ล่ารักหัวใจมาเฟีย | ***แจ้งข่าวหน้า 119 ค่ะ*** | 290514 | ตอนที่ 32: All of me (จบ) | Page 117 |
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

โพลล์

สอบถามความต้องการในการจัดทำหนังสื่อนิยายเรื่อง 'ล่ารักหัวใจมาเฟีย'

ต้องการ (ถ้าทำหนังสือยังไงก็ซื้อแน่นอน)
212 (64.6%)
ยังไม่แน่ใจ (อาจจะซื้อหรือไม่ซื้อ)
111 (33.8%)
ไม่ต้องการ (ไม่ซื้อแน่นอน)
5 (1.5%)

จำนวนผู้โหวตทั้งหมด: 328

ผู้เขียน หัวข้อ: ล่ารักหัวใจมาเฟีย | ***แจ้งข่าวหน้า 119 ค่ะ*** | 290514 | ตอนที่ 32: All of me (จบ) | Page 117 |  (อ่าน 540987 ครั้ง)

ออฟไลน์ ormn

  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 3524
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 280
    • http://uc.exteenblog.com/riko-tomo/images/23213506_1208714389_3598161_Okane_ga_Nai_v01_ch01_pg002__Cover.jpg

ถูกใจให้เป็ด 0
 :katai1: :katai1: :katai1:สงสารมิถุนามากอะ :mew4: :mew4:อิตาจอมทัพโคตรใจร้ายเลย :katai1: :katai1:


 :katai1: :katai1:น้องมิจะไหวไหมอะ :mew4: :mew4: :mew4:


อ่านจุใจมากกกกกกกเลยจ้าชอบที่สุดอะ :mew1: :mew1: :mew1: :mew1: :mew1:
รักทุกคนอิอิ

ออฟไลน์ kyliewonderland

  • เป็ดนักขาย
  • ลูกเป็ดวิ่งซุกซน
  • *
  • กระทู้: 165
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 412

ถูกใจให้เป็ด +1
พระเอกเลวได้ใจมาก เลวอย่างมีระดับ สมเป็นมาเฟียเลย

ถ้าประมาณนี้อิมเมจของ Danial Wu ลอยมาเลย
 http://ww.6to23.com/uploadfile/pic/uploadpics/200904/wuyanzu05.jpg

หล่อ เลว ชั่ว ไม่เกรงใจใคร ฟีโรโมนล้นเหลือ

กรี๊ดๆๆๆ จริงๆเราก็เล็งเฮียแดนไว้นะคะ แต่มันไม่โดนเท่าไหร่
แล้วก็มีซงซึงฮยอน
http://i1.squidoocdn.com/resize/squidoo_images/800/draft_lens17293011module145851761photo_1294593329song_seung_heon.jpg
เล็งๆไว้เหมือนกัน555 อีกคนก็ชาซึงวอน อันนี้เถื่อนโหดเลย
http://th.image.ohozaa.com/i/037/201007271280204533.jpg

เลือกยากจัง เพราะจอมทัพในความคิดเราเขาสมบูรณ์แบบมากจริงๆ
เข้าไปทักทายกันได้ที่นี่เลยค่ะ FAN-PAGE

ออฟไลน์ golove2

  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 3912
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 266

ถูกใจให้เป็ด 0
สงสารน้องมิถุนา

จอมทัพเลว     :m31: :m31: :m31:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ mind223

  • เป็ดน้อยร่าเริง
  • *
  • กระทู้: 298
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 16

ถูกใจให้เป็ด 0
จอมทัพ! แกนะแก  :fire: :fire:

มิถุนา น่าสงสาร :monkeysad: :monkeysad: :monkeysad:
ทุกจุดจบ...คือจุดเริ่มต้น

ออฟไลน์ liza sarin

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 1740
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 47

ถูกใจให้เป็ด 0
ขอบคุณคนแต่งค่ะ มาต่อได้ยาวสะใจมากๆ สงสารมิ จอมทัพเลวสุดยอด

ออฟไลน์ Altasia

  • ลูกเป็ดเดินเตาะแตะ
  • *
  • กระทู้: 71
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 6

ถูกใจให้เป็ด 0
อ่านแล้วหัวใจจะวาย สงสารหนูมิเหลือเกิน

ออฟไลน์ Maytbb

  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 1819
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 43

ถูกใจให้เป็ด 0
สงสารหนูมิ  :sad4: 
 :beat:  จอมทัพ ทำไมแกเลวอย่างงี้ฮะ ไอ้มาเฟียจอมโฉดดดด   :angry2:
 o13  ตอนนี้ยาวจุใจมากจ้า   :call:  รอตอนต่อไปอย่างใจจดใจจ่อ อิอิ  :hao6:

ออฟไลน์ yunchun

  • สมุนเป็ด
  • *
  • กระทู้: 610
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 26

ถูกใจให้เป็ด +1
ยาวมากสะใจมากชอบมากกกก
คุณจอมทัพ ภาพป๋าอาซามิ มันลอยเข้าหัวตลอดเลยจริงๆนะ
สงสารมิ คุณจอมทัพเล่นเอาครอบครัวมาขู่แบบนี้  :เฮ้อ:
แต่คนนี้ก็พอได้นะคะ  :hao6:
http://www.picdee.com/images/2013/08/15/1326003816wYPV2.jpg
ซึ่งไม่ทราบจริงๆว่าใคร
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 15-08-2013 01:08:45 โดย yunchun »

ออฟไลน์ parn11

  • ลูกเป็ดวิ่งซุกซน
  • *
  • กระทู้: 166
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 26

ถูกใจให้เป็ด 0
ชอบบบบบบบบมากกกกกกกกกกกกกค่าาาาาาาาาาาาาา o13 o13 o13 o13 o13 o13

ออฟไลน์ yymomo

  • เป็ดน้อยร่าเริง
  • *
  • กระทู้: 493
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 24

ถูกใจให้เป็ด 0
ว๊ากก อิตาจอมทัพเนี่ยมันโฉดชั่วจิงๆ คำว่าเลวเนี่ยเทียบไม่ติดเลย  :z6:   สงสารมิแทบขาดใจ  :katai1:

ออฟไลน์ full69

  • สมุนเป็ด
  • *
  • กระทู้: 828
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 36

ถูกใจให้เป็ด 0
 :katai2-1: :katai2-1:

ออฟไลน์ TIKA_n

  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 1193
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 279

ถูกใจให้เป็ด 0
ไอ้จอมทัพ ไอ้เลวววววว   :fire: แก ชั่วร้ายจริง ๆ เลย พระเอกจริงเหรอเนี่ย ฮึ่ย ๆๆ :katai1:
สงสารน้องมิ ที่สุดเลย แงงงงงง   :m15: 
อดทนไว้นะน้องมิ  จะรอดูวันที่ไอ้จอมทัพ รักน้อง ขอให้คลานมาสยบแทบเท้าน้องเลย จะช่วยตื้บซ้ำให้ ชิชิ  :3125:
เอาใจช่วยน้องมิ อย่าให้น้องมิต้องเจ็บปวดมากน้าคนเขียนขา แงงงง  :ling1:
ขอบคุณคนเขียนค่ะ  :L2:
 

ออฟไลน์ kongxinya

  • Skt KS
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 1217
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 36

ถูกใจให้เป็ด 0
เป็นเอ็นซีที่เค้าหื่นไม่ออกสงสารหนูมิมาก โธ่ครั้งแรกก็ช้ำหมดแล้ว :monkeysad:
** ขอ +เป็ด +1 เป็นการขอบคุณนักเขียนทุกท่านที่เสียสละเวลามาแต่งนิยายให้อ่านค่ะ ^^
====================================================

ออฟไลน์ cavalli

  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 2333
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 123

ถูกใจให้เป็ด 0
 :katai1:

ร้ายกาจมากกก จอมทัพ

ออฟไลน์ treerat002

  • เป็ดน้อยร่าเริง
  • *
  • กระทู้: 255
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 55

ถูกใจให้เป็ด 0
ได้แล้วอย่าทิ้งหนูมินะคุณจอมทัพ เค้าอยากอ่านฉากแบบนี้ไปอีกนาน ๆ  :hao6:
ติดตามข่าวสารข้อมูลได้ที่แฟนเพจเลยค่า~

http://www.facebook.com/Tritreerat002

ออฟไลน์ HISY

  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 2106
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 45

ถูกใจให้เป็ด 0
ชอบจังพระเอกเลวๆ

ออฟไลน์ sukaz

  • I Will Love You Unconditionally
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 1557
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 78

ถูกใจให้เป็ด 0
ใจร้ายๆๆๆๆๆๆๆๆ
 :ling1: :ling1: :ling1:
ทำเยี่ยงนี้ได้อย่างไร
น้องสลบเลย
 :mew4: :mew4: :mew4:
ไอ้เลวววววววว บัดซบ คบไม่ได้
 :katai1: :katai1: :katai1:
ลองทำแล้วไม่ใช่ ดีกว่ามานั่งเสียใจกับสิ่งที่ไม่ได้ทำ

ออฟไลน์ Crossley

  • สมุนเป็ด
  • *
  • กระทู้: 697
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 38

ถูกใจให้เป็ด 0
ตอนอ่านก็ว่าน่าสงสารละนะ
พอเห็นอิมเมจมิถุนาละรู้สึกโครตน่าสงสารเลย
อิมเมจมิถุนาน่ารักเว่ออออออ  :-[
รู้สึกแบบ น่ารักน่าฟัด แอร๊ยย
마음을 자꾸 착하게 한명만 골라
만나보려고 해도 나를 놓아주질 않아
어쩌면좋아
Hey Girls Girls Girls They love me

ออนไลน์ pooinfinity

  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 1604
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 137

ถูกใจให้เป็ด 0
กรี๊ดดดดดดดดดดดดด น้องมิของป้าาาาาาาาาาาาาาาา

ออฟไลน์ inspyme.glamour

  • ลูกเป็ดเดินเตาะแตะ
  • *
  • กระทู้: 68
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 10

ถูกใจให้เป็ด +2
อื้อหื้อออออ มันต้องอย่างนี้เซ้!!!! *ตบเข่าดังฉาด*
มิ มิถุนา..ชื่อเล่นน่ารักไปไหน เป็นนายแบบดูท่าจะแรงแต่กลับน่าสงสารซะอย่างนั้น ครั้งแรกก็โดนคุณจอมทัพบังคับทำเฟราติโอเลยนะ แอร้ยยยยยยยยยยยย :z1:
ชอบอันเดรเหมือนกันค่ะ อิมเมจมิเป็นอันเดรดูจะมั่นเกินไป แต่ในใจก็ยังคิดว่าอิมเมจอันเดรเหมาะสุดแล้ว คนอะไร สวยละเอียดทุกมุม สวยซะชะนีอาย :hao5:
ส่วนคุณจอมทัพ..อ่านแล้วนึกเป็นท่านอาซามิลอยเด่นมาเลย :-[ พิศาลขนาดนี้..*หายใจแรง* แต่ถ้าเป็นคนจริงๆก็นึกถึงท็อป เพราะตาดุกับลุคร้ายๆของตานี่แหละ อีกคนก็....เจมส์ มาร์มั้งคะ? นึกไม่ออกแล้ว เป็นลูกครึ่งด้วยน้าา
ติดตามต่อค่ะ ชอบที่เปิดมาก็จับ.....นี่ละ คึคึคึคึ :hao7:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ kyliewonderland

  • เป็ดนักขาย
  • ลูกเป็ดวิ่งซุกซน
  • *
  • กระทู้: 165
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 412

ถูกใจให้เป็ด 0
ยาวมากสะใจมากชอบมากกกก
คุณจอมทัพ ภาพป๋าอาซามิ มันลอยเข้าหัวตลอดเลยจริงๆนะ
สงสารมิ คุณจอมทัพเล่นเอาครอบครัวมาขู่แบบนี้  :เฮ้อ:
แต่คนนี้ก็พอได้นะคะ  :hao6:
http://www.picdee.com/images/2013/08/15/1326003816wYPV2.jpg
ซึ่งไม่ทราบจริงๆว่าใคร

555 ขอบคุณนะคะ เข้าเค้าอยู่ๆ แต่เราว่าหน้าเด็กไปนิสสสนุง เพราะจอมทัพในเรื่องอายุตั้ง35แหน่ะ
ถือได้ว่าเป็นมาเฟียโคแก่กินหญ้าอ่อน
ตอนนี้มีอิมเมจในหัวแล้วค่ะ เจอแล้ว ค่อนข้างใช่ ถึงจะไม่100%ก็ตามเถอะ เพราะ100% คือป๋าอาซามิเนาะ แต่จะไปแย่งอากิฮิโตะมา สาววายก็ทำใจไม่ได้จริงๆ ฮ่าๆๆๆๆ

ยังไงก็ขอบคุณมากนะคะ ฝากติดตามต่อด้วย เย่
เข้าไปทักทายกันได้ที่นี่เลยค่ะ FAN-PAGE

ออฟไลน์ kyliewonderland

  • เป็ดนักขาย
  • ลูกเป็ดวิ่งซุกซน
  • *
  • กระทู้: 165
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 412

ถูกใจให้เป็ด 0
อื้อหื้อออออ มันต้องอย่างนี้เซ้!!!! *ตบเข่าดังฉาด*
มิ มิถุนา..ชื่อเล่นน่ารักไปไหน เป็นนายแบบดูท่าจะแรงแต่กลับน่าสงสารซะอย่างนั้น ครั้งแรกก็โดนคุณจอมทัพบังคับทำเฟราติโอเลยนะ แอร้ยยยยยยยยยยยย :z1:
ชอบอันเดรเหมือนกันค่ะ อิมเมจมิเป็นอันเดรดูจะมั่นเกินไป แต่ในใจก็ยังคิดว่าอิมเมจอันเดรเหมาะสุดแล้ว คนอะไร สวยละเอียดทุกมุม สวยซะชะนีอาย :hao5:
ส่วนคุณจอมทัพ..อ่านแล้วนึกเป็นท่านอาซามิลอยเด่นมาเลย :-[ พิศาลขนาดนี้..*หายใจแรง* แต่ถ้าเป็นคนจริงๆก็นึกถึงท็อป เพราะตาดุกับลุคร้ายๆของตานี่แหละ อีกคนก็....เจมส์ มาร์มั้งคะ? นึกไม่ออกแล้ว เป็นลูกครึ่งด้วยน้าา
ติดตามต่อค่ะ ชอบที่เปิดมาก็จับ.....นี่ละ คึคึคึคึ :hao7:

อิมเมจมิไม่ใช่อังเดรนะคะ อังเดรเราแค่ยกตัวอย่างมาเป็นนายแบบAndogyny ให้คนอ่านเข้าใจเฉยๆ อิมเมจมิถุนาจริงๆอยู่ที่กระทู้25นะคะ แต่ถ้าจะจิ้นเป็นอังเดรก็ไม่ขัดข้องเลยจ้า ตามสบายเลยยยยย

จริงๆแล้วตอนแรกชื่อเล่นของมิถุนาก็คิดนาน นานมากว่าแบบ จะเอาชื่อ "มิ" จริงๆเหรอ ถามตัวเองนานมากว่าแบบ มิจริงๆใช่ไหม 555 แต่ก็เป็นมิจนได้ มิถุนาในเรื่องจะเป็นคาแรคเตอร์ของคนที่อ่อนนอกแข็งใน คือภายนอกแม้จะดูน่าทะนุถนอม แต่จริงๆแล้วเขาเป็นคนที่เข้มแข็งมากคนหนึ่ง ที่ไม่พูดเยอะเพราะเป็นคนที่จะพูดในเรื่องที่จำเป็นเท่านั้น ประมาณนี้ อ่านตอนต่อไปน่าจะได้รู้จักหนูมิมากขึ้น

ส่วนอิมเมจจอมทัพ เราได้แล้วค่าาาา เขาคืออาซามิในรูปแบบมนุษย์จริงๆ 555 ท็อปบิ๊กแบงมันใช่มากแต่หน้าเด็กไปอ่าาา จอมทัพสามสิบห้าแล้ว ท็อปดูเหมาะเป็นเพลย์บอยร้ายๆมากกว่าด้วย เพราะหน้ายังไม่ค่อยมีริ้วรองประวัติศาสตร์ กรั่กๆ ยังไงก็รอดูอิมเมจจอมทัพในตอนต่อไปนะคะ ขอบคุณมากค่ะที่ติดตาม เย้ๆๆๆ
เข้าไปทักทายกันได้ที่นี่เลยค่ะ FAN-PAGE

ออฟไลน์ fay 13

  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 3020
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 174

ถูกใจให้เป็ด 0
 :mew1: :mew1: :mew1:

ออฟไลน์ kyliewonderland

  • เป็ดนักขาย
  • ลูกเป็ดวิ่งซุกซน
  • *
  • กระทู้: 165
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 412

ถูกใจให้เป็ด +115


ตอนที่2 : มิถุนา





มิถุนา ถือกำเนิดขึ้นมาท่ามกลางแสงแดดและหยาดฝน ในตอนเย็นวันแรกของเดือนหก ปลายร้อนต้นฝน ในบ้านสวนแสนรักที่เมืองเหนือ มิถุนาตัวเล็กตั้งแต่เกิด ยิ้มง่าย และไม่งอแง พอโตขึ้นมาหน่อยด้วยการเลี้ยงดูของยาย มิถุนาจึงเป็นหลานชายที่ละม้ายคล้ายหลานสาว ไม่เพียงแต่ใบหน้าที่สวยหวานเหมือนถอดพิมพ์มาจากแม่ แต่นิสัย กิริยา มารยาทที่ได้จากคุณยาย ก็ทำให้มิถุนาผิดแผกจากเด็กผู้ชายทั่วๆไป มิถุนาไม่ชอบเล่นรถของเล่น ไม่ชอบเล่นฟุตบอล ไม่ชอบเล่นอะไรที่เด็กผู้ชายเขาเล่นกัน กลับกัน มิถุนาชอบที่จะนั่งจัดดอกไม้ ทำอาหาร อบขนมกับคุณยาย แม้ว่าช่องว่างระหว่างเพศจะมีมาก แต่ไม่มีใครในบ้านเคยตำหนิที่เขาเกิดมาเป็นแบบนี้ แม้ว่าจะมีบ้างที่ต้องเจ็บปวดจากการถูกมองอย่างตัวประหลาด แต่สุดท้ายมิถุนาก็เลือกที่จะเข้มแข็งและเป็นตัวของตัวเอง
 
แม่ตั้งชื่อให้กับเด็กชายตัวน้อยว่ามิถุนา แม้ว่าชื่อนั้นอาจจะแปลกประหลาด แต่คุณแม่ซึ่งเป็นนักเขียนมีเหตุผลให้มันเสมอ แม่อยากให้เขาอบอุ่นเหมือนไอแดดในเดือนหก ในขณะเดียวกันก็สดชื่นเหมือนไอฝนแรกของปีที่เริ่มโปรยปรายในเดือนนี้ มิถุนามีทั้งสองสิ่งนั้น มิถุนาในยามปกติช่างสดใส อ่อนหวาน และอ่อนโยน แต่ในวันที่พ่อจากเขาไป เขาสามารถอยู่เคียงข้างแม่และยายได้อย่างเข้มแข็ง

ปัจจุบันมิถุนาอายุยี่สิบสองปี จบการศึกษาจากคณะมนุษยศาสตร์ หลังจากถูกชักชวนเข้าวงการเมื่อสองปีก่อน ปัจจุบันจึงมีงานนายแบบเป็นอาชีพเลี้ยงปากเลี้ยงท้อง เขาภูมิใจในตัวเองว่าอย่างน้อยตอนนี้เขาก็ยืนหยัดได้ด้วยตนเอง การจากไปของพ่อสอนให้เขาเรียนรู้ที่จะสู้และเข้มแข็งเพื่อตนเอง และเพื่อครอบครัว

มิถุนาเข้มแข็งมาโดยตลอดหลังจากนั้น...

แต่ตอนนี้มิถุนาชักไม่มั่นใจเสียแล้วว่าเขายังเข้มแข็งได้อยู่หรือไม่ และที่ผ่านมาเขาทำทุกอย่างไปเพื่ออะไร เพื่อรอให้ใครอีกคนมาทำลายเหมือนอย่างเมื่อคืนงั้นหรือ? ภาพความทรงจำแสนชั่วร้านลอยวูบกลับเข้ามาเป็นฉากๆ ฝันร้าย...ฝันร้าย มิถุนาพลิกตัวกระสับกระส่ายอยู่บนเตียงกว้างก่อนที่จะสะดุ้งตื่นขึ้นมาด้วยสภาพเหงื่อโทรมกาย

“แฮ่ก...แฮ่ก...”

เสียงหอบหายใจถี่ๆดังขึ้นในห้องกว้าง มิถุนาลืมตาโพลงขึ้นในความมืด เขานอนหงายลืมตามองเพดานที่ไม่คุ้นเคยคล้ายไม่ได้สติ ร่างกายเปลือยเปล่าซุกอยู่ใต้ผ้าห่ม มิถุนาเม้มปากแน่นเมื่อเหตุการณ์เมื่อคืนลอยแวบเข้ามาในสมองตอกย้ำถึงเรื่องราวอันแสนเจ็บปวด ไม่ใช่แค่หัวใจที่ถูกย่ำยีเท่านั้น ร่างกายแสนบอบบางที่แม้เพียงแค่ขยับเล็กน้อย ก็ปวดร้าวไปทั้งกาย

“โอ้ย...”

กว่าจะลุกขึ้นนั่งได้ก็แทบเสียน้ำตา มิถุนาแทบนึกไม่ออกเลยว่าเขาจะขยับตัวเดินเหินยังไง สิ่งแรกที่นึกถึงคืองาน เขาลางานไม่ได้ รู้อยู่แก่ใจ ถ้าเขาลางาน มันจะกระทบกับคนมากมาย ตอนนี้หัวสมองไร้ซึ่งทางออก มิถุนาหลั่งน้ำตาอย่างชอกช้ำ เขาไม่รู้เวลาด้วยซ้ำ แม้ด้านนอกจะสว่างแล้ว แต่ผ้าม่านทึบที่ปิดอยู่ก็ทำให้เขามองไม่เห็นเดือนเห็นตะวัน...

มิถุนาพยายามเอื้อมหยิบโทรศัพท์ที่อยู่ในกระเป๋ากางเกง แต่ยิ่งพยายามเท่าไหร่ก็ยิ่งไม่ได้ผล กายร้าวระบมจนแทบทนไม่ไหว สุดท้ายแล้วมิถุนาก็ต้องยอมรับว่าเขาไม่ได้เก่งอะไร เขามันก็แค่คนไม่เอาไหนเหมือนเดิม ความคับข้องใจที่เกิดขึ้นเป็นเหมือนหลุมดำเล็กๆที่ค่อยๆกัดกินหัวใจดวงน้อย มิถุนาปล่อยให้น้ำตาไหลออกมาช้าๆ เจ็บตาไปหมด เมื่อคืนก็ร้องจนไม่รู้จะร้องยังไงแล้ว...เช้านี้ตื่นมาก็ร้องไห้อีก ไม่รู้จริงๆว่าจะต้องใช้ชีวิตกับหยาดน้ำตาไปอีกนานแค่ไหน

ก๊อก ก๊อก ก๊อก
 
เสียงเคาะประตูที่ดังขึ้นทำให้มิถุนาต้องรีบปาดน้ำตา ทั้งๆที่รู้ว่าคงไม่ใช่มาเฟียใจร้ายคนนั้นแต่มิถุนาก็ไม่ใคร่อยากให้ใครมาเห็นเขาในสภาพน่าสมเพชเช่นนี้ สูดลมหายใจเฮือกใหญ่เพื่อปรับสติ ก่อนเอ่ยเสียงสั่นเครือไปให้คนด้านนอกได้ยิน

“ครับ"

ประตูที่เปิดออกทำให้หัวใจมิถุนาเต้นรัว แต่มันก็ค่อยๆสงบลงเมื่อคนที่เดินเข้ามาไม่ใช่จอมทัพ มิถุนาคุ้นหน้าคนตรงหน้านิดหน่อยก่อนนึกได้ว่าเขาคือเจย์ คนที่พามิถุนามาที่นี่...มิถุนาอดคิดไม่ได้ว่าเจย์คงมีความสำคัญกับจอมทัพไม่ใช่น้อย ดูจากท่าทางแล้วท่าทางจะไม่ใช่ลูกกระจ๊อกปลายแถว

“ตื่นแล้วเหรอครับ...หิวไหมครับ?”
“ผมอยากกลับบ้าน" แม้ว่าเจย์จะเป็นมิตรแค่ไหน แต่มิถุนาก็ไม่นึกอยากอาหารเลยสักนิด กลับกัน หัวใจดวงน้อยยังกังขาถึงความเป็นปรปักษ์ของเจย์ ลูกน้องของจอมทัพ ก็คงร้ายไม่แพ้เจ้านายสินะ...
“เดี๋ยวผมไปส่งครับ...ผู้จัดการคุณลางานให้เรียบร้อยแล้วสำหรับวันนี้"
“พี่นัชชาลางานให้ผม?”
“ครับ นายท่านสั่งให้คุณหยุด" มิถุนารู้สึกได้ถึงความโกรธที่พุ่งปรี้ดขึ้นมา จอมทัพเป็นใครกัน   ถึงเขาจะมีสิทธิ์ในตัวมิถุนา แต่เขาไม่มีสิทธิ์ที่จะมายุ่งกับชีวิตของเขาแบบนี้!
“เขาจะมาสั่งให้ผมหยุดได้ยังไง นั่นมันงานของผมนะ!”
“ไม่ต้องห่วงนะครับ ค่าตัวคุณและค่าเสียหายอันเกิดจากการเลื่อนตารางงาน นายท่านจะชดใช้ให้ทั้งหมด"
“ผมไม่ได้ต้องการเงิน!!!” เสียงหวานหวีดลั่น แต่เจย์ก็คงความสุขุม เขาไม่ได้สะดุ้งหรือโต้ตอบอะไรออกไป "ผมแค่ต้องการชีวิตผมคืน เข้าใจไหม เจ้านายคุณซื้อผมด้วยเงินไม่ได้ ไม่มีวัน!”

มิถุนาหอบจนตัวโยน เขาเจ็บใจมากเสียจนต้องระบายมันออกมาเป็นน้ำตา...ร้องไห้อีกแล้ว อ่อนแอเหลือเกิน มือเล็กๆกำหมัดแน่น ร่างที่เล็กอยู่แล้วยิ่งเล็กลงไปอีกเมื่อสะอื้นจนตัวสั่น มิถุนาโอบกอดตัวเองไว้อย่างเคว้งคว้าง แม้จะรู้ว่าเจย์ไม่ผิด แต่เขาก็ยังทำใจไม่ได้อยู่ดี

“คุณอยากจะอาบน้ำไหมครับ เรียบร้อยแล้วผมจะไปส่งคุณที่คอนโด"
“...โทรศัพท์ หยิบโทรศัพท์ให้หน่อย" มิถุนาเอ่ยขอด้วยน้ำเสียงอ่อนระโหย เจย์ไม่ได้ว่าอะไร ด้วยนิสัยเขา เจย์ไม่เคยพูดอะไรเกินความจำเป็นอยู่แล้ว เขาควานหาโทรศัพท์บนพื้นห้องจนเจอ แล้วยื่นให้มิถุนา

แบตเตอรี่เหลือไม่ถึงสิบเปอร์เซ็นต์กับหลายสิบมิสคอลล์จากเฌอปราง ตะวัน รวมทั้งคุณแทนไท มิถุนานึกโกรธที่ตัวเองเอาแต่อ่อนแอจนลืมนึกถึงคนที่คอยห่วงใย ไม่รู้ป่านนี้เฌอปรางจะคลั่งไปแล้วหรือยังที่เขาไม่กลับคอนโด...ห้องของเฌอปรางอยู่ข้างๆห้องของเขา เขาหายไปยังไงเฌอปรางก็ต้องรู้ มือบางกดปิดหน้าจอโทรศัพท์ลง แล้วบอกเจย์ด้วยน้ำเสียงแหบแห้งว่าเขาต้องการแต่งตัวและรีบกลับคอนโดอย่างเร็วที่สุด เจย์รับคำและเดินออกไปอย่างรู้หน้าที่ เหลือเพียงมิถุนาในห้องกว้างคนเดียวเท่านั้น

กายบางสะกดกลั้นความเจ็บปวดจากบาดแผล เขาค่อยๆลุกจากเตียงอย่าระมัดระวัง แผลต่างๆบนร่างกายเริ่มระบบและช้ำ ยิ่งช่องทางด้านหลังนั้น มิถุนาแทบไม่อยากนึกถึงมัน เขาใช้เวลาจัดการกับตัวเองนานกว่าปกติ จากนั้นก็ค่อยๆเดินออกจากห้อง เจย์รออยู่แล้วพร้อมด้วยลูกน้องเกือบสิบและเมดสาวสองคนที่คงเตรียมมาเพื่อดูแลเขา แต่มิถุนาไม่อยากอยู่ที่นี่อีกแล้ว มันเลวร้ายเกินไป เขาอยากออกไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้








มิถุนาคงไม่รู้หรอกว่าดวงตาที่เคยสุกใสราวกับนัยน์ตากวางของตนตอนนี้นั้นหม่นแสงมากแค่ไหน ตลอดเส้นทางกลับ ริมฝีปากบางไม่ปริปากส่งเสียงอะไรออกมาสักคำ กายขาวนั่งนิ่งราวกับตุ๊กตา จนกระทั่งโรสลอยซ์คันหรูคันเดิมจอดเทียบลงหน้าคอนโด มิถุนาไม่จำเป็นต้องรอให้ใครมาเปิดประตูให้ เขาผลักประตูออกและก้าวลงไปโดยไม่เหลียวมองกลับมา กล้ำกลืนทนความเจ็บปวดเอาไว้ ราวกับอยากโยนเรื่องเลวร้ายทุกอย่างกลับเข้าไปในนั้น...

ภาพเงาสะท้อนจากประตูกระจกทำให้มิถุนาเห็นว่าเจย์ยังคงยืนส่งเขาจนกระทั่งเขาเดินเข้าไปในล็อบบี้คอนโด ตอนนี้เป็นเวลาเที่ยงกว่าแล้ว โทรศัพท์มือถือที่สั่นครืดคราดในกระเป๋ากางเกงทำให้มิถุนาชะงัก แบตเตอรี่ที่เหลือไม่กี่เปอร์เซ็นต์นั้นทำให้หน้าจอยังคงสว่างวาบ ปรากฏชื่อของใครบางคน

เฌอปราง

มิถุนาเงยหน้าขึ้น ก่อนเห็นว่าใครบางคนผุดลุกจากเก้าอี้ตรงล็อบบี้อย่างรวดเร็ว ม่านน้ำตาบดบังทุกอย่างจนพร่ามัว เขาเห็นเฌอปรางวิ่งมาหาเขาด้วยท่าทางร้อนรน เท่านั้นความเข้มแข็งที่มีก็หมดลง มิถุนาโผเข้ากอดเพื่อนรักแน่น ท่อนแขนเรียวเล็กของเฌอปรางปลอบประโลมใจดวงน้อยโดยที่เจ้าตัวคงไม่รู้ตัว

“มิไปไหนมา ทำไมไม่รับโทรศัพท์ ฉันเป็นห่วงแทบแย่ พี่นัชชาบอกไม่รู้ๆ ฉันตกใจแทบบ้า! ตะวันกับคุณท็อปก็เพิ่งกลับไป วันหลังจะหายไปไหนหรือไม่กลับห้องต้องบอกก่อนนะ ทำไมทำแบบนี้...มิ...”

คำถามเจือความห่วงใยที่สาดโครมๆเข้ามาทำให้มิถุนาน้ำตาไหลพรากอยู่บนไหล่บางของเพื่อน เฌอปรางกอดเขาไว้แน่น เธอคงเสียขวัญมาก

“มิ...มิร้องไห้ทำไม"

แผ่นหลังที่สั่นเครือของเพื่อนรักทำให้เฌอปรางใจเสีย มิถุนาไม่ตอบอะไร เขาพยายามกลั้นสะอื้นสุดความสามารถเพราะไม่อยากให้เฌอปรางต้องลำบากใจไปมากกว่านี้

“ขอ...ฮึก ขอโทษนะ ขอโทษ...”

ทั้งๆที่มิถุนาไม่ใช่คนผิดแท้ ไม่ใช่เลยสักนิด...แล้วเขาจะขอโทษไปเพื่ออะไรกัน...







“ใช่ มีไข้ หลับไปแล้ว"
“ฉันให้กินยาไป ดูเหมือนมิจะยังไม่ได้ทานอะไร...”
“เอาแต่ร้องไห้ ไม่ยอมพูดอะไรเลย"
“นายรีบมานะตะวัน โอเค...”


เสียงกระซิบกระซาบจากมุมห้องไม่ได้รบกวนคนที่นอนหลับนิ่งอยู่บนเตียงแม้แต่น้อย ด้วยฤทธิ์ยา มิถุนาหลับสนิทไปพร้อมกับหัวใจที่แสนร้าวราน พยายามจะล้างยังไงก็ล้างไม่ออก ทั้งรอยจูบ สัมผัส ทั้งๆที่พาตัวเองเข้าไปอยู่ใต้สายน้ำเป็นชั่วโมงๆ ทั้งๆที่เจ็บไปแทบทุกส่วนของร่างกาย ทั้งๆที่พยายามเอาของๆอีกคนออกจากร่างจนแทบไม่เหลือ แต่มิถุนาก็รู้ดีว่าลบไม่ออก ยังไงก็ไม่มีวันลบออกไปได้

เป็นเฌอปรางอีกครั้งที่ผวาเข้ากอดเขาใต้สายน้ำ ทั้งกอด ทั้งรั้ง เพื่อพาเขาออกมาจากห้องน้ำ เช็ดตัว เช็ดผม และห่มผ้าให้ มิถุนานึกโกรธตัวเองอีกครั้งที่อ่อนแอ อ่อนแอจนทำให้เฌอปรางต้องเจ็บปวดไปด้วย ทั้งๆที่มิถุนาควรเป็นคนเดียวที่ร้องไห้แท้ๆ แต่ทำไมกัน...ทำไมเฌอปรางถึงต้องเสียน้ำตาให้กับคนไร้ค่าอย่างเขา








อาคารสำนักงานใหญ่ใจกลางเมืองสูงระฟ้าคือหนึ่งในอสังหาริมทรัพย์ของตระกูลหวัง เสียงฝีเท้านับสิบดังขึ้นตั้งแต่หน้าประตูยาวไปจนถึงทางเดินเชื่อมไปยังลิฟท์ของผู้บริหาร มาเฟียหนุ่มในชุดสูทสีดำสนิทเดินนำทัพลูกน้องกว่าสิบชีวิตไปยังห้องโดยสาร เป็นภาพที่ถ้าหากไม่เห็นด้วยตาตนเองคงคิดว่ามีอยู่แค่เพียงในภาพยนตร์เจ้าพ่อเท่านั้น ใบหน้าคมนิ่งสนิทเหมือนทุกวัน เขาคือผู้บริหารหนุ่มผู้เย็นชาและเด็ดขาด จอมทัพไม่เคยสนใจสิ่งที่อยู่นอกสายตา ดวงตาคมดั่งเหยี่ยวมักจะมองเพียงแค่สิ่งที่เขาพึงใจเท่านั้น แต่นั่นคือเสน่ห์ของเขา ลุ่มลึกและน่าค้นหา

วันนี้จอมทัพมีประชุมบอร์ดบริหารตอนบ่าย ส่วนตอนเช้าที่ผ่านมาเขามีนัดคุยกับนักการเมืองใหญ่ถึงบ่อนชายแดนที่ทางนั้นสนใจจะร่วมธุรกิจ ท่าทางกระหายนั้นน่าขยะแขยงในความรู้สึก ถึงจอมทัพจะไม่ใช่นักธุรกิจมือสะอาด แต่เขาไม่เคยบอกว่าตัวเองสุจริตและใช้อำนาจในทางที่ไม่ชอบ จอมทัพคือจอมทัพ หากจะเลวเขาไม่เคยประกาศตนว่าเป็นคนดี ราชันย์หนุ่มผู้เย่อหยิ่งและทะนงตน เขาเป็นเช่นนั้นมาเสมอ

จริงๆแล้วนัดตอนเช้าทำให้เขาไม่สบอารมณ์เท่าไหร่นัก การตื่นมาโดยมีร่างขาวๆในอ้อมกอดนั้นเป็นเรื่องที่เขาค่อนข้างจะพึงพอใจ สิ้นฤทธิ์...คำๆนี้คงใช้กับมิถุนาผู้หยิ่งในศักดิ์ศรีได้ น่าสะใจกว่าตรงที่เขาทำลายมันลงอย่างย่อยยับ ร่างแบบบางที่สั่นเทา ใบหน้าหวานที่เปรอะเปื้อนน้ำตา ท่าทีขัดขืนที่เขานึกขัดใจ แต่พอนึกถึงเมื่อไหร่ ก็รู้สึกลำพองใจอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน การที่ต้องละจากร่างนั้นแต่เช้านั้นเป็นเรื่องที่ทำให้เขาหงุดหงิดใจนิดหน่อย แต่ก็ช่างเถอะ เขายังมีเวลากับของเล่นชิ้นนี้อีกเยอะ

เป็นเรื่องยากที่ราชันย์หนุ่มจะนึกถูกใจใครสักคน ตั้งแต่เกิดมาเขาไม่เคยรู้จักคำว่าความรัก แต่ถึงรู้ นั่นก็แค่ เคย และมันก็ผ่านมานานมากแล้ว ชีวิตที่มีแต่กระบอกปืน คาวเลือด รวมทั้งชีวิตที่แขวนอยู่บนเส้นด้ายตลอดเวลาสอนให้จอมทัพเป็นคนด้านชา ความเสี่ยงบอกไม่ให้เขาถอดหัวใจวางไว้ให้ใคร เพราะนั่นหมายถึงความตายที่แสนเจ็บปวดและทรมาน อำนาจและความโหดร้ายหลอมให้จอมทัพกลายเป็นมาเฟียไร้หัวใจ เพื่อความอยู่รอด เพื่อศักดิ์ศรี เพื่อเกียรติยศของวงศ์ตระกูลที่ปู่และบิดาสั่งสมมาหลายทศวรรษ แม้จะต้องแลกด้วยชีวิต นั่นคือสิ่งเดียวที่จอมทัพต้องปกป้อง 

“เจย์จะกลับมาเมื่อไหร่?”


คำถามจากปากของผู้เป็นนายทำให้วิคเตอร์ที่กำลังเตรียมเอกสารสำหรับการประชุมชะงัก ภายในห้องทำงานส่วนตัวของจอมทัพบนชั้นสูงสุด เป็นครั้งแรกของวันที่จอมทัพปริปากพูดในเรื่องที่ไม่ข้องเกี่ยวกับเรื่องงานเท่าไหร่นัก

“อีกประมาณครึ่งชั่วโมงครับ เจย์ฝากผมดูแลเรื่องเอกสารหมดแล้ว" ช่างน่าแปลกใจที่วิคเตอร์ผู้ถนัดแต่เรื่องการใช้กำลัง ต้องมารับหน้าที่เป็นเลขาเข้าประชุมแทนคู่หูอย่างเจย์ซึ่งฉลาดในการใช้สมอง จริงๆเขาและเจย์ก็แหม่งๆตั้งแต่เช้าแล้วที่มาเฟียหนุ่มสั่งให้เจย์จัดการดูแลมิถุนาแทนเขา แถมยังเรียกเมดจากเซฟเฮ้าส์มาที่โรงแรม ทั้งๆที่ปกติแค่ให้คนขับรถไปส่งคู่นอนของนายท่านก็เพียงพอแล้ว

วิคเตอร์อดคิดไม่ได้ว่าอาจจะเป็นเพราะเขาซึ่งไม่รู้จักความอ่อนโยนและแสนเย็นชานั้นน่ากลัวเกินไปสำหรับคุณมิถุนา และเจย์คงรู้จักรับมือได้มากกว่า นั่นคือเหตุผลที่จอมทัพสั่งให้มือขวาอยู่ดูแลความเรียบร้อยที่โรงแรมจนจบ หรืออีกนัยหนึ่ง นายท่านแค่ต้องการให้มั่นใจว่า เด็กของนายท่าน จะถูกส่งตัวกลับอย่างเรียบร้อย


“ตอนนี้อยู่ไหนแล้ว"
“เมื่อครู่รายงานว่ากำลังออกจากคอนโดคุณมิถุนา รถค่อนข้างติดครับ"
“อืม"

จอมทัพนั่งนิ่ง ดวงตาคมจดจ่อกับนิตยสารด้านการลงทุนในมือ เสียงรินกาแฟดังขึ้นจากมุมห้อง วิคเตอร์ค่อนข้างมั่นใจเหลือเกินว่าตัวเองไม่ถนัดงานประเภทนี้ ตอนนี้เขาต้องการเจย์เสียจริง

โทรศัพท์มือถือราคาแพงที่สั่นครืดคราดอยู่บนโต๊ะทำงานของเจ้านายทำให้เขาต้องละสายตาไปมอง เช่นเดียวกับเจ้าของมัน เพียงแค่จอมทัพปรายตามอง วิคเตอร์ก็รับทราบแล้วว่านายท่านไม่ต้องการสนทนากับปลายสาย โดยปกติแล้วเจย์จะเป็นคนดูแลโทรศัพท์เครื่องนี้ แต่เมื่อวันนี้ต้องแยกกัน จอมทัพจึงต้องพกมันติดตัวอย่างเสียมิได้

หน้าจอปรากฏชื่อของนางแบบสาวที่ดังที่สุดของยุค เมนี่ หรือ เมริสสา ทั้งๆที่จอมทัพรู้ดีว่าหล่อนใช้ร่างกายไต่เต้ามาจนอยู่แถวหน้าของวงการ แต่การควงกันออกงานเพื่อผลประโยชน์นั้นก็ไม่ใช่เรื่องเสียหายอะไร หล่อนเป็นเซเลปคนดัง และจอมทัพก็คือไฮโซหนุ่มรูปงาม หล่อนหวังผลประโยชน์มากมายจากจอมทัพ ส่วนเขาก็เลือกหล่อนมาเสริมภาพลักษณ์และมันก็แค่ฆ่าเวลา ไม่มีวันที่เขาจะคิดจริงจังกับหล่อน เมริสสามีดีเพียงแค่หน้าตา รูปร่างอันเย้ายวนใจ และลีลาร้อนแรงบนเตียงเท่านั้น

“บอกไปว่าฉันไม่ว่าง ไม่ต้องโทรมาอีก"

แค่ประโยคสั้นๆ แต่นั่นหมายความว่าจอมทัพตัดขาดหล่อนอย่างไม่ไยดีแล้ว

วิคเตอร์รับคำ ระหว่างนั้นก็พยายามสรรหาประโยคที่จะทำให้นางแบบสาววีนแตกใส่เขาให้น้อยที่สุด ถ้าเจย์อยู่ด้วย การรับมือกับเรื่องแค่นี้คงเป็นเรื่องง่ายเท่าขี้เล็บ




เข้าไปทักทายกันได้ที่นี่เลยค่ะ FAN-PAGE

ออฟไลน์ kyliewonderland

  • เป็ดนักขาย
  • ลูกเป็ดวิ่งซุกซน
  • *
  • กระทู้: 165
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 412

ถูกใจให้เป็ด +80

มิถุนาตื่นขึ้นมาด้วยอาการปวดเมื่อยตามเนื้อตัว พิษไข้เล่นงานจนเนื้อนวลแดงก่ำ เพดานห้องที่คุ้นเคยเป็นสิ่งเดียวที่ยืนยันว่าเขาปลอดภัยและช่วยต่อลมหายใจให้กับความหวังอันลมๆแล้งๆ ความเย็นบนหน้าผากทำให้อาการปวดหัวทุเลาลง การตื่นมาไม่เจอใครนั้นทำให้เขารู้สึกเคว้งคว้างเล็กน้อย แต่ก็ไม่เป็นไร...

ไม่รู้ว่าเฌอปรางไปไหน แต่ตอนนี้เขาหิวจนแสบท้องไปหมด ยาที่กินเข้าไปก่อนนอนกำลังกัดกระเพาะ มิถุนาพยายามยันตัวลุกขึ้น พอดีกับที่ประตูห้องน้ำเปิดออก พร้อมกับร่างเล็กของคนที่คุ้นเคยก้าวออกมา

เสียงกะละมังใบเล็กที่หล่นลงบนพื้นปาร์เกต์และเสียงน้ำที่กระฉอกหกเลอะพื้นไปหมดเรียกสติให้มิถุนากลับมาสนใจ ผู้จัดการส่วนตัวของเขายืนนิ่งราวกับถูกสาป มิถุนานิ่งอึ้ง เขาพูดไม่ออก ไม่รู้จะพูดอะไร เริ่มต้นตอนไหนมันถึงจะเหมาะสมกับสถานการณ์ตอนนี้ พี่นัชชาที่เขาเคารพมาตลอดหักหลังเขา...ความเชื่อใจหมดสิ้นไปพร้อมกับคำโกหกหลอกลวงที่ล่อมิถุนาให้ตกนรกทั้งเป็น

“ม...มิ...”
“......”
“มิ พี่ขอโทษ ฮึก...พี่ขอโทษ" เสียงหวานละลักละล่ำบอกปนสะอื้น ใบหน้าเปรอะเปื้อนคราบน้ำตาไปหมด มิถุนาได้แต่นิ่งค้างราวกับแช่แข็ง เขารู้...คิดว่ารู้ดี...ว่าพี่นัชชาไม่ได้อยากทำแบบนั้น แต่เป็นใครก็ปฏิเสธไม่ได้ ใช่ ก็เหมือนกับมิถุนาปฏิเสธอะไรไม่ได้อีกเลยหลังจากที่ถูกกระบอกปืนจ่อหัวอย่างเลือดเย็น
“......”
“พี่ก็รู้ว่าทางเอเจนซี่ส่งเด็กไปให้คนใหญ่คนโตหลายครั้งแล้ว แต่...ฮึก...แต่พี่ไม่คิดว่า...วันหนึ่งพี่ต้องทำ แล้วคนที่พี่ต้องหักหลังคือมิที่พี่รักมากๆ ฮึก...แต่พี่ไม่มีทางเลือก ฝ่ายนั้นคือคุณจอมทัพ ฮึก...พี่ไม่รู้จะทำยังไง...พี่กลัว"

มิถุนามองพี่ผู้จัดการร่างเล็กที่ยืนสะอึกสะอื้นตรงหน้าด้วยหัวใจที่อ่อนยวบ ไม่มีแววโกหกอยู่ในนั้น มิถุนาเชื่อจริงๆว่าพี่นัชชาไม่ได้อยากทำ ตลอดมาพี่นัชชาคอยระวังให้เขา แต่คราวนี้คือของจริง จอมทัพคือสิ่งเลวร้ายที่มิถุนาต้องเผชิญ

“พี่นัชชาไม่ต้องร้องไห้นะฮะ...มิเข้าใจ ไม่ใช่ความผิดของพี่ มิ...มิไม่เป็นไร”

คำว่าไม่เป็นไรเอ่ยขึ้นอย่างยากเย็นนัก แต่มิถุนาก็เลือกที่จะฝืนพูดมันออกไป พี่นัชชาเดินเข้ามากอดเขาเอาไว้แน่น มีคนร้องไห้เพราะเขาอีกแล้ว มิถุนาไม่รู้จริงๆ...ไม่รู้เลยสักนิดว่าจะทำยังไงต่อไป ชีวิตข้างหน้าจะทำอย่างไรให้กลับมาเป็นเหมือนเดิม










มันคือความจริงที่ว่าไม่มีอะไรในโลกที่ได้มาโดยไม่ต้องแลกเปลี่ยน และแน่นอนว่าการแปลกเปลี่ยนบางอย่างก็ช่างคุ้มเสียยิ่งกว่าคุ้ม มิถุนาไม่เคยคิดเช่นนั้นเลยสักครั้งจนกระทั่งวันนี้ งานที่หลั่งไหลเข้ามามากมายจนแทบไม่มีเวลาพักผ่อน ปกนิตยสารหัวนอกที่คนในวงการทุกคนใฝ่ฝันจะได้เป็นแบบ พรีเซนเตอร์ของแบรนด์ชั้นนำ งานเดินแบบที่แย่งจองคิวมิถุนาจนผิดวิสัย รวมทั้งงานถ่ายเอ็มวีที่เขาไม่เคยคิดจะลอง นึกสมเพชตัวเองเหลือเกิน...แค่แลกร่างกายเพียงครั้งเดียว สิ่งตอบแทนมากมายขนาดนี้ มิถุนาไม่เคยรู้สึกดีใจเลยสักครั้ง กลับกัน เขาเกลียดตัวเองเหลือเกิน เกลียดที่ตัวเองทำอะไรไม่ได้ เกลียดที่ตัวเองต้องยอม เอาตัวเข้าแลกกับเงินทองและชื่อเสียงที่ได้มาด้วยวิธีสกปรก

เขาไม่เคยปริปากบอกเรื่องคืนนั้น อยากให้จบ...ให้มันเป็นความลับตายไปพร้อมกับเขา เฌอปรางกับตะวันถามจนเลิกถาม เพราะคงรู้ว่ามิถุนาไม่มีวันพูดออกมา เขาไม่อยากตอกย้ำความเจ็บปวดในค่ำคืนนั้น ไม่อยากรื้อฟื้น ไม่อยากให้ใครถาม อยากให้มันจมดิ่งหายไป หายไปเหมือนไม่เคยเกิดขึ้น


“.........มิ"


“มิ...มิ! มิถุนา"
“ห...หืม?”
“เหม่ออีกแล้วนะ เป็นอะไรหรือเปล่า...” เฌอปรางเอ่ยถามอย่างเป็นห่วง เธอมองหน้าเพื่อนรักอย่างไม่สบายใจ มิถุนายังสวยเหมือนเดิม แต่ที่ไม่เหมือนเดิมคือดวงตาที่เหมือนไร้แววและไม่ร่าเริงเลยสักนิด ทั้งตะวันและเธอต่างพยายามชวนมิถุนาไปทำสิ่งต่างๆมากมายตลอดสัปดาห์ที่ผ่านมาไม่ให้มีช่วงเวลาว่าง แต่ก็ไม่ช่วยสักนิด

เฌอปรางและตะวันไม่ได้โง่ พวกเขาพอรู้ว่ามันเกิดอะไรไม่ดีขึ้น เพียงแค่ไม่รู้รายละเอียด และไม่กล้าถามมิถุนาออกไป

“ปละ...เปล่า ขอโทษที เมื่อคืนนอนน้อยน่ะ"
“งานชุกก็อย่างงี้แหละมิ ทานอาหารเสริมบ้าง คุณท็อปหิ้วมาฝากเป็นตะกร้า ได้ทานบ้างไหม?” ก็ตะวันตัวดีนั่นแหละ ที่โทรไปจิกสั่งให้แทนไทซื้อของบำรุงมิถุนาที่ซีดลงทุกวันจนเหมือนจะมองทะลุได้อยู่แล้ว
มิถุนายิ้มเจื่อนๆ เป็นคำตอบว่าไม่
“เฮ้อ...ดูแลตัวเองบ้างสิ"

ตลอดสัปดาห์ เฌอปรางผลัดเปลี่ยนมานอนค้างเป็นเพื่อนมิถุนากับตะวัน แต่ก่อนตะวันก็อยู่คอนโดเดียวกับทั้งสอง แต่เพราะงานที่ก้าวหน้าไปไกลกว่าเพื่อน ตะวันถูกย้ายไปอยู่ที่คอนโดหรูใกล้ออฟฟิศเพื่อง่ายต่อการไปทำงาน แต่ก็ยังคงแวะเวียนมาหามิถุนาและเฌอปรางบ่อยๆ

“ขอโทษนะ...” ริมฝีปากบางเอ่ยอย่างไม่สบายใจ
เฌอปรางมองดวงหน้าหวานก่อนถอนหายใจ "ขอโทษทำไม...เราสิต้องขอโทษที่คอยจู้จี้ขี้บ่นอยู่แบบนี้ แต่เราเป็นห่วงจริงๆ มิแปลกไปนะ"
“อืม...เราขอโทษ เราจะพยายาม...ทำให้ทุกอย่างดีกว่าเดิม"

มิถุนาฝันร้ายบ่อยๆ...บ่อยครั้งที่เขาสะดุ้งตื่นขึ้นมาบนเตียงกลางดึก เหงื่อโซมใบหน้า ภาพฝันที่เห็นคือเขาที่อยู่ในอ้อมกอดของจอมทัพ แรงรักที่กระแทกกระทั้น ริมฝีปากที่บริภาษถ้อยคำแสนร้ายกาจ และปลายกระบอกปืนเย็นเฉียบ ขัดขืนไม่ได้ หากขัดขืนเขาคงต้องตาย และยังไม่รู้ว่ามีใครต้องตายอีก มิถุนาร้องไห้ด้วยขวัญผวาเกือบทุกคืน นอนหลับไม่เคยสนิทเลย หลับตาลงครั้งใด ก็เหมือนยังมีปีศาจร้ายคอยตามหลอกหลอน ราตรีที่มืดมิดผ่านไปอย่างช้าๆและแสนเปล่าเปลี่ยว ความหวาดกลัวความมืดนั้นเป็นสิ่งที่มิถุนาไม่คิดว่าจะต้องเผชิญ

“ไปเปลี่ยนชุดกัน" เฌอปรางยิ้มให้กำลังใจเหมือนที่ทำมาโดยตลอด มิถุนาพยักหน้ารับก่อนกล่าวขอบคุณพ่ีช่างแต่งหน้า มือบางถูกเพื่อนรักจับจูงไปยังฝ่ายคอสตูม ระหว่างที่กำลังรับเสื้อผ้าจากพี่ๆคอสตูม ประตูหลังเวทีก็ถูกเปิดออก และนางแบบคู่อริอันดับหนึ่งของเฌอปรางก็เดินเข้ามา...

“ยัยเมนี่ คิดว่าตัวเองเป็นใครกัน นี่อีกสามสิบนาทีเริ่มงาน นี่งานกาล่าเปิดตัวเครื่องเพชรนะยะไม่ใช่งานแห่ขันหมากที่จะแต่งหน้าสิบนาทีเสร็จ" เฌอปรางพึมพำจิกกัดอย่างหมั่นไส้ และดูเหมือนว่าพี่ฝ่ายคอสตูมสาวประเภทสองก็จะเห็นด้วยกันเธอ
“ว้ายน้องปราง พูดจาถูกใจมากค่ะ คราวก่อนก็มาแบบนี้ เล่นเอาวุ่นวายกันทั้งทีมงาน แถมยังไม่ถูกใจที่เจ๊พิชชี่แต่งหน้าให้อีก จะให้แก้ ไม่รู้จะเอาแต่ใจไปถึงไหน"
“โธ่ ก็มีคุณจอมทัพถือหางไงคะ ถึงได้เป็นวัวลืมตีนขนาดนั้น" ชื่อของใครบางคนทำเอามิถุนาใจกระตุกวูบ
“น้องปรางตกข่าวนะคะ คุณจอมทัพสลัดเมนี่ทิ้งแล้วค่าาา นี่ข่าววงในสุดๆไปเลยนะคะ กระเทยช่างทำผมมาเม้าท์ให้ฟังว่ากองถ่ายแบบแทบพังเพราะนางกรี๊ดๆๆๆไม่หยุดเลยค่า นางโทรไปหาคุณจอมทัพแล้วอีกฝ่ายไม่ไยดีเลยสักนิด"

วงใน
มิถุนายากจะเชื่อเหลือเกิน เพราะตั้งแต่อยู่ในวงการนี้มา ข่าวทั้งจริงและเท็จลือหึ่งไปหมด ทุกคนอ้างตัวว่าตัวเองเป็นวงใน ทั้งๆที่ไม่รู้ว่าจริงหรือไม่จริง มิถุนายืนฟังไปเงียบๆโดยทำเป็นไม่สนใจ ทั้งๆที่หัวใจเต้นแรงตั้งแต่ได้ยินชื่อของคนๆนั้น ทั้งที่มอบให้แต่ความเจ็บปวดที่ยากจะลืมเลือน แต่มิถุนากลับไม่เข้าใจตัวเองว่าทำไม...ทำไมถึงคอยแต่จะคิดถึงเขา นึกแต่หน้าของคนๆนั้น

มิถุนาถอนหายใจเบาๆ เขารับชุดของตัวเองแล้วเดินเข้าไปในห้องแต่งตัว เหมือนมีหลุมอากาศเกิดขึ้นกลางใจ ทุกความรู้สึกผสมปนเปกันจนแยกไม่ออก

พยายามจะไม่สนใจ แต่สุดท้าย พระเจ้าก็ใจร้าย...คอยเหวี่ยงให้เขากลับเข้าไปสู่วังวนแสนเจ็บปวดตลอดเวลา








จอมทัพเคาะนิ้วกับขอบโต๊ะเป็นจังหวะ ใบหน้าหล่อเหลาดูเคร่งเครียดอย่างใช้ความคิด เจย์ที่ยืนประสานมืออยู่อีกฝั่งของโต๊ะทำงานเองก็แทบไม่ขยับ เอกสารหลายแผ่นบนโต๊ะทำงานของมาเฟียหนุ่มดูจะเป็นต้นเหตุของบรรยากาศน่ากดดดัน ไม่แน่ใจว่าหากมีใครทะเล่อทะล่าเข้ามาในช่วงเวลานี้จะโดนมาเฟียหนุ่มเป่ากบาลหรือไม่ ดวงตาคมกวาดมองมันเป็นเวลานาน หลายนาทีต่อมา จอมทัพจึงค่อยเลื่อนกระดาษออก

“ให้คนจับตาดูเอาไว้ก่อน อย่าเพิ่งฟันธง ถ้ามีอะไรตุกติกเกิดขึ้นรีบรายงานฉัน"
“ครับ"

เจย์รับคำก่อนรวบเอกสารใส่ซองอย่างมืออาชีพ ร่างขาวจัดของมือขวาละออกไป จอมทัพยังคงนั่งนิ่งไม่แสดงทีท่าว่ารู้สึกอย่างไร แต่ไหนแต่ไรเขาก็ไม่ชอบแสดงความรู้สึกผ่านสีหน้าอยู่แล้ว แต่นั่นก็ดี เพราะมันเป็นเกราะกำบังชั้นดีสำหรับการทำธุรกิจ ยิ่งอีกฝ่ายไม่รู้ว่าเขาคิดอะไร เขาก็ยิ่งเป็นต่อ

เจย์รายงานว่าตัวเลขของบ่อนคาสิโนแห่งหนึ่งที่ชายแดนภาคเหนือมีความผิดปกติ แม้จะเป็นจุดเล็กๆ แต่ขึ้นชื่อว่าเป็นเจย์ ฟาน ข้อบกพร่องเล็กๆไม่เคยรอดผ่านสายตาไปได้ เจย์คิดว่ามีหนอนบ่อนไส้ เขาเอาเอกสารที่ค้นหามาตลอดคืนส่งให้จอมทัพ นายเหนือหัวนั่งจ้องอยู่นานแต่ไม่ปักใจเชื่อ เจย์ไม่รู้หรอกว่าเจ้านายคิดอะไรอยู่ แต่คงมิใช่เรื่องน่ายินดีเป็นแน่

“ขอกาแฟดำแก้วหนึ่ง"

ดูเหมือนว่าพักหลังมานี้เจ้านายของเจย์จะใช้พลังงานมากเป็นพิเศษไปกับงาน เช่นเดียวกับวันนี้ที่เข้าบริษัทแต่เช้าทั้งๆที่มีประชุมตอนบ่าย แต่เจย์และวิคเตอร์ก็ไม่ได้ปริปากถามอะไรออกไป ดูเหมือนเจ้านายจะมีอะไรในใจที่ไม่อยากให้เขาล่วงรู้เป็นแน่

“วันนี้มีอะไรบ้าง?” เสียงทุ้มเอ่ยถามคนสนิท เจย์ที่กำลังจัดการเอกสารสำหรับประชุมจึงหยุดมือลง
“หลังประชุมเสร็จ ตามตารางมีเข้าตรวจท่าเรือคลองเตย แล้วก็...คุณเอเลนมีประสงค์จะส่งนางงามที่ได้รับตำแหน่งล่าสุดเข้าพบท่านคืนนี้"
“ปฏิเสธไป"


เจย์แทบไม่เชื่อหู เขาแทบอยากให้เจ้านายย้ำคำตอบ แต่ดูเหมือนจะไม่ได้ผล เมื่อจอมทัพไม่ปริปากอะไร กลับนั่งไล่ดูหุ้นที่กำลังขึ้น-ลงในแท็ปเล็ตราวกับไม่ใส่ใจ เสือผู้หญิงอย่างเจ้านายปฏิเสธนางงามซึ่งได้ชื่อว่าสวยเป็นอันดับหนึ่งของประเทศ เจย์ไม่รู้ว่าท่านคิดอะไรอยู่ แต่ก็ไม่ได้ถามออกไป ทั้งๆที่จริงๆแล้วจอมทัพแทบไม่เคยว่างเว้นจากสาวๆสักคืน

“ครับ งั้นวันนี้ผมจะได้ให้พ่อครัวที่เซฟเฮ้าส์เตรียมอาหารเย็นไว้ให้"

ตึกสูงระฟ้าแห่งนี้คืออาคารสำนักงานของธุรกิจตระกูลหวังทั้งหมด และสิบชั้นสุดท้ายของตึกหรูที่ประดับด้วยกระจกราคาแพงแห่งนี้คือเซฟเฮ้าส์ของจอมทัพ...หรือที่เขาเรียกมันว่า บ้าน นั่นเอง จอมทัพไม่ใช่คนเรื่องมากหรือเจ้ายศเจ้าอย่างเท่าไหร่นัก เขาไม่ได้ต้องการคฤหาสน์หลังใหญ่ ตั้งแต่มารับหน้าที่บริหารธุรกิจของตระกูลที่บิดาได้วางรากฐานไว้ในประเทศไทยเมื่อเกือบสิบปีก่อน จอมทัพก็ใช้เซฟเฮ้าส์ด้านบนของตึกเป็นที่ซุกหัวนอน เพราะมันทั้งสะดวกและอยู่ใจกลางเมือง

“ไม่ต้อง"
“ครับ? งั้นนายท่านอยากทานภัตตาคารไหน ผมจะได้โทรจองก่อ...”
“หาที่อยู่ของมิถุนามาให้ฉัน เช็คตารางงานมาด้วย ถ้ามีงานตอนกลางคืน สั่งผู้จัดการยกเลิกให้หมด"
“ครับ?” เป็นครั้งแรกที่เจย์เลิกคิ้วสงสัยอย่างไม่ปิดบัง เขาประหลาดใจอย่างจริงจัง ปกติแล้วถ้ามาเฟียหนุ่มถูกใจคนไหน เขาจะเรียกมารับใช้ในคืนถัดๆไปแทบจะทันที แต่นี่จอมทัพเรียกหามิถุนาที่ดูเหมือนจะไม่ใส่ใจอีกเลยนับตั้งแต่คืนนั้นที่ได้ตัวไป ปล่อยให้เวลาล่วงเลยมาเป็นอาทิตย์ๆ ลึกๆแล้วเจย์ก็อดเชื่อไม่ได้ว่าเจ้านายของตนกำลังติดใจนายแบบคนสวยอยู่เป็นแน่
“ไม่เข้าใจตรงไหน?”
“เปล่าครับ ผมจะรีบจัดการให้ตามคำสั่ง"


เจย์รีบกดโทรศัพท์หาคู่หูแทบจะทันทีเมื่อเดินออกจากห้องทำงานของมาเฟียหนุ่ม ไม่ใช่ว่าเขาจะหาที่อยู่ของมิถุนาให้นายท่านไม่ได้ เรื่องง่ายแค่นั้นไม่กี่นาทีข้อมูลก็แทบวิ่งมานอนแทบเท้าแล้ว แต่ที่น่าสนใจกว่านั้นคือการที่เจ้านายเรียกหาคุณมิถุนา นายแบบคนสวยที่โดนย่ำยีจนช้ำไปทั้งร่าง เจย์เองเห็นสภาพครั้งแรกก็นึกสงสารจับใจ  นายท่านไม่ได้มีใจชอบเพศเดียวกัน แต่ก็มีบ้างที่จะมีผู้ชายสวยๆเข้ามารับใช้ ซึ่งไม่บ่อยเท่าไหร่ มิถุนาท่าทางไม่ประสาขนาดนั้นนายท่านคงนึกเบื่อแล้วไม่คิดเรียกกลับไปรับใช้อีกเป็นแน่ แต่ไม่ใช่...ไม่เป็นอย่างที่คิดเลยสักนิด

(ว่าไงครับคุณเจย์) เสียงรับจากปลายสายยียวนเหมือนเดิม
“ไม่ต้องมาเล่นลิ้น รู้ไหมว่านายท่านจะไปที่ไหนคืนนี้"
(อ่าฮะ ผมจะไปรู้ได้ยังไงล่ะครับ นี่ก็กำลังจัดการไอ้พวกที่มันมากระตุกหนวดเสือนายท่านอยู่) งานใช้กำลังน่ะ วิคเตอร์ถนัดนัก เพียงแค่ออกคำสั่งเท่านั้นแหละ วิคเตอร์จัดให้นายท่านได้อย่างถึงใจ เจย์ถอนหายใจยาวทันทีที่ได้ยินเสียงร้องโหยหวนดังเข้ามาในสายโทรศัพท์
“นายท่านจะไปคอนโดคุณมิถุนา"
(คุณมิถุนา?)
“ใช่"
(นายแบบสวยๆคนนั้น?)
“ใช่แล้ว ทีนี้นายจะเลิกกวนตีนแล้วตกใจได้หรือยัง"
(ครับ ผมตกใจอยู่ แล้วคุณจะให้ผมทำอะไรหรือ เจย์)
“ไม่ต้องทำอะไรทั้งนั้น คืนนี้ก็พานายท่านไปคอนโดคุณมิถุนาด้วยกันก็แล้วกัน"

เจย์ตัดสายโทรศัพท์ก่อนกระแทกวางบนโต๊ะทำงานอย่างหงุดหงิด วิคเตอร์เป็นคู่หูที่ดี รู้ใจและเข้าขากันที่สุด เป็นทั้งเพื่อนและพี่น้องร่วมสาบาน แต่บางครั้งวิคเตอร์ก็กวนประสาทเสียจนน่ารำคาญ แต่ถึงอย่างนั้น...วิคเตอร์ก็เป็นเพียงคนเดียวในโลกนอกเหนือจากนายท่านที่เจย์เลือกที่จะเชื่อใจ และเป็นเพียงคนเดียวบนโลกที่เจย์คอยเรียกหาและยอมแสดงด้านอ่อนแอให้เห็น


 






TBC.





วันนี้ได้หยุดค่า เย้ๆๆๆๆๆ ตื่นตั้งเที่ยงเลย แต่ตอนที่2นี้แต่งมาตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว
จริงๆวันนี้อยากออกไปหาอะไรกิน พักผ่อนตามประสาคนได้วันหยุด คริคริ แต่ขี้เกียจออกไปผจญกับรถติดตอนเย็นมากๆเลย เอาจริงๆช่วงนี้รถติดมากกกก จนเราเข็ดกับการขับรถเลยทีเดียวแต่ก็ต้องขับ T___T

ตอนที่สองนี้ไม่ค่อยมีอะไรเลยเนอะ ไม่ค่อยมีบทบาทกันเท่าไหร่นักเลย แต่มันคือการดำเนินเรื่องนั่นแหละ เลยต้องค่อยๆ ใจเย็นๆ เดี๋ยวก็มาค่ะ ตอนหน้าก็มาแล้ว 5555 แต่ถ้าจอมทัพปล้ำหนูมิอีกเนี่ย คนอ่านจะเลิกอ่านไหม เห็นด่าป๋าจอมทัพกันทุกคอมเม้นท์ในตอนที่แล้ว ฮ่าๆๆๆ

ว่าแต่เราได้อิมเมจจอมทัพแล้วค่าาาา แต่ขอไม่บอกชื่อคนในรูปเนาะ ถ้าใครรู้จักอยู่แล้วก็ไม่เป็นไร แต่ถ้าไม่รู้จักจะได้ไม่ยึดติดกับตัวจริงของคนในภาพเนาะ

นี่คือจอมทัพในความคิดของเราค่ะ (อาจจะไม่ร้อยเปอร์เซ็นต์แต่ก็คล้ายที่สุดแล้ว เราว่าเขาให้ฟีลคล้ายป๋าอาซามิด้วย)




ฝากติดตามกันตลอดไปนะคะ have a good weekend ka ขอบคุณค่าาาาาาา


*เจอคำผิดฝากแจ้งด้วยนะจ๊ะ จุฟๆ*
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 02-09-2013 23:15:09 โดย kyliewonderland »
เข้าไปทักทายกันได้ที่นี่เลยค่ะ FAN-PAGE

ออฟไลน์ full69

  • สมุนเป็ด
  • *
  • กระทู้: 828
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 36

ถูกใจให้เป็ด 0
อยากอ่านต่อ ติดเรื่องนี้ บอกเลย สนุกอ่า

จอมทัพเราจะรอวันที่นายหลงน้องมิ !!!

ออฟไลน์ yymomo

  • เป็ดน้อยร่าเริง
  • *
  • กระทู้: 493
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 24

ถูกใจให้เป็ด +2
 :hao6:  มาแล้วๆๆๆ ติดตามเรื่องนี้อย่างลับๆ เพราะเนื้อเรื่องน่าสนใจดี แบบว่า ไม่ใช่แค่แบดบอย แต่มันโคตรชั่ว  :laugh:

ภาวนาให้น้องมิอย่าไปเจออิตาจอมทัพเลย คนอะไรสาระเลวจริงๆมองคนเป๊นของเล่น  :katai1:  น่ากระโดดถีบนัก  :z6:

รอตอนต่อไปจร้า  :z2: 

ออฟไลน์ liza sarin

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 1740
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 47

ถูกใจให้เป็ด +1
กำลังเศร้าหลังจากหวยกิน ดีใจสุดขีดที่คนเขียนมาต่อ มิจะโดนอะไรอีก

ออฟไลน์ Maytbb

  • เป็ดซ่าส์
  • *
  • กระทู้: 1819
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 43

ถูกใจให้เป็ด 0
 :hao6: รอตอนต่อไปจ้าาาา 

ออฟไลน์ yunchun

  • สมุนเป็ด
  • *
  • กระทู้: 610
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 26

ถูกใจให้เป็ด +1
สงสารมิจริงๆ มันคงติดจำไปนานแน่ๆ
คุณจอมทัพ ครั้งหน้าเบาๆหน่อยแล้วกันนะ :mew4:

 



สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด