แค่บอกว่ารัก
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: แค่บอกว่ารัก  (อ่าน 18186 ครั้ง)

ออฟไลน์ ||||Crazy_Y||||

  • สมุนเป็ด
  • *
  • กระทู้: 723
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 433
แค่บอกว่ารัก
« เมื่อ23-02-2010 06:06:02 »

ถูกใจให้เป็ด 0
ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ

สรุปข้อสำคัญดังนี้

1.ห้ามละเมิดสิทธิส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรุปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ, หมิ่นประมาท, หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย,ห้ามโพสกระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้ง  ในเรื่อง การเมือง ศาสนา พระมหากษัตริย์  และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงกระทู้ที่จะสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกภายในเวปบอร์ด

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพส หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่นี่หรือที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อขออนุญาตเจ้าของเรื่องก่อนนะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล บอกเมล แลก msn บนบอร์ด
โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าของไม่ยินยอม

5.ขอให้นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิดเดียว ถ้าเป็นเรื่องจริงก็ให้บอกว่าเรื่องจริง ถ้าเป็นเรื่องแต่งให้บอกว่าเรื่องแต่ง  ให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตามเพราะมีคนมากกมายทะเลาะเสียความรู้สึกเพราะเรื่องนี้มามากแล้ว

ส่วนคนอ่านทุกท่าน เวลาอ่านนิยาย เรื่องที่คนเขียนเขียน

ก็ไม่ต้องไปอินมากนะครับ ให้เก็บเอาสิ่งดีๆ ประสบการณ์ ข้อคิดดีๆไปนะครับ

6.อย่าพูดคุย ทักทาย นักเขียน คนอ่่านโดยรีพลายดังกล่าวไม่เกี่ยวพันกับนิยายให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสนิยายหนึ่งตอน ก็ควรคอมเม้นต์สักคอมเม้นต์เีดียวก็เพียงพอแล้ว ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และทำลิงค์โยงมายังนิยาย และให้นักเขียนทุกคนทำลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยเกี่ยวกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วย เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน


เวปไซต์แห่งนี้เป็นเวปไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฏหมายภายในและระหว่างประเทศ การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเวปไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง

ข้อความใดๆก็ตามบนเวปไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเวปไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ  โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม

กรุณาอ่านเพิ่มเติมที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0


----------------------------------------------------------------------------------------

[1]

วันนี้มันคงเป็นวัยซวยของผม !!!

มันเป็นวันจันทร์ที่ 19
เป็นวันเปิดเทอมวันแรกของชีวิตมัธยมปลาย
เป็นวันที่ผมต้องไปเรียนเองเพราะพ่อต้องไปติดต่องานที่ต่างจังหวัด
เป็นวันที่ฝนตก
และเป็นวันที่รถของผมเสีย !!!!

------------------------------------------------------------------

ท่ามกลางสายฝนที่เทกระหน่ำ  มีเด็กชายร่างสูงโปร่งคนหนึ่งกำลังเดินวนไปมาอยู่ใต้ชายคาของร้านค้าที่ยังไม่เปิด
"ทำไมต้องมาตกวันนี้วะเนี่ย  ซวยตั้งแต่วันแรกเชียว"
ผมบ่นพึมพำ พลางเอามือรองหยาดน้ำฝนที่ไหลเป็นสาย  เอามือรองน้ำแล้วเททิ้งอยู่หลายครั้ง  ก่อนที่รถยนต์สีดำคันหรูจะวิ่งผ่านหน้าไป
"เฮ้ยยยย !!"
ผมร้องโวยวายดังลั่นเมื่อรถยนต์ที่เพิ่งจะวิ่งผ่านหน้าไปพาเอาน้ำฝนที่เอ่อนองอยู่บนพื้นกระเด็นขึ้นมาโดนชุดนักเรียนของผมด้วย
รถยนต์คันนั้นขับเลยไปเล็กน้อย ก่อนจะค่อย ๆ ถอยกลับมาช้า ๆ
คนขับวิ่งหน้าตื่นลงมาจากรถ ก่อนที่จะเอาร่มอ้อมไปรับคนที่นั่งอยู่เบาะหลัง
"นาย เป็นไรรึเปล่า ขอโทษนะพอดีขับเร็วไปหน่อย"
เสียงหวาน ๆ ของคนที่เพิ่งจะเดินลงมาจากรถ พาเอาใจของผมแอบกระตุกเล็กน้อย  แต่เมื่อเห็นได้ชัดเจนว่าคนพูดนั้นใส่ชุดนักเรียนชาย  สติของผมก็กลับคืนมาอย่างรวดเร็วเช่นกัน  
"ขับรถประสาอะไรเนี่ย  เปียกหมดแล้ว"
ผมบ่น  มือชี้ที่เสื้อนักเรียนสีขาวที่โดนน้ำฝนกระเซ็นใส่จนเปียกแนบเนื้อ พลางจ้องมองใบหน้าหวาน ๆ ของร่างเล็กตรงหน้าอย่างลืมตัว
"ขอโทษนะ ขอโทษจริง ๆ ... เออ นายเรียนโรงเรียนเดียวกับเรานี่  เดี๋ยวไปกับเรามั้ย เรามีเสื้อผ้าอีกชุดอยู่ในล็อกเกอร์น่ะ"
"ไม่ต้องหรอก เราไปเองได้"
ผมพูดปด  แต่ทิฐิที่แรงกล้าก็ไม่สามารถสู้กับความจริงที่ออกจากปากของอีกฝ่ายได้
"นายจะรอให้ฝนหยุดเหรอ  เราว่าคงตกอีกนานนะ ถ้าไม่รีบไปตอนนี้ก็สายด้วย"
ผมยืนคิดอยู่ครู่เล็ก ๆ ก่อนจะพยักหน้าแล้วเดินขึ้นรถของอีกฝ่ายไป

เมื่อมาถึงโรงเรียน ก็เหลือเวลาสักพักก่อนจะเข้าแถว  เด็กผู้ชายคนนั้นพาผมเดินมาที่ล็อกเกอร์ก่อนจะหยิบเอาเสื้อนักเรียนขาวสะอาดตัวหนึ่งให้
"เปลี่ยนซะ ขอโทษด้วยที่ทำเสื้อนายเปียก"
"อือ .. ขอบคุณะ"
ผมตอบก่อนจะถอดเสื้อออกเปลี่ยนทันที
"นะ .. นายไม่ไปเปลี่ยนในห้องน้ำอ่ะ"
"ไม่ต้องหรอก  เป็นผู้ชาย ไม่เห็นเป็นไรเลย"
คนตัวเล็กขยับปากจะพูดอะไรซักอย่าง แต่ก็เงียบไว้  ใบหน้าแดง ๆ นั้นเสมองไปทางอื่นจนกระทั่งผมเปลี่ยนเสื้อเสร็จแล้วจึงเดินไปตบไหล่
"ขอบใจนะ เราชื่อซัน  นายชื่อไร อยู่ห้องไหนอ่ะเดี๋ยววันหลังเราจะเอาเสื้อไปคืน"
"ไม่ต้องรีบคืนก็ได้  เราชื่อกาย อยู่ม.6/19 อ๊ะ เดี๋ยวเราไปเข้าแถวแล้วนะ  แล้วเจอกัน"
เด็กชายที่ชื่อกายพูดก่อนจะวิ่งขึ้นไปบนอาคารทันทีที่ได้ยินเสียงกริ่งเรียกเข้าแถว  ทิ้งให้ผมยังคงยืนอึ้งอยู่
อยู่ ม. 6 เหรอเนี่ย หน้าเด็กกว่าเราอีก
แล้วยัง ม. 6/19 ห้องคิงส์สุด ๆ ในบรรดาห้องคิงส์สายวิทย์ทั้งหมดซะอีก
ผมยืนนิ่งสักครู่ ก่อนที่จะเดินขึ้นไปเข้าแถวที่หน้าชั้นเรียนของตัวเองบ้าง

นั่นเป็นครั้งแรกที่ผมได้พบกับเด็กผู้ชายคนนั้น ... กาย ...

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

"เอาล่ะนะนักเรียน ต่อไปจะเป็นการประกาศรายชื่อและมอบรางวัลให้นักเรียนชั้น ม. 6 ที่สอบติดโควต้าเข้ามหาวิทยาลัยแล้ว  เพื่อเป็นเครื่องแสดงความยินดีในความอุตสาหะและพยายาม .."
ทันทีที่เคารพธงชาติและสวดมนต์เสร็จ  เด็กนักเรียนทั้งหลายก็แยกย้ายกับเข้าห้องเรียน  บ้างไปปั่นการบ้าน บ้างไปนั่งเล่นเกมส์ บ้างก็ไปแกล้งเพื่อน  ประกาศในช่วงเช้าจึงไม่ค่อยจะมีใครสนใจมากนัก  ยกเว้นเด็กหนุ่มคนที่นั่งอยู่ที่ระเบียงหน้าห้องพลางจดจ้องสายตาไปที่หน้าเสาธงที่มีนักเรียนชั้น ม.6 จำนวนหนึ่งที่เข้าแถวรอรับรางวัลจากครูใหญ่
"ไอ้ซัน เข้าห้องป่ะ"
มิวเพื่อนซี้เดินมาเรียก  ผมส่ายหน้าเบา ๆก่อนจะตอบไป
"กูดูนี่แป๊บ"
มิวได้ยินก็พยักหน้าแล้วเดินเข้าไปในห้อง  ผมจึงหันกลับมาสนใจภาพที่สนามหญ้าใหม่อีกครั้ง
การจะหาพี่กายในคนเหล่านั้นไม่ได้ยากเลยแม้แต่นิดเดียว  แค่หาคนที่ขาวที่สุด และตัวเล็กที่สุดก็เพียงพอแล้ว
อ๊ะ นั่นไง ..
"นาย ..........ชั้นม.6/19 สอบติดคณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัย..."
เด็กชายร่างเล็กก้าวออกไปที่หน้าอาจารย์ใหญ่  ก่อนจะไหว้อย่างสวยงามแล้วรับเอาตุ๊กตาหมีสีฟ้าผูกโบว์สีเขียวซึ่งเป็นสีประจำโรงเรียนมาจากครูใหญ่

แม้ครั้งแรกที่ได้พบกัน  มันจะมาจากเหตุการณ์ที่ไม่ค่อยจะสวยงามนัก  แต่หลังจากที่พี่กายได้ให้ผมยืมเสื้อนักเรียนตัวนั้น  และหลังจากที่เอาไปคืนในวันรุ่งขึ้น ชีวิตของผมก็ต้องเปลี่ยนไป
เวลาผมมองดูพี่กาย  เหมือนจะเห็นชุดคลุมยาวที่พาดอยู่บนไหล่  และมงกูฎสีทองระยิบระยับบนศีรษะเล็ก ๆ นั้น พี่กายเปรียบเหมือนเจ้าชายตัวเล็ก ๆ  (แต่เอาเข้าจริง ๆ แล้วผมคิดว่าอาจจะเหมือนเจ้าหญิงซะมากกว่า)
ทั้งหน้าตาดี  เรียนเก่ง บ้านรวย แล้วยังจิตใจดีอีกต่างหาก  ทุกอย่างที่มารวมกันเป็นพี่กายพาให้คิดได้ว่าพระเจ้าน่าจะลำเอียงซะแล้วที่เอาทุกอย่างที่ดี ๆ มารวมไว้ที่คนเพียงคนเดียว
แต่พอนานเข้า ผมเองก็ได้รู้ว่าไม่ใช่เฉพาะซันคนเดียวที่มองพี่กายเป็นอย่างนั้น  ในโรงเรียนมีคนที่ชื่นชอบพี่กายทั้งชอบน้อย ชอบมากและมากที่สุด เป็นจำนวนที่แทบจะตั้งเป็นชมรมกันได้เลยทีเดียว

ตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ที่ผมต้องคอยมองตามร่างเล็ก ๆ ที่นาน ๆ ครั้งก็บังเอิญเดินสวนกันในโรงเรียน
ตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ที่ผมคอยเก็บรูปและผลงานของพี่กายที่ลงในวารสารโรงเรียนเกือบทุกฉบับเอาไว้
ตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ที่ผมจะคอยไปให้กำลังใจเวลาที่พี่กายประกวดนั่นประกวดนี่ แล้วผมก็ไม่เคยต้องผิดหวังซะด้วย  พี่กายมักชนะการประกวดทุกอย่างเสมอ ทั้งเขียนไทย แข่งคิดเลข ประกวดร้องเพลง แต่งกลอน ประกวดมารยาท หรือแม้แต่วาดภาพ

ผมไม่รู้ว่าผมทำไปเพราะอะไร  ผมรู้แต่ว่ามีความสุขที่ได้ทำมัน ..

อาจจะเป็นเหมือนเวลาที่เราชอบดารานักร้องซักคน  เราปลื้มเค้า เห็นเค้าเป็น Idol อยากจะเท่ อยากจะเก่ง อยากจะดีเหมือนเค้าบ้าง
ใช่แล้วล่ะ ... ความรู้สึกที่ผมมีให้พี่กายมันคงจะเป็นความปลื้มล่ะมั้ง
มันต้องเป็นอย่างนั้นสิ

เพราะถ้าไม่ใช่  ผมเองก็ไม่รู้จะตอบตัวเองว่าอย่างไร  กับความรู้สึกแปลก ๆ ที่เกิดขึ้นในใจทุกครั้งที่คิดถึงผู้ชายคนนั้น ... พี่กาย

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

"ซัน  มึงไปค่ายเป็นเพื่อนกูหน่อยดิ"
เสียงของไอ้มิวเพื่อนรักดังมาตามโทรศัพท์ทันทีที่ผมรับสาย
"ค่ายอะไรวะ"
ผมถามพลางล้มตัวลงนอนทับหมอนอิงรูปตุ๊กตาสติชต์ใบโปรด
"ก็ ค่ายภาษาอังกฤษอ่ะ  ไปที่ชะอำ มึงไปกับกูหน่อยนะ"
"ทำไมอยู่ ๆ อยากไปวะ"
"ก็ ... เออนะ ... ก็พี่โบว์เค้าไปด้วยอ่ะ กูก็เลย.."
"เหอะ ๆ กูก็ว่าแล้ว .. อยู่ ๆ มึงจะมาอยากไปทำไม  แต่มันเสียตังค์ไม่ใช่เหรอวะ"
"เออน่า  กูออกให้มึงก็ได้ ไปนะ ๆ"
"เออ ๆ ๆ กูออกเองได้น่า มึงไปสมัครแล้วกัน กูขี้เกียจยุ่งยาก"
"อือ ขอบใจนะเว้ยไอ้เพื่อนรัก"
"เปลี่ยนเป็นเลี้ยงข้าวกูดีกว่ามั้ย"
ผมถาม  ไอ้มิวหัวเราะอย่างอารมณ์ดีก่อนจะวางสายไป

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

หลังจากนั้นไม่นานก็ถึงกำหนดมาเที่ยว เอ๊ย เข้าค่ายของพวกเรา  
ผมกำลังงัวเงียได้ที่เนื่องจากต้องมาขึ้นรถตั้งแต่ตีห้า  ผมได้ที่นั่งแล้วก็มองออกไปนอกหน้าต่างที่ตอนนี้ฟ้ายังคงเป็นสีดำสนิทอยู่  ที่นั่งข้าง ๆ ผมว่างเพราะไอ้มิวมันขอแยกไปนั่งเบาะด้านหน้าผมเผื่อมันจะชวนพี่โบว์ของมันมานั่งกับมันได้
"พี่โบว์นั่งตรงนี้มั้ยครับ"
นั่นไง ... เสียงไอ้มิวดังมาจากเบาะด้านหน้า  ผมหันไปมองก็เห็นไอ้คนลืมเพื่อนที่ตอนนี้กำลังยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อยู่เพราะพี่โบว์สุดเซ็กซี่รับคำชวนแล้วก็นั่งลงข้าง ๆ มัน  ไม่รู้ว่าพี่โบว์จะเล่นกับมันรึว่าพี่เค้าก็ชอบมันจริง ๆ เพราะมิวมันก็หยอดพี่เค้ามาตั้งนานแล้ว
"ตรงนี้ว่างมั้ยครับ"
เสียงหวาน ๆ ของใครคนหนึ่งถามขึ้น  พอผมหันไปมองหัวใจก็มีอันต้องสะดุดอีกรอบ
พี่กายนั่นเอง  ใบหน้าขาว ๆ ที่ตอนนี้ดูซีดเล็ก ๆ คงเพราะต้องตื่นแต่เช้า  ดวงตาเรียวเล็กที่ตอนนี้กำลังมองผมอยู่  ริมฝีปากสีชมพูจาง ๆ ที่ขยับถามผมเป็นจังหวะ .. ทุกอย่างทำให้ผมแทบจะไปไม่เป็น
โชคดีอะไรอย่างนี้ ...
"เอ่อ .. เอ่อ. .. ว่างครับ"
พี่กายส่งยิ้มให้บาง ๆ ก่อนจะนั่งลง  เขาคงจะจำผมไม่ได้หรอก เพราะตั้งแต่ไปคืนเสื้อให้เมื่อหลายเดือนก่อนแล้วเราก็ไม่ได้คุยกันอีกเลย
"พี่กายไปด้วยเหรอครับ"
ถ้ารู้อย่างนี้ผมไม่รอให้ไอ้มิวมาชวนหรอก  พี่กายยิ้มกว้างให้ผมตามแบบฉบับผู้ดี
"ครับ  พอดีเพื่อนพี่อยู่สายศิลป์เค้าชวนไปด้วย"
"เพื่อนพี่กาย ... ?"
ผมถาม  เพราะพอพี่กายพูดว่าเพื่อน  ผมก็คิดไปเรื่อยเปื่อยว่าเพื่อนที่ว่าจะเป็นผู้หญิงรึผู้ชาย แล้วเป็นแค่เพื่อนกันแน่รึเปล่า รึว่า ...
"ครับ เพื่อนพี่ชื่อโบว์ นั่งข้างหน้านั่นไง อยู่ ๆ ก็ทิ้งเพื่อนเลยใช้ไม่ได้จริง ๆ"
พี่กายหัวเราะเหมือนไม่ได้ซีเรียสนัก  แต่คำตอบก็ทำเอาผมงง
"อ้าว พี่กายเป็นเพื่อนพี่โบว์เหรอครับ"
"อ้าว .. แล้วเรารู้จักโบว์ด้วยเหรอ"
พี่กายได้ฟังคำตอบก็ทำหน้างง ๆ เหมือนกัน
"ครับ พอดี ..."
พอพูดได้แค่นั้นผมก็คิดได้ว่าไม่ควรเอาเพื่อนมาขาย เลยเงียบไป
"ว่าแต่ซันไม่เคยเห็นพี่ไปกับพี่โบว์เลย"
ผมเปลี่ยนเรื่อง
"ก็สนิทกันตั้งแต่ ม.ต้นน่ะ  ม.ปลายเรียนคนละสาย อยู่คนละห้อง เลยไม่ได้เจอกันเลย ... นี่เรา...เอ่อ ... ซัน..รู้จักพี่ด้วยเหรอ"
พอพี่กายถามผมก็ทั้งอึ้งและห่อเหี่ยวในเวลาเดียวกัน
ที่อึ้งเพราะไม่รู้ว่าจะตอบว่ายังไง  ถ้าพี่กายรู้ว่าผมแอบมองเค้าบ่อย ๆ อาจจะคิดว่าผมเป็นโรคจิตแล้วกลัวผมไปเลยก็ได้  (ถึงผมจะแค่ปลื้มเค้าก็เหอะนะ)  
แต่ที่ห่อเหี่ยวก็เพราะรู้ได้ในทันทีว่าพี่กายคงลืมผมแล้วแน่ ๆ เลย
"ใครก็รู้จักพี่กายทั้งนั้นแหละ  พี่ดังออกจะตาย สาว ๆ ในห้องซันก็กรี๊ดกร๊าดพี่กันทั้งนั้น"
พี่กายหน้าแดง ก่อนจะหัวเราะแก้เขิน
"ไม่ขนาดนั้นหรอก บ้าเหรอ"
พอรถเริ่มเคลื่อนที่  บนรถก็ปิดไฟมืดสนิท  สมาชิกบนรถเริ่มทยอยหลับไปทีละคนสองคน  
เสียงพี่โบว์กับไอ้มิวยังดังกิ๊กกั๊กมาจากเบาะแถวหน้า  แต่พี่กายเงียบไปแล้ว  ผมหันไปมองก็เห็นใบหน้าเล็ก ๆ ที่พริ้มหลับเหมือนกันเด็ก ๆ
ในใจมันพองฟูยังไงก็ไม่รู้ ...

รึว่า ... รึว่า ....

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
จากคนเขียน
เรื่องนี้เป็นเรื่องสั้น (มั้ย) (อีกแล้วเหรอ) สามตอนจบค่ะ
ช่วงงนี้ลงถี่จริง ๆ เพราะว่าปิดเทอมแล้ว โหยหาการแต่งนิยาย(และเอาของเก่ามาเล่าใหม่)เหลือหลาย
หวังว่าคงไม่เบื่อกันซะก่อนนะคะ ^_^
อยากอ่านคอมเมนต์ทุกคนนะ >_<
รอตอนต่อไปกันด้วยค่า ~~~


*** ขออนุญาตแก้ไขคำห้อยท้ายของชื่อเรื่อง เพื่อลดความรุงรังของหัวข้อ  แต่หากผู้แต่งมีเรื่องแจ้งเพิ่มเติม ก็สามารถแก้ไขชื่อเรื่องได้ตามปกติค่ะ
 ทิพย์โมบอร์ดนิยาย

Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 16-09-2010 21:32:46 โดย THIP »
การจะลืมคนไม่สำคัญซักคน แค่หมุนตัวก็ทำได้แล้ว
แต่การที่จะลืมคุณ ฉันคงต้องลืมตัวฉันเองก่อน

ออฟไลน์ jokirito

  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 3478
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 239
Re: แค่บอกว่ารัก (23-02-10 : ตอนที่1ค่ะ)
«ตอบ #1 เมื่อ23-02-2010 06:36:29 »

ถูกใจให้เป็ด 0
 :mc4:  เจิมซะเลย  เรื่องนี้ไม่เอาเศร้านะ

ออฟไลน์ a_tapha

  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 5161
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 395
Re: แค่บอกว่ารัก (23-02-10 : ตอนที่1ค่ะ)
«ตอบ #2 เมื่อ23-02-2010 10:31:16 »

ถูกใจให้เป็ด 0
 :mc4:  เจิมด้วยๆ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: แค่บอกว่ารัก (23-02-10 : ตอนที่1ค่ะ)
« ตอบ #2 เมื่อ: 23-02-2010 10:31:16 »
ประกาศที่สำคัญ


รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ Vesi

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 1855
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 200
Re: แค่บอกว่ารัก (23-02-10 : ตอนที่1ค่ะ)
«ตอบ #3 เมื่อ23-02-2010 10:54:39 »

ถูกใจให้เป็ด 0
เรื่องนี้อย่าเศร้าเลยนะ อ่านพระเอกตายตอนจบมาหลายเรื่องแล่ว ขอหวานๆ มั่งน้า
The World is Changed

ออฟไลน์ Nichdia

  • สักวันผมจะเจอ...
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 1274
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 52
Re: แค่บอกว่ารัก (23-02-10 : ตอนที่1ค่ะ)
«ตอบ #4 เมื่อ23-02-2010 13:21:17 »

ถูกใจให้เป็ด 0
น่าสนุกดี

 :L1:

ออฟไลน์ OT

  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 1243
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 79
Re: แค่บอกว่ารัก (23-02-10 : ตอนที่1ค่ะ)
«ตอบ #5 เมื่อ23-02-2010 13:32:35 »

ถูกใจให้เป็ด 0
อย่าเส้านะ พลี๊สสสส
- - เมื่อมีวาสนา..ไม่ต้องเรียกร้อง..ถึงเวลาก็มาเจอกัน - -
- - - เมื่อสิ้นวาสนา..ก็ต้องจากกัน..รั้งยังไงก็ไม่อยู่ - - -

ออฟไลน์ สะทายจีน

  • สมุนเป็ด
  • *
  • กระทู้: 958
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 422
Re: แค่บอกว่ารัก (23-02-10 : ตอนที่1ค่ะ)
«ตอบ #6 เมื่อ23-02-2010 13:53:54 »

ถูกใจให้เป็ด 0
ขอเข้ามาติดตามด้วยคนครับบบ

 :3123:
แกล้ง นิยายบ้าบวม ของคนเขียนบ้าบอ

ออฟไลน์ krappom

  • 人は誰でもそれぞれに悩みを抱えて生きる
  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 7449
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 1057
Re: แค่บอกว่ารัก (23-02-10 : ตอนที่1ค่ะ)
«ตอบ #7 เมื่อ23-02-2010 14:02:44 »

ถูกใจให้เป็ด 0
 :3123:
บางเรื่องไม่ดัง...แต่ไม่ได้หมายความว่ามันไม่ดี


ออฟไลน์ jasmin

  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 1896
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 173
Re: แค่บอกว่ารัก (23-02-10 : ตอนที่1ค่ะ)
«ตอบ #8 เมื่อ23-02-2010 14:09:34 »

ถูกใจให้เป็ด 0
 :mc4: เจิมเรื่องใหม่

ไม่เอาเศร้าๆนะตัวเอง
ที่เอาแต่ใจ ก็แค่อยากให้เอาใจกันบ้าง
เข้าใจกันหน่อยเซ่ =_=

ออฟไลน์ cavalli

  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 2369
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 123
Re: แค่บอกว่ารัก (23-02-10 : ตอนที่1ค่ะ)
«ตอบ #9 เมื่อ23-02-2010 16:05:14 »

ถูกใจให้เป็ด 0
 o13 o13 o13 o13

ออฟไลน์ [N]€ẃÿ{k}uñĢ

  • ~ῲเจ้าแม่Dramaῴ~
  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 5154
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 732
Re: แค่บอกว่ารัก (23-02-10 : ตอนที่1ค่ะ)
«ตอบ #10 เมื่อ23-02-2010 16:08:51 »

ถูกใจให้เป็ด 0
 :mc4: :mc4: :mc4:
+1 จัดไป เรื่องนี้น่ารักอีกล่ะ พักนี้มีอะไรดีๆหรือเปล่าน๊า หึหึ
ขอร้อง อย่าเศร้าแบบเรื่องหมอเจ สาธุ
นิว(ยิ้มๆ)
ร่วมกันอนุรักษ์ภาษาไทยเขียนให้ถูก
***คำที่มักเขียนผิดในภาษาไทย*** รู้รักภาษาไทย

ออฟไลน์ namtaan

  • ღ I AM WHAT I AM ღ
  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 5492
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 715
Re: แค่บอกว่ารัก (23-02-10 : ตอนที่1ค่ะ)
«ตอบ #11 เมื่อ23-02-2010 17:54:42 »

ถูกใจให้เป็ด 0
บวก 1 แต้มให้กับเรื่องใหม่จ้า

พี่กายท่าทางจะป๊อบ แต่ความจำสั้นจริงนะ
หรือว่าแกล้งน้องซัน

~ღღI love Podduangღღ~

ออฟไลน์ railay

  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 1003
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 117
Re: แค่บอกว่ารัก (23-02-10 : ตอนที่1ค่ะ)
«ตอบ #12 เมื่อ23-02-2010 20:43:45 »

ถูกใจให้เป็ด 0
 :pig4: :pig4: :pig4:

ออฟไลน์ bbyuqin

  • (ᵔᴥᵔ)....เสือชมพู....(ᵔᴥᵔ)
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 4261
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 260
Re: แค่บอกว่ารัก (23-02-10 : ตอนที่1ค่ะ)
«ตอบ #13 เมื่อ23-02-2010 23:16:44 »

ถูกใจให้เป็ด 0
มาอ่านด้วยจ้า...

พี่กายอ่า...ไมลืมซันได้เนี่ย...หรือว่าแกล้งทำเป็นจำไม่ได้หว่า
\"Sometimes the most Beautiful thing can not be seen , can not be touched but can be felt by HEART\"

ออฟไลน์ *-*คาเมะ*-*

  • สมุนเป็ด
  • *
  • กระทู้: 996
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 69
Re: แค่บอกว่ารัก (23-02-10 : ตอนที่1ค่ะ)
«ตอบ #14 เมื่อ25-02-2010 12:14:42 »

ถูกใจให้เป็ด 0
ลงแดงแว้ววว


มาต่อซักทีเห๊อะ


3 ตอนจบ เหลืออีก 2 ตอนเอง รีบๆมานะคับ



ปล. สัญญาจากเรื่องที่แล้วว่าไม่เศร้าน่ะครับ เรื่องนี้เศร้ามั๊ยเนี่ย ชักไม่มั่นใจ :really2:

ออฟไลน์ samsoon@doll

  • Barbie SamSoon
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 4810
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 310
Re: แค่บอกว่ารัก (23-02-10 : ตอนที่1ค่ะ)
«ตอบ #15 เมื่อ25-02-2010 15:15:27 »

ถูกใจให้เป็ด 0
 :กอด1:แพร เรื่องนี้จะไม่จบเศร้า ชิมิคิ

 :o12: :o12: :o12: :o12: :o12: :o12: :o12:
นักเขียนที่พูดไม่เป็นคำพูด  อีกหน่อยนักอ่านก็จะเลิกสนใจ

ออฟไลน์ คิคิคุคุ...zzZ

  • ลูกเป็ดวิ่งซุกซน
  • *
  • กระทู้: 149
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 249
Re: แค่บอกว่ารัก (23-02-10 : ตอนที่1ค่ะ)
«ตอบ #16 เมื่อ25-02-2010 17:17:39 »

ถูกใจให้เป็ด 0
น่ารักดีค่ะ รออ่านต่อนะ :L2:
Love make we strong

ออฟไลน์ ||||Crazy_Y||||

  • สมุนเป็ด
  • *
  • กระทู้: 723
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 433
Re: แค่บอกว่ารัก (23-02-10 : ตอนที่1ค่ะ)
«ตอบ #17 เมื่อ27-02-2010 00:28:01 »

ถูกใจให้เป็ด +1
[2]

ผมตื่นมาอีกครั้งก็จากเสียงจ้อกแจ้กจอแจ  พอลืมตาขึ้นมาก็เห็นว่ารถบัสที่พวกผมนั่งมากำลังจะจอดที่หน้ารีสอร์ทแห่งหนึ่ง
หันไปมองที่ข้างตัวก็ได้เห็นว่าศีรษะเล็ก ๆ ของพี่กายพิงอยู่ที่ไหล่ของผม  เส้นผมเล็กละเอียดสีดำปอยหนึ่งร่วงลงมาปรกหน้า  ผมเอื้อมมือไปเขี่ยมันออกอย่างแผ่วเบา  แต่พี่กายก็ลืมตาขึ้นมาช้า ๆ
"เอ่อ ..ผมมันปิดหน้าน่ะ"
ผมชักมือกลับ  เขินเล็กน้อย  พี่กายเองก็หน้าแดง แต่ก็ยังพึมพำว่า "ขอบคุณ" เบา ๆ
ไอ้มิวกับพี่โบว์ยังคงนั่งคุยกันอย่างสนุกสนาน  ท่าทางกลับไปครั้งนี้เพื่อนผมต้องได้แฟนเป็นของแถมแน่ ๆ
 พอรถจอดสนิทพวกเราก็พากันขนของของใครของมันไปที่ห้องพักที่อาจารย์จัดไว้ให้  ระหว่างที่ให้มิวรอเอากูญแจกับอาจารย์ผมก็เดินไปเข้าห้องน้ำรอ
ระหว่างที่กำลังปฏิบัติกิจอยู่ ก็มีเด็กผู้ชายสองคนเดินเข้ามาในห้องน้ำ  คนหนึ่งคือพี่บอย  พี่ ม.6 ชมรมบาส  ผมเองเคยแข่งบาสกับทีมของพี่แก  พี่บอยเล่นเก่งมากแต่ว่าใจร้อนไปนิด  ส่วนพี่อีกคนที่เข้ามาด้วยกันผมไม่รู้จัก
พี่บอยเดินเข้ามาปฏิบัติภารกิจข้างผม แล้วก็พูดกับพี่อีกคนหนึ่งไปด้วย  ผมคงจะไม่สนใจนัก ถ้าเนื้อหาที่เขาพูดกันไม่ได้เกี่ยวกับพี่กาย
"เอ็ม  มึงได้พักห้องเดียวกับกายป่ะวะ"
"อือ ไมเหรอ"
"แลกห้องกับกูนะ"
ผมหันไปมองพี่เอ็มที่กำลังล้างมืออยู่หน้ากระจก
"เฮ้ย เดี๋ยวอาจารย์ก็ว่าหรอก"
"กูอยู่กับไอ้บอมบ์นะ"
พอพี่บอยพูดแล้วก็ยิ้มกว้าง ๆ ทำเอาพี่ที่ชื่อเอ็มเงียบไป  แต่ใบหน้าแดงก่ำนั้นก็พอจะบอกอะไรผมได้บ้าง พี่เอ็มกับพี่ที่ชื่อบอมบ์น่าจะเป็นแฟนกัน หรืออย่างน้อยพี่เอ็มก็น่าจะชอบพี่บอมบ์ พี่เอ็มไม่พูดอะไร แต่ก็วางกูญแจห้องไว้ให้ที่ข้าง ๆ อ่างล้างมือ  พี่บอยหัวเราะพลางเดินไปยื่นกูญแจของตัวเองให้พี่เอ็มมั่ง
ผมหันไปมองนานจนพี่บอยเริ่มรู้ตัว
"มองไรวะ  เยี่ยวซะนานเลย  ท่อเล็กรึไงน้อง"
พูดจบไอ้พี่บอยก็เดินออกไป (สังเกตว่าเปลี่ยนสรรพนามแล้ว โฮ้ย มาว่าท่อผมเล็ก เดี๋ยวเหอะ !!! เดี๋ยวเปิดโชว์แล้วจะหนาว !!)
ผมเดินหน้ามุ่ยกลับมาหามิวแล้วก็เดินเอากระเป๋าขึ้นไปเก็บด้วยกัน  ระหว่างทางไอ้มิวยังถามผมเรื่องที่ทำให้ผมหงุดหงิด  พอผมเล่าให้มันฟังมันก็ถึงกับหัวเราะ
"ไม่โชว์ให้ดูเลยอ่ะ จะได้รู้ว่าใครแน่กว่าใคร"
"ไอ้บ้า  ขอดีเค้าไม่ให้โชว์เรี่ยราดเว้ย ..."
ผมพูดยังไม่ทันจบประโยคก็ต้องเงียบลงเมื่อถึงหน้าห้อง ... แล้วก็ได้เห็นว่าพี่กายเองก็กำลังไขกูญแจห้อง 111 ที่อยู่ข้างห้องผมพอดี
"อ้าว / อ้าว"
เราสองคนพูดขึ้นมาเกือบจะพร้อมกัน
"อยู่ห้องนี้เหรอครับ"
ผมถาม พี่กายพยักหน้า  ก่อนจะหันไปมองมิว
"อ้าว น้องคนที่นั่งมากับโบว์นี่"
พอได้ยินชื่อพี่โบว์ ไอ้มิวก็ยิ้มแต้
"ครับพี่ แล้วพี่กายอยู่กับใครครับ"
พี่กายตอบชื่อพี่บอยแล้วก็ไขประตูเสร็จพอดีจึงยิ้มให้ผมหนึ่งทีก่อนเดินเข้าไปในห้อง  ผมเลยตามเข้าไปในห้องบ้าง  เอ่อ .. ห้องของผมกับไอ้มิวน่ะครับ  ห้องพักของเราเป็นห้องเตียงเดี่ยวสองเตียง  มีห้องน้ำในตัว  เสียดายที่ไม่มีอ่างอาบน้ำให้ด้วย ผมล่ะชอบอาบน้ำในอ่างเป็นที่สุด  ผมเดินออกไปสำรวจที่ระเบียงบ้าง  ระเบียงห้องหันหน้าออกทะเล ทำให้ได้กลิ่นไอทะเลชัดเจนเมื่อมายืนที่ระเบียง  ทันใดนั้นผมก็ได้ยินเสียงที่คุ้นเคยมาจากห้องข้างเคียงที่ระเบียงนั้นเรียกได้ว่าใกล้แสนจะใกล้กัน
"ครับ ... แม่ กายมาถึงแล้วครับ ปลอดภัยดีครับ แม่ไม่ต้องเป็นห่วงกายนะครับ"
ผมยิ้มให้กับภาพตรงหน้าบาง ๆ ก่อนจะเดินกลับเข้าไปในห้อง เห็นมิวกำลังเอากระป๋องเบียร์ที่เตรียมมาด้วยแช่เย็น
"พี่กายเค้าน่ารักดีเนาะ ทำไมไม่มีแฟนซักทีไม่รู้"
มันพูดไปด้วย เรียงกระป๋องเบียร์ไปด้วย
"ไม่มีใครคู่ควรล่ะมั้ง"
ผมตอบมัน ก่อนจะหยิบรีโมททีวีมาเปิด
"มึงว่าพี่เค้าชอบผู้หญิงรึผู้ชายวะ"
"เฮ่ย  กูจะไปรู้เค้าเหรอ  ทำไม  ถ้าเค้าชอบผู้ชายแล้วมึงจะรังเกียจเค้าเหรอ"
"บ้าแล้ว ใครจะงี่เง่าขนาดนั้นวะ  พี่กายอ่ะเป็นคนดี  เค้าจะเป็นอะไรก็แล้วแต่เค้าเหอะ"
มันพูดก่อนจะมานั่งดูทีวีกับผม

เย็นวันนั้นเรามีปาร์ตี้บาร์บีคิวกันที่ริมทะเล  ผมกับมิวตกลงกันไว้แล้วว่าไหน ๆ เราก็จ่ายเงินไปแล้ว เพราะฉะนั้นจุดประสงค์ของเราคือการกินให้เต็มคราบ   กินกันไปได้ซักพักก็รู้สึกว่ามันขาดอะไรพิกล ๆ
"มึงคิดเหมือนกูมั้ยวะมิว"
"กูก็คิดเหมือนมึงแหละว่ะซัน"
เราสองคนพยักหน้าให้กัน ก่อนที่จะเดินกลับไปเอาเบียร์ในตู้เย็นออกมากินแกล้มกับบาร์บีคิวร้อน ๆ
(เทเบียร์ใส่ขวดชาเขียว ปักหลอดมาพร้อม ... วิธีนี้พวกผมทำบ่อยครับ)
ระหว่างที่เอาเบียร์เสร็จแล้วกำลังจะเดินกลับมาที่ชายหาด  ผมก็ดันตาไวไปเห็นหลังคนคุ้น ๆ ที่หลังพุ่มไม้
"มิว  มึงไปก่อนนะ กูปวดเยี่ยว"
ผมร้องบอกมันแล้วรอจน มันเดินไปลับตา  แล้วก็ค่อย ๆ ย่องไปที่พุ่มไม้ที่ว่า
พอผมเข้าไปใกล้ ๆ ก็ได้ยินเสียงที่ค่อนข้างจะคุ้นเคย
"ได้ผลแน่นะมึง  ทั้งหลับทั้งปลุกเลยใช่มั้ย"
"เออ แต่มึงจะเอาไปใช้กับใครวะ"
"เรื่องของกู เอ้า นี่ สองพันค่าเหนื่อยมึง  แล้วก็ปิดปากให้เงียบ ๆ ล่ะ"
ภาพที่ผมเห็นทำให้สมองผมหมุนติ้ว  ไอ้พี่บอยกำลังรับซองใส ๆ มาจากเด็กผู้ชายอีกคนหนึ่ง  ในซองนั้นมีเม็ดยารูปร่างและสีแตกต่างกันอยู่ 2 เม็ด
"เสร็จแน่ มึงเอ๊ย เล่นตัวอยู่นั่น"
พี่บอยพูดพร้อมกับยิ้มที่มุมปากด้วยสีหน้าชั่วร้าย  ผมเองใจเต้นระรัวด้วยความแค้น แต่ก็ไม่รู้จะทำยังไงเลยได้แต่รีบเดินหลบออกมาตอนที่ไอ้พี่บอยและผู้ชายคนนั้นเดินแยกย้ายออกมาจากพุ่มไม้

ไอ้เลว !!! มันจะมอมยาพี่กาย !!!

ผมคิดเรื่องนี้ไม่หยุดตลอดทางที่เดินมาที่ชายหาด  ใจมันลอยว้าวุ่นไปหมด จน ...
พลั่ก ...
ผมหยุดสนิทเมื่อร่างกายไปกระทบกับวัตถุบางอย่าง พอเงยหน้าขึ้นมองก็ต้องตกใจเพราะมันเป็นพี่กายนั่นเอง  ร่างเล็กที่โดนแรงปะทะของผมเข้าไปถึงกับล้มลงบนพื้นทราย  ผมรีบก้มลงประคองคนตัวเล็กให้ลุกขึ้นมา
"พี่กายเป็นไรมั้ยครับ ซันขอโทษ"
พี่กายฉีกยิ้มกว้าง ๆ ให้ผมก่อนส่ายหน้าปฏิเสธ พลางปัดเศษทรายที่เปื้อนด้านหลังออกให้ตัวเอง
"ไปไหนมา ไม่กินบาร์บีคิวเหรอ"
"กินครับ ไปเอาน้ำ"
ผมชูขวดชาเขียวในมือ พี่กายพอเห็นชาเขียวก็ตาวาวด้วยความดีใจ
"โหย พี่อยากกินมาทั้งวันเลย ที่นี่ไม่มีขายซะด้วย ซันติดมาด้วยเหรอ พี่ขอกินได้มั้ย พี่น่ะชอบชาเขียวมาก ๆ เลยนะมันอร่อยมะ ..."
พี่กายหยุดพูดเหมือนเห็นผมยืนหัวเราะกูมท้องอยู่
"ขำไรอ่ะ"
พี่กายพูดงอน ๆ
"ก็พี่กายดิ เหมือนเด็กอยากกินขนมเลย .. ซันรู้นะว่าพี่ชอบกินชาเขียว แต่ไม่คิดว่าจะชอบขนาดนี้"
"ซันรู้ ?"
พี่กายทวนคำด้วยแววตาฉงนสงสัย  ผมกลืนน้ำลายตัวเองดังเอื๊อก
"อะ .. อ๋อ ก็เห็นอยู่โรงเรียนพี่ชอบเดินถือขวดชาเขียวไง  ต้องไม่ได้แอบมองนะ เอ๊ย ซันเลยว่าพี่ต้องชอบกินชาเขียวแน่ ๆ เลย ใช่มั้ยล่ะ"
ผมพูดวกไปวนมาแล้วก็เข้าตัวเองจนได้  พี่กายเหล่ตามองผมทำหน้าสงสัยแต่ก็ไม่ได้พูดอะไร มือเล็ก ๆ เอื้อมมาคว้าขวดชาเขียวไปจากมือผมก่อนจะเปิดขวดแล้วก้มลงดูดอย่างรวดเร็ว
แต่ดูดได้ไม่ถึงอึกก็ต้องพ้นพรวดออกมาเต็ม ๆ
"ซัน .. นะ .. นี่มัน .."
ผมนึกขึ้นได้ว่าใส่เบียร์ไว้ข้างในก็เลยรีบตะครุบปากพี่กายไว้ กลัวพี่กายเสียงดังแล้วอาจารย์จะได้ยิน
"พี่ .. ซันขอโทษ ซันลืมไปว่าใส่ .. เอ่อ .. นั่นแหละไว้ข้างใน  เดี๋ยวซันไปหาอะไรมาให้กินนะ รออยู่นี่ก่อนนะ"
ร่างสูงละล่ำละลักพูดก่อนจะวิ่งฉิวไปเอาแก้วพันช์สีฟ้ามาให้  ทิ้งให้คนตัวเองมองตามแล้วแอบอมยิ้มกับตัวเอง
"แฮ่ก .. แฮ่ก .. พี่กายอย่าบอกอาจารย์นะ ถ้าอาจารย์รู้ซันซวยแน่"
"พี่ไม่บอกหรอก .. แต่ว่ามันต้องมีข้อแลกเปลี่ยนนะ"
พี่กายส่งยิ้มให้ผม  ผมกลัวจริง ๆ นะ เลยรีบถามถึงข้อเสนอพี่ที่กายจะแลกเปลี่ยน
"เดินคุยเป็นเพื่อนพี่หน่อย .. เพื่อนพี่ถูกเพื่อนซันลากไปแล้ว"
พอพี่กายพูดผมเลยนึกถึงไอ้มิวขึ้นมาได้ (ผมไม่ได้ลืมเพื่อนนะ มันนั่นแหละลืมผม เห็นมั้ย ไปสวีทกับพี่โบว์ซะแระ)
ผมตอบรับข้อเสนอด้วยความเต็มใจ  เราสองคนเลยเดินไปตามหาดทราย กินบาร์บีคิวแกล้มกับชาเขียว(?)ไปด้วย และคุยกันไปด้วย
แรก ๆ ผมก็เขินเหมือนกันนะ ไม่รู้ว่าจะเขินทำไม(วะ) แต่หลัง ๆ พอคุย ๆ ไปอาการเขินมันก็หายไป เหลือแต่ความสนุก แล้วก็ความคิดในใจที่ว่า

อยากจะอยู่กับคน ๆ นี้แบบนี้ไปอีกนาน ๆ

ผมได้ฟังเรื่องของพี่กายในบางมุมที่ผมก็รู้แล้ว และบางมุมที่ผมยังไม่รู้  พี่กายก็ฟังเรื่องของผมด้วยท่าทีสนุกสนานและอยากรู้อยากเห็นเหมือนกัน
แต่นั่นมันไม่ได้ทำให้ผมลืมเรื่องราวที่ว้าวุ่นในใจได้เลย  จนในที่สุดผมก็ตัดสินใจถาม
"พี่กายรู้จักกับพี่บอยมาก่อนรึเปล่าครับ"
"รู้สิ  ทำไมเหรอ"
"ปละ .. เปล่า .. แล้วสมมติว่า พี่บอยเค้าคิดไม่ดีกับพี่กายล่ะครับ พี่กายจะทำยังไง"
พี่กายนิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะยิ้มกว้าง
"ไม่หรอก บอยเค้าเป็นเพื่อนพี่มาตั้งนานแล้ว เค้าเป็นคนดีนะ ถึงจะดูโผงผางอย่างนั้นก็เถอะ"
ผมอึดอัดในใจ ... ไอ้คนดีที่พี่กายว่ามันกำลังจะมอมยาพี่กายแล้วนะ ...
"แต่ถ้าเค้าคิดไม่ดีกับพี่จริง ๆ ล่ะ"
"ซันหมายความว่าไง"
"ซันแค่ .."
"ซันรู้มั้ย  พี่ว่าคนที่น่าห่วงจริง ๆ ไม่ใช่บอยหรอก"
สายตาของพี่กายที่มองผมเปลี่ยนไปแทบจะในทันที  มันดู ... น่ากลัว อย่างบอกไม่ถูก
ผมเองแทบสะดุ้ง  พี่กายคงจะรู้แล้วว่าผมแอบปลื้มพี่เค้า  ถึงจะยังไม่ได้ทำอะไรก็เถอะ  แล้วพี่กายเองก็อาจคิดว่าผมทำเป็นมาด่าคนอื่นทั้ง ๆ ที่ผมเองก็อาจจะคิดแบบนั้นด้วยเหมือนกัน
"ซะ .. ซันขอโทษครับ"
ผมพูดเสียงแผ่ว  พี่กายเงียบไปพักนึงก่อนจะ ..
"บ้าเหรอ พี่ล้อเล่น  หน้าเศร้าเชียว ... ทำหน้าเศร้า ๆ แล้วเหมือนกบเลยรู้มั้ย ต้องยิ้มสิ จะได้หล่อ ๆ"
พี่กายเชยคางผมขึ้นแล้วหยิกแก้มสองข้างของผม 

เอ่อ .. พี่กายเป็นคนที่ล้อเล่นได้เหมือนมาก .. เหมือนจนผมแทบหัวใจวายแน่ะ -_-

เรายังคุยกันต่ออีกหลายเรื่อง  จนในที่สุด แอลกอฮอล์ในเลือดของผมมันก็คงถึงระดับที่ทำให้ผมกล้าถามคำถามนี้กับพี่กาย
"พี่กายมีแฟนรึยัง"
"หา ... ทำไมถามแบบเนี้ยยยย"
พี่กายลากเสียงยาวฟังดูแง้ว ๆ น่ารักยังไงพิกล
"ก็ซันอยากรู้อ่ะ"
พี่กายมองหน้าผมเงียบ แล้วก็อุบอิบตอบเบา ๆ
"ไม่มีหรอก"
"ทำไมล่ะ"
"พี่จะรู้เหรอ .. ซันล่ะมีรึยัง"
"ยังเหมือนกัน  โสดสนิทศิษย์ส่ายหน้าเลย"
ผมเล่นมุกไป พี่กายหัวเราะเบา ๆ
"แล้วมีคนที่ชอบมั้ย"
"มี"
ผมตอบไปโดยไม่ทันคิด  พี่กายถามต่อทันที
"ใครเหรอ"
ผมได้ยินคำถามก็เงียบไป .. งานเข้าแล้วมั้ย .. ดื่มเบียร์ที่ไรลิ้นไก่สั้น พูดอะไรไม่คิดทุกที -_-
"มะ .. โอย พี่ไม่ต้องรู้หรอก  เค้าไม่ชอบซันหรอก  พูดไปแล้วซันอาย"
"ใครอ่ะ ๆ บอกพี่ก็ได้ เดี๋ยวพี่ช่วย"
ผมทอดตามองพี่กายที่ดูน่ารักกว่าปกติ 

ถ้าพี่กายจะช่วย ..
ก็ช่วยชอบผมตอบได้มั้ย ..

เฮ้ย ... !!!!! นี่สรุปว่าผมชอบพี่กายแล้วใช่มั้ย ...
ไม่นะ .. ไม่นะ .. ม่ายยยยยยยยยยยยยยยย ~~~

"บอกหน่อยก็ไม่ได้ .. ใจร้าย"
พี่กายทำแก้มป่อง ดูน่ารักไปอีกแบบ  ผมหันไปยิ้มให้แล้วก็ลูบไหล่ขาวเบา ๆ อย่างเอาใจ
"น่านะ .. เดี๋ยววันไหนซันจีบติดพี่ก็รู้เองแหละ .. ถึงมันอาจจะไม่มีวันนั้นก็เหอะ"
ผมมองขึ้นไปบนฟ้าแล้วยิ้มเศร้า ๆ ให้ตัวเอง
ทั้ง ๆ ที่อยู่ห่างกันแค่นี้  แต่ความเป็นจริงมันก็ดูแสนจะไกล

"เค้าเหมือนพระจันทร์เลยพี่กาย .. อยู่บนนั้น  ทั้งสูง ทั้งสวย ซันเองไม่รู้ว่าจะไปเอาเค้าลงมายังไง"
"ก็ไม่ต้องให้เค้าลงมาสิ  ซันก็ขึ้นไปหาเค้า"
"มันยากนะพี่ .. ยากมากเลย .. เค้าไม่สนใจซันหรอก"
พี่กายถอนหายใจแล้วมองผมอย่างพยายามให้กำลังใจสุด ๆ
"ดูสิ กระต่ายมันยังขึ้นไปหาพระจันทร์ได้เลย  ซันเป็นกบ วิ่งเร็วกว่ากระต่ายตั้งเยอะ .. ก็ต้องขึ้นไปได้ นะ .. เชื่อพี่"
ผมฟังพี่กายพูดแล้วก็ซาบซึ้งกับกำลังใจ  แต่ ..
"เอ่อ .. พี่กาย .. ไอ้ตัวที่วิ่งแข่งกับกระต่ายนี่มันเต่าไม่ใช่เหรอ"
พี่กายฟังผมพูดแล้วก็หน้าแดง  หันหลบไปทางอื่น แล้วพูดคำว่า .. "ไม่รู้" เบา ๆ

คืนนั้นผมกลับมานอนที่ห้องในสภาพเมาแอ๋ ..

ทั้งเมาเบียร์ ..
และเมารัก ...

เมาจนลืมไปเลยว่า ไอ้พี่บอยมันคิดจะทำอะไรพี่กายของผม
และถ้าผมรู้ว่าวันพรุ่งนี้จะเกิดอะไรขึ้น ... ผมคง .. ผมคง ....

-------------------------------------------------------------

จากคนเขียน
ตอนที่สองแล้ววว ~~
ทำไมมีแต่คนบอกว่าเรื่องนี้ไม่เอาเศร้า -_-
สงสัยฟิคเศร้าเป็นเอกลักษณ์ติดตัวแล้วมั้ง .. จะภูมิใจดีมั้ยเนี่ย =_=

:mc4: :mc4: :mc4:
+1 จัดไป เรื่องนี้น่ารักอีกล่ะ พักนี้มีอะไรดีๆหรือเปล่าน๊า หึหึ
พักนี้มีอะไรดี ๆ มั้ย ..
ไม่มีเลยที่รัก T_T
เรียนก็ตก T_T รักก็เน่า .. เฮ้อออ ~
แต่อยากมาลงฟิคให้เพื่อน ๆ มีความสุขเฉย ๆ
(คนอ่านคิด : ไอ้ฟิคเศร้านั่นน่ะเร๊ออออ 555)
อ่ะนะ .. หวังว่าอ่านแล้วจะแฮปปี้กันนะค๊า >_<
มีอะไรแนะนำติชมกันได้ค่ะ
เหลืออีกตอนนึงก็จะจบแล้ว ~

พี่กายน่ารักจัง
ชอบบบ
การจะลืมคนไม่สำคัญซักคน แค่หมุนตัวก็ทำได้แล้ว
แต่การที่จะลืมคุณ ฉันคงต้องลืมตัวฉันเองก่อน

ออฟไลน์ namtaan

  • ღ I AM WHAT I AM ღ
  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 5492
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 715

ถูกใจให้เป็ด 0
ซันชอบพี่กายจริงๆเหรอ
ถ้าชอบมากๆ จริงๆ ทำไมถึงลืมเรื่องร้ายๆที่อาจจะเกิดกับคนที่ตัวเองชอบไปได้ล่ะ

ดื่มซะเมาจะลืมเรื่องสำคัญเลย
เริ่มไม่ปลื้มเจ้าซันซะแล้ว

บวก 1 แต้มนะจ๊ะ รอลุ้นตอนต่อไปว่าจะเศร้ามั้ย  :เฮ้อ:

~ღღI love Podduangღღ~

ออฟไลน์ hikikomori

  • เป็ดนักขาย
  • สมุนเป็ด
  • *
  • กระทู้: 764
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 166

ถูกใจให้เป็ด 0
ซันนนนนน  มัวแต่เขินอ้ะ  แล้วพี่กายจะเป็นยังไงเนี่ย :monkeysad:

อย่าบอกนะว่า....  ตื่นขึ้นมาแล้วจะ...   ม่ายยยย :a5:

เค้าไม่เอาเศร้าน้า
การ์ตูน uncut นิยายมือสอง สภาพดีอ่านเองค่า
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=22890.msg1347542#msg1347542

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ [N]€ẃÿ{k}uñĢ

  • ~ῲเจ้าแม่Dramaῴ~
  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 5154
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 732

ถูกใจให้เป็ด 0
 :impress2: พี่กายน่าร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกก น่าจิ้ม อิอิ
เฮ้อเรื่องนี้เศร้าชัวๆเลยอะ พรุ่งนี้ไม่อยากจะคิดเลยว่ากายจะทำยังไง
เว้นแต่ว่ามีอะไรสักอย่างเกิดขึ้นทำให้อะไรๆมันไม่เป็นอย่างที่บอยคิดไว้
แอบๆไปสาธุ :call: แล้วจะรออ่าน
นิว(ยิ้มๆ)
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 01-03-2010 01:19:37 โดย [N]€ẃÿ{k}uñĢ »
ร่วมกันอนุรักษ์ภาษาไทยเขียนให้ถูก
***คำที่มักเขียนผิดในภาษาไทย*** รู้รักภาษาไทย

ออฟไลน์ jantaro

  • สมุนเป็ด
  • *
  • กระทู้: 608
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 159

ถูกใจให้เป็ด 0
 :call: :call: :call: :call: :call: :pig4: :pig4: :pig4: :pig4:

ออฟไลน์ ||||Crazy_Y||||

  • สมุนเป็ด
  • *
  • กระทู้: 723
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 433

ถูกใจให้เป็ด 0
เอ่อ ... ทำไมไม่มีคนเมนท์  :sad4:
1. เค้าไม่เห็นว่าอัพแล้ว
2. เค้าไปเที่ยวหยุดยาวกันหมด
3. เค้ามาแอบอ่านแต่ไม่เมนท์
4. มันไม่สนุก  :sad4:
การจะลืมคนไม่สำคัญซักคน แค่หมุนตัวก็ทำได้แล้ว
แต่การที่จะลืมคุณ ฉันคงต้องลืมตัวฉันเองก่อน

ออฟไลน์ alisary

  • ลูกเป็ดวิ่งซุกซน
  • *
  • กระทู้: 147
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 222

ถูกใจให้เป็ด 0
เอ่อ ... ทำไมไม่มีคนเมนท์  :sad4:
1. เค้าไม่เห็นว่าอัพแล้ว
2. เค้าไปเที่ยวหยุดยาวกันหมด
3. เค้ามาแอบอ่านแต่ไม่เมนท์
4. มันไม่สนุก  :sad4:

โรคเดียวกับผมเลย  ช่างเหอะๆ

ผมว่าเรื่องนี้สนุกออก เสียดายจังแค่สามตอน

ปล.ไม่เอาเศร้าน่ะ  ไม่ชอบอย่างแรง

ออฟไลน์ Poes

  • คนแรกของหัวใจ คนสุดท้ายของชีวิต
  • Administrator
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 11051
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 2284

ถูกใจให้เป็ด 0
แอร๊ยยยส์ ห้ามเศร้านะพี่ขอร้อง  o18
ชวนทุกคนหันมาใช้ คำว่า นักเขียน นักอ่าน แทน รีดเดอร์ ไรท์เตอร์ 
กฎของบอร์ด :  http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0

ออฟไลน์ littlepretty

  • เป็ดน้อยร่าเริง
  • *
  • กระทู้: 250
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 14

ถูกใจให้เป็ด 0
 :m15: อย่าเศ้ราได้ไหมขอร้องดังๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ออฟไลน์ jasmin

  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 1896
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 173

ถูกใจให้เป็ด 0
ใจแป๊ว!!!! ซันบ้ามัวแต่เขิน เมาไม่รู้เรื่อง

กายจะเป็นอะไรมาไหมเนี่ยยยยย

อย่าเศร้านะ ขอร้อง :monkeysad:
ที่เอาแต่ใจ ก็แค่อยากให้เอาใจกันบ้าง
เข้าใจกันหน่อยเซ่ =_=

ออฟไลน์ *-*คาเมะ*-*

  • สมุนเป็ด
  • *
  • กระทู้: 996
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 69

ถูกใจให้เป็ด 0
มาเม้น

กลัวคนอ่านน้อยใจ

ยังไงก็ได้ มมาาต่อหน่อยน้าาา



แต่ถ้าไม่เศร้าจะดีมาก

ออฟไลน์ จุ๊บจิ๊บจ๊ะจ๋า

  • ฝนตก. รถติด.
  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 1762
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 97

ถูกใจให้เป็ด 0
 o22ตื่นขึ้นมาแล้วจะเป็นไรอ่ะ

 :call:มาต่อเถิดหนา

เตรียมตัวสงสารซันได้เลยใช่ไหมเนี่ยะ

โถ กระต่ายกับกบ :เฮ้อ:
:m18:ยิ้มวันละนิด จิตแจ่มใส:m18:

ออฟไลน์ lizzii

  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 2377
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 154

ถูกใจให้เป็ด 0
อย่าเศร้าน๊า
 :monkeysad:

 



สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด