ทำยังงัยดีครับ..เมื่อนักเรียนชายเดินเข้ามาบอกรักผม...
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: ทำยังงัยดีครับ..เมื่อนักเรียนชายเดินเข้ามาบอกรักผม...  (อ่าน 93433 ครั้ง)

อาจารย์..สีฟ้า

  • บุคคลทั่วไป
ผมรักอาจารย์ครับ....เป็นคำพูดของนักเรียนชายคนหนึ่ง ที่เดินเข้ามาพูดกับผม และเป็นประโยคเดียวที่ผมได้ยินแล้วแทบล้มทั้งยืน ไม่ได้ดีใจหลอกนะครับ ตกใจต่างหากไม่คิดว่าอยู่ดีๆจะมีคนเดินเข้ามาบอกรัก เพราะปกติผมเองจะเป็นคนวิ่งหาความรักตลอด ( ผมยอมรับครับว่าผมเป็นผู้ชายที่รักผู้ชายด้วยกัน) ที่จริงผมน่าจะดีใจมากกว่าใช่ไหมครับ แต่ครั้งนี้ไม่เหมือนครั้งอื่นๆๆเพราะผมรู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้  ด้วยอาชีพและหน้าที่ที่ผมทำอยู่ ( ผมเป็นข้าราชการครู ) มีคำว่าจรรยาบรรณวิชาชีพและคำว่าศีลธรรมค้ำคออยู่  และคนที่เดินเข้ามาบอกรักผมก็เป็นลูกศิษย์ของผมด้วย ถึงผมจะรักผู้ชายด้วยกัน แต่กับน้องคนนี้ ผมไม่อยากให้เค้าเป็นเกย์  ผมอยากให้เค้ามีอนาคต และเติบโตไปมีครอบครัวที่ดี  ผมพยายามที่จะอธิบายให้น้องเค้าเข้าใจความเป็นจริงของชีวิต อธิบายให้เค้ารู้ว่ายังไงเราก็คบกันไม่ได้ ( แต่ผมก็ขอบคุณความรักที่เค้ามีให้ผม ) ชี้ให้เค้าเห็นถึงปัญหาต่างๆ นานาว่าเมื่อเราคบกันเราจะเจออะไรบ้าง เราจะตอบคำถามสังคมอย่างไร และมันจะอึดอันแค่ไหนเพราะมันเป็นความรักที่บอกใครไม่ได้ อธิบายยังงัยก็เหมือนน้องเค้าไม่รับฟังผมเลย กลับใส่ใจดูแลผมมากยิ่งขึ้น มีหลายครั้งที่น้องเค้าแสดงความเป็นเจ้าของตัวผม แสดงความไม่พอใจผมเวลาผมคุยกับนักเรียนชายคนอื่นๆ  และหลายครั้งที่ผม พยามยามที่จะไม่ใส่ใจเค้ามาก บางที่ก็หมางเมินไปเลย แต่ผลเสียก็คือเค้ากลับปล่อยตัวเอง โดดเรียนวิชาที่ผมสอนแทบทุกคาบ  ผมหลีกหนีเค้าทุกครั้งครับ พยายามไม่คุย ไม่รับโทรศัพท์  ( ยกเว้นเรื่องเรียน )  แต่ก็เหมือนกับผมทรมานน้องเค้า และทรมานใจตัวเองด้วย  ผมไม่ได้รังเกียจน้องเค้านะครับ อย่างที่ผมบอกผมขอบคุณในความรักที่มีให้ผม ของคุณในความห่วงใยของเค้า แต่ผมกลัวใจตัวเองต่างหาก
ผมไม่อยากให้น้องเค้าเป็นเกย์  อยากเห็นเค้ามีครอบครัวที่สมบูรณ์แบบที่ผู้ชายคนหนึ่งควรมี  หลายครั้งครับที่น้องเค้าบอกผมว่าถ้าเค้าไม่ได้คบกับผม ก็ไม่มีทางที่ไปชอบผู้หญิงหลอก ผมจะทำอย่างไรดีครับ เพราะถ้าผมรับตัดสินใจคบน้องเค้า ผมก็เท่ากับผิดจรรยาบรรณและผิดศิลธรรม และถ้าเกิดคบกันแล้ว เค้าไปมีคนอื่น แล้วผมจะทำอย่างไร ผมคงทนกับความสูญเสียไม่ได้  หรือผมจะยอมทรมานน้องเค้า พร้อมกับทรมานใจตัวเองตั้งแต่วันนี้  เพราะผมเชื่อว่าถ้าเค้าจบไปเรียนต่อมหาวิทยาลัย น้องเค้าก็คงลืมผมได้เอง  ( ปัจจุบัน น้องเค้าอยู่ ม.5 ) และคงมีอนาคตที่ดี แต่ส่งที่อยู่ในใจผมและน้องเค้าไม่เคยรู้ ... ผมก็รักเค้าเหมือนกัน


*** ขออนุญาตแก้ไขคำห้อยท้ายของชื่อเรื่อง เพื่อลดความรุงรังของหัวข้อ  แต่หากผู้แต่งมีเรื่องแจ้งเพิ่มเติม ก็สามารถแก้ไขชื่อเรื่องได้ตามปกติค่ะ
 ทิพย์โมบอร์ดนิยาย


Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 16-09-2010 21:16:47 โดย THIP »

ออฟไลน์ krappom

  • 人は誰でもそれぞれに悩みを抱えて生きる
  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 7446
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 1044
ปัญหาใหญ่เลยนะเนี่ย
จรรยาบรรณกับความรัก  :a6:

ไม่รู้จะให้คำแนะนำยังไงอ่ะ แหะๆ เอาเป็นว่าให้กำลังใจก็แล้วกันนะ
ขอให้ปัญหาใหญ่นี้ผ่านพ้นไป และมีทางออกที่ดีสำหรับทั้งสองฝ่าย

ให้เพลงนี้ไปฟังด้วย รู้สึกว่าเข้ากับอาจารย์มากๆ เลย


<a href="http://www.ijigg.com/jiggPlayer.swf?Autoplay=0&amp;songID=V2B4FGAFPA0" target="_blank" class="new_win">http://www.ijigg.com/jiggPlayer.swf?Autoplay=0&amp;songID=V2B4FGAFPA0</a>

หากคุณทบทวนเรื่องราวทั้งหมด คงไม่มีสิ่งใด
ที่จะสร้างความสวยงาม เท่าความรัก
ที่ทุกทุกคนต้องการ มีชีวิต ไว้วิ่งไล่ตามความรัก

แต่สิ่งหนึ่งที่หลายคนมองผ่านไป ทฤษฏีของการหยุดเดิน
หากหยุดมองรอบกายตอนนี้ เธออาจจะเจอความจริงอย่างนึง

ทุกทีที่เราไขว่คว้า วิ่งคอยตามหาความรัก
ความรักวิ่งตามเราอยู่ ทำให้เราไม่ได้พบกัน
หากทดลองหยุดเดิน แล้วลองมองรอบกายเธอ
ความรักล้อมรอบเธออยู่ รู้บ้างหรือเปล่า
เธอคงเจอใครสักคน ตรงนี้

หากวันนั้น ฉันยังคงเดินต่อไป ในวันนี้ ฉันคงไม่เจอความรัก

และสิ่งหนึ่งที่หลายคนมองผ่านไป ทฤษฏีของการหยุดเดิน
หากหยุดมองรอบกายตอนนี้ เธออาจจะเจอความจริงอย่างนึง

ทุกทีที่เราไขว่คว้า วิ่งคอยตามหาความรัก
ความรักวิ่งตามเราอยู่ ทำให้เราไม่ได้พบกัน
หากทดลองหยุดเดิน แล้วลองมองรอบกายเธอ
ความรักล้อมรอบเธออยู่ รู้บ้างหรือเปล่า
เธอคงเจอใครสักคน ตรงนี้

ทุกทีที่เราไขว่คว้า วิ่งคอยตามหาความรัก
ความรักวิ่งตามเราอยู่ ทำให้เราไม่ได้พบกัน
ทดลองหยุดเดิน แล้วลองมองรอบกายเธอ
ความรักล้อมรอบเธออยู่ รู้บ้างหรือเปล่า
เธอคงเจอใครสักคน

หากทดลองหยุดเดิน แล้วลองมองรอบกายเธอ
ความรักล้อมรอบเธออยู่ รู้บ้างหรือเปล่า
เธอคงเจอใครสักคน ตรงนี้ ...

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 22-01-2008 15:06:53 โดย º★*.๑۩۞۩๑..*ღ• »
บางเรื่องไม่ดัง...แต่ไม่ได้หมายความว่ามันไม่ดี


abcd

  • บุคคลทั่วไป
อาจารย์สีฟ้าทำถูกแล้วล่ะ ให้น้องเค้าทรมานตอนนี้ดีกว่าให้น้องเค้ามีอดีตที่เจ็บปวดไปทั้งชีวิต น้องเค้าล้มตอนนี้แต่เชื่อว่าอีกซักพักน้องเค้าก็จะยืนได้เอง เค้ามีเพื่อนนี่นา เพื่อนน่านแล่ะจะเป็นตัวเยียวยาแผลใจได้ดีที่สุด เราอยู่ในส่วนของเรา ทำหน้าที่ของเราให้ดีที่สุดดีกว่า หรือถ้าไม่สามารถเลือกได้ระหว่างหน้าที่และหัวใจก็เลือกมานทั้งคู่น่านแล่ะ คือพาน้องเค้าเรียนไปด้วยแต่ต้องมีกฎเกณฑ์ในการที่จะคบกันว่าต้องไม่มีเรื่องให้เสื่อมเสีย ต้องไม่มีอะไรเกินเลย(ซึ่งอาจจะทำได้ยากถ้าใจไม่เข้มแข็งพอ) แต่ก็ต้องทำใจอยู่ดี อาจจะคบกันไม่ยืด เพราะน้องเค้ายางเด็กอาจจะแค่หลงรูปลักษณ์ภายนอกของเราหรือเปล่าก็ไม่รู้


สู้สู้แย้วกันน๊าคุณอาจารย์สีฟ้า  :yeb:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ piyakorn

  • ว้นนี้ทำความดีกันหรือยัง
  • เป็ดน้อยร่าเริง
  • *
  • กระทู้: 451
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 12
 :a4:เรื่องจรรยาบรรณเป็นเรื่องใหญ่ครับ อาจารย์ทำถูกแล้วครับ เจ็บวันนี้ ดีกว่าปล่อยไว้ให้เจ็บวันหน้าครับ  อีกไม่นานน้องเค้าก็จะเจอคนใหม่ หรือถ้าเป็นเนื้อคู่กัน ก็แล้วแต่ชะตาฟ้าลิขิตเถอะครับ
สำนึกรักบ้านเกิด  ยโสธร บ้านเฮา

ออฟไลน์ oaw_eang

  • Moderator
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 7672
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 1442
อ่านแล้วเศร้า  :sad2:

สงสารทั้งคู่

แต่ก็ทำถูกแล้วมั้ง

แต่ถ้าเป็นเจ้นะ  เจ้จะบอกเด็กมันว่า  ตอนนี้เธอยังเป็นนักเรียนของฉันอยู่  เอาไว้ให้เธอพ้นสภาพความเป็นนักเรียนของฉันก่อนสิ  แล้วเราค่อยมาว่ากัน

เธออย่าเอาความรักของเธอมันผูกมัดทั้งตัวฉันเองและตัวเธอเอาไว้อย่างนี้

ปล่อยความรักให้มันเป็นความรู้สึกดีๆ ที่คนสองคนมีให้กัน

เธอยังเด็กอยู่  เธออาจจะยังไม่รู้ว่าความรักมันคืออะไรกันแน่

และเมื่อถึงวันที่เธอรู้ความหมาย  ถึงตอนนั้น...เธออาจจะไม่รักฉันไปเสียแล้วก็ได้

หากเธอรักฉันจริงอย่างที่เธอพูด  เธอจงแสดงให้ฉันเห็นว่ารักของเธอเป็นของล้ำค่า

ไม่ใช่สักแต่ว่าเป็นลมปากที่เธอเอื้อนเอ่ยออกมาตามอำเภอใจและความวูบไหวของอารมณ์

สองปี...แล้วเธอก็จะพ้นจากความเป็นนักเรียนของฉัน

สองปี...ที่เธอจะพิสูจน์ให้ฉันเห็นถึงหัวใจรักของเธอ

หัวใจรัก...ที่เปี่ยมด้วยพลังแห่งการสร้างสรรและมั่นคง

หากผ่านพ้นไปแล้ว...เธอยังสามารถทำให้ฉันมั่นใจได้ว่า...เธอรักฉันจริงและมั่นคง

ถึงตอนนั้น...อะไรๆ มันก็คงจะไม่ยากอย่าตอนนี้



หวังว่ามันคงจะพอช่วยได้

เป็นเด็กแล้วไง  ไม่มีหัวใจเร้อ?  จริงอยู่เด็กมันรักเร็วเลิกเร็ว

แต่ใครจะรู้ว่ารายนี้เป็นไง  จริงมะ?

เป็นครู?  แต่ไม่ได้เรียนจิตวิทยาเด็กวัยรุ่นมาหรอ?

ยิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุ  ยิ่งกีดกันเหมือนยิ่งผลักไส

เคยอ่านมามั่งปะเนี้ย

อิอิ  ว่าแต่  สอนอยู่ที่ไหนอะ  เจ้อยากไปสอนอยู่ที่นั้นมั่งจัง

เจ้รักเด็กๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ  :m25:
เรามาเลิกเขียน ไหม เป็น มั๊ย กันเถอะ เพราะไม่ถูกหลักภาษาไทย  ดีไหม?

ออฟไลน์ unagan

  • ลูกเป็ดวิ่งซุกซน
  • *
  • กระทู้: 118
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 18
โห เจ้ แนะนำซะล้ำเลิศ

แต่ถ้าเป็นผมนะ

ผมก็จะบอกว่า เธออยู่ในโรงเรียนนี้แค่ไม่กี่ปี แต่ครูต้องอยู่โรงเรียนนี้อีกนาน

ครูอะต้องเจ็บปวดกว่าเธอกี่เท่าเธอรู้รึเปล่า  :m15:

เด็กอะ ทำอะไรไม่น่าเกลียด แต่ครูไม่ใช่ เธอเห็นใจครูบ้างไหม  :m15:

หยุดการกระทำที่ทำร้ายครูซักทีเถิด  :serius2:

อย่าให้คำว่ารักของเธอมาทำรายครูเลยนะ  :m15:

ออฟไลน์ มูมู่น้อย

  • Global Moderator
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 2633
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 456
เห็นด้วยกับรีของเจ้สองข้างบน

จรรยาบรรณกับความรักค่อนข้างล่อแหลมต่อการยอมรับในสังคมทีเดียว
ในขณะที่ยังคงสถานะของครูอยู่  การจะมารักกับนักเรียนคงเป็นเรื่องที่ยอมรับได้ยากและถูกจับตามอง
อาจารย์สีฟ้าคงกังวลใจอยู่สองประเด็น คือ จรรยาบรรณ และ ไม่อยากให้น้องเค้าหลงผิดมาชอบผู้ชาย (หลงผิดรึเปล่า  เราว่ามันคงเปลี่ยนกันไม่ได้)

เรื่องจรรยาบรรณ  ณ.ขณะนี้เรายังเป็นอาจารย์เค้าอยู่  ก็สมควรแล้วที่ปฏิเสธความสัมพันธ์  แต่ถ้าในอนาคตหลังจากน้องจบโรงเรียนนี้ไปแล้ว (เรื่องนี้ถ้ามีอาจารย์คอยชี้แนะก็จะดีมาก  สองปีเท่านั้น  ทำอนาคตตัวเองให้ดีแล้วค่อยมาคุยกันว่าเรายังมั่นคงอยู่มั้ย)  เรามองว่าไม่แปลก  ขอแค่สองคนวางตัวให้เหมาะสมกับกาละเทศะ  อาจารย์ก็พาน้องไปในทางที่ดีมีอนาคต  ก็ไม่ใช่เรื่องผิด   ถ้าอาจารย์จะคุยกับน้องให้เข้าใจมากกว่าที่จะปล่อยให้เจ็บกันทั้งสองฝ่าย

เป็นกำลังใจให้น้า  สู้ๆ  :a2:
ใครมีปัญหาต้องการความช่วยเหลือ หรืออยากแจ้งเหตุใดๆ  กดคลิก "ติดต่อผู้ดูแล" หรือ "report moderator" ใต้ข้อความ แล้วบอกมาได้เลย

abcd

  • บุคคลทั่วไป
 :m4:  เข้ามาตามมาเก็บเม้นท์เจ๊ ชอบๆๆๆ จำได้ว่าคนที่จะเปงครูต้องสอบวัดแววความเปงครูด้วยใช่ป่ะ แล้วก็มีเรียนจิตวิทยาเด็กด้วย   :m23:  น่าจะเอามาประยุกต์ใช้จริงๆด้วยแล่ะ

ออฟไลน์ blueboyhub

  • Administrator
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 6478
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 1265
เห็นด้วยกับสองนะครับ บอกน้องเขาไปตรงๆแหละครับ
ว่าถ้ารักกันจริง เวลาแค่สองปี คงไม่มากไปที่จะรอกัน
เมื่อน้องเขาไปเรียนต่อที่อื่น จะค่อยกลับมาเรียนรู้กันมากกว่านี้ก็เป็นไปได้
แต่ตอนนี้เราก็เป็นแค่ศิษย์อาจารย์ที่ดีต่อกันได้ไหม

ดีกว่ามานั่งหลบหน้ากันไปอย่างนี้
เสียกับเสียทั้งนั้น
ให้น้องตั้งใจเรียนก่อน ความรักมันไม่แน่นอน วันนี้ชอบ พรุ่งนี้ก็เบื่อ
แต่อนาคตก็ต้องรักษามันไว้ด้วยนะครับ

รักอย่างมีสติครับ
 :mc3:

ออฟไลน์ มังกรขี้เหงา

  • ลูกเป็ดเดินเตาะแตะ
  • *
  • กระทู้: 54
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 16
เออ ไม่รู้จะพูดอย่างไรดีนะครับ ผมก็ป็นอาจารย์พิเศษอะนะ เรื่องแบบนี้ก็เคยโดน ตอนนี้อาจจะโดนมากกว่าคุณด้วยซ้ำ ของผมเป็นเด็ก ม.ต้น อะครับ เราต้องรักษาระยะห่างให้ได้ แล้วก็เห็นด้วยกับเจ๊สองอะครับ ปัญหาบางอย่าง ผมว่ามันขึ้นกับเวลานะ ลองค่อยๆบอกน้องเค้าดูนะครับ

อาจารย์..สีฟ้า

  • บุคคลทั่วไป
ขอบคุณครับสำหรับทุกกำลังใจ....และทุกคำแนะนำ
ผมเองลองทำทุกวิถีทางแล้วครับ ตำราทุกตำราที่เล่าเรียนมาไม่ว่าจิตวิทยาเด็กและวัยรุ่นหรือจิตวิทยาทางการศึกษา มันก็ไมสามารถช่วยเยียวยาน้องเค้าได้เลย ผมก็เลยค้นพบสัจจะธรรมอย่างหนึ่งว่าเอกสารตำราวิชาการบางทีมันไม่สามารถใช้ได้กับชีวิตจิง โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับความรู้สึกรักใครสักคน..ผมใช้ทุกวิถีทางแล้วครับ ทั้งไม้อ่อนไม้เข็ง  เรียกมาคุยก็แล้วแต่ก็ไร้ผม ขนาดผมบอกว่า ให้น้องเค้าเรียนจบก่อนแล้วถ้ายังรักผมอยู่ เราค่อยกับมาคบกันก็ยังไม่สาย...แต่สิ่งที่ผมได้กลับมาคือประโยคที่ว่า..งั้นผมลาออกไปเรียนต่อที่อื่น พี่กับผมจะได้คบกันได้...ผมไม่รู้หลอกคับตอนนี้ว่าจะทำอย่างไรต่อดี ผมต้องน้ำตาตกในทุกครั้งที่ตรวจการบ้างแล้วต้องเจอคำว่า..พบรักพี่.น้ำตาตกในทุกครั้งน้องเค้ามาใส่ใจดูแลผม  บ่อยครั้งที่ต้องนอนร้องไห้คนเดียว  เพราะรู้สึกปวดใจทุกครั้งที่นึงถึงน้องเค้า รู้สึกทรมานเหลือเกินครับกับความรักที่มันเป็นไปไม่ได้ บอกใครก็ไม่ได้ หลายครั้งถ้าผมไม่คิดว่าการสอบเข้าเป็นข้าราชการครู มันยากลำบาก  เพราะคำว่าจรรยาบรรวิชาชีพครู..คำว่าข้าราชการในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ถ้าผมไม่คำนึงถึงสองสิ่งนี้ผมก็คงลาออกไปนานแล้ว ( อายุราชการผมยังไม่ถึงเกณฑ์ขอย้ายกลับภูมิลำเนา ) อย่างที่ผมบอกครับ ถ้าผมไม่รักน้องเค้า ผมคงไม่ทนเจ็บปวดอย่างนี้หรอก  ถ้าผมเห็นแก่ตัวสักนิด ผมก็คบกับน้องเค้า แล้วไม่ต้องแคร์สังคม แต่นี้เพราะผมรักน้องเค้ามาก ผมจึงอยากเห็นคนที่ผมรักมีอนาคตที่ดี มีครอบครัวที่อบอุ่น สามารถยัดยืนอยู่ในสังคมได้อย่างเข้มแข็ง และที่สำคัญผมไม่อยากให้น้องเค้าเป็นเกย์ด้วย..ถึงผมเองจะชอบผู้ชายด้วยกัน แต่กับน้องเค้า..ผมไม่อยากให้เค้ามาสัมผัสกับคำว่าเกย์ เพราะผมรู้ไงครับ ว่ามันทุกข์ทรมานเพียงใด น้องเค้าคงไม่รู้หลอกครับว่าผมทุกข์ทรมานกว่าเค้าหลายร้อยหลายพันเท่านัก ทุกวันนี้ลืมตาตื่นขึ้นไปสอน สิ่งเดียวที่ผมคิดคืออยากให้เรื่องทั้งหมดเป็นเพียงแค่ฝัน
แต่ไม่ใช่ครับ..เพราะผมต้องมาสัมผัสความจริงอันปวดร้าวที่โรงเรียนเหมือนเดิม และผมทนอีก2ปี ผมก็ไม่รู้ตัวเองเหมือนกันว่าจะทำได้นานสักแค่ไหน ถ้าย้อนเวลากลับไปได้สิ่งเดียวที่ผมจะกลับไปแก้ไข คือ..ผมจะไม่เป็นครู และพึ่งค้นพบครับว่า..เกียรตินิยมอันดับ 2 ที่เล่าเรียนมา ไม่สามารถช่วยอะไรเลยในชีวิตจริง

ออฟไลน์ kimi dake!!!

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 1531
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 47
น่าหนักใจจริง ปัญหานี้
เห็นด้วยอย่างยิ่งกับ เจ๊สอง และ ที่รีบนๆ บอก

ลองคุยกับเด็กให้เข้าใจเหตุผล น่าจะดีกว่า
แล้วเมื่อเวลาผ่านไป ต่างคนต่างเปลี่ยนสถานภาพ
ถ้ายังใจตรงกันอยู่ มันก็ยังไม่สายเกินไป

เป็นกำลังใจให้นะ

ออฟไลน์ ExecutioneR

  • จุ๊บ จู๊บบบบบ ~~ ♥
  • นักเขียน
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 4199
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 1615
ผมว่าปัญหาที่คุณครูไม่น่าเอามาคิดก็คือ "ผมไม่อยากให้เค้าเป็นเกย์" น่ะครับ
เราคงไม่สามารถทำอะไรได้ คนจะเป็นมันก็เป็นอ่ะ และยิ่งเน้นตรงเรื่องนี้ มันก็ยิ่งไปบีบจิตใจเขาเข้าไปใหญ่
อนาคตเขาอาจจคิดก็ได้ว่า "เป็นแล้วมันเหี้ย อยากเป็นปกติเหมือนคนอื่นๆ" กลายเป็นมีชีวิตไม่มีความสุขเสียอีก (เหมือนเกย์หลายๆคนที่เครียดกับเรื่องนี้) ผมว่าสิ่งสำคัญคือเราควรจะสอนให้เค้ามีความสุขกับชีวิตที่เค้าเป็นน่ะครับ

ตอนนี้เรื่องน่าเครียดคงจะเป็นเรื่องอาชีพกับจรรยาบรรมากกว่า
ก็พอนึกออกนะว่าถ้าคนมันจะดื้อและยิ่งเป็นเด็กๆด้วยมันจะเป็นยังไง
ผมคงเสนอทางแก้ปัญหาให้ไม่ได้อ่ะครับ แต่ถ้าเป็นผมก็คงคุยกับเค้า อยู่กับเค้า เป็นเพื่อนเค้า เป็นครูให้เค้า
ไม่ว่าเค้าจะคิดยังไงก็ตาม สำคัญที่จิตใจและเจตนาของเรามากกว่า
รอจนเค้าเรียนจบค่อยว่ากัน

ที่สำคัญเวลาพูดก็ต้องเลือกคำพูดครับ ผมว่าถ้าคุณครูพูดโดยที่จิตใจครูยังสับสนแบบนี้ เด็กเค้าก็เลยยิ่งไม่อยากรับฟังมั๊งครับ

ปล. ขอทษด้วยนะครับ ถ้าที่พูดๆไปมันไม่เวิร์ค เพราะสถานการณ์ละเอียดอ่อนมากจริงๆ  :m15:

life is what you make it :: ก้าวใหม่ของชีวิตคือทุกๆก้าวที่เราก้าวเดิน

"ร่วมรณรงค์ไม่ใช้ writer-reader แต่เป็น นักเขียน-นักอ่าน"

ออฟไลน์ light_tao

  • เป็ดแสนดี
  • ลูกเป็ดวิ่งซุกซน
  • *
  • กระทู้: 151
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 5
มะรุจะบอกไงดี

เปงกะลังใจให้ละกันนะ

มันน่าจะมีทางออก

เพียงตอนนี้เราอาจจะยังหามันไม่เจอ

 :mc3: :mc3: เป็นกะลังใจให้นะ   ไม่สบายใจอะไรกะคุยกันในนี้ได้   ^_^

ออฟไลน์ ^^sky^^

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 1396
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 209
อาจารย์สีฟ้าคับ
ผมนายฟ้าน่ะคับ  เหอะๆ ไม่มีคำแนะนำให้น่ะคับ  เพราะรีบนๆ แนะนำได้โดนใจผมมากเลย
ถ้าเป็นผมก็คงต้องทำอย่างที่เค้าแนะนำเหมือนกันคับ  ปัญหาใหญ่มากๆ ถ้าเป็นผมไม่รู้หรอกจะทำให้มันผ่านไปได้อย่างไง
ผมก็เป็นอีกคนหนึ่งที่อยากเป็นครูมาก  แต่คิดไปคิดมาไม่เป็นนั่นแหล่ะดีแล้ว เพราะจรรยาบรรณมันค้ำคอจนผม
มองเด็กไม่ได้คับ  สู้ต่อไปคับ  ผมว่ามันต้องมีทางออกที่ดีแน่นอน

 :m13:

ออฟไลน์ blueboyhub

  • Administrator
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 6478
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 1265
อ้างถึง
แต่นี้เพราะผมรักน้องเค้ามาก ผมจึงอยากเห็นคนที่ผมรักมีอนาคตที่ดี มีครอบครัวที่อบอุ่น สามารถยัดยืนอยู่ในสังคมได้อย่างเข้มแข็ง และที่สำคัญผมไม่อยากให้น้องเค้าเป็นเกย์ด้วย..ถึงผมเองจะชอบผู้ชายด้วยกัน แต่กับน้องเค้า..ผมไม่อยากให้เค้ามาสัมผัสกับคำว่าเกย์

อย่างที่ต้นบอกไว้อ่ะ ขนาดคุณเป็นเกย์ ยังมีความคิดแบบผิดๆแบบนี้
จะไปหวังอะไรให้คนทั่วไปเข้าใจพวกเรา

เกย์ไม่ใช่โรคติดต่อที่เป็นแล้วหายได้นะครับ
มันไม่หายหลอก ถ้าคุณเป็นจริงๆอ่ะ
น้องเขาก็พูดค่อนข้างชัดเจนว่าเขาเป็น
ต่อให้ไม่รักคุณ เขาก็รักผุ้ชายนะ

พวกที่เคยมีอะไรกับผู้ชายแล้วหายนี่ไม่ได้แปลว่าเขาเป็นเกย์เสมอไปนะ
บางทีอาจเป็นแคู่ผู้ชายรักสนุก ถ้าเขาไม่เป็นก็คือไม่เป็น
อย่าทำบาปโดยมาบอกว่าไม่รู้เลย ถ้าเขาเป็นคุณบังคับเขาแต่งงาน
ก็เท่ากับฆ่าเขา ทำลายวิญญาณเขาไปแล้ว
ทำร้ายคนรอบๆตัวเขา แม้แต่ตัวคุณเอง

อืมแต่เรื่องความหัวแข็งถึงขนาดลาออกไปเรียนที่อื่นนี่กลุ้มจาย
 :m29: :m29: :m29: :m29:
คงต้องค่อยๆพูดให้เข้าใจอ่ะแหละ ว่าถ้าทำแบบนี้แม้แต่คุยก็จะไม่คุยด้วย
ขู่ไว้ก่อน แต่ถ้าคบกันฐานะอาจารย์ลูกศิษย์ไปก่อน จนเีอ็นเข้ามหาวิทยาลัยดังๆได้จะคบ
แบบนี้เท่ากับเป็นแรงจูงใจให้น้องเขาด้วยนะ
อิอิ

ออฟไลน์ unagan

  • ลูกเป็ดวิ่งซุกซน
  • *
  • กระทู้: 118
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 18
พอดีนึกขึ้นได้ว่าเพิ่งได้ดู sexy teacher มา

คล้ายกันเลยแฮะ เด็กคนนึงหลงรักครูแทบคลั่ง

ครูบอกว่า ครูชอบคนเก่ง ถ้าเธอทำคะแนนของครูได้ 90 แต้ม ครูจะยอมเดทกับเธอ

ด้วยความเป็นเด็กอะนะครับ มันก็เลยมุ่งมั่นใหญ่เลย ฮุ ๆๆ

แค่เล่าให้ฟังเฉย ๆ นะ  :m14:

ออฟไลน์ Champnarok007

  • ลูกเป็ดวิ่งซุกซน
  • *
  • กระทู้: 248
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 12
  "ไม่อยากให้น้องเขาเป็นเกย์" เรื่องนี้มันแก้ไขไม่ได้หรอกครับ
ก็คนมันเป็นแล้วนี่จะทำไงได้ อ่านแล้วก็เศร้านะ มีเรื่องจรรยาบรรณมาเกี่ยวข้องด้วย

วิธีที่ดีที่สุดก็ตามที่พี่ๆข้างบนเขากล่าวมาน่ะครับ ไอ้ปัญหาหนักใจต่างๆก็ยืดอกรับมันซะ
การที่ผลักไสมันก็จะยิ่งหลีกหนีความจริงไปอีก ยืดอกรับปัญหาที่เข้ามา แล้วแก้ไขมันในสิ่งที่เราพึงกระทำได้
ตามฐานะของเรา สู้ๆคับ o13

ออฟไลน์ oaw_eang

  • Moderator
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 7672
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 1442
ตูว่าแล้ว

อะไรๆ ที่มันยากอะ

เพราะเธอไป "รัก" เด็กมันเข้าอะดิ

ถ้าไม่งั้นนะ  อะไรๆ มันก้ไม่ยากเล้ย  :เฮ้อ:

อยากจะตอบด้วยถ้อยคำแรงๆ  แต่ก้กลัวจะโดนรุมประชาทัณฑ์ อิอิ  :m23:

เอาเป็นว่า  เธอไปปรับทัศนคติต่อการเป็นเกย์ใหม่ก่อนดีกว่านะ  แล้วเราค่อยมาพูดถึงเรื่องอื่นกันต่อ

เพราะว่า การแก้ปัญหาที่ดี  ควรเริ่มจากการเข้าใจปัญหาอย่างถูกต้อง

แต่อันนี้เธอเริ่มด้วยการมอง ว่า การเป็นเกย์เป็นสิ่งผิด  สิ่งประหลาดและไม่ดี

ซึ่งในฉันอยากจะบอกเธอว่า  เธอมอง "ผิด"

ไม่ใช่เป็นเพราะว่าฉันหรือทุกคนในเล้าฯ นี้เป็นเกย์ดอกนะ  ถึงได้พากันบอกเธอว่าเธอมองผิด

แต่ถ้าสิ่งที่เป็น "ธรรมชาติ" ผิดเสียแล้วหละก็ 

ก็คงไม่มีสิ่งใดในโลกเป็นสิ่งถูกอีกต่อไปแล้วหละ

ฉันว่า...ก่อนที่จะโอดครวญไปมากกว่านี้  เธอควรไปปรับทัศนคติที่มีต่อตัวเองเสียใหม่ก่อนเถิด

เพราะมันจะทำให้เธอมันปัญหาของเธอในตอนนี้ว่ามันเป็นที่ เลวร้าย  เกินความเป็นจริงมากไป

ถ้ามองอย่างคนภายนอกที่เป็นกลาง(?)อย่างฉันแล้วหละก็....

เด็กผู้ชายคนหนึ่งซึ่งมาหลง(รัก)ครู  ถ้าครูไม่มีใจด้วยแล้วเด็กคนนั้นจะทำอะไรเธอได้หืม?

เห็นไหม  ว่ามันไม่ได้ยากอะไรเลย

หรือเธอว่าไง?

ปรับ เจตคติ  ทัศนคติของเธอเสียใหม่ เถิด

อย่างสุดท้ายที่จะพูดในวันนี้....อย่าได้หมิ่นเกียรติแห่งสถานศึกษาที่เธอก้าวออกมา  ด้วยการกล่าวว่า "เกียรตินิยมอันดับ 2 ที่เล่าเรียนมา ไม่สามารถช่วยอะไรเลยในชีวิตจริง"

ฉันขอถามเธอเสียหน่อยเถิดว่า...เพราะเธอหรือใครที่ทำให้เธอแก้ไขปัญหาข้อนี้ไม่ได้เสียที

หากจะถามฉันเสียแล้ว...ดวงตาฉันมันมองเห็นแต่เพียงภาพเธอที่ตกอยู่ในบ่อมืดเท่านั้น

นี่คือคำตอบ!
เรามาเลิกเขียน ไหม เป็น มั๊ย กันเถอะ เพราะไม่ถูกหลักภาษาไทย  ดีไหม?

ออฟไลน์ unagan

  • ลูกเป็ดวิ่งซุกซน
  • *
  • กระทู้: 118
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 18
เนี่ย ความฝันของผมอะ อยากจะเป็นครูสอนเด็ก อยากอยู่ใกล้ชิดเด็ก ๆ ไม่รู้ทำไม

รู้สึกดีจัง กับคำว่ารัก  :m1:

เนี่ย มีอาจารย์คนนึงไปหลงชอบกระเทยหน้าเป็นหลุมคนนึง

กระเทยหน้าเป็นหลุมคนนี้แรดมาก ๆ พอถูกผู้ชายแกล้งปล้ำนะ ชีก็ร่านมาก กรี๊ดแตกคาตึกอยู่ข้าง ๆ ห้องพักครูนี่แหละ

ครูคนนี้ก็เรียกเข้าไป ถามว่า เป็นอะไรเหรอ แล้วก็ให้สงบสติอารมณ์อยู่กับอาจารย์นะ

อาจารย์คนนี้ฟ้อมากเลย ตอนที่กระเทยนี่กับอาจารย์อยู่ในกรงกันยังเป็นความลับ

เรื่องก็ผ่านไปนานแล้วเป็นสิบปี มีอยู่วันนึง เป็นงานเลี้ยงรุ่น

อาจารย์คนนี้ก็เมาเหล้าแอ๋เลย พอเห็นอีนี่เท่านั้นแหละ ความในใจออกมาพรวดพราดเลย อึ้งแดรกไปตาม ๆ กัน  :mc4:

ดูซิ อาจารย์คนนี้ก็รักเด็กนะ ยังผ่านมาได้เลย  :m4:

ปล.

คุณเจ๊ข้างบนแร้งแรง เดี๋ยวน้องเขาก็จุกอกตายร้อก

แอบหนีไปดีกว่า  :mc1:
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 22-01-2008 01:26:21 โดย unagan »

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






อาจารย์..สีฟ้า

  • บุคคลทั่วไป
ขอบคุณอีกครั้งสำหรับทุกกำลังใจและทุกๆคำแนะนำ ครับ  :pig4: :pig4: :pig4: ผมคนนึงนะครับที่มองว่า “การเป็นเกย์ไม่ใช่เรื่องที่ผิด แล้วก็ไม่ได้ผิดธรรมชาติ .. และผมเองก็เป็นอีกคนหนึ่งที่ทำงานให้กับองค์กรฟ้าสีรุ้ง และกลุ่มเกย์การเมือง ของพี่นที  ( คงไม่ต้องบอกนะครับว่าองค์กรอะไร ) และก็เป็นคนหนึ่งที่เข้ายื่นหนังสือ ต่อสภาร่างรัฐธรรมนูญ  ให้บัญญัติ คำว่า ..ความหลากหลายทางเพศ ไว้ในมาตรา 33  แต่น้องเค้าไม่ได้เป็นเกย์นี้ครับ ( มีเกย์ที่ไหนบ้างครับแอบซ่อนหนังสือโป๊ผู้หญิงไว้ในกระเป๋านักเรียน ตั้งแต่ผมเป็นอาจารย์ที่ปรึกษาน้องเค้า ผมตรวจยึดมาได้ มากกว่าโหล )  ผมถึงไม่อยากให้น้องเค้าเป็น

 ผมเคยนำเรื่องนี้ไปปรึกษา ที่หน่วยให้คำปรึกษา สถาบันจิตเวชศาสตร์เด็กและวัยรุ่น มาแล้วครับ เล่าเรื่องราวต่างๆ ให้กับนักจิตวิทยาได้ทราบ และได้นำแบบทดสอบภาวะทางเพศของวัยรุ่น ให้นักจิตวิทยาได้วิเคราะห์แล้ว ถึงรู้ไงครับว่าน้องเค้าไม่ได้เป็นเกย์ แต่มันเป็นเพียง...ชั่วอารมณ์หนึ่งของภาวะทางเพศของวัยรุ่น... ( ภาษาของนักจิตวิทยา )  เพราะโดยสภาพแวดล้อมแล้วน้องเค้าเจอเพื่อนเพศเดียวกันมากกว่าเพื่อนต่างเพศ ( โรงเรียนผมเป็นโรงเรียนชายล้วนครับ )  วันหนึ่งน้องเค้า รวมถึงผมด้วย ให้ชีวิตที่สภาพแวดล้อมเป็นชายล้วนมากว่า วันละ 9-10 ชั่วโมง  สัปดาห์นึง  เราต้องเจอกัน 6 วัน ( วันเสาร์เรียนพิเศษ )  วัยอาทิตย์บางอาทิตย์ ก็ต้องมาทำกิจกรรม แล้วจะให้น้องเค้า ( รวมถึงผมด้วย ) เอาเวลาที่ไหนครับไปเจอเพื่อนต่างเพศ  จะเจอก็เพียงอาจารย์และเจ้าหน้าที่ผู้หญิงที่มีอายุแล้ว

ผมเคยเรียกน้องเค้ามาคุยถามว่า..
ถ้ามีเพื่อนต่างเพศมาคุณกับคุณ  มาบอกว่ารักคุณ คุณจะทำอย่างไร ( คำถามที่นักจิตวิทยาเค้าให้ผมมา )
น้องเค้าก็บอกว่า .....ผมก็ต้องเรียนรู้นิสัยกันก่อน ถ้าเข้ากันได้ ค่อยตัดสินใจคบกับ
นี้ก็เป็นการแสดงให้เห็นนะครับว่า จิตใต้สำนึกน้องเค้า เค้าก็ยังเป็นผู้ชายและเค้าก็ยังรู้สึกชอบผู้หญิงอยู่ แล้วที่เค้าเคยบอกผมว่าถ้าเค้าไม่คบผม เค้าก็ไม่ไปคบกับผู้หญิง ก็เพราะน้องเค้ายังไม่เคยคบเพื่อนต่างเพศนะสิครับ น้องเค้าเรียนโรงเรียนชายล้วนตั้งแต่ ม.ต้น แล้วพอถึงชั่วภาวะอารมณ์ที่ต้องการมีความรัก หันไปทางไหนก็เจอแต่ผู้ชาย ความผูกพันก็มีแต่เพื่อนเพศเดียวกัน  สังคมโรงเรียนชายล้วนยังเป็นสังคมที่แคบนะคับ 

อย่างที่ผมเคยบอกถ้าผมเห็นแก่ตัว ผมก็คบกับน้องเค้า แล้วไม่ต้องแคร์อะไรทั้งสิ้น ไม่ต้องแคร์คำว่าจรรยาบรรณ ไม่ต้องแคร์คำว่าครูกับลูกศิษย์  คบกับน้องเค้ามีความสุขดีด้วย  แต่นี้ผมรู้งัยครับว่าน้องเค้าไม่ได้เป็นเกย์  แล้วถ้าน้องเค้าจบไปเรียนต่อที่อื่น สังคมเค้าก็จะเปลื่ยนไป  เค้าต้องเจอเพื่อนต่างเพศมากยิ่งขึ้น ทั้งคณะเดียวกัน และต่างคณะ แล้วลองคิดดูสิครับ ว่าเกย์ที่คยกับผู้ชาย ใครเจ็บปวดมากกว่ากัน อีกอย่างผมก็ไม่ได้รักน้องเค้าในเชิงชู้สาว ( ชาย ) (และที่สำคัญน้องเค้ายังเด็กครับ ข้อหาพรากผู้เยาว์เดี๋ยวนี้โทษถึงติดคุกนะครับ )

ผมรักน้องเค้านะครับ แต่ความรักที่ผมมีให้ ก็เหมือนกับ พี่ชายคนหนึ่งพึงมีให้กับน้องชาย  ผมจึงอยากให้เค้ามีอนาคตที่ดี และสามารถดำรงชีวิตตามวิถีแห่งความเป็นมนุษย์ที่สมบูรณ์แบบ  ผมไม่เคยคิดว่าผมอยากมีอะไรกับน้องเค้า  ผมไม่คิดปรารถนาในตัวน้องเค้า   และที่สำคัญ มันก็คงดูแปลก ที่เด็กนักเรียนชาย อายุ 16  คบเป็นแฟนกับอาจารย์อายุเกือบ 30 อายุต่างกัน เกือบรอบ ดูๆแล้วเหมือนพ่อกับลูก เพื่อนๆพี่ๆ ที่องค์กรฟ้าสีรุ้ง บอกว่า..ผมโง่ มีเด็กผู้ชายหน้าตาดี มาสารภาพรัก แต่ผมกลับวิ่งหนี ผมยอมโง่ครับ เพื่ออนาคตที่ดี ของเด็กคนนึง  ผมก็จะดูแลน้องเค้าต่อไป  เอาใจใส่กับการเรียนของเค้ามากขึ้น  ผมยอมเจ็บปวดวันนี้ดีกว่าครับ เพื่อวันข้างหน้าผมจะมองเห็นอนาคตที่สดใสและมั่นคงของเด็กชายคนหนึ่ง คนที่ครั้งนึงในชีวิตเค้าบอกว่ารักผม  สุดท้ายผมคิดว่าถ้าน้องเค้าจะคิดว่าผมเป็นคนรักเค้า ก็ตามใจเค้าเถอะ ถ้ามันจะทำให้น้องเค้ามีความสุข ณ  ชั่วขณะนึง ( แค่ 2 ปี เอง ) เพราะผมก็เหนื่อยเหลือเกินแล้วครับที่จะ ต่อต้านกับความรู้สึกของน้องเค้า เพราะถึงผมพยายามไม่ใส่ใจน้องเค้ามากนัก แต่น้องกลับใส่ใจดูแลผมมากกว่าเดิมอีก แต่สำหรับผม เค้าเป็นน้องชายที่น่ารักของผมเสมอ  ผมเคยคิดนะครับว่าสักวันหนึ่งถ้าผมได้เป็นข้าราชการชั้นผู้ใหญ่ วันที่น้องเค้าแต่งงาน ผมนี้แหละจะเป็นเจ้าภาพและเป็นเถ้าแก่ให้น้องเค้า และผมก็จะกระทำทุกอย่าง ที่พี่ชายคนหนึ่งจะทำให้น้องชายได้ เพราะทั้งผมและน้องเค้าต่างเป็นลูกชายคนเดียวของครอบครัว เราต่างก็ไม่มีพี่น้องเหมือนกัน  เรื่องราวน้องเค้าสำหรับผมบางช่วงบางตอนถึงแม้มันจะปวดร้าว แต่ก็ถือเป็นความเป็นความปวดร้าวที่งดงามครับ และมันจะงดงามอยู่ในความทรงจำของผมตลอดไป  เพราะน้องเค้าเป็นผู้ชายคนแรก ที่เดินเข้ามาบอกรักผม ( แต่กลับแฟนคนแรกของผม และรักเดียวของผม ผมเองเป็นฝ่ายบอกรักเค้าก่อน )

แต่การการะทำของผมที่ทำกับน้องเค้า ไม่ได้แตกต่างหรือพิเศษกว่านักเรียนคนอื่นๆ หลอกนะครับ และผมเองก็ไม่เคยแสดงออกว่าผมมีความรู้สึกดีๆให้กับน้องเค้า นอกจากกำลังใจในการเรียนบ้างบางครั้ง แล้วก็แอบแซวมันบ้างเวลาเรียน แต่ก็เหมือนปกติที่เมื่อก่อนเวลาผมสอนก็จะแซวนักเรียนบ้างเพื่อคลายเครียด แต่เดี๋ยวนี้เวลาแซวมัน ดูมันมีความสุขดี นับจากวันที่น้องเค้าบอกรักผม การกระทำและการแสดงออกของผมในโรงเรียน ก็เป็นปกติ เหมือนที่ผมมาสอนใหม่  ๆๆ มีแต่น้องเค้าคนเดียวแหละครับที่เปลี่ยนไป เพราะน้อง เค้าแสดงความเป็นเจ้าของในตัวผมมากยิ่งขึ้น
ผมคิดดูแล้วครับ ว่าถ้าอะไรที่น้องมันทำแล้วมีความสุข ผมก็จะปล่อยให้มันทำต่อไป ถ้าไม่ออกนอกหน้าและผิดต่อจรรยาบรรณของผม เพราะผมคิดว่าชีวิตคนเรามันสั้น ไม่แน่วันพรุ่งนี้หรือวันอื่นผมอาจจากโลกนี้ไปก่อนน้องเค้าก็ได้
 เพราะหลักการใช้ชีวิตของผม คือการทำให้ชีวิตในวันนี้มีความสุขที่สุด ใช้ชีวิตให้เหมือนกับว่าเป็นวันสุดท้าย ผมจะดีใจครับถ้าชีวิตผม ครั้งหนึ่ง ได้ทำให้ชีวิตของเด็กคนนึงมีความสุขในแบบของเค้า ผมไม่คาดหวังหลอกครับว่าชีวิต วันข้างหน้าของน้องเค้าจะเป็นอย่างไร เพียงแต่แค่เห็นชีวิตมันประสบความสำเร็จในสิ่งที่น้องเค้าคาดหวังไว้ ผมในฐานะอาจารย์คนนึงก็มีความสุขแล้ว แต่ไม่ใช่กับน้องเค้าคนเดียวนะครับ กับลูกศิษย์คนอื่นๆ ก็ เช่นกัน  ผมจะภูมิใจมากถ้าลูกศิษย์ของผมทุกคนได้ดี

( วันนี้วันที่ 22 ม.ค ตรงกับวันเกิดของผม  รู้ไหมครับ น้องมันไปสั่งดอกไม้ไว้ แล้วให้ที่ร้านมาส่งให้ผมที่ห้องพักครู ผมไม่รู้เหมือนกัน ว่าจะดีใจ หรือเสียใจดี เพราะน้องมันก็ยังไม่ลดละความพยายามที่จะให้ผมเป็นแฟนมันอยู่เหมือนเดิน อาจจะมีครู อาจารย์หลายคนนะครับที่เป็นแฟน กับนักเรียน บางที่ถึงขั้นมีอะไรกันด้วยซ้ำ แต่หนึ่งในนั้นต้องไม่ใช่ผม อาจจะดูขำนะครับว่าผมโง่ แต่คำว่าจรรยาบรรณวิชาชีพครู สำหรับผม มันคือสิ่งที่ผมยึดถือมาตลอด  )  

ขอบคุณอีกครั้งนะครับสำหรับทุกกำลังใจ และทุกคำแนะนำ ซึ่งบางครั้งมันก็ทำให้ผมคลายศร้าลงได้บ้าง ขอบคุณคุณเจ๊..มากนะครับ แต่ผมอยากจะเรียนนะครับว่าผมไม่เคย ดูถูกสถาบัน ไม่เคยดูถูกสถานศึกษาที่ผมทำงานอยู่ ไม่เคยหมิ่นเกียรติแห่งปริญญาบัตร คำปฏิญาณทุกคำที่ปฏิญาณในวันพระราชทานปริญญาบัตร ผมยังจำได้ดี ผมรู้สึกขอบคุณด้วนซ้ำ ที่สถาบันของผม อบรมสั่งสอนให้เกย์อย่างผม ให้มีอนาคตที่ดี แม้ไม่มีความสุขมาก แต่ก็สุขแบบเหงาๆ เศร้าแบบยิ้มๆ ครับ อย่าโกรธกันนะคุณเจ๊ ถือสะว่าเราได้เป็นเพื่อนใหม่กัน ในโลกของ cyber
 :m1: :m1: :m1:
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 22-01-2008 18:01:04 โดย อาจารย์..สีฟ้า »

ออฟไลน์ ExecutioneR

  • จุ๊บ จู๊บบบบบ ~~ ♥
  • นักเขียน
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 4199
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 1615
1. ไม่ว่าการทดสอบอะไรจากสถาบันไหน คำพูดของใครๆไม่ว่าจะดีหรือร้ายยังไง ก็ไม่สามารถวัดจิตใจคนเราได้จริงงหรอกครับ

ผมน่้ะ ก่อนหน้านี้ก็ไม่ได้ชอบผู้ชายหรอกนะครับ และจะบอกว่า "จิตใต้สำนึก" ผมก็พูดได้เลยว่าถ้าใครคนอื่นรู้เรื่องของผมสมัยก่อนแล้วจะงง ว่าทุกวันนี้ผมมามีแฟนเป็นผู้ชายได้ยังไง

ัมันเหมือนกับการดูดวงน่ะครับ ถ้ามีคนบอกว่า "ช่วงนี้จะมีปัญหากับทางบ้าน" มันก็จะมี แต่ถ้าเปลี่ยนคำพูดเป็น "ดูแลทางบ้านดีๆนะ เทคแคร์กันมากๆ" ผลมันก็จะตรงกันข้าม

งงป่ะคับ คืออารมณ์ประมาณนี้น่ะ เรื่องทั้งหมดมันอยู่ที่จิตใจของเจ้าตัวเอง...... ของเจ้าตัวมากกว่าน่ะครับ

2. ที่ผมอ่านแล้วสะดุดๆ ก็คือ ความรักแบบพี่น้องมันก็ดีนะครับ แต่ไม่ว่าจะยังไงมันก็เหมือนที่ผมรีไปก่อนหน้านี้แล้วน่ะ อย่างอื่นมันไม่สำคัญ สำคัญที่ว่าเจตนาของเราคืออะไร แล้วก็เป็นเพื่อนเป็นพี่เป็นเป็นครู เป็นอะไรก็แล้วแต่กับเค้าไปก็ได้นี่ครับ จนกว่าเค้าจะหาคำตอบให้ตัวเองได้ และที่สำคัญสุดๆก็คือ เค้าต้องการใครสักคนนะครับ มันก็เหมือนคนเป็นเกย์อยากได้เพื่อนเป็นเกย์อย่างน้อยสักคน คนชอบเล่นบอลก็ต้องการเพื่อนที่เชชียร์ทีมเดียวกัน คนชอบดูหนังก็อยากได้คนมาคุยบอกเล่ากันอะไรแบบนี้น่ะครับ

เรื่องเดี๋ยวเจอเพื่อนต่างเพศ เดี๋ยวจะไม่เป็นเกย์ จะเป็นหรือไม่เป็น มันไม่ใช่หน้าที่ของเราต้องไปตัดสินให้เค้าหรือใครๆครับ ทุกคนมีเส้นทางที่ต้องเดินต้องสร้างด้วยตัวเิอง แม้แต่พ่อแม่บุพการีก็ไม่มีสิทธิ์จะสร้างทางเดินให้แก่ลูก เพราะฉะนั้นหน้าที่ของเราก็คือ ให้คำปรึกษา เ็ป็นเพื่อนพูดคุย เสนอทางออกเวลาที่เค้าต้องการ ไม่ใช่สร้างทางเดินและชี้ช่องทางให้ในเวลาที่เค้าไม่ได้ขอ....... อะไรประมาณนี้มั๊งครับ ใจผมมันมักไปไวกว่าปาก เวลาพิมก็เลยยิ่งลืมที่คิดๆไว้หมดไปใหญา่

แต่พ๊อยท์คือ แยกให้ออกนะครับ ว่าเจตนาของคุณคืออะไรกันแน่ ระหว่างหวังดี กับ หวังในสิ่งที่ดีๆ

ปล. ผมไม่เคยเชื่อเรื่องคำถามจิตวิทยาเท่าไหร่อะไรหรอกครับ พวกแบบ "คุณเป็นคนแบบนี้ๆนะ" อะไรแบบเนี๊ยอ่ะครับ ไม่แอนตี้นะ ฟังได้ แตไม่ยึดติด เพราะแท้สุดแล้ว ผมเชื่อว่ามันก็อยู่ที่จิตใจของเราเลือกเองทั้งนั้น



life is what you make it :: ก้าวใหม่ของชีวิตคือทุกๆก้าวที่เราก้าวเดิน

"ร่วมรณรงค์ไม่ใช้ writer-reader แต่เป็น นักเขียน-นักอ่าน"

ออฟไลน์ kimi dake!!!

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 1531
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 47
เรื่องนี้ ละเอียดอ่อนจริงๆ น่าจับมานั่งโต๊ะกลม เจรจากันนัก
ทุกคนล้วนมีเหตุผล สนับสนุนความคิดของตัวเอง

คุณอาจารย์ ก้ออย่าเพิ่งไป คาดหวังอนาคตอะไรๆๆ ของน้องเค้ามากมายนักเลย
คิดไปคิดมาฟุ้งซ่านเปล่าๆ เรื่องมันอีกตั้งไกล เอาแค่เรื่องในปัจจุบันก่อนเถอะ

ทุกวันนี้เราทำตัวให้เป็นที่ปรึกษาที่ดี เป็นอาจารย์ที่ดี พี่ที่ดี เป็นกำลังใจให้น้องเค้า ตามบทบาทและหน้าที่ที่พึงกระทำ

ไอ้เรื่องจิตปฏิพัทธ์ กันอะไรเนี่ย ของมันห้ามไม่ได้ คนจะรัก จะไปบังคับหรือกีดกัน ก็จะยิ่งดื้อแพ่งไปกันใหญ่ ดีไม่ดีหนีเตลิดเปิดเปง แล้วอาจารย์จะมานั่งโทษตัวเองอีก

ไม่ได้ห้ามที่จะรัก แต่จงรักอย่างมีสติ (อย่างที่คุณเรย์ บอกรีบนๆ)

ตกลงแล้ว ใคร กลัวอะไรกันแน่ ชักจะงง

abcd

  • บุคคลทั่วไป
งง ด้วยเหมือนกัน  o2

แต่เห้นด้วยกะต้นจริงๆนะ เรื่องแบบทดสอบทางจิตวิทยาอ่ะ คือมานเปงแค่การตั้งสมมติฐานเชิงทฤษฎีเพื่อการวิเคราะห์สภาวะจิตอ่ะ บางทีก็ผันแปรไปตามสิ่งเร้า


ถ้าน้องคนนี้เค้าพกหนังสือโป๊จริงๆก็ไม่แน่ว่าอาจจะเปงไบฯ รึป่าว?  เหะๆ แต่จากที่เล่าๆมา น่าจะเป้นช่วงที่สับสนของวัยรุ่นมากกว่าจริงๆแล่ะ อารมณ์กำลังร้อนแรง ใครพูดไรไปคงไม่ฟัง น่าจะอารมณ์ประมาณอยากได้พี่ชาย น้องชาย หรือพ่อมากกว่า (พอดีไม่รู้เรื่องทางครอบครัวของน้องเค้าเท่าไหร่) ยังแยกแยะอารมณ์ไม่ออกป่าว? วัยรุ่นมักจะมองไรเปงด้านเดียวอยู่ ยังคิดอะไรไม่ละเอียดรอบคอบ เลยไม่รู้ว่าเป็นรักหรือหลง รู้แต่ว่าฉันรักคนนี้อ่ะ(ประมาณนี้) อยากมีคนดูแลเทคแคร์ เป็นลูกคนเดียวด้วยนิ ด้วยความใจร้อนของวัยรุ่นก็เลยมาสารภาพรักกับครูซะเลย เลยทำให้อาจารย์สีฟ้าของเราเกิดอาการหวั่นไหวซะนิ เดาเอาตามเนื้อเรื่องนะ

ตอนนี้คงไม่ได้อยู่ที่ตัวเด็กจริงๆอย่างที่เจ๊สองว่าแล้วล่ะ น่าจะอยู่ที่ตัวคุณครูสีฟ้าเองมากกว่า อย่าแสดงแววตาสีหน้าที่บ่้งบอกว่าคิดไรกับเด่ะจิ เด่ะวัยรุ่นยิ่งชอบคิดไรเข้าข้างตัวเองอยู่ด้วย เด่วรู้ว่าครูมีใจให้เด่ะจะยิ่งเกิดแรงฮึดน๊า แต่ถ้าทำไรไม่ได้จริงๆ การย้ายโรงเรียนของน้องเค้าก็เปงทางออกที่ดีวิธีหนึ่งเหมือนกันนะ การเปลี่ยนสภาพแวดล้อมอาจจะทำให้อะไรๆดีขึ้นบ้าง ลองย้ายไปอยู่โรงเรียนสหดู เผื่ออาจะทำให้เข้าใจตัวเองได้มากยิ่งขึ้น

 :m23:








เราอาจไม่มีทุกสิ่งทุกอย่างที่เราิอยากให้มีได้ในชีวิต
เราอาจไม่ได้ทำทุกสิ่งทุกอย่างที่เราอยากทำในชีวิต
แต่เราสามารถอยู่เสมอที่จะเป็นคนชนิดที่เราอยากจะเป็น





 :oni1: ชอบทู้นี้จริงๆเลย สาระดี


ออฟไลน์ Loin_diciz

  • ลูกเป็ดวิ่งซุกซน
  • *
  • กระทู้: 246
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 18
เป็นกำลังใจให้นะคะ

เรื่องว่าน้องเค้าจะเป็นเกย์หรือไม่ ไม่มีใครรู้จริงๆหรอกคะ
อยากให้อาจารย์พับเรื่องนี้ไว้ เพราะถ้าเค้าจะเป็น มันก็เปลี่ยนไม่ได้
หรือถ้าเค้าไม่เป็น สักวันเค้าก็คงจะรู้เอง


เราว่าที่สำคัญ คือระยะห่างที่เหมาะสม แต่ที่หน้าลำบากคือ
ดูท่าทางน้องเค้าดื้อพอตัวเลย หน้าเป็นห่วงเอามากๆ

เลือกคำพูดที่ใช้พูดีดี เลือกการกระทำต่อน้องเค้าดีดีนะคะ
แสดงควาเป็นห่วง แต่ไม่ใกล้กันมากเกินไป ให้มีระยะห่าง
คงต้องชี้ให้เค้าเห็นถึงความสำคัญของการให้เกียรติ สถาบัน ครู และความรักด้วย

อ่านเรื่องขออาจารย์แล้วก็พาลให้นึกถึงการ์ตูนเล่มหนึ่ง
ที่นักเรียนมาชอบอาจารย์ อายุกกว่าประมาณคุณเลย

แล้วไม่ว่าจะอธิบายเหตุผลยังไง เด็กคนนั้นก็ไม่ฟัง ดื้อเหมือนกันอีกนั่นแหละ
แต่เนื่องจากมันเป็นการ์ตูน สุดท้ายเค้าทั้งสองก็คบกัน แต่ก็ตามมาด้วยปัญหาหลายๆอย่าง

การรับมือกับเด็กวัยรุ่นเนี้ย เราว่ายากที่สุดๆ เฮ่อ ~



สู้ๆนะคะ
ขอให้มันผ่านไปได้ด้วยดี

ขอให้น้องเค้าเข้าใจเรื่องได้เร็วๆ

ออฟไลน์ yayoy

  • เป็ดแสนดี
  • สมุนเป็ด
  • *
  • กระทู้: 907
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 183
มาเป็นกำลังใจให้อาจารย์สีฟ้าอีกคนค่ะ....

คำแนะนำดีๆ คนข้างบนๆ เค้าให้ไปหมดแล้ว อีกอย่างแนะนำใครไม่ค่อยจะเป็น  :m23:
ถนัดฟังอ่ะค่ะ....

เอาเป็นว่า ให้กำลังใจอาจายร์เยอะๆ แล้วกันนะคะ
 :m13: :m13:

ป.ล. รู้สึกเหมือนไม่ค่อยจะได้ช่วยเล๊ยยยยยยยย  :m23:

ออฟไลน์ มาดามกุ้ง

  • Scars remind us where we've been. They don't have to dictate where we're going
  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 2724
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 657
สุขสันต์วันเกิดนะคะ คุณอาจารย์...สีฟ้า

ยังงัยก็ตามนะคะ จากที่อ่านๆมา มาดามก็มาให้กำลังใจค่ะ เรื่องราวมันละเอียดอ่อนจริงๆ อย่างที่รีพลายข้างบนว่ากัน

เห็นด้วยกับรีพลายของน้องสอง คุณต้น คุณเรย์ น้องแน๋ว รวมๆกันค่ะ

จากที่อ่านๆเรื่องราว มาดามจับความรู้สึกได้อย่างหนึ่งค่ะ รู้สึกว่าคุณอาจารย์..สีฟ้า จะ กลัว..ความเจ็บปวดจากความผิดหวัง การเปลี่ยนแปลง ในวันข้างหน้า มาดามรู้สึกอย่างนั้นจริงๆค่ะ

มาดามไม่สามารถบอกได้ว่าผู้ชายที่เป็นเกย์ จะอยู่ในสังคมยากลำบากอย่างไร อึดอัดแค่ใหน เพราะเราเป็นแค่คนๆหนึ่งที่ยอมรับ และไม่ได้คิดว่า เป็นเกย์ แล้วมันแปลกประหลาด ตรงใหน

อย่ากลัวที่จะรักเลยค่ะ ลองเอาคำของคุณเรย์มาคิดสิคะ "จงรักอย่างมีสติ" ดีที่สุดค่ะ
ความเจ็บปวด ผิดหวัง ในความรัก มันก็เกิดได้กับความรักในทุกรูปแบบแหละค่ะ ไม่ต้องเป็นเกย์ก็เจอได้
อย่าเอาความผิดไปลงที่คำว่า "เกย์" เลยค่ะ

ถ้าเรารักและห่วงใย น้องเขา เราก็ดูแลเขา  ให้เขาสนใจเรียน
แต่ก็คงต้องรักษาระยะห่างไม่ให้เลยเถิดไปไกล (ห้ามได้หรือนี่ อิอิ)
ถือว่าเป็นการเรียนรู้ และถามใจตัวเองค่ะ (น้องเขา)
นอกเสียจากว่าน้องเขาต้องการอะไรกันแน่  ต้องการเอาชนะ หรือแต่อยากได้
ถ้ารักกันจริงๆ ทำไมต้องตอนนี้ เดี๋ยวนี้ เท่านั้น
มาดามเคยอ่านเรื่องเล่าในนี้บางเรื่อง เขาก็ใช้เวลากันเป็นปีๆ เนอะ

ไม่รู้จะมา reply ให้งง กันไปเองหรือเปล่า ไอ้เราก็งงๆ แต่ก็เป็นกำลังใจให้ผ่านไปได้นะคะ


อาจารย์..สีฟ้า

  • บุคคลทั่วไป
ขอบคุณมาดามครับ ..ไม่ทราบว่ามาดามเป็นจิตแพทย์หรือเปล่า เพราะตั้งแต่เกิดเหตุการณ์นี้ขึ้น ( เมื่อ 30 ธ.ค. 50 ) มีเพียงสองสิ่งนอกจากในไดอารี่ของผมแล้ว ก็มีมาดามนี้แหละครับที่รู้ถึงความรู้สึกของผมมากที่สุด ขนาดนักจิตวิทยาที่ผมไปคุยด้วย เค้ายังไม่รู้ถึงความรู้สึกในส่วนลึกของผมเลย จริงครับผมยอมรับว่าผมกลัว อย่างที่มาดามบอก ผมกลัวความเจ็บปวดจากความผิดหวัง กลัวการสูญเสีย กลัวความเปลี่ยนแปลง เพราะในชีวิตผม ผมเผชิญความเจ็บปวดมาตลอดเกือบ 30 ปี ตั้งแต่การสูญเสียคนที่ผมรักที่สุดในชีวิต นั้นคือแม่ของผม สูญเสียคนที่ผมมอบความรักให้ทั้งหมด นั้นคือแฟนคนแรกของผม แฟนคนแรกและรักแรก..สูญเสียเค้าไปทั้งๆที่เรากำลังจะสร้างครอบครัวด้วยกัน ( เค้าก็เป็นผู้ชายเหมือนผม ) เค้าเสียไปจากอุบัติทางรถยนต์ เค้าเสียชีวิตไปก่อนวันเกิดผม 6 วัน ทั้ง ๆ วันที่ 30 ม.ค. 2548 เรามีกำหนดจะไปอังกฤษ ไปจดทะเบียนสมรสกันที่นั้น ผมเสียศูนย์ไปพักใหญ่ครับ และตั้งแต่นั้นมา ผมก็บอกตัวเองเสมอว่าชีวิตของผมต่อไปจากนี้ ผมจะไม่รักใครอีก ผมคิดว่าชีวิตผมอยู่ได้ครับถ้าผมไม่ต้องมีความรัก แต่ชีวิตผมคงอยู่ไม่ได้อีกแน่ถ้าพบต้องพบกับความสูญเสียอะไรอีก ( ผมจึงไม่อาจรับความรักจากน้องเค้า และในใจของผมเองผมไม่ได้รักน้องเค้าแบบคนรัก และผมก็จะไม่รักใครอีก มีหลายคนครับว่าผมใจดำเป็นคนไม่มีหัวใจ แต่ผมไม่สนใจหลอกครับ เพราะคนเหล่านั้น ไม่เคยมาแบ่งปันปัญหา ไม่เคยมาแบ่งเบาความปวดร้าว ความทุกข์ จากผม มีเพียงผมคนเดียวที่เผชิญกับมัน) ผมมีชีวิตอยู่ทุกวันนี้ผมอยู่เพื่อคนที่ผมรักครับ นั้นคือแฟนคนแรกและรักแรกของผมนั้นเอง ผมอยู่เพื่อที่ผมจะได้สร้างความดี ถ้ามันจะทำให้ผมกับคนที่ผมรัก..เราได้กลับมาอยู่ด้วยกันอีก อาจจะฟังดูแล้วตลกนะครับ แต่ผมเชื่อเรื่องปฏิหาริย์

ขอบคุณมาดามมากๆๆครับ ขอบคุณจริงๆๆ สำหรับกำลังใจ และเข้าใจความรู้สึกผม อย่างน้องขณะนี้ ผมก็ดีใจครับ ที่มีมาดามอีกคนที่เข้าใจผม ขอบคุณมากๆๆครับ หวังว่ามาดามคงรับผมไว้เป็นเพื่อนอีกคนในโลกของ Cyber และขอบคุณอีกครั้งสำหรับทุกกำลังใจ ทุกคำแนะนำของเพื่อนๆ ทุกคนครับ
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 22-01-2008 18:14:47 โดย อาจารย์..สีฟ้า »

ออฟไลน์ yoki

  • เป็ดน้อยร่าเริง
  • *
  • กระทู้: 279
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 7
    • บ้านนิยายมือสอง
อ่าเสียใจด้วยน่ค่ะอาจารย์สีฟ้าเรื่องคนรักแหะๆ

คำแนะนำหยกก็เห็นด้วยกับพวกพี่ๆทุกคนน่ะค่ะ

หยกว่าความรักไม่ใช่สิ่งที่ผิดนะค่ะ

ยังไงหยกกก็เป็นกำลังใจให้อาจารย์ค่ะ

ปัญหามีทางแก้เสมอ

ป.ล.  หยกชอบรีของพวกพี่ทุกคนเลยค่ะทำให้เห็นถึงมุมมองความรักที่ต่างออกไป

 :mc1:
ฝากด้วยนะค่ะร้านบ้านนิยายมือ2 สภาพดี ราคาถูก
มี ทั้งนิยาย yaoi และนิยายทั่วไปค่ะ เช่นสำนักพิมพ์พิมพ์คำ สถาพรบุค ปริ๊นเสท ฟิฟิกส์เซ็นเตอร์ ทำมือ
http://my.dek-d.com/yoknarak/writer/view.php?id=940581

ออฟไลน์ ExecutioneR

  • จุ๊บ จู๊บบบบบ ~~ ♥
  • นักเขียน
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 4199
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 1615

วันเกิดหรอกเหรอครับ งั้นก็สุขสันต์วันเกิดด้วยคนนะครับ
ขอให้เข้มแข็งทั้งร่างกายและจิตใจนะครับผม

ปล. อ่านข้างบนแล้วเศร้าจัง คล้ายๆพีในเรื่องของผมเลย  :m15: อยากให้อาจารย์เจอคนอย่างซันกับเมฆหรือไคล์มั่งจัง (เพ้อเจ้อและกรู)  o7

life is what you make it :: ก้าวใหม่ของชีวิตคือทุกๆก้าวที่เราก้าวเดิน

"ร่วมรณรงค์ไม่ใช้ writer-reader แต่เป็น นักเขียน-นักอ่าน"

 



สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด