พิสูจน์รักวัดใจ ........ อัพ28/3/2556 อัพล่าสุด ตอน บทส่่งท้าย(จบแล้วจ้า^^)
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: พิสูจน์รักวัดใจ ........ อัพ28/3/2556 อัพล่าสุด ตอน บทส่่งท้าย(จบแล้วจ้า^^)  (อ่าน 90530 ครั้ง)

ออฟไลน์ zatamare

  • สมุนเป็ด
  • *
  • กระทู้: 833
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 68
ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ

สรุปข้อสำคัญดังนี้

1.ห้ามมิให้ละเมิดสิทธิส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรุปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ, หมิ่นประมาท, หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย,ห้ามโพสกระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้ง  ในเรื่อง การเมือง ศาสนา พระมหากษัตริย์  และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงกระทู้ที่จะสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกภายในเวปบอร์ด

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพส หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่นี่หรือที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อขออนุญาตเจ้าของเรื่องก่อนนะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล บอกเมล แลก msn บนบอร์ด
โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าของไม่ยินยอม

5.ขอให้นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิดเดียว ถ้าเป็นเรื่องจริงก็ให้บอกว่าเรื่องจริง ถ้าเป็นเรื่องแต่งให้บอกว่าเรื่องแต่ง  ให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตามเพราะมีคนมากกมายทะเลาะเสียความรู้สึกเพราะเรื่องนี้มามากแล้ว

6.อย่าพูดคุย ทักทาย นักเขียน คนอ่่านโดยรีพลายดังกล่าวไม่เกี่ยวพันกับนิยายให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสนิยายหนึ่งตอน ก็ควรคอมเม้นต์สักคอมเม้นต์เีดียวก็เพียงพอแล้ว ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และทำลิงค์โยงมายังนิยาย และให้นักเขียนทุกคนทำลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยเกี่ยวกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วยนะครับ เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน

เวปไซต์แห่งนี้เป็นเวปไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฏหมายภายในและระหว่างประเทศ การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเวปไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง

ข้อความใดๆก็ตามบนเวปไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเวปไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ  โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม



กรุณาอ่านเพิ่มเติมที่นี่

http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0











*****************************************





เรื่องสมมุติทั้งหมดน้าอย่าไปคิดอะไรกับมันมาก
                                 
แล้วก็เป็นเรื่องแรก แค่แบบว่าเกิดอยากจะพิมพ์ขึ้นมาแล้วมือมันกะพิมพ์ไปเรื่อยๆจนได้เป็นเรื่องขึ้นมานี่แหละ ยังไงก็ขอกำลังใจด้วยแล้วกันน้า


แล้วก็คำว่า "คลาสโนว่า" เราตั้งใจพิมพ์แบบนี้เองนะ แหะๆ


เรื่องนี้ จะมีการบรรยายแบ่งออกเป็น ตอนหลัก จะมีตัวละครทั้งหมด3ตัวบรรยาย คือ1.เพลง(นายเอก)2.พี่ภูมิ(พระเอก)3.เอก(เพื่อนนายเอกและเป็นคู่รอง)

 
                                        ตอนพิเศษคนแต่งรับหน้าที่บรรยายเองค่ะในที่นี้รวมncด้วย
***************************

เทพบุตรคลาสโนว่าที่ใครๆต่างก็รู้ว่า"ไม่เคยรักใครจริง"คบใครไม่เกินอาทิตย์ไม่เคยจะง้อใครหรือไปจีบใครก็มีคนเข้ามาหาเอง ดันตกหลุดรักรุ่นน้องแสนสวยแล้วความรู้สึกยังบอกอีกว่าคนนี้แหละที่เค้ารอมาน เป็นคนที่เค้าจะยอมทุกอย่างเพื่อให้ได้สมหวัง แต่คนสวยของเค้าเป็นผู้ชาย ใช่ผู้ชายแล้วไงหละ รอมานานกว่าจะเจอคนที่ใจบอกใช่อยากจะเข้าหาเองทั้งทีจะสนทำไมเรื่องเพศ(ภูมิ)

สวยราวกับภาพวาด ใช่คำนี้ได้ยินจนชิน แล้วก็ยอมรับอย่างปฎิเสธไม่ได้ แต่อยากบอกว่าถึงจะยอมรับว่าตัวเองสวยแต่ก็ยังเป็นชายแท้100%นะ ถ้าคิดจะจีบกันหละก็เตรียมตัวเตียมใจไว้เลย หึหึ(เพลง)





*********************************************************


เริ่มกันเลยดีกว่า




ตอนที่1







“ไงคนสวยแต่งตัวเสร็จแล้วหรอเรา มาทานข้าวก่อนสิ แม่เตรียมไว้ให้แล้ว”เหอะๆเสียงแม่ผมทักผมเมื่อผมแต่งตัวเสร็จลงมาครับ 555 งงละสิทำไมแทนตัวเองว่าผมแล้วมีหางเสียงว่าครับ ทั้งที่คุณแม่ทักว่านสวย ไม่บอกหรอกเดี๋ยวรู้เอง
 
“แม่ครับ ผมเป็นผู้ชายนะครับ อย่าทักลูกชายแบบนั้นสิ” ครับผมเป็นผู้ชาย ชายแท้ๆ100%ด้วยแต่ทำไมคุณแม่ท่านถึงทักว่าคนสวยนะหรอ 555 ไม่บอกอีกนั่นแหละ มันจี๊ดใจลูกผู้ชายอย่างผมครับ
“จะให้แม่บอกว่าแกหล่อหรอ ไม่มีทางหรอก หน้าแกน่ะยังไงก็สวย สวยจนผู้หญิงยังอิจฉา รูปร่างแกอีก นี่ถ้าแม่ไม่เป็นแม่แกนะ ยังไงก็ไม่คิดว่าแกเป็นผู้ชายหรอก หรือแกจะเถียงห๊ะ” น่านมาเป็นชุดเลยครับแม่ผม จี๊ดใจผมเป็นที่สุดอ่ะ
“ครับๆ ไม่เถียงครับ ถึงไม่อยากยอมรับก็เถอะ แต่คุณแม่ครับเลิกทักแบบนั้นเถอะน้าฟังแล้วมันจี๊ดใจลูกผู้ชาย” เหอะๆ เถียงไม่ออกอ่ะครับ คุณแม่พูดมานั่นถูกทุกอย่างแหละครับ
“คงยากนะ ไอลูกชาย เพราะแม่เรียกของแม่อย่างนี้มาตั้งนานแล้ว คงยาก อีกอย่างพอเห็นหน้าแกแล้วมันอดไม่ได้อะ อ่อแล้วผมแกนะอย่าคิดที่จะไปตัดอีกหละ คงรู้นะว่าจะเจออะไร” น่าน ดูแม่ครับ ขอร้องก็ไม่รับปากยังมีขู่ไม่ให้ผมไปตัดผมอีก ฮือๆ จะตัดน่ะได้ครับ แต่ตัดสั้นคุณแม่ไม่ปลื้ม ชอบให้ผมไว้ผมถึงกลางหลัง บังคับให้ผมบำรุงผิวและผมอย่างดี ทำเหมือนผมเป็นลูกสาว ใช่ครับแม่ผมอยากได้ให้ผมเป็นลูกสาว ก็บ้านผม มีพี่ชาย2คน แล้วแม่อยากได้ลูกสาวอีกหนึ่งคนจึงพึ่งสิ่งศักดิ์สิทธิ์ แล้วได้ผมมาเป็นลูกคนสุดท้อง แต่ก็ดันเป็นผู้ชาย แต่ดันมีแววจะสวยตั้งแต่เด็ก แม่เลยเลี้ยงผมเหมือนเลี้ยงลูกสาวเลยครับ ไม่เคยยอมให้ผมตัดผมสั้นเหมือนผู้ชายทั่วๆไปแต่ดันชอบให้ผมไว้ผมยาวถึงกลางหลังนี่สิ ผมเลยผิวสวยหน้าสวยผมสวยจนถ้าคนไม่รู้จักจริงๆจะไม่รู้เลยว่าผมน่ะผู้ชายทั้งแท่ง
“ครับๆ ยอมแล้วครับไม่ทำ ไม่คิดจะทำแล้วครับ เข็ดตลอดชีวิตเลยครับ” เหอะๆจะไม่ให้เข็ดได้ไงครับ ครั้งนึงเคยไปตัดผมสั้นมา คุณแม่เห็น อึ้งค้างเลยครับ แล้วหาเรื่องสวดผมยับตั้งแต่เช้ายันเย็น จนแม่ไม่สบาย ผมนี่หูชาแล้วชาอีก แถมสวดไปหยิกไป พอหยิกก็บ่นอีกว่า “ฉันหยิกแก ผิวแกก็เป็นรออีก เห็นแล้ว ช้ำใจ” เอากับแม่ผมสิ ห่วงความสวยของผมที่เป็นผู้ชายมากกว่าตัวเองที่เป็นผู้หญิงซะอีก แล้วอย่าคิดนะว่าจะเลิกหยิกน่ะ ไม่เลิกหรอกคับของกำลังขึ้น หยิกต่อแต่เปลี่ยนจุดไปเรื่อยๆคับ นี่แหละที่ผมเข็ดหละ คือหยิกที่เดียวเป็นรอยที่เดียวเจ็บที่เดียวครับแต่นี่ เล่นซะ ผมไม่กล้าออกบ้านเลยครับ ตัวมีแต่รอยหยิก แล้วเช้ามาต้องโดนบ่นอีกหนึ่งชุดที่ทำให้คุณแม่หยิกจนเป็นรอย ท้วงติงไม่ได้ เศร้าไปเลยครับผมผิดทุกทาง
“ก็ดีถ้าแกจำได้ อ่อแล้วก็นะกินเสร็จแล้วก็รีบๆไปได้แล้วเดี๋ยวสาย” ไล่แล้วครับแม่ผม ไม่ว่าอะไรหรอกครับวันนี้ผมรีบจริงๆ เพราะตอนนี้ 7.30น.  เค้านัดปฐมนิเทศ 8.30น. มีเวลา1ชั่วโมง ครับแต่ทำไมต้องรีบหรอครับแหะๆ กลัวรถติดไงครับ อีกอย่างนัดเพื่อนไว้ แล้วก็ต้องหาโต๊ะสาขาของตัวเองเพื่อที่จะลงทะเบียนอีก เดี๋ยวจะสายแล้วโดนรุ่นพี่ซ่อมตั้งแต่วันแรกอ่ะ
“ครับ ไปแล้วนะครับ ฟอดดดด” 555 ผมลาคุณแม่ก่อนจะหอมแก้มแม่ฟอดใหญ่แล้ววิ่งไปที่รถเลยครับเดี๋ยวความเขินของคุณแม่ทำอันตรายผม
 
ตอนนี้ผมกำลังขับรถไปมหาวิทยาลัยที่ผมสอบติด คณะวิศวะครับ สาขาคอมพิวเตอร์ มหาลัยดังที่ใครหลายคนก็หมายตานั่นแหละครับ มาถึงตรงนี้ผมก็จะกล่าวแนะนำตัวให้ฟังละกันนะครับ คงมีคนอยากจะรู้อยู่บ้างแหละเพราะดูเหมือนว่า ยังไม่มีใครรู้ชื่อผมเลย ผมชื่อเพลงครับ ชื่อจริงว่าภูมินทร์ นามสกุลไม่ขอบอกนะครับแต่ก็ขอบอกแค่ว่าผมฐานะปลานกลางครับ(แหม ถ้าคนไทยฐานะปานกลางแบบแกทุกคน ประเทศเราคนไม่มีคนจนจริงแล้วหละ : คนแต่ง) แล้วก็รูปร่างหน้าตาหหรอ เหอะไม่บอกหรอกครับมันจี๊ดใจที่จะอธิบายหน้าตาตัวเอง(จะไม่ให้แกจี๊ดใจได้ไง ก็แกน่ะมัน ตากลมโตสวยสีหน้าเงินเข้มน้ำเงินเข้มใครได้มองคงตกอยู่ในภวังค์ ขนตาเป็นแพรยาว รูปปากบางอิ่ม เย้ายวน ใบหน้าเรียวรูปไข่ ผมดำยาวถึงกลางหลังถูกสไลด์รับกับรูปหน้า หุ่นเพียวสมส่วน สวยราวกับภาพวาด ถึงจะสูงถึง176ซม.ก็เถอะ น้ำหนักไม่ขอบอกนะไปคิดกันเอาเอง : คนแต่ง) (ง่ะ เค้าอุตส่าห์ไม่บอก ตัวเองมาบอกคนอ่านเค้าทำไมอ่ะ งอน : เพลง) (ก็บอกๆเค้าไปเหอะที่รักสงสารคนที่เค้าอยากรู้อ่ะ อย่ามาทำงอนรู้หน่าว่าที่รักเขิน ที่บรรยายออกมาแล้วเหมือนผู้หญิงมากกว่า : คนแต่ง) (ครับๆยอมแล้วครับ ไม่ยอมเดี๋ยวจะยาว : เพลง) (รู้ตัวก็ดีแล้วจ้าที่รัก : คนแต่ง)
และแล้วตอนนี้ผมก็มาถึงมหา’ลัยแล้วครับ แล้วก็กำลังเดินไปที่หอประชุมพร้อมกับโทรหาเพื่อนรักไปด้วย แต่ทำไมมันรับช้า ก็ไม่รู้ ผมเลยเดินมาจนถึงหอประชุมแล้วครับ แล้วผมก็โทรติดสักที
[ว่าไงเพื่อนรักถึงแล้วหรอวะ] เหอะๆดูมันครับไม่มีความสำนึกว่าผมโทรหามันมือหงิกแล้ว
“เออ ทำไรของมึงนักหน้าวะ โทรกว่าจะรับ เจอจะตบหัวทิ่มดินเลยมึง” โมโหครับ มันบอกว่ามาถึงให้รีบโทรหาเดี๋ยวจะเดินไปรับ แต่พอถึงดันต้องเดินมาเองเพราะโทรหามันไม่ติด
[โห คนสวยอย่าโมโหสิครับ เพื่อนคนนี้ไปเข้าห้องน้ำมาครับ] หน้าเชื่อมากเลยมันทำมาเป็นเสียงหวานพูดเพราะ อย่างมัน ต้องเจอเหยื่อนอีกแน่ๆ
“กูไม่เชื่อมึงหรอก แล้วเหยื่อมึงอ่ะ หน้าตาเป็นไง พามาให้กูยลเลยหน้าหอประชุม”
[โห มึงนี่รู้ทันกูหมดเซ็งเลย เออๆเดี๋ยวกูพาไปหา] นั่นครับพอผมรู้ทันก็มาเลยครับสันดารจริงของมัน รอไม่นานผมก็เห็นเดินมากับหนุ่มหน้าหวานครับ น่ารักมากๆด้วย ย้ำครับว่าหนุ่ม ไม่ผิมหรอก เพื่อนผมอ่ะ ไบครับ หญิงก็ได้ชายก็ดี แต่ต้องชายหน้ารักๆออกหวานๆเหมือนผู้หญิงเท่านั้นนะครับ เพราะมันอ่ะ รุก แล้วก็จะถามหรอครับว่าทำไมผมรอดจากมัน ก็เพราะเล่นกันมาตั้งแต่เด็กความลับของกันและกันรู้หมดไส้หมดพุง แล้วก็ถึงผมจะสวยอะนะแต่มันรู้ครับว่าอย่างผมชายแท้แน่นอน เหอะๆ เรื่องที่มีมันรู้คนเดียวและไม่มีใครได้รู้ เพราะผมไม่เคยที่จะให้ใครได้รับรู้ ไม่เคยที่จะทำตัวให้เด่น แต่ที่เด่นตลอดก็เพราะไอ้หน้าสวยๆของผมนี่แหละครับ ผมยอมรับแหละครับว่าผมสวยจริง ส่องกระจกยังอยากจีบตัวเองเลยครับ ไม่ได้อยากยอมรับและอยากให้คนอื่นชมผมว่าสวยนะครับ แต่มันชินจนไม่คิดอะไรมากแล้ว แต่ถ้ามีผู้ชายคิดจะมาจีบผมหละก็ เห็นดีกันคับ ผมไม่บอบบางอย่างที่คิดหรอกนะครับ หึหึ
“ไงมึง บอกจะไปรับกุ แต่ดันต้องให้กุมารอมึงเนี่ย แล้วคนข้างๆอ่ะใครว่ะ” เอ่อเนียนครับเนียนเดี๋ยวเด็กมันตื่น 555 ไม่ค่อยสนับสนุนเลยครับ ผมอ่ะ แต่จะว่าไปผมเห็นเด็กมันทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ตอนเห็นห้าผมนะครับ เหอะๆ
“อ๋อโทษทีหวะไม่ได้ตั้งใจ พอดีกุเจอกับนิคเค้าน่ะ เลยคุยกันเพลินไปหน่อย” พูดพร้อมกับเดินมาโอบไหล่ผมครับ นิคก้มหน้าหงุดเลยครับทีนี้ ผมเลยจัดการตบหัวมันครับ มันร้องลั่นเลยครับ จนคนหันมามองกันหมด ผมเลยต้องแจกยิ้มให้คนพวกนั้นไปแก้อาย แล้วดึงหูมันมากระซิบ
“มึงหัดดูหน้าเด็กมึงบ้าง ร้องไห้แล้วมั้งนั่นมึงก็รูว่าหน้าตากูเป็นไง เข้าใจผิดหมดแล้วมั้งนั่นหน่ะ”มันเลยรีบวิ่งกลับไปดูแล้วแนะนำผมทันทีเลยครับ
“นิคครับ นั่นเพลงนะครับ เพื่อนสมัยเด็กของเอกเองครับ ยาไปหลงกลโดนความสวยของมันหลอกเอานะครับ เดี๋ยวจะหาว่าเอกไม่เตือน” น่านครับแนะนำเฉยๆไม่ได้ ถลกหนังผมอีก เดี๋ยวก็ไม่ช่วยซะเลยนี่
“ดีครับนิค เพลงนะครับ ยินดีรู้จัก คนน่ารักเสมอครับ” หยอดครับ555 นิคจะได้คลายเครียด
“เอ่อ ดีครับเพลง ยินดีที่ไดรู้จักเหมือนกันครับ” ว่าแล้วยิ้มให้ผมแต่เหมือนจะยังซึมๆอยู่ ผมเลยต้องยิ้มกลับแล้วรีบอธิบายเลยครับ
“ครับแล้วก็ ไม่ต้องกลัวนะครับนิค ผมน่ะเพื่อนไอเอกมันไม่มีการเป็นอื่นรู้ไส้รู้พุงกันจนชอบกันไม่ลงแล้วหละ555 แล้วก็ผมชายแท้น่ะครับ ถามเอกได้เลย ถึงหน้าตาจะไม่ให้ก็เถอะ” พูดแล้วยิ้มให้อีกฝ่ายยิ้มแล้วรับคำทันที
“เอ่อครับ ขอโทษครับที่เข้าใจผิด แต่เพลงสวยจริงๆนะครับ” อ่าวชมกันซะงั้น ไอเอกเลยทำหน้างอใส่ผมกับนิคแล้วเค้าไปอ้อนทันทีเลยครับดูมันขนาดพึ่งเจอกัน
“โถ่นิคครับ อย่าไปชมมันเลยนะครับ ชมเอกคนเดียวก็พอแล้วนะครับ” เหอะๆดูมันครับดูมัน นิคหน้าแดงเลย
แล้วการหยอกล้อก็จบลงครับเพราะพวกพี่ๆเค้าเรียกพวกเราไปลงทะเบียนแล้วต้อนเข้าหอประชุมแล้วครับและความบังเอิญมันคงมีจริงเพราะพวกผม3คนเรียนสาขาเดียวกันครับเลยนั่งด้วยดัน แล้วไอเอกมันก็นั่งหม้อนิคไปเรื่อยไม่สนใจจะดูจะฟังอะไร ส่วนผมก็ต้องนั่งดูนั่งฟังต่อไปเรื่อยๆมันก็เรื่องประวัติความเป็นมาของสถานศึกษากลับการแนะนำคณะต่างๆและการให้อาทนั่นแหละครับ แต่สิ่งที่ผมสนใจที่สุดคือ จบจากการปฐมนิเทศนี้ออกไอก็จะเริ่มการรับน้องทันทีเลยครับแล้วก็จะรับไปอีก1อาทิตย์ที่มหา’ลัยแล้วอีก1อาทิตย์ไปทะเลทางตะวันออกครับ นี่สิที่หน้าสนรับน้องนอกสถานที่ที่ทุกคนอยากจะไปแต่เดี๋ยวนี้ไปมีมหา’ลัยไหนจัดแล้ว แต่ที่นี่ยืนยันที่จะมีครับ เพราะไม่อยากให้นักศึกษาไปแอบจัดกันเอง ทำแบบนี้ทางมหา’ลับ รับรู้ และส่งอาจารย์ รับรู้ แล้วห่างเกิดอะไรขึ้นทางมหา’ลัยก็ยินดีที่จะรับผิดชอบเต็มที่ครับ เพราะชื่อมั่นในตัวนักศึกษาว่ามีความเป็นผู้ใหญ่พอมีวุฒิภาวะแล้วและยังเชื่อมั่นในบุคลากรของทางมหา’ลัยว่าจะสามารถดูแฃะลูกศิษย์ได้เป็นอย่างดี
ผมว่ามันเป็นความเชื่อมั่นที่จะทำให้ทุกฝ่ายอยู่ในกรอบที่เหมาะสมไม่มีวามรุนแรงในการรับน้อง แล้วไม่น่าจะมีการแอบพาน้องไปรับน้องกันเองนะครับ ผมว่าเวลา1อาทิตย์ที่อยู่ภายในมหาวิทยาลัยก็ทำให้เราสนิทกับเพื่อนและรู้จักสถานที่แล้วแถมยังมีความสามัคคีกันแล้วด้วย แล้วเวลาอีก1อาทิตย์นอกสถานที่คงจะสร้างความผูกพันให้พวกเราในฐานะเพื่อนพ้องและพี่น้องได้เป็นอย่างดี ถึงพวกเราจะโดนรุ่นพี่แกล้งบ้างอะไรบ้าง แต่ผมว่าทุกคนรู้ครับว่า เกิดจากความหวังดี ที่อยากให้เรารักและสามัคคีกัน เอาหละตอนนี้การปฐมนิเทศจบแล้ว ต่อไปคงจะเริ่มแล้วสินะการรับน้องที่ผมรอคอย
 
พอไปถึงพวกพี่ๆเค้าก็เตรียมข้าวเตรียมน้ำให้ทานกันครับเพราะว่าเที่ยงแล้ว พวกพี่ๆดูแลดีมากครับ ข้าวกล่องนี่ผมถือว่ารสชาติดีผิดคาดเลยครับ พวกพี่เค้ากะบอกกันมาว่าพวกพี่เค้าร่วมแรงกันทำเองครับ โหน่ารักมากๆเลยครับรุ่นพี่อ่ะ แล้วเดี๋ยวพอทานเสร็จพี่เค้าจะพาไปที่ซุ้มสาขาครับ เพื่อที่จะเริ่มกิจกรรมรับน้อง
“เอาหละน้อง เดี๋ยวน้องนั่งกันตามสบายนะครับ แต่ให้มันดูเป็นระเบียบนะ เพราะว่าจะมีอาจารย์คอยเช็คคะแนนกิจกรรม แล้วก็เดี๋ยวพี่จะเอากระดาษให้น้องแผ่นนึงนะ ให้น้องๆเขียนชื่อเล่นกับวันเดือนปีเกิดของน้องๆนะครับ เขียนเสร็จแล้วกะยื่นกับมาให้พี่ด้วยนะครับ แล้วเขียนกันทุกคนนะครับเพราะพี่จะนำไปทำป้ายชื่อให้ แล้วป้าชื่อเนี่ยสำคัญนะครับ เพราะแต่ละคณะแต่ละสาขา จะทำออกมาไม่เหมือนกัน ทำให้เราสามารถรู้ว่า เพื่อนคนไหนอยู่คณะหรือสาขาอะไรนะครับ” เหอะๆพี่เค้าร่ายยาวเลยครับ พี่คนที่พูดอยู่เนี่ย ผมว่าคงเป็นประธานรุ่นนะครับ พี่เค้าหน้าตาดีนะครับ จัดว่าหล่อเลยแหละ เห็นพวกสาวๆแอบชมกันใหญ่ แต่พี่เค้าดูเป็นคนมีความรับผิดชอบสูงครับ แล้วก็ เอาน้องๆอยู่ด้วย ไม่ได้ใช้เสียงดังขู่ แต่พูดจาดี แล้วเป็นกันเองครับ ดูใจดี แต่แฝงไปด้วย อำนาจของผู้นำ ตอนนี้เขียนชื่ออะไรกันเสร็จ ส่งกระดาษกับคืนไปให้พี่เค้าแล้วครับ แล้วทีนี้พี่เค้าจะให้แนะนำตัวให้พวกเรารู้จักครับ
“เอาหละครับ พวกพี่จะแนะนำตัวให้น้องๆรู้จักนะครับ จะได้รู้จักกันไว้ มีอะไรจะได้ช่วยเหลือกันนะครับ เริ่มจากพี่ก่อนเลย พี่ชื่อ ตาร์ครับ ปี2 เป็นประธานรุ่นนะครับ มีอะไรปรึกษาได้ทุกเรื่องนะครับ ยกเว้นเรื่องเงิน พี่คงให้ไม่ได้เพราะพี่ก็มีปัญหาเรื่องนั้นเหมือนกัน” เหอะๆ พี่เค้าเป็นประธานรุ่นจริงๆด้วยครับ แต่ไอปัญหาเรื่องเงินที่พี่แกพูดอ่ะ ดูแล้วผมว่า มันมีปัญหาตรงที่ว่าไม่รู้จะเอาไปใช้อะไรให้มันหมดมากกว่า
“ส่วนพี่ชื่อฟ้านะค่ะ ปี2เหมือนกัน รองประธานรุ่นค่ะ มีอะไรปรึกษาพี่ได้นะ ส่วนเรื่องเงินปรึกษาพี่ตาร์เลยค่ะเพราะปัญหาเรื่องเงินที่มันบอกคือ ไม่รู้จะใช้ยังไงให้เงินหมด” น่าน อย่างที่ผมพูดจริงด้วยครับ พี่ฟ้านี่ออกแนวน่ารักครับ แล้วก็กัดพี่ตาร์แบบนิ่มๆ ดูแล้วสงสัยเป็นแฟนกันชัวร์
Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 28-03-2013 13:48:29 โดย zatamare »
พิสูจน์รักวัดใจ นายเทพบุตรคลาสโนว่า & bad guysหนุ่มหล่อร้าย นายเพื่อนรัก

ออฟไลน์ zatamare

  • สมุนเป็ด
  • *
  • กระทู้: 833
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 68

ถูกใจให้เป็ด +9
“โถ ที่รักครับ จะให้ตาร์เอาเงินไปใช้อะไรได้ครับ ตาร์ก็ใช้กับที่รัก2คนแค่นั้นแหละครับ” น่านครับ ไม่พูดป่าวนะครับ เดินมาจับมือพี่ฟ้าแล้วอ้อนด้วย น้องๆผู้หญิงอิจฉากันหมดแล้วไม่อายบ้าง แต่พี่ฟ้านี่สิครับ เขินหน้าแดงก้มหน้าหงุดๆเลย บอกได้คำเดียวน่ารักครับ
“พี่ชื่อคินนะครับ เลขารุ่น มีอะไรปรึกษาได้นะครับ แล้วไม่ต้องอิจฉาหรือเสียดาย พี่ฟ้ากับพี่ตาร์นะครับ พี่คินคนนี้ยังว่าง” 555 แซวพร้อมหยอดมาเลยครับพี่คิน ผมว่าสาวๆคงจะเลิกสนใจพี่ตาร์มาสนใจพี่คินกันแล้วแหละครับ เพราะพี่แกก็หล่อ คารมณ์ดีอีกตังหาก
“พี่ชื่อดรีมนะค่ะ บัญชีรุ่นค่ะ มีอะไรสงสัยหรือมีปัญหาอะไรก็บอกพี่ได้นะ แต่ถ้าเรื่องเงินพี่ขอบาย เพราะแค่ทำบัญชีรุ่นพี่ก็เหงื่อแตกแล้ว” ชื่อครับพี่ดรีมเพราะดูจาก การดูแลน้องๆ ให้ความสะดวกแล้ว คงจะจักงบยากอยู่
“เอาหละครับ รู้จักรุ่นพี่กันพอสมควรแล้ว เดี๋ยวพี่จะแนะนำ เดือนและดาวสาขาเราให้รู้จักนะครับ แล้วยังเป็นเดือนและดาวของมหา’ลัยด้วย” พี่ตาร์ออกมาพูดพร้อมกับที่ จะมีพี่ผู้หญิงคนนึงเดินออกมาข้างหน้าครับ พี่เค้าหน้าหวาน มาก หน้ารักมากเลยครับ
“สวัสดีค่ะน้องๆ พี่ชื่อแพรวนะค่ะ ดาวมหา’ลัยปีที่แล้ว ส่วนปีนี้น้องๆก็มองเพื่อนไว้บ้างนะค่ะ เผื่อจะได้มาคัดเลือกให้เป็นดาวสาขาเพื่อที่จะไปประกวดดาวคณะ แต่จะก้าวไปสู่การประกวดดาวมหา’ลัยหรือป่าวอันนี้พี่คงให้คำตอบไม่ได้ แล้วถ้าน้องๆมีปัญหาเรื่องการเรียนปรึกษาพี่ได้เลค่ะ ยินดีรับฟัง” พูดจบก็มาเลยครับเสียงแซว ประมาณว่า “ปรึกษาได้เฉพาะเรื่องเรียนหรอคับ เรื่องหัวใจปรึกษาได้ไหมครับ” “มีแฟนยังครับพี่ น่ารักแบบนี้ขอจีบได้ไม่คับไม่ปรึกษาเรื่องเรียน”และอีกมากมาย พี่แพรมก็เขินหน้าแดงกันไป
“เอ่อแพรว ภูมิ ไปไหนหละ เมื่อกี๊ยังเห็นมันอยู่ตรงนี้อยู่เลย น้องๆรออยู่นะ” พี่ตาร์ครับเดินมาถามหาคนชื่อภูมิจากพี่แพรว
“อ่อ แพรวเห็นโทรศัพท์เข้า เดี๋ยวคงมามั้ง ก็น่าจะรู้ว่าโทรศัพท์ภูมิ หละไม่เคยว่างได้นานถ้ไม่ปิดเครื่อง” โห ขาดนั้นเลยหรอครับพี่ อยากเห็นหน้าจัง
“อ่อนั่นไงมันมาแล้ว งั้นเดี๋ยวตาร์เป็นคนแนะนำมันเอง” บอกเสร็จก็เดินไปลากพี่ผู้ชายคนนั้นมาเลยครับ
“เอาหละน้องๆ รู้จะดาวกันไปแล้ว มารู้จักเดือนกันบ้างนะครับ ไอนี่ชื่อภูมินะครับ ดาวมหา’ลัย ปีที่แล้ว คลาสโนวา ตัวพ่อ เลยครับ นี่วันนี้ที่มานมาร่วมรับน้องได้ก็ถือว่าเป็นเรื่องน่าอัศจรรย์แล้วครับ” พี่ตาร์ก็พูดไปส่วนพี่ภูมิก็ยังก้มหน้ากดอะไรไม่รู้จากโทรศัพท์อยู่ครับ ไม่ยอมเงยหน้าขึ้นมาสักที แต่ดูจากรูปร่างและส่วนสูงแล้ว ผมว่าหน้าตาคงดีใช่เล่เลยหละ
“เห้ย ไอภูมิเงยหน้าขึ้นมาทักน้องๆหน่อยว้อย เรื่องจัดคิวของแกหนะไว้ทีหลัง มาทั้งทียังมายืนจัดคิวอยู่ได้” พูดเสร็จพี่ตาร์ก็ดึงโทรศัพท์พี่ภูมิไปเลยครับ เหอะๆ
“เอามาเลยไอตาร์”พี่ภมิไรนั่นพูดพร้อมกับแบมือ แต่พี่แกหันหลังไปคุกับพี่ตาร์อะครับเลยยังไม่เห็นหน้า
“เดี๋ยวคือให้ แกไปแนะนำตัวกับน้องๆก่อน เรื่องจัดคิว เดี๋ยวช่วยวางใจได้” พี่ตาร์ว่างั้นพี่ภูมิเลยหันกลับมาครับ เท่านั้นแหละครับ เสียงกรี๊ดดังลั่นเลยครับ คือที่ดังไม่ใช่แค่สาวๆคณะผมกรี๊ดนะครับแต่สาวๆที่เดินผ่านไปมาถึงกลับหยุดเดินแล้วกรี๊ดเลยครับเหอะๆ ก็หน้าพี่แกหล่อจัดเลยครับ หล่อราวเทพบุตร จนผมอิจฉาเลยครับ ทำไมผมไม่หล่อแบบนั้นบ้างทำไมต้องสวยด้วยไม่เข้ใจ ส่วนหล่อราวเทพบุตรที่ผมว่านี่อ่ะ ไปจิ้นกันเอาเองนะครับว่ายังไง ไม่ขออธิบาย บอกแค่ส่วนสูงแล้วกัน พี่แกหน้าจะสูงประมาณ185ซม.นะ แล้วก็รูปร่างดีแบบนักกีฬาครับ ผิวขาวแบบคนดูแลตัวเองดี แต่ผมขาวกว่า555
“ครับ พี่ชื่อภูมินะครับ เดือนมหา’ลัยปีที่แล้ว ส่วนปีนี้น้องๆเล็งใครไว้บ้างหรือยังครับ ถ้ายังเริ่มได้แล้วนะครับ มีปัญหาเรื่องเรียนปรึกษาได้นะครับ ยินดีรับฟังและช่วยเหลือครับ” พูดพร้อมแจกยิ้มละลายใจสาว เหอะๆเสียงกรี๊ดงี้ดังลั่น พร้อมคำแซวเหมือนๆกันกับพี่แพรว แต่เปลี่ยนจากที่ผู้ชายแซวเป็นผู้หญิงแซว แต่มีข้อนึงครับ ที่คงมีหลายคนอยากรู้ “พี่ภูมิกับพี่แพรวเป็นแฟนกันหรือป่าวค่ะ/ครับ” เหอะๆ ถามกันได้ไม่อายเลยครับคิดจะจีบรุ่นพี่กันจริงๆหรอพวกนี้
“ป่าวค่ะ พี่ไม่อยากอกหัก ไม่มีวันไปคับกับมันหรอกค่ะ” พี่แพรวพูดครับดีใจกันยกใหญ่เลยครับทีนี้
“เอาหละน้องๆ เงียบก่อนนะคับ เรื่องที่พี่ภูมิบอกว่าปรึกษาเรื่องเรียนได้นั้นปรึกษาได้จริงๆนะครับ เห็นมันอย่างนี้ก็เถอะมันจบปริญญาโทรแล้ว2ใบที่มาหา’ลัยมีชื่อแห่งนึงในต่างประเทศนะครับ ไม่บอกว่าที่ไหนละกัน ส่วนเรื่องคิดจะไปจีบมัน พี่ขอเดือนว่าไม่อยากอกหัก อย่าเลยครับ ไอนี่มันไม่เคยคบใครจริงจัง” มาเลยครับหนึ่งชุด แต่ไม่หน้าชื่อนะครับว่าพี่แกจะเก่งขนาดนี้ แล้วเรื่องที่พี่ตาร์พูดพี่ภูมิแกก็ไม่ได้ตอบโต้อะไรแต่เดินไปนั่งกับเพื่อนๆที่โต๊ะไม้ด้านหลังแล้วครับ
“เอาหละ รู้จักพวกพี่กันหมดแล้ว มีอะไรก็ปรึกษากันได้หมดนะครับ พวกพี่ยินดีและเต็มใจให้คำปรึกษา แล้วก็น้องๆคงรู้แล้วว่าจะมีการรับน้องภายใน1อาทิตย์และภายนอก1อาทิตย์เดี๋ยวพี่จะแจกเอกสารให้นะครับ” พูดพร้อมกับยื่นเอกสารมาให้พวกผมแจกกันเอง
“เอาหละได้กันครบแล้วนะ ทีนี้พี่จะขอบอกว่า พวกพี่จะไม่มีการรับน้องที่รุนแรงแน่นอนวางใจได้ การรับน้องภายในจะเป็นการแนะนำสถานที่ต่างๆของมหา’ลัยไปในตัว และจะฝึกเพลงบูมต่างๆเพื่อให้น้องบูมอย่างพร้อมเพียง เพราะเดี๋ยว จะมีงานกีฬาสีเฟรชชี่ ต้องแข่งกันบูมระหว่างขณะ เรื่องจัดฐานก็จะมีบ้างเพื่อทำให้น้องๆทำความรู้จักกัน นะครับ ส่วนรับน้องนอกสถานที่จะเน้นความสนุกและการพักผ่อน ส่วนพรุ่งนี้และวันต่อๆไปขอให้น้องๆ แต่งกายด้วยเสื้อสีดำและกางเกงขายาวนะครับทั้งชายและหญิงเพื่อสะดวกในการทำกิจกรรม งั้นเดี๋ยวพี่จะแจกเนื้อเพลงบูมให้นะ แล้วก็จะมีเพลงเชียร์ด้วย ถ้าได้กันครบแล้วให้แบ่งกลุ่มกันเลยครับกลุ่มละ10 เดี๋ยวพวกพี่จะสอนร้องสอนบูมเอง” พอพูดเสร็จพี่ตาร์แกก็แจกกระดาษเนื้อเพลงมาให้แล้วก็แบ่งรุ่นพี่ออกมาช่วยสวนพวกผม ตอนนี้พวกผมซ้อมกันจนพร้อมกันเป็นที่หน้าพอใจแล้วครับ พวกพี่ๆเลยให้ไปนั่งพัก พอนั่งได้ปุ๊ปไอเอกมันก็ห้อนนิคเลยครับ
“นิคครับเหนื่อยจังเลยครับ ป้อนน้ำให้เอกหน่อยสิครับ” พูดพร้อมทำหน้าอ้อนนิค นิคก็หยิบขวดน้ำแล้วจะหลอดให้ไอเอกดื่ม ไม่ได้อายสายตาชาวบ้านเลยครับมัน แต่นิคนี่สิครับป้อนไปหน้าแดงไป เหอะๆคนขี้อายกับคนหน้าด้านมาเจอกัน ดูแล้วน่ารักปนเอือมๆเพื่อนตัวเองนะครับ สาวๆงี้มองกันตาละห้อยเลยก็ไอเอกมันหล่อ555
“ไอเอก หน้าด้านอ่ะเห็นใจนิคเค้าบ้างเถอะเขินจนหน้าแดงแล้วแดงอีกละนั่น” ทนไม่ได้ครับสงสารนิคอายจนไม่รู้จะอายยังไงแล้วครับ แล้วจกที่ผมดูการกระทำของมันกับนิคมันพอจะบอกกับผมได้ว่านี่ไม่ใช่เป็นการเจอกันครั้งแรก ไอเอกนี่มันร้ายกล้ามีเรื่องปิดบังผม เดี๋ยวมีขึ้นศาลครับ
“โถ่ ไอเพลงอิจฉาหละสิมึง ไม่มีแบบกูอะ” น่านครับไม่สำนึกยังมีการมาแขวะผมอีกไอนี่เดี๋ยวจะโดน
“ไม่อิจฉาหรอกมึง แต่ทำไรดูสาถนที่กับสิ่งรวบตัวบ้าง เค้ามองกันหมดแล้ว” ไม่ไหวครับเตือนมันหน่อยเพราะทุกสายตาตอนนี้มองที่คู่พวกมันกันหมดแล้วครับ และผมที่นั่งอยู่นี่อ่ะไม่อยากเด่น อยู่แบบที่ไม่ค่อยได้มีคนสังเกตมาได้ตลอดทั้งวันแล้วจะมาเด่นตอนพี่เค้าใกล้จะปล่อย หมดกันพอดีสิ
“เออว่ะเค้ามองกันทำไมวะ ไม่เคยเห็นคนเป็นแฟนกันรึไงวะ” ดูมันครับ ยังจะมาพูดอีกไม่ได้รู้สึกเลยมัน
“มึงคงไม่ได้ลืมนะว่ามึงอ่ะเฟรชชี่ แล้วมึงก็ชายทั้งคู่ แสดงออกขนาดนี้คนก็ต้องมองเป็นธรรมดา แล้วก็จัดการให้สายตาพวกนั้น เลิกสนใจทางนี้ได้แล้กุไม่อยากเด่นมึงก็รู้ ที่กูพยายามมาทั้งวันมันจะสูญป่าวเข้าใจไหมมึงหนะไอสมองทึบ” พูดเสียงรอดไรฟันใส่มันเลยครับ จัดมันไปหนึ่งชุดมันหน้าซีดแบบรู้ชะตากำตัวเองเลยครับถ้าไม่รีบจัดการ
“เอ่อมองอะไรกันหรอครับแฟนผมหน้าแดงหมดแล้วถ้าอยากมองเดี๋ยวผมสองคนไปข้างหน้าให้นะครับ” พูดพร้อมกับจับมือนิคพาไปข้างหน้า เอ่อมันจัดกันด้วยวิธีนี้เรอะ ยังไงมันก็ด้านอยู่ดี แต่ดีที่พวกนั้นสนใจแต่พวกมันสองคนตลอดไม่ได้สนใจผม ถือว่าโอเค ไอเอกรอดไปครับ หึหึ แต่ผมรู้สึกว่ามีสายตาจ้องมองผมอยู่ด้วยนะครับ แต่อาจจะรู้สึกไปเอง เพราะเมื่อไอเอกกับนิคเด่นขนาดนั้นใครจะมาสนใจผมหละ
“เอ่อ ไม่มีอะไรหรอกครับน้องพวกพี่ๆเพื่อนๆน้องก็แค่คิดว่าพวกน้องเปิดเผยกันดีนะก็แค่นั้น แถมยังหล่อแล้วก็หน้ารักกันทั้งคู่เลย” พี่ตาร์แกพูดครับ ทำเอานิคอายม้วนไปเลย ส่วนไอเอกนะหรอยิ้มหน้าบานสิครับไม่ได้มีความอายเลยมัน
“อ่อครับ คนรักกันชอบกันไม่เห็นต้องแคร์ใครเลยนี่ครับ แคร์คนที่เรารักก็พอแล้วนี่ครับจริงไหมนิค” โอยดูมันพูดครับถือเป็นคำพูดที่ดีนะครับ แต่ดันไปถามนิคที่อายสุดๆจนจะลายลายไปแล้วครับ แต่ถึงอย่างนั้นนิกก็พยักหน้าเบาๆตอบรับไอเอกด้วยนะครับ น่ารักจัง
“โห น้องหวานกันจนพวกพี่อิจฉาแล้วเนี้ย ส่วนเรื่องที่น้องพูดพี่เห็นด้วยเหมือนกันนะ แคร์คนที่เรารักก็พอจริงไหมครับฟ้าที่รัก” 555พี่แกพูดพร้อมกับหันไปทำตาหวานใส่พี่ฟ้าครับ พี่ฟ้าแกเลยพยัคหน้าเขินๆ น่ารักอีกแล้วครับ เห็นคนเค้าแสดงความรักให้กันแล้วรู้สึกดีนะครับ อยากมีบ้าง แต่หน้าตาอย่างผมอ่า คงจะจีบใครไม่ติดหรอกครับเพราะพวกเธอคงคิดว่าผมสวยกว่าเกินหน้าเกินตาเธอ เคยเจอมาแล้วครับเข็ด เหอะๆ ชีวิตผมจะได้มีความรักกับเค้าบ้างไหมหละเนี้ย
“เอาหละ น้องสองคนไปนั่งที่ได้แล้วครับ พี่มีเรื่องจะแจ้งให้ทราบ” พูดจบพี่แกก็คุยอะไรไม่รู้กับพี่ฟ้าแล้วก็พี่คินแล้วหันมาพูดกับพวกผมครับ
“น้องๆครับ ฟังพี่นะครับ พรุ่งนี้พี่จะนัดน้องๆมาเจอกันจุดนี้ตอน8โมงนะครับเพื่อแจกป้ายชื่อ ส่วนวันอื่นๆพี่นัด9โมงนะครับ วันนี้กลับบ้านกันได้แล้วนะครับ”พอพี่แกพูจบผมก็เดินนำไอเอกกำนักมาก่อนทันทีกลัวจะเป็นจุดสนใจ แต่เดินมานได้สักพัก ผมก็รู้สึกว่ามาสายตาคู่นึงกำลังมองผมอยู่ จนผมต้องหยุดเดิน จนไอเอกมันเดินมานชนผมน่ะครับ
“เฮ้ย หยุดเดินทำไมวะ จะรีบกลับไม่ใช่หรือไง”
“เออๆ มีอะไรให้คิดนิดหน่อยอ่ะ”
“คิดอะไรของมึงวะเพลงอยู่ๆก็หยุดเดินดีนะกุขืนตัวไว้ทันไม่งั้นชนมึงล้มแน่”
“หีมึงนี่นะจะชนกุล้ม กุไม่ได้บอบบางอย่างที่เห็นมึงก็รู้”
“เออๆ กุรู้ไม่มีไรงั้นกลับกันเหอะกุจะรีบไปส่งนิค” พูดจับมันก็เดินจับมือนิคไปเลยครับ แต่สายตาที่มองผมอยู่ก็ยังมองอยู่อย่างนั้น จนผมเลิกสนใจแล้วเดินไปที่รถเพื่อขับกลับบ้านทันที ระหว่างทางก็นึกถึงคนที่มองผมพรางนึกย้อนไปว่าเราไปทำอะไรให้คนๆนั้นมองแบบไม่วางตาตั้งแต่ตอนไหนเพราะตลอดช่วงการรับน้องคนๆนั้นก็ไม่ได้เข้ามามีส่วนร่วมและผมก็ทำตัวให้ไม่มีจุดเด่นอยู่ตลอดแต่สายตาของคนๆนั้นทำให้รู้สึกว่าเค้ามองผมอยู่ตลอดเวลา อยากรู้กันหรอว่าใคร เหอะๆคิดกันเอาเองสิผมรู้ว่าคุณก็รู้ว่าใคร แล้วตอนนี้ผมถึงบ้านแล้ว และอาบน้ำเสร็จเตรียมจะนอนแล้วด้วย แต่ก็ต้องมานอนคิดอีกว่าถ้าพรุ่งนี้ คนๆนั้นมาร่วมกิจกรรมรับน้องแล้วยังคงมองผมไม่วางตาแบบที่ผมเห็นเมื่อตอนเย็นอีกผมจะทำยังไงหละ ทำเป็นไม่สนใจไม่ใส่ใจว่าเค้ามองหรือจะหาจังหวะเข้าไปถามตรงๆเลยดีว่าเค้ามองอะไรดี แต่ไอข้อสองนี่สิผมไม่อยากเด่นนี่ครับแล้วการหาจังหวะไปคุยให้รู้เรื่องกับคนๆนั้นแบบไม่เป็นที่สังเกตมันคงยากน่ะครับ งั้นผมคงหวังให้มีข้อสามคือคนๆนั้นไม่มาร่วมกิจกรรมรับน้อง เพราะดูจากที่พี่ๆเค้าแนะนำตัวกันผมคิดว่านี่คงเป็นครั้งแรกที่คนๆนั้นเข้ามาช่วยกิจกรรมเพื่อนๆ อย่าหาว่าผมก็สนใจเค้านะครับถึงได้รู้ระเอียดแบบนี้ แต่ผมจะบอกพวกคุณว่าผมเป็นพวกเก็บทุกรายระเอียดของการใช้ชีวิต และตอนนี้ตาผมจะปิดแล้วราตีสวัสนะครับทุกท่าน
พิสูจน์รักวัดใจ นายเทพบุตรคลาสโนว่า & bad guysหนุ่มหล่อร้าย นายเพื่อนรัก

ออฟไลน์ ♠DekDoy♠

  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 4305
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 391

ถูกใจให้เป็ด 0
 :z13:ก่อนอ่าน ^^

สนุกดี ตัวอักษรมันติดกันไปหน่อย เว้นบรรทัดสักหน่อยนะ  มาต่อไวๆด้วยเน้อออ :bye2:
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 27-03-2010 22:44:16 โดย iamnan »

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ @aOoM&jAe@

  • mEaNy
  • สมุนเป็ด
  • *
  • กระทู้: 866
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 115

ถูกใจให้เป็ด 0
โห เยอะขนาดต้องจัดคิวเลยเหรอเนี่ย

มาต่อด่วนสนุกดีครับ

+1 เป็นกำลังใจให้ครับ
ความสุข ความเศร้า น้ำตา ท้องฟ้า ดวงดาว
และสวรรค์ของฉันเธอคือเธอ

ออฟไลน์ zatamare

  • สมุนเป็ด
  • *
  • กระทู้: 833
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 68

ถูกใจให้เป็ด +12






ตอนที่ 2






[โหมด : ภูมิ]
 
ดีครับทุกท่านผมยอดชายนายภูมิครับเทพบุตรคลาสโนว่าที่ใครๆต่างก็รู้จักโดยเฉพาะสาวๆ และถึง

แม้พวกเธอๆต่างรู้ดีว่าผมไม่เคยจริงจังไม่เคยรักใครจริงก็ยังเข้าหาผมหวังว่าจะทำให้ผมจริงๆจังกับ

พวกเธอๆทั้งหลายบ้างแต่ก็นั่นแหละครับไม่มีใครเกินหนึ่งอาทิตย์และผมไม่เคยง้อใครผมให้ในสิ่งที่

เธอต้องการได้หมดยกเว้นความรักหนะครับเพราะผมแค่รักสนุก ไม่คิดจะผูกพันกับใครและไม่ใครว่า

จะมีใครมาทำให้ผมอยากจะผูกพันได้ เพราะด้วยหน้าตาและฐานะทางครอบครัวทำให้ผมคิดเสมอว่า

ทุกคนที่เข้าหาผมหรือแม้คนที่ผมเข้าหาคบกับผมด้วยเรื่องหน้าตา ฐานะ หรือไม่ก็ธุรกิจมันคือโชค

ไม่ดีอย่างหนึ่งของคนหน้าตาดีและฐานะดีอย่างผมที่ทุกคนจะเข้ามาเพื่อหาประโยชน์ ผมก็ตอบ

สนองให้ตามความพึงพอใจของผมแต่ไม่มีใครอยู่ได้นานผมก็หมดสนุกและพร้อมที่จะหาสิ่งสนุกสิ่ง

ใหม่ต่อและใช่ว่านิสัยอย่างนี้ของผมจะทำให้ผมรักใครไม่เป็นหรอกนะครับผมชื่อว่าจะมีคนที่สามารถ

หยุดผมได้และทำให้ผมทำได้ทุกอย่างเพื่อเค้าได้ผมคิดมาเสมอว่าจะต้องมีคนๆนั้นอยู่และสักวันผม

จะต้องหาเจอ และผมก็คิดว่าผมคงจะหาเจอแล้วหละคนที่ว่าเพราะคนๆนั้นทำให้ผมไม่สามารถสาย

ตายไปจากภาพใบหน้าที่สวยราวกับภาพวาดนั้นได้ ผมว่าผมคงตกหลุมรักเธอคนนั้นเข้าให้แล้ว

แหละครับ ผมคิดว่าคงจะเริ่มจีบเธอคนนั้นของผม(ตู่ว่าเป็นของตัวเองเลยนะแก : คนแต่ง)
ให้ติดแต่ผมว่ามันคงไม่ง่ายเพราะผมคิดว่าเธอคงจะเป็นทอม ผมว่ามันไม่เข้าเลยครับสวยขนาดนั้น

แล้วอะไรทำให้ผมคิดว่าเธอเป็นทอมหนะหรอ ก็เพราะเธอใส่ชุดนักศึกษาชายหนะสิ พร่ามมาตั้งนาน

ผมยังไม่ได้บอกเลยว่าเจอเธอที่ไหนเมื่อไรยังไง555 เอาหละครับผมคนที่ไม่เคยจะเข้าไปช่วย

กิจกรรมต่างๆของรุ่นและคณะยกเว้นเรื่องกีฬานะครับผมทำเต็มที่เพราะคือสิ่งที่ผมชอบ นั่นแหละ

ครับแต่เมื่อวานครับไอเพื่อนตาร์มันมาขอร้องให้ผมไปร่วมรับน้องวันแรกซึ่งมันจะแนะนำรุ่นพี่และ

ดาวกับเดือนของสาขาที่เป็นถึงดามหา’ลัยด้วย ผมก็เลยตกลง แต่ก็ทำให้ผมอยากคอบคุณมันขึ้นมา

เลยครับ ที่ทำให้ผมเจอเธอคนนั้น ผมก็แปลกใจว่าทำไมทั้งวันผมถึงพึ่งสังเกตเห็นเธอตอนที่เกิด

เรื่องที่คู่รักชาย/ชายเค้าทำสวีทกันจนพวกเพื่อนๆและรุ่นน้องมองกันตาแถบหลุดออกจากเบ้าผมว่า

เค้าเปิดเผยกันดีนะครับแล้วไอสิ่งที่น้องเค้าพูดผมก็เห็นด้วยว่าแคร์คนที่เรารักก็พอแล้และนั่แหละคน

สวยของผม(ตู่อีกแล้วนะแก : คนแต่ง) (ก็จะตู่อะมีไรมะคนหล่อทำไรก็ดูดี : ภูมิ) ( เออไม่ว่าอะไร

แล้วจะพ่อคนหล่อ หล่อจริงๆให้อภัย : คนแต่ง) คงจะเป็นเพื่อนกันกะคู่รักนั้นแหละมั้งแต่ดูเหมือนเธอ

จะไม่อยากเด่น เลยพูดอะไรกับเพื่อนไม่รู้จนเพื่อนเธอออกมาประกาศความรักซะหน้าเพื่อนๆเลยครับ

แต่นั่นทำให้ผมคิดว่าเธอทำยังไงนะที่ไม่เป็นจุดเด่นหรือจุดสนใจมาได้ตลอดทั้งวันรวมถึงช่วงนี้ด้วย

สามารถจริงๆครับเพราะความสวยของเธอนั้นผมว่าต้องสดุดตาใครหลายคนได้แน่นอน แต่เรื่องตอน

เย็นจะไม่มีใครสนใจผมว่าไม่แปลกเพราะว่าเพื่อนเธอชั่งมีความเปิดเผยและความกล้าในการที่จะให้

คนอื่นรับรู้ว่าตัวเองมีคนรักเป็นเพศเดียวกันเหลือเกินครับเลยกลายเป็นจุดสนใจไปเลย ผมเห็นเธอ

ทำเหมือนโล่งอกด้วย แล้วพอเลิกกิจกรรมเธอก็รีบเดินออกไปทันทีไม่รอเพื่อนเลยคงคิดว่าถ้าไป

พร้อมเพื่อนคงไม่พ้นกลายเป็นจุดเด่น ผมนี่ก็มองตามเธอไปไม่วางตาจนเหมือนเธอจะรู้ตัวเลยหยุด

เดินมองมาทางผมจนเพื่อนเดินมาชนดีนะครับว่าเพื่อนเธอผ่อนแรงไว้ทันไม่งั้นผมว่าเธอคงได้ล้มแน่

เพรียวบางขนาดนั้นหุ่นนางแบบเลยครับเธอสูงนะครับผมว่าคงเกือบ180ได้ถือเป็นผู้หญิงที่สูงมาก

เลยครับ แล้วเธอก็คุยอะไรไม่รู้กับเพื่อนแล้วรีบเดินไปทันทีเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น หรือเธอจะไม่รู้ว่า

ผมมองเธออยู่ ผมอยากให้เธอรู้นะครับเพราะถึงเธอจะเป็นทอมผมก็เชื่อว่าเป็นผู้หญิงยังไงก็ต้องมี

หวั่นไหวกลับหน้าตาผมบ้างแหละครับประสบการณ์มันเยอะครับของแบบนี้ และผมคิดว่าถึงเธอจะ

เป็นทอมผมก็จะจีบให้ติดให้ได้คับจะเปลี่ยนทอมให้กลายมาเป็นผู้หญิงให้ได้เลยครับ แต่ตอนนี้คง

พอจะมีคนอยากรู้บ้างมั้งครับว่าผมอยู่ไหน จะบอกให้เลยครับว่าวันนี้เพื่อนผมคงได้ตกตลึงกันเป็นแน่

เพราะตอนนี้ผมกำลังจะขับรถไปถึงมหา’ลัยแล้วครับและมันยังเช้าอยู่คือ7โมงซึ่งผมไม่มาเร็วขนาดนี้

เพื่อมาช่วยงานกิจกรรม แต่ที่วันนี้ผมมาไม่ใช่เพราะจะมาช่วยกิจกรรมหรอกครับมาเพราะอยากเห็น

เธอคนนั้นอยากจับตาดูกลัวใครจะมาจีบคนที่ผมตกหลุมรักไปหนะครับส่วนเรื่องช่วยกิจกรรมนั้นมีไว้

บังหน้า5555


“เฮ้ยพวกมึงทำไรกันอยู่วะ มีไรให้กูช่วยไหม” ผมทักไอพวกเพื่อนๆเมื่อเดินมาถึงซุ้มสาขาครับพวกมันหันมามองผมตลึงตาค้างเลยครับ อะไรจะขนาดน้านนะพวกมัน

“โห ไอภูมิวันนี้ผีเข้าหรือไงวะถึงจะมาช่วยพวกกุแถมยังมาเช้าอีกแม่มกุว่าวันนี้สงสัยต้องพาน้องๆไป

รับน้องในตึกแล้วหวะสงสัยพายุจะเข้า” เหอะๆทายสิว่าใครที่ใส่ผมมาหนึ่งชุดแบบไม่อยากเชื่อว่าจะ

เห็นผม ก็ไอตาร์ยังไงหละคับทุกท่านแค่ผมมาเช้าเพื่อมาช่วยกิจกรรมนี่มันแปลกหรอครับ (ถึงจะมี

ความในแอบแฝงก็เถอะ) (แปลก แปลกมาเลยแกเอ้ย : คนแต่ง) (ง่ะ :ภูมิ)

“โห ไอตาร์ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกหน่าไม่มีผีอะไรเข้ากุทั้งนั้นแหละแค่อยากมาช่วยพวกมึงบ้างมัน

แปลกมากหรือไงวะ

“แปลก แปลกมากถึงมากที่สุดเลยอ่ะภูมิฟ้าว่า ฟ้าก็คิดเหมือตาร์เค้าแหละแล้วเชื่อว่าเพื่อนคนอื่นก็

คิดแบบนั้นด้วย” มาแครับสุดที่รักของไอตาร์เข้ากันเป็นอย่างดีพร้อมหาแนวร่วมแล้วไอแนวแล้วทั้ง

หลายมันก็พยักหน้าช้าๆครับยังไม่หายตลึงกันอีกหรอนี่พวกมัน

“โห นี่ๆพวกมึงจะตลึงกันอีกนานไหมแค่กูมาเช้ามาช่วยพวกมึงนี่ตลึงค้างกันเหมือนเจอสัตว์

ประหลาดเลยนะพวกมึง” ไม่ไหวแล้วครับเรียกสติพวกมันหน่อยไม่งั้นไอที่มันทำๆกันอยู่คงไม่เสร็จ

เพราะว่ามัวแต่ตลึงที่เห็นผมกันอยู่

“ยิ่งกว่าสัตว์ประหลาดอีกหวะ” พวกมันตอบพร้อมกันในประโยคแบบเดียวกันโดยไม่คาดคิดเลยหลุด

จากอาการตลึงแล้วมองหน้ากันงงๆประมาณว่าไอประโยคเมื่อกี้ไม่หน้าพูดเหมือนกันและออกมา

พร้อมเพลงกันได้ขนาดนี้

“เหอะๆ พอๆเลยพวกมึง ไหนทำอะไรกันอยู่กูจะได้ช่วย” เสนอตัวช่วยเหลือครับแล้วผมก็สังเกตเห็น

เตากับกระทะพร้อมวัตถุดิบในการทำอาหารครับ ถามได้ความว่ามันจะทำใส่กล่องไว้ให้น้องกินกัน

ตอนเที่ยงครับ ที่ทำเองเพราะจากประสบการณ์ข้าวกล่อง
ปีที่แล้วของรุ่นพี่ครับที่มันไม่มีความอร่อยเลย มาปีนี้พวกมันเลยตัดสินในทำกันเองครับแล้วคุณคิด

ว่าใครเป็นคงลงมือจับกระทะแล้วสร้างสรรค์ผลงานครับ ผมคิดว่าพวกคุณคงคิดว่าเป็น3สาว ฟ้า

ดรีม และแพรวใช่ไหมครับ คุณคิดผิดแล้วแหละ เพราะคนที่ลงมือทำคือผู้ชายสองคนที่ลักษณะไม่

ให้ในการทำอาหารสุดๆโดยเฉพาะไอคิดที่เป็นคลาสโนว่าเหมือนกระผมด้วยแล้วถึงผมจะทำเป็นก็

เถอะแต่ไม่คิดว่าอย่างมันจะทเป็นแล้วออกมาอร่อยครับ ส่วนสามสาวครับใช่ว่าจะอยู่เฉยเพราะว่า

กำลังจัดเตรียมวัตถุดิบให้หนุ่มๆกันอยู่ครับแล้วผมก็เห็นเตากับกระทะอีกชุดความคิดอะไรดีๆเลย

บังเกิดเมื่อมองวัตถุดิบแล้ว

“นี่ๆพวกมึงวันนี้เมนูพวกมึงอ่ะคือข้าวพัดรวมมิตรซอดมะเขือเทศใช่ไหม แล้วทีทำอยู่นี่พอหรือยังวะ”

“เออๆใช่ๆมึงรู้ได้ไงวะแล้วถามทำไมหละนั่น”ไอตาร์มันหันมาตอบไปผัดไปครับ”

“เออตอบมาก่อว่าพอหรือยัง”

“เออคิดว่าคงพอแล้วหวะทำไมหวะ” มันหันมาตอบพรางทำหน้าสงสัยครับ

“ก็ไม่ทำไมก็แค่เห็นเมนูที่พวกมึงทำกับเห็นวัตถุดิบที่พวกมึงมีแล้วนึกเมนูอะไรดีๆออกหนะ”

“เฮ้ยไอภูมิอย่างมึงคิดเมนูออกด้วยหรอวะแล้วพูดเหมือนจะทำเองแบบนั้นใครจะกล้ากินวะสยองอ่ะ” ทายสิเสียงใคร ไอคิดครับไอคลาสโนว่าปากมอม

“แหมไอคิดคำพูดที่มึงพูดมาหนะดูตัวเองบ้างเหอะ เห็นกุอย่างนี้ฝีมือกุไม่แพ้ใครนะมึงถามไปตาร์ได้” เหอะๆย้อนมันไป1ดอกพร้องอวดฝีมือครับ

“เออไอคินไอภูมิอ่ะพ่อครัวมือหนึ่งมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว ตอนแรกกุยังไม่อยากเชื่อเลยแต่กุขอบอกฝีมือกุกับมึงไม่ได้ครึ่งของมันหวะ” 555 ไอตตาร์เพื่อนรักครับชมผมซะไอคิดยืนเอ๋อเลยครับกับสิ่งที่ไอตาร์พูด

“ไอภูมินี่นะ พ่อครัวมือหนึ่งกุกับมึงฝีมือไม่ถึงครึ่งของมัน ไม่หน้าเชื่อเลยสักนิดหวะตาร์”
ไอคินยังข้องใจครับหันไปมองหน้าไอตาร์เชิงว่ากุอยากรู้ระเอียดกว่านี้ผมเลยพยักหน้าให้ไอตาร์เป็น

เชิงเล่าไปเถอะไม่ได้เป็นความลับอะไรที่เสียหายนี่ครับที่คลาสโนว่าตัวพ่ออย่างพอทำอาหารเก่ง

“ไอคิดแล้วมึงทำได้แบบมันหรอวะแค่เห็นวัตถุดิบก็บอกได้แล้วว่าพวกเราจะทำอะไรทั้งที่มันจะเป็น

อย่างอื่นก็ได้ที่ไม่ใช่ข้าวผัดซอกมะเขือเทศรวมมิตรน่ะแล้วอย่าตอบมานะว่ามันเห็นที่พวกเราทำ

เพราะจากตรงนี้กับที่มันนั่งอยู่กุรู้ว่าไม่มีทางเห็นสิ่งที่พวกเราทำอยู่” ไอตาร์เริ่มแจงให้ไอคินเริ่มเข้า

ใจความสามารถของผมครับไอคิดมันก็ทำหน้าไม่ค่อยอยากเชื่อเท่าไรครับแต่สุดท้ายมันก็พยักหน้า

เป็นเชิงเข้าใจแล้วมองหน้าไอตาร์ประมาณว่าแล้วไงต่อวะ พร้อมกับเทข้าวแล้วเริ่มผัดแล้วครับ ผม

ว่าทำเสร็จคงมีบริการนวดจักสาวๆกันแน่ครับเพราะผัดกระทำใหญ่มันต้องเหนื่อยและเหมื่อยมือเป็นธรรมดา

“พอเข้าใจแล้วใช่ไหมมึง ว่าถ้ามันไม่เก่งมันคงแยกไม่ได้เพียงแค่เห็นวัตถุดิบหรอก เอาหละไอภูมิ

หนะถึงมันจะเป็นคลาสโนว่าลอยไปลอยมารักสนุกไปวันๆแบบมึงแต่ขนาดมึงยังทำเป็นแล้วทำไมมัน

จะทำไม่ได้วะ” เหอะๆกัดผสมคำชมครับรอบนี้

“กุก็ว่างั้นแหละแต่ที่กุทำเป็นเพราะมีช่วงนึงกุเห็นแม่ทำแล้วกุนึกสนุกอยากทำบ้างแม่เลยบอกว่าถ้า

คิดจะทำก็อย่าทำเล่นๆทำให้มันจริงๆจังๆไปเลยเวลาอยู่คนเดียวจะได้หากินหาทำเองได้ไม่ต้องพึ่ง

ใครไม่ต้องเปลืองเงินไปกินตามร้านทุกมื้อ กุก็เรียนให้แม่สอนจริงจังจนทำเป็นนี่หละแต่ไอภูมินี่สิดู

ไม่ออกคิดไม่ถูกเลยหวะว่ามันจะทำอาหารได้แล้วเก่งกว่ากุกะมึงด้วยเนี่ยมันมีความเป็นมายังไง”ร่าย

ยาวมาเลยครับมันแต่ก็ทำให้รู้แหละครับว่าเพราะอะไรมันถึงทำอาหารเก่งคงเพราะแม่มันรักมันไม่

อยากให้รู้ต้องลำบากแล้วคงอยากให้มันดูแลตัวเองได้ส่วนมันที่แค่นึกสนุกก็คงเข้าใจความรู้สึกของ

แม่มันก็เลยให้แม่มันสอนให้เป็นจริงเป็นจัง

“อืมกุเข้าใจ เพราะกุตอนแรกก็ไม่อยากเชื่อแล้วก็ไม่คิดว่ามันจะทำเป็น วันที่มันถือของที่มันทำออก

มาให้กุลองกินนะกุนั่งทำใจตั้งนานกว่าจะยอมกินมึงคิดดูเด็ก10ขวบเดินถือข้าวผัดออกมาให้แกกิน

แล้วบอกว่าตัวเองเป็นคนทำหนะ แกจะรู้สึกยังไงวะ แต่พอกุกินนะอร่อยมากมึงเลยว่ามันว่ามันโกหก

มันต้องให้แม่มันทำให้แน่ มันก็ว่าไม่ได้โกหกแล้วใครจะเชื่อวะแม่มเด็กอายุเท่ากันซึ่งกุตอนนั้นยังทำ

อะไรไม่เป็นเลยแล้วมาบอกว่าเป็นคนทำข้าวผักแสนอร่อยนี่น่ะหรอไม่มีทางเชื่อ”

“โห ตั้งกะ10ขวบกุว่ามันคงหบอกมึงเอาของแม่ทำมาให้มึงกินแบบที่มึงคิดนั่นแหละหวะกุไม่เชื่อ

หรอก10ขวนทำอาหารเป็นผู้หญิงว่าไปอย่าง” ไอคิครับพูดขัดตอนไอตาร์กำลังเล่าได้ที่ผมว่าถ้าเป็น

อย่างมันพูดไอตาร์มันคงไม่เล่าให้ยาวหรอกครับบอกว่าผมหลอกเอาข้าวผัดที่แม่ทำมาหลอกว่าผม

ทำเองให้มันกินไปเลยจบเหอะๆ

“ไอคินมึงนี่หัดใช้สมองสักนิดก่อนขัดได้ไหมวะถ้าเป็นของแม่มันทำแล้วเอามาหลอกกุกุไม่เล่ายาวๆ

อย่างนี้หรอก” พูดแล้วเอื้อมมือไปโบกกระบาลไอคินที่กำลังผัดข้าวหนึ่งทีผมว่าใกล้เสร็จแล้ว

แหละเลยบอกให้สาวๆไปเตรียมกล่องมาใส่ได้แล้วแล้วผมก็นั่งเตรียมของที่จะทำต่อ

“น่ะเห็นไหมมึงมันรู้ว่าจะเสร็จแล้วเลยในสาวๆไปเตรียมกล่องให้ถ้าเป็นคนที่ไม่รู้เรื่องจริงๆไม่รู้หรอก

มึงอยู่ไกลขนาดแล้วเรื่องว่ามันต้องปรุงยังไงอีก” เหอะๆไอตาร์รีบบอกเลยครับ ไอสองตตัวนี้ก็นะคุย

กันด้วยคำพูดที่เหมือนผมคงจะไม่ได้ยินที่มันคุยกัน แต่ขอโทษครับอยากบอกมันจริงๆมัได้ยินชัดสุดๆ

“เออๆ เล่าต่อได้และแล้วไงต่อวะมึ่งชื่อมันป่ะ”ความสงสัยของมนคงมากเอามากๆน่ะครับรีบซกต่อเลยมัน

“กุก็ไม่เชื่ออะสิ มันเลยบอกว่า ถ้าไม่ชื่องั้นอยากกินอะไร ไปดูมันทำก็ได้ กุเลยบอกมันว่าอยากกิน

แกงจืดเต้าหูหมูสับของชอบกุ มันเลยลากกุเข้าครัวไปเลยมึงเชื่อไหมกุตะลึงเลยมังคล่องเอามากๆ

อ่ะ พอเสร็จกุก็กินกับข้าวผัดไปนั่นแหละแม่มอร่อยกุเลยชื่อว่ามันทำไง”

“เออเข้าใจและๆ แต่กุสงสัยอีกอย่างใครสอนมันทำวะตั้งกะ10ขวบแม่มนหรอวะเด็กแค่นั้นสอนทำ

แล้วตอนที่กุอยากทำอะ15แล้วนะ”อยากรู้ไม่สิ้นสุกจริงมันไอคินเอ้ยรู้แล้วจะยิ่งอึ้ง

“ถึงมึงไม่สงสัยนะคิดกุก็อยากจะอวดเพื่อนรักแต่เด็กของกุให้มึงฟังอยู่แล้ว กุอ่ะกินจนอิ่มแล้วมันก็

บอกว่าอย่าไปบอกแม่นะว่ามันทำอาหารหนะแม่ยังไม่รู้ว่ามันทำเป็น กุเลยว่ามันว่าไม่เชื่อหรอกทำ

เก่งแบบนี้แม่ต้องสอนแน่ๆจะไม่รู้ได้ไง มันก็บอกว่าแม่มันไม่รู้จริงๆมันติดแม่แล้วเวลาแม่มันเข้าครัว

มันก็จะตามแม่มันมาเสมอเลยจำได้แล้วเอามาแอบทำเองไม่ให้แม่รู้เดี๋ยวแม่จะดุเอา กุอะไม่เชื่อมัน

หรอกแล้วทีนี้แม่กุกะแม่มันมาหาพอดีกุก็เลยได้ทีถามเลย ว่าแม่มันเป็นคนสอนมันทำอาหารให้ใช้

ไหมแล้วมันมาโกหกกุว่ามันจำมาทำเอง พูดง่ายๆกุฟ้องว่ามันโกหก แต่ผลที่ได้นี่สิแม่มันรีบถลาไป

จับตัวมันแล้วรีบถามเลยว่ามันทำกับข้าวให้กุกินหรอมันนี่ตัวแข็งทื่อง้มหน้าก้มตากล้วความผิดเต็มนี่

กุนะคิดในใจ สมคิดจะโกหกกุ แต่ยังสมน้ำหน้าได้ไม่เต็มที่เลยหวะแม่มันหันมาบอกกุว่าไม่ได้สอน

มันจริงๆ คงกลัวว่ากุจะเข้าใจผิดลูกชายมั้ง กุกะเลยว่ามันทำคล่องมากเลยนะถ้าแม่มันไม่สอนแล้วจะ

คล่องขาดนี้ได้ไงแค่จำมาทำเฉยๆ แม่มันก็ว่าน้าก็ว่างั้นแหละว่าแต่คล่องมากเลยหรอจ๊ะแล้วอร่อย

หรอป่าว กุเลยรีบบอกว่าคล่องแล้วอร่อยมากด้วย แม่มันก็เลยหันไปมองมันแบตลึงๆพอๆกะแม่กุเลย

กุเลยเชื่อว่ามันอะไม่โกหก” โหเพื่อนตาร์ครับกั๊กๆไว้บ้างก็ได้ไม่ต้องเล่าหมดขนาดน้านนน
พิสูจน์รักวัดใจ นายเทพบุตรคลาสโนว่า & bad guysหนุ่มหล่อร้าย นายเพื่อนรัก

ออฟไลน์ zatamare

  • สมุนเป็ด
  • *
  • กระทู้: 833
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 68
Re: พิสูจน์รักวัดŭ
«ตอบ #5 เมื่อ27-03-2010 23:23:46 »

ถูกใจให้เป็ด +5
“หรอวะแล้วแม่มันไม่ว่าอะไรหรอวะ10ขวบเข้าครัวทำอาหารนี่ต้องห่วงเรื่องฟืนไฟแก๊สอะไรบ้าง

แหละ” ยังสงสัยไม่เลิกครับไอคินไม่รู้จะสงสัยอะไรนัก แต่ตอนนี้ผมเตรียมของที่จะทำแล้วคับเพราะ

ตอนนี้น้องๆเริ่มมากันแล้วครับใกล้ถึงเวลานัดผมเลยเลยบอกให้สาวๆไปต้องรับน้องกับแจกป้ายชื่อ

ได้เลยตรงนี้ผมจัดการเองปล่อยพวกมันลำลึกความหลังของผมต่อไปเถอะเหอะๆ พวกเธอก็ทำถ้าไม่

อยากไปนะครับคงอยากรู้เรื่องแปลกของผมที่ไม่น่เชื่ออีกเรื่องแหละครับ555 ส่วนไปสองตัวมันยืนคุ

ยอยั่นไม่รู้สึกรึไงว่าของที่มันทำน่ะสาวๆเค้าตัดใสกล่องเรียบร้อยแล้วเดินมานั่งคุยกันดีๆก็ได้จะยือ

ทำไมผมไม่เข้าใจพวกมันสงสัยอารมณ์ค้างมั้งนั่น

“ก็บ่นแต่คงอยากเห็นว่าลูกทำอาหารยังไงปลอดภัยไหมมั้งเลยให้มันทำให้ดูพอเห็นแม่มันก็เลยพอ

อกพอใจปลื้มใจลูกชายเป็นสุดๆที่แค่จำจากที่แม่ทำก็ทำออกมาได้อร่อยแล้ว”

“เออๆแม่มเก่งจริงหวะ”555มันยอมรับแล้วครับว่าผมเก่ง

“ยอมแล้วแล้วสิมึงแต่กุอวดให้มันอีกอย่างนะมึงไม่รู้แม่มไปยืนจำอีท่าไหนแม่มทำอร่อยกว่าแม่มัน

อีกแม่มันยังพูดเลย” น่านมอวดผมต่อไอคินทำหน้าตกใจเลยครับ

“โหแม่มขนาดนั้นเลยหรอวะ เชี้ยนี่มันจะเก่งไปไหนวะจำจากแม่ก็ทำเป็นแล้ว แถมอหร่อยกว่าจบตรี

สามใบตอนอายุ15จบโทตอน18มหาลัยแม่มก็ชื่อก้องโลก”ตลึงจนถึงกับร่ายประวัติผมเลยมัน

“เฮ้ยย มึงสองตัวจะยืนอารมณ์ค้างร่ายชีวประวัติกุอีกนานไหมห๊ะข้าวที่พวกมึงทำอ่ะใส่กล่องเสร็จ

หมดแล้วโว้ย แล้วนี่น้องเค้าก็เริ่มมากันแล้วไปเตรียมตัวได้แล้วไปตรงนี้กุจัดการเองคงชื่อมือกุแล้วสิ

นะไอ้คิน”55ได้ทีร่ายยาวบ้างครับเน้นเสียงใส่ไอคิดตบท้ายด้วย

“เออๆแม่มอิจฉาแม่มไอเพอแฟ็คแมมเก่งมันทุกอย่างไปแล้วโว้ยวันนี้กุจะหาหม้อน้องๆและ”เหอะๆ

ไปอย่างเดียวไม่พอยังทำเสียงน่าหมั่นไส้เพราะความอิจฉาพร้อมประกาศเจตนารมณ์การไปต้อนรับน้องๆเต็มที่

“เออไปเหอะมึง แต่คนที่คุเล็งไว้ถ้ามึงยุ่งเห็นดีกันหวะเพื่อน” ครับไปหม้ออ่ะได้แต่อย่าหม้อคนสวย

ของผมแล้วกันหวงครับ (หวงเค้าอะเป็นไรกันแล้วหรอ : คนแต่ง) (ทำไมครับเดี๋ยวก็เป็นของผมเอง

แหละมือชั้นนี้แล้วหึหึ : ภูมิ) (มั่นใจจริงนะแกแล้วจะรู้สึง หึๆๆๆๆๆ : คนแต่ง) (หีวเราะได้สยองมากเลย

นะนั่นแต่คนมันมั่นใจถึงแอบสยองเพราะเสียงหัวเราะคนแต่งนิดหน่อยก็เถอะมือชั้นนี้แล้วไม่ยากหรอกหน่า : ภูมิ)

“น่าน กุว่าแล้วว่าที่มึงมาช่วยพวกกุแต่เช้ามันต้องมีอะไร แต่กุว่าคนนี้คงมีอะดีไอคุณภูมิถึงมาแต่เช้า

แบบไม่เคยเป็นแถมยังหวงก้างอีกต่างหากมึงเคยเป็นแบบนี้ที่ไหนอยากรู้จริงๆว่าใครที่มึงเล็งแล้วทำ

ให้ไอคุณคลาสโนว่าที่เจอตัวอยากอย่างมึงมาอยู่ช่วยพวกกุได้” มาคับหนี่งชุดจากเพื่อนรัก

“หึหึ เดี๋ยวมึงก็รู้ต้าแล้วมึงไม่ต้องห่วง2อาทิตย์ตลอดการรับน้องภายในแล้วก็ภายนอกมึงได้เจอกุจนเบื่อแน่นอน”

“สงสัยเพื่อกุคงใกล้หมดเลยคลาสโนว่าแล้วมั้งงานนี้ถึงขนาดยอมาช่วยงานพวกกุคอยตามหวงก้างขนาดนี้” สมเป็นเพื่อนรักที่รู้ใจ

“อืม ไม่แน่มึงอาจจะได้เห็นคลาสสโนว่าสิ้นลายก็ได้นะ” ผมบอกมัน

“คนนี้มึงเอาจริงหรอวะ อย่างมึงมีคิดจะเอาจริงกะใครด้วยหรอเนี่ยกุอยากจะรู้แล้วสิว่าน้องคนไหนทำมึงจะสิ้นลายได้”

“เออกับคนนี่กุว่ามันเป็นความรู้สึกแบบว่าแน่แหละคนที่กุตามหา กุจะบอกสวยสุดๆเลยนะมึงพวกมึง

ไม่สังเกตเห็นกันเองกุยังแปลกใจหลุดลอดสายตพวกมึงและกุไปได้ไงถ้าไม่มีเรื่องเมื่อเย็นวานกุคง

ไม่สังเกตเห็น” ครับยังข้องใจเรื่องนี้ไม่หาเลยสวยขนาดนั้นทำไมไม่มีใครสังเกตเห็นพวกผมแต่ละ

คนนี่เรื่องคนสวยๆไม่มีหลอดสายตาไปได้แต่ทำไมเธอคนนี้สามารถหลุดหลอดไปได้สงสัยจังครับ

“โอ้โห คุณชายภูมิคลาสโนว่าตัวพ่อตกหลุมรักเป็นกะชาวบ้านเค้าด้วยโลกใกล้แตกแล้วมั้งเนี่ย”

“เวอร์ไปแล้วมึงไปได้และเป็นประธานรุ่นไปช้าเดี๋ยวดุไม่ดี”

“เออๆไปและเสร็จแล้วตามไปหละมึงเดี๋ยวเสร็จคารมณ์ไอคินนะมึง”

“ไม่มีทางหวะกุมั่นใจ ขนาดกุกุยังว่าจีบเค้ยากเลย”

“เออๆ สงสัยเด็ดจริงคนนี้ กุไปและ”

ตอนนี้ของที่ผมทำเสร็จหมดแล้วครับเก็บของจัดเรียนร้อยด้วยประมาณ10โมงแซนวิสสลัดทุน่าของ

ผมคงได้ไปถึงมือน้องๆเป็นกรลองท้องเครื่องสลัดที่นี่หนะมีครับแต่ทูน่าขนมปังและน้ำสลัดผมขับรถ

ไป7/11มาครับ และตอนนี้ผมก็มานั่งอยู่ตรงโต๊ะไม้ตัวเมื่อวานที่อยู่ใกล้ลานกิจกรรมของสาขาที่

กำลังรับน้องกันอู่แต่วันนี้ก็ยังไม่มีอะไหรอกครับ แค่มันฝึกหน้องร้องเพลงบูมแล้วก็ให้พวกรุ่นพี่มาทำ

ให้ดูแต่ผมก็ว่าน้องๆเค้าทำได้ดีตั้งแต่มานวานแล้วนะท่างทางน้องรุ่นนี้จะไปได้สวยกว่ารุ่นผมครับแค่

วันเดียวก็ทำได้ดีรุ่นผมนี่กว่าจะเอาดีกันได้รับน้องในม.วันสุดท้ายเลยครับเกือบอดไปนอกสถานที่ที่

มาพร้อมงดงามได้ในที่สุดนี่เพราะรู้กันว่าพี่แกเอาจริงครับเหอะๆ ตอนนี้ผมกำลังสอดส่ายสายตาหา

คนสายของผมอยู่ครับหานานมากแล้วก็เจอ ผมเข้าใจและว่าทำไมไม่มีใครสังเกตเห็น เค้านั่งข้าง

เพื่อนเค้าคนเมื่อวานนั่นแหละแต่ไม่เงยหน้าเลยแล้วคนที่อยู่ด้านหน้าก็บังมิดเลยคับ หาที่ลบได้

เหมาะสุดๆครับนับถือ แต่ผมก็ยังเจออยู่ดีเพราะผมตั้งใจมองหาเธอนี่ครับ วันนี้มัดผมด้วยครับเห็น

แล้วก็ยิ่งสวยไม่มีเครื่องสำอางเติมแต่งยังสวยได้ขนาดนี้คือเจอผู้หญิงมาเยอะครับบางคงพอรวบผม

ไปแล้วนี่ความสวยหายไปเกือยครึ่งแต่เธอคนนี้กับเพิ่มความสวยใสขึ้นกว่าเดิมทั้งที่ไม่ได้แต่งเติม

อะไรเลยสักนิดแล้วผมก็มองไปยังป้ายชื่อครับ ชื่อเพลง หรอ เพราะดีครับสมตัวเลยแต่คงเป็นบท

เพลงอันไพเราะในเทพนิยายแน่ๆเลยครับสวยขนาดนั้น โอยยี่เธอทำผมเพ้อได้ขนาดนี้เชียว

“ไอภูมิๆ เฮ้อยไอภูมิ”

“โว้ยตาร์ เรียกดีๆก็ได้เขย่าทำไมซะแรง”ก็ไอตาร์สิรับเขย่าผมอย่างกับแผ่นดินไหว”

“โหย มึงนะรู้ตัวรึว่าว่านั่งทำหน้าเพ้อฝัน จนน้องๆเค้าจะเพ้อตามมึงแล้วนี่ ถ้าไม่ติดว่าเที่ยงแล้วต้อง

ไปเอาข้าวมาแจกกูไม่เรียกมึงหรอกอีกอย่างกุเรียกตั้งนานแล้วไม่รู้สึกเลยใช้ความรุนแรงเข้าช่วย”

เหอะๆคงจะเป็นอย่างมาว่าหละครับเถียงไม่ออกเพราะตอนนนี้ก็หันเป็นเห็นน้องๆท่าเพ้อฝันแบบที่มัน

ว่าแต่คนที่ผมอยากให้มองนี่สิไม่สนใจผมนั่งทำตัวเป็นอากาศธาตุได้อีกอ่ะครับ

“เออๆไปๆเดี๋ยวกุช่วย ของที่กุทำก็เอาไว้กิเมื้อเที่ยงนี้ด้วยเหมือกัน” ผมก็ตามมันไปช่วยพวกมันยกมา

แหละครับ แล้วก็ให้น้องๆแจกกันเอง อ่อแล้วกล่องที่ว่านี่กล่องบรรจุอาหารอย่างดีเลยนะครับไม่ใช่

โฟม ก่อนจะกินไอตาร์มันก็บอกว่าให้กินอย่างมีระเบียบแล้วก็อย่าทำให้ของเสียหายเดี๋ยวพี่จะเก็บไป

ล้างเพื่อใช้ครั้งหน้า น้องๆก็ทำตามอย่างว่าง่ายครับ

“เอ่อพี่ค่ะข้าวนี่พวกพี่ๆสั่งจากร้านไหนหรอค่ะ”น้องคนนึงถามครับหน้าตาหน้ารักดีนะครับไอคินม

องแบบจ้องจับเหยื่อทันทีเหอะๆดีครับเป็นเหยื่อให้มันไปอย่าให้มันไปยุ่งกับคนสวยของผมครับ


“อ่อ ข้าวนี่พวกพี่ทำกันเองครับ” ไอตาร์ตอบน้องเค้าแล้วยิ้มให้

“หรอค่ะอร่อยจังค่ะแล้วใครคนทำหละค่ะเนี่ย” สงสัยจะอร่อยจริงครับถามเป็นชุดเลยครับ
“พี่ให้ทายเลยครับทายถูกมีรางวัล” ไอตาร์ตอบแล้วยิ้ม

“พี่ๆผู้หญิงค่ะ/ครับ”ตอบปรสานเสียงกันเชียวคงมั่นใจง่าถูกแต่ผิดดครับผิดแต่ผมังเกตเห็นคนสวย

ของผมกระซิบอะไรข้างหูเพื่อนเค้าครับ แล้วเพื่อนเข้าก็ยกมือคนสวยของผมเลยไปนั่งตรงข้างๆคน

ข้างล่างทันที่ไม่ให้ใครสังเกตุ่เห็น ขี้อายหรืออะไรหว่าหลบจัง
“เอ่อพี่ครับ ตอบถูกได้รางวัลเป็นอะไรครับ”น้องแกยกมือขึ้นมาแล้วถามทันทีครับ

“อ่าวคู่รักที่น่าประทับใจเมื่อเย็นวานที่เอง เรื่องของรางวัลเดี๋ยวพี่จะบอกถ้าตอบถูกนะครับรับรอง

เด็ด” หึหึมันคงคิดว่าไม่มีใครตอบถูกมั้งครับไอตาร์เลยพูดออกไปแบบนั้นเพราะยังไงน้องๆก็

ตอบออกมาพร้อมกันขนาดนั้นแล้วด้วยแต่ผมว่าน้องเค้าต้องตอบถูกอ่ะเพราะน้องเค้าทำท่าทางมั่น

ใจมากหลังจากที่คนสวยของผมกระซิบอะไรไม่รู้

“งั้นผมกับนิคขอตามคำถามพวกพี่เลยนะครับ”

“อ่าวน้องสองคนไม่ตอบเหมือนเพื่อนหรอครับเพื่อนๆประสานเสียงกันตอบเลยนะ”

“ใช่ๆพวกเราว่าไม่พลาดหรอก”น้องผู้หญิงคนเดิมพูดคนอื่นๆพยักหน้าส่วนคนสวยของผมยิ้มแบบว่า

เดี๋ยวพวกแกก็รู้ว่าคิดผิดอะครับ ดูเจ้าเล่ห์สุดๆแต่ยังสวอยู่ดีครับเฮ้อทำอะไรก็สวย

“พวกผมขอตอบว่าพี่ตาร์กับพี่คินเป็นคนทำครับ100%ไม่พลาดแน่นอนครับ” น้องเค้าตอบมั่นอกมั่น

ใจสุดๆแล้วมันถูกแบบไม่หน้าเชื่อระบุจำนวนคนถูกต้องอีกด้วย

“อ่อแล้วส่วนแซนวิสกับหมูทรงเครื่องที่มีมากับข้าวผัดซอสมะเขือเทศ พี่ภูมิเป็นคนทำครับ100%อีก

เหมือนกันไม่มีมั่ว” อึ้งครับผมอึ้งทำไมรู้ระเอียดขนาดนั้นแล้วพอหันไปเห็นคนสวยของผมก็เจอเข้า

กับรอยยิ้มของชัยชนะเลยครับคนสวยของผมชักน่าสนใจมากขึ้นไปทุกทีแล้วซิ

“พวกนายดูมั่นใจจังเลยนะระบุระเอียดเชียวพวกเพราะคิดว่าเราไม่น่าจะเดาผิดนะ”น้องคนเดิมพูดคน

อื่นก็พยักหน้ารับกันเหมือนเดิมแน่หละสิพวกผมดูไม่หน้าจะทำอาหารเป็นกันแบบสุดๆ

“ไม่มีผิดพลาดแน่นอนเพราะว่าเค้าไม่เคยพลาด” พูดจาเป็นปริศนาให้คนอื่นงงกันไปแต่ผมไม่งง

ครับเพราะรู้ว่า “เค้า” ที่น้องเอกหมายถึงคือใคร

“เค้าไหนหรอครับน้อง”ไอตาร์มันถามแก้สงสัยครับ

“บอกไม่ได้ครับความลับแต่เชื่อถือได้ยิ่งกว่ากูเกิลอีก”เหอะๆมีเล่นมุกครับ

“ครับๆความลับก็ความลับ แล้วน้องก็ทายถูกแม่นยำ100%อย่างที่น้องๆมั่นใจนั่นแหละครับ” เสียงตก

ตลึงแบบไม่เชื่อในสิ่งที่ได้ยินตามมาลั่นลานกิจกรรมเลยครับ

“เอ่อ เป็นพี่ตาร์กับพี่คิน แล้วก็เอ่อ พี่ภูมิจริงๆหรอค่ะเหลือเชื่อมากเลยค่ะโดยเฉพาะพี่ภูมิ หมูทรง

เครื่องอร่อยมากเลยค่ะไม่เคยคิดว่าจะมีคนทำออกมารสชาติแบบนี้เลยค่ะอร่อยมากๆแล้วแก้เลี่ยนได้

ด้วย” น้องคนเดิมอีกนั่นแหละร่ายเป็นชุดอย่างกับเป็นพวกนักชิม

“เอ่อขอบคุณที่ชมครับน้อง ส่วนเรื่องของรางวัล พี่กับพี่คินรับน้องสองคนเป็นน้องรหัสนะครับไม่

ต้องไปหาให้เสียเวลาแล้วก็ตอนรับน้องภายนอกน้องสองคนพี่ให้บ้านหลังนึงเลยครับไม่ต้องรวมกับ

เพื่อนๆพิเศษสุดๆ”พิเศษจริงๆครับฮือฮากันลั่นแล้วถ้าสองคนนี้แยกออกไปแล้วคนสวยของผมจะอยู่

ยังไงหละเพื่อนแยกไปแบบนั้น

“เอ่อพี่ครับผมมีเพื่อนอีกคนที่จะให้ไปอยู่ด้วยกันพี่ตกลงนะครับ”

“ตกลงครับแต่ว่าเพื่อนคนไหนหละพี่ก็เห็นเรากับแฟนเราแค่สองคนตลอด” มันคงสงสัยครับว่าอีกคน

เป็นใครแต่ผมไม่สงสัยแล้วเดี๋ยวเรื่องน้องรหัสผมต้องคุยกับมันเอาสุดสวยมาเป็นน้องรหัสผมให้ได้ครับ

“หึหึ มีแน่นอนครับพี่ แต่ความลับครับความลับถ้าความลับถูกเปิดก่นจะถึงวันรับน้องภายนอกพี่ก็คง

ได้รู้ก่อนว่าเค้าเป็นใครแหละครับหึหึ” นองเค้าหัวเราะแบบว่าเดี๋ยวคงมีเรื่องสนุกๆแน่แล้วถ้าผมดูไม

ผิดน้องเค้ามองมาทางผมเหมือนรู้อะไรบางอย่าง ผมอยากรู้แล้วสิทำไมน้องเค้าถึงหัวเราะแล้วมองผมแบบนั้น

“ครับๆ เหมือนจะมีอะไรสนุกๆในอีกไม่นานเลยนะจากน้ำเสียงน้องแต่ตอนนี้ทุกคนยื่นกล่องข้าวมา

เก็บได้แล้วครับแล้วก็พี่ให้พักย่อยอาหารอีกครึ่งชั่วโมงใครจะไปไหนก็ได้บ่ายโมงแล้วต้องกลับมาทีนี่

นะครับมาช้ามีโดนทำโทษแน่ๆ”พูดจบก็ลุกกันพรึบเลยครับคนสวยของผมก็ด้วยลุกเนียนๆไปพร้อม

เพื่อนๆเลยครับ อยากตามไปดูอยู่นะครับแต่มีเรื่องต้องคุยกับไอตาร์มัน

“ตาร์ๆกูมีเรื่องบอกมึง กูมีคนๆนึงที่กูอย่างได้เป็นน้องรหัสกูชื่อน้องเพลงมึงจัดการเรื่องนี้ให้กูด้วย”

“เออๆเดี๋ยวกูจัดการให้เพื่อเพื่อนรักครับ แล้วน้องที่ชื่อเพลงนี่คนไหนวะกุไม่เคยสังเกตเห็น”

“หึหึ คงยากหวะทำตัวเนียนโคตรทั้งที่สวยขนาดนั้นแต่ทำเหมือนไม่มีตัวตนได้พวกมึงไม่สังเกตเห็นก็ไม่แปลกหรอ”

“สวยขนาดนั้นเลยหรอวะมึงถ้าสวยแล้วพวกกุไม่เห็นนี่นะกุว่าเค้าโคตรเก่งในการเล็ดลอดสายตา

มารอย่างพวกกุเลยหวะ” เหอะๆได้ยินมันพูดแบบนี้เข้าใจเลยครับว่าทำไมคนสวยของผมถึงทำตัว

เป็นอากาศธาตุ


“มากอะพวกมึง แต่สายตามาอย่างพวกมึงไม่เห็นนี่ไม่แปลกหรอกเพราะเทพบุตรอย่างกุถ้าไม่มีเรื่อง

เมื่อวานเย็นก็ไม่เห็น”


“เออๆไอพ่อเทพบุตร น้องเพลงของมึงได้เป็นน้องรหัสมึงแน่แล้วก็กุอยากเห็นหวะมึงช่วยชี้ให้กุเห็นได้ไหมวะ”


“555พวกมึงอยากรู้ก็ไปมองหากันเอาเอง นี่กุบอกชื่อแล้วนะหาให้เจอหละ”

“เออๆแม่มกั๊กหวะ”


“ป่าวแค่อยากให้พวกมึงรู้ว่าที่กุพูดมามันจริงทุกอย่างไม่ใช่เรื่องน่าเหลือเชื่อที่มีคนสวยลอดสายตามาร”


“เออๆเข้าใจและพวกกุไปรับน้องต่อและได้เวลาพอดี”ตรงต่อเวลามากครับไอตาร์ไม่เข้ากับหน้าตา

แต่ผมว่ามันก็มีกลิ่นอายของผู้นำอยู่นะครับ แล้ววันนี้ก็ผ่านไปอย่างรวดเร็วคนสวยของผมก็ยังเนียน

ไม่เป็นที่สนใจได้เหมือนเดิมครับ เพื่อนๆผมเองแม้จะรู้ชื่อแล้วแต่ก็ยังหาคนสวยของผมไม่เจอ55

แล้วผมก็ดูพวกมันรับน้องไปนั่งมองคนสวยไปจนใกล้เลิกไอตาร์มันก็บอกเรื่องพี่รหัสครับว่าพรุ่งนี้จะ

มีการตามล่าลายเซ็นพี่รหัสกันแล้วเรื่องพี่รหัสพวกเราจัดการไว้เรียบร้อยแล้วน้องๆไม่ต้องจับฉลาก

พรุ่งนี้ให้มาลับรหัสลับกันได้เลย แล้วให้เวลาทั้งวันต้องรู้ให้ได้ว่าใครเป็นพี่รหัส น้องๆก็เหมือนจะซวย

นะครับเจอพวกผมพวกบ้ารหัสลับที่ให้เวลาทั้งวันนี่ไม่ใช่เพื่อตามหาพี่รหัสนะครับเพราะพวกผมกับ

เพื่อนๆรุ่นเดียวกันที่ร่วมรับน้องจะนั่งรอน้องมาขอลายเซ็นเลยแล้วก็ต้องห้อยป้ายชื่อกันทุกคนด้วย

เพื่อเป็นการบอกรหัสทางหนึ่ง555สนุกแน่ครับพรุ่งนี้ส่วนวันนี้เลิกกิจกรรมแล้วครับคนสวยของผม

กลับบ้านและผมมองตามสุดสายตาเลยครับเป็นเอามากจริงๆว่าแล้วผมก็กลับบ้าไปนอนเอาแรงบ้าง

ดีกว่าพวกไอต้ามันจะไปเที่ยวคืนนี้ชวมผมแต่ผมไม่ไปครับกลับบ้านไปนอนคิดดีกว่าว่าจะจีบน้องเค้า

ยังไง อาการผมหนักนะว่าไหม คลาสโนว่าอย่างผมมามีอาการแบบนี้หนะเริ่มเห็นแววโดนลอกคาบ

คลาสโนว่าออกตั้งแต่ยังไม่ได้เป็นอะไรกันยังไม่ได้เริ่มจีบเลยครับ T^T
 
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 24-08-2011 14:06:34 โดย zatamare »
พิสูจน์รักวัดใจ นายเทพบุตรคลาสโนว่า & bad guysหนุ่มหล่อร้าย นายเพื่อนรัก

ออฟไลน์ @aOoM&jAe@

  • mEaNy
  • สมุนเป็ด
  • *
  • กระทู้: 866
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 115

ถูกใจให้เป็ด 0
ทำไมเพลงดูลึกลับจัง เเล้วรู้ได้ไงว่าใครเป็นคนทำอาหาร

มาเฉลยด่วน    :call:
ความสุข ความเศร้า น้ำตา ท้องฟ้า ดวงดาว
และสวรรค์ของฉันเธอคือเธอ

ออฟไลน์ sayhi11

  • สมุนเป็ด
  • *
  • กระทู้: 555
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 147

ถูกใจให้เป็ด 0
ไปลงอีกเว็บหนึ่งอยู่ชายป่าว เอามาอัพให้ทันซิ
เว็บนี้ ไม่ตัด nc
ชอบเรื่องนี้สนุกดีค่ะ
รออ่านอยู่นะ :mc4: :mc4:

ออฟไลน์ Oo๐FosfoggY๐oO

  • สมุนเป็ด
  • *
  • กระทู้: 573
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 61

ถูกใจให้เป็ด 0
สนุกดีค่ะน่าติดตามมาก

บุคลิกของตัวละครทั้ง เพลง กับ ภูมิ ก็น่าสนใจมาากเลยค่ะ

ติดนิดเดียว  เรื่องการเว้นวรรคตอน ย่อหน้า แล้วก็การเว้นบรรทัดอ่ะค่ะ

ตอนนี้อ่านแล้วตาลายอ่านไปมึนไป 

บางทีอ่านๆอยู่แล้วก็จับไปผิดบรรทัด   ประมาณว่าถึงไหนแล้วอ่ะ


+1ให้กับนิยายสนุกๆค่ะ
เพราะนิยาย มันมีอะไรที่มากกว่า "แค่นิยาย"

ออฟไลน์ zatamare

  • สมุนเป็ด
  • *
  • กระทู้: 833
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 68

ถูกใจให้เป็ด 0
สนุกดีค่ะน่าติดตามมาก

บุคลิกของตัวละครทั้ง เพลง กับ ภูมิ ก็น่าสนใจมาากเลยค่ะ

ติดนิดเดียว  เรื่องการเว้นวรรคตอน ย่อหน้า แล้วก็การเว้นบรรทัดอ่ะค่ะ

ตอนนี้อ่านแล้วตาลายอ่านไปมึนไป 

บางทีอ่านๆอยู่แล้วก็จับไปผิดบรรทัด   ประมาณว่าถึงไหนแล้วอ่ะ


+1ให้กับนิยายสนุกๆค่ะ
[/quote




ขอบคุณค่ะ ส่วนเรื่อง บรรทัด จะแก้ให้นะค่ พอดีทำบรรทัดเว้นไว้2.0 อะค่ะ
ไปลงอีกเว็บหนึ่งอยู่ชายป่าว เอามาอัพให้ทันซิ
เว็บนี้ ไม่ตัด nc
ชอบเรื่องนี้สนุกดีค่ะ
รออ่านอยู่นะ :mc4: :mc4:




ค่ะใช่ แล้วเดี๋ยวจะเอามาอัพให้ทันกันนะ แต่มันจะมาตามความอยาก อ่ะ  แหะๆ
พิสูจน์รักวัดใจ นายเทพบุตรคลาสโนว่า & bad guysหนุ่มหล่อร้าย นายเพื่อนรัก

ออฟไลน์ Vesi

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 1855
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 200

ถูกใจให้เป็ด 0
น่าสนใจดี
ตอนของภูมิ เนื้อเรื่องมาใหม่หมดนะ

มารอย่างพวกกุเลยหวะ” เหอะๆได้ยินมันพูดแบบนี้เข้าใจเลยครับว่าทำไมคนสวยของผมถึงทำตัว

เป็นอากาศธาตุ

“มากอะพวกมึง แต่สายตามาอย่างพว&


แก้ไขด้วยเน้อ
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 28-03-2010 02:34:52 โดย Vesi »
The World is Changed

ออฟไลน์ zatamare

  • สมุนเป็ด
  • *
  • กระทู้: 833
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 68

ถูกใจให้เป็ด +8




ตอนที่ 3







เฮ้อดีครับทุกท่านผมเพลงครับรายงานตัวอีกรอบนะครับไม่รู้ไอบ้าที่ไหนมันมาแย่งซีนผมไปซะเยอะ

เลยหมั่นไส้มันจริงๆอย่าให้เจอนะพ่อจะจัดหนักเลยฮึ่มๆ อ๊ะทุกท่านครับผมไม่ได้เป็นคนเลวร้ายอะไร

นะครับอย่าพึ่งเข้าใจผิดที่พูดไปแค่บ่นเท่านั้นเองครับ(หรอ : คนแต่ง)เอาหละครับมาเข้าเรื่องกัน
 
ตอนนี้ผมใกล้ถึง ม. แล้วครับนัดกับไอเอกกับนิคไว้ที่ลานจอดรถวันนี้จะมีการล่าลายเซ็นพี่รหัสกัน

เห็นพี่ตาร์บอกว่าจะมีการแจกรหัสลับให้พวกผมแกะกัน พี่เค้าว่าพวกพี่เค้าเป็นพวกชอบรหัสลับอ่ะ

ครับ กลายเป็นว่า ความชอบของพวกพี่ๆแกลำบากน้องครับ แต่กับคนอื่นนะกับผมเรื่องนี้มันคงไม่

อยากเพราะผมก็ชอบครับ เอาหละครับตอนนี้ผมถึงม.และเห็นไอเอกกับนิคยืนรออยู่ไม่ยืนรอธรรมดา

นะครับมันมายืนสร้างบรรยากาศสีชมพูที่ลานจอดรถครับไอเอกนี่ทุกสถานที่จริงมันไม่มีความอายอยู่

ในสายเลือด

“เฮ้ยๆไอเอกมึงจะมารอแบบคนปกติไม่ได้หรือไงวะมายืนสร้างบรรยากาศสีชมพูที่ลานจอดรถนี่อ่ะ

ได้ทุกสถานที่ทุกสถานการณ์จริงนะมึง” ผมเดินลงมาจากรถแล้วครับมันยังไม่สังเกตเห็นเลยต้องมี

การฉุดมันออกมาจากโลกสีชมพูหน่อยครับ

“โห ไรวะมึงคนเค้ารักกันก็งี้แหละจริงไหมคร้าบบนิค” นั่นครับมันยังไม่หยุดอย่างนี้ต้องเจอครับ
โป๊ก!!“โอ้ยยย ไรวะมึงตบมาได้เจ็บนะนี่” เหอะๆ ไม่ต้องตกใจเสียงเมื่อกี้ครับไม่มีอะไรมากผมก็แค่

ตบกระบาลมันครับไม่แรงหรอกครับแค่หน้าเกือบทิ่มเอง นิคมองตาค้างเลยครับ

“หึ ตบกระชากความบ้าความด้านของมึงออกมาไง ทำอะไรไม่ค่อยจะคิดนะมึงบอกยังไม่รู้สึก ไหน

มึงว่าแคร์คนที่รักไงนิคเค้าอายจนตัวบิดจะเป็นเลขแปดอยู่แล้ว แล้วอีกอย่างมึงก็หน้าจะรู้ว่าปากคน

หนะมันไม่ได้มีไว้เพื่อพูดแต่สิ่งดีๆอย่างเดียวตัวมึงไม่ได้ติดกับนิคมันตลอดนะเอก กุรู้ว่าถ้ามีพวกมา

พูดจาไม่ดีใส่อย่างมึงอ่ะสู้ได้อยู่แล้ว แล้วถ้านิคหละอยู่คนเดียวแล้วเจออะไรแบบนั้นจะรู้สึกยังไงคิด

บ้างสิทำอะไรรู้จักดูสถานที่รู้จักดูคนรอบข้างบ้าง” เอ่อเหนื่อยครับขอหายใจเข้าปอดเต็มๆก่อนนะ

ครับ เฮ้ออ นี่ละครับอยากจะบอกมันมานานแล้วคู่แบบมันน่ะไม่ได้มีคนรับไดทุกคนซะเมื่อไหร่ จะไม่

แคร์เลยก็ได้สำหรับมันเพราะมันด้านครับแต่นิคคงไม่เพราะถ้าเจอใครที่เค้ารับไม่ได้แล้วเอาไปพูด

เสียหายน่ะสภาพจิตใจคงแย่ครับไอเอกมันตัวไม่ได้ติดกับนิคตลอดต้องเตือนบ้างและ

“เออๆแม่ม มาชุดใหญ่เลยนะมึงทีหลังกุจะระวังกุก็รู้ว่ามันก็มีพวกรับไม่ได้ชอบเอาไปพูดเสียหาย แต่

กุว่าไม่ต้องแคร์พวกกุก็แค่รักกัน แต่อย่างที่มึงว่าแหละ กุมันด้านไม่สนใจอะไรคนที่มันมาพูดจาไม่ดี

กับเรา แต่นิคคงรู้สึกแย่ เอ่อเอกขอโทษนะครับนิคที่ลืมเรื่องนี้ไปต่อไปเอกจะระวัง” มันก็ร่ายยาวให้

ผมฟังดูเหมือนจะเริ่มสำนึกประโยคสุดท้ายมันหันไปพูดกับนิคครับ

“ไม่เป็นไรครับเอก นิคเข้าใจแล้วจะพยายามทำให้ได้เหมือนเอกนะ” นิคพูด เอาแล้วไงเริ่มไม่เป็นแนวละ

“เอ่อ นิคครับไม่ต้องไปเหมือนไอเอกมันหรอกครับเอกมันด้านนิคไม่เหมาะหรอก”ผมบอกนิค

“โห ไอเพลงไม่ไว้หน้ากุเลยนะ แต่กุเห็นด้วยหวะไม่เหมาะกับนิคหรอกขี้อายแบบนี้แหละน่ารักดีเอกชอบ” ดูมันครับมีหยอด

“คือนิคไม่ได้หมายความอย่างนั้น นิคหมายถึงจะไม่สนใจพวกที่พูดจาว่าร้ายเราแบบเอกอ่ะ มีคนเข้า

ใจเรามีคนที่เรารักคอยปกป้องก็ต้องเข้มเข็งขึ้นมาบ้างไม่ใช่คอยแต่จะรอรับการปกป้องอย่างเดียว

หนะ”โหนิค พูดได้ดีครับนานๆทีจะพูดอะนะ

“ครับๆอย่างที่นิคพูดแหละครับ นิคทำได้ก็ดีแล้วครับเพลงแค่เป็ห่วงเดี๋ยวเรื่องไม่เป็นเรื่องมันจะมาทำ

ให้ทะเลาะกันปล่าวๆ”

“นิคเข้าใจครับเพลง ขอบใจเพลงด้วยนะที่พูดให้เอกคิดหนะ” เอ่อไอเข้าใจกับขอบใจอันนี้ไม่แปลก

ครับแต่ไอที่บอกว่าที่ช่วยพูดให้อีกคิดนี่สินิคจะพูดกับเอกอยู่เหมือนกันหรอ ถ้าเป็นงั้นผมว่าคงไม่

หน้าห่วงแล้วมั้งครับ

“เอ่อหมายความว่าไงครับนิคที่บอกว่าขอบใจไอเพลงที่ช่วยพูดให้เอกคิด” ไอเอกมันถามนิคครับ

“ก็หมายความตามนั้นแหละเอก นิคก็อยากจะพูดกับเอกเรื่องนี้เหมือนกัน แต่หาจังหวะไม่ได้อ่ะก็เวลา

อยู่กับเอกทีไรเขินไม่เป็นอันทำไรทุกที” เหอะๆมันเป็นสาเหตุที่นิคไม่ค่อยพูดด้วยหรือป่าวเนี่ยผมว่า

นิคเป็นคนพูดเก่งคุยสนุกเหมือนกันนะ จากที่ดูตอนนี้ผมว่าที่ผ่านมาคงเพราะเขินเลยไม่พูด

“หึหึ งั้นหรอครับถ้างั้นต่อไปนี้มีอะไรคุยกับเอกหรือไม่ก็เพลงได้เลยนะครับอย่าเก็บไว้แล้วก็ไม่ต้อง

เขินอะไรมากหรอกครับหน้าจะชินได้แล้วน้า”

“มันชินกันง่ายๆที่ไหนเล่า ก็เอกเล่นหวานตลอดไม่แคร์สื่อ ใครไม่เขินไม่อายก็บ้าแล้วอีกอย่างนิ

คเขินเพลงอะ” อ่าวตกลงนี่เขินผมเลยไม่ค่อยคุยงั้นหรอ

“เอ่อ ไม่ต้องเขินเพลงหรอกครับ ที่ไม่ค่อยคุยนี่เขินเพลงใช่ไหมเนี่ยเพลงว่านิคต้องเป็นคุยสนุกแน่

เลย เอาเป็นว่าไม่ต้องเขินเพลงแล้วครับคุยกันได้ตามสายเลยครับ”


“เอ่อคือ เพลงพูดเพราะอ่ะกับนิค เลยอายๆที่จะพูดอะมันไม่ชิน” เป็นงั้นไปเหอะๆ

“เอ่อก็เพลงเห็นนิคกับเอกคุยกันเพราะแล้วอีกอย่างพึ่งเจอกันไม่นานเอกแล้วแฟนเพื่อนด้วยจะให้มึงกุใส่คงแปลกๆอะครับ”

“อ๋อ ที่พูดเพราะกับเอกมันเป็นไปเองหนะเวลาคุยกันไม่รู้ทำไม เอาเป็นว่าไม่ต้องสนใจเรื่องเจอกันนานรึยัง พูดแบบที่ถนัดดีกว่านะถือว่าเราเพื่อนกัน”

“เอ่อครับไอคุณนิคต่อไปนี้จะไม่มีวาจาเพราะๆจากไอเพลงไปถึงคุณแล้วครับจะได้ไม่เขิน”

“555 เพลงนี่คุยสนุกนะหน้าจะได้คุยแบบนี้ตั้งแต่แรกแล้วกุไม่หน้ามัวมานั่งเขินมึงเลย” ปรับตัวเร็วมากเลยครับนิคอ่ะ

“555งั้นก็ตกลงตามนี้ต่อไปคงคุยกันสนุก”

“เออสนุกอ่ะกุเชื่อแต่ช่วยสนใจกุกันหน่อยได้ไหมคุยกันสองคนลืมกุเลยนะทีนี้”

“สมถูกลืมซะบ้างมึง ป่ะนิคไปกันนี่ใกล้เวลาที่พี่เค้านัดและเดี๋ยวไม่ทัน” ผมหันไปพูดกับเอกแล้วถือ

วิสาสะเอาแขนไปโอบไหล่นิคเดินไปครับ

“ไอ้เพลงน้อยๆหน่อยนั่นแฟนกุกุหวง” หึหึวิ่งตามมาอย่างเร็วเลยครับมันผมก็ปล่อยนิคให้มันไปสิครับ
 
แล้วก็เดินนำพวกมันไปหาทางเข้าไปนั่งกลับกลุ่มเพื่อนแบบไม่ให้เป็นที่สนใจ

“เอ่อ นี่ก็ได้เวลาที่พี่นัทแล้วนะครับพี่ขอชมๆน้องๆเลยว่าตรงต่อเวลากันสุดๆ เอาหละ เดี๋ยวพี่

จะแจกกระดาษที่มีชื่อน้องๆแล้วก็รหัสลับไปทีเดียวเลยนะครับชื่อของใครก็หยิบไปแล้วเริ่มแกะรหัส

กันได้เลยนะครับแล้วก็พี่ให้ช่วยกันได้เอาครับได้ไปแล้วหาของตัวเองแล้วส่งต่อให้เพื่อนนะครับ”ดีนะครับที่พี่เค้าใช้วิธีนี้แจกรหัสไม่งั้นผมคงให้ไอเอกไปเอาให้ทำตัวเหมือนไม่มีตัวตนอยู่จริงๆเลยครับผม

“นี่เอกโทรศัพท์มึงอ่ะเป็นแบบปุ่มกดใช่ป่ะเอามาให้กุยืมแป๊ป”ผมได้รหัสมาแล้วครับแล้วผมก็ดูรู้ด้วย

ว่ามันแกะรหัสได้ยังไงคือมันต้องใช้มือถือนะครับแต่ต้องเป็นแบบปุ่มกดนะครับของผมมันแบบสัม

พัสใช้ไม่ได้

“เออๆมีอยู่เอาไปว่าแต่แกะรหัสได้แล้วสิมึงเร็วสมเป็นมึงจริงนะ”

“เออๆก็นะพี่เค้าบอกตัวช่วยมาให้หนึ่งตัวช่วยแล้วไงว่าป้ายชื่อก็เลยมั่นใจ อ่ะเอาคืนไปกุได้แล้ว”ครับ

แกะรหัสเรียบแล้วแล้วครับก็เลยยื่นรหัสให้มันไป แต่จะไปเอาลายเซ็นยังไงนี่สิไม่ค่อยจะอยากมีตัว

ตนเลยกลัวมันวุ่นวาย

“เออรู้แล้วใช่ไหม แล้วมึงจะไปเอาลายเซ็นพี่เค้าได้ไงวะพี่ๆเค้าก็นั่งกันอยู่รวมๆกันแล้วอีกอย่างกน้า

ตามึงอะถ้าไปหาพี่ๆเค้าได้ฮือฮาเป็นจุดเด่นแน่มึงทำตัวปกติไม่เป็นธาตุอากาศที่ไรกุนึกว่ามีเพื่อน

เป็นดารามึง ตามมึงบ้างหละ เดินผ่านต้องเหลียวหลังมามองบ้างหละ รุมมาขอถ่ายรูปบ้างหละ โอ๊ย

สารพัดแล้วนี่พี่แกนั่งกันเป็นกลุ่มขนาดนั้นมึงไปขอลายเซ็นพี่เค้าต้องให้มึงทำอะไรแลกมาอีกด้วย

แค่มึงเดินไปหาพวกพี่ๆเค้าคงทึ่งในความงามของมึงจนมึงเด่นแล้วไหนยังต้องดูว่าเค้าจะให้มึงทำไร

แลกลายเซ็นอีกกุว่ามึงได้เด่นแน่” ดูมันสิครับร่ายยาวมากแล้วไอที่ร่ายยาวมานี่คือยังไงผมก็

ต้องกลายเป็นจุดเด่นที่ผมไม่อยากเป็นใช่ไหมครับวันนี้ ไม่เอาเด็กขาดต้องหาทางให้ได้

“โหนี่มึงไม่ให้กำลังใจกุเลย เดี๋ยวกุว่างี้นะ กุรู้แล้วว่าใครกุว่ากุหาโอกาสที่พี่เค้าออกไปห่างๆจากกลุ่ม

เพื่อนไปขอลายเซ็นเค้าดีกว่า” เอางี้แหละครับเห็นคนเดียวดีกว่าหลายคนจะได้คุยๆด้วยว่าผมไม่

อยากเด่นถ้าคุยได้อะนะเพราะไอพี่รหัสผมนี่อะเด่นสุดๆแล้วครับขืนผมไม่แอบไปขอมีหวังได้เด่นแน่

เพราะคนคงอยากได้พี่แกเป็นพี่รหัสเยอะมากโดยเฉพาะสาวๆในคณะปีนี้สาวๆเยอะครับเกินคาดแล้ว

ก็สวยๆน่ารักๆเยอะด้วยพี่ๆแกยังพูดเลยครับว่าไม่คิดว่าจะมีสาวมาเข้าเยอะขนาดนี่ไม่รู้ฮิตอะไรกันอีกรึป่าว

“แล้วมันจะมีโอกาสหรอวะถ้าพี่เข้าไม่ลุกไปไหนเลยมึงจะทำไงหละ” ไอนิคครับมันหันมาคุยกับผม

บ้างแล้วครับส่วนเมื่อกี้ผมคุยกันกับไอเอก
“ก็ไม่รู้หวะกุว่านะอาจจะให้มึงสองคนช่วยยังไงพวกมึงก็ได้พี่รหัสแล้วแล้วของกุอะก็อยู่ในกลุ่มๆพี่

รหัสมึงด้วย”

“ใครวะมึง”ไอเอกถาม

“พี่ภูมิหวะ”ผมบอกมันแล้วมันก็หันไปคุยไรกับนิคไม่รู้ครับน่าสงสัย

“แม่มเอ๊ย พี่รหัสน้องรหัสคู่นี้ชั่งเหมาะสมกันที่สุดคนนึงก็สวยราวกับภาพวาดราวกับเทพธิดาอีกคนก็

หล่อเหลาราวเทพบุตร”

“ไอเอกไม่ต้องมาจับคู่เลยนะกุชายแท้ไม่ต้องมาจับคู่แบบนี้ให้กุ”

“โธ่ ไอเพลงที่เอกพูดอะกุเห็นด้วยนะเหมาะกันจริงๆคู่ฮอตของปีแน่ๆ”

“โอ๊ย พวกมึงสองคนนี่เข้ากันดีจริงๆแต่อย่ามาจับคู่ได้ไหมแล้วอย่าพูดแบบนั้นด้วยกุไม่อยากเด่น”

“เออๆแต่กุว่าคงยากหวะก็พี่รหัสมึงฮอตจะตาย”

“เออกุรู้แต่กุจะพยายามไม่ให้เด่นกุทำของกุได้มาตั้งนานแล้วคงไม่มาพลาดเอาตอนนี้มั้ง”ที่มั้งนี่

เพราะสังหรใจยังไงชอบกลครับ

“เออๆแต่ดูมึงไม่ค่อยมั่นใจเหมือนทุกทีเลยหวะเพลง”ไอเอกพูดครับ

“กุสังหรใจยังไงไม่รู้นะสิ”

“เออๆขอให้สำเร็จละกันเอ้านั่นพี่เค้าเดินออกไปไหนแล้วมึงย่องตามไปดิ” ไอเอกมันอวยพรผมครับ

พอดีกับที่มันเห็นพี่ภูมิลุกออกไปมันเลยบอกให้ผมตามไปผมก็ตามสิครับจะช้าอยู่ใย แล้วผมก็ตามพี่

แกมาจนถึงใต้อาคารๆนึงครบปลอดคนผมเลยได้โอกาสผมว่าพี่เค้าคงจะเดินไปลานจอดรถครับแต่

ผมเรียกไว้

“เอ่อ พี่ภูมิครับ พี่ภูมิ”

 
“เอ่อมีอะไรครับน้องคนสวย” เอ่อถามอย่างเดียวได้ไหมครับไปต้องทำท่าทางแบบนั้นผมรู้ครับว่าพี่เป็นคลาสโนว่า แต่ประโยคมันแปลกๆเนอะเหมือนพวกจิ๊กโก๋จะฉุดสาวไงไม่รู้เหอะๆ

“เอ่อคือพี่เป็นพี่รหัสผมหนะครับผมเลยจะมาขอลายเซ็นพี่”เหอะๆไม่ปฎิเสธนะครับไอเรื่องว่าเราสวยชินละ

“อ๋อครับแต่ก่อนจะได้ลายเซ็นต้องมีข้อแลกเปลี่ยนนะครับ”

“อืมครับขอแค่อย่าเป็นอะไรที่มันแปลกๆก็พอ”ครับให้แลกเปลี่ยนหนะได้แต่อย่าแปลกเกินไปไม่ยอมทำเด็ดขาด

“อืมก็ไม่แปลกหรอก แค่พี่จะขอน้องเป็นแฟนแล้วถ้าน้องตกลงก็จะให้” นี่นะไม่แปลกของพี่เค้ามาขอ

ผู้ชายเป็นแฟนแค่เรื่องลายเซ็นแค่นี้คิดว่าจะยอมตกลงหรอบ้าไปแล้ว

“พี่ครับนี่หรอที่ว่าไม่แปลกมาขอผู้ชายเป็นแฟนแบบนี้หนะ”

“ไม่เห็นแปลกเลยครับถึงน้องจะเป็นทอมยังไงก็เป็นผู้หญิงอยู่ดี” เหอะๆพี่ภูมิเค้าคิดว่าผมเป็นทอมทั้ง

ที่ผมก็แทนตัวเองว่าผมลงท้ายว่าครับชัดออกขนาดนั้น

“พี่เข้าใจอะไรผิดหรือป่าวครับผมไม่ใช่ผู้หญิงไม่ใช่ทอมแต่ผมเป็นผู้ชายชายแท้ๆด้วยแล้วผมคิดว่า

คำแทนตัวกับคำลงท้ายของผมมันบอกเพศชัดเจนแล้วนะครับ”

“สวยขนาดน้องจะให้พี่คิดว่าเป็นผู้ชายหรอเชื่อยากนะครับ”ยังครับพี่แกยังไม่ยอมเชื่อ

“อะ นี่ครับดูให้เต็มตาว่าผมไม่ได้โกหกแล้วจะได้เลิกคิดที่จะมาจีบผม” ผมล้วงกระเป๋าตังค์มาเปิด

แล้วหยิบบัตรประชาชนยื่นพี่แกครับ พี่แกรับไปดูแล้วทำหน้าอึ้งๆก่อนจะยื่นกับมาคืนให้ผม

“เอ่อน้องเป็นผู้ชายสวยขนาดนี้เป็นผู้ชาย”อะไรของพี่แกนักหน้าเมใกล้หมดความอดทนแล้วนะคุย

ไม่รู้เรื่องสักทีขนาดมีหลักฐานระบุเพศขนาดนั้นยังทำไม่เชื่ออีก

“ครับผู้ชาย แล้วที่นี้พี่จะเปลี่ยนขอแลกเปลี่ยนการได้ลายเซ็นพี่ได้หรือยังครับ” ดูเหมือนพอผมถาม

คำถามนี้สติพี่แกจะกลับมาแล้วนะครับ

“ครับ งั้นพี่เซ็นให้เลยไม่ต้องมีข้อแลกเปลี่ยนแล้วกัน” ดีมาครับข้อเสนอนี้ไม่เสียเวลา(ที่รักเค้าว่านะ

ที่คุยมาเนี่ยก็หมดเวลาไปเยอะแล้วนะ : คนแต่ง)


“งั้นก็ขอลายเซ็นด้วยครับ”ผมพูดพร้อมกับยื่นกระดาษให้พี่แกเซ็น พี่แกก็เซ็นแต่โดยดีครับ

“อ่ะนี่ครับพี่เซ็นให้แล้ว แต่ว่าเรื่องที่พีจะจีบพี่ยังไม่เปลี่ยนใจนะครับ”พี่แกพูดพร้อมส่งกระดาษคืนให้

ผมแต่ไอพี่นี่มันจะไม่จบจริงๆใช่ไหมนี่เริ่มขึ้นอีกแล้วครับ

“พี่ครับผมบอกไปแล้วนะครับว่าผมเป็นผู้ชายแล้วก็ชายแท้ๆด้วยอย่างพี่หน้าตีดีออกอย่างนี้คงมีคน

อย่างให้ไปจีบอีกมากมายไม่ต้องมาจีบผมให้เหนื่อยหลอกครับ”

“ครับที่น้องพุดมาก็จริงแต่พี่ชอบน้องแบบไม่เคยเป็นกับใครมาก่อนแล้วถึงน้องจะเป็นผู้ชายพี่ก็จะจีบ

ให้ได้” โอ๊ยมันจะอะไรนักหนาใกล้หมดความอดทนแล้วนะ

“ผมว่าพี่เลิกคิดที่จะจีบผมเถอะผมจะกลับไปหาเพื่อนและ”พูดจบผมก็เดินมาเลยครับไม่สนใจ แต่พอ

ผมกำลังจะนั่งที่โดยไม่มีใครสังเกตเห็นพี่ภูมิก็วิ่งตามมาดึงแขนผมเท่านั้นแหละครับหันมามองกัน

หมดทำให้ความอดทนของผมเหลือน้อยนิดน้อนนิดจริงๆครับอุส่าหนีมาเพื่อให้สติสงบลงดันตามมา

ทำให้ผมจะสติแตก

“อะไรครับพี่มาดึงแขนผมทำไมผมว่าคุยกันรู้เรื่องแล้วนะแล้วตอนนี้พี่กำลังทำผมหมดความอด

ทน”พูดถามแบบข่มอารมณ์สุดๆอะไรไม่ว่ามาทำให้ผมเด่นเรื่องใหญ่ครับ

“พี่จะมาบอกว่ายังไงพี่ก็จะจีบน้องไม่ว่ายังไงพี่ไม่ตัดใจแน่”เสียงคนทั้งหมดฮือฮากันใหญ่ครับไอเอก

กับไอนิคก็ทำท่าอึ้งนั่นแหละครับความอดทนไอเพลงสิ้นสุดลง

“กุบอกว่า กุเป็นผู้ชาย เลิกคิดที่จะจีบกุได้แล้วถ้าคิดจะลองจีบผู้ชายหน้าสวยๆดูไปหาคนอื่นกุไม่ได้

ชอบผู้ชายมึงเข้าใจไหม”ความอดทนหมดความเคารพรุ่นก็หมดด้วยครับเหอะๆ

“ขึ้นกุขึ้นมึงเลยหรอครับน้องพี่แค่จะจีบน้องเองแล้วก็ไม่ใช่ว่าเพราะเหตุผลนั้นด้วย พี่แค่ชอบน้อง

แบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อนเท่านั้นเองชอบจนไม่สนเรื่องเพศหนะ”

“เออ กุมึงนี่แหละ มึงทำกุหมดความอดทนเองที่มาทำให้กุเด่นเนี่ย”

“เอ่อๆไอเพลงที่มึงโกธรๆอยู่นี่อ่ะเพราะพี่เค้าจีบมึงหรือเพราะพี่เค้าทำให้มึงเด่นวะ”ไอเอกครับลุกขึ้น

มาพร้อมกับไอนิคแล้วถามผม ไอนิคก็เกาะแขนไอเอกแล้วพยักหน้าเห็นด้วยคงกลัวผมมั้งไม่เคยเห็น

ผมตอนของขึ้นนี่ครับ

“ไม่ได้โกธรที่จีบแต่โกธรที่คุยไม่รู้เรื่องแล้วมาทำให้กุเป็นจุดเด่นเนี่ยมึงก็รู้ว่ากุไม่ชอบ”

“เออๆกุเข้าใจแล้ว สรุปว่างั้นพี่เค้าก็ยังจีบมึงได้สิมึงไม่ได้โกรธเค้าเรื่องนี้นี่ใช่ไหม”มันพูดแล้วยิ้ม

แบบคนกำลังได้ของเล่นถูกใจ

“งั้นพี่ภูมิครับก็จีบมันต่อไปเถอะมันไม่ได้โกธรที่พี่จีบมันส่วนเรื่องจะให้มันพูดจาดีๆด้วยคงหมดหวัง

แล้วแหละเพราะพี่ไปทำให้มันกลายเป็นจุดเด่นเข้าซึ่งมันไม่ชอบเอามากๆแล้วจากที่จีบมันยากอยู่

แล้วก็คงยากขึ้นไปอีก”ผมว่าไอเอกเริ่มไว้ใจไม่ได้แล้วมันนึกอะไรสนุกๆทีไรหยุดไม่เคยอยู่คงต้องดู

ว่ามันจะทำอะไร

“ครับ งั้นพี่ก็จีบได้สินะครับแต่เรื่องว่ายากพี่ไม่สนหรอกครับยังไงพี่ก็จะต้องจีบให้ติดให้ได้พี่ตัดสินใจ

แล้วและจริงจังมากด้วย”

“งั้นดี ไอเพลงมึงก็ปล่อยพี่เค้าจีบไปแล้วจะทำยังไงก็เรื่องของมึงไม่ได้อะไรมากไม่ใช่หรอที่เค้ามา

จีบมึงหนะ กุอยากชมอะไรสนุกๆจัดให้กุหน่อยแล้วกัน”เหอะๆมันพูดซะทุกคนทำหน้าสงสัยกันหมด

แต่ผมรู้ว่าไออะไรสนุกๆที่มันว่าหนะเป็นยังไงใช่เหตุการณ์แบบนี้จะไม่เคยเกิดขึ้นซะที่ไหนแล้วในเมื่อ

ไอคุณเพื่อนมันพูดขนาดนี้แล้วยังไงในที่สุดมันก็จะหาวิธีที่ได้ชมเรื่องสนุกของมันจนได้ในที่สุด

แหละครับ


“เออๆกุจัดให้ก็ได้ถึงกุไม่ตกลงสุดท้ายยังไงเพื่อเรื่องสนุกของมึงกุก็ต้องยอมตกลงในที่สุดอยู่ดี

เพราะฉะนั้นไอภูมิมึงหนะจีบกุได้แต่จะต้องเจอกับอะไรบ้างไม่รับประกันหวะยังจะจีบกุอีกไหม”ผม

ถามแบบท้าทาย

“พี่ยืนยันครับไม่ว่ายังไงก็จะจีบให้ได้มันคงไม่ได้ร้ายแรงอะไรนักหรอกน้องดูไม่น่าจะทำอะไรหน้า

กลัวได้”(ไม่รู้อะไรซะแล้วไอพี่ภูมิสองเพื่อนซี้นี่หนะดูภายนอกไม่ได้หรอกมีเรื่องหน้าเหลือเชื่ออีก

หลายอย่างที่แกคิดไม่ถึง : คนแต่ง)

“หึหึ จะคิดอย่างนั้นก็ได้ครับไม่ว่ากัน”

“งั้นพี่จีบได้สินะครับ”ไอภูมิถาม

“อืม”ผมตอบ แต่พอตอบเสร็จทุกคนเฮกันหมดมันอะไรกันวะทุกคนเชียร์มันงั้นหรอ

“เอ่อไม่มีอะไรกันแล้วใช่ไหมครับพวกพี่ลุ้นกันแทบตายกลัวมีเรื่อง”

“เออ/ครับ”พวกผมกับไอภูมิหันไปตอบพี่ต้า

“ถ้าอย่างนั้นน้องๆก็แก้รหัสกันต่อไปนะครับยังไม่มีใครแก้ได้เลยสู้ๆนะครับพี่เอาใจช่วยมีเวลาอีกทั้งวัน”พี่ตาร์พูดครับ

“ใครบอกมึงไอตาร์ว่ายังไม่มีน้องเพลงเค้าไขรหัสออกแล้วมันเลยมีเรื่องขึ้นมาหละ”

“จริงดิวะ ไวจังไม่คิดว่าจะมีใครไขออกไวขนาดนี้กับแค่ตัวช่วยแรกจริงหรอครับน้องเพลงที่ไอตา

ร์พูด”พี่ตาร์คุยกับไอเพลงแล้วหันมาถามผม

“ครับ มันก็ไม่ได้ยากเท่าไหร่ผมชอบเรื่องพวกนี้เหมือนกันพอดี แล้วก็พี่บอกว่าให้ช่วยกันได้ใช่ไหมครับ”

“อ่อครับช่วยได้น้องเพลงจะช่วยเพื่อนก็ได้นะ”

“งั้นก็ ป้ายชื่อรุ่นพี่ กลับโทรศัพท์มือถือแบบมีปุ่มกด แล้วก็ข้อความครับแค่นี้ก็คงง่ายต่อการแก้แล้ว

แต่คงไม่บอกซะทีเดียวเดี๋ยวจะหมดสนุก” ผมหันไปบอกตัวช่วยกับเพื่อนๆครับเพราะยังไงผมคงไม่

เด่นไปกว่านี้แล้วหละจะกังวลไปทำไม (ปรับตัวเร็วมากเลยที่รัก : คนแต่ง) (ก็นะในเมื่อเป็นไปแล้วมัน

กลับคืนไม่ได้ก็ไม่เห็นต้องมานั่งเครียดอะไรที่ไม่อยากเป็นจุดเด่นเพราะไม่ชอบความวุ่นวายแต่ไม่ใช

จะอยู่กับมันไม่ได้สักหน่อย : เพลง)
พิสูจน์รักวัดใจ นายเทพบุตรคลาสโนว่า & bad guysหนุ่มหล่อร้าย นายเพื่อนรัก

ออฟไลน์ zatamare

  • สมุนเป็ด
  • *
  • กระทู้: 833
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 68

ถูกใจให้เป็ด +3
“โหน้องเพลงนี่ขี้แกล้งเหมือนกันนะครับ ว่าแต่สวยๆแบบน้องเพลงนี่ทำยังไงถึงหลุดลอดสายตาพวก

พี่ไปได้หละครับ”พี่ตาร์ถามผมครับทำหน้าแบบสงสัยสุดๆ

“ก็แค่อยู่ในที่ๆไม่ค่อยมีคนสนใจน่ะครับถ้าไม่มีเรื่องกับใครแถวนี้ผมก็คงไม่เด่น”

“ไม่หรอกครับไอภูมิมันเห็นน้องตั้งแต่วันแรกตอนเย็นที่มีเรื่องแล้วแหละแต่มันไม่ยอมบอกพวกพี่ว่า

คนที่มันชอบเป็นใครบอกแต่ว่าให้พวกพี่ไปหากันเอาเองแล้วมันก็บอกชื่อเพลงมาด้วยนะขนาดมีป้าย

ชื่อพี่ยังหากันไม่เจอเลยทำยังไงหรอครับ”

“คือพวกพี่พี่ก็คงไม่คิดว่าผมเป็นผู้ชายเลยไม่สังเกตมั้งครับแล้วอีกอย่างป้ายชื่อผมมันหันเข้าตัว

ตลอดหนะครับ” ตอนนี้พวกนั่งกันอยู่ที่โต๊ะไม้ในซุ้มสาขาแล้วนะครับพอดีว่าพวกที่ได้พี่รหัสแล้วจะ

ให้แยกออกมาอยู่ตรงนี้หนะไอเอกกับไอนิคมันก็นั่งอยู่ด้วยนะครับแต่มันเข้าโหมดโลกนี้สีชมพูกันอยู่

สองคนไม่สนใจใครแล้วครับ

“โหดูถ้าน้องเพลงจะไม่ชอบให้ใครสังเกตเห็นเอามากๆเลยนะครับออกจะสวยอย่างนี้เป็นคนขี้อาย

หรอครับ”สงสัยไม่เลิกเลยครับพี่ตาร์อ่ะ

“ป่าวหรอกครับผมแค่ไม่ชอบความวุ่นวาย คือผมยอมรับนะครับว่าผมมันสวยหุ่นนางแบบถึงจะไม่มี

นมก็เถอะมันต้องทำให้ผมเป็นจุดสนใจจุดเด่นแล้วความวุ่นวายก็จะตามมาแน่ๆซึ่งผมไม่ชอบแต่ตอน

นี้คงหนีไม่พ้นแล้ว”พูดจบผมก็หันไปทำตาเขียวใส่ไอภูมิครับมันก็นั่งมองหน้าผมไม่ได้รู้สึกอะไรเลย

สักนิดยังมีหน้ามายิ้มให้ผมอีกตังหากอยากบีบคอมันจริงๆ

“น้องเพลงยอมรับว่าสวยหุ่นนางแบบด้วยหรอครับพี่เห็นพวกหน้าสวยแบบน้องเพลงเค้าไม่ยอมรับ

กันนะครับแต่อาจเพราะก็ไม่ได้สวยมากแบบน้องเพลงก็ได้มั้ง”พี่ตาร์นี่ขี้สงสัยจัง

“ป่าวหรอกครับผมแค่ชินครอบครัวผมเรียกผมคนสวยจนชินน่ะในใจไม่ได้ยอมรับเลยแต่มันคือเรื่อง

จริงก็เลยต้องยอมรับแม้ใจไม่อยาก”

“อ่อครับพี่เข้าใจเพราะน้องเพลงสวยมากจริงๆสวยราวกับภาพวาดประมาณนั้นเลยครับพี่ก็ไม่รู้ว่ายัง

ไงแต่แบบว่าคำนี้เหมือนมันจะเหมาะสุด”

“ครับๆพี่ไม่เป็นไรครับบอกแล้วว่าผมชินแล้ว ว่าแต่บอกตัวช่วยไปเยอะแล้วทำไมยังไขไม่ได้อีกนะ

แล้วนี่ถ้าไขกันไม่ได้อะไรยังไงจะโดนทำโทษอะไรไหมครับเนี้ย”

“อ่อก็แคไขออกช้าเงื่อไยในการได้ลายเซ็นก็จะแบบว่าโดนแกล้งเยอะขึ้นอ่ะครับแต่ไม่มีอะไรมาก

หรอกว่าแต่พวกน้องอยากร่วมด้วยไหมพิเศษสำหรับพวกน้องเลยพี่ถูกชะตาพวกน้องจังเหมือนได้

เจอพวกเดียวกันยังไงไม่รู้”เหอะๆรู้สึกเหมือนกันเลยแต่ไม่อยากบอกแล้วไอเรื่องรหัสลับกำคำไบ้แล้ว

เรื่องแกล้งน้องแผนพี่ตาร์ชัวร์

“อะไรไอตาร์อย่างมึงได้ไง”ไอภูมิมันหันไปเถียงใส่พี่ตาร์

“กุไม่ได้ว่าน้องเค้าเป็นพวกเดียวกับกุน้องเค้าดูไม่น่าจะใช่แต่ความรู้สึกมันบอกว่าพวกเดียวกันหวะ”พี่

ตาร์อธิบาย

“เออๆไม่เถียงมึงและเปล่าประโยชน์ทุกที”นึกจะยอมก็ยอมนะไอภูมิ

“เฮ้ยย มึงสองตัวออกมาจากโลกสีชมพูดของพวกมึงได้แล้วมีเรื่องสนุกๆให้ทำแม่มจะ

หวานกันไปไหน”เสียงผมหันไปกระชากไอคู่รักออกจากโลกของพวกมันครับ

“เรื่องสนุกอะไรของพวกมึงวะ”ดูมันไม่สนใจใครแล้วไม่ได้รู้เรื่องอะไรเลย

“เอ่อน้องเอกกับน้อนิคครับที่พวกพี่นั่งคุยกันมานานสองนานน้องสองคนไม่ได้ฟังไม่รู้เรื่องอะไรกัน

เลยหรอครับ”พี่ตาร์แกถามครับ ผมอยากตอบแทนจังว่าไม่มีอะไรเข้าหูมันหรอครับ

“เอ่อคุยกันไปนานขนาดนั้นเลยหรอครับ แหะๆขอโทษด้วยนะครับพอดีผมกับนิคก็คุยกันเพลินจนลืม

ไปเลยว่ามีคนอื่นอยู่ด้วย” ยังมีหน้ามาพูดอีกมัน

“งั้นหรอครับ เอาเป็นว่าเรื่องสนุกที่น้องเพลงเค้าว่าหนะคือว่าเพื่อนๆน้องยังไม่มีใครไขรหัสได้เลย

แล้วคือยิ่งไขช้าพวกพี่ก็จะยิ่งแกล้งเยอะขึ้นตอนน้องเค้ามาขอลายเซ็นทีนี้พี่จะชวนพวกน้องมาร่วม

ด้วยนะครับเลยจะปรึกษาว่าเอายังไงดี”พี่ตาร์หันไปอธิบายให้ไอคู่รักมันฟังครับไอเอกนี่ยิ้มซะผมว่าสนุกแน่

“แบบนี้ก็แจ่มสิพี่เรื่องแกล้งคนอะขของชอบงั้นด้วยพวกผมช่วย”ไอตาร์พูดครับ

“ครับได้เลยแต่พี่ยังไม่เห็นแววว่าใครจะไขออกเลยนะครับถ้าไม่มีคนไขได้ก็ไม่สนุกสิ”พี่ตาร์บอกครับมันก็เรื่องจริง

“ไม่ต้องห่วงพี่เดี๋ยวเรื่องนี้ผมให้นิคจัดการให้ ไอเพลงบอกวิธีไขรหัสให้นิคทีอ่อแล้วก็คำไบ้แบบที่ทำ

ให้รู้เลยอ่ะว่าต้องทำไงมีไหมวะ”ไอเอกมันบอกพี่ตาร์แล้วหันมาถามผม

“ได้ดิงั้นนิค คือว่าตัวเลขที่พี่เค้าให้มาอ่ะมันเป็นเลขนแป้นโทรศัพท์กับจำนวนครั้งที่จะต้องกดแล้วจะ

ได้ตัวอักษรภาษาอังกฤษพอเอาทั้งหมดมารวมกันก็จะเป็นชื่อที่อยู่กับป้ายชื่อพวกพี่เค้าอ่ะ สังเกตุ

ไหมว่าป้ายชื่อรุ่นน้องพี่เค้าเขียนเป็นภาษาไทยแต่ของพวกรุ่นพี่จะเป็นภาษาอังกฤษเพราะรหัสนี้ต้อง

ใช้กับตัวอักษรของภาษาอังกฤษเท่านั้นเพราะปุ่มของโทรศัพท์ทุกยี่ห้อน่าจะเรียงตัวอักษรอังกฤษไว้

ที่เลขเดียวกันแต่ถ้าเป็นภาษาไทยมันจะไม่เหมือนกัน แล้วก็นะไอนิคมึงหาคนโชคดีที่จะอธิบาย

อย่างระเอียดคนนึงก่อนพวกนั้นจะได้มีแรงกระตุ้นส่วนที่หรือมึงไปบอกแค่ว่าเลขบนแป้นกับจำนวน

ครั้งก็พอจะได้มีคนไขได้กันสักที”ผมนั่งอธิบายให้ไอนิคฟังครับเพื่อที่มันจะได้ทำตามแผนพอมันฟัง

เสร็จก็ลุกไปทันทีเลยครับ ที่ไอเอกมันให้ไอนิคเป็นเพราะมันรู้ว่าถ้าเป็นผมไปคงได้หมดสนุกเพราะ

ทุกคนจะมารุมผมหมดอีกอย่างเรื่องหาวิธีแกล้งอ่ะผมกับมันถนัดนักแหละครับ


“อืมงั้นพวกเราก็ลุกไปรวมกลุ่มกับพวกพี่คนอื่นๆกันครับจะได้แกล้งกันสนุกๆแล้วพี่จะได้แนะนำน้องๆ

ให้เพื่อนพี่ด้วย”พี่ตาร์บอกเสร็จพวกเราก็ลุกเดินตามพี่ตาร์ไปครับ

“เฮ้ยๆพวกมึงนี่น้องเพลงกับน้องเอกนะรู้จักกันไว้แล้วก็นะเดี๋ยวจะมีเรื่องสนุกๆพวกมึงคอยนั่งชมนะ

แล้วก็น้องเพลงกับน้องเอกรู้จักพวกพี่ๆเค้าแล้วใช่ไหมครับ”พี่ตาร์คุยกับเพื่อนแล้วหันมาถามผมกับไอเอก

“ครับ ดีครับพี่ๆ”ผมกับไอเอกพูดพร้อมกันแล้วนั่งลงตรงที่ว่างแต่ไอภูมินี่สิมันมานั่งเบียดผมทำไม

“นี่ไอภูมิที่มันมีตั้งเยอแยะทำไมไม่ไปนั่งมานั่งเบียดกุทำไมวะ”ผมหันไปว่าไอภูมิครับ

“ก็พี่อยากอยู่ใกล้ๆน้องเพลงนี่ครับ”ยังมีหน้ามายิ้มตามไม่รู้สึกอีกด้านพอกับไอเอกเลยมั้งนี่อ่ะหรือจะ

มากกว่าวะมัน

“ด้านนะมึงอ่ะ อยากนั่งอะได้แต่อย่ามาเบียดกุเดียวกุยันให้ความนับถือมึงเป็นรุ่นพี่กุหมดไปแล้วอย่า

คิดว่ากุจะไม่กล้าทำไรมึงนะ”

“ครับๆกลัวแล้วเขยิบออกก็ได้ครับ”มันพูดหน้างอๆแล้วก็ออกห่างผมไปนิดนึงนิดนึงจริงๆครับแต่ก็เอา

เถอะปล่อยมันไปไม่เห็นต้องแคร์

“โหๆ ไอภูมิเทพบุตรคลาสโนว่าตัวพ่อส่อแววกลัวเมียตั้งแต่ยังไม่ทันได้เป็นอะไรกันเลยเว้ยภาพ

เมื่อกี้หาดูยากนะเนี่ย”พี่คินแซวไอภูมิครับ

“พูดดีไปไอคินไว้มึงเตอคนที่ชอบจริงๆแบบกุแล้วมึงจะรู้”ไอภูมิมันหันไปแขวะเพื่อนมันครับ

“เออๆไว้กุเจอก่อนแล้วกัน”ไอพี่คินพูด

“หึหึ พี่คินครับถ้าอยากเห็นภาพหายากแบบนี้เดี๋ยวพี่คินก็ได้เห็นบ่อยๆแล้วครับเพราะเพื่อนผมมันไม่

ธรรมดา”ไอชินมันหัวเราะแบบมีเล่ห์นัยครับแล้วหันไปพูดครับพี่คิน

“ไม่ธรรมดายังไงหรอครับสวยแบบนี้มีอะไรที่ไม่ธรรมดาอีกครับเนี่ย”ไอพี่คินมันถามไอเอกแต่หันมา

ทำตาหวานให้ผมผมก็ทำหน้าเฉยเหมือนมองไม่เห็นไปครับ

“นี่ไอคินมึงหนะทำอะไรกุบอกอะไรไว้จำได้ไหม”ไอภูมิหันไปพดกับพี่คินเสียงเข้มครับเรื่องไรของมันวะ

“เออๆจำได้ไม่ยุ่งหรอกกุกลัวมึงจะตายแต่น้องเค้าสวยมากนี่หว่าก็ต้องมีบ้างดิ”เอ่อมันไปคุยกับพี่คิน

เรื่องห้ามยุ่งกับผมตอนไหนเนี่ยทำอย่างกับผมกับมันเป็นแฟนกันไปแล้ว

“เออจำคำมึงไว้ให้ดีหละไอคิน”มันทำเน้นเสียงใสพี่คิน

“เออ”พี่คินตอบครับน้ำเสียงหวาดๆไม่รู้จะไปกลัวอะไรมัน

“นี่ไอภูมิกุจำได้นะว่ากุกับมึงยังไม่ได้เป็นอะไรกันมีสิทธิอะไรมาห้ามคนอื่นมายุ่งกับกุห๊ะ”ผมโวย

“ตอนนี้ก็เป็นพี่รหัสน้องรหัสกันแล้วไงครับพี่จะห่วงน้องรหัสพี่ไม่เห็นแปลก”ไอภูมิตอบ

“ด้านแถได้อีกนะมึง”

“ก็พี่หวงนี่ไม่อยากให้ใครมาวุ่นวายกับน้อง”

“หึ ไอเรื่องที่ไม่อยากให้ใครมาวุ่นวายกับกุนะดีนะแต่จะดีกว่านี้ถ้ารวมมึงด้วยที่ไม่มาวุ่นวานกับกุแล้ว

มาหวงอะไรกุกุเป็นอะไรกับมึง”ผมว่าไปมันทำหน้าหงอยหมดหมาดคลาสโนว่าเลยมัน

“ก็ยังไม่เป็นแต่คงไม่นานหรอกครับพี่จะทำให้สำเร็จ”มันพูดเสียงเบา

“หึหึ คงยากอะมึง”

“5555 ฮาว้อยคลาสโนว่าภูมิไอคนมั่นใจสูงไม่กลัวใครหายไปไหนวะเนี่ยทำหน้าหงอยๆแบบนี้กุพึ่ง

เคยเห็น”ไอพี่คินมันขำแบบสุดๆเลยครับหัวเราะไปจับท้องไปด้วยรุ่นพี่คนอื่นนก็ฮากันไป

“พูดดีไปนะมึงไอคินเดี๋ยวจะโดน”มันขู่เพื่อนมันครับ

“ทีกลับกุนะเสียงเข้มทำขู่มาเชียว”พี่คินพูดกับไอภูมิเหมือนน้อยใจได้ไอภูมิมันทำไม่สนใจครับ

“อ่าวๆพวกมึงอะหยุดเปิดสงครามกันเองได้แล้วเหยื่อมานู่นแล้วว่าแต่จะเป็นน้องรหัสใครวะกุจำได้ว่า

มึงเล็งไว้นี่ไอคิน”พี่ตาร์ดึงความสนใจของพวกผมให้หันไปมองเหยื่อที่บอกว่าเป็นคนที่พี่คินเล็งไว้

ผมจำได้ครับผู้หญิงคนที่กำลังเดินมาเป็นคนที่ถามเรื่องอาหารที่พวกพี่แกทำวันนั้นแหละครับน่ารักดี

นะครับแล้วดูเป็นคนมั่นใจในตัวเองสูงด้วยไม่อย่างนั้นวันนั้นเธอคงไม่ถามอะไรมากมายที่หลายคน

อยากรู้แต่ไม่กล้าถามออกมาซะเยอะขนาดนั้นหรอกครับ

“ว่าใครครับน้องยิ้มรู้ตัวพี่รหัสแล้วหรอครับว่าแต่ได้ใครเอ่ย”พี่คินเอ่ยทักยิ้มครับที่รู้ชื่อก็เพราะป้ายชื่อ

นะครับแต่พี่แกทักแบบเหมือนสนิทกันมานานงั้นแหละเหอะๆ

“เอ่อค่ะพี่คินคะพี่เป็นพี่รหัสยิ้มขอลายเซ็นด้วยค่ะ”ยิ้มพูดกับพี่คินครับผมว่านะมันจะลงตัวไปหน่อย

ไหมที่คนที่ตัวเองชอบดันมาเป็นน้องรหัสทั้งพี่คินแล้วก็ไอภูมิผมเลยหันไปมอพี่ตาร์แบบอยากได้คำ

ตอบพี่แกก็ยิ้มแบบว่าอย่างที่น้องคิดนั่นแหละ

“งั้นก็ต้องทำอะไรแลกเปลี่ยนนะครับ”พี่คินพูดน้ำเสียงเหมือนลองใจอีกฝ่ายทุกคนก็เหมือนรู้หน้าที่

ปล่อยให้เป็นหน้าที่พี่คินไปเลย

“แล้วต้องทำยังไงคะ”ยิ้มถาม

“อืมก็ตกลงเป็นแฟนกับพี่นะครับ”เหอะๆทำเอาอึ้งกันหมดครับไม่มีใครคิดว่าพี่คินมันจะทำแบบนี้คือ

แบบว่าพูดไปแบบน้ำเสียงที่ขออีกฝ่ายเป็นแฟนจริงๆไม่ใช่ทำเพื่ออยากแกล้ง แล้วก็อีกอย่างที่ผมคิด

สมกับที่อยู่กลุ่มเดียวกันแล้วเป็นคลาสโนว่าเหมือนกันจริงๆไอลูกไม้นี่หนะ

“เอ่อคือพี่คินคะยิ้มไม่เห็นมันจะเกี่ยวกับคำถามของยิ้มตงไหนพี่คินเข้าใจอะไรผิดรึป่าวครับ”ยิ้มถามพี่คินครับ


“ป่าวนี่ครับคือว่าพี่ชอบน้องก็เลยจะขอน้องเป็นแฟนก็เลยคิดว่าถ้าน้องยิ้มตกลงพี่ก็จะเซ็นให้แค่นั้น

แหละครับ”พี่คินอธิบาย

“เอาเรื่องรายเซ็นมาขอเป็นแฟนพี่คิดว่าแอยากได้ลายเซ็นมันถึงขนาดต้องตกลงเป็นแฟนกันเลย

หรอคะ”555แนวคิดมันคุ้นๆนะพี่คินนิ่งไปนิดนึกก่อนพูดตอบ

“พี่ก็ไม่คินว่างั้นนะครับก็แค่รองดูเผื่อใจเราจะตรงกัน”แหนะมีหยอด

“อย่างนั้นหรอคะแล้วถ้ายิ้มไม่ตกลงจะเป็นยังไงคะ”ยิ้มถามอีกครั้งพี่คินหน้าเหวอหน่อยๆคงไม่เคย

คิดว่าจะมีคนปฏิเสธตัวเองมั้งครับ

“ก็คงจะจีบต่อไปจนกว่าจะสำเร็จแหละครับเพราะพี่จีบใครก็ได้ได้มาเป็นแฟนให้ได้”พี่คินพูดมั่นใจ

“งั้นหรอคะพี่คินคงยังไม่เคยมีใครปฏิเสธ”ยิ้มถามต่อ

“ครับไม่เคย”พี่คินตอบ”

“งั้นนี่คงเป็นครั้งแรกมั้งคะเพราะยิ้มไม่ตกลง”ยิ้มบอกกับพี่คิน

“ทำไมหละครับ”คินถาม

“เพราะพี่คินคงเห็นแค่ว่ายิ้มน่ารักดีเลยอยากจีบแล้วที่ยิ้มได้พี่เป็นพี่รหัสเนี่ยก็คงฝีมือพี่แหละเพราะพี่

ก็รับนิคเป็นน้องรหัสไปแล้วรับอีกคนเป็นยิ้มแล้วมาขอเป็นแฟนคงไม่ผิดจากที่ยิ้มคิดหรอค่ะแล้วอีก

อย่างพี่คงจะแค่จีบให้ติดให้ได้เพราะคงไม่เคยมีใครปฏิเสธแล้วนะคะพอพี่จีบแล้วอกีไม่นาก็คงมีคน

อื่นที่ถูกใจพี่อีกแล้วพี่ก็คงจะเบื่อยิ้มในที่สุดซึ่งยิ้มไม่ต้องการแบบนั้นแล้วอีกอย่างคือยิ้มไม่ได้ชอบพี่

ในแบบนั้นแต่ถ้าเป็นแบบพี่ชายคงจะได้เพราะพี่คินทำอาหารเก่งนะคะยิ้มชอบ”ยิ้มอธิบาย

“บอกมาซะขนาดนี้แล้วคงผิดหวังครั้งแรกซะแล้วพี่อ่ะ แต่เรื่องอยากให้เป็นพี่ชายหนะได้เลยครับ

เพราะพี่ก็อยากมีน้องสาวเหมือนกันแถมยังเป็นคนมั่นใจแล้วก็ตรงๆดีพี่ชอบ”พี่คินบอกกับยิ้มครับ

เปลี่ยนอารมณ์เร็วดีนะครับ

“คะงั้นเป็นพี่เป็นน้องกันนะคะ แล้วเรื่องลายเซ็น?”ยิ้มสรุปเรื่องแล้วหันไปถามเรื่องลายเซ็นกับพี่คิน

“อ่อเดี๋ยวพี่เซ็นให้เลยต้อนรับน้องสาวไงครับ”พี่คินตอบยิ้มๆ

“ค่ะนี่ค่ะกระดาษ”ยิ้มส่งกระดาษให้พี่คินเซ็นแล้วยิ้มให้ เป็นอันจบเรื่องแต่ผมว่าผมอยากได้ยิ้มมาเป็น

เพื่อนในกลุ่มอีกคนแล้วหละชอบนิสัยของยิ้มจังครับ

“งั้นก็เป็นเอาเข้าใจกันแล้วใช่ไหมงั้นน้องยิ้มครับนั่งตรงนี้กับพวกพี่ได้เลยนะแล้วก็นั่นเพื่อนๆรุ่นเดียว

กันทำความรู้จักกันเองแล้วกันพี่ขะไปรอดูเหยื่อแล้วหละ”พี่ตาร์พูดกับยิ้มแล้วก็เดินไปยืนรอพวกรุ่น

น้องที่จะมาขอลายเซ็น

“เอ่อดีค่ะเราชื่อยิ้มนะยินดีที่ได้รู้จักแล้วเหยื่ออะไรหรอที่พี่ตาร์ว่าอ่ะ”ยิ้มทักทายพวกผมแล้วแนะนำตัวครับ

“อ่อดีครับเราเพลงแล้วนั่นไอเอกกับไอนิคคงพอจะรู้จักมันจากวีรกรรมในวันแรกแล้วนะแต่ไม่ต้อง

สนใจมันมากหรอกมันอยู่ในโลกสีชมพูกันสองคนไม่รู้เรื่องอะไรหรอกเดี๋ยวคงต้องแนะนำอีกทีส่วน

เรื่องเหยื่อหนะคืองี้นะ...”ผมแนะนำตัวเองแล้วก็เพื่อนอีกสองคนของผมให้ยิ้มฟังแล้วก็เล่าเรื่องที่

พวกผมจะร่วมกับพี่ๆแกล้งเพื่อนๆให้ยิ้มฟัง

“อ่อแบบนี้นี่เองงั้นดีเลยของชอบเหมือนกันแล้วก็เราก็ร่วมด้วยได้ใช่ไหม”555คิดไม่ผิดเลยจริงๆที่

อยากได้มาเป็นเพื่อนพวกเดียวกันจริงๆด้วยครับ

“ได้สิเต็มที่เลยครับแล้วก็นั่นพี่ตาร์แกพาเยื่อมาแล้วเราให้ยิ้มจัดการก่อนเลย”ผมบอกยิ้มเธอก็ยิ้มรับ

ทันทีก็จะเดินไปคุยอะไรกับพี่ตาร์ไม่รู้ครับแต่ตอนนี้ผมขอกระชากไอคู่รักออกจากโลกของพวกมันก่อน

“นี่ไอเอกมึงพาไอนิคออกมาจากโลกของพวกมึงได้แล้วบอกว่าจะสนุกเองไม่ใช่หรือไงวะ”เรียกมัน

พร้อมกับตบกระบาลมันไปหนึ่งทีครับ

“โหยไอเพลงเรียกดีๆก็ได้ไม่ต้องตบกระบาลกุ”ไอเอกมันหันมาโวยใส่ผม

“เออๆนั่นหนะเรื่องสนุกมึงกำลังจะเกิดแล้วก็นะนั่นยิ้มเพื่อนใหม่เดี๋ยวค่อยแนะนำอีกทีกุรู้ว่าเรื่องเมื่อกี้

ตั้งแต่ตอนพี่คินเค้าเริ่หม้อน้องรหัสมึงไม่รู้เรื่องอะไรเลยเพราะเข้าโลกส่วนตัวกันไปสองคนกับไอนิ

คเรียบร้อยแล้วมึงเลยไม่รู้ว่าพี่คินเค้าโดนปฏิเสธเป็นครั้งแรก”ผมบอกไอเอกแล้วก็แนะนำยิ้มให้มัน

ก่อนที่จะแนะนำอีกที

“มีเรื่องน่าสนุกแบบนั้นด้วยหรอวะแม่มพลาดเลยไงกุ”ไอเอกมันพูดแบบเสียดาย

“เออเลิกเสียใจได้และยังมีเรื่องสนุกอีกเยอะนั่นยิ้มให้ไอคนนั้นมันทำอะไรวะ”พมบอกไอเอกแล้วเห็น

ยิ้มกำลังให้ผู้ชายคนนึงทำอะไรสักอย่างอยู่เลยเรียกให้ไอเอกดูด้วย

“อ่อ555แม่มคนชื่อยิ้มที่แจ๋วดีเหมือนกันหวะให้เพื่อนเต้นลูบเป้าต่อนหน้าคนเยอะๆ”ไอเอกมันมอง

ไปแล้วก็ขำไปตอบผมไป

“เออแจ๋วจริงกุเลยอยากสนิทกันไว้กุหว่าน่าจะเป็นเพื่อนกันได้มึงว่าไหม”

“เออกุก็ว่างั้นว่าแต่ตอนนี้ไปร่วมด้วยช่วยกันแกล้งก่อนมึงนิคครับไปด้วยกันนะเอกรู้ว่านิคก็ชอบ”หึหึ

ตอนมันพูดกับผมนะมันทำเสียงซะแต่พอพูดกับไอนิคนะเสียงหวานเชียวมัน และหลังจากนั้นพวกผม

กับพวกรุ่นพี่ก็ร่วมด้วยช่วยกันแกล้งครับแต่มีคนนึงชื่อนัทครับเป็นผู้ชายนะมันกวนเอามากๆจนพี่ตาร์

กับไอเอกเลยรวมหัวกันให้มันเดินไปขอผู้ชายคนนึงเป็นแฟนดูหน้าจะเป็นรุ่นพี่นะหน้าตาดีแต่ดูโหดๆ

ยังไงไม่รู้ตอนแรกมันไม่ยอมนะแต่พวกผมนี่ช่วยกันท้าครับว่ามันคงไม่กล้าหรอกไม่แน่จริงมันก็เลย

ไปขอครับแล้วไอที่น่าสนใจคือพี่เค้าจับมันกอดแล้วห้อมแก้มซะฟอดใหญ่จนไอคนกวนๆกล้าๆเมื่อกี้

หน้าแดงแล้วยืนชี้หน้าพี่แกค้างเลยครับก่อนพี่แกจะตกลงแล้วเดินมาคุยอะไรกับพี่ตาร์ก่อนไปไม่รู้พี่

ตาร์ก็เลยให้พี่รหัสมันซึ่งก็พี่ฟ้าแฟนพี่แกนั่นแหละไปเซ็นลายเซ็นให้ตอนนั้นมันยังยืนค้างอยู่เลยพวก

ผมเลยฮากันกลิ้งก่อนที่พี่ตาร์จะเดินเข้าไปหามันแล้วดึงแขนมันแรกสติพร้อมกับพูดให้ได้ยินกันทั่ว

ว่า“เตรียมตัวเตรียมใจไว้ให้ดีนะน้องไปขอมันเป็นแฟแล้วมันตกลงเนี่ยอย่าได้ไปจีบใครหรือทำตัว

สนิทกับใครเกินคำว่าเพื่อนหละเพราะเดี๋ยวมันจะเรื่องใหญ่ เพราะมันตกลงเป็นแฟนกับใครคือไม่ใช่

รับปากแค่เล่นๆแต่มันเอาจริงใครมายุ่งกับน้องหรือน้องไปยุ่งกับใครพี่ว่าคนๆนั้นคงได้ไม่กล้าเข้าใกล้

น้องอีกเลยแน่”พอพี่ตาร์พูดจบทุกคนก็ทำหน้าเหวอๆไอนัทนี่ทั้งค้างทั้งเหวอก่อนมันจะถามพี่ตา

ร์ออกมาว่า”พี่ตาร์พูดเล่นใช่ไหมครับ”เสียงเบาเลยครับทีนี้พูดจาเพราะเชียวไอกวนๆตอนแรกหายไป

เลย “ไม่ได้พูดเล่นครับ จริงๆที่พี่ให้ทำอย่างนั้นเพราะมันเป็นเพื่อนพี่แล้วพี่ก็มันใจพอตัวว่ามันจะปฎิ

เสธแต่มันดันตกลงมันบอกว่ามันชอบน้องอ่ะพี่ก็ไม่เข้าใจมันเหมือนกันทั้งที่มันก็ไม่ได้เป็นพวกชอบ

เพศเดียวกันพี่ก็ไม่รู้จะบอกว่าน้องโชคดีหรือโชคร้ายกันแน่แล้วก็ขอโทษด้วยละกันพี่แค่คิดจะแกล้ง

น้องนิดหน่อยหมั่นไส้หนะคิดไม่ถึงว่าไอโหดอย่างไอกันมันจะเอาจริงแบบนี้เพราะว่าใครจีบมันมัน

ปฎิเสธไม่ใยดีแล้วเรื่องจะตอบตกลงเพื่อช่วยรุ่นน้องก็ไม่มีทางแสดงว่ามันเอาจริงหนะพี่ว่าแกได้เลิก

กวนแน่หวะ”พี่ตาร์แกพูดไปทำหน้าสยองๆไปรุ่นพี่คนอื่นๆก็ด้วยไอนัทงี้หน้าซีดไปเลยซะใจอยู่เหมือน

กันนะแต่ก็สงสารก็เลยเข้าไปคุยกับมันจนสุดท้ายก็กลายมาเป็รเพื่อนอีกคนในกลุ่ม ส่วนไอภูมิหนะ

มันอยู่ติดกับผมทั้งวันแต่ผมก็ทำไม่สนใจจะไปสนทำไมหละพอเลิกกิจกรรมผมเดินไปรถของตัวเอง

มันก็ยังตามผมมารอจนผมขับรถออกไปแล้วค่อยเดินกลับไปทำให้ผมคิดๆขึ้นมาว่ามันอาจจะจริงๆ

กับผมจริงๆก็ได้เพราะอย่างมันไม่หน้าจะมาตามจีบใครหลายๆวันแบบนี้ทั้งที่ไม่มีท่าทีสนใจมันทั้งที่

มันหน้าจะมีผู้หญิงมากมายรอให้มันสนใจโยที่มันไม่ต้องจีบให้เหนื่อย พอกลับถึงบ้านผมก็อาบน้ำ

เข้านอนเลยครับเหนื่อยจริงๆวันนี้

พิสูจน์รักวัดใจ นายเทพบุตรคลาสโนว่า & bad guysหนุ่มหล่อร้าย นายเพื่อนรัก

ออฟไลน์ zatamare

  • สมุนเป็ด
  • *
  • กระทู้: 833
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 68

ถูกใจให้เป็ด +4






ตอนที่4










[โหมด : เอก]
 


“ดีครับผมเอกนะครับที่รักของนิคและเพื่อนรักของไอเพลงหวังว่าคงรู้จักผมกันใช่ไหมครับ ตอนนี้ก็

มาถึงวันรับน้องนอกสถานที่วันแรกแล้วครับแต่ก่อนจะได้มานี่ผมมีได้เคลียร์กับไอเพลงมาก่อนครับ

เรื่องผมกับนิคนี่แหละครับผมกะแล้วว่ามันต้องรู้ว่าผมกับนิคไม่ได้พึ่งเจอกันแต่คบกันมานานแล้วแต่

ไม่ได้บอกมันข้อหามีความลับกับมันผมโดนมันโบกหัวทิ่มแล้วให้เลี้ยงข้าวมันภัตราคารระดับห้าดาว

นะครับหมดไปหลายอยู่แล้วมันยังคาดโทษผมไว้อีกนี่ยังดีมันให้ผมแค่เลี้ยงมันไม่ให้ผมทำอะไร

แปลกๆไม่งั้นไม่อยากจะคิดเลยครับเหอะๆแต่ตอนนี้ผมถึงรีสอร์ทแล้วที่นี่สวยมากครับแล้วผมก็จำได้

ว่ามันเป็นรีสอร์ทของครอบครัวไอเพลงแล้วเจ้าของแล้วก็คนที่บริหารรีสอร์ทนี้ก็คือไอเพลงนั่นแหละ

ครับ ถามมันมันก็ว่าใช่แต่ไม่ให้ผมบอกใคร ผมก็เข้าใจแหละครับมันหนะไม่ชอบอวดรวยไม่ชอบเปิด

เผยความสามารถและฐานะแล้วผมก็คิดว่าพอถึงมันคงได้แอบปลีกตัวไปจัดการให้พนักงานทำ

เหมือนไม่รู้จักมันเป็นแน่แล้วมาถึงที่แล้วมันก็ต้องทำงานด้วยเป็นแน่ครับมันคนรักงานแต่คราวนี้คง

อยากหน่อยเพราะพี่ภูมิตามติดมันซะ แต่ไม่เป็นไรเดี๋ยวผมช่วยกันๆให้มันเองถ้ามันต้องการ

“นี่เอกๆคิดอะไรอยู่ครับนิคเรียกตั้งนานแล้ว”นิคเรียกผมเสียงดังนิดนึงพร้อมเขย่าแขน

“อ่อป่าวครับนิคมีอะไรหรอครับที่รัก”ผมถมกับแล้วเดินเข้าไปโอบเอวนิค

“ก็คนอื่นเค้าแยกย้ายกันไปที่บ้านพักกันหมดแล้วพี่ตาร์เค้าเอากุญแจบ้านพักมาให้แล้วนิคก็เลยเรียก

เอกไงครับแต่เรียกตั้งนานเอกไม่ตอบนิคเลยต้องเขย่า”

“อ่อครับเอกแค่คิดอะไรเพลินๆหนะงั้นไปกันเถอะ”ผมบอกนิคแล้วเปลี่ยนจากโอบเอวมาจูงมือกันเดินแทน

“ครับไอเพลงมันนำไปเรียบร้อยแล้วแต่ไม่รู้ไปไหนกุญแจก็อยู่กับนิคด้วยแล้วจะเข้าบ้านได้หรอ”นิ

คถามผมครับ

“ไม่ต้องห่วงหรอกนี่รีสอร์ทมันเองมันคงแอบหลบคนอื่นๆไปบ้านพักส่วนตัวมันแล้วมั้ง”ผมบอกนิคนิ

คทำหน้าตกใจทันที

“เอ่อนี่รีสอร์ทไอเพลงหรอมันบอกว่ามันฐานะปลางกลางไม่ใช่หรอรีสอร์ทนี่อ่ะมันไม่ใช่แบบที่ครอบ

ครัวปานกลางเค้าจะทำได้เลยนะแค่ที่ได้มารับน้องที่นี่ก็อึ้งมากแล้ว”นิคถาผม


“555ถ้าแบบไอเพลงเรียกฐานะปลานกลางนะประเทศเราคงไม่มีคนจนแต่มันก็เป็นแบบนี้แหละไม่

ชอบบอกว่าตัวเองรวยแล้วก็นะเรื่องนี้อ่ะความลับแล้วก็ยังมีอีกหลายเรื่องของมันที่นิคยังไม่รู้เอกก็

บอกนิคไม่ได้ด้วยต้องให้มันบอกเอนะนะความลับมันเยอะจะตายแต่ละอันถ้าบอกมานี่นิคได้อึ้งสุดๆ

แน่”ผมบอกนิคครับนิคทำหน้างง

“ยังมีอะไรมากกว่านี้อีกหรอครับเอกเป็นเจ้าของที่นี่นิคก็อึ้งแล้วแล้วไอเพลงมันความลับเยอะขนาดนั้นเชียว”

“อืมเยอะมากๆไว้ถึงเวลานิคคงได้รู้เองแหละไม่มีคนอื่นได้รู้อะไรเกี่ยวกับมันหรอกนะที่เอกรู้เพราะ

เป็นเพื่อนกับมันมาตั้งแต่เด็ก”ผมบอกนิคแล้วหยิบกุญแจจากนิคมาไขเข้าไปในตัวบ้านครับ

“อืมไอเพลงนี่ถ้าจะความลับเยอะจริงอย่างเอกว่าแต่ไม่เป็นไรหรอกเดี๋ยววันใดวันนึงนิคคงได้รู้เอง

แหละ”นิคพูดแล้วเดินตามผมเข้ามาแล้วเดินไปจัดของ

“อืมครับแล้วนี่พวกพี่ๆเค้าให้เราเอาของมาเก็บกันแล้วยัไงต่อหรอ”ผมเก็บของเสร็จแล้วก็เดินเข้าไป

กอดนิคแล้วถามที่ข้างหู

“อืมก็ไม่มีอะไรมากจัดของเสร็จพี่เค้าให้ไปรวมตัวที่ห้องอาหารของทางรีสอร์ทหนะจะได้ทานข้าว

กันแล้วก็จะแจ้งเรื่องกิจกรรมด้วยจากนั้นใครจะทำอะไรพี่เค้าก็จะปล่อยให้ทำเพราะเดินทางกันมา

เหนื่อยๆพรุ่งนี้ค่อยเริ่มกิจกรรมทีเดียวหนะ แล้วเอกก็เลิกกอดนิคได้แล้วอยู่กันสองคนทีไรแบบนี้

ทุกที”นิคอธิบายให้ผมฟังพร้อมกับดุผมแล้วที่ดุมาหนะใครจะไปอดใจได้นิคออกจะหน้ารักขนาดนี้

“ก็นิคน่ารักนี่ครับแล้วเอกก็รักของเอกอะจะแสดงความรักกันไม่เห็นจะเป็นไรเลย”ผมอ้อนครับ

“ก็ไม่ได้อะไรหรอกเอกแต่เอกหนะชอบเลยเถิดแล้วนี่อยู่กันสองคนแล้วยังห้องนอนอีกไม่ให้นิคดุเอก

ได้ไงเดี๋ยวไม่ได้ออกไปตามนัดพอดี”นิคพูดครับ 555สมแล้วที่เป็นที่รักผมรู้ทันความคิดผมไปหมดก็

อย่างที่นิคว่าแหละครับถ้านิคไม่ดผมมันก็จะเป็นแบบนั้นจริงๆแต่เจอนิคดุก็ไม่กล้าทำไรแล้วครับเดี๋ยว

จะอดคืนนี้ยังอีกยาวไกลครับหึหึ

“ครับๆรู้ใจเอกไปหมดทุกเลยเลยนะครับงั้นเราไปกันเถอะก่อนที่เอกจะอดใจไม่ไหวนะครับที่รัก”ผม

บอกนิคแล้วจูงมือนิคออกไปห้องอาหารที่นัดไว้นิคก็เดินคู่ไปกับผมแบบเขินๆครับน่ารักมากๆ

พอไปถึงทุกคนก็มากันพร้อมแล้วครับผมก็เลยมองหาไอเพลงก็เห็นมันนั่งอยู่กับพวกพี่ตาร์พี่ภูมิแกก็

นั่งข้างๆไอเพลงพี่แกนี่ถ้าจะเอาจริงพยามยามตัวติดกับไอเพลงตลอดแต่ไอเพลงนี่สิไม่สนใจพี่แก

เลยแล้วก็นะพี่แกตามติดมันขนาดนี้เพลงมันจะปลีกตัวได้ตอนไหนเนี่ยแต่เรื่องพนักงานมันคงไป

จัดการมาเรียบร้อยแล้วแหละครับเพราะทุกคนไม่เข้ามาทักหรืออะไรกับมันอย่างที่ควรเป็นแล้วก็นั่ง

ทานอาหารกันไปเรื่อยแล้วก็อยู่รอฟังตารางกิจกรรมแล้วก็แยกย้ายกันเลยครับผมกับนิคก็ออกไปสวี

ทกันสองคนทีหาดแล้วพอตกเย็นกับมาเห็นพวกพี่ๆตั้งวงกันอย่กันเลยเข้าไปแจมด้วยแต่ไม่เห็นไอเพ

ลงเลยอะพี่ภูมิก็อยู่นี่แล้วไอเพลงมันทำยังไงหว่าสลัดพี่ภูมิออกมาได้เนี่ย

“พี่ๆขอให้ผมกับนิคด้วยครับ เออแล้วไอเพลงมันไปไหนหละพี่ภูมิปกติไม่เห็นพี่จะปล่อยมันคลาด

สายตาแถมยังทำตัวติดกับมันอีก”ผมบอกพ่าร์แล้วหันไปถามพี่ภูมิครับ

“อ่อน้องเพลงเค้าบอกว่าจะไปอาบน้ำหนะครับพี่ก็เลยมาอยู่นี่แล้วนี่ไปตั้งนานแล้วยังไม่มาอีก”อ่อพี่

ภูมิมันก็มีมารยาทพอตัวนะครับแต่ไอที่นานนี่ผมว่ามันไม่ได้อาบน้ำอย่างเดียวหรอกครับมันต้องไป

ทำงานด้วยแน่

“งั้นก็ดื่มกันเหอะครับเดี๋ยวมันคงมา”ผมบอกพี่ภูมิ แล้วก็นั่งดื่มกันต่อผมก็จับนิคมานั่งตักครับนิคก็

ยอมแต่โดยดีพวกพี่ๆแกก็ส่งเสียงแซวกันใหญ่

“แหมไอคู่นี้หวานกันจริงวุ้ยถ้าไม่ติดว่าต้องแยกวงกันนะจะทำบ้าง”พี่ตาร์ครับอิจฉาพวกผม

“เออมันหวานกันได้ตลอดจริงๆไอคู่นี้”อันนี้พี่คินครับ 555พวกพี่แกอิจฉากันเพราะว่าตั้งวงกันเนี่ย

อาจารย์เค้าไม่ได้ว่าอะไรนะครับถือว่าตัวแล้วคงมีความลับผิดชอบพอที่จะดื่มกันแล้วไม่ทำให้ต้อง

เสียงงานแต่ว่าต้องแยกวงชายหญิงเพราะเวลาเมาๆกันไม่รู้จะมีอะไรหรือป่าวส่วนพวกอาจารย์แกก็

ไปนอนกันหมดแล้วครับเพราะเดี๋ยวพรุ่งนี้ต้องช่วยกันดูและพวกผม

“ก็นะผมสองคนไม่ได้ต้องนั่งแยกวงกันนี่ครับแล้วก็รักกันแสดงความรักต่อกันไม่เห็นแปลกนี่ครับ”ผม

บอกพี่แกครับพวกพี่แกก็ส่งเสียงวีดวิ้วกันใหญ่นิ่งก็เขินก้มหน้าหงุดๆน่ารักจังครับอย่าเขินบ่อยเดี๋ยว

อดใจไม่ไหวนะครับนิค

“แหมไอด้านเอกมึงจะแสดงความรักไม่มีใครเค้าว่าหรอกแต่ให้มันเกรงใจชาวบ้านเค้ามั่งด้านจริงๆนะ

มึงนี่”เหอะๆมาถึงก็ส่งเสียงด่ามาก่อนเลยครับไอเพลงด่าเสร็จมันก็มานั่งข้างๆผมกับนิค

“มาถึงก็ด่ากุเลยนะมึงพี่ภูมิเค้านั่งรอมึงหน้าหงอยแล้วหงอยอีกนั่นหนะ”ผมพูดกับมันแล้วชี้ให้มันมอง

ไปหาพี่ภูมิครับ

“ชั่งมันดิเกี่ยวอะไรกับกุ”มันพูดแล้วไม่สนใจครับ

“โธ่เพลงครับไปตั้งนานพี่คิดถึง”555หยอดมาเลยครับ

“มันไม่ถึงหวะโทษที”ไอเพลงบอกเท่านั้นแหละครับไอพี่ภูมิมันลุกมานั่งข้างไอเพลงเลยแล้วพูดข้าง

หูไอเพลงว่า“ทีนี้ถึงยังครับ” เหอๆพี่แกชั่งกล้านะครับ

“ถึง ปึก!!” งงไหมเสียงอะไรคือไอคำว่า “ถึง”หนะไม่ใช่ไอเพลงมันพอกว่าความคิดถึงของพี่แกถึง

มันนะครับแต่เป็นหมัดมันถึงหน้าพี่ภูมิแล้วไอเสียง“ปึง!!” หนะพี่ภูมิมันล่วงเก้าอี้ไปครับไอเพลงมัน

หมัดหนักเหอะๆ

“โอยย..น้องเพลงครับตัวแค่นี้มือก็เล็กๆทำไมหมัดหนักจังครับ”พี่ภูมิลุกไปนั่งที่เดิมพลางจับแก้ม

ไป    ด้วยร้องด้วยความเจ็บไปด้วยหันมาถามไอเพลงครับ

“เรื่องของกุ”เหอะๆดูมันตอบพี่ภูมิหน้าซีดเลยครับน่าสงสาร

“อ่าวๆเลิกตีกันได้แล้วมาๆต่อกันน้องเพลงเอาด้วยไหมครับ”พี่ตาร์ยุติศึกแล้วถามไอเพลงครับแล้ว

 อารมณ์ขึ้นๆมีรึไอเพลงจะไม่เอา

“เฮ้ยย.. ตาร์มึงอย่าชวนดิวะเดี๋ยวน้องเพลงกุเสียคนหมด”พี่ภูมิท้วงพี่ตาร์ครับไม่รู้อะไรซะแล้ว

“มึงอะอยู่เฉยๆเลยไอภูมิกุจะดื่มอารมณ์กุขึ้นๆ”ไอเพลงมันว่าครับ

“อย่าเลยครับไม่ดีหรอกอย่าดื่มเลยนะครับพี่เป็นห่วง”พี่ภูมิบอกไอเพลง

“กุจะดื่มพี่ตาร์ครับเข้มๆเลย”มันบอกพี่ภูมิแล้วหันไปสั่งพี่ตาร์พี่เค้าก็จัดให้มันทันทีแต่พอพี่ตาร์ยื่นแก้ว

มาพี่ภูมิมันดันรับไปตัดหน้าไอเพลงครับ

“ไอภูมิเอามานั่นของกุ”แล้วมันก็จะดึงแก้วกับแต่พี่ภูมิไม่ให้

“ไม่เอาครับอย่างเพลงพี่ว่าอย่าดื่มเลยดีกว่าเดี๋ยวเมาพี่ว่าเราดื่มไม่เก่งหรอกพี่เป็นห่วงนะครับ”พี่ภูมิ

พูดน้ำเสียงเป็นห่วงอย่างที่พูดแต่ที่พี่แกพูดเหมือนดูถูกว่ามันคออ่อนผมว่ามีเรื่องสนุกให้ชมแล้วหละ

“หึหึ มึงว่ากุคออ่อนหรอถ้ามึงว่างั้นมาดวนกับกุเลยมาจะได้รู้กันว่ากุไม่อ่อนอย่างที่มึงคิด”นั่นไงครับ

ไอเพลงเริ่มท้าดวนแล้ว

“ป่าวครับพี่ไม่ได้ว่าแต่พี่เป็นห่วงนะครับอย่าดื่มเลย”พี่ภูมิบอกไอเพลง

“มึงกลัวแพ้กุอะดิโธ่”ไอเพลงเริ่มยั่วแล้วครับทุกคนเริ่มสนใจพี่ตาร์ก็ลุกเดินมาทางนี้แล้วครับสงสัยจะ

มารอห้ามทับเผื่อเกิดสงครามจะได้หยุดไว้ทัน

“ป่าวพี่ไม่กลัวแพ้แต่พี่เป็นห่วง อีกอย่างพี่ว่าพี่ไม่แพ้หรอกพี่หนะดื่มเก่งสุดในกลุ่มแล้วไม่เคยมีใคร

ดวนชนะน้องเพลงคงไม่ไหวหรอกอย่าดื่มเลยนะ”พี่ภูมิบอกไอเพลง แล้วมีหรือมันจะยอม

“หึหึ ถ้ามั่นใจขนาดนั้นมาดวนกันถ้ากุแพ้กุยอมทำตามใจมึงทุกอย่างเลยหนึ่งวัน”ไอเพลงพูดพี่ตาร์

แกก็เดินเข้ามาหาผมทันที

“เฮ้ยย.. น้องเอกห้ามน้องเพลงเหอะข้อเสนอนั้นพี่เป็นห่วงน้องเค้าจังไอภูมิมันขอเข็งจะตาย”พี่ตาร์

บอกผมครับคงห่วงไอเพลง

“หึหึ ไม่ต้องห่วงมันหรอกห่วงเพื่อนพี่ดีกว่า”ผมบอกพี่ตาร์พี่ตาร์ทำหน้างง ระหว่างที่ผมกับพี่ตาร์คุย

กันพี่ภูมิก็ตอบ

“ได้ครับพี่จะดวนกับเพลงแล้วเพลงอย่ามาเสียใจทีหลังนะที่ยื่นข้อเสนอนั้นกับพี่”พี่ตาร์พูดกับเพลง

แต่ผมว่าคนเสียใจจะเป็นพี่แกมากกว่านะ

“หึหึงั้นมาดวนกัน”ไอเพลงบอกครับ

“เดี๋ยวๆแล้วถ้าไอเพลงชนะหละ”ผมรีบท้วงไว้ก่อนครับเดี๋ยวไม่สนุก

“อืมพี่ว่าก็ข้อเสนอเดียวกันแหละครับจะได้แฟร์ๆแต่พี่ว่ายังไงพี่ก็ชนะ”พี่ภูมิพูดด้วยความมั่นใจเหอะๆ

ไม่ได้รู้อะไรเลย

“ครับๆถ้ามั่นใจขนาดนั้นงั้นเคลียร์พื้นที่ครับผู้ชมหาที่นั่งตามสบายส่วนพี่ภูมิไปนั่งฝั่งตรงข้ามเลย

ครับเหล้าเดี๋ยวผมกับพี่ตาร์ชงเองแก้มละสองฝาดื่มไปเรื่อยๆใครเมาก่อนหรือดื่มได้น้อยกว่าจะถือว่า

แพ้แล้วต้องทำตามข้อตกลงนะครับตลลงตามนี้นะ”ผมเคลียร์พื้นที่แล้วบอกกติกาทันทีเรื่องสนุกขอ

ให้บอกไอเอกถนัดครับ แต่ผมว่าคนข้างๆผมนี่เมาแล้วนะครับไล่ไปนอนก่อนดีกว่า

“นิคครับไปนอนก่อนนะเมาแล้วเดี๋ยวเสร็จเรื่องแล้วเอกตามไปนะ”ผมกระซิบข้างหูนิค

“ครับเอกแต่นิคอยากดูหนะ”นิครับคำเหมือนจะทำตามแต่ยังอยากดูการดวลอยู่ครับ
“ไปนอนเถอะครับเดี๋ยวเอกเล่าให้ฟังก็ได้เอกไม่ดื่มแล้วหละยังไม่เมาจำไปเล่าให้นิคฟังระเอียด

แน่”ผมบอกนิค

“ครับเอกก็ได้ครับงั้นนิคไปนอนแล้วนะเอกก็ไม่ต้องดื่มแล้วนะ”นิครับคำ

“ครับไม่ดื่มครับจะได้อยู่ขนศพคนด้วย”ผมบอกนิคนิคก็พยักหน้ารับรู้

“งั้นนิคไปแล้วนะ”นิคบอกแล้วหอมแก้มผมครับแสดงว่าเมาจริงหึหึ

“ครับเดินกับถูกนะครับที่รัก”ผมถามนิค

“ครับเอกยังไม่ได้เมาขนาดนั้นนะ”นิคบอก

“ครับๆ”ผมรับคำแล้วนิคก็ไป

“นี่ไอเอกหวานกันเสร็จแล้วก็มาชงเหล้าได้แล้วเสียเวลาหวะ”ไอเพลงมันพูด

“เออๆใจร้อนจริงมึง”ผมบอกมัน

“แหมน้องเพลงครับอยากแพ้พี่ไวขนาดนั้นเชียว”พี่ภูมิก็ปากดีครับไม่รู้อะไรซะแล้ว

“หึหึ เดี๋ยวมึงก็รู้ไอภูมิ”ไอเพลงบอกพี่ภูมิ

“มันจะดีหรอครับน้องเอก น้องเพลงเค้าจะไหวหรอครับไอภูมิหนะมันขอแข็งมากเลยนะแล้วน้องเพ

ลงอ่ะดูไม่น่าจะดื่มเป็นด้วยซ้ำ”พี่คินกระซิบถามผมแบบว่าเป็นห่วงไอเพลงครับ

“หึหึ ผมว่าพี่เป็นห่วงเพื่อนพ่เถอะครับ”ปมบอกพี่คิน พี่คินทำหน้างง

พิสูจน์รักวัดใจ นายเทพบุตรคลาสโนว่า & bad guysหนุ่มหล่อร้าย นายเพื่อนรัก

ออฟไลน์ zatamare

  • สมุนเป็ด
  • *
  • กระทู้: 833
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 68

ถูกใจให้เป็ด +3
“ห่วงไอภูมิเนี่ยนะ”พี่แกถามอย่างสงสัย

“เดี๋ยวก็รู้ครับหึหึ”ผมบอกแล้วพี่คินก็ไม่พูดอะไรต่อ

“เอาหละเริ่มกันเลยนะใครเมาก่อนหรือดื่มได้น้อยกว่าแพ้นะงั้นเริ่มเลย”แล้วผมก็เริ่มการแข่งครับไอ

เพลงกับพี่ภูมิก็กระดกเอาๆคนชงจะชงไม่ทันเอานี่ถ้าไม่เตรียมไว้ก่อนหลายแก้วคงไม่ทันแน่แต่ดูแล้ว

พี่ภูมิก็ขอแข็งจริงแหละครับตอนนี้ไปหลายแก้วแล้วครับขวดนึงหมดไปและ

“อืม ตอนนี้ก็หมดไปขวดนึงแล้วผมว่าถ้าชงให้ดื่มกันมันเสียเวลาแล้วก็มันคงจะอิ่มก่อนเมาแน่เอา

เป็นว่าต่อจากนี้เพียวๆเลยแล้วกันเต็มแก้วด้วยนะครับขอให้ดื่มให้หมดทุกแก้วถ้าไม่หมดไม่นับนะ

ครับ”ผมพูดบอกตอนนี้ทั้งสองฝ่ายยังสบายๆอยู่เลยครับ

“เออเอางั้นก็ได้”ไอเพลงบอก

“เพลงว่างั้นก็ได้ครับ ว่าแต่พี่ไม่คิดเลยว่าเพลงจะดื่มเป็นแถมคอแข็งใช้ได้เลยนะครับขวดนึงแล้วยัง

ไม่เห็นมีอาการเลย”พี่ภูมิถามแบบสงสัยคนอื่นๆก็พยักหน้า ตอนนี้คนเยอะกว่าเดิมอีกครับตอนแรกคง

คิดว่าจะจบเร็วเลยไม่สนใจกันแต่ตอนนี้ผ่านไปขวดแล้วยังไม่มีทีท่าว่าจะมีฝ่ายไหนเมาเลยเข้ามา

สนใจทางนี้กันหมดเลยครับ

“ไม่ต้องถามมากหรอกมึงแข่งต่อให้จบจะได้รู้ผล”ไอเพลงบอกพี่ภูมิ

“เอาหละงั้นก็ เริ่มแล้วกันพี่ตาร์ครับเต็มแก้วทุกแก้วด้วยนะครับ ส่วนผู้แข่งขันทั้งสองดื่มหมดแล้วคว่ำ

แก้วให้ดูด้วยนะครับว่าไม่เหลือส่วนผู้ชมทุกท่านช่วยกันดูด้วยนะครับว่าไม่มีใครโกง”ผมพูดจบทุกคน

พยักหน้ารับ

“เอาหละเริ่มได้”ผมบอกเริ่มการแข็งขันไอเพลงกับพี่ภูมิก็กระดกกันอึกๆอย่างกับน้ำทุกคนนี่มองไอ

เพลงแบบตลึงๆคงไม่คิดว่าไอเพลงจะดื่มเก่ง ก็ไอเพลงมาสวยเพรียวดูแล้วบอบบางดูไม่หน้าเข้ากับ

ของพวกนี้ให้ความรู้สึกว่ามันไม่หน้าจะดื่มเป็นผมเคยคิดมาก่อนครับแต่ตอนนี้ไอเรื่องมันบอบบางไม่

หน้าจะเข้ากับเรื่องพวกนี้เลิกคิดไปนานแล้วครับถึงเวลามองไปที่มันจะยังรู้สึกแบบนั้นอยู่บ้างก็เถอะ

คิดถึงอดีตนานตอนนี้เหล้าขวดทีสามจะหมดแล้วครับแก้วก็จะไม่พอแล้วด้วยผมว่าต้องเปลี่ยนกติกา

นิดหน่อยแล้ว

“เอ่อทุกท่านครับตอนนี้ก็ผ่านมาจะเข้าขวดที่สี่แล้วแก้วก็จะไม่พอแล้วเอาเป็นว่าเราเปลี่ยนจากนับ

แก้วมาเป็นขวดกันดีกว่า ว่าแต่ทั้งสองฝ่ายยังไหวอยู่รึป่าวครับ”ทุกคนพยักหน้ารับรู้

“เออ/ไหวครับ”เสียงไอเพลงกับพี่ตาร์ตอบพร้อมกันคงรู้นะครับเสียงไหนของใคร

“เอ่อน้องเอกครับทำไมน้องเพลงดื่มเก่งจังครับดูยังไงมันก็ไม่เหมาะแล้วก็ดูกี่ทีก็คิดได้แต่ว่าน้อง

เพลงไม่หน้าจะดื่มเป็น”พี่คินกระซิบถามผมครับ

“ผมก็เคยคิดครับแต่เลิกคิดไปและถึงเวลามองมันตอนดื่มแล้วจะมีความรู้สึกนั้นหลงเหลืออยู่บ้างก็

เถอะ”ผมบอกพี่คินพี่แกก็ทำหน้างงๆแล้วไม่ถามอะไรต่อตอนนี้เข้าขวดที่ห้าแล้วครับพี่ภูมิเริ่มออก

อาการนิดหน่อยแต่ไอเพลงยังสบายอยู่ครับเสียงเชียร์เริ่มดัง

“เอ่อทำไมน้องเพลงถึงยังดูสบายๆอยู่เลยหละครับน้องเอกนี่พี่เห็นไอภูมิมันเริ่มจะมึนๆแล้วนะ”พี่ตาร์

ตะโกนถามข้ามฟากมาครับถ้าถามว่าทำไมถึงถามผมไม่ถามไอเพลงไปเลยหละผมจะบอกให้ว่าก็ไอ

เพลงมันกระดกเหล้าอึกๆเป็นน้ำอยู่ปากไม่ว่างตอบเลยไงหละ

“อืมไม่มีอะไรมากหรอกครับพี่ดูต่อไปเดี๋ยวก็รู้”ผมบอกแล้วก็เพิ่มความสงสัยให้พี่แกไปอีกนิด

“เฮ้ยย.. ไอภูมิมึงพอก่อนกุว่ามึงไม่ไหวแล้วยอมแพ้น้องเพลงเค้าเหอะ”เสียงพี่ตารืบอกพี่ภูมิครับตอน

นี้เข้าขวดที่แปดแล้วครับพี่ภูมิก็ดูเหมือนจะไม่ไหวแต่ไอเพลงยังดื่มอึกๆสบายใจอยู่ไม่ได้สนใจรอบ

ข้างที่กำลังตะลึงอยู่ที่ไอเพลงมันขอแข็งขนาดนี้แล้วพี่ภูมิกำลังจะแพ้

“ม่ายย กุยังไม่ยอมหลอกกุยังต่อได้อีกกกกกกก” พี่ภูมิบอกพี่ตาร์จะไม่ยอมท่าเดียวครับแต่ผมว่าพี่แก

ไม่ไหวแล้วแหละครับดื่มมาเยอะขนาดนี้ก็นับถือแล้วว่าขอแข็งจริง
“เอ่อพี่ภูมิครับผมว่าพี่ยอมไปเถอะครับ ดื่มต่อไปก็ไม่ชนะมันหรอกครับ พี่ไม่เห็นหรอมันยังดื่มของ

มันอึกๆไม่สนใจใครเหมือนดื่มน้ำอยู่เลย”ผมบอกพี่ภูมิพี่แกถึงยอมอยู่เฉยๆ

“เอ่อน้องเอกครับไอภูมิมันก็ยอมหยุดแล้วบอกให้น้องเพลงหยุดเถอะครับพี่เป็นห่วงดื่มไปเยอะมาก

แล้วนะครับ”ตาร์พูดกับผมน้ำเสียงเป็นห่วง

“หึหึ ไม่ต้องห่วงมันหรอครับพี่มันยังดื่มได้สบายๆจะให้มันหยุดหนะพี่ภูมิบอกไปสิครับว่ายอมแพ้

มัน”ผมบอก

“เออไอภูมิยอมแพ้น้องไปได้แล้วมึงยังมีสติอยู่บ้างกุรู้”พี่ตาร์หันไปบอกพี่ภูมิ

“อืมมม ยอม แพ้ คร้าบบบบบบ”พี่ภูมิตอบ

“นี่ไอเพลงพี่ภูมิเค้ายอมแพ้แล้วเลิกกระดกได้แล้วมึงกุรู้ว่าแค่นี้ทำอะไรมึงไม่ได้หรอกแต่เดี๋ยวโรคตับ

จะถามหามึงเอา”ผมบอกไอเพงมันก็เลยหยุดดครับ

“หึหึ ยอมแล้วหรอไงหวะมึงไหนมั่นใจนักหนาว่าจะชนะกุไง”ไอเพลงมันพูดยั่วพี่ภูมิครับมันยังคงปกติ

ทุกอย่างเหมือนที่ดื่มๆไปเป็นแค่น้ำ

“ก็พี่ไม่รู้นี่ครับว่าเพลงดื่มเก่งมนไม่เห็นมีอะไรให้ดูว่าเพลงดื่มเก่งขนนาดนี้เลยนี่ครับดูได้แต่ว่าไม่

หน้าจะดื่มเป็น”พี่ภูมิพูดเสียงยานๆแบบน้อยใจ

“หึหึยังมีอะไรอีกเยอะที่มึงไม่รู้เกี่ยวกับตัวกุจำไว้มึงถ้าอยากจีบกุมึงอย่าดูกุแต่ภายนอกไอภูมิ”ไอ

เพลงมันพูดครับพี่ภูมิก็ก้มหน้าสำนึกผิดไปตามระเบียบ

“แล้วก็พี่ตาร์กับไอเอกขนศพไปส่งด้ว”ผมกับพี่ตาร์พยักหน้า

“แล้วก็นะการแข่งจบแล้วครับแยกย้ายได้แล้วมั้งหรือใครจะดวนกับผมต่อ”ไอเพลงมันพูดครับทุกคน

ส่ายหน้าแบบขยาดๆแล้วแยกย้ายกัน

“เออแล้วมึงให้กุกับพี่ตาร์ไปส่งพี่ภูมินี่อะมึงจะไปไหนไปนอนเลยรึป่าวนิคนอนอยู่ที่ห้องถ้ามึงจะไป

เอากุญแจจากกุไป”ผมบอกมัน

“ไม่ต้องห่วงหรอกวันนี้กุไม่กวนมึงสองคนหรอกได้อยู่ได้กันสองต่อสองสมใจแน่อีกอย่างมึงก็หน้าจะ

รู้ว่ากุจะไปไหน”มันบอกผมเลยพยักหน้ารับรู้ แล้วมันก็เดินไปผมก็ช่วยกันกับพี่ตาร์ขนศพพี่ภูมิกลับ

บ้านพักนะครับพี่เค้ายังมีสติอยู่แต่เรื่องให้เดินเองไม่มีทางเลยครับเหอะๆระหว่างทางพี่กะก็ถามนะ

ครับว่าไอเพลงจะไปไหนแต่ผมก็บอกไปว่าความลับครับพี่แกเลยไม่ถามต่อ
“เอ่อน้องเอกครับพี่มีเรื่องสงสัยมากๆจะถามเอกครับ”พี่ตาร์ถามผมขณะที่กำลังเดินกับบ้านพักเพราะ

ส่งศพเสร็จแล้วครับพี่ภูมินอนกับพี่คินนะรับมีพี่คินคอยดูแลหมดห่วงแล้วบ้านพักขอผมกับพี่ตาร์ก็ไป

ทางเดียวกันครับเลยเนมาด้วยกัน

“ถามอะไรครับพี่ตอบได้ยินดีตอบเสมอครับ”ผมบอกพี่ตาร์

“คือว่าทำไมน้องเพลงดื่มไปเยอะขนาดนั้นยังไม่เห็นมีอาการอะไรเลยหละครับน้องเพลงดูไม่หน้าจะ

ดื่มเป็นด้วยซ้ำแต่ทำไมดื่มเหมือนดื่มน้ำเลย”พี่ตาร์พูดถามแบบสงสัย

“555 พี่คิดว่าที่มันดื่มหนะเป็นน้ำหรอครับก็เห็นกันอยู่ว่าเหล้าจากขวดเปิดใหม่พวกผมไม่ได้โกง

นะ”ผมบอกพี่ตาร์

“ป่าวพี่ไม่ได้ว่าแบบนั้นแต่มันอดคิดไม่ได้นี่นา”พี่ตาร์บอก

“งั้นผมเล่าให้ฟังก็ได้ ไอเพลงนะพี่มันดื่มของมึนเมาได้ทุกประเภทแบบไม่มีอาการใดๆแล้วก็ดื่มได้

ในปริมาณเยอะจนหนาเหลือเชื่อผมก็ไม่รู้หรอกครับว่ามันดื่มได้สูงสุดหนะเท่าไรผมก็เคยดวนแพ้มัน

เหมือนกันแหละครับ ที่ผมรู้คือว่าพ่อมันห่วงมันว่าโตมามันจะดดนมอมเหล้าเพราะจากหน้าตามันก็

หน้าจะโดนง่ายอยู่เลยจับมันกอกของมึนเมาทุกประเภทตั้งแต่เด็กป้องกันแบบสุดๆแลลว่าเอานิด

ไหนมามอมลูกกุก็ไม่มีทางที่ลูกกุจะเมา แล้วตอนแรกมันก็ไม่เต็มใจจนไม่อยากเข้าใกล้พ่อมันเลยแต่

สุดท้ายมันก็เกิดสนุกขึ้นมาเลยดื่มเองฝึกเองจนมันขอแข็งเอามากๆก็ประมาณนี้แหละพี่”ผมบอกพี่ตาร์

“อืมก็เห็นด้วยอยู่แต่ว่านะพ่อน้องเพลงเค้าไม่กลัวลูกติดเหล้าหรอให้ดื่มมากขนาดนั้น”พี่ตาร์ถามแบบสงสัย

“555 ไม่หรอก มันดื่มหลายชนิดใช่ไหมหละแล้วก็ดื่มได้ในปริมาณมากจนเหมือนร่างกายมันปรับตัว

รับของพวกนั้นแล้วแล้วแทนที่จะติดนะมันเบื่อแทน”ผมบอกพี่ตาร์

“งั้นหรอครับโชคดีไปนะครับที่เป็นแบบนั้น แต่พี่ยอมรับเลยครับว่าคอแข็งจริงๆยังไม่เห็นมีอาการ

อะไรเลยไอภูมิที่ว่าแน่แล้วยังแพ้หมดรูป”พี่ตาร์บอก

“ครับๆ แต่ยังมีอีกหลายเรื่องที่หน้าเหลือเชื่อของมันที่พวกพี่ยังไม่รู้แต่ไว้เดี๋ยวคงได้รู้กันเพราะเห็น

จากเรื่องนี้แล้วมันสนุกดีผมชอบ”ผมบอกพี่ตาร์แล้วยิ้มแบบได้ของเล่นถูกใจ

“ยังมีอะไรให้ต้องแปลกใจอีกหละเนี้ยแล้วยิ้มแบบนั้นพี่ก็กล้วเหมือนกันนะ”พี่ตาร์แกพูดพอดีกับที่ถึง

บ้านพักพี่แกแล้วครับ

“อ่าถึงบ้านพักพี่แล้วงั้นเดี๋ยวผมไปแล้วนะครับฝันดีครับพี่ยังมีเรื่องสนุกรอเราอยู่อีกเยอะ”ผมบอกพี่ตาร์

“เออฝันดีไอน้องพี่นอนและ”พี่ตาร์บอกแล้วก็เข้าห้องไปทีนี้ก็เหลือแต่ผมไอเพลงไม่กลับงั้นก็เข้า

ทางไอเอกหละครับหึหึ

ตอนนี้ผมอยู่ในห้องแล้วครับนิคก็นอนอยุ่บนเตียงแหละแต่ผมรู้ว่ายังไม่หลับหรอครับคงรอผมกับมา

แหละงั้นผมก็คงทำไปไม่รู้แล้วเข้าไปอาบน้ำก่อนละกันครับ
“นิคครับ”ผมกระซิบเรียกนิคที่ข้างหูตอนนี้ผมอาบน้ำเสร็จแล้วครับยังนุ่งผ้าเช็ดตัวผืนเดียวอยู่เลย หึหึ

จะได้ง่ายๆต่อการถอด

“อืมมมมม”นั่นครับทำเป็นไม่รู้เรื่องแกล้งหลับซะผมก็เลยงับหูซะเลย

“โอ้ยเจ็บ!!”“เอกอ่ะกัดหูนิคทำไมนิคเจ็บนะ”นั่นครับโวยวายขึ้นมาแหละไอที่แกล้งหลับเมื่อกี้ก็พังไม่

เป็นท่าแล้วคับเพราะผมอ่ะกัดแรงไม่ร้องให้มันรู้ไป

“ก็นิคแกล้งหลับทำไมหละครับเอกรู้ว่านิคนอนรอเอก”ผมกระซิบที่ข้างหูแล้วทำหน้าหื่นๆใส่

“ไม่ต้องมาหื่นเลยเอกมาแล้วก็ดีนิคจะได้นอนอาบน้ำเสร็จแล้วก็ไปแต่งตัวสิจะมานุ่งผ้าขุนหนูผืน

เดียวโชว์ใคร” นิคบ่นแก้เขินครับ

“อืมไม่โชว์ใครหรอกครับโชว์นิคคนเดียวนี่แหละ แต่ว่าคืนนี้กว่าจะได้นอนคงอีกนานแน่เลยครับนิ

ค”ผมกระซิบข้างหูนิคแล้วงับหูนิคเบาๆเพื่อบอกความต้องการ นิคเลยลุกจะหนีผมครับแต่ผมดึงเอวนิ

คมากอดไว้แน่น

“นี่เอกปล่อยนิคซินี่จะไปเข้าห้องน้ำ”น่านครับมุกไปห้องน้ำใช้ไม่ได้ผมหรอกครับ

“อย่าหนีซิคับนิคเอกทนไม่ไหวแล้ว”ผมก้มลงไปกะซิบที่ข้างหูแล้วเริ่มไซร้ซอกคอทันที

“อื้ม.. เอกครับเดี๋ยวไอเพลงมาเห็น”นิคครางออกเบาๆแล้วถามถึงไอเพลงครับ

“อืมนิค ไม่ต้องห่วงหรอกครับไอเพลงมันไปนอนบ้านพักส่วนตัวมันเรามีเวลาทั้งคืนเลยครับ”ผมบอก

นิคแล้วประกบปากทันทันเราก็แรกลิ้นกันแบบเร่าร้นนิคยังตอบสนองผมไวเหมือนเดิมครับ

“อืมเอกเบาๆซินิคเจ็บนะ อื้มม”นิคว่าผมแล้วครางออกมาเบาๆผมเผอขับยอดอกขอนิคแรงไปหนะครับตอนนี้เสื้อผมนิคผมถอดออกไปหมดแล้วครับเผยให้เห็นผิวขาวผมชมพูระเรื่อบอกถึงอารมณ์ทีกลังปะทุอยู่ผมอดใจไม่ไหวแล้วครับเลยลื่นมอมากลุ่นส่วนอ่อนไหวของนิคไว้แล้วขยับขึ้นลงเป็นจังหวะ

“ซี๊ดด เอกลึกๆเร็วอีกครับเกนิคไม่ไหวแล้ว”นิคบอกเสยีงกระเส่าผมเลยเอามือออกแล้วใช้ปากแทนผมลากลิ้นเลียจนทั่วแล้วรุดเข้าออกอย่างชำนาญจนนิคปลดปล่อยแล้วนอนหอบหมดแรง

“ยังหวานเหมือนเดิมเลยนะครับนิค คราวนี้ตาเอกบ้างนะ”นิคหันหน้าหนีผมแบบเขินๆ

“หันมามองหน้าเอกสิครับคนดี เอกขอนะ”ผมบอกนิคไม่ว่าอะไรผมถือว่าตกลงแล้วกันผมเลยจับขานิคแยกออกกว้างแล้วแทรกตัวเข้าไปเอานิ้วสำรวจช่องทางนำร่องไปก่อนจนมันพร้อม

“ซี๊ด... เอกนิคไม่ไหวแล้วทำเถอะ”นิคร้องขอเอกจัดให้ครับผมถอดนิ้วออกมาแล้วจับขานิคข้างนึงพลาดบ่าไว้แล้วนำสิ่งที่ใหญ่กว่านิ้วเข้าไปสำรวจช่องทางสีหวานนั่น

“อื้อ เจ็บเอกเบาๆซิ”นิคบอกครับผมเลยก้มลงไปจูบปากแลกลิ้นกับนิคอีกครั้งอย่างให้ลืมเจ็บจากนั้นผมก็เริ่มขยับเข้าออกช้าช้าจนแรงขึ้นและเร็วขึ้นจนเสียงครางด้วยความสุขของผมกับนิคดังไปทั่วห้อง ผมจบกดนิคไป3รอบแล้วพึ่งนึกขึ้นได้ว่ามีกิจกรรมพรุ่งนี้เลยอุ้มนิคนี่นอนหอบหมดแรงไปอาบน้ำด้วยกันแล้วกันแล้วก็ต้องฝืนให้นิคทนรับแรงกรแทกจากผมอีกเนื่องจากนิคยั่วผมโดยไม่ตั้งใจกว่าจะนอนกันก็ตี3ตอนที่ผมกลับห้องมา5ทุ่มกว่าๆนะครับแล้วคือนี้ผมก็ได้นอนกอดคนที่ผมรักหลับไปอย่างมีความสุข





***********************

แง้แก้บรรทัดไม่ได้ง่ะ
พิสูจน์รักวัดใจ นายเทพบุตรคลาสโนว่า & bad guysหนุ่มหล่อร้าย นายเพื่อนรัก

ออฟไลน์ Vesi

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 1855
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 200

ถูกใจให้เป็ด 0

“อื้อ เจ็บเอกเบาๆซิ”นิคบอกครับผมเลยก้มลงไปจูบปากแลกลิ้นกับนิคอีกครั้งอย่างให้ ลืมเจ็บจากนั้นผมก็เริ่มขยับเข้าออกช้าช้าจนแรงขึ้นและเร็วขึ้นจนเสียงคราง ด้วยความสุขของผมกับนิคดังไปทั่วห้อง ผมจบกดนิคไป3รอบแล้วพึ่งนึกขึ้นได้ว่ามีกิจกรรมพรุ่งนี้เลยอุ้มนิคนี่นอนหอบ หมดแรงไปอาบน้ำด้วยกันแล้วกันแล้วก็ต้องฝืนให้นิคทนรับแรงกรแทกจากผมอีก เนื่องจากนิคยั่วผมโดยไม่ตั้งใจกว่าจะนอนกันก็ตี3ตอนที่ผมกลับห้องมา5ทุ่ม กว่าๆนะครับแล้วคือนี้ผมก็ได้นอนกอดคนที่ผมรักหลับไปอย่างมีความสุข


ผมว่าแบ่งบรรทัดแบบย่อหน้านี้จะโอเคกว่านะ
แบบที่ทำอยู่มันดูตาลายไงไม่รู้อ่ะ
บางทีก็ลืมว่าอ่านถึงไหนแล้ว
แค่เว้นบรรทัดให้แต่ละก้อนมันห่างเหมือนเดิมก็โอเคแล้วนะ
The World is Changed

ออฟไลน์ zatamare

  • สมุนเป็ด
  • *
  • กระทู้: 833
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 68

ถูกใจให้เป็ด +6
ตอนที่5


ไงครับทุกคนสบายดีกันไหมคิดถึงเพลงคนนี้บ้างหรือป่าวผมโดนแย่งซีไปอีกแล้วสงสารผมไหมแต่รู้สึกว่างจะไม่มีคนสงสารผมหรอกครับจะมีแต่พวกที่ชอบใจมากกว่ามั้งนี่เอาเป็นว่ามาเข้าเรื่องกันดีว่าวั้นนี้รับน้องวันที่2ครับ ตอนเช้าก็ไม่มีอะไรมากก็ให้รุ่นพี่รุ่นน้องตักบาตรร่วมกันครับคือที่รีสอร์ทผมจะมีของเตรียมให้แขกที่มาพักที่ต้องการใส่บาตรได้ทำครับแล้วก็นิมนต์พระที่วัดให้มาผ่านที่นี่ทุกวันที่ผมบอกว่ารีสอร์ทผมทุกคนคงรู้แล้วไหมว่ารีสอร์ทที่มารับน้องกันเนี่ยผมเป็นเจ้าของแต่รู้กันแล้วก็เก็บไว้ห้ามบอกใครนะครับมันเป็นความลับ ตอนตักบาตรไอภูมิมันก็มายุ่งวุ่นวายมาใช่สำรับเดียว กับผมล้วคอยจับมือผมใส่บาตรตลอดไม่อายพระอายเจ้าบ้างแต่ผมก็ต้องยอมครับต้องสำรวมต่อหน้าพระท่านตอนไปกรวดน้ำมันยังจะตามไป พอผมถามมันว่า“ จะมาวุ่นวายอะไรกับผมนักทำไมไม่

ไปทำของตัวเองตังหาก” มันบอกก็ว่า “ทำด้วยกันนี่แหละดีแล้วครับชาติหน้าจะได้เกิดมาคู่กัน”มันตอบแล้วยิ้มกว้างแต่ผมไม่ยิ้มครับถีบมันหน้าแถบคว่ำแล้วก็เดินหนีมาตามไอเอกกับไอนิคครับยังไม่เห็นมันสองตัวเลยสงสัยจะหนักครับเมื่อคืนได้อยู่กันสองต่อสอง

“ออด....”ผมกดออดตรงกำแพงเรียกให้มันมาเปิดครับที่นี่จะมีออดให้กดนะครับไม่ต้องเคาะประตูให้

เจ็บมือแล้วก็จะมีสองอันสองเสียงไว้สำหรับพนักงานที่จะมาให้บริการไว้กดกับของคนที่มาพักดด้วยกันไว้กดเรียกจะได้แยกออกเผื่อมีอะไรจะได้ไม่ตกใจคับกันไว้ดีกว่าแก้

“อ่าวไอเพลงมีไรวะมาแต่เช้าเลยพี่เค้านัด10โมงไม่ใช่หรอวะ”มันออกมาเปิดประตูแล้วถามผมมันอาบน้ำแต่งตัวเสร็จแล้วแหละครับ

“เออเค้านัด10โมงเรื่องกิจกรรมรับน้องแต่เช้านี้พี่เค้าก็นัดมาใส่บาตร์ร่วมกันเสื่อกไม่ไปบาปหนานะ

มึงอ่ะ”ผมว่ามันครับ

“แหมมึงก็มึงก็หน้าจะรู้ว่าทำไมกุไม่ไป”มันบอก อืมผมก็รู้จริงๆนั่นแหละว่าเพราะอะไร

“เออรู้แล้วไอนิคอะ ตื่นยังมาตามไปกินข้าว”ผมถามไอเอก

“อืมยังนอนอยู่เลยที่กุไม่ได้ไปก้เพราะอยากให้นิคนอนเยอะๆนี่แหละ”มันบอก

“เออทำไรไม่คิดเลยนะมึงว่ามีกิจกรรมต้องทำอีกหนะ”ผมว่ามันแล้วเดินไปปลุกนิค

“คิดอยู่แต่คิดช้าไปเลยเป็นแบบที่เห็น”มันบอกครับเหอะๆดีนะยังคิดทันถึงจะช้ามากก็เถอะดูจากสภาพนิค

“ไอนิคๆ ตื่นๆไปอาบน้ำได้แล้วเดี๋ยวไปทานข้าวกัน”ผมปลุกนิคมันก็สะลึมสะลือตื่นมากึ่งนั่งกึ่งนอนบนเตียงอย่างยากลำบากครับ

“อืมไอเพลงมึงมาไงวะเนี่ย”ไอนิคถาม

“กุก็เดินมาของกุสิวะถามได้มาตามไปกินข้าวมึงก็ลุกไปอาบน้ำได้แล้ว หนักหละสิมึงเมื่อคืนสภาพดูไม่ได้”ผมบอกมันมันก็เขินซะ

“ไม่ต้องมาเขินแล้วว้อยลุกไปอาบน้ำได้แล้วกุหิวและ”ผมบอกมันมันเลยลุกปอาบน้ำไอเอกมันก็ช่วยพยุงที่รักมันไป

“ไงครับเมื่อคือหนักหรอครับน้องเอกพยุงกันมาเชียว”เสียงพี่คินแซวไอคู่รักครับตอนนี้พวกผมมาถึง
ห้องอาหารกันแล้วครับ แล้วหากจะถามว่าทำไมพี่คินถึงกล้าแววเสียงดังเพราะว่าห้องอาหารของที่นี่ยกส่วนๆหลายส่วนครับจะไม่มีบุกคคลที่ไม่เกี่ยวข้องเข้ามาได้นอกจากพนักงานของส่วนนี้ซึ่งไว้สำหรับกลุ่มลูกค้าที่มาทำกิจกรรมกันกลุ่มใหญ่แล้วจองไว้เท่านั้นครับแพงอยู่นะครับงบคณะคงใช้จองที่นี่ไม่ได้ผมว่าไอที่มานี่เพราะว่าพวกพี่แกอยากเที่ยวกันมากกว่าเลยลงเงินกันเองแล้วพาน้องๆมาสนุกด้วยเลยทีเดียว

“ครับนิดหน่อย”ไอเอกมันก็หน้าด้านตอบ

“555น้องเอกนี่ตรงดีนะครับแต่น้องนิคเขินใหญ่แล้วนั่น”พี่คินยังแซวไม่เลิกคนอื่นๆก็อมยิ้มกันไปครับ

“โห่ ก็พี่คินแซวซะเสียงดังใครจะไม่เขินบ้างหละถ้าไม่ด้านแบบเอก”555มันบอกพี่คินแวด่าตัวเองแถมให้ด้วยจริงๆเลยมันนี่

“เอ้าๆไม่แซวแล้วครับมาๆกินข้าวกันตักได้ตามสบายเลยครับ”พี่คินบอกใช่ครับที่นี่ทเป็นแบบบุปเฟ่อาหารนานๆชนิดเลิกได้ตามใจเลยครับ

“ครับ งั้นนิคนักรอเลยนะครับเดี๋ยวเอกตักมาให้ป่ะไอเพลงไปตักอาหารกัน”ไอเอกรับคำพี่คินแล้วเรียกผมไปด้วยกันครับ พอตักมากินกันเสร็จผมก็นึกขึ้นได้ว่าเหมือนจะมีใครหายๆไป

“เอ่อ พี่คินครับพี่ตาร์กับไอภูมิหายไปไหนครับตอบใส่บาตรยังเห็นอยู่เลย”ผมถามพี่คิน

“ถามทำไมครับเนี่ย คิดถึงไอถูมิหรอครับน้องเพลง”น่านมี่การหยอดแทนเพื่อน

“ผมไม่คิดถึงมันหรอกครับแค่จะทวงข้อตกลง”ผมบอก

“อ่อครับๆไม่คิดถึงก็ไม่คิดถึงครับ พอดีมันกับไอตาร์ต้องไปเตรียมของอะไรนิดหน่อยหนะครับแต่บอกไม่ได้มันเป็นความลับ”พี่คินตอบ

“งั้นหรอครับงั้นเดี๋ยวค่อยทวงก็ได้ครับหึหึ”ผมบอกพีคินพร้อมหัวเราะแบบชั่วร้ายออกมา ทุกคนทำหน้าหวาดๆ

“เฮ้ยมึงไอเพลงหัวเราะชั่วร้ายแบบนั้นคนอื่นเค้าหวาดกันหมดแล้ว”ไอเอกมันพูดครับแต่มันก็ยิ้มแบบเจอเรื่องสนุกไปด้วยไม่ได้ช่วยให้อะไรดีขึ้นเลยครับ

“หึหึ ทำเป็นพูดดีมึงก็รอเวลานี้อยู่ใช่ไหมหละของชอบมึงนี่เรื่องแบบนี้”ผมว่ามันแบบรู้ทัน

“เออๆ มึงนี่รู้ทันกุหมด”มันบอก

“ก็มึงกับกุมันรู้ไส้รู้พุงกันหมดแล้วมีอะไรปิดบังกุไม่ได้หรอก”ผมบอกมัน

“เอ่อมึงสองคนคิดจะทำอะไรกันดูหน้ากลัวยังไงไม่รู้หวะ”ไอนิคถาม

“ไม่มีอะไรหรอกไอนิคไม่ได้หน้ากลัวขนาดนั้น”ผมบอก

“ครับนิคไอเพลงมันไม่ทำอะไรหน้ากลัวหรอกครับหน้าสนุกมากกว่า”ไอเอกบอก

“เอแล้วมีใครเห็นไอนัทกับยิ้มบ้างไหมครับ”ผมถามขึ้นครับ

“อ่อน้องสองคนพึ่งทานเสร็จออกไปเมื่อสักพักก่อนพวกน้องจะมาเองครับเดี๋ยวตอนกิจกรรมคงเจอ”พี่คินตอบครับ

“ไอเพลงมึงถามหาสองคนนั้นทำไม”ไอนิคถามเหมือนยังไม่เชื่อใจผมว่าไม่มีอะไรหน้ากลัว

“ไม่มีอะไรหรอกนิคมีอะไรให้มันช่วยนิดหน่อย”ผมบอก

“อืมๆแต่ไม่ค่อยหน้าไว้ใจเลยหวะ”ไอนิคพูด

“เออไม่มีอะไรหรอกเดี๋ยวกุบอกพวกมึงพร้อมกันทีเดียว”ผมบอกไปมันก็พยักหน้ารับจากนั้นเราก็ทาน

อาหารกันไปพอทานกันเสร็จก็มีเวลให้พักเดินเล่นกันตามสบาย1ชั่วโมงแล้วไปรวมตัวกันที่ชายหาดเพื่อทำกิจกรรมครับ กิจกรรมนี้ก็ไม่มีอะไรมากครับพวกพี่แกชอบพวกรหัสลับใช่ไหมครับเค้าเลยเอาของหลายๆอย่างไปซ่อนแล้วแจกรหัสให้พวกเรามาซึ่งให้พวกเราแบ่งกันเป็นสองกลุ่มไปตามหารหัสรอบนี้ไม่อยากเท่าไรครับแต่ต้องใช้ความคิดกับคำเปรียบเทียบนิดหน่อย ฝ่ายชนะสามารถสั่งให้ฝ่ายแพ้ทำอะไรก็ได้ครับสนุกๆแล้วแน่นอนว่าฝ่ายที่มีผมก็ต้องชนะอยู่แล้วแหละครับ555 ผมซึ่งเป็นเหมือนหัวหน้าของกลุ่มเลยสั่งให้ฝ่ายนั้นเต้นครับเพลงรับน้องนั่นแหละซึ่งทุกคนที่ผ่านการรับน้องมาก็หน้าจะพอรู้ว่าแต่ละเพลงแต่ละท่าเต้นมันสุดๆขนาดไหนต้องมีคนไม่อยากเต้นแน่ แต่ผมสั่งว่าต้องเต้นทุกคนแล้วถ้ามีใครไม่เต้นจะได้โชว์เดี่ยวครับทีนี้เลยสนุกครับไม่มีความอายกันแล้วพวกผมที่ชนะก็สนุกกันไปครับเป็นคนร้องให้แล้วร้องเร่งจังหวะสุดๆจบรอบฝ่ายนั้นก็หอบกันไปเป็นแทบๆพวกผมหอบนิดๆครับแหกปากร้องเพลงเร่งจะหวะกันนี่ครับแต่ไม่มีใครโกรธใครนะครับสนิทๆกันหมดแล้วกลายเป็นมานั่งขำนั่งเฮฮากันมากกว่าตอนพวกผมเล่นกันพวกพี่ๆแกก็ไปยืนเชียร์กันแล้วก็ตีกลองให้ครับสนุกกันสุดๆ แล้วตอนนี้ก็กำลังจะถึงเวลาอาหารเย็นกันแล้วครับทุกคนเข้าไปกันหมดแล้วแต่ผมกับไอเอกไอนิคยังไม่เข้าไปครับแล้วก็ยังมียิ้มกับไอนัทอีกเรามีเรื่องต้องประชุมกันครับ

“นี่ๆพวกมึงตามกุมาไปประชุมกันลับๆเดี๋ยวเหยื่อรู้ตัวว่าจะโดนอะไรแล้วหนี”ผมบอกพวกมันก็เดิน

ตามผมมาแต่โดยดีครับ พอถึงตัวบ้านก็ร้องโหกันใหญ่บ้านนี้ติดหาดเลยครับสองชั้นสีขาวจัดแต่ให้ดูธรรมชาติลงตัวกับทะเล แบบว่า เรียบหรู เข้ากับธรรมชาติหนะครับแล้วจะบอกว่ามีสระว่ายน้ำภายในบ้านด้วยนะครับ ที่นี่เหมือนเป็นบ้านพักตากอากาศของผมนะครับอยู่แยกออกมาจาตัวรีสอร์ทพอสมควรถ้ามาที่นี่ทีไรต้องมาพักที่นี่แหละครับมีคนคอยดูแลตลอด

“อ่าวคุณเพลงพาใครมาหละคะนั่นเยอะแยะเชียว”เสียป้านิ่มครับแม่บ้านที่นี่แหละครับคอยดูแลทำความสะอาดให้ตลอดส่วนพวกต้นไม้ลุงหมายสามีป้าแกเป็นคนดูและให้

“อ่อเพื่อนๆเพลงเองครับป้าเพลงจะมาประชุมอะไรกันนิดหน่อยนะครับ ขอน้ำกับของว่างให้ด้วยนะ

ครับเอาไปให้ตรงสระนะครับป้า”ผมบอกป้าแกก็รับคำแล้วไปจัดการทันทีคือผมบอกไปแล้วใช่ไหมครับว่ามีสระว่ายน้ำอยู่ภายในบ้านแล้วจะบอกว่าตรงนั้นจัดเป็นพื้นที่ของสระแล้วก็ทำเป็นเหมือนสวนด้วยก็เลยมีศาลาแปดเหลี่ยมสีขาวอยู่แถวริมสระที่จัดเป็นสวนหนะครับผมจะพาเพื่อนๆไปประชุมกันตรงนั้นแหละครับ

“เอาหละนั่งกันได้ตามสบายเลยครับทุกคน”ผมบอกแล้วเข้าไปนั่งเป็นคนแรกที่ด้าในสุดตรงกลางศาลานี้มีโต๊ะว่างอยู่ตรงกลางนะครับเพราะผมชอมมานั่งทานอะไรตรงนนี้เวลามาที่นี่ก็เลยเหมือนผมเป็นประธานไปเลย

“เอ่อนั่งกันเรียบร้อยกันหมดแล้วเรามีไรจะถามหน่อยนะเพลง”ยิ้มถามขึ้นครับ

“มีอะไรหรอครัยยิ้ม”ผมถาม

“นี่บ้านเพลงหรอสวยจังแล้วทำไมเราต้องมาคุยกันที่นี่ด้วยหละแล้วจะคุยเรื่องอะไรหรอ”ยิ้มถามเป็น

คำถามที่ไอนัทคงอยากจะถามเหมือนกันมั้งครับมันเลยพยักหน้าสนับสนุนคำถามของยิ้มแต่คำถามนี้ช่วยเปิดประเด็นได้ดีมากเลยครับ

“ครับนี่เป็นบ้านพักส่วนตัวของเพลงเองรีสอร์ทที่มาพักกันหนะเพลงเป็นเจ้าของแต่ว่าเพลงบอก

พนักงานไปแล้วว่าให้ทำเป็นว่าไม่เคยรู้จักหนะก็เลยไม่มีใครรู้เรื่องนี้มันเป็นความลับนิดหน่อยหนะแต่เป็นเพื่อนกันเพลงก็เลยบอกนะโทษด้วยที่ไม่ได้บอกตั้งแต่แรกแล้วก็ที่มาที่นี่ คือว่า เมื่อคืนเราดวนเหล้ากับพี่ภูมิแล้วชนะทีนี้มีข้อตกลงว่าถ้าใครแพ้ต้องยอมทำตามที่อีกฝ่ายต้องการหนะเราคิดออกแล้วว่าจะให้พี่แกทำอะไรเลยจะให้ช่วยหนะ”ผมตอบคำถามของยิ้มแล้วอธิบายทุกอย่างให้เธอเข้าใจครับ

“หา เพลงเนี่ย นะดวนเหล้ากับพี่ภูมิแล้วยังชนะด้วย เพลงหน้าจะดื่มไม่เป็นด้วยซ้ำไม่หน้าเชื่อ ส่วน

เรื่องความลับหนะเราไม่ว่าอะไรหรอกเรารู้ว่าถ้าบอกไปมีหวังต้องวุ่นวายเพลงไม่ชอบยิ้มรู้จะเก็บเป็นความลับให้จะ ว่าแต่ชนะพี่ภูมิจริงๆหรอ”ยิ้มถามแบบไม่เชื่อ

“จริงสิยิ้มถ้ายิ้มรู้ว่ามันดื่มไปเท่าไหร่จะยิ่งตกใจนะ”ไอเอกตอบไอนิคพยักหน้ามันคงเล่าให้ไอนิคฟังแล้วแหละครับ

“อ่าเชื่อแล้วจ้าแต่ไม่อยากรู้หรอกว่าเท่าไหร่ยังไม่อยากตลึงไปมากกว่านี้”ยิ้มตอบแต่ผมว่าไอนิคกับไอนัทนี่มันเป็นแต่นั่งพยักหน้าหรือไงวะ

“นี่ไอนิคแล้วก็ไอนัทมึงสองตัวนั่งพยักหน้าเป็นอย่างเดียวหรอวะ”ผมถามมันสองคน

“ป่าวแต่กุไม่รู้ว่าจะพูดไรกุยังอึ้งไม่หายกับไอฐานะปลานกลางของมึงที่มีรีสอร์ทระดับนี้แล้วยังมีบ้านพักส่วนตัวอีกที่แถวนี้คงไม่ถูกหรอกมั้ง”ไอนัทตอบครับเหอะๆ

“555ไอนัทสงสัยเหมือนนิคตอนแรกเลยหวะ คืองี้ตอบให้ ไอเพลงมันคนไม่ชอบเด่นไม่ชอบเปิดเผย

ความสามารถและฐานะเท่าไหร่ถ้าไม่มีใครไปเปิดเผยของมันอะนะเพราะแค่หน้ามันทีสวยหุ่นมันที่เพรียวบางแค่นี้ก็เด่นจนคนอื่นเค้ามองกันตาค้างแล้ว”ไอเอกอธิบายแทนผมแต่ว่านะทำไมต้องมาย้ำเรื่องความสวยของผมด้วยหละ
“เออเข้าใจๆ”ไอนัทตอบ

“แล้วก็นะไอเพลงที่กุไม่พูดอะยิ้มกับเอกแย่งพูดหมด”ไอนิคตอบ

“อะไรหละนิคก็ยิ้มอยากรู้ก็เลยถาม”ยิ้มทำเป็นน้อยใจครับเหอะๆ

“เอ้าๆเลิกแหย่กันได้แล้ว คืองี้เพลงกะจะให้พี่แกแต่งหญิงอะแต่ไม่รู้จะให้แต่งแบบไหนแล้วแต่งแล้วจะให้ทำไรดี”ผมบอกทุกคนทำหน้าเอ๋อๆ

“เอาจริงอะเพลงเอาเทพบุตรคลาสโนว่ามาแต่งหญิงพี่เค้าจะยอมหรอ”ยิ้มถาม

“ก็กลัวว่ามันจะหนีไปก่อนถ้ารู้เรื่องนี้ไงเลยให้มาประชุมกันที่นี่ แล้วก็ยังไงเพลงก็จะให้มันทำให้ได้

ด้วยแค่จับมันได้ก็พอ”ผมบอก

“ไอเรื่องจับหนะกุว่าพอมีทางแต่เราต้องให้พวกรุ่นพี่ช่วยหวะไม่งั้นยาก”ไอนัทบอก

“แล้วจะให้พี่คนไหนช่วยหละ”ไอนิคถาม

“ก็พี่รหัสเราสองคนไงนิค”ยิ้มตอบ

“อืมเอางั้นก็ได้บอกพี่เค้าให้มาที่นี่นะจะได้มาตกลงกัน”ผมบอก

“จ้างั้นเดี๋ยวยิ้มโทรบอกพี่คินเดี๋ยวนี้แหละ”ยิ้มก็โทรไปสุดท้ายกลายเป็นว่าพี่ฟ้ากับพี่ตาร์มาด้วยครับอยู่ด้วยกันหมดแล้วเรื่องสนุกๆพวกพี่แกมาไวกันจริงครับ

“อ่าน้องเพลงครับพี่พาตัวช่วยมาให้แล้วครับ”พี่คินพูดครับ

“คือพี่สองคนฟังจากไอคินมันเล่าแล้วว่าสนุกดีพี่ก็อยากเห็นเหมือนกันแต่มันจะยอมหรอ”พี่ตาร์พูดครับ

“ยังไงก็ต้องยอมครับเพลงมีวิธีแล้วที่ห่วงตอนนี้คือจะให้มันใส่ชุดอะไรแล้วจะให้มันทำอะไรดีนี่สิครับยังคิดไม่ออกแค่อยากให้ทุกคนเห็นมันจนจำติดตาเท่านั้นเอง”ผมบอก

“คืออย่างนี้นะเพลงเรื่องจะให้มันทำอะไรหนะคือพี่รู้แล้วเพราะว่าวันนี้จะมีเซอร์ไพท์วันเกิดให้น้องๆที่

เกิดเดือนนี้กันที่พี่หายไปกับไอภูมิก็ไปช่วยกันทำเค้กนี่แหละครับ”พี่ตาร์ตอบสงสัยเมื่อตอนเช้าที่พี่คินบอกว่าความลับคงเรื่องนี้แล้วก็นะที่นี่มีเค้กให้สั่งทำครับหรือใครอยากทำเองก็ได้เราตามใจลูกค้าทุกอย่างครับเพราะมีงานเลี้ยงหลายๆงานการจัดเซอร์ไพทืกันเกิดขึ้นที่นี่บ่อยๆเลยมีบริการให้ลูกค้าได้ทำตามที่ต้องหารเต็มที่ถ้าไม่เป็นเรื่องผิดกฏหมายหนะครับ

“อ่อครับแล้วยังไต่อหรอครับ”ผมถามต่อ

“คือมันจะต้องมีคนเอาเค้กออกมาเซอร์ไพท์ใช่ไหมครับพี่ก็จะให้มันถือไปไงรับรองได้เห็นกันหมดแล้วติดตาแบบที่เพลงต้องการ”พี่ตาร์บอก

“ความคิดดีครับพี่ตาร์แล้วเรื่องชุด คือชุดแบบไหนยังไม่ต้องคิดก็ได้ครับแต่ตัวมันสูงหุ่นแมนแบบนั้นจะหาชุดอะไรให้มันใส่ได้”ผมถาม

“เอ่อคือพี่พอจะมีชุดที่มันใส่ได้มาหนะเพราะว่าเดี๋ยวจะมีการแสดงให้รุ่นน้องดูพรุ่งนี้แล้วก็เป็นชุด

แบบเจ้าหญิงด้วยคนที่แสดงก็สูงเหมือนกันแล้วกระโปรงมันก็ยาวมากๆส่วนขนาดหนะพอมันใส่แล้วใช้ได้เย็นข้างหลังเอาก็ได้”พี่ฟ้าตอบ

“งั้นเรื่องชุดกับเรื่องที่จะให้มันทำอะไรก็เรียบร้อยแล้วเหลือแต่จะเอาตัวมายังไง”ผมสรุป

“เรื่องนั้นไม่ต้องห่วงกุจัดการเองเอามาที่นี่ใช่ไหมมึงแค่เอามึงไปอ้างนิดหน่อยพี่แกก็มาแล้วเชื่อกุ”ไอเอกบอก

“เออๆงั้นไปเลยเดี๋ยวต้องจับมันแต่งตัวอีกใกล้เวลาแล้วด้วย”ผมบอกมัน
“อืมๆไปแล้ว”มันบอกแล้วก็ลากไอนิคไปด้วยพี่ฟ้าก็ตามไปด้วยครับเพราะต้องไปเอาชุดกับอุปกรณ์แต่งหน้าและของที่ต้องใช้

“เอ่อบ้านใครครับเนี้ยแล้วเพลงเรียกพี่มามีอะไรครับ”ไอภูมิถามครับคือตอนนี้ไอเอกกับไอนิคมันพาไอภูมิมาเรียบร้อยแล้วคงบอกว่าผมอยากเจอมั้งครับเหอะๆหลอกง่ายนะมัน

“บ้านกุเองแหละ ทำไมหรอแล้วที่เรียกมาเนี่ยกุจะทวงข้อตกลงที่มือคืนมึงแพ้กุ”ผมบอกมัน

“อ่อป่าวไม่มีไรครับสวยดีนะครับน่าอยู่”มันบอก

“เออขอบใจที่ชมว่าสวยแต่ถึงหน้าอยู่มึงคงไม่ได้อยู่นานนักหรอก”ผมบอกมัน

“อ่อครับๆแล้วทวงข้อตกลงนี่จะให้พี่ทำอะไรหละครับพี่ยอมเพลงทุกอย่างเลย”มันบอก

“หึหึ จำไว้นะครับทุกคนว่ามันบอกว่ายอมทุกอย่างเป็นพยานด้วย”ผมบอกทุกคนพยักหน้า

“เอ่อเพลงจะให้พี่ทำอะไรหรอครับทำไมทุกคนยิ้มแปลกๆแบบนั้นหละ”มันถาม

“กุจะให้มึงแต่ชุดหญิงถือไปเซอร์ไพรส์วันเกิดน้องที่เกิดในเดือนนี้ให้ส่วนเรื่องชุดกับเค้กไม่ต้องห่วงเดี๋ยวพี่ฟ้าเอามาให้ที่นี่”ผมบอกมันทำหน้าเหวอ

“เอ่อน้องเพลงครับจะให้พี่แต่งชุดเจ้าหญิงมันไม่มากไปหน่อยหรอครับพี่เป็นผู้ชายทั้งแท่งนะครับคนอื่นเค้าจะมองพี่ยังไงหละครับ”มันว่า

“หึหึ มึงลูกผู้ชายรึป่าวหละตกลงอะไรแล้วก็ทำตามสิแล้วคิดจะจีบกุเรื่องแค่นี้ทำไมได้มึงเลิกหวังไป

ได้เลย”ผมบอกมันทำหน้าจ๋อย

“นั่นดิมึงก็ตกลงแล้วบอกน้องเค้าแล้วว่าจะทำตามทุกอย่างมึงก็ต้องทำตามดิลูกผู้ชายรับปากไปแล้วก็ต้องทำได้”พี่ตาร์พูด

“เอ่อครับ ก็ได้ครับพี่ยอมเพราะเพลงคนเดียวเลยนะครับ”มันพูดเสียงอ่อย

“เออดีแล้วที่พูดง่าย งั้นมึงนั่งรอนี่เลยเดี๋ยวพี่ฟ้ามาแล้วจะได้จัดการเลย อ่อห้องน้ำอยู่ทางนั้นจะใช้ก็เดินไปเองละกัน”ผมบอกแล้วจะทางไปห้องน้ำให้มันมันก็พยักหน้ารับ

“ทำหน้าให้มันดีๆหน่อยมึง ไม่มีใครเค้ามองมึงในแง่ที่มึงคิดหรอก เค้าจะชมมึงด้วยซ้ำที่ยอมเสียสะแต่งแบบนี้เพื่อเซอร์ไพรส์น้องๆเค้าหนะ”ผมบอกมันมันยิ้มหน้าบานทัน

“ขอบคุณครับที่เพลงห่วงพี่ พี่ไม่คิดมากแล้วครับ”มันพูดไปยิ้มไป

“น้อยๆหน่อยใครห่วงมึง”ผมบอก เหอะๆยอมรับก็ได้ว่าเห็นมันมานั่งคิดมากแล้วรู้สึกไม่ดีเท่าไรนึกถึงว่าถ้าเราต้องไปแต่งบ้างหนะครับใจเค้าใจเราแต่ใจรักสนุกเราเหนือกว่า555

“ครับๆไม่ห่วงก็ไม่ห่วง แต่พี่จะทำเต็มที่เลยครับ เพื่อเพลง”มันบอก

“เออจะยังไงก็เรื่องของมึงกุไปอาบน้ำและเดี๋ยวจะลงมาชมผลงาน”ผมบอกแล้วก็เดินออกมาเลยครับ

พอผมแต่งตัวเสร็จเดินลงมาก็เห็นพวกเพื่อนๆกับรุ่นพี่แต่งตัวกันเสรจแล้วครับแต่ไม่เห็นไอภูมิกับพี่ฟ้าเลยครับ

“อ้าวแล้วพี่ฟ้าหละไอภูมิด้วยอย่าบอกนะว่ากุไม่อยู่มันหนีกลับหนะ”ผมถามไอเอก

“อยู่นี่จ้าน้องเพลงแล้วก็นี่เจ้าหญิงของน้องเพลงค่ะ”ผมได้ยินเสียงพี่ฟ้าตอบจากได้หลังแล้วบอกให้ผมมองเจ้าหญิงของผมเอ่อแล้วทำไมต้องเจ้าหญิงของผมด้วยหละ

“เอ่อทำไมต้องเจ้าหญิงของผมด้วยหละครับ”ผมถามพี่ฟ้า

“ก็เพลงต้องควงไอภูมิเดินถือเค้กคู่กันไปให้น้องๆเค้าไงคะ”พี่ฟ้าตอบทุกคนยิ้มชอบใจเหอะๆขึ้นไป

อาบน้ำลงมาก็วางแผนกันไปใหญ่เลยนะ แต่เอาเถอะไม่เป็นไรก็แค่เดินถือเค้กคู่กับมันแล้วคนที่แต่งเจ้าหญิงไม่ใช่ผมก็โอแล้วครับ อ๊ะอยากทราบกันใช่ไหมครับว่าไอภูมิมันสภาพเป็นยังไง บอกให้ก็ได้ มันอยู่ในชุดเจ้าหญิงสีชมพูดเปิดไหล่กระโปรงยาวกลอมเท้าผมถูกต่อให้ยาวแล้วทำลอนน้อยๆมันปล่อยลงมาถึงบ่าแต่งหน้าน้อยๆแล้วก็นะมันหน้าตาดีมากอยู่แล้วผิวมันก็ดีเลยเข้ากับชุดแล้วด้วยการ

แต่งหน้าที่ต้องขอชมเลยครับว่าทำให้หล่อคมคาแบบมันหน้าออกมาหวานได้ขนาดนี้ถ้ามันหุ่นบ้างแล้วเตี้ยกว่านี้นิดหน่อยนะจะเข้ามากกว่านี้

“อืมได้ครับแล้วได้เวลายังครับเนี่ยแล้วพี่ตาร์ไปไหนครับ”ผมถามพี่ฟ้า

“อ่อ ตาร์ไปเตรียมการหนะครับ แกล้งเพื่อนๆน้องนิดหน่อยพอเป็นพิธีแล้วเดี๋ยวจะมาตามพวกเราจ้า”พี่ฟ้าตอบ

“มาแล้วครับที่รักเรียบร้อยกันรึยัง”พี่ฟ้าตอบผมเสร็จพี่ตาร์ก็โผล่มาถามพอดีเลยครับ

“แล้วแล้วตาร์เป็นไงไอภูมิสวยไหมฝีมือฟ้ากับน้องยิ้มช่วยกันแต่งเลยนะ”พี่ฟ้าถามพี่ตาร์ครับ

“โหยย มึงไอตาร์มึงแต่งออกมาได้สวยขนาดนี้เลยหรอหวะที่รักกุนี่เก่งจริงๆหวะ”พี่ตาร์ชมไอภูมิครับแล้วก็ชมพี่ฟ้าผมว่าที่ชมเนี่ยจริงๆแล้วต้องการชมแฟนตัวเองมากกว่าครับ

“เออ ไม่ต้องพูดมากเลยมึงตั้งใจจะชมที่รักมึงก็ชมไปคนเดียวอย่ามาชมกุสวยกุไม่ดีใจหรอก”ไอภูมิมันว่าพี่ตาร์ครับ

“แหมที่รักก็อย่าไปเขินพี่ตาร์เค้าสิครับที่รักออกจะสวยขนาดนี้”ผมแกล้งหยอดมันยิ้มเลยครับ

“โอ้ย ถ้าแตงแบบนี้แล้วเพลงเรียกพี่แบบนี้พี่ยอมแต่งให้เพลงบ่อยๆเลยครับ”เหอะๆเปลี่ยนอารมณ์เร็วมาก

“เปลี่ยนอารมณ์ไวเชียวนะมึงกุก็พูดไปงั้นแหละขำๆ”ผมบอกทุกคนฮากันลั่นเลยครับ

“อ่าวๆเลิกขำกันได้แล้วครับเราต้องไปกันละได้เวลาแล้ว”พี่ตาร์บอก จากนั้นทุกคนก็เดินออกจาก

บ้านพร้อมกันแล้วจุดเค้กกันตอนที่ใกล้จะถึงโดยมีผมกับไอภูมิช่วยกันถือเค้งปอนใหญ่อยู่ตรงกลางโดยมีทุกคนยืนล้อมไว้จนถึงงานครับ แล้วพอถึงผมก็เห็นเพื่อนๆก้มหน้าก้มตาร์กันสุดๆเหมือนสำนึกผิดอะไรสักอย่าง

“เอาหละน้องๆตอนนี้พี่ตัดสินความผิดของพวกน้องทั้งห้าคนได้แล้วนะครับขอให้เพื่อนๆคนอื่นๆเงยหน้าขึ้นมาได้ส่วนทั้งห้าคนก้มหน้ารอฟังการตดสินห้ามเงยหน้าขึ้นมาเด็ดขาดถ้าเงยเพื่อนๆน้องทุกคนจะโดนไปด้วย”พี่ตาร์พูดออกไมค์ให้ได้ยินกันทั่วครับพวกที่อยู่นอกเหนือจากห้าคนนั้นเงยหน้าขึ้นมาช้าๆแล้วยิ้มครับ ทุกคนเห็นหมดแล้วครับว่าเกิดอะไรขึ้นเพราะว่าไอเอกกับไอนิคมันถือป้าที่บอกไว้ว่า นี่เป็นการเซอร์ไพท์เพื่อนๆทั้งห้าคนที่เกิดในวันนี้ช่วยกันร้องเพลงด้วยถ้าพี่ตาร์เริ่มกันตัดสินจะส่งสัญญานให้ ป้ายหญ่พอตัวครับ พี่แกไม่ยอมใช้สไลน์บอกว่าปิดไปพอมีแสงเดี๋ยวมันแอบดูก่อน

แล้วจะรู้เลยเขียนใส่ป้ายโดยใช้สีเรืองแสงแทนเหอะๆ

“เอาหละพี่จะเริ่มการตัดสินโทษเดี๋ยวนี้นะครับทุกคนร่วมเป็นพยานด้วย”พี่ตาร์พูดทุกคนเตรียมพร้อม

แล้วครับ พี่ตาร์ให้สัญญาน

“Happy birth day to you
Happy birth day to you
Happy birth day
Happy birth day
Happy birth day to you
Happy birth day to you
Happy birth day to you
Happy birth day
Happy birth day
Happy birth day to you
Happy birth day to you
Happy birth day to you
Happy birth day
Happy birth day
Happy birth day to you...”

ทุกคนร้องประสานเสียงกันด้วยรอยยิ้มครับแล้วทั้งห้าคนก็เงยหน้าขึ้นมามองน้ำตาคลอเลยครับตอนนี้ทุกคนยังเห็นแค่แสงจากเค้กนะครับเพราะว่าพวกพี่ฟ้า พี่คิน ยิ้ม แล้วก็ไอนัทยืนบังผมอยู่ ไอเอกกับไอนิคก็ลงมาข้างล่างแล้วด้วยโดยมีพี่ตาร์เดินถือไมค์ตามลงมาอีกที
“เอาหละครับน้องๆตอนนี้เราก็รู้แล้วว่าพวกพี่ๆเซอร์ไพรส์วันเกิดน้องๆที่เกิดในวันนี้กัน แต่มีอะไรที่
มากว่านั้นครับ คือคนที่นำเค้กมาให้น้องๆ”พี่ตาร์พูดจบพวกไอเอกกับพวกพี่ฟ้าพี่คินก็เปิดทางให้เห็นผมกับไอภูมิที่มันอยู่ในชุดเจ้าหญิงเท่านั้นแหละครับ ฮือฮากันใหญ่ ไอภูมินี่ก้มหน้าหงุดๆหน้าขึ้นสีด้วยครับพึ่งรู้ว่ามันก็เขินก็อายเป็นเหอะๆ แต่เพราะมันก้มหน้าผมเลยต้องพยักหน้าเรียกเพื่อนเข้ามาหาแทนที่จะเดินไปหาครับเดี๋ยวจะล้มก่อนถึง พอเป่าเค้กเสร็จทีนี้แหละครับแสงปรบมือเสียงแซวไอภูมิดังมากันยกใหญ่เลยครับ ถูกใจไอเพลงเป็นที่สุด แต่ที่จะไม่ค่อยถูกใจก็ตรงที่มันเขินเดินเกาะผมไม่ยอมปล่อยเลยครับเหอะๆ แต่ก็ยอมครับเพื่อความสนุกเล็กๆและความซะใจอีกเล็กน้อยเพราะเค้ากินเลี้ยงกันต่อผมก็บังคับให้มันอยู่ต่อห้ามไปเปลี่ยนชุดแล้วรุ่นน้องก็มาขอถ่ายรูปคู่กับมันเพียบเลยครับมันก็ต้องยอมถ่ายผมว่าเรื่องนี้ได้เป็นเรื่องให้คุยให้พูดถึงกันอีกนานแน่ครับ

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 24-08-2011 14:10:15 โดย zatamare »
พิสูจน์รักวัดใจ นายเทพบุตรคลาสโนว่า & bad guysหนุ่มหล่อร้าย นายเพื่อนรัก

ออฟไลน์ @aOoM&jAe@

  • mEaNy
  • สมุนเป็ด
  • *
  • กระทู้: 866
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 115

ถูกใจให้เป็ด 0
เพลงนี่ร้ายใช่ย่อยเลย
ความสุข ความเศร้า น้ำตา ท้องฟ้า ดวงดาว
และสวรรค์ของฉันเธอคือเธอ

ออฟไลน์ zemicolon

  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 1143
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 98

ถูกใจให้เป็ด 0
ชอบเพลงจริงๆๆ

 :laugh: :laugh: :laugh: :laugh:
รักแท้...มันมีจริงๆใช่มั้ย

ออฟไลน์ zatamare

  • สมุนเป็ด
  • *
  • กระทู้: 833
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 68

ถูกใจให้เป็ด +5




ตอนที่6





[โหมด : ภูมิ]


 
เฮ้อเมื่อคืนเป็นอะไรที่ผมไม่คิดคิดว่าตัวเองจะทำมันแล้วไม่คิดว่าผมจะอายได้ถึงขนาดนั้นถ้าไม่ใช่เพราะน้องเพลงผมไม่ทำหรอกนะ ก็ผมตัดสินใจแล้วนี่ว่ายังไงก็ต้องจีบน้องเค้าให้ติดให้ได้ยอมน้องเค้าทุกอย่างถ้ามันจะทำให้ผมได้อยู่ใกล้น้องเค้า เป็นเอามากนะผมเนี่ย หมดสภาพคลาสโนว่าเลยครับ จากที่ไม่เคยยอมใคร ไม่เคยง้อใคร แต่กับคนนี้ยังไม่ได้เป็นอะไรกันเลยแต่ผมยอมทุกอย่างเหมือนกรรมที่ผมทำไว้ตามทันอย่างนั้นแหละ แล้วเรื่องเมื่อคืนคงต้องถูกกล่าวถึงไปอีกนานแน่ครับคลาสโนว่าแมนเกินร้อยแบบผมแต่งเป็นเจ้าหญิง แต่ปล่อยมันไปเถอะไม่คิดมากแล้วเรื่องเมื่อคืนมาคิดเรื่องวันนี้ดีกว่าครับ นี้ไม่มีกิจกรรม พวกเราปล่อยให้รุ่นน้องเที่ยวกันได้ตามสบายเลยครับวันนี้แต่ห้ามก่อเรื่องให้ต้องเสื่อมเสียชื่อเสียงของมหา’ลัยเท่านั้นเอง แล้วผมกำลังคิดอยู่ว่าจะทำยังไงให้ได้ไปเที่ยวกับน้องเพลงหนะสิครับ

“อ่าวไอภูมิมึงตื่นแล้วหรอวะแล้วมึงมีโปรแกรมไปไหนไหมวันนี้”ไอคินมันทักขณะที่ผมกำลังเดินจะเดินไปนั่งทานอาหารกับมัน

“ก็ยังนึกไม่ออกเลยหวะแล้วนี่ไปไหนกันหมดแล้ววะ แล้วไมมึงตื่นไว”ผมถามมัน

“แหมมึงเค้าก็ไปเที่ยวกันหมดแล้วสิ นี่มัน10โมงแล้ว และที่กุตื่นเช้าเนี่ยเพราะว่ากุมีโปรแกรมนะสิ”ไอคินตอบ

“โปรแกรมอะไรวะคิน”ผมถามมัน

“เที่ยวทั่วจังหวัด แล้วก็ตลุยร้านเด็ด”มันตอบ

“เอ่อไอที่พูดมานี่หน้าสน แต่มึงรู้หรอว่าจะเที่ยวกันยังไง แล้วไอร้านเด็ดที่จะไปตะลุยกันมันไปยังไง”ผมถามไอคิน

“กุไม่รู้หรอก แต่คนรู้กับคนนำเที่ยวหนะมาโน่นแล้ว”ไอคินมันบอกพร้อมกลับชี้ไปด้านหลังของผม ผมหันไปดูก็เห็นน้องเพลงและเพื่อนๆของน้องเค้าแล้วก็ไอตาร์กับฟ้าแล้วก็ไอกันด้วยครับกำลังเดินเข้ามาด้วยกันคนอื่นผมไม่แปลกใจที่มาด้วยกันแต่ไอกันนี่สิโผล่มาจากไหนยังจำมันได้ไหมครับไอกันที่ไอตาร์แกล้งให้ไอน้องนัทไปขอเป็นแพนแล้วมันตกลงนั่นแหละ หรือมันจะเอาจริง จริงๆวะเนี่ยเพราะมันเดินคู่กับน้องนัทเข้ามาเลย

“ไงครับน้องเพลง จัดการเรื่องรถได้รึยังครับ” ไอคินถามน้องเพลงซึ่งตอนนี้นั่งอยู่ข้างผมเรียบร้อยถามว่าทำไมมานั่งข้างผมได้ก็เพราะคนอื่นๆชิงนั่งที่อื่นกันหมดเหลือที่ข้างผมแล้วผมก็สังเกตครับว่านี่อะนังกันเป็นคู่ๆเลยคือไอตาร์กับฟ้านั่งติดกันแล้วก็เป็นไอคินกับน้องยิ้มคู่นี้ไม่ต้องคิดไรคับพี่พี่เป็นน้องกันต่อจากนั้นก็ไอน้องนัทกับกันกันซึ่งไอกันนั่งอยู่ข้างขวาติดกับผม แล้วก็ผมกับเพลง ข้างเพลงเป็นน้องเอกนั่งคู่กับน้องนิคโอยพอผมมองทั่วโต๊ะก็เกิดยิ้มหน้บานขึ้นมาเลยครับ



“ไอภูมิมึงยิ้มอะไรของมึงวะ”ไอคินถาม

“เรื่องของกุ”ผมบอกมันแล้วมองไปรอบโต๊ะอีกทีแล้วยิ้มไอคินมันก็ไม่พูดอะไรต่อ

“ไม่ต้องปากดีเลยมึงไอภูมิกุรู้มึงคิดอะไรมึงเห็นเค้านั่งกันเป็นคู่แล้วกุมานั่งคู่กับมึงใช่ไหมหละเลยยิ้มหน้าบานแบบนั้น โทษเหอะหวะกุไม่อยากนั่งตรงนี้นักหรอกถ้าคนอื่นเค้าไม่จับคู่นั่งกันแล้วเหลือที่ข้างมึงไว้ให้กุ”น้องเพลงพูดครับ ผมนี่ทำหน้างอเลยน้อยใจนะครับเนี่ยไอพวกนั้นก็ฮากันไป

“ไม่ต้องขำกันเลยครับผมรู้ว่าพวกพี่ตาร์กับไอเอกตั้งใจให้ผมนั่งข้างมัน”น้องเพลงพูดต่อทีนี้เงียบกันหมดเลยครับ

“แหะๆ พวกพี่ก็แค่อยากเปิดโอกาสให้ไอภูมิมันบ้างแค่นั้นเองอีกอย่างนั่งกันเป็นคู่ๆแบบนี้น่ารักดีออก”ไอตาร์ตอบ

“ผมก็ไม่ได้ว่าอะไรนี่ครับแค่บอกว่ารู้แค่นั้นเอง”น้องเพลงพูดเท่าหนั้นแหละถอนหายใจโล่งอกกันใหญ่

“พี่ก็กลัวเพลงจะโกธร”ไอตาร์บอก

“555จะโกรธทำไมหละพี่นั่งกันเป็นคู่อย่างนี้แหละดีแล้วผมไม่อยากไปขัดความหวาน อีกอย่างผมก็ไม่ได้ว่าอะไรที่จะนั่งข้างมันถึงยังไงผมก็ไม่ได้สนใจอะไรมันอยู่แล้ว”น้องเพลงตอบ แล้วแบบนี้จะดีใจหรือเสียใจดีนะที่น้องเค้าเต็มใจที่จะนั่งข้างผมแต่ไม่ได้สนใจผมเนี่ยเฮ้อ


“เอ่อ เรื่องนั้นเลิกคุยเหอะว่าแต่กุสงสัยอย่างนึง ไอกันมึงมาไงเนี่ย”ผมถามพร้อมหันหน้าไปหาไอกัน

“ทำไมกุจะมาไม่ได้ก็เมียกุอยู่นี่ทั้งคนวันฟรีจะไปเที่ยวทั้งทีก็ต้องตามมาคลุมหน่อยดิ”มันตอบเล่นเอาอึ้งกันทั้งโต๊ะไอน้องนัทนี่ก้มหน้าหงุดๆเลยครับ

“เอ่อไปได้กันตอนไหนวะกุไม่เห็นจะมีวี่แววเลยมึงเจอกันแค่ตอนรับน้องไม่ใช่หรอวะเอาเวลาที่ไหนไปทำประตูไวชิบหายกุจีบมาจะสองอาทิตย์ยังไม่เห็นมีท่าทีแล้วกวนๆอย่างน้องนัทมันก็ดูแมนเกินกว่าจะไปเป็นเมีย”ผมร่ายถามเป็นชุดครับ


“หึหึ กุมันฝีมือดีไงแล้วกุก็ชอบของกุมาตั้งนานและตามจีบมันมานานบ้านอยู่ติดกันดันบังเอิญพวกมึงแกล้งมันมาขอกุเป็นแฟนกุเลยตกลงแวจัดการเอามันเป็นเมียเลยไงแต่ไม่บอกหรอกว่าทำได้ไงความลับหวะของงี้แล้วแต่ฝีมือ”ไอกันตอบ


“มึงนี่นะตามจีบน้องนัทมานานแล้วกุไม่เห็นมีท่าทีว่าจะชอบเพศเดียวกันเลยนี่หว่าแล้วถึงน้องนัทจะดูออกแนวน่รักแต่จากนิสัยแล้วลักษณะแล้วกุว่าน้องเค้าก็แมนนะ”ผมถาม

“เออกุไม่ใช่พวกชอบเพศเดียวกันก็คงเหมือนมึงนั่นแหละคนที่รู้สึกว่าใช่ถึงจะเป็นเพศเดียวกันก็ไม่สนก็ใจมันบอกว่าใช่มึงคิดงี้ป่าวหละที่จะจีบน้องเพลงหนะ”ไอกันบอกน้องนัทก็เขินต่อไปแต่น้องเพลงแค่ทำหน้าสนใจจะฟัง

“เออกุก็คิดงั้นแหละไม่ถามและเป็นอันว่ากุเข้าใจมึง ว่าแต่ไปจับกดน้องเค้ายังไงน้องเค้าถึงยอมวะรึมึงไปขืนใจเค้า”ผมถาม

“ไอฟายภูมิ ถ้ากุขืนใจนัทมันกุจะได้มาเดินคู่มานั่งกับมันดีๆไหมวะมองหน้ากันไม่ติดพอดีแล้วคงไม่ปรับความเข้าใจกันเร็วแบบนี้หรอก”มันบอก

“แล้วมันยังไงวะ”ผมถาม


“ก็แค่เคลียร์กันแล้วใจตรงกันขึ้นมากุเลยดีใจจัดจับกดซะเลยไงแม่มใจตรงกะกุแต่ไม่ยอมบอกกุมาได้ตั้งนาน”มันตอบทีนี้น้องนัทมันเขินเอาหน้าไปซุกที่หลังไอกันเลยครับแต่ในที่สุดมันก็บอกว่าวิธีไหนซึ่งไม่ได้ช่วยอะไรผมมากเลย นึกว่าจะกดแล้วบอกรักแล้วค่อยตามง้อจนเค้าใจอ่อนยอมเป็นแฟนซะอีก

“อืมเข้าใจแจ่มแจ้งแล้วครับไม่ถามแล้วครับ”ผมตอบ

“เออแม่มเลิกถามสักทีไม่รู้จะสงสัยเรื่องชาวบ้านอะไรนักหนาแล้วมาคุยเรื่องแบบนี้บนโต๊ะอาหารไม่มีหัวคิด”น้องเพลงว่าผม

“เพลงก็ว่าพี่คนเดียวไม่ได้นะครับพี่ถามไอกันมันก็ตอบพี่นี่ครับ”ผมบอก

“กุด่ามึงหนะถูกแล้วมึงไปถามเค้าแบบอยากรู้ขนาดนั้นใครเห็นหน้ามึงก็ต้องบอกทั้งนั้นแหละทำห้าซะ”น้องเพลงบอก ทุกคนฮากันลั่นโต๊ะผมก็ได้แต่ทำหน้างอ

“เอ้าๆเรื่องสงสัยอะไรก็หมดแล้วอาหารก็ทานกันเรียบร้อยแล้วทีนี้เราก็ไปเที่ยวกันได้และไอภูมิมึงจะไปด้วยใช่ไหม”ไอตาร์ถามผมพยักหน้าจากนั้นเราก็เดินไปที่ ที่จอดรถของรีสอร์ท



“อืม แล้วจะแบ่งคนยังไงรถสามกัน”ไอตาร์ถามขึ้นคือตอนนี้พวกเรายืนกันอยู่หน้ารถสามกันที่จะใช้การเดินทางหนะครับ

“เอางั้นพี่ เดี๋ยวผมกับนิคไปคันเดียวกับพี่กันแล้วก็ไอนัท ส่วนไปพี่ตาร์กับพี่ฟ้าไปคันเดียวกับพี่คินแล้วก็ยิ้ม ส่วนคันไอเพลงก็ให้มันเอาพี่ภูมิไปด้วยเป็นอันว่าลงตัว ใครจะขับก็ตกลงกันเองนะครับส่วนคันผมเดี๋ยวผมขับเองครับผมชอบ”น้องเอกแจกแจงคนแล้วก็รถให้ฟังครับว่าใคจะไปคันไหนบ้าง แต่ผมได้อยู่คันเดียวกับน้องเพลงแค่สองคนหรอดีใจจัง


“อืมพี่ว่าลงตัวดีนะครับ แล้วเดี๋ยวอีกสองคันขับตามน้องเพลงให้น้องเพลงนำเพราะมีเพลงรู้ทางรู้ที่คนเดียวไม่ขัดข้องนะครับน้องเพลง”ไอตาร์สรุปแล้วหันมาถามเพลง



“ครับไม่มีปัญหา เอางั้นก็ได้ เด่ยวเพลงขับนำเอง”น้องเพลงไม่ขัดข้อครับดีใจจังที่ไม่ขัดข้องที่ผมจะไปนั่งคันเดียวกะน้องเค้าสองต่อสอง แต่น้องเพลงจะขับเองหรอ

“เอ่อเพลงจะขับหรอครับให้พี่ขับก็ได้นะครับพี่เกรงใจ”ผมบอก

“ไม่ต้องมาเกรงใจกุหรอก กุขับเองมันสะดวกกว่าถ้าให้มึงขับกุก็ต้องมานั่งบอกทางอีก”น้องเพลงตอบ


“ครับๆ งั้นไปกันเถอะครับ”ผมบอกแล้วทุกคนก็เข้าประจำที่ของตัวเอง แล้วออกเดินทางกันครับเดินทางกันมาครึ่งชั่วโมงก็มาถึงสถานที่แห่งหนึ่งครับเป็นสวนขนาดใหญ่ครับแล้วก็เป็นแบบที่จัดสวนหลายๆรูปแบบจากหลายๆประเทศทำได้ลงตัวมากครับ เห็นน้องเพลงบอกว่าเจ้าของที่นี่ชอบการจัดสวนมากเลยซื้อที่ดินมาเพื่อที่จัดได้จัดสวนได้หลากหลายแบบไว้ชมเองเวลามาที่นี่แล้วพอเวลานัดเพื่อนมาก็กลายเป็นว่าติดใจแล้วเล่าสู่กันฟังจนแนะนำให้เปิดให้คนเข้าชม เจ้าของก็ตกลงเพราะจะได้มีคนที่ชื่อชอบในเรื่องแบบเดียวกันมาเที่ยวมาคุยแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกัน แล้วยังบอกอีกว่าที่นี่ส่วนใหญ่เจ้าของออกแบบเองหรือไม่ก็เป็นคนจัดเองด้วยผมว่าเค้าเก่งเอามากๆเลยครับ(สถานที่นี้ไม่มีอยู่จริงน้า แต่คนแต่เคยนึกอยากได้ตอนดูแข่งจัดสวนเลยเอามาใส่ไว้ในนิยายอิอิ : ตนแต่ง)



“เอ่อคือเอกว่าเราแยกกันเดินเป็นคู่ๆดีไหมครับ จะให้พูดตรงๆก็คือพอเดินชมที่นี่มาได้สักพักแล้วอยากเดินชมกับนิคกันสองคนอยากสวีทหนะครับแล้วผมก็มีที่เล็งๆไว้อยากจะพานิคไปด้วย” ตอนนี้เราเดินชมกันมาได้สักพักแล้วครับ แล้วน้องเอกก็พูดขอความเห็นขึ้นมา ผมว่าผมเห็นด้วยนะครับเพราะผมก็อยากเดินชมกับน้องเพลงสองต่อสองเหมือนกัน 555

“อืม เอางั้นกุได้ กุว่านะอีกสองคู่ก็คิดแบบมึงนี่แหละอยากสวีทกับแฟนแล้วก็คงเล็งไว้แล้วเหมือนกันว่าจะเลือกไปเดินกันที่ส่วนไหน กุหนะเห็นแล้วหละแต่เงียบไว้รอมึงพุดเพราะกุรู้ว่ามึงต้องทนไม่ไหวเสนอแบบนี้มาแน่”น้องเพลงบอก เหอะๆนี่น้องเพลงรู้ตั้งนานแล้วว่าเค้าอยากแยกไปเป็นคู่ๆแต่เก็บเงียบไว้ แสบนะครับเนี่ยน้องเพลง

“แม่มกุว่าและว่ามึงต้องรู้ มึงนี่อย่างนี้ตลอดรู้อะไรชอบเก็บไว้ก่อน แล้ววัดใจว่าเค้าจะยอมบอกยอมพูดกับมึงไหมแกล้งให้คนอื่นเค้าวิตกเล่น”น้องเอกพูดครับ เออน้องเพลงเค้าชอบวัดใจแบบนี้หรอครับ แล้วน้องเอกนี่พูดประมาณว่าคิดไว้แล้วว่าน้องเพลงต้องรู้แล้วต้องการวัดใจทำไมถึงไม่บอกมาตั้งนานแล้วหละครับว่าอยากแยกกันเดินเป็นคู่ พี่จะได้เดินคู่กับน้องเพลงเค้าตั้งนานแล้ว


“หึหึ มึงก็รู้นี่หว่าว่ากุรู้แล้วก็รู้ว่ากุชอบวัดใจคนแล้วทำไมไม่พูดมาตั้งนานแล้ววะ”น้องเพลงถามในสิ่งที่ผมก็สงสัย



“นั่นสิครับเอกปล่อยให้พวกพี่วิตกกันไปด้วยว่าถ้าจะขอแยกกันไปเป็นคู่แล้วมันอาจจะดูไม่ดี”ไอตาร์พูดครับ

“ก็ผมยังไม่มั่นใจว่าพูดออกไปแล้วปฎิกิริยาตอบกลับมาของมันจะเป็นยังไง ถึงจะคิดว่ามันรู้แล้วมันแค่วัดใจก็เถอะ”น้องเอกบอก

“อ่อครับแต่น้องเพลงนี่ก็แสบเหมือนกันนะครับ” ไอตาร์พูดครับไม่ได้โกธรอะไรที่น้องเพลงแกล้งวัดใจ

“ครับไม่ได้โกธรอะไรเพลงกันใช่ไหมครับเนี่ย ที่มาวัดใจพวกพี่มันเหมือนไปทำเล่นกำความรู้สึกของพวกพี่หนะ”น้องเพลงถาม

“พวกพี่ไม่ได้โกธรอะไรหรอกครับ พี่รู้ว่าจริงๆแล้วเพลงอยากจะให้รู้ว่าบางอย่างเราต้องกล้าที่จะบอกกล้าที่จะคุยอย่ามัวแต่คิดอีกเออเองกลัวนั่นกลัวนี่ไปเองฝ่ายเดียวจนพลาดโอกาส นี่ถ้าไม่มีเอกพูดขึ้นมาเรื่องนี้เราคงไม่ได้คุยกัน”ไอเอกบอก ทุกคนพยักหน้าเห็นด้วยแล้วยิ้มให้น้องเพลงครับผมก็ด้วย ใช่เลยครับบางอย่างถ้าเราไม่กล้าที่จะพูดโอกาสที่อาจจะได้รับก็จะหลุดลอยไปด้วยฝีมือของเราเอง

“อ่อครับๆขอบคุณครับที่เข้าใจเพลง แล้วพี่แน่ใจหรอครับว่าผมจะเปิดโอกาสให้แยกกันไปเป็นคู่ครับ”น้องเพลงพูดยิ้มๆ แต่ทุกคนทำหน้าอึ้งครับ

“5555 อึ้งกันหมดเลยทีนี้เพลงพูดดเล่น เอาตามที่ไอเอกบอกนั่นแหละครับแยกกันไปเป็นคู่ว่าแต่ยิ้มกับพี่คินจะเอายังไงครับ” น้องเพลงขำแล้วรีบอธิบายต่อทุกคนถอนหายใจโล่งออกกันใหญ่ครับ

“โหน้องเพลงนี่แสบแบบไม่น่าเชื่อเลยนะครับเนี่ยทำพวกพี่ตกใจ คือพี่กับยิ้มก็ดูกันไว้แล้วเหมือนกันครับว่าจะไปจุดไหนชอบเหมือนกันพอดีหนะครับ”ไอคิดพูด

“อ่อครับงั้นตกลงตามนี้นะครับแล้วเดี๋ยวมาเจอกันตรงนี้ผมก็จะดูของผมเหมือกันอีก1ชม.เจอกันครับจะได้ไปทานข้าวกัน”น้องเพลงบอก แต่ผมว่าทุกคนลืมอะไรกันไปรึป่าวครับ

“เอ่อน้องเพลงครับตกลงกันเรียบร้อยขนาดนั้นแล้วลืมพี่ไปรึป่าวครับว่าพี่จะไปกับใครยังไง”ผมบอกใช่ครับตกลงไปกันเป็นคู่แต่น้องเพลงพูดเหมือนจะไปคนเดียวแล้วจะเอายังไงกะผมกันหละครับนี่


“เหอะๆคิดว่ากุลืมมึงรึไง มึงก็ไปกับกุนั่นแหละกุแค่พูดให้มึงท้วงขึ้นมาเท่านั้นแหละเห็นเงียบไม่ยอมพูดอะไรเลยแกล้งลืม”น้องเพลงบอก ตกลงนี่ตั้งใจแกล้งผมเหอะๆ


“ตั้งใจแกล้งลืมพี่หรอครับ”ผมถาม

“เออ”น้องเพลงตอบ ทุกคนขำกันใหญ่

“ไม่เป็นไรครับถึงจะแกล้งยังไงพี่ก็เต็มใจแล้วก็ดีใจมากอีกด้วยที่จะได้เดินชมสวนสวยๆกับเพลงสองต่อสอง”ผมบอกแล้วยิ้ม


“หึ ไม่ต้องมันยิ้ม ถึงจะแยกกันไปเป็นคู่แต่มันก็ไม่ได้สองต่อสองชวนโรแมนติกแบบที่มึงคิดหรอกคนที่มาชมสวนเหมือนกันมีอีกเยอแยะ”น้องเพลงตอบ


“บรรยากาศโรแมนติกเราสร้างกันขึ้นมาเองสองคนได้นี่ครับไม่เห็นต้องไปสนใจคนอื่น”ผมพูด ทุกคนผมใจกันทำท่าอ้วกโดยพร้อมเพลงกัน


“หึหึ มึงไปหาคนอื่นมาสร้างกับมึงเหอะบรรยากาศโรแมนติก เพราะกุไม่มีทางทำกับมึงแน่”น้องเพลงตอบผมก็คอตกทันที


“โธ่... น้องเพลงครับ พี่กะพูดไปอย่างนั้นแหละเผื่อฟลุ๊ค”ผมบอก


“ยากหวะ เลิกคิดได้เลยมึง”น้องเพลงบอก ทุกคนฮากันแบบสุดๆแต่ผมนี่สิเศร้าครับ

“โอ๊ย ภาพแบบนี้หายากโว้ย” ไอตาร์พูดครับ คงรู้นะครับว่าภาพแบบไหนอ่ะ

“เออหวะ ถ้ากุไม่ใช่เพื่อนมึงแล้วรู้จักกันมานานกุไม่เชื่อเลยนะเนี่ยว่ามึเป็นคลาสโนว่าตัวพ่ออ่ะ หมดลายสุดๆ”ไอคินครับ มันตอกย้ำ

“แม่ม ร่วมด้วยช่วยกันตอกย้ำกุจริง”ผมบอกมัน


“หึหึ เดี๋ยวอาจจะได้เห็นจนชินแล้วมั้งครับ คลาสโนว่า ทำหน้า งอ หงอ หงอย เศร้า ผิดหวัง หนะ

ครับ ถ้าพี่ภูมิเค้าคิดจะจีบไอเพลงแบบจริงจัง”น้องเองพูด ไอที่พูดออกมาหนะผมไม่ได้รู้สึกอะไรนะครับเพราะไอที่พูดมาผมเป็นหมดแล้วแต่ไอเสียงหัวเราะของน้องเอกนี่สิน่ากลัวครับ


“555พวกพี่ก็ว่างั้นแหละ แต่ว่าตอนนี้เราแยกย้ายกันได้แล้วแหละ”ไอตาร์บอก ทุคคนก็แยกย้ายกันไปเดินกันเป็นคู่ทันที ส่วนผมก็เดินตามน้องเพลงครับน้องเพลงเดินนำผมมาที่สวนสไตล์ญี่ปุนครับเป็นสวนหิน จัดสวยมากเลยครับทำหินเป็นลายน้ำด้วย


“สวยจังครับเห็นแล้วอยากให้มีน้ำอยู่ในนั้นด้วยจัง”ผมบอก คือตอนนี้ผมอยู่บนสะพานกลางสวนกันครับเค้าจัดสะพานไว้ให้เดินชมได้ลงตัวเอามากๆที่ต้องทำแบบนี้เพราะว่าสวนหินทำลวยลายเอาไว้ถ้าให้เราลงไปเดินเลยมันคงไม่เป็นลายแน่เลยครับ


“แล้วใครว่าไม่มีหละ อีกเดี๋ยวเค้าก็ปล่อยน้ำออกมาแล้ว”น้องเพลงบอก สักพักก็มีน้ำปล่อยออกมาจริงๆครับสวยแบบที่คิดไว้เลยครับพอมีน้ำยิ่งดูสวย น้องเพลงก็เอาแขนเท้าสะพานดู เป็นภาพที่สวยมากเลยครับจนผมอดที่จะหยิบโทรศัพท์มาถ่ายรูปไม่ได้ แล้วไม่ใช่แค่ผมนะ พวกคนที่เดินมาชมสวนนี้ก็เอากล้องมาถ่ายเหมือนกัน ก็แหม น้องเพลงเค้าสวยอยู่แล้ว มายืมชมสวนแล้วมีสายลมบางๆพัดผมให้ปลิวไสวน้อยๆแล้วน้องเพลงยังหลับตารับสายลมอ่อนๆอีกเป็นภาพที่ดึงดูดสวยตาสุดๆเลยครับ แล้วน้องเพลงก็เหมือนจะไม่รู้ตัวด้วยครับว่าทุกคนกำลังมองแล้วก็กำลังถ่ายรูปน้องเค้าหนะ


“เอ่อน้องเพลงครับ” ผมเรียกแต่น้องเพลงเหมือนจะไม่ได้ยิน


“น้องเพลงครับ ใกล้เวลานัดแล้วครับไปกันเถอะ” ผมเขย่าแขนน้องเพลงครับดูเหมือนน้องเพลงจะอยู่ในภวังค์ธรรมชาตินะครับ

“อะไรของมึงคนกำลังเพลิน”น้องเพลงหลุดจากภวัค์แล้วครับหันมาทำหน้ายุ่งใส่ผมเชียว แล้วพอน้องเพลงหันมาแบบนี้ทุกคนก็ทำหน้าผิดหวงักันเชียว

“ก็พี่บอกว่าใกล้เวลานัดแล้วไปกันเหอะ”ผมบอก

“เออๆไปๆ”น้องเพลงบอกแล้วกำลังจะเดินนำไปครับแต่พวกที่กำลังถ่ายรูปเรียกไว้ก่อนครับ

“เอ่อ คือว่าขอถ่ายรูปพวกคุณได้ไหมค่ะ” ผู้หญิงคนนึงบอกผมกับน้องเพลงครับ

“เอ่อ ทำไมหรอครับ” น้องเพลงทำงงๆครับ

“อ่อค่ะก็พวกคุณ คนนึงก็สวย อีกคนก็หล่อเหมาะกันมากๆเลยค่ะแล้วก็คิดว่าถ้าพวกคุณถ่ายรูปคู่กันโดยมีสวนนี้เป็นแบล็คกราวคงจะดูสวยเข้ากันมากๆเลยค่ะ” พี่ผู้หญิงคนนั้นบอก

“อ่อครับได้ครับ”ผมตอบ

“ค่ะ ขอบคุณมากเลยนะคะ”พี่ผู้หญิงคนั้นพูด

“เอ่อ แต่ว่าพวกผมนัดกับเพื่อนๆไว้หนะครับ” น้องเพลงบอก

“โธ่น้องเพลงครับ พวกนั้นรอแป๊ปนึงไม่เป็นไรหรอครับให้พี่เค้าถ่ายรูปเรารูปสองรูปไม่เห็นเป็นไรเลย” แหะๆที่พูดนี่ไม่ใช่อะไรอยากถ่ายรูปคู่กับน้องเค้า

“ไม่ต้องทำเป็นพูดอยากถ่ายรูปคู่กับกุก็บอกมาเถอะ”น้องเพลงบอกแบบรู้ทันพี่ผู้หยิงคนนั้นอมยิ้มครับ อมยิ้มอะไรของพี่เค้านะ


พิสูจน์รักวัดใจ นายเทพบุตรคลาสโนว่า & bad guysหนุ่มหล่อร้าย นายเพื่อนรัก

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ zatamare

  • สมุนเป็ด
  • *
  • กระทู้: 833
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 68

ถูกใจให้เป็ด +3
“แหมน่ารักกันจังเลยนะค่ะ เป็นแฟนกนมานานหรือยังค่ะเนี่ย”พี่เค้าพูดอ่อที่แท้พี่เค้าคิดว่าเราเป็นแฟนกันนี่เอง

“ก็ยังไม่นานครับพี่ แต่คงจะคบไปอีกนานเพราะผมจริงจังครับ” 555ได้ทีขอนิดนึง

“น้อยๆหน่อยเหอะมึง กุไปเป็นแฟนกับมึงตอนไหน”น้องเพลงบอก

“อ่าว ไม่ได้เป็นแฟนกันหรอกหรอคะ เหมาะสมกันออกอย่างนี้ ผู้หญิงก็สวย ผู้ชายก็หล่อ ถึงน้องผู้หญิงจะแต่งตัวแมนไม่หน่อยก็เถอะ”พี่เค้าบอก น้องเพลงทำหน้างอทันที555 พี่เค้าคิดว่าน้องเพลงเป็นผู้หญิงแต่ก็นะใครจะไม่คิดบ้างหน้าตาสวยออกขนาดนี้แล้วเสียงนะผู้หญิงบางคนยังเสียงไม่ใสเท่านี้เลยไม่งั้นผมคงไม่คิดว่าน้องเค้าเป็นทอมจนน้องเค้าต้องเอาบัตรประชาชนให้ผมดูหรอกครับ

“เอ่อ พี่ครับผมเป็นผู้ชายครับ”น้องเพลงบอก

“เอ่อ ผู้ชายจริงๆหรอค่ะ สวยขนาดนี้เสียงใสอีก”พี่ผู้หญิงคนนั้นยังไม่เชื่อครับ

“ครับพี่ ถ้าจำไปผิดผมก็ลงท้ายว่ารับเวลาคุยนะครับ”น้องเพลงบอก

“ครับน้องเค้าเป็นผู้ชายจริงๆครับพี่”ผมช่วยยืนยัน

“อ่อค่ะโทษทีค่ะ แต่น้องสวยจริงๆ เหมาะกันมากๆเลยด้วยนะถึงจะรูแล้วว่าชายทั้งคู่ก็เถอะ”พี่เค้าบอก

“อ่อครับ ดีใจจังที่พี่คิดแบบนั้นเพราะผมก็จีบน้องเค้าอยู่แต่ไม่ติดสักที”ผมได้ทีก็หาแนวร่วมหน่อยครับ

“หรอค่ะงั้นพี่ขอให้น้องจีบติดด้วยนะคะ พี่ช่วยเชียร์งั้นมาค่ะเดี๋ยวพี่ถ่ายรูปส่วนของพี่แล้วก็จะถ่ายให้น้องเก็บไว้กันด้วย”พี่เค้าพูดแล้วเริ่มจัดท่าจัดทางให้ทันที น้องเพลงก็ยอมถ่ายยอมให้พี่เค้าจัดท่านะครับผมนี่มีความสุขสุดๆทำไมหนะหรอครับก็ถ่ายสิบภาพนะครับแล้วท่าทางที่พี่เค้าจัดให้ก็ออกไปในแนวคู่รักน้องเพลงเค้าก็ยอมโอ๊ยมีความสุขปนแปลกใจสุดๆ สิบรูปพี่เค้าเอาไปแปดแล้วอีกสองใบให้ผมกับน้องเพลงเก็บไว้เป็นที่ระลึกคนละใบครับ

“เอ่อน้องเพลงครับทำไมไม่เห็นน้องเพลงท้วงอะไรเลย ทั้งที่ปกติน่าจะท้วงไปแล้วเพราะท่าทางที่ถ่ายมันเหมือนคู่รักกัน”ผมถาม

“หึหึ มึงไม่รู้หรอว่าทำไมพี่เค้าถึงขอเราถ่ายหนะ”น้องเพลงถามกลับ


“เอ่อทำไมหรอครับพี่ก็ไม่เห็นจะมีอะไรเลยก็คงแค่อยากถ่ายเก็บไว้มั้งครับ แล้วพอเห็นพี่กับเพลงแล้วคงชอบก็เลยขอถ่ายเก็บไว้มั้งครับ”ผมตอบ


“เหอะๆ ชอบหนะใช่แต่ที่พี่เค้าเข้ามาขอถ่ายเพราะพี่เข้าจะเอาไปใช้ในงานที่เค้าทำ อาจจะเป็น

หนังสือหรือนิตยสารอะไรสักอย่างหนะดูจากกล้องที่พี่เค้าใช้ แล้วก็การจัดท่าทางแล้วก็การดูทิศทางของแสงแล้วหนะนะ”น้องเพลงอธิบาย


“อ่อ แบบนั้นหรอครับ ว่าแต่ถึงเค้าจะเอาไปใช้ในงานของเค้าน้องเพลงก็ไม่เห็นต้องยอมถ่ายคู่กับพี่เลยนี่ครับ คือพี่ไม่คิดว่าเพลงจะยอม”ผมถามต่อยังไม่คลายความสงสัย

“มึงไม่เห็นแววตาของพี่เค้าหรอว่ามีแววยินดี ดีใจ แล้วก็ขอบคุณ ตอนมึงตอบตกลงหนะ กุสงสัยตั้งแต่ตอนนั้นพอเห็นพี่เค้าจัดท่าทางให้ เลยคิดว่าพี่เค้าคงต้องการเอารูปไปใช้ทำอะไรสักอย่าง แล้วจากที่ดูแล้วคงเป็นการแนะนำที่นี่ คงยังหาภาพที่ต้องการหรือตรงกับที่พี่เค้าคิดไม่ได้แล้วกุกับมึง คงไปตรงเข้า เห็นแววตาพี่เค้าแล้วกุไม่อยากทำให้เค้าผิดหวัง”น้องเพลงอธิบาย



“น้องเพลงนี่ดูระเอียดจังเลยนะครับ คุยกันแค่นิดเดียวดูพี่เค้าออก”ครับระเอียดมากดูแล้ววิเคราะห์ออกมาได้หน้าทึ่งมากครับว่าน้องเค้าดูออกขนาดนี้เลย

“หึหึ ก็กุมันคนชอบเก็บรายระเอียด แล้วก็นะเวลาคุยกับใครกุชอบที่จะวิเคราะห์ว่าคนที่เข้ามาหาเราจริงๆแล้วต้องการอะไรหรือคิดอะไรอยู่หนะ มันติดเป็นนิสัยอย่างหนึ่งไปแล้ว”น้องเพลงตอบ


“อ่อครับเข้าใจแล้ว อุตส่าห์ดีใจคิดว่าเพลงพอจะชอบพี่บ้างแล้วซะอีกเลยยอมผิดหวังเลยทีนี้”ได้ทีก็หยอดนิดหน่อยแล้วก็ทำหน้าผิดหวังไปตามระเบียบไม่ได้แกล้งทำนะแต่มันผิดหวังจริงๆ


“เออไปกัน แล้วมึงก็ไม่คิดว่าสิ่งที่มึงหวังให้เป็นมันจะเกิดขึ้นหรอก”น้องเพลงพูดแล้วเดินนำผมไปครับ ผมจะทำได้ก้ได้แต่เดินคอตกตามน้องเพลงไป พอไปถึงพวกนั้นก้บ่นแล้วก็แซวกันใหญ่ว่าไปแอบทำอะไรกันมารึป่าวมาช้า ก็เลยต้องอธิบายกันอีกยาว แล้วพวกนั้นก็ขอดูรูปพอให้ดูก็แซวกันอีกยกใหญ่กว่าจะได้รูปคืนมาเล่นเอาเหนื่อย กว่าจะได้เดินทางออกจากสวนก็นานพอดูแหละครับ แล้วตอนนี้น้องเพลงกำลังขับรถเข้าไปในสวนผลไม้ครับ มีผลไม้หลายชนิดเลยด้วย แต่น้องเพลงบอกจะพาไปทานอาหารกันไม่ใช่หรอแล้วขับรถเข้ามาในสวนทำไมหละ

“อ่อน้องเพลงครับไหนว่าจะพาไปทานอาหารกันไงครับแล้วครับรถพาเข้ามาในสวนนี่ทำไมครับ”ผม  ถามน้องเพลง

“นั่งเงียบๆไปเถอะมึงหนะกุก็จะพาไปอยู่นี่ไงอีกนิดเดียวก็ถึงแล้ว”น้องเพลงตอบ

“เอ่อครับ เงียบก็ได้ครับ”ผมตอบเสียงอ่อย

“เออดีมาก”น้องเพลงพูดแล้วผมจะทำอะไรได้ ก็นั่งเงียบตามที่นองเค้าต้องการ แล้วก็มองทางต่อไป นั่งรถมาสักพักจากสวนผลไม้ก็เป็นสวนพักสวนครัวครับ แล้วก็มีเรือนไม้สีขาวอยู่ตรงกลางผมว่าผมพอจะรู้แล้วแหละครับว่าน้องเพลงจะพาไปทานอาหารที่ไหนขับไปอีกหน่อยกะมีพื้นที่ให้จอดรถครับมีรถจอดอยู่เยอะพอสมควรเลยทีเดียว


“ถึงแล้วลงได้”น้องเพลงบอกแล้วพวกเราก็ลงจากรถมารอพวกที่ขับตามมาครับ รอไม่นานพวกนั้นก็ขับมาจอดแล้วเดินลงมาจากรถแบบงงๆครับ

“เอ่อน้องเพลงครับ คืว่าพามาที่นี่ทำไมครับแล้วไหนว่าจะพาไปทาอาหารกันพี่เห็นแต่สวนผลไม้กับสวนผักสวนครัวแล้วก็เลือนไม้สีขาวที่เหมือนเอาไว้เป็นที่พักผ่อนไอตาร์ครับถามน้องเพลงด้วยความสงสัย

“อ่อครับ เดี๋ยวเดินตามเพลงกันมานะครับแล้วก็รับรองว่าได้ทานอาหารอร่อยๆกันแน่นอนครับ”น้องเพลงตอบแล้วเดินนำไปเลยครับพวกผมก็เดินตาม พอเดินจากที่จอดรถมาได้หนน่อยนึงก็เป็นทางเดินที่ปูด้วยกรวดสีขาวเม็ดระเอียดแล้วสองข้างจัดเป็นส่วนเล็กๆครับสวยมากครับเดินมาไม่ไกลก็เป็นทางขึ้นเรือนไม้แล้วครับเป็นเรือนไม้สีขาวที่เห็นตอนเข้ามานั่นแหละครับเป็นอย่างที่ผมคิดไว้ว่าที่นี่เป็นร้านอาหารพอน้องเพลงเดินเข้าไปพนักงานก็กลูกันเข้ามารับเลยครับ

“คุณเพลง คุณเพลงใช่ไหมค่ะ ใช่แน่ๆเลยสวยแบบนี้มีแต่คุณเพลงคนเดยวถึงไม่ได้เจอนานก็จำได้”พี่พนักงานผู้หญิงทักน้องเพลงแล้วทีนี้คนอื่นก็เข้ามาทักกันใหญ่เลยครับ สรุปเรื่องราวได้ว่าน้องเพลงมาที่นี่บ่อย แต่ไม่ได้มานานแล้วในช่วงสองสามปีนี้ก็นานๆมาที

“เอ้าพอแล้วครับทุกคนลูกค้าท่านอื่นมองกันหมดแล้วแล้วเพลงก็ไม่ได้มาคนเดียวนะครับพารุ่นพี่แล้วก็เพื่อนๆมาด้วย”น้องเพลงบอกทุกคนเลยพละออกจากน้องเพลงแล้วมองมาทางพวกผมครับ

“โห คุณเพลง หล่อๆกันทั้งนั้นเลยน้องผู้หญิงก็สวย แล้วคนไหนแฟนคุณเพลงค่ะเนี่ยใช่คนที่หล่อสุดคนนั้นป่าวค่ะ”พี่พนักงานถามน้องเพลงแต่คำถามพี่เค้าทำผมหน้าบาน

“พี่ตาครับผมยังเป็นผู้ชายทั้งแท่งอยู่นะครับไม่ต้องจับคู่แบบนี้ให้ผมเลย”น้องเพลงพูดพี่เค้าทำหน้าเสียดาย

“แหมเสียดายจังคุณเพลงออกจะเหมาะสมกัน คุณเพลงก็ไม่ยอมเป็นแบบที่พี่ทายไว้แล้วหวังอยากให้เป็นสักที”พี่เค้าว่า ทายอะไรหวังยากให้เป็นอะไรของพี่เค้านะ

“พอเลยพี่ตายังไม่เลิกคิดที่จะให้ผมมีแฟนเป็นผู้ชายอีกหรอครับ แล้วก็เลิกหวังให้ผมเป็นแบบนั้นสักทีได้ไหมครับพี่ แล้วนี่คุณเจ้าของร้านอยู่ไหนหละครับ”น้องเพลงพูดกับพี่ผู้หญิงคนนั้น ทีนี้ผมก็รู้แล้วครับว่าทายอะไรไว้แล้วหวังอยากให้เป็นอะไร

“อ่อคุณพีทก็ไปทำอาหารตามที่ลูกค้าต้องการอีกตามเคยนั่นแหละค่ะ อ่าวนั่นไงมาแล้ว”พี่เค้าบอก ครับเพลงแล้วชี้ไปที่ผู้ชายหล่อๆคนนึงที่กำลังเดินมาทางนี้ สังเกตไหมครับว่าพวกผมยังไม่มีใครได้พูดอะไรออกไปกันเลยสักคำตั้งแต่เดินเข้าร้านมา ทำไมหนะหรอครับ ก็มันยังไม่มีช่องให้พูดเลยครับขนาดตอนที่น้องเพลงแนะนำพวกผมว่าพี่รุ่นพี่กับเพื่อนๆพี่เค้าก็แค่หันมาดูแบบรับรู้แล้วก็แซวน้องเพลงแล้วคุยต่อไม่สนพวกผมเลยพึ่งเคยเจอนี่แหละครับเห็นผมแล้วไม่เข้ามาทักทายทั้งที่พนักงานที่นี่รวมถึงพี่เค้าก็เป็นผู้หญิงหรือรัสมีความหล่อกับรังสีคลาสโนว่าของผมมันน้อยลงตั้งแต่เจอน้องเพลงเนี่ย

“อ่าวว่าไงสุดสวยทำไมมาที่นี่ได้หะรับน้องอยู่ไม่ใช่หรอ”พี่ผู้ชายที่พี่พนักงานบอกว่าเป็นเจ้าของร้านเดินเข้ามาทักน้องเพลงแล้วก็กอดครับ ครับได้ยินกันไม่ผิดหรอก กอดจริงๆครับแล้วน้องเพลงก็กอดตอบด้วย

“ก็เพลงมารับน้องที่นี่ไงครับ แล้วก็วันนี้วันฟรีก็เลยพารุ่นพี่กับเพื่อนๆเที่ยวไงครับนี่ก็พึ่งมาจากสวนที่รวมสวนหลายๆรูปแบบนั้นมาอ่ะครับสุดหล่อ”น้องเพลงตอบ อ่าคุยกันหวานเชียวตกลงเจ้าของร้านเป็นใครกันไหนที่คุยกันเมื่อกี้กับพี่พนักงานว่าเพลงไม่ยอมเป็นตามที่ทายสักทีไงแล้วนี่อะไรอ่ะกอดกันคุยกันหวานเชียวหึงครับหึง



“เอ่อน้องเพลงครับคนนี้ใครหรอครับทำไมคุยกันหวานเชียว”ไม่ไหวครับหึงเลยเข้าไปแทรกแล้วจับแขนน้องเพลงไว้แล้วถามครับ ผู้ชายคนนั้นก็มองหน้าผมแบบสงสัย

“อะไรของมึงเนี่ยเข้ามาแทรกตอนคนกำลังคุยกันอยู่แถมยังจับแขนกุซะแรง มารยาทอ่ะมีไหมมึง”น้องเพลงหันมาถามผมแบบไม่พอใจแล้วสะบัดแขนออก

“ไม่มีอะไรหรอครับพี่แค่หึง ทำไมน้องเพลงคุยกับพี่เค้าซะหวานแล้วยังกอดกันอีก”ผมบอก พี่ผู้ชายคนนั้นก็ขำครับ ไม่รู้ขำอะไร ส่วนน้องเพลงนี่มองผมตาเขียวเลย

“หึงอะไรของมึงกุไม่ได้เป็นอะไรกับมึงมาหึงอะไรกุ”น้องเพลงพูดกับผมน้ำเสียงกั้นอารมณ์สุดๆ


“โอ๊ยย 555 สุดสวยของพี่ยอมมีแฟนแล้วหรอเนี่ย แถมขี้หึงอีกตังหาก แต่ไม่เป็นไรถือว่าหล่อพี่ให้อภัย”อะไรครับพี่เค้าพูดอะไรผมงง


“โธ่ พี่พีทครับอย่ามายัดเยียดมันให้ผมสิครับน้องพี่อ่ะผู้ชายนะทำไมถึงชอบยัดเยียดให้ผมมีแฟนเป็นผู้ชายกันจัง แล้วมันก็ไม่ได้เป็นอะไรกับผมด้วยเป็นแค่พี่รหัส”น้องเพลงตอบ แต่เอเหมือนผมจะได้ยินน้องเพลงบอกว่าตัวเองเป็นน้องชาย


“แหมก็น้องพี่ออกจะสวยขนาดนี้นี่จะได้แฟนเป็นผู้ชายไม่เห็นจะแปลกอะไรเลยแล้วที่บ้านเราก็ไม่ได้มีคนคิดมากอะไรเรื่องนี้โดยเฉพาะแม่หนะอยากได้ลูกเขยสุดๆเพลงก็รู้”พี่เค้าบอกน้องเพลง ที่นี้ผมเข้าใจแล้วครับว่าพี่เค้ากับน้องเพลงเป็นพี่น้องกันแล้วผมไปหึงพี่เค้าเนี่ยนะโอยหน้าแหกสิครับแบบนี้แต่ก็นะเป็นใครก็เข้าใจผิดกันทั้งนั้นแหละคุยกันหวานเชียวแล้วเป็นพี่น้องกันคนพี่หล่อแบบไม่มีเค้าความหน้าหวานหรืออะไรสักนิดแต่น้องนี้สวยสุดๆไม่มีความเหมือนกันเลยครับ

“แล้วก็น้องหนะ ที่หึงพี่คงเห็นพี่ครับเพลงคุยกันเหมือนคู่รักแล้วก็ดูยังไงก็ไม่เหมือนพี่น้องกันเพราะพี่หล่อไม่มีเค้าความสวยแล้วเพลงก็สวยแบบไม่เค้าความหล่อ” พี่เค้าหันมาคุยมาถามผมครับผมเลยพยักหน้าตอบ

“555 พี่ถูกใจน้องจริงๆดูเหมาะกับน้องพี่สุดๆ คงจะโดนน้องพี่แกล้งอะไรไปบ้างแล้วสิ คืองี้นะ ที่ไม่เหมือนกันก็ไม่แปลกหรอกเพลงหนะเหมือนแม่แล้วพี่ก็เหมือพ่อก็เลยหน้าไม่เหมือนกันหนะ”พี่พีทบอกผมแล้วตบไหล่ดังป๊าปๆเลยครับประมาณว่าถูกใจจริงๆ แต่ผมเจ็บครับพี่



“เอ่อ พี่พีทครับ เลิกสนใจน้องชายคนสวยแล้วก็ว่าที่น้องเขยสักนิดนะครับ หันมาสนใจพวกผมนิดนึงหิวกันจะแย่แล้วครับแล้วก็ยืนรอนานแล้วด้วย”น้องเอกพูดขึ้นมาครับ


“อ่าวไอเอกมาด้วยหรอวะ แหมๆแล้วก็ไม่ทัก ว่าแต่มากันเยอะเชียวโทษทีพอดีไม่ได้เจอกับน้องชายนานเลยคุยเพลินงั้นมาไปนั่งกันตรงนั้นนะแล้วก็มีใครสนใจจะเข้าครัวกับพี่ด้วยไหมครับ”พี่พี่ทักน้องเอกกลับแล้วชี้ไปตรงมุมนึงของร้านซึ่งจัดไว้เหมือนเป็นมุมพักผ่อนสบายๆครับผมว่ามันสวยแล้วก็เข้ากับบรรยากาศมากมองออกไปก็เห็นสวนผักสนครัวแล้วก็เห็นพวกสวนผลไม้แล้วยังมีสระบัวอยู่ข้างๆอีกธรรมชาติสุดๆ แต่ที่พี่เค้าพูดถามว่ามีใครสนใจจะเข้าครัวกับพี่เค้าไหมอ่ะเล่นเอาพวกผมยืนงงกันเลย

“นี่ไม่ต้องยืนงงกันขนาดนั้น คือที่นี่เรามีครัวไว้สำหรับให้ลูกค้าที่สนใจอยากจะโชว์ฝีมือได้ทำ แล้วก็

ยังสามารถรีเควสให้เจ้าของร้านอย่างพี่เข้าครัวได้อีกด้วยนะเราจะบริการลูกค้าเหมือนเป็นคนในครอบครัวเดียวกันหรือเป็นเพื่อนสนิทญาติมิตรกันมาพักผ่อนหนะ”พี่พีทอธิบาย


“อ่องั้นหรอครับงั้นผมขอเข้าครัวด้วยคนครับไอภูมิไปด้วยกันไหม”ไอตาร์พูดกับพี่พีทแล้วหันมาถามผม

“อืมไปๆอยากโชว์ฝีมือให้ว่าที่ภรรยาทานสักหน่อย”ผมตอบแล้วยิ้มหวานให้น้องเพลง

“ใครว่าที่ภรรยามึงเดี๋ยวมึงจะโดนดี”น้องเพลงตอบ แหะๆทำไมผมลูกขนลุกหนะ

“555 ดูทำหน้าเข้าตอนแรกเห็นกล้าพูดพอน้องพี่พูดแบบนั้นเข้าหน่อยทำกลัวขึ้นมาเลยเชียวแววกลัวเมียออกตั้งแต่ยังไม่ได้เป็นอะไรกันเลยนะเนี่ย แต่น้องพี่มันก็หน้ากลัวจริงๆหวะ เตรียมใจไว้เหอะ

ไอน้อง”พี่พีทพูด ที่พี่เค้าบอกว่าผมมีแววกลัวเมียอ่ะผมดีใจนะครับเพราะเมียที่เค้าพูดหนะน้องเพลง แต่ไอที่บอกตอนหลังอ่ะทำผมเครียดเลยครับไม่ได้มีการให้กำลังใจกันเลยนะว่าที่พี่เขยไหนว่าถูกใจผมไง


“นี่พี่พีทครับไม่ต้องพูดเหมือนผมจะไปเป็นเมียมันได้ไหมครับ แล้วก็เข้าครัวกันไปได้แล้วครับรอกันนานแล้ว ส่วนเมนูก็ตามสบายเลย แล้วถ้ามีใครอยากทานอะไรจะให้พนักงานเข้าไปบอกนะพี่ไปให้ไวก่อนที่พี่จะโดนด้วยอีกคนนะครับ”น้องเพลงพูดกับพี่พีทแล้วเร่งพี่ชายให้ไปก่อนจะขู่ตบท้าย แล้วถ้าผมดูไม่ผิดผมเห็นพี่เค้าทำหน้าซีดๆนะครับ แล้วขนดพี่เค้ายังกลัวแล้วผมจะเหลืออะไรครับเนี่ย
 

“น้องสองคนนี่ทำอาหารอร่อยเหมือนกันนะครับเร็วด้วยพี่คิดไม่ผิดจริงๆที่ชวน”พี่พีทพูดขึ้นมาขนาดที่พวกเราทานอาหารกันอยู่ครับ คือเราทำอาหารกันเสร็จแล้วมีหลากหลายเมนูมาก (แต่คงไม่บอกนะว่ามีอะไรบ้างนึกไม่ออกลำพังจะคิดเมนูว่าตัวเองจะกินอะไรดียังนึกไม่ออกเลยเพราะฉะนั้นถ้าอยาก

ทานเมนูไหนก็คิดซะว่าบนโต๊ะมันมีเมนูนั้นอยู่แล้วกันนะจ๊ะกิกิ : คนแต่ง)พวกผมก็เลยชวนพี่พีททานด้วยกันพี่เค้าก็ตกลงบอกว่าไม่ได้ทานข้าวกับน้องชายมานานแล้ว

“หึหึ ที่ชวนก็เพราะดูออกไม่ใช่หรอพี่ว่าในกลุ่มที่มามีคนทำอาหารเป็นแล้วก็อร่อยด้วยหนะทำมาเป็นพูดเหมือนนึกไม่ถึง”น้องเพลงพูด อ่าวที่พี่เค้าชวนเพราะดูออกว่าพวกผมทำอาหารเป็นรู้กะทั่งว่าอร่อยด้วยหรอเนี่ยแล้วรู้ได้ยังไงหละ

“แหมคนสวยรู้ทันพี่ตลอด เอ่อน้องๆไม่ต้องทำหน้างงว่าพี่รู้ได้ไง คือความรู้สึกมันบอกหนะว่าคนนี้ต้องทำอาหารอร่อยเหมือนเราแน่เลยอธิบายไม่ถูกเหมือนกันแต่ไม่เคยพลาดนะ”พี่พีทพูดกับน้องเพลงแล้วอธิบายให้พวกผมฟังพวกผมก็พยักหน้าเข้าใจถึงมันจะไม่ค่อยเข้าใจก็เถอะแต่คงจะเป็นแบบว่าเจอพวกเดียวกันมั้งครับเหอะๆ

“หึหึ พูดอวดเชียวนะแล้วคุณภรรยาสุดที่รักของพี่ไปไหนซะหละ”น้องเพลงถามพี่พีท แต่เอ๊ะพี่พีทแต่งงานแล้วหรอยังหนุ่มอยู่เลยดูอายุไม่ต่างกับพวกผมเท่าไรแต่แต่งงานแล้วเนี่ยนะ

“เฮ้ย คิดจะทำอะไรเพลงถามถึงสาทำไมเลิกคิดเลยนะ”พี่พีทบอกน้องเพลงด้วยสีหน้าหวาดๆ

“ก็ไม่มีอะไรแค่ถามหาเฉยๆเผื่อพี่ชายพูดอะไรไม่เข้าหูจะได้มีคนช่วยคิดว่าจะเอาไงดี”น้องเพลงพูด

“แหะๆ ไม่กล้าแล้วครับปล่อยให้สุดที่รักพี่เค้านอนพักผ่อนไปเถอะช่วงนี้แพ้ท้องหนักหนะ”พี่พีทรีบตอบ โอ้ไม่ใช่แค่มีภรรยาแล้วแต่กำลังตั้งท้องด้วย

“ดีแล้วครับที่คิดได้ แล้วมีใครอยู่ดูแลหรือป่าวหละ”น้องเพลงถาม

“ก็มีป้าอังดูแลอยู่ไม่ต้องห่วงเลย อ่าวแล้วนี่นั่งทำหน้างงกันหมดแล้ว” พี่พีทตามน้องเพลงแล้วถามพูดกับพวกผมที่นั่งทำหน้างงกันอยู่จะมีแต่น้องเอกเท่านั้นแหละครับที่นั่งฟังน้องเพลงกับพี่พีทคุยกันยิ้มๆ คือตอนนี้เราทานอาหารกันเสร็จแล้วนะครับ


“แหะๆก็คิดว่าพี่พีทไม่หน้าจะอายุหากกับพวกเราเยอะแต่มีภรรยาแล้วแถมยังกำลังจะมีพยานรักอีกด้วย”ผมบอกข้อสงสัยกับพี่พี่ครับพี่เค้าก็ยิ้มรับ

“555 นี่แสดงว่าพี่หน้าเด็กสินะ พี่หนะอายุห่างกับเพลง10ปีจะแต่งงานมีพยานรักแล้วก็ไม่หน้าแปลกหรอก”พี่พีทตอบทำเอาพวกผมอึ้งนี่พี่เค้าหากกับเพลงตั้ง10ปีงั้นก็ห่างกับผมประมาณ9ปีแต่พี่เค้ายังดูหนุ่มอยู่เลย

“โหพี่จะขึ้นเลขสามแล้วยังดูหนุ่มอยู่เลยผมคิดว่าพี่ห่างจากผมสองสามปีเอง แต่ก็ยังสงสัยอยู่ดีผู้ชายหน้าตาหล่อๆอย่างพี่ทำไมถึงทิ้งชีวิตโสดเร็วจัง คือเร็วสำหรับผู้ชายหนะครับ”ผมถามด้วยความสงสัย

“ก็นะ ผู้ชายส่วนมากอาจจะไม่อยากละทิ้งชีวิตโสดที่แสนจะสนุกแล้วก็อิสระไปเร็วๆแต่ก็คงเพราะยังไม่เจอคนที่ตัวเองคิดว่าจะหยุดทุกอย่างเพื่อเค้าแหละมั้งแต่พี่ก็เจอแล้วก็เลยหยุดไงเหมือนที่น้องภูมิคิดว่าจะหยุดทุกอย่างเพื่อน้องชายคนสวยของพี่ไงพี่ดูออกหนะว่าน้องภูมิเหมือนพี่ พี่เคยเป็นคลา

สโนว่ามาก่อนไม่สนใจใครไม่ง้อใครจนมาเจอสานี่แหละสาเป็นผู้หญิงที่ทำให้พี่รู้สึกว่าจะหยุดและยอมทำทุกอย่างได้เพื่อเค้า”พี่พีทตอบ

“มันเป็นเหตุผลที่พี่บอกว่าถูกใจผมด้วยรึป่าวครับแล้วผมดูออกง่ายขนาดนั้นเลยหรอครับ”ผมถามด้วยความสงสัย

“ก็นะพวกเดียวกันมักดูกันออกไงไม่เคยได้ยินหรอแล้วที่พี่ถูกใจหนะมันมีมากกว่านั้น”พี่พีทตอบ ให้ผมเข้าใจแต่ก็พูดให้ผมสงสัยอีกจนได้ว่าอะไรที่มากกว่านั้น

“อะไรที่มากกว่านั้นมันคืออะไรหรอพี่”ผมถามพี่พีทครับ

“หึหึ ก็ไม่มีอะไรหรอกพี่ภูมิ พี่แกถูกใจที่พี่กลัวไอเพลงแล้วก็ดูหรือเดาความคิดไอเพลงไม่ออกหนะผมยังถูกใจเลย”น้องเอกตอบแทน มันเหมือนผมจะเข้าใจนะแต่ก็ไม่เข้าใจ

“เอ้าๆทำหน้าเหมือนจะเข้าใจแต่ไม่เข้าใจ ไม่ต้องคิดมากหรอกไม่มีอะไรหรอกภูมิแต่พี่กับน้องเอกเชียร์ภูมินะ”พี่พีทบอกผม ผมก็ยิ้มแกล้มปริเลยครับตรงข้ามกับน้องเพลงที่ทำหน้าบึ้งเต็มที่แล้ว


“พอเลยเลิกคุยเรื่องนี้กันได้แล้ว คุยแล้วเลยเถิดนี่พี่พีทเดี๋ยวรับน้องเสร็จเพลงจะย้ายเข้าคอนโดนะมันใกล้ม.” น้องเพลงพูด


“อ่าวแล้วนี่แม่มึงยอมหรอหวะลูกชายมาอยู่บ้านให้ชื่นใจได้ไม่นานก็จะออกไปอยู่ที่อื่นอีกแล้ว”น้องเอกพูดทำให้ผมงงครับน้องเพลงพึ่งจะอยู่บ้านได้ไม่นานหรอแล้วก่อนหน้านั้นไปอยู่ที่ไหนหละ

“เค้าไม่ว่าอะไรหรอกมันใกล้ม.แล้วอีกอย่างนะตอนกุอยู่ที่นั่นเค้าก็ไปหาไปอยู่กับกุจนนึกว่าอยู่ด้วยกัน แล้วที่นี่ก็ไม่ได้ไกลขนาดที่นั่นซะเมื่อไรกุจะกลับบ้านหรือแม่เค้าจะมาหากุมันก็ง่ายนิดเดียวแล้วอีกอย่างคอนโดนนั้นก็ซื้อไว้นานแล้วและกุเป็นคนอยากได้เองแม่เค้าเลยไม่ขัด”น้องเพลงตอบ แต่ผมฟังแล้วก็งงครับพูดแต่ที่นั่นกับที่นี่ไม่บอกว่าที่ไหนเฮ้อเลยไม่ได้รู้เรื่องเกี่ยวกับน้องเพลงเลย

“อืมพี่ก็ว่างั้นแหละแค่แม่คิดจะไปหาเพลงอะไรก็ไม่เกินความสามารถท่านหรอกแล้ว จะเข้าไปอยู่คอนโดนั้นอ่ะจะอยู่ห้องไหนหนะเลิกซื้อไว้สองช่องไม่ใช่หรอเรา”พี่พีทถาม

“อ่อ เพลงกะจะอยู่ห้องที่ชั้น3หนะครับ เวลาเกิดอะไรขึ้นจะได้ลงมาข้างล่างสะดวกดีเวลารีบๆจะได้วิ่งลงมาไม่เหนื่อยมากไม่ต้องรอลิฟให้เสียเวลาอีกอย่างเพลงอยู่คนเดียวห้องชั้นบนสุดมันใหญ่ไป

เอาไว้เพลงอยากออกกำลังกายหรือว่ายน้ำค่อยขึ้นไปใช้จะได้ไม่ต้องไปใช่รวมกับคนอื่นมันจะวุ่นวายเอา”น้อเพลงตอบ นี่น้องเพลงมีคนโดไว้สองห้องแถมยังมีห้องที่อยู่ชั้นบนสุดซึ่งส่วนใหญ่

แล้วจะเป็นห้องที่สวยที่สุดหรูที่สุดแล้วก็มีทุกอย่าง ซึ่งผมก็อยากได้นะแต่คอนโดที่ผมอยู่มีคนซื้อไป
แล้วผมเลยเลือกห้องอื่นที่มันสะดวกถ้าเกิดมีเหตุฉุกเฉินแทนเอแต่ว่าห้องที่ผมอยู่ก็อยู่ชั้น3นะหรือ

คอนโดนที่น้องเพลงจะไออยู่จะเป็นที่เดียวกับผมแต่มันจะไม่บังเอิญไปหน่อยหรอเพราะชั้นผมก็มีแค่สองห้องอยู่ตรงข้ามกันแล้วก็ไม่เห็นเคยรู้ว่าห้องตรงข้ามจะมีเจ้าของด้วย

“เอ่อน้องเพลงครับคือว่าคอนโดที่น้องเพลงจะเข้าไปอยู่เนี่ยชื่ออะไรหรอครับแล้วอยู่ที่ไหน”ผมถามครับอยากรู้มากจริงๆ

“อยู่ไกล้ม.ชื่อ....มึงถามทำไม”น้องเพลงตอบ ผมนี่ได้ยินแล้วยิ้มหน้าบานเลยครับก็ไม่คิดว่ามันจะบังเอิญขนาดนี้เพราะว่าสิ่งที่ผมแอบคิดมันดันเป็นจริงว่าคอนโดที่น้องเพลงจะไปอยู่เป็นคอนโดเดียวกับผมแล้วก็ห้องตรงข้ามกันด้วยไงครับซึ่งทั้งชั้นมันก็มีแค่สองห้องนั่นแหละ

“แหมไม่รู้ว่าเพราะความบังเอิญหรือฟ้าเป็นใจนะครับ เพราะห้องที่เพลงจะไปอยู่มันคือห้องทีอยู่ตรงข้ามกับพี่แล้วชั้นนั้นก็มีแค่สองห้องด้วยสิ”ผมตอบหน้ายังยิ้มอยู่เลย

“หึหึ กุว่าฟ้าลงโทษมากกว่าหวะ”น้องเพลงตอบ

“ถึงจะเป็นฟ้าลงโทษพี่ก็ดีใจครับ”ผมบอก

“เงียบได้และมึงอะพูดมาก”น้องเพลงบอกผมก็เงียบทันทีเลยครับเหอะๆ

“อ่าวๆจะเปิดสงครามกันซะแล้ว พี่ว่านะเราลาพี่พีทแล้วก็เที่ยวต่อกันดีกว่านะครับ”ไอตาร์พูดขึ้นมา

“อืมครับ งั้นไปกันเลยพี่ ลานะครับพี่พีทแล้วก็อาหารมื้อนี้เจ้าของร้านเลี้ยงใช่ไหมครับ”น้องเพลงพูด

“เอ้ยน้องเพลงไม่เป็นไรเดี๋ยวพวกพี่จ่ายกันเองเกรงใจพี่เค้า”ไอตาร์พูดด้วยความเกรงใจ

“โอ้ย ไม่ต้องเกรงใจหรอกน้องตาร์พี่กะจะเลี้ยงแต่แรกอยู่แล้วน้องชายสุดสวยมาหาทั้งทีแล้วอีกอย่างอาหารร้านพี่ก็ไม่ได้แพงถึงขนาดต้องเกรงใจกันหรอกราคากันเองเพราะของที่เอามาทำก็ส่วนใหญ่ก็เป็นของที่เราปลูกเองเลี้ยงเองหนะ”พี่พีทตอบพวกผมเลยต้องยอมครับแล้วลาพี่พีทกลับกันครับ จากนั้นน้องเพลงก็พาพวกผมไปเที่ยวต่ออีกหลายๆที่แล้วก็กลับมาที่รีสอร์ทครับของฝากของกินขึ้นชื่อได้กับมากันเต็มไม้เต็มมือเลยแต่พอมาถึงก็แยกย้ายกันไปนอนเลยครับเหนื่อยกันสุดๆแต่ก็มีความสุขสุดๆเลยครับโดนเฉพาะผมได้ทั้งถ่ายรูปคู่กับน้องเพลงแล้วยังไปเจอพี่ชายของน้องเพลงอีกที่สำคัญพี่เค้าเชียร์ผมด้วยนี่สิ คืนนี้ผมคงฝันดีสุดๆ
                                       

พิสูจน์รักวัดใจ นายเทพบุตรคลาสโนว่า & bad guysหนุ่มหล่อร้าย นายเพื่อนรัก

ออฟไลน์ Vesi

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 1855
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 200

ถูกใจให้เป็ด 0
ภูมิน่ารัก น่าจะเลี้ยงง่าย โตเร็วนะ  :laugh:
เพลงก็ถ้าเป็นแฟนกันจริงๆ ภูมิคงได้เข้าชมรมเกี(ล)ยร์มัว แน่ๆ
The World is Changed

ออฟไลน์ zemicolon

  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 1143
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 98

ถูกใจให้เป็ด 0
ฐานะปานกลางงง

เฮือกกกกกก!!!!!!


 :m30: :m30: :m30:
รักแท้...มันมีจริงๆใช่มั้ย

ออฟไลน์ Phelyra

  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 1198
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 340

ถูกใจให้เป็ด 0
ว้าว... :m4:น่าอ่านมาเลย มาต่อเร็ว ๆ นะค่ะ สู้ ๆ  :m1:

ออฟไลน์ zatamare

  • สมุนเป็ด
  • *
  • กระทู้: 833
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 68

ถูกใจให้เป็ด +4



ตอนที่7





วันนี้เปิดเรียนวันแรกแล้วครับแล้วผมก็กำลังรอไอเอกกับไอนิคอยู่ที่โต๊ะไม้ในซุ้มสาขา
ครับ ระหว่างรอผมจะเล่าเรื่องการรับน้องวันสุดท้ายให้ฟังซึ่งมันยังทำให้ผมลืมไม่ลงจนถึงตอนนี้ มันก็ไม่ได้มีอะไรมากหรอก วันสุดท้ายของการรับน้องรุ่นพี่ให้เลิกดาวเดือนของสาขาเพื่อที่จะไปประกวดดาวคณะต่อ แล้วมันมีอะไรให้ผมลืมไม่ลงนะหรอครับก็ ผมได้เลิกเป็นดาวสาขาไงครับทั้งที่เป็นผู้ชาแล้วคะแนนขาดรอยมาก ลงจากผมเป็นยิ้มครับแต่แทนที่พี่เค้าจะเลิกยิ้มให้เป็นแทนกันเนื่องจากผมเป็นผู้ชายพี่เค้าก็ไม่ทำบอกว่าไม่เป็นไรแล้วก็ให้ผมเตรียมตัวประกวดดาวคณะนี่สิผู้ชายเป็นดาวสาขาแล้วยังให้ไปประกวดดาวคณะอีกเห็นถึงความวุ่นวายของชีวิตผมที่จะเกิดขึ้นในไม่ช้าจริงๆ

ส่วนเดือนสาขาก็ไอเอกครับ พี่เค้าบอกว่าถ้าผมได้เป็นดาวคณะขึ้นมาค่อยให้ยิ้มขึ้นประกวดดาว

มหา’ลัยแทนทีหลังเพราะไงผมก็ผู้ชายเหอะๆแล้วทำไมไม่ให้ยิ้มประกวดแทนผมไปแต่แรกเลยหละครับพวกพี่เค้าคิดอะไรอยู่ผมไม่เข้าใจ

“ไงรอนานไหมมึง”เสียงไอเอกครับทักผมมาแต่ไกล มันก็เดินจับมือกับที่รักมันมานั่นแหละครับ

“อืมก็ไม่นานเท่าไรกำลังนั่งคิดเลยว่าพี่ๆเค้าคิดอะไรให้กุไปประกวดดาวคณะ”ผมบอกมัน

“แหมก็คงเพราะเพลงสวยแล้วก็เหมาะจะได้ตำแหน่งแหละมั้งอย่าคิดมากเลย”ไอนิคตอบ

“แต่กุผู้ชาย แล้วจะประกวดยังไงวะในสาขายังพอเข้าใจแต่ประกวดของคณะเค้าจะยอมกันหรอหวะ”ผมถามต่อ

“ก็คงยอมแหละไม่งั้นพี่เค้าคงไม่มั่นใจขนนาดนั้น แต่กุนี่สิปลื้มสุดๆมีแฟนเป็นเดือมีเพื่อนเป็นดาว”ไอนิคตอบ แล้วทำหน้าปลื้มสุดๆ

“หึ กวนนะมึงเดี๋ยวเหอะ ป่ะเข้าเรียนได้แล้วยิ้มกับไอนัทเข้าไปจองที่ไว้ให้แล้ว”ผมบอกแล้วลุกเดินไปเข้าเรียนทันทีครับ   

“เฮ้ย... มึงมาได้ไงเนี่ยนี่ไม่ไปเรียนรึไงแล้วนี่ก็เป็นวิชาของเด็กปีหนึ่งด้วย”ผมถามขึ้นเมื่อเดินมาถึงที่ๆไอนัทกับยิ้มจองไว้แล้วเห็นไอภูมินั่งอยู่ด้วย

“พี่ก็มานั่งเรียนกับน้องเพลงสิครับ ก็หัวใจมันเรียกร้องอยากอยู่ใกล้น้องเพลงตลอดเวลา”เอ่อดูมันหยอดผมคิดว่าผมจะเคลิ้มไปกับคำหยอดของมันหรอ แล้วก็นะไหนว่ามันไม่เคยจีบใครไม่เคยต้องง้อใคร แล้วไหงมันตามจีบผมง้อผมยอมผมทุกอย่างอยู่อย่างงี้หละ

“เสี่ยว กุจะอ้วก แล้วมึงจะมานั่งเรียนกับกุทำไมมึงไม่ต้องเรียนกับเค้าหรือไง” ผมถามมันน้ำเสียงเอาเรื่อง

“อืม ก็มีนะครับแต่พี่ให้พวกไอตาร์เช็คให้ก็ได้ความจริงพี่ไม่เข้าเรียนก็ได้แค่ทำงานส่งก็พอเพราะที่พี่เข้ามาเรียนที่นี่ก็แค่อยากสัมผัสชีวิตนักศึกษาของในประเทศเราบ้างแค่นั้นเองสาขาที่ลงพี่ก็จบมาแล้ว”ไอภูมิตอบ

“คิดเหมือนกุเลยนะ”ผมพึมพำกับตัวเองเบาๆ

“พูดว่าอะระครับน้องเพลง”มันถาม

“ป่าวไม่มีอะไรอาจารย์เข้าแล้วมึงอยากนั่งเรียนด้วยก็ตามสบายอย่ามากวนกุแล้วกัน”ผมบอกมันแล้วนั่งลงตรงข้างมัน ไม่ได้อยากจะนั่งข้างมันนะแต่แถวนี้เหลือตรงนี้ที่เดียว แล้วตลอดทั้งคาบเรียนมันก็นั่งมองแต่หน้าผมตลอดผมก็ทำเป็นไม่เห็นแต่สายตาของเพื่อผู้หญิงในชั้นนี่สิพยายามมองมาที่มันตลอดมองแบบให้รู้ว่าฉันมองคุณอยู่นะสนใจฉันหน่อยสิ แต่หน้าสงสารพวกเธอเหมือนกันนะมองมันขนาดนั้นแต่มันดันสนใจแต่ผม จนจากสายตาพวกเธอที่มองมันกลายมาเป็นมองผมแบบจะกินเลือดกินเนื้อแทน แต่ผมทำเป็นไม่เห็นไม่สนใจ

“พี่ภูมิคะทำไมพี่ภูมิมานั่งเรียนที่ห้องนี้ได้หละคะ แล้วพี่ภูมิร่ะไปทานข้าวกับมิ้งนะค่ะ”ผู้หญิงคนนึงเดินมาเบียดผมออกจากไอภูมิ คือตอนนี้หมดคาบแล้วและพวกผมก็กำลังจะเดินไปทานข้าวกันก็เหมือนทุกทีไอภูมิมันจะมาเดินข้างผมตลอด แล้วพอเดินมาได้สักพักก็เจอผู้หญิงคนนี้เรียกถามไอภูมิแล้วก็เดินเข้ามาควงแขนมัน ใจกล้าหน้าด้านจริงๆผู้หญิงคนนี้ ผมกับเพื่อนก็ยืนดูต่อว่าจะเกิดอะไรขึ้นแต่ผู้หญิงคนนี้เบียดผมออกมาซะแรงเดี๋ยวคงได้รู้กันแน่

“เอ่อน้องเป็นใครครับพี่ไม่เห็นรู้จักแล้วจู่ๆมาถามเหมือนรู้จักกับพี่แถมมาควงแขนพี่แบบนี้อีก”ไอภูมิถามเธอกลับแล้วแกะแขนทีเกาะมันไว้ออกเธอทำหน้าตกใจ

“นี่พี่ภูมิจำมิ้งไม่ได้หรอคะเรายังไปเที่ยวยังมีความสุขด้วยกันอยู่เลยเราคบกันอยู่ไม่ใช่หรอคะแล้วทำไมพี่ภูมิจำมิ้งไม่ได้แล้วตอนช่วงรับน้องทำไมมิ้งติดต่อพี่ไม่ได้เลยแล้วพี่ก็ไม่โทรหามิ้งด้วยเรายังไม่ได้เลิกกันไม่ใช่หอหรือว่าพี่มีคนอื่น”เธอพูดออกมาเป็นชุดระคนน้อยใจแล้วปรายตามาทางผม

“หรอครับพี่ไม่เห็นจำได้ แล้วอีกอย่างพี่ไม่เห็นจำได้ว่าเคยไปตกลงเป็นแฟนกับใครแล้วพี่จะทำอะไรก็คงไม่ได้จำเป็นอะไรที่ต้องบอกเธอ อีกอย่างนะเท่าที่พี่พอจะจำได้ทุกคนที่เข้าหาพี่ก็แค่เพราะหวังที่จะเด่นหรือไม่ก็..อืม..อย่าให้พี่ต้องพูดเลยมันไม่ดีสำหรับน้องหรอกนะ แค่ที่น้องทำอยู่ตอนนี้คนเค้าก็มองน้องไม่ดีแล้วไม่เห็นหรอว่าคนเค้ามองหนะ”ไอภูมิตอบไปไร้เยื่อใยแล้วบอกให้เธอมองรอบตัวว่ามีคนมองเธอแบบสมน้ำหน้าบ้างสะใจบ้างก็สมเพชหรือไม่ก็สายตาดูถูกไม่มีใครมองด้วยความเห็นใจหรือสงสารเธอเลย

“กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดด พี่ภูมิทำไมพี่พูดกับมิ้งแบบนี้เพราะอีนี่ใช่ไหมที่ทำให้พี่ภูมิทำแบบนี้กับมิ้ง”เธอกรี๊ดออกมาเสียงดังลั่นแล้วชี้มาที่ผม หึหึหาเรื่องผิดคนรึป่าว
“นี่เธอเลิกกรี๊ดได้หรือยังแล้วก็เป็นผู้หญิงหัดทำตัวให้มันดีให้เหมาะสมหน่อยที่นี่มันสถานศึกษาทำอะไรหัดคิดก่อนที่จะทำหรือไม่ก็มีความอายอยู่บ้างนะ แล้วก็ดูให้ดีๆผมเป็นผู้ชายอย่ามาใช้คำว่าอีกับผม”ผมบอกเธอเสียงเรียบทุกคนมองกันตาค้างยกเว้นไอเอก
“แกๆ แกว่าฉัน”เธอยืนนิ่งกัดฟันพูดด้วยความโกรธแล้วชี้หน้าผม

“ผมทำไมหรอครับ เธอคงเถียงอะไรผมไม่ออกสินะมันคงไปแทงใจดำเธอเข้าเต็มๆ ผมว่าคุณก็เลิกคิดที่จะมายุ่งกับไอภูมิมันได้แล้วไม่เห็นหรอว่ามันไม่สนใจอะไรคุณเลย อย่ามาทำตัวให้คนอื่นเค้าดูถูกอย่างนี้เลยครับ”ผมบอกเธอเสียงเรียบ

“แก๊............. แกเป็นใครมีสิทธิอะไรมาสอนฉัน”เธอพูดแล้วแบบโมโหสุดๆแล้วเดินเข้ามาจะตบผมแต่ผมจับมือเธอไว้ได้ก่อนแล้วบีบเต็มแรงจนเธอร้องออกมาด้วยความเจ็บ
“หึ ผมเป็นใครมันไม่เกี่ยวอะไรกับเธอ เธอผิดเองที่มาเบียดผมซะแรงแถมยังมาหาเรื่องผมหนะผมก็แค่พูดให้คุณคิดยังไม่ได้คิดที่จะทำอะไรคุณแต่คุณตั้งใจจะทำร้ายผม อ่อผมจะบอกให้นะถึงผมจะเป็นผู้ชายแต่ก็ไม่ได้คิดที่จะไม่ทำร้ายผู้หญิงนะ แต่ก็ไม่คิดจะทำอะไรรุนแรง ก็แค่ให้จำจะได้ไม่ไปทำอย่างนี้กับใครอีกเพราะคงไม่มีใครยอมให้เธอไปทำร้ายเค้าฝ่ายเดียวหรอก”ผมตอบก่อนจะปล่อยมือเธอแล้วพลักออกไปเบาๆ เธอก็ทรุดลงไปนั่งอย่างหมดแรงทุกคนยังคงยืนมองผมตาค้างแต่ก็ยกเว้นไอเอกอีกคนนั่นแหละเพราะมันยืนทำหน้าถูกใจอยู่หนะสิเหอะๆ

“นี่ จะยืนตลึงตาค้างกันอีกนานไหมจะกินหรือป่าวข้าวหนะถ้าไม่ไปเดี๋ยวไปกับไอเอกสองคนก็ได้ ส่วนพวกคุณทั้งหลายการแสดงจบแล้วครับเชิญครับ”ผมบอกแล้วผายมือออกเป็นเชิงว่าเชิญแยกย้ายกันไปได้แล้วครับ ทุกคนเลยเลิกยืนมองผมแล้วแยกย้ายกันไป

“เอ่อ น้องเพลงนี่น่ากลัวจังนะครับ พี่คิดไม่ถึงว่าเพลงจะมีมุมแบบนี้ด้วย”ไอภูมิเข้ามาพูดกับผมน้ำเสียงหวาดๆระคนสงสัยคนอื่นก็เออออไปกับมัน

“หึหึ กลัวกุหรือไง ถ้ากลัวเลิกคิดจะจีบก็ได้นะ กุยังมีอะไรที่มึงนึกไม่ถึงอีกเยอะเลยหละ”ผมตอบ

“เอ่อไม่หรอกครับ ไม่ว่ายังไงพี่ก็จะจีบเพลงต่อไม่มีวันตัดใจแน่นอน แล้วที่เพลงพูดกับผู้หญิงคนนั้นมันก็ถูกทุกอย่าง เราไปทานข้าวกันเถอะครับเดี๋ยวพี่เลี้ยงเอง”มันบอกอย่างหนักแน่น แล้วพวกเราก็ปานข้าวกันครับ พอทานเสร็จเรียนคราบต่อไป มันก็ยังมานั่งเรียนกับผมอยู่แล้วบรรยากาศต่างๆก็เหมือนเมื่อเช้าไม่มีผิด ตอนนี้ก็เสร็จแล้วครับไม่มีวิชาอื่นต่อ แต่มีนัดกับพวกรุ่นพี่เรื่องกีฬาน้องใหม่หนะครับนัดไปเจอที่ซุ้มสาขา

“เอาหละน้องๆก็มากันพอสมควรแล้ว เดี๋ยวพี่จะแจ้งรายระเอียดเรื่องกีฬาน้องใหม่ให้ทาบแล้วจะขอความร่วมมือจากน้องๆในการลงแข่งในกีฬาแต่ละประเภทด้วยแล้วถึงจะพูดว่าเป็นกีฬาน้องใหม่แต่บางชนิดกีฬาก็จะมีรุ่นพี่ชั้นปีต่างๆเข้าร่วมด้วยและถ้าหากใครมีแววดีก็อาจจะเป็นนักกีฬาของมหา’ลัยด้วยใครที่สนใจอยากจะเป็นนักกีฬาของมหา’ลัยนี่คือโอกาสของน้องๆนะครับ และพี่หวังว่าน้องที่พอจะมีความสามารถทางด้านกีฬาและไม่ขัดข้องเรื่องการซ้อมหรือมีความลำบากอะไรก็ขอให้ลงชื่อเข้าแข่งในกีฬาที่ถนัดด้วย พี่ไม่บังคับนะครับแล้วแต่ความสมัครใจ แล้วพี่จะจะนัดซ้อมเลยนะครับ เพราะเราจะต้องไปคัดตัวกับสาขาอื่นเพื่อจะเลิกตัวแทนของคณะเราเพื่อที่จะเป็นตัวแทนของขณะไปแข่งกับคณะอื่นนะครับ เราจะคัดนักกีฬากันแบบนี้ทุกคณะและทุกปี เพราะฉะนั้นถ้าหากไม่ผ่านกาคัดตัวก็ไม่ต้องผิดหวังนะครับเราทำดีที่สุดแล้วและถึงแม้เราจะไม่ผ่านการคัดตัวแต่ถ้ามีแววดีก็ยังมีโอกาสที่จะได้เป็นนักกีฬาสำรองหรือได้เลือกไปคัดตัของมหา’ลัยนะครับเพราะฉะนั้นน้องคนไหนที่มีความฝันอยากจะเป็นก็ขอให้พยายามอย่างเต็มที่” เสียงพี่ตาร์พูดบอกรายระเอียดการคัดเลือกนักกีฬาน้องใหม่เมื่อพวกเราและเพื่อนๆรุ่นเดียวกันคนอื่นๆเข้ามานั่งที่ซุ้มสาขาตามที่พวกรุ่นพี่ได้นัดไว้พอสมควรแล้ว

“ไอเอกมึงจะลงกีฬาอะไรไหมวะ”ผมถามไอเอกที่นั่งอยู่ข้างๆ

“อืมก็ว่าจะลงแล้วมึงหละสนใจจะลงไหม”มันตอบแล้วถามผมกลับ

“ถามอย่างกับไม่รู้นิสัยกุ แล้วมึงจะลงกีฬาอะไร”ผมถามมันกลับ

“บาส ที่รักกุลงด้วย ที่รักกุถนัดบาสกับบอลแต่บอลมันกลางแจ้งเดี๋ยวที่รักกุร้อนผิวเสียอีกอย่างแดดแรงเดี๋ยวไม่สบายกุเป็นห่วง”ไอเอกตอบ

“เอกครับมากลัวนิคผิวเสียทำไมนิคเป็นผู้ชายนะ”นิคถามเอก

“โธ่ ก็ที่รักออกจะผิวสวยโดนแดดเผาไม่ดีหรอกนะครับ”ไอเอกบอกนิคน้ำเสียงเป็นห่วง

“ครับๆเข้าใจแล้วครับว่าเป็นห่วง แล้วนี่ไอเพลงเล่นกีฬาเป็นด้วยหรอเห็นอีกถามว่าจะลงไหม แล้วไอเพลงมึงเล่นกีฬาอะไรหรอกุไม่เห็นดูออกว่ามึงจะเหมาะกับกีฬาอะไรหรือเล่นเป็นเลยหวะ”ไอนิคถามผมอย่างสงสัย เฮ้อมีแต่คนมองผมว่าไม่น่าจะเล่นกีฬาเป็นแล้วก็ดูไม่ออกว่าถ้าเล่นเป็นแล้วผมจะเล่นกีฬาอะไร ซึ่งผมก็ไม่เคยจะเล่นกีฬาอะไรให้ใครเห็นซะด้วยซิ แล้วก็เพราะผมดูผอมเพรียวและรูปร่างหน้าตาที่สวย การคัดเลิกนักกีฬากันแต่ละครั้งจะไม่มีใครได้สนใจผมหรือไม่ก็ไม่มีใครได้สังเกตเห็นผมนัก แต่ถ้าคนพวกนั้นรู้เรื่องราวของผมเหมือนอย่างไอเอกผมว่าคงต้องอึ้งกันเป็นแน่

“หึหึ มึงมองว่าหน้าตาอย่างกุไม่เหมาะลงไปเล่นกีฬาเหมาะที่จะนั่งดูนั่งเชียร์ให้กำลังใจนักกีฬามากกว่าใช่ไหมไอนิค”ผมถาม

“อือสิ สวยหุ่นดีแบบมึงลงไปจะมีแรงเล่นหรอหวะโดนชนทีนึงไม่ปลิวเลยหรอ”มันถามไม่ได้ดูตัวมันว่ามันก็ร่างบางไม่ต่างจะผมเท่าไหร่หรอกเพลงแต่มันยังพอดูมีความเป็นผู้ชายอยู่และก็ดูออกเลยว่าต้องเป็นนักกีฬา

“หึหึ พูดไม่ได้ดูตัวเองเลยนะว่าหุ่นดีน่ารักน่ากอดขนาดไหน”ผมตอกกลับมัน มันหน้าแดงไปเลยทีนี้

“อ่าวๆพอเลยชักจะเลยเถิดแล้วมึงไอเพลงไม่ต้องมาบรรยายสรรพคุณที่รักกุกุหวง”ไอเอกบอกผม

“เออกุก็แค่เอาคืนนิดหน่อยเองทำหวงไปได้”ผมบอกมัน

 “กุรักของกุกุก็ต้องหวงสิ แล้วก็นิคครับไอเพลงหนะมันเป็นพวกดูภายนอกไม่ได้นะดูแล้วต้องคิดให้ตรงข้ามกันเข้าไว้”ไอเอกบอกผมแล้วหันไปพูดกับไอนิค

“เอาหละน้องๆลงชื่อเสร็จหมดแล้วใช่ไหมงั้นใครที่ลงชื่อไว้แล้วพรุ่งนี้4โมงเย็นไปเจอกันที่โรงยิมส่วนพวกที่ลงแข่งบอลก็ที่สนามนะครับ เข้าใจกันตามนี้นะครับแยกย้ายได้”พี่ตาร์สรุปรายระเอียดหลังจากที่พวกเราลงชื่อกันหมดแล้ว ซึ่งผมก็ไม่ได้ลงกีฬาอะไรกับเค้าหรอกครับ

“เอ่อน้องเพลง น้องเอกแล้วก็น้องนิคครับ พี่มีอะไรจะคุยด้วยอยู่ก่อนได้ไหมครับ”พี่ตาร์เอ่ยเรียกพวกผมตอนที่พวกเรากำลังจะกลับ

“อ่อ ได้ครับ แล้วพี่ตาร์มีอะไรจะพูดกับพวกผมหรอครับ”ผมตอบรับ แล้วนั่งลงตามเดิมแล้วถามพี่ตาร์ไอคู่รักมันก็นั่งตามครับ ทุกคนสงสัยไหมว่าไอนัทกับยิ้มหายไปไหน ผมจะบอกให้นะครับ ไอนัทอ่ะโดนพี่กันมาลากกลับบ้านไปด้วยกันแล้วครับ ส่วนยิ้มก็พี่คินมันพาไปไหนไม่รู้ครับตอนนี้เลยเหลือแค่พวกผม

“เอาหละเรื่องที่พี่จะพูดก็คือ พี่จะให้กลุ่มของน้องเป็นเหมือนกลุ่มของพี่ นั่นคือประธานรุ่น คือเราไม่มีการโหวตหรืออะไรหรอกนะ ประธานรุ่นที่เป็นรุ่นพี่จะเป็นคนเลิกรุ่นน้องที่เหมาะสมที่จะทำ แล้วพี่คิดว่ากลุ่มของน้องทำได้ แล้วพวกน้องว่าไงครับ”

“ผมหนะไม่ว่าอะไรหรอกถ้าไอเพลงมันตกลงเพราะถ้าจะมีคนได้เป็นประธานคนที่เหมาะสมที่สุดคงเป็นมัน”ไอเอกบอกพี่ตาร์ หึหึ กะแล้วว่าต้องพูดแบบนั้นมันหนะอยากทำอยู่แล้วงาส่วนนี้เพราะดู

แล้วจะนำพาเรื่องสนุกๆมาให้มันหนะสิ แล้วที่มันพูดแบบนั้นมันเป็นการสื่อมาให้ผมว่ามึงต้องตกลงแล้วถึงมึงไม่ตกลงกุก็จะทำให้มึงตกลงได้อยู่ดี

“เอ่อน้องเพลงเป็นประธานหรอครับ แล้วงี้เพื่อนจะทำตามไหมเนี่ยรุ่นน้องในอนาคตอีกสวยขนาดนี้ดูยังไงก็ไม่หน้ากลัวแล้วเพื่อนๆหรือรุ่นน้องในอนาคตจะฟังกันหรือครับ ขนาดตอนพี่ยังลำบากเลยกว่าจะทำให้เพื่อนฟังได้”พี่ตาร์พูด

“555ไม่ต้องห่วงเลยครับพี่ตาร์ ไอเพลงเวลาเอาจริงใครก็ต้องยอมแล้วมันก็หน้ากลัวกว่าที่พี่คิดไม่ชื่อถามพี่ภูมิสิครับ”ไอเอกตอบพลางถามไอภูมิที่นั่งเงียบฟังมาตั้งนานแล้วซึ่งจริงๆมันก็มานั่งอยู่ข้างผมแล้วนั่นแหละ พี่ตาร์ทำหน้างง

“เออมึงไม่ต้องห่วงหรอกอย่างที่น้องเอกว่านั่นแหละกุเห็นมาแล้วว่าหน้ากลัวจริง”ไอภูมิบอกพี่ตาร์

“อืมถ้ายืนยันขนาดนั้นก็ตามนี้แหละ ว่าแต่ไอภูมินั่งเงียบมาตั้งนานพุดมาที่ก็ทำให้กุสงสัยมึงเห็นจะไรมวะ”พี่ตาร์ถามไอภูมิอย่างสงสัย

“เออไว้กุจะเล่าให้ฟังทีหลัง ว่าแต่มึงหนะที่เรียกน้องเค้าไว้ไม่ใช่แค่คุยเรื่องนี้ไม่ใช่หรอ”ไอภูมิบอกพี่ตาร์
“เออ เอาเป็นว่าน้องตกลงกันนะงั้นเย็นนี้พวกพี่เลี้ยงต้อนรับเข้าสู่วงการแล้วก็งานแรกของน้องหนะ คือช่วยดูแลพวกนักกีฬาน้องใหม่แล้วก็ช่วยหาวิธีที่ทำให้พวกที่ต้องเล่นเป็นทีมมันเล่นเข้าขากันด้วยนะ”พี่ตาร์บอก แต่เลี้ยงต้อนรับเข้าวงการพูดซะนึกว่าเข้าวงการมาเฟีย

“ครับพี่มันไม่ใช่เรื่องยากเกินไปสำหรับที่ไอเพลงมันจะทำได้ ว่าแต่พวกพี่จะพาไปเลี้ยงอะไรที่ไหนครับ”ไอเอกบอกพี่ตาร์แล้วถามเรื่องที่พี่เค้าจะพาไปเลี้ยง

“อ่อ ร้าน....... รู้จักกันใช่ไหมครับร้านนี้เป็นร้านในเครือของกิจการบ้านไอภูมิมันจะสั่งอะไรจะกินอะไรก็ได้เต็มที่ แล้วก็มีตนตรีสดที่เป็นที่ขึ้นชื่อของร้านอีกร้านนี้โอเคไหมครับน้องๆ”พี่ตาร์อธิบายแล้วถามความเห็น

“ครับโอเคเลย”ไอเอกตอบ

“เอ่อพี่ตาร์ครับแล้วไอนัทกับยิ้มหละครับ”ไอนิคถาม

“อ่อสองคนนั้นรู้เรื่องแล้วครับเดี๋ยวคงไปเจอกันที่ร้านตอนนี้เอาเป็นว่าเราตกลงกันเรียร้อยแล้วนะ

ครับ แยกย้ายกันกลับเถอะเจอกันตอน2ทุ่มนะครับ”พี่ตาร์บอกแล้วทุกคนก็แยกย้ายไอเอกกับไอนิคมันก็แยกไปที่รถมันแต่ไอภูมิมันยังเดินมากลับผมครับ

“นี่จะเดินมากับกุทำไม”ผมหยุดเดินแล้วถามมัน

“อ่าวรถพี่ก็ไปทางนี้เหมือนกันนี่ครับแล้วอีกอย่างพี่อยากเดินมาส่งเพลงนี่ครับ”มันตอบ

“เออเรื่องของมึง”ผมบอกมันแล้วรีบเดินไปที่รถไม่สนใจมัน มันก็มาส่งผมถึงรถแล้วเดินไปที่รถมันที่จออยู่ตรงข้ามกับผม แล้วผมก็ครับออกเพื่อกลับคอนโดนมันก็ขับตามมาแหละครับ ก็คอนโดมันอยู่ที่เดียวกับผมนี่ครับชั้นเดียวกันอีกตังหาก

“เอ่อน้องเพลงครับเดี๋ยวออกไปพร้อมพี่นะครับจะได้ไม่เปลืองเอารถไปสองคันยังไงเราก็ไปที่เดียวกันแล้วก็กลับที่เดียวกันอยู่แล้ว”ไอภูมิบอกผมคณะที่กำลังจะเข้าห้อง ตอนนี้ผมกับมันอยู่หน้าห้องของกันและกันครับถึงห้องแล้ว

“เออดีไม่เปลืองกุ”ผมบอกมัน

“งั้นเดี๋ยวพี่เสร็จแล้วจะเรียกนะครับ”มันบอก

“เออ”ผมตอบมันแล้วเข้าห้องมาอาบน้ำแต่งตัวแล้วก็นั่งดูทีวีรอเวลา

“ติ๊งต่อง....”เสียงออดหน้าห้องผมดังขึ้นคงเป็นไอภูมิมั้งครับตอนนี้6โมงครึ่งแล้วมันจะรีบโผล่มาทำไมวะ
“รีบมาทำไมมึงอีกตั้งนานกว่าถึงเวลานัด”ผมถามมันแล้วแล้วเปิดหลีกทางให้มันเข้ามาครับผมมีมารยาทพอ

“อืม ก็แต่งตัวเสร็จแล้วมันเหลือเวลาอีกเยอะพี่ก็เลยอยากมาดูห้องเพลงสักหน่อย”มันตอบไปตาก็กวาดมองไปทั่วห้อง

“เหอะ มึงจะมาดูห้องกุทำไมมันก็แต่งเหมือนๆกันนั่นแหละ”ผมบอกมัน

“ก็นะมันก็เหมือนๆกันอย่างที่เพลงว่าแหละแต่พี่อยากมาดูห้องภรรยาในอนาคตไว้นี่ครับอืมแล้วก็ที่ไม่เหมือนมันก็มีนี่ถึงโครงสร้างมันจะเหมือนกันแต่การแต่งก้องและโทนสีมันไม่เหมือนกันนี่ครับ”มันตอบ

“ปากมึงนี่มัน วอนจะให้กุถีบออกจากห้องจริงนะ ใครภรรยาในอนาคตของมึง”ผมบอกมัน

“อ่าๆกลัวแล้วครับ ว่าแต่ดูอะไรอยู่ครับเนี่ย”มันพูดเปลี่ยนเรื่องแล้วนั่งลงที่โซฟาหน้าทีวี

“กุจะดูอะไรมันก็เรื่องของกุ”ผมตอบมันแล้วก็นั่งลงตรงข้างๆมันแหละครับเว้นระยะห่างเท่าที่จะทำได้

“งั้นดูนี่แล้วกันนะครับ แล้วทำไมเพลงนั่งซะไกลพี่เชียวพี่ไม่กัดหรอกครับ”มันกดไปช่องการ์ตูนครับ- -* แล้วก็หันมาถามผม

“กุไม่กลัวมึงกัดหรอกแต่นั่งแบบนี้มันสบายกว่าจะไปนั่งเบียดกันแล้วอย่างมึงชวนกุดูการ์ตูนเนี่ยมันไม่เห็นเข้ากันตรงไหน”ผมบอก

“แหมสนุกออกนะครับ อิคคิวซัง.......จะรีบไปไหนๆพักเดี๋ยวนึงสิครับ”มันพูด เหอะๆ

“หึ ใครมาเห็นคงทำอะไรไม่ถูกเห็นมึงทำติ๊งต๊องแบบนี้”ผมบอกมันทำหน้าเอือม

“แหม พี่ไม่ทำใครใครเห็นหรอกครับ คนที่พี่รักเท่านั้นแหละที่จะเห็นทุกอย่างที่เป็นตัวพี่จริงๆ”มันตอบเสียงจริงจัง

“เอาเหอะจะทำอะไรก็เรื่องของมึง”ผมตอบแล้วก็นั่งดูไปกับมันนั่นแหละ มันก็สนุกดีนะครับแต่นั่งดูไปสักพักผมรู้สึกว่าไอภูมิมันขยับเข้ามาใกล้ผมขึ้นเรื่อยๆนะครับแต่ผมทำเป็นไม่รู้อยากรู้ครับมันจะทำอะไร

“ฟอด...พลัก... ตุบ... โอ๊ยยยย”อ่ามีใครต้องการจะถามไหมครับว่าเสียงอะไร เหอะๆไม่มีอะไรมากหรอกครับ(พูดรอดไรฟัน)ก็แค่ไอภูมิมันขยับเข้ามาชิดแล้วหอมแก้มผมฟอดใหญ่ผมก็เลยจัดหมัดกับบาทางามๆให้มันกระเด็นตกลงไปอยู่ที่พื้นร้องเสียงหลงเท่านั้นเองไม่มีอะไรมากเลยครับ

“โอยย น้องเพลงครับทำไมหมัดหนักเท้าหนักอย่างนี้หละครับตัวก็แค่นี้เอง”มันน้องโอดโอยพลางลุกขึ้นยืน มืนึงรูปแก้มที่โดนชกอีกมือลูบเอวที่โดนถีบสีหน้าเจ็บสุดๆเหอะๆ

“หึ ไม่ต้องมาร้องโอดโอยเลยมึง บังอาจมาหอมแก้มกุเองสมควรโดน แล้วก็เลิกสำออยได้แล้วใกล้ได้เวลานัดแล้วไปกันสักที”ผมบอก

“ครับๆ”มันรับคำแล้วเราก็ออกเดินทางกันครับร้านก็ไม่ได้อยู่ไกลมากหรอกครับ พอถึงร้านพนักงานก็เข้ามาตอนรับมันกันใหญ่เหอะๆ ประจบเจ้านายเป็นเรื่องปกติเห็นมาจนเบื่อแล้วผมหนะแต่พวกผู้หญิงนี่ไม่ใช่ประจบธรรมดามีส่งสายตาหวานเชิญชวนมาให้มันด้วยแบบอ่อยมันเต็มที่ผู้หญิงสมัยนี้นี่มันยังไงกันเฮ้อ

“อ่าวไอภูมิหน้าไปโดนใครชกมาวะ”พี่ตาร์ถามขึ้ขณะที่ผมกับมันเดินมาถึงโต๊ะที่จองไว้ครับพี่ตาร์กับพี่ฟ้า ไอนัทกับพี่กัน รออยู่ก่อนแล้วครับ พี่ฟ้ากับพี่ตาร์ไม่เท่าไหล่ครับแค่นักชิดกันเฉยๆแต่พี่กันนี่สินั่งโอบเอวไอนัทไว้แสดงความเป็นเจ้าของสุดๆอะไรจะหวงขนาดนั้น

“หึหึ”ผมหัวเราะในลำคอพี่ตาร์ก็มองผมกับไอภูมิสลับกันแล้วไม่ถามอะไรต่อ ไอภูมิมันก็ไม่ตอบคำถามพี่ตาร์แล้วนั่งลงที่ข้างผม

“ไอตาร์แล้วไอคินยังไม่มาอีกหรอวะ”ไอภูมิถามไอตาร์

“ก็เดี๋ยวก็ถึงมันไปรับน้องยิ้มหนะ”พี่ตาร์ตอบ

“บริการดีจังตกลงมันกับน้องเค้านี่ยังไงวะ”ไอภูมิถามอย่างสงสัย ผมก็สงสัยครับ

“555มันกับน้องเค้าไม่มีอะไรหรอกแต่กับพี่น้องเค้าก็ไม่แน่หวะ”พี่ตาร์ตอบ เหอะๆมีเรื่องน่าสนใจแล้วสิ

“เหอะๆแล้วมันไปอะไรกับพี่น้องเค้าได้ยังไงวะแล้วสวยไหมวะ แต่กุว่าคงสวยแหละน้องออกจะน่ารักขนาดนั้น”ไอภูมิพูดกับพี่ตาร์

“อืม สวยหรือไม่นั้นความลับหวะไว้เดี๋ยวมึงก็รู้เอง รู้แล้วอย่าอึ้งนะมึงกุอึ้งมาแล้ว”พี่ตาร์พูดสร้างความสงสัยเพิ่มขึ้นมาอีก

“อะไรของมึงวะยิ่งพูดมายิ่งทำกุงง”ไอภูมิพูด

“เออหน่าไว้เดี๋ยวมึงก็รู้เองแหละ”พี่ตาร์พูด

“เออๆไม่ถามและแล้วนี่สั่งอะไรปบ้างยัง”ไอภูมิถามพี่ตาร์ แล้วพี่ตาร์ก็บอกมันว่าสั่งอะไรไปบ้างแล้วมันก็สั่งเพิ่มไปอีก

“แล้วเพลงจะทานอะไรเพิ่มไหมครับ”มันสั่งๆเสร็จก็หันมาถามผม

“ไม่หละแค่นี้ก็เยอะแล้ว เออแล้วนี่ไอคู่รักยังไม่มาอีกหรอครับพี่ตาร์”ผมถามพี่ตาร์

“มาแล้วค่ะ แต่ไม่รู้ออกไปไหนกันตั้งนานแล้วเหมือนจะงอนๆไม่พอใจอะไรกันสักอย่างนี่แหละพี่ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าอะไร”พี่ฟ้าตอบแทน

“อืมงั้นหรอครับ งั้นเดี๋ยวมันคงมามั้งครับ”ผมตอบ แล้วอาหารก็มาเสิร์ฟครับพวกเราก็ลงมือทาน สักพักไอเอกก็เดินพยุงไอนิคมาครับเดินยิ้มอารมณ์ดีมาเลยไอเอกส่วนไอนิคนี่สิสีหน้าเหนื่อยๆนะครับแต่บรรยากาศระหว่างพวกมันก็เป็นสีชมพูจนรู้สึกได้เหอะๆเคลีร์ยกันมาเรียบร้อยแล้วสินะ

“อ่าวเมื่อกี้ยังงอนทำถ้าจะทะเลาะกันอยู่เลยหายไปนานกลับมาหวานกันมาซะงั้น แล้วทำไมน้องนิคดูเหนื่อยๆหละครับเนี่ยไปทำไรมา”พี่ตาร์ถามด้วยความสงสัย

“หึหึ” ผม ไอเอก พี่กัน หัวเราะในลำคอบพร้อมกัน ไอนิคกับไอนัทหน้าแดง ส่วนที่เหลือทำหน้างง

“ทำไมหัวเราะกันแปลกๆหละครับ แล้วทำไมน้องนิคกับน้องนัทต้องหน้าแดงด้วย”พี่ตาร์ถามอย่างสงสัย พี่ตาร์เค้าไม่รู้จริงๆหรือแกล้งไม่รู้ครับเนี่ยดูสภาพพวกมันก็น่าจะบอกอะไรหลายๆอย่างแล้วไอภุมิอีกคนมันคลาสโนว่าจริงหรือป่าวเนี่ย

“ไม่มีอะไรมากหรอคครับพี่ผมว่าเราเริ่มทานกันเลยดีกว่าครับ”ไอเอกตอบแล้วประครอง
ไอนิคนั่งไอภูมิมันก็มองไอคู่รักแล้วทำหน้าคุ้นคิด เหอะๆคงนึกอะไรออกแล้วมั้งมัน

“เอ่อน้องเพลงครับ เพื่อนน้องเค้าไปเคลีร์ยปัญหากันด้วยวิธีนั้นหรอครับ”ไอภูมิมันกระซิบถามผม คนอื่นก็นั่งทานกันไม่ได้สนใจผมกับมัน

“หึหึ วิธีนั่นของมึงมันวิธีไหรหละ คลาสโนว่าอย่างมึงก็ไม่หน้าโง่ถึงขนาดดูไม่รู้นี่”ผมตอบมันเสียงเบาเปนเชิงว่าไม่อยากให้ใครู้ว่าคุยเรื่องอะไรกันอยู่

“อ่อครับ งั้นพี่คงคิดถูกแล้ว วิธีนี้ก็หน้าสนดีเหมือนกันนะครับ”มันบอกแล้วทำหน้าหื่นๆ

“งั้นหรอ อืมแต่กุว่านะกุคันมือกันตีนยังไงบอกไม่ถูกหวะมึงมึงจะช่วยกุให้หายคันได้ไหมหวะ”ผมบอกมันเสียงเหี้ยมแต่ให้ได้ยินแค่ผมกับมัน

“อ่าไม่เป็นไรครับเกรงใจแหะทานกันต่อเถอะครับ”มันบอกหน้าเจื่อนๆแล้วชวนทานต่อ นั่งไปสักพักพี่คินกับยิ้มก็มาครับ ทักทายกันนิดหน่อยก็ลงมือทาน พอเริ่มทานไปสักพัก เครื่องดื่มมึนเมาก็มาเลยครับ เสียงดนตรีที่กำลังเล่นสดก็กำลังฟังสบายๆเลยครับช่วงนี้ เราก็นั่งดื่มต่อจน5ทุ่มแล้วแยกย้ายกัน

กลับขากลับผมก็ขอกุญแจรถไอภูมิมันมาขับเองครับถึงจะรู้ว่ามันขอแข็งคงไม่เมาแต่ไม่ไว้ใจมันครับไว้ใจตัวเองมากกว่า แล้วผมขอมันก็ต้องยอม

“อะนี่กุญแจรถมึง”ผมโยนกุญแจรถให้มันขณะที่กำลังจะเข้าห้อง

“อ่าครับ ฝันดีนะครับ ฝันถึงพี่ด้วยคนจะเป็นฝันที่ดีที่สุดเลยครับเชื่อพี่สิ”มันบอกทำถ้ายิ้มฝัน

“หึ กุว่าถ้ากุฝันถึงมึงมันก็คงจะเป็นฝันร้ายที่สุดในชีวิตกุเลยแหละ”ผมบอกมันเสียงเรียบ

“โหน้องเพลงใจร้ายจังครับ แต่จะร้ายยังไงพี่ก็รักนะครับ ฟอด....พลัก... ปึก...”มันบอก
แล้วขโมยหอมแก้มผมไวปานแสงแต่ทำไมหอมแก้มผมแล้วมันมีเสียงแบบนั้นผมจะบอกทุกท่านให้เลยว่าผมก็ถีบมันกลับไวปานแสงเช่นกันถีบมันไปชนประตูห้องมันนั่นแหละ แล้วก็เข้าห้องเลย แล้วยังได้ยินเสียงมันบอกว่า “ขอบคุณครับที่ส่ง”เหอะๆได้อีกนะมันอ่ะวอนฝ่ามือฝ่าเท้าผมได้อีกสงสัยจะฝันร้ายเข้าจริงๆแล้วแหละครับ
พิสูจน์รักวัดใจ นายเทพบุตรคลาสโนว่า & bad guysหนุ่มหล่อร้าย นายเพื่อนรัก

ออฟไลน์ zemicolon

  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 1143
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 98

ถูกใจให้เป็ด 0
พี่ภูมิจะทนมือทนตีนเพลงได้ซักเท่าไหร่น้าาาา

อิอิ

 :o8: :o8:

เอกกะนิคเค้าง้อกันไงงะ นิคเหนื่อยเลยยย(แอบสงสัยว่าไปง้อกันตรงหนายยย)

 :m25: :m25:
รักแท้...มันมีจริงๆใช่มั้ย

ออฟไลน์ Oo๐FosfoggY๐oO

  • สมุนเป็ด
  • *
  • กระทู้: 573
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 61

ถูกใจให้เป็ด 0
น้องเพลงโหดจริงน้า

เพลาๆบ้างเถอะจ้าเดี๋ยวพี่ภูมิช้ำหมด

ปล.+1ให้คนแต่งขยันมากมายค่ะ
เพราะนิยาย มันมีอะไรที่มากกว่า "แค่นิยาย"

ออฟไลน์ zatamare

  • สมุนเป็ด
  • *
  • กระทู้: 833
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 68

ถูกใจให้เป็ด 0
พี่ภูมิจะทนมือทนตีนเพลงได้ซักเท่าไหร่น้าาาา

อิอิ

 :o8: :o8:

เอกกะนิคเค้าง้อกันไงงะ นิคเหนื่อยเลยยย(แอบสงสัยว่าไปง้อกันตรงหนายยย)

 :m25: :m25:



จิ้นไปไหนเนี่ เค้าอาจจะไปวิ่งกันมาก็ได้ กักๆ



ปล, อยากรู้ว่าที่ไหน แอบเอามากบอก เอกจับนิกโยนใส่รถ เอิ๊กๆ เค้าเข้าไปวิ่งกันในนั้นแหละ
น้องเพลงโหดจริงน้า

เพลาๆบ้างเถอะจ้าเดี๋ยวพี่ภูมิช้ำหมด

ปล.+1ให้คนแต่งขยันมากมายค่ะ






ขอบคุณค่ะ




เอ่อเพลงโหดที่ไหน ไม่โห๊ดไม่โหด นะ






ปล.ไม่หลับไม่นอนกันหรอค่ะเนี่ย อิอิ

เราพึ่งตื่นตอนตีหนึ่ง
พิสูจน์รักวัดใจ นายเทพบุตรคลาสโนว่า & bad guysหนุ่มหล่อร้าย นายเพื่อนรัก

ออฟไลน์ zemicolon

  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 1143
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 98

ถูกใจให้เป็ด 0
มารอตอนต่อไป

 :-[ :-[ :-[

อยากรู้ว่าเพลงจะลงกีฬาอะไรงะ
รักแท้...มันมีจริงๆใช่มั้ย

ออฟไลน์ soul

  • ลูกเป็ดเดินเตาะแตะ
  • *
  • กระทู้: 50
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 4

ถูกใจให้เป็ด 0
ลงต่อแบบยาวๆเลยนะ



อย่าให้ขาดตอนล่ะ :pig4:




ถ้าขาดตอนโดน :z13: :z13: :z13: :z13: :z13: :z13:




ใส้แตก :pigha2: :pigha2:

 



สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด