††Fantasy ♥ Novel†† ดวงใจจ้าวมังกร
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: ††Fantasy ♥ Novel†† ดวงใจจ้าวมังกร  (อ่าน 121865 ครั้ง)

ออฟไลน์ pinkky_kiku

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 1563
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 101

ถูกใจให้เป็ด 0
น้ำฟ้า ยั่วโดยไม่รู้ตัวซินะ อย่าให้จ้าวมังกร ได้ตัวก่อนหล่ะ
ต้องเอาให้หนักๆเลย ดูท่าทางจะเจ้าชู้ อิอิ
++++คนเรามักจะโง่ในเรื่องของตัวเอง แต่ฉลาดในเรื่องของคนอื่น++++

ออฟไลน์ Xenon

  • เป็ดนักขาย
  • สมุนเป็ด
  • *
  • กระทู้: 619
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 416

ถูกใจให้เป็ด +24

ดวงใจจ้าวมังกร
Act.5 เรื่องราวในอดีต

    

    ...น้ำฟ้าเดินไปมาในห้องด้วยความหงุดหงิด เนื่องจากถูกทหารยามที่เฝ้าหน้าห้องกักบริเวณไม่ให้ออกไปไหน โดยผู้ออกคำสั่งก็ไม่ใช่ใคร นอกจากราชามังกรตัวปัญหาที่เป็นสาเหตุให้เขากลัดกลุ้มอยู่ขณะนี้

    “มังกรบ้ากามนั่น จะเอายังไงของเค้ากันแน่นะ!”

    เด็กหนุ่มพึมพำอย่างหงุดหงิด พลางทิ้งกายนอนลงบนเตียงใหญ่กลางห้อง หวนคิดถึงคำพูดที่ทิ้งท้ายไว้เมื่อตอนเช้าของดราโก ก่อนจะใบหน้าแดงระเรื่อทั้งฉุนทั้งอาย เพราะนี่เพิ่งจะเป็นครั้งแรกที่ถูกผู้ชายด้วยกันสารภาพรักเข้าให้

    “อืม…อะ...เอ๋... ว่าแต่หมอนั่นรู้เรื่องที่เราเป็นเจ้าชายฮาร์โมเนียอะไรนั่นด้วยนี่นา!”

    จู่ ๆ คนที่นอนแผ่กลางเตียงก็ต้องสะดุ้ง แล้วลุกขึ้นพรวดนั่งอย่างนึกขึ้นได้ เมื่อหวนคิดถึงคำพูดของมังกรหนุ่มเมื่อคืนที่ผ่านมา

     “รู้ได้ไง หรือว่าจะเกี่ยวข้องกับคนที่คิดจะฆ่าเราคนนั้น...”

    น้ำฟ้าพึมพำกับตัวเอง แต่เขาก็ตัดข้อสันนิษฐานอย่างหลังออกไป เพราะหากดราโกรู้จักกับชายในชุดคลุมดำนั่นจริง คงไม่ปล่อยเขาไว้จนป่านนี้ทั้งที่รู้ว่าเขาเป็นเจ้าชายแห่งฮาร์โมเนียแน่

    “ไปถามดีกว่า!”

    เด็กหนุ่มที่ยังคงติดใจสงสัยในเรื่องชาติกำเนิดของตน ตัดสินใจลุกขึ้นเดินออกไปนอกห้อง แต่ก็ถูกยามที่เฝ้าประตูกันไว้อยู่ดี

    “คือผมมีเรื่องสำคัญต้องคุยกับมังกรบ้า...เอ๊ย ราชามังกรนั่นน่ะครับ”

    ทหารยามทั้งสองสบตากันปริบ ๆ แล้วหนึ่งในนั้นจึงพยักหน้าบอกว่าจะไปตามให้ แต่ให้น้ำฟ้ากลับไปรอในห้องก่อน ซึ่งเด็กหนุ่มก็ทำตามโดยไม่ได้คิดบ่ายเบี่ยงอันใด นั่งรอพักใหญ่ เสียงฝีเท้าหนัก ๆ ก็เดินเข้ามาในห้อง พร้อมกับการปรากฏกายของร่างสูงหล่อเหลาซึ่งมีใบหน้ายิ้มแย้มอารมณ์ดีผิดจากปกติ

    “ไง! ตัดสินใจได้แล้วสินะว่าจะรับรักข้า เจ้านี่ก็ไวไฟมิใช่น้อยทีเดียวนะ แต่ก็ช่วยไม่ได้หรอก ก็ข้ามันมีเสน่ห์เร้าใจทั้งเพศเดียวกันและเพศตรงข้ามเช่นนี้”

    น้ำฟ้าหรี่ตามองอีกฝ่ายที่ช่างพูดชมตัวเองออกมาได้อย่างไม่อายปาก เช่นเดียวกับครีอุสที่เดินติดตามราชามังกรมาด้วย เนื่องจากอีกฝ่ายเล่นทิ้งงานเอกสารสำคัญที่ต้องพิจารณาก่อนการประชุมขุนนางมาทันที ที่ทหารบอกว่าน้ำฟ้าเรียกหา เดือดร้อนคนสนิทที่ควบตำแหน่งทั้งองค์รักษ์และที่ปรึกษาอย่างเขา ต้องคอยมาติดตามดึงราชามังกรกลับไปทำงานหลังจากจัดการธุระส่วนตัวให้เสร็จหลังจากนี้

    “หยุดหลงตัวเองชั่วครู่ได้ไหม ผมไม่ได้เรียกคุณมาเพราะจะรับรักอะไรนั่นอย่างที่คุณคิดหรอก ผมแค่อยากถามเรื่องฮาร์โมเนีย...คุณรู้เรื่องชาติกำเนิดที่แท้จริงของผมใช่ไหม?”

    คนมีสีหน้าดีใจชะงักกึก พร้อมกับทำหน้าเบื่อหน่ายอย่างไม่คิดจะรักษามารยาท ก่อนจะยักไหล่นิด ๆ แล้วเดินไปนั่งที่มุมรับแขกอย่างไม่สนใจ พลางเหลือบสายตามายังครีอุส ให้คนสนิทเป็นคนตอบคำถามนั่นแทน

    “คือ...เท่าที่ข้ารู้มา ราชวงศ์ฮาร์โมเนียเคยมีพระโอรสองค์โตอันเกิดจากราชินีองค์ก่อน ทว่าเจ้าชายองค์โตนั้นหายสาบสูญไปตั้งแต่ทรงพระเยาว์ ซึ่งสาเหตุนั้นก็เกิดจากการปรวนแปรของมิติที่เกิดขึ้น...”

    “การปรวนแปรของมิติ...”

    น้ำฟ้าทวนคำ นึกถึงเหตุการณ์ที่ทำให้เขามายังโลกนี้ ก่อนจะเผลอกอดแขนตัวสั่นนิด ๆ ด้วยความลืมตัว จนดราโกที่ลอบมองอยู่ถอนหายใจ แล้วเปรยขึ้นเรียบ ๆ

    “นั่นก็เป็นแค่การแก้ตัวของผู้ที่เกี่ยวข้องนั่นล่ะ จริงอยู่การปรวนแปรของมิติมันอาจจะเกิดขึ้นได้ทุกเมื่อทุกเวลา แต่คิดดูสิว่า ทำไมถึงจำเพาะเจาะจงแค่เจ้าชายเท่านั้นที่ถูกดึงเข้าไปในมิติหายสาบสูญไป ถ้าไม่ใช่เพราะมีคนฉวยจังหวะอาศัยการแปรปรวนของมิตินั้น ส่งเจ้าชายให้หายไปในนั้นเอง”

    เสียงแทรกของดราโกที่ดังขึ้นทำให้น้ำฟ้าหันขวับไปยังคนพูด แล้วจึงหันมามองครีอุสด้วยสายตาตั้งคำถาม

    “ถูกอย่างที่ท่านจ้าวกล่าวขอรับ แต่คนที่เกี่ยวข้องในเหตุการณ์นั้นล้วนแต่เสียชีวิตไปหมดแล้ว จึงไม่มีพยานยืนยันได้”

    “เสียชีวิต?”

   “ขอรับ...อุบัติเหตุบ้าง หายสาบสูญโดยไม่ทราบสาเหตุบ้าง มีข่าวลือกันว่า ผู้ที่หายสาบสูญอาจจะหนีไปเพราะกลัวราชาและราชินีจะลงโทษ แต่ต้นเหตุที่แท้จริงข้าคิดว่า คงถูกคนร้ายตัวจริงสังหารปิดปากเสียมากกว่า  เพราะถ้าผู้อยู่ร่วมเหตุการณ์แต่ละคน หากลองตั้งสติและทบทวนดี ๆ ก็อาจจะมีใครฉุกคิดขึ้นมาก็ได้ว่า สิ่งที่ทำให้พระโอรสหายสาบสูญไปนั้น หาใช่ปรากฏการณ์ตามธรรมชาติไม่...  อีกอย่างการหายตัว และการตายของบุคคลใกล้ชิดพระโอรสในเหตุการณ์ดังกล่าว เกิดขึ้นก่อนการสอบสวนเพียงแค่ชั่วค่ำคืนเท่านั้น”

    น้ำฟ้ากลืนน้ำลายลงคอ เขาไม่เคยคิดมาก่อนว่า การที่เขาเป็นเจ้าชาย และเป็นรัชทายาทคนโตของอาณาจักร จะเป็นต้นเหตุทำให้หลายคนรอบกายเขาต้องมาเสียชีวิตเช่นนี้  

    “หลังจากนั้นราชินีก็ทรงล้มป่วยหนัก แล้วเสียชีวิตลงเพราะความตรอมใจ ด้านราชาแห่งฮาร์โมเนียก็โศกเศร้า มาก แต่เห็นว่าได้รับการปลอบโยนจากญาติผู้น้องซึ่งสนิทกัน และทำให้เห็นอกเห็นใจกัน จากนั้นอีกสองปีหลังจากที่ราชินีองค์ก่อนเสียชีวิต ก็ทรงอภิเษกกับญาติผู้น้องของท่านและแต่งตั้งนางให้เป็นราชินีองค์ใหม่ ซึ่งหลังจากนั้นนางก็ให้กำเนิดบุตรชายเช่นกัน เพียงแต่ราชายังทรงเชื่อมั่นว่า บุตรชายคนโตยังคงมีชีวิตอยู่ที่มิติใดมิติหนึ่ง จึงติดตามสืบค้นหาที่อยู่ของบุตรชายคนโตตลอดมา จนเมื่อสองปีก่อน ราชาแห่งฮาร์โมเนียทรงล้มป่วย และก่อนจะเสียชีวิตลง ท่านก็ได้สั่งเสียกับราชินีและบรรดาขุนนางผู้ใหญ่ทุกคนว่า จนกว่ารัชทายาทองค์รอง จะอายุครบ 15 ก็ยังถือว่า สิทธิ์ขาดในการปกครองบัลลังก์ยังเป็นของเจ้าชายคนโตอยู่ แม้ว่าจะยังหาตัวไม่พบก็ตาม ...”

    พอครีอุสเล่าจบ น้ำฟ้าก็เม้มปากนิด ๆ รู้โดยทันทีว่า มีคนไม่อยากให้เขากลับไปเป็นเจ้าชายที่นั่น  จึงได้ส่งคนมาสังหารเขาถึงต่างมิติ

    “ผมไม่อยากได้ตำแหน่งเจ้าชายอะไรนั่นสักหน่อย... ทำไมต้องคิดฆ่ากันด้วย”

    น้ำฟ้าพึมพำอย่างปวดร้าว ทำให้จ้าวมังกรถอนหายใจอีกครั้ง แล้วจึงลุกขึ้นเดินมานั่งข้าง ๆ เด็กหนุ่มบนเตียง น้ำฟ้าเตรียมขยับกายหนี แต่ก็พลันชะงัก เพราะแววตาจริงจังของอีกฝ่ายที่จับจ้องมายังตน

    “ถึงเจ้าบอกว่าไม่อยากได้ แต่การคงอยู่ของเจ้ามันขวางทางของเขา ต่อให้เจ้ายืนกรานหนักแน่น แต่อีกฝ่ายก็ย่อมไม่ปล่อยเจ้าไว้อยู่ดี”

    “ทำไม?”

    น้ำฟ้าย้อนถามอย่างสงสัย ซึ่งดราโกก็แย้มยิ้มที่มุมปากให้ ก่อนจะกล่าวต่อ

    “เจ้าอย่าลืมสิว่า นอกจากมีคนคิดจะสังหารเจ้า ก็ย่อมจะมีคนที่คิดจะช่วยเจ้าให้กลับคืนสู่บัลลังก์อย่างถูกต้องเช่นกัน”

    เด็กหนุ่มชะงัก หวนคิดถึงเสียงลึกลับที่เคยได้ยินครั้งแรก และชายชุดขาวที่มาช่วยเขา ก่อนที่เขาจะถูกส่งมายังมิติแห่งนี้

    “เมื่อมีสองฝั่ง สองฝ่ายคิดต่าง ยังไงก็ย่อมไม่มีการยอมความ เพราะฝั่งตรงข้ามไม่ได้ต้องการเพียงแค่การสละสิทธิ์ในการครอบครองบัลลังก์ของเจ้า แต่ต้องการกำจัดเจ้าให้พ้นทางของตัวเองไปตลอดกาล...ส่วนฝั่งสนับสนุนเจ้า ก็คงไม่คิดจะยกอำนาจให้กับผู้ที่มีใจคดต่อราชวงศ์ ให้ปกครองประเทศอยู่แล้ว เจ้าว่าจริงไหม?”

    “หมายความว่า คนที่อยู่เบื้องหลัง...”

    น้ำฟ้าพึมพำเสียงขาดหาย พร้อมกับจ้องตามังกรหนุ่ม ซึ่งอีกฝ่ายก็แย้มยิ้มอ่อนโยน พร้อมกับลูบศีรษะเด็กหนุ่มปลอบใจ

    “มันเป็นเรื่องธรรมดา ของการเมืองการปกครอง ...ข้าว่ามนุษย์ในฮาร์โมเนียนั่นก็คงรู้ดี แต่ทำอย่างไรได้ ใครจะอาจหาญต่อกรกับชนชั้นปกครอง แค่ทำมาหากินเลี้ยงตัวเองไปวัน ๆ ก็แทบจะไม่มีเวลาไปสนใจเรื่องราวแย่งชิงบัลลังก์ของใครเขาแล้ว”

    “ถ้าผมไปปรากฏตัวที่วังนั่น แล้วประกาศสละสิทธิ์ด้วยตนเองล่ะ?”

    คำถามต่อมาของน้ำฟ้าทำให้มังกรหนุ่มชะงัก มีแววตาไม่พอใจวูบหนึ่ง แล้วจึงกล่าวต่อ

    “ข้าก็บอกแล้วไงว่า ถึงฝั่งตรงข้ามเจ้าจะยอมรามือ แต่ฝ่ายสนับสนุนเจ้าไม่มีวันยอมรับข้อเสนอง่าย ๆ  เจ้าจะกลายเป็นชนวนให้เกิดการแบ่งพรรคแบ่งพวกชัดเจน และตามมาด้วยศึกชิงบัลลังก์ ที่จะลากบรรดาทหาร และพลเมืองผู้บริสุทธิ์เข้ามาเกี่ยวข้องด้วย เจ้าต้องการเช่นนั้น?”

    น้ำฟ้าเงียบกริบ สีหน้าสลดลง ก่อนจะสั่นศีรษะเบา ๆ

    “ผมไม่ต้องการถึงขนาดนั้น แต่แค่อยากตกลงกันดี ๆ  อีกฝ่ายก็มีทายาท และอยู่ที่ดินแดนนี้มาตั้งแต่เกิดจนปัจจุบัน น่าจะเหมาะสมกว่าผม ...และถ้าผมยอมปฏิเสธสิทธิ์ต่าง ๆ พวกเขาจะได้เลิกยุ่งกับผมและครอบครัวใหม่ของผมสักที”

     “ชีวิตจริงมันไม่ง่ายแบบนั้นหรอกเด็กน้อย”

    ดราโกบอกพลางโอบร่างของเด็กหนุ่มมากอดแนบกายอย่างอ่อนโยน จนน้ำฟ้าเผลอเคลิ้มไปชั่วครู่ เขาซบศีรษะกับไหล่กว้างนั่นสักพัก ก่อนจะสะดุ้ง รู้สึกตัว หน้าแดงระเรื่อ และผลักอีกฝ่ายออกไป พร้อมกับเขยิบกายหนีไปห่าง ๆ

    “อะไรของเจ้า เดี๋ยวซบ เดี๋ยวหนี  หือ? อ้อ อายครีอุสสินะ เจ้าก็กลับห้องไปได้แล้วครีอุส ข้าจะอยู่กับสุดที่รักของข้าสองต่อสอง”

    คนโดนเหมาให้กลายเป็นสุดที่รักหน้าแดง แล้วหันขวับมามองคนพูดอย่างเคือง ๆ แต่ดูเหมือนดราโกจะไม่ได้ใส่ใจ ยังคงใช้แววตาขับไล่คนสนิทให้ออกไปจากห้อง ซึ่งอีกฝ่ายก็ถอนหายใจยาวอย่างเอือมระอา

    “งานด่วนยังตรวจไม่เสร็จเลยนะขอรับ”

    “ช้าไปแค่ชั่วโมงสองชั่วโมงจะเป็นไรไป”

    ดราโกโต้ตอบ แต่คนฟังเลิกคิ้วพร้อมถามกลับ

    “แน่ใจนะขอรับ?”

    “แน่ใจสิ เห็นข้าไร้ความรับผิดชอบขนาดนั้นเลยรึ ถึงจะเหลวไหลยังไง ข้าก็ไม่เคยทิ้งงานนะ!”

    ดราโกโพล่งอย่างไม่สบอารมณ์ ส่วนคนฟังนั้นนิ่งเงียบรับรู้ ...ใช่สิ ไม่เคยทิ้งงาน ถ้าเขาไม่ได้คอยตื้อคอยจิกเร่งอยู่ทุกเมื่อเชื่อวันเช่นนี้ล่ะนะ

    “ถ้าเช่นนั้นอีกสองชั่วโมง ข้าจะมารับนะขอรับ”

    “เออ ๆ รู้แล้วน่า รีบไป ๆ ซะ คู่รักกันเขาจะได้ใช้เวลาตามประสาคนรักสักที”

    ดราโกตัดบท ทำให้ครีอุสถอนหายใจอีกรอบ ก่อนจะปรายตามามองเด็กหนุ่มข้าง ๆ ด้วยความสงสาร  ส่วนคนถูกมองตอนนี้หน้าซีดหน้าแดงสลับกันด้วยความโมโหที่ถูกมัดมือชกเอาง่าย ๆ แบบนี้

    

    ทางด้านน้ำฟ้า พอครีอุสเดินออกจากห้องไปแล้ว เด็กหนุ่มก็ทำเป็นลุกขึ้นแล้วเดินเลี่ยงไปนั่งที่มุมรับแขกแทน เพราะรู้สึกไม่ปลอดภัยหากต้องมาอยู่บนเตียงนอนใกล้ ๆ กับมังกรข้างตน

    “หือ? อยากนั่งคุยกันแทนนอนคุยสินะ ...ก็ได้อยู่ เห็นกับความใจเด็ดเมื่อคืนของเจ้านะ ข้าถึงไม่คิดรวบหัวรวบหางเจ้าเสียเลย ทั้งที่ทำได้สบาย ๆ”

    คำพูดที่ทำให้คนฟังนึกอายและฉุน แต่คนพูดกลับไม่รู้สึกรู้สา แถมยังเดินมานั่งแหมะข้างเด็กหนุ่มอีกด้วย

    “เบียดทำไม ฝั่งนั้นก็มีที่นั่ง”

    น้ำฟ้าดุ แต่อีกฝ่ายยิ้มอารมณ์ดี แล้วบอกกลับไป

    “ก็ฝั่งนี้อุ่นดี เจ้าตัวอุ่นกว่าที่คิดนะ มิน่าล่ะเขาถึงได้บอกว่าเด็ก ๆ ตัวอุ่น ผิวนุ่มนิ่ม กอดแล้วรู้สึกดีกว่าผู้ใหญ่”

    “ผมโตแล้วนะ ไม่ใช่เด็ก ปีนี้ก็ 16 แล้ว!”

    “หือ? 16 ตัวเล็กผอมแห้งยังกับเด็ก 12 -13 ปีแบบนี้นี่นะ”

    ดราโกอุทานด้วยความแปลกใจ แต่คนถูกลดอายุทำหน้ามุ่ยใส่อย่างไม่สบอารมณ์

    “ทำไงได้ คนมันจนไม่ค่อยมีกินเหลือเฟือแบบใครบางคนนี่!”

    น้ำฟ้าบ่นประชดใส่ ทำให้คนฟังอมยิ้มแล้วรวบร่างเด็กหนุ่มขึ้นมานั่งตัก แล้วกอดเอวบางนั่นหลวม ๆ

    “ดีละ งั้นหลังจากนี้ข้าจะขุนเจ้าให้อ้วนเอง จะเอาให้กลม ๆ กลิ้งไปกลิ้งมาเหมือนลูกบอลทีเดียว”

    น้ำฟ้าที่ตกใจเพราะถูกอุ้ม ดิ้นรนไปมา พร้อมกับโพล่งใส่อีกฝ่ายอย่างหงุดหงิด โดยไม่สนใจในคำพูดของดราโกแม้แต่น้อย

    “ปล่อยนะ! ปล่อยสิ!”

    “ฮื่อ! อย่าดิ้นสิ...มันทำให้ข้าเกิดอารมณ์รู้ไหม”

    คนที่ให้นั่งตักกระซิบบอกด้วยน้ำเสียงที่ดูเหมือนไม่ได้ขู่หรือแหย่ อีกทั้งความรู้สึกนูน ๆ ดัน ๆ ที่สะโพก ทำให้น้ำฟ้าหน้าแดงก่ำ แล้วหยุดดิ้นทันที

    “เจ้าจะทำข้าคลั่งตายแล้วรู้ไหมเด็กน้อย...ทำไมนะ ทำไมข้าถึงต้องการเจ้าได้มากขนาดนี้ เจ้าช่วยบอกข้าทีสิ...”

    ดราโกกระซิบข้างหูของคนที่นั่งตัวแข็งทื่อ น้ำฟ้าหน้าแดงเข้ม นึกอะไรไม่ออก ลมหายใจอุ่นร้อนที่เป่ารดที่ใบหูและสัมผัสจากริมฝีปากที่ไล้เล็มซอกคอ ไม่ได้ทำให้เขานึกขยะแขยงอย่างที่เคยคิด แต่กลับรู้สึกแปลก ๆ ชวนให้ใจเต้นอย่างบอกไม่ถูก

    “ข้าขอสัมผัสเจ้าได้ไหม...แค่สัมผัสภายนอกเพียงเท่านั้น”

    น้ำเสียงทุ้มนุ่มกระซิบร้องขอ ทั้งที่น่าจะโวยวายขัดขืนและต่อต้านกลับไป แต่น้ำฟ้ากลับทำในสิ่งที่แม้แต่ตัวเองยังคาดไม่ถึง ใบหน้าของเด็กหนุ่มแดงระเรื่อ พร้อมกับศีรษะที่ก้มลงนิด ๆ และน้ำเสียงรับคำที่แผ่วเบา

    “อือ...”



--- TBC ---

ออฟไลน์ hotladyanyavee

  • สาวไร่เลย์ วันนี้ เริ่มอินชีวิตและงาน
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 2669
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 177

ถูกใจให้เป็ด 0
น้องน้ำฟ้าจะใจง่ายไปไหม แต่อยู่กับดราโก้เจ้าชายมังกรจอมหื่น ไม่เคลิ้มก็บ้าแล้ว
เลดี้อยากมีคนทำใหเคลิ้ม
คนนี้เมียผม...ใครอย่าแตะ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ ayanae

  • เป็ดน้อยร่าเริง
  • *
  • กระทู้: 428
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 25

ถูกใจให้เป็ด 0
ดราโกนี่เนียนได้ทุกสถานการณ์จริงๆ
แถมยังหลงตัวเองสุดๆอีก
ว่าแต่น้ำฟ้าหลงเคลิ้มไปกับสัมผัสของมังกรหื่นซะแล้ว อิอิ

ออฟไลน์ |ψ|PEAT_ZA|ψ|℠

  • ~!!♥!!~
  • สมุนเป็ด
  • *
  • กระทู้: 626
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 51

ถูกใจให้เป็ด 0
เนียนมากไปแระ มังกรเจ้าเล่ห์
¯°•°•★•°•°´¯¤°•★•{{♥The reason the heart loses is that we neglected the needs of our heart.♥}}•★•°´¯¤°•°•★•°•°¯

ออฟไลน์ Sorso

  • สมุนเป็ด
  • *
  • กระทู้: 695
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 47

ถูกใจให้เป็ด 0
ขอกันแบบเนียนๆเลยนะ
เวลาเรารักใคร คนๆนั้นมักจะตัวใหญ่ ทำให้เรามองเห็นเขาชัดเจนเสมอ

ออฟไลน์ บางแก้ว

  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 1228
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 97

ถูกใจให้เป็ด 0
ขอแค่ข้างนอก ระวังมันจะเข้าไปข้างในนะน้องฟ้า เจ๊ขอเตือน  :haun4: :haun4:

ออฟไลน์ BExBOY

  • กัญชาเป็นยาเสพติด โปรอ่านฉลากก่อนสูบ
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดน้อยร่าเริง
  • *
  • กระทู้: 447
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 26

ถูกใจให้เป็ด 0
น้ำฟ้า ใจง่ายจริง :laugh:
เพราะจิตวิญญาณไม่ย่อมคุกเข่า หัวใจจึงถูกเชือดเฉือน

ออฟไลน์ Heladasless

  • ลูกเป็ดวิ่งซุกซน
  • *
  • กระทู้: 162
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 29

ถูกใจให้เป็ด 0
 :a5:เสร็จมังกรค่ะ :m3:
เป็นกำลังใจให้จ้าสู้ๆ :L2:
 :call: :call: :call:

ออฟไลน์ Whatever it is

  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 4283
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 364
    • Panda Playground

ถูกใจให้เป็ด 0
แง่ง พระเอกเอาแต่ใจจริงๆ ตอนหลังๆยังเริ่มเปนมังกรที่ดีขึ้นมาบ้าง หุๆ
http://pandadev.com - Panda Playground

ออฟไลน์ fuku

  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 4333
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 423

ถูกใจให้เป็ด 0
น้องฟ้าอายุสิบหกวัยอยากรู้อยากลอง
ระวังตัวอีกนิดนะจ๊ะ มังกรมักบ้ากาม
ใครบางคนเกิดมาให้เรารัก  เราก็ทำได้แค่รัก  | (^_^)ε^ ) |

ออฟไลน์ jaejoong22

  • ลูกเป็ดวิ่งซุกซน
  • *
  • กระทู้: 185
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 10

ถูกใจให้เป็ด 0

น้ำฟ้าเริ่มชอบมังกรบ้าแล้ว  :mc4: :mc4: :mc4:


ออฟไลน์ ice-vanilla

  • ลูกเป็ดเดินเตาะแตะ
  • *
  • กระทู้: 83
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 4

ถูกใจให้เป็ด 0
ยิ่งอ่านดราโกยิ่งน่ารัก :-[ ให้อารมณ์เด็กโข่งหื่นๆอ่ะ

ส่วนราชินี อืม... เธอแย่มาก

อยากให้ตอนจบลูกราชินีปกครองฮาร์โมเนีย
แล้วให้น้ำฟ้าใช้ชีวิตแบบหวานๆกับดราโกจังเลย

ออฟไลน์ Xenon

  • เป็ดนักขาย
  • สมุนเป็ด
  • *
  • กระทู้: 619
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 416

ถูกใจให้เป็ด +23
ดวงใจจ้าวมังกร
Act.6 รุกคืบหน้า

    
    ...เสียงฝีเท้าหนัก ๆ คุ้นหูที่กำลังเดินเข้ามาภายในห้อง ทำให้ครีอุสเงยหน้าจากกองเอกสารที่ตนกำลังตรวจสอบอยู่ พลางยิ้มน้อย ๆ ให้กับคนที่เดินยิ้มอารมณ์ดีกลับเข้ามา    

      “ยิ้มแบบนี้ แสดงว่าเรียบร้อยแล้วสินะขอรับ”

    คนสนิทจ้าวมังกรเอ่ยกระเซ้า แต่คนฟังกลับยักไหล่ก่อนจะเดินตรงมานั่งที่โต๊ะทำงานของตน

     “ใครว่า”

    “หือ?”

    ครีอุสเหลือบตามองคนพูดอย่างแปลกใจ แต่ก็เห็นดราโกแย้มยิ้มกลับมาอย่างเจ้าเล่ห์

    “เด็กนั่นใช้วิธีรุกซึ่ง ๆ หน้าไม่ได้หรอก ต้องค่อย ๆ ตะล่อมให้เคยชินกับสัมผัสของข้าเสียก่อน ...แล้วพอถึงตอนนั้น จะขอทำอะไรที่มากกว่าเดิม ก็จะไม่ใช่เรื่องยากอีกต่อไป”

    คนฟังเลิกคิ้วนิด ๆ แล้วจึงถามกลับไป

    “ปกติท่านไม่เคยทำอะไรให้ยุ่งยากถึงเพียงนี้มาก่อนนี่ขอรับ”

    ดราโกหัวเราะเบา ๆ ในลำคอกับคำพูดนั้นของคนสนิท แต่ก็ยังคงตอบกลับไปตามตรง

    “ช่วยไม่ได้ ก็คนนี้น่าสนใจจริง ๆ นี่นะ”

    “ท่านพูดจริง?”

    ครีอุสถามกลับด้วยความสงสัย เพราะเมื่อตอนที่ดราโกบอกว่าสนใจน้ำฟ้า เขายังคิดว่าบางทีราชามังกรอาจจะไม่เอาจริงเอาจังอย่างที่ปากบอกนักก็เป็นได้

    “แล้วใครว่าข้าล้อเล่นเล่า”

    ดราโกบอกพร้อมกับเหล่ตามองคนถามอย่างไม่สบอารมณ์ขึ้นมานิด ๆ แต่พอพูดถึงน้ำฟ้า เจ้าตัวก็มีสีหน้าเปลี่ยนไปเป็นยิ้มแย้มผิดจากเดิม

    “ข้าสนใจเด็กคนนั้นจริง ๆ และไม่ได้สนเพียงแค่ร่างกาย ...แต่ข้าต้องการไปถึงหัวใจดื้อดึงดวงนั้นด้วย”

    “ตกหลุมรัก?”

    ครีอุสเลิกคิ้วถาม

    “หือ? นั่นสินะ อาจจะเป็นแบบนั้นก็ได้”

    ดราโกตอบง่าย ๆ ทำเอาคนฟังขมวดคิ้วยุ่ง

    “ทั้งที่เปลี่ยนคู่ควงแทบไม่เว้นแต่ละเดือนนี่นะขอรับ”

     “คนเรามันก็เปลี่ยนกันได้ เมื่อก่อนข้ายังไม่เจอเขา แต่ตอนนี้เจอแล้วนี่”

    คำตอบพร้อมกับสีหน้าที่แสดงว่ากำลังตกอยู่ในห้วงรัก ทำให้คนสนิทของราชามังกรต้องถอนหายใจเบา ๆ แล้วจึงเปรยขึ้นยิ้ม ๆ

    “ก็ขออวยพรให้อยู่ด้วยกันยืดยาวสักนิดแล้วกันขอรับ”

    คำอวยพรที่แสนจะทะแม่งหู ทำให้ดราโกย้อนถามกลับอย่างไม่สบอารมณ์นัก

    “หมายความว่ายังไง?”

    “เขาเป็นถึงเจ้าชายรัชทายาทแห่งฮาร์โมเนียนะขอรับ ทางนั้นก็ต้องมารับคนของเขาคืน”

    ครีอุสบอกออกไปตามตรง ซึ่งเขาก็พอจะเดาคำตอบได้คร่าว ๆ อยู่แล้วล่ะว่านายเหนือหัวของเขาจะตอบกลับมาว่าอย่างไร

    “ข้าไม่ให้เสียอย่าง ใครหน้าไหนมันจะกล้ามาพาเขาไป!”

    ดราโกยืนกรานหนักแน่นปฏิเสธอย่างที่ครีอุสคาดเดาไว้ไม่มีผิด

    “แล้วถ้าเด็กคนนั้นขอร้องล่ะขอรับ”

    “ข้าไม่อนุญาตแน่ ... ไม่สิ ถ้าไม่ทำให้เขาพบกับคนของฮาร์โมเนีย มีหรือเด็กนั่นจะอยากกลับไป ยิ่งรู้ว่ากลับไปแล้วต้องเป็นชนวนสู้รบกับเรื่องชิงบัลลังก์ด้วยแล้วแบบนั้น”

    “แล้วถ้าเขาอยากกลับไปยังมิติเดิมที่จากมาเล่าขอรับ ท่านจะทำเช่นไร”

     องค์รักษ์คนสนิทตั้งคำถามต่อ ในสิ่งที่น่าจะเป็นไปได้ในอนาคตอันใกล้นี้

    “...เด็กนั่นไม่มีทางรู้หรอกว่า จ้าวมังกรอย่างข้าสามารถข้ามมิติต่าง ๆ ได้เป็นอิสระ แค่ข้าบอกว่าการแปรปรวนของมิติยากที่จะคาดเดา เด็กนั่นจะคาดหวังอะไรได้... ถ้าไม่มีใครแถวนี้ไปบอกให้เขารู้ล่ะนะ”

    ท้ายประโยคราชามังกรปรายสายตาดุ ๆ มองครีอุสนิ่ง ซึ่งอีกฝ่ายก็ยิ้มน้อย ๆ แล้วก้มหัวโค้งให้

    “ถ้าเป็นความปรารถนาของท่าน ข้าเองจะขัดอะไรได้ ข้าก็แค่เตือนด้วยความหวังดีเท่านั้น”

    ดราโกมองตอบอีกฝ่าย แล้วใบหน้าเคร่งขรึมจึงพลันเปลี่ยนเป็นยิ้มแย้มตามมา

    “ข้าเข้าใจ”

     จากนั้นราชามังกรจึงหันไปให้ความสนใจกับเอกสารตรงหน้าต่อ เห็นเช่นนั้นครีอุสจึงลอบถอนหายใจเบา ๆ แล้วทำหน้าที่ให้คำปรึกษาและช่วยเหลือด้านการงานกับอีกฝ่ายเช่นเดิมดังที่เคยปฏิบัติมาทุกเมื่อเชื่อวัน

    

     อีกด้านหนึ่งของปราสาทมังกร หลังจากถูกอีกฝ่ายปรนเปรอมอบความสุขให้ตนซ้ำแล้วซ้ำเล่า น้ำฟ้าก็ถูกพาตัวมาไว้ที่บนเตียงใหญ่ ร่างเล็กเปลือยเปล่าเต็มไปด้วยรอยฝากรักที่จ้าวมังกรมอบไว้เต็มไปหมด โดยที่เจ้าของร่างบัดนี้กำลังนอนเหม่อลอย ด้วยความอ่อนเพลียอยู่เป็นนาน และพอตั้งสติได้เจ้าตัวก็มีใบหน้าแดงระเรื่อขึ้นมาอย่างลืมตัว    

    “บ้าที่สุด นี่เราใจง่ายถึงขนาดนี้เลยหรือ...”

    น้ำฟ้าต่อว่าตัวเองที่เผลอคิดไปว่าแค่การเล้าโลมยังทำให้เขารู้สึกดีขนาดนี้ หากได้ลองร่วมรักกับราชามังกรจริง ๆ จะรู้สึกดีสักเพียงใดกันแน่

    “ทั้งที่ยังไม่รู้ว่าจะมีโอกาสได้อยู่ด้วยกันอีกนานแค่ไหนแท้ ๆ”

    เมื่อหวนคิดถึงว่าตนจะต้องกลับบ้าน กลับดินแดนที่เคยอยู่ เพราะป่านนี้ครูสมศรีและทุกคนคงเป็นห่วงเขาแย่แล้ว เด็กหนุ่มก็มีสีหน้าเศร้าขึ้นมา

    น้ำฟ้าลุกขึ้นจากเตียงแล้วเดินไปยังระเบียงนอกห้องนอนของราชามังกร ยืนเหม่อเช่นนั้นสักพัก จนรู้สึกหนาวแล้วจามออกมาเบา ๆ แต่แล้วก็ต้องสะดุ้งโหยงเมื่อมีอ้อมกอดอันอบอุ่นของใครบางคนมาจากทางเบื้องหลัง

    “เด็กไม่ดี ...นี่เจ้ากล้ามาโชว์ร่างกายเปลือยเปล่า ในที่โล่งแจ้งเช่นนี้ เจ้าไม่เกรงว่าจะมีมังกรบ้ากามตนใดแอบลอบมองเจ้าบ้างรึ!”

    น้ำฟ้าเม้มปากแน่น เขายอมรับว่าเขาเผลอลืมตัวเดินแก้ผ้ามายืนรับลมเล่นก็จริง แต่เพราะทั้งห้องไม่มีใคร และที่สำคัญ เขาไม่คิดว่าในอาณาจักรมังกรนี้ จะมีใครบ้ากามเท่าผู้ชายที่ยืนกอดเขาคนนี้อีกแล้ว

    “ถ้าจะมีใครมองก็ช่างเขา เพราะแค่มองก็คงไม่ได้สึกหรออะไร”

    น้ำฟ้าตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงที่แสร้งทำเป็นเรียบเฉย แต่นั่นกลับทำให้คนฟังหงุดหงิดแล้วกอดร่างเล็กแน่นเข้าไปอีก

    “ถึงมองก็ไม่ได้! เจ้าเป็นคนรักของข้า ข้าไม่มีวันให้ใครได้มาเห็นร่างเปลือยเปล่าของเจ้า ไม่ให้ใครได้ยินเสียงร้องครางอ่อนหวานเร้าอารมณ์ของเจ้า ไม่ยอมให้ใครได้เห็นใบหน้ากระตุ้นอารมณ์ของเจ้ายามที่เจ้าใกล้ถึงที่สุด ...”

    “พอได้แล้ว!”

    น้ำฟ้าหันมาตะโกนห้ามด้วยใบหน้าแดงก่ำ แต่คนหน้าด้านหน้าทนก็ยังคงเป็นเช่นเดิม แถมพอน้ำฟ้าหันหน้ากลับมา มังกรหนุ่มก็ก้มลงจูบที่ปากเชิด ๆ นั้น อย่างหากำไรอีกด้วย

    “คนฉวยโอกาส!”

    น้ำฟ้าบ่นพร้อมกับกัดฟันกรอดอย่างเจ็บใจ ที่มักถูกคนตรงหน้าเอาเปรียบตนเสมอ

    “ข้าจะไม่ทำแบบนี้แน่  หากข้าไม่สนใจคนผู้นั้น”

    ดราโกกระซิบแล้วช้อนร่างของน้ำฟ้าขึ้นอุ้มแนบอก โดยที่คนถูกอุ้มอุทานเบา ๆ อย่างตกใจ

    “ลมเริ่มแรงแล้ว เดี๋ยวจะเป็นหวัด กลับเข้าห้องกันเถอะ”

    “ดะ...เดี๋ยวก่อน”

    น้ำฟ้าแย้ง เพราะคำชวนกลับเข้าห้องของอีกฝ่าย มันแฝงไปด้วยน้ำเสียงกระเส่าและสายตาหยาดเยิ้ม ชนิดที่มองแล้วชวนให้เกิดสังหรณ์ไม่ดีพิกล

    “มีอะไรหรือ?”

    ดราโกแกล้งถาม มองสีหน้ากระอักกระอ่วนของเด็กหนุ่มก็พอจะรู้หรอกว่าเจ้าตัวกังวลอะไร

    “...ผมคือว่า ...รู้สึกเหนียวตัว อยากอาบน้ำน่ะครับ”

    “อืม อย่างนั้นหรือ?”

    ดราโกพึมพำรับคำ ก่อนจะยิ้มกว้างตามมา

    “ถ้าอย่างนั้นพวกเราก็ไปอาบน้ำพร้อมกัน  ห้องอาบน้ำในห้องนอนนี่ ถึงจะไม่กว้างใหญ่เท่าห้องที่เจ้าเคยใช้ แต่ก็เพียงพอสำหรับเราสองคนที่จะลงไปแช่ในอ่างนั่นด้วยกันอยู่แล้ว”

    น้ำฟ้าตาเบิกกว้าง ขืนปล่อยให้ไปแช่น้ำด้วยกัน มันจะไปต่างอะไรกับที่ยอมให้เจ้าตัวพาไปที่เตียงกันเล่า

    “ผมว่า ผมอาบคนเดียวจะดีกว่า ...ผมอาบน้ำเร็ว แป๊บเดียวก็เสร็จ”

    “อืม...แต่ข้าชอบอาบช้า ๆ แบบล้างเช็ดขัดถู ทุกซอกทุกมุมมากกว่านะ”

    ดราโกแย้งพร้อมกับเริ่มทำตัว ‘ซุกซน’ ลวนลามเด็กหนุ่มในอ้อมกอดของตนทีละน้อย

    “งะ...งั้นผมไม่อาบแล้วดีกว่า”

    น้ำฟ้าบอกเสียงสั่น รู้สึกร้อนวูบวาบทั่วร่างขึ้นมาอย่างประหลาดอีกรอบ

    “สายไปแล้ว...เจ้าทำให้ข้า ‘อยาก’ อาบน้ำ ขึ้นมาถึงเพียงนี้แท้ ๆ จู่ ๆ จะมาเปลี่ยนใจ ไม่มีทางเสียล่ะ”

    ดราโกกระซิบขู่เสียงทุ้ม แต่ความหมายที่แฝงมากับถ้อยคำนั้นทำให้น้ำฟ้าหน้าแดงหนักมากยิ่งขึ้น และไม่ต้องรอให้เด็กหนุ่มหาเรื่องมาอ้างปฏิเสธ ราชามังกรก็เดินฮัมเพลงอย่างอารมณ์ดีหายเข้าห้องอาบน้ำไป เพียงไม่นาน เสียงครางหวาน ๆ และเสียงครางทุ้มต่ำของคนที่อยู่ในนั้นก็ดังเล็ดรอดออกมาเป็นระยะ ทำเอาบรรดาสาวรับใช้ที่นำเครื่องแต่งกายมาให้ทั้งคู่เปลี่ยนถึงกับถอนหายใจเบา ๆ แต่ก็ยังคงแอบสบตากัน ลอบยิ้ม พลางออกจากห้องไปทันทีที่งานของตนเสร็จเรียบร้อย เพื่อเตรียมไปจับกลุ่มซุบซิบนินทาถึงคู่รักคนใหม่ของนายเหนือหัวของตน



    เหยี่ยวสีขาวบินโฉบลงมายังบริเวณหน้าผาแห่งหนึ่ง และเมื่อใกล้ถึงผืนดิน ร่างนั้นก็กลับกลายเป็นชายหนุ่มในชุดคลุมสีขาว ฝ่าเท้าแตะลงสู่ผืนดินแผ่วเบา  นัยน์ตาสีน้ำตาลไหม้มองไปรอบ ๆ ด้านบริเวณนั้นอย่างพิจารณา ก่อนจะถอนหายใจแผ่วเบา

    “ไม่มีวี่แววมนุษย์หลงเหลือแม้แต่น้อย ...หวังว่าเจ้าชายคงทรงปลอดภัย”

    แองเซลพึมพำแผ่วเบา ก่อนจะตัดสินใจผิวปากเป็นทำนองแปลก ๆ ทว่าหลังจากที่ผิวปากไปได้สักพัก วิหคใหญ่น้อยนานาพันธุ์บริเวณนั้นก็บินลงมาเต็มบริเวณเบื้องหน้าที่ชายหนุ่มยืนอยู่

      “พวกเจ้ามีตนใดพบเห็นเด็กผู้ชายชาวมนุษย์อายุราว ๆ 15-16 ปี ภายในวันสองวันนี้บ้าง”

    หัวหน้าราชองค์รักษ์แห่งฮาร์โมเนียเอ่ยถามบรรดานกน้อยใหญ่เหล่านั้น ด้วยภาษาที่ฟังผิดแผกแปลกไป นกหลายตนหันมาจ้องหน้ากันไปมา แล้วต่างสั่นศีรษะสร้างความผิดหวังให้กับชายหนุ่มยิ่งนัก ทว่านกตัวเล็กสีชมพูตนหนึ่งกลับไม่ได้ทำเช่นตนอื่น มันนิ่งคิด แล้วจึงบอกออกไปในภาษาเดียวกับที่อีกฝ่ายสื่อสารมา

    “ถ้าจำไม่ผิดข้าว่าข้าเห็น เมื่อวันสองวันก่อน มังกรดำตัวใหญ่บินผ่านบริเวณรังของข้า แล้วในอุ้งเท้านั่นคลับคล้ายคลับคลาว่าเป็นมนุษย์ แต่ข้ามองเห็นแค่แวบ ๆ ดูไม่รู้หรอกว่าเพศใด อายุเท่าไหร่”

    แองเซลเบิกตากว้าง รีบกล่าวขอบคุณนกน้อยตนนั้น และกล่าวขอบคุณบรรดาวิหคทุกตนที่บินลงมาตามเสียงเรียกของเขา แต่พอชายหนุ่มกลับคืนสู่ร่างเหยี่ยวสีขาว นกสีส้มหนึ่งในนั้นก็เอ่ยเตือนขึ้นมาเสียก่อน

    “ถ้าเป็นมังกรดำ อย่างที่เจ้านกถิ่นตะวันตกเล่าจริง นั่นอาจจะเป็นถึงราชามังกรแห่งอาณาจักรมังกรก็ได้ เพราะราชามังกรนั่นชอบมาเล่นน้ำตกบุปผาในป่าแห่งนี้ประจำ ซึ่งมังกรตนอื่นไม่ค่อยจะกล้ามา เพราะถือเป็นสถานที่พักผ่อนส่วนตนของจ้าวมังกรของพวกมัน”

    พอได้ยินนกสีส้มเอ่ยดังนั้นนกตัวอื่นก็พากันซุบซิบไปมาอื้ออึง

    “ราชามังกรตนนั้นน่ะหรือ ที่อารมณ์ร้าย ไม่ค่อยอยู่กับร่องกับรอยนักสินะ”

    “ใช่แล้วล่ะ แถมยังเป็นราชามังกรที่ได้ชื่อว่าแข็งแกร่งที่สุดในบรรดาราชามังกรทุกรุ่นที่ผ่านมาอีก”

    “แล้วก็ยังหัวดื้อหัวรั้นไม่ฟังใคร เอาแต่ใจเป็นที่หนึ่งด้วย”

    อีกตนช่วยเสริม ทางด้านแองเซลลอบถอนหายใจกับข่าวที่ได้ยิน แต่ก็ยังคงโค้งศีรษะกับวิหคตนอื่นอย่างสุภาพ

    “ขอบคุณพวกเจ้าทุกคนที่เป็นห่วง ข้าจะระวังตนไม่ให้เผลอไปก่อความรำคาญใจกับราชามังกรผู้นั้นแล้วกัน”

    บอกแล้วแองเซลก็เอ่ยคำอำลากับวิหคเหล่านั้น ซึ่งพอแองเซลจากไป ต่างฝ่ายก็ต่างแยกย้ายกันไปคนละทิศละทางเช่นเดียวกัน



    
--- TBC ----

มาแล้วค่าตอนใหม่ นายดราโกของเรายังคงเป็นมังกรที่ดี(?) ลวนลามน้องน้ำฟ้าแต่พองาม แต่หลังจากนี้ก็ไม่แน่ล่ะนะ --...  เรื่องนี้คงไม่ใช่นิยายที่ยาวมาก แต่ก็คงไม่สั้นจนเกินไป ช่วงนี้จะพยายามลงให้ต่อเนื่องค่ะ เพราะกลาง ๆ เดือนต้องทำบ้านใหม่ อาจจะหายหน้าไปบ้างล่ะนะคะ ^ ^"

ป.ล. ช่วงนี้เปิดรีปริ้นท์สำหรับคุณตำรวจยอดรักใหม่ค่ะ  วันนี้ - 5 มิถุนายน 2554 ใครที่ไม่ทันคราวก่อนแล้วถาม ๆ มา ก็เมล์มาสอบถามเลขที่บัญชีได้นะคะ ที่ novelpat (แอด) gmail.com ค่ะ ใครไม่เคยอ่านลองไปอ่านได้ค่ะ คุณตำรวจยอดรัก  

..
.
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 09-05-2011 10:27:29 โดย Xenon »

ออฟไลน์ onjazz26

  • ลูกเป็ดวิ่งซุกซน
  • *
  • กระทู้: 153
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 15

ถูกใจให้เป็ด 0
 :z13:
แป๊บเดียวอ่านไม่ทันเสียแย้วววว....
จ้าวมังกือจ้าวเล่ห์ยิ่งนัก
ตกหลุมรักเค้า...แต่ก้อเจ้าเล่ห์จะเอา...
ระวังเถอะ...หลุมดำ...ดูดนะ...นั้นน่ะ :pighaun:

ส่วนน้องน้ำนะลูก....รักเค้าล่ะสิ...ใจง่ายเจงๆ :impress2:
แต่คนอ่านชอบนะลูก :haun4:
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 06-05-2011 22:54:59 โดย onjazz26 »

ออฟไลน์ hotladyanyavee

  • สาวไร่เลย์ วันนี้ เริ่มอินชีวิตและงาน
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 2669
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 177

ถูกใจให้เป็ด 0
ดราโก้ตะล่อมเก่งนะ ทำน้องนำฟ้าเคลิ้มเลย แต่เหมือนความยุ่งยากที่ครีอุสกลัว
กำลังเป็นจริงแล้ว เพราะว่าตอนนี้แอลเซลแห่งฮาร์โมเนียกำลังมาตาม
เจ้าชายกลับทำไมอะ
คนนี้เมียผม...ใครอย่าแตะ

ออฟไลน์ Whatever it is

  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 4283
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 364
    • Panda Playground

ถูกใจให้เป็ด 0
เหอะๆ พระเอกเราเป็นราชามังกรที่เอาแต่ใจจนเลื่องลือจริงๆ  :laugh:
http://pandadev.com - Panda Playground

ออนไลน์ Piaanie

  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 1257
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 117

ถูกใจให้เป็ด 0
ราชามังกรเจ้าเล่ห์จัง น้ำฟ้าใสซื่อ จะรอดได้อีกนานแค่ไหนนี่  +1เป็นกำลังใจจ้า

ออฟไลน์ Heladasless

  • ลูกเป็ดวิ่งซุกซน
  • *
  • กระทู้: 162
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 29

ถูกใจให้เป็ด 0
มังกรรุกฆาต :o
เป็นกำลังใจให้จ้า :L2: :L2:
 :z13: :z13:

ออฟไลน์ darkeyes1

  • ลูกเป็ดวิ่งซุกซน
  • *
  • กระทู้: 199
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 2

ถูกใจให้เป็ด 0
เหอๆ  สวัสดีครับ  อ่านจบแล้วเมื่อคืน  แล้วก็น็อกไปเลย  เอ่อ...
นิยายเรื่องนี้ของปัด...  เด็กอายุสิบหกที่ตัวเท่า  สิบสองสิบสามเหรอ...  แกล้งจุดอ่อนผมนิ!!

เหอๆ เปิดเรื่องเป็นเด็กน่าสงสารมากเลย น่ารับมาดูแล
ต่อมาอยู่ๆก็โดนมือสังหารบุกเข้าห้องนอน  แถมยังมีการพึมพำของโทษอีก
(จะฆ่าคน  ทำไมต้องทำให้เกิดเสียงด้วยอะ ไม่ได้นะคุณนักฆ่า) <<อยากว่างี้แหละตอนเปิดตัวคนลึกลับ
แต่พอนึกออกว่าคนจะฆ่าคือใครก็ "เฮ้ย  อย่านะ  นั่นเด็กที่น่าสงสารนะ จะทำอะไรเนี้ย"

แถม  ฉากผู้ช่วยที่โผล่ออกมาช้า  ทำเอาเคืองนิดๆ  แถมนั่งบ่นเองว่า
ถ้านักฆ่านี่ไม่ต๊องขนาดพูดพล่ามจนเหยื่อรู้ตัวกับ
เอาดาบฟันเฉยทั้งๆที่พูดเหมือนรู้ว่านายเอกเรามีพลังพิเศษด้านนี้
นายเอกเราไปสบายถึงไหนๆแล้ว นี่หรือคนมีฝีมือฝ่ายพิทักษ์ราชวงค์

อึม...  อยากปอกว่า  เปิดตัวนายเอกได้...  หื่นดีแท้  แก้ผ้าโทงๆไม่เกรงฟ้าอายดิน  มั่นใจมากเลยสินะ
แต่โทษที  นายเอกปัดถูกออกแบบให้ปกติก่อนโดนเล้าโลม  ดังนั้นฮิฮิ  เลยลุ้นแต่ฉากอย่างว่า

ตอนแรกเห็นว่า  หนุ่มนั้นเป้นมังกร ตอนที่ปัดเปรยๆ  นึกว่าท่านจะเป็นมังกรที่ทรงพลัง แสนสุขุม
 สงบนิ่งเลือดเย็นจนไม่สนว่าคนอื่นจะรู้สึกยังไงที่ตนแก้ผ้าโทงๆโชว์ร่างเสียอีก
ที่ไหนได้  มังกรรั่วๆตัวหนึ่งนี่นา  แถม  มั่วมามากด้วย เหอๆ 
ไม่อยากให้ได้กับเด็กที่น่าสงสารคนนี้เลยแฮะ แถมมัดมือชกรวบหัวรวบหางนายเอกเป็นคนรักเสียอีก
ทิ้งนายเอกละน่าดู ทำเอาเด็กใสๆใจแตกแล้วทิ้งกันง่ายๆ ผมจะเอาเคียวปาโฟเมตเฉะหัวให้

พูดแล้วเคือง  ไปเฉาะพวกมังกรถ้ำภูเขาไฟดีกว่า "ตายจะให้หมด  เหอๆ  ชอบล่อลวงเด็กดีนักเหอๆ"
(เริ่มเอาเกมส์มาปนกับนิยายแระเรา)

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ ken_krub

  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 3078
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 112

ถูกใจให้เป็ด 0
เป็นกำลังใจให้ครับ

ออฟไลน์ ice-vanilla

  • ลูกเป็ดเดินเตาะแตะ
  • *
  • กระทู้: 83
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 4

ถูกใจให้เป็ด 0
ช้าช้า ได้พร้าเล่มงาม รีบไปเดี๋ยวไก่ตื่น ฮ่าๆๆ

มังกรหื่นนี่เจ้าเล่ห์จริงๆ แต่ชอบอ่ะ ดราโกน่าร้ากกกกก :-[

ออฟไลน์ บางแก้ว

  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 1228
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 97

ถูกใจให้เป็ด 0
ดราโก้น่ารักมากค่ะ  :-[ :-[  ค่อยๆกินนะค่ะพี่ เนื้อเด็กหวานอร่อย เดี่ยวติดคออ  :laugh: :laugh:
แองเซลจะทำยังไงล่ะนี่  :เฮ้อ: :เฮ้อ:

ออฟไลน์ |ψ|PEAT_ZA|ψ|℠

  • ~!!♥!!~
  • สมุนเป็ด
  • *
  • กระทู้: 626
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 51

ถูกใจให้เป็ด 0
มังกรเจ้าเล่ห์ชิบ
¯°•°•★•°•°´¯¤°•★•{{♥The reason the heart loses is that we neglected the needs of our heart.♥}}•★•°´¯¤°•°•★•°•°¯

ออฟไลน์ pinkky_kiku

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 1563
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 101

ถูกใจให้เป็ด 0
กำลังหนุกเรยจ้าคุณปัด ว่าแต่เรื่องนี้คุณปัดจะทำรวมเล่มด้วยมั้ยคะ พิ้งค์แอบอยากได้รวมเล่มด้วยนะ เพราะอย่างนึงคือนิยายแฟนตาซีหาถูกใจยากอ่ะ
ถ้ายังไงรับไว้พิจารณาหน่อยนะจ๊าาา อิอิ ชอบอ๊าาา :o8:
++++คนเรามักจะโง่ในเรื่องของตัวเอง แต่ฉลาดในเรื่องของคนอื่น++++

ออฟไลน์ bulldog17

  • เข้ามาดู❤
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 2982
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 234

ถูกใจให้เป็ด 0
หมั่นไส้พระเอก...เอาแต่ใจ(น้ำฟ้า่)
 
:laugh: :laugh: :laugh:
หรือจะไฟว้ ?

ออฟไลน์ Xenon

  • เป็ดนักขาย
  • สมุนเป็ด
  • *
  • กระทู้: 619
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 416

ถูกใจให้เป็ด +19

ตอนนี้มาสั้น ๆ ก่อนนะคะ ไว้จะมีตอนยาว ๆ ชดเชยแทนแล้วกันน้า  :o8:
ส่วนใครสนใจรวมเล่มเรื่องนี้ (เพิ่งเขียนเองนะ!) ก็คงต้องดูในอนาคตค่ะว่าเรื่องนี้จะออกมายาว หรือสั้น --. ถึงจะสรุปได้อีกทีค่ะ
ป.ล. รักคนอ่านเน้อ แล้วก็ขอบคุณสำหรับคอมเมนต์ค่ะ  :pig4:


------------------------------------
ดวงใจจ้าวมังกร
Act.7 เริ่มหวั่นไหว
   

    ...น้ำฟ้าหลุดพ้นจากอ้อมกอดของราชามังกรได้ในที่สุด เมื่ออีกฝ่ายจำต้องตื่นไปทำงานในฐานะราชา ทั้งที่เจ้าตัวนั้นแสดงสีหน้าออกชัดเจนว่าเบื่อหน่ายอย่างเห็นได้ชัด แต่ก็ถูกคนสนิททั้งย้ำทั้งขู่บังคับลากจะให้ไปทำงานให้ได้

    “ท่านเป็นราชานะขอรับ หากท่านทำผิดเสียเอง แล้วจะเป็นตัวอย่างที่ดีต่อขุนนางในปราสาทได้อย่างไรขอรับ”

    “น่าเบื่อที่สุด ถ้ารู้ว่าน่าเบื่อขนาดนี้ข้าไม่รับตำแหน่งจ้าวมังกรมาก็ดีแล้ว ไม่สิ ...เลิกเป็นตอนนี้ยังทัน เจ้าเป็นแทนข้าทีได้ไหมครีอุส?”

    น้ำฟ้ามองราชาผู้ไร้ความรับผิดชอบสนทนาโต้ตอบกับองค์รักษ์คนสนิทด้วยสีหน้าเอือมระอา ไม่คิดว่านอกจากหื่นกามแล้ว นิสัยอีกฝ่ายยังค่อนข้างเด็กผิดกับร่างกายอันแสนโข่งนั่นลิบลับ

    “ถ้าท่านทำให้ผู้อาวุโสทั้ง 4 ยอมรับ บางทีข้าอาจจะพิจารณาข้อเสนอนี้ดูอีกทีก็ได้”

    ครีอุสตอบยิ้ม ๆ แต่ทำให้คนฟังเบ้หน้า

    “มังกรแก่หัวโบราณสี่คนนั่นน่ะรึ เหอะ! เจอหน้าข้าก็เอาแต่บ่น ๆ ร่ายยาวทั้งวัน  สั่งสอนข้ายังกับข้าเป็นเด็ก ๆ  ถ้าไม่มีเรื่องคอขาดบาดตายอะไรล่ะก็ ข้าไม่มีวันโผล่หน้าไปให้เห็นหรอก!”

     ครีอุสยิ้มน้อย ๆ กับถ้อยคำบ่นนั่น แล้วจึงเอ่ยตอบออกไป

    “พวกท่านผู้อาวุโส เห็นเป็นเช่นนั้น ก็ล้วนแต่จงรักภักดีต่อท่านมากนะขอรับ”

    ดราโกชะงักเล็กน้อย ทำเสียงฮึในลำคอเบา ๆ ก่อนจะผ่อนลมหายใจออกมา

    “ข้าก็รู้...แต่นิสัยอย่างข้าไม่เหมาะกับการเป็นราชาปกครองใคร ข้าก็เคยแย้งพวกเขาไปแล้วตอนก่อนพิธีมอบตำแหน่ง แต่พวกตาแก่หัวดื้อสี่คนนั่นไม่ยอมฟังท่าเดียว ทั้งขู่ ทั้งบังคับให้ข้ารับตำแหน่ง แถมยังอ้างคำสั่งเสียท่านพ่อมาอีกด้วย...ฮึ! แถมพวกท่านพี่ก็อีก เห็นแก่ตัวสิ้นดี...”

    ครีอุสลอบยิ้ม รู้ดีว่าดราโกนั้นเคารพและเชื่อฟังพระบิดาซึ่งเป็นราชามังกรคนก่อนมากเพียงใด และถึงแม้จะมีพี่น้องอยู่ก็ตาม แต่ลูกคนเล็กอย่างดราโกกลับได้รับสิทธิ์ในการครองบัลลังก์ต่อ โดยที่เจ้าตัวก็ไม่ค่อยสบอารมณ์นัก แถมพี่ใหญ่และพี่รองซึ่งรักและเอ็นดูคอยตามใจน้องคนเล็กมาตลอด ก็ยังเห็นดีเห็นงามกับเรื่องนี้ โดยไม่คิดอิจฉาริษยาแต่อย่างใด หากแต่ดราโกกลับมองว่า พวกพี่ ๆ ตัดช่องน้อยแต่พอตัวทิ้งให้เขารับผิดชอบตำแหน่งราชา แล้วตัวเองก็ออกไปท่องเที่ยวค้นหาอิสระภายนอก โดยไม่ต้องทนอยู่ทำงานหนักในปราสาทอย่างเขา

    “คุณมีพี่ชายด้วยหรือ?”

    เสียงน้ำฟ้าที่ฟังอยู่แทรกขึ้นมาเบา ๆ อย่างลืมตัว ก่อนที่เด็กหนุ่มจะรีบเอ่ยขอโทษที่ทำตัวเสียมารยาทถามขัดออกไปเช่นนั้น

    “มีสิ ข้ามีพี่ชายสองคน แต่หล่อแพ้ข้าทั้งคู่นะ”

    ดราโกบอกกับเด็กหนุ่มอย่างอารมณ์ดี ไม่ได้ถือสา ที่อีกฝ่ายเอ่ยแทรกขัดการสนทนาของพวกเขา แต่คนฟังเบ้หน้าอย่างหมั่นไส้ แล้วจึงนึกอะไรบางอย่างก่อนถามต่อ

    “นิสัยเหมือนคุณมากไหม?”

    “ไม่หรอกขอรับ พวกท่านดาร์เรน และท่านเดเนียล แตกต่างออกไปมาก ท่านดาร์เรนเป็นคนเงียบขรึม  จริงจัง ส่วนท่านเดเนียล เป็นสุภาพบุรุษ ดูแลคนเก่ง และอารมณ์ดีอยู่เสมอ”

    ครีอุสชิงตอบเสียก่อนที่ดราโกจะตอบออกไป ซึ่งคำตอบของราชามังกรก็คงไม่พ้น ทั้งคู่เป็นพี่ชายนิสัยไม่ดีเห็นแก่ตัวทิ้งภาระให้เขาดูแลคนเดียวนั่นล่ะ

    “เป็นนิสัยที่ฟังดูดีจริง ผมก็อยากมีพี่แบบนั้นบ้าง... โอ๊ะ”

    น้ำฟ้าอุทานเมื่อคนใกล้ตัวคว้าร่างเขามากอด เพราะราชามังกรเริ่มไม่สบอารมณ์ที่เห็นเด็กหนุ่มซึ่งเป็นที่พึงพอใจ เอ่ยชมชายอื่นต่อหน้าเขา แม้ว่าชายอื่นนั้นจะเป็นพี่แท้ ๆ ของเขาทั้งคู่ก็ตาม

    “ห้ามชมผู้ชายอื่นต่อหน้าข้าอีก ไม่งั้นอย่าหาว่าข้าไม่เตือนนะ...”

    ดราโกกระซิบขู่ น้ำฟ้ามองหน้าคนพูดอย่างหงุดหงิด แล้วเชิดหน้าใส่อย่างไม่ยอมแพ้ แต่คนถูกทำแบบนั้น เห็นแล้วแทนที่ชวนให้โมโห แต่กลับรู้สึกหมั่นเขี้ยวอยากจะจับอีกฝ่ายกดลงไปบนเตียงแล้วทำโทษด้วยวิธีของเขาให้หนำใจเสียเลย

    “อะแฮ่ม!”

    ดูเหมือนว่าครีอุสจะรู้ทันความคิดของผู้เป็นนาย และก่อนที่อีกฝ่ายจะแสดงหนังสดให้เขาดูต่อหน้าต่อตา องค์รักษ์หนุ่มจึงรีบเปลี่ยนเรื่องคุยเสียก่อน

    “ข้าว่านี่ก็ได้เวลาแล้ว หากท่านตั้งใจทำงานให้เสร็จโดยไว ท่านก็จะมีเวลาจะว่างมากขึ้น ทีนี้ท่านอยากจะทำอะไร กับใคร ที่ไหน ก็ไม่มีใครจะมารบกวนท่านได้แล้ว ท่านว่าจริงไหมขอรับ ท่านดราโก”

    ราชามังกรชะงักกึก ทำเสียงฮึมฮำในลำคออย่างไม่สบอารมณ์ แล้วจึงถอนหายใจออกมาแรง ๆ

    “ก็ได้! แต่ถ้าถึงช่วงพักผ่อนของข้า ไม่ว่าจะมีธุระอะไรก็ห้ามมารบกวนแล้วนะ”

    “ขอรับ”

    ครีอุสโค้งให้พลางลอบยิ้ม ส่วนน้ำฟ้ามองชายหนุ่มอย่างชื่นชมกับวิธีจัดการ ‘เด็กโข่งจอมดื้อดึง’ ข้างกายเขา

    “แล้วข้าจะรีบกลับมาหาเจ้านะที่รัก”

    ดราโกรั้งร่างเล็กมาหอมฟอดที่แก้มเนียนนั่นอย่างที่น้ำฟ้าไม่ทันตั้งตัว เด็กหนุ่มหน้าแดงระเรื่อ นึกบ่นต่อว่าอีกฝ่ายในใจ แต่พอเห็นมังกรหนุ่มกำลังจะเดินออกไปจากห้อง เขาก็ชะงักแล้วโพล่งถามอีกฝ่ายทันที

    “ถ้าคุณไม่ว่าอะไร ช่วงเช้านี้ ผมขอไปเดินเล่นรอบ ๆ ปราสาทได้ไหม!”

    ดราโกชะงักกึก ดูสีหน้าบึ้งลงอย่างไม่ค่อยสบอารมณ์นักจนน้ำฟ้าใจฝ่อ แต่เพียงครู่เดียว อีกฝ่ายก็ถอนหายใจ แล้วตอบกลับมา

    “ถ้าเจ้ายอมให้มีองค์รักษ์ตามติดไปด้วย ข้าก็จะอนุญาต”

    น้ำฟ้ายิ้มกว้าง แล้วพยักหน้าหงึก ๆ พอเห็นดังนั้นราชามังกรจึงมีสีหน้าดีขึ้น แล้วยิ้มตอบกลับไป

    “แล้วข้าจะรีบกลับมาหาเจ้านะ”

    รอยยิ้มอ่อนโยนที่นาน ๆ จะมีให้ นอกจากรอยยิ้มเจ้าเล่ห์เอาเปรียบ ทำให้น้ำฟ้าหน้าแดงระเรื่อ แล้วพยักหน้าตอบรับค่อย ๆ สร้างความพึงพอใจให้กับราชามังกรยิ่งนัก จากนั้นราชาหนุ่มจึงเดินฮัมเพลงไปทำงานอย่างอารมณ์ดี จนครีอุสที่เดินไปเคียงข้างกันอดที่จะทึ่งไม่ได้ เพราะไม่เคยมีชายหรือหญิงคนใด ที่ทำให้นายเหนือหัวของตนเป็นถึงขนาดนี้มาก่อนเลย

   

    น้ำฟ้าเดินเล่นที่สวนของปราสาทสักพัก จึงคิดเปลี่ยนใจไปหาพวกพี่สาวที่เขาได้รู้จักในวันแรกแทน ทว่าพอเห็นหน้าเด็กหนุ่มแต่ละคนก็ยิ้มแห้ง ๆ แล้วก้มหน้าก้มตาพลางพูดจากับน้ำฟ้าอย่างนอบน้อมเสียจนคนฟังต้องขมวดคิ้วยุ่ง

    “ทำไมล่ะครับ พูดกันเหมือนเดิมก็ได้นี่ ไม่เห็นต้องพูดสุภาพกับผมเลยนี่ครับ”

    น้ำฟ้าบอกกับทุกคน แต่คนอื่นก็ยิ้มเจื่อน ๆ แล้วพากันหลบตา แม้แต่โซร่าสาวผมแดงที่พูดจาสนิทสนมเอ็นดูเด็กหนุ่มเมื่อวันก่อนก็ยังเป็นดังเช่นคนอื่น ๆ

    “ผมไม่เข้าใจเลย ผมก็ไม่ได้เปลี่ยนอะไรไปสักนิด แล้วทำไมทุกคนที่นี่ถึงเปลี่ยนไปแบบนี้ล่ะครับ”

    เด็กหนุ่มบอกอย่างน้อยใจ ซึ่งโซร่าพอเห็นแบบนั้นเธอก็ถอนหายใจเบา ๆ แล้วจึงบอกกับอีกฝ่าย

    “ก็ตอนนี้ท่านมีสถานภาพเป็นถึงคนรักของท่านจ้าว แล้วจะให้พวกเราพูดจาเล่นหัวไร้มารยาทกับท่านได้อย่างไรล่ะเจ้าคะ”

    น้ำฟ้าชะงัก หน้าแดงขึ้นมาทันที แล้วรีบโพล่งตอบปฏิเสธออกไป

    “ไม่ใช่นะ หมอนั่นแค่ทึกทักเอาฝ่ายเดียวเท่านั้น ผมยังไม่ได้ยอมรับตำแหน่งคนรักอะไรนั่นสักหน่อย!”

    คนอื่น ๆ มองน้ำฟ้าเป็นตาเดียว น้ำฟ้ายิ่งหน้าแดงหนัก แถมพอยิ่งได้เห็นแววตายิ้ม ๆ ของคนอื่น ก็ทำให้เด็กหนุ่มหน้าแดงมากขึ้น เพราะสายตาแบบนั้นของแต่ละคน มันแสดงว่าไม่ได้เชื่อสิ่งที่เขาพูดสักนิด

    “งั้น...ผะ...ผม ขอตัวก่อนนะครับ ไปล่ะ”

    น้ำฟ้าบอกแล้วเดินจ้ำอ้าว ๆ ออกจากห้องครัวไป ซึ่งพอลับร่างเด็กหนุ่มไม่เท่าไหร่ เสียงกรี๊ดก็ดังลั่นครัว พร้อมกับเสียงวี้ดว้ายตามไล่หลังจนคนเดินไปแล้วยังสะดุ้ง

    “ต๊าย! ว่าแล้วไหมล่ะ สงสัยตั้งแต่วันก่อนแล้ว ว่าทำไมถึงต้องให้พวกเราคอยดูแลเอาใจใส่แบบนั้น”

    “แหม! ไม่ใช่แค่นี้นะยะ พวกนางกำนัลที่รับใช้ท่านจ้าว ยืนยันมาเสียหนักแน่น ว่ารายนี้น่ะ ถึงขั้นอาจจะได้เป็นตัวจริงเลยทีเดียว”

    “จริงรึ! ถ้าจริงก็ดีสิ ข้าเชียร์เด็กคนนี้ เอ๊ย! ท่านน้ำฟ้าเต็มที่เลย ออกจะเหมาะสมกับท่านจ้าวราวกิ่งทองใบหยกปานนั้น”

    เสียงของโซร่าที่แว่ว ๆ ออกมา ทำให้น้ำฟ้าหน้าแดงหนักมากยิ่งขึ้น ตอนนี้เขาไม่มีอารมณ์จะเดินเล่นสบาย ๆ แล้ว จึงตัดสินใจกลับห้องตัวเอง เพราะอย่างน้อยก็ไม่มีสายตาสงสัยและสนใจคอยทิ่มแทงจากที่ต่าง ๆ ให้รู้สึกตะขิดตะขวงใจแบบนี้ ถึงแม้จะไม่เห็นตัวเจ้าของสายตาก็ตามเถอะ

   

    ดราโกรู้สึกแปลกใจ ที่พอกลับมาถึงห้อง แต่กลับถูกคนที่นั่งอยู่ก่อนหันมามองเขาด้วยแววตาหงุดหงิด แล้วยังสะบัดหน้าหนีเขาอีกต่างหาก

    “เป็นอะไร? งอนอะไรอย่างนั้นหรือ?”

    มังกรหนุ่มเดินเข้ามาใกล้คนที่นั่งเล่นอยู่ตรงที่นั่งมุมรับแขก แต่น้ำฟ้าก็ยังไม่ยอมหันมามองหน้าเขาอยู่ดี

    “โกรธที่ข้ามาหาเจ้าช้างั้นรึ? นี่ข้าพยายามเร่งมือทำงานเอกสารเต็มที่ แถมยังเสร็จก่อนกำหนดปกติตั้งเกือบสองชั่วโมงแล้วนะ”

    ดราโกตีความเข้าข้างตัวเอง ทำให้คนที่ทำเป็นนิ่งเฉยเริ่มอดทนไม่ไหว

    “ผมไม่ชอบใจที่คุณเที่ยวประกาศให้ใครต่อใครรับรู้ว่าผมเป็นคนรักของคุณ ทั้งที่มันไม่ใช่แบบนั้นสักหน่อย!”

    ราชามังกรชะงัก สีหน้าขรึมลงแถมยังดูเครียดขึ้นจนคนมองสะดุ้ง

    “หมายความว่ายังไง ถ้าเจ้าไม่รู้สึกอะไรกับข้าสักนิด มีหรือจะยอมให้ข้ากอดข้าจูบเจ้าถึงเพียงนั้น?”

    น้ำฟ้าหน้าแดงวาบ กับคำพูดตรง ๆ ไร้การอ้อมค้อมที่มักจะหลุดจากปากของมังกรหนุ่ม แถมยังทำให้เขาสะดุ้งได้แทบทุกครั้งเสมอไป

    “เรื่องนั้นมันไม่เกี่ยวสักหน่อย...ก็คุณเล่นบังคับผม...แบบนั้น”

    ดราโกหรี่ตามองเด็กหนุ่มเบื้องหน้าเขาอย่างพิจารณา แต่พอเห็นสีหน้าเอียงอายปนขุ่นเคืองของเจ้าตัว ก็ทำให้เขายิ้มออก แต่ก็ยังคงซ่อนยิ้มไว้ในสีหน้าแล้วไล่เบี้ยอีกฝ่ายต่อ

    “อ้อ ...อย่างนั้นหรอกหรือ สัมผัสตอบรับของเจ้าที่มีให้ข้า นั่นเพราะเกิดจากการบังคับฝืนใจเพียงเท่านั้นสินะ”

    บอกจบราชามังกรก็พลันมีสีหน้าสลดลงอย่างเจ็บปวด ทำให้คนมองใจหายวาบ น้ำฟ้าจ้องชายหนุ่มอย่างลังเล แล้วจึงตัดสินใจพูดขึ้น

    “กะ...ก็ไม่ใช่เพราะถูกบังคับทั้งหมดหรอก”

    ดราโกลอบยิ้ม แต่ก็แสร้งทำเป็นเหลือบตามองด้วยใบหน้าเคร่งขรึม น้ำฟ้าเห็นดังนั้นก็หน้าแดง แล้วจึงตะกุกตะกักตอบติด ๆ ขัด ๆ กลับไป

    “ก็มีที่ชอบบ้าง...แต่ก็ยังไม่ถึงขั้นรัก...คือมันเร็วไป เราเพิ่งได้เจอกัน ...เรื่องแบบนั้นมันน่าจะใช้เวลา...เอ่อ”

    ราชามังกรกลืนน้ำลายลงคอเมื่อเห็นใบหน้าน่ารักเอียงอายนั่น จนทนแสร้งเล่นละครไม่ไหวอีกต่อไป เขารวบร่างเล็กข้าง ๆ มากอดแน่น จนน้ำฟ้าตกใจ

    “เด็กน้อย ...รู้ไหม ข้าคิดว่าตัวเองโชคดีมาก ที่ได้เจอเจ้าในมิตินี้เป็นคนแรก”

    “ผม...เอ่อ...”

    น้ำฟ้าพูดไม่ออก อยากจะบอกว่าตัวเองโชคร้ายแทนที่เจออีกฝ่าย แต่ก็อดปฏิเสธไม่ได้ว่า หากไม่ได้พบดราโก ชะตากรรมเขาจะเป็นเช่นไรบ้างก็ไม่อาจทราบได้ อย่างน้อย ๆ อ้อมกอดอันอบอุ่นนี้ก็ทำให้เขารู้สึกว่า การพบกันระหว่างเขากับอีกฝ่าย ไม่ใช่สิ่งเลวร้ายอะไรนัก

     “ข้าชอบเจ้านะ ข้าไม่ได้คิดเร่งรัดให้เจ้าตอบรับรักข้า แต่แค่อยากให้เจ้ารู้ไว้ว่า ข้าชอบเจ้า และพร้อมที่จะจริงจังกับเจ้านับจากนี้ไป”

    ดราโกกระซิบพร้อมกับจูบเบา ๆ ที่เส้นผมดำขลับของเด็กหนุ่ม น้ำฟ้าหน้าร้อนวูบวาบ พลางซุกหน้าซบกับอกกว้างของราชามังกรอย่างลืมตัว ส่วนดราโกก็ไม่ได้คิดรวบรัดอะไรจากน้ำฟ้าในยามนี้ เพราะมังกรหนุ่มเริ่มคิดว่า การหัดเรียนรู้นิสัยใจคอของร่างเล็กในอ้อมกอดเขาไปทีละน้อย ก็สามารถสร้างความสุขให้เขาได้อีกอย่างเช่นกัน

   


--- TBC ---
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 02-07-2011 19:09:26 โดย Xenon »

ออฟไลน์ epoch

  • ลูกเป็ดเดินเตาะแตะ
  • *
  • กระทู้: 47
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 2

ถูกใจให้เป็ด 0
น่าร้า..กกค่า
ชอบๆๆน้ำฟ้าที่ซู้ด...จะน่ารักไปถึงไหน
ว่าแต่ดราโกนิสัยดีผิดกับตอนแรกโขเลย

ออฟไลน์ Whatever it is

  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 4283
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 364
    • Panda Playground

ถูกใจให้เป็ด 0
ดราโกเริ่มน่ารักแล้วน้า  :กอด1:
http://pandadev.com - Panda Playground

ออฟไลน์ ice-vanilla

  • ลูกเป็ดเดินเตาะแตะ
  • *
  • กระทู้: 83
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 4

ถูกใจให้เป็ด 0
เป็นเรื่องที่อ่านแล้วรักพระเอกสุดใจ :-[

ดราโกน่าร้ากกกก (ชมทุกตอน  :laugh:)

ชอบเวลาที่น้ำฟ้ากับดราโกอยู่ด้วยกันจัง

 



สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด