หัวข้อ: เพื่อนแบบนี้ก็มีอยู่ครับ(เรื่องรักของ..3เรา) แจ้งชื่อเรื่อง Season 2 "coz you"

[takara]

โน่น่ารักดี แต่เหมือนเป็นรักสามเศร้างัยก้อไม่รู้

[Onlymin]

ตอนที่ 11


หลังจากเสียงแตรรถดังอยู่ 2 ครั้งบานประตูใหญ่ก็ถูกเลื่อนออกโดยอัตโนมัติ  รถเคลื่อนตัวเข้าไปจอดลงอย่างช้า ๆ

“ล้างให้ด้วย” พูดจบมันโยนกุญแจรถส่งให้คนที่ยืนรอรับรถอยู่หน้าโรงรถ

“ครับคุณคิม”

“คุณพ่อมาถึงตอนไหน”

“เมื่อคืนครับ 5 ทุ่มกว่า”

......

บ้านโล่งสวย  แต่เงียบ !  อาจเป็นเพราะกว้าง  เฟอนิเจอร์ทุกอย่างล้วนทำจากไม้และมีสีทองแม้กระทั่งผ้าม่าน

ผมเดินตามมันเข้าไปผ่านห้องโถงใหญ่ ผ่านห้องหนังสือ ห้องโล่ง ๆ ที่มีเปียโนตัวใหญ่วางอยู่ ผ่านพื้นยกระดับเลี้ยวขวาตัดเข้าไปเจอกับห้องรับแขกเล็กอีกห้อง ซึ่งตอนนี้มีคนกำลังนั่งดู TV อยู่

“หวัดดีครับพ่อ  สวัสดีครับ...คุณแม่”  พ่อมันหล่อครับแต่ยิ่งกว่านั้น แม่มันทำไมโคตรของความสวยเลย อายุน่าจะไม่เกิน 40 ปีด้วยซ้ำ

“ผมพาเพื่อนมาด้วย โน่นี่พ่อกับแม่กู”

“สวัสดีครับ” ผมพูดพร้อมยกมือไหว้ท่านทั้งสองคน

“พ่อรอแกอยู่พอดี กินข้าวด้วยกันเลย  ไปคุณ”พ่อมันหันไปเรียกคุณแม่มันครับ เธอยิ้มสวยมากมาที่พวกผม ท่าทางใจดีมากมาย

พวกเราเดินตามกันออกไปที่ห้องทานอาหารครับ มันหันมามองผมนิดหน่อย

 “เดี๋ยวกินข้าวเสร็จมึงขึ้นไปเล่นที่ห้องกูก่อนจะได้ไม่เบื่อ พ่อกูคงมีเรื่องคุยกับกู”  ผมพยักหน้ารับรู้

อาหารก็อร่อยอยู่หรอกครับ แต่บรรยากาศมันแปลก ๆมันมีคำว่าห่างเหินเข้ามาแจมบนโต๊ะด้วยอ่ะ เรื่องที่มันคุยกับพ่อมันส่วนใหญ่เป็นเรื่องธุรกิจแหละครับ

 ผมไม่ได้สนใจฟังอะไรมากมาย ทานของผมไปเรื่อย นาน ๆทีมันก็ตักกับข้าวมาใส่ในจานผมบ้าง แต่เราสองคนไม่ได้คุยกันเลยนะครับ

หลังจากทานอาหารเสร็จผมขึ้นมารอมันข้างบนครับ ห้องมันเรียบมาก ไม่มีของจุกจิกอะไรให้รกตา แต่...มันแปลก....แปลกที่ทุกอย่างเป็นสีดำ  ดำสนิท  ดำจนน่ากลัว.....

ผมแปลกใจมากขึ้นไปอีกที่โต๊ะข้างเตียงมีดอกกุหลาบสีแดงสด 1 ดอกวางอยู่ข้าง ๆ รูปถ่ายที่อัดกรอบไว้อย่างดี.....มัน..พ่อมัน...ผู้หญิง ?......แม่มัน ?....แต่ไม่ใช้ผู้หญิงที่เห็นข้างล่าง.......

ช่างเถอะ !  ผมคิดแล้วหยิบกีตาร์ที่พิงอยู่ข้างโต๊ะหนังสือออกมาเกาเล่นครับ  โห...มันใช้Takamine ด้วย ของผมแค่ Yamaha เอง

ไม่มีสมุดเพลง......ดีดเปล่า....เกาสด...อืม.....จำคอร์ดไม่ค่อยได้ด้วย....ดำน้ำไปเรื่อย......สมุดเพลงก็ไม่มี


####ในใจไม่เคยมีผู้ใด จนความรักเธอเข้ามา ทำให้แววตาฉันเห็นความสดใส  ####   ไอ้โป้งโทรมาครับ



“ว่าไงมึง”

< อยู่ไหนวะ กูมาหาที่ห้องไม่เจอ >

“อยู่บ้านไอ้คิม มันพามา.....เอาของ  มึงมีอะไร”  ผิดรึเปล่าครับที่โกหกไปแบบนี้......

< โทรมาถามดู ก็ไม่เห็นมึงที่ห้อง กูกำลังจะพาพี่เก๋ไปดูหนังว่ะ > พี่เก๋เด็กซิ่วนิเทศน์เด็กใหม่มันครับ

“เออ  แล้วไง”

< กูก็โทรมาบอกมึงไง >

“ทำไม”

< มึงอาบน้ำรึยัง >

“มึงบ้ารึเปล่านี่มันบ่ายนะเว้ย”

< ........คืนนี้กลับมานอนห้องนะ เดี๋ยวกูเตรียมทุกอย่างไว้ให้ >  เสียงมันเศร้า ๆ ไงไม่รู้ครับ

“โป้ง  อะไรของเมิง”

< ได้ไหม >

“.......”

< ขอโทษครับ กูลืม >  แมร่งเสียงมันสั่นทำไมวะ

ไม่อยากโกหก......

“.....โป้ง ! มึงฟังนะ  เมื่อกี้กูโกหก..ที่จริงวันนี้กูจะมาค้างที่บ้านมัน พ่อแม่มันกลัมมามันไม่มีเพื่อนเลยชวนกูมาด้วย   เอางี้...พรุ่งนี้กูกลับแต่เช้าเลย  มึงนอนอยู่ที่คอนโดกูก็ได้..อย่างงี้ดีมั๊ยวะ”

< ........ >

“..........กูขอโทษ......มึง เหงาใช่ไหม”

< ........ >

“มึงถือสายไว้งี้แหละ  ไหนบอกกูมาซิ มึงนัดพี่เค้ากี่โมง”

< ......บ่าย 3 >

“พวกมึงจะดูหนังเรื่องอะไรกัน”

< ยังไม่รู้เลย แล้วแต่เค้า >

“ทำไมไม่ดู 30 กำลังแจ๋ว วะ พี่เค้าจะได้รู้ว่ามึงชอบคนแก่ ฮ่าฮ่าฮ่า” ผมพยายามเต็มที่ครับยิ่งผมหัวเราะดังเท่าไหร่ผมยิ่งรู้ว่าตัวเองผิดมากเท่านั้น

< เชี่ยโน่  อั้มยังไม่แก่เว้ย แน่นอนกูชอบอั้มอยู่แล้ว น่ารักขนาดนั้นฮ่าฮ่า>

“มึงชอบคนแก่”

< ไม่ได้ชอบ >

“มึงชอบ”

< ไม่ได้ชอบ >

“หึ  หายงอนแล้วนะมึงอ่ะ”

< เออ  เจอกันพรุ่งนี้ก็ได้ แล้วคืนนี้กูจะทำไอติมไว้ให้มึงอีก เมื่อกี้กูแอบไปดู  มึงแดกหมดแล้วไม่บอกกู >

“ก็กูติด ต้องกินก่อนนอนทุกวัน”

< มิน่า มึงอ้วน>

“มึงอย่า! กูหล่อออก ยีนส์กูยัง 32 เท่าเดิม”

< ครับ ๆ หล่อครับ >

“เจอกันพรุ่งนี้เว้ย” ผมกดวางสายไปครับ นั่งเกากีตาร์ต่อไป...รู้สึกผิดครับ.....อืม..ท่อนนี้จำคอร์ดไม่ได้แฮะ.....ไม่มีสมาธิเลย.....ผมหลับตาลง....

....


“มึงเบื่อ?”  จู่ ๆ ไอ้คิมมันก็เปิดประตูเข้ามาครับ ผมหยุดมือแล้วมองหน้ามัน

“  เปล่า ไม่เบื่อหรอก  คิม ห้องมึงน่ากลัวว่ะ โคตร dark เลย”

“ขึ้นไปว่ายน้ำกัน”  มันเปลี่ยนเรื่องเฉยเลยครับ

“ว่ายน้ำ ”

“ชั้นบน”

“ไม่เอา  กูว่ายน้ำไม่เป็น”

“งั้นทำอะไร มึงเบื่อไม่ใช่รึไง”

“ไม่เป็นไรปล่อยกูไว้งี้แหละ มึงไปคุยกับพ่อแม่มึงเหอะ”

“เค้าออกไปแล้ว  เห็นว่าไปหาญาติ ๆเมียเค้าแหละ”  แววตามันว่างเปล่ามากเลยครับ
 
“เมียเค้า ?  ไม่ใช่แม่มึงเหรอ” ผมถามออกไปแล้วครับ เรื่องที่ไม่น่าถามที่สุด

“......เมียใหม่  พ่อกู” สายตาที่ไม่มีจุดโฟกัส  คงเหมือนชีวิตของมันต่อบ้านหลังนี้

ผมไม่พูดอะไรต่อครับ เกากีตาร์ต่อไป  ทำท่าไม่สนใจ ทั้งที่มีคำพูดมากมายอยากจะถาม แต่จู่ ๆ มันก็พูดขึ้น

“กูชอบสีดำ  ชอบความมืด  กูเปลี่ยนห้องนี้ให้เป็นสีดำทั้งหมดตั้งแต่แม่กูเค้าไม่อยู่”

“..........”

“ภาพล่าสุดที่กูจำได้เกี่ยวกับแม่กู....เค้านอนกอดกูอยู่ในห้องนี้ ตอนนั้น..มืดมาก ทุกอย่างเป็นสีดำ มีอ้อมแขนของเค้ากอดกูอยู่ตลอดคืน...แต่พอเช้า  พอมันไม่มืด เค้าก็หายไป..กูไม่เคยเห็นเค้าอีกเลย”

“มึง”

“หึ......ป่ะ!  ไปขับรถเล่นกันมะ เดี๋ยวกูพาเที่ยว แดดร่มแล้ว” มันเปลี่ยนเรื่อง ปิดบังความรู้สึกของตัวเองเอาไว้ครับ..

.....

ที่ด้านข้างของโรงรถ มันเดินไปหยิบพวงกุญแจที่แขวนไว้ออกมา สวมหมวกกันน็อคของตัวเองแล้วพยักหน้าเรียกผมเข้าไปหา จากนั้นสวมอีกใบให้ผมครับ

“ได้ใช่มั๊ย  มอไซด์น่ะ”

“อยู่แล้ว”  พูดจบผมขึ้นคร่อมเลยครับ

เราขับรถเล่นกันไปเรื่อย ๆ เข้าซอยนั้นทะลุซอยนี้ สนุกดีครับมันพาผมเซอร์เวย์ซะทั่ว  แต่...ผมไม่พอใจแค่นั้นน่ะสิ

“มึง จอดก่อน”  รถหยุดลงแล้วครับ มันหันมามองเป็นเชิงถาม

“เดี๋ยวกูขับเอง”

“ห๊ะ!”

“มึงลงมาดิ”  ผมรอพร้อมจะขึ้นขับแล้วครับ

“มึงขับเป็น?”

“เป็นดิวะ มึงลงมาเหอะ” มันก้าวลงมาครับ ผมรีบขึ้นไปนั่งเลย พยักหน้าให้มันขึ้นซ้อน ท่าทางมันตลกมากเลยครับ คล้าย ๆ กล้า ๆ กลัว ๆ

“กูเคยขับแต่รถผู้ชายนะเว้ย!  เดี๋ยวกูลองรถแบบนี้ดู”

........................## ฉึก !!!! $@%&%$#  !!!!!!

 กระตุกครับ ! ผมงัดเกียร์ 2 ขึ้นมันกระตุกทันที

“มึงตบไปข้างหน้าดิวะ นี่มันรถผู้หญิงนะ!    มึงลงมาดีกว่าเดี๋ยวกูขับเอง”

“ไม่เอาอ่ะ  กูอยากขับ  กูไม่เคยขับรถแบบนี้   กูจะขับให้มันเป็นก่อน”  ผมดื้อครับ ผมอยากขับ

“ งั้นมึงตบเกียร์ลงแล้วขับไป  ต่อไปก็ตบลงอีก ห้ามงัดขึ้นเด็ดขาด OK !  ”

“.....เออ.........ขับง่ายว่ะ ฮะ ฮะ ฮะ คิม  ง่ายโคตรกูชอบ มึงอยากไปไหนเดี๋ยวกูพาไป............”

เราสองคนขับรถเล่นกันเรื่อยเปื่อยครับ แวะทานอาหารร้านเล็ก ๆ ข้างทาง ผมชอบชีวิตแบบนี้นะธรรมดาดี....

หลังจากกลับมาถึงบ้านพ่อแม่มันกลับมาจากข้างนอกแล้วครับ คิมแวะไปคุยกับพ่อมันสักพักก็ตามขึ้นมาบนห้อง

ผมคิดว่า...ผมรู้ครับ...เหตุผลที่มันไม่อยากอยู่บ้าน...ไม่มีใครคอยมันอยู่เลย......ถ้าเป็นผม ผมเองก็ไม่อยากอยู่ครับ

....ไม่มีใคร........ ความรักที่เหมือนเงาต้องถ่างตาแค่ไหนถึงจะมองเห็นได้

มีทุกอย่างจนเกินความจำเป็น....แต่สิ่งที่ต้องการที่สุดกลับหายากเหลือเกิน.....

ผมอาบน้ำเสร็จก็มานอนดู MV สาว ๆ เกาหลีอยู่บนเตียงครับ เปิดหนังสือ Software ดู ๆ ไปด้วย


พอมันเดินออกมาจากห้องน้ำ มันก็ตรงไปปิด TV เลยครับ หยิบกีตาร์ที่วางอยู่ข้างเตียงแล้วเดินมานั่งลงข้าง ๆ ผม

“ทำไรของมึง”

“ปลูกต้นไม้มั้ง” 

เอาแล้วครับ มือมันเริ่มเกาคอร์ด G เบา ๆ  ผมเซอร์ไพรส์นะ คิดว่ามันเล่นไม่เป็นซะอีก

“โน่ !  เพลงนี้เพราะดี  กูจะเล่นให้มึงฟัง”  เหมือนมันกำลังเข้าอินโทรเพลงแล้วครับ

สายตาแมร่งเชี่ย ! จ้องห่าอะไรนักหนา  ผมแอบยิ้มออกมาครับ



แค่ได้มองตาเธอในวันนั้น จากที่เราเจอกันแค่ครั้งเดียว   เปลี่ยนชีวิตที่เคยโดดเดี่ยว  ให้มีความหมาย

ไม่ว่าฉันและเธอ   ต่างคนต่างมาต่างกันเท่าไร       คำว่ารักจะผูกใจเราไว้ .........ไม่ให้ไกลกัน

จากเป็นคนเย็นชา  ก็หวั่นไหว จากเป็นคนอื่นไกลก็คุ้นเคย    สิ่งที่ฉันไม่เข้าใจเลย  เธอบอกกันให้รู้

เปลี่ยนชีวิตฉันไป  อยากอยู่นาน ๆ เพื่อจะเฝ้าดู    วันพรุ่งนี้ รักเราจะเป็นอย่างไร

ฉันไม่เคยรัก ไม่เคยรู้ว่าชีวิตมันดีเช่นไร  เมื่อได้มีบางคนข้างกาย   เมื่อได้มีเธออยู่ข้าง ๆ กัน

ฉันมอบชีวิต ต่อจากนี้ไปจนนิรันดร์  ทั้งหัวใจมีเธอเท่านั้น

รักของเรา.....จะอยู่จนวันตาย......


http://www.youtube.com/watch?v=x9wsP5rzmiA



“มึงชอบมั๊ยวะ” 

“กูว่าเพลงนี้เหมาะกับเปียโนว่ะ”

“โน่ครับ  กูไม่ได้พูดถึงเรื่องนั้น”

“เอออออออ   กูรู้น่า.......แต่มึงยังร้องไม่จบนี่”  ผมแกล้งเปิดหนังสือไปเรื่อย ๆ

“วันนึงกูจะร้องให้มึงฟังจนจบเลย  มึงรอฟังนะ”

“ คิม  จริง ๆ มึงจำเนื้อร้องได้แค่นี้ใช่ป่ะ”

 ผมถามยิ้ม ๆ กวนมันครับ เลยเจอมันดีดหน้าผากมา 1 ที วันนี้ผมมัดจุกโชว์เหม่งอีกต่างหาก (ทางสะดวกเลยสิมึง)

“มึง !  ทำเป็นรู้ดี   ขอคำตอบกูด้วย” จ้องเอา ๆ แมร่งขู่ชิบ

“เอ้อออออออ  แล้วกูจะรอฟัง  มึงเองก็อย่าลืมซะล่ะ” 

รู้สึกตอนนี้หน้าร้อน ๆ ยังไงไม่รู้

“ อ่ะ! ”  มันส่งกีตาร์มาให้ผมครับ

“อะไร”  ผมรับมาแบบงง ๆ

“เล่นดิ”

“.........” จ้องมันครับ  ไม่ตอบ

“ เล่นให้กูฟัง  เพลงที่มึงชอบ”

“ไม่เอา กูขี้เกียจ” ผมพูดแล้ววางกีตาร์ลงบนเตียง หยิบหนังสือมาดูต่อ

“โน่ครับ  กูอยากฟัง”

“กูก็เล่นให้มึงฟังออกบ่อย ที่ห้องไง”

“แต่ยังไม่เคยเล่นที่นี่.....นะ”  มันอ้อนอีกแล้วครับ

“........” ผมยิ้มให้มัน  เริ่มใจอ่อนนิด ๆ แล้วครับ

“มึงดู  นี่ทาคามิเนะเชียวนะ ได้ยินข่าวว่าของมึงยามาฮ่าไม่ใช่เหรอ”

“ครับ  เล่นครับ  เล่นแล้วครับ มึงไม่ต้องมาเปรียบเทียบครับ”

ผมหยิบกีตาร์ขึ้นมาเกาเสียงมั่ว ๆส่วนใหญ่เป็น Intro แต่งเองที่เกาประจำ......อืม...Touching แมร่งสุดยอดอ่ะ

“เอาเพลงนี้ละกัน ขอตีท่อนกลางเลยนะเว้ย”


ความปวดร้าวครั้งนี้ฉันยินดีจะรับ  ยอมเป็นคนที่เสียใจ

ในเมื่อความบังเอิญทำให้เธอเจอเขา  ฉันจะห้ามอย่างไร

ผิดที่ฉัน ไม่ใช่เธอ  ที่มันบังเอิญรักเธอมากเกินไป.......รักจนมันยอมเจ็บ....



“เพลงอะไรของมึง”  มันถามขึ้นมาทันทีเลยครับ แต่ทำหน้าแปลก ๆ

“ไม่รู้  จำชื่อไม่ได้  ไอ้โป้งมันชอบเล่นให้กูฟัง  กูจำคอร์ดท่อนนี้ได้ขึ้นใจเลยว่ะ”

“พวกมึงไปเล่นกันตอนไหน”    เสียงเข้มฉิบหาย   มันเป็นไรขึ้นมาอีก

“....ไรวะคิม มึงเป็นไรเนี่ย กูเล่นไม่เก่งเหมือนพวกมึงนะ จำได้มากสุดก็เพลงเนี่ย”

“อยากฟังก็บอกกู  ให้มันเล่นให้ฟังทำไม”

“คิม  โป้งมันเพื่อนกู  เอาหนังสือเพลงมึงมาดิ  กูจะเล่นเพลงอื่นให้ฟัง”

“........”

“กูกำลังจะหมดความอดทนแล้วนะ ”

“......ไม่ต้องแล้ว นอนเถอะ กูง่วงแล้ว”  มันเดินเอากีตาร์ไปเก็บครับ หรี่ไฟลงจนเกือบจะมืด หยิบเฮดโฟนที่หัวเตียงขึ้นมาครอบหูให้ผม  ยัดรีโมทใส่ในมือผม

“กูชอบเพลงนี้....มึงต้องหัดเล่นให้กูฟัง”  มันจูบลงที่หน้าผากผมหนึ่งที

“หวงนะครับโน่  มึงรู้ใช่มั๊ย” 

“กดเลยครับโน่  กดลงไปตรงปุ่ม link นั่นแหละ”


http://www.youtube.com/watch?v=OHSGa4wwKcM




TBC

(กด link  ฟังเพลงกานนน)

...............................

ขอบคุณทุกคอมเมนท์

Onlymin

..................................

[naiin]

  กำลังสนุกนะ แต่ฟังเพลงไม่ได้เลย แอบเซง

[gupalz]

อึนกะคู่นี้

[yeyong]

หรือโป้งจะชอบคิม
เหอ เหอ
จะเศร้าไหมเนี่ย จะได้ทำจายยย

[KaYRoRo]

ไม่รู้ดิ  รู้สึกแอบเชียร์โป้ง 

[Hakken]

โป้งแอบชอบโน่แน่เลย แต่ทำไมต้องไปเชียร์คิมด้วยอ่ะไม่เข้าใจ   

[bulldog17]

คิดไปเองรึเปล่าว่าคิมไม่ใช่พระเอก?

[iamnan]

สุดท้ายแล้ว โป้งแอบรักคิม 555

เศร้าใช่มั้ยอ่ะ

[zhai]

อ่านแล้วจิ้น "โน่" เป็นน้องจุก  ตามคิมเรียกเลยอ๊ะ

ตัวตน "คิม" อ่านแล้วเคลียร์น่ะ
แต่ "โป้ง"  งง อ๊ะ เป็นเพื่อนแบบไหนกันแน่
3 คนนี้ มีความสัมพันธ์กันแบบไหน

สรุปตามอ่านอย่างตั้งใจ

[U_Ton]

  ดูเหมือนโป้งชอบโน่เลยอ่ะ... เพลงของโป้งเศร้าๆนะ

เหมือนจำยอมให้โน่รักกับคนอื่น(ที่ชื่อคิมอ่ะ... กำลังจะไม่เป็นคนอื่นอีกต่อไปแล้ววว)

ส่วนคิม... จำเพลงได้เเค่นั้นจริงดิ... หรือเก็บไว้รอโอกาสอะไร(อย่าบอกว่ายังไม่มั่นใจนะ)

โน่... มีความทรงจำร่วมกับโป้งเยอะนะ แต่เป็นฉบับเพื่อนที่เเยกจากกันไม่ได้(?)

แต่กับคิมเป็นความทรงจำที่เพียรสร้างน่ะ

ยังไงก็ยังเเอบลุ้นโป้งด้วยอ่ะ... กลัวโป้งจะเหงา(กว่าที่เป็นอยู่)

[JipPy]

ตกลงไงเนี่ย


โป้ง กับ คิม เนี่ย



เอาไงกับ โน่ เนี่ยย ย ย

[Moonmaid]

ชอบโป้งอ่ะะะ

[phakajira]

งง เลย ชอบโป้งจัง

[Tumz]

 :a5:เออ... ดูจากวงเล็บ สุดท้ายโป้งคู่กับคิม ใช่ไหม? เพราะดูอึมครึมพอกัน
โน่ก็เจอผู้หญิงที่ใช่ แต่งงานมีครอบครัวไป

  :z2:จินตนาการเราบรรเจิด

จริงๆไม่อยากซดมาม่า มันเบื่อ 

[pandaticket]

แอร๊ยยยย คิมหึง แต่ยังแอบเชียร์โป้งอ่ะ ><

[ordkrub]

ขอเข้ามาอ่านด้วยคนครับ  เรื่องสนุกดีี

[mellowshroom]

ชอบโป้งมากกว่าอ่ะ ..เนอะ ๆ 

[•PIKACHU•]

รักโป้ง กดโป้ง เชียร์โป้ง
 

[TONG]

อึมครึมดี แต่โดดไปโดดมา จนบางทีก็งงและต่อไม่ติด

แล้วก็รักกันง่ายเกิน เหอเหอ แต่ก็ยังตามอ่านต่ไป

[Onlymin]

ตอนที่ 12


วันนี้คิมมันมาส่งผมที่คอนโดแต่เช้าครับ เห็นบอกว่าต้องไปธุระกับพ่อมันต่อ เย็น ๆ ถึงจะมารับ

ผมสอดการ์ดแล้วเปิดประตูเข้าห้อง เห็นไอ้โป้งนอนหลับคว่ำหน้าอยู่ที่โซฟา กลิ่นเหล้างี้หึ่งเลยครับ

ยกนาฬิกาขึ้นดู  9 โมงเช้า คงยังเช้าอยู่มากสำหรับคนเมา

“โป้ง” ผมนั่งลงข้าง ๆ มันครับ

“อื้อ”  มันเอาหน้าซุกหมอนใหญ่เลย

“โป้ง  มึงเข้าไปนอนดี ๆ มั๊ย  ป่ะ”

“....โน่.....มาแล้ว ?  กูเมาว่ะ ขอโทษที”  มันลุกขึ้นงัวเงียครับ

“มึงมาห้องกูตอนไหน” ผมถามมัน

“จำไม่ได้”

ผมมองหน้ามันแล้วกอดคอมันเอาไว้ครับ

“เป็นไรว้า......มึงอ่ะ  ไหนบอกกูซิ  ถูกสาวหักอกมารึไง หืม”  โน้มคอมันให้ชิดอีกหน่อยจนหัวเราติดกัน

มันค่อย ๆ พิงหัวของมันลงบนไหล่ผมเบา ๆ

รู้สึกได้ถึงหยดน้ำอุ่น ๆ อยู่บนไหล่ขวาครับ......

“....กูขอโทษ...ทำให้มึง.....ฮึก.....ลำบากใจ”

“........”

“กู....เจ็บ”

“........”

“กูไม่ไหว...เมื่อไหร่จะหมดเวลา 2 ปี...ฮึก...ของมึงสักที” 

“โป้ง !”

“มึง...ไม่มีเวลาให้กูเลย เมื่อก่อนเราอยู่ด้วยกันตลอด กูไม่มีใครเลย กูเหงา”

“.......”

“มึงบอกว่า เพราะมึงหน้าเหมือนแฟนเก่ามัน มึงสงสารมัน  มึงบอกกูว่าจะไปคบกับมันเพื่อให้มันสบายใจ

  กูไม่เคยว่าอะไรเลยใช่มั๊ย เพราะมึงบอกว่าแค่เล่น ๆ ชิลล์ ๆ  ถึงคบกับมันมึงก็จะแบ่งเวลาให้กับกู”

“.......”

“ 2 ปีของมึง  ทำไมมันนานเหี้ย!อย่างงี้วะ….ใจกูแทบขาดทุกครั้งที่ต้องยืนส่งมึงให้ไปกับมัน

    มึงเล่นห่าอะไรของมึง.....กูอยากเล่นกับมึง ไม่อยากให้มึง ไปเล่นกับมัน ”


“.........” ผมหลับตาลงครับ ผม..พูดไม่ออก

“กูเสียใจว่ะโน่.....ฮึก...กูเจ็บไปหมดเลยที่โดนแย่งมึงไป”

“....”

“เรากลับมาเป็นเหมือนเดิมนะ มึงเลิกเล่นกับมันได้มั๊ย”  เสียงมันเบามากครับ แล้วมันหลับไปแล้ว หลับอยู่บนบ่าของผมเลย

......แต่ถึงเสียงของมันจะเบาแค่ไหน....ผมก็ได้ยินครับ....ทุกคำ...ชัดเจน

ผมเองกัดฟันเอาไว้.......เจ็บครับ.....ผมทำให้เพื่อนเสียใจ.....

ผมมันเหี้ย...ผมเล่นกับความรู้สึกของเพื่อน…..

ผมไม่เคยรู้เลยครับ ว่าสิ่งที่ผมคิดเล่น ๆ กับไอ้โป้งวันนั้น มันจะกลับมาทำร้ายพวกเราได้ถึงขนาดนี้

.......ที่สำคัญ...ผมเล่นกับความรู้สึกของตัวเอง.....

ผมมันชั่ว.........





1 ปีก่อนหน้า



“ โป้ง ! กูว่าจะคบกับไอ้คิมว่ะ”

“ ห๊ะ ! มึงว่าอะไรนะ”

“ห่านั้นมันบอกว่ากูหน้าเหมือนแฟนเก่ามัน มันมาขอคบกะกู แม่งเชี่ย !”

“ ฮะ ฮะ ฮะ  ตลกว่ะ  มันว่ามึงหน้าเหมือนผู้หญิงอะดิ”

“ผู้หญิงพ่อมึงเด่ะ! กูผู้ชายทั้งแท่งเว้ย ไม่รู้มันดูแม่งมันยังไง  พูดแล้วกูแค้น”

“มึงก็แกล้งคบกับมันดิวะ  ฟันมันเสร็จ  ถีบทิ้งแมร่งเลย”

“เอาจริงดิ”

“ไอ้ห่า !  กูพูดเล่น  ไอ้คิมมันก็เพื่อนกู ที่สำคัญ มึงแหละจะถูกมันฟัน”

“เชี่ยโป้งมึงพูดให้ดี  กูเตี้ยกว่าพวกมึงแค่ 2 เซน มึงอย่าเวอร์”

“ตลกดีว่ะ พวกมึงอ่ะ”

“.....กูสงสารมันว่ะ  เหมือนมันจมอยู่กับอดีตรักห่าอะไรของมันนั่นแหละ  เดี๋ยวกูจะทำให้มันรู้เองว่าน้องพลอยอะไรนั่นของมัน ไม่มีอยู่จริงแล้วเว้ย”

“มึงจะทำยังไง”

“กูมีวิธีของกูละกัน”

“มึงอย่าบอกว่าจะแกล้งคบกับมัน จนกว่ามันจะลืมแฟนเก่ามันนะเว้ย”

“เออ กูว่าจะทำ ลองเล่นกับมันดู”

“มึงอย่าบ้า !  ถ้ามันชอบมึงขึ้นมาจริง ๆ ล่ะ”

“ก็กูจะทำให้มันชอบกู ที่กูเป็นกู ไม่ใช่ตัวแทนของใคร ทีนี้ มันจะได้รู้สักทีว่าน้องพลอยของมันไม่มีจริงแล้ว  เพื่อนกู กูสอนเอง ชิลล์ ๆ ว่ะโป้ง”

“มึงจะแกล้งรักมัน ?”

“ก็เออดิ !”

“โน่ !  มึงเชี่ยว่ะ”

“มึงด่ากู”

“เออ มึงรู้ตัวมั๊ยเนี่ย มึงพูดอะไรออกมา”

“ไม่เกิน 2 ปี เดี๋ยวกูทำให้มึงเห็น”

“ เห็นอะไรของมึง”

“มึงจะได้เห็นว่ามันชอบกูที่กูเป็นเพื่อนมัน ไม่ใช่มาเป็นเพื่อนกับกูเพราะกูหน้าเหมือนแฟนเก่ามัน

กูจะแบ่งเวลาบางส่วนให้มัน เวลาที่จะเล่นกับมึงก็จะน้อยลง มึงเข้าใจกูใช่ป่ะ”

 “โน่  มึงเชี่ยของแท้ว่ะ”

“ไอ้โป้ง !”

“มึงจะเอาแบบนั้นจริง ๆ ?”

“อืม”

“.......ได้... กูรอได้ กูจะรอดูมึงเล่นเหี้ย ๆ กับมัน  แต่ว่า....มึงลืมอะไรรึเปล่าโน่”

“อะไร”

“ใจของมึง !”

“ทำไม”

“มึงเล่นกับความรู้สึกของตัวเอง”

“ฮะฮะฮะโป้ง ! อย่างนี้น่ะยิ่งง่าย  ทั้งกูทั้งมันเป็นผู้ชาย ยังไงก็เลิกกันง่าย ๆ อยู่แล้ว กูกับมันจะรักกัน

จริง ๆ ได้ยังไง รักของผู้ชาย !  ไม่เหมือนพวกผู้หญิงนะเว้ย”

“ปากดีนะมึงอ่ะโน่”

“แค่แกล้งรัก มึงจริงจังอะไรนักหนาวะ”

“....................”

“อะไรของมึง  ยังห่วงอะไรอีก”

“.........แล้ว...เรื่องอย่างว่า...มึงเตรียมใจรึยัง”

“เตรียมใจพ่อมึงสิ ! กูไม่ให้มีเรื่องแบบนั้นเกิดขึ้นหรอกเว้ย”

“มึงระวังตัวละกัน ไอ้คิมมันยิ่งไม่เหมือนคนอื่นอยู่”

“เออ  กูรู้น่า”

“แล้วมึงก็ต้องสัญญาด้วย”

“สัญญาอะไร”

“ถ้ามึงเลิกเล่นกับมันวันไหน มึงต้องบอกกูคนแรก”

“ทำไม”

“ก็กูจะคอยสมน้ำหน้ามึงไง”

“ไอ้ห่าโป้งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง”




…………………………….






ปัจจุบัน


ผมให้ไอ้โป้งมันกินยาแก้เมา  แล้วพามันเข้ามานอนในห้องครับ ปล่อยให้มันนอนสักพักอาจจะดีขึ้น

ระหว่างนั้นผมก็นั่งเล่นคอม ฯ รอไปเรื่อย คิดเรื่องที่ผ่านมาระหว่างเรา 3 คน

ผมรู้ครับมันเป็นสิ่งผิดพลาด.....สิ่งผิดพลาดที่เกิดขึ้นแล้วกับตัวผม..ความรู้สึกของผม..

ผมไม่รู้ว่าถ้าไอ้โป้งรู้มันจะคิดยังไง

และผมไม่รู้ว่าไอ้คิมมันคิดยังไงแน่กับผมด้วย

ความสัมพันธ์ที่แปลก ๆ ของพวกเรา......มันช่าง....น่ากลัว....

ผมรักไอ้คิมเข้าแล้วจริง ๆ ครับ

และสำหรับไอ้คิม...มันอาจ...จะรักผมเข้าแล้วจริง ๆ ก็ได้.....

แต่เพราะเราทั้งคู่เป็นผู้ชาย และเราเป็นเพื่อนกัน....

ความรู้สึกผิดทุกอย่างถาโถมอยู่ในใจผม...ราวกับพายุ

ผมไม่อยากทำลายชีวิตเพื่อนผม......

คิม  มึงอย่าทำดีกับกู....มึงอย่ารักกู...อย่าทำแบบที่มึงเคยทำถ้าหากมึงไม่คิดอะไร...

ผม..ตัดสินใจแล้วครับ

ต้องเป็นผมเท่านั้น...ผมจะหยุดความสัมพันธ์แบบนี้ไว้ให้ได้.......

ผมจะ...สารภาพทุกอย่างกับมัน

ผมจะบอกเลิกกับมัน จะสารภาพความจริงทุกอย่างให้มันได้รู้  มันจะได้เลิกรักผม แล้วเรา..อาจจะได้กลับมาเป็นเพื่อนกันอีกครั้ง

แต่...ผมไม่คิดหรอกครับ ว่า คิมมันจะยกโทษให้ผม   

เพราะสิ่งที่ผมทำ..กับมัน..ช่างเป็นสิ่งที่ทำร้ายความรู้สึกของมันเหลือเกิน....


.........

.....

..


“โน่ มึงไม่มานอนด้วยกันอ่ะ”  อ้าว !  ไอ้ห่าโป้ง ตื่นมาก็ถามอะไรแปลก ๆ

“กี่โมงแล้ววะเนี่ย”  ท่าทางมันยังงัวเงียสุด ๆ ครับ

“ดีขึ้นแล้วนะมึงอ่ะ  เมายังกับหมา”

“มึงนั่งเฝ้ากู”

“เปล่า  กูเล่นเน็ต”

“อยากอาบน้ำว่ะโน่”

“อืม  ไปดิ”
 
มันลุกขึ้นไปแล้วครับ ตรงเข้าไปในห้องน้ำเลย สักพักโผล่หัวออกมาครับ

“อาบให้หน่อยดิ” มันเดินออกมาแล้วครับ

“บ้านมึงดิ อาบเองโว้ย โตแล้ว มึงคิดว่ามึงอายุเท่าไหร่กัน”

“โน่ครับ อยากให้มึงอาบให้ง่ะ” ดูมันทำหน้าครับ ไอ้ห่าเอ้ย

“เร็ว ลุก” มันดึงแขนผมขึ้นครับ

“ไม่เอา  มึงดู มันตั้งแล้ว มึงจัดการเอง” ผมลุกขึ้นครับ แต่ลุกเลี่ยงออกไป

“โน่ ”

“ไม่เอา มึงอาบเองเดี๋ยวกูเตรียมผ้าให้”

“กลัวล้มอ่ะ”  ดูครับ ดูมันอ้อนผม

“งั้นมึงเข้าไปจัดการให้มันเรียบร้อยก่อน เสร็จแล้วค่อยเรียกกู  เดี๋ยวกูออกไปกินน้ำแป็บ”

ผมปล่อยมันจัดการธุระส่วนตัวครับ ออกมาหาไอติมกินนิดหน่อย ถึงห้องจะเปิดแอร์แต่ผมรู้สึกร้อนมากเลย 


พอเข้ามาอีกครั้งผมถอดเสื้อออกแล้วพาดไว้บนเก้าอี้ เร่งแอร์ขึ้นอีก ได้ยินเสียงน้ำจากฝักบัวดังออกมา เปิดเข้าไปดูเห็นมันกำลังอาบน้ำอยู่แล้วครับ

“มึง OK ป่ะวะ”

“เฮ้ยโน่ !  มึงมาอาบด้วยกันดิวะ”

“ไม่เอาอ่ะ มึงอาบเหอะ เดี๋ยวกูหาอะไรไว้ให้กิน”

“ไม่ต้องหรอกเดี๋ยวออกไปกินข้างนอก”

“ห่า ! มึงเมาแบบนี้ จะออกไปไหนอีก”

“เหี้ยดิวมันนัดกูไว้วันนี้ กูลืมว่ะ” ไอ้ดิวพวกเพื่อน ๆ ที่อยู่ห้องผมแหละครับ

“พวกมึงจะไปไหนกัน”

“ห้องสมุด ม. ว่ะ ว่าจะไปค้นงาน Project เก่า ๆ ของรุ่นพี่” 

มันปิดฝักบัว เดินออกมาแล้วครับ  ล่อนจ้อน!

“มึงไม่ชวนฟ้าด้วย” ผมถามมัน  เห็นมันหยิบผ้าเช็ดตัวพันรอบเอวไว้

“ชวนแล้ว เมื่อกี้ก็โทรมา กูเลยบอกให้ไปก่อนเลย มึงก็เห็นสภาพกูนี่หว่า”

ผมยื่นผ้าขนหนูผืนเล็กให้มันสำหรับเช็ดผม  มันรับไปเช็ดหน้านิดหน่อยแล้วส่งกลับคืนมาให้ผม  ผมรับไว้ในสภาพงง ๆ

“ เช็ดให้กูหน่อยดิ ”

ผมเดินอ้อมไปด้านหลังเช็ดผมให้มันครับ ความสูงเราไล่เลี่ยกันไม่มีปัญหาอะไร

“โป้ง มึงไปไถดาวร้านไหนมาวะ สวยดี กูชอบ” ผมถามขึ้นเมื่อเห็นรอยไถรูปดาวข้างหัวมันใกล้ๆ

“ร้าน......พี่เค้าทำให้เอง กูหลับ ตื่นมาก็เป็นแบบนี้เลย  มึงไปไถบ้างมั๊ยล่ะ”

“เออ กูว่าจะไปทำผมวันนี้พอดี ไถสกินเฮดแมร่งเลยก็ดีว่ะ กูร้อน ผมยาวมากแล้วด้วยทิ่มหูทิ่มตากูโคตรรำคาญ”

“ไอ้คิมมันคงยอมให้มึงทำหรอก”

“น้อยไปเว้ย !  เดี๋ยววันนี้กูไปไถมาให้มึงดู”


####ในใจไม่เคยมีผู้ใด จนความรักเธอเข้ามา ทำให้แววตาฉันเห็นความสดใส #####



ผมหยิบโทรศัพท์จากกระเป๋าขึ้นมารับครับ ส่งผ้าขนหนูให้ไอ้โป้ง

“ว่าไงวะ”

< มึงอยู่ห้อง ? >

“อืม   มีไร”

< กูเสร็จธุระกับพ่อกูแล้ว เดี๋ยวจะออกไปที่ ม.  อาจารย์ให้เข้าประชุมเรื่องงานวิจัยว่ะ  อาจจะไปรับมึงเย็น ๆ  >

“ อืม  ไม่เป็นไร”

< กินข้าวยัง >

“ กำลังจะออกไปกิน”

< ที่ไหน >

“ ยังไม่รู้.....กินที่ไหนวะโป้ง”  ผมหันไปถามไอ้โป้งครับ

< อยู่กับไอ้โป้ง ? >

“ อืม”

< ……... >

“ แค่นี้ก่อนนะเว้ย เจอกันตอนเย็น”   ตัดบทก่อนดีกว่าครับ

< เดี๋ยว! .....ห้ามนอกใจนะครับโน่ >  เสียงเข้มเชียวนะมึง ผมเดินเลี่ยงออกมาด้านนอกครับ

“ แค่นี้ก่อนนะ เดี๋ยวกูแต่งตัวก่อน กำลังจะออกไปกันแล้ว”

< ตอบคำถามกูก่อน >

“เออออออออ”

< เอออะไร  ตอบให้หมด >

กดตัดสายเลยครับ !   ผมเดินออกไปหาเสื้อตัวใหม่ใส่  เสียงโทรศัพท์ดังอีก 2-3 ครั้งแต่ผมไม่รับ

ไอ้โป้งเดินตามออกมา มันใส่เสื้อผมนั่นแหละครับ ส่วนยีนส์ก็ตัวเดิม

เราสองคนตรงไปที่ร้านอาหารหลัง ม. เจ้าประจำครับ วันนี้ใช้รถไอ้โป้งครับแต่ผมเป็นคนขับ

ผมไม่ยอมให้มันขับหรอกครับ ไม่รู้หายแฮงค์รึยัง

ทานเสร็จเราตรงเข้าห้องสมุดเลยครับ ชั้น 2 ไอ้ดิวโทรบอกไว้เรียบร้อย

....


“ห่า ! พวกมึงช้าแมร่ง”  เสียงไอ้ดิวกล่าวคำสุภาพสวัสดีพวกผมมาแต่ไกล

“มานานยังมึง” ไอ้โป้งถามมันครับ

“เชี่ยโป้งฟ้ารอมึงจนงอนกลับไปแล้ว”

ไอ้โป้งไม่ตอบอะไรครับ ผมวางกระเป๋าแล้วนั่งลงครับ สนใจกับกองเอกสารสัมมนาที่วางอยู่ตรงหน้า

“ดิว มึงทำโปรเจ็คอะไรวะ”  ผมลองถามมันดู

“กูยังไม่ชัวร์ว่ะ เห็นไอ้แบงค์มันบอกอยากทำเกี่ยวกับห้องสมุดสาธารณะ”

“อืม..ก็ดีนะเว้ย ระบบไม่ยุ่งยากมาก  ยืม-คืน อะไรแบบนั้นเปล่าวะ” ไอ้โป้งเสริมขึ้นมาครับ

“ก็คงแบบนั้นแหละ มึงดูนี่ดิ กลุ่มนี้แม่งทำดีว่ะ กูว่าจะเก็บเอาไว้เป็นแนวเลย” มันชี้ ๆ พวกงานให้ผมดูครับ

“ไหนเอา cd มาเปิดดูดิ๊  คู่นี้ก็เข้าท่า ระบบอะไรวะเนี่ย” ผมหยิบ cd ออกมาจากปกหลังเปิดลงที่ External drive ของมันครับ

เรานั่งดูกันไปสักพักอยู่ ๆไอ้แบงค์เดินมาจากไหนไม่รู้ครับพอเห็นไอ้โป้งปุ๊ปก็ใส่เลย

“ไอ้โป้ง ! มึงมาแล้ว ? นานแมร่ง มึงนัดกันยังไงวะ”

“ พวกมึงสองคนทักกูให้มันดีกว่านี้หน่อยไม่ได้รึไงวะ   มึงลองเปลี่ยนเป็นแผ่นนี้ดิวะโน่” ประโยคหลังเนี่ยไอ้โป้งมันพูดกับผมครับ
 
พวกเราทั้งหมดนั่งดูรายงาน เล่นคอมฯ กันไปเรื่อย ๆ มีทั้งเสียงหัวเราะเสียงด่าปะปนกันไป แต่จู่ ๆ ไอ้ดิวมันก็ถามขึ้นมาครับ

“เหี้ยโป้ง อีฟ้าชอบมึง ?”

“ไอ้โป้งเงยหน้ามองมันทันทีครับ ส่วนผมกับไอ้แบงค์มองไอ้โป้งทันทีเหมือนกัน” ดูเหมือนว่าทุกคนรอคำตอบ...

“....ไม่รู้”

“แต่กูว่าใช่ว่ะ ท่าทางมันแปลก ๆ กับมึง  พวกมึงได้กันรึยัง”

“ ไอ้เชี่ย ! มึงอย่าบ้า กูไม่กินเพื่อนตัวเองเว้ย”

“ให้มันแน่เถอะว้า.....กูว่าอีนี่มันแรงไม่เบาอยู่นะเว้ย เห็นให้ท่ามึงตั้งแต่ปี 1 แล้วนี่หว่า ไรวะ เสียชื่อคาสโนว่าโป้งหมด”

“ดิวครับ ทำงานของมึงครับ มึงจะสอดรู้เรื่องคนอื่นเกินไปแล้ว” เห็นไอ้แบงค์ใช้มือขยับแว่นแล้วจ้องมันใหญ่เลยครับ

“แล้วมึงชอบมันรึเปล่า”  ดูครับดูมันยังถามต่ออีก แต่ไอ้โป้งไม่ได้สนใจตอบเลยครับมันนั่งดูหน้าจอต่อไป

“โน่ มึงบอกให้มันตอบกูหน่อยดิ”

“เอ้า เกี่ยวไรกับกู” ผมปฏิเสธไปครับ

“ก็ถ้าเป็นมึง เพื่อนโป้งของมึงไม่เคยขัดเลยไงครับ”

# เปรี้ยง#!!!!!!!! 

โดนโบกหัวไปครับ 1 ที โดยไอ้แบงค์

“พอได้แล้วมึง ถ้ามันอยากตอบมึงมันก็บอกเองแหละ มึงนี่มันจริง ๆ”  ตอนนี้ไอ้ดิวหน้างอเลยครับก้มหน้าอ่านรายงานต่อไป ปากบ่นขมุบขมิบไม่หยุด ผมเห็นแล้วก็อดหัวเราะออกมาไม่ได้

“ขำไรวะโน่”

“ขำไอ้ดิวอ่ะดิ แมร่งกลัวไอ้แบงค์ว่ะ  ว่าแต่มึงชอบฟ้าเค้าป่ะล่ะ”

“ไม่ได้ชอบคราบบบบ  ชัดยัง หืม”

“ทีงี้ไวเลยนะมึง ทีกูถามทำเป็นไม่ตอบ มึงแม่งลำเอียงว่ะ ดูก็รู้มึงใส่ใจไอ้โน่มากกว่าใครเลย” ไอ้ดิวมันต่อว่าไอ้โป้งครับ ตอนนี้ไอ้แบงค์เดินเอารายงานบางส่วนกลับไปที่ชั้นแล้วครับ

“เงียบปากไปเลยมึงอ่ะ สนใจไอ้แบงค์มึงเหอะ เด็ก ๆ ติดกันตรึมมึงระวังตัว”

“เชี่ยโป้ง มึงพูดเหี้ยอะไร กูกับไอ้แบงค์เป็นเพื่อนกัน  ปากมึงอ่ะ”

“กูพูดในสิ่งที่กูเห็น มึงอย่าแสดงออกให้มากนัก เดี๋ยวไอ้แบงค์มันเตลิดกันพอดี”

“ไอ้โป้ง ! ”  ไอ้ดิวตะคอกมันครับ หน้าแดงไปหมดเลย ไม่รู้ว่าอายหรือว่าโกรธ

“เออ ๆ พอเหอะ พวกมึงห่าอะไรกันวะ” ผมรีบปรามเลยครับ เห็นไอ้แบงค์เดินกลับมาแล้วกลัวมันได้ยิน

“เล่นอะไรพวกมึงเสียงดังชิบหาย” มันเดินกลับมาแถมในมือถือรายงานมาอีก ตั้งใหญ่ ๆ

“เออ โน่  ไอ้คิมมันนั่งอยู่ฝั่งโน้นแน่ะ มึงไม่ไปหามัน” ทันทีที่ได้ยินผมเห็นไอ้โป้งจ้องผมใหญ่เลยครับ

“เหรอ..มันมาเหรอ”

“อืม นั่งอ่านหนังสืออยู่กับสาวอ่ะ สวยแมร่ง”

“เด็กที่ไหนวะ”  ไอ้ดิวถามแทรกขึ้นครับ

“เด็ก Eng มั้ง กูคุ้นหน้าอยู่เหมือนกัน ทางทางแรงงงว่ะ”

“................” ผมไม่ได้พูดอะไรแต่ไอ้โป้งหันมามองผมครับ

“ไปดูดิวะโน่” ไอ้โป้งตบไหล่ผมครับ ผมมองหน้ามันนิดหน่อย

“ไปได้ ?”

“ ไปดิ  วันนี้มึงอยู่กับกูทั้งวันแล้วนี่หว่า”

“พวกมึงสองคนเป็นเหี้ยไรกัน ทำอย่างกับผัวขออนุญาตเมียไปหากิ๊ก”

“ไอ้ดิว ! มึงเงียบปากไปเลยห่า”  ผมคว้าหนังสือโบกหัวมันไป 1 ทีครับ

“ก็จริง  มึงจะไปก็ไป ต้องไปขอไอ้โป้งทำไม”  ดูครับ  มันยังไม่ยอมลง

“ดิว   ไอ้แบงค์มันบอกกูว่าคืนนี้มันจะไปหาน้องปังปอนมันว่ะ” อยู่ ๆ ไอ้โป้งพูดขึ้นครับ

“ห๊ะ !  จริงเหรอวะแบงค์ไหนมึงบอก....”

“ห่าดิวมึงไปฟังมัน ทำงานของมึงไป” ไอ้แบงค์ส่ายหัวอมยิ้มนิด ๆ แล้วสนใจหนังสือของมันต่อไปครับ

“เหี้ยโป้ง จำไว้เลย มึงบังอาจหลอกกู”

ไอ้โป้งไม่ตอบครับมันลอยหน้าลอยตายิ้มให้ไอ้ดิวลูกเดียว สักพักมันหันมาพูดกับผมครับ

“ไปป่ะ เดี๋ยวกูพาไป”

“ไม่เอาอ่ะ  กูจะอ่านของกูไม่อยากยุ่งกับมัน”

“หึ  มึงนี่แปลกว่ะโน่”

“แปลกไรของมึง”

“โน่   กูรู้จักมึงมากี่ปี”

“ตั้งแต่ ม. 4   ทำไม”

“ 4  ปี กับอีก 6 เดือนเว้ย  แค่มึงอ้าปากกูก็รู้แล้วว่ามึงคิดอะไร”

“คิดอะไร  ยังไง”

“หิวไอติมมั้ง”

“ห่า! ยังจะมาเล่นอีกโป้ง” ผมผลักมันอย่างแรงเลยครับ เซจนตกเก้าอี้ไปเลย รับไว้เกือบไม่ทัน ได้ยินแต่เสียงไอ้แบงค์กับไอ้ดิวหัวเราะกันจนท้องแข็งเลย

ขณะกำลังดึงมันขึ้นมา ก็เห็นคน ๆ นึงยืนอยู่ข้างหลังไอ้โป้งแล้วครับ

“คิม!”

“สนุกกันนักนะครับพวกมึง เล่นกันซะเสียงดัง มึงมองโต๊ะอื่นเค้าบ้างป่ะเนี่ย”

จริงครับผมกวาดตามองไปรอบ ๆ หลายโต๊ะมองมาที่พวกผมจริง ๆ ด้วย แต่จู่ ๆ ไอ้ดิวก็พูดขึ้นครับ

“ไงวะคิม ได้ยินข่าวว่าพาสาวมาอ่านหนังสือเหรอวะ”

“สาวบ้านมึงดิ  ผัวมันก็นั่งอยู่ด้วยมึงไม่เห็น” ตอนนี้ไอ้โป้งลุกขึ้นมานั่งดี ๆ แล้วครับ

“เอ๋า ! ไหนมึงบอกว่าไอ้คิมนั่งอยู่กับสาวไงวะแบงค์” ไอ้ดิวหันไปถามไอ้แบงค์ครับ เห็นไอ้แบงค์ใช้นิ้วดันกรอบแว่นเบา ๆ

“เออ  กูบอก ....มึงไม่ถามต่อเองนี่หว่าว่ามีใครอีก”

“ไอ้ห่า กูหน้าแตกหมด อุตสาห์แซวมันอย่างดี” มันผลักหัวไอ้แบงค์อย่างแรงเลยครับ

“แต่กูก็เห็นล่ะว้า....อีนั่นมันมองมึงอย่างกับจะแดกมึงลงไปทั้งตัวอย่างงั้นแหละ”

“มันอยากมองให้มันมองไป ยังไงมันก็แดกกูไม่ได้อยู่แล้ว”  คิมมันตอบหน้านิ่งเลยครับ

“เป็นไรวะคิม ช่วงนี้มึงทิ้งลายนะเว้ย  ควงใครอยู่วะมึงอ่ะ!”  แมร่งไอ้ดิวยังเสือกพูดต่ออีกครับ ผมกับไอ้โป้งก้มหน้าก้มตาอ่านหนังสือต่อไป

“โน่ !”     ห่า!  มันเรียกผมทำไมครับ เดี๋ยวเพื่อนก็ล้อหรอก

“ไปกินข้าวกันกูหิวแล้ว”  ผมแอบถอนหายใจเลยครับ

“ตอนนี้”

“อืม  มึงเอารถมารึเปล่า”

“เปล่า  กูมากับไอ้โป้ง”

“งั้นไปรถกู”

“แต่กูยังดูงานไม่เสร็จเลย ว่าจะยืมงานตัวอย่างไปสัก 2-3 เล่ม”

“ไม่ต้องยืม  กูยืมไว้ให้เรียบร้อยแล้ว เดี๋ยวมึงไปคัดเอาที่ห้องกู”

ผมจะทำยังไงดีครับ ไอ้ดิวกับไอ้โป้งมองผมกันใหญ่ ส่วนไอ้แบงค์ก้มอ่านหนังสือของมันไป แต่หูมันคงกำลังฟังแน่นอน

“รถมึงจอดอยู่ไหน”  ผมถามออกไปครับ

“ด้านหน้า ข้างซุ้มโค๊ก”

“งั้นมึงลงไปก่อนเดี๋ยวกูเก็บของแล้วตามลงไป”

“ไปพร้อมกัน กระเป๋ามึงมีใบเดียวต้องเก็บอะไรอีก”  ไอ้นี่ ! เอาแต่ใจชิบหาย

“เอออออออออ ....ไปเว้ย พวกมึง  โป้งเดี๋ยวกูโทรหามึง OK นะ”

มันพยักหน้าครับไม่ตอบอะไรมากดูงานของมันต่อไป

ผมได้แต่เดินตามหลังไอ้คิมลงไปที่รถครับ เซ็งมัน โคตรเอาแต่ใจเลย ถ้าวันนี้ไม่ได้นัดกันไว้ก่อนนะ ไม่มีทางหรอกที่ผมจะยอมมันเนี่ย !  คิดแล้วอารมณ์เสียครับ ฮ่าฮ่า วันนี้ตามใจมันก่อนละกานนนนนน





TBC

..................................................

555  ยาวสะใจมั๊ยคะ

ขอบคุณทุกคอมเมนท์


Onlymin

.................................................

[•PIKACHU•]

เราสงสารโป้งอ่ะ
เป็นเราเราก็ไม่พอใจ เพื่อนเราสนใจแฟนมากกว่าตัวเองเนี่ย T T'

ยืนยันคำเดิม เชียร์โป้งค่ะ 555555555555555


...

ว้าวคนแรกด้วย ดีใจจัง ♥
 

[iamnan]

ตกใจที่เวลาผ่านมาเร็วขนาดนี้เลยเหรอ ?? รึเราพลาดตอนไหนไป

[gupalz]

มึนจริงๆ ว่าใครมันจะได้กะใคร

[sz4music]

3คําสําหรับตอนนี้ >>> ขอ 3 P

[wdaisuw]

เชียร์โป้งค่ะ 
แต่ถ้ามันจะหักมุม ก็ไม่อยากคาดเดาเลย
เรื่องนี้เป็นเรื่องแรกที่เชียร์ 3P ฮ่าๆๆ

[naiin]

                        ยอมตามแบบเชื่องๆเลย

[akaipee]

จะเชียร์ใครดีอ่ะ เฮ้ออออ เศร้า หรือจะ 3P มันเลย

[Moonmaid]

เราไม่อาวววคิมม

เอาโป้งงง
ง

[mellowshroom]

ขอเป็น โป้ง ได้มั้ย..

ไม่เอาคิมแล้ว ชริ ชริ

ตอนนี้โป้งน่าสงสารอ่ะ ..