Boy's love > นิยายที่โพสจนจบแล้ว

@@โดยLuk{จอมใจนักเลง} พี่บอมย์จอมกะล่อน VS จอมภาคย์เทพบุตรหยิ่งยโส

<< < (18/518) > >>

Wins_Sha:
ชกมวยแน่เหรอบอม

Singhasara:
จอมเสียรู้ไอ้ลุงหื่นมันแล้วงานนี้ ฮ่าาา

debubly:
พี่บอมย์จะทำไรค่ะ

 :o8: :o8:

dolphins:
 :laugh: :laugh: :laugh: เข้าทางลุงเค้าเลย จอมเอ๊ย
ที่ผ่านมายังไม่รู้รึไงว่าลุงมันเจ้าเล่ห์อ่ะ งานนี้เสร็จโจรแหงๆ o18

luxilove:
จอมใจนักเลง
Part 4
เล่นใต้เข็มขัดนี่หว่า?..

.
.
.
.
             เจอหน้าร่มบ่จอย....ไอ้แก่ทำลีลาหักนิ้วบิดคอกร๊อบแกร๊บขู่กูอีก..กลัวตายห่า  เห็นแล้วอยากยอดหน้าสอยร่วง...

             
            “ไงลุง...ไหวเหอะ..วอร์มพอยัง..”  กูกวน...ยืนวอร์มคนละมุม   กลับมาถึงเปลี่ยนเสื้อผ้านัดไอ้แก่

เจอที่ห้องออกกำลังกายมีพื้นที่แทนสนามพร้อม     เจอกูทำเป็นส่ายหน้า..คงนึกว่าจะใส่เกงขาสั้นแบบนักมวย...

กูไม่โง่เลยจัดเกงวอร์มขายาวสีกรมท่ามีแถบข้างขาวกับกล้ามสีขาวซะเลย..ครวยเหอะ...ลูกตามันพาเอากูขึ้นสุดๆ 

มองเหี้ยไรนักหนา


              “พร้อมแล้วคร๊าบบบๆๆหึหึหึ..ว่าแต่แน่ใจนะ..ให้โอกาสเปลี่ยนใจเอ้า!..ว่าไงเด็กน้อย” น้อยพ่องมึงเด๊ะ..ชิส..


              “พร้อมแล้วสวมนวมดิ..”  เกลียดจริง...หน้าแม่งกวนสัด...กูกะมันต่างสวมนวมเฮดการ์ดจนเรียบร้อย   

กระแทกนวมทดสอบดูโอเค...เดินเข้าไปรอมันกลางเวที..ชกแบบไม่ต้องนับยก..ใครออกปากยอมแพ้ก่อนถือว่าเกมส์โอเวอร์

มันเดินเข้ามาประจันหน้า    ตัวต่อตัวห่างไม่ถึงก้าวแบบนี้....แม่งเอ้ย...ไมมันยักษ์ชิบหาย...มึงจะควายไปถึไหน   

ในรุ่นกูสูงหนากว่าเพื่อนแล้วเหอะ...พอเทียบไอ้แก่..แม่งไมกระจ่อยหร่อยไปซะงั้น....แต่ช่างเหอะๆ..

ประเด็นกูต้องปิดเกมส์ให้ไว  เค้าว่าตัวยิ่งใหญ่ยิ่งล้มดัง...มีพื้นที่ให้เลือกเป้าเยอะ...


                 “เอ้า!..พร้อม...แพ้ห้ามงอแงนะเด็กน้อย”  ยังวอนไม่เลิก
 

                 “เออ..พูดมาก..พร้อมนานแล้วเหอะ..” เกลียดชิบ!...แววตาเยาะเย้ยเนี่ยะ...แม่งเรียกกูเด็กน้อยไม่ชอบโคด...

เหมือนมันรู้ว่ากูเกลียด..ถึงได้ย้ำบ่อย...ไอ้แก่มันยั่วโมโห...กูรู้แต่อดปรี๊ดไม่ได้อยู่ดี...


                  “เริ่ม...”  พูดจบฟุ๊ตเวิร์คเข้ารัวหมัดใส่มันทันที   สอง..สามชุด...ห่าสาด..มันไม่สวน

มีแต่ขึ้นการ์ดกันหลบหลีกไปมา...ครวยเหอะ...ยิ้มยักคิ้วใส่กูอีก....

                 กูเดินอัดมันไปซะรอบเวที    เป็นเหี้ยไรเนี่ยะ....ทำเป็นพี่เลี้ยงมวยล่อเป้าให้กูซะงั้น...พลังหมัดกู

มันดันไม่สะทกสะท้านอีก    จะว่าไปไอ้แก่มันลีลาพริ้วหลบไวชิบหาย...คล่องเกิน..กูนึกว่าจะยืดยาดอืดอาด...

ไหนได้แม่งพริ้วยังกะลิง...หรือมันเป็นควายกะลิงลมมาเกิด..เริ่มโมโหละกู..สันขวาน...ทำห่าไรไม่ได้หงุดหงิดโว้ย!...

กูเหนื่อยนะสัดนิ...


                 “โว้ย!..จะชกไหม?...เล่นห่าไรเนี่ยะ”  หยุดตะคอกแม่ง....ปรี๊ดชิบ...
 

                 “อ้าว!..เป็นไรมิทราบคร๊าบ...เด็กน้อย..ชกอยู่ดีดี..กรี๊ดซะงั้น..สะบัดตูดอีกนิดค้อนอีกหน่อยใช่เลยนะนั้น” 

ดูปากแม่งดิ...กูไม่ทนแล้วนะไอ้แก่


                 “ไอ้แก่...มะ..มึง...มึง...อย่าอยู่เลย..ตายซะ..”  เผลอหลุดปากแม่งแล้วกู...ยอมรับตอนนี้ถ้าไม่ได้เอาเลือดปาก

ไอ้แก่ตัณหานี่ออก...อกระเบิดตายแน่


                 “ปากงี้...สมควรโดน..”  ไอ้ฟราย...มันสะบัดนวมหลุดจากมือ  กระชากเฮดการ์ดออกจากหัว   อารามกูงง

ไม่เข้าใจมันทำไร...เสือกรวบตัวกูล๊อคกระชากเข้าไปกระแทกอกซะแรง..กระแทกจริงๆ  ไม่ได้ปะทะ..มันแรงจนเจ็บ

น้ำตาเล็ดเลยกู...แรงควายชิบหาย

                  มันกระชากเฮดการ์ดออกจากหัวกูทันที   ในขณะที่มืออีกข้างก็รวบจับข้อมือกูบิดไขว้หลังล็อคไว้

ด้วยมือข้างเดียว   ตอนนี้กูทั้งเจ็บทั้งงง...ทำเหี้ยไรของมันเงยหน้าจ้องมันกำลังจะอ้าปากด่าไม่ทันแล้ว...


                 “อุ๊บ!...อื้ออออๆๆ...”  ใช่...มันก้มหน้าบดปากจูบสอดลิ้นตะกละตะกามสุดๆ  เพราะไม่มี

ความนุ่มนวลเหี้ยไรเลย   เล่นแรงอ่ะ..กูเจ็บ..ได้แต่ดิ้นขลุกขลักแต่ก็ขยับห่าไรไม่ได้มาก   มันเล่นล๊อคแน่นชิบหาย...

แถมเอามืออีกข้างจับท้ายทอยบังคับเงยหน้ารับจูบหนักหน่วงของมันอย่างตะบี้ตะบัน..กูจะขาดใจตายแล้วเหอะ 

ต้องครางต่ำปะท้วงมันทันที


                   “อื้อ..อือ”  ได้ผล..มันเปิดปากให้กูกระชากอ๊อกซิเจนเข้าปอดเอาเป็นเอาตาย


                   “เฮื้อก..ฮา..ฮา...อึก..อุ๊บ!..” แต่ทำได้ไม่กี่วิ  มันก็ฉกปากลงมาปิดปากกูอีก 

ครั้งนี้มันนุ่มนวลขึ้นมาก   เล่นเอาสมองมึนหัวขาวโพลนทันที..หมดแรงยืนอาศัยพิงอกมันทรงตัว 

เหมือนมันจะรู้มือข้างที่จับแขนกูล๊อคไว้คลายออกเปลี่ยนเป็นโอบกูเข้าแนบอกมันทั้งตัวในขณะที่ปากบดจูบดูดลิ้น

แทบหลุดออกจากปากกูแล้ว...ไอ้สาด...มึงจะแดกลิ้นกูรึไงหวะ..กูเสือกดันลิ้นสู้มันซะงั้น  ไม่เข้าใจตัวเองจริงวุ้ย...

กูงง....เอาเป็นว่ากูมึน...เลยงง...ช่วยตัวเองไม่ได้ตอนนี้....เพราะมือสวมนวมอยู่ทำห่าไรก็ไม่ถนัด....

ตัวก็โดนกอดจนจะจมไปในร่างไอ้เหี้ยมันเหอะ...ขายังเกี่ยวล๊อคกูอีกตะหาก...หน้าก็จับแหงนรับจูบหิวโหยของมัน   

อวัยวะที่พอจะสู้กับมันได้ตอนนี้คงเหลือแต่ลิ้นกูเนี่ยะ...เลยใช้ลิ้นดันสู้แม่งซะเลย..มันดูดลิ้นกู..กูเลยดูดลิ้นมันมั้ง...

มันเกี่ยวลิ้นกู...กูก็เกี่ยวลิ้นมันมั้ง...อย่าไปยอมไอ้จอมบอกตัวเองซะเลย....เพราะฉะนั้นสงครามฟัดกันด้วยลิ้น

ก็กลายเป็นสงครามย่อมๆ  ที่กูกะมันยืนซัดกันนัวอยู่ในตอนนี้...ไม่เข้าใจเหมือนกัน..ชกด้วยหมัดอยู่ดีดี..

ไหงไปมากลายเป็นชกด้วยลิ้นได้หว่า?


                     “หึม..อา..”  เสียงควายคูโบต้าครางต่ำในคอ...สงสัยจะรู้ฤทธิ์กูแล้วดิ...สะใจชิบที่กูสู้มันไม่ถอย

เล่นเอามันครางหึ่มออกมาได้   ใช่กูครางฝ่ายเดียวซะหน่อย...ค่อยรู้สึกได้ชัยชนะกลับมา..กู้ศักดิ์ศรีเอาคืนบ้างเหอะ..

อ้าว!...เห้ยๆ..ไม่มือมันอยู่ไม่สุขแล้วอ่ะ   ดันเลื้อยเข้าเสื้อกูอีก...


                      “อ่า..อือออ”  ตรงนั้นอย่า....ไอ้...ไอ้...อึม..หมดแรงเลยคราวนี้มันไม่ยุติธรรม   เพราะมือมึงไม่ได้สวมนวม 

มันเลยได้เปรียบลูบไปทั่วหน้าท้องก่อนจะไล้สูงขึ้น  จนสะดุดหัวนม..พาเอาขนหัวลุกตั้งชูชัน   เมื่อมันเอานิ้วสะกิดบี้

พร้อมบดจูบไปด้วย   ได้แต่ร้องตะโกนอยู่ในใจเพราะกูตอบโต้มันไม่ได้   ในขณะที่มันใช้มือลวนลามกูไปทั่ว...

ตอนนี้ตกที่นั่งลำบากเป็นรองมันหลายขุม  หมดแรงเลยทันทีที่มันเลื้อยมือเข้าไปในขอบกางเกงวอร์มยางยืดจนได้...

ก่อนจะลูบไล้จอมน้อย..สัมผัสมือหยาบหนาปานใบลานแต่เสือกทำซะนุ่มนวลเล่นเอาตัวเบาโหวงยังกะจะลอยได้

หมดสภาพที่จะต่อกรกับมัน...สมองหยุดความคิดไปในบัดดล  ไม่รู้นานเท่าไหร่ที่สติกูล่องลอย...มารู้สึกตัวอีกที

เมื่อหลังสัมผัสกับฟูกนุ่มรับรู้แล้วว่านี้มันเตียงนอนชัดๆ..สติเริ่มรับรู้ถึงอันตรายก็ต้องวูบลงอีกครั้ง   

เมื่อมือใหญ่รวบกำจอมน้อยกูเต็มมือก่อนจะค่อยๆ รูดรั้งให้อย่างแผ่วเบาจบกันชั่วโมงนี้....
                           




ต่อด้านล่าง

นำร่อง

[0] ดัชนีข้อความ

[#] หน้าถัดไป

[*] หน้าที่แล้ว

ไปที่เวอร์ชันเต็ม