| แรงแค้น..แรงเสน่หา |Drama SM [24/10/2557] รักแท้..ไม่เคยแพ้สิ่งใด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: | แรงแค้น..แรงเสน่หา |Drama SM [24/10/2557] รักแท้..ไม่เคยแพ้สิ่งใด  (อ่าน 253871 ครั้ง)

sillybilly

  • บุคคลทั่วไป

ถูกใจให้เป็ด +1
มาต่อเร็วๆนะคับ รออยู่ :sad4:

moomew

  • บุคคลทั่วไป
///////////////////////////////////////////////


“ ปล่อย ปล่อยกู กูจะฆ่ามัน ” เขาเกรี้ยวกราดอย่างรุนแรง


“ ฆ่าคนติดคุกนะพี่..พี่จะฆ่า น้องปิงทำไม ”หมวดหมีกอดร่างผู้กองไว้แน่นเพราะกลัวว่าจะหลุดจากวงแขนไปเตะปิงอีก


“ ไอ้หมี มึงอย่ามายุ่งปล่อยกู ”


“ ไม่ พอได้แล้ว น้องปิง ช้ำในตายพอดี ”


“ ตายได้ยิ่งดี อิสัตว์ นรก อยากได้กูเป็นผัวจนตัวสั่นนักถึงขนาด ลงทุนข่มขืนก็ตอนเมาเลยรึไง อิเหี้ย ถุยย กูจะบอกไว้เลยนะ ถ้าคนที่จะเอามึงได้ ถ้ามันไม่บ้า มันก็เมา มันถึงจะเอามึงลง อิตุ้ด หึ้ยยย ”ช่วงที่หมวดหมีกำลังตั้งใจฟัง ผู้กองเคน อาศัยทีเผลอ วิ่งเข้าไปเตะซ้ำคำรบสองอีก





ตุบ!!



“ อุกกก!! ”ปิง จุกอีกรอบ ตัวงอเป็นกุงเผา


“ เห้ยพี่ เดี่ยวก่อน..ไปกันใหญ่แล้ว... ”หมวดหมีตกใจกับภาพตรงห้า


“ ไอ้หมี มึงอย่ามายุ่ง ”หมวดหมี เห็นท่าไม่ค่อยดีเลยกระชาก รุ่นพี่ออกมา เพราะกลัวว่าจะเผลอไปกระทืบปิงตายพอดี





หน้าบ้าน..


หมวดหมี กระชากรุ่นพี่ออกมา ก่อนจะถามเรื่องราวทั้งหมด


“ พี่ทำบ้าอะไรน้องมัน...เตะ น้อง ทำไม..ไม่รู้รึไง น้องมัน เป็นคนพาพี่เข้ามาในบ้านนะ เพราะเมื่อคืนพี่นอนจมกองอ๊วกที่หน้าบ้าน ”หมวดหมีอธิบายอย่างอารมณ์เสีย




“ แล้วมันก็เลย ถอดเสื้อผ้ากู เอากูตอนกูเมาใช่ไหม..ไม่อย่างนั้นเสื้อผ้ากูไปไหนหมด ”ผู้กองเคนมโนถึงภาพนั้นอย่างสะอิดสะเอียนไม่หายไม่คิดว่าชีวิตนี้จะโดนผู้ชายข่มขืน โดยเฉพาะคนที่แสนจะเกลียดชังอย่างปิง


“ โอ้ย เว้ยย ไปกันใหญ่แล้ว ที่พี่เป็นชีเปลือย ก็เพราะพี่เมาจนอ๊วกแตกอ๊วกแตนต่างหากละ อ๊วกจนน้องมันเปลี่ยนเสื้อผ้าให้ไม่ไหว.. อ๊วกใส่น้องอีก จนน้องแทบไม่มีเสื้อผ้าใส่แล้ว ”หมวดหมีพูดความจริงออกไป ผู้กองเคนหน้าถอดสีไม่นึกว่าปิงจะทำเพื่อตตนถึงพียงนี้







“ อ...อะไรนะ จริงเหรอวะ ”ผู้กองเคนเบิกตากว้างไม่อยากจะเชื่อคำพูดของหน่มรุ่นน้อง


“ จริงดิพี่...น้องมันเก็บกวาดเช็ดถูกบ้าน..ไม่เคยรังเกียจอ๊วกเหม็น ๆ พี่  เลย..นี่คงจะกลัวพี่จะหิว เลยออกไปซื้อข้าวต้มให้  พอดี ผมเห็นเข้าเลย อาสาทำมาให้ น้องมันเป็นห่วงพี่มากนะ พี่ก็ทำกับน้องมันได้ลงคอ..เป็นผม โกรธพี่ตายเลย.. น่าสงสารน้องปิงนะ ทำคุณบูชาโทษแท้ ๆ ”หมวดหมี ตบบ่า ผู้กองเคนเบา ๆ ก่อนจะเดินเข้าไปดูอาการปิงในบ้าน



“ อะไรวะ.. ”ผู้กองเคนยื่นอึ้งนึกไม่ถึงว่า เด็กหนุ่มคนนี้ จะทำเพื่อเขาขนาดนี้ ทั้งๆที่เขาไม่เคยแม้แต่ จะพูดดี คิดดี ทำดีกับปิงสักครั้ง




//////////////////////////////////////////////////////



สภาพปิงที่ หมวดหมีเห็นเวลานี้ นึกเวทนาในใจ  หัวยุ่งเหยิงจาก แรงทึ้ง แรงกระชากของผู้กองตัวโต เสื้อผ้าขาดหลุดลุ่ยเผยให้เห็นเนินอกขาวเนียน เวลานี้ปิงนั่งชันเข่าร้องไห้ออกมาอย่างเจ็บปวด


“ น้องปิง..เจ็บมากไหมครับ พี่ขอโทษแทนผู้กองเคนด้วยนะ ”

“  ฮะ..ฮือ..ฮึก ๆ ”ปิงซุกหน้าลงฝ่ามือบอบบางนั้นอย่างหมดอาย


“ โถ่ ๆ คนดีไม่ร้องนะครับ พี่อธิบายให้ผู้กองเคนเข้าใจแล้วนะครับ  ”หมวดหมีดึงร่างน้องชายกอดไว้เพื่อปลอบโยน


 “ ฮือๆ  ฮะ ฮึก ๆ. ” ปิงยังคงสะอื้นตัวโยนไม่รับรู้เรื่องราว

“ เจ็บมากไหม ไปหาหมอกันนะ ”


“ ฮะ ฮึกๆ ผ..ผม..ไม่ไป..ผมขอตัว ”หางตาเหลือบไปเห็น มันเดินเข้ามา ปิงกลัวรนราน กลัวว่ามันจะเข้ามาเตะซ้ำอีก แค่เห็นหน้ามันก็กลัวไปหมด จึงขอตัวขึ้นบ้านไม่อยากพบไม่อยากเผชิญหน้า


“ ดะ เดี่ยวสิ..ปิง.. ”ผู้กองเคนรีบวิ่งเข้ามา แต่ช้าไป ปิงเดินกระเพลกๆ  กุมท้อง เข้าไปในห้องเสียแล้ว


“ ป่วยการน่ะพี่... ให้เวลาน้องมันหน่อย คงโกรธมาก.. ”

“ อืม ”ผู้กองเคนน่าสลดลง ในใจรู้สึกผิดอย่างมากมายที่กระทำการอุจอาจแบบนั้นกับน้องชายอดีตแฟนสาว

“ งั้น ผมไปเข้าเวรก่อนนะพี่..ไปละ ”

“ อืม ”เขามองจากบันไดขึ้นไปบนบ้านอย่างรู้สึกผิด




“ อ่อ อย่าลืมทานข้าวต้มที่น้องเขายกมาให้ด้วยนะ ”หมวดหมี ยื่น ใบหน้าหล่อเหลาเข้ามาเพียงเพื่อจะบอกรุ่นพี่

“ เอ่อ...อืม ”เคนมองถ้วยข้าวต้มที่น้องยกมาให้นั้น ก่อนจะพยักหน้าเบาๆ





///////////////////////////////////////////////////


เย็น



ปิงหวาดกลัวไม่กล้าลุกออกจากห้อง หูพยายามตั้งใจฟังเสียงรถ เผื่อมันจะขับรถออกไปจากบ้านเสียที แต่ทุกอย่างกลับเงียบกริบ


ก๊อก ๆ

จู่ ๆ เสียงเคาะประตู ดังขึ้นมา ปิงสะดุ้งตัวโหยงในใจกลัวรนรานไปหมด เขาซุกตัว กอดเข่า ตัวสั่นระริกที่มุมห้อง


“ ปิง ออกมาได้แล้ว ” โถ่เอ้ย รอจนค่ำก็ไม่ลงมา ใจแข็งเหมือนพี่สาวชะมัด


“ ..... ”


“ ฉันรู้นะว่านาย อยู่ในนั้น แล้วไม่ได้หลับด้วย ”นี่เราต้องง้องอน น้องอดีตแฟนขนาดนี้เลยหรือ...หน้าอายชะมัด แต่ทำไงได้เราทำผิดไปแล้วนี่นา


“ .... ” เขาไม่กล้าแม้แต่จะตอบออกไป


“ จะอยู่เป็นนางในห้องทำไม..ไม่หิวข้าวหรอกหรือ.. ”


“  ……”


“ ฉันหิวแล้วนะ เราออกไปหาอะไรอร่อยๆกินข้างนอกไหม ” จะกลั่นแกล้งเหมือนวันนั้นที่ปล่อยให้ เราล้างจานจนมือเปลือยอีกละสิ ฝันไปเถอะ ปิงนึกในใจอย่างโกรธแค้น



“ …… ”ปิงทำได้แต่เพียงเงียบ


“ ถ้าไม่เปิด..ฉันจะพังประตูเข้าไป ดีเหมือนกันต่อไปจะเข้าห้องนายโดนไม่ต้องมีประตูกั้น  ” เขาพูดเสร็จแล้วถอยห่างก่อนจะใช้ร่างอันแข็งแกร่ง กระแทกเข้าที่บานประตู ปิงได้ยินดังนั้นตกใจกลัวสุดขีด



ตุบ 




ตุบ


“ โอ้ยย แม่ม ประตูแม่มแข็งชะมัด อยู่ ฮู้ ...ยังอยู่ไหมมมม ”



แกร๊กกกก


ปิงเปิดประตู ออกมาอย่างช้าๆ



“ มีอะไร  ”ปิงตัดสิใจเปิดประตูอย่างกล้าๆกลัวๆ เขาก้มหน้าเล็กน้อยเขาไม่อยากมองหน้าคนตัวโตเท่าไหร่นัก มองทีไรก็เจ็บตัวทุกที


“ ไปกินข้าวกัน  ”


“ ผมไม่หิว ” ปิงกล่าวสั้นๆ นัยตาแฝงไปด้วความเจ็บปวดอย่างแสนสาหัส


“ อะไรกัน...ไม่เห็นลงกินอะไรเลยทั้งวัน  ”


“ คุณสนใจผมด้วยเหรอ ?”คำพูดนั้นทำเอาผู้กองเคน สะอึก ใช่สิ เขาไม่เคยสนใจ ร่างบางสักนิดว่าจะอยู่จะกิน ยังไง ไม่เคยถามไม่เคยอยากรู้ สนใจเพียงแค่แก้แค้นร่างบางให้สาสมเท่านั้น


“ ยังโกรธ ฉันอยู่เหรอ.. ”


“ ถ้าคุณ โดนแบบผม แล้วผมถามแบบนี้คุณควรจะตอบอย่างไร ”ปิงตอบไปด้วยแววตาว่างป่าวระคนเจ็บปวด



“ เอ่อ...ปิง ฉันคือ เอ่อ..ขอโทษ..ขอโทษที่ไม่ฟังนาย ขอโทษที่ทำร้ายนายรุนแรง ฉันผิดไปแล้ว ”


“ หึ..พูดเสร็จหรือยัง  ” ปิงเบ้ปากมองไปอีกทาง ราวกับไม่ต้องการได้ยินคำขอโทษจากอีกฝ่าย


“อืม...เสร็จแล้ว  ”

“ งั้นผมขอตัว.. ”ปิงพูดเสร็จก่อนจะปิดประตู อย่างรวดเร็ว ผู้กองเคนตกใจจึงใช่ฝ่ามือจับประตู ทำให้บานประตูกระแทกกับฝ่ามือหนานั้นอย่างแรง




โอ้ยยยยยย



“ เอ่อ...ขอโทษ ฮะ..เจ็บมากไหม ”อามรามตกใจทำให้อารมณ์โกรธเมื่อครู้หายไปหมด


“นายเป็นห่วงฉัน เหรอ... ”ผู้กองเคนเงยหน้ามองปิง


“  ปะ..เปล่า ” เขากลับมาหน้านิ่งไร้ความรู้สึกเช่นเดิม


“  งั้นออกไปทานข้าวกับฉัน ปะ ”


“ ผม..ไม่ไป ” ปิงยังจำภาพวันที่ถูกทิ้งอยู่ร้านอหารได้เสมอ เขาไม่ต้องการให้ประวิติศาสตร์ซ้ำรอย




กรี้งงงงงงงงงงงงงงงงง



เสียงโทรศัพท์มือถือเก่าคร่ำครึของปิงดังขึ้น


“ ใครโทรมาน่ะ  ”ผู้กองเคนชะโงกดูเบอร์ในโทรศัพท์อีกฝ่าย เขานึกโมโหที่ โทรศัพท์มาขัดจังหวะตลอด

“ แม่.. ”

“ งั้นฉันลงไปรอด้านล่างนะ ”ชายหนุ่มยิ้มออก จึงของตัวลงไปรอด้านล่างเพื่อเปิดทางให้แม่ลูกคุยกัน



.................

....

..


“ หวัดดีฮะแม่ ”

“  ปิงเหรอลูก”



“  คิดถึงแม่จังเลยฮะ...”


“ ปิง หนูอยู่กับพี่ปอไหม..แม่โทรหาตั้งหลายวันแล้วไม่ติด หนูอยู่กับพี่รึป่าว ”เสียงปลายสายบ่งบอกถึงน้ำเสียงที่ไมสู้ดีนัก

“ เปล่าฮะแม่..มีเรื่องอะไรหรือป่าว ”

“ เอ่อ..เปล่าจ๊ะ ”

“ มีไรฮะ..บอกปิงสิ ”ปิงรู้ในใจว่าต้องมีเรื่องอะไรเป็นแน่

“ คือเจ้าหนี้เขามาทวงเงิน เงินที่แม่เอาที่ดินไปจำนองเพื่อเป็นค่าเทอมให้เราน่ะลูก พี่สาวเราบอก จะเอามาจ่ายให้ นี่ผ่านไปหลายเดือนแล้ว แม่ติดต่อปอไม่ได้เลย ตอนนี้เขาจะยึดที่เราแล้วนะลูก ”


“ อะไรนะ!!! ”




////////////////////////////////////////////////////////



ปิงเดินลงบันได มาอย่างช้าๆ สติไม่อยู่กับเนื้อกับตัวเท่าไหร่นักเมื่อได้ยิน คำพูดจากปลายสายมารดานั้น หัวใจเขากระตุกวูบ


“เอ่ามาแล้ว เหรอ..ทำไมไม่แต่งตัวละ  ” ผู้กองหนุ่มเอ่ยขึ้นอย่างสงสัย

“ ผม จะมาบอกคุณว่าผมไม่ไป.. ”

“ เอ้าทำไม ”


“ ผมอาย ดูหน้าผมสิ.. ปูดบวม ขนาดนี้ผมไม่อยากออกไปเจอคนข้างนอก ”ปิงพูดออกไปตามที่หัวสมองนึกออก


“ เอ่อ...งั้นไปหาหมอไหม ”เขาเสนอทางเลือกอีกทาง


“ ไม่.. ”


“ เอ้า..โน้นก็ไม่เอานี่ก็ไม่เอา...เอาใจยากชะมัด ”เขาพูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา เอาใจ จะมาเอาใจผมทำไม ปิงนึกในใจก่อนจะตอบไปว่า



“ ผมไม่ต้องการให้ใครมาเอาใจ เพราะผมไม่ใช่คนสำคัญของใคร ”





“ เออก็ได้..อวดดี อวดเก่ง  อวดดีให้มันได้ตลอดก็แล้วกัน..งั้นฉันจะออกไปเยี่ยมเพื่อนที่โรงบาล..แล้วจะแวะซื้อข้าวมาให้ รอหน่อยละกัน ”ปิง ไม่ทันได้ฟังครบประโยคร่างบางก็ รีบเดินกระเพลกๆ ขึ้นไปบนบ้านตามเดิม


เขาปิดประตูลงกอนเมื่อได้ยินเสียงรถยนต์ของเจ้าของบ้านออกไปแล้ว เขาทรุดตัวลงร้องไห้อย่างเวทนา



“ ฮะ อึก....ฮือ ๆ ๆ ”เขากอดเข่า ร้องไห้ออกมาอย่างเจ็บปวด ทำไมปัญหา มรสุมชีวิต ถึงรุมเร้าเขาช่วงนี้ด้วยนะ ไม่เข้าใจจริงๆ







ติดตามตอนต่อไปคร๊าบบ
อ่านแล้วเม้นเยอะๆหน่อยนะคราบ
แอด พูดคุยกันในเพจหน่อยนะครับ ผมสิงอยู่ในนั้น อิอิ
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 05-03-2013 21:34:01 โดย moomew »

ออฟไลน์ saradino1

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 426
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 12
ทำดีกะมั้งสิ ผุ้กองเคน เห้อ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ maru

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3871
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 156
เคนเมื่อไรจะรู้ความจริงสักทีนะ แล้วเคนใช่ไหมคือเจ้าหนี้แม่ปิงเนี่ย ปิงจะเป็นยังไงต่อไปกันนะ

ออฟไลน์ KARMI

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 758
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 58
I really love somebody.

HiMeKun

  • บุคคลทั่วไป
สั้นจังเลยอ่าา   :sad4: :sad4: :sad4:

ออฟไลน์ Zalzah_iP

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 823
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 34
สนุกดีค่ะ แต่บางตอนเนื้อเรื่องดูไม่สมเหตุสมผลเท่าไหร่
อย่างตอนล่าสุดที่ผู้กองเคนรู่ว่าเข้าใจปิงผิด แล้วรู้สึกผิด
ค่ะ ก็สมควรรู้สึกผิดแต่ไม่น่าจะถึงกับขนาดลงทุนง้อ
เพราะตามหลักแล้วผู้กองเคนยังมีความแค้นกับปิงอยู่จริงมั้ยคะ
อยากมากก็อาจจะแค่รู้สึกผิดแล้วก็เลิกทำร้าย
แต่ไม่น่าถึงกับไปเคาะประตูง้อ มันดูไม่สมกับที่เคยเป็นฝ่ายทำร้ายมาในหลายๆ ตอนน่ะค่ะ
แค่บอกตามความรู้สึกเรานะคะ ไม่ได้ว่านิยายของคุณไม่ดี
เพราะเราก็ยังติดตามอยู่ทุกตอน รอตอนต่อไปค่ะ ^^

ออฟไลน์ blanchet

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 669
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 22
ยัยพี่สาว :z6:  หัดมีความรับผิดชอบมั่งงง
ปิงจะตายอยู่แล้วเนี่ย หมวดหมีดูแลน้องหน่อยนะ

ออฟไลน์ ่patsaporn

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3073
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 194
นั่นไงอีพี่ปอเอาแล้วไง มันเลวจริงอะไรจริง กัับพ่อแม่กับครอบครัวมันยังทำได้
สงสารปิงกับพ่อแม่จัง
โอ๊ยยยยยยยยยยย อยากพ่นไฟใส่อีผู้กองเคนมาก ใครเค้าอยากได้แกหา  :angry2:
ซ้อมน้องปิงแบบหมดสภาพเลยอ่ะ มันเคยฟัุงอะไรบ้างมั้ย
เคยทำชั่วไว้ ต่อไปต้องรับผลกรรม #แค้นฝังหุ่นค่ะ

ขอบคุณค่ะ

ออฟไลน์ nong PeePee

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 273
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 45
ยิ่งอ่านยิ่งสงสารโถ่ปิง  :m15: :m15: :m15:

ออฟไลน์ TanyaPuech

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4296
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 457
บนโลกนี้ไม่มีสีขาวสะอาด หรือสีดำมืดหรอก  ทุกอย่างล้วนเป็นสีเทา...

sillybilly

  • บุคคลทั่วไป
อยากอ่านต่อคับไรเตอร์  o13 กำลังหนุก สงสารปิงคับบ

ออฟไลน์ vista054

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 325
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 17
 :m15: :m15: :m15: :m15: :m15: :m15: :m15: :m15: :m15:   สงสารรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรร 

ออฟไลน์ andear

  • ยาราไนก๊ะ ??
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 891
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 62
เอาแล้วไง ยัยปอ :z6: :z6: :z6:
นู๋ยังว่าง...จีบนู๋บ้างสิ!!


ออนไลน์ Satang_P

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 986
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 57
เมื่อไหร่เคนจะเลิกโง่  :serius2:

moomew

  • บุคคลทั่วไป
สนุกดีค่ะ แต่บางตอนเนื้อเรื่องดูไม่สมเหตุสมผลเท่าไหร่
อย่างตอนล่าสุดที่ผู้กองเคนรู่ว่าเข้าใจปิงผิด แล้วรู้สึกผิด
ค่ะ ก็สมควรรู้สึกผิดแต่ไม่น่าจะถึงกับขนาดลงทุนง้อ
เพราะตามหลักแล้วผู้กองเคนยังมีความแค้นกับปิงอยู่จริงมั้ยคะ
อยากมากก็อาจจะแค่รู้สึกผิดแล้วก็เลิกทำร้าย
แต่ไม่น่าถึงกับไปเคาะประตูง้อ มันดูไม่สมกับที่เคยเป็นฝ่ายทำร้ายมาในหลายๆ ตอนน่ะค่ะ
แค่บอกตามความรู้สึกเรานะคะ ไม่ได้ว่านิยายของคุณไม่ดี
เพราะเราก็ยังติดตามอยู่ทุกตอน รอตอนต่อไปค่ะ ^^

จริงคับผมก็คิดเหมือนคุณ อิอิ
จะพยายามมาปรับปรุงเนื้อหาคร๊าบบ

moomew

  • บุคคลทั่วไป
นั่นไงอีพี่ปอเอาแล้วไง มันเลวจริงอะไรจริง กัับพ่อแม่กับครอบครัวมันยังทำได้
สงสารปิงกับพ่อแม่จัง
โอ๊ยยยยยยยยยยย อยากพ่นไฟใส่อีผู้กองเคนมาก ใครเค้าอยากได้แกหา  :angry2:
ซ้อมน้องปิงแบบหมดสภาพเลยอ่ะ มันเคยฟัุงอะไรบ้างมั้ย
เคยทำชั่วไว้ ต่อไปต้องรับผลกรรม #แค้นฝังหุ่นค่ะ

ขอบคุณค่ะ

 :sad4:

moomew

  • บุคคลทั่วไป
อยากอ่านต่อคับไรเตอร์  o13 กำลังหนุก สงสารปิงคับบ
คร๊าบบบ กำลังจะแต่งต่อฮะ
สต๊อกเหลือน้อยลงทุกที  :o12:

chollawat.d

  • บุคคลทั่วไป
มันส์มากครับ ติดตามตอนต่อไป  o13

ออฟไลน์ หมอตัวเปียก

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1030
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 35
อยากตบนังพี่สาว แต่คนแบบนี้มันมีจริงๆนะ คนที่ไม่สนใจคนอื่นสนแต่ตัวเองอะ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ clock_nuchchee

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 296
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 11
เกลียดนังพี่สาวจริงๆๆ เอาเงินไป ปิงไม่ได้เรียน ยังโกหก เล๊วเลว ว่ะ พี่แบบนี้ น่าโดนขายออกแอฟริกา นะ

ออฟไลน์ Lovecartoon1996

  • ชอบกินมาม่า
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 410
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 14
    • -
ทำไมรู้สึกว่ามันสั้น(สนุกอ่านเพลินไง)
อยากอ่านต่อแล้วอ่าแงงงงงงงงง
คนเขียนเราอยากอ่านต่อค่ะ :z13:
สู้ๆค่ะ ขอบพระคุณอย่างสูง :L2: :L2:

sillybilly

  • บุคคลทั่วไป
มาปูเสื่อรอไรเตอร์คับ =3=  :-[

ออฟไลน์ kasarus

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1835
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 107
สงสารหมวดหมี ต่อให้ทำดีแค่ไหน ยังไงก็ไม่ได้ใจน้องปิงหรอก
เพราะคนเขียนบทเค้ากำหนดมาแล้วว่าพระรองต้องแพ้พระเอก
คิดถึง...คนที่เค้าไม่ได้คิดถึงเรา

โอ้ว่าอนิจจา...รักเขาข้างเดียวเหมือนข้าวเหนียวนึ่ง น้ำท่วมไม่ถึง ก็แห้งแหงแก๋

ออฟไลน์ fiixtion

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 228
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 5
ผู้กองเคน ก็เริ่มคิดดีกะน้องแล้วน่ะ......รอตอนต่อไปจร้า :3123:

nubeebaa

  • บุคคลทั่วไป
อ่านไป  ร้องไห้ไป  สงสารปิง

ออฟไลน์ Ipatza

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1120
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 40
อ่านตอนนี้ตอนแรกว่าจะหายเหนื่อยละนะ
แต่ดันมาหนักใจตรงที่แม่โทรมาเนี้ยละ
เห่อ ปัญหาเยอะจริงๆ
ตอนนี้ปรัปอารมณ์ไม่ถูกจริงๆ
แต่ก็ดีกว่าเดิมหน่อย ตรงที่ไม่โดนกระทืบจนตายอะนะ -..-

ออฟไลน์ cavalli

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2540
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 124
ปอ แล้วมากกกก

 :z6:

ออฟไลน์ •♀NoM!_KunG♀•

  • *,*โสดสนิทศิษย์พยักหน้า*,*
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4016
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 136
เห้อ.......อารายมันจะขนาดนั้นนะ ให้ตายสิ T^T
::รู้มั้ยทำมั้ยถึงมีคนเลว "เพราะเค้าต้องการมีตัวตนไงละ ถึงแม้มันจะไม่ช่ายสิ่งที่ถูกแต่ก้อทำให้คนอื่นเหงว่ามีตัวตน" ไม่เคยคิดโทดคนพวกนี้เพราะจิงๆเค้าน่าสงสารที่สุด มันทรมานที่สุดกับคำว่า"ไร้ตัวตน"::

pudson

  • บุคคลทั่วไป
เจ็บตัว ปวดใจ  :sad4:
บวกเป็ด เป็นกำลังใจนะ

 




สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด