รักเท่าไหร่...ไม่เคยพอ (เบียร์-ภาค) Up22/09/54ตอนพิเศษ รักที่หวนคืน (4) ส่งหนังสือ
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: รักเท่าไหร่...ไม่เคยพอ (เบียร์-ภาค) Up22/09/54ตอนพิเศษ รักที่หวนคืน (4) ส่งหนังสือ  (อ่าน 257700 ครั้ง)

ออฟไลน์ Vesi

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 1855
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 200

ถูกใจให้เป็ด 0
กรี๊สสสสสสส
นิยายเกมโปรด
พลาดไปได้ไงเนี่ย

ปล. ไรต์เตอร์ เล่นเซิฟไหนครับ
The World is Changed

ออฟไลน์ เกริด้า(๐-*-๐)v

  • ไม่อยากคิดอะไรทั้งนั้นแหละ
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 3394
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 324
เรื่องชื่อเรื่องไม่ซีเรียสหรอกค่ะ ต้องตามใจเจ้าของเรื่องอยู่แล้ว :try2:
เพียงแต่ไอหากระทู้ไม่เจอน่ะ ก็เนื้อเรื่องตอนนี้มันไม่เข้ากะเนื้อหาเลยนี่นา แต่ก็คิดๆไว้อยู่แล้วล่ะค่ะว่าต่อไปต้องเกี่ยวข้องแหงๆ แต่ตอนนี้มันไม่เกี่ยวเท่าไหร่
ไม่รู้ว่าใครเป็นแบบไอรึป่าวนะ :o11:ไอเป็นพวกจำเนื้อเรื่องน่ะค่ะ ถ้าเปิดอ่านก็รู้แล้วใช่ไหมล่ะว่าเราเคยอ่านไหม แต่กับชื่อเรื่องนั้นอาจจะมีซ้ำกันก็ได้
เพราะงั้นต่อมาที่ไอจะจำคือนามปากกาค่ะ ซึ่งถ้าเป็นหนังสือของคนที่ไออ่านบ่อยๆก็จะจำได้ แต่พอมาอ่านในnetมันต่างกันนะ เลยจำไม่ค่อยได้น่ะค่ะ
สรุปก็เลยอยากให้วงเล็บว่าอะไรก็ได้ที่พอสื่อว่าเกี่ยวกับเกมส์น่ะค่ะ แฮะๆ  :o8:  จะว่าไอเรื่องมากก็ไม่ว่ากันหรอกค่ะ เพราะไอก็คิดๆแบบนั้นเหมือนกัน
แต่เรื่องเกมส์ไอไม่รู้เรื่องจริงๆอ่ะ ถ้าอ่านไปเรื่อยๆแบบไม่รู้เรื่องคงเบื่อได้เลยต้องขอนิดหนึ่งน่ะค่ะ แล้วพอดีมาหากระทู้ไม่เจออีกก็เลย... อ่ะนะ  :m23:


อ๊ะ! ไอเข้าไปดูในYouTubeมาแล้วนะ เคยเห็นเหมือนกันแบบนี้ในyoutubeอ่ะ แต่คิดว่าเป็นจากเกมส์Simมาตลอดเลย
เพราะไอไม่คิดว่าในเกมส์จะทำท่าแบบนี้ได้อ่ะนะ บางตัวก็ทำแล้วตลกดี แต่บางตัวทำแล้วก็น่ารักดีค่ะ แต่บางตัวทำแล้วออกแต๋วไปเลยก็มี 555+
ไอว่าคนที่เรียบเรียงคลิปไว้นี่บอกรายละเอียดดี  :pig4: ค่ะ  มอบช่อดอกไม้... :L2:


ส่วนการลงลิ้งค์หรืออื่นๆก็มีบอกไว้ที่ห้องพูดคุยทั่วไปนะคะ จะปักหมุดไว้เลย  :t2:
วิธีใส่เพลงและวิธีใส่ไฟล์วีดีโอ จาก youtube
Love is temporary madness. It erupts like an earthquake and then subsides.

ออฟไลน์ Chubby

  • เป็ดน้อยร่าเริง
  • *
  • กระทู้: 379
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 83
เราก็เล่นเกมนี้ เซิฟ1เหมือนกัน....เดี๋ยวจะมาอ่านต่อนะ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ Vesi

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 1855
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 200
เซิฟ ๑ กานหมดเลย
เราเซิฟ ๓ คนเดียว  :sad4:
The World is Changed

ออฟไลน์ อนันตกาล

  • กาลเวลา ไม่อาจทำให้คนเปลี่ยน แต่ทำให้ความคิดเปลี่ยน
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 2002
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 870
ตอนที่8
“ภาค  ไม่ไปเรียนพิเศษเหรอ” เสียงอากู๋ดังขึ้น  ผมเงยหน้าขึ้นมามอง  
“ขอพักผ่อนสักอาทิตเรียนหนักมาทั้งเทอมละ  กู๋กินข้าวผ่าวเดี๋ยวภาคตักให้”
“ไม่ละจะไปทำงานละ  ตามใจ  และนี่ม๊า กับป๋า และ แม่ละ”
“ม๊า ไม่รู้  ป๊าๆไปทำงาน แม่ไปเล่นไพ่อะยังไม่กลับตั้งกะเมื่อวาน”  ผมบอกอากู๋ไปครับ
“อื้อ  กู๋ไปทำงานก่อนนะ วัันนี้กวาดห้องถูห้องให้กู๋ด้วย”
“ครับ”
ขี้เกียจงะไม่อยากทำเลย   แต่ทำไงได้อยู่กันห้าคน  ผมซึ่งอาุโสน้อยสุดก็ต้องทไตามที่คนอื่นว่าอะนะ     กินข้าวอิ่มผมก็เปิดเกมส์เลย   หันมาเห็นเฟยออนผมไปกับเฟยตามปกติ เราเวลด้วยกันทั้งวัน ผมก็คุยกับคนโน้นทีแหย่คนนั้นทีกับบรรดาเพื่อนๆ ที่รู้จักกันในเกมส์  ผมมีความสุขรู้สึกว่านี่แหละคอที่ของเรา ผมหันไปเห็นนาฬิกา  ตายห่าละ บ่ายสามละ  ผมรีบไปกวาดห้องตามที่กู๋สั่ง และออกไปซื้อกับข้าวผมรีบๆซื้อและกลับมานั่งหน้าเกมส์อีกครั้ง  เฟยเลิกเล่นไปแล้วผมก็ไปหาปาตี้เล่นกะคนอื่นต่อ จนพ่อกับกลับบ้านมา  
“ป๊ากินข้าวเลยปะ ”   ผมถามครับ
“อื้อ”  ผมตักข้าวให้ป๊ากิน   ส่วนผมเหรอผมกินอย่างอื่นครับ บ้านผมใครหิวก็กินอยากกินอะไรก็ซื้อมาไม่ต้องกินพร้อมกันก็ได้ สักพักผมได้ยินเสียงป๊าไอ
“ห่าเอ้ย  แค่นี้ติดคอละ”  ป๊าพูดอย่างโมโหพร้อมกับชกหน้าตัวเอง  ถามว่าผมเห็นแล้วรู้สึกยังไงเฉยๆครับ  เรื่องแค่นี้ต้องโมโหด้วย  ถามว่ากลัวไหม ไม่อะเวลาโมโหเค้าทำลายตัวเองกับบางทีก็พังของ แต่ไม่ทำร้ายผม   ตอนเด็กๆที่ผมกลับมาอยู่กับพ่อแม่ใหม่ๆผมกลัวป๊านะครับ  ตกใจมากที่พออะไรนิดๆหน่อยๆหงุดหงิดไม่พอใจ เคยมีอยู่ครั้งนึงนั่งรถไปด้วยกัน ป๊าสั่งงานลูกน้องคุยกันอีท่าไหนไม่รู้ป๊าโมโห ชกกระจกรถแตกเลย  กับอีกหลายอบ่าง พอนานๆเข้าจนถึงปัจจุบันผมก็ไม่สนใจแล้วว่าเขาจะทำอะไร อยากพังอะไรก็พังไป อยากชกกำแพง ทุบโตะ พังข้้าวของ เชิญตามสบาย แค่บางทีรู้สึกว่ามันต้องทำขนาดนี้เลยเหรอ   หลายคนสงสัยและแม่ผมละไม่ห้ามพ่อเหรอ
แม่ผมก็คงเหมือนผมเฉยชากับพวกนี้  พ่อผมพังอะไร ชกตัวเอง แม่ผมก็ทำหน้าประมานอีกแล้ว  ผมเคยเห็นแม่ร้องเรียกพ่อตอนพ่อพังตู้หนังสือการ์ตูนผมเพราะตอนแต่ก่อน ผมชอบการ์ตูนมาก  อ่านตลอด พอพ่อผมเห็นว่าผมติดการ์ตูน วันเอาแต่อ่านการ์ตูน  พ่อก็พังชั้นหนังสือ และเอาหนังสือผมไปโยนลงบ่อปลา ตอนแรกแม่ห้ามครับ
แต่ก็นะ ห้ามไม่ได้  ตอนนั้นผมจำได้ผมเกลียดพ่อ พ่อมาทำลายสิ่งที่ผมรัก    ความรู้สึกมันปนกันทั้งเสียใจ ตกใจ  ทำไมพ่อต้องทำกับผมแบบนี้    เวลาผ่านไปผมก็เริ่ม
ไม่รุ้สึกอะไรกับการกระทำของเขา    ผมก็ใช้ชีวิตอยู่ในส่วนของผม     สิ่งที่ทำให้ผมหงุดหงิดที่สุดเวลาอยู่กับพ่อคือ  ถ้าผมทานข้าวหกนิดนึงผมจะโดนด่าว่ามารยาททราม  ถ้าทำอะไรไม่ดีหรือไม่ถูกใจก็โดนด่าสันดานไม่ดี ไม่มีมารยาท  เป็นแบบนี้เสมอ
   ส่วนแม่ผมนะเหรอเป็นผู้หญิงที่จุกจิกจู้จี้ขี้บ่น  ว่าผมทุกอย่างตั้งแต่กวาดบ้าน ถูบ้าน เรื่องอะไรว่าผมได้ว่าหมด ผมไม่มีอะไรดีสักอย่างเลยสำหรับเขา  
“ภาคเป็นแบบนี้แม่เป็น่วงรู้ไหม วันไม่เคยทำอะไรเลย มีอะไรม๊าหาให้ทุกอย่างเกิดมาสบาย จะอยู่ด้วยตัวเองได้ไหม”  นี่คือคำพูดที่เขาพูดทุกครั้งที่ว่าผมเขาจะจบลงด้วยคำนี้  ผมก็ก้มหน้ารับฟังไป
   มีกู๋ผมอีกคนนึ่ง กู๋ผมอายุมากกว่าผมสิบองปีเราค่อนข้างสนิทกัน  กู๋เป็นคนเจ้าระเบียบ  แต่เป็นคนงที่ผมกลัวเวลาผมทำอะไรผิด เข้าชอบที่จะถามเหตุผล
“บอกกู๋มา ว่าภาคคคิดอะไรอยู่   ”  เขาจะให้บอกสิ่งที่ผมคิดทำไมผมทำแบบนี้
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 17-03-2010 22:47:05 โดย อนันตกาล »

ออฟไลน์ อนันตกาล

  • กาลเวลา ไม่อาจทำให้คนเปลี่ยน แต่ทำให้ความคิดเปลี่ยน
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 2002
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 870
ทำไมผมทำแบบนี้  บางครั้งผมตอบไม่ได้ ผมไม่รู้ผมไม่มีคำตอบ เค้าก็เค้นผมจะถามให้ได้  บางครั้งผมตอบไปแล้วแต่เป็นคำตอบที่เขาไม่พอใจเค้าก็เค้นเอาอีก  จนผมไม่รู้ ว่าผมจะทำไง น้ำตาผมก็ไหล  พวกคุณเคยกันไหม เค้นความคิดทุกอย่างแล้ว
ไม่รู้ด้วยว่าจะทำยังคิดยังไงก็ตอบไม่ได้  มีแต่น้ำตาที่ไหล  จนบางครั้งเขาหยิบไม่แขวนเสื้อมา  
“ ตอบได้ไหม ไม่ตอบกู๋จะตีนะ”  ความรู้สึกตอนนี้อยากตีผม ตีเลยครับผมยอมเจ็บตัว ดีกว่าต้องมาทนอยู่ตรงนี้คือ ไม่รู้ว่าจะทำยังไง ตอบไม่ได้ มีแต่ความรู้สึกหนักอึ้งอึดอัดเหมือนหายใจไม่ออก  ทำอะไรไม่ได้ คิดอะไรไม่ออก เหมือนคนจมน้ำ เหมือนจมดิ่งลงไปเรื่อยๆ  เป็นอย่างนี้อยู่เรื่อยๆ บางครั้งก็ชั่วโมง   สองชัวโมง  จนทุกวันนี้
ผ่านมาหลายปีผมก็ยังไม่เคยให้คำตอบเค้าได้  กู๋จึงเป็นคนนึงที่ผมทำให้เวลาเขาใช้ผมทำอะไรผมไม่อยากให้เค้าโมโห เขาโกรธผม ผมกลัวครับลึกๆ    
   ส่วนยายผม  ด้วยความที่ยายเลี้ยงผมมาตั้งแต่เด็ก ผมเลยเรียกว่าแม่  ยายรักผมมาก ตามใจทุกอย่าง ท่านเป็นคนขี้เหงา อยากให้ใครเอาใจ  เวลาผมโดนกู๋ดุ ยายมักจะพยายามเข้ามาช่วยเสมอแต่ก็ไม่ได้ ยายกลับโดนกู๋ดุไปด้วย  ยายชอบดื่มเหล้า เล่นไพ่  หลังจาตาเสีย ยายเหมือนหมดกำลังใจท้อแท้กับชีวิตจากที่เคยทำสวนก็ไม่ได้ทำ เล่นๆไพ่บ้าง ดื่มเหล้าบ้าง   ยายชอบคนปากหวาน แต่ผมดันเหมือนพ่อพูดจาขวานผ่าซาก  บางครั้งผมก็ดุยาย ตะหวาดยาย  แต่ถ้าผมอยากได้อะไร ยายจะให้ผมถ้ายายให้ได้  
     ตัวผมๆก็ไม่รู้ว่าตัวเองต้องการอะไร ผมอยากมีเพื่อนที่สนิทกันมาก เข้าใจกัน
เป็น่วงผมเหมือนในการ์ตูน  ที่ไม่ว่าจะทำอะไรก็อยู่ด้วยกันลุยด้วยกันเสมอ ผมไม่รู้ว่าผมมีปัญหาอะไร  ทำไมไม่มีใครเป็นเพื่อนผม คนสวนใหญ่ในห้องเรียนไม่ชอบผมทำไมผมจะไม่รู้ ผมทำเหมือนไม่แคร์อยู่คนเดียวเงียบๆ แต่ใจใจผมเหงา ผมอยากได้เพื่อนสักคน ที่จะคุยกันเล่นกัน  อยากให้สนใจผม ฟังผม  ใครก็ได้ที่จะให้เวลากับผมได้
แต่ไม่มีผมเลยอ่านการ์ตูนไป  ผมพยายามแสวงหา แต่ผมก็ไม่ได้ หลายๆคนสงสัยแล้วพ่อกับแม่ละ  คุณเข้าใจความรู้สึกผมไหม ผมรู้ว่าแม่กับพ่อรักผมมาก แต่ความรู้สึกโดยรวมคือ  เติมยังไงก็ไม่เต็มนะ   ผมรักพ่อแม่นะ  แต่ผมรนู้แค่ว่าเขาให้ยังไงผมก็ไม่พอแล้ว ไม่รู้จะอธิบายยังไง  ผมรู้แต่ว่าตอนเด็กๆ ผมอยู่กับยาย พอโตขึ้นมาหน่อยสัก ป.3  ผมกลับมาอยู่กับแม่  เหมือนจะอยู่กับแม่นะ อยู่กับพี่เลี้ยงเด็กมากกว่า
และโรงเรียนประถมก้รู้ๆ กันทุกวันพ่อ วันแม่ วันอะไรก็ตามจะมีการเชิญผู้ปกครองเข้ามาร่วมกิจกรรม  วันเหล่านั้นมีแต่ผมที่ไม่มีผู้ปกครองมา ผมอยู่ท่ามกลางเหล่าเด็กๆ
ที่คุยสนุกสนานกับพ่อแม่  แต่ผมยืนอยู่คนเดียวท่ามกลางคนเหล่านั้น  ตอนแรกๆ ผมมีความรู้สึกเหมือนจุดอยู่ในอก แต่ผมก็ไม่ได้ร้องไห้ ผมนั่งเฉยๆ ใครชวนคุยก็คุย
มีบ้างความรู้สึกที่เหมือนจะน้ำตาไหล  ผมน้ำตาคลอ แต่พยายามที่จะเงียบท่ามกลางเด็กเหล่านั้นผมอยากให้ใครสักคนก็ได้มากอดผม ให้ผมได้ซุกใบหน้าลงกับอก บอกว่ารักผม ผมสำคัญกับเขา  เป็นแบบนี้ทุกปี  ทุกครั้งที่มีงาน จนวันพ่อวันแม่ไม่ต้องเชิญผู้ปกครองแล้ว    ผมก็ต้องทนรู้สึกแบบนั้นอีก  จนช่วงที่เสรษกิจตกต่ำที่สุด ปี49  แม่ผมไม่ต้องทำงานหนักเหมือนเดิมเพราะพิษเศรษกิจ  บ้านผมรับจัดสวน ทำให้ไม่ค่อยมีงานเข้ามา  นั่นแหละถึงมีเวลาให้ผมมากขึ้น แต่ก็มาจู้จี้บ่นผมมากขึ้น  ผมรู้สึกโมโหแม่มากเวลาที่แม่ใช้ผมทำอะไรทั้งที่ผมทำอย่างอื่นอยู่   เราทะเลาะกันบ่อยมาก ตอนผมมาอยู่กับแม่ใหม่ๆ อาทิตนึงอย่างน้อยๆ ก็ สี่ครั้ง บางทีก็ทุกวัน  ความรู้สึกคือผมไม่อยากอยู่ที่นี่ อยู่บ้าน ผมฝันเสมอว่าผมจะได้ออกไปอยู่ข้างนอก ถ้าเข้ามหาลัยผมอยากอยู่หอ อยากเป็นอิสระไม่ต้องโดนบังคับ ผมได้แต่นับวันรอ ที่ผมจะได้พบกับอิสระ  
                   ...........................................................................  


   เสียงโทรศัพดังขึ้น ผมเห็นเบอร์ปรากฏว่าเฟยโทรมา  เราคุยกันสักพัก  อื้ม เท่าที่ฟัง
ผมไม่พิสวาสเฟยเท่าไหร่ เฟยเป็นเด็กติดเกมส์ ติดมาก ไม่เรียน  ไม่ทำงานเอาแต่เล่นเกมสื สังเกตุจากเวลากลางวันจะมาเล่นเกมยส์กับผม แต่ผมก้คุยกับเฟยตามปรกตินะ
เอาไว้คุยเล่นเป็นเพื่อนได้  พอคุยกันบ่อยๆเข้าผมเริ่มที่จะพูดจาหวานๆกับเฟยบ้าง
“ฝันดีนะเฟย ไว้คุยกันนะจ๊ะ  ”  เราคุยกันแทบทุกวันแรกเฟยโทรมา หลังๆผมโทรไปคุยด้วย  ออกแนวคุยกันแก้เบื่อแต่ก็ไม่คิดอะไร  บางครั้งเราคุยกันยันตีสาม ตีสี่ และวางสาย  จนวันหนึ่งเฟยถามผมว่าชอบเฟยไหม   ผมนิ่งไปสักพักและตอบว่าชอบ
น้ำเสียงเฟยดีใจมาก  ถ้าถามผมผมเฉยๆนะ ไม่ได้ชอบไม่ได้เกลียด แต่ไม่อยากให้เค้าเสียใจและผมก็ยังอยากได้เพื่อนคุยด้วย กลางวันผมเล่นเกมส์กับเฟย ส่วนกลางคืนผมก็ไปกับเดย์  เดย์กับผมก็เหมือนเดิมไม่มีอะไรเปลี่ยน มีแต่บอกให้เต้นๆ ผมก็ทำตาม ก็มีความสุขและสนุกไปตามประสา  วันเวลาผ่านไป เมื่อครบอาทิตแล้ว ผมก็ยังคงไม่ไปเรียนพิเศษ หมกหมุ่นอยู่กับเกมส์   ผมเริ่มไม่สนใจจะทำความสะอาดบ้าน กินข้าว นอน  คนที่บ้านเริ่มบ่นผมแล้วครับ กับจังหวะที่แม่ผมไปทำงานที่ต่างจังหวัด  ผมยิ่งไม่เอาใจใส่สิ่งรอบๆตัวหนักกว่าเก่า  บ้านที่เคยถูทุกวันก็ทำวันเว้นวันไม่ก็ สองสามวันทำที  เริ่มเบี้ยวไม่ไปเรียนพิเศษ  แต่ตอนนี้ผมก็ไม่รู้สึกอะไรใจผมอยู่ที่เกมส์เพียงอย่างเดียว    

...................................................
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 17-03-2010 22:47:24 โดย อนันตกาล »

ออฟไลน์ อนันตกาล

  • กาลเวลา ไม่อาจทำให้คนเปลี่ยน แต่ทำให้ความคิดเปลี่ยน
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 2002
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 870
Re: รักเท่าไหร่...ไม
«ตอบ #36 เมื่อ17-03-2010 22:32:10 »

ถูกใจให้เป็ด 0
"นั่งเงียบเชียว คิดอะไรอยู่"
“นั่งคิดอยู่ ว่าคิงหล๊อ หล่อ อยู่ใกล้ละมีความสุขจริงๆเลย”
“เเน่นอนอยู่แล้วก็คิงน่ารักนี่  ^_^”
“0๐0  โหพูดได้ไม่อายปาก ทำไปได้คนเรา ”
“พูดความจริงต่างหากละ ”
“หลงตัวเอง ว่างๆ ตักน้ำใส่ขั้นและชะโงกดูเงานะ”
“ทำแล้ว ค้นว่าตัวเอง.............  หล่อมากก”
“แหวะ  พูดไปได้คนเรา”
“ระหว่างรอเด์เราไปเล่นที่ไหนกันดี ภาค”
“แล้วแต่คิงดิ  เค้าที่ไหนก็ได้”
“ไปที่รอบๆครูม่าไหม เวลง่าย”  
“โอเค เดี๋ยวเจอกัน ภาคไปซื้อกระสุนก่อน”
“จ้า เดี๋ยวเจอกัน”
ผมไปซื้อกระสุนเวทย์และวาปไปที่่มครูมา  แวปแรกที่เห็นคือแอ่งน้ำตื้นขนาดใหญ่ที่ดูเปียกแฉะ น้ำมีสีเขียน ตรงกลางมีหอคอยเก่าๆ เป็นซากปรักหักพังตะไคร้ขึ้นเต็มไปหมด มีสิ่งกอสร้างเป็นศาก อยู่รอบๆ  เมื่อเดิน มีมอนสเตอร์ต่าง ไม่ว่าจะเป็นมดเทา เหมือนมดแดงแต่มีสีเทาตัวโตมาก  มิสเฮอเรอ ริปเปอร์  เป็นผีใส่ผ้าคลุมขาดถือเคียวลอยไปรอยมามีสีขาวใสมองทะลุผ่านได้  ทากหมอกยัก  ตัวกลมอวบเป็นปล้องชนาดใหญ่ ปลายหางเล็กไล่ขนาดมาส่วนหัวมีขนาดใหญ่ที่สุด ส่วนหัวเป็นดอกไม้ มีฟันแหลบคม ลิ้นเหมือนกลีบดอกไม้    เดินเข้าไปอีกนิดผมเห็นคิงยืนยิงมอนรออยู่
“มาแล้ว จ้าาาา ”
“ช้าเชียว มัวแต่วิ่งช้า อืดอาด อ้วน”
“ปากเสีย ปากเหรอนี่”
“ห้าห้า อย่างอนไปเลยน่าา  ภาคน่ารักจะตาย”
“จริงอ่าา ”
“ไม่จริง โกหก”
“อ่าว   เวรกรรม  พูดจาแบบนี้มันน่าตบ”
“โหใจร้าย คิงน่ารักออกขนาดนี้ภาคตบลงเหรอ”
“ลง  ”
“อยากตบก็ตบเลย ยอม ถ้าภาคตบคิงและภาคสบายใจ คิงยอม”
“  ฟังแบบนี้แล้วรู้สึก........”
“อะไรจ๊ะ  ”
“อยากอ๊วกกก  และอยากกระทืบคนพูด”
“55555555555+       เวลไปได้แล้ว เดียวเอ็มหมดค่อยพักคุยกัน ”
เราสองคนผลัดกันยิงมอนรอบๆ ยิงกันคนละที สองทีก็ตาย  เรายิงกันไปสักพักเอ็มพีก็หมด เราสองคนนั่งคุยกันไป
“ภาค”
“จ๋าา ”
“มีเรื่องไม่สยายใจอะไรหรือเปล่า วันนี้ดูแปลกๆ”
“แงะ  รู้ด้วยเหรอ ”
“รู้สิ  เล่นด้วยกันมาตั้งนานวันนี้ดูเครียดๆ”
“เบื่อนะทะเลาะกับแม่”
“เรื่อง ?”
“ภาคตั้งใจเรียนนะ ไม่เที่ยว ไม่เกเร งานบ้านภาคก็ทำแต่ไม่ภาคบ่นภาคเหลือเกิน  ถาคไม่มีอะไรดีเลยสักอย่างสำหรับเค้า”
“ไม่ใช่หรอก แม่ภาคอะเป็นห่วงภาค”
“เป็นห่วงหรือไม่ไว้ใจ”
“ห่วง  อย่าลืมสิตอนนี้ภาคอยู่ในช่วงเตรียมสอบ หัวเลี้ยวหัวต่อของชีวิต เค้าย่อมเป็นห่วง ธรรมดา  ถ้าภาคเอ็นติดเค้าก็จะสบายใจ เพราะภาคมีอะไรแน่นอนแล้ว  ตราบใดที่ภาคยังดูแลตัวเองไม่ได้  คิงหมายถึง เรียนจบ ทำงานมีเงินเดือนชีวิตมีความแน่นอน  เค้าก็ไม่หมดห่วงหรอก ตอนนี้ภาคต้องทำให้เค้าเห็นนะ  ภาคจะมาแค่โวยวายว่า เค้าไม่เข้าใจไม่ได้”
“ก็รู้ว่ารักว่าห่วง แต่บ่นมากๆก็เบื่อ บ่นอยู๋เรื่องเดิมๆ  ภาคมันแย่ ภาคมันไม่ดี เป็นห่วงว่าต่อไปไม่มีเค้าภาคจะอยู่ยังไง ”
“นี่แหละแม่  ต่อไปภาคจะเข้าใจเองตอนนี้ภาคยังเด็กพูดไรไป บางทีภาคก็ไม่เข้าใจ”
“อะไรๆก็ว่าภาคเด็ก”
“เอาน่าเป็นเด็กก็เป็นเด็กน่ารักนะ”
“อันนี้มันแน่นอนอยู่แล้ว"
" เอ้ายิ้มหน่อยย”
“ยิ้มอยู่”
“จริงอะ ”
“จริงสิจ๊ะ ้มหน้าบานเป็นจานเชิงละนี่”
“คิกๆ ไปเวลกันต่อไปภาคเดี๋ยวเดย์ก็มาแล้ว”
“จ้าา ”

...............................
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 18-03-2010 00:47:59 โดย อนันตกาล »

ออฟไลน์ @aOoM&jAe@

  • mEaNy
  • สมุนเป็ด
  • *
  • กระทู้: 866
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 115
คิงนี่ดูมีสาระเหมือนกันนะ
ความสุข ความเศร้า น้ำตา ท้องฟ้า ดวงดาว
และสวรรค์ของฉันเธอคือเธอ

ออฟไลน์ อนันตกาล

  • กาลเวลา ไม่อาจทำให้คนเปลี่ยน แต่ทำให้ความคิดเปลี่ยน
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 2002
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 870
รวมรวมคำศัพท์จากเนื้อเรื่องที่ผ่านมาเเละเท่าที่นึกออกตอนนี้มาให้แล้วนะคะ
 1.อีโมชั่นแสดงท่าทาง =ในเกมส์จะมีอีโมชั่นแสดงท่าทาง  ทำให้ออกอาการต่างๆได้     ไม่ว่าจะเป็นโค้ง คำนับ  ตบมือ  
 2.กระซิบ หมายถึง การสนทาส่วนตัว หนึ่งต่อหนึ่งระหว่างผู้เล่นด้วยกัน
 3.ฮิล เป็นการช่วยฟื้นค่าHP หรือเพิ่มพลังชีวิต  โดยการที่ตนเองนำMPเปลี่ยนเป็นHP ของอีกฝ่ายแบทเทิลฮิล หมายถึงสกิลฮลที่ใช้ในการต่อสู้ ฮิลไวกว่าฮิลปกติ
 4.กรุปฮิล หมายถึงฮิลเป็นหมู่ คือกดทีเดียวฮิลทั้งปาตี้
 5.HP  ค่าพลังชีวิต   หรือเลือด เมื่อค่าพลังชีวิตหมด ทำให้ตาย
 6.MP  ค่าพลังเวทย์ หรือมานา  เมื่อใช้เวทย์โจมตี รักษา  หรือบัพ จะทำให้เอ็มพีลดลงตามที่กำหนม เมื่อเอ็มพีหมด ต้องนั่งพัก เพื่อให้เอ็มพีฟื้นคืนมา
   จำเป็นสำหรับ นักเวทย์ อาชีพ พระ หรือ วิซาด
 7.บัพ  เป็นการเพิ่มพลังความสามารถในการโจมตี  การป้องกัน
 8.รีชาจ  เป็นการฟื้นค่าmp  โดยการนำMPของตัวเอง ถ่ายเทไปให้อีกฝ่าย ซัมมอน  เป็นหนึ่งในอาชีพ วิซาด แต่แยกสายออกมา วิซาดจะโจมตีเอง แต่ซัมมอนจะมีสัตว์เลี้ยงไว้โจมตีศัตรตรู
 9.เทเลพอร์ท (วาป) การเคลื่อนที่จากที่นึงไปยังจุดหมายในชั่วพริบตา
 10.กด หมายถึงการผลิต คือการนำวัตถุดิบที่หามาจากการล่ามอนสเตอร์ หรือซื้อต่อจากผู้เล่นอื่นรวมทั้งซื้อจากNPCที่กำหนด
     มากดผลิตกับผู้เล่นที่สามารถผลิตไอเท็มได้  แลกกับค่าตอบแทนเป็นเงิน
 11.PVP คือ การที่ผู้เล่นอีกคนหนึ่งสังหารผู้เล่นด้วยกัน  
 12.หัวแดง หมายถึง ฆาตการที่ฆ่าผู้เล่นด้วยกันโดยที่อีกฝ่ายไม่ตอบโต้ ถ้าผู้เล่นอื่นมาเห็นและฆ่าตายจะทำให้ไอเท็มในตัวตก  
 13.หัวม่วง  หมายถึง ผู้เล่นที่ทำการพีวีพีกัน
 14.เปอร์หาย  เกมส์ได้กำหนดไว้ว่า  ถ้าตายค่าประสบการจะหายไป สิบ และลดลงเรื่อยตามเลเวล เรียกกันเป็นเปอเซ็น  เช่น  เวล  39.15  หมายถึง เวลสามสิบเก้าสิบห้าเปอร์
 15.กระสุน หมายถึงกระสุนเวทย์หรือวิญญาณ  เอาไว้ใช้เพิ่มกลังโจมตี  วิญญาณใช้สำหรับเพิ่มพลังโจมตี ของอาวุธ กระสุนเวทย์ เหมือนชื่อคือเพิ่มพลังโจมตีทางเวทย์มนต์
 16.ช่องสนทนา จะมี   ๑.ช่องธรรมดา  ผู้เล่นในระยะที่กำหนดจะเห็นการสนทนา
       ๒.ช่องตะโกน ผู้เล่นในเเมพนั้นๆจะเห็นบทที่เราคุย เป็นการคุยระยะ ไกล
       ๓ใช่องค้าขาย เหมือนช่องตะโกนแต่จะมีไว้เพื่อตะโกนขายของ
       ๔. ช่องปาตี้  ช่องนี้จะเป็นเฉพาะคนที่ร่วมปาตี้กันเท่านั้น
 17.สีเลือดมอนสเตอร์ หมายถึง สีที่เห็นจะบอกถึงระดับเลเวล   สีน้ำเงินเวลน้อยกว่าเรา เก้าเวล  สีม่วงเวลน้อยกว่าเรา หกเวล  สีเขียว เวลน้อยกว่าเรา สามเวล  สีขาว เท่ากันหรือมากกว่าสองเวล                               สีส้ม     มากกว่า  ห้าเวล  สีแดงมากกว่าเจ็ดเวล
 18.มอนออโต้ คือมอนสเตอที่โจมตีอัตโนมัติเมื่อผู้เล่นเข้าไปในรัศมีการโจมตี
 19.เก็บของในที่นี้ หมายถึงไอเท็มที่มอนสเตอร์ดรอปมา เมื่อเราโจมตีมันจนถึงตาย
 20.GM หมายถึง  เกมส์มาสเตอร์  ผู้ดูแลระบบเกมส์
 21.แคลน หมาย  ถึงกลุ่มคนที่รวมตัวกันคล้ายกิลในเกมส์แรคนาร๊อค สามารถสนธนาในช่องแคลนซึ่งคนมี่อยู่ในแคลนเดียวกันจะเห็น



---------------------------------------------------------------------



Chubby  คุ้นเหมือนเคยเห็นใช้ดวร์ฟสาวหรือเปล่าคะเนี่ย ไม่แน่ใจว่าสายขุดหรือเปล่า เหมือนจะเคยตี้กันสมัยC3ไม่ก็C4
คุณไอขอบคุณมานะคะสำหรับคำแนะนำ  สำหรับกาล คุณไอไม่เรื่องมากหรอกคะ  
กาลดีใจมากที่คุณไออ่านเรื่องที่กาลเขียน และยังแนะนำให้กาลปรับปรุง กาลจะทำตามที่เสนอมาค่ะ
เพราะกาลก็รู้สึกว่าตัวเองเขียนยังไม่ค่อยโอเคเท่าไหร่  แต่จะพยายามปรับปรุงไปเรื่อยๆนะคะ
ส่วนเรื่องนิยายกาลเป็นค่ะ อ่านนิยาย อ่านการ์ตูนไม่เคยจำชื่อเรื่อง  ถ้าเป็นการ์ตูนจำลายเส้นคนเขียน
เป็นนิยายก็จำสำนักพิมพ์ไม่ก็นามปากกา  

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 14-07-2010 21:21:43 โดย อนันตกาล »

ออฟไลน์ Chubby

  • เป็ดน้อยร่าเริง
  • *
  • กระทู้: 379
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 83
สายสร้างจ๊ะ (ดีจัยที่จำกันได้)
อัพเรื่อยๆนะ พรุ่งนี้จะเข้ามาอ่านอีก...สู้ๆ ^_^

ออฟไลน์ เกริด้า(๐-*-๐)v

  • ไม่อยากคิดอะไรทั้งนั้นแหละ
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 3394
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 324
ว๊าวววววว~ มาต่อให้ซะเยอะเชียว กาลฟิตน่าดูเลยนะเนี่ยยยย :m12:

ขอบคุณน๊าาา :กอด1:  แล้วก็.. อ่ะ ไอฝาก :L2: ให้ภาคทีนะคะ


ตอนนี้เครียดน่าดู ชีวิตตอนเด็กๆก็งี้แหละค่ะ ไอก็ผ่านช่วงที่ไม่ชอบทางบ้านมาเหมือนกัน
ยิ่งถ้าตอนม.ต้นนี่....อย่าให้พูดเลยไม่อยากจะนึกถึง เอาเป็นว่าป๊าไอก็เป็นอารมณ์ร้ายคนหนึ่งเหมือนกัน
แต่พอไอขึ้นมหาลัยป๊าก็เริ่มปล่อยแล้วล่ะ และพักหลังๆเขาชอบไปนั่งสมาธิด้วยมั้ง อารมณ์ก็เลยเย็นขึ้นเยอะ :t2:


อืมมมมม คิงนี่เป็นคนที่okน่าดูเลยนะ  อ๊ะ~ไอคิดหลายทีแล้วว่าแชทคุยกันได้เพราะจังค่ะ จ้า จ๊ะ ครับ ทุกครั้งเลย  :o8:


งืมมมมมมมม ศัพท์เกี่ยวกับเกมส์ออนไลน์มีเยอะจัง o2 ชาติไหนจะจำหมดวะเนี่ยยยยย ยิ่งไม่ได้เล่นเกมส์ไปด้วยยิ่งนึกภาพไม่ค่อยออก o6


Ps.ถ้าเป็นการ์ตูนไอก็จำลายเส้นเหมือนกันค่ะ  ^^
Love is temporary madness. It erupts like an earthquake and then subsides.

ออฟไลน์ อนันตกาล

  • กาลเวลา ไม่อาจทำให้คนเปลี่ยน แต่ทำให้ความคิดเปลี่ยน
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 2002
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 870
Re: รักเท่าไหร่...ไม
«ตอบ #41 เมื่อ18-03-2010 16:16:34 »

ถูกใจให้เป็ด +1
เมื่อเดย์มาเราสามคนก็ไปเล่นกันที่   ค่ายร้างเหมือนเดิม  เดย์ยังคงลากมาเป็นฝูง
ความสัมพันของพวกเราเป็นแบบนี้ ทุกวันตอนเย็นเราสามคนจะมาเวลด้วยกัน
บางครั้งผมรอคิงกับเดย์ บางครั้งผมคองเดย์กับคิง  บางทีเราก็รอทั้งสองคน
เดย์ยังคงหยอกล้อผมเหมือนเดิม  ผมก็ทำเฉยซะ แค่คิดในใจเองว่ามันโรคจิต
“ภาควันนี้เดย์ขอไปนอนก่อนนะ เหนื่อยมากๆ ไม่ไหวแล้ว”
“จ้า ไปเถอะ ถ้าง่วงก็อย่าฝืนเลย”
“ขอบใจนะ ที่เป็นห่วง”
“แหวะ” เสียงคิงขัดขึ้น
“โหไรวะคิง แค่นี้ทำอิจฉา”
“ไม่ได้อิจฉาเว้ย  แค่หมั่นไส้ อีกอยากคนอย่างกรู ทำไมต้องอิจฉาเมิง”
“พอๆเลิกพูด ง่วงไม่ใช่เหรอเดย์ ไปนอนเถอะ”
“จ้า ฝันดีนะ ฝันถึงเดย์บ่้าง”
“อันนั้นมันฝันร้ายแล้วหละ”
“จุ๊บ งั้นเดย์ไปนอนหละ”
    สักพักเดย์กระซิบมาหาผม  “เดย์จะคิดถึงภาคในฝันนะ  แต่ ในฝันเดย์ภาคไม่ได้ใส่เสื้อผ้า แถมนอนหมดแรงอยู่ด้วยนะ ”  และก็ออฟไลน์ไป 
สิ่งที่ผมคิดคือ  หื่นวะน่ากลัวชิบ  หลังจากนั้นผมก็ย้ายที่ไปเก็บเลเวลกับคิงสองคน
เวลาอยู่กับคิงผมสบายใจไม่ต้องคิดมาก แถมมีไรอะไรผมก็ปรึกษาคิงได้   เราเก็บเลเวลกันอีก ชมนึง คิงก็ง่วงนอน ตอนนี้ผมเวล ยี่สิบห้า  คิงยี่สิบเก้า   
   “ภาคคิงไปนอนละนะ ไม่ไหวแล้วง่วงมากเลย”
   “คิง  พรุ่งนี้ไปไหนป่าว”
   “ป่าวจ้า   ทำไมจ๊ะ”
   “ไปเวลด้วยกัน  ขอแปะป้ายจองได้ไหม”
   “ได้สิ ”
   “พรุ่งนี้เจอกันนะจ๊ะ คิงไปนอนละ”
    “แปะป้ายจองไว้ละนะ ห้ามเบี้ยวละ ”
    “ คร๊าบ พรุ่งนี้คิงให้ภาคทั้งวันเลย  ฝันดีนะจ๊ะ”
    “จ้า ฝันดี”
เดย์ไปแล้ว  คิงไปแล้ว  ผมยังไม่ง่วง แต่ไม่อยากเล่นคนเดียวเลยแหะ  ผมเลยตัดสินใจโทรไปหาเฟย  ผมคุยกับเฟยทุกครั้งที่ผมเบื่อและไม่มีใครก็คุยกันซ้ำๆวนไปวนมา
เรื่องเดิมๆแต่ก้ดีกว่าอยู่คนเดียวอะนะ  เราคุยกันไปเรื่อยๆ จนเฟยถามผมว่า ผมชอบเฟยไหม 
“ชอบจ๊ะ  ชอบจริงๆเหรอ บอกความจริงมา เฟยต้องการความจริง”
“เอาจริงเหรอ ”
“ใช่อยากรู้เรื่องจริง”
“เฉยๆ อะไม่ได้ชอบเป็นพิเศษ แต่ก็ไม่ได้เกียจ”
“แล้วมาบอกชอบเฟยทำไม”  น้ำเสียงของเฟยสั่นครับ
“ภาคกลัวเฟยเสียใจ”
“กลัวเฟยเสียใจเลยมาโกหกว่าชอบเฟยนะ”
“เฟย  ภาคขอโทษ ”
“ขอโทษ  ขอโทษเรื่อง  เฟยมันโง่เองที่ไปชอบภาค และโง่เองที่ไปหลงเชื่อคำพุดภาคที่บอกว่ารักเฟย ชอบเฟย ”
“เฟยใจเย็นๆนะเรายังเป็นเพื่อนกันได้”
“เพื่อนเหรอ  ภาคคิดว่าเราจะเป็นเพื่อนกันได้เหรอ ในเมื่อภาคทำกับเฟยขนาดนี้เเล้ว  เรายังเป็นเพื่อนกันได้เหรอ ”
“ภาคขอโทษจริงๆ ภาคกลัวเฟยเสียใจ”
“และมาบอกความจริงเฟยทำไม”
“ก็เฟยบอกขอให้ภาคพูด ความรู้สึกจริงๆ ของภาคนิ  ”
“ภาคเลยมาบอกเฟย ทำร้ายเฟยแบบนี้ใช่ไหม”  แล้วเฟยก็ตัดสายไป   เสียงเฟยเฟยร้องไห้ครับ ผมก็ร้องไห้ตาม    ผมรู้สึกผิดจริงๆครับ ผมผิดที่หลอกเฟย  ผมไม่พูดความจริง ผมเอาแต่คิดสนุกๆ ไม่อยากเหงา  แค่อยากมีคนคุยด้วย ผมนอนร้องไห้เงียบๆ ผมห่วงเฟยเหลือเกิน  ผมไปหลอกเขา ผมไม่รู้จะทำอะไรดี ผมเลยตัดสินใจโทรออกไปหาเฟยอีกครั้ง
“ ฮัล โหล  เฟยใช่ไหม ”  ผมพยายามพูดโดยปรับน้ำเสียงให้ปรกติที่สุด
“ ใช่ มีอะไร ภาค” เฟยตอบมาเสียงเครือๆ
“เป็นอะไรหรือเปล่า” 
“ยังไม่ต่ยหรอก หรือโทรมาย้ำให้แน่ใจเหรอว่าเฟย ตายยัง”
“ปล่าวภาคเป็นห่วง”
“ห่วงเรอะ มาหลอกหันแบบนี้แล้วยังห่วงอีก”
“ภาคขอโทษ”
“ต้องให้เฟยตายใช่ไหม ภาคถึงจะพอใจ”
“อย่าทำแบบนั้นนะย  ให้อภัยภาคเถอะ เราเป็นเพื่อนกันได้ไหม นะ”
“อภัยเรอะให้กับคำโกหกหลอกลวง ของภาค มาทำให้เฟยรักและทิ้งเฟยนี่นะ”
“ขอโทษจริงๆ ”
“ ชั่งมันเถอะจะเป็นเพื่อนเฟยเหรอ”
“ใช่ ขอเวลาเฟยสักพักละกัน ถ้าเฟยเป็นไรเดี๋ยวให้คนโทรไปบอก”
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 20-03-2010 01:31:08 โดย อนันตกาล »

ออฟไลน์ อนันตกาล

  • กาลเวลา ไม่อาจทำให้คนเปลี่ยน แต่ทำให้ความคิดเปลี่ยน
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 2002
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 870
Re: รักเท่าไหร่...ไม
«ตอบ #42 เมื่อ18-03-2010 16:17:30 »

ถูกใจให้เป็ด 0
“เฟย ขอร้อง อย่าทำบ้าๆนะ”
“แบบไหนละที่บ้า บ้าที่เฟยรักภาคใช่ไหม แบบนี้สินะที่เรียกว่าบ้า”
“เฟยเข้าใจผิดแล้ว  ภาคเป็นห่วงเฟยจริงๆ”
“อยากโกหกอะไรเฟยก็โกหกไป เฟยจะโง่เชื่อภาคอีกครั้งแล้วกัน  ไม่ต้องห่วงแค่นี้ไม่ตายหรอก”  พูดจบเฟยก็ตัดสายไป  ผมกังวลใจมาก ผมเป็นห่วงความรู้สึกเฟยเหลืิอเกิน ผมกลัวเค้าคิดอะไรบ้าๆ  รู้สึกผิดที่ตัวเองเหมือนไปทำลายชีวิตคนอื่น ถ้าเฟยเป็นอะไรไปเท่ากับเป็นเพราะผม ผมนอนไม่หลับ  ผมนอนร้องไห้ กลุ้มใจทำอะไรไม่ถูก อยู่เฉยเหมือนจะบ้า  ผมออนเกมสืเข้าไปอีกครั้ง  เปิดลิสรายชื่อเพื่อนไม่มีใครออนเลย ผมก็นั่งโน่นดูนี่ วาปไปวาปมาพลางร้องไห้ไป  สักพักเดย์ออนมา
“ไม่นอนอีกเหรอ”
“นอนไม่หลับอะ  เดย์ ภาคกำลังจะบ้า”
“เกิดอะไรขึ้่นกลุ้มใจอะไรเครียดเรื่องอะไร ”
“ภาครู้สึกแย่สุดเดย์ ภาคทำผิด ทำผิดมากๆ ด้วย  ภาคไม่น่ามีชีวิตอยู่เลย”  ผมพิมพ์ไปร้องไห้ไป 
“ใครทำให้ภาคของเดยืไม่สบายใจ”
“ภาคทำฟผิดเองเดย์  ฮือๆ  ภาคไม่รู้จะทำไดีแล้ว ภาคอยากตาย ” ผมพิมพ์ไปแบบยนั้น ตอนนั้นผมรู้สึกผิดมาก สับสนโกรธ ตัวเอง ที่ไปทำลายความรู้สึกคนๆหนึ่งผมไม่อยากเป็นต้นเหตุทำให้ใครเสียใจ
“มีเบอรืไหมเดี๋ยวเดย์โทรหา”
“อื้อ  01-934xxxx”
“เดี๋ยวเดย์โทรหานะ ปิดเกมส์ได้เแล้ว และไปนอนรอบนเตียง”
“ทำไมต้องบนเตียง นั่งอยู่ตรงนี้ก็ได้”
“นั่งอยู่ตรงนี้ก็ไม่ได้อะไร ไปนอนไปเดี๋ยวเดย์โทรหา คุยเสร็จภาคจะได้นอน”
“อื้อ ” ผมทำตามที่เดย์บอก ปิดเกมส์ และขึ้นไปนอน ระหว่างนั้นผมก็ยังร้องไห้อยู่
สักพักเสียงโทรศัพดังขึ้น
“ฮัลโหล ”
“ภาคนี่เดย์เองนะ ”
“อื้อ จ้า ”
“นี่ร้องไห้เหรอ ”
“ใช่ รู้สึกแย่สุดๆ”
“เกิดอะไรขึ้น”
“ก็” ผมเล่าเรื่องผมกับเฟยให้เดยืฟังแต่ตัดตรงที่ผมไปบอกรักเฟยตอบ
“ภาคอย่าคิดมากไอ้บ้านั่นไม่ทำอะไรโง่หรอก”  เดย์ตอบกลับมาครับ เสียงเดย์แตกๆแปลกๆ และเหมือนพูดในลำคอ 
“นอนไม่หลับเหรอ”
“ใช่ ปวดหัวไปหมดแล้ว อยากนอน อยากพัก” ผมตอบไปทั้งน้ำตา
“ภาคอยู่บนเตียงใช่ไหม ”
“ใช่”
“ทำตามที่เดย์บอกนะ แล้วภาคจะหลับสนิท” เสียงเดย์แหบมาก
“อื้อ ทำอะไรละ”
“คิดตามที่เดย์บอก”
“แล้วเดย์จะบอกอะไรภาค ”
“เอาน่าไม่ต้องคิดอะไร หลับตา ” ผมทำตามที่เดย์บอกครับ  เพราะผมเหนื่อยเต็มที่แล้วอยากนอนเหลือเกิน
“เดย์กำลังนึกถึงภาค อยู่รู้ไหม  ตอนนี้เดย์นึกถึงภาคที่นอนอยู่บนเตียง ” 
มันพูดเพื่ออะไรวะ
“เดย์อากสัมผัสภาคเหลือเกิน รู้ไหม อยากสัมผัสริมฝีปากภาค ”
“แล้วมาบอกภาคทำไม ไหนว่าจะช่วยให้หลับ”
“ทำตามที่เดย์บอกสิภาค ”
“อื้อๆ”
“เอามือไล้เบาๆที่ริมฝีปาก ”ผมทำตามครับ เดย์กำลังเอามือลูบริมฝีปากภาคเบาๆ ลูบไล้ลงมา ผ่านลำคอ และหน้าอก  สัมผัสเบาที่ยอดอก บีบเบาจนหน้าอกภาคตั้งชันนูนเด่นเหนือเสื้อนอนเนื้อ บาง รู้สึกร้อนไหม มืออีกข้างไล้ผ่านหน้าท้องเลื่อนลงไปที่ชายเสื้อ อ่าา แล้วลูบขึ้น เสื้อของภาคกองอยู่ที่หน้าอก เดย์เห็นชัดเลย หัวนมภาคตั้งชั้น เดย์บีบเบาๆ”  เสียงเดย์พูดแรกผมก็คิดว่ามันพูดอะไรของมันด้วยความอยากรู้อยากเห็นผมเลยทำตาม ผมร้อนไปทั้งตัวเลย  เสียวแปลกๆ
“ภาคเผยอปากขึ้นหน่อย เอานิ้วในเข้าไป” เสียงเดย์่งมาผมทำตาม
“เอานิ้วเล่นกับปลายลิ้น  เหมือนเดย์กำลังจูบปากอยู่ ” ผมทำตามครับ
“ใช้ปากดูดหน่อย แบบนั้นแหละดี  อีกข้างเลื่อนลงไปต่ำ ลูบไล้ผ่านกางเกงสิภาค ของภาคกำลังร้อนเดย์รู้ ใช่ไหม”
“อื้อ ” ผมร้อนไปหมดครับ ผมทำตามที่เดย์บอกทุอกย่าง
“ลงน้ำหนัดมือหน่อย ซี๊ดด  ดูดนิ้วแรงๆภาค”  ผมทำตามที่เดย์บอกผมร้อนไปหมดในหัวคิดอะไรไม่ออกเลย  รู้แต่ว่าต้องทำตามที่เดย์บอก
“ถอดกางเกงออกภาค ”
“ถะ.. ถอดแล้ว” ผมตอบเสียงสั่น
“เห็นของตัวเองไหมตอนนี้มันตั้งแล้วสินะ จับมันชักเบาๆ”  ผมเอื้อมมือไปทำตามร้อนครับผมร้อนไปหมดเสียวสุดๆ
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 18-03-2010 22:02:52 โดย อนันตกาล »

ออฟไลน์ อนันตกาล

  • กาลเวลา ไม่อาจทำให้คนเปลี่ยน แต่ทำให้ความคิดเปลี่ยน
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 2002
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 870
“อ่าดีมากเด็กดี  อ้าขากว้างๆหน่อย อีกมือนึงค่อยๆลูบไปที่หน้าอกตัวเองภาค เล่นกับหน้าอกตัวเองสิ บีบหัวนมไป ”
“อึ๊ ซีดด ” ผมทำตามที่เดย์บอกเสียวสุดๆคิดอะไรไม่ออกอีกแล้ว
“น่านแหละ แบบนี้แหละ บีบแรงๆสิ อ่า เดย์ใกล้ละ ภาคละใกล้ยัง”
“ อาา  ใกล้แล้ว”  ไม่ไหวแล้วครับผม เอามือบีบัวนมผมแรงยิ่งแรงยิ่งเสียง ันเสียวไปหมด  
“เร่งจังหวะอีกภาค เร็วกว่านี้สิ รูดบีบตรงหัวเบาๆ และเน้นหนักๆ”
“อึ๊ก อะ ซีดด”
“ภาคที่รัก เรียกชื่อเดย์หน่อยเดย์อยากได้ยินเสียง”
“อาาาา  เดย์ไม่ไหวแล้ว ”  ผมบอกเดยืไปครับ ตอนนี้เดย์บอกอะไร ผมเชื่อทุกอย่าง
“เดย์ก็ไม่ไหวแล้วภาค เร่งจังหวะหน่อยคนเก่ง”
“อ๊าา  ........... ” ผมทำตามที่เดย์บอก
“เสร็จพร้อมกันนะ  อ๊าา ”  เดย์ร้องเสียวดังลั่นผ่านโทรศัพท์
“เสร็จแล้วละสิรู้สึกเป็นไง ง่วงหรือยัง”
“ง่วงๆ ตาจะปิดแล้ว”  ผมรู้สึกง่วงแทบจะลืมตาไม่ขึ้น คิดอะไรไม่ออก ในใจอยากจะนอนอย่างเดียวเท่านั้น
“ฝันดีภาค ”  นั่นเป็นเสียงสุดท้ายที่ผมได้ยิน และทุกอย่างก็มืดลง

................................
 :-[  เขินอะเขียนตอนนี้ คนเล่าก็อาย คนเขียนก็เขิน  ><
ถ้าเขียนไม่ดียังไงก็ขออภัยนะคะ  พยายามสุดๆละได้แค่นี้เอง   :call:
โทษคนเล่าได้ไหม  ว่าเล่าไม่ดี เล่าไม่รู้เรื่อง วนไปวนมาอยู่ั่น อายอะไรนักหนา  อิอิ  
พอมาพิมพ์เองนี่สิ เขินจังเลยยย



คุณไอ ขอบคุณมากค่า  

คุณ chubby  นึกออกแล้ว เจอสมัยซีสาม ตั้งแต่อุโมงที่แดนประหาร จำไม่ได้ละ นานมาก
สมัยนั้นบอทยังไม่เกลื่อนไปไหนก็เจอแต่คน ช่วงนี้นเป็นช่วงที่เล่นละมีความสุขมากที่สุดเลย  
พอซีสี่ คนเริ่อมน้อยลงๆ แพทต่อๆมามีแต่บอทพอมีฮีโร่้เท่านั้นแหละบอทกระจาย ตอนนี้ ยังเล่นอยู่ป่าว
ครับ
 :bye2:

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 14-07-2010 21:22:38 โดย อนันตกาล »

ออฟไลน์ [N]€ẃÿ{k}uñĢ

  • ~ῲเจ้าแม่Dramaῴ~
  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 5412
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 734
 :haun4: เจ้าเดย์ ก็คิดได้นะเรื่องแบบนี้ช่วยให้หลับง่ายขึ้นเอิ๊กๆ
ร่วมกันอนุรักษ์ภาษาไทยเขียนให้ถูก
***คำที่มักเขียนผิดในภาษาไทย*** รู้รักภาษาไทย

ออฟไลน์ @aOoM&jAe@

  • mEaNy
  • สมุนเป็ด
  • *
  • กระทู้: 866
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 115
นี่คือวิธอของเดย์หรือนี่  :m25:

ช่างหื่นสมกับที่เป็นตัวเดย์จริงๆ
 :o8:
ความสุข ความเศร้า น้ำตา ท้องฟ้า ดวงดาว
และสวรรค์ของฉันเธอคือเธอ

ออฟไลน์ เกริด้า(๐-*-๐)v

  • ไม่อยากคิดอะไรทั้งนั้นแหละ
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 3394
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 324
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด Sexphone  :m10:

นึกถึงตอนที่กาลบอกว่า~คนเล่าก็อาย คนเขียนก็เขิน แล้วเขินแทนเลยอ่ะ  :o8:

วิธีกล่อมภาคนอนของเดย์นี่ช่างหื่นนนนนนสมกับตัวเองจริงจรี๊งงงงงงงง  :m25:
Love is temporary madness. It erupts like an earthquake and then subsides.

ออฟไลน์ Chubby

  • เป็ดน้อยร่าเริง
  • *
  • กระทู้: 379
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 83
ชับบี้ก็ไม่ได้เล่นเป็นปีแล้วจ้า นานๆจะเข้าไปเดินตลาดหรือเข้าไปทักทายเพื่อนๆ(แต่ไม่ค่อยเจอเลย..มีแต่บอทT_T)
คุณกาลบรรยายสถานที่ต่างๆซะ อดคิดถึงบรรยากาศเก่าๆในเกมส์ไม่ได้เลย...เขียนเก่งจริงๆ ให้เต็ม 10 เลยจ้า

ได้เจอคนหลากหลายแบบ(หลายแบบจริงๆ) แบบที่ไม่คิดว่าจะได้เจอก็เจอ...อิอิ
ขออนุญาติเข้ามาอ่านประสบการณ์ที่ภาคเจอในโลกออนไลน์นี้นะจ๊ะ

ดีใจที่ได้เจอเพื่อนเก่าจ๊ะ ^_^

ออฟไลน์ 13STAIRS[-]1

  • ลูกเป็ดเดินเตาะแตะ
  • *
  • กระทู้: 90
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 78
เหอเหอ...แบบนี้ผมอ่านง่าย
เข้าใจทุกคำศัพท์แบบไม่ต้องกลับไปอ่านทวนเลยละครับ
เซียนเกมส์เก่า :laugh: :z2: :z2:

เล่นแม่งเกือบทุกเกมในประเทศไทย ตอนเรียนปี 3 - ปี4 อาการหนักโคตรๆ
เล่นทั้งวันทั้งคืน พอถึง 7 โมงกะอาบน้ำไปสอบ กลับห้องกะนอน ค่ำๆ ก็ตื่นมาเล่น
วัฏจักรชีวิต เกรดเกือบร่วง (ก็ร่วงแหละแต่ไหวตัวทัน มีรูมเมทดีครับเพื่อนผมจะฆ่าผมตายเวลาผมเล่นเกม)
แต่ตอนนี้เลิกและ ห่างๆ เพราะว่าทำงานละ

ได้เจอศัพท์เกมส์ ได้อ่านเวลาคุณบรรยายแล้วก็อยากเข้าไปยิงม่อน
อ่อ...ยิงม่อน หมายถึงตีมอนสเตอร์ครับ 555
ปกติเวลาเล่นเกมผมชอบสายเวทย์ พวกเวทย์ พวกหมอ บอบบาง แต่ยิงแรง โหดดี
แต่ลืมไอดีเกมไปหมดและ ไม่ได้เล่นมา 2 ปีแระ

ลุ้นให้คิงกับภาค...อุ๊อุ๊ :z1:กันครับ 555

แต่ว่า เดย์.....ตอนเจอทีแรกคิดว่าพระเอก เปลี่ยนใจทันไหมนิ หื่นเจรงๆ
ภาคกะไปบ้าจี้ตาม  :haun4: คนอ่านจะตายเอาครับ :jul1:
เทวากับซาตาน 2 วิญญาณใน 1 เดียว

ออฟไลน์ j4c9y

  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 2876
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 168
ชอบมากๆๆๆ


อินๆๆๆ
ปืนใหญ่นีโออาร์มสตรอง ไซโคลนเจ็ท อาร์มสตรอง

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ อนันตกาล

  • กาลเวลา ไม่อาจทำให้คนเปลี่ยน แต่ทำให้ความคิดเปลี่ยน
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 2002
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 870
Re: รักเท่าไหร่...ไม
«ตอบ #50 เมื่อ19-03-2010 14:36:19 »

ถูกใจให้เป็ด +1
ตอนที่10
ผมตื่นเช้ามาด้วยอาการมึนๆ  ปวดหัวปวดตาไปหมดเมื่อคืนร้องไห้มากไปหน่อย ผมนึกถึงเฟย มันรทำให้ผมเศร้าและห่อเหี่ยว และดันนึกได้ได้ว่าเมื่อคืน
“เวรและ ทำไปได้ไงวะนี่ ”  ผมไปบ้าเล่นเซ็กโฟนกะไอ้เดย์  ตายๆๆ
เวรกรรมจริงๆ และตอนนี้เฟยจะเป้นไงบ้าง  ผมตัดสินใจโทรกลับไปหาเฟย
ไม่มีคนรับครับ ผมไม่สามารถติดต่อเฟยได้เลย  ผมเครียด ผมร้องไห้อยู่เงียบๆ
สักพักมีเสียงโทรศัพท์ดังเข้ามา
“สวัสดีครับ”
“นั่นภาคใช่ไหม”
“ใช่ครับ ขอโทษนั่นใครพูดครับ”
“เพื่อนเฟย”
“ครับ เฟยเป็นไงบ้าง”
“เฟยมันกรีดข้อมือ  แต่ตอนนี้ไม่ตายอาการสาหัส”
ผมรู้สึกจุกในอกพูดอะไรไม่ออก
“เฟยเป็นอะไรมากไหม  ปลอดภัยหรือปล่า”
“ยัง ยังไม่ตาย มึงคงเสียใจละสิที่มันไม่ตาย”
“ปล่าว ผมไม่ได้เสียใจผมเป็นห่วงเฟยนะครับ”
“ตอ.....แหล  มึงเสียใจที่มันไม่ค่ย มรึงหลอกเพื่อนกรู  ยังมีหน้ามาพูดอีก”
“ผมไม่ได้ตั้งใจ ผมไม่ได้ตั้งใจจริงๆ”
“ไม่ได้ตั้งใจเหรอ ขนาดมรึงไม่ตั้งใจเพื่อนกรูยังขนาดนี้  ถ้ามรึงตั้งใจ เพื่อนกรูไม่ตายห่าไปเลยเหรอ  ”
“ผมขอโทษ  เฟยเป็นไงบ้าง  บอกผมหน่อย ผมเป็นห่วง”
“ยังไม่ตายไงห่า  มรึงระวังตัวไว้ อย่าให้เจอไม่งั้นมรึงตาย”
“ถ้าเฟยพ้นขีดอันตรายแล้วโทรมาบอกผมได้ไหมครับ”
“บอกเพื่อ ให้เมิงหาทางฆ่าเพื่อนกรูอีกเหรอ  แค่นี้แมร่งก็ปางตายละ
กรูรู้เรื่องหมดละ ว่าเมิงทำอะไรไว้”  และเขาก็วางสายไป โดยที่ผมรู้แค่ว่าเฟยฆ่าตัวตาย  ตอนนี้ยังไม่ปลอดภัยอยู่ นี่ผมทำลายชีวิตคนๆนึงเหรอนี่ ผมกลัว ผมเกลียดตัวเอง ถ้าผมบอกความจริง ถ้าผมไม่โกหก  ผมไม่น่าไปยุ่งกับเค้าเลย ถ้า........
ผมคิดโน่นคิดนี่มากมาย  สุดท้ายผมโทรหาจอม
“จอมม  ...  ช่วยกรูด้วย”  ผมร้องไห้ทั้งน้ำตา
“มีไรวะ ร้องไห้ทำไม”
ผมเ่าเรื่องทุกอย่างให้จอมฟังโดยไม่ปิดบัง
“มรึงแน่ใจเหรอภาค ว่าที่มันพูดเป็นความจริง”
“จริงก็เพื่อนมันโทรมาด่ากรู ...  กรูทำไงดีวะจอม กรูเหมือนเป็นคนทำให้มันคิดสั้น
กรูไม่รู้จะทำไงดี  ฮือๆๆ”
“เมิง คิดมากไปทำไม  ไม่ต้องไปสนใจหรอกมันจะเป็นจะตายก็ไม่เกี่ยวกับเมิง มันทำตัวมันเอง  แต่เมิงก็นะ เสือกไปให้ความหวังมัน ”
“กรูรู้ กรูผิดไปแล้ว”
“เออ บอกกรูๆก็ทำไรไม่ได้ เลิกคิดได้แล้ว  เดี๋ยวกรูไปเล่นเกมส์ต่อละนัดพี่นิคไว้”
จอมวางสายไป ผมได้แต่คิดวนเวียน อยู่ในหัวว่าเฟยจะเป็นอะไรมากไหม ผมกลัวเหลือเกินครับ ว่าเฟยจะตาย  ความรู้สึกผมจุกแน่นในหน้าอกไปหมด น้ำตาผมไหลไม่หยุด ผมปวดหัวตุบๆ คิดอะไรไม่ออก ผมนอนร้องไห้จนหลับไป


...............................
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 20-03-2010 01:31:41 โดย อนันตกาล »

ออฟไลน์ อนันตกาล

  • กาลเวลา ไม่อาจทำให้คนเปลี่ยน แต่ทำให้ความคิดเปลี่ยน
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 2002
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 870
ยินดีต้อนรับ
คุณ13STAIRS[-]1กับคุณj4c9y
ขอบคุณมากค่ะที่เข้ามาอ่านงานที่กาลเขียน
ตอนที่แล้วเขียนเรื่องภาคกะเฟย  และก็ภาคกะเดย์ 
เดย์ขโมยซีน  ทุกคนลืมเฟยไปเลย 
แต่กาลก็คิดนะเฟยดูน่าเบื่อ ไม่ค่อยน่าสนใจ

เดี๋ยวดึกๆ เอามาลงต่อนะคะ
 :L2: ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านค่าา




« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 12-03-2012 01:56:11 โดย อนันตกาล »

ออฟไลน์ อนันตกาล

  • กาลเวลา ไม่อาจทำให้คนเปลี่ยน แต่ทำให้ความคิดเปลี่ยน
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 2002
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 870
  ตอนที่่11
ตื่นมาอีกครั้งผมรู้สึกมึนเหลือเกิน   ทั้งปวดหัวปวดตา    ผมอาบน้ำล้างหน้า ล้างตา
ทำอะไรเสร็จก็ออนเกมส์ ซึ่งก็เป็นเวลา บ่าย2 แล้ว ออนเข้าไปผมเจอคิง
ผมทักคิงไปทันที
"เป็นไงบ้าง คิง"
"ภาคละจ๊ะ   ก้าวหน้าขึ้นนิเมื่อวานโทรคุยกับเดย์แล้วว"
"ป่าวซะหน่อยมีเรื่องเครียดๆนะ     ภาคออนเข้ามาเดย์ออนมาพอดี"
"อื้อ และนี่กินไรยังจ๊ะ "
"กินแล้ว   ปวดหัว ปวดตา "
"ไม่ไปนอนละ มานั่งเล่นเกมส์อยู่ทำไม "
"นอนไม่ค่อยหลับ   เลยใานั่งเล่นเกมส์ฆ่าเวลา "
"มาหาคิงมา    คิงเล่นอยู่กะเพื่อนคิงอีกคน"
"ขอเก็บสิทธิ์จองตัวเวลได้ปะ  วันนี้ได้ไม่กี่ชมเอง"
"โหภาคงกอะ     "
"คิง ภาคทำเรื่องแย่ๆมาอะ      ภาคไม่รู้จะทำยังไงดี รู้สึกแย่ๆสุด  บางทีก็คิดนะว่าไม่น่าเกิดมาเลย"
"คิดมากไปแล้ว      เรื่องที่เครียดเมื่อคืนเหรอ "
"อื้อ    ใช่ นอนไม่หลับเลย"
"มาหาคิงมา คิงอยู่     ที่   แดนประหาร  ดีออน  ดูแผนที่และวิ่งมา"
"อื้ออ    ไม่ค่อยอยากเล่นเลย"
"มาเล่นเถอะอยู่เฉยๆก็เครียด  มาเล่นเป็นเพื่อนคิงนะจ๊ะ       อยู่คนเดียวเหงาจัง อยากได้วิเอลขาวมาอยู่ข้างๆ เพราะ
เเถวนี้ บรรยากาศมือมิด ตัวคิงก้ดำเห็นแล้ว เศร๊า เศร้า   มาเป็นแสงสว่างให้คิงหน่อยเร็วว"
" เน่าวะ   "
"โห  เค้าเรียกโรแมนติก ภาคนี้ไม่ไหวเลยย     และจะมาหาคิงไหมจ๊ะ"
"ไปจีะ แปปนึงกำลังวิ่งไป"    ผมไปหาคิงทันที  ผมรู้สึกสบายใจทุกครั้งที่คุยกับคิง  ไม่รู้จะว่าไงดี
คิงทำให้ผมยิ้มได้เมื่อกี้ผมยังรู้สึกหนักอึ้ง   เบื่อหน่าย  ท้อแท้ และสิ้นหวัง แค่คำพูดคิงไม่กี่คำทำให้ผมโล่ง
ผมไปถึงแดนประหาร ผมเดินผ่านต้นไม้หน้าคนที่ชื่อว่าต้นอ่อนแมนเดรก   วันวิ่งเข้ามาโจมตีผม ผมยิงไป2ทีตาย  
เป็นต้นไม้ที่เหมือนดอกไม้มีสีม่วงอ่อน   เคลื่อนไหวได้ด้วยรากที่มีหลายเส้น คล้ายๆแมงมุม   ผมเปิดแผนที่ดู ต้องเดินเข้าไปอีกหน่อยถึงจะเจอคิง
"เข้าไหวไหมจ๊ะ    ให้คิงไปรับไหม"
"ไม่เป็นไรคิดว่าไหว อีกนิดเดียวเอง"
"จ้า   ค่อยๆๆเข้ามานะ ระวังตัวด้วย  คิงเป็นห่วง"
"ครับ ลุง"
"พูดงี้โดนมอนตบตายไปเลย"
"ใจร้ายอะ   งอนเหรอ   ขี้งอลแบบนี้หัวล้านปะนี้"
"โห  ภาคนี่    คิงออกน่ารัก  อย่าหยาบคายกับคิงสิ    รีบมานะจ๊ะ   รออยู่"
"จ้าแปปนึง"
ผมเดินเข้าไป เจอลานโล่งที่มีรั้วไม้กั้นเป็นส่วนๆ มองไปทางด้านขวา เป็นแองน้ำขนาดใหญ่  มีมอนสเตอชื่อ ผีกุด  ลักษณะเหมือนซอมบี้
คือเป็นคนตายที่ผิวหนังเริ่อมเปื่อย มีสีเขียว เดินย่องแย่ง    แขนห้อย แกว่งไปแกว่งมา    และก็พันเชอร์    เป็นมนุษหิน   (ถ้าใครดูแฟนตาคติค4   ให้นึกถึงมนุษหินได้เลยเพียว
แต่มีสีเทา)          มีอีกตัว คือ ค้างคาวหายนะ  ลักษณะคล้ายค้างคาวแต่มีขนาดใหญ่มาก  บินอยู่  โจมตีด้วยการดูดHP  ของเรา     และมีต้นไม้ใหญ้ยักษ์ที่เคลื่อไหนไหวได้
ลัษณะเป็นต้นไม้ขนาดใหญ่ไม่มีใบ  เหมือนปีศาจต้นไม้    กิ่งโจมตีด้วยการหมุนกิ่งรอบๆตัว      และมีสเทรน  ลักษณะเหมือนคนใส่ชุดรัดรูปแต่หัวเป็นทรงสีเหลี่ยม
เหมือนใส่หน้ากากไม้อยู่       บรรยากาศรอบๆ ขมุกขมัว มีแต่แอ่งน้ำ  ผมมองแล้วหูย  อีกไหลเลยแหะกว่าจะถึงคิง
"ทำไมเข้าลึกจัง เนี่ยย  ".
"คนมันเก่ง อิอิ     ไหวไหมไม่ไหวคิงออกไปรับได้นะจ๊ะ"
"ลองดู จะค่อยๆเข้าไป อันไหนออโต้มั่ง"
"ต้นไม้ กับ สเทรนมั้ง ไม่แน่ใจ แต่ต้นไม้อะออโต้ชัวๆ    "
"จ้า รอรับด้วยนะ"
"โอเคมาถึงวิ่งมากอดคิงได้เลย 555+"
"อะจิง ดิ"
"ล้อเล่นต่างหาก  ภาคหนัก เดี๋ยงคิงแบน"
"-*-"
ผมค่อยๆ เดินเข้าไปหาคิง เลือกบริเวณที่มอนน้อย       มีต้นไม้วิ่งเข้ามาโจมตีผม    ผมรีบยิงมันอย่างแรงเวลค่อนข้างห่างกัน ผมยิง 3-4 ทีกว่าจะตาย
"คิงออกไปรับดีกว่า รออยู่นั่นแหละ"
" ไม่ภาคจะเข้าไปเอง  อยากรู้ว่าไหวไหม"
"โอเค งั้นเจอกันครึ่งทางนะ  อย่าเถียง   นะจ๊ะ"
ผมไม่ได้เถียงคิง  ผมค่อยๆ เข้าไป  จนเจอคิงวิ่งส่วนออกมา  
"เป็นไง    มอนโหดไหม      นั่งพักก่อนเอ็มภาคจะหมดละ"    เราสองคนหลบมอนสเตอร์ทีและนั่งรอเอ็มทั้งคุ่
"สุดๆนึกว่าจะไม่รอดมะ"
"มาเล่นเกมส์แล้วเพลินละสิ "
"ช่าย   "
"รู้สึกดีขึ้นยัง    ยิ้มออกแล้วละสิ "
"อื้อ    คิงจะไม่ถามภาคเหรอ ว่าเกิดอะไรขึ้น"
"อยากเล่าหรือเปล่าละ    ถ้าไม่อยากเล่าก็ไม่ต้องเล่า    คิดละเครียดก็อย่าไปคิด   เรานั่งเล่นเกมสืกันสบายๆดีกว่า
ถ้าภาคอยากเล่า คิงก็พร้อมรับฟัง  แต่ถ้าไม่อยากเล่า คิงจะเล่นอยู่เป็นเพื่อนดีไหมจ๊ะ ภาคจะได้ไหม่เหงา"
"งั้นยังไม่เล่านะ "
"จ้าไม่เล่าก็ไม่เล่า   แต่ยิ้มหน่อยสิจ๊ะ รู้ไหม ยิ้มแล้วโลกจะสดใส   ความทุกจะโบยบินออกไป"
"คิงเพี้ยน    "
"เพี้ยนแล้วน่ารักไหม"
"น่ารักก็ได้ "
"ฮั่นเเน่      แอบคิดไรปะนิ"    
เรื่องของเฟยกับผม ผมไม่ค่อยอยากให้คิงรู้เลยครับ   ผมไม่อยากให้คิงรับรู้เรื่องไม่ดีที่ผมทำ    
"และคิงรู้ได้ไง ว่าเดยืคุยกับภาค"
"เดย์เล่าให้ฟัง"    ได้ยินดังนั้นผมรู้สึกร้อนวูบวาปขึ้นมา ผมกลัวคิงรู้เรื่องผมกับเดย์เมื่อคืน
"เล่าว่าา"
"ได้คุยกะภาคทางโทรศัพท์      ภาคไม่สบายใจเลยโทรไปคุยกัน จนภาคหลับ"
"แค่นั้น เล่าอะไรอีกป่าวว "
"ปล่าว จ้า กลัวอะไรจ๊ะ      เดย์ไม่ได้เล่าอะไรหรอก    อย่าคิดมากเลยคนเก่ง"
"ป่าวถามดู  อยากรู้เฉยๆ  "
"จ้า         นี่ทานข้าวยังจ๊ะ"
"ทานแล้ว คิงอะ ".
"ทานแล้วเหมือนกันก่อนภาคมาสักพัก".
"ว้า  อดเลยกะทำอะไรให้คิงกินนะนี่".
"ทำเป็นด้วยเหรอเรา    จะกินได้ไหมนี่"
"ทำเป็นสิ อร่อยด้วยนะ"
"จริงเหรอเนี่ย ไม่น่าเชื่อ"
"จริง แต่.........."
"แต่อะไร"
"มันจะอร่อย 3ใน10ครั้งนะ"
" โหยย รัสเซียรูเล็ตปะนี่   แบบนี้คิงไม่เสี่ยงหรอก"
"อ่าว     ภาคทำด้วยใจนะ"
"ภาคทำด้วยใจ  แต่คิงกินด้วยลิ้นและกระเพราะ   ถ้าคิงกินละเปนไรไปทำไงอะ"
"T^T  โหดร้ายยย "
ผมลืมเรื่องเฟย และทุกอย่างไปสนิทเมื่อผมมาเล่นกับคิง     ผมมีแต่ความสบายใจ โล่งใจ เราหยอกล้อกันไปเรื่อยๆระหว่างที่เล่นกัน


......................................
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 20-03-2010 01:32:22 โดย อนันตกาล »

ออฟไลน์ เกริด้า(๐-*-๐)v

  • ไม่อยากคิดอะไรทั้งนั้นแหละ
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 3394
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 324
เดย์มันก็แค่โรคจิต แต่.. :เฮ้อ:  เจอคนแบบเฟยแม่งน่ากลัวว่ะ ไม่ไหวๆ ชีวิตตัวเองนะเว้ย! ถ้าพูดจริงๆยังไม่เรียกว่าเป็นแฟนกันเลยด้วยซ้ำ
แค่ภาคเออออตามน้ำหยอดคำหวานให้กัน แต่พอแกรู้ว่าไม่ใช่เรื่องจริง เอะอะก็ฆ่าตัวตาย งั้นชีวิตแกก็มีค่าแค่นี้แหละ
ไอ้เพื่อนมันก็เข้าข้างแต่เพื่อนไม่มองว่าไง แล้วก็มาด่าว่าภาคแบบนี้ เขาเรียกผลักภาระกันเลยนะ ตัดขาดไปเลยคนแบบเนี๊ย!

เท่าที่ดูคิงดีสุด .... ไอ้เพื่อนจอมก็ท่าจะไม่ไหวด้วย แม่งสนแต่เกมส์อ่ะ เพื่อนกลุ่มใจจะตายแม่งก็ไม่ค่อยสน  :angry2:
Love is temporary madness. It erupts like an earthquake and then subsides.

ออฟไลน์ @aOoM&jAe@

  • mEaNy
  • สมุนเป็ด
  • *
  • กระทู้: 866
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 115
เฟยอินขนาดฆ่าตัวตายเลยเหรอเนี่ย

น่ากลัวจริงๆ  :a5: o22
ความสุข ความเศร้า น้ำตา ท้องฟ้า ดวงดาว
และสวรรค์ของฉันเธอคือเธอ

ออฟไลน์ อนันตกาล

  • กาลเวลา ไม่อาจทำให้คนเปลี่ยน แต่ทำให้ความคิดเปลี่ยน
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 2002
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 870
Re: รักเท่าไหร่...ไม
«ตอบ #55 เมื่อ21-03-2010 02:35:48 »

ถูกใจให้เป็ด +1

ตอนที่ 12

หลังจากวันนึงผ่านไปผมเริ่มลืมเรื่องของเฟย  ความรู้สึกผิดมีไหม มีแต่ลึกๆแล้วมันเหมือนลืมไป มันเป็นเรื่องที่ผ่านมานานทั้งที่ผ่านมาแค่วันเดียวผมสงบใจมากขึ้น
ผมไม่เศร้าและเสียใจเหมือนเมื่อวาน   เพราะคำพูดของคิงที่ว่า
“เศร้าไปเสียใจมันได้อะไรขึ้นมา  คิงไม่รู้หรอกว่าภาคไปทำอะไร  แต่คิงอยากให้ภาครู้ 
ว่าเราไม่สามารถกลับไปแก้ไขอดีตได้เราทำได้เพียง เก็บมันไว้ในความทรงจำและอย่าทำมันผิดพลาดอีก ”
มาคิดดูในตอนนี้ผมทำผิดที่ไปหลอกเฟย  ผมอยากขอโทษเฟยสักร้อยครั้ง กับสิ่งที่ผมทำไป  แต่ผมแก้ไขไม่ได้ ผมได้แต่หวังว่าเฟยจะปลอดภัย   นั่นคือสิ่งที่ผมคิด 
บางทีผมสงสัยในตัวเองผมมีความรู้สึกของคนปกติไหม ทั้งที่ผมทำลายชีวิตคนๆนึง แต่ผ่านไปแค่วันเดียวผมกลับรู้สึกสงบอย่างประหลาด  และพบรู้สึกบางอย่างขึ้นมาคือผมชอบคิง   คิงเป็นคนเดียวที่ทำให้ผมรู้สึกมีความสุขทุกครั้งที่ได้คุยด้วย โมโหได้คุยกับคิงก็หายโมโห   คิงเป็นคนทำให้ผมเห็นมุมมองใหม่ๆ ในชีวิต   

.
.
.
.

สายๆผมออนเกมส์เข้าไป  ผมเห็นคิงออนอยู่ ผมทักไป
“ใบจอง ยังใช้ได้อยู่ไหม  แปะสนิทอยู่ปะ”
“สนิทจ๊ะ   ยังแปะดีอยู่  จะทวงสิทธิ์หรือยังละ”
“ทวงและจ๊ะ  ทวงได้่ไหม”
“จ้า  สบายใจยัง”
“อื้อ สบายใจแล้วจ๊ะ  ขอบใจมากนะ”
“จ้า  ภาคคิงพาเพื่อนคิงไปได้ไหม คือปกติคิงเวลกับเค้านะ”
“ได้จ้าไม่มีปัญหา  เดี๋ยวเจอกันนะ”
“จ้าที่ ค่ายทูเรนออค”
“อื้อ เดี๋ยววาปไป”
ผมวาปไปหาคิงที่จุดวาปผมเจอคิงยืนอยู่กับผู้หญิงคนหนึ่งเธอใส่ชุดกล้วยผมเดาว่าเป็นพระมนุษย์ สองคนยืนอยู่บนเนินเขา  ผมรู้สึกหน้าร้อนวูบๆขึ้นมา ทันที 
“มาแล้วจ้าา”  ผมทักไปทั้งสองคน คิงชวนผมตี้
“นี่  ส้มเพื่อนคิง เป็นพระจ้า  นี่ภาคจ้าส้ม”
“สวัสดีครับ ภาคนะ  สวยแบบนี้ขอเรียกพี่สาวได้ไหม  อยากมีพี่สาวสวยๆแบบนี้มานานแล้ว”   ผมถามเธอไป ผมกลัวครับ  ความรู้สึกมันจุกในอกแปลกๆ จนผมแน่ใจว่าผมชอบคิง
“ได้สิ แบบนี้ต้องเรียน น้องสาวไหมนี่”
“ภาคเป็นผู้ชายนะ ”
“ส้มอยากมีน้องสาวนี่ ท่าทางภาคน่ารักขี้อ้อน เรียกน้องสาวดีกว่า”
“ตามใจพี่สาวละกัน”
ผมอยากรู้ว่าทั้งสองคนนี้มีความสัมพันยังไง  ส้มใช่แฟนของคิงไหม  ผมเลยอดทนเวลกับทั้งสองคน ระหว่างนั้นผมพยายามทำความรู้จักกับส้ม  เราสองคนคุยกันถูกคอ
แยมน่ารักขี้เล่น   ผมชอบส้มจัง ส้มกับคิงดูสนิทกันมาก ทุกวันในตอนกลางวันที่คิงไม่ได้เวลกับผม คิงไปเวลกับส้มผมอยากรู้ว่าสองคนนั้นคบกันหรือเปล่า  แต่ผมไม่ได้ถามออกไปตามตรง   
..........................................



« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 12-03-2012 01:56:38 โดย อนันตกาล »

ออฟไลน์ เกริด้า(๐-*-๐)v

  • ไม่อยากคิดอะไรทั้งนั้นแหละ
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 3394
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 324
เดาไม่ออกอ่ะ ไม่อยากเดา กัวนิสๆ(ว่ามันจะใช่)อ่ะนะ  :serius2:

เป็นกำลังใจให้เรื่องยุ่งๆผ่านไปได้ด้วยดีเนอะ :กอด1:
Love is temporary madness. It erupts like an earthquake and then subsides.

ออฟไลน์ Ooคุณชายติ๋วoO

  • สมุนเป็ด
  • *
  • กระทู้: 623
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 23
 :กอด1: เดามิได้ต้องมาต่อนะครับ

อยากรู้จิง :angry2:

ออฟไลน์ Chubby

  • เป็ดน้อยร่าเริง
  • *
  • กระทู้: 379
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 83
อัพ อัพ อัพ...รออยู่จ้า

ออฟไลน์ j4c9y

  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 2876
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 168
รอนะครับ
ปืนใหญ่นีโออาร์มสตรอง ไซโคลนเจ็ท อาร์มสตรอง

 



สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด