ดีแล้วทูนหัวมีผัวเป็นทหาร ๑๘๐๔๒๕๕๗ ตอนที่ ๘๒.๒ แผน ครึ่งหลัง หน้า ๑๙๕
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: ดีแล้วทูนหัวมีผัวเป็นทหาร ๑๘๐๔๒๕๕๗ ตอนที่ ๘๒.๒ แผน ครึ่งหลัง หน้า ๑๙๕  (อ่าน 445866 ครั้ง)

ออฟไลน์ nemesis

  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 2011
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 171

Oneless Lonelyboy

ออฟไลน์ summerkiss

  • เจ็บเหลือเกิน มันเจ็บจนฝังแน่นในความทรงจำ :: โบยบินไป
  • ลูกเป็ดเดินเตาะแตะ
  • *
  • กระทู้: 82
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 16
เย้ๆ มาต่อแล้ว  :hao5: นั่งกด F5 รอ พี่บอมกับน้องบูม
ถ้อยคำอันหนักอึ้งที่ต้องแบกรับไว้
จนไม่อาจขยับเขยื้อนได้
แค่เพียงฉันจมลงไปในความฝันอันแสนอบอุ่น
เมื่อรู้ตัวอีกทีฉันก็เสียเธอไปแล้ว

ออฟไลน์ heartless code

  • ความใกล้ชิด บางครั้ง ทำให้เราเผลอคิดไปเอง
  • เป็ดน้อยร่าเริง
  • *
  • กระทู้: 395
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 16
อยากอ่านพาร์ทพี่เจิด กับอีหนูจัง จะน่ารักขนาดไกนนะ
เค้าว่ากันว่า...อย่าตัดสินหนังสือดี ๆ แค่ปกมันสวย เช่นเดียวกันคนหน้าตาดี อาจจะไม่ใช่คนดีเสมอไป

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ AGELA

  • เป็ดน้อยร่าเริง
  • *
  • กระทู้: 446
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 925
ตอนที่ ๔๙ ความคิด(ครึ่งหลัง)

“กอดหมอนนอนหนาว ร้าวทรวงใน...”

“หนู อัพเดตตัวเองให้เข้ากับยุคหน่อยเหอะ นี่มันปีไหนแล้ว เพลงตั้งแต่แม่กูยังยังสาว”อีหนูมันร้องเพลงอยู่บนเตียงผมกับไอ้มหา คือจะร้องไม่ว่าแต่เพลงนี่ตังแต่สมัยแม่ผมยังสาว

“เอาเพลงนี้ก็ได้ ชาตินี้ที่รัก เราคงรักกันไม่ได้ เพราะว่าหัวใจ ของเธอนั่นมีเจ้าของ ฉันนอนสะอื้น กล้ำกลืนสุดน้ำตานอง ไม่อาจจะมาเรียกร้อง...”

“กูว่ามึงร้องเพลงนี้ มึงเปิดธรณีกรรแสงให้กูฟังดีกว่ามั้ยหนู เอาที่มันเข้ากับยุคกับสมัยหน่อยสิ นี่อย่าบอกนะว่ามึงเป็นอดีตตุ๊ดกลับชาติมาเกิด ร้องเพลงรุ่นแม่กูซะงั้น”

“แหมพี่บอมบ์ เพลงเก่าๆฟังแล้วรื่นหูดี ไม่ค่อยเหมือนเพลงสมัยนี้ กระโชกโฮกฮาก ไม่ค่อยจรรโลงใจให้ผ่องใส เพลงเก่าๆ ดนตรีช้าๆ เนื้อหาเพลงแน่นๆ ฟังแล้วสบายอารมณ์”

“งั้นมึงเปิดปี่พาทย์มอญฟังเหอะ”

“คนบ้า ไม่ร้องแล้วก็ได้”

“กูไม่น่าเชื่อนะว่ามึงจะหัวโบราณขนาดนี้หนู”

“แหม พี่บอมบ์ก็ เปลี่ยนแนวบ้าง”

“เออ อย่าเปลี่ยนรสนิยมไปเอาผัวแก่ละกัน เพราะเดี๋ยวยังไงไอ้เจิดได้แก่แน่ๆ ฮ่าๆๆๆ”

“เฮ้อ พูดถึงความแก่แล้ว หนูไม่อยากแก่เลยอ่ะพี่บอมบ์ หนังเหี่ยวๆ หน้าก็คงเหี่ยว จะมาแต่งตัวแรดๆเหมือนตอนวัยรุ่นคงเป็นไปไม่ได้ หนูเคยเดินห้างแล้วเห็นเกย์แก่บางคนแล้วมันรู้สึกยังไงไม่รู้ ถ้าเกิดวันหนึ่งหนูเป็นเกย์แก่ หนูจะเป็นยังไงนะ”

“ก็ปล่อยให้มันเป็นไปตามวัยดิวะ จะไปเครียดทำไม มึงแก่ก็กูแก่เหมือนมึง เราทำอะไรให้มันเหมาะสมกับวัยกับวุฒิภาวะ ใครจะเป็นยังไงมันก็เรื่องของอนาคตนี่ ตอนนี้เรายังไม่แก่เราก็อย่าประมาท เพราะบางทีเราอาจจะไม่ได้เป็นคนแก่ก็ได้ ใครจะไปรู้ว่าพรุ่งนี้จะมีสำหรับอีกมั้ย”

“นั่นน่ะสิพี่บอมบ์ ทำวันนี้ให้ดีที่สุด และจงทำอย่าหยุดเมื่อยังไม่ถึงจุดสุดยอด หนูไม่ได้ทะลึ่งนะพี่บอมบ์”

“เออ กูเข้าใจมึง คือมึงกำลังมองอีกแง่หนึ่งใช่ป่ะ”ผมว่าคนที่เขาคิดประโยคนี้มาเขาสุดยอดนะครับ ถ้ามองในแง่ของความหื่นกามก็อาจจะใช่ แต่ถ้ามองในแง่ของความพยายาม เราทำอะไรต้องทำให้มันไปถึงจุดสุดยอดของงานชิ้นนั้นๆ เรื่องบนเตียงเราก็ต้องทำให้ถึงจุดสุดยอดของความสุขในการมีเพศสัมพันธ์ เรื่องการเรียนก็ต้องทำให้ถึงจุดสุดยอดของการเรียน ได้คะแนนที่ดี เรื่องการทำงานเราก็ต้องทำให้เป็นสุดยอดของงาน อะไรก็แล้วแต่ที่เราทำจนถึงจุดสุดยอด พอเรามามองทีหลังเราก็จะไม่ช้ำ

ผมเคยเป็นนะ ตอนที่งานมันผ่านไปแล้ว เอ๊ะ ทำไมงานเราออกมาได้แค่นี้ทั้งที่ความสามารถของเรามันไม่น่าจะออกมาแค่นี้นี่นา ผมเลยย้อนคิดไปแล้วนั่งใคร่ครวญเลย อ๋อ ขึ้นมา เราไม่ได้ทำมันจนถึงจุดสุดยอดนี่เอง

๓ ทุ่มปิดไฟนอนเรียบร้อย ทุกอย่างเงียบสนิทอยู่ในความมืดมิด ใครใคร่นอนก็นอน ใครใคร่จะโทรหาเมียหากิ๊กหรือโทรหาใครก็ทำไป แต่อย่าเพ่นพ่านเพราะมันเป็นยามวิกาลแล้ว ผมเองไม่ได้ทำอะไร สวดมนต์บนเตียงอีกครั้งหนึ่งแล้วล้มตัวลงนอน ส่วนไอ้มหาสวดมนต์ของมันไปครู่หนึ่งจากนั้นมันเปิดเพลงแผ่เมตตาให้ฟัง

ตื่นขึ้นมาแต่เช้า ไปวิ่งออกกำลังกายตามกิจวัตรประจำวัน วิ่งรอบเดียวแล้วมาอาบน้ำ ช่วงนี้อากาศเย็นครับ ไม่รู้จะหนาวด้วยหรือเปล่า แก้ผ้าล่อนจ้อนแล้วรีบอาบน้ำกันอย่างรวดเร็ว ไม่เกิน ๑๕ นาทีก็อาบน้ำเสร็จแล้วขึ้นไปแต่งตัวบนโรงนอนครับ ใครได้ออกงานนอกก็จะต้องแต่งชุดวอร์ม ส่วนผมวันนี้ไม่ได้ไปไหนเลยแต่งชุดพราง

“เฮ้ย เร็วๆหน่อยเว้ย ชักช้านะพวกมึง”เสียงรุ่นพี่พูดเร่งพวกผม

“จะรีบไปตายที่ไหนวะ”ไอ้ซันบ่นเบาๆ ผมไม่ได้พูดอะไรรีบแต่งตัว รัดท็อป ใส่ซิ่งแล้วหยิบคอมแบทไปใส่ด้านล่าง นั่งอยู่ที่อ่างล้างเท้าแล้วผูกเชือกรองเท้าจากนั้นจึงวิ่งไปรวมที่สนามบาสหน้ากองร้อย เช็คยอดเสร็จแล้วก็แจกงานกันครับ ใครจะได้ไปทำงานที่ไหน แบ่งๆไปผมได้ไปกวาดที่แฟลต ส่วนที่หน้ามุขมีคนอื่นไปทำแล้วครับ จากนั้นจึงไปหยิบไม้กวาดทางมะพร้าวแล้วลากถังขยะ ไปกวาดบริเวณแฟลตครับ

“อา”ระหว่างกวาดใบไม้มีเด็กนักเรียนมัธยมปลาคนหนึ่งมาเรียกผม ผมหันไปมอง แล้วทำหน้าสงสัย

“มีอะไรเหรอ”

“อาไม่ได้เป็นผู้หมวดหรอกเหรอครับ ทำไมมากวาดใบไม้อ่ะ”

“เปล่าๆ อาเป็นทหารเกณฑ์ ไปเรียนแต่เช้าเชียว ขยันนะ”

“ยังไม่ไปครับอา ไปป์เอาของไปให้แม่ที่ตลาดมาอ่ะ ตัวอาใหญ่จัง อาเล่นกล้ามด้วยเหรอ”

“อือ ใช่”

“อาสอนไปป์บ้างได้มั้ย ไปป์อยากมีกล้ามเหมือนอา อาชื่ออะไรเหรอ”

“ชื่อบอมบ์ ว่างๆก็ไปเล่นที่กองร้อยได้ มีเครื่องออกกำลังกายให้เล่นหลายอย่าง ถ้าอาว่างอาจะเทรนให้”

“ครับ เอ่อ ไปป์ขอเบอร์อาได้มั้ย”ไอ้น้องไปป์มันหยิบไอโฟนมา ผมก็บอกเบอร์ผมไปแล้วมันก็ยิงมาที่มือถือผม ผมหยิบมือถือมาเมมเบอร์ ผมไม่ได้ใช้มือถือราคาแพงนะครับ มือถือ ๒ ซิม ธรรมดาๆ “อารับปากแล้วนะว่าจะเทรนให้ไปป์ งั้นเดี๋ยวเย็นนี้ไปป์เลิกเรียน ไปป์จะไปหาอาที่กองร้อยนะ เดี๋ยวไปป์โทรบอกอา ว่าแต่อาอยู่กองร้อยไหน ใช่ร้อย ๑ มั้ยครับ”

“อือ อาอยู่ร้อย ๑ ถ้าว่างก็โทรบอกลาแล้วกัน แต่ถ้าอาไม่ว่างก็อย่าโกรธอานะ แล้วนี่ไปป์อยู่ชั้นไหนแล้ว”

“อยู่ม.๕ แล้วครับ แล้วอามาเป็นทหารกี่ปีอ่ะ”

“๒ ปี เอ่อ โทษนะ ไปป์เป็นลูกของพันโท.....เหรอ”ผมมองชื่อนามสกุลแล้วมันคุ้นๆ เคยวิ่งผ่านที่แฟลตนายทหารแล้วด้านหน้าอ่ะมันจะมีเพิงไว้สำหรับจอดรถ แต่จะล็อกก็จะมีชื่อนายทหารว่าล็อกนี้เป็นที่จอดรถของใคร แล้วผมวิ่งผ่านผมก็จะอ่านชื่อตลอดมันเลยคุ้นๆ

“ใช่คับ อาบอมบ์รู้จักพ่อไปป์ด้วยเหรอ”

“เปล่าๆ ไม่รู้จักอ่ะ แต่อาเคยวิ่งผ่านไงแล้วที่จอดรถจะมีป้ายชื่ออยู่ มันผ่านตาน่ะ อาเลยคุ้นๆ”

“อ้าว คิดว่ารู้จักกับพ่อไปป์ซะอีก แต่ตอนนี้พ่อไปป์เลื่อนเป็นพันเอกแล้ว”โอ ระดับผู้บังคับการเลยนะนั่น

“อ้าว แล้วไปป์ไม่อยากเป็นทหารเหมือนพ่อเหรอ”

“ไม่อ่ะครับ ไปป์อยากเป็นหมอมากกว่า พี่ๆไปป์เป็นทหารไปตั้ง ๒ คนแล้ว ไปป์ไม่อยากเป็นเหมือนพี่ๆ”

“อาฮะ แล้วพ่อไม่ว่าเหรอ”

“ไม่ว่าครับ แฮะๆ ที่จริงพ่อเคยให้ไปสอบเข้าด้วยแหละ แต่ไปป์งอแง ไปป์ไม่อยากเป็น”

“ท่าทางจะเป็นลูกคนสุดท้องนะ”

“อ่าว อารู้ด้วยเหรอ”

“ฮ่าๆๆ เคยเป็นน่ะ แล้วนี่จะไปเรียนกี่โมง มัวแต่คุยกับอาเดี๋ยวก็ไปเรียนสายหรอก”

“แหะๆ รำคาญไปป์ละเหรอ งั้นไปป์ไปก็ได้ เดี๋ยวเย็นนี้เลิกเรียนไปป์จะโทรหาอานะ ไปแล้วครับ สวัสดีครับ”ยกมือไหว้ผมแล้วเดินลัดไปที่แฟลต มองแผ่นหลังของไอ้น้องไปป์แล้วทำให้ย้อนวัยคิดถึงเมื่อตอนเรียนอยู่มัธยมปลาย ตัวของไปป์สูงน่าจะประมาณ ๑๘๐ หุ่นผอมหน่อย ผิวขาว หน้าตาถือว่าหล่อเลยครับ คิ้วเข้มๆ จมูกโด่ง ปากแดงๆ มีลักยิ้มด้านซ้าย มีหนวดขึ้นบางๆ คิดถึงหมวดบูมจัง เดี๋ยวกินข้าวเสร็จก่อนจะกลับไปฟัดให้หนำใจ

“มึงรู้จักลูกผู้การแดนด้วยเหรอไอ้ยักษ์”รุ่นพี่ถามผมระหว่างที่กำลังกินข้าว

“เพิ่งรู้จักอ่ะพี่ ทำไมเหรอ”

“อย่าไปเล่นกับลูกเขาให้มากนะมึง พ่อเขาเป็นถึงผู้การ กูล่ะกลัวแทน พวกลูกคนใหญ่คนโตนี่กูไม่ค่อยอยากยุ่งเท่าไหร่”

“ผมเอาตัวรอดได้พี่”จากนั้นก็นั่งกินกันต่อ เบื่อๆกับกับข้าว คือแกงจืดทั้งชาติ วันนี้แกงจืดผักกาดใส่ลูกชิ้น คือผักกาดเต็มถ้วยแล้วลูกชิ้นกูหาไม่เจอสักลูก มีเศษหมูสับนิดหน่อยพอให้เขารู้ว่านี่คือแกงจืดผักกาดใส่ลูกชิ้นและหมูสับ ผักเป็นไร่หมูไก่บินหายไปไหนหมดวะ นั่งกินทั้งน้ำตา ฮ่าๆๆๆ ก็กินๆให้หมดจานครับ พอกินอิ่มพวกที่มาเวรเลี้ยงก็จะเก็บจานชามไปล้าง พวกที่เหลือก็จะไปทำงานตามที่ได้รับมอบหมายต่อ ผมทำต่ออีกนิดหน่อยจึงลากถึงขยะกับไม้กวาดเดินกลับกองร้อย ส่วนรุ่นพี่มานั่งอู้อยู่ครับยังไม่อยากลับกองร้อยเพราะจะโดนใช้งานต่อ

ถอดคอมแบทแล้วหิ้วไปวางหน้าประตูห้องทำงานของผู้หมวด ผู้หมวดน่าจะมาแล้วมั้งครับ ผมเข้าไปด้านใจหมวดบูมกำลังนั่งดูข่าว ผมนั่งลงข้างๆแล้วจับหมวดบูมจูบทันที กูเห็นลูกผู้การแล้วกูคิดถึงมึงทันทีเลยว่ะบูม

“อะไรของมึงวะบอมบ์ มาถึงก็จูบเอาๆ”

“รักมึงอ่ะ”พูดจบก็จูบต่อ เกี่ยวลิ้นกันพัลวัน

“เฮ้ยๆ ไอ้สัส จูบอย่างเดียวพอมั้ง ไม่ต้องไซร้กูขนาดนี้หรอก ซี้ด ไอ้บอมบ์ กูเสียว อือ อูย บอมบ์ อย่าดูดดิวะ”ผมก้มลงดูหัวนมหมวดบูมแบบเต็มที่ โว้ย เมื่อไหร่จะได้ลาไปจักหนักซะทีโว้ย “อะไรของมึงวะบอมบ์”หมวดบูมทำหน้างงๆหลังจากที่ผมหยุดการกระทำ

“ก็เงี่ยนอ่ะ ฟอด กินข้าวยัง”ระงับอารมณ์ไว้ ตั้งแต่ที่ผมกินตับหมวดบูมตอนลาครั้งนั้นผมก็ยังไม่ได้เอาน้ำออกเลยสักครั้งนะครับ ไม่ฝันเปียกด้วยเพราะมันเหนื่อยจากงาน นี่ก็เกือบ ๔ เดือนละมั้ง ฮ่าๆๆๆ

“ยัง ก็ไม่ยกมือลาล็อกแรกจะได้ไประบายให้มันเสร็จๆไป”

“หึหึ อยากด้วยเหรอครับ”

“วัวเคยค้าม้าเคยขี่ อย่าถามอะไรแปลกๆ กูก็คนนะเว้ย มึงมากอดมาจูบกูทุกวันแบบนี้กูก็อยากเป็นเหมือนกัน”

“แล้วเอาน้ำออกบ้างป่ะ”

“เหนื่อยจะตายห่าเอาเวลาที่ไหนไปชักว่าววะ มึงอยากมึงก็ลงไปชักว่าวได้นะบอมบ์”

“ไม่เอาอ่ะครับ เก็บน้ำไว้แตกทีเดียวดีกว่า อีกไม่กี่วันเอง หึหึ เตรียมตัวไว้เลยนะครับ”

“ไอ้สัส เสียงมึงนี่หื่นกามฉิบหายเลยว่ะ”

“ผมไปทำงานก่อนนะครับ เดี๋ยวอดใจไม่ไหวจับผู้หมวดปล้ำในกองร้อยซะก่อน”เดินไปกอดผู้หมวดจากข้างหลังแล้วหอมแก้มทีหนึ่งจากนั้นก็ย่องออกจากห้องทำงานเบาๆลงไปด้านล่างไปเซ็นขนมกิน

หลังจากที่น้ำท่วมเนี่ยขนมนมเนยไม่มีจะขายนะครับ ของน้อยมากเรากินเท่าที่มี ชาเขียวที่แต่ก่อนเคยกินทุกวันตอนนี้ก็ไม่มีแล้วครับ เพราะโรงงานชาเขียวโดนน้ำท่วม เลยมากินน้ำอัดลมแทน แต่คาราบาวก็ยังพากันจับทุกวันครับ คนโดนก็โดนไป ผมไม่เคยเล่นกับเขานะครับ ซื้อกินเองดีกว่า ไม่ค่อยอยากจะเล่นพนันขันต่อ

สายๆหลังจากเคารพธงชาติเสร็จและรอเปลี่ยนสิบเวรประจำวัน สิบเวรที่เข้ามาใหม่เป็นจ่าคลังอาวุธ ลูกพี่ไอ้มหามันครับ วันนี้ไอ้มหาเลยสบายหน่อยมีลูกพี่คอยคุ้มครอง ในกองร้อยก็มีเส้นมีสายอยู่จางๆนะครับ อย่างไอ้หมู่อาร์ตก็จะให้ท้ายพวกเด็กคลังอาภรณ์ที่มันไปทำงานอยู่ด้วย จ่าคลังสื่อสรก็จะให้ท้ายลูกน้องของตัวเอง ผมถึงแม้จะทำงานให้ผู้หมวดผมก็ไม่เคยสนใจอะไร ผมจะเก๋าก็เก๋าด้วยตัวเอง ผมไม่อาศัยบารมีใคร แล้วผู้หมวดก็ไม่เคยออกโรงปกป้องจนเกินเหตุนะครับ ผิดว่าไปตามผิด ถูกว่าไปตามถูก ผมน่ะเป็นรุ่นน้องที่ห่ามที่สุดในกองร้อยแล้ว ความบ้าระห่ำไม่มีใครเกินไอ้บอมบ์

“อ่ะ เดี๋ยวจ่าให้พวกเอ็งไปเปลี่ยนชุด เป็นชุดเป็ดน้อย ให้เวลา ๕ นาที ไปได้ ปริ๊ด”สิ้นเสียงพวกผมก็วิ่งขึ้นไปบนโรงนอนรีบเปลี่ยนชุดอย่างรวดเร็ว

“จับคนช้า ๕ นาย”รุ่นพี่ตะโกน พวกผมต้องรีบอย่างรวดเร็วครับ ถอดเสื้อกางเกงแล้วยัดใส่ตู้หยิบกางเกงขาสั้นมาใส่คว้าผ้าใบแล้วรีบวิ่งลงไปรวมด้านล่าง

“อ่ะ มาครบยัง เดี๋ยววันนี้จะให้ตัดหญ้านะ ตัดแค่ตรงแฟลต ๔ อย่างเดียว ไหนใครตัดหญ้าเป็นออกมาเลย”

“พี่นิค ผมขอลูกน้องมาทำงานที่คลังนะพี่”เสียงหมู่อาร์ตพูดขึ้นแทรก

“เออๆ ไปเลย คลังอาภรณ์ไปนอนในคลังไป มหา ไปคลังอาวุธไป คลังสื่อสารก็แยกออกไป อ่ะ ใครตัดหญ้าเป็นบ้างออกมาเลย ตัดแค่ครึ่งวันพอ ช่วงบ่ายจ่าจะปล่อยให้พวกเอ็งนอน ออกมาเลย ถ้าไม่ออกมาจ่าจะให้ทำทั้งวัน”

“เฮ้ย ไปเว้ย ไอ้กานต์ ไอ้เฉิน มาเลยมึง อย่าเนียน”ผมพูดกับเพื่อน ผมออกมาตั้งแต่ทีแรกแล้วล่ะ จากนั้นพอได้คนตัดหญ้าแล้วที่เหลือก็จะไปถอนหญ้า ตัดแต่งกิ่งไม่และทำความสะอาดในกองร้อย

“เออ ออกมาสัก ๒ คน”มีคนยกมือออกมาด้านนอก ๒ คน “พวกเอ็ง ๒ คนนะ ไปดึงหญ้า ไอ้หญ้าประเภทหมอยแซมแต...น่ะ ที่มันขึ้นแซมชาดัด ป่ะ”ผมยืนขำอยู่คนเดียวตอนที่จ่าเปรียบเทียบหญ้าเหมือนหมอยแซม เอ่อ นั่นแหละ เห็นภาพเลยกู คือมันจะมีหญ้าขึ้นมาแซมตรงชาดัดด้านข้างกองร้อยแล้วมันรกรุงรัง ก็เหมือนหมอยมันขึ้นแซมตรงนั้น จุดกำเนิดของสรรพสิ่ง ของใครดีหน่อยก็ไร้ขน แต่ของบางคนมันรกเกินไปไม่รู้แหวกไปจะเจองูหรือเจอรู ฮ่าๆๆๆ ผมหมายถึงพงหญ้านะครับ อย่าคิดทะลึ่งไปไกล

ไปตัดหญ้ากัน ๓ คน ๒ คนใช้เครื่องร่อน อีกคนใช่รถเข็น ผมตัดได้ประมาณ ๑ ชั่วโมงก็พักให้เพื่อนมาเปลี่ยน ไอ้สัส ตัดเป็นก็ไม่ยอมยกมือ แต่พอหนีมาจากกองร้อยได้เนี่ยเป็นงานกันฉิบหาย เดินกลับมาที่กองร้อยคนเดียว ปวดขี้ว่ะ มาถึงห้องน้ำก็ตรงไปที่ห้องที่เป็นชักโครก เดินไปถึงก็ไม่ได้มองอะไรเลยครับเห็นประตูมันปิดไม่สนิทก็รีบเปิดแล้วภาพที่เห็นก็คือ

“เหี้ย เปิดหาพ่องเหรอ”รุ่นพี่กำลังนั่งชักว่าวหัวโยกหัวคลอนอยู่บนชักโครก มือข้างหนึ่งถือโทรศัพท์ อีกข้างกำลังสไลด์หนอน ตาเยิ้ม ฮ่าๆๆๆ

“อ้าวพี่ ใครจะไปรู้ว่าพี่ชักว่าวอยู่”

“ไอ้เหี้ย ปิดประตูเลยมึง เสียอารมณ์หมด”ผมปิดประตูแล้วเข้าไปอีกห้อง นั่งขี้ไป ห้องข้างๆก็ชักว่าวไป เสียงคลิปโป้นี่ไม่อยากจะบรรยาย มันร้องเพราะญาติมันตายรึเปล่าวะ ได้ยินแต่เสียง อือๆ อ่าๆ ฟังเสียงแล้วคิดถึงหน้าหมวดบูมตอนที่พี่แกเคลิ้มๆ วู้ว กูอยากกินตับจริงโว้ย

ออกจากห้องน้ำพี่ที่ชักว่าวอยู่ก็ออกมาพอดี ผมไม่ได้พูดอะไรแต่ยิ้มแล้วเดินออกจากห้องน้ำไปทำงานต่อ ไอ้สัส คนอื่นเขาทำงานกันตัวเองมาแอบชักว่าว ตัดหญ้าอยู่ครึ่งวันก็เสร็จเรียบร้อยมากินข้าวกินลากันจากนั้นช่วงบ่ายก็พักผ่อน จ่านิคใจดีครับ แต่แกก็ไม่ค่อยชอบพวกที่เอารัดเอาเปรียบเหมือนกัน

ตอนบ่ายทุกคนต่างนอนกันอยู่ที่ใต้ถุนกองร้อยกัน ให้นอนนี่ก็คือนอนจริงๆนะครับ แต่ก็มีบางคนที่นอนดูทีวี ส่วนผมไปนั่งช่วยงานผู้หมวดอยู่ที่หน้ามุขกลาง ผู้หมวดงานเยอะนะครับ ผมก็มานั่งพิมพ์งานให้ ส่วนไอ้มหาช่วยจ่าทำความสะอาดปืนอยู่หน้าคลัง

“เสร็จงานแล้วเหรอมึง”

“เสร็จแล้วครับผู้หมวด”

“ว่างแล้วใช่ป่ะ”

“ก็ว่างครับ”

“งั้นช่วยกูทำงานสักหน่อย อ่ะ นี่ แยกให้มันเป็นชุดแล้วเย็บ ๑ ชุดมันจะมี ๕ แผ่นนะมหา เสร็จแล้วก็เย็บ”

“ครับผู้หมวด”ไอ้มหาทำงานตามที่ได้รับมอบหมาย “เป็นผู้หมวดนี่ลำบากเนอะ งานเยอะมาก”

“อือ ลำบากก็ต้องทำว่ะมหา เรามาทำงานเพื่อชาติบ้านเมือง อย่าทำให้ภาษีของประชาชนมันสูญเปล่า”

“มีเกียรติแต่ไม่มีกินก็ไม่ไหวนะผู้หมวด”อีหนูมาช่วยงานอีกคนหนึ่งครับ มันตัดสติ๊กเกอร์อยู่หน้ามุข

“เออน่า กูไม่มีกินก็ช่างแต่ขอให้ประชาชนกินดีอยู่ดี มันต้องมีคนได้และคนเสีย แต่ถ้าเราพอดี ไม่ฟุ้งเฟ้อ เราก็ไม่อด อยู่แบบพอดี พอเพียง พอใจ ใครจะยังไงก็เรื่องของเรา เราอย่าไปคิดแทนเขา”

“แต่บางคนก็กินจนอ้วนพีเลยนะผู้หมวด หนูไม่อยากจะพูด”

“เออน่า เขาอิ่มในชาตินี้แต่เขาจะอดในชาติหน้า ใช่มั้ยมหา ผู้หมวดเชื่อในเรื่องกฎแห่งกรรมนะ เขาทำอะไรไว้ก็ต้องได้รับผลที่เขาทำ อย่างเร็วก็ชาตินี้ อย่างช้าก็ชาติหน้า ผู้หมวดคิดว่ามันไม่นาภูมิใจหรอกที่เราได้อะไรมาด้วยวิธีที่ไม่ถูกต้อง เราอาจจะหลอกคนอื่นได้ว่าเราเป็นคนมีฐานะ แต่เราหลอกตัวเองไม่ได้หรอกว่าสิ่งที่เราได้มามันมาจากไหน ผู้หมวดยึดความถูกต้องมากกว่าความสุขจอมปลอม ถ้าเราทำถูกต้องแล้วเราก็จะมีความสุขที่แท้จริง”

“น่ารักมากเลย ขอหอมแก้มทีได้มั้ย”ผมเงยหน้าจากจอคอมมายิ้มให้ผู้หมวด

“ทะลึ่งแล้วมึง”

“เฮ้อ ถ้ามีคนที่คิดแบบผู้หมวดเยอะๆก็ดีสินะ สังคมเราคงน่าอยู่ขึ้นเยอะ”

“มันก็มีแหละหนูคนที่คิดแบบผู้หมวด เพราะผู้หมวดก็คิดแบบเขาเหมือนกัน เอาความคิดที่ดีๆของเขามาสานต่ออีกที แต่คิดอย่างเดียวไม่ได้ ต้องทำด้วย เพราะถ้าคิดอย่างเดียวมันจะกลายเป็นเรื่องเพ้อฝัน เราต้องทำ ใครไม่เห็น เราเห็นตัวของเราเอง ทำดีไม่ต้องคิดจะป่าวประกาศให้ใครรู้หรอก เพราะถ้าเราทำดีจริงคุณความดีของเราจะแผ่กระจายไปเอง เหมือนน้ำหอมที่ดีๆ ของดีจริงอาจจะไม่ได้โมษณาในทีวีแต่ขายดิบขายดีไม่แพ้กัน”

“ผู้หมวดเป็นทหารแล้วเคยท้อบ้างมั้ย”

“ก็ท้อนะ เรื่องบางเรื่องมันก็ไม่ได้เป็นไปตามที่เราคิดอ่ะ บางเรื่องเราเลยต้องปลง ค่อยๆทำใจ และเข้าใจมันว่ามันเป็นแบบนี้ เราทำตามความสามารถของเรา”

“แล้วผู้หมวดคิดไงที่ตุ๊ดแบบหนูมาเป็นทหาร หนูไปได้ยินมาว่าตุ๊ดแบบหนูเอามาเป็นทหารแล้วเสื่อมเสียชื่อเสียง”

“อย่าไปคิดมากสิหนู ตุ๊ดมาเป็นทหารก็ยังดีกว่าพวกผู้ชายดีๆที่พยายามหลีกเลี่ยงไม่มาเป็น ผู้หมวดว่านะเราเป็นอะไรไม่สำคัญหรอก อยู่ที่ว่าเราทำตามหน้าที่ของเราได้เต็มที่หรือเปล่า แกเป็นตุ๊ดแกก็ยังมารับใช้ชาติบ้านเมือง ดีกว่าผู้ชายใจเสาะบางคนบางพวกที่หาทางเพื่อที่จะไม่ต้องมาเป็น อย่าไปน้อยใจ ถ้าใครพูดว่าเสียศักดิ์ศรีก็ท้ามันไปเลยว่ามาเป็นทหารแข่งกันมั้ย”

“ตอนหนูกลับบ้านนะ ตุ๊ดแถวบ้านมันชอบมาแซวว่าได้ผัวกี่คนแล้ว สบายรูล่ะสิท่า โดนคืนละกี่คน หนูแค้นมากเลย หนูเป็นตุ๊ดก็จริงแต่หนูไม่ได้เป็นกะหรี่ร่านจวยไปทั่ว บางคนก็ชอบมาพูดว่าหาผู้ชายให้หน่อยสิ เซ็ง”

“เออน่า อย่าไปฟังมันดิ เราไม่ได้เป็นอย่างที่เขาว่าเราจะเก็บเอามาคิดทำไม”

“เฮ้อ แต่ถ้าหนูจะร่าน หนูขอร่านกับพี่บอมบ์พี่มหาดีกว่า ผู้ชายอะไร ยั่วสวาทซะไม่มี อยากให้พี่เจิดมาเป็นทหารจริง คงเข้าแก๊งค์กันน่าดู”

“ฮ่าๆๆๆ เกรงใจเมียกูหน่อยเหอะหนู”ผมพูดขึ้นมาขำๆ

“อิอิ ผู้หมวดไม่ว่าอะไรหรอก ผู้หมวดใจดีจะตาย ขนาดเงินยังแบ่งกันใช้นับประสาอะไรกับผัว”

“เฮ้ยๆ อันนี้ความสามารถเฉพาะตัวเว้ย ของใครของมัน”ผู้หมวดพูดแล้วยิ้มตาหยี “มึงชอบไอ้คู่หูนี้ตรงไหนวะหนู คือกูว่ามัน ๒ คนนี่จังไรคนซะไม่มี”

“เฮ้อ ก็บอกไม่ถูกอะ ตุ๊ดที่ไม่มีโอกาสเคยมีเพื่อนผู้ชายมันก็ย่อมจะปลื้มเป็นธรรมดา ตอนเรียนอยู่หนูไม่เคยมีเพื่อนชายเลยนะ ถ้าไม่คบกับกลุ่มเพื่อนสาวก็เป็นเพื่อนผู้หญิงมากกว่า มันเป็นความประทับใจอ่ะผู้หมวด ผู้ชายอะไร ดิบเถื่อนจังไรได้ใจหนูสุดๆ”

“เฮ้ย มึงชมกูหรือมึงด่ากูวะหนู เอาแบบชัดๆ”ไอ้มหาเงยหน้ามาถาม

“ชมจ้า ใครจะกล้าด่าพี่มหาอ่ะ เออ มีเรื่องเล่า เมื่อคืนหนูเกือบโดนกะเทยมาขอโม๊ค ดีนะที่หนูกรี๊ดใส่หน้ามันซะก่อน”

“อ้าว ทำไมไม่ให้มันโม๊คอ่ะ”

“แหม พี่บอมบ์ คือกะเทยนี่หนังหน้า หนูไม่อยากจะพูด หน้าเถื่อนๆ ผมยาว ตัวใหญ่ นี่ถ้าหนูโดนต่อยท้องแล้วลากไปทำอะไรต่อมิอะไรนี่หนูคงสู้มันไม่ได้แน่เลย หนูออกจากห้องน้ำมาใช่ป่ะ แล้วป๊ะพอดีเลย มันก็มาพูดว่า ตัวเองสนใจมั้ย คืออีดอก มึงไม่ได้มองหนังหน้ากูเลยว่ากูออกจะสาวขนาดนี้ หนูเลยกรี๊ดใส่แล้ววิ่งขึ้นมาบนโรงนอน หัวใจจะวายตาย”

“ฮ่าๆๆๆ”ที่กองร้อยผมจะมีกะเทยมาวนเวียนขออมจวยทหารกันบ่อยนะครับ รุ่นพี่ รุ่นเดียวกันกับผมก็ได้ไปหลายคนแล้วละ ถ้าเจอสวยหน่อยก็จะสอยตูดกะเทยในห้องน้ำ ใครทำอะไรนี่ไม่เกิน ๑ สัปดาห์จะรู้กันทั้งกองร้อยเพราะแต่ละคนจะเอามาล้อกัน เอามาเผากัน ส่วนผมเคยเจอบ้าง บาทีมาเยี่ยวก็ได้ยินเสียงกุกๆกักๆ บางครั้งก็เกือบโดนโม๊คเหมือนกันแต่เอาตัวรอดได้

“ฮัลโหลครับ อ่า ว่าไงไปป์”

“อาบอมบ์ ไปป์เลิกเรียนแล้ว อาบอมบ์ว่างมั้ย”

“อ๋อ อาช่วยงานผู้หมวดอยู่อ่ะ แต่มาได้ เดี๋ยวอาบอกว่าจะต้องทำอะไรบ้าง”

“โอเคครับ งั้นเดี๋ยวไปป์ไปหาอาบอมบ์ที่กองร้อยนะ แค่นี้นะครับอา”

“ครับ”ผู้หมวดมองหน้าผมอย่างสงสัย “ไปป์ ลูกผู้การแดนโทรมาอ่ะครับ จะให้ผมเป็นเทรนเนอร์ให้ น้องจะฟิตกล้าม”

“เออ ไม่ได้ว่าอะไร”

“ครับที่รัก”

“ไอ้สัส เบาๆหน่อย”ผู้หมวดเอ็ด จากนั้นผมก็ทำงานต่ออีกนิดหน่อย จนน้องไปป์มา ผู้หมวดจึงให้ผมเก็บข้าวของเพราะผู้หมวดก็จะลงไปออกกำลังกายเหมือนกัน ผมลงไปด้านล่างเห็นน้องไปป์มาในชุดกีฬา

“พี่หมวดบูมสวัสดีครับ”ไปป์ยกมือไหว้ผู้หมวด ผู้หมวดก็รับไหว้ สงสัยจะรู้จักกันมาก่อน ทักทายกันนิดหน่อยผมก็คุยกับน้องว่าอยากได้กล้ามส่วนไหน น้องบอกไม่ถูกเลยเหมารวมว่าอยากได้เหมือนผม โอเค พี่บอมบ์จัดให้ ผมก็เทรนให้ตามที่เคยทำมาอ่ะครับ อาจจะไม่ได้ถูกต้องที่สุดเหมือนพวกเทรนเนอร์แต่ก็พอแนะแนวทางได้ ออกกำลังกันไปเรื่อยๆต้องค่อยๆพัฒนาครับ ของแบบนี้ใจร้อนไม่ได้ ต้องอาศัยเวลา เราต้องหัดที่จะรอคอยเพื่อให้ได้อย่างใดอย่างหนึ่งมา ของที่ได้เร็วมันก็จะทำให้เสียไปง่าย ของที่ได้ช้ามันจะมีคุณและเสียไปช้า เปรียบเหมือนเงินทองอ่ะ ตอนที่เราเรียนอยู่เราขอพ่อแม่ ได้มาเร็วก็หมดไปเร็ว พอเราไปทำงานมีเงินเดือนเป็นของตัวเอง กว่าจะซื้ออะไรสักชิ้นหนึ่งก็คิดแล้วคิดอีก หรือถ้าเปรียบเทียบกับอาหารฟาสฟู้ด ทำเสร็จเร็วมันก็บั่นทอนสุขภาพเราทำให้เราตายเร็ว สุดท้ายก็ขึ้นอยู่ที่ว่าใครจะเลือกสรรกันอย่างไร มีแนวทางเป็นของตน ทำอะไรคนอื่นไม่เดือดร้อนก็ทำไป     




 
       
ปล.มาเช้าอีกแล้ว อิอิ ก็ตามคำเรียกร้องนะครับที่อยากให้มีตอนของหนูปอเช่กับพี่เจิด เดี๋ยวตอนหน้าจัดให้ครับผม
ขอบคุณที่ติดตามนะครับ เฟสบุ๊คยังแอดได้เสมอ วันนี้ไปซาวเสียงเรื่องดราม่ามา มีแน่ แต่ไม่รู้ว่าจะหนักแค่ไหน
อ่อ อีกอย่างลมไป หาผัวให้หมอฝิ่นได้แล้วนะ เดี๋ยวจะเขียนให้อ่านกัน คืนนี้ฝันดีชายชาตรีรอบเตียง

รักคุณผู้อ่านทุกคน

เมฆ
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 24-08-2013 11:34:08 โดย AGELA »
เหี้ยยามสงบ....บัดซบยามจำเป็น....วอนตีนอย่างเยือกเย็น...เพราะชั้นเป็น...คนเขียนนิยาย

มีเฟสบุ๊คแล้ว https://www.facebook.com/agela.jongtamdee

ออฟไลน์ KhunToOk

  • ลูกเป็ดวิ่งซุกซน
  • *
  • กระทู้: 245
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 33
 :hao7:  รอตอนต่อปายยยย  อิอิ  ชอบหมวดบูม   :-[

ออฟไลน์ พลอยสวย

  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 1878
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 205
 :ling1: :ling1: เม้นที่เฟสละน๊า ว่างานการก็ประสาทจะแดร๊กแล้่ว ไม่อยากให้มีมาม่าเพิ่มอ่ะคู๊นน

ออฟไลน์ NUTSANAN

  • สมุนเป็ด
  • *
  • กระทู้: 855
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 61
น้องไปป์นี่คืออะไร คงไม่ได้มาสร้างเรื่องใช่ป่ะ :hao4:

ออนไลน์ ioohja

  • ลูกเป็ดวิ่งซุกซน
  • *
  • กระทู้: 114
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 4
ไปเม้นที่เฟสมาแล้วนะคะ ไม่อยากกินมาม่าเลยช่วงนี้ ถ้ามี ขอเบาๆนะคะ  :mew2:
ความ Y ไม่เข้าใครออกใคร  >//////<

ออฟไลน์ noy

  • สมุนเป็ด
  • *
  • กระทู้: 735
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 139
เราไม่ชอบมาม่าเลย เอามาแค่ชิมๆพอนะ :mew2: :mew2: :mew2:

อยากรู้จังสามีหมอเป็นใคร :hao3: :hao3: :hao3:

ขอบคุณค่ะ :mew1: :mew1: :mew1:

ออฟไลน์ wan

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 5549
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 603
ฮากันไป
ไอ้การเป็นเทรนเนอร์นี่ ได้กลิ่นตุ ๆ โชยมาแต่ไกล  :z2:
+ 1 ให้เป็นกำลังใจนะครับ  น้องเมฆ
ปล. อวยพรแบบนี้  :haun4:

ออฟไลน์ Yarkrak

  • สมุนเป็ด
  • *
  • กระทู้: 732
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 21
“อือ ลำบากก็ต้องทำว่ะมหา เรามาทำงานเพื่อชาติบ้านเมือง อย่าทำให้ภาษีของประชาชนมันศูนย์เปล่า

เมฆ คำว่า ศุนย์เปล่า เปลี่ยนเป็นใช้  สูญเปล่า แบบนี้นะถึงจะมีความหมาย

ขออภัยที่ติง


มาม่าอย่าจัดเยอะนะที่บ้านก็ทานบ่อยอยู่แล้ว

ออฟไลน์ ice_spok

  • สมุนเป็ด
  • *
  • กระทู้: 850
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 37
น้องไปป์มาสร้างดราม่าให้แน่เลย T^T

ออฟไลน์ pilar

  • เป็ดน้อยร่าเริง
  • *
  • กระทู้: 389
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 51
อย่ามีมือที่สาม สี่ ห้า มาเลยนะ
ดราม่าเรื่องอื่นรับได้โม้ดดด ยกเว้นเรื่องนอกใจ  :hao5:

ออฟไลน์ seaz

  • รักอยู่ไหน...ใจเรียกหา
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 3247
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 335
    • อาหารเสริมราคาถูก
อย่ามีมือที่สาม สี่ ห้า มาเลยนะ
ดราม่าเรื่องอื่นรับได้โม้ดดด ยกเว้นเรื่องนอกใจ  :hao5:

เห็นด้วยเลยครับ เรื่องนอกใจนี่อย่างเจ็บอ่ะ

ออฟไลน์ done_dirt_cheap

  • ลูกเป็ดวิ่งซุกซน
  • *
  • กระทู้: 230
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 24
 :pig4:
น้องไปป์มา จะมีไรหรือเปล่าเนี่ย
 :katai1:

ออฟไลน์ maemix

  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 2560
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 220
จะมีมีมาม่าด้วย เหอ เหอ ของใครหว่า
เอาพอประมาณเน๊าะ แค่นี้ชีวิตก็โดนทำร้ายพอแล้ว

ออฟไลน์ patee

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 2939
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 200
ตัวปัญหาของผู้หมวดกับพี่บอมบ์มาแล้วจ้า  :ling1:

ออฟไลน์ nongrak

  • ชอบคู่เลิฟ เก่งกับบอย น่ารักมากเลย
  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 4086
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 779
บอกจะมีมาม่า แต่อย่าเยอะนะไม่ชอบ
ชอบอ่านแบบสบายใจแต่ได้ข้อคิดดีกว่า อิอิ

ออฟไลน์ snack

  • สมุนเป็ด
  • *
  • กระทู้: 830
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 104
ฮาอ่ะคุณสมบัติบอมบ์กับมหา..ดิบเถื่อนจังไรได้ใจสุดๆ

ออฟไลน์ summerkiss

  • เจ็บเหลือเกิน มันเจ็บจนฝังแน่นในความทรงจำ :: โบยบินไป
  • ลูกเป็ดเดินเตาะแตะ
  • *
  • กระทู้: 82
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 16
 :hao7: เย้มาอย่างรวดเร็วทันใจ

+1

 :-[ พี่บอมพี่มหา >< กรี๊ดทั้งคู่ -..-  :o8:


เอิ่มตัวหายนะของพี่บอมกับหมวดบูม ออกมาแล้วรึเปล่า??? ใช่ไหม? T[]T  :hao5:
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 24-08-2013 10:39:22 โดย summerkiss »
ถ้อยคำอันหนักอึ้งที่ต้องแบกรับไว้
จนไม่อาจขยับเขยื้อนได้
แค่เพียงฉันจมลงไปในความฝันอันแสนอบอุ่น
เมื่อรู้ตัวอีกทีฉันก็เสียเธอไปแล้ว

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ Ryoooo

  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 1311
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 187
ขอให้ปลื้มแค่กล้ามนะไปป์ อย่าคิดอย่างอื่น หึหึ o18

ออฟไลน์ ka[ze]na

  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 2308
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 159
เอาแล้วๆๆ กลิ่นดราม่ามาแต่ไกล เหอะๆๆๆๆๆๆ
คำว่าลืม...ก็แค่อ้างไป
ไม่ใช่ว่าจำไม่ได้....
แต่ถ้าความทรงจำมันทำให้เธอเจ็บปวด...
ก็ขอเป็นฝ่ายที่ลืมเองไม่ง่ายกว่าหรือไร.....

ออฟไลน์ aisen

  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 1268
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 73
มาตอนนี้เอ๊ะ มีอะไรแปลกๆ เค้าลางทะแม่งๆ  ว่าจะมีมาม่า หรือป่าว

ออฟไลน์ immanuel

  • ลูกเป็ดเดินเตาะแตะ
  • *
  • กระทู้: 19
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 2
 :ruready :ruready :ruready

มาม่าอะไรก็ได้ แต่ขออย่าให้เป็นเรื่องมือที่ 3 ที่ 4 เลย

ออฟไลน์ poppycake

  • สมุนเป็ด
  • *
  • กระทู้: 772
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 38
น้องไปป์นี่ทันยังไงน้ออออ
=___________=

ออฟไลน์ evilheart

  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 2011
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 140
อย่าดราม่ากับหมวดบูมเยอะนะ หมวดเต้ยด้วย เอาเบาๆ พอ สงสารหมวด งานหลวงก็หนักจะแย่แล้ว
ไปป์นี่คงไม่ได้เป็นตัวแปรสมการดราม่าใช่ไหม ถ้าใช่ น้องหนูของพี่เจิดจัดการด้วยนะ
:z6:
ความรักในอดีต…เป็นเพียงเถ้าถ่านของกาลเวลา

ออฟไลน์ t152_rakjai

  • เป็ดน้อยร่าเริง
  • *
  • กระทู้: 283
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 16
เหมือนจะมีดราม่าเลยอะ ไม่เอาน่ะไม่อยากกินอะ :katai4:

ออฟไลน์ nemesis

  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 2011
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 171

Oneless Lonelyboy

ออฟไลน์ wnkth

  • ลูกเป็ดเดินเตาะแตะ
  • *
  • กระทู้: 73
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 11
มาม่าอืดๆ รีบมาต่อนะครับ
บุรพาเทพพฤกษายุทธวิชาสาปสวรรค์ทลายโลกัณฑ์

ออฟไลน์ นางฟ้าสีคราม

  • ไข่เป็ด
  • *
  • กระทู้: 3
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 2
ขอย่าให้น้องมันเข้ามาเป็นตัวแปรเรื่องดราม่าเลยนะ

เพราะเราคงทำใจไม่ได้

 



สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด