รักเท่าไหร่...ไม่เคยพอ (เบียร์-ภาค) Up22/09/54ตอนพิเศษ รักที่หวนคืน (4) ส่งหนังสือ
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: รักเท่าไหร่...ไม่เคยพอ (เบียร์-ภาค) Up22/09/54ตอนพิเศษ รักที่หวนคืน (4) ส่งหนังสือ  (อ่าน 258507 ครั้ง)

ออฟไลน์ อนันตกาล

  • กาลเวลา ไม่อาจทำให้คนเปลี่ยน แต่ทำให้ความคิดเปลี่ยน
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 2002
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 870
ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ

สรุปข้อสำคัญดังนี้

1.ห้ามละเมิดสิทธิส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรุปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ, หมิ่นประมาท, หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย,ห้ามโพสกระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้ง  ในเรื่อง การเมือง ศาสนา พระมหากษัตริย์  และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงกระทู้ที่จะสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกภายในเวปบอร์ด

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพส หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่นี่หรือที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อขออนุญาตเจ้าของเรื่องก่อนนะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล บอกเมล แลก msn บนบอร์ด
โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าของไม่ยินยอม

5.ขอให้นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิดเดียว ถ้าเป็นเรื่องจริงก็ให้บอกว่าเรื่องจริง ถ้าเป็นเรื่องแต่งให้บอกว่าเรื่องแต่ง  ให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตามเพราะมีคนมากกมายทะเลาะเสียความรู้สึกเพราะเรื่องนี้มามากแล้ว

ส่วนคนอ่านทุกท่าน เวลาอ่านนิยาย เรื่องที่คนเขียนเขียน

ก็ไม่ต้องไปอินมากนะครับ ให้เก็บเอาสิ่งดีๆ ประสบการณ์ ข้อคิดดีๆไปนะครับ

6.อย่าพูดคุย ทักทาย นักเขียน คนอ่่านโดยรีพลายดังกล่าวไม่เกี่ยวพันกับนิยายให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสนิยายหนึ่งตอน ก็ควรคอมเม้นต์สักคอมเม้นต์เีดียวก็เพียงพอแล้ว ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และทำลิงค์โยงมายังนิยาย และให้นักเขียนทุกคนทำลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยเกี่ยวกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วย เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน


เวปไซต์แห่งนี้เป็นเวปไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฏหมายภายในและระหว่างประเทศ การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเวปไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง

ข้อความใดๆก็ตามบนเวปไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเวปไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ  โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม

กรุณาอ่านเพิ่มเติมที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0
 

..................................


นิยายเรื่องนี้  เป็นเรื่องที่แต่งขึ้น ไม่เกี่ยวกับบุคคลใดๆทั้งสิ้น



ปกหนังสือ




Thanks: Ro  ฝากรูป


Thanks: Ro  ฝากรูป

เล่มนี้แถมค่ะ



Thanks: Ro  ฝากรูป

แบบบล๊อกเซตแบบสวม

Thanks: Ro  ฝากรูป


ตัวอย่างทดลองอ่าน  http://issuu.com/anuntakan/docs/_________
ขอเปลี่ยนชื่อเรื่องเป็น Memories of love นะค่ะ
นิยายเรื่องนี้จะพิมพ์แค่รอบนี้รอบเดียวเพราะจำนวนคนที่จองน้อยมาก จำนวน3เล่มจบ ราคา 1000 บาท ไม่มีค่าจัดส่ง
และนิยามรัก เล่มนี้แถมค่ะ เป็นนิยายเล่มเล้กรักหวานๆ อ่านสบายๆ จากกระทู้นี้
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=22100.0
แต่จะมีตอนพิเศาจากกระทู้นี้แถมให้ค่ะ เพื่อให้เป็นอะไรที่พิเศษจริงๆ สำหรับผู้ที่ซื้อไปเก็บสะสม


ใครสนใจโอนเงินได้เลยค่ะ ติดต่อกาลได้ทางPM หรือ Anuntakan.kan<>hotmail.co.th
facebook    http://www.facebook.com/profile.php?id=100001198209411

lสงสัยอะไรถามได้ตลอดเวลาค่า

ระยะเวลาเปิดโอน
24 -5-54 ถึง 10-7-54

เลื่อนกำหนดการโอนถึงวันที่ 15 เดือนนี้ค่ะ



รายชื่อผู้จอง  รักเท่าไหร่.....ไม่เคยพอ

Pororo                   yeyong
eddiam                 anajulia
nunamicky             thisispom
auksarin                shou23
Kalos                    firrytail
midnight                shabu
Na_RimKLonG       
HuNnEY

มีใครไม่ได้จองแล้วมีรายชื่อแจ้งด้วยนะค่ะ
ส่วนใครที่จองแล้วไม่ขึ้นก็แจ้งด้วยเช่นกัน
Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 22-09-2011 22:36:36 โดย อนันตกาล »

ออฟไลน์ @aOoM&jAe@

  • mEaNy
  • สมุนเป็ด
  • *
  • กระทู้: 866
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 115

ถูกใจให้เป็ด 0
เจิมเรื่องใหม่

 :mc4: :mc4:
ความสุข ความเศร้า น้ำตา ท้องฟ้า ดวงดาว
และสวรรค์ของฉันเธอคือเธอ

ออฟไลน์ cavalli

  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 2402
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 123

ถูกใจให้เป็ด 0
 :mc4: :mc4: :mc4:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ อนันตกาล

  • กาลเวลา ไม่อาจทำให้คนเปลี่ยน แต่ทำให้ความคิดเปลี่ยน
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 2002
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 870

ถูกใจให้เป็ด +10
       คุณเคยมองย้อนมองไปในอดีตของคุณไหม เมือคุณมองย้อนกลับไป  คุณจะพบกับความผิดพลาดในอดีตที่ไม่สามารถนำมันกลับมาแก้ไขได้ ไม่ว่าอดีตนั้นจะดีหรือเลวร้ายสักเพียงไหน  คุณก็ต้องอยู่กับมัน คุณทำได้เพียงนำมันมาเตือนตัวเองไม่ให้ทำสิ่งที่ผิดพลาดซ้ำอีกครั้ง
    ทุกครั้งที่ผมนึกถึงมันๆทำผมรู้สึกถึงความหนักอึ้งของความรู้สึกผิดบาปในใจที่ไม่มีวันไถ่ถอนได้ และไม่สามารถแก้ไขได้   อาจมีความผิดเล็กๆน้อย ไปจนถึงความผิดที่มิอาจประเมินได้ ซึ่งมันเป็นเรื่องเกี่ยวกับ
ศีลธรรมในใจ  และความยับยั้งชั่งใจ รวมทั้งสติ  ผมขาดสิ่งเหล่านี้
   เมื่อประมาน ห้าปีก่อนผมเป็นเด็กผู้ชายอายุสิบเจ็ดที่ไม่มีอะไรดีหรือโดดเด่นเลยสักอย่าง  ชีวิตผมคือเรียน กลับบ้าน  อ่านหนังสือ อ่านการ์ตูนและนอน เป็นแบบนี้ไม่มีที่สิ้นสุด ด้วยการที่เป็นลูกคนเดียว  แน่นอนว่าพ่อแม่ย่อมคาดหวัง
ถามว่าผมรักพ่อกับไม่ไหม ผมบอกเลยว่ารัก  ทั้งที่ผมไม่รู้ว่ารักคืออะไร ผมตอบว่ารักด้วยหน้าที่   ชีวิตผมเปลี่ยนไปเมื่อผมขึ้นม.หก  เพื่อนของผมชวนผมเล่นเกมส์ออนไลน์   นั่นคืดจุดเปลี่ยนชีวิตผม   โลกที่ผมไม่เคยรู้ โลกในจินตนาการที่ทุกสิ่งทุกอย่างไม่มีข้อกำหนด  ผมได้สัมผัสมัน  จนทำให้ชีวิตผมเปลี่ยนไป.....................

.
.
.
.

   “ชีวิตกูทำไมมันน่าเบื่องี้วะ  แม่กูก็โคตรขี้บ่น   พ่อก็ก็ขี้โมโห  น้ากูก็เอาแต่กดดันกู  ทำไมทุกคนไม่เข้าใจกูเลย
   กูเบื่อออ”    เด็กหนุ่มวัยมัธยมศึกษาตอนปลายตะโกนลั่นห้อง
   “อยากหายเบื่อมัยละมาเล่นเกมส์กัน”  หนุ่มน้อยอีกคนผู้มีใบหน้าและรูปร่างอวบอูม  พูดขึ้นมา  พร้อมกับมองหน้าเพื่อนอีกคน
   “เกมส์อะไรวะ  ไอ้จอม”    เด็กหนุ่มหันมาถาม พร้อมขยับแว่นตามองเพื่อนเขม็ง
   “เกมส์ออนไลน์  เกมส์คนจริงในโลกของคนจริง”   จอมพูดพร้อมกับขยิบตา
   “มาเล่นด้วยกันมามีไรเดี๋ยวกูช่วยเก็บเวล หาของ เล่นขำๆ  แต่ต้องเติมเวลานะ ไหวป่าว   ภาคี  สิบสี่วัน สองร้อยเก้าบาท”
จอมบอกพร้อมหันหน้าไปเปิดคอมพิวเตอร์  เมื่อคอมพิวเตอร์รันขึ้นมาจอมได้เปิดไอคอน K2 (ชื่อเกมส์สมมุติ  ไม่ได้โฆษณาเกมส์จ้า)  
   “นี่เกมส์นี่เราจะอธิบายคร่าวๆ  ในเกมส์แบ่งออกเป็น สามเผ่า  มี มนุษย์  ออร์ค  ดวอร์ฟ เอลฟ์ ดาคเอลฟ์     แต่ละเผ่าจะมีจุดเด่นจุดด้วยต่างกันและแบ่งออกเป็น สองสาย คือสายเวทย์มนต์ กับสายนักรบ   นักรบแบ่งแยกย่อยเป็นอีกหลายอาชีพ  ส่วนสายเวทย์แบ่งหลักๆ จะเป็นพระ กับ วิ ”  จอมใช้เวลาประมานสิบห้านาทีในการอธิบายโครงสร้างของเกมส์  ซึ่งภาคีฟังอย่างตั้งใจพร้อมทั้งดูอินเตอร์เฟท ในเกมส์
   “ เมิงจะลองสมัครไอดีดูก่อนก็ได้ เล่นไม่ยาก  คนที่เล่นเกมส์นี้ส่วนใหญ่มีตังกะโตๆกันละ  หาเพื่อนคุยเล่นแก้เหงา แก้เบื่อ”  
   ภาคีพยัคหน้าพร้อมกรอกรายละเอียดเพื่อสมัครไอดี    ภาคีเลือกตัวละครที่จะเล่นเป็นเอลฟ์ชาย  สายเวทย์  ครั้งแรกกับการเล่นค่อนข้างงง  กับระบบเกมส์ที่ไม่เคยแตะมาก่อน  แรกเล่นผิดเล่นถูกดีที่จอมคอยแนะนำอยู่ข้างๆ  เมื่อทุกอย่างโอเคแล้ว จอมก็ให้แผ่นเกมส์เขาไปลงกับเครื่องคอมที่บ้านของเขา
   “ไหวนะ ออนละเรียกในช่องเพื่อน สงสัยไรมีไรบอกเดี๋ยวตอบ”  จอมพูด ภาคีกลับจากบ้านของจอมมุ่งหน้าไปสู่บ้านของตัวเอง
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 13-03-2010 21:31:49 โดย อนันตกาล »

ออฟไลน์ cavalli

  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 2402
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 123

ถูกใจให้เป็ด 0
 o13 o13 o13

ออฟไลน์ [N]€ẃÿ{k}uñĢ

  • ~ῲเจ้าแม่Dramaῴ~
  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 5422
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 734

ถูกใจให้เป็ด 0
 :mc4: :mc4: :mc4:
ท่าทางน่าสนุกดีน๊า อิอิ
ระวังเรื่องคำผิดด้วย แล้วจะรออ่านต่อน๊า
นิว(ยิ้มๆ)
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 14-03-2010 01:30:08 โดย [N]€ẃÿ{k}uñĢ »
ร่วมกันอนุรักษ์ภาษาไทยเขียนให้ถูก
***คำที่มักเขียนผิดในภาษาไทย*** รู้รักภาษาไทย

ออฟไลน์ อนันตกาล

  • กาลเวลา ไม่อาจทำให้คนเปลี่ยน แต่ทำให้ความคิดเปลี่ยน
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 2002
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 870
Re: ความเหงา ลุ่มห$
«ตอบ #6 เมื่อ13-03-2010 22:05:48 »

ถูกใจให้เป็ด +9
ตอนที่1.1

เมื่อกลับมาบ้านเด็กหนุ่มรีบกลับเข้าบ้านของตัวเองเปิดคอมและโหลดเกมส์ราว ห้าชม  ระหว่างนั้นเขาใช้เวลาในการวาดรูปเพื่อเตรียมตัวสอบเข้ามหาลัยศิลปะชื่อดังของเมืองไทย   ขณะนี้เข้าสู่การปิดเทอมๆที่สองของการเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ห้า ของภาคี  ภาคีรู้สึกว่าใครๆก็ไม่เข้าใจในตัวเขา  ภาคีเป็นเด็กเรียนกลางๆ ค่อนข้างเก็บตัว เงียบๆ เพื่อนส่วนใหญ่ไม่ค่อยชอบเขา  เขาจะอยู่กับเพื่อนของเขาสี่คนคือ  จอม  หนุ่ย   กาย  ทั้งสามคนเป็นเพื่อนสนิทกัน แต่ไม่มีใครเลยที่เรียนห้องเดียวกัน จอมกับภาคี เรียนสายวิชาเดียวกันคือศิลคำนวนแต่ทั้งสองคนเรียนคนละห้อง
หนุ่ยเรียนภาษายี่ปุ่น    ส่วนกายเรียนห้องเดียวกับจอม ทุกๆพักกลางวันทั้งสี่คนจะไปกินข้าวเที่ยงพร้อมกันพร้อมนั่งคุยกันเรื่องต่างๆ    หนุ่ยกับจอมเป็นเด็กติดเกมส์   กายจะเป็นหนุ่มนักกีฬาที่พอทานข้าวเสร็จก็แยกไปออกกำลังกายกับเพื่อน ทั้งสามคนเลยมักจะอยู่ด้วยกันเสมอ
“ภาคีเมื่อวานเป็นไงมั่ง ได้เข้าไปเล่นเกมส์ยัง”  จอมหันมาถามภาคีหลังที่กายแยกตัวออกไป เล่นบาสกับเพื่อนๆ 
“ลองเข้าไปแล้ว เออแปลกดี  เก็บเวลยากนิดพอเก็บคนเดียวไม่มีเมิงนั่งอยู่ข้างๆ กูงงวะกดไรไม่รู้เยอะแยะไปหมด   แถมกูเล่นละตายบ่อยชิหาย ” ภาคีบอกจอม
“อะนะเมิงเสือกเลือกเล่นเป็นนักเวทย์นี่หว่า รีบเก็บเลเวลจะได้มาเล่นกะกู  จริงๆเมิเติมวันไว้ก็ได้  เดี๋ยวพอเมิงไม่ออนกูจะได้เปิดบอท ให้ตัวเมิงจะได้เวลไวๆ ดีไหม” 
จอมเสนอจะเก็บเลเวลให้ภาคีอย่างกระตือรื้อร้น
“หรือเมิงจะเอาบอทไปเปิดเองก็ตามใจ  ”   จอมเสนอ
“โห  เมิงนี่ สนับสนุนกูเหลือเกิน อะไรจะอยากให้กูเล่นขนาดนั้นวะ ”  ภาคี ถามจอมเสียงสูง
“อ่าวก็มาเล่นด้วยกันสนุกๆไงเมิง   และเมื่อวานเมิงเข้าไปเล่นเป็นไงบ้าง” 
“ก็ดีแต่กว่าจะโหลดเกมส์เสร็จกูคอนยเหงือแห้ง  เดี๋ยวเย็นนี้ กูกลับไปจะเล่นอีกที ”
     พูดจบออดเข้าเรียนดังขึ้นทุกคนแยกย้ายกันเข้าห้องเรียน   ภาคีเรียนอย่างเซ็งๆ  เขาเบื่อเหลือเกิดโรงเรียน  เขาทนเรียนแบบไร้ตัวตน  ไม่ม่คนแกล้งเขา แต่ก็ไม่มีใครสนใจเขา  ทุกๆวันเขามาโรงเรียน มาเรียน กินข้าว  คุยกะเพื่อนที่เรียนต่างห้องเวลาในห้องเรียนส่วนใหญ่หมดไปกับการอ่านการ์ตูน  นิยาย  และ การวาดรูปเล่น  ไปเรื่อยๆ เสาร์ อาทิตย์ถ้ามีงานพวกคอมมิคปาตี้ หรือว่าคอสเพล  เขาก็ไป 
เขารู้สึกเลยชีวิตเขาน่าเบื่อสุด   อยากหลุดไปจากตรงนี้จริงๆ

   เมื่อกลับถึงบ้านภาคีล้างหน้าล้างตา  และเปิดเกมส์ขึ้นมา  โลกในเกมส์ที่เขาพบๆ เขาได้เจอกับตัวละคนต่างๆ  ที่แตกต่างกัน โลกที่อยู่ในคอมพิวเตอร์  หลังกน้าจอสี่เหลี่ยม แสดงภาพ สนุกสนาน ตื่นเต้นกว่าที่เค้าคิด  เค้าได้พบกับคนใหม่ๆ
ได้เพื่อน ได้หัวเราะ จนวันหนึ่งเขาเก็บเลเวล ล่ามอนสเตอร์  ก็มีออร์คชาย  สายต่อสู้
เข้ามา   เขาหันกลับไปมอง
“เอลฟ์นี่ขาวจัง เต้นให้ดูหน่อยสิ  เต้นๆ”  ออร์คชายนักรบหุ่นล่ำตัวนั้นพูด  พร้อมกับตบมือ  (ในเกมส์จะมีอีโมชั่นแสดงท่าทาง  ทำให้ออกอาการต่างๆได้ ไม่ว่าจะเป็นโค้ง คำนับ  ตบมือ )   
“ไรวะ  โรคจิตปะวะเนี่ย   กูผู้ชายนะเว้ย”   ภาคีพิมพ์ตอบไปด้วยความหงุดหงิด คิดในใจกรูเจอโรคจิตในเกมส์ซะแล้วเหรอวะ   เป็นไปได้เว้ยยย
“รู้ครับ  เต้นอยากเห็นแพ้ความขาว   ก้นน่าฟัดมากก   เห็นละเสียว”
   มันยังไม่เลิกครับท่าน   ขนาดผ่านตัวอักษรผมยังสัมผัสได้ถึงความหื่น  ซวยจริงกู  จะเก็บเวลดีๆ เสือกเจอโรคจิตออนไลน์   กรูละเครียด 
“โหย ไปไกลๆ เดี๋ยวยิงไส้แตกเลย   ผมวินะครับ ผมอยากเก็บเวลตามลำพัง”  ผมพิมบอกออร์คหื่นไป   (ยิง ในที่นี้ หมายถึง อาชีพวิมีความสามารถในการใช้เวทย์มนต์สร้างความเสียหาย ให้กับตัวละครหรือมอนสเตอร์ได้  ) 
“ซาดิส  ขาว  แบบนี้ เดย์ชอบ ”   

   อ้าวเวรแล้วกรู   เอาไงดีวะนี่ขี้เกียจออกเกมส์หนีด้วย  ไปไม่ถูกเลยกรู 
เออไอ้จอม  ว่าแล้วผมก็จัดการกระซิบไปหาไอ้จอมทันทีที่นึกได้ (กระซิบ หมายถึง การสนทาส่วนตัว หนึ่งต่อหนึ่งระหว่างผู้เล่นด้วยกัน)

...


ศัพท์เกี่ยวกับเกมส์  กาลจะวงเล็บอธิบายสั้นๆไว้สำหรับคนที่ไม่เคยเล่นเกมส์เพื่อให้ง่ายแก่การทำความเข้าใจ
สงสัยอะไร ถามได้ทันทีคะ   เรื่องคำผิดกาลพยายามระวังอยู่ค่ะ ผิดตรงไหน แจ้งได้เลยคะ 
ขอบคุณทุกท่านที่เปิดเข้ามาอ่านนะคะ
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 13-03-2010 22:10:43 โดย อนันตกาล »

ออฟไลน์ อนันตกาล

  • กาลเวลา ไม่อาจทำให้คนเปลี่ยน แต่ทำให้ความคิดเปลี่ยน
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 2002
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 870
Re: ความเหงา ลุ่มห$
«ตอบ #7 เมื่อ13-03-2010 22:44:26 »

ถูกใจให้เป็ด +1
ตอนที่ 2

    “เฮ้ย ไอ้จอม  กูเจอโรคจิตวะ”  ผมรีบพิมพ์บอกเพื่อรักอย่างไอ้จอมทันทีๆเห็นว่ามันออลไลน์อยู่     ตอนนี้ผมหยุดเกบเลเวลละครับ  ผมดูไอ้โรคจิตนั่น  ใจนึงผมด่ามันว่าโรคจิต  อีกใจผมก็อยากรู้ว่ามันจะทำไงต่อไป
    “อะไรของเมิงวะ ภาคี   -*-   เจอที่ไหน”  ไอ้จอมตอบกลับมา
     “เมืองเอลฟ์”   ผมเล่าให้ไอ้จอมฟัง 
     “๕๕๕๕๕๕๕๕     ไอ้ภาคี  เมิงจะกลัวไรวะ ห่านี่  พูดยังกะมันทำไรได้  นี่แค่เกมส์นะเว้ยย   แต่เมิงก็สุดยอดวะเจอร์ออร์ค ตัวเขียวๆ ล่ำๆ  มาขอให้เต้นให้ดู  ดีนะเป็นเกมส์  ถ้าคนจริงๆละก็   ก๊ากกกกกกกกกกก  ”
   ดู๊  ดู มานพูดไอ้เพื่อนเวร   ดูมันซ้ำเติมผม  เจอไซแบบออร์คในเกมส์ผมก็โกยอ้าวสิครับ   แหม๋ ตัวเขียวๆ กล้ามโตๆ นักเพาะกล้ามดีๆ นี่เอง  ถึง ล่ำ ใหญ่ซะขนาดนี้ 
เป็นคนจริงๆละก็แค่คิดก็......................     สยองแว้วววว   

   “เต้นเถอะ เต้นเถอะ อยากเห็น นะนะ ”   ออร์คหนุ่มไม่เลิกยังคงขอร้องหนุ่มเอลฟ์หน้าใสต่อไป หวังว่าหนุ่มเอลฟ์จะใจอ่อน


   เอาวะเต้นก็เต้น  แค่เกมส์กลัวไรไม่ม่ใครรู้จักตรูซะหน่อย ไม่ใช่ตัวกรูเต้นเองนิ  ว่า
แล้วผมก็กดอีโมชั่นเต้น   ไอ้ออร์คมันมองครับ  เออมันก็ต้องมองสิ มันอยู่หน้าจอคอมเหมือนตรูนี่หว่า  ตรูจะบ่นทำเพื่อ  นี่คือโลกของเกมส์ อยากทำไนทำ อย่าไปสน

“อะเต้นละ พอใจยัง  ผมจะไปเวลต่อละ ”  ผมบอกไอ้ออร์คนั่น เบื่อแล้ว เหอะๆ

“เราชื่อเดย์    นายละชื่ออะไร   ทาคามูระ”   ออร์คหนุ่มถาม
“ถามทำไม มีอะไรรมิสเตอร์เดย์”  ผมอ่านชื่อตัวละครมันและถามกลับ
“อยากรู้จัก  อยากเป็นเพื่อนด้วย”  เดย์บอก
“เราชื่อภาค  อีกอย่างเราเป็นผู้ชายนะ  เพศตรงกับตัวละคร”  ผมบอกมันครับ
“^_^   รู้แล้วจ้า  และภาคจะไปไหนต่อเหรอ”  เดย์ยิ้ม
“เก็บเวลอยากอัพ  พึ่งหัดเล่นอยากเวลไวๆจะได้ไปเล่นกะเพื่อน นะ” 
แอบคิดในใจ จะถามตรูทำไมวะ แน่จริงพาตรูไปเวลดิขอแบบไวๆ   ด้วยนะ
ห้าห้า  เชี้ยละกรู  คิดไปได้คนเราผมหัวเรากับตัวเองกับความคิดบ้า ๆ     
“ไปเวลกับเราไหม   เราก็จะเวล เวลกับเราเวลไวนะ  ไม่ต้องทำไร คอยฮิล
เดย์อย่างเดียวก็พอ ”    มันบอกแบบนี้มีหรือที่ผม............. จะไม่ตกลง
ตกลงสิครับ จะหยิ่งไปทำไมเวลเองยากแสนยาก  ดูดเปอมันนี่แหละ  สะดวกดี 
(ฮิลหมายถึง การเพิ่มค่าพลังชีวิตเมื่อได้รับการโจมตีจากมอนสเตอร์ ) 

“ได้ๆ   เราเวลไม่สูงนะพึ่งเวล สิบสองเอง ”   ผมบอกมันถึงเลเวลตัวเองครับ
“^_^  อท่อเวลด้วยกัน ไปด้วยกันเดี๋ยวเดย์เชิญเพื่อนนะ ภาครับเพื่อนเดย์ด้วยนะครับ”
มันพูดครับ พร้อมกับกดเชิญเพื่อนผมมา  ผมรับเพื่อนมันและเราก็ไปเก็บเวลด้วยกัน
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 18-03-2010 16:45:21 โดย อนันตกาล »

ออฟไลน์ เกริด้า(๐-*-๐)v

  • ไม่อยากคิดอะไรทั้งนั้นแหละ
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 3394
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 324

ถูกใจให้เป็ด 0
เรื่องใหมมมมมมมมม่ ยินดีต้อนรับค๊าา  :mc4:

เริ่มต้นที่เกมส์เหรอคะ ... ไอไม่เคยเล่นเกมส์อ่ะ หมายเหตุศัพท์ไว้เลยด้วยได้ไหมคะ? :m23:

เป็นกำลังใจให้น๊าา  :L2:
Love is temporary madness. It erupts like an earthquake and then subsides.

ออฟไลน์ @aOoM&jAe@

  • mEaNy
  • สมุนเป็ด
  • *
  • กระทู้: 866
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 115

ถูกใจให้เป็ด 0
อ่าเคยเป็นเหมือนกันติดเกมส์งอมเเงม

เล่นมันซะทุกเกมส์ ตอนนี้ก็ยังติดอยู่ 555

เเต่น้อยกว่าเดิม เเล้วไงต่ออยากอ่าน

 :call: :call:
ความสุข ความเศร้า น้ำตา ท้องฟ้า ดวงดาว
และสวรรค์ของฉันเธอคือเธอ

ออฟไลน์ [N]€ẃÿ{k}uñĢ

  • ~ῲเจ้าแม่Dramaῴ~
  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 5422
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 734

ถูกใจให้เป็ด 0
 :z2: :z2: :z2:
รักใน เกม น่าสนสนุกดีแล้วจะรออ่านต่อน๊า
นิว(ยิ้มๆ)
ร่วมกันอนุรักษ์ภาษาไทยเขียนให้ถูก
***คำที่มักเขียนผิดในภาษาไทย*** รู้รักภาษาไทย

ออฟไลน์ อนันตกาล

  • กาลเวลา ไม่อาจทำให้คนเปลี่ยน แต่ทำให้ความคิดเปลี่ยน
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 2002
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 870
Re: ความเหงา ลุ่มห$
«ตอบ #11 เมื่อ14-03-2010 02:34:48 »

ถูกใจให้เป็ด +3
ตอนที่3
ผมตื่นเช้ามาอย่างมึนๆ โอยวันนี้มีเรียนพิเศษนี่นา  วันแรกของการปิดเทอม ของผม  โว้ยย ..... เรียนคณิตกับพี่กิ๊ฟ ลูกชายเพื่อนแม่  ตอนแรกผมแอบคิดนะ ผู้ชายไรวะชื่อกิ๊ฟยังกะผู้หญิง ลูกสาวเค้าสิ ชื่อไตร
สงสัยคุณพ่อ คุณแม่ทั้งคู่จะสับสนในเพศของลูกตอนเกิด ตั้งชื่อได้สับกันมาก
แค่คิดว่าต้องไปเรียนเลขก็เซงละ   เฮ้อ..  ง่วงโว้ยเมื่อวานเก็บเลเวลดึก
ว่าแล้วผมก็ลุกขึ้นอาบน้ำเตรียมไปเรียนพิเศษที่มหาลัยรัฐชื่อดังของเมืองไทย
ที่พี่ชายสุดน่าเบื่อเป็นคนสอน เรียนเก่งนะครับแต่พูดตรงๆ พี่แกน่าเบื่อมาก
ใจดี แต่ไร้เสน่ห์ คงอยู่ในประเภทแสนดีแต่อย่างว่าละครับ สาวๆสมัยนี้ชอบแบดบอย
ผู้ชายที่แสนดีมีไว้พักใจ  ฮ่าๆๆๆ  โอยพอๆ  คิดไปโน่น  นัดสิบเอ็ดโมง ตอนนี้ เก้าครึ่งพึ่งตื่น เลทชัว  ช่างแม่ง เลทนิดเลทหน่อยไม่เป็นไรหรอกมั้ง
.
.
.
.


“มาสายนะครับ ภาค” เสียงพี่กิ๊ฟทักมาเมื่อผมเดินมานั่งในมหาลัยพี่เค้าเพื่อให้เค้ามาติวเลข   เสด็จแม่ผมจัดการให้อีกครับ  ผมต้องเรียนกับพี่แกทั้งที่ไม่อยากเรียนเลย 
พี่แกก็สอนเข้าใจนะครับ  แต่คนมันไม่อยากเรียนอะ
“เออ ภาคพี่เอาตารางเรียนอ่านหนังสือมาให้เรา สำหรับเตรียมสอบนะ อ่านตั้งแต่ หกโมง ถึงสามทุ่ม  นะ โอไคไหม”

โอ้. พระเจ้าจอจ  หกโมงถึงสามทุ่มวันละสี่ชม.  ภาคีคนนี้ตายสิครับ อ่านนิยาย อ่านการ์ตูนผมทำได้  แต่หนังสือเรียนนี่  จะไหวไหมนิ  ผมรักในศิลปะนะครับ เฮียแกทำอย่างกับว่าจะให้ผมไปเรียนบัญชี  ผมจะเรียนศิลปะ เข้าใจไหมพี่  อยากจะร้องดังๆเป็นเพลงของปลามมี่จริงๆเลย 
“  จ. กับอ. อ่านอังกฤษกับแกรมม่า  อังกฤษเราห่วยมาก เท่าที่พี่ดู” 
“พ. ไทย    พฤ. สังคม    ศ. เลข   ส่วนเสาร์  อาทิตย์เราก็มีติววาดรูปนิ”  พี่กิ๊ฟพูดอย่างจริงจังมากครับ   แต่ขอโทดฟังโปรแกรมอ่านหนังสือนรกแล้ว ภาคีอยากผูกคอตาย  ตั้งแต่เกิดมาเคยอ่านหนังสือสอบกับเค้าซะที่ไหน  เรียนเอาในห้องตลอด  เวลาสอบ  ข้อ
ไหนทำไม่ได้อาศัยเอาคุ้นๆ ก็กาเลย   เห็นตารางสอบและเศร้า  นี่ละนะชีวิตการสอบ      รุ่นผมรู้สึกรุ่นเเรกของการสอบ O-Net
 A-NET   ทำไมรุ่นตรูเป็นรุ่นแรกทุกอย่างเลย   ไม่ว่าจะทดลองเรียนอะไร ตั้งแต่ระบบ  Child  center  สมัยประถมละ  เล่นเอาจดมือหงิก หนังสือเรียนไม่ต้องมีจดเอาๆ  ลายมือผมเลยเละเป็นไก่เขี่ยเช่นทุกวันนี้   
“พี่กิ๊ฟ  ภาคหิว ยังไม่ได้กินไรเลย”  ผมบอกพี่กิ๊ฟครับ โอยเรียกที่ไรรู้สึกแปลกๆ ทุกที  ขอหาไรกินก่อนครับไม่ไหว  หิวเหลือเกิน
“ได้ เดี๋ยวพี่ไป ซื้อให้ เรานั่งทำโจทย์เลขรอพี่ก่อนเดี๋ยวพี่มา”  ว่าแล้ว พี่กิ๊ฟก็เดินไปซื้ออะไรมาให้ผมกิน ทิ้งผมไว้กับโจทย์เลขสุดอินเทรน ตั้งชื่อได้เข้ากับ บทมาก นั่นคือตรีโกณมิติ  ซึ่งมันตีกันยุ่งมากมายในหัวผม เวลาได้พบปะกับมัน ผมก็เรียนๆ ไปจนถึงเที่ยงโมงกว่าๆ สองชัวโมงกับการเรียนพิเศษครั้งนี้  ผมก็เตรียมตัวไปติวศิลปะ กับ
บรรดารุ่นพี่ที่มาตั้งซุ่มสอนพิเศษกันที่ลาน ที่มหาวิทยาลัยศิลปะชื่อดังของเมืองไทย
ณ ท้องสนามหลวง  โอ้วว จากแถวมาบุญครองไปสนามหลวง  เหอๆ  ไกลวะ   
ระหว่างติวผมชอบทีนี่นะครับทุกคนดูเป็นตัวของตัวเองดี มีสไตล์และ จุดเด่นของตัว
เองที่สำคัญ ผมแพ้ผู้ชายมาดเซอร์ ไม่รู้ทำไมเห็นละชอบมองเหลือเกินรู้สึกว่าดูดีอะ 
ที่นี่ก็มี เยอะด้วยสิ 
.
.
.
.

   เมื่อผมกลับมาถึงบ้าน สิ่งแรกที่ผมทำคือเปิดคอมพิวเตอร์และเปิดเกมส์ขึ้นมา
ผมออนเกมส์มาครับ ผมทักทายจอมก่อนเลย  รู้สึกวันนี้หนุ่ยจะออนมาเล่นเหมือนกัน พวกเราก็แยกๆกันเก็บเลเวลครับ มีคุยกันผ่านช่องเพื่อนบ้าง   ผมเล่นไปสักพักครับ
“ทาคามูระครับ ”  มีเสียงเรียกผมครับ  ผมหันกลับไปมองหลังจากซัดมอนเตอร์ สุดเอ็ก ตายคาที่   มอนเตอร์เกมส์นี้นี่เอ็กได้ใจ นมเป็นนม เอวเป็นเอว แถมไม่ใส่เสื้อด้วย
แต่ ตัวมันใสและสีเขียว  ๕๕๕  สรุปไม่เห็นอะไร
“ครับ”  ผมตอบกลับไปครับ
“เวลด้วยกันไหม ”   หนุ่มเอลฟ์ สูงยาวเข่าดีเช่นเดียวกับผมชวนผมครับ
“อื้อ  เราเวล  สิบห้าเองนะ”  ผมบอกมันก่อนครับว่าเวลผมน้อย
“ได้ๆ   เวลคนเดียวเบื่อๆเวลกันไปคุยกันไป  ดีกว่าครับ ผมชื่อเฟย  ” 
“ผมชื่อ ภาคครับ   ยินดีที่ได้รู้จัก”   แนะนำตัวเสร็จเฟยก็เชิญเพื่อนมาเลย(เชิญเพื่อน คล้ายๆ การADD MSN  อีกฝ่ายจะเห็นเมื่อเราออน   )

“ ภาคอายุเท่าไหร่ เฟยอายุ สิบเปด” เฟยเปิดบทสนทนาเรื่องอายุมาก่อนเลย
น้อยครั้งครับที่ผมจะเจอรุ่นๆเดียวกัน เล่นเกมส์นี้มาพักนึงผมเจอแต่รุ่น  ยี่สิบ บวก บวก   สูงสุดที่เจอนี่ สี่สิบสองครับ 
“ใกล้ๆภาคเลย ภาคอายุ สิบเจ็ด ”
“จริงดิเฟยไม่ค่อยเจอคนอายุรุ่นราวคราวเดียวกันเลย   นานๆจะเจอสักที^Q^”
เฟยบอกครับ  เราผลัดกันเก็บเวลอย่างเมามัน  เวลขึ้นไวมาก  เพราะเราสองคนเป็นวิทั้งคู่ ยิงมอน สองทีตายตลอดเเต่เอ็มพีก็หมดไวเหลือเกิน   ยิงกันแปปๆ ก็นั่งเเชทกัน
(  ๑. วิซาด  เก็บเวลโดยการยิงเวทย์ทำลายค่าพลังชีวิตของมอนสเตอร์ พลังทำลายร้างรุนแรง และกับการป้องกันทางกายภาพที่ต่ำ  ต่างกับนักรบที่ป้องกันสูงแต่โจมตีเพบา 
๒.  เอ็มพี หรือมานา คือขีดแสดงพลังคล้ายๆกับHPเลือด  แต่เลือดจะลดในกรณี ที่โดนโจมตีจากมอนสเตอร์  แต่เอ็มพีเมื่อใช้พลังโจมตีเอ็มพีจะลดลงตามสกิลที่ใช้ )
   ระหว่างที่นั่งพักกันผมคุยกับเฟยหลายอย่างเราคุยกันไม่มากเพราะดูเฟยจะไม่ใช่คนช่างพูดนัก  ระหว่างนั้นเดย์ซิบมา 
 “สวัสดีครับ ภาค ทำอะไรอยู่ครับ ”  เดย์ถามผมครับ
“เก็บเลเวล ครับ  ใกล้อัพละ เดย์ละ” ผมคุยกับเดย์
“และเฟย ไม่ต้องไปเรียนเหรอ ”  ผมตอบเฟย
“ไม่อะเฟยไม่ได้ไปเลยทั้งที่เฟยอยู่จังหวัดนี้แท้ๆ น้อยครั้งอะที่จะไป  ”  เฟยตอบผม
“แงะ อะไรกันรู้ปะ ภาคอะอยากไปสักครั้งเลย ที่นี่.... ......... ”ผมคุยกับเฟย
“เดย์ละเวลไหน” ผมซิบคุยกับเดย์ในเวลาเดียวกันครับ
ผมสนุกกับการคุยสับไปสับมาระหว่างสองคนนี้  อยู่พักนึง
“ภาคเดี๋ยวเฟยต้องไปแล้วนะ ”  เฟยบอกผมครับ
“อื้อ ไว้เล่นกันใหม่โชคดีนะ ” ผมบอกเฟยเพราะไงเล่นเกมส์นี้ไงๆเดี๋ยวก็ได้เจอ
“ภาคจะว่าอะไรไหม ถ้าเฟยจะจีบภาค -////-”
“ทำไมเฟยคิดว่า ภาคจะชอบเฟยละ  ภาคเป็นผู้ชายนะ ”  ผมถามเค้าครับ นั่งคุยกันประมาน สอง ชัวโมงกว่าๆ มาบอกชอบผมละครับ
“คุยกันแล้วเฟยรู้สึกว่า เฟยถูกใจภาค  เอาเบอร์ภาคมา ได้ไหม เดี๋ยวเฟยโทรหา”
อึ้งสิครับงานนี้  มาบอกชอบไม่ว่าบังคับขอเบอร์ด้วย  ดีในเมื่อกล้าขอผมก็กล้าให้ครับเมื่อเฟยไป  ผมก็หันมาคุยกับเดย์  เดย์ชวนผมไปเวลครับ ผมก็ไป เดย์บอกมีเพื่อนเดย์อีกคนนะ
“ได้ไม่มีปัญหา  ”   และผมก็วาปกลับเมือง และเทเลพอทไปสู่จุดหมายที่นัดกันไว้
มาถึงผมก็เห็นเดย์อยู่กะผู้ชายเผ่าดาร์คเอลฟ์อีกคน  มาถึงเดย์ชวนผมเข้าร่วมปาตี้
“ภาค นี่คิงเพื่อนเดย์ ” เดย์แนะนำหนุ่มดาคเอลฟ์ให้ผมรู้จัก  ผมมองอาชีพในช่องปาตี้
อื้อ เป็นดาร์ควิซาด
“สวัสดีครับคิง  ผมภาคครับ ”  ผมแนะนำตัวไป คิงใช้อีมูชั่นโค้งคำนับให้ผม
“ยินดีที่ได้รู้จักครับ   ^ ู^”   คิงทักทายผมครับ
“เดี๋ยวคิงกับ ภาคคอยฮิลเดย์นะ มอนที่นี่โหดเดี๋ยวโดนตบตาย ”  เดย์บอกผมครับ
“ไม่ต้องห่วง ถ้ามอนจะตบภาค ดี๋ยวคิงชุบให้  ภาคจะได้ไม่ต้องไปเกิดเมืองและเดินกลับมา  มันไกลคิงพกใบชุบมา สิบใบ ”  คิงบอกผมครับ  ท่าทางคิงจะเป็นคนอารมณ์ดีนะนี่   
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 14-03-2010 10:10:44 โดย อนันตกาล »

ออฟไลน์ อนันตกาล

  • กาลเวลา ไม่อาจทำให้คนเปลี่ยน แต่ทำให้ความคิดเปลี่ยน
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 2002
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 870
Re: ความเหงา ลุ่มหล&
«ตอบ #12 เมื่อ14-03-2010 02:50:54 »

ถูกใจให้เป็ด 0
อธิบายเกี่ยวกับเนื้อเรื่อง ศัพท์เกี่ยวกับเกมส์
(จะค่อยมาเติมให้นะคะเท่าที่นึกออก เพราะบางคนไม่เล่นเกมส์อาจไม่เข้าใจได้  สงสัยอะไรถามได้เลยคะ  ในเนื่อเรื่องจะวงเล็บอธิบายคร่าวๆเอาไว้)
เผ่าในเกมส์
เอลฟ์ ผิวขาว หูยาว รูปร่างผอมบาง ทั้งชายและหญิง โจมตีเบา แต่ว่องไว หลบหลีกเก่ง
แบ่งออกเป็นสายนักเวทย์ และ นักรบ   รูปลักษณ์ ทั้งสองสายอาชีพ เหมือนกัน
ดาคเอลฟ์  ผิวสีเทาน้ำเงิน  ผอมบาง หูยาว ความสามารถในโจมตีสูงแต่พลังชีวิตมีน้อย
แบ่งออกเป็นสายนักเวทย์ และ นักรบ   รูปลักษณ์ ทั้งสองสายอาชีพ เหมือนกัน
ออร์ค  ตัวสีเขียวเหมือนยักษ์ 
นักรบจะรูปร่างใหญ่โตบึกบึนประมานนักเพาะกาย ทั้งชายและหญิง
นักเวทย์จะรูปร่างเล็กกว่าแต่ก็ยุ่งมีกล่ามเนื้อบึกบึนแบบนักกีฬา
มนุษย์
ดวร์ฟ


      กระซิบ หรือซิบ    ระบบในเกมส์สำหรับผู้เล่นใช้ติดต่อสื่อสารกันโดยไม่ต้องเชิญเพื่อน
     เชิญเพื่อน เป็นการADD ผู้เล่นเข้าลิสรายชื่อคล้ายๆMSN  ผู้เล่นจะเห็นเมื่อบุคคลในรายชื่อเพื่อน ออนไลน์หรือออฟไลน์
     HP  ค่าพลังชีวิต   หรือเลือด เมื่อค่าพลังชีวิตหมด ทำให้ตาย
     MP  ค่าพลังเวทย์ หรือมานา  เมื่อใช้เวทย์โจมตี รักษา  หรือบัพ จะทำให้เอ็มพีลดลงตามที่กำหนม เมื่อเอ็มพีหมด ต้องนั่งพัก เพื่อให้เอ็มพีฟื้นคืนมา
จำเป็นสำหรับ นักเวทย์ อาชีพ พระ หรือ วิซาด
     บัพ  เป็นการเพิ่มพลังความสามารถในการโจมตี  การป้องกัน
     ฮิล เป็นการช่วยฟื้นค่าHP หรือเพิ่มพลังชีวิต  โดยการที่ตยเองนำMPเปลี่ยนเป็นHP ของอีกฝ่าย
     รีชาจ  เป็นการฟื้นค่าmp  โดยการนำMPของตัวเอง ถ่ายเทไปให้อีกฝ่าย
     ซัมมอน  เป็นหนึ่งในอาชีพ วิซาด แต่แยกสายออกมา วิซาดจะโจมตีเอง แต่ซัมมอนจะมีสัตว์เลี้ยงไว้โจมตีศัตรตรู
     เทเลพอร์ท  การเคลื่อนที่จากที่นึงไปยังจุดหมายในชั่วพริบตา

ออฟไลน์ [N]€ẃÿ{k}uñĢ

  • ~ῲเจ้าแม่Dramaῴ~
  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 5422
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 734

ถูกใจให้เป็ด 0
+1 จัดไปขยันลงจังเลย อิอิ
อ่านๆแล้วเหมือนไปนั่งฟื้นความเรื่องเกมใหม่หมด
นิว(ยิ้มๆ)
ร่วมกันอนุรักษ์ภาษาไทยเขียนให้ถูก
***คำที่มักเขียนผิดในภาษาไทย*** รู้รักภาษาไทย

ออฟไลน์ kit

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 1151
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 183

ถูกใจให้เป็ด 0

๒ + ๑ = ๓
ขอบคุณนะคะ คุณ อนันตกาล


ออฟไลน์ น้องหมีสีฟ้า

  • ลูกเป็ดเดินเตาะแตะ
  • *
  • กระทู้: 41
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 6

ถูกใจให้เป็ด 0
เคยเล่รเกมส์เหมือนกันเมื่อนานมาแล้ว  หนุ่มๆเรื่องนี้เยอะเหลือกเกิน ใครเป็นพระเองนี่

ออฟไลน์ อนันตกาล

  • กาลเวลา ไม่อาจทำให้คนเปลี่ยน แต่ทำให้ความคิดเปลี่ยน
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 2002
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 870

ถูกใจให้เป็ด +2
ตอนที่4  จุดเริ่มต้น

    เสียงโทรศัพท์ของผมขึ้น ผมหันไปมอง เอ..เบอร์ใครแปลกๆหว่า
“เดย์ คิง  ภาครับโทรศัพท์ก่อนนะครับ ”  ผมหันไปบอกทั้งสองคนที่เดย์กำลังลากมอนสเตอร์มา เป็นสิบตัวกับคิงที่ตังท่ายิง เหล่ามอนสเตอร์ทั้งหลายอยู่
“สวัสดีครับ”  ผมกรอกเสียงไปตามโทรศัพท์  
“สวัสดี   ภาคใช่ไหม”   มีเสียงตอบมาสำเนียงแปร่งๆแหะหารพูดคล้ายกับลูกน้อง
ของพ่อผมเลย ลักษณะการพูด
“ใช่ครับ นั่นใครพูดครับ”  ผมตอบกลับไปอย่างสุภาพ
“เฟยเอง  อะไรกันพึ่งให้เบอร์เฟยตะกี้เอง แค่นี้ลืมละเหรอ”  อีกฝ่ายทำน้ำเสียงน้อยอกน้อยใจกับผม  ไรวะ คุยหน่อยเดียวมีหน้ามาน้อยใจใส่ตรูอีก
“จำได้ๆไม่คิดว่าจะโทรมาเลย”  ผมตอบไปครับ ตาก็มองจอเกมส์ไป   ผมลูกขึ้นมาฮิลเดย์    ซึ่งเลือดเดย์ใกล้หมดหลอดแล้ว กดแบทเทิลฮิล รัวๆ เลย  เดย์เลือดเยอะมาก
กว่าจะเต็มหลอดฮิลอันแผ่วเบาของผม แทบไม่ขยับเน้นถี่ๆ รัวๆ เลยขึ้นมาได้กล้อมแกล้ม
“และนี่ภาคทำไรอยู่ ยังไม่เลิกเล่นเกมส์เหรอ ”   เฟยถามผมมา
“อื้อกำลังมันเวลกะเพื่อนเปอร์ขึ้นอย่างไว”   ผมตอบกลับ  ตัวผมก็นั่งรอเอ็มพีพร้อมดูจอเกมส์ไป ปากก็คุยกับเฟย
“ภาคเฟยโทรมา ทำไมภาคไม่ค่อยสนใจเฟยเลย”  
“อ่าวก็คุยอยู่นี่ไง ถ้าไม่สนใจภาควางสายไปแล้ว”  ผมบอกไปแต่ในใจหงุดหงิดมาก อยากจะเล่นเกมส์มากกว่า
“เฟยพูดจริงนะเรื่องจีบภาค”
“ตามใจ  ถ้าคิดว่าจีบติดก็ลองดู ภาคไม่ห้าม”  ผมตอบไปผมไม่คิดว่า เฟยจะจริงจังตามที่ บอกคุยกันแค่  สามชัวโมง เล่นเกมส์กันแปปเดียวหน้าก็ไม่เคยเจอ
“เล่นเกมส์ไปก่อนละกัน เฟยไปกินข้าวแล้ว  และพรุ่งนี้เจอกันถ้าออน”  
“ครับ และเจอกันครับ”ผมตอบไป ก่อนที่จะวางสาย เฟยถามผมมา
“แล้วเฟยจะโทรหาภาคได้ไหม”    
“ได้สิ”  ผมยิ้มเล็กๆ  ให้กับคำถาม  ผมรู้สึกดีที่ได้รับการสนใจ แม้พึ่งจะรู้จักกับเฟยก็ตาม   เท่าที่ผมคุย ผมรับรู้ได้เลยว่าเฟยเป็นเด็กเอาแต่ใจ แต่ก็นะแค่คุยหนุกๆแก้เหงานี่จะเป็นไรไป    ผมหันกลับไปสนใจในเกมส์ต่อ
“มาแล้วครับ  โทษทีคุยธุระกับเพื่อนนะ”
“คุยกับเพื่อนหรือว่า....................”   คิงถามผมครับ
“..............................”  เดย์
“^๐^  ป่าวมีซะหน่อย  ” ผม
“คิงอายุเท่าไหร่อะ  ตอบได้ไหม”
“ยี่สิบสาม จ้า” คิง
“อะจิงดิ  มากกว่าภาคหกปี  งี้ต้องเรียกลุงปะนี่”
“บร้า  ต้องเรียกน้องคิง”  
“โห  ช่างกล้า  ไม่อายตัวเองเลยยย”
“................”  เดย์
“เป็นอะไร เดย์” ผม
“ป่าวเห็นคุยกันอยู่” เดย์
“งอนเหรอวะ” คิง
“ป่าวๆ ภาคกินไรยัง”
“ยังอะเดี๋ยวค่อยกินทีหลัง พรุ่งนี้มีเรียนขี้เกียจแหะ” นึกถึงพรุ่งนี้แล้วเซงจริงๆ ตารางเรียนนรกผม  ผมยังไม่ได้อ่านหนังสือเลยแต่ชั่งมัน
“ย้ายที่เวลกันไหมที่นี่ เริ่มเห็นมอนเป็นสีเขียวๆละ ” เดย์ถาม ผมครับ แต่ผมยังเห็นมอนเป็นสีขาวๆอยู่
“ตามใจภาคยังไงก็ได้ แล้วเดย์กับคิง”  ผมบอกครับจะว่าไรได้ผมนี่ตัวดูดดีๆนี่เอง
“อื้อ งั้นเราไปเวลแถวค่ายร้างไหม มอนเยอะ  ลากมาเยอะจะได้เวลไวๆเดย์ลากไหวปะวะ” คิงถามครับ  
“เออ ได้ๆ ปะวาปไปกลูดิน และวาปไปค่ายร้าง”  เดย์บอกครับ ผมก็จัดการวาปกลับเมือง และวาปไปต่อจุดที่เดย์บอก   เมื่อไปถึง  สิ่งที่เห็นคือ ค่างขนาดใหญ่มีกำแพงไม้เป็นชั้นๆ ภายใต้กำแพง มีกระโจมคล้ายอินเดียแดง  ออกแบบให้เก่าๆขาด  มีมอนสเตอร์เป็น หัวหมาป่าไฮยี่น่าลำตัวเป็นคนมือเป็นมือคนแต่มีเล็บยาวสีขาว  เท้าเป็นหมา   สีส้มแดง  บนหัวของมันที่บอกชื่อ  มีการบอกยศมันด้วย เช่น หัวหน้าโอเอมาฮุม  นายสิบ   รองหัวหน้า   จ่า  มีครบครับ  เกมส์นี่สมจริงๆ ครับผมนั่งพิจารณา กระโจมแต่ละกระโจม  มีแสงเงา รอยขาดของผ้า  กราฟฟิคสุดยอด  ผมเดินเข้าไปดูหมาป่าใกล้ๆ ครับ มันวิ่งมาตบผมเวรละสิ  ผมวิ่งหนี และกดสกิลโจมตีมัน  อ่าวเวรยิงไม่เข้า  จะตายไหมนี่กรู  ไอ้หมาเวรนั่นมันวิ่งไล่มาตบผม ผมกดเลือดยิกๆ คิดว่าได้ตายกลับไปเกิดเมืองแน่  ทันใดนั้นผมเห็นพายุหมุนสีดำพุ่งเข้ามาชนหมานั่น สองลูกรอดแล้วครับ  หันกลับดูคนที่ช่วยผม คิงนั้นเอง  
“๕๕๕๕๕  เกือบไปไหมละ ถ้าคิงมาไม่ทันนะ  ภาคได้ตายกลับเมืองวาปมาใหม่แน่”
คิงหัวเราะ ท่าหัวเราดาคเอลฟ์ฮาดีครับ สะบัดมือไปข้างๆและเคลือนมือมาที่ปากเหมือนป้องปากและหัวเราะ
“ภาคเป็นไรเห็นเลือดลดฮวบๆ”  เดย์ถามมาครับ เดย์คงเห็นเลือดผมลดจากช่องปาตี้
“ไม่มีอะไร คงอยู่ว่างๆเลยเอาตรูดไปแหย่ปากหมา”  นี่เป็นคำพูดของคิงครับ
“คิงบ้า พูดดีๆเลย   ภาคไม่รู้นิว่ามันออโต้  ยิงแล้วแต่ยิงไม่เข้าอะ”
“เดี๋ยวภาคก็ฮิวเดย์ละกันรอแปปเดย์ ซื้อเลือดกับวาป เตรียมตัวแปป  อยู่กะคิงไป”
เดย์บอกผมเเละเงียบไป
“ภาคถืออะไรอยู่ ”  คิงถามผมพร้อมมานั่งข้างๆนั่งใกล้มากๆ  แทบจะสัมผัสกันได้
“กระดูกนักบุญ กับโล่”  ผมตอบไปครับ
“ลองเก็บเงินเปลี่ยนอาวุธดูสิ  อาวุธมันเบาทำให้ยิงมอนไม่เข้า อีกกี่เวลจะเปลี่ยนอาชีพ   และจะเล่นเป็นอะไร”   คิงถาม
“อีก สองเวล  ว่าจะเป็นวิเอลฟ์อะ”  ผมตอบกลับไป
“เหรอ”   เราสองคนนั่งคู่กันท่ามกลางดงหมา(มอนสเตอร์) คิงแหย่โน่นแหย่นี่ผมเล่นระหว่างรอเดย์  บรรยากาศท่ามกลางค่ายร้าง พูดได้ว่าดีมาก เราย้ายที่มานั่งอยู่บนเนินใหญ่ มีทุ่งหญ้าสีเขียวอยู่รอบ มีกระโจมอินเดียแดงสีขาวขาดๆ  อยู่ใกล้ๆ  และมีมอนสเตอร์ไฮยีน่ายักษ์ล่ำบึกเดินถือมีดทื่อๆ วนไปวนมารอบๆตัว  



...
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 14-03-2010 23:42:52 โดย อนันตกาล »

ออฟไลน์ น้องหมีสีฟ้า

  • ลูกเป็ดเดินเตาะแตะ
  • *
  • กระทู้: 41
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 6

ถูกใจให้เป็ด 0
หนุ่มๆ เข้ามาล้อมภาคีของเรากันมากมาย   

น่าสนใจอะ  อยากรู้สุดท้ายภาคจะคู่กับใคร

ปล. อ่านและเหมือนเกมส์ที่เราเคยเล่นเลยเมื่อนานมาแล้ว ใช้เกมส์เดียวกันป่าวน้าาา


สู้ๆ คะ

ออฟไลน์ [N]€ẃÿ{k}uñĢ

  • ~ῲเจ้าแม่Dramaῴ~
  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 5422
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 734

ถูกใจให้เป็ด 0
 :z2: :z2: :z2:
เป็นการพูดคุยที่ดูน่ากลัวยังไงไม่รู้ เป็นกำลังใจน๊า
ร่วมกันอนุรักษ์ภาษาไทยเขียนให้ถูก
***คำที่มักเขียนผิดในภาษาไทย*** รู้รักภาษาไทย

ออฟไลน์ เกริด้า(๐-*-๐)v

  • ไม่อยากคิดอะไรทั้งนั้นแหละ
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 3394
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 324

ถูกใจให้เป็ด 0
นั่นสิ พูดกันได้น่ากลัวดี ภาคโดนหยอดตลอดอ่ะ o21

เรื่องนี้จะเป็นไงต่อไปน๊าา o3

ขอบคุณสำหรับคำอธิบายเพิ่มเติมนะคะ  :L2:   ไม่งั้นไอคงอ่านไม่รู้เรื่องอ่ะ :m23: 

Ps.เกมส์อะไรคะเนี่ยยย?
Love is temporary madness. It erupts like an earthquake and then subsides.

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ อนันตกาล

  • กาลเวลา ไม่อาจทำให้คนเปลี่ยน แต่ทำให้ความคิดเปลี่ยน
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 2002
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 870

ถูกใจให้เป็ด 0
หลายคนอ่านคงนึกภาพไม่ออกว่าแต่ละเผ่าหน้าตาเป็นยังไง กาลเลยขอนำภาพมาให้ทุกๆ ท่านดูกันคะ

เผ่ามนุษย์ก่อนคะ     อันนี้จะเป็นนักรบชายกับนักเวทย์หญิง
 


เผ่าเอลฟ์  นักเวทย์กับนักรบหน้าตาเหมือนกัน



เผ่าดาคเอลฟ์ นักรบกับนักเวทย์หน้าตาและรูปร่างเหมือนกันเหมือนเผ่าเอลฟ์



เผ่าออร์ค  ผู้หญิงเป็นสายเวทย์  ผู้ชายเป็นนักรบ



เผ่าดวอร์ฟ มีสายเดียวคือนักรบ





*****************************************************************

อีกเดี๋ยวจะมาอัพต่อนะคะ

ปล.ชอบเผ่าไหนกันเอ่ย
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 15-03-2010 20:23:49 โดย อนันตกาล »

ออฟไลน์ อนันตกาล

  • กาลเวลา ไม่อาจทำให้คนเปลี่ยน แต่ทำให้ความคิดเปลี่ยน
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 2002
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 870
Re: รักเท่าไหร่...ไม
«ตอบ #21 เมื่อ15-03-2010 23:39:29 »

ถูกใจให้เป็ด +1
ตอนที่5 

“มาแล้วโทดทีที่มาช้า”  เดย์วิ่งมาในจุดที่ผมกับคิงรอยอยู่
“ว้าวว ....... เปลี่ยนชุดมาเหรอวะเดย์”  คิงถามเดย์ครับเมื่อเห็นว่าเดย์มาในชุดที่แปลกไปกว่าเดิม 
“ใช่ เกราะบรีกันดีน  ใส่แล้วจะได้อึดขึ้น ที่หายไปนานนี่ไม่ใช่อะไรไปกดหัวมา”
เดย์บอกพร้อมหมุนรอบๆตัวให้ดู (กด หมายถึงการผลิต คือการนำวัตถุดิบที่หามาจากการล่ามอนสเตอร์ หรือซื้อต่อจากผู้เล่นอื่นรวมทั้งซื้อจากNPCที่กำหนด
  มากดผลิตกับผู้เล่นที่สามารถผลิตไอเท็มได้  แลกกับค่าตอบแทนเป็นเงิน)
“เป็นไงภาคหล่อไหม” เดย์ถามผมครับ  พร้อมกับหมุนให้ดูหลายรอบ
“เดย์กดเองทั้งชุด ทุกชิ้นเลยหมดไปเยอะ  นี่เดย์ซื้ออาวุธใหม่ด้วย ตีแรงขึ้นและไวขึ้น ”  เดย์บอกผมครับ พร้อมเปลี่ยนอาวุธให้ดู  เดย์พกอาวุธหลายอันครับ
เอทำไมเดย์หาเงินไวจังผมเล่นยังหาไม่ค่อยได้ เลย  เออช่างมันเราเล่นเอามัน
“โห อวดใหญ่เลยนะ ”  คิงแซว
“คนมันมีดีให้อวดนี่หว่า”  เดย์หัวเราะ 
“เออ  ไปลากมอนมาได้แล้ว เดี๋ยวคิงกะภาคนั่งรอดูดเปอ เนอะภาค  -.<  ”   คิงขยิบตาให้ผมผมมองคิงครับ
“อ่าวไอ้เวรนี่ จะมาอู้ได้ไงเวรนี่ อู้ได้ไงวะ ทำหน้าทีดิ กินแรงกรูได้ไง”  เดย์ตบคิงให้ลุกขึ้นยืน  เสียงคิงร้อง  อ๊ะ  อ๊าา  (ตบให้ลุกยืน  ได้เพราะเกมส์มีระบบโจมตีผู้เล่นด้วยกัน   
 เสียงร้องเมื่อโดนโจมตีตัวละครจะส่งเสียงร้องออกมา   ไม่ว่าจะลุก นั่ง เต้นรำ หัวเราะ มีเสียงระกอบหมด)
“แต่ภาคไม่เป็นไร นั่งอยู่เฉยๆก็ได้ เดย์ไม่ว่า    เดย์ยอมให้ภาคตามดูดเปอร์ตลอดเมื่อไหร่ก็ได้ตามที่ภาคต้องการ”   เดย์บอกผมครับไม่รู้ผมเล่นเกมส์มากไปหรือเปล่าแต่ทุกคำพูด
ทุกตัวอักษรที่พิมพ์มาผมจินตนาการเป็นเสียงแล้ว 
“แหวะ.......  เน่าวะเมิง”  คิงพูดครับ   
“ทำเป็นพูด อิจฉาอะดิ”  เดย์สวนทันที   
คิงหัวเราะ และต่อด้วยเต้นรำ 
“ทำไมต้องอิจฉาคนเรามีดีไม่ใช้ที่ชุดเว้ยย” 
“พอๆ เลิกแหย่กันได้แล้วเวลเถอะอีก สามสิบเอภาคจะอัพและ คืนนี้ไม่อัพไม่เลิก ตั้งเป้าไว้วันละหนึ่งเวล วู้วว  ”  ผมประกาศอย่างเอาแต่ใจ
“เอ้า ตามใจ เจ้าหญิงหน่อย   ๕๕๕๕๕”  คิงบอกกับเดย์
“เออ  ภาคเป้นเจ้าหญิง และกูกะเมิงเปนไรวะ”  เดย์ถามคิงครับ
“เอเป็นไรดีวะ  กูเป็นราชา  ส่วนเมิงเป็น..............” คิงพูดแล้วเว้นไว้
“..  แม่นม ไงคอยดูแลภาค”  ผมรีบต่อประโยคกลัวคิงจะพูดอะไรแปลกๆ อีก
“ก๊าก  เดย์สงสัยภาคเห็นเมิงนมโต อ้วน แน่เลย  ถึงให้เป็นแม่นม ก๊ากกกกกกก”
“โห  ภาคใจร้ายสุดๆ  พูดมาได้เดย์เสียใจนะนี่   เป็นอัศวินก็ยังดี”  เดย์ทำท่าร้องไห้ครับ ผมละฮาท่าของออคจริงๆ  คุณลองคิดดูผู้ชายล่ำๆ ตัวโตๆ ตัวสีเขียวหน้าบาก
 มือนึงทำท่าขยี้ตา ส่วนอีกือ ยกขึ้นตบขาตัวเอง 
“เเหย่กันเล่นแค่นี้ทำคิดมาก  หัวล้านปะนี่ขี้น้อยใจ”  ผมสวนครับ ผมไม่อยากให้มันเข้าโหมดหวานอะ  เลยกวนๆ กลับไป
“ป่าวซะหน่อย    ภาคๆ เต้นให้เดย์ดูหน่อยสิ นะนะ  เดย์อยากเห็น  ถอดเสื้อด้วยนะ *๐* พรีสส เติมพลังก่อนไปเก็บเวล”
    แมร่ง  หื่นวะไอ้เดย์  คนไรวะหื่นชิหาย  นี่ขนาดในเกมส์นะตัวจริงมันสงสัยหื่นโคตรๆ  ตัวละครในเกมส์ยังไม่เว้น   
แต่ผมหาสนใจไม่แค่คิด อยากเห็นนักก็เต้นให้ดูได้วะ     ผมทำตามที่เดย์ขอร้อง   สนใจไปใย ยังไงมันก็แค่เกมส์
“ก๊ากก   ภาคเต้นจ้ำบะโชว์”   เสียงพูดจากปากหมาๆ ของคิง
“คิงปากหมา  ปากประเภทเดียวกะหมารอบๆนี้เลย”  ผมสวนกลับไปครับแอบฉุนคิงนิดๆ
“วาจาเราะร้าย  คิงออกน่ารักมาว่าคิงได้ไง”  คิงทำท่าหัวเราะ
“ปะ ลากมอน”  เดย์พูดละวิ่งออกไปลากมอนมาฝูงหนึ่ง  คิงยิงมอนไป ส่วนผมคอยดูเลือดเดย์และกดฮิล
“คิง  ภาคเชิญเพื่อนนะ เวลาคิงออนภาคจะได้รู้”  ผมพิมพ์ใส่ช่องกระซิบไป
(กระซิบ คือการพิมพ์คุยกันระหว่างผู้เล่น สองคน คนอื่นจะไม่เห็นข้อความ)
“ได้ จ้า”  คิงตอบกลับมา
“คิงรู้จักเดย์นานยังอะ ”  ผมถามคิงครับ ผมอยากรู้ดูสองคนสนิทกัน
“ไม่นานนะ  สักพักนึงอะ  รู้จักกันตอนทำเควสท์  ทำไมสนใจเดย์เหรอ ”  คิงถามผมครับ
“ป่าว อยากรู้เฉยๆ  ไม่สนเดย์หรอกเป็นเพื่อนอะได้  แต่แบบ รู้สึกว่าเดย์โรคจิตอ่าา ”ผมตอบคิงไปตามความรู้สึก
“๕๕๕๕   สนใจไรมากภาคเล่นเกมส์คือการปลดปล่อย  ตัวจริงมันอาจไม่เหมือนที่แสดงออกในเกมส์ก็ได้   เล่นกันหนุกๆ ” 
“จ้า..........ลุงคิง”
“หยาบคาย   ปู่ภาค ^  ู ^” 
“ชิชิ ตัวเองอายุน้อยตายมาเรียกเค้าปู่”
“เรียกน่้องคิงสิ  คิงออกน่ารัก ”
“น่ารักน่ากระทืบละสิไม่ว่า”
“๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕” 

ผมหันไปอีกทีเดย์นอนอืดตายครับเนื่องจากผมมัวแต่สนใจคิง เลยไม่ได้ดูว่าตัวเองเอ็มหมด   พอเดย์ตายปุ๊ป เหล่าหมาน้อยไฮยี่น่ากรูมาหาผมก่อนเลย
 สิบกว่าตัวตบผมไม่กี่ทีตาย  รายต่อไปคิดคิง  เราสามคนนอนตายกันเกลื่อน
“๕๕๕๕๕๕๕๕๕   รวมกันตายหมู่ แยกกันอยู่เรารอด”  คิงพูดขึ้นอย่างอารมดิ แล้วกดไปเกิดเมือง   ผมและเดย์กดไปเกิดเมืองเช่นกัน
“ขอโทษ ลากมาเยอะไป ไม่ทันดูมานา ภาค  เปอร์หายเลย ”  เดย์ขอโทษพวกผม   
(1.มานา=mp   ค่าพลังเวลาใช้เวทย์ ถ้าหมดจะไม่สามารถใช้สกิลได้
 2.    เปอร์หาย  เกมส์ได้กำหนดไว้ว่า  ถ้าตายค่าประสบการจะหายไป สิบ และลดลงเรื่อยตามเลเวล เรียกกันเป็นเปอเซ็น
  เช่น  เวล  39.15  หมายถึง เวลสามสิบเก้าสิบห้าเปอร์   )
     “คิดไรมาก  เล่นกันขำๆ ตายก็เก็บใหม่”  คิงบอก
“อื้อไม่เป็นไร เล่นเรื่อยเดี๋ยวก็อัพ แต่ภาคต้องอัพ แค่นั้นเอง อัพเมื่อไหร่ก็ได้ แต่อยากอัพวันนี้”  ผมบอกไปครับ จริงนะผมอยากอัพวันนี้นิ  อิอิ รู้ว่าเอาแต่ใจ แต่ผมก็รู้ว่าเดย์ตามใจผมครับ
“จ้าๆ เดี๋ยวไปใหม่  เดี๋ยวไงวันนี้ภาคได้อัพแน่  เดย์ไปหาซื้อกระสุนก่อน” เดย์บอกผมครับ   (กระสุน หมายถึงกระสุนเวทย์หรือวิญญาณ  เอาไว้ใช้เพิ่มกลังโจมตี  วิญญาณใช้สำหรับเพิ่มพลังโจมตี ของอาวุธ กระสุนเวทย์ เหมือนชื่อคือเพิ่มพลังโจมตีทางเวทย์มนต์ )
ผมวาปไปรอที่หน้าค่ายร้าง  สักพักนึงคิงวาปตามมา  เราสองคนเดินไปนั่งบนเนินเขาที่มีทุ้งหญ้าเขียวขจี  เหนือค่ายร้าง มองลงไปมีบรรดามอนสเตอรืไฮยีน่าเดินวนไปวนมา
“เอ ภาคต้องเรียกคิงว่าพี่ไหมนี่ ”ผมถามเพื่อหาเรื่องคุยอยู่เงียบๆและรู้สึกยังไงไม่รู้
ผมคุยกับคิงในช่องธรรมดา
(มันจะมี  ๑.ช่องธรรมดา  ผู้เล่นในระยะที่กำหนดจะเห็นการสนทนา
       ๒.ช่องตะโกน ผู้เล่นในเเมพนั้นๆจะเห็นบทที่เราคุย เป็นการคุยระยะไกล
       ๓ใช่องค้าขาย เหมือนช่องตะโกนแต่จะมีไว้เพื่อตะโกนขายของ
       ๔. ช่องปาตี้  ช่องนี้จะเป็นเฉพาะคนที่ร่วมปาตี้กันเท่านั้น   )
“ไม่ต้องก็ได้ เรียกคิงเฉยๆแหละ”  คิงบอกผม
 “อื้อ  นี่คิงเล่นตอนไหนอะ”  ผมถามคิง
“เล่นทั้งวันแหละ  ว่างก็เล่น”
“เกมส์นี้ภาคเห็นละชอบกราฟฟิคเนอะ สวยจริงๆ” ผมบอกคิงตามที่ผมคิด
“ช่าย เห็นด้วย  นี่เป็นเกมส์แรกเลยนะที่คิงเล่น”
“เหมือนกันเลย ภาคก็ไม่เคยเล่นเกมส์ออนไลน์ นี่เกมแรกเหมือนกัน ^ ^”
“ 0.0   จริงสิ  บังเอิญเนอะ ”  คิงบอกมาก
“นี่มาแล้ว  อยู่ตรงไหนกัน”  เดย์ส่งเสียงเรียกผมกับคิงในช่องปาตี้
“อยู่บนเนินเขาหลบมอน เดี๋ยวลงไปเจอกันหน้าค่าย”  คิงบอกเดย์ครับ
“ไปเถอะเดย์มาแล้ว”  คิงบอกผมนอกช่องปาตี้ เหมือนเราคุยกันสองคนตรงนี้
 “สามีมาแล้วจะช้าอยู่ใย น้องนาง”  ประโยคต่อมาทำเอาผมหมดมูด  ผมตบผั่วเข้าให้
“ปากหมา  พูดจาดีๆหน่อยสิ ”  ผมบอกคิงครับ ไม่ค่อยชอบประโยคเมื่อกี้เลย
“อ่าว เห็นแก้ผ้าเต้นให้กันดูอยู่นี่นา ๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕ ”     

          .......................................................

ในที่สุดผมก็อัพตามที่หวังเวลสิบเก้าละ  เฮ้ออ ถ้าไม่ได้สองคนนี้นี่กว่าจะอัพอีกนาน จริงผมก้ไม่ได้ทำอะไรมากนะตัวดูดเปอร์ดีๆนี่เอง
 
“เดี๋ยวภาคจะไปนอนยัง” เดย์ถามผม
“ไงก็ได้ไม่ง่วงเท่าไหร่อะ ”  ผมตอบไปครับ จริงๆก็ง่วงนิดๆนะแต่อารมณ์แบบ คนมันอยากเล่นอะ
“งั้นไปเวลก่อนแปปนึง”  เดย์บอกผม
“ คิงไม่ไหวละง่วงมาก  อะ เล่นมาทั้งวันละ  นี่เล่นรอภาคอัพ”   คิงบอกผมครับ
“จ้า  ไปนอนได้เลย  ขอบใจมากนะ”  ผมบอกคิง  คิงกดวาปกลับเมืองและออกปาตี้
ผมกับเดย์เวลกันอยู่ที่เดิมแต่เดย์ตีมอนน้อยลง ไม่ลากมาเยอะเหมือนตอนคิงอยู่
“ภาค มีแฟนยัง”  เดย์เปิดบทสนทนาขึ้นมาะงั้น
“ยังจ๊ะ  ภาคพึ่งสิบเจ็ดเอง ”  ผมตอบไปครับ จริงๆ ไม่ใช่ไม่มีใครคบต่างหาก ผมมันคนค่อนข้างมืดมน 
“ อื้ออออ และนี่ปิดเทอมยัง” 
“ปิดแล้ว ”
“เรียนที่ไหนเหรอ”
“เรียนที่..........”
“งั้นก็อยู่ กทม นะสิ”
“ช่ายย  ทำไมเหรอ”
“ถามดู เดย์อยู่จังหวัดกาญ”
“เหรอ เมืองสวยไหม”
“ก็.....................”
ผมคุยกับเดย์ไปเรื่อยๆ  ส่วนใหญ่เป็นเรื่องทั่วไปบางทีเดย์ก็จะถามเกี่ยวกับตัวผมบ้างผมก็ตอบไปตามความจริง
กว่าจะได้นอน ตีสามกว่า  ผมก็นอนตื่นสายสิครับ ตื่นมาเกือบสิบโมง เวรผมมีเรียนพิเศษด้วย ผมรีบโทรไปหาพี่กิ๊ฟเพื่อยเลื่อนเรียนพิเศษออกไป  ผมบอกไปว่าผมไม่สบายปวดหัวมากๆ  พี่กิ๊ฟก็ไม่ว่าอะไรบอกพักผ่อนให้หายละกัน  โทรบอกเสร็จผมก็ล้างหน้า อาบน้ำ แปรงฟัน เดินลงมาเปิดจอคอมเพื่อเข้าไปเล่นเกมส์   
ออนเข้าไป เฟยก็ทักผมผ่านช่องเพื่อนมาทันที
“  พึ่งออนเหรอ ”  นี่คือคำแรกที่เฟยทักครับ
“  ใช่ พึ่งตื่นอะ ”  ผมตอบไป
“  มาเวลด้วยกัน อยู่ที่ซากแห่งความเศร้า  วาปมาเลย”  เฟยบอก
ผมก็นะใจง่ายชวนไปก็ไปผมวาปไปตามที่เฟยบอก เฟยชวนผมเข้าปาตี้ 
“ไหวไหมนี่ สีแดงแจ๋เลย  ตายๆ”  ผมบอกครับหลังจากเห็นเลือดมอน
(สีที่เห็นจะบอกถึงระดับเลเวล   สีน้ำเงินเวลน้อยกว่าเรา เก้าเวล  สีม่วงเวลน้อยกว่าเรา หกเวล  สีเขียว เวลน้อยกว่าเรา สามเวล  สีขาว เท่ากันหรือมากกว่าสองเวล
 สีส้ม มากกว่า  ห้าเวล  สีแดงมากกว่าเจ็ดเวล)
“นั่งไปเฉยๆเฟยยิงเองไป  นั่งตรงนี้ไม่ต้องขยับไปไหนมอนออโต้”  เฟยบอกผมครับหรือสั่งหว่า ช่างมัน  ผมเปิดช่องเพื่อน เห็นคิงออนอยู่
 (มอนออโต้ คือมอนสเตอที่โจมตีอัตโนมัติเมื่อผู้เล่นเข้าไปในรัศมีการโจมตี)
“ทำไรคิง ตื่นแต่เช้าเลย ”  ผมทักไป
“เวลกับเพื่อนจ้าา  ภาคละ” 
“เวลกับเพื่อนเหมือนกันแหละ” 
“เปอขึ้นดีไหม ”
“ก็โอนะ ”
“งั้นเดี๋ยวคุยกันนะ คิงยิงมอนแปป” 
“จ้า”  ผมตอบคิงไปและคิงก็เงียบไป  ผมก็ดูช่องเพื่อนว่าใครออนมั่ง นั่นไอ้จอมออน
อยู่นี่หว่า
“อยุ่ปะวะจอม ”ผมทักมันไปครับ
“อยู่ๆ เวลกับพี่นิค สุดที่รักกู”มันตอบกลับมา
“โหเมิงไม่ค่อยเลย  หน้าก็ไม่เคยเห็นพูดซะ  ”
“คิดไรมากเมิงแฟนในเกมส์”  มันตอบผมมา
“อะนะ ”
“เมิงเวลเท่าไหร่ละ”
“สิบเก้า จะยี่สิบละ ”
“เออ ยี่สิบละบอก จะเปลี่ยนเป็นอะไรคิดยัง พระหรือวิ”
“เป็นวิ ”  ผมตอบไปตอนนั้นผมก็ไม่รู้หรอกครับว่าพระหรือวิมันแตกต่างกันยังไง
แต่ผมเลือกวิไว้ก่อน
“เออ เดี๋ยวตอนเย็นกรูไปช่วยเปลี่ยนโอเคไหม  ตอนนี้กรูเวลกะสุดที่รักกูอยู่”
“เออได้ๆ ขอบใจมาก  แต่เมิงพุดได้ไม่อายปาก”
“  ทำไมวะกรูความจริง พี่นิคจีบกรูอยู่ หึหึ ”
“  คร๊าบ พ่อคนเสน่ห์แรง ”    ไอ้จอมมันเล่าเสมอว่าเล่นเกมส์มาหนุ่มๆในเกมส์จีบมันตรึม  มันไปไหนมาไหนในเกมส์กับพี่นิคจนเป็นแฟนในเกมส์
ไอ้ผมก็งงนะครับแฟนในเกมส์ เออคนเราทำไปได้เนอะ
“ ทำไมเงียบไป คุยกับใครอยู่”  เฟยถามผมครับ
“ ป่าวจ้า นั่งดูเฟยยิงมอน ” 
“ แล้วทำไมเงียบไปเลย ละ ”
“  เห็นเฟยยิงมอนอยู่ เดี๋ยวกวนนะ”
“ ไม่หรอก คุยได้  คิดถึงนะรู้ไหม”
“  จ้า   เฟยเล่นที่ไหนอะ”
“ ขอนแก่น เฟยมารอภาคอยู่ตั้งแต่เช้า”
“ งะพูดจริงอะ  ล้อเล่นป่าวนี่”
“ พูดจริง มารอตั้งกะ เก้าโมง สิบเอ็ดโมงภาคถึงมา ”
“และเฟยไม่มีเรียนพิเศษเหรอ”
“ไม่อะ  เฟยไม่ได้เรียนแล้วขี้เกียจ”
“แป่ว ทำไมอ่า ”
“เฟย เรียนไม่เก่งไม่อยากเรียนด้วย ”
“ อะนะ ”  ผมไม่อยากเซ้าซี้ครับเรื่องเรียนมันแล้วแต่คนบังคับกันไม่ได้
“ และนี่กินไรยัง ”  ผมถามเพื่อเปลี่ยนเรื่อง
“ ยังเลย  ตื่นมาก็ออกมาร้านเกมส์เลยมารอภาค ”
“เล่นร้านเหรอ”
“ อื้อ ที่บ้านไม่มีคอมนะ”
“ จ้า   ”
“เวลเท่าไหร่แล้วภาค” 
“สิบเก้า จะยี่สิบจะเปลี่ยนอาชีพและ  ไม่รู้จะเป็นไรดี พระหรือวิ”
“วิก็ดี เก่ง แต่ก็แล้วแต่ภาคอยากเล่น”
“อื้อ ภาคเล่นวิดีกว่าเนอะ”
“ลุกมาคอยเก็บของด้วยภาค”  เฟยบอกผมก็ทำตาม
(เก็บของในที่นี้ หมายถึงไอเท็มที่มอนสเตอร์ดรอปมา เมื่อเราโจมตีมันจนถึงตาย)
“เดี๋ยวค่อยนั่งคุยกันเนอะ ยิงมอนแปป”
“จ้าา.....”
สักพักนึงช่องเพื่อนกระพริบผมเห็นชื่อคิง
“พักเอ็มพี รอเอ็มเต็ม ”  คิงบอกผมมา
“อื้อ...  เวลแถวไหนเหรอ และคิงเวลเท่าไหร่ละ”
“ยี่สิบสาม เวลแถว วิหารที่ถูกลืมกับเพื่อนจ๊ะ”
“เดย์เหรอ ภาคไม่เห็นเดย์ออน” 
“ป่าวๆ คนอื่นนะ และภาคละ
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 16-03-2010 00:11:23 โดย อนันตกาล »

ออฟไลน์ อนันตกาล

  • กาลเวลา ไม่อาจทำให้คนเปลี่ยน แต่ทำให้ความคิดเปลี่ยน
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 2002
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 870
Re: รักเท่าไหร่...ไม
«ตอบ #22 เมื่อ15-03-2010 23:50:55 »

ถูกใจให้เป็ด 0

ขอบคุณทุกความเห็น ทุกคอมเม้นนะคะ  
พยายามจะอธิบายคำศัพท์คร่าวๆที่พูดกันในเกมส์เพื่อที่
คนที่ไม่ได้เล่นเกมส์อ่านจะได้เข้าใจ  
คุณraruruz เล่นเกมส์อะไรละคะไม่แน่เราอาจจะเคยเล่นเจอกันในเกมส์ก็ได้

(เพี้ยนกันใหญ่ละ   :laugh: )

ขอบคุณๆN]€ẃÿ{k}uñĢ  ที่อ่านทุกตอนเลย
ดีใจมากเลย ที่เปิดมาละเจอเม้น ของคุณนิว

ขอบคุณคุณไอเช่นกันคะ  ขนาดไม่เล่นเกมส์ ยังอ่าน
ไม่เข้าใจตรงไหนโพสถามหรือจะPMถามก็ได้คะ ยินดีตอบทุกคำถาม

สุดท้ายนี้ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาผ่านเรื่องนี้คะ
กาลจะพยามโพสลงทุกวัน นะคะ

ปล.พยามแก้ไขให้มีคำผิดน้อยที่สุดแต่ก็ยังพลาด  ขออภัยด้วยนะคะ  


« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 14-07-2010 21:20:25 โดย อนันตกาล »

ออฟไลน์ [N]€ẃÿ{k}uñĢ

  • ~ῲเจ้าแม่Dramaῴ~
  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 5422
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 734

ถูกใจให้เป็ด 0
 :z2: :z2: :z2:
ความรักไม่ก้าวหน้าไปไหน แต่ เวลนี่อัพเอาๆนะคุณภาค 555+
เรื่องรักๆระวังจะตามเพื่อนซี้ไม่ทันพี่นิคแกก็ไวนะจีบเอาๆ
อ่านๆไปแอบมีความรู้สึกว่า เฟยดูไร้สเน่ห์ยังไม่รู้อะไม่รู้จักวิธีการเข้ายังไงยังงั้น
ณ ตอนนี้ แอบเชียร์ เดย์ แล้วจะรออ่านต่อน๊า
นิว(ยิ้มๆ)
ร่วมกันอนุรักษ์ภาษาไทยเขียนให้ถูก
***คำที่มักเขียนผิดในภาษาไทย*** รู้รักภาษาไทย

ออฟไลน์ อนันตกาล

  • กาลเวลา ไม่อาจทำให้คนเปลี่ยน แต่ทำให้ความคิดเปลี่ยน
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 2002
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 870
Re: รักเท่าไหร่...ไม
«ตอบ #24 เมื่อ16-03-2010 07:17:41 »

ถูกใจให้เป็ด +1
ตอนที่ 6

“ป่าวๆ คนอื่นนะ และภาคละเป็นไงมั่ง”
“อีกไม่เปอ จะอัพละ เย็นนี้จะไปเปลี่ยนเป็นวิ  เพื่อนจะช่วยแหละ”
“อื้อดีแล้ว และนี่หาไรกินยัง”
“ยังเลยกินนมไปกล่อง  คิงละ”
“กินแล้วหละ  เมื่อวานขอโทษนะที่เลิกไปก่อน ง่วงมาก”
“อื้อไม่เป็นไร ง่วงก็นอนไม่ต้องฝืน”
“คิงยังเด็กต้องนอนเยอะๆ”
“ยี้เด็กตายอะ  แกแล้วอะสิไม่ว่า”
“๕๕๕๕   ทุกเย็นคิงจะไปเวลกับเดย์  เดย์มันมาตอนเย้น ไปด้วยกันอีกป่าว”
“  ไปสิ  และเพื่อนคิงอะ  ”
“  มันเลิกเย็นๆ นะ เลยไปกับเดย์ต่อเลย ”
“  อื้อ   ”
“เดี๋ยวคุยกันใหม่ เอ็มเต็มละ เวลต่อละ”
“ จ้าสู้ ๆ ”
ผมปิดช่องสนทธนาของคิงไป ผมหันมาดูเฟย เห็นว่าเฟยเรียกผมมาสักพักละ
“มาละจ้า”
“ไปไหนมา”
“ไปเข้าห้องน้ำมาอะ ปวดท้อง”
“ อื้อ  เดี๋ยวเฟยจะไปกินข้าวละนะ”
“ จ้า จะมาอีก ไหม ”
“ มาตอนบ่าย มาเวลกับภาคไง รอด้วยละ”
“ เดี๋ยวภาคจะไปกินข้าวเหมือนกันอะถ้าเฟยไป”
“ อื้อ ถ้าเฟยมาก่อน เฟยเล่นรอ ภาคมาละ็มาหาเฟยละกัน ไปละ”
พูดจบเฟยออกเกมส์ไปทันที  ผมหันมาดูเวลา เที่ยงกว่าแล้วครับ   ผมเลยมาล้างจาน กวาดบ้านถูบ้าน  บ้านผมอยู่กันห้าคน  มี ป๋า ม๊า  กู๋ และแม่  (แม่ ที่ว่าคือยายครับ เนื่องจากตอนเด็กๆ ผมอยู่กับยายเลยเรียกว่าแม่ และเรียกแม่ว่าม๊า)   เมื่อทำอะไรเสร็จผมก็กลับมาที่หน้าจอเกมส์ต่อ   เฟยยังไม่มา แต่เดย์ออนแล้ว  ผมทักเดย์ไป
“ ว่าไงเดย์ทำไรอยู่ มานานยัง ”
“แวะเข้ามากดของ”  (กดของที่ว่าคือการผลิตชุด อาวุดเครื่องประดับใรเกมส์)
“จ้า  ขยันจริงๆ”
“ภาค  ภาคยังจะเป็นเพื่อนกันเดย์ไหม”
“เป็นสิมีไรก็ว่ามา คุยกันได้ เราเพื่อนกันนิ”
“ถ้าภาครู้สิ่งที่เดย์คิด ภาคต้องไม่คบกับเดย์แน่ๆ”
“ทำไมละ มีอะไรเหรอ”
“ภาครู้ไหมที่ผ่านมาหลายวันเดย์กลุ้มใจมาก”
“เรื่อง อะไรเหรอ บอกได้ไหม” อะไรของมันวะ  จะบอกก็มาร่ำไรอยู่ได้ ตรูรู้ว่าเมิงอยากบอกตรู เอาวะ ทำตัวเสือกหน่อย อยากรู้เหมือนกันแม่งเป็นอะไรของมัน
“รู้ไหมทุกครั้งที่เดย์คุยกับภาค  เดยืไม่เคยใส่กางเกงเลย  ของเดย์มันแข็งตลอดเวลาที่ได้คุยกับภาค  จนเดย์ต้อง ........... ”


                                               ............................................
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 17-03-2010 22:47:42 โดย อนันตกาล »

ออฟไลน์ อนันตกาล

  • กาลเวลา ไม่อาจทำให้คนเปลี่ยน แต่ทำให้ความคิดเปลี่ยน
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 2002
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 870

ถูกใจให้เป็ด 0
ตอนที่7  ทำไงดี เอาไงดี  

   อึ้งครับอึ้งสิ่งที่เดย์พูดทำให้ผมอึ้ง แค่คุยกับผมในเกมส์มันยังแข็งได้ เอาไงดีวะกรู  เกิดมาไม่เคยคิดว่าจะเจอเหตุการณ์แบบนี้
“ล้อเล่นป่าวเนี่ย.... ”  ผมถามมันไปครับ
“พูดจริง เดย์กลุ้มมากเลย เดย์เป็นอย่างนี้ตั้งแต่เจอภาค  ภาคจะรังเกียจเดย์ไหมยังจะคบเดย์เป็นเพื่อนหรือเปล่า”
ผมคิดอะไรไม่ออกครับ ผมงงๆ พร้อมคิดในใจว่าไอ้นี่มันบ้าแน่ๆ  ไม่เคยเห็นหน้าผมแท้้  แค่ตัวอักษรก็ทำให้มันแข็งได้  ผมคิดว่ามันแข็งเพราะตัวละครในเกม์ป่าวนี่ ท่าทางมันจจะอินกับเกมส์จัดจนไม่สนใจ  ถามว่าผมรู้สึกยังไงกับมัน มันจะเป็นตัวเลือกแลกเลยครับที่ผมจะคบเป็นแฟน  เพราะมันโรคจิตเกิน   ผมคิดดูแล้วนี่มันเกมสืนิมันจะเป็นไงก็่างมันไปกับมันเวลก็ขึ้นไว มันก็ตามใจ
“เราก็เป็นเพื่อนันเหมือนเดิมแหละ  เพราะไงเดยืก็ทำไรภาคไม่ได้อยู่แล้ว”
“แม้เดย์จะคิดแบบนี้เหรอ ทุกครั้งที่เดย์คุยกับภาคเดย์คิดโน่นคิดนี่จนของเดย์แข็งตลอด  ภาครับได้เหรอ  รู้ไหมเวลาเล่นเกมส์กับภาคระหว่างที่เราคุยกัน  ของเดย์แข็งจนเดย์ต้องสัมผัสมันไม่งั้นมันจะร้อนมากๆ นึกถึงภาคสักพักเดย์ก็แตก  ขนาดตอนนี้เดย์ยังเป็นเลย  ภาคไม่รังเกียจเดย์เหรอ”  
รังเกียจดิ หยะแหยงเลย  แม่งเป้นได้ขนาดนี้เลยเหรอวะ  ฟังแล้วแอบกลัวนิดๆ
อาการหนักเว้ย  มันทำเอากูลัว ดีใจจริงๆที่ไม่รู้จักมันตัวเป็นๆ  และคิดว่าผมจะตอบมันไปว่ายังไงเหรอครับ
“ไม่หรอก เราเข้าใจเราก็ผู้ชาย  เดย์ก็เป็นเพื่อนเราเหมือนเดิม”
“แค่เพื่อนเหรอ  มากกว่านั้นได้ไหม”
“พึ่งรู้จักกันเอง เป็นเพื่อนกันไปก่อนแหละ เนอะ”
ผมพูดไปอย่างงั้น ผมไม่พูดทำร้ายจิตใจใครครับ  ผมอยากเป็นคนที่แสนดีสำหรับคนอื่น    ถามว่าผมคิดไงไม่คิดไงก็อะ ลองเล่นดูเรื่อยๆจะเป็นไรไป  แต่ผมรู้เลยว่าไอ้เดย์หื่นมากกกกกก
“ขอบใจนะ  ที่ไม่ทิ้งเดย์ไป   อยากกอดภาคจัง   อ่าา จะเสร็จแล้ว”
ผมฟังและรู้สึกหยึยๆยังไงไม่รู้ แต่ผมก็ทำตามที่มันพูดครับ        
“เดย์ชอบภาครู้ไหม หนึ่งอาทิตย์ที่เราเวลด้วยกัน  เดย์มีความสุขมากที่ได้เล่นกับ ภาค  อยากกอด อยากจูบเบาที่หน้าฝาก เปลือกตา แก้ม  และริมฝีปาก อยากสอดลิ้นเข้าไปในปากภาค  อยากลูบไล้  ผิวกายใต้ร่มผ้า อยากสัมผัสเนื้อแท้ของภาค  อยากให้ภาคอยู่ในอ้อมแขนของเดย์อย่างอ่อนระทวย อยากจูบภาคให้ตัว ให้ภาคได้ปลดปล่อยอยู่ข้างล่างตัวเดย์ แค่จินตนาการก็ทนไม่ไหวแล้ว  ”
ผมดันไปนึกภาพตาม ผมรู้สึกขนลุกร้อนๆไปหมด  
“พอๆๆ เดย์  ถ้าจะเป็นเพื่อนกันเลิกพูดแบบนี้ได่้แล้ว   ไม่งีั้นก็ไม่ต้องมาคุยกันแล้วภาคไม่ชอบ”   ผมรู้สึกวูบวาปแปลกๆ
“อื้อ ถ้าภาคไม่ชอบเดย์จะไม่ทำ   แต่ขอบอกนะว่าเดย์ชอบภาคจริงๆ”  
เดย์บอกผมอีกครั้ง
“และภาคละชอบเดยืไหม หรือว่ารังเกียจ”
“ไม่หรอก เฉยๆนะ”  อีกครั้งที่ผมพูดโกหก  ผมไม่ได้ชอบเดย์ แต่ถามว่าทำไมผมถึงไม่ปฎิเสธ ไม่รู้สิครับผมอยากให้มีคนมาเอาใจ เดย์ตามใจผมมาก ผมจะทำอะไรก็ไม่ว่า
ไปเวลกับเดย์เปอผมก็ขึ้นไว   ผมไม่ต้องทำอะไรเลย  อีกอย่างผมอยากดูเป็นพ่อพระที่แสนดี  ผมอยากให้คนในเกมส์นี้หรือใครๆก็สนใจในตัวผม  
 


...


มีคนอ่านมั่งไหมคะเนี่ย >.<  เนื้อเรื่องน่าเบื่อเหรอคะ  ไม่สนุก น่าเบื่อ หรือว่าอะไร
แต่ไม่เป็นไรกาลจะลงต่อไปเรื่อยๆ  เล่าสู่กันฟัง  
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 17-03-2010 11:23:10 โดย อนันตกาล »

ออฟไลน์ @aOoM&jAe@

  • mEaNy
  • สมุนเป็ด
  • *
  • กระทู้: 866
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 115

ถูกใจให้เป็ด 0
รอตอนต่อไปครับ เเต่เดย์นี่หื่นสุดๆอ่ะ

จินตนาการล้ำเลศจริงๆ
ความสุข ความเศร้า น้ำตา ท้องฟ้า ดวงดาว
และสวรรค์ของฉันเธอคือเธอ

ออฟไลน์ [N]€ẃÿ{k}uñĢ

  • ~ῲเจ้าแม่Dramaῴ~
  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 5422
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 734

ถูกใจให้เป็ด 0
 :z2: :z2: :z2:
สนุกดี ไม่ใช่ว่าไม่สนุก
เพียงแต่ เรื่องแนวๆนี้ยังใหม่สำหรับเล้า
การเล่าเรื่องผ่านเกมมันไม่ทำให้คนอ่านเห็นภาพเท่าการเล่าเรื่องผ่านตัวละครจริงๆ
สู้ๆน๊า เดี๋ยวคนอ่านก็เยอะเอง แนวใหม่ต้องใช้เวลา
สักสิบกว่าตอนคนอ่านใหม่ๆจะเริ่มมากขึ้นเพราะเค้าเริ่มแน่ใจในแนวเรื่องของเราแล้ว
อย่างตอนนี้เรื่องของเรายังบอกอะไรไม่ค่อยได้ เพราะเรื่องพึ่งเริ่ม ใจเย็นๆรอสักพักแล้วจะดีเอง
นิว(ยิ้มๆ)
ร่วมกันอนุรักษ์ภาษาไทยเขียนให้ถูก
***คำที่มักเขียนผิดในภาษาไทย*** รู้รักภาษาไทย

ออฟไลน์ mist

  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 4550
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 260

ถูกใจให้เป็ด 0
สนุกค่ะ พล็อตแปลกดี อยากรู้ว่าสุดท้ายแล้วรักออนไลน์แบบนี้จะลงเอยยังไง

ออฟไลน์ เกริด้า(๐-*-๐)v

  • ไม่อยากคิดอะไรทั้งนั้นแหละ
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 3394
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 324

ถูกใจให้เป็ด 0
โหวววววว~ นายเดย์นี่หื่นน่าดูอ่ะ แค่แชทคุยกัน ยังไม่ได้เห็นหน้าหรือได้ยินเสียงเลย แถมคุยกันแบบธรรมดาด้วยไม่มีอะไรส่อแบบนั้นยังขนาดนี้.......

ตัวจริงจะขนาดไหนวะเนี่ยยยยยยยยยย :serius2:  เป็นไอก็กลัวเหมือนกันล่ะนะ แถมตอนเปิดอกคุยกันยังบรรยาซ้าา 

อยากรู้จริงๆตอนเดย์จินตนาการจะนึกถึงใครแล้วรูปร่างยังไงล่ะ?  :เฮ้อ:  อาการหนักใช่เล่น


สนุกค๊าา ไอก็ชอบเรื่องนี้นะ ถึงจะงงๆอยู่บ้างก็เหอะ  ^^  อย่างที่พี่นิวบอกนั่นแหละ แนวนี้ยังใหม่อยู่ ต้องใช้เวลาหน่อยนะ

ถ้าไงช่วยอธิบายเรื่อยๆแบบว่าวงเล็บหรือหมายเหตุในตอนท้ายของตอนนั้นๆก็ดีค่ะ คือไอก็ยังจำไม่ได้อ่ะ ต้องเปิดไปอ่านตรงหน้าแรกที่คุณอธิบายไว้ ถ้าไงช่วงแรกๆนี้ให้อธิบายเรื่อยๆให้ทีน่ะค่ะ ไออ่านไปนานๆคงจำได้เอง (ซึ่งไอว่านะ..ระหว่างวงเล็บต่อคำนั้นเลยกับหมายเหตุในตอนท้าย ไอว่าหมายเหตุจะดีกว่านะ เพราะบางคนก็เข้าใจอยู่แล้ว เวลาอ่านจะได้ไม่มีอะไรมาแทรกให้ขัดในการอ่านด้วย แต่ก็ดีสำหรับคนที่ไม่เคยเล่นเกมส์แบบไอด้วย) เอาแค่ช่วงแรกๆก็ได้ค่ะ รบกวนหน่อยนะคะ อ่านต่อไปเรื่อยๆคงจำได้เองมั้ง แต่ตอนนี้ก็ยังงงๆอ่ะนะ อ่านไปก็พยามคิดภาพเวลาเพื่อนมันเล่นเกมส์ตามไปด้วย แต่ไอเพิ่งรู้นี่แหละว่าเกมส์แบบนี้ทำท่าเต้นหรือขยี้ตาหรืออะไรประมานนั้นได้ด้วย คิดว่าสู้ๆๆลากมอนส์มาตีกันอย่างเดียวซะอีก

อ๊ะ! อยากบอกอีกอย่างคือชื่อเรื่องน่ะค่ะ ที่จริงชื่อเรื่องในตอนนี้ไม่เข้ากับเรื่องเลยอ่ะ ไอก็อ่านอยู่หลายเรื่องอยู่ จำได้แต่ว่าอ่านเรื่องที่เกี่ยวกับเกมส์ออนไลน์ด้วยก็หาชื่อประมาณนั้นก็เลยหาเรื่องนี้ไม่เจอ นี่ไอไปเปิดจากในกระทู้ของไอเองเลย เพราะดันหาไม่เจอจริงๆ 555+ เลยไม่ได้มาอ่านต่อสักทีไง
ถ้าไงวงเล็บไว้ตรงชื่อเรื่องประมาณแบบนี้ --> (เริ่มต้นจากเกมส์ออนไลน์) อะไรประมาณนั้นก็ว่าไป จะได้หาเจอง่ายหน่อย ก็ดีนะคะ

ไอเรื่องมากไปไหม?  :m23:  อะไรที่คิดว่ามันเกินไปหน่อยก็ไม่ต้องลำบากใจทำนะ ไอก็แค่แสดงความคิดเห็นน่ะ
Love is temporary madness. It erupts like an earthquake and then subsides.

 



สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด