^^"รัก.......ข้ามรั้ว "ไอ้ตัวแสบ" (((ตอนจบ ภาค 1 )))หน้าที่..336 (23/10/2013)
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: ^^"รัก.......ข้ามรั้ว "ไอ้ตัวแสบ" (((ตอนจบ ภาค 1 )))หน้าที่..336 (23/10/2013)  (อ่าน 1148056 ครั้ง)

ออฟไลน์ fangkao

  • เป็ดน้อยร่าเริง
  • *
  • กระทู้: 465
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 57

ถูกใจให้เป็ด 0
หายจร้า ประกาศหาน้องภูด่วนเลย :monkeysad: :monkeysad:

ออฟไลน์ rewshin1

  • ลูกเป็ดเดินเตาะแตะ
  • *
  • กระทู้: 44
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 8

ถูกใจให้เป็ด 0
เข้ามารอ วันนี้วันพุธน้า คุณภูภูมิ *0*

ออฟไลน์ cinquain

  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 1229
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 226

ถูกใจให้เป็ด 0
มาอย่างยาวให้หายคิดถึง  :กอด1: ขอบคุณมากค่ะ
เป็นกำลังใจให้เสมอนะคะ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ CarToonMiZa

  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 6574
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 744

ถูกใจให้เป็ด 0
 :t3: :z2:

ออฟไลน์ BlooD_YAoI

  • สมุนเป็ด
  • *
  • กระทู้: 749
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 30

ถูกใจให้เป็ด 0
 :z3: มาเถอะน้า

ออฟไลน์ fangkao

  • เป็ดน้อยร่าเริง
  • *
  • กระทู้: 465
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 57

ถูกใจให้เป็ด 0
คิดถึงน้องภูน๊า :L3:  :L3: :L3:

ออฟไลน์ CarToonMiZa

  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 6574
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 744

ถูกใจให้เป็ด 0
 :กอด1: :z2:

ออฟไลน์ K.Pupoom

  • ใครยัง "โสด" มาดาวน์โหลด ผมหน่อยยยยยย
  • เป็ดน้อยร่าเริง
  • *
  • กระทู้: 367
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 934

ถูกใจให้เป็ด +30
ตอนที่.....166



"เมื่อไรจะตื่นครับคุณชาย"
"อือออออ"
"ตื่นได้แล้ว สายแล้ว พี่หิวข้าวแล้ว"
"อืม"
"ลุก"
"นี่มันวันหยุดนะพี่พีท น้องภูอยากนอนตื่นสายบ้างไม่ได้หรอไง"
"พูดอะไรฟังไม่รู้เรื่อง" จะรู้เรื่องได้ไงอ่ะ ก็คนพึ่งจะตื่นนอน
"น้องภูจะนอน"
"นี่มันแปดโมงแล้วนะ"
"พึ่งจะแปดโมงแล้วนี้มันก็วันหยุดของน้องภูนะ"
"นอนตะวันจะส่องก้นอยู่แล้ว จะนอนไปถึงไหน"
"ก็คนมันเหนื่อยนิหว่า ก้นระบมไปหมด ช่วงล่างก็หล้า ไม่เป็นน้องภูไม่เข้าใจหรอก"
"ฮ๋าๆๆๆๆ  แล้วทำไมตอนนั้นไม่บอกอ่ะ"
"บอกไปแล้วเคยฟังป่าวล่ะจ้ำเอาจ้ำเอา พรวดๆ"
"งั้นให้นอนตอนอีกครึ่งชั่วโมงแล้วเดี๋ยวพี่มาตามไปทานข้าววันนี้คุณย่าไม่อยู่นะ"
"ไปไหนอ่ะ"
"งานบวช"
"อื้ม เที่ยงค่อยมาเรียก แค่นี้นะ สวัสดี"
"เห้ย" ตอนนี้ไม่ฟังอะไรทั้งนั้นแหละขอนอนต่อ หลับ


พี่พีท.........

เนี่ยแหละครับเมียผม จะงี่เง่าอยู่สองเวลาคือเวลาหิวกับเวลาง่วง นอกนั้นสดใสร่างเริงตามปรกติ
แต่ผมก็รักนะ รักที่เขาเป็นเขาแม้จะอ้อนจะงอแงก็ตาม นั้นแหละคือเสน่ห์อีกอย่าง ยิ่งเวลาอ้อนนะ
ต่อให้ใจแข็งแค่ไหนก็ต้องใจอ่อนทุกที ไม่ใช่แค่ผมคนเดียวนะ แม้แต่คุณย่าเองก็ตามเถอะ
เจ้าตัวเล็กตัวแสบอ้อนขออะไรก็ให้ก็ตามใจหมด แม้แต่ไอ้ผักพี่ชายของเขาก็ตาม เป็นคนเดียวที่ไม่ค่อยตามใจ
แต่เวลาเจอน้องอ้อนเข้าไปทีไรก็ใจอ่อนทู๊กกกกกที........

"อ้น มีไรทานบ้างเช้านี้"
"เยอะเลยพี่ น้องภูล่ะ"
"ไม่ยอมตื่นอ่ะ ปลุกมากก็ไม่กล้า เดี๋ยวโดนเหวี่ยง"
"ฮ่าๆๆ น้องเรียนเหนื่อยน่ะพี่ให้นอนเถอะ ปรกติก็ตื่นแต่เช้า นอนก็ดึก"
"อื้ม ขอกาแฟให้พี่แก้วสิ"
"จะดีหรอพี่เดี๋ยวคนที่หลับอยู่ลงมาเจอก็โดนบ่นหรอก"
"อื้ม งั้นน้ำเต้าหู้ก็ได้ ขอแก้วให้พี่ใบ"
"ทานข้าวเลยไหมพี่"
"ไม่อ่ะ รอทานพร้อมเจ้าตัวแสบดีกว่า"
"โอเคๆ"
"แล้วไอ้บุ้งไปไหนเนี่ย"
"รดน้ำต้นไม้อยู่หน้าบ้านอ่ะครับ" แล้วอ้นก็เอาแก้วมาเทน้ำเต้าหู้ให้ผม
"พวกเราไม่ได้เจอไอ้ก๊วนตัวแสบนานแล้วนะ"
"สงสัยเรียนกันหนักมั้งพี่ เมื่อวานอ้นคุยเฟซกับโยชิมันก็บ่นว่าอิคทำแต่การบ้านดึกๆดื่นๆไม่ค่อยได้ไปเที่ยวไหนกัน"
"สงสัยปิดเทอมต้องพาไปเที่ยวซะหน่อยแล้ว คิดถึงเหมือนกัน"
"ใช่พี่"
"อ้นถ้าหิวข้าวก็ทานข้าวก่อนเลยนะไม่ต้องรอพี่ เดี๋ยวพี่ออกไปข้างนอกแป๊ป"
"ถ้าน้องภูถามว่าพี่ไปไหนอ่ะ"
"ไปโลตุ๊ส"
"โอเค"
แล้วผมก็กระดกน้ำเต้าหู้จนหมดแก้ว แล้วก็ขับรถออกจากบ้านไปกะว่าจะไปซื้อผลไม้ซะหน่อย
เดี๋ยวเจ้าตัวแสบตื่นมาจะต้องโวยวายแน่ๆเพราะคุณย่าไม่อยู่ไม่มีคนคั้นน้ำส้มให้ดื่ม
ปรกติน้องภูจะทานผลไม้ทุกวันเรียกว่าทานได้ทั้งวันแหละ เหตุนี้ด้วยมั้งเลยทำให้ผิวดีผิวสวย
เดินเลือกผลไม้อยู่ เจ้าตัวแสบก็โทรเข้ามาแล้ว.......
"ตื่นแล้วหรอ"
"พี่พีททททททททททท"
"ครับบบ"
"ปวดหัวอ่ะ"
"อ่าว เมื่อเช้ายังแจ้วๆอยู่เลย ไปหาหมอไหม"
"ไม่อ่ะ เดี๋ยวทานยาก็คงดีขึ้นมั้ง โทรมาบอกแค่เนี่ยแหละก่อนนะ"
"อ่าวเห้ย แล้วทานข้าวทานยายัง"
"ทานยาแล้ว"
"อืมๆเดี๋ยวพี่รีบกลับ"
"ครับ"
นี้ก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง เวลาไม่สบายจะต้องอ้อนให้ผมอยู่ข้างๆเสมอ ตื่นมาต้องเห็น
ไม่อย่างนั้นจะโวยวายแล้วก็เอาแต่ใจเป็นอย่างมาก เนี่ยแหละเมียสุดที่รักของผม ขี้อ้อนไหมล่ะ
ผมรีบจ่ายเงินแล้วก็กลับบ้านโดยด่วน เมื่อคืนก็ตัวอุ่นๆ ไอ้ผมก็นิสัยเสียชอบนอนกอดเมียแบบไม่ใส่เสื้อผ้า
ถ้าคุณย่ารู้มีหวังโดนบ่นแน่ๆเลย เนี่ยแหละ ความอลเวงของเราสองคน
ขับรถกลับมาอย่างว่องไว ห่วงเมียนั้นแหละใครจะเอาไปล้อก็ไม่แคร์หรอก ครุคริ
"น้องเป็นไงบ้างอ้น"
"เห็นบ่นปวดหัวอ่ะครับ อ้นเลยให้ทานข้าวทานยาหลับไปแล้วครับ"
"มีไข้ไหม"
"ไม่ได้วัดอ่ะ น้องหลับไปก่อน พี่พีทขึ้นไปดูน้องเถอะครับ แต่อ้นเช็ดตัวให้แล้วนะ"
"ขอบใจมาก"
ผมรีบขึ้นมาดูน้องภู พร้อมถุงผลไม้ที่เผลอตืดมือขึ้นมา เปิดประตูเข้าไปก็เห็นเจ้าตัวแสบนอนหลับสบาย
ผมเอามือไปแตะที่หน้าผากแล้วก็แก้ม อืมตัวไม่ร้อนเท่าไร เดินไปเอาผ้าชุบน้ำมาเช็ดตัวให้อีกที
แต่เจ้าตัวเหมือนจะรู้สึกตัวลืมตามองผม
"ปวดหัวไหม"
"หายแล้ว"
"แต่ตัวยังอุ่นๆอยู่เลย หิวข้าวหรือเปล่า"
"พี่อ้นให้ทานแล้ว"
"ไปหาหมอไหม"
"ไม่อ่ะ ดีขึ้นแล้ว ไปไหนมา"
"ไปซื้อผลไม้ที่โลตัสมา"
"อื้ม"
"ทานไหมเดี๋ยวพี่ปลอกให้"
"ไม่เอา พี่พีททททท"
"ครับ"
"นอนกอดน้องภูหน่อยได้ไหม"
"อ้อนอีกแล้ว พี่ก็อยู่ข้างๆนี่ไง"
"ไม่อยากกอดน้องภูหรอ" แล้วทำหน้าอ้อนซะขนาดนี้ผมจะไม่กอดได้ไงล่ะ
"อยากสิครับ" แล้วเจ้าตัวแสบก็หลับตาอีกครั้ง ผมเดินไปเข้าห้องน้ำ แล้วก็มานอนกอดเมีย
น้องภูนอนนิ่งจับมือผมไว้ แล้วสักพักก็หลับไป ผมค่อยๆคลายอ้อมแขนออก แล้วก็จับให้น้องภูนอนในท่าสบาย
ผมนั่งพิงไปกับหัวเตียง มองคนที่นอนหลับสบาย เห็นแก้มป่องๆก็อดยิ้มไม่ได้ ปากแดงๆเวลาไม่สบายยิ่งแดงจัด
น่ารักเป็นบ้าน เมียใครว่ะ ฮ่าๆๆ ผมนั่งเล่นไอแพดไป นอนเฝ้าเมียไป จนเที่ยง อ้นก็เข้ามาในห้อง
"น้องเป็นไงบ้างพี่"
"ยังไม่ตื่นเลย"
"อื้ม นอนยาวเลย อ้นทำข้าวต้มไว้ให้น้องนะครับ เดี๋ยวอ้นจะไปทำธุระกํบบุ้ง พี่พีทจะเอาอะไรไหมครับ"
"ไม่หรอก ขับรถกันดีดีล่ะ ไม่ต้องห่วงน้องเดี่ยวพี่ดูแลเอง"
"ครับ"
ผมยังคงนอนเฝ้าน้องภูอย่างมีความสุข สักพักก็เริ่มบิดตัวแล้วก็ลืมตามองผม ปริบๆ
"หิว" นั้นไง ตื่นมาก็หิว
"เดี๋ยวพี่ไปเอาข้าวต้มมาให้ พี่อ้นเขาทำไว้ให้"
"หิวพี่พีท"
"ฮึ"
"ฮ่าๆๆๆ" ยิ้มได้แล้วสงสัยจะหาย
"อยากโดนหมอฉีดยาหรอ"
"หิวข้าว"
"รอแป๊ป"
"เดี๋ยวลงไปทานข้างล่างก็ได้"
"ทานบนนี่แหละ"
แล้วผมก็ลงไปเอาข้าวต้มลงมาให้เมียอันเป็นที่รัก ยิ่ง
"มาแล้วครับบบ ข้าวต้มร้อนๆ อร่อยๆ"
"รู้ได้ไงว่าอร่อย"
"ลองชิมแล้ว ลุกขึ้นนั่งเดี๋ยวพี่ป้อน"
"มันก็ต้องแบบนั้นอยู่แล้ว" แล้วผมก็นั่งป้อนข้าวเมีย
"เอาหมูเยอะๆ"
"ป่วยจริงหรือการเมืองเนี่ย"
"จริงดิ เป่าด้วยมันร้อนอ่ะ" เริ่มเรื่องเยอะแล้ว แสดงว่าหายแน่นอนแบบนี้
"อย่ากัดช้อนสิ เดี๋ยวดึงฟันร่วง"
ป้อนกันไปทะเลาะกันไป แต่มีเขาคนเดียวนั้นแหละที่ทะเลาะ ผมก็ตามใจทุกอย่าง ป้อนข้าวแล้วก็ตามด้วยผลไม้
ครบถ้วนเอาใจเขาหน่อยอาทิตย์ที่ผ่านมาใช้งานเขาเยอะ ทั้งงานราษฎร์งานหลวงไม่ได้ขาด
"อิ่มแล้ววววว"
"อิ่มแล้วก็ทานยาแล้วจะได้นอนพัก"
"ไม่เอาแล้วไม่นอนแล้ว ไม่ทานยาแล้วด้วยหายแล้ว" แล้วไอ้ดื้อก็ลุกไปเข้าห้องน้ำ
"เห้ย อย่าดื้อ" แล้วมันก็ฟังที่ไหนล่ะ สะบัดก้นเข้าห้องน้ำไป สักพักก็ออกมา หัวเปียกมาเลย ไม่รู้ล้างหน้าแบบไหน
"มานี่พี่เช็ดหน้าเช็ดผมให้"
แล้วเจ้าตัวแสบก็มานั่งยื่นหน้าให้ผมเช็ดหน้าเช็ดผม ทำไมวันนี้มันอ้อนขนาดนี้เนี่ย น่ารักเวอร์
"ผมหน้ายาวแล้วนะ ตัดหน่อยไหม"
"ตัดทั้งหัวเลยได้ป่ะ"
"ไว้ยาวๆก็น่ารักดี เอาไว้มัดจุก พี่ชอบน่ารัก"
"แล้วตัดหน้าม้าได้ป่ะ ตัดโค้งๆแบบเนี่ย"
"แล้วแต่สิ แต่ตัดข้างหน้าทางนี้สั้นทางนี้ยาว ดีม๊ะ ซอยไล่ๆลงมาอ่ะ"
"ตามใจพี่พีทสิ"
"เอ้า หัวใครก็หัวคนนั้นสิ"
"แล้วทำไมไม่ให้ตัดสั้นอ่ะ"
"ก็ผมน้องภูนิ่มแล้วก็หอมด้วย พี่ชอบ"
"อื้อ"
"ป่ะทาแป้ง พี่หิวแล้ว"
"ก็ลงไปทานดิ"
"จะนอนใช่ไหม"
"เปล่า นอนเล่นเกมส์ "
"เดี๋ยวพี่ขึ้นมา อย่าซนล่ะ"
"ครับบบบ"


น้องภู.....................

จะซนอะไรล่ะ ก็นอนเล่นอยู่บนห้องมีอะไรให้ซนหรอไง เบื่อจะแย่ กระโดดลงจากเตียงแล้วเดินไปที่ระเบียง
มองไปรอบๆ เห็นคนขี่จักรยานผ่านหน้าบ้าน ไอ้มดแดงหลับอยู่ใต้ต้นมะม่วง ใบมะม่วงหล่อลงไปที่หัวมัน
มันก็นอนเฉยๆไม่ไหวติง มะม่วงออกลูกเต็มต้น เก็บดีกว่า ค่อยๆปีนระเบียงโน้มกิ่งต้นมะม่วง
"ลงมาเลย!!!!!!!!!!!!"  เสียงดุดังก้องมาจากในห้องนอน พี่พีทเดินเข้ามา
"แฮ่"
"เดี๋ยวก็ตกลงไปหรอก"
"ลิงจะตกต้นไม้ได้ไงล่ะ"
"เข้ามาเลย"
"อยากทานมะม่วง"
"ในครัวมี"
"เด็ดทานจากต้นมันได้วิตมินครบถ้วนมากกว่านะ"
"เดี๋ยวโดน เดี๋ยวไข้กลับโดนตีแน่"
"พี่พีทททททท"  อ้อนก่อน อิอิ
"อะไร"
"ทานข้าวดิ เดี๋ยวเย็นนะ"
"เข้ามาปิดประตู เปลืองไฟ"
"ง่ะ"
ค่อยๆเลื่อนประตูปิด ปิดม่านแล้วก็เดินเข้ามาในห้อง สายตาที่จ้องมองเหมือนจะกินเลือดกินเนื้อ
มองสบตาแล้วก็ยิ้มให้ เดินเข้าไปในห้องน้ำ กลัวจนฉี่แตกเลยงานนี้ ฮ่าๆๆ  กลั๊วกลัว
พี่พีทนั่งทานข้าวแล้วก็ดูทีวี ผมก็โดดขึ้นเตียง นั่งเล่นไอแพด แล้วก็ค่อยๆเลื้อย จนหลับไป
มารู้สึกตัวอีกทีก็ตอนที่มีมือใหญ่ๆมาสัมผัสที่หน้าผากแล้วก็แก้ม ค่อยๆลืมตามองแล้วก็ยิ้มให้
"ปวดหัวไหม" ผมก็ส่ายหน้าเบาๆแล้วก็ยิ้มให้
"หิวข้าวเปล่า?"
"หิว"
"จะทานในบ้านหรือจะออกไปหาอะไรทานข้างนอก"
"แล้วแต่"
"อยากทานอะไร"
"ทาโก๊ะยากิ เมื่อกี้ฝัน ยังไม่ได้ทานเลย ตื่นก่อน"
"หืมม" พี่พีมยิ้มเบาๆ
"จะพาไปไหนอ่ะ"
"อยากไปไหนก็พาไปทั้งนั้น ลุกขึ้นแต่งตัวสิ"
"ไปใกล้ๆแถวนี้แหละ ขี้เกียจอาบน้ำแต่งตัว"
"ตามใจ"
เราสองคนก็ใส่ขาสั้นเสื้อยืดลากรองเท้าแตะ ไปหาอาหารญี่ปุ่นแถวๆนี้ทาน
"ใส่หมวก" พี่พีทเอาหมวกมาใส่ให้ แล้วก็กอดคอผมเดินเข้าไปในห้างสรรพสินค้า
"ตัวยังอุ่นๆอยู่เลย"
"ก็เดินผ่าเเดดมามันก็อุ่นดิ หายแล้ว"
"ดื้อ"
"แล้วรักป่ะล่ะ"
"มากที่สุด"
"พี่พีทๆ ไอติมก่อนได้เปล่า"
"ตามใจสิ"
เราก็เลยไปยืนซื้อไอศครีมกัน อร่อยนะ อันละสิบบาท ฮ่าๆๆ
"ก็อยากทานไก่ทอดเหมือนกันนะ"
"เอาไงแน่"
"เอาทาโก๊ะดีกว่า อุตส่าห์ฝัน" พี่พีทก็ยิ้ม แล้วเราสองคนก็เดินไปที่ร้านกัน นั่งรอคิว
"เดี๋ยวพี่ไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ จะไปด้วยกันไหม"
"ไม่อ่ะ เดี๋ยวโดนแซงคิว หิวแล้ว"
 ก็เลยนั่งรอคิวไปเล่นเกมส์ไป แล้วก็มีผู้หญิงกลุ่มหนึ่งมายืนข้างๆ รวมตัวกันสามคนก็เปิดฉษกนินทาล่ะสิ

"ผู้ชายอะไรว่ะขาโคตรเนียนเลย " เราคงผิดสินะที่ขาเนียนแล้วใส่ขาสั้นมาเนี่ย
"หน้าเหมือนตุ๊กตาอ่ะ น่ารักว่ะ"
"เบาๆหน่อยสิมึง เดี๋ยวน้องเขาก็ได้ยินหรอก มึงว่าน้องเขาเป็นป่ะ"
"จะเหลือหรอ เดี๋ยวนี้ผู้ชายพอโตหน่อยก็เป็นสาวกันหมดแล้ว" ฮ่าๆๆ อิป้าคนนี้ขำดี น่าจะเป็นพนักงานออฟฟิศกันนะ
"ถ้ากูเป็นผู้ชาย เจอน้องเขากูก็อาจจะเอานะ ขาสวยหน้าสวยผิวสวย ดูพวกเราสิ"
"ถึงว่าผู้ชายสมัยนี้นิยมมีเมียเป็นผู้ชาย"
"เห้ยๆๆๆ ดูผู้ชายคนนั้นดิ หล่อโฮก ผู้ชายแท้แน่นอน เห้ยดูดิ เขายิ้มให้พวกเราด้วย"
"เทพบุตรชัดๆอ่ะ"

"ยังไม่ได้คิวอีกหรอ"
"อีกคิวเดียวใกล้แล้ว" พี่พีทเดินมาหาผม แล้วก็ขยับหมวกที่ผมใส่อยู่ เป็นหมวกไหมพรม
ผมก็หันไปมองป้าๆสามคนนั้น แล้วก็ยิ้มให้ แหม๋ นินทากันประชิดตัวเลยนะ หน้าทั้งสามคนดูผิดหวังมาก
แล้วก็ถึงคิวเราที่ได้เข้าไปทานอาหาร ผมหันไปยิ้มให้ป้าสามคนนั้น แล้วก็โค้งคำนับเบาๆหนึ่งที

"น้องเขาได้ยินที่พวกเราคุยกัน"
"ก็เออสิ"

ผมเดินเข้ามาในร้านแล้วก็เล่าให้พี่พีทฟังพี่พีทก็ยิ้มใหญ่
เราสั่งอาหารกัน แล้วก็รอ......  ป้าพวกนั้นก็ได้โต๊ะ เยื้องๆกับเราสองคน
"ไปหาพี่หมอหยกไหม ให้พี่หมอหยกตรวจให้ละเอียด"
"ไม่ได้เป็นไรซะหน่อย"
"ทำเป็นเก่ง ใกล้สอบแล้วนะ เดี๋ยวไม่สบายไปจะยุ่ง"
"ก็ปล่อยให้น้องภูนอนเร็วๆบ้างสิ" ผมรู้ว่าพี่พีทเข้าใจที่ผมบอก แต่มันทำเฉย ฮ่าๆๆ
"เอายำสาหร่ายไหม"
"เอา"
"พี่ว่าเหมือนมีคนคอยจ้องมองเราสองคนนะ"
"ป้าสามคนนั้นใช่ไหม"
"อื้ม"
"ฮ่าๆๆ ช้่างแกเถอะ แกยังคงไม่ชินกับยุคที่เขาเปิดกว้างเรื่องเพศ"
"เออนิ พี่ฟ้าเขาติดต่อมาให้ไปลงปกอีกแล้วนะ แต่เป็นปกใน"
"ไม่รับ"
"ทำไมอ่ะ"
"ไม่ชอบเจ้าของบริษัท แล้วก็ไม่รับงานปกในด้วย"
"อัยย่ะ"
"แล้วพี่พีทบอกพี่ฟ้าไปว่าไง"
"บอกว่าน้องกำลังสอบ อยากให้น้องโฟกัสเรื่องเรียนมากกว่า"
"เยี่ยม"
"แล้วถ้าเจ้าอื่นติดต่อมาล่ะ"
"รับสิ เงินทั้งนั้น"
"อยากได้เงินไปทำอะไรเยอะแยะ"
"ก็เดี๋ยวถ้าแม่กลับมาแม่จะได้ไม่ลำบากไง น้องภูจะได้เอาเงินไปขอซื้อบ้านของน้องภูจากเพื่อนคุณย่าคืน"
"มันไม่ใช่ถูกๆนะ เดี๋ยวพี่ซื้อให้"
"ไม่เอาหรอก มันไม่ใช่เงินน้อยๆ อีกอย่างมันก็ดูยังไงก็ไม่รู้ เหมือนน้องภูมาหลอกพี่พีทกอบโกยเอาโน้นเอานี้"
"ทำไมพูดแบบนี้ พูดเหมือนพี่เป็นคนอื่น"
"ไม่ใช่อย่างนั้น เพียงแต่ว่า ไม่รู้ดิ ไม่รู้จะอธิบายยังไงอ่ะ"
"เราเหมือนคนๆเดียวกัน น้องภูอยากได้อะไรพี่จะหามาให้ โอเคไหม"
"ทำไม"
"พี่รักน้องภูไง แล้วน้องภูก็ไม่ใช่คนที่อยากได้อะไรพร่ำเพรื่อ"
"อืม แต่บ้านมันราคาแแพง น้องภูขอซื้อด้วยตัวเอง แค่ค่าเรียนค่าอยู่ค่ากินที่พี่พีทออกให้ทุกวันนี้มันก็มากพออยู่แล้ว"
"เอาอีกแล้วนะ เลิกพูดแบบนี้แล้วก็เลิกคิดด้วย มันเป็นหน้าที่ของพี่ที่พี่ต้องดูแลคนที่พี่รัก"
"จ้ะ" ต้องรีบสรุปใจความให้เร็วที่สุด เดี๋ยวบ่นยาวอีก พี่พีทอ่ะเป็นคนขี้น้อยใจนะ กลัวเมียไม่รัก
แล้วอีกอย่างเป็นคนที่ต้องให้คนที่รักอยู่ภายใต้การควบคุมของตัวเองทุกเรื่อง จะต้องรู้ทุกเรื่องของเมีย
แต่ผมชอบนะ มันคือความห่วงใยที่ดูเวอร์ๆดี มันอบอุ่น อบอุ่นจนทดแทนความรักของพ่อกันแม่ได้
"เดี๋ยวโทรหาไอ้ผักซะหน่อย ไม่ได้เห็นหน้าเลยวันนี้"
"เห็นหน้ากันก็คอยจะงับหน้าแข้งกันตลอด"
"คนนะไม่ใช่หมีคุมะ  ฮัลโหลผัก อยู่ไหนอ่ะ"
"ราชรี"
"ไปทำไมอ่ะ"
"เที่ยวดิ พาพี่สะใภ้แกมาเลี้ยงแกะ"
"เห้ย ทำไมไม่ชวนน้องอ่ะ"
"ก็เสือกไม่สบายเองนิ"
"จะฟ้องคุณย่า"
"ฟ้องทำไม เอาเรื่องอะไรไปฟ้องหรือจะสร้างเรื่องขึ้นมาเอง ถนัดอยู่แล้วนิ"
"แค่นี้นะ"
"เห้ยยยยยย"  กดวางสายไปเลย

"พี่พีททททท ไอ้พี่ผักมันไปเที่ยวอ่ะ"
"อื้มรู้แล้ว พี่ใช้ให้ไปดูสถานที่ ลูกค้าจะจัดงานแถวนั้น"
"แล้วทำไมไม่บอกล่ะ"
"บอกแล้วคิดว่าจะให้ไปหรอ อยู่บ้านอ่านหนังสือดีแล้ว"
"โหยย แต่น้องภูอยากไปนะ"
"ก็ไว้สอบเสร็จ ปิดเทอมอะไรงี้ค่อยไปก็ได้นินา"
"ไม่เอาอ่ะ ไอ้พี่ผักมันได้ไปก่อนอ่ะ"
"มันไปตอนนี้ก็ร้อนอากาศไม่ดีหรอก"
"ไม่จริง"
"จริง อย่างอแง อ่ะ ทานนี้ เดี๋ยวเย็นไม่อร่อย"
"เห้อๆๆๆ อยากไปอ่ะ"
"เดี๋ยวปิดเทอมพาไป ร้องอ้อนเป็นเด็กๆไปได้ โน้นเห็นไหมมีคนแอบถ่ายรูป ชูสองนิ้วให้เขาสิ"
ไอ้ผมก็บ้าจี้ชูสองนิ้ให้ พวกป้าๆนั้นก็แอบยิ้มแอบขำกันใหญ่ ทานอาหารกันจนเกลี้ยงก็ได้เวลาเดินย่อย
"เย็นนี้เราทำอะไรทานกันไหม บาร์บีคิวดีป่ะ เดี๋ยวชวนเพื่อนๆมา"
"ตามใจสิ แต่ลองโทรไปชวนเพื่อนก่อน ว่างกันหรือเปล่า"
"โอเค"

"โยชิ เย็นนี้ว่างไหม" ผมโทรไปหาไอ้โยชิ้
"โยชิอ่ะว่างพี่ภู แต่ไม่รู้ไอ้พี่อิคมันว่างเปล่า มันพึ่งนอนไปเมื่อเช้า เมื่อคืนมันทำงานจนดึกๆดื่น"
"หรอ งั้นไม่เป็นไร"
"พี่ภูมีไรหรอ"
"ก็พี่จะทำบาร์บีคิวก็เลยจะชวนมาทานกันอ่ะ"
"งั้นโยชิไป"
"แล้วอิคอ่ะ"
"ก็ช่างมันดิ เดี๋ยวโยชิไปเลยนะ แต่งตัวก่อน พี่ภูอยู่บ้านใช่ป่ะ"
"เปล่าออกมาซื้อของ แต่กำลังจะกลับแล้ว"
"โอเคงั้นเดี๋ยวโยชิไปนรอที่บ้านนะ"
"พี่น่าจะถึงก่อนแหละ เดี๋ยวพี่โทรชวนคนอื่นๆก่อนนะ"
"จ้ะ แล้วเจอกันนะ"
"โอเค"
แล้วผมก็โทรชวนคนอื่นๆ ทุกคนบอกว่าจะพยายามมาให้ได้ ผมก็เลยไปซื้อของเตรียมทำปาร์ตี้เล็กๆเย็นนี้ที่บ้าน
เมื่อซื้อของเสร็จแล้วก็เข็นรถออกมาจากห้างสรรพสินค้า
"ไม่เอาน้องภูจะเข็นเอง"
"ตัวก็เล็กทำซ่า เดี๋ยวไปขูดรถคนอื่นจะให้เดินกลับบ้าน"
"ทำได้หรอ ลองแยกห้องนอนให้ได้ก่อนเหอะ"
"ชิส์" พี่พีทมันก็ดึงหมวกที่ผมใส่ มาคลุมหน้าผม
"โอ๊ยมองทางไม่เห็น"
"ฟ๊อดดดดด" แล้วพี่พีทมันก็ขโมยหอมแก้มหลังจากที่ดึงหมวกขึ้นแล้ว
"ไอ้บ้าพี่พีทนิ อายคนอื่นอื่นเขาบ้างดิ"
"อายใครอ่ะ"
"คนเต็มเลยไม่เห็นหรอไงเนี่ย"
"แล้วไงอ่ะ ก็แค่หอมแก้มใครๆเขาก็หอมกัน"
"ไม่พูดด้วยแล้ว"
"อายหรอมีแฟนหล่อขนาดเนี่ย"
"อาย"
"อายทำไม"
"หน้าไม่อาย เข้าใจม๊ะ เปิดรถ"
"เวลางอนแบบเนี่ยน่ารักมากเลยรู้ป่ะ อยากจะแวะโรงแรมข้างทางแถวนี้จัง ฮ่าๆๆ"
"คงเคยบ่อยล่ะสิ ไปหิ้วเด็กมาแล้วก็แวะม่านรูดอ่ะ"
"ไม่เคย ว่าจะลองวันเนี่ย ลองกับเด็กดื้อ"
"เชอะ" แล้วเราสองคนก็ช่วยกันเอาของเก็บท้ายรถ ผมก็เดินไปนั่งพี่พีทก็มาสตาร์ทรถ แล้วก็เข็นรถเข็นหลบ
"ไม่ลืมอะไรนะ"
"คิดว่าไม่นะ"
"เดี๋ยวลืมซื้อต้องออกมาอีกนะ"
"ดี ชอบ ได้มาอ่อยผู้ชาย"
"ก็ได้แค่อ่อย"
"แค่อ่อยคนบางคนก็หึงจนหน้ามืดแล้ว"
"รู้แล้วยังจะทำ มีความสุขมากสิที่เห็นพี่ทุกข์ใจอ่ะ"
"คงงั้นมั้ง"
"คืนนี้เจ็บตัวหนักแน่"
"ก็ไม่มีคืนไหนนิที่ไม่เจ็บ"
"ฮ่าๆๆๆ" ทำมาเป็นหัวเราะชอบใจ ไอ้แก่เอ๊ย........

รถขับออกมาจากห้างสรรพสินค้า ไอ้โยชิก็โทรมา
"ว่าไงโยชิ"
"พี่ภูจะเอาอะไรไหม โยชิอยู่ซุปเปอร์มาร์เกต"
"ไม่เอาอ่ะ พี่ซื้อของมาทำบาร์บีคิวนะ โยชิอยากทานอะไรเพิ่มก็ซื้อมาสิ"
"ครับ"
"มากะใครอ่ะ"
"ผัวค่ะ"
"อืมเริ่ด เออๆๆโยชิฝากซื้อเฟร้นฟรายหน่อยดิ ที่มันยังไม่ได้ทอดอ่ะ ที่แช่แข็งไว้อ่ะ เอาแท่งใหญ่ๆนะ"
"พี่ภูชอบของใหญ่ๆหรอ "
"เออ อินี้"
"ฮ่าๆๆ โอเคเดี๋ยวซื้อให้ เอาอะไรอีกเปล่า"
"แค่นี้แหละ"
"จ้า แค่นี้นะ"
"อื้ม"

"โยชิหรอ"
"อื้ม มันโทรมาถามว่าจะเอาอะไรอีกเปล่า"
"วันหลังออกจากบ้านไม่ต้องใส่แล้วนะกางเกงขาสั้นอ่ะ พี่ก็ลืมดู ตอนยกขาขึ้นมานั่งบนเก้าอี้ที่ร้านอาหารไม่รู้สั้นไปถึงไหน"
"ก็สั้นมาถึงนี้ไง อีกนิดเดียวน้องภูน้อยก็จะออกมาสูดบรรยากาศแล้วล่ะ"
"ยังจะมา พี่จริงจัง"
"ใต้โต๊ะใครเขาจะมาดู"
"มันต้องมี"
"อย่าเวอร์ให้มันมาก ตั้งใจขับรถเถอะ มองแต่ขาอยู่นั้นล่ะ"
"ขนาดพี่เห็นทุกวันยังอดมองไม่ได้ แล้วคนที่เขาพึ่งเห็นล่ะ"
"พอๆๆ จบ"
"ไม่เคยเข้าใจพี่บ้างหรอก"
"ถ้าไม่เข้าใจ คงด่าไปนานแล้ว จบยัง"
"จบก็ได้"
"นับวันจะยิ่งทำตัวเป็นคนแก่ขี้บ่น"
"ก็เมียน่ารักนิหว่า"
"อื้ม"

กว่าจะถึงบ้านก็เล่นเอาคอแห้ง พี่พีทมันชอบแบบเนี่ย นิสัยเด็กง้องแง้ง นิสัยเด็กแต่กับเมียเนี่ยแหละกับคนอื่นไม่เป็น
"เอาของลงด้วยนะสามี"
"จ้า" ปวดฉี่ก็เลยรีบวิ่งเข้าบ้านแล้วไปฉี่ ทำธุระในห้องน้ำเสร็จ ก็เดินออกมาพี่พีทเอาของไปเก็บในครัวแล้วก็มานอน
แผ่อยู่ที่โซฟาหน้าทีวี ผมก็เดินไปเอาน้ำมาให้ พูดมาตลอดทางสงสัยคอจะแห้ง
"น้ำครับ"
"ขอบคุณครับ" พี่พีทลุกขึ้นนั่งดื่มน้ำ ผมก็นั่งลงข้างๆ พี่พีทเอาน้ำวางที่โต๊ะแล้วก็นอนต่อแต่ดึงผมไปกอดด้วย
"เห้ยเดี๋ยวตกโซฟา"
"ไม่ตกหรอก พี่กอดแน่นขนาดนี้"
"อายคุณย่าใหญ่นะ"
"ฮ่าๆๆ ท่านไม่แอบดูหรอก"
"ไม่ต้องมาลูบขาเลย เดี๋ยวน้องภูจะไปหมักหมูทำบาร์บีคิวแล้ว เดี๋ยวเพื่อนๆมา"
"แปปหนึ่งดิ ขอกอดแป๊ป เดี๋ยวเพื่อนมาค่อยไปทำก็ได้"
"ไม่เอา มันมาถึงจะได้ทำทานกันเลยไง"
"ทำคนเดียวเหนื่อย"
"ถ้านอนอยู่อย่างนี้อ่ะเหนื่อยกว่าอีก"
"กอดเฉยๆเหนื่อยอะไร"
"โอเคๆ "
"ดูทำหน้าเข้า กอดกับพี่มันอึดอัดหรอไง"
"เปล่านิ แค่กลัวห้ามใจไม่ไหว ฮ่าๆๆ"
"ไอ้ตูด อ้อน"
"อ้อนก็ไม่ชอบ ชอบให้ทำหน้ายักษ์หรอไง"
"ชอบทุกหน้า ฟ๊อดดดดดด" ผมก็นอนอยู่บนตัวพี่พีทนั้นแหละ ถูกหอมอยู่เป็นระยะ
"พี่พีททททท"
"หืม"
"ถ้า..."
"เอาอีกแล้วถ้าอีกแล้วจะเพ้อเจ้ออะไรอีกอ่ะ"
"ฟังก่อนดิ๊"
"เอ้า ว่ามาสิ"
"ถ้าน้องภูไม่น่ารักแบบนี้พี่พีทจะรักน้องภูไหม"
"แล้วพี่เคยบอกหรอว่าน้องภูน่ารักอ่ะ"
"เคยดิ ไม่น่ารักก็ปล่อยเลยไม่ต้องมากอด"
"ฮ่าๆ ความน่ารักมันก็คือความประทับใจครั้งแรก แต่ถ้านิสัยเข้ากันไม่ได้ นิสัยไม่น่ารัก พี่ก็คงไม่รักมาจนทุกวันนี้หรอก"
"แล้วความแซ่บมีส่วนป่ะ"
"มากกกกกกก"
"ฮ๋าๆๆ ปล่อยได้แล้ว กอดนานแล้ว"
"ง่วงอ่ะ"
"ขึ้นไปนอนเดี๋ยวบาร์บีคิวเสร็จพร้อมทานน้องภูจะขึ้นไปตาม"
"ขอหอมที"
"อื้อ" แล้วพี่พีทมันก็ไม่รอช้าหรอกจัดการหอมซ้ายขวา ขอทีไม่เคยทำตามที่ขอเลยมากกว่าตลอด
ผมเดินเข้าครัวไปจัดเตรียมอาหาร พี่พีทก็เดินขึ้นห้องไปนอนวันนี้คงเหนื่อยมาทั้งวันมั้ง วันหยุดผมก็พาไปโน้นไปนี้
ผมโ?รบอกคุณย่าว่าวันนี้เราจะมีปาร์ตี้เล็กๆกันคุณย่าก็ดีใจเพราะจะได้เจอพวกเพื่อนๆผม ท่านคงคิดถึงเพราะไม่ได้เจอนานแล้ว
แล้วไอ้พี่บุ้งเมื่อไรมันจะกลับเนี่ย ได้เมื่อช่วยกันทำ ทำคนเดียวมันเหงานะเว้ย............
การมอบความรักให้ใครสักคนไม่ได้เป็นหลักประกันว่าเขาจะรักเราตอบ อย่าหวังที่จะได้รักตอบ แต่จงรอให้มันงอกงามขึ้นในหัวใจเขา
แต่ถ้ามันไม่ได้เป็นเช่นนั้น ให้พอใจว่าอย่างน้อยมันก็ได้งอกงามขึ้นในใจของเรา

ออฟไลน์ K.Pupoom

  • ใครยัง "โสด" มาดาวน์โหลด ผมหน่อยยยยยย
  • เป็ดน้อยร่าเริง
  • *
  • กระทู้: 367
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 934

ถูกใจให้เป็ด +15
เสียงรถเข้ามาในบ้านแล้ว แสดงว่าไอ้โยชิมา เพราะมันมีกุญแจบ้านแล้ว
"โยชิมาแล้วครับ"  เสียงแปร๊นแรดขนาดนี้มีมันคนเดียวแหละ เป็นใครไปไม่ได้หรอก
"อยู่ในครัว" ต้องแหกปากบอกมันก่อนไม่อย่างนั้นมันก็เรียกจนลั่นบ้าน เผลอลามไปปลุกพี่พีทในห้องอีก
"โหยไม่ได้เจอนาน สวยขึ้นนะเนี่ย" ดูมันทัก
"สวยดังไปทั้งมหาวิทยาลัย" ไอ้อิคเสริม
"พี่ภูไปทำอะไรมา"
"ไม่ได้ทำอะไรนิ ก็ปรกติ"
"ไม่จริงอ่ะ มันดูมี ออร่า ออร่า ออร่า ออร่า ออร่า"
"แกหิวน้ำแร่หรือไงอิโยชิ"
"ฮ่าๆๆ"
"หายหัวไปเลยนะมึงไอ้อิค"
"งานเยอะ โน้นนี่นั้นมากมาย เลยไม่ค่อยได้ไปเฝ้าที่รักที่คณะเลยอ่ะ"
"เฝ้ากูทำไม"
"เอ้า มึงไม่รู้หรอ เด็กคณะกูอ่ะ จ้องจะงาบมึงทุกเวลา รวมถึงคณะอื่นๆด้วย เดี๋ยวก็มีคนมาดักตบอีกหรอก"
"ถ้าสวยแล้วต้องเป็นภัยขนาดนี้ โยชิขอสวยเรียบๆดีกว่า"
"ถึงว่า เรียบเชียวความสวย ไม่มีเหลือเลย"
"พี่ภูอ่ะ"
"ฮ่าๆๆ แล้วนั้นซื้ออะไรมาเยอะแยะ"
"อยากทานอะไรก็ซื้อมาอ่ะ ซื้อไอ้นี้มาด้วย"
"อะไร"
"หมูทอดข้าวเหนียว อยากทานมากซื้อที่หน้าโลตุ๊ส มีอะไรให้โยชิช่วยไหม"
"ล้างมะเขือเทศกับพริก พริกหั่นเป็นท่อนๆด้วยเดี๋ยวพี่จะเอามาเสียบ"
"โอเค แล้วพี่พีทไปไหนอ่ะ"
"หลับ"
"ตอนนี้อ่ะนะ"
"อื้ม วันนี้ตื่นเช้าไง เมื่อเช้าพี่ไม่สบาย"
"แล้วทำไมหายไวจัง"
"ก็ได้เห็นหน้าน้องกับเพื่อนสุดที่รักไงล่ะ"
"อัยย่ะ"
"แล้วไอ้พวกนั้นล่ะว่ะ โทรตามยัง"
"ขอมอบหน้าที่นี้ให้ โทรจิกไอ้เป็ดก่อนเลย วันนี้ร้านมันหยุด มันจะได้รีบมา"
"โอเค"
"โยชิ"
"อะไรพี่ภู"
"ได้ยัง"
"ยัง แปปนุง ไม่เห็นมีสับปะรดเลยอ่ะ"
"อยู่ในตู้เย็นซื้อแบบปอกแล้วมา ขี้เกียจมาปอกเองเจ็บมือ ทำไม่สวยด้วย"
"เอาไปปิ้งๆทำไมต้องสวยด้วยอ่ะ"
"เอาไปปิ้งนะโว้ยไม่ได้เอาไปกวน"
"จบ"
และแล้วเพื่อนๆผมก็ทยอยมา เหมือนทุกคนจะกระหายความคิดถึงต่อกันและกันมาก เสียงให้ดังลั่นบ้าน
ไม่ได้เจอกันนานทุกคนมีวิวัฒนาการแปลกออกไปโดนเฉพาะเรื่องทรงผม ขิงผมยาวน่ารัก ไอ้ตี๋ไถข้างดูเท่ห์ดี
พี่ฝุ่นผมยาวมัดจุก  ไอ้แบงค์ตัดสั้นน่ารักดี ไอ้เป็ดผมยาวเท่าติ่งหู พี่เฟียตสกินเฮดเท่ห์โคตร.......

"มึงไปทำอะไรมาไอ้ภู" ไอ้เป็ดถาม
"ทำอะไร"
"มึงน่ารักอ่ะ"
"ก็พี่ภูเขาเป็นสาวเต็มตัวแล้วไงพี่เป็ด ฮ่าๆๆ"
"ไอ้โยชิ ฉันเสียสาวตั้งแต่อยู่มอสี่แล้วย่ะ"
"อูยยย"
"โยชิเสียตอนปอหก"
"เห้ยเสียให้ใคร" ไอ้อิคหันมาถามเสียงจริงจัง
"เสียให้นิ้วมือ"
"อย่างนั้นเค้าไม่นับโว้ยไอ้โยชิ" ไอ้ตี๋หันมาด่า
"ว่าแต่แกก็หื่นกามตั้งแต่เด็กเลยนะ โตมาถึงได้แรดขนาดนี้" ไอ้เป็ดด่าซ้ำ
"อย่ามาว่าเมียกูนะเว้ย" ไอ้อิคออกตัวปกป้อง
"พ่อเลยมึงไอ้อิค ไปติดเตาเลยมึง" ผมสั่ง
"เมียจ๋าอ่ะ"
"ใครเมียมึงมิทราบ"
"ก็คืนนั้นไง ที่นึกว่าฝันไป"
"ดวก"
"ฮ่าๆๆ" แล้วมันก็ไปติดเตาถ่านหน้าบ้าน โดยมีพี่เฟียตไปคอยช่วย

"พี่ฝุ่น"
"ครับน้องภูของพี่" ส่งสายตาหวานเยิ้มต่อหน้าเมียเนี่ยนะ
"ง่ะ คิดถึงน้องภูมั้งเปล่า"
"มากมาย"
"ไม่เห็นเม้นท์เฟซบุ๊คเลย"
"โห งานเยอะมาก เวลาเล่นเนตยังไม่มีเลยครับ"
"โหย เล่นในมือถือไง"
"มือถือพี่ยังไม่ค่อยได้หยิบมาดูเลย"
"แล้วเวลาเมียโทรตามอ่ะ"
"ไม่ค่อยโทรหรอก ส่วนมากจะไปนั่งเฝ้าซะมากกว่า" พี่ฝุ่นตอบยิ้มๆ
"ไอ้แบงค์มึงเกินไปป่าวเนี่ย"
"อะไร"
"ไม่คิดว่าพี่ฝุ่นเขาจะอึดอัดแล้วก็เบื่อเมียขี้จิกอย่างแกหรอ" เรื่องสร้างความร้าวฉานคืองานของเราอ่ะสิ
"ก็แค่ไปรอเฉยๆไม่ได้จิกอะไรซะหน่อย กลับห้องก็ต้องไปนั่งเหงาคนเดียว"
"อุ้ยแม่คนขี้เหงา"
"ยุ่งน่ะไอ้โยชิเรื่องของผู้ใหญ่เขา"
"โยชิโตแล้วนะพี่แบงค์"
"แต่ตัวล่ะสิ บวมเชียว"
"ไม่คุยด้วยแล้ว" แล้วมันก็งอนเดินออกจากห้องครัวไป
"ขิง นั่งยิ้มอะไร"
"ก็ขำดี เวลาพวกเราคุยกันมันฮาดีอ่ะ"
"แล้วขิงอ่ะเป็นไงบ้าง ไอ้ตี๋ซุกซนเปล่า"
"ไม่กล้าหรอก ใช่ไหม"
"จ้ะ"
"เห้ยๆเมื่อวานก่อน กูเจอรูปมึงไอ้ภูในเวบบอร์ด"
"ใครด่ากูอีกอ่ะไอ้ตี๋"
"เปล่าเขาชม"
"ว่า"
"มึงน่ารัก ในหัวข้อ หนุ่มมหาวิทยาลัยน่ารัก"
"ชินแล้วอ่ะ เรื่องคนชม อ่ะๆช่วยกันยกของไปเตรียมไว้หน้าบ้าน เดี๋ยวกูขึ้นไปปลุกพี่พีทก่อน"
"แแล้วอย่าไปทำอะไรกันนะมึง เกรงใจเพื่อนๆบ้าง ขี้เกียจรอนาน"
"กูไม่ใช่มึงนะไอ้ตี๋"
"หร๊าาาาา"
"เออ"

ผมเดินขึ้นมาบนห้อง เห็นพี่พีทกำลังนอนหลับสบายเลย ไม่อยากปลุกเลยอ่ะ แต่มันก็เย็นแล้ว
โบราณเขาว่าเดี๋ยวตะวันจะทับตา เดี๋ยวจะปวดหัวไม่สบาย ผมค่อยๆเดินเข้าไปใกล้ๆ หอมแก้มเบาๆ
พี่พีทยังคงนอนนิ่งไม่ไหวติง
"ไม่ตื่นก็ไม่ปลุกแล้ว" บ่นเบาๆแต่พี่พีทแอบยิ้ม ตื่นแล้วทำมาฟอร์ม แล้วผมก็โดนคว้าตัวไปกอด
"มาให้หอมคืนเลย"
"ไม่เอาตัวเหนียว"
"จะหอมอ่ะ"
"ดื้อ"
"ไม่เท่าน้องภูหรอก"
"ไม่จริงเลย ลุกไปล้างหน้าล้างตา ทุกคนมาพร้อมแล้ว"
"คุณย่ามาหรือยัง"
"กำลังมา รถติดอยู่หน้าหมู่บ้านเนี่ย"
"ไอ้บุ้งอ่ะ"
"ยังไม่ได้โทรถามเลยอ่ะ"
"โทรสิ"
"จ้า" ผมเอื้อมไปหยิบโทรศัพท์ที่หัวเตียง พี่พีทฉวยโอกาสแอบหอมแก้ม ตลอดอ่ะ

"ผัก อยู่ไหน"
"บนถนน"
"อื้ม แค่นี้นะ"
"ฮ่าๆๆ กำลังกลับ มีไรจ้ะน้องสุดที่รัก"
"ปาร์ตี้กำลังจะเริ่ม"
"โอเค เริ่มไปเลยไม่ต้องรอ อีกสักพักอ่ะ เอาอะไรไหม"
"ไม่เอา ผักซื้อขนมมาฝากน้องเปล่าอ่ะ"
"เปล่าเลย ไปทำธุระไม่ได้แวะไหนเลย"
"พี่อ้นอ่ะ"
"หลับ"
"รีบมานะน้องรอ"
"ครับ แค่นี้นะ"
"ครับ"

"เป็นไง"
"กำลังกลับอีกสักพักใหญ่ๆคงถึง"
"อืม อื้ออออออออออ เอ้อออ เมื่อยจัง" ส่งสายตาอ้อนๆมาแต่ผมทำไม่สนใจ
"เมื่อยอ่ะ"
"อือ"
"เมื่อยมากด้วย"
"อืม"
"ปวดไปหมดเลย หลังอ่ะ"
"อือ"
"จะมีใครนวดให้บ้างไหมนะ"
"เดี๋ยวคืนนี้นวดให้ รีบไปนะทุกคนรออยู่ ขึ้นมานานเดี๋ยวพวกมันก็ว่ามาทำอะไรอีก"
"ทำกันป่ะ"
"ไม่เอา อย่าเยอะ รีบลงไปนะ"
"ครับเมียที่รัก"
ผมมองหน้าแล้วก็ทำหน้าเบื่อหน่ายใส่ ฮ๋าๆๆมันต้องเจอแบบนี้ แล้วก็เดินลงมา เพื่อนๆก็ล้อมวงคุยกัน
"เดินขาถ่างมาเลยนะมึง"
"ไอ้ตี๋ ไอ้เลว"
"ฮ่าๆๆ ได้กี่น้ำว่ะ"
"ทุเรศน่ะมึง โน้นไปเปิดประตูคุณย่ามาแล้ว"
"คุณย่ามาแล้ววววว" ไอ้โยชิรีบวิ่งไปเปิดประตูให้
"คุณย่าสวัสดีครับ"
"สวสัดีลูก นึกว่าลืมย่าไปแล้วนะเจ้าตัวเล็ก เอ....ไมท่เล็กแล้วมั้ง อวบๆแล้วเนี่ย"
"คุณย่าอ่ะ โยชิหมดความมั่นใจเลยนะ"
"ยังหล่ออยู่ลูกก" แล้วคุณย่าก็เดินเข้ามาทุกคนยกมือไหว้สวัสดีคุณย่า แล้วก็เริ่มประจบสอพลอกันทุกตัวตน
"แล้วนี่พี่เราไปไหนน้องภู"
"พี่ผักหรอครับคุณย่า"
"ทุกคนแหละ"
"พี่ผักกับพี่อ้นยังไม่กลับ พี่พีท อยู่ข้างบนกำลังลงมาครับ"
"อื้ม งั้นเดี๋ยวย่าขึ้นข้างบนแป๊ปเดี๋ยวลงมาร่วมวงด้วยนะ"
"ครับคุณย่า"
"อ้าวพีท ไงลูก ตาบวมเชียว เมียไม่ให้ทานข้าวหรือไง ถึงกับร้องไห้"
"เมียไม่ให้อย่างอื่นมากกว่าครับคุณย่า"
"ฮ่าๆๆ ไปๆไปดูน้องๆ เผื่ออยากได้อะไร"
"ครับ"
พี่พีทมาถึงก็มานั่งซ้อนข้างหลังผม แล้วก็กอดเอวไว้
"ห่างไม่ได้เลยนะเมียอ่ะ" ไอ้โยชิเริ่มไม่พอใจ มันเป็นอะไรของมันก็ไม่รู้เวลาพี่พีทหอมผมกอดผมมันเหมือนแสดงอาการหวง
"ก็พี่รักเมียพี่นิ"
"รักแล้วทำไมชอบทำให้ร้องไห้" ผมหันหน้าไปมองพี่พีท พี่พีทก็เลยหอมแก้มซะไม่ได้ตอบอะไร
"หิวแล้วอ่ะ" แถมเบียงประเด็นอีกต่างหาก พี่เฟียตยกจานบาร์บีคิวที่ย่างไว้ส่งให้พี่พีท
"ขอบคุณครับเฟียต เป็นไงบ้างเรา ฟิตกล้ามหรอเนี่ยดูตัวโตขึ้น"
"ครับพี่พีท มีซิคแพ็คแล้วนะ"
"จริงดิ ไหนๆอวดๆ"
"จะดีหรอพี่"
"ดีดิ ใครอยากดูบ้าง" ทุกคนต่างปรบมือ พี่เฟียตก็เลยโชว์หน้าท้องเป็นลอนๆให้พวกเราดู
ทุกคนก็ฮือฮากันใหญ่ ไอ้เพื่อนๆผมอ่ะ มีแต่ขี้ก้าง ผมเองก็แค่เฟิร์มๆไม่ได้มีกล้ามเด่นชัดแบบพี่เฟียต
พี่พีทชอบให้ผมตัวนุ่มๆมากกว่า เมื่อก่อนพี่พีทมาเมืองไทยใหม่ๆก็หุ่นฟิตแบบนี้แหละ แต่เดี๋ยวนี้เริ่มเลือนลาง
"เมื่อก่อนพี่พีทก็เป็นแบบนี้นะ"
"ก็ตอนนี้เมียเลี้ยงดีไง"
"ฮ่าๆๆ ขออ้างอ่าสิ"
"ทำงานหนักจะตายจะเอาเวลาที่ไหนไปฟิตเนส"
"เล่นที่บ้านก็ได้ กลับมาก็จ้องแต่จะ......." ผมเผลอปากไปไอ้พวกนั้นมองเป็นตาเดียว
"จ้องอะไรว่ะ" ไอ้เป็ดถาม
"ก็จ้องจะทานข้าวเย็นไง"
"ฮ๋าๆๆ"
"พี่เฟียตสอนตี๋มั้งดิ อยากมีมั้งอ่ะ"
"เอาเวลาไปทำรายงานดีกว่าไหมตี๋ ขิงไม่ช่วยทำแล้วนะเทอมนี้อ่ะ"
"โห่"
"คุมอาหารเป็นเรื่องสำคัญนะ สำคัญมากกว่าการออกกำลังกายเสียอีก ต้องมีวินัยในการทาน"
"น้องภูวินัยแย่มาก ห้าทุ่มยังมาหาเค้กในตู้เย็นอยู่เลย ฮ่าๆๆ"
"แค่นี้ก็น่ารักจะแย่แล้ว น้องภูไม่เหมาะกับหุ่นบึกๆหรอก"
"ใช่ๆ" พี่พีทรีบแสดงความเห็น เห็นด้วยทันที ผมศอกเข้าไปที่พุงทันที
"โยชิอยากทานปลาหมึกปิ้งอ่ะ เบื่อบาร์บีคิวแล้ว"
"ก็น่าจะเบื่อหรอก จะสิบไม้แล้วนิ"
"ไปเอาข้าวผัดมาทานสิโยชิ ข้าวผัดแฮม"
"โอเค"
"ก็แดกแบบนี้ไง ถึงได้ตัวกลมเป็นถังเบียร์ ระวังเถอะไอ้อิคมันจะไปมีเมียน้อย"
"กูมันคนรักเดียวใจเดียวโว้ย ต่อให้อ้วนแค่ไหนก็รัก แต่ทานน้อยๆก็ดีนะ อุ้มไม่ค่อยไหว"
"อุ้มแตง"
"ไอ้เชี่ยตี๋ มึงนี้ตลอดนะ"
"แล้วมึงหมายถึงอุ้มเดียวกับกูป่ะล่ะ"
"เออ"
"ง่ะ ทำมากระแดะ นี้ต้องแบบขิงนี้อุ้มสบาย"
"ตี๋บ้า" ขิงมันก็อายหน้าแดงเหมือนเคยนั้นแหละ พี่พีทนี้ยิ้มไม่หุบ ผมรู้ว่าพี่พีทคิดอะไรอยู่

"ไหนมีอะไรให้ย่าทานบ้าง อุตส่าห์หิ้วท้องมาทานเลยนะเนี่ย ใครเป็นพ่อครัวใหญ่เนี่ย"
"พี่ภูครับคุณย่า บาร์บีคิวอร่อยมาก"
"คุณย่าลองทานสิครับ" พี่เฟียตส่งจานให้คุณย่า"
"ขอบใจลูก"
"คุณย่าทานข้าวผัดหน่อยนะเดี๋ญวน้องภูตักให้"
"จ้ะ"
"พี่พีทปล่อยดิ" แล้วผมก็ตักข้าวให้คุณย่า เรามีอาหารอีกหลายอย่างซื้อกันมาเกือบทุกคน ทำให้อาหารละลานตาทานไม่ถูกเลยทีนี้
"พี่ผักเราถึงไหนแล้วลูกน้องภู"
"เดี๋ยวน้องภูโทรถามก่อนครับ" มันบอกว่าจะถึงแล้วกำลังซื้อไก่ย่างแปดดาวอยู่
เมื่อทุกคนมาพร้อมกันความมันส์ก็เกิดขึ้น ต่างแย่งกันพูดกันเล่าในเรื่องต่างๆ รอยยิ้มแห่งความสุขเกิดขึ้นกับทุกคน
โดยเฉพาะคุณย่าที่เปี่ยมไปด้วยความสุขจนเห็นได้ชัด พี่พีทยังคงนั่งกอดผมไม่ห่างจนหลายคนต่างรุมแซว
ซึ่งมันก็ไม่ทำให้พี่พีทอายได้เลย ไอ้โยชิยังคงสร้างรอยยิ้มได้เป็นอย่างดี
"พี่ภูร้องเพลงให้โยชิฟังหน่อย เดี๋ยวให้พี่อิคเล่นกีต้าร์"
"จัดไป"
ไอ้อิคเดินไปหยิบกีต้าร์ในรถ เทียบเสียงสักครู่แล้วก็จัดการโซโล่ ตรึ้งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง

บอกฉันสักคำว่าเธอทำได้อย่างไร
เพราะฉันรู้สึกดีทุกครั้งที่อยู่กับเธอ
ที่จริงนับตั้งแต่ที่เรานั้นแรกเจอ
ไม่คิดว่าจะรักได้มากมาย

เธอรู้วิธีดูแลคนที่ห่วงใย
จนฉันแปลกใจความรู้สึกที่ฉันมี
เคยรักมากเท่าไหร่ก็ยังรักได้อีก
ไม่รู้ว่าเป็นได้อย่างไร

ตั้งแต่พบกันวันนั้น
ใจก็รู้ว่าเราจะมีกันวันนี้
เธอเติมเต็มสิ่งดีๆ ให้ทุกวันที่มี
กลายเป็นวันที่มีความหมาย

ไม่ใช่แค่วันพรุ่งนี้
แต่จากนี้แม้นานเท่านานสักเพียงไหน
จะมีเธอ เธอมีฉันมีกันตลอดไป
ยิ่งพบเจอยิ่งได้รู้จักยิ่งรักเธอหมดใจ

ขอบฟ้าไม่เคยจะเหมือนเดิมเลยสักวัน
มีสีสันชวนให้มองดูอยู่เรื่อยไป
ก็คงเหมือนตัวเธอที่มีเรื่องราวใหม่
มาทำให้ประทับใจทุกที

ชีวิตของคนๆ หนึ่งได้อบอุ่นใจ
และได้รู้ตัวว่าเป็นคนที่โชคดี
ขอบคุณนะที่ทำให้ทุกๆ นาที
ได้มีความหมายที่สำคัญ

ตั้งแต่พบกันวันนั้นใจก็รู้ว่าเราจะมีกันวันนี้
เธอเติมเต็มสิ่งดีๆ ให้ทุกวันที่มี
กลายเป็นวันที่มีความหมาย

ไม่ใช่แค่วันพรุ่งนี้
แต่จากนี้แม้นานเท่านานสักเพียงไหน
จะมีเธอ เธอมีฉันมีกันตลอดไป
ยิ่งพบเจอยิ่งได้รู้จักยิ่งรักเธอหมดใจ

ตั้งแต่พบกันวันนั้นใจก็รู้ว่าเราจะมีกันวันนี้
เธอเติมเต็มสิ่งดีๆ ให้ทุกวันที่มี
กลายเป็นวันที่มีความหมาย

ไม่ใช่แค่วันพรุ่งนี้
แต่จากนี้แม้นานเท่านานสักเพียงไหน
จะมีเธอ เธอมีฉันมีกันตลอดไป
ยิ่งพบเจอยิ่งได้รู้จักยิ่งรักเธอหมดใจ

ยิ่งรักเธอหมดใจ.........


"ยิ่งรักเธอ" ผมกระซิบข้างหูพี่พีท ก็ได้การหอมแก้มกลับมาเป็นรางวัลในการร้องเพลง
เราร้องเพลงกันบ้างคุยกันบ้านหาอาหารทานกันบ้าง พี่บุ้งมันสงสัยจะหิวนั่งทานไม่หยุดปากเลย
พี่อ้นมาร่วมแจมร้องเพลงด้วย วันนี้ก็เป็นวันครอบครัวสุขสันต์อีกวันหนึ่ง แต่งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกลา
เราช่วยกันเก็บของล้าง แล้วก็มานั่งพักกันที่ห้องรับแขก แล้วก็ได้เวลาลากลับ
"โยชิจะนอนนี้อ่ะพี่อิค"
"พี่มีเรียนชอบ ต้องส่งงานด้วยงานยังไม่เสร็จเลย"
"ก็กลับไปทำสิ โยชินอนกับพี่ภูก็ได้"
"ถามพี่พีทหรือยังเหอะ พี่ภูของโยชิ ส่งสายตายั่วตั้งแต่เย็นแล้ว"
"มั่วแล้วไอ้อิค นอนกับพี่ก็ได้โยชิ ปล่อยให้มันกลับไปคนเดียว"
"โอเคพี่ภู"
"ไอ้ภู มึงนิ ไม่เอา เดี๋ยวไม่มีกำลังใจในการทำงานส่งอาจารย์"
"ไม่เอาโญชิจะค้างนี่ นะครับคุณย่า"
"มาถามอะไรย่าล่ะ ย่าอ่ะให้อยู่แล้ว โน้นๆถามเจ้าอิคโน้น"
"เดี๋ยวอาทิตย์หน้าพี่พามา โอเคไหม"
"ไม่เอา"
"โยชิ"
"พี่อิคอ่ะ"
"กลับเถอะลูก เจ้าอิคจะได้มีเพื่อนนั่งไปด้วย ขับรถคนเดียวอันตรายนะ"
"โห"
"ไปๆเดี๋ยวมืดค่ำมันอันตราย ขับรถดีๆกันนะลูก แล้วมาหาย่าบ่อยๆนะ รู้ไหม"
"ครับคุณย่า ทุกคนตอบเป็นเสียงเดียวกัน รถค่อยๆทยอยออกไปทีละคัน เราห้าคนยืนส่งที่ประตูบ้าน
ไอ้โญชิโผล่หัวออกมาโบกมือ....

"ป่ะ เข้าบ้านกันลูก ย่าง่วงแล้ว"
"บุ้งก็ง่วงครับคุณย่า ขับรถทั้งวัน เหนื่อย"
"งั้นก็ไปอาบน้ำอาบท่านอนกันได้แล้วไป ปิดบ้านปิดช่องให้ดีซะลูก"
"ครับ"
"เอ่อ พีท จัดการธุระให้ย่าหรือยัง"
"เรียบร้อยแล้วครับ"
"โอเค ขอบใจมากลูก ย่าไปนอนก่อนนะ อย่านอนดึกกันล่ะ แล้วก็อย่าเปิดแอร์เย็นเกินนะเจ้าตัวแสบ"
"ครับบบ ฝันดีครับคุณย่า"
"จ้า ฝันดีนะ"

"พี่ไปนอนก่อนนะไอ้ลิงไม่ไหวแล้วเจอกันพรุ่งนี้"
"อื้ม"
"พี่พีท ปิดบ้านด้วย"
"อื้ม" แล้วผมก็เดินขึ้นข้างบน เตรียมตัวอาบน้ำนอนเพราะวันนี้เหนื่อยเหลือเกิน ฮ่าๆๆ เหม็นบาร์บีคิวที่หัวด้วย
สักพักพี่พีทก็เดินตามขึ้นมา
"อาบน้ำหรอ"
"อือ อาบด้วยกันเปล่า"
"อาบ" ไม่น่าถามคำถามนี้เลยทั้งๆที่คำตอบก็มีได้เพียงคำตอบเดียว
ผมเดินไปถอดเสื้อผ้าใส่ตะกร้าแล้วก็เดินเข้าห้องน้ำ หยิบแปรงสีฟันมาบีบยาสีฟันให้พี่พีท แล้วก็ของตัวเองแล้วก็ยืนแปรงฟัน
พี่พีทก็เดินเข้ามาโทงๆๆๆ ฮ่าๆๆ แล้วก็มาแปรงฟันข้างๆ แปรงฟันเสร็จก็ไปอาบน้ำ
"แช่น้ำไหม ไม่ได้แช่น้ำกันนานแล้วนะ"
"ตามใจดิ" พี่พีทก็จัดการเปิดน้ำอุ่นใส่อ่าง แล้วเราสองคนก็ลงไปแช่ ตอนนี้แหละเป็นตอนที่เราชอบบอกความรู้สึกของกันและกันออกมา
พี่พีทจะบอกรักผมเสมอแล้วก็กลัวว่าผมไม่รักเสมอเช่นกัน
"รักพี่ไหม"
"รักสิ"
"แค่ไหน"
"บอกไม่ได้อ่ะ มันมากเหลือเกิน"
"ฮ่าๆๆ" แค่นี้แหละความสุขของคนสูงวัย แล้วก็เริ่มกอดหอมซุกไซร้จนผมต้องเสียตัวให้พี่พีทในห้องน้ำนั้นแหละ
เห้อ เตียงนุ่มๆก็มีไม่ไปทำ แต่มันก็สนุกไปอีกแบบนะ ฮ๋าๆๆๆๆ ได้ผิวสัมผัสแบบใหม่ เอิ๊ก

แล้วพี่พีทก็จัดการห่อผมด้วยผ้าขนหนูเป็นตัวหนอนแล้วเอาไปวางบนเตียง
"ลุกขึ้นนั่ง เดี๋ยวพี่เช็ดผมให้"
"นั่งไม่ได้ พี่พีทพันแน่นอ่ะ"
"กลิ้งดิ"
"มันก็โป๊อ่าดิ"
"อายพี่เนี่ยนะ"
"เออลืมไป ฮ่าๆๆ" แล้วผมก็กลิ้งเอาผ้าขนหนูออก เผยผิวขาวเนียน ทุกอณู
"มองไร"
"ขาว"
"ไม่เบื่อหรอไงก็เห็นทุกวัน"
"มันเหมือนสารเสพติดอ่ะ ฮ๋าๆๆ"
"ติดกามอ่าสิ"
"น้องภูไม่ติดหรอ"
"เฉยๆ"
"จริงอ่ะ"
"อือ"
"เห็นทำทีไรก็ดโอ้วๆๆๆๆๆทุกที"
"อุบาทว์"
"ฮ่าๆๆ นั่งดีๆเดี๋ยวพี่เช็ดผมให้ เดี๋ยวไข้กลับ ไปเป่าผมเลยดีกว่าไป "แล้วพี่พีทก็เอาไดร์มาเป่าผมให้
เราก็คุยโน้นคุยนี้กันนั้นแหละ แล้วพี่พีทก็เอาชุดนอนมาใส่ให้ วันนี้สงสัยไม่เบิ้ล ฮ่าๆๆ สบายตรูด เอิ๊ก
พี่พีทใส่กางเกงนอนขายาวตัวเดียวไม่ใส่เสื้ออีกแล้ว ผมอ่ะใส่ชุดนอนลายคุมะ ซื้อมาใหม่ ฮ๋าๆๆๆ
"ใส่เสื้อดิพี่พีทดึกๆหนาวนะ"
"นอนก็กอดน้องภูไง"
"เดี๋ยวก็ไม่สบายหรอก"
"มันชินแล้วอ่ะ"
"ดื้อ"
"รักป่ะล่ะ"
"รัก"
"จุ๊บ"แล้วพี่พีทก็จุ๊บปากผมทันที ก่อนจะส่งลิ้นอุ่นๆเข้าไป เราจูบกันอยู่นาน จนผมต้องเป็นฝ่ายถอนจูบนั้น
"นอนเถอะ"
"ครับ ฝันดีนะที่รักของพี่" แล้วพี่พีทก็หอมที่หน้าผาก เราสองคนก็นอนกอดกันจนหลับไป

คืนนี้ไม่ฝันนะ  ฮ่าๆๆๆ



สวัสดีครับ

เอาน้องภูและเหล่าผองเพื่อนมาส่งแว้วววววว

คิดถึงทุกคนนะครับ คิดถึงกันบ้างหรือเปล่า

ถ้าคิดถึงกันก็ขอให้จับหัว เพราะจะได้รู้ว่า คุณยังมีผมอยู่  จ๊ากกกก :a5:


ขอให้ทุกคนมีความสุขกับนิยายนะครับ
ผมจะมาให้บ่อยที่สุดเท่าที่จะหาเวลาได้ ผมไม่มีทางทิ้งผู้อ่านแน่ครับ

รักนะ

งุงิ :กอด1:
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 21-01-2013 23:45:00 โดย K.Pupoom »
การมอบความรักให้ใครสักคนไม่ได้เป็นหลักประกันว่าเขาจะรักเราตอบ อย่าหวังที่จะได้รักตอบ แต่จงรอให้มันงอกงามขึ้นในหัวใจเขา
แต่ถ้ามันไม่ได้เป็นเช่นนั้น ให้พอใจว่าอย่างน้อยมันก็ได้งอกงามขึ้นในใจของเรา

ออฟไลน์ litlittledragon

  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 1942
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 301

ถูกใจให้เป็ด 0
 แปะก่อน

จิ้มๆ...
คราวนี้มาครบผ่องเพื่อนเลย ดีที่ไม่มีเรื่องให้หวาดเสียวเหมือนตอนก่อนหน้า แต่พี่พีทน่าจะต้องกลับไปฟิตหุ่นได้แล้วมั้ง
ระวังกลมเกินจนอุ้มน้องภูไม่ถนัดนะ...
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 22-01-2013 00:06:16 โดย litlittledragon »

ออฟไลน์ kabung

  • เป็ดน้อยร่าเริง
  • *
  • กระทู้: 484
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 51

ถูกใจให้เป็ด 0
คิดถึงงงงงงงงงงงงงงงงงงง ยังน่ารักเหมือนเดิม อ่านเพลินเลยย อิอิอิ

ออฟไลน์ patchylove

  • สมุนเป็ด
  • *
  • กระทู้: 944
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 100

ถูกใจให้เป็ด 0
 :-[ รักนะ มุมิ

ออฟไลน์ jj@room

  • ลูกเป็ดวิ่งซุกซน
  • *
  • กระทู้: 172
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 6

ถูกใจให้เป็ด 0
หวานกันเบาๆ น่ารัก กันทุกคู่
คิดถึงคนเขียน จากคนอ่าน รออออออออ อ่านตอนต่อไป

ออฟไลน์ route rover

  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 1859
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 188

ถูกใจให้เป็ด 0
คิดถึงคนแต่งนะคะ  :กอด1:

น้องภูยังน่ารักเสมอจริงๆ :impress3:

ออฟไลน์ tumtok

  • สมุนเป็ด
  • *
  • กระทู้: 718
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 13

ถูกใจให้เป็ด 0
เต็มอิ่มจุใจกับน้องภูและผองเพื่อน :กอด1:

ออฟไลน์ watcharet

  • สมุนเป็ด
  • *
  • กระทู้: 767
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 39

ถูกใจให้เป็ด 0
น่ารักอ่ะ สมกับที่รอมานาน ^^ เรื่องนี้อ่านกี่ทีก็สนุก ชิงชายก็สนุกๆๆๆ มีแต่เรื่องสนุกๆๆๆ

ออฟไลน์ tawan

  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 3079
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 257

ถูกใจให้เป็ด 0
หายไปหลายวันกลับมาน่ารักเหมือนเดิม :impress2:
 :call:

ออฟไลน์ •♀NoM!_KunG♀•

  • *,*โสดสนิทศิษย์พยักหน้า*,*
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 3122
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 134

ถูกใจให้เป็ด 0
ไม่เคยผิดหวัง ยิ้มได้ตลอด แล้วไอธุระเนี่ย

คุณแม่ะกลับมาแล้วรึเปล่าน้า คิคิ

รอรอน้าา
::รู้มั้ยทำมั้ยถึงมีคนเลว "เพราะเค้าต้องการมีตัวตนไงละ ถึงแม้มันจะไม่ช่ายสิ่งที่ถูกแต่ก้อทำให้คนอื่นเหงว่ามีตัวตน" ไม่เคยคิดโทดคนพวกนี้เพราะจิงๆเค้าน่าสงสารที่สุด มันทรมานที่สุดกับคำว่า"ไร้ตัวตน"::

ออฟไลน์ noy

  • สมุนเป็ด
  • *
  • กระทู้: 764
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 141

ถูกใจให้เป็ด 0
คิดถึงคนแต่งมากๆ :กอด1: :กอด1: :กอด1:

ออฟไลน์ KhunToOk

  • เป็ดน้อยร่าเริง
  • *
  • กระทู้: 299
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 36

ถูกใจให้เป็ด 0
 :-[ :-[



 :L2:

คิดถึงน้องภู

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ bobie

  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 2479
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 215

ถูกใจให้เป็ด 0
จัดเต็มกันเลยตอนนี้
ผองเพื่อนมากันครบ
คิกถึงทุกคนเลยยยย

ออฟไลน์ Yukio4869

  • ลูกเป็ดเดินเตาะแตะ
  • *
  • กระทู้: 84
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 3

ถูกใจให้เป็ด 0
น้องภู พี่พีท อ่านทีไรมีความสุขตลอดทุกทีเลย อิอิ

ออฟไลน์ nemesis

  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 1994
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 171

ถูกใจให้เป็ด 0
คิดถึงมากกกกกกกอะ  จะกลับไปอ่านตั้งแต่ตอน1ใหม่อยู่คิดถึงแก๊งกวน!!

Oneless Lonelyboy

ออฟไลน์ arisa_sa

  • เป็ดน้อยร่าเริง
  • *
  • กระทู้: 479
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 34

ถูกใจให้เป็ด 0
น้องภูมาแล้วเย้ หายคิดถึงไปนิดส์นึง แต่ก็ยังคิดถึงอยู่อิอิ น่ารักเสมอต้นเสมอปลายเลย ชอบที่สุด  o13 o13 o13

ขอบคุณจ้า  :L1: :pig4: :L1:

ออฟไลน์ gookgik

  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 1442
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 262

ถูกใจให้เป็ด 0
เต็มอิ่มมาก ได้มาเจอเพื่อนๆ โดยเฉพาะโยชิ น้องสาวสุด love ของน้องภู  :กอด1:

พี่พีท-น้องภู วันนี้ผลัดกันอ้อน  งอน ง้อ กันให้คนอ่านได้ :o8:

ว่าแต่ธุระที่คุณย่าให้พี่พีทไปทำมันคืออะไร  อยากรู้   :z3:

ออฟไลน์ indy❣zaka

  • กระซิกๆ เบื่อดราม่า...
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 4981
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 598

ถูกใจให้เป็ด 0
อยากให้พ่อแม่น้องภูกลับมาเร็วๆจัง    :กอด1:
น้องภูจะได้เลิกกังวลสักที ทั้งเรื่องบ้าน เรื่องลุง เรื่องพี่พีท 
เรื่องพี่พีทนี่ พ่อแม่น้องภูคงไม่ใจร้ายหรอกเนอะ   แต่ก็ไม่แน่ น้องภูเป็นลูกคนเดียวซะด้วยสิ  :เฮ้อ:
~status :: อวย Kuroko no Basuke~

ออฟไลน์ patee

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 3041
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 217

ถูกใจให้เป็ด 0
อ่านแล้วมีความสุขจัง  :กอด1:

ออฟไลน์ nongrak

  • ชอบคู่เลิฟ เก่งกับบอย น่ารักมากเลย
  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 4270
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 826

ถูกใจให้เป็ด 0
มาแล้ว มาแบบยาวอ่านสะใจมากเลย
คิดถึงน้องภูคนน่ารักนะ คิดถึงพวกเพื่อนๆ ของน้องด้วย
แต่อยากอ่านคู่ซูมกับกรีซอีกอ่ะ

คิดถึงคนเขียนนะ  :กอด1:
ขอบคุณค่ะ

ออฟไลน์ ka[ze]na

  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 2596
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 165

ถูกใจให้เป็ด 0
คิดถึงน้่องภู จ๊วบๆๆ ยังน่ารักอยู่ตลอดเวลา.......
คำว่าลืม...ก็แค่อ้างไป
ไม่ใช่ว่าจำไม่ได้....
แต่ถ้าความทรงจำมันทำให้เธอเจ็บปวด...
ก็ขอเป็นฝ่ายที่ลืมเองไม่ง่ายกว่าหรือไร.....

ออฟไลน์ ขนมสัมปันนี

  • สมุนเป็ด
  • *
  • กระทู้: 524
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 40

ถูกใจให้เป็ด 0
ขอบคุณนะ สำหรับสิ่งดีๆที่มีให้แฟนๆ :กอด1: :กอด1: :กอด1:

 



สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด