My Sweetheart Valentine **อัพเดทปกคร้าบ** หน้า 164**
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: My Sweetheart Valentine **อัพเดทปกคร้าบ** หน้า 164**  (อ่าน 510307 ครั้ง)

ออฟไลน์ eiky

  • Played Me!!!
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 1202
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 1740

ถูกใจให้เป็ด +8
ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้ เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณา กดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ

สรุปข้อสำคัญดังนี้

1.ห้าม ละเมิดสิทธิส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด

2. ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรุปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ, หมิ่นประมาท, หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย,ห้ามโพสกระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้ง  ในเรื่อง การเมือง ศาสนา พระมหากษัตริย์  และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงกระทู้ที่จะสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกภายในเวปบอร์ด

3.การ นำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพส หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่นี่หรือที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อขออนุญาตเจ้าของเรื่องก่อนนะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล บอกเมล แลก msn บนบอร์ด
โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าของไม่ยินยอม

5. ขอให้นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้ แต่นิดเดียว ถ้าเป็นเรื่องจริงก็ให้บอกว่าเรื่องจริง ถ้าเป็นเรื่องแต่งให้บอกว่าเรื่องแต่ง  ให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตามเพราะมีคนมากกมายทะเลาะเสียความรู้สึกเพราะเรื่องนี้มามากแล้ว

6. อย่าพูดคุย ทักทาย นักเขียน คนอ่่านโดยรีพลายดังกล่าวไม่เกี่ยวพันกับนิยายให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสนิยายหนึ่งตอน ก็ควรคอมเม้นต์สักคอมเม้นต์เีดียวก็เพียงพอแล้ว ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และทำลิงค์โยงมายังนิยาย และให้นักเขียนทุกคนทำลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยเกี่ยวกับแฟนคลับนิยาย ในรีพลายแรกด้วย เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน


เวปไซต์แห่งนี้เป็น เวปไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฏหมายภายในและระหว่างประเทศ การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเวปไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง

ข้อความใดๆก็ตามบนเวปไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเวปไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ  โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม

กรุณาอ่านเพิ่มเติมที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0

ปกคร้าบ

   

 :L2: :L2: :L2: :L2: :L2: :L2: :L2:



เรื่องนี้เป็นเรื่องแต่งทั้งหมดนะครับ หลังจากที่ทำให้ผู้อ่านเศร้ามาแล้ว กับ เรื่องให้รักนำทางใจ เรื่องนี้ถือเป็นคำขอโทษ อิอิ


ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ

ต้องขอ อภัยหากชื่อหรือสถานที่ไปซ้ำกับท่านใด ขออภัยมานะที่นี้ด้วยครับ


Eiky
Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 03-02-2013 19:18:52 โดย eiky »

ออฟไลน์ eiky

  • Played Me!!!
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 1202
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 1740
Re: My Sweetheart Valentine (หวานใจ นายหน้าเอ๋อ)
«ตอบ #1 เมื่อ30-04-2010 10:01:52 »

ถูกใจให้เป็ด +1
 เพื่อนๆครับ เรื่องนี้จะอัพ วันเว้นวันน้า แต่ถ้าวันไหนขยันจะลงให้เยอะๆเท่าที่จะทำได้ อิอิ



รักทุกคนน้า


 :กอด1: :กอด1: :กอด1:

ออฟไลน์ eiky

  • Played Me!!!
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 1202
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 1740
เรื่องนี้ เป็นนิยายเพียวๆนะครับ เป็นเรื่องที่แต่งขึ้นทั้งหมด ผู้เขียนคงต้องขออภัยที่ชื่อหรือนามใดไปสอดคล้องคล้ายคลึงกับชื่อเสียงเรียง นามของท่านใด เรื่องที่แต่งเป็นเรื่องสมมติทั้งหมด สถานที่สมมติขึ้น รวมทั้งตัวละคร ขอให้ทุกท่านใช้วิจารณญาณในการอ่าน และขอให้มีความสุขกับการอ่าน

                                                 



                                             ตอน แรก (เอ๋อวันเปิดเทอม)


 

 เสียงเพลงมาร์ชประจำโรงเรียนชายล้วนดังขึ้นตอนเจ็ด โมงสี่สิบ เพื่อปลุกใจใหลำลึกถึงสถาบันที่เล่าเรียนก่อนจะทำการเคารพธงชาตินักเรียนชาย เข้าแถวเรียงกันเป็นระเบียบเรียบร้อย เสียงวิ่งกระหืดกระหอบมาหยุดลงตรงหน้าประตูโรงเรียน เขาหยุดแบบกระทันหันเพราะมีผู้คุมนักเรียนมายืนดักนักเรียนที่มาสายอยู่หน้า โรงเรียนจนหัวแทบขมำ

"มาสายล่ะสิ แย่จริง ทั้งที่หอพักอยู่แค่นี้เอง"

"ขอ ขอโทษครับ ผมหลงทาง"

"นักเรียนใหม่เหรอเรา ชื่ออะไร"

เสียงห้วนดุของผู้คุมนักเรียนที่ยืนอยู่หน้า ประตูหินอ่อน สลักชื่อโรงเรียนเป็นภาษาอังกฤษตัวใหญ่

"ปฤณฤิทธ์ ครับ"

เสียงเด็กแว่นกลมโตขยับแว่นตาให้กระชับกับรูป หน้ารีๆของ เขา ปฤณฤทธิ์ หรือ ญี่ปุ่น เป็นนักเรียนเพิ่งย้ายมาใหม่ ความจริงก็น่าจะใหม่กันเกือบทุกคนเพราะเป็นเทอมการศึกษาใหม่ ญี่ปุ่นสอบเข้าชั้นมัธยมสี่ของที่นี่ แต่เนื่องจากบ้านอยู่ต่างจังหวัดจึงจำเป็นต้องเข้าพักในหอพัก ที่ชื่อญี่ปุ่น ที่จริงแล้วไม่ได้เป็นลูกครึ่งหรือเป็นคนญี่ปุ่น หรือแม้แต่หน้าคล้ายคนทางโน้นแต่อย่างใด ตอนที่แม่ของญี่ปุ่นท้องมีปณิธานอันแน่วแน่ว่าจะมีลูกชื่อญี่ปุ่น เพราะตอนนั้นแม่คลั่งไคล้ดาราญี่ปุ่นเข้าเส้น ญี่ปุ่นใส่แว่นกลมโตหนาเตอะบดบังดวงตาที่กลมบ้องแบ้วในเบ้าตาที่ยาวรี จะเรียกว่าตาไม่มีชั้นก็ไม่น่าจะผิด ญี่ปุ่นเป็นเด็กชายสูงไม่มากแต่สมส่วน หน้าตาก็ปานกลางถ้าสวมแว่นอยู่ ถ้าถอดแว่นก็หน้าตาดูหมดจด ไม่ได้ดีเด่นมาก หรือก็ไม่เลวร้ายมาก ดูเผินๆเขาไม่มีจุดดึงดูดอะไรเลยเสียด้วยซ้ำ

"อยู่ชั้นไหนเรา"

เสียงผู้คุมยังขรึมเข้ม

"ขะ เข้า มอ สี่พี่"

ญี่ปุ่นยังกระหืดกระหอบ

"มาวันแรกก็สายซะแล้ว ออกลายตั้งแต่เปิดเทอม หน้าตาก็ดูเรียบร้อยดีนี่เรา ซ่อนรูปหรือ"

"บ่นชิบป๋งเลย"

เสียงพูดทั้งที่ยังกัดฟันลอดออกไป แม้ไม่ดังมากแต่ก็ดึงความสนใจของผูัคุมนักเรียนได้

"หือ ว่าไรนะเรา"

"ปะเปล่า พี่ แหมวันนี้พี่ เท่ห์จังพี่ มีแฟนยังเนี่ย"

ญี่ปุ่นโบกไม้โบกมือเปลี่ยนเรื่อง ผู้คุมยิ้มร่า พอในในคำโกหกของเขา

"ยังน้อง จีบพี่ได้นะ"

"เหอๆๆ หน้ายังกะปลาดุกโตะจาย"

ญี่ปุ่นหัวเราะ แต่ก็พูดเหมือนเดิมคือกัดฟันพูดตอนท้ายประโยค

"หือ อะไรนะ"

"ปะ เปล่าพี่ บอกเดี๋ยวผมมาจีบ ขอไปเข้าแถวก่อนน้า"

เรื่องผู้ชายจีบผู้ชายของที่นี่เป็นเรื่องปกติ ตามแบบของ โรงเรียนชายล้วน ญี่ปุ่นศึกษามาก่อนที่จะสอบเข้าที่นี่แล้ว เพียงแต่เขาไม่สนใจในเรื่องนี้มากนัก เพราะตั้งแต่เกิดมาเขาไม่เคยมีแฟน หรือตกหลุมรักใครนอกจากพ่อกับแม่ ญี่ปุ่นผละจากผู้คุมวิ่งตรงไปยังแถวที่นักเรียนยืนเรียงกันอยู่

"ตรงไหนหว่า แถวมอ สี่"

ญี่ปุ่นเกาหัวจนผมยุ่ง

"ตรงนั้นแน่เลย"

ไวทันความคิดเขาวิ่งไปต่อท้ายแถวริมสุดทางซ้าย มือจาก ประตูทางเข้า

"เอ๋ ทำไมนักเรียน มอสี่มันตัวหย่ายจัง"

ญี่ปุ่นชะงักเล็กน้อยก่อนจะรีบต่อท้าย เขาดูตัวเล็กลงไปถนัดตา

"เฮ้ย ไอ้เปี๊ยก ผิดที่ป่ะ"

เสียงทักมาจากแถวข้างๆ ญี่ปุ่นทำเป็นไม่สนใจ

"กูถามน่ะ มึงไม่ได้ยินเหรอ ไอ้เปีํยก"

เสียงกัดฟันตะคอกอยู่ในคอ ถลึงตาใส่ ญี่ปุ่นถอนหายใจ

"นี่ แถว มอสี่ไม่ช่ายเหรอ ขอเข้าตรงนี้แป๊บน้า"

เขาทำหน้าอารมณ์เสียใส่ แต่พูดเสียงอ่อน

"ไอ้นี่ ทำหน้ากวนส้นกูนะมึง มอสี่อยู่ฝั่งโน้น นี่ มอหกโว้ย"

"หล่อก็ไม่หล่อ ดุอีกตะหาก หมีควายเอ้ย"

ญี่ปุ่นพูดเหมือนเดิม ปากยิ้มแต่กัดฟันพูด ตอนแรกทำหน้าอายๆ แต่ก็ยังที่จะบ่นคนเดียวขมุบขมิบ

"มึงว่าไรนะ ไอ้เปี๊ยก"

เสียงเริ่มดังจนนักเรียนที่อยู่บริเวณใกล้เคียง หันมามอง

"ปะ เปล่านี่พี่ ผมพูดว่าพี่หล้อ หล่อเนอะ"

เขาใช้มุขเดิม

"ไปอยู่ตรงนั้นก็ได้"

"ไอ้"

ญี่ปุ่นไม่ได้สนใจมองอากัปกริยาของคนที่มันปะทะ คารมอยู่ ด้วยเลย เดินหิ้วเป้ไปข้างหน้าอย่างไม่หยี่ระต่อสายตาของใคร พอได้ที่ญี่ปุ่นก็แทรกตัวเข้าระหว่างแถวทันที

"เอ้ย ตัวยังกะลูกหมามาแทรกตรงนี้ไมวะ"

เสียงของคนที่อยู่ด้านหลังโวย ญี่ปุ่นยังทำเป็นทองไม่รู้ร้อน

"ตัวไม่เล็ก ตัวเล็กที่หนาย ตัวใหญ่ตายนักนี่"

ยังบ่นอยู่คนเดียวอยู่

"มานี่เลยไอ้ตัวดี มาสายสิแกน่ะ"

เสียงขรึมดังขึ้นพร้อมกับที่โดนลากแขนออกไป

"ไม่อ๊าว เค้าจะเข้าแถว"

พยายามดิ้นรน แต่สู้แรงไม่ไหว เสียงนักเรียนมัธยมหกทั้งบริเวรหัวเราะชอบใจ

"มานี่ เอ๊ะไอ้นี่"

นักเรียนคนเมื่อครู่มาลากตัวญี่ปุ่นตัวลอยไปหลัง แถว

"พี่อ่า ขอยืนหน่อยเดียวก็ไม่ได้ ใจร้ายจัง"

"อ้าวไอ้นี่ เดี๊ยะปั๊ดตบกะโหลกเลย"

ญี่ปุ่นดิ้นพรวดพราด แต่ก็ยอมนิ่งเพราะคนที่ลากตัวเขาไปตัวใหญ่กว่ามาก

"เพิ่งเข้าใช่ไหมแก มาวันแรกก็เอ๋อเลยนะ"

"เค้าเรียก น่ารักเพ่ เอ๋ออ๋าอารายอ่ะ"

"อ้าวไอ้นี่ปากดี มานี่ดิมึง"

"ไม่เอาอ่ะ พี่จะแกล้ง"

ญี่ปุ่นทำหน้าเขินๆ

"กูไม่แกล้ง แต่กูจะถีบ"

"อ่า เดี่ยวฟ้องครูเลยน้า"

ญี่ปุ่นไม่ได้กลัวแต่อย่างใด สร้างความหมั่นไส้ให้รุ่นพี่ตัวใหญ่มากทีเดียวเพราะเขากัดกรามกรอด

"อ๊ะ อ๊ะ ล้อเล่นน่าพี่ เป็นรุ่นพี่ต้องรักน้องดิ จะถีบเลยเหรอ อิอิ"

"มึงโดนแน่ ให้เข้าแถวเสร็จก่อนเถอะมึง"

เขาพูดเพราะอาจารย์กระแอมใส่ไมค์โครโฟน มองมาที่คนทั้งสอง รุ่นพี่ร่างสูงใหญ่จึงปล่อยมือจากแขน ญี่ปุ่นหันหน้าไปแสยะยิ้ม รุ่นพี่ก็เอามือกระทุ้งหลัง ญี่ปุ่นขยับไปจนติดรุ่นพี่อีกคนข้างหน้า พอเสียงดนตรีขึ้นเพลงชาติทุกอริยาบถก็ดูนิ่งสงบลง เพลงชาติจบลงผู้อำนวยการก็ให้โอวาทกล่าวต้อนรับนักเรียนประจำปีการศึกษาใหม่ ญี่ปุ่นฟังไม่รู้เรื่องเพราะรุ่นพี่ตัวใหญ่ยังกระทุ้งหลังอยู่ พอผู้อำนวยการพูดจบก็ปล่อยแถว ญี่ปุ่นรีบวิ่งจ้ำไปอีกฝั่งที่คาดว่าจะเป็นแถวชั้นมัธยมสี่ แต่วิ่งไปพอพ้นตัวก็หันแลบลิ้นให้รุ่นพี่ อย่างไม่เกรงกลัว

"เดี๋ยวเถอะมึง"

เสียงขู่ไล่หลังมา ญี่ปุ่นวิ่งไม่คิดชีวิต พอไปถึงแถวนักเรียนที่คิดว่าน่าจะใช่พวกพ้องรุ่นเดียวกัน

"แฮ่กๆ นี่ มอ สี่ใช่ไหม"

ญี่ปุ่นถามเด็กนักเรียนที่กำลังเดินตามกันขึ้น ชั้นเรียน เขาพยักหน้า

"แล้ว ห้อง สี่ทับสี่นี่ อยู่ไหน"

"ไม่รู้"

"อ้าว แล้วนายทับไร"

"ทับทรวง"

"อ่า"

ในใจบอก กวนตีนอีกคนแล้วนะมึง ญี่ปุ่นเห็นท่าจะพึ่งเพื่อนใหม่ตรงหน้าไม่ได้ก็หันไปหาอีกคนที่ต่อท้าย

"นายๆ สี่ทับสี่ ทางไหนอ่ะ"

เขามองหน้าญี่ปุ่นแล้วยิ้ม

"ก็นี่ล่ะ สี่ทับสี่ แล้วนายวิ่งหนีอะไรมา"

เขามองดูท่าทางของญี่ปุ่นที่หอบมีเหงื่อออกเต็ม หน้าผาก

"ยักษ์"

ญี่ปุ่นพูดขาดๆหายๆ แล้วก็แทรกตัวเข้าแถวกับเพื่อน

"เราชื่อ ญี่ปุ่น นายล่ะ ยินดีที่ได้รู้จักนะ"

ญี่ปุ่นแนะนำตัว หันหลังกลับมาถาม

"เราชื่อบอย"

เพื่อนใหม่ยิ้มให้ ตัวเขาสูงโปร่งและดูสะอาดสะอ้านตา ผิวขาวละเอียด

"นายชื่อญี่ปุ่นเหรอ งั้นเราชื่อ ปากีสถาน"

คนข้างหน้าหันมาหัวเราะ ญี่ปุ่นหน้าบึ้งขมวดคิ้ว

"กวนตีนนะ"

กัดฟันพูดแต่ยิ้มเหมือนเดิม

"หือ อะไรนะ"

"เปล่า เข้าใจตั้งชื่อนี่ เหมาะกับหน้า อิอิ"

ญี่ปุ่นเอาคืน แล้วหัวเราะอย่างพอใจ บอยเองก็หัวเราะชอบใจ

"ไอ้นี่ กูชื่อเอกเว้ย คนห่าอะไรชื่อญี่ปุ่น"

"อ้าว ก็แม่ตั้งให้อ่ะ คนบ้าอะไรชื่อเอก ตาเอกเหรอนายอ่ะ"

"อ้าวไอ้นี่ เอาสักป๊าบดีไหม"

"เฮ้ย พอๆ เพิ่งรู้จักกันก็ทะเลาะกันซะแล้ว"

บอยห้ามเพราะท่าทางของทั้งสองดูจะไม่ยอมกันง่ายๆ เอกเป็นเด็กผิวขาวเหมือนบอยแม้จะดูไม่ขาวเท่าแต่ก็ไม่ดำ ญี่ปุ่นบ่นพึมพำอยู่คนเดียวแล้วเดินตามเพื่อนเข้าไปยังห้องเรียน พอถึงห้องเรียนนักเรียนก็แย่งที่นั่งกันจ้าละหวั่น บางคนมาจองไว้ตั้งแต่เช้า เหลือที่นั่งกลางห้องที่ยังว่าง เพราะหน้าห้องเด็กเรียนทั้งหลายก็จะจับจองไปก่อน ส่วนหลังห้องก็เป็นนักเรียนที่ไม่ชอบเรียนเกเรเสียส่วนใหญ่ ส่วนตรงกลางที่เหลือเพราะ พวกนี้ไม่มีทางเลือก หรือยังไม่รู้จะเลือกอะไรดีให้กับชีวิต

"โห ตรงกลางเลยอ่ะ"

ญี่ปุ่นบ่นแต่ก็พยายามมองหาที่นั่งหลบมุมหน่อย เผื่อว่าจะมีหลงเหลืออยู่บ้าง

"นายนั่งกับเรานี่ล่ะ มาช้าก็โดนเขาแย่งหมดล่ะ"

บอยพูดแล้วนั่งลงเก้าอี้ของตัวเอง ญี่ปุ่นจึงนั่งลงบ้าง พออาจารย์ที่ปรึกษาเข้าห้องมาในคาบเรียนแรก ก็มีการแนะนำตัว ญี่ปุ่นได้รู้จักกับเพื่อนใหม่ มีชื่อแปลกกว่าญี่ปุ่นเยอะไปหมด ทั้ง พริกหวาน อันดี้ ไฟสูง ญี่ปุ่นหัวเราะ คิกๆ เวลาเพื่อนๆแนะนำตัว โดยไม่คิดว่าชื่อตัวเองแปลกกว่าใครเขา พอถึงเวลาตัวเองแนะนำตัว เพื่อนๆก็หัวเราะบ้าง

"ญี่ปุ่นเหรอ ชื่อน่ารักจัง ใครเข้าใจแต่งคะนักเรียน"

อาจารย์ที่ปรึกษาล้อแล้วยิ้ม ญี่ปุ่นงอนประหลับประเหลือก

"แม่ครับ"

"ท่าทางแม่เรานี่ทันสมัยจังนะคะ ครูชอบ"

ชอบแต่ทำให้นักเรียนหัวเราะดังลั่นห้อง แทนที่จะสร้างความภาคภูมิใจให้เจ้าของชื่อ แต่กลับให้งอนค้อนไปหลายวง

"อาจารย์ ผมก็ชื่อเนปาลนะครับ"

นักเรียนหลังห้องพูดขึ้น ไม่ใช่เอกอย่างที่ญี่ปุ่นคาดไว้ แต่เป็นเด็กตัวโตผิวแดงๆดำๆ ญี่ปุ่นหันไปทำหน้าย่นใส่ เพื่อนๆที่เห็นก็หัวเราะดังกว่าเดิม

"นักเรียนอย่าล้อเพื่อนสิคะ ชื่อญี่ปุ่นน่ารักออกครูว่า"

"ห้องนี้มีแต่คนชื่อแปลกๆ"

เสียงนักเรียนดังเซ็งแซ่กว่าเดิม

"เอาล่ะๆ เอาสมุดขึ้นมาจดชื่อครูไว้นะคะ ครูชื่อ วารุณี เป็นอาจารย์ที่ปรึกษาของห้องเรา ครูสอนวิชา
สังคม"

อาจารย์วารุณีบอกแล้วหันหน้าเข้ากระดานสีขาวหยิบ ปากกาเม จิกออกมาเขียนชื่อตัวเองลงไป ญี่ปุ่นล้วงไปใต้โต๊ะ ว่างเปล่า เอ๊ะ กระเป๋า กระเป๋าตูไปไหนเอ่ย

"หาไรญี่ปุ่น"

บอยถามเพราะเห็นญี่ปุ่นก้มหาของ

"กระเป๋าเราอ่ะ เราหากระเป๋า"

"อ้าวก็เห็นนายวิ่งมาแต่ตัว ลืมที่หอหรือเปล่า"

"อ่า"

บอยพูดขึ้นมาเตือนสติ

"ตายล่ะหว่า"

"อาจารย์ครับ  ผมลืมกระเป๋าไว้ตรงเข้าแถว ขออณุญาติลงไปเอาแป๊บนะครับ"

ญี่ปุ่นยกมือขึ้นแล้ววิ่งออกจากห้องไปทันที โดยที่อาจารย์วารุณียังไม่ทันอ้าปาก ญี่ปุ่นวิ่งไปตรงที่เข้าแถวของชั้นมัธยมหก

"ไม่มี"

ญี่ปุ่นหันรีหันขวาง พอไม่เจอก็มองขึ้นไปบนตึกเรียน ไวทันความคิดเขาวิ่งขึ้นไปบนตึกทันที ญี่ปุ่นเห็นเด็กนักเรียนคนหนึ่งกำลังเดินอยู่ตรงระเบียงของตึก

"นายๆ แฮ่กๆ มอ หกนี่ ตึกไหนอ่ะ"

เขาหอบก้มลงจับเข่าตัวเอง เด็กคนนั้นมองเขาอย่างประหลาดใจ

"ตึกโน้น"

เขาชี้ไปอีกตึก

"หา ทั้งตึกเลยเหรอ"

"อืม"

ญี่ปุ่นท้อแท้เพราะตึกที่เขาชี้ไปมันสูงกว่าทุก ตึกใน บริเวณรั้วโรงเรียน ตึกสีน้ำตาลอิฐไหม้หกชั้น ญี่ปุ่นวิ่งกลับลงมาตั้งหลัก แล้ววิ่งขึ้นตึกที่เด็กคนนั้นบอก พอขึ้นตึกไม่ทันมองป้ายหน้าห้อง ก็พรวดพราดเข้าห้องไปเลย

"นี่ มอหกใช่ไหม"

ญี่ปุ่นเข้าไปทำลายความเงียบ เพราะห้องนี้คือชั้น มัธยมห้าทับหนึ่งที่กำลังเริ่มเรียนวิชาชีววิทยาในคาบเรียนแรก ทุกสายตาหันมามองที่ญี่ปุ่น

"อะไรนักเรียน จะไปไหนครับ"

เสียงอาจารย์ที่สอนดังมาจากหน้าห้อง

"ผะ ผม มาตามหา มอหกครับ"

ญี่ปุ่นทำหน้าเหรอหรา ตกใจ ยกมือขึ้นไหว้ เด็กทั้งห้องหัวเราะลั่น

"ตัวกระจิ๋วเรียนชั้น มอหกแล้วเหรอเรา"

อาจารย์ยังถามมาจากหน้าห้อง

"ปะ เปล่าครับ ผมมาตามหากระเป๋า"

"อ้าว เราเอากระเป๋าไปไว้ทำไมล่ะกับมอหก มีพี่เรียนอยู่มอ หกเหรอ"

"ปะ ปล่าวครับ ผมลืมไว้เมื่อเช้า"

เสียงฮาครืนดังกว่าเดิม ญี่ปุ่นอายหน้าแดงแต่ก็ยังยืนอยู่ที่เดิม

"กระเป๋า กระเป๋า ผม กระเป๋า"

ญี่ปุ่นเริ่มพูดไม่รู้เรื่องเพราะเสียงโห่ร้อง ดังลั่น ห้อง

"พอๆนักเรียน ภีรวรรศ พาน้องเขาไปชั้น มอหกที ว่าแต่ไปห้องไหนล่ะเรา"

อาจารย์ยังถามทั้งที่ยังยิ้มอยู่ ญี่ปุ่นส่ายหน้า

"อ้าว แล้วจะไปตามยังไงล่ะเนี่ย ไปๆ นายภีรวรรศ พาน้องมันไปเดินดูหน่อย ท่าทางจะตื่นที่"

อาจารย์เป็นเหมือนต้นเสียงของทุกเสียงหัวเราะ ญี่ปุ่นเดินหน้าย่นออกมาจากห้อง

"โหวยๆ เอาแต่เช้า ไอ้ ปุ่น"

ญี่ปุ่นบ่นกับตัวเองแล้วเดินจ้ำอ้าวนำหน้ารุ่น พี่ไป

"เฮ้ย น้องไปไหนล่ะ ทางนี้"

เสียงรุ่นพี่ร้องเรียกไว้ ญี่ปุ่นชะงักแล้วเกาหัวเดินไปหาเขา

"เอ๋อเหรอเรา อยู่ชั้นไหน"

"ไม่ๆ ไม่เอ๋อ อยู่ชั้นสองพี่"

"เฮ้ย กวนอีกนะ ถามว่าอยู่เรียนอยู่ มออะไร ทับอะไร"

"อ้อ พี่อ่ะ ถามไม่เคลียร์เอง"

"อ้าวเป็นงั้นไป"

"อยู่มอสี่ทับสี่พี่"

"มีเอ๋ออย่างนี้ด้วยเหรอ"

"โอ๊ยพี่ ไม่เอ๋อ ไม่เอ๋อเข้าใจ๊"

ญี่ปุ่นโวยวายทำท่าตะคอกใส่เขา ทั้งที่ตัวเล็กกว่ามาก

"เฮ้ยไอ้นี่ลามปามนะมึง เดี๋ยวปล่อยให้เดินหาเองเลยนิ ปากดีนะ"

เขาทำหน้าดุใส่

"อ่า ล้อเล่นอ่าพี่ ขี้งอนไปได้ ช่วยผมหน่อยน้า เดี๋ยวผมจะเลี้ยงกล้วยปิ้ง"

"ไอ้นี่ กินไปคนเดียวเถอะ ไม่ใช่ลิงโว้ย"

"เหอๆๆ ดีไม่เปลือง"

กัดฟันพูดแล้วยิ้มเหมือนเคย

"ว่าอะไรนะมึง"

"เปล๊า พี่ชื่ออะไรอ่ะ ไม่เห็นบอก"

"อ้าว ไอ้นี่ มึงสิบอกชื่อมาก่อน มาถามพี่แบบนี้ได้ไง ตัวเองเป็นรุ่นน้อง"

"อ่า เยอะแยะน้า"

กัดฟันพูดเหมือนเดิม

"เฮ้ย ขอตบหัวที กวนตีนนะมึง"

"อ่า พี่อ่ะ ผมชื่อญี่ปุ่น แล้วพี่อ่ะ"

"คนเตี้ยอะไรวะ ชื่อประหลาด"

"อ้าวพี่ แล้วพี่อ่ะ อย่าบอกนะว่าชื่อร้อยเอ็ด อิอิ"

"ไอ้นี่ ขอสักทีเถอะ"

"โป๊ก"

"โอ๊ย พี่อ่า เขกหัวผมไมอ่ะ"

"กวนตีนไง กูชื่อโฟค"

"อ่า ไฮโซ น้า ชื่อของอะไรอ่ะ ปลากระป๋องเหรอ"

"ไอ้นี่ โป๊ก!!!"

"โอ๊ย พี่ เดี๋ยวผมเรียนโง่น้า ใจร้ายอ่า"

"สม ยี่ห้อรถโว้ยไอ้ควาย"

"อ้าวเหรอ อิอิ นึกว่า ปลากระป๋อง"

กัดฟันพูดเหมือนเดิม แล้วแสยะยิ้ม

"ตกลงลืมไว้ที่ไหน กระเป๋าน่ะ" โฟคถาม

"ที่เข้าแถวเมื่อเช้า"

ญี่ปุ่นตอบ แต่ตาจ้องเขาเขม็ง

"พี่ๆ พี่ตากแดดเยอะหรา"

"ทำไมวะ"

ญี่ปุ่นยิ้มที่มุมปาก

"ก็ตัวด๊ำดำ อิอิ"

"ไอ้ลิง กูดำโว้ย ไม่ได้ตากแดด"

"อ้อ พี่โฟคดำนี่เอง"

ความจริงโฟคไม่ได้อย่างที่ญี่ปุ่นบอก ผิวสีน้ำผึ้งที่อุ่นนานไฟแรงไปหน่อย ผิวสีแทนออกแดงๆ ใบหน้าคมคายได้สัดส่วนตัวสูงใหญ่กว่าญี่ปุ่นมาก

"โป๊ก"

"ใจร้ายอ่าพี่ อิ๊อ๊ะก็โขก"

"มึงกวนตีนนี่หว่า ตกลงไม่พาไปแล้วโว้ย มึงไปหาเองกวนตีนดีนัก"

"อ่า นะนะ พี่โฟครูปหล่อ เดี่ยว ปุ่นเลี้ยงข้าวเที่ยง นะน้า พาไปหน่อยน้า"

"มึงไม่ต้องมาพูดดี ตบหัวแล้วลูบหลังเหรอ"

คนตัวโตผิวสีแทนแดงๆทำหน้าโมโห

"อ่า ไม่น้า ปุ่นไม่ได้คิดแบบน้าน พี่อ่ะคิดมาก นะนะพี่รูปหล่อ พาน้องไปหาหน่อยน้า"

ญี่ปุ่นเข้าไปประชิดตัวเกาะแขนเขา เขย่าไปมา โฟคสะบัดมือออก

"มึงอย่ากวนตีนอีกนะมึง เดี๋ยวโดนของจริงแน่คราวนี้"

"ไอ้ดำหมีควาย ขี้บ่นไปได้"

พูดกัดฟันแล้วยิ้มเหมือนเคย

"มึงว่าไรนะ"

โฟคขึ้นเสียงถลึงตา

"เปล๊า บอกว่าอีกไกลไหมอ่าพี่ ผมจะเรียนไม่ทันเพื่อน"

"โห มึงนี่เพิ่งเปิดเทอม ใครเขาสอนอะไรแล้ววะ"

"วุ้ย หิวน้ำอ่ะพี่ พาไปหน่อยดิ"

"ไม่ต้องกิน รีบไปกูจะกลับไปเรียน"

"ไอ้ดำใจร้าย"

กัดฟันพูดเหมือนเคย

"โป๊ก"

"โอ๊ย เขกหัวไมอ่า ซาดิสต์นี่หว่า"

"รำคาญ มึงแอบด่ากูใช่ไหม"

"อิอิ รู้อีก เอ้ย เปล่าน้าพี่ ปะไปเถอะเสียเวลามาเยอะแล้ว"

"ไอ้นี่"

ญี่ปุ่นยิ้มแห้งๆแล้วทำหน้าเหรอหราตามแบบฉบับ แล้วเดินตาม หลังโฟคไป พอเขาหันหลังญี่ปุ่นก็ทำหน้าเซ็งปากบ่นขมุบขมิบไม่มีเสียง

"นี่ถึงแล้ว ทั้งชั้นนี่ล่ะห้องมอหก มึงหาเอง"

"อ่า ให้หาหมดชั้นเนี่ยนะ โอยจะเจอไหมเนี่ย"

"เออ พามาก็บุญหัวมึงแล้ว กูไปล่ะ"

"เอ้ยพี่โฟครูปหล่อ ว่าแต่พี่ตัวโย่งๆ หน้าตาขี้เหร่ๆน่ะ อยู่ห้องไหนอ่ะ"

ความจริงคนที่ญี่ปุ่นตามหาไม่ได้หน้าตาขี้เหร่ ความจริงเขาเป็นหัวโจกของห้อง ทั้งด้านกิจกรรมและการเรียน แต่ญี่ปุ่นจะชมก็ต่อเมื่อมันเป็นเรื่องจวนตัว ชมคนอื่นเพื่อเอื้อประโยชน์ให้กับตัวเอง

"ไอ้นี่ ไม่มีหรอกคนขี้เหร่น่ะโรงเรียนนี้ มีก็แต่มึงนี่ล่ะ หน้าเอ๋อ"

"อ้าวพี่ ผมน่ารักจะตาย ใครๆก็ชม พี่ล่ะตาถั่ว ตกลงบอกมาดิพี่ งึมงำน้า"

"เฮ้ยไอ้นี่ โป๊ก"

"โอ๊ย อ่าพี่ ใจร้ายเขกหัวเอาๆ คนน้า"

"เดี๋ยวคราวนี้กูเตะ ไอ้นี่ ไม่มีโว้ยคนขี้เหร่ คนเตี้ยก็ไม่มี กูเห็นรุ่นมึงนี่ล่ะตัวเท่าลูกหมา"

"แอ่ะ ตัวสูงตายล่ะ ดำยังกะถ่าน เหอๆ"

กัดฟันพูดแต่ยิ้มเหมือนเคย

"อ้าวพี่โฟคสุดหล่อ ไปไหนอ่า ไม่ช่วยแล้วเหรอ กลับมาก๊อน"

ญี่ปุ่นได้แต่ร้องเรียกเสียงหลง โฟควิ่งลงบันไดไปแล้ว เขายืนคว้างอยู่ ทำยังไงดีหว่า ญี่ปุ่นคิดในใจ

"ว่าไงไอ้น้อง มาแอบชอบใครแถวนี้เหรอ ด้อมๆมองๆ"

เสียงทักมาจากข้างหลังจนญี่ปุ่นตัวสะดุ้งโหยง

"เอ้ย พี่ โตะจายโหมะเลยอ่า"

ยังทำเสียงทะเล้นใส่

"เฮ้ยนี่มันไอ้ตัวเปี๊ยกเมื่อเช้านี่ มานี่เลยๆ กวนตีนไอ้เฟียตไว้นี่ เจอตัวพอดีเลย"

เสียงขู่คำรามอย่างน่ากลัว ญี่ปุ่นยังไม่ทันได้ไหวตัวก็โดนรุ่นพี่ดึงคอเสื้อเข้าไปในห้องแล้ว

"โอ๊ยพี่ จะพาผมไปไหนอ่ะ"

ญี่ปุ่นโวยวายแต่สายเกินไป เพราะเขาโดนเหวี่ยงเข้าไปในห้องแล้ว

"เฮ้ย ไอ้เฟียต ไอ้เปี๊ยกเมื่อเช้ามันมาหาถึงที่เลยโว้ย"

เขาพูดแบบสะใจ เหวี่ยงญี่ปุ่นลงเก้าอี้หลังห้อง ญี่ปุ่นหน้าซีด

"ไหน มาให้เหยียบถึงที่เลยเหรอไอ้เปี๊ยก"

ต้นเสียงคือชายหนุ่มเต็มร่างที่อยู่ในชุดนัก เรียน เขาขึ้นนั่งที่โต๊ะแล้วเอาขาคร่อมญี่ปุ่นที่นั่งเก้าอี้อยู่ โดยมีบริวารของหนุ่มเฟียตห้อมล้อมอยู่ ญี่ปุ่นเหงื่อตกเม็ดเป้ง

"เมื่อเช้าเห็นปากดีนะมึง แล้วไหงตอนนี้เงียบเป็นเป่าสากอย่างงี้วะ"

"อ่า"

ญี่ปุ่นทำหน้าเอ๋อเหงื่อยังผุดอยู่เต็มหน้า

"ว่าไงไอ้เปี๊ยก ใส่แว่นหนา เขาเรียกแว่นเหรอวะ นึกว่าแว่นขยาย"

พูดยังไม่ทันจบเฟียตก็ดึงเอาแว่นออกไปจากหน้า ญี่ปุ่น ทันทีเจ้าตัวพยายามจะรั้งไว้แต่สายเกินไป

"เอามาน้า เอามา"

ญี่ปุ่นร้องเอามือป่ายไปมา สายตาเขาสั้นไม่มากแค่ 850 เอง พอแว่นที่เป็นตาพิเศษเป็นตาที่ทำให้มองเห็นสรพพสิ่งแจ่มชัดสำหรับญี่ปุ่นโดน ถอดออกไปเขาก็หยีตาเพราะมองไม่ถนัด

"น่ารักนี่หว่าไอ้เฟียต สอยเลยมั้ยมึง"

"สอยห่าอะไรล่ะ มึงดูมันดิท่าจะใช่ย่อยที่ไหนล่ะ"

"โอ๊ย ใครตบหัว อ่า"

"กูนี่ล่ะ"

"อ่า พี่อ่า ผมมาเอากระเป๋าอ่า พี่เห็นป่ะ"

ญี่ปุ่นพยายามหลีกเลี่ยงการระราน

"กูนี่ล่ะเก็บไว้ โหมึงใช้ของลายการ์ตูนนะ"

"ไม่ใช่ลายการ์ตูนซะหน่อย ลายอิ๊กคิวซังตะหาก"

"ดูมัน"

"โอ๊ย ใครขยี้หัว เอาแว่นมา เอาแว่นเค้ามา เค้ามองไม่เห็น"

ญี่ปุ่นโวยวาย โบกมือไปมาพยายามแย่แว่นตาคืนมา แต่ฝ่ายรุ่นพี่เฟียตตัวใหญ่ไม่ยอมคืนง่ายๆ ผลักหัวของญี่ปุ่นออก

"ไม่ คืนเค้าร้องไห้น้า คนใจร้าย รุ่นพี่ใจร้าย"

พูดจบก็เอามือปิดหน้าซุก หน้าลงตรงหว่างขาของเฟียตทันที

"เฮ้ย! ไอ้เปี๊ยก มึงเป็นบ้าเหรอ"

เฟียต ตกใจหุบขาเข้าหากันแต่ก็ช้าไป เขาหุบขาหนีบหัวของญี่ปุ่นพอดี เสียงเพื่อนๆในห้องโห่ร้องเสียง
ดังเซ็งแซ่

"เฮ้ย ร้ายว่ะไอ้เปี๊ยก เล่นซุกเป้าตรงนี้เลย"

เสียงเพื่อนของรุ่นพี่ตัวใหญ่แซวอยู่ไม่ขาดสาย คนตัวใหญ่ผลักหัวของญี่ปุ่นออกแต่ญี่ปุ่นก็ไม่ยอมเอาหัวมุดเข้าไปอีก

"เฮ้ย พอแล้วไอ้เปี๊ยก เอ๊า เอาคืนไป"

เฟียตเอาแว่นตาเคาะบ่าญี่ปุ่น พอคว้าแว่นตาได้ญี่ปุ่นก็ลุกจากเก้าอี้ทันที ยังทำท่ากุมหน้าอยู่ ด้วยความที่รีบทำให้ญี่ปุ่นชนโต๊ะระเนระนาดพอเกือบจะถึงประตูห้องจึงเอาแว่น ตาขึ้นมาสวม ญี่ปุ่นหันหน้ากลับมา ทำหน้าย่นใส่

"ไอ้พี่ยักษ์บ้าอำนาจ แปร่ๆๆ"

เขาแลบลิ้นใส่แล้วรีบวิ่ง

"เฮ้ย ไอ้นี่เดี๋ยวเถอะมึง"

เสียง ด่าอื้อึงตามหลังมาญี่ปุ่นวิ่งไม่คิดชีวิตเพราะกลัวว่ารุ่นพี่ขายาวจะตามทัน กว่าจะลงจากตึกก็หอบแฮ่กๆ

"อ้าว กระเป๋าตูล่ะ"

ญี่ปุ่นอุทาน

"ตาย ล่ะหว่า โดนแกล้งกระเป๋าก็ไม่ได้คืน เอายังไงดีหว่า"

ญี่ปุ่นยืนคิด อยู่เกาหัวแกรกๆ คิดไม่ออกว่าควรจะไปทวงกระเป๋าหรือทำยังไงดี

"กลับไป ตั้งหลักก่อนดีกว่า กลับไปทวงตอนนี้มีหวังเป็นศพแน่ๆตู"

ญี่ปุ่นรำ พรรณกับตัวเอง แล้วก็เดินกลับตึกเรียนไปด้วยความเซ็ง








 :laugh: :laugh: :laugh: :laugh: :laugh:

เขียนโดย eiky
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 12-02-2012 09:45:22 โดย eiky »

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ Ar.Yang

  • เป็ดน้อยร่าเริง
  • *
  • กระทู้: 344
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 16
    • http://facebook.com/aryangkubphom
โอ


ป่วง+รั่วจิงๆน้อง


ไม่หล่อ ไม่รวย มีดีที่ใจ

ออฟไลน์ MiTo™

  • เป็ดแสนดี
  • สมุนเป็ด
  • *
  • กระทู้: 850
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 55
ญี่ปุ่น เอ๋อสุดๆๆ  :m20:




เรื่องใหม่ เป็นกำลังใจให้นะครับ  :L2:

ออฟไลน์ ZaZa

  • Happy
  • เป็ดน้อยร่าเริง
  • *
  • กระทู้: 254
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 290
ญี่ปุ่นน่ารักสุดๆ เลย กวนได้อีก  :m20:

เรื่องนี้ใครเป็นพระเอกอะ เอาพี่ม.6 นะ เค้าชอบ :-[

 :L2: ให้ eily ค่ะ  :กอด1:
มีความสุขทุกครั้งที่ได้อ่าน

ออฟไลน์ LaTe_Zers

  • ไข่เป็ด
  • *
  • กระทู้: 2
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 1
ญี่ปุ่นน่ารักได้อีกอ่ะ

ใครเมะหว่า
ขอเป็นพี่โฟคอ่ะนะๆ

เป็นกำลังใจหั้ย สู้ๆ

 :3123:
You make me cry,and make me smile :))

ออฟไลน์ Little Devil

  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 3920
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 278
รับเรื่องใหม่   :mc4:

ออฟไลน์ Vesi

  • The Follower of Shilen
  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 1854
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 200
เรื่องนี้ขอไม่เอาน้ำตาท่วมคอมอย่างแรงเหมือนเรื่องเก่าน้า
ชอบอ่ะ รั่วเกินเหตุ
"การวิพากษ์วิจารณ์สามารถกระทำได้ แต่ต้องตั้งอยู่บนพื้นฐานของความจริง"

ออฟไลน์ pattybluet

  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 1925
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 226
 :mc4: เรื่องใหม่ๆ

ปุ่นน่าร๊ากกก รั่วดี ชอบๆ

เป็นกำลังใจให้ค่ะ


ออฟไลน์ Yellow Lilly

  • ลูกเป็ดเดินเตาะแตะ
  • *
  • กระทู้: 8
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 1
 :laugh: :laugh:

ญี่ปุ่น เอ๋อมากมาย

 :L2: รับเรื่องใหม่ ค่า

ออฟไลน์ eiky

  • Played Me!!!
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 1202
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 1740
 :-[ เป็นไงบ้างครับ ทุกคน แนวนี้พอไหวไหมครับ อิอิ  :-[

ออฟไลน์ eiky

  • Played Me!!!
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 1202
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 1740
                                         

                                                       (เอากระเป๋าตูคืนม๊าา)






ญี่ปุ่น เดินกลับมาห้องเรียนด้วยความเซ็งหน้ามุ่ย

"อ้าว เจอไหมคะญี่ปุ่นกระเป๋าน่ะ"

อาจารย์วารุณีถามมาจากหน้าห้อง

"มะ ไม่อ่ะครับ"

"อ้าว แย่เลย งั้นยืมของเพื่อนก่อนนะคะ เดี๋ยวตอนเที่ยงค่อยไปหาใหม่ ภารโรงคงเก็บไว้ล่ะค่ะครูว่า"

อาจารย์ วารุณีปลอบใจ แต่เจ้าตัวเดินหน้าไม่รับบุญไปนั่งลงข้างๆบอย

"ยืมของ เราก่อนก็ได้"

"ไหนอ่ะ สมุดนายสีไร"

"อ้าว เลือกสีด้วยเหรอ"

"อ้อ เปล่าหรอก แต่ไม่เอาสีชมพูน้า อิอิ"

ญี่ปุ่นหัวเราะออกมา สายตาจับอยู่ที่มือของบอยที่ล้วงเอาสมุดสีเขียวอ่อนออกเหลืองมาให้

"ปาก กาอ่ะ ยืมด้วยดิ"

"อ้าว ตกลงจะเอาทุกอย่างว่างั้น"

ญี่ปุ่น ยิ้ม ยื่นมือไปรับปากกาจากบอย

"ขอบคุณน้า ไม่ได้นายเราแย่เลยอ่ะ"

สรุป ญี่ปุ่นก็ต้องยืมสมุดบอยตลอดคาบเรียนช่วงเช้า วิชาต่อไปคือ คณิตศาสตร์ อาจารย์ก็แนะนำตัว ให้นักเรียนแนะนำตัวเหมือนเดิม จากนั้นก็ภาษาอังกฤษ ก็ทำเหมือนเดิม จากที่เคยโดนล้อเรื่องชื่อพอแนะนำบ่อยเข้าเพื่อนๆก็เริ่มชิน วิชาสุดท้ายในคาบเช้าเป็นฟิสิกส์

"อ่า ไม่ชอบเลยอ่ะ วิชานี้"

ญี่ปุ่น ทำหน้าเบ้ เมื่ออาจารย์สอนฟิสิกส์เดินเข้ามาในห้อง บอยไม่ตอบได้แต่ยิ้ม ญี่ปุ่นเกาหัวแกรกๆหลังจากที่อาจารย์แนะนำตัวและเริ่มการสอนในคาบแรก กว่าจะผ่านไปแต่ละวินาทียากเย็นยาวนานสำหรับญี่ปุ่น

พักเที่ยง ญี่ปุ่นก็รีบกระโจนออกมาจากห้องเมื่ออาจารย์สอนฟิสิกส์ออกไปแล้ว

"เฮ้ย หิวขนาดนั้นเลยไอ้ญี่ปุ่น"

เอกร้องตามบอยก็เดินออกมาตามหลังติดๆ

"หิว ดิ นายไม่หิวไง ตาลายแล้วเนี่ย"

"แล้วรู้เหรอ โรงอาหารไปทางไหน"

เอก พูดให้ญี่ปุ่นคิด หยุดกึกลงแล้วทำหน้างง

"เออ นั่นดิ นายพาไปหน่อยดิ ว่าแต่นายรู้จักเหรอ"

"แหม ก็เดินตามเพื่อนๆไปสิ นายบื้อ"

"โห ตุก็นึกว่าฉลาด ไอ้ปลาดุกโตะจาย"

กัดฟันพูดแล้ว ยิ้มเหมือนเคย สรุปญี่ปุ่นก็ต้องเดินตามหลังเพื่อนไปอย่างที่เอกแนะ พอไปถึงโรงอาหาร นักเรียนแน่นขนัดเสียงดังจอแจยิ่งกว่าตลาดสดแถวบ้านอีก

"นาย ไปจองที่ไว้ก่อนไป ไอ้หญ้าญี่ปุ่น เดี๋ยวไม่มีที่นั่ง"

เอกออกคำสั่ง

"โห ไม่ใช่หญ้าโว้ย ไอ้เอกปลาดุก"

"อ้าวไอ้นี่ วอนซะแล้ว"

"นี่ๆ นาย รีบไปซื้อดิ จะได้กินข้าวไหมนี่ มัวแต่ทะเลาะกัน ญี่ปุ่นไปหาที่นั่งก่อนนะเดี๋ยวเรามาเปลี่ยน"

บอยยุติทั้งสองคนก่อน ที่จะสาดอะไรใส่กันเสียก่อนกินข้าว ญี่ปุ่นเดินหน้ามุ่ยไปหาที่นั่ง ตรงไหนดีหว่า เย้ ตรงนั้น ว่าแล้วก็รีบเดินไปนั่งทันที ญี่ปุ่นนั่งอยู่สักพักเอกก็มาที่โต๊ะ เลยรีบลุกออกไปตรงแผงแม่ค้าขายอาหารทันที ญี่ปุ่นเดินวนเลือกของกินอยู่จนไปเห็นร้านป้าขายข้าวแกงที่กำลังสาละวนตัก แกงใส่จานข้าวให้เด็กนักเรียนอยู่

"อ๊ะ น่ากินจัง แกงไตปลา อิอิ ไม่ได้กินนานแล้ว"

ญี่ปุ่นพึมพำกับตัวเองแล้วรอคิวของตัวเอง

"ป้า คร้าบ เอาแกงไตปลากับหมูยอทอด สองอย่างเท่าไหร่อ่ะป้า"

"สองอย่างสิบ ห้าพ่อหนุ่ม"

"โห ป้าคร้าบ ลดให้ญี่ปุ่นหน่อยน้า ญี่ปุ่นไม่รวย สิบบาทนะป้าน้า ป้าใจดีที่สุดเลย"

ญี่ปุ่นอ้อน

"โอ๊ยไม่ได้ หรอกหนู ป้าขาดทุนสิแบบนี้ คนอื่นเขาก็ซื้อป้าราคานี้ทั้งนั้น ถ้าป้าลดให้หนูคนอื่นก็มาด่าป้าแย่เลยสิ"

ป้าคนขายทำเสียงโวยวายแต่ ยิ้มเพราะท่าทางของญี่ปุ่น

"อ่า ป้าอ่ะ งั้นผมมาช่วยป้าขายทุกวันเอาไหม แลกกับข้าวตอนกลางวัน นะนะป้าน้า"

"อ้าว แล้วเราไม่อายเพื่อนเขารึ มาช่วยป้าขายข้าวแกง"

"หือ อายยังไงอ่ะป้า ผมไม่ได้ช่วยเค้านี่ ผมมาช่วยป้า"

ท่าทางจะไม่เข้าใจ เล่นเอาป้าเกาหัวแกรกๆ หัวเราะชอบใจ

"โอ๊ยตามใจเรา แต่ป้าไม่จ่ายค่าจ้างนะ เราสมัครใจเอง"

"หุหุ ฉลาดจังเลยไอ้ปุ่น"

หัวเราะ ทำตาเจ้าเล่ห์คิดว่าความคิดตัวเองสุดยอด

"โอ๊ย ใครเขกหัว"

ญี่ปุ่น หันซ้ายทันทีเพราะมีคนมาเขกหัวทางซ้าย

"โป๊ก"

"โอ๊ย ใครวะ"

"กู เอง ไอ้เปี๊ยก มึงแลบลิ้นใส่กูใช่ไหมเมื่อเช้า"

เสียงของมัจจุราชดัง ก้องอยู่เหนือหัวข้างขวา

"หวาย พี่น่ะเอง อาร๊าย แลบลงแลบลิ้นอาราย เปล่าน้า"

"อย่ามาหือ กูเห็นกับตา มึงโดนแน่ๆวันนี้"

"อ่ะ พี่รูปหล่อ จะทำอารายเค้าอ่า ไม่เอาน้า เค้าหิวข้าว"

"ไม่ต้องแดก แล้วมึง แดกตีนกูนี่"

เฟียตนั่นเอง เขาประชิดตัวญี่ปุ่นขยุ้มคอเสื้ออยู่ มองไกลๆเหมือนเด็กยืนคุยกันปกติ เพราะเขากัดฟันพูดไม่ให้เสียงดังเป็นที่ผิดสังเกตุ

"ไม่เอา ใครจะกินลง ตีนเหม็นๆ"

"ไอ้นี่ โป๊ก"

"อ่า พี่อ่ะ เขกหัวผมทำไมอ่ะ หัวโนแล้ว"

"มึงกวนตีนกูไง ไหนมึงแดกอะไร"

"แกง ไตปลา พี่กินเป็นหรา อิอิ เผ็ดน้า"

ญี่ปุ่นหารู้ไม่ว่าเขากำลังจะ แกล้ง ตอบไปหน้าใสซื่อ

"ป้าคร้าบ พี่รูปหล่อเขาจะกินแกงไตปลาเหมือนผมอ่า เค้าจะจ่ายให้ผมด้วย วันนี้ญี่ปุ่นไม่ช่วยขายน้า พรุ่งนี้จะมาช่วย อิอิ ลาภปากแล้วตู"

ญี่ปุ่น ยิ้มอย่างเริงร่า

"ใครจะกิน ไอ้นี่ กูไม่ได้สั่ง เฮ้ย ป้าไม่เอาครับ ไม่เอา ผมกินไม่เป็น"

เฟียตโบกไม้โบกมือปฏิเสธ

"อ้าว มาล้อเล่นกับป้าเหรอพ่อหนุ่ม จะกินไม่กิน"

เสียงป้าดุ เฟียตเกาหัวแกรกๆเหมือนกัน

"เอ่อ งั้นผมเอา ผัดไก่ กับไข่ดาวก็ได้ครับป้า"

เขาต้องยอมจำนนเพราะนักเรียนรุ่นน้องที่รอ คิวต่อจากเขาเริ่มมองคนตัวใหญ่ที่ดึงคอเสื้อเด็กแว่นตัวเล็กอยู่

"ขอบ คุณคร้าบ พี่รูปหล่อน่าร้ากที่สุด"

ญี่ปุ่นรีบเหวี่ยงตัวออกตอนที่ เขาจะจ่ายเงินให้ป้า

"เฮ้ย มึงไม่มาจ่ายของมึง ไอ้"

"จ่ายมา ซะดีๆ พ่อหนุ่ม รวมของหนูคนนั้นด้วย"

เฟียตทำหน้าเซ็งกัดกรามกรอดจน ปูดโปน

"อิอิ กินกันยังอ่ะ นาย รอเราป่ะเนี่ย"

ญี่ปุ่นวิ่ง กระหืดกระหอบกลับมาที่โต๊ะ

"หนีอะไรมาอีกญี่ปุ่น"

บอยถาม เพราะเห็นท่าทางที่กระหืดกระหอบของญี่ปุ่น

"หนีหมีขาวยักษ์"

"เฮ้ย ไม่ใช่มึงไปมีเรื่องกับเขานะ เดี๋ยวก็โดนสอยเอาหรอกมึง ยิ่งหน้าเอ๋อๆอยู่ กูไม่ช่วยนะเฟ้ย"

เอกรีบออกตัว

"แหม สู้คนด้วยเหรอนายอ่ะ หน้าตาน่าจะกลัวแต่เขื่อน อิอิ"

"อ้าวไอ้นี่เดี๋ยวกูเตะให้ กูนักมวยเก่านะเฟ้ย เคยเรียน"

"ชิ หน้าตาก็น่าจะใช่"

กัดฟัน พูดเหมือนเคย แต่ก้มลงกินข้าวแล้วทำเป็นไม่สนใจ

"มึงว่าไงนะ ไอ้หญ้าแห้งญุี่ปุ่น"

เอกขึ้นเสียงถลึงตาใส่

"โอ๊ย นาย ใจเย็นๆ รีบกินสิข้าวน่ะ ทำไมทะเลาะกันจังสองคนนี้"

ญี่ปุ่นทำเป็น ไม่รู้ไม่ชี้ แต่ก็ต้องสะดุ้งเพราะมีมือใหญ่ๆมาตีลงที่กลางหลัง

"โอ๊ย"

"จะ หนีกูพ้นเหรอไอ้เปี๊ยก"

พูดจบก็นั่งลงข้างๆทันที

"อ่าพี่รูป หล่อ มาเบียดทำไมอ่ะ ร้อนๆ ถอยไปๆ"

"มึงอย่าอิ๊อ๊ะ เดี๋ยวกูจะแก้แค้นมึง"

เฟียตไม่ยอมเลิกเพราะเขาเสียหน้าเพราะญี่ปุ่น สองครั้งแล้ว

"เอ่อ ญี่ปุ่นนายรู้จักพี่เขาด้วยเหรอ"

บอยถาม ตาค้างอยู่

"อ้อ พี่โย่งอ่ะ เค้าเก็บกระเป๋าเราไป เนี่ยแอบใช้รึเปล่าก็ไม่รู้ ดินสอลายอิ๊กคิวซังเราอ่ะ"

"ไอ้ห่า กูเอาไปทิ้งแล้ว"

"หา ใจร้าย ไอ้บ้า ใจร้าย"

ญี่ปุ่นถลึงตา ใส่เขาบ้าง ยกมือขึ้นจะตีแต่ต้องลดลงเพราะรู้สึกตัวว่าเขาตัวใหญ่กว่าเยอะ

"อ่า หายากนะนั่นน่ะ โห จะทำยังไง จะทำยังไงดี"

ญี่ปุ่นหันมาขยี้หัวตัว เอง ทำท่าคิดหนัก

"โห ไอ้บ้า กูยังไม่ทิ้งหรอก มึงอยากได้ไปเอาที่ชมรมเย็นนี้"

ญี่ปุ่นหยุดขยี้หัวทันที มองหน้าเขาตาเป็นประกาย

"อิอิ ว่าแล้ว พี่รูปหล่อต้องไม่ใจร้าย"

"มึง อย่าลืมล่ะ อ้อ เมื่อกี้กูจ่ายคาข้าวให้มึง เดี๋ยวมึงใช้คืนด้วย"

"อ่า ก็ได้ๆ เดี๋ยวเค้าเลี้ยงก๋วยเตี๋ยวคืน อิอิ ข้าวสิบห้า ก๋วยเตี๋ยวชามเท่าไหร่อ่ะบอย"

ญี่ปุ่นเอานิ้วขึ้นมานับทำท่าคิดเลข

"โห มึง งกว่ะ ชามยี่สิบ"

"อ่า ไม่เอาอ่ะ งั้นเลี้ยงข้าวร้านป้าดีกว่า อิอิ เอาอย่างเดียวน้า"

"โป๊ก"

"โอ๊ย เขกหัวเค้าไมอ่า"

"แดก ให้หมดนะมึง ทั้งสองจานนี่ล่ะ กูแดกไม่ลงแล้ว"

ญี่ปุ่นแทนที่จะ เสียใจหรือสะท้อนใจอะไรบ้าง ทำตาเป็นประกาย

"จริงน้า พูดแล้วห้ามคืนคำน้า อิอิ รูปหล่อแล้วยังใจดีอีก เค้าหม่ำหมดเลยน้า"

ไว ทันคำพูดเขาคว้าจานข้าวของเฟียตมาวางตรงหน้าตักกินข้าวในจานทันที เฟียตได้แต่ส่ายหัวแล้วก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มที่มุมปาก เขาคงไม่เคยเจอเด็กเอ๋อกวนบาทาขนาดญี่ปุ่นมาก่อน บอยกับเอกนั่งมองตาปริบๆ เฟียตทำตาดุใส่ทั้งสองจึงก้มลงกินก๋วยเตี๋ยวต่อ ส่วนเฟียตนั่งมองญี่ปุ่นกินจนเคลิ้มไป

"เฮ้ย ไอ้เฟียตมึงไม่กินข้าวเหรอ มานั่งเฝ้าใครวะ"

เสียงทักดังปลุกให้ เฟียตสะดุ้ง

"เฝ้าห่าอะไรล่ะ กูจะมาตบกะโหลกไอ้เปี๊ยกนี่"

ว่า แล้วก็ตบหัวญี่ปุ่นฉาดใหญ่

"พรวด"

"อ๊ายย แหวะ"

เสียง ร้องอย่างน่ารังเกียจของบอยกับเอกดังขึ้นพร้อมกัน เพราะข้าวที่อยู่เต็มปากของญี่ปุ่นพรวดออกมาเต็มโต๊ะรวมถึงชามก๋วยเตี๋ยวของ ทั้งสอง

"แหะๆ พี่อ่า ตบหัวเค้าทำไมอ่า กินอยู่น้า"

"สม ตะกละนะมึง"

เฟียตทำเสียงดุแล้วลุกจากเก้าอี้ที่นั่ง

"มึงไป เจอกูด้วยที่ชมรม ไม่งั้นกูจะเอากระเป๋ามึงไปทิ้ง"

"อ่า แล้วเค้าจะเอาอะไรเรียนอ่า ใจร้าย"

"ช่างหัวมึงดิ เรื่องของมึง กวนตีนดีนัก"

"หมีขาวหน้าบู้เอ้ย"

กัดฟันพูดเหมือนเคย

"มึง ว่าอะไรน๊ะ ด่ากูใช่ไหม"

"เปล๊า ไม่ได้ด่าซะหน่อย ชมหรอก"

ญี่ปุ่น ทำหน้าย่นแล้วกินข้าวต่อ ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น นักเรียนที่อยู่รอบข้างต่างหวาดกลัวกันไปเป็นแถบ เพราะเฟียตมีชื่ทางด้านเกเรอยู่แล้ว แต่ไอ้คนตัวเปี๊ยกทำไมยังลอยหน้าเอ๋อๆสู้อยู่โดยไม่ได้กลัวเลยแม้แต่น้อย

"ไอ้ ปุ่น แย่แน่เลย"

เอกทำเสียงหวาดกลัว ญี่ปุ่นทำหน้างงไม่เข้าใจ

"หือ แย่ไมอ่ะ"

"อ้าว ไม่รู้เหรอว่าไอ้พี่โย่งคนนั้นหัวโจกมอหกนะมึง โดนเขาเรียกไปที่ชมรม ระวังนะมึงเละแน่ๆ"

"อ่า นั่นสินะ ตายละหว่า ทำไงดีอ่ะ ทำไงดี"

ญุี่ปุ่นทำหน้าตกใจแต่ดูยังไงก็ไม่เหมือนอาจเพราะ แว่นตาหนาเตอะของเขาที่บดบังสายตา

"นายซื้อกระเป๋าใหม่ดิ ปุ่น"

บอย แนะ

"โอ๊ย ไม่ได้ ไม่ได้ ของในกระเป๋ามีเป็นคอลเล็กชั่นอิ๊กคิวซังเชียวน้า ไม่ยอมหรอก หายากน้า"

"โห มึงจะตายอยู่แล้วยังห่วงของอีก"

"อ๊ะ แล้วทำไงอ่า ช่วยคิดหน่อยดิ ปลาดุก"

"หือ อะไรน๊ะ ใครปลาดุก"

เอกทำเสียงสูง

"ก็ ฉายานายไง ปลาดุก น่ารักดีออก"

ญี่ปุ่นยิ้มบาน

"มันน่ารักตรง ไหนวะปลาดุก"

เอกงงเกาหัวแกรกๆ ส่วนบอยหัวเราะกิ๊กอยู่ ญี่ปุ่นทำหน้าไม่รู้เรื่อง

"เฮ้ย คิดออกแล้ว ก็รีบกินข้าวดิ แล้วแอบขึ้นไปเอาบนห้องพี่เค้า"

"พี่เค้าทิ้งไปแล้วอ่ะ ให้ไปเอาที่ไหน"

"โห ไอ้ปุ่น เขาหลอกมึงหรอก ใครเขาจะทิ้ง"

เอก พูดให้ญี่ปุ่นได้คิด ฉายแววตาเจ้าเล่ห์ออกมาทันที

"ปะ ไปเอากระเป๋ากัน"

ญี่ปุ่นลุกทันที

"เฮ้ย มึง บอกจะไป จะไปเลยเหรอ ไม่วางผงวางแผนก่อนเลยเหรอ"

เอกร้องห้ามแต่ลุกตามญึ่ ปุ่น ส่วนบอยก็ลุกตามไปอีกคน

"หือ แผนไรอ่า เอากระเป๋าต้องมีแผนด้วยหรา"

ญี่ปุ่นเกาหัวอีกครั้ง

"โอ๊ย ไอ้เอ๋อ มึงจะบุ่มบ่ามขึ้นไปดงเสือเลยเหรอมึง กูยังไม่อยากโดนกระทืบ"

"อ่า แล้วทำไงอ่ะ"

"โอ๊ย กูล่ะเซ็ง มึงบอกมันดิ บอย"

เอกทำท่า กลุ้มจัดแล้วเหวี่ยงมาให้บอย

"อ่า แล้วจะรู้ไหมนั่น ว่าแต่นายมีแผนอะไรล่ะ"

บอยเองก็เกาหัวแกรกๆ ไม่รู้เรื่อง

"โอ๊ย แกสองคนอะไรนิ ก็ให้เราเป็นต้นทางให้มันไง ให้ไอ้ปุ่นเข้าไปเอาเอง"

"โห นึกว่าแผนอะไร มันก็ต้องเป็นแบบนั้นอยู่แล้วนิ"

ญี่ปุ่นทำหน้ารู้ ทัน

"อ้าว"

เอกทำหน้าไม่ถูกเพราะคิดว่านี่คือแผน แต่บอยกับญี่ปุ่นกลับไม่สนใจ ทั้งสามเดินมุ่งหน้าไปยังตึกนักเรียนชั้นมัธยมหกกับมัธยมห้า ที่เมื่อเช้าญี่ปุ่นมาสร้างวีรกรรมเอาไว้ พอเดินเข้าบริเวณหน้าตึก ซึ่งมีนักเรียนนั่งเล่นอยู่ตรงระเบียงเป็นกลุ่มๆ ทุกสายตาจ้องมายังทั้งสามเพราะลักษณะที่ไม่น่าจะใช่เด็กรุ่นราวคราวเดียวกัน

"ไป ไหนไอ้เตี้ย"

เสียงทักมาจากลุ่มข้างหน้าที่นั่งอยู่สามสี่คน

"ใคร เตี้ยฟะ โหสูงตายนักนี่"

ญี่ปุ่นพูดเหมือนเดิมกัดฟันแต่ยิ้ม

"ไป หาพี่อ่ะ พี่เฟียต พี่รู้จักป่ะ"

ญี่ปุ่นพูดออกไป ทั้งบอยกับเอกมากระตุกแขนอยู่คนละข้าง

"หา นายนี่เหรอ น้องพี่เฟียต"

ทั้งกลุ่มดูหน้าซีดถอดสีกันหมด

"ช่าย เดี๋ยวฝากบอกพี่ให้ว่าพวกพี่อยากเจอ"

ญี่ปุ่นพูดออกไปแล้วยิ้ม เพราะเขาอ่านจากท่าทางของคนทั้งกลุ่มที่ดูตื่นกลัว

"เฮ้ย บ้าเหรอ ไม่ได้อยากเจ๊อ จะเจอทำไมล่ะ ไปๆ พวกเราไปห้องสมุดดีกว่า"

ทั้งกลุ่ม ลุกไปทันที

"เราว่า ไอ้พี่เฟียตโย่งนี่มันต้องเป็นนักเลงประจำโรงเรียนแน่ๆ ดูพวกนี้ดิ กลัวหางจุกตูด"

"อิอิ ใช้แผนนี้ล่ะ ทางสะดวก"

เอกสนับสนุน ญี่ปุ่นยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์อีกครั้ง เหอๆๆ ง่ายดายแค่นี้เอง เขาคิดในใจ

"ไอ้ เปี๊ยก ญี่ปุ่น"

เสียงร้องดังมาจากข้างหลัง ทั้งสามคนหันไปมอง

"อ้าว พี่โฟคดำ"

ญี่ปุ่นร้องทักออกไป โบกไม้โบกมือ

"อ้าวไอ้นี่ เจอทีไรวอนหาแต่ตีนนะมึง มาทำอะไรแถวนี้ เจอหรือยังล่ะกระเป๋าน่ะ"

โฟค เดินเข้ามาในกลุ่ม แต่ด้วยความที่ตัวสูงกว่าทั้งสามคนมาก เอกกับบอยจึงแหงนหน้ามองพองาม

"ยังอ่ะ เป็นเพราะพี่อ่ะล่ะ ไม่ยอมช่วย เนี่ยเค้าไม่มีสมุดเขียนหนังสือเลย"

"อ้าวเฮ้ย กูไปเกี่ยวอะไรด้วย พาไปถึงที่แล้วมึงไม่เห็นเองช่วยไม่ได้"

"แอ่ะ ไอ้ดำตับเป็ด"

"นั่นแน่ ด่ากูอีกแล้ว เดี๋ยวเถอะมึง"

โฟคยก มือขึ้นเตรียมเขกหัว แต่ญี่ปุ่นรู้ทันรีบถอยออกไป

"แล้วมีธุระอะไร กับ ญี่ปุ่นอ่ะ"

"อ้าวมึง กูมาถามโว้ย ไม่ได้อยากมีธุระด้วยหรอก ไอ้เปี๊ยกหน้าเอ๋อ"

"หว่าๆ มาว่าเค้า ตัวเองก็ตัวด๊ำดำ ขี้เหร่"

ญี่ปุ่น สวนคืน โฟคโผเข้าหาเขกหัวไปโป้กใหญ่

"โอ๊ย พี่อ่ะ โรคจิตเขกหัวเค้าไมอ่ะ"

"หรือมึงจะให้กูถีบ แหม ไอ้เอ๋อ เดี๋ยวกูถีบโครม"

"อ่า มะเอาอ่า ไปดีกว่า พี่ดำโรคจิต"

พูดจบ แล้วก็วิ่งหนีไปเลย ปล่อยให้เอกกับบอยยืนเอ๋อของจริงอยู่ โฟคกะจะวิ่งตามแต่ก็ไม่ได้ตามเพราะหันมามองทั้งสองคนแล้วยิ้มแสยะอย่างมีแผน

"ซวย แล้วมั้ยล่ะ ไอ้ญี่ปุ่น"

เอกรำพึงออกมาเบาๆ ส่วนญี่ปุ่นวิ่งขึ้นตึกไปแล้ว โดยไม่ได้หันหลังกลับมามองเพื่อนเลย พอขึ้นไปถึงจุดยุทธศาสตร์ที่วางแผนไว้ ญี่ปุ่นก็หอบแฮ่กๆ

"อ้าว ไปหนายอ่า เอก บอย"

ยังหอบอยู่แต่ก็พูดออกมา ญี่ปุ่นเดินแอบเข้าไปในห้อง เด็กนักเรียนมัธยมหก ช่วงพักเที่ยงพอกินข้าวเสร็จก็จะไปขลุกอยู่ตามชมรมของตนเอง ในห้องเรียนจึงไม่มีนักเรียนอยู่เลย มีเพียงเด็กเรียนจริงๆที่นั่งอ่านหนังสืออยู่ในห้อง ญี่ปุ่นทำเนียนเดินเข้าไปยังโต๊ะที่โดนแกล้งเมื่อเช้า

"อ้าว ไปไหนหว่า ไม่เห็นมี"

ญี่ปุ่นก้มๆเงยๆอยู่แถวโต๊ะ

"พี่ๆ โต๊ะพี่เฟียสอยู่ไหนอ่ะ ผมเป็นน้องชายเค้า มาเอาของ"

ญี่ปุ่นทำเนียน เข้าไปถามรุ่นพี่ที่นั่งอ่านหนังสืออยู่ เขาใส่แว่นหนาไม่ต่างไปจากญี่ปุ่นเลยเงยหน้าขึ้นมองญี่ปุ่น แล้วชี้มือไปหลังห้อง แล้วก้มหน้าอ่านหนังสือต่อ

"ชิ ถามก็ไม่ตอบ"

กัด ฟันพูดเหมือนเคย เขาเงยหน้าขึ้นทันที

"อ่ะ ขอบคุณคร้าบพี่"

ญี่ปุ่น ยกมือขึ้นไหว้แทบจะไม่ทัน แล้วก็รีบเดินไปยังโต๊ะที่เฟียตนั่ง ญี่ปุ่นดีใจขึ้นมาทันที ยิ้มแฉ่งเพราะเห็นกระเป๋าของเขาวางอยู่ที่พื้นใต้โต๊ะ ญี่ปุ่นปรี่เข้าไปหยิบกระเป๋ามาทันที แต่ก่อนจะเดินจากไป ญี่ปุ่นหยิบสมุดของเฟียตมาเล่มหนึ่งแล้วเขียนลงหน้าแรกของสมุด

"หึหึ ไอ้พี่โย่งบ้า ชอบแกล้งรุ่นน้อง บ้าอำนาจ ไม่หล่อ"

ญี่ปุ่นเดินยิ้ม ออกมาจากห้อง แล้วก็รีบวิ่งลงบันไดไปด้วยใจระทึก








 :L2: :L2: :L2: :L2:


เขียนโดย eiky
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 12-02-2012 09:53:24 โดย eiky »

ออฟไลน์ Vesi

  • The Follower of Shilen
  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 1854
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 200
โอ้ย เด็กบ้า ขำจนเหนื่อยแล้ว
ตายแน่ๆ ปุ่นน้อย ไปป่วนเค้าแบบนั้น

ขอบคุณนะคร้าบมาสองตอนเชียวนะ
"การวิพากษ์วิจารณ์สามารถกระทำได้ แต่ต้องตั้งอยู่บนพื้นฐานของความจริง"

ออฟไลน์ naiin

  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 2609
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 132
ชอบชอบเอาอีก :L1: :L1: :L1: :L1:
ที่ยอมโง่ยอมควาย เพราะรักควายอย่างมึง

ออฟไลน์ sukie_moo

  • ปัจจุบัน คือ อดีตของอนาคต
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 3686
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 441
เห็นชื่อคนแต่งปุ๊บก็แวะเข้ามาทันที เมนต์ก่อนอ่าน
เฮ้อ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ออฟไลน์ Phelyra

  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 1198
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 340
555 ทั้งเอ๋อ ทั้งแสบ ทั้งรั่ว เลยอ่ะ...ญี่ปุ่น :m20: :m20:

ออฟไลน์ *-*คาเมะ*-*

  • สมุนเป็ด
  • *
  • กระทู้: 996
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 69
มันบ้าไปแล้้ว

ออฟไลน์ K2KARN

  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 3226
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 306
    • ASK.FM
พูดได้คำเดียวว่า ...
ไอ้ญี่ปุ่นมันติ๊งต๊ิอง ฮ่าๆ XD

แล้วใครเป็นพระเอกกันล่ะเนี่ย ฮี่ๆ
♥ Twitter : @PhantomzxK2
#เสื้อกาวน์หมอไม่อุ่นเท่าเสื้อช๊อปวิศวะ < Tag นี้มา อ่านหมดนะ *
♥ Ask.fm : ask.fm/PhantomzxK2 { เว็บ/แอพถาม-ตอบ เชื่อมต่อกับ twit+fb ได้นะคะ }
♥ Facebook : หลังไมค์เน๊

ออฟไลน์ liTTle.SaLapaO

  • ลูกเป็ดวิ่งซุกซน
  • *
  • กระทู้: 136
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 5
ญี่ปุ่นเนี่ย กวนตีนจริงๆเลยนะ ไปว่าพวกพี่เค้าอย่างนั้นและก็โดนหรอก

รอตอนต่อไปค่ะ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ pattybluet

  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 1925
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 226
เจ้าเล่ห์แล้วยังกวนประสาทมากกกกก นู๋ปุ่น
เอ๋อไม่จริงนี่นาแบบนี้ แต่ดีแบบนี้ ชอบค่าาา

เป็นกำลังใจให้ค่ะ

ออฟไลน์ hpsky

  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 1055
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 75
เข้ามาเป็นกำลังใจให้ :L2:

ปุ่นน่ารักอ่ะ ฮาได้อีก อ่านแล้วยิ้มตลอดเลย :L1:

อย่าดราม่าใส่หนู หนูอ่อนไหวง่าย

ออฟไลน์ basza2x

  • สมุนเป็ด
  • *
  • กระทู้: 734
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 23
น่าีัรักมากๆๆๆๆ ^^

ออฟไลน์ kanda53

  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 1606
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 243
ภายในครึ่งวัน...นู๋ญี่ปุ่นสามารถป่วนได้เกือบทั่วโรงเรียน... o13
น่ารัก+โก๊ะ ๆ  แบบนี้....ต่อไปหนุ่ม ๆ ติดตรึมแน่ ๆ

ชอบค่ะเรื่องนี้   :m20:  ดีค่ะ
 :L2: :pig4: ให้น้อง eiky

ออฟไลน์ J๐ly

  • ลูกเป็ดวิ่งซุกซน
  • *
  • กระทู้: 145
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 10

ประกาศ : ประกาศ

จากคนอ่าน ถึง คนเขียน


ถือเป็นการตักเตือนครั้งแรก

เนื่องจาก "หวานใจ นายหน้าเอ๋อ" เรื่องนี้ มีน้องญี่ปุ่นที่เป็นที่น่ารัก
และเอ๋อได้ใจผู้อ่านไปตาม ๆ กัน ทำให้นิยายเรื่องนี้
อ่านแล้วมีความสนุกและ ฮามาก ๆ เลย
เพราะฉะนั้นแล้ว ผู้อ่านเห็นเป็นเรื่องที่ไม่สมควรอย่างยิ่งที่จะลง
"วันเว้นวัน" เพราะจะทำให้เราคิดถึงความเอ๋อ เอ้ย ฮา ของน้องญี่ปุ่น
จึงมีการพิจารณาขอให้ลงเป็นทุกวัน ไม่ก็ทุกนาที
เพื่อความสบายใจของผู้อ่าน เพราะจะได้อ่านนิยายตลอดทู้กก วัน
โดยถ้าผู้เขียนไม่ทำตามข้อเรียกร้องนี้แล้วนี้ จะโดน...
จากสถานหนักไปเบา 5555


จึงเรียนมาให้ทราบโดยทั่วกัน 555+

ปล. รักคนแต่งนะ ว่ะ ฮ่ะ ฮ่ะ



ออฟไลน์ IM.EARTH

  • ลูกเป็ดเดินเตาะแตะ
  • *
  • กระทู้: 6
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 1
    • Facebook
เรื่องนี้น่ารักมากๆเลยคับ ญีปุ่นก็ป่วนเขาไปทั่วเลยเนาะ  :m20: :m20: :m20:
เอ๋อปลอมๆน่ารักโก๊ะๆแบบนี้  เอก พี่โฟคดำ หรือ แหมจะว่าพี่เฟี๊ยสก็เหอะ 
 เอาญีปุ่นไม่อยู่ร๊อกกกกกก!!    :laugh: :laugh:

ยังไงก็จะติดตามต่อไปนะครับ :):-[
โสด ไม่ได้ความว่าไม่มีใคร.. แค่อยากอยู่เป็นเพื่อน 7/11 เฉยๆ อิอิ

ออฟไลน์ eiky

  • Played Me!!!
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 1202
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 1740
เย้ ดีใจจังที่เพื่อนๆชอบ ตอนแรกคิดว่าแนวนี้จะไม่มีคนอ่าน อิอิ


มีความสุข


เหอๆๆๆๆ


รักทุกคนคร้าบบ


จะพยายามเอามาลงเรื่อยๆน้า

 :กอด1: :กอด1:

ออฟไลน์ chicken

  • ลูกเป็ดเดินเตาะแตะ
  • *
  • กระทู้: 5
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 1
ชอบญี่ปุ่น อิอิ เข้าใจตั้งชื่อ เนอะ แหะะ


 :L2: :L2:

ออฟไลน์ Jesale

  • สมุนเป็ด
  • *
  • กระทู้: 993
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 42
ญี่ปุ่น ตัวเล็กๆ แต่แสบน่าดู ไม่รู้ว่าพระเอก ฟ ไหน โฟค หรือเฟียต
แสบขนาดนี้ ใครเอาอยู่ ต้องปวดหัวแน่  :z1:

ออฟไลน์ zemicolon

  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 1143
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 98
แสบมาก....เด๋วยี่ปุ่นจะโดนเอาคืนมิใช่น้อยย

 :laugh: :laugh: :laugh:
รักแท้...มันมีจริงๆใช่มั้ย

 



สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด