ยุ่งจังวะ คณะข้างๆ by DRAFT*แจ้งข่าว!!*P.90
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: ยุ่งจังวะ คณะข้างๆ by DRAFT*แจ้งข่าว!!*P.90  (อ่าน 413145 ครั้ง)

ออฟไลน์ ❈•NiGhtMar€•❈

  • S m i l e Z z :]
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 1065
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 75

ถูกใจให้เป็ด 0
ไม่ค้างเลยน่ะ ไม่ค้างง จบตอนแบบกำลังดี   <<  ประชดสุดๆๆๆๆ 

 :m31:   พี่ยอร์ช โหดม๊ากกกกก  ถูกใจจัง 555


 แต่ก็ว่าแล้ว โลกกลมจริง หึหึ  อะไรจะเกิดขึ้นต่อไป


ก็ ลุ้น ... เอา
A: มึงชอบเด็กหรอ??
B: ป่าว!! แต่ถ้าได้ก็เอา

B: มึงชอบคนแก่หรอ??
A: ไม่ได้ชอบสักหน่อย = = แต่ชอบมึง !!

ออฟไลน์ sincere

  • #ฉันไม่ได้ง่ายกับใครทุกคน#
  • สมุนเป็ด
  • *
  • กระทู้: 615
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 45

ถูกใจให้เป็ด 0
 :z13:พี่ยอร์ชกะน้องภาม
นางฟ้ากะมาเฟีย
ซิงกูล่าร์ ค่อยๆรักกันเบาเบา

ออฟไลน์ hikikomori

  • เป็ดนักขาย
  • สมุนเป็ด
  • *
  • กระทู้: 757
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 166

ถูกใจให้เป็ด +39
ใครบ่นไรค้างๆ  ไม่มี๊ไม่มี  5555
___________________________________




ตอนที่ 4




“เอ่อ...น้องภามอย่าทำหน้าอย่างนั้นสิ”พี่ป้องหันมายิ้มเจื่อนๆ บอกผม


“ขอโทษด้วยนะอ๋อง พอดีวันนี้เรามีงานน่ะคงไปด้วยไม่ได้แล้วหล่ะ”ผมบอกปฏิเสธคำชวนเมื่อสองชั่วโมงที่แล้วของอ๋องไป


“ก็เมื่อกี้ภามยังบอกเราอยู่เลยว่างานส่งอีกสองสัปดาห์โน่น”คำพูดของอ๋องทำให้ผมอยากกัดลิ้นตัวเองซะเดี๋ยวนี้ อุตส่าห์หาทางหนีได้แล้วนะ


“เขาคงรังเกียจพี่เห็นพี่เป็นคนนอกมั้งอ๋อง ไม่เป็นไรหรอก ถ้าเขารังเกียจพี่ขนาดนั้นไว้พี่พาไปเลี้ยงวันหลังก็ได้ วันนี้อ๋องไปกินข้าวกับเพื่อนเถอะ”นั่นไง เริ่มเรียกร้องความสนใจแล้ว


“โธ่...ไม่หรอกพี่ ภามคงเขินที่มีเขาเป็นถาปัดคนเดียวในกลุ่มน่ะ น่านะภาม ไปเป็นเพื่อนกัน งานกว่าจะส่งอีกตั้งนาน”อ๋องหันไปบอกเขาแล้วก็มาอ้อนผมต่อ


“ไปเถอะน้องภาม มืดขนาดนี้ไปกินข้าวคนเดียวไม่ดีหรอก เดี๋ยวพี่จะได้ไปส่งเรากลับหอด้วย”พี่ป้องออกปากชักชวนอีกแรง คนหนึ่งก็เพื่อนรัก อีกคนก็พี่ชายที่แสนดี จะปฏิเสธอีกก็ดูไร้เยื่อใยจนเกินไป แต่ติดอยู่ที่ไอ้คนที่ยืนกอดอกยักคิ้วที่แปลได้ประมาณว่า”ไม่กล้าไปอะดิ”มาให้อยู่อย่างเดียว เพราะมีนายนี่นี่แหละถึงไม่น่าไปด้วยที่สุด


“นะครับ น้องภาม”พี่ป้องบอกอีกหน


“ก็ได้ครับ”ผมต้องตอบรับอย่างจำยอม มองคนหน้ากวนก็เห็นกดยิ้มที่มุมปากอย่างผู้มีชัย








ไม่นานเราทั้งสี่คนก็มาถึงร้านหมูกระทะใกล้มหาวิทยาลัย อ๋องนั่งรถมากับนายยอร์ช ส่วนผมนั่งรถของพี่ป้องมา มาถึงที่โต๊ะก็เห็นเพื่อนของนายยอร์ชมารออยู่ที่โต๊ะเรียบร้อยแล้ว เป็นพี่สองคนที่ผมเคยเจอที่ร้านข้าววันที่เกิดเรื่องนั่นเอง เมื่อแยกย้ายกันไปตักอาหารมากันเรียบร้อยแล้วก็เริ่มลงมือย่างหมูกัน คุยไปคุยมาถึงได้รู้ว่าเพื่อนอีกสองคนในกลุ่มพี่ป้องนั้นชื่อพี่พัทกับพี่โจ ทั้งสองคนเป็นคนที่อัธยาศัยดีมาก ชวนผมที่เหมือนเป็นคนนอกที่สุดบนโต๊ะคุยเหมือนคนสนิทสนม อีกทั้งยังไม่เคยหันมาแขวะผมเหมือนนายยอร์ชที่นั่งห่างผมที่สุดด้วย สองคนนี้เป็นคนที่ทำให้ผมมองเด็กวิดวะดีขึ้นอีกเยอะจนตอนนี้ผมคิดว่าที่ผมมองเด็กวิดวะป่าเถื่อนนั้นคงจะมีแค่นายยอร์ชเพียงคนเดียวในคณะกระมังที่เป็นแบบนี้



“ภามรู้จักพี่ยอร์ชมาก่อนหน้านี้หรือ?”อ๋องถามเมื่อเห็นนายยอร์ชกัดผมอยู่เป็นพักๆ ตลอดการทานอาหาร


“ก็ นิดหน่อยน่ะ”ผมบอกสั้นๆ ขี้เกียจเล่ารายละเอียดยาว


“ดีเลย จะได้คุยกันสนุกๆ”อ๋องบอกยิ้มๆ


“สนุกมากอะ”ผมประชด เห็นไอ้หล่อยิ้มมาเย้ยๆ ฮึ้ย! เห็นคนหล่อกว่าแล้วมันขัดใจ


“เฮ้ย..ยอร์ชแมร่งไม่กินผักเลยวะ”พี่พัทนักโภชนาการประจำกลุ่มบอก เห็นเฮ้วๆ อย่างนี้ที่จริงเป็นคนใส่ใจเรื่องการกินมาก(แต่ก็ยังก๊งเหล้าเป็นช่วงๆ)


“ไม่รู้ ไม่ชอบ ไม่กิน”ไอ้หล่อเถียงแบบเด็กๆ


“ไม่ได้นะโว้ย มึงไม่กินผักแล้วสมองมึงจะพัฒนาได้ยังไง”พี่พัทยังไม่เลิกตอแย


“ก็กูไม่กิน”มันเริ่มงอแง


“อ๋อ...เพราะไม่ยอมกินผักนี่เอง เลยขาดวิตามินและแร่ธาตุ ปากเลยเปราะแบบนี้”สิ้นเสียงคนทั้งโต๊ะก็หันมามองที่ผม ผมตกใจตาโตเพราะไม่นึกว่าจากที่จะคิดในใจกลับหลุดปากออกมาอย่างนี้ แล้วดันพูดดังพอให้ได้ยินกันทั้งโต๊ะซะด้วย นายยอร์ชวางตะเกียบลงดังเคร้งแล้วเงยหน้าขึ้นมามองผมยิ้มๆ แต่ตานี่สิไม่ยิ้มไปด้วยเลย


“น้องภามดูเหมือนจะอยากมีปัญหากับพี่นะครับ เอาไว้เดี๋ยวเลิกงานแล้วเราค่อยไปเคลียร์กันนะ”เสียงทุ้มนุ่มค่อยๆ เอ่ยช้าๆ ชัดๆ เขาพูดดีกับผมอย่างที่ไม่เคยพูดมาก่อน สงสัยเป็นเพราะอยู่ต่อหน้าอ๋อง เกรงใจน้องรหัสไม่อยากให้รู้นิสัยแท้ๆ ของตัวเองเลยต้องแกล้งทำดี




บรรยากาศบนโต๊ะเงียบเชียบจนกระทั่งพี่โจหัวเราะทำลายความเงียบขึ้นมาเป็นคนแรก




“ฮ่าๆๆๆ แหมๆ ล้อเล่นกันซะแรงเชียวคู่นี้ เป็นพี่เป็นน้องก็รักกันให้มากๆ สิ”


“หึหึหึ รักมากเชียวหล่ะน้องคนนี้เนี่ย”นายยอร์ชละสายตาที่จ้องผมนิ่งมาตั้งแต่เมื่อครู่หันไปหัวเราะขี้เล่นรับมุขพี่โจ เห็นตัวปัญหาหัวเราะได้แล้วบรรกาศบนโต๊ะก็กลับมาดีดังเดิม ทุกคนเลิกให้ความสนใจกับเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ไปสนิท


“น้ำแข็งน้องภามหมดแล้ว ส่งแก้วมาสิเดี๋ยวพี่เติมให้”พี่ป้องที่นั่งอยู่ข้างขวาติดกับผมและอยู่ติดกับถังน้ำแข็งบอก เขาเป็นคนที่คอยเติมน้ำแข็งให้ทุกคนบนโต๊ะตั้งแต่เริ่มกิน ผมพยักหน้ายิ้มๆ แล้วส่งแก้วให้พี่ป้องรับไปเติม ระหว่างที่พี่ป้องตักน้ำแข็งให้ผมอยู่ผมก็สังเกตเห็นว่าหมูของพี่ป้องที่ย่างไว้บนเตาสุกแล้วเลยคีบออกมาให้ เห็นพี่เขามือไม่ว่างทั้งคู่เลยกะจะป้อน ผมเป่าเบาๆ ให้คลายร้อนแล้วเรียกให้พี่ป้องหันมา


“พี่ป้องครับ นี่หมูพี่อะ อ้าปากๆ”พี่ป้องที่กำลังสาละวนอยู่กับการเติมน้ำแข็งหันมาอ้าปากรับหมูที่ผมป้อนให้อย่างว่าง่ายแล้วยิ้มขอบคุณผม พลันก็ได้ยินเสียงตะเกียบกระแทกลงกับโต๊ะตามมาด้วยเสียงห้าวๆ ของคนเจ้าปัญหา


“ไอ้ป้องแลกที่กัน อยู่ตรงนี้มันดูบอลไม่ถนัด ทางฝั่งมึงมองชัดดี”นายยอร์ชเอ่ยปากขอแลกที่


“อ๋อ...อืม ได้ๆ มาดิ”เพียงแค่คำพูดประโยคเดียวพี่ป้องก็ลุกให้อย่างว่าง่าย อะไรจะง่ายปานนั้นครับพี่!


ในที่สุดไอ้มารร้ายยอร์ชมันก็ได้มานั่งแป้นแล้นอยู่ข้างๆ ผมจนได้ ไม่รู้จะมาทำไม ใครจะเติมน้ำแข็งมันก็บอกให้ลุกมาเติมเอง ไม่สมกับที่มานั่งข้างถังน้ำแข็งเลย สู้พี่ป้องก็ไม่ได้ ไร้ประโยชน์สิ้นดี


“เฮ้ย...จะกินหมูชิ้นนั้นอะ ป้อนหน่อยดิ๊”เสียงไอ้มารร้ายข้างๆ บอกพอให้ได้ยินกันแค่สองคน


“มีมือคุณก็คีบเองสิ ผมก็ต้องกินของผมเหมือนกัน”ผมแย้ง


“ก็ส่งข้อความอยู่นี่ ไม่เห็นรึไงว่ามือไม่ว่าง”พอผมก้มลงไปมองก็เห็นมันกดมือถือยิกๆ ไม่รู้ว่าไปเอาออกมาตอนไหน


“ถ้าคุณจะกินคุณก็รีบส่งข้อความให้เสร็จสิ จะได้กินเองได้”


“ที่ทำปากดีเมื่อกี้ยังไม่ได้ชำระความเลยนะ นี่แสดงว่าอยากโดนมากนักใช่ไหม?”มันถามอย่างเอาเรื่อง เพื่อตัดความรำคาญผมจึงยอมคีบหมูขึ้นมาจ่อที่ปากเขา


“ควันลอยขนาดนั้นไม่เห็นหรือไงว่ามันร้อน คิดจะลวกปากกันหรือไง”เสียงประท้วงที่ทำผมรำคาญจนต้องค่อยๆ เป่าเบาๆ ให้หมูเย็นขึ้นแล้วเอาไปจ่อที่ปากเขาใหม่ คราวนี้นายยอร์ชอ้าปากรับไปอย่างว่าง่าย เคี้ยวตุ้ยๆ พร้อมกับยิ้มจนเห็นลักยิ้มน่ารัก เออ...ให้มันน่ารักจริงๆ เถอะ เห็นอย่างนี้น่ะร้ายยิ่งกว่าพญามารอีก


“เอ้าๆ สองคนนั้นน่ะดีกันแล้วนี่ เห็นรักกันดีอย่างนี้ค่อยโล่งใจหน่อย”พี่พัทเอ่ยแซว ผมยิ้มเจื่อนๆ ให้พี่พัทแทนคำตอบ แต่หลังจากนั้นบรรยากาศบนโต๊ะก็ดูดีกว่า
เดิมขึ้นมาทันตา และจะดีมากกว่านี้ถ้าหากไอ้มารร้ายข้างๆ ผมจะไม่ทำโน่นทำนี่จนมือไม่ว่างแล้วเรียกร้องให้ผมคอยป้อนหมูให้เป็นระยะๆ







หลังจากที่ทุกคนอิ่มกันเรียบร้อยก็ถึงเวลาแยกย้ายกันกลับ พี่พัท พี่โจ และอ๋องบังเอิญอยู่ในเส้นทางที่พี่ป้องต้องขับรถผ่านกลับหอพอดี มีเพียงผมกับนายยอร์ชที่อยู่กันคนละทาง


“พี่ป้องไปส่งพี่พัท พี่โจกับอ๋องเถอะครับ เดี๋ยวภามกลับแท็กซี่ได้ ใกล้ๆ แค่นี้เอง”ผมบอก เพราะเกรงใจที่ต้องให้พี่ป้องย้อนไปย้อนมา


“ไม่เป็นไรป้อง เดี๋ยวกูไปส่งภามให้”คนที่ผมไม่อยากไปด้วยที่สุดกลับอาสาจะไปส่งผม


“เรื่องอะไร ใช่ว่าคอนโดคุณอยู่ทางเดียวกับหอผมที่ไหน”ผมบอกปัดๆ ไป นั่งแท็กซี่ยังจะสบายใจซะกว่าต้องไปนั่งอึดอัดบนรถหรูของนายนั่น


“พี่ว่าให้ยอร์ชมันไปส่งน่ะดีแล้วภาม นี่มันก็ดึกแล้ว ถึงจะเป็นผู้ชายแต่กลับคนเดียวดึกๆ มันก็อันตรายอยู่”พี่ป้องบอกเหตุผล จริงของเขา เอาเถอะ วันนี้นายยอร์ชนี่คงไม่บ้าทำอะไรผมหรอก


“ก็ได้ครับ ภามจะกลับกับเขา”ผมยอมรับข้อเสนอแล้วหันกลับไปหานายตัวดีที่ยักคิ้วกวนๆ ให้ผมก่อนจะหันหลังเดินนำออกไป


“ไปก่อนนะครับพี่ๆ สวัสดีครับ แล้วเจอกันอ๋อง โชคดี”ผมยกมือไหว้พี่ๆ แล้วร่ำลาอ๋องแล้วหันกลับวิ่งตามนายยอร์ชไป










“พรุ่งนี้มึงมีเรียนกี่โมงวะ”ไอ้มารร้ายถามผมขณะที่นั่งอยู่ด้วยกันในรถระหว่างที่รถติดไฟแดง


“พอลับหลังน้องรหัสนี่ต่อมเถื่อนทำงานทันทีเลยนะคุณ”ผมประชด


“แล้วไง”เขาลอยหน้า “แล้วที่ถามเมื่อกี้น่ะทำไมไม่ตอบวะ ถามว่าเรียนกี่โมง?”


“เก้าโมง แล้วคุณถามทำไม?”


“เปล่า เห็นว่านี่มันดึกแล้ว กลัวว่าพรุ่งนี้มึงจะตื่นไปเรียนไม่ทัน”


“รู้จักเป็นห่วงคนอื่นเขาด้วย?”ผมหันไปถามตาโตอย่างตกตะลึง


“มึงจะเป็นคนสุดท้ายที่กูคิดจะห่วงเลยหล่ะไอ้สาดดดดดดดดดดดดดดด”นายมารร้ายยอร์ชลากเสียงยาว หลังจากนั้นเราก็กัดกันมาตลอดทางจนถึงหอในของผม ผมไหว้เขาลวกๆ แล้วรีบลงรถปิดประตูตามทันทีเพื่อตัดความรำคาญ ขึ้นหอเร็วๆ จะได้อาบน้ำนอนซะที...










   ในที่สุดวันนี้ผมเลยตื่นสายจนได้ ตื่นมาก็เกือบจะแปดโมงครึ่งแล้ว ต้องรีบอาบน้ำแต่งตัวเร็วอย่างที่ไม่เคยทำมาก่อน อันที่จริงวันนี้ไม่ใช่วันเรียนของผมหรอกครับ แต่วันพรุ่งนี้อาจารย์ท่านไม่ว่างเลยเลื่อนตารางเรียนมาเช้าวันนี้แทน


ผมเล็กเชอร์ไปก็นั่งหาวไปจนนันที่นั่งอยู่ข้างๆ ต้องสะกิดอยู่หลายครั้ง สงสัยจะเป็นเพราะว่าเมื่อคืนนอนดึกไปหน่อย แต่อันที่จริงดึกไม่ดึกผมก็ง่วงได้ตลอดเวลาแหละครับ นี่แหละชีวิตเด็กถาปัด หลังจากที่อาจารย์สอนและสั่งงานเสร็จก็ให้นักศึกษาแยกย้ายกันกลับได้ แต่ผมเห็นยังว่างๆ อยู่เลยคิดว่าจะขึ้นไปทำงานบนสตูดิโอก่อนสักพัก รอกินข้าวกลางวันแล้วค่อยกลับหอ


“ภามจะกลับหอเลยหรือเปล่า?”นันที่เดินตามมาข้างหลังถาม


“ยังหรอก เดี๋ยวภามว่าจะขึ้นไปเขียนแบบพอให้ได้งานแล้วค่อยกลับอะ”


“อือ งั้นเดี๋ยวนันอยู่เป็นเพื่อนนะ”นันบอกแล้วเดินมาคว้ากระเป๋าแบบที่ผมถืออยู่ไปถือไว้ซะเอง นันใจดีกับผมเสมอ เวลาผมมีปัญหาอะไรนันจะเป็นคนคอยช่วยเหลือตลอด หรือแม้แต่เวลาที่ผมต้องอยู่ทำงานคนเดียวนันก็มักจะอยู่เป็นเพื่อนจนเย็น








ผมจัดการแปะกระดาษปรู๊ฟบนโต๊ะดราฟท์และเตรียมอุปกรณ์เขียนแบบจนพร้อมแล้วเริ่มลงมือทำงานโดยมีนันคอยเสก็ตช์แบบงานที่ต้องส่งครั้งต่อไปอยู่ข้างๆ เราทำงานกันเงียบๆ ได้สักพักจนนันเรียกให้ผมหันไปสนใจ

“ภาม...”

“หือ?”ผมตอบรับ แต่ตายังคงให้ความสนใจกับงานบนโต๊ะ มือก็ปรับองศาของแอดจัสท์ให้เข้าที่

“คือ...นันมีเรื่องจะบอกภามน่ะ...”เสียงของนันที่ตอบมาดูท่าทางอึกอัก

“ว่ายังไงหล่ะ?”ผมค่อยๆ ลากเส้นต่างๆ อย่างตั้งใจ หูก็คอยฟังสิ่งที่นันกำลังจะพูด

“...คือ...เราคิดเรื่องนี้มานานแล้ว คิดมาตลอดเลยตั้งแต่เจอภามตอนสอบสัมภาษณ์น่ะ...”

“นันจะบอกอะไรภามเนี่ย? เกริ่นยาวจังเลย”ผมวางดินสอดราฟท์กับแอดจัสท์ในมือแล้วหันมาถามนันยิ้มๆ นันนั่งหมุนดินสอดราฟท์ในมือไปมา ใบหน้าแดงจัดราวกับคนไม่สบาย

“นันไม่สบายหรือเปล่า? หน้าแดงเชียว”ผมเห็นท่าไม่ดีรีบเดินไปหานันแล้วเอาหลังฝ่ามือแตะหน้าผากตัวเองก่อนที่จะไปแตะที่หน้าผากของนัน

“เปล่าๆ นันสบายดี”นันรีบบอกดึงมือผมที่แตะหน้าผากอยู่ออกมา แต่ก็ยังไม่ยอมปล่อย

“อือ ตัวก็ไม่ร้อน”ผมบอก

“แล้วตกลงนันมีอะไรจะบอกภาม อยู่ด้วยกันมาจะปีนึงแล้วยังต้องมีการบอกกล่าวล่วงหน้าเวลาจะบอกอะไรกันอีก”ผมถามแล้วยิ้มๆ ในท่าทางที่ดูเขินๆ ของนัน น่ารักอย่างกับเด็กเล็กๆ ที่โดนจับผิดเลย

“เอ่อ...ช่างเถอะ”นันตัดบท

“เอ้า อุตส่าห์ละจากงานมารอฟัง”ผมยังคะยั้นคะยอ

“งั้นเปลี่ยนจากบอกมาเป็นถามได้ไหม?”นันเปลี่ยนเรื่อง

“ก็เอาสิ”

“คือ...อยู่ด้วยกันมาจะปีนึงแล้ว...คือ....ภามว่าสำหรับภาม....นันเป็นคนยังไงหรือ?”นันถาม ท่าทีไม่มั่นใจในตัวเอง

“ถามแบบนี้แสดงว่าจะไปจีบใครเขาหล่ะสิเนี่ย ถึงว่าหน้าแดงเชียว”ผมยิ้มล้อเลียน มือก็ดึงแก้มแดงๆ ของนันเล่น

“ภามตอบนันสิ”นันคิ้วขมวด หน้ายิ่งแดงไปกว่าเดิม แกล้งนันนี่สนุกดีจัง

“ก็...นันเป็นผู้ชายที่สุภาพ อบอุ่น แล้วก็น่ารัก แถมหล่ออีกต่างหาก ใครๆ เขาก็ต้องชอบนันกันทั้งนั้นแหละ จะจีบคนอื่นทั้งทีมั่นใจในตัวเองหน่อยสิ”

“แล้วสำหรับภามหล่ะ...นันเป็นยังไง”นันยังถามต่อไม่เลิก

“เป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของเราตั้งแต่อยู่คณะนี้มาเลย”ผมบอกอย่างไม่ต้องคิด ก็มันจริงนี่นา

“แค่นั้น?”

“เปล่า..ที่จริงมากกว่านั้น แต่มันอธิบายไม่หมด เหอะๆ”

“แล้วภามรักนันไหม?”นันถามสีหน้าจริงจังขึ้น




To be  continue :z2:
ว้า  โควต้าวันนี้หมดซะละ   ไว้เจอกันตอนหน้านะจ้ะ :z1:




ปล.  ดูเหมือนจะมีคนรู้สถานศึกษาของภามเพิ่มขึ้นมาอีกแล้วสินะ  แต่คงไม่มีใครตามไปทวงหนี้ถูกหรอกมั้ง 55 :z10:
ปลล.  ขอบคุณสำหรับทุกคอมเม้นอีกครั้งจ้า  แหม  ได้อ่านแล้วชื่นใจจัง อิอิ

การ์ตูน uncut นิยายมือสอง สภาพดีอ่านเองค่า
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=22890.msg1347542#msg1347542

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ diedfoxx

  • สมุนเป็ด
  • *
  • กระทู้: 572
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 45

ถูกใจให้เป็ด 0
...
พี่ถามงานเข้าแล้วสิ
ฮ่า ๆ โดนเพื่อนรักบอกรักซะงั้น
 :o8: ... งี้แหละน้าาา คนน่ารัก คนอื่นก็ชอบเป็นธรรมดา
อิอิ
 :เฮ้อ: แล้วไอ้พี่ยอร์ชเมื่อไหร่จะรุกเนี่ย เอาแต่หาเรื่องตลอด (หรือนี่เป็นวิธีรุกของพี่แก)
ฮ่า ๆ  :กอด1: ไรเตอร์คับ ติดตามอ่านเรื่อย ๆ
เมื่อท้องฟ้าเปลี่ยนสี ฉันก็ยังอยู่ตรงนี้ กับใจดวงเดิม ...

ออฟไลน์ Vesi

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 1855
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 200

ถูกใจให้เป็ด 0
ยอร์ชขี้อิจฉาอ่ะ ขอย้ายที่มาป่วนเค้าเชียวนะ

ปล. ตามไปถูกนะ นั่งรถตู้แปบเดียวถึง
The World is Changed

ออฟไลน์ Ooคุณชายติ๋วoO

  • สมุนเป็ด
  • *
  • กระทู้: 623
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 23

ถูกใจให้เป็ด 0
 :z3:  อะไรตานัน ถามภามอย่างนี้ได้ไง

อุส่าเชียให้นายเถื่อนสักหน่อย

ยอชอยู่ไหนภามโดนจีบแล้ว  :z3:

ออฟไลน์ Cha Ris Ma

  • สาระไม่ค่อยมี...หน้าตาดีไปวันๆ
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 3538
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 670

ถูกใจให้เป็ด 0
เพื่อนสนิทคิดไม่ซื่อซะแล้ว
 :o8:

ออฟไลน์ eirichan

  • ลูกเป็ดเดินเตาะแตะ
  • *
  • กระทู้: 36
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 5

ถูกใจให้เป็ด 0
ตายอร์ชเอ๊ยยยยย
จะขี้อิจฉาไปไหน
เป็นพระเอกนะย่ะ
ไม่ใช่นางอิจฉา (หรือว่าไม่ใช่พระเอกหว่า  :laugh:)
แถมมัวแต่หาเรื่องกับภามด้วย
ระวังเถอะจะโดนนันงาบไปกิน
มาเสียใจทีหลัง
ก็ไม่ซับน้ำตาให้นะย่ะ
เชอะๆ

ออฟไลน์ j4c9y

  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 2860
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 168

ถูกใจให้เป็ด 0
คนดีๆ แพ้พวกปาก....ที่สุด
ปืนใหญ่นีโออาร์มสตรอง ไซโคลนเจ็ท อาร์มสตรอง

ออฟไลน์ alisary

  • ลูกเป็ดวิ่งซุกซน
  • *
  • กระทู้: 147
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 222

ถูกใจให้เป็ด 0
ช อ บ เ ว ล า พี่ ย อ ร์ ช ป ะ ท ะ ค า ร ม กั บ ภ  า ม อ่ ะ

ต ล ก ดี

ม า ต่ อ ไ ว ไ ว น่ ะ   

ไ ม่ บ ว ก น่ ะ

เ พ ร า ะ ยั ง บ ว ก ไ ม่ ไ ด้ 5 5 5 +

บ ว ก ไ ด้ บ ว ก ไ ป เ เ ล้ ว
[/b]

ออฟไลน์ DRAFT

  • ลูกเป็ดเดินเตาะแตะ
  • *
  • กระทู้: 48
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 86

ถูกใจให้เป็ด +2
สวัสดีวันอังคารครับทุกคน^^ วันนี้ฝนตกเย็นดีจังเลยครับ(แต่จะดีกว่านี้ถ้าไม่มีลมแรงๆ - -) อิอิ

ถึงวันนี้เราจะไปทัวร์งานสัปดาห์หนังสือกันมาเหนื่อยสุดๆ แต่เพื่อนผู้แสนดีก็ยังมาอัพให้ตรงเวลาตามเคย นับว่าขยันปฏิบัติหน้าที่เป็นอย่างยิ่ง 555+ (ได้หนังสือวาดเส้นมาใหม่เล่มนึง ถูกใจมากๆ ครับ><)

สำหรับใครที่พอจะเดาออกแล้วว่าภามของเราเรียนอยู่ที่ไหน ก็ขอบอกไว้ตรงนี้เลยว่า คุณคิด....ครับ 555+ มันเป็นความลับของราชการอ่ะ คงต้องให้เฉลยกันเอาเอง สำหรับคณะไม้เบื่อไม้เมาของเรานั้นไม่มีรั้วกั้นครับ มีเพียงถนนเส้นเล็กๆ จากประตูใหญ่คั่นตรงกลางแต่ใช้รั้วใหญ่อันเดียวกัน ประตูทางเข้าทางเดียวกัน มีป้ายคณะแยกอยู่ด้านซ้ายกับขวาครับ ดังนั้นจึงทำให้คนของเราชอบข้ามไปทางโน้นบ่อยๆ ผ่านไปเรียนศูนย์เรียนรวมบ้าง มาเซเว่นบ้าง(เพราะคณะเราไม่มี ไม่มีอะไรเลยT^T) หรือไม่ก็มายึดโรงอาหารเพื่อนบ้านกินกันเป็นฝูงๆ เลยครับ(โรงอาหารของเรามีที่เดียว แถมมีร้านเยอะสุดๆ หลอก!)

ตึกทรงไทยของเรานั้นนับว่าเป็นสัญลักษณ์ของคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ที่นี่เลยก็ว่าได้ ตึกหลังนี้ได้รับการเขียนแบบด้วยมือโดยอาจารย์เก่าแก่ของเรา(ตอนนี้ท่านยังสอนอยู่)ตามความต้องการของคณะบดีคนแรกที่ก่อตั้งคณะของเราครับ(ซึ่งการเขียนแบบด้วยมือทั้งหมดนั้นพบเห็นได้น้อยลงตามกาลเวลา) นั่นเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้เด็กถาปัดที่นี่ทุกคนต้องยกมือไหว้ตึกหลังนี้ทุกครั้งที่เดินผ่าน หนึ่งก็คือเราไหว้ความรู้ความสามารถของครูบาอาจารย์ผู้ถ่ายทอดจิตวิญญาณแห่งสถาปัตยกรรม ส่วนข้อที่เหลือ เป็นเหตุผลที่มองไม่เห็นล้วนๆ ครับ(จะเล่าก็เดี๋ยวไม่เกี่ยวกับนิยาย 555+) ซึ่งการอัญเชิญองค์พระพรหมมาสถิตอยู่ตรงข้ามตึกทรงไทยหลังนี้ของคณะเราไม่ใช่เรื่องบังเอิญครับ แต่เป็นการจงใจเพื่อยับยั้งอะไรบางอย่าง...


เล่าออกนอกเรื่องมาซะยาวเลยจะขอโยงเข้าเรื่องเพื่อให้ดูเกี่ยวกันหน่อยนะครับ 555+ ทั้งหมดที่เล่ามาจึงเป็นเหตุผลให้ภามของเราเคารพที่ตรงนี้มากๆ(เพราะนายภามนี่จัดเป็นพวกกลัวสิ่งเร้นลับขั้นสุดยอด) ดังนั้นขอบอกกล่าวเพื่อนร่วมสถาบันของภามหากจะมาเยี่ยมเยือนถาปัดของเราขอให้เคารพที่ตรงนี้เป็นพิเศษนิดนึงนะครับ(เพราะโดนกันมาหลายรายแล้ว 555+) ถ้าอยากซาบซึ้งถึงอรรถรสของเรื่องนี้ตอนเปิดเทอมลองแวะเวียนมาเดินเล่นกันบ้างก็ได้ครับ ตอนเย็นๆ คณะเราจะน่าเดินมาก ลมพัดเย็นๆ มาจากคลองที่อยู่ติดคณะ ต้นไม้เขียวสดชื่นและสระน้ำสวยๆ  ยิ่งไปกว่านั้นแดดร่มๆ แบบนี้เหมาะจะเที่ยวชมตึกทรงไทยมากๆ ครับ ^^(มีนักกีฬาชมรมรักบี้มาวิ่งทุกวันด้วยนะเออ!)

เรื่องของคณะเป็นอะไรที่ผมเล่าแล้วไม่รู้เบื่อครับ เพราะความรักคณะ(ของเราและเพื่อนบ้าน)นี่เองจึงเป็นส่วนหนึ่งที่เป็นแรงบันดาลใจในการเขียนเรื่องนี้ขึ้น

ผมรักสถาปัตย์...และอยากให้ทุกคนรักสถาปัตย์ของผมด้วย มาร่วมกันรักภามและคณะของภามกันเยอะๆ นะครับ :pig2:

ขอบคุณทุกๆคอมเม้นท์ที่สร้างรอยยิ้มและกำลังใจให้ผมครับ^^

: DRAFT

ออฟไลน์ i_lost in..

  • ' ในเมื่อเรามีความรักอันเต็มเปี่ยมจากครอบครัว แล้วทำไมต้องไปขอเศษเสี้ยวจากใคร '
  • เป็ดแสนดี
  • สมุนเป็ด
  • *
  • กระทู้: 920
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 160

ถูกใจให้เป็ด 0
^

^

^

จิ้ม DRAFT

อั่นแน่ยอร์ชมี ซัม ติ่ง รอง นะเนี่ย

แต่นันมีมากกว่า

Never explain yourself to anyone. Because the person who likes you doesn’t need it, and the person who dislikes you won’t believe it.

ออฟไลน์ shockoBB

  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 1074
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 92

ถูกใจให้เป็ด 0
 :กอด1: :กอด1: :กอด1:

ออฟไลน์ sincere

  • #ฉันไม่ได้ง่ายกับใครทุกคน#
  • สมุนเป็ด
  • *
  • กระทู้: 615
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 45

ถูกใจให้เป็ด 0
 :z13:จิ้มคนแต่ง
แอบอิจฉาเขาก็บอกมาเถอะ
แหม มือไม่ว่างตลอด
เจ้าเหล่นะพระเอกเราเนี่ย
นางฟ้ากะมาเฟีย
ซิงกูล่าร์ ค่อยๆรักกันเบาเบา

ออฟไลน์ Little Devil

  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 3920
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 278

ถูกใจให้เป็ด 0
เหมือนกันทุกเรื่อง
พระเอกมักรู้ตัวช้า

+1 ให้น้องภาม

ออฟไลน์ ASSASSIN

  • หรือว่า..ความรัก
  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 1562
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 176

ถูกใจให้เป็ด 0
เพื่อนสนิด คิดไม่ซื่อนี่เอง   แต่ก็นะ  ภามออกจะน่ารัก   ไม่งั้นไอ้พี่ยอดคงไม่หลงซะชนาดนี้หรอก  เจงมะ  อิอิ  :-[
:undecided: เดินทางค้นหาตัวตน ใครหนึ่งคนที่ก็รอฉันอยู่ จากในผู้คนร้อยพันที่ออกเดินทางเหมือนฉัน  :undecided:

ออฟไลน์ Panny

  • เป็ดน้อยร่าเริง
  • *
  • กระทู้: 298
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 122

ถูกใจให้เป็ด 0
เพิ่งมาตามอ่าน

สงสัยมหาลัยเดียวกันกับแพนซะแล้ว ^^

ออฟไลน์ BeeRY

  • ❤。◕‿◕。ยิ้มเข้าไว้นะ。◕‿◕。❤
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 8911
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 834

ถูกใจให้เป็ด 0
อ๊ะๆ พี่ยอร์ช มีอิจฉาเพื่อนด้วยอ่ะ กิ๊วๆๆ

ส่วนเพื่อนนันนี่สงสัยจะเก็บไว้ไม่อยู่แระ ต้องเปิดเผยให้ภามรู้บ้างอะไรบ้าง
แต่เหมือนเจ้าตัวเค้าไม่ค่อยจะรู้เรื่องเนอะ  :laugh:

เคยไปงานกีฬาของเอกที่มอน้องภามมานะคะ
แต่แบบว่า ร้อนได้อีก เหงื่อซึมออกมานี่ระเหยทันทีเลย  :laugh:
ประทับใจเรื่องอาหารการกินมากอ่ะ ได้เยอะสุดๆ อร่อยด้วย (ปกติคิดว่ามอตัวเองอร่อยสุดแล้ว มันชินปากอ่ะ :-[)
เสียดายไม่มีเพื่อนเรียนที่นั่น ไม่งั้นได้ไปเยี่ยมน้องภามกับพี่ยอร์ชบ่อยๆแล้วแหละ :o8:
✿◕‿◕✿◕•★••。✿✲•¯°•°•★•°•°´¯¤°•★•\\\BOBBY MY BABY///•★•°´¯¤°•°•★•°•°¯•✲✿。••★•◕✿◕‿◕✿

ออฟไลน์ คุณหนูไฉไล

  • เป็ดน้อยร่าเริง
  • *
  • กระทู้: 284
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 11

ถูกใจให้เป็ด 0
ตอนแรกคิดว่า ม. เรา แต่คงไม่ใช่แฮะ ไม่รู้เหมือนกัน

อ่านแล้วจิ้นเอาเองก็ได้ 555+

/ ร้านหมูกะทะแถว ม. เยอะม๊ากกกกก อิอิอิ

ออฟไลน์ PEENAT1972

  • Red Rhino
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 4781
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 459

ถูกใจให้เป็ด 0
อ่านไปยิ้มไป พอแก้มปริ เพลินดี นะคะ

 :pig4:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ Dee^daY

  • ไม่เคย ทำให้ใครเดือดร้อน
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 2793
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 205

ถูกใจให้เป็ด 0
ไม่ว่าเรียนที่ไหน..ทุกคนก็รักกันได้
การทำร้ายคนคนหนึ่งไม่ว่าวิธีไหน.. ไม่มีเหตุผลใดใดที่จะเอามาอ้างได้ว่าคนคนนั้นสมควรโดน.. ฉนั้นอย่าเอาเหตุผลอะไรที่ไร้สติมาบอกกัน

ออฟไลน์ Phelyra

  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 1198
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 340

ถูกใจให้เป็ด 0
เฮ้อ...เพื่อน...กูรักมึงว่ะ อีกแย้วชิมิ นัน  :-[ จะเอาไงก็รีบ ๆ เข้านะค่ะนัน เด๋วภามจะเจอนายมารร้ายสอยไปซะก่อน นันสู้ ๆ  :mc4:

ออฟไลน์ ๋JEFF

  • We will Find a BrighteR Day":
  • เป็ดน้อยร่าเริง
  • *
  • กระทู้: 279
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 7

ถูกใจให้เป็ด 0
 โอ๊ะ  เรือยอร์ช ถ้าชอบเขา ก็บอกไปวิ

ทำแอบ หึงง  เนียน มาดูบอลลล

ให้เขาป้อนตลอด มีเป่าเล็ก ๆสร้างความรัญจวนใจในหมูชิ้นนั้น

          รุก เยอะๆลูก เด็กถาปัตย์       หัวใจมันศิลป์

ลูกต้องลดความห่ามม   เอาความศิลป์ เข้าแลก   เอาตัวเข้าแลกไปเลยลูก อุ๋ยๆ ฮุยเล่ฮุยย  :z13:
เรื่องเจ็บปวดร้าวรานในวันเก่าจะเศร้าใจไปทำไม
สุดท้ายก็ลืมลืมหมดจากหัวใจ
วันนี้ยังทรมานแต่น้อยลงกว่าเมื่อวานใช่ไหม?
และวันนึงมันก็คงจางหายไป
และสุดท้ายเราก็ลืมหมดหัวใจ
"we will find a brighter DaY

ออฟไลน์ patee

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 3036
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 217

ถูกใจให้เป็ด 0
รอคำตอบของภามจ๊ะ

ออฟไลน์ ash

  • เป็ดน้อยร่าเริง
  • *
  • กระทู้: 293
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 8

ถูกใจให้เป็ด 0
คิดไปเองหรือปล่าว รู้สึกมันค้างอ่ะ
คงไม่ค้างหรอก
เอ๊ะรึว่าค้าง(ท่าจะบ้า)หรือไม่ค้าง




สรุป

มันค้างงงงงงงงงง :fire:

ออฟไลน์ kaporzung

  • You are not alone...
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 1470
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 62
    • http://www.facebook.com/kaporzung

ถูกใจให้เป็ด 0
ว้าว เพื่อนสนิท คิดไม่ซื่อ ซะแล้ว อิอิ

ว่าแต่นายยอร์ช เมื่อไรจะชอบภามซะที เพื่อนเค้าจะบอกรักอยู่แล้ว

เด๋วอดนะจ๊ะ

ออฟไลน์ สมุนไพร

  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 1631
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 142

ถูกใจให้เป็ด 0
แหมมม ...อิพี่ยอร์ช กิ้วๆๆ :impress2:

ภามนี่เสน่ห์แรงเนอะ :-[
WELCOME TO THE FAMILY~❤

ออฟไลน์ Ryuse

  • สมุนเป็ด
  • *
  • กระทู้: 705
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 68

ถูกใจให้เป็ด 0
คิดไปเองหรือปล่าว รู้สึกมันค้างอ่ะ
คงไม่ค้างหรอก
เอ๊ะรึว่าค้าง(ท่าจะบ้า)หรือไม่ค้าง




สรุป

มันค้างงงงงงงงงง :fire:

confirmด้วยอีกคนคร้าบบบ

น่ารักนะ เอาจริงๆตอนนี้เหมือนจะอยากให้ภามได้กะนัน เพราะไม่งั้น ลางสังหรณ์มันบอกว่า นันจะได้กะใครซักคนที่ภามรู้จัก ซึ่ง ไม่ปลื้มอ่ะ แบบนั้น

ออฟไลน์ 1kabb

  • เป็ดน้อยร่าเริง
  • *
  • กระทู้: 416
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 13

ถูกใจให้เป็ด 0
 :z13: :z13: :z13:

ออฟไลน์ Jinkle

  • ลูกเป็ดวิ่งซุกซน
  • *
  • กระทู้: 201
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 12

ถูกใจให้เป็ด 0
 :L2:

 



สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด