ใส่ รัก ป้าย สี [ประกาศสำคัญ page.66]
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: ใส่ รัก ป้าย สี [ประกาศสำคัญ page.66]  (อ่าน 245597 ครั้ง)

ออฟไลน์ why yyy

  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 2896
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 261
Re: ใส่ รัก ป้าย สี [UP! Frame 14 10/05/56 page.22]
«ตอบ #690 เมื่อ11-05-2013 14:50:17 »

ถูกใจให้เป็ด 0
ยั่วไม่ขึ้นซะงั้น  เมศสู้ๆ ยั่วต่อไป ต้องมีสักวันสิที่ภาพจะเคลิ้ม!!

ออฟไลน์ sukie_moo

  • ปัจจุบัน คือ อดีตของอนาคต
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 3690
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 441
Re: ใส่ รัก ป้าย สี [UP! Frame 14 10/05/56 page.22]
«ตอบ #691 เมื่อ11-05-2013 16:33:41 »

ถูกใจให้เป็ด 0
เมศเป็นคนชัดเจนมาก พอรู้ว่ารักก็ลุยเต็มที่เลย

แต่พี่ภาพนี่ไม่รับมุกเอาซะเลย น้องลงทุนยั่วขนาดนี้
เฮ้อ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ออฟไลน์ donutnoi

  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 1565
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 170
Re: ใส่ รัก ป้าย สี [UP! Frame 14 10/05/56 page.22]
«ตอบ #692 เมื่อ11-05-2013 20:00:47 »

ถูกใจให้เป็ด 0
ฮาจริงๆ เมศจะทำยังไงต่อไปนี่ ลุ้นๆ รอตอนต่อไปค่ะ :กอด1:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: ใส่ รัก ป้าย สี [UP! Frame 14 10/05/56 page.22]
« ตอบ #692 เมื่อ: 11-05-2013 20:00:47 »
ประกาศที่สำคัญ


รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ winndy

  • สมุนเป็ด
  • *
  • กระทู้: 588
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 64
Re: ใส่ รัก ป้าย สี [UP! Frame 14 10/05/56 page.22]
«ตอบ #693 เมื่อ11-05-2013 21:21:51 »

ถูกใจให้เป็ด 0
ชอบเมศมาก น่ารักน่าหยิกจริง ๆ อ่านเวลา ภาพ กับ เมศ อยู่ด้วยกันแล้วขำมาก ๆ น่ารัก

ออฟไลน์ Anyann

  • สมุนเป็ด
  • *
  • กระทู้: 516
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 47
Re: ใส่ รัก ป้าย สี [UP! Frame 14 10/05/56 page.22]
«ตอบ #694 เมื่อ11-05-2013 22:32:55 »

ถูกใจให้เป็ด 0
อ๊ายยย พี่ภาพกับน้องเมศมาแล้ววววว

ตอนนี้น้องเมศเริ่มมาจริงด้วย จัดการให้เสร็จก่อนกลับกทม.นะเมศ มาภูเก็ตก็เสร็จทุกรายได้ กร๊ากกกก

ตอนนี้ก็ฮาอีกแล้ว ชอบอะ ไม่ต้องให้ขำน้อยลงก็ได้น้าคุณคนเขียน มุกกระจายแบบนี้เราชอบมากกก
ยิ่งแต่ละคนฮาๆเบลอๆ พอหวานมาทีนี่มันก๊าวใจ ฮ่าๆๆๆๆ
 :impress2:

ออฟไลน์ TONG

  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 2405
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 172
Re: ใส่ รัก ป้าย สี [UP! Frame 14 10/05/56 page.22]
«ตอบ #695 เมื่อ11-05-2013 22:40:45 »

ถูกใจให้เป็ด 0
ยังร้ายการเหมือนเดิม สุดยอดค่า

ออฟไลน์ Cacao

  • สมุนเป็ด
  • *
  • กระทู้: 573
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 103
Re: ใส่ รัก ป้าย สี [UP! Frame 14 10/05/56 page.22]
«ตอบ #696 เมื่อ12-05-2013 00:10:34 »

ถูกใจให้เป็ด 0
นังเมศมันร้ายนัก !!! 5555555555 ชอบมากเลย แรดเงียบนะคะน้องเมศ(ของพี่ภาพ)
ชอบฟิลตอนนี้มากก เมศเปิดใจตัวเองร้อยเปอร์เซนต์ ชอบนายเอกแบบนี้อะ ชอบก็พยายามเต็มร้อย
ไม่มีอิดออด อ่อยเต็มที่ จัดไปให้หนัก แต่พี่ภาพนี่ก็โง่จริงอะไรจริงเนอะ ฮ่าๆๆ น้องเมศพยายามต่อไปนะคะ
พี่สาวเป็นกำลังใจให้ได้กินพี่ภาพไวๆ กร๊ากกก

ออฟไลน์ Arancia

  • เป็ดน้อยร่าเริง
  • *
  • กระทู้: 424
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 40
Re: ใส่ รัก ป้าย สี [UP! Frame 14 10/05/56 page.22]
«ตอบ #697 เมื่อ12-05-2013 00:43:28 »

ถูกใจให้เป็ด 0
กรี๊ดดดด กลับมาแล้ววว

เมศนายแน่มาก อิอิอิ ชอบคนซื่อแถมอาร์ตซะขนาดนี้ต้องทำใจนะ ใช้เล่ห์เหลี่ยมเข้าไว้  เย้!

ปล ชอบคอมเม้นต์ก่อนหน้าที่ไม่คิดว่าเมศ จะแรดเงียบ ฮ่าๆๆๆๆ ได้ใจมากๆคะ

ออฟไลน์ tata-sarocha

  • slurr Ped
  • ลูกเป็ดเดินเตาะแตะ
  • *
  • กระทู้: 8
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 3
    • facebook
Re: ใส่ รัก ป้าย สี [UP! Frame 14 10/05/56 page.22]
«ตอบ #698 เมื่อ12-05-2013 09:06:15 »

ถูกใจให้เป็ด 0
พี่ภาพโง่ไปนะ -0-
:m20:
อายุเป็นเพียงตัวเลข
เพศก็เป็นเพียงแค่ตัวอักษร  :)
https://m.facebook.com/profile.php?id=100005184788173&refid=46

ออฟไลน์ carmel

  • เป็ดน้อยร่าเริง
  • *
  • กระทู้: 252
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 24
Re: ใส่ รัก ป้าย สี [UP! Frame 14 10/05/56 page.22]
«ตอบ #699 เมื่อ12-05-2013 10:16:24 »

ถูกใจให้เป็ด 0
เอาให้ได้เมศ เอาใจช่วย เค้าว่าผู้ชายซื่อๆแบบนี้อะแซ่บ

ออฟไลน์ taroni

  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 2465
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 428
Re: ใส่ รัก ป้าย สี [UP! Frame 14 10/05/56 page.22]
«ตอบ #700 เมื่อ12-05-2013 13:35:05 »

ถูกใจให้เป็ด 0
เมศพยายามต่อไป :hao3:

ออฟไลน์ bangkeaw

  • สมุนเป็ด
  • *
  • กระทู้: 611
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 26
Re: ใส่ รัก ป้าย สี [UP! Frame 14 10/05/56 page.22]
«ตอบ #701 เมื่อ12-05-2013 14:51:59 »

ถูกใจให้เป็ด 0
เมศอ่อยขนาดนี้ พี่ภาพยังไม่รู้สึกรู้สาอะไรด้วยอีก
ต้องแรงกว่านี้แล้วล่ะเมศ
'Cause all of me
Loves all of you
Love your curves and all your edges
All your perfect imperfections

ออฟไลน์ narunarutoboyz

  • สมุนเป็ด
  • *
  • กระทู้: 673
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 94
Re: ใส่ รัก ป้าย สี [UP! Frame 14 10/05/56 page.22]
«ตอบ #702 เมื่อ12-05-2013 23:53:19 »

ถูกใจให้เป็ด 0
แอร๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
รอคอยเธอมาแสนนานนนนนนนนนนนนนนน
ตอนนี้เป็นอะไรที่น่ารัก แก่น เซี้ยว จริงๆเลยนะน้องเมศ
แต่เล่ห์เหลี่ยมของน้องเมศเจอความซื่อของพี่ภาพเข้าไป ไปไม่เป็นเลยนะจะหนู อิอิอิ
บอกเเล้วให้ระวังสกิลใสซื่อ เพราะคนอ่านเองยังตายคาคอมไปกับลุคนี้ของพี่ภาพเลย กรี๊ดดดด  :-[ :-[

มาอีกบ่อยๆนะคะ ชอบเรื่องนี้มากจริงๆ พี่ภาพกับน้องเมศน่ารักมากเลยค่ะ  :man1:
เป็นกำลังใจให้ค่าาาาา  :กอด1: :L2:
ในวันที่ทุกสิ่งดูผิดพลาดไปหมด ใจที่ดีจะทำให้ทุกสิ่งเข้าที่เอง

ออฟไลน์ love2you

  • เป็ดน้อยร่าเริง
  • *
  • กระทู้: 302
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 67
Re: ใส่ รัก ป้าย สี [UP! Frame 14 10/05/56 page.22]
«ตอบ #703 เมื่อ13-05-2013 00:21:56 »

ถูกใจให้เป็ด 0
น้องเมศน่ารักมั่กๆ

แบบว่าไม่ไหวจะเคลียร์กับความซื่อ (บื้อ) ของพี่ภาพจริงๆ นะ น้องยั่วขนาดนี้แล้วนะคะคุณพี่ ชวนดูหนังโป๊ก็แล้วอะไรก็แล้ว ทำไมถึงได้ใสขนาดนี้น้อ...

พ่อหนุ่มศิลปินเอ้ย~

ออฟไลน์ ~ณิมมานรฎี~

  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 1106
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 137
Re: ใส่ รัก ป้าย สี [UP! Frame 14 10/05/56 page.22]
«ตอบ #704 เมื่อ13-05-2013 13:36:09 »

ถูกใจให้เป็ด 0
ภาพแม่งงง มึนฟร่ะ  55555++ :hao7:

นู๋เมศ สู้ๆๆๆๆ  ยั่วเข้าลูก เดี๋ยวภาพมันก็ฉลาดขี้น

ออฟไลน์ kaokorn

  • สมุนเป็ด
  • *
  • กระทู้: 510
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 68
Re: ใส่ รัก ป้าย สี [UP! Frame 14 10/05/56 page.22]
«ตอบ #705 เมื่อ14-05-2013 15:19:30 »

ถูกใจให้เป็ด 0
คิดถึงคนแต่งเหมือนกันฮะ
อย่าพยายามให้มันไม่ฮาเลยฮะ ขอร้อง
ปล่อยตามธรรมชาติดีที่ซู้ดดดด 555+

ออฟไลน์ vivalasvegus

  • ลูกเป็ดวิ่งซุกซน
  • *
  • กระทู้: 119
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 3
Re: ใส่ รัก ป้าย สี [UP! Frame 14 10/05/56 page.22]
«ตอบ #706 เมื่อ14-05-2013 22:49:46 »

ถูกใจให้เป็ด 0
พี่ภาพซื่อจริง หรือแกล้งซื่อ

ออฟไลน์ PRiiNZE

  • เป็ดน้อยร่าเริง
  • *
  • กระทู้: 292
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 12
Re: ใส่ รัก ป้าย สี [UP! Frame 14 10/05/56 page.22]
«ตอบ #707 เมื่อ14-05-2013 23:30:04 »

ถูกใจให้เป็ด 0
มาต่อแล้วๆๆๆ ดีใจจัง :t2:

ออฟไลน์ Fish129

  • สมุนเป็ด
  • *
  • กระทู้: 709
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 51
Re: ใส่ รัก ป้าย สี [UP! Frame 14 10/05/56 page.22]
«ตอบ #708 เมื่อ15-05-2013 14:56:59 »

ถูกใจให้เป็ด 0
ฮ่าๆๆ  อีพี่ภาพนี้มนุษย์ถ้ำจริงๆ  และง้าวมากๆๆด้วย

ชอบ เมศมากเลยนะเรื่องนี้ นิสัยน่ารักดี ร้ายดี

ต้องร้ายๆๆ อีำี่ภาพจะได้หายโง่

ตลกอ่า ดูหนังโป๊ แล้วอยากจะวาดภาพ ไม่ไหวๆๆ สุนทรียภาพของพี่
กับ เมศ คงแตกต่างกันเกินไป

ออฟไลน์ kokilolylove

  • รัก ได้ยินหรือเปล่า
  • เป็ดน้อยร่าเริง
  • *
  • กระทู้: 434
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 46
Re: ใส่ รัก ป้าย สี [UP! Frame 14 10/05/56 page.22]
«ตอบ #709 เมื่อ15-05-2013 19:00:56 »

ถูกใจให้เป็ด -1
เมศรุกหนักแล้ว >< อิอิ
ภาพก็ซื่อเกิน น้องเขาอ่อย ก็รับไว้สิ 5555
ไปหลบอยู่ตรงที่ใก ใจฉันนั้นอยากจะรู้

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: ใส่ รัก ป้าย สี [UP! Frame 14 10/05/56 page.22]
« ตอบ #709 เมื่อ: 15-05-2013 19:00:56 »





ออฟไลน์ Icezung112

  • เป็ดน้อยร่าเริง
  • *
  • กระทู้: 276
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 5
Re: ใส่ รัก ป้าย สี [UP! Frame 14 10/05/56 page.22]
«ตอบ #710 เมื่อ17-05-2013 23:49:29 »

ถูกใจให้เป็ด 0
ปรเมศเล่ห์เหลี่ยมเยอะมากกกกกกกกกกกกก
I have died everyday waiting for you
Darling don't be afraid I have loved you
For a thousand years
I'll love you for a thousand more

ออฟไลน์ luckyzaaa

  • ลูกเป็ดวิ่งซุกซน
  • *
  • กระทู้: 167
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 27
Re: ใส่ รัก ป้าย สี [UP! Frame 14 10/05/56 page.22]
«ตอบ #711 เมื่อ19-05-2013 18:05:43 »

ถูกใจให้เป็ด 0
 "แต่ถ้าตายก่อนได้คนข้าง ๆ จะถือว่าเขาล้มเหลวในการดำเนินชีวิต" กร๊ากกกกกกกก แน่วแน่มากน้องเมศ  :ling1: :ling1:

ออฟไลน์ sugarcandy

  • ลูกเป็ดวิ่งซุกซน
  • *
  • กระทู้: 106
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 10
Re: ใส่ รัก ป้าย สี [UP! Frame 14 10/05/56 page.22]
«ตอบ #712 เมื่อ24-05-2013 01:28:09 »

ถูกใจให้เป็ด 0
เมศเอ๋ย ถ้าลุงภาพมันง่าวนัก ก็จับมันกดไปเล้ยยยย  :hao7:

ออฟไลน์ Indigo

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดน้อยร่าเริง
  • *
  • กระทู้: 335
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 837
Re: ใส่ รัก ป้าย สี [UP! Frame 14 10/05/56 page.22]
«ตอบ #713 เมื่อ27-05-2013 19:31:50 »

ถูกใจให้เป็ด +59
Frame 15

   นาฬิกาจากมือถือดังลั่น....ปลุกให้ภาพงัวเงียลุกขึ้นจากเตียงมากดหยุดมัน  ตั้งสติอยู่นานถึงจะรู้ว่าต้องกดตรงไหนมันถึงจะหยุดแหกปาก

   ก็แน่ล่ะ...มันไม่ใช่มือถือเขานี่หว่า

   เจ้าของมือถือยังนอนแน่นิ่งอยู่ข้าง ๆ ....ซึ่งหากภาพฉลาดฉุกใจคิดสักนิดน่าจะสงสัยว่าทำไมปรเมศตั้งนาฬิกาปลุกไว้ทั้งที่เมื่อคืนผล็อยหลับไป...แต่นั่นแหละพอดีว่าภาพไม่....
   ปรเมศนอนหลับจริงไม่อิงนิยายเหมือนเมื่อคืน...สังเกตได้จากการที่เขานอนตะแคงหันตูดให้ภาพ....เอ๊ะ หรือว่าแกล้ง  ไม่หรอก...ดูสิหลับตาพริ้มออกขนาดนี้แหมยังอ้าปากหวออีกต่างหาก  ภาพเอื้อมมือไปกำลังจะปลุก แต่นึกขึ้นได้ว่ายังไงห้องน้ำก็มีอยู่ห้องเดียว  ปลุกเมศขึ้นมาก็ต้องรอเข้าห้องน้ำอยู่ดี  สู้เขาไปอาบก่อนดีกว่า
   เมื่อคิดได้ดังนั้นชายหนุ่มก็เดินอุ้ยอ้ายมารื้อกระเป๋าหากางเกงในและหยิบเสื้อเชิ้ตกับกางเกงที่แขวนไว้ในตู้  ถึงจะแอบยับไปหน่อยแต่ก็พอจะออกงานได้อยู่  โรงแรมใหญ่โตขนาดนั้นคงต้องสร้างภาพบ้าง....คือตัวเขาน่ะไม่เท่าไหร่ แต่เจ้านายอาจพิโรธได้
   ภาพแปรงฟัน  สระผม  ถูสบู่ลวก ๆ ไม่ถึงสิบนาทีก็เดินตัวปลิวออกมาปลุกปรเมศ  เจ้านายเขาเวลานอนจะเหมือนคนละคนกับผู้ชายคลั่งเงินคนนั้น  ปรเมศนอนหลับเหมือนเด็กตัวเล็ก ๆ ทั้งที่ความจริงมันไม่ใช่เลย.....  ร่างหมีควายก้าวขึ้นเตียงจนมันยวบลงไปพอสมควร  ภาพชะโงกหน้าไปดูอีกฝ่าย...เมศซุกหน้าลงกับหมอนสอดมือข้างหนึ่งไว้ใต้หมอน  เปลือกตาปิดสนิทพร้อมลมหายใจเข้าออกช้า ๆ

   เห็นแล้วไม่อยากปลุกเลยแฮะ....
   แค่คิดว่าแตะปุ๊บเทวดาตรงหน้าก็จะกลายเป็นซาตานก็อยากจะหายาเบื่อมากรอกปากเจ้านายเสียตอนนี้

   ภาพหัวเราะกับความคิดตัวเอง  เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ “เมศ....ตื่นครับ” เจ้าของชื่อนอนนิ่งไม่ไหวติง  ลำบากไอ้ภาพต้องเขย่าตัวเบา ๆ “ตื่นครับ...เดี๋ยวไปทำงานสายนะ”
   พอมีคีย์เวิร์ดว่า ‘งาน’ เท่านั้นปรเมศก็ลุกพรวดขึ้นมาจากเตียงจนหัวแทบโขกกัน  คนเด็กกว่าหอบแฮ่ก ๆ ประหนึ่งฝันว่าวิ่งหนีผีมาสักสิบกิโล  เมศพึมพำ
   “งาน...งาน..” เขาเขย่าคอเสื้อภาพ “สายแล้วเหรอ  กี่โมงแล้ว!! ทำไมไม่ปลุกผมให้มันเร็วกว่านี้”
   “...อ่า....ก็ยังไม่ค่อย...”
   “โดนด่า!!  โดนด่าแน่ ๆ  ผมจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน ถ้าแค่เรื่องเวลายังรักษาไม่ได้” เมศทึ้งหัวตัวเองไปมา เขาสบถมือพบว่าแขนขวาขยับไม่ได้ดั่งใจ “โธ่เว้ย!! เสือกมาเป็นตะคริวอีก”
“ใจเย็นสิเมศ  เพิ่งแปดโมงเอง  นัดเขาไปตั้งเที่ยงไม่ใช่ ?”
   “พี่จะรีบปลุกผมทำไมเนี่ย” เมศเอ็ดใส่อย่างหัวเสีย
   “แล้วไอ้คนไหนมันตั้งนาฬิกาปลุกไว้แต่เช้าให้ชาวบ้านตื่นมาปิด ?”
   “...........” เถียงไม่ออกเลยล่ะสิเอ็ง  ถึงจะไม่เปิดปากแต่เมศก็เถียงเขาทางสายตาอยู่ดีแหละ  ไอ้เด็กนี่มันยอมคนที่ไหน
เมศสะบัดมือแรง ๆ ให้เลือดไหลมาเลี้ยงแขน เพราะตัวเองนอนทับไว้นานเกินไป  คิ้วขมวดมุ่นเข้าหากันอย่างหงุดหงิด
   “ตะคริวกินเหรอ ?”
   “ต้องให้บอกซ้ำด้วยเหรอ” เมศเป็นพวกตื่นนอนแล้วสันดานแย่มาก....เขารู้ตัวดีแต่มันคุมไม่ได้  แหม...ต่างกับเวลาปกติที่แสนดี๊แสนดี  เขาสะบัดมือแรงขึ้นด้วยความหงุดหงิดที่มันยังชา ๆ เหมือนมีผึ้งอยู่ใต้ผิวหนัง
   “ใจเย็นสิเมศ...หงุดหงิดแต่เช้าเดี๋ยวก็ซวยไปทั้งวันหรอก” ภาพบ่นเอือม ๆ แล้วคว้าหมับเข้าที่แขนขวาอีกฝ่าย  มือใหญ่กร้านค่อย ๆ เลื่อนลงไปที่ฝ่ามือ  ก่อนจะช่วยบีบนวดให้หายจากอาการเหน็บชา....

   แต่มันทำให้เกิดอาการใหม่แทน...  เมศวิญญาณหลุดลอยออกจากล่าง...รวมไปถึงหมาในปากด้วย

   “ก็นอนทับแขนแบบนั้นมันก็เหน็บกินพอดีสิครับ” ภาพเอ่ยเตือนถึงการนอนที่ไม่ถูกสุขลักษณะ
   “กะ...ก็ผมติดนอนท่านี้นี่” หัวหน้าเถียงข้าง ๆ คู ๆ
   “ดื้อตลอด” เขาบ่นแบบไม่ใส่ใจนัก  มือร้อน ๆ ยังคงนวดเฟ้นไปบนแขนและฝามือ “ที่เตือนเนี่ย...คนเขาเป็นห่วง  หัดฟังซะบ้าง”
   “ผมก็ฟังอยู่นี่ไง”
   “แต่ไม่ทำตาม” ภาพดักทาง  คือสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าปรเมศมีรูปแบบการดำรงชีวิตอยู่ไม่กี่แบบหรอก....หนึ่งคือกูจะทำอย่างที่กูอยากทำ  สองคือไม่เคยฟังใคร และสามถ้ามีคนบอกอะไรก็กลับไปอ่านข้อหนึ่งและสองใหม่  ภาพเอานิ้วจิ้มบนหน้าผากมันแผลบ “พี่ไม่ได้สั่งนะ...แค่แนะนำ”
   เมศหลบตาไม่รู้เพราะเขินสิ่งที่อีกฝ่ายกระทำ...หรืออับอายที่ตื่นมาหน้ามันแผลบ  เขาบ่นงึมงำ “ถ้าไม่นอนท่านี้ก็ฝันเห็นผีสิ”
   “มันเกี่ยวอะไรล่ะนั่น ?”
   “ก็ไม่เคยได้ยินเหรอว่าถ้านอนหงายเอามือประสานกันไว้บนท้องเหมือนท่าศพนอนเราจะฝันเห็นผีน่ะ” พอเห็นภาพขมวดคิ้วเมศเลยรีบอธิบายใหญ่ “จริง ๆ นะ...ทุกครั้งที่ผมฝันเห็นผี  ตื่นมาทีไรต้องนอนท่านั้นตลอดเลย”
   “เมศก็เลยเอาหัวทับแขนไว้ข้างหนึ่ง ?”
   “ไม่ใช่เรื่องตลก !” เขาคำรามเมื่อเห็นว่าภาพกัดปากกลั้นขำ
   “ปะ..เปล่า...ก็ไม่ได้บอกว่ามันตลก” แอบแอบหลุดขำนะภาพ “มันก็น่ารักดี”

   อะไรนะ....น่ารักเหรอ !!!


   เลือดขึ้นหน้าในคนละความหมายกับแบบปกติ...เมศรู้สึกร้อนวูบวาบกลางทรวงอกทั้งที่ไม่ได้กรดไหลย้อน  ตอนเขาไม่ค่อยเข้าใจว่าผู้ชายอย่างภาพหยอดชาวบ้านแบบนี้เป็นเรื่องปกติหรือเปล่า แต่ตอนหลังเขาก็ได้รู้ว่าภาพไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าหยอดให้คนอื่นหวั่นไหว  มันเคยบอกเมศว่าอาจารย์แนะนำให้ทำงานแนวแอบสแตรก เพราะมันมีจิตใจที่บริสุทธิ์....

   แต่อีแบบนี้ที่บ้านกูเรียกซื่อบื้อโว้ยยยยยยยยยยยยย

   ไอ้คนทำคนอื่นเขินไม่รู้ตัวก็ไม่ได้รู้อะไรกับเขาหรอกก้มหน้าก้มตานวดไปจนเมศอยากจะส่งมันไปเรียนงานที่วัดโพธิ์  เมศสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ เรียกเลือดที่หน้าลงไปที่ปลายเท้า

   “ผมหายชาแล้ว...จะไปอาบน้ำ  เดี๋ยวไปสาย”
   “อ่า...ครับ ๆ” ภาพปล่อยแขนเด็กหนุ่มแต่โดยดี ซึ่งบอกตามตรงเมศก็แอบเสียดายไม่น้อย แต่ยังไงงานก็ต้องมาก่อน  เขาเดินไปรื้อเสื้อผ้าในกระเป๋าเดินทางออกมากอง ๆ ไว้  โดยไม่ลืมคว้าเสื้อเชิ้ตราคาแพงเข้าห้องน้ำไปด้วย แต่ติดตรงที่คนบนเตียงเรียก

   “เอ่อ..เมศ”
   “อะไร...ผมกำลังรีบ”
   “ถ้าคราวหน้านอนหงายแล้วกลัวฝันเห็นผี” ภาพจ้องเข้ามาในดวงตาเรียวสวยของเด็กหนุ่ม....การกระทำแบบนั้นชวนให้เมศใจเต้นแรงอีกครั้ง  คำต่อไปวูบเข้ามาในใจเขา

   ‘ก็นอนจับมือพี่สิ’

   “ก็ลองนอนคว่ำดูนะ”
   แสรดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด....โลกแห่งความฝันกับความจริงแม่งโคตรโหดร้ายจนเขาต้องระบายอารมณ์ใส่ประตู

   ปัง !!

   ภาพเกาหัวงง ๆ ว่าเขาไปพูดอะไรสะกิดต่อมซาตานเมศเข้า  ก็แนะนำวิธีแก้ไขปัญหาขั้นพื้นฐานอย่างเป็นระบบไปแล้ว  เอ๊ะ...มันผิดตรงไหนวะ  ภาพงงโคตร ๆ



..................................................................
..........................................
.........................
...........


   สถานที่จัดงานครั้งนี้เป็นโรงแรมใหญ่และหรูหราสมกับที่เมศเรียกว่า ‘เหยื่อรายใหญ่’  โรงแรมอโฟรไดท์ตั้งอยู่ติดกับทะเลและหาดทรายสวย ๆ  ตึกสูงหลายสิบชั้นแต่ดูหรูหราและมีรสนิยมมากกว่าโรงแรมที่พักของพวกเขาเยอะ  เมศเดินนำภาพสวนกับนักท่องเที่ยวสารพัดชาติที่กำลังออกจากที่พักเพื่อไปสนุกกับชีวิตในวันนี้  ในขณะที่เขาสองคนต้องมาทำงาน....
   เมื่อแจ้งกับทางรีเซฟชั่นว่าพวกเขามาจากบริษัทต้องประสงค์  พนักงานสาวก็เดินนำไปที่โต๊ะไม้ที่ติดริมทะเลที่สุด  ภาพมองเฟอร์นิเจอร์ชิ้นนั้นอย่างชื่นชมคนสร้างสรรค์...มันเป็นเก้าอี้ที่ทำจากไม้ต่อกันเป็นบล็อก  ส่วนด้านในก็มีหินกรวดวางเรียงจนแน่นเอี๊ยด  ดูเข้ากับธรรมชาติเสียจริง
   น้ำส้มทัดดอกกล้วยไม้เย็นฉ่ำจนไอน้ำเกาะเป็นหยด ๆ ถูกนำมาเสิร์ฟในเวลาต่อมาพร้อมประโยคที่ว่าท่านประธานกำลังเดินทางมาทำให้เมศยิ้มตอบ แต่พอพนักงานสาวหันหลังไปปุ๊บเขาก็เริ่มทันที

   “นึกว่าการบินไทย” เมศหมายถึงน้ำส้มเหน็บดอกกล้วยไม้ที่ขอบแก้ว  ว่าแล้วก็ยกขึ้นมาหมุนดู “พี่ว่าไงล่ะ...เป็นสุนทรียภาพชนิดไหนกัน ?” ว่าแล้วก็ขอแขวะศิลปินหน่อยเถอะ
   “แล้วดูแก้วแล้วเมศเกิดความรู้สึกรึเปล่าล่ะ....ถ้าเกิดก็แสดงว่ามันมีสุนทรียภาพ”
   “โอเค..ผมผิดเองที่เล่นมุกนี้” เมศจะเมมลงซีรีบรัมไว้ว่าอย่าริอาจเล่นเรื่องศิลปะกับศิลปิน...เพราะคุณไม่มีทางเข้าใจอะไรที่มันตอบกลับมาหรอก
   “ก็เห็นถาม  พี่ก็ตอบไง” ภาพยิ้มขำ “โรงแรมเขาสวยดีนะ”
   “ค่าพักต่อคืนแพงหูฉี่  ไม่สวยก็บ้าแล้ว” เมศยกน้ำส้มขึ้นดื่ม..ซึ่งรสชาติดีทีเดียว “แถมยังเขี้ยวไม่ให้ที่พักกับเรา  ลำบากต้องไปหาเองอีก  คิดว่า....”

   “อ้าว...สวัสดีครับคุณปรเมศ  ขอโทษที่ให้รอนะครับ  รอนานหรือเปล่าครับ”
   “ไม่ครับ..เพิ่งมาเมื่อสักครู่เอง  นั่งชมวิวกำลังเพลินเลยครับ” ภาพมองด้วยหางตา...แหม...ยิ่งกว่าปลาไหลถูสบู่อีกนะครับคนนี้

   กิตติคุณเป็นประธานบริษัทอสังหาริมทรัพย์  แน่นอนว่าผลงานขึ้นชื่อของเขาก็คือโรงแรมอโฟรไดท์ ภูเก็ตเนี่ยแหละ  เมศเคยเห็นเขาลงนิตยสารบ่อย ๆ  ไอ้พวกคอลัมน์อายุน้อยร้อยล้าน ไม่ก็หน้าใหม่ไฟแรงในวงการธุรกิจ  เขาล่ะอยากจะเอาหัวโขกโต๊ะเพราะไม่เคยคิดจะอ่านมันเลย  งานนี้คงต้องเลียบ ๆ เคียง ๆ กันไปก่อนว่าควรจะรับมือแบบไหน
   ประธานบริษัทคนนี้ยังหนุ่มยังแน่นเมื่อเทียบกับความสำเร็จ  เขาน่าจะอายุราวสามสิบตอนปลาย...เมศลูบคางผู้ชายวัยนี้ไม่ชอบการประจบประแจงที่มากเกินงาม  ทางที่ดีคือไม่ประจบเลยจะดีกว่า

   “ขอโทษที่ทำให้ลำบากหาที่พักเองนะครับ” เมศด่าในใจ ‘ขอโทษให้มันได้อะไรวะ’
   “ไม่ลำบากหรอกครับ” ยิ้มสุภาพจากใบหน้าหล่อ ๆ เล่นอาภาพต้องกัดปากกลั้นขำเมื่อนึกถึงวันที่เมศเม้งแตกเรื่องค่าที่พัก  เมศกล่าวต่ออย่างฉะฉานและมั่นใจ “โรงแรมสวยมากเลยครับ  ทางซ้ายมือนั่นใช่ลานที่จะให้จัดงานหรือเปล่าครับ”
   “ไม่ใช่ครับ...อยู่ทางโน้นต่างหากครับ”
   “..ฮึก..” ภาพหลุดพ่นขำออกมาเบา ๆ แต่วินาทีต่อมาแทบเปลี่ยนเป็นกรีดร้อง  น้องเมศเหยียบลงมาเต็มตีนประหนึ่งจะบดกระดูก  เย็นไว้เมศ....โชว์พาวมากไปก็คงไม่ไหว  ทำหน้าซื่อ ๆ คุยไปก่อนแล้วกัน
   “แล้วก็ธีมงานที่คุณปรเมศเมลมาให้ผมถือว่าโอเคแล้วนะครับ แต่อาจต้องปรับบางส่วนที่มันไม่เข้ากับสถานที่”
   “ครับ  เอ่อ..จะไปดูสถานที่เลยรึเปล่าครับ ?”
   “ฮ่า ๆ คุณปรเมศนี่ไฟแรงนะครับ” กิตติคุณยกนาฬิกาข้อมือขึ้นดู “นี่ก็เที่ยงแล้ว...จะไม่ทานข้าวกลางวันก่อนหรือครับ”

   อ้าว..ไอ้ห่า  จะให้กูบอกว่า ‘ยังไม่ทำงานได้ป่ะ ?อยากแดกข้าวก่อน’ รึไงวะ  มึงไม่ตะเพิดกูออกนอกโรงแรมเลยเหรอ

   “ครับ..ทานอาหารก่อนก็ได้ครับ” เมศโปรยยิ้มตอบ
   “แหม..ยิ้มแบบนี้มดเดินผ่านนี่ตายเลยนะครับ” ภาพกระซิบอยู่ข้างหูเบา ๆ ขณะที่กิตติคุณมัวแต่ง่วนกับการสั่งอาหาร
   “ทำไม...เมื่อกี้ผมยิ้มหวานมากเหรอ”
   “เปล่า..มันยาฆ่าแมลงชัด ๆ”
   “เมื่อกี้ตีนพี่ยังแหลกไม่พอใช่ไหม ?” เมศด่าเสียงเบา...แต่ขู่แรง “อย่ากวนประสาทผมตอนนี้นะ  แล้วพี่ก็ช่วยพูดอะไรบ้างเถอะ  เขาจะนึกว่าผมเอาเด็กเอ๋อมานั่งเป็นเพื่อน”
   “ก็เมศเล่นไม่มีบทส่งให้พี่เลยอะ จะให้พี่ไปแทรกก็เดี๋ยวจะเสียมารยาท” ภาพไม่เก่งด้านการเจรจาธุรกิจเป็นการเป็นงาน  เขาโตและเรียนในสถานที่ที่คนตบหัวและคุยกันเหมือนเพื่อนมาตลอด  พอมาเจออะไรที่ต้องใส่หน้ากากก็เลยนั่งนิ่ง ๆ ดีกว่า  เดี๋ยวทำอะไรพลาดจะโดนเมศดุเสียเปล่า ๆ
   “โอเค...เอางี้เดี๋ยวผม...”

   “คุยอะไรกันอยู่ครับ” กิตติคุณหันกลับมาสนใจคู่สนทนาทั้งสอง “อยากทานอะไรเป็นพิเศษรึเปล่าครับ...ผมสั่งไปแต่อาหารขึ้นชื่อของทางโรงแรม”
   “แล้วแต่คุณกิตติคุณเลยครับ” เมศยิ้มอย่างมิตร “เอ่อ..ผมลืมแนะนำ  นี่คุณศิลปิน  ฝ่ายศิลป์ของทางบริษัทเราครับ”
   “ยินดีที่ได้รู้จักครับ” เขาตอบไปตามมารยาท “เออ...น้ำส้มคุณปรเมศหมดแล้วทำไมไม่มีคนมาเติมให้  เสียมารยาทจัง”
   “ไม่เป็นไรครับ”

   ภาพหรี่ตามองคนที่ฝั่งตรงข้าม...เขาว่ามันมีอะไรแปลก ๆ เจือมาในการกระทำของประธานบริษัทคนนี้  จะว่าไงดีล่ะ...ภาพก็เป็นคนซื่อ ๆ ตรง ๆ มองอะไรแบบโง่ไปบ้าง แต่ตอนนี้เขาคิดว่าไม่น่าจะพลาด...

   .....คุณกิตติคุณเล็งเจ้านายเขาแน่ ๆ....

   ภาพเท้าคางมองเจ้านายคุยกับลูกค้าร้อยล้าน  เมศน่ะไม่ได้อะไรวางตัวเป็นปกติที่สุด...ดีไม่ดีจะรู้ตัวก่อนเขาด้วยซ้ำไป..รายนั้นฉลาดเป็นกรดอยู่แล้วนี่ แต่ทางด้านคุณลูกค้านี่เจ้าชู้ออกทางแววตาเลยแฮะ  หนุ่มใหญ่แถมรวยระดับนี้จะเป็นเกย์ก็คงไม่แปลกล่ะมั้ง  แถมยังหน้าตาก็ดี
   จะว่าไปเจ้านายเขาก็หน้าตาดีเหมือนกัน...เวลาไปจัดงานอีเว้นท์ก็เคยเห็นสาว ๆ มาขอถ่ายรูปด้วยบางครั้ง  เมศหล่อ แถมยังดูแลตัวเองดีในระดับหนึ่ง ซี่งตรงจุดนี้ภาพเข้าใจว่าสร้างภาพเล็กน้อย เพราะถ้าเมศเนี้ยบจริงห้องเขาไม่รกแบบนั้นหรอก  เอาเถอะ...ถึงยังไงเจ้านายเขาก็หล่ออยู่ดี  ไอ้ต้องตาหญิงน่ะมันธรรมดา  งานนี้เล่นต้องตาชายเลยรึ...

   “ผมชอบธีมงานที่เปรียบพนักงานเป็นเหมือนเกลียวคลื่นในทะเลมากเลยครับ” อาหารมาเสิร์ฟเต็มโต๊ะจนแทบไม่มีที่วางศอก
   “อันนั้นให้เครดิตคุณศิลปินที่เป็นคนคิดธีมให้ครับ  เห็นว่าเกี่ยวกับกำเนิดวีนัสชื่อของโรงแรม ผมไม่มีความรู้ด้านนี้หรอกครับ”
   นาน ๆ เมศจะชมเขาสักที  ชายหนุ่มที่ง่วนอยู่กับการโซ้ยอาหารราคาแพงอย่างเปรมปรีดิ์ถึงกับยิ้มหวานให้เมศ  คนได้รับก็กัดปากเก็บอาการเนื้อเต้นในใจ
   “คุณศิลปินนี่หัวคิดสร้างสรรค์ดีมากเลยนะครับ”
   “ขอบคุณครับ”
   “คุณคงจบด้านนี้มาโดยตรงสินะครับ  ชื่อยังบ่งบอกขนาดนี้เลย ฮ่า ๆ ๆ” เขาเอ่ยอย่างชื่นชม
   “พ่อผมเป็นศิลปินน่ะครับ” ภาพตอบอย่างภูมิใจ “ท่านก็เลยตั้งชื่อนี้ให้ผม”
   “จริงหรือครับ?  ได้รางวัลศิลปินแห่งชาติปีไหนเหรอครับ ?” กิตติคุณดูกระตือรือร้น “พ่อของผมท่านก็ชอบสะสมงานศิลปะ  เป็นการลงทุนกับรสนิยมอย่างหนึ่งของเรา”
   “พ่อผมไม่ได้เป็นศิลปินแห่งชาติหรอกครับ  เขาเป็นศิลปินธรรมดา ๆ เนี่ยแหละ”
   “อ่า...แบบนั้นน่าจะเรียกว่านักวาดภาพมากกว่านะครับ” ไม่รู้ว่าภาพคิดไปเองหรือเปล่า...ฝ่ายนู้นมองมาราวกับดูถูกอาชีพเข้า “ศิลปินนี่ผมเข้าใจว่าต้องมีตำแหน่งหรือรางวัลการันตี”
   “ไม่ใช่ครับ...ศิลปินมันอยู่ที่ใจ  ไม่ต้องรอให้ใครมาให้รางวัลพวกเราหรอกครับ” เมศเริ่มหน้าซีด

   เชี่ยละ...ทำไมกูเห็นประจุไฟฟ้าแล่นแปล๊บ ๆ  นี่มันจะช็อทไฟฟ้าแสนโวลต์ใส่กันเรอะ...

   แล้วก่อนที่ใครจะแปลงร่างเป็นไรจู  เมศรีบแทรก “คุณกิตติคุณ...เอ่อ...ผมว่าจะสอบถามเกี่ยวกับสถานที่เพิ่มเติมเสียหน่อย  ถ้ายังไงเราไปดูกันเลยไหมครับ...ผมทานข้าวอิ่มแล้วด้วย”
   กิตติคุณยิ้มอย่างสุภาพ “ถ้าคุณปรเมศต้องการแบบนั้นก็เชิญทางด้านนี้เลยครับ”

   ตั้งแต่บ่ายถึงเย็นวันนั้นมีแต่การสำรวจสถานที่และเรื่องระบบของโรงแรม  ภาพยืนมองและสเก็ตแบบคร่าว ๆ โดยไม่ได้ปริปากอะไรออกไปแม้แต่คำเดียวจนน้ำลายแทบบูด  เขาหน้างออย่างที่ไม่เคยเป็น...เมื่อรู้สึกว่ามันชักเลยเถิดเรื่องงานไปไกล  ขนาดโง่ ๆ อย่างภาพยังดูออกเลยว่าคิดไม่ซื่อกับปรเมศ  แล้วมีหรือตัวจะดูไม่ออก...

   ดูสิ...ยังยิ้มหน้าระรื่นอยู่ได้  เด็กนิสัยไม่ดีเอ๊ย

   “ผมรู้สึกผิดมากที่ปล่อยให้ทางบริษัทหาที่พักเอง” ประธานบริษัทหนุ่มทำสีหน้ารู้สึกผิด “ถ้าไม่รังเกียจผมจะให้พนักงานทำความสะอาดรีบจัดการห้องที่เช็คเอ้าท์ออกไปตอนบ่ายนี้...แล้วให้คุณปรเมศย้ายเข้ามาพัก  จะได้ทำงานง่าย ๆ นะครับ” ภาพกลอกตา...แหม่...ไม่มีคิดถึงกูเลยนะครับ
   “ไม่เป็นไรหรอกครับ  อีกแค่วันเดียว...เดี๋ยวมะรืนนี้ผมก็กลับแล้ว” เมศยิ้ม “ยังไงก็ขอบคุณมากนะครับ”
   “ผมนี่แย่จริง ๆ ที่ไม่เตรียมการแต่แรก”
   “อีกอย่างผมพักกับพนักงานของผม  ยังไงผมก็ต้องรับผิดชอบชีวิตเขาครับ” เป็นครั้งแรกที่ภาพรู้สึกตัวใหญ่เท่าตึก...หลังโดนข่มเหงมาตลอด  ยิ่งตอนไอ้กิตติคุณ...เอ่อ...คุณกิตติคุณหันมามองหน้าเขาแบบ ‘อะไรนะ?’  ภาพก็ใช้โอกาสนั้นแสยะยิ้มตอบกลับไปแบบผู้ดี
   “แหม...น่าเสียดายจังนะครับ”

   ภาพหงุดหงิด...และเขาก็รู้ตัวด้วยว่าหงุดหงิดเพราะอะไร....


………………………………………………..
………………………………..
…………………….
……….

ออฟไลน์ Indigo

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดน้อยร่าเริง
  • *
  • กระทู้: 335
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 837
Re: ใส่ รัก ป้าย สี [UP! Frame 14 10/05/56 page.22]
«ตอบ #714 เมื่อ27-05-2013 19:32:35 »

ถูกใจให้เป็ด +36


   “รู้หรือเปล่าว่าโดนเขาจีบอยู่น่ะ” คำถามแรกยิงทะลุกลางคอหอยเล่นเอาเมศแทบก้าวพลาดตกบันไดตายห่าตายโหงกันไป

   พวกเขาอยู่ที่โรงแรมอโฟรไดท์จนถึงเย็นเลยโดนประธานบริษัทรบเร้าให้ทานอาหารเย็นร่วมกันเสียก่อน ซึ่งของฟรีและดีมาพร้อมกันแบบนี้ไม่แดกก็โง่เต็มทน  พอซัดข้าวเย็นเสร็จถึงจะถูกปล่อยตัวเดินโซซัดโซดเซกลับมายังที่พัก  ตอนนี้โถงบันไดเป็นจุดที่พวกเขายืนอยู่  และพนักงานฝ่ายศิลป์ก็หันหลังมากอดอกถามอย่างกับพ่อ

   “ว่าไง...ตอบพี่ได้รึยัง”
   “ใครจีบล่ะ ?” เมศยักคิ้วลองเชิง  แกล้งตีหน้าซื่อไปก่อน...ซึ่งเขาก็ลืมไปว่าหลอกภาพไม่ได้ เพราะภาพรู้สันดานไส้พุงเขาหมดแล้ว
   “เมศ...คิดว่าทำหน้าซื่อแล้วพี่จะเชื่อเหรอ”
   “ผมล่ะเบื่อพี่จริง ๆ” เมศสบถ ก่อนจะตอบคำถามไปตรง ๆ “รู้สิ...ไม่รู้ก็โง่แล้ว  เขียนเบอร์ห้องได้มันเขียนให้ผมแล้ว” นี่เมศไม่ได้จะชมตัวเองจริงๆนะ...สาบานได้
   “ยังจะมาตลกอีก” ภาพประเคนมะเหงกเบา ๆ  แน่สิ...แรงกว่านี้เงินเดือนก็กุดไปตามนั้นแหละ “นี่มันคุกคามทางเพศชัด ๆ”
   เมศถอนหายใจ “เขาก็ไม่ได้ทำอะไรนี่  ม่อเล่นตามประสาคนรวยนั่นแหละ  แล้วผมก็ไม่เล่นด้วยหรอก..ผมไม่ได้ชอบผู้ชายพี่ก็รู้”

ยกเว้นพี่นะ....  คิดเองเขินเองนะครับ..แหม่...

   “ถึงอย่างนั้นก็เถอะยังจะไปยิ้มหวานให้ท่าเขาอีก  ใช้ได้ที่ไหน”
   “ผมก็ยิ้มกับลูกค้าทุกคนแหละ...ประจบอะพี่เข้าใจไหมวะ” เมศไขกุญแจห้องพักก่อนจะผลักเข้าไป “พี่จะให้ผมหน้างอคุยกับลูกค้ารึไง”
   “มันก็.......” ภาพประหม่า...เขาแลบลิ้นเลียริมฝีปาก  ในขณะที่เมศลุ้นในใจ...

   หึงผมล่ะสิ....หึงผมล่ะสิ....หึงผมล่ะสิ....หึงผมล่ะสิ....หึงผมล่ะสิ....

   “มันก็จริงเนอะ แฮะ ๆ” เวรเอ๊ย!! หึงกูหน่อยก็ไม่ได้ ไอ้พี่ภาพพพพพพพพพพพ !!
   แต่ไหน ๆ มันก็เปิดเรื่องมาแล้วเขาก็ขอสักหน่อย “ผมไม่ได้ชอบผู้ชาย  ยกเว้น...”
   “ยกเว้นมันรวย ? ฮ่า ๆ ๆ”
   “พ่อพี่สิครับ!” ยังจะมาพูดเล่นอีกนะมึง “ยกเว้นถ้าผมชอบ...ผมก็จะชอบ”
   “หือ ?” ภาพถอดเนกไทแขวนไว้กับราวในตู้เสื้อผ้า  เขาปล่อยให้มันเป็นปมแบบนั้น..พรุ่งนี้จะได้ไม่ต้องมานั่งผูกใหม่ “เมศหมายความว่าไง ?”
   “ผมไม่มีอะไรต้องห่วงอีกแล้ว  พ่อแม่ก็ตายกันหมด...ชื่อเสียงวงศ์ตระกูลแม่งก็ไร้ความหมาย” เมศทิ้งตัวลงนั่งบนเตียงจนมันยุบลงก่อนจะเด้งกลับขึ้นมา “ถ้าผมจะชอบใครสักคนก็คือผมจะชอบ และผมจะเอาให้ได้ด้วย”

   เมศไม่เคยชอบผู้ชายมาก่อนก็จริง....แต่ที่เขายอมรับตัวเองได้เร็วขนาดนี้เพราะเขาไม่เหลืออะไรในชีวิตอีกแล้ว  เขาไม่ต่างจากเด็กกำพร้าเพียงแต่มีโอกาสในชีวิตที่ดีกว่า  การงานก้าวไปข้างหน้าตลอดเวลาก็จริง...แต่เรื่องความรักกลับอับแสง  คบกับใครก็ไม่มีใครทนนิสัยบ้างานและเอาแต่ใจของเขาได้....ที่ทนได้นาน ๆ ส่วนใหญ่ก็รัก ๆ เลิก ๆ ยื้อกันไปหลายรอบ
   เขาบอกตัวเองว่าอยู่คนเดียวได้และไม่เคยเหงา แต่ในวินาทีที่ได้รับไออุ่นจากอ้อมกอดคนตรงหน้า  เมศก็ค้นพบแล้วว่าเขาโหยหาสิ่งนี้มานาน....แค่ใครสักคนที่เป็นที่พักในเวลาที่อ่อนแอ  ลูบหัวแล้วบอกว่า ‘ไม่เป็นไร’

   คนคนนั้นจะเป็นใครก็ช่าง...มันจะมีสักกี่คนในชีวิตเชียวที่ทำให้รู้สึกแบบนี้ได้..
   แล้วจะให้เมศปล่อยไปด้วยเหตุผลแค่ว่าเขาเป็นผู้ชายเหมือนกันเหรอ ? 

ไม่มีทางซะหรอก !!!


   “เมศ..อาบน้ำก่อนสิ...อย่าเพิ่งหลับ” แรงเขย่าเบา ๆ เรียกคนที่แอบงีบหลับให้ลืมตาตื่น  ภาพอาบน้ำแล้วอยู่ในเสื้อยืดใส่นอนคอย้วย ๆ “วันนี้พูดมากจนเพลียล่ะสิ”
   “ไม่ต้องมาพูดดี  พี่นั่นแหละไม่ช่วยทำงานทำการ  น่าตัดเงินเดือนซะ”
   “ถามว่าฝ่ายนู้นเขาอยากฟังพี่พูดไหมดีกว่า”
   “พี่ภาพ !!”
   “อย่าเอ็ดพี่สิ  ก็มันจริงนี่นา”
   “ไม่ใช่โว้ย!! ผมหมายถึงไม่ต้องมาถอดถุงเท้าให้ผม” เมศดิ้นพล่านเมื่ออากาศเย็น ๆ มาโดนเท้า “อย่า...เดี๋ยวกลิ่นตีนผมออก”
   “ไม่มีกลิ่นนี่” เฮ้ย..อย่าดมเชียวนะมึง แต่ถึงยังไงไอ้ภาพก็ถอดถุงเท้าทั้งสองข้างพรวดเดียวเอาไปโยนลงพื้นเรียบร้อย “เอาล่ะ..ไปอาบน้ำซะเด็กดื้อ”
   “พูดเหมือนตาลุงหัวงูเลย” แต่ในใจไอ้เด็กนี่ก็อยากโดนงูฉกเต็มทนนะครับ...  เด็กดื้อวัยยี่สิบเจ็ดปีกล่าวในใจ  ก่อนจะยอมลุกไปอาบน้ำแต่โดยดี เพราะเขาเองก็เหนียวตัวเต็มที  ภูเก็ตใกล้เส้นศูนย์สูตรยิ่งกว่ากรุงเทพ ฯ ไม่ต้องบอกเลยว่าทั้งร้อนและเหนียวตัวกว่าขนาดไหน

   ใช้เวลาสักพักใหญ่กว่าเมศจะขัดสีฉวีวรรณเสร็จ  ปรเมศเดินตัวเปื่อยออกมาพร้อมจะทิ้งตัวลงนอนทุกเมื่อ  นายศิลปินเลยต้องจำใจปิดทีวีทั้งที่กำลังดูสารคดีสิ่งมีชีวิตในเขตขั้วโลกเหนือค้างเอาไว้  เมศซุกตัวลงที่อีกฟากของเตียงแล้วไล่ภาพไปปิดไฟให้เรียบร้อย ซึ่งไพร่อย่างเขาก็ทำไปตามเจ้านายสั่ง
   ความเงียบเข้าปกคลุมห้องแต่หัวค่ำ  ถ้าเปิดทีวีละครตบกันยังไม่จบเลยมั้ง  ภาพนอนตาสว่างเพราะไม่ชินกันการหลับเร็วขนาดนี้ แต่เขาเข้าใจว่าปรเมศคงจะเพลียมากเลยปล่อยให้หลับเร็วเสียหน่อย  ที่ไหนได้...เจ้านายดันเอ่ยชวนเขาคุยหน้าตาเฉย

   “พี่ภาพ..” เมศขยับตัวยุกยิกแล้วนอนตะแคงหันมาทางภาพ
   “หืม?....ไหนว่าง่วงไง  ทำไมยังไม่หลับ ?”
   “ก็พอนอนแล้วมันไม่หลับนี่” ภาพตื่นอยู่แบบนี้จะขยับเข้าไปนอนใกล้ ๆ ก็ดูจะจงใจเกินไป  เมศเลยจำใจนอนเฉย ๆ “ชวนผมคุยหน่อยสิ”
   “เป็นคำขอร้องหรือคำสั่งล่ะ ?”
   “คำสั่ง” เมศตอบด้วยน้ำเสียงแบบที่ใช้ตอนสั่งงาน  หมั่นไส้จนน่าถีบตกเตียง
   “คุยอะไรดีล่ะ ?  ศิลปะในเขตใต้เหรอ”
   “พอน่า...ผมจะอ้วกออกมาเป็นสีอยู่แล้ว” ภาพเห็นเมศเบ้หน้าในความมืด “เล่าเรื่องพ่อแม่พี่ให้ผมฟังหน่อยสิ”
   “ทำไมอยู่ ๆ อยากรู้ล่ะ”
   จะได้ฝากเนื้อฝากตัว....เอ๊ย “ก็ไม่มีอะไร  พี่เป็นลูกจ้างผม  ผมก็ควรรู้อะไรเกี่ยวกับพี่บ้าง  ที่พี่ยังเสือกไปรู้ทุกเรื่องของผมเลย”
   “ครับ ๆ เจ้านายยยย” ภาพหยอก
   “เห็นพี่บอกว่าพ่อเป็นศิลปินเหรอ ?  แล้วแม่พี่ล่ะ?”
   “ไม่เคยเห็นหน้าหรอก  เขาทิ้งพ่อไปตั้งแต่พี่ยังเล็ก” ภาพเล่าเป็นเรื่องปกติ เขาไม่ได้รู้สึกรู้สากับเรื่องนี้สักนิด “ตั้งแต่เกิดมาพี่ก็มีแต่พ่อ”
   เมศพยักหน้าเบา ๆ เป็นเชิงว่ารับรู้  เขาจะไม่บอกว่าขอโทษที่ถามหรอก...เพราะไม่ได้รู้สึกว่าเป็นเรื่องแย่อะไรขนาดนั้น  อีกอย่างเมศเกลียดเวลาที่คนรู้ว่าพ่อแม่เสียแล้วทำหน้าตกใจแล้วพูดแบบนั้น  เขาไม่ต้องการความสงสาร...มันเป็นเรื่องปกติของชีวิต
   “พ่อพี่เป็นลูกครึ่งใช่ไหม ?” เมศถาม “ผมเคยเห็นรูปเขาในบ้าน...หน้าเหมือนกันหยั่งกับแกะ”
   “หน้าไม่เหมือนพ่อเหมือนแม่สิแปลก” ภาพหัวเราะ “ว่าแต่แอบค้นของในบ้านพี่เหรอ...ร้ายกาจนักนะเรา”
   “ไม่ได้ค้น  ก็มันตั้งอยู่บนโต๊ะทนโท่  ไม่เห็นก็โง่แล้ว” อันที่จริงๆก็ไปแคะ ๆ มาจากมุมห้องเล็กน้อย
   “หล่อใช่ไหมล่ะ ?”
   “จะบอกว่าตัวเองหล่อเหมือนพ่อว่างั้น”
   “ฮ่า ๆ ๆ”
   “เออ...หล่อ”

   เฮือกกกกกกกกกกกกกกกกก...คราวนี้เป็นไอ้ภาพเสียเองที่ช็อกผงะจนแทบตกเตียง  เดี๋ยวสิวะ!!  ปรเมศเนี่ยนะชมว่าเขาหล่อ

   “คุณกิตติกรแกเอาอะไรผสมในอาหารเย็นรึเปล่า”
   “เขาไม่ได้ทำ แต่ขืนพี่ทำหน้าแบบนั้น พรุ่งนี้ผมจะทำเอง” เมศไม่คิดว่าตัวเองนิสัยแย่ขนาดนั้นซะหน่อย  เอ่อ...สงสัยรู้จักตัวเองน้อยไป
   “โอ๋ ๆ อย่างอนสิ  โตเป็นควายแล้วนะ”
   “พี่นั่นแหละ..ควายเอ๊ย!!”
   “ฮ่า ๆ ๆ” ว่าไปภาพก็เริ่มจะบันเทิงในการต่อปากต่อคำกับเจ้านายไม่ใช่น้อย “แต่หล่ออย่างเดียวมันกินไม่ได้นะ  ไม่งั้นแม่ไม่ทิ้งไปหรอก”
   “อย่าบอกว่าพ่อพี่ก็ไส้แห้งไม่ต่างกันนะ”
   “เขาเรียกกินอุดมการณ์เป็นอาหาร”
   “อิ่มมาก...” เมศกลอกตา
   “มันก็อิ่มใจดีนะ  ตื่นมาอยู่กับสิ่งที่ตัวเองรักตลอดเวลา....ใครดูถูกเหยียดหยามก็ยิ้มใส่ เพราะเราสะใจที่มีความสุขมากกว่าเขา”
   “ต้องโลกสวยมากในระดับหนึ่งถึงจะคิดแบบนั้นได้”
   ภาพแค่ยิ้มใส่...เหมือนที่เขาบอกในประโยคขั้นต้น “มันก็พอจะมีกินข้าวเป็นมื้อ ๆ ไปนะ  ถ้าไม่ฟุ่มเฟือย...ค่าน้ำค่าไฟก็พอจ่ายไหว  อีกอย่างสมัยพี่ดีกว่าสมัยนู้นเยอะ  จำได้ว่าตอนเด็ก ๆ งานของพ่อแทบไม่ได้รับการยอมรับเลย  ขายได้ทีแทบจะระบำรอบบ้าน”

   แสงจันทร์ด้านนอกสะท้อนใบหน้าคมแบบอารยันชน  เมศจ้องมองดวงตาคู่นั้นฉายแววเป็นประกายอย่างภาคภูมิใจในเรื่องที่บอกเล่า และไม่ใช่แค่ครั้งนี้...ทุกครั้งที่ภาพเอ่ยถึงพ่อเขาจะยิ้มในดวงตาแบบนี้เสมอ

   “พ่อพี่...คงเท่มากสินะ”
   “เขาเป็นคนที่เจ๋งที่สุดในโลก”

   เมศชอบรอยยิ้มบาง ๆ ที่ริมฝีปากของภาพเหลือเกิน  แค่เขาขยับยิ้มก็อุ่นไปทั้งใจ  คนเด็กกว่าซุกหน้าลงกับหมอนและปิดเปลือกตาลงเป็นเชิงบอกว่าเขาจะนอนแล้ว  เมศสอดแขนซ้ายเข้าไปใต้หมอน แต่ก็โดนมือใหญ่ดึงออกมา
   “พี่ภาพ” เขาแยกเขี้ยวขู่ แต่อีกฝ่ายก็หาได้สนใจไม่  ภาพยิ้มร่าที่ได้แกล้งแหย่ “เงินเดือนนี่จะไม่เอาแล้วใช่ไหม ?”
   “โอเค...เชิญนอนตามสบายเลยครับนาย” เออ...มันก็ต้องเป็นแบบนั้นอยู่แล้ว!!  เมศซุกมือเข้าใต้หมอนเหมือนเดิม  แม้ในใจจะหวังให้อีกฝ่ายพูดอะไรน่ารัก ๆอย่าง ‘ราตรีสวัสดิ์’ หรือ ‘ฝันดี’ บ้างก็เถอะ  ตามมารยาทแล้วมันน่าจะมีสักหน่อยนะ
   “เมศ...” เมศแอบยิ้ม  นั่นไง..มาแล้ว
   “ครับ ?”
“ตกลงเราจะไม่ได้เล่นน้ำกันจริง ๆ เหรอ ?”

   โอเค...กูผิดเองที่ไปหวังอะไรกับคนโง่ง่าวแบบนี้

   “ไม่!!  เรามาทำงาน  กฎต้องเป็นกฎ!!” เมศโวยวาย “แค่นี้นะ..ผมจะนอนแล้ว”
   “ครับ ๆ” ภาพเกาหัวงง ๆ ....อะไรว้า...แค่ขอเล่นน้ำก็ต้องโกรธกันด้วย

   เมศพลิกตัวนอนหันหลังให้ภาพ...อันนี้ไม่ได้อ่อย แต่เครียดจริงจัง  สองวันแล้วนะที่อยู่ด้วยกันมา...ทำไมไอ้พี่ภาพมันถึงไม่มีท่าทีจะสนใจเขาเลย  งานนี้จะกลับไปกรุงเทพมือเปล่าเหรอเนี่ย...
   ตอนเด็ก ๆ เมศอยากได้อะไรก็ต้องได้...แต่พอโตขึ้นมาก็รู้ว่าโลกแห่งความจริงไม่เคยให้อะไรกับใครเปล่า ๆ เลย แต่เมศก็เป็นพวกเอาแต่ใจเสียด้วย...  เขาขบกัดริมฝีปากอย่างใช้ความคิด...พรุ่งนี้คืนสุดท้ายแล้ว แต่ถ้าไปเล่นน้ำทะเลด้วยกันมันก็...

ไม่ได้นะ!! กดต้องเป็นกด
   เอ๊ย!! กฎต้องเป็นกฎ!!!!!!


   เดี๋ยวพรุ่งนี้ได้รู้กัน !!


   TBC

มาช้าเบาๆ  สารภาพว่ากำลังติดการ์ตูนเรื่องattack on titanอยู่  เลยหมกมุ่น(ไม่)เล็กน้อยนะคะ 555555
ขอบคุณที่ยังติดตามกันนะคะ  แม้จนถึงตอนนี้จะยังไม่มีโมเม้นท์วาบหวิวหัวใจใดๆก็ตาม เอิ๊กกกกกกกกกกกกกกกก  :katai5:
เจอกันตอนหน้าค่ะ คิ__________คิ

ปล.อัพตอนพิเศษ DNDไว้นะคะ  ใครยังไม่ได้อ่านตามไปอ่านในกระทู้เก่ากันด้วย แต่ไม่ได้โพสในเด็กดีนะคะ (กลัวโดนแบน คำหยาบเยอะเกิน 55555)

ออฟไลน์ MJirawan

  • ลูกเป็ดวิ่งซุกซน
  • *
  • กระทู้: 172
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 6
Re: ใส่ รัก ป้าย สี [UP! Frame 15 27/05/56 page.24]
«ตอบ #715 เมื่อ27-05-2013 19:55:11 »

ถูกใจให้เป็ด 0
พี่ภาพพพ เมื่อไหร่พี่จะรู้ตัวซะที ห๊ะ!!!!!!  :katai1:
เมศอ่อยจนไม่รู้จะอ่อยยังไงเเล้ว

ฮ่วย!!!

เเต่อ่านเเล้วก็ฮา ฮ่าๆๆๆๆ :m20:

ออฟไลน์ pilar

  • เป็ดน้อยร่าเริง
  • *
  • กระทู้: 391
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 52
Re: ใส่ รัก ป้าย สี [UP! Frame 15 27/05/56 page.24]
«ตอบ #716 เมื่อ27-05-2013 20:05:40 »

ถูกใจให้เป็ด 0
พี่ภาพมัวแต่ง่าวอยู่นั่นแหละ
ระวังพี่หนึ่งคาบน้องไปแดกนะคะ
 :hao7:

ออฟไลน์ SiNa

  • ลูกเป็ดเดินเตาะแตะ
  • *
  • กระทู้: 56
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 3
Re: ใส่ รัก ป้าย สี [UP! Frame 15 27/05/56 page.24]
«ตอบ #717 เมื่อ27-05-2013 20:07:10 »

ถูกใจให้เป็ด +1
พี่ภาพเอ๊ยยยยยยยย ตาทึ่มมมมม ทีคุณกิตติคุณมาจีบเมศแล้วดูออกนอก แต่พอตัวเองโดนจีบเองดันดูไม่ออก

ชอบความแร_ของน้องเมศจริงๆ ฮ่าๆๆ ความคิดเธอแต่ละอย่าง

ออฟไลน์ Rafael

  • เพราะคนเราเกิดมาเพื่อแตกต่าง
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 3624
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 584
Re: ใส่ รัก ป้าย สี [UP! Frame 15 27/05/56 page.24]
«ตอบ #718 เมื่อ27-05-2013 20:10:48 »

ถูกใจให้เป็ด 0
แหม่
ทีคนอื่นจีบล่ะดูออก
ทีเมศเขาจีบตัวเองอยู่ล่ะดันไม่รู้เรื่องงงงง
ป๊าดดด

ออฟไลน์ ~มือวางอันดับ1~

  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 1914
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 138
Re: ใส่ รัก ป้าย สี [UP! Frame 15 27/05/56 page.24]
«ตอบ #719 เมื่อ27-05-2013 20:22:49 »

ถูกใจให้เป็ด 0
 :katai1: สงสัยเมศ ต้องใช้แผน B แล้วหล่ะ กด เป็น กด :hao3:

 



สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด