Dessert ๑ ขนมหวานละลายใจ ๑ ถ้วยที่ 6 วันงานcomplete [19/1/2018] //
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด colocation,โคโลเคชั่น,ฝากเซิร์ฟเวอร์

ผู้เขียน หัวข้อ: Dessert ๑ ขนมหวานละลายใจ ๑ ถ้วยที่ 6 วันงานcomplete [19/1/2018]  (อ่าน 1532 ครั้ง)

ออฟไลน์ cavalli

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4113
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 136

ถูกใจให้เป็ด +1
 :katai2-1:

ออฟไลน์ ซีเนียร์

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 580
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 5

ถูกใจให้เป็ด +1
ติดตามจ้า  :L2:

ออฟไลน์ ปๅงลีลๅ

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 25
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 50

ถูกใจให้เป็ด +2
ขนมหวานละลายใจ : ถ้วยที่ 5




" โห ....."

“ อู้ว ..... “

"  สวยจัง กินได้หรือเปล่าคะ ??? "

" อันนั้น คืออะไรคะ ??? "

" เอากลับบ้านได้ไหมพี่ปิง ?? "

" อันนั้นละ อันนั้นละ "

" .................................... "

" ไอ้ฟ้า มึงไปเปลี่ยนไอ้ปิงทีดี๊ กูฟังยังปวดหัวแทน "  ไอ้ฟ้าหัวเราะ หึหึ แล้วเดินขึ้นไปแทรกระหว่าง ปิงและยูกิ เพราะคนฟังอย่างไอ้พิง เริ่มสงสารเพื่อนตัวเล็กของตัวเองที่โดนน้องสาวถามตลอดทางที่่เดินเข้าเพลินวาน

" เหนื่อยไหมละมึง กูฟังยังปวดกะโหลก มึงเคยพาน้องมึงไปเที่ยวไหนมั่งไหมวะ เออแต่กูว่าคงไม่ ขี้เหนียวตัวพ่ออย่างมึง แค่โทรศัพท์ยังไม่อยากจะซื้อมีเรื่องที่ไรลำบากกูทุกที "

" แล้วเพื่อนกันเปล่าวะ "

" มันจะเกินเพื่อนแล้วไหม กูนี่อย่างกับแม่มึง อิเดาะ แล้วมึงกับพี่โชนี่ยังไง เล่ามาซะ "

" มโนวะ ไม่เห็นจะมีอะไร คิดเยอะไปไหมละ กูไม่ใช่ผู้หญิง "

" มึงนั้นแหละคิดน้อย ไอ้นั้นพี่เขาจะทิ่มหน้าอยู่ละ สำเหนียกตัวด้วยคะคุณเพื่อน โตมาจนหมายังเลียตูดถึงอยู่เนี่ย เคยมีผู้หญิงมาจีบมึงมั่งไหมค้าา ก็เปล๊า !!! กูเห็นแต่ผู้ผู้ แล้วก็ไม่ต้องริไปจีบสาว ร้อยทั้งร้อยไม่ต้องหวัง หนังหน้าอย่ามึงเป็นได้แค่รับ ถ้ากูแมนแอนด์แฮนด์ซัมนะมึง กูก็จีบเหอะ แม่งคนห่าไรหนังตูดยังเนียนกว่าหน้ากูอีก "

" ทำอย่างเคยเห็น "

" กูเป็นอับดุล กูรู้ก็เห็น ถามไรตอบได้ ได้ ถามอะไรรู้ รู้ "

" ปัญญาอ่อน "   ห่าแม่ง เล่นเองตบเอง

" ปิงครับ หยุดดด "

" อ้าว ทำไมมาคนเดียวแล้วคุณชด ไปไหนแล้วละพี่ " 

" อ้อ คุณย่านั่งดื่มชาอยู่โน้นละ นี่ให้พี่มาตามไปทานข้าวกัน เดี๋ยวพี่เรียกฟ้าก่อน เดี๋ยวตามไป เราสองคนเดินไปนั่งรอในร้านก่อนเลยนะ "

วันนี้มาถึงเพลินวานก็สายจัดแล้วเกือบเที่ยง ไม่ได้รีบร้อนที่จะเร่งมาให้ถึงไวๆ เพราะถึงอย่างไรก็จะค้างกันหนึ่งคืน คุณย่ามีบ้านพักอยู่หลังหนึ่งซึ่งจะมีคนเก่าคนเก่ามาดูแลให้เสมอ ๆ บ้านสองชั้นติดชายหาดเป็นสมบัติของคุณปู่ที่คุณพ่อของคุณปู่ให้ไว้ในวันแต่งงาน เป็นเรือนไทยเก่าแก่แต่ก็ปรับปรุงอยู่เสมอ มี2 ชั้น มีห้องนอนถึง 4 ห้องซึ่งต่อเติมที่หลังเพราะลูกหลานจะได้มาพักได้ไม่ต้องไปพักโรงแรม และเป็นส่วนตัวด้วย

 
“ เหงื่อเต็มเลยลูกยูกิมาหาย่ามานี่มา นมชื่นหยิบผ้าเย็นมาให้สักผืนเถอะ ดูสิตาฟ้าตามใจไม่เข้าเรื่องพากันเหงื่อซก อากาศมันร้อน "

" โถ คุณย่าครับ ก็เห็นว่าน้องสนุกก็เลยตามใจไปหน่อย ไม่ได้วิ่งอย่างนี้ทุกวันหรอกครับ "

" เออ เพลาๆหน่อยไอ้ฟ้า เดี๋ยวน้องเป็นลมเป็นแล้งไปยะ แล้วนี่พี่โช ยังไงคะ แรงบันดาลใจน่ะ หาเจอหรือยังคะ “

“ ก็ดีนะ เป็นรูปเป็นร่างแล้วละ เหลือก็แค่จะหาใครมาขายของให้ทั้งของหวาน ของคาว ไหนจะออกร้านอีก    รูปร่างของงานทั้งหมดนี่คิดออกมาได้เกือบหมดละ แต่จะหาใครที่ไหนมาทำอาหารไทย ร้านขนมอีก อยากได้ที่แปลกๆ แต่เป็นไทยมาก ๆ แต่อยากให้มีไอเดียของโบราณแต่สามารถจับใจคนรุ่นไหมนี่แหละ ที่มันยาก “

“ ขนม ก็จ่ายค่าแรงให้น้องไปช่วยทำสิหลาน ขนมไทยด้วยสบายปิงเขาละ ส่วนอาหารไทยนี่ นมชื่นเขาถนัด แต่ต้องหาคนมาด้วยนะ คงยืนนานไม่ไหวหรอกเอาคนที่เป็นครัวมาจะได้สอนได้บอกให้ทำ ส่วนเรื่องต่างๆก็เป็นเรื่องที่โช ต้องจัดการเอง ของกินเอาคนของเราดีกว่ายืมแรงคนอื่น  ได้ไหม ปิงช่วยพี่เขาหน่อยแล้วให้พี่เขาจ่ายค่าแรงเท่ากับที่หนูขายได้แต่ละวัน “

“ ได้ครับ แต่ค่าแรงไม่ต้องก็ได้ครับเพราะรายได้แต่ละวันของก็เยอะอยู่นะ เดี๋ยวจะโดนที่คณะว่าได้ว่าเอาเงินมาใช้เกินควร “

“ ไม่ได้หรอกปิง พี่เกรงใจ ให้มาช่วยงานแล้วยังไม่ให้ค่าแรงแบบนี้พี่ไม่สบายอยู่ดีนั้นแหละ ถ้าไปจ้างคนอื่นก็คงจะเยอะมากอยู่ดี ปิงไปช่วยพี่นี่แหละครับ เอายูกิไปนั่งเล่นนั่งดูก็ได้ ที่งานสนุกนะปีที่แล้วสนุกกันมากเลย ยกเว้นคณะพี่ ฮ่า ฮ่า “

“ แต่ .... “ 

“ ไอ้ปิงหยุด ๆ พี่โชคะตกลงคะ เดี๋ยวให้ปิงไปช่วย พิงกี้ก็จะไปช่วยด้วย แล้วจะเอาพี่สาวไปด้วย แกว่างจนกลมละ บอกนั่งๆนอนๆ เบื่อจะตาย พี่สาวพิงกี้ทำอาหารอร่อยนะ ให้คุณนมกำกับก็คงเป็นงานไวขึ้น แกอยากจะเปิดร้านอาหารจะตายแต่ผัวไม่ยอดกลัวเมียมาบ่นว่าเหนื่อย ฮ่าฮ่า “

“ หรา ที่บังคับกูเนี่ย คือมึงจะไปส่องผู้ผู้ ใช่ไหม อย่านึกว่าไม่รู้นะ ทำเป็นหวังดีที่แท้ก็แอบแฝงใช่ไหม  “

“ เออ แหมแสนรู้นะมึงเนี่ย ส่องผู้คืองานหลัก ช่วยมึงคืองานลอง จบนะ “

“ ดีแล้วละ เอาคนรู้จักกันนี่แหละไปงานจะได้สนุกไม่ต้องมาเกร็งกันด้วย แล้วฟ้าไปดูยูกิให้ปิงเขาด้วยนะ งานมหา’ลัยคนเยอะมาคอยพะวงหน้าพะวงหลังคงจะไม่ได้ “

“ ได้ครับคุณย่าไม่มีปัญหา ยูกิคะเดี๋ยวพี่ฟ้าพาเที่ยวเนอะ ปล่อยให้พี่ปิงทำงานไป “
 
“ ยูกิ อยากช่วยพี่ปิง คนเยอะพี่ปิงเหนื่อย “

“ เรานะ เดี๋ยวพอมีเพื่อนเล่นก็คงจะลืมแล้วพี่ละ “ ปิงใช้มือลูบหัวที่มีแต่เหงื่อ

“ โชพาน้องๆไปเดินเที่ยวแล้วกันนะ เดี๋ยวย่ากับนมชื่นจะไปร้านให้เขาสปาเท้าเสียหน่อย ไหนๆก็ออกมาเที่ยวแล้ว เดินมากไม่ไหวแล้ว จะกลับตอนไหนก็โทรมาบอกแล้วกัน เพื่อเสร็จไวจะเดินเล่นตามประสาคนแก่แล้วกัน “



[    " โห  แม่อย่างเย็นเลยอ่า.. ให้น้องกินได้ไหม ? "

" นิดเดียวนะ แตะแตะปลายหลอดก็พอลูก "

" พ่อพ่อ ปิงจะป้อนน้อง พ่อนั่งลงหน่อยปิงไม่ถึง "

" เห้อ ปิงแกนี่จะโตไหมเนี่ย 11 ขวบแล้วนะตัวยังเท่าลูกหมาอยู่เลย "

" โหย!!! พ่ออะ ปิงยังเด็กอยู่เลย อีกหน่อยก็โต "

" อีกหน่อยของเอ็งนี่เมื่อไรละ ดูไอ้พิงเพื่อนเอ็งสิ สูงจะเป็นเปรตแล้ว "

" ปิงนี่แหละปกติแล้ว ไอ้พิงมันผิดปกติ พ่อก็ผิดปกติ 11ขวบต้องตัวเท่าปิงนี่แหละ แค่นี่สาวๆ ก็หลงกันจะแย่แล้วนะพ่อ "

" ปิงเอ็งนี่เข้าใจอะไรผิดหรือเปล่า พ่อว่าอย่างแกนี่ไม่น่าจะมีสาวๆมาหลง ถ้ามีคงคิดผิดละ พ่อกลัวจะมีลูกเขยวะ "

" ลูกเขย ?? ไม่เห็นเข้าใจ พ่อดูสิน้องกินหมดแล้ว แม่ แม่ให้น้องอีกได้ไหม "

" อีกนิดเดียวก็พอแล้วนะ เดี๋ยวน้องปวดท้อง  พ่อ แม่ว่าถามเขาดีไหมว่าทำอย่างไร? อร่อยดีแม่ชอบ คิดว่าถ้าทำขายที่ร้านคงจะขายดีนะ "

" จ๊ะ คิดว่าคงไม่หวงสูตรหรอกเราไม่ได้ขายแถวนี้ แต่แม่เข้าไปคุยนะ เขาคิดแม่สวยๆแบบนี้เขาคงจะเอ็นดู ดูยายแกอัธยาศัยดีนะ "

" พ่อนี่เจ้าเล่ห์จริง แบบนั้นให้ปิงไปไม่ดีกว่าเหรอพ่อ ใครเห็นก็ชอบใครเห็นก็เอ็นดู ชอบจนแม่ชักจะกลัว อยากให้ปิงได้หน้าตาคุณมาบ้าง นี่ลูกออกจะน่ารักเกินไปแล้ว "

" แต่มันก็ห้าวได้พ่อไปเยอะนะ "

" โธ่คุณ ลูกตัวเล็กเท่านั้น แม่กลัวจะโดนซ้อมซะมากกว่าละซิ กลุ้มใจจังเลยนะพ่อ "

" น่าไม่ต้องกังวลเดี๋ยวมันก็โต ถ้าใครมาแกล้งเดี๋ยวพ่อจัดการเองดีไหมแม่  แม่ก็เข้าไปถามคุณยายกันดีกว่าจ๊ะแม่  ปิงปิงตามมาลูก " ]



" เอ้ย ปิงเป็นไรเปล่าเนี้ย ร้องไห้ทำไม "

" เปล่า เปล่า มันเคืองตา "

" พี่ไปซื้อน้ำมาให้ปิงล้างตาดีกว่า "

" พี่โช ไม่เป็นไรครับ เดี๋ยวก็หาย ยูกิมานี่ครับ "


มันนานขนาดไหนแล้วที่ไม่ได้ถึงถึงวันเก่าๆ แบบนั้น  คูหาขนาด 1ห้อง  ถ้าจำไม่ผิดมันไม่ค่อยเปลี่ยนแปลงไปเท่าไร โต๊ะเก้าอี้ไม้ เก่าไปตามเวลา แต่ก็เพิ่มเสน่ห์ตามแบบของมันเอง เพลินวาน วันวาน ที่ผ่านไปคล้อยตามกาลเวลา ไม่ย้อนกลับมาคงเหลือไว้เพียงแค่ความทรงจำ ....... ทั้งๆที่แถวนี้เปลี่ยนแปลงไปเกือบหมดแล้วแท้ ๆ

" ร้านไอติม ?  หิวเหรอปิง "

" พี่ ขายอย่างไรครับ "

" ใส่แก้ว 30 บาท ใส่ลูกมะพร้าว 40 จ้า "

" มีใครเอาไหม ยูกิใส่ลูกมะพร้าวนะจะได้ไม่เย็นมือ "

" อิ่มอยู่เลยเนี่ย เอ้ย!!! ปิงหน้าคุ้นๆ วะ รูปเนี่ย ?? " 

บนกำแพงไม้ มีกรอบรูปหลายสิบ แขวงเรียงรายจนสุดฝ้าเพดาน รูปบางรูปเก่าสีซีด บางรูปยังสีสด และเหมือนกับว่ายังมีรูปใหม่ๆมาเพิ่มเสมอ รูปที่พิงชี้ให้ดูเป็นรูปครอบครัว 4คน ผู้ชายผิวขาวตัวโต สูงชะลูด โอบไหล่ผู้หญิงที่ผิวขาวไม่แพ้กัน ที่กำลังอุ้มทารกตัวเล็กเอาไว้ในอ้อมกอด และเด็กผู้ชายอีก1 คนที่ไม่ได้มองกล้องเพราะมัวยุ่งแต่กำลังแกล้งน้อง  ในภาพคนเป็นพ่อและแม่กำลังยิ้มอย่างมีความสุขที่แสดงออกมาให้เห็นได้ในแววตา

“ ยูกิ จำพ่อกับแม่ ได้ไหมคะ “

“ จำได้ค่ะ ไหนคะ พี่ปิงเอารูปพ่อกับแม่มาด้วยเหรอคะ “    ปิงอุ้มยูกิขึ้นมาก่อนจะชี้รูปครอบครัวให้น้องดู

“ นั่น ยูกิตอน 6เดือน  พี่อายุ11 ปี ตอนนั้นหนูยังเล็กมาก แม่ไม่อยากจะมาที่นี่หรอกแต่พ่อมีธุระเลยพากันมาเที่ยวด้วย ไอติมมะพร้าวที่หนูกินอยู่นี่  แม่เป็นคนขอสูตรไปทำขายที่ร้านเรา แม่  แม่ เก่งเนอะ ที่ทำได้เหมือนต้นตำรับขนาดนี้ “

“ ............................... “ 

“ ............................... “

“ อือ  อือ อึก ... ก  หนูคิดถึงแม่ พี่ปิงหนูคิดถึง พ่อ   อือ  อือ  “

“ ไม่ร้อง นะ คนดีของพี่ หนูไม่ร้องนะ อย่าร้อง ....................... พี่ก็คิดถึง  คิดถึงมาก มากเหลือเกิน   แต่ ........ อย่าร้องไห้เลยนะน้องสาวของพี่ พ่อกับแม่จะไม่สบายใจ  ท่านจะเป็นห่วงเรา เราต้องเข้มแข็งเข้าไว้นะ ท่านจะได้ไม่ต้องพะวงคอยเป็นห่วง ยูกิโตแล้ว พี่ก็โตแล้ว เราอยู่กันได้ใช่ไหม ใช่ไหมยูกิ เราสองคนยังมีกันเนอะ เรายังอยู่ด้วยกัน ยูกิจะอยู่กับพี่ตลอดไปใช่ไหมคะ ยูกิจะต้องอยู่กับพี่ พี่จะทำทุกอย่าง  ทุกอย่างเลย ให้ยูกิ   ....... อยู่ อยู่ด้วยกันนะครับ เราจะต้องผ่านไปได้ เนอะ  ........... “   

“ ....................................................... “

“  ปิง   กูอยู่ตรงนี้นะ เพื่อนมึงนะ กูเพื่อนมึง เราต้องผ่านกันไป เราจะต้องผ่านไปได้ เชื่อกู คนดีอย่างมึง เบื้องบนเขาคงไม่ใจร้ายไปกว่านี้แล้ว “

“ มีอะไรเหรอ มีเรื่องอะไร ??   พี่ช่วยได้ไหมปิง ??   พิงส่ายหัว ส่วน 2คนพี่น้องยังร้องไห้เงียบ ๆ   เจ้าของร้านก็ตกใจแต่ก็เพียงยืนดูเงียบ ๆ  เพียงครู่เดียว

“ พี่ครับผมอยากได้รูปนี้ ผมขอซื้อได้ไหมครับ ที่บ้านเราไม่ค่อยมีรูปเท่าไร ผมอยากได้ “

“ เอ่อ ..... “

“ พี่ คนในรูปเป็นพ่อกับแม่ของเพื่อนหนูคะ ท่านทั้งสองเสียแล้ว หนูซื้อต่อได้ไหมคะ “

“ อ่อ ถ้ามันสำคัญขนาดนั้นพี่ให้ได้เลยจ๊ะ พี่เสียใจด้วยนะ  รูปพวกนี้คุณยายท่านขอพวกลูกค้าถ่ายแล้วเอามาอัดใส่กรอบ ท่านบอกว่ามันเป็นความทรงจำ พี่ไม่ค่อยเห็นด้วยเท่าไรหรอกเมื่อก่อนมันราคาแพง แต่คุณยายท่านบอก เอาไว้ประดับร้านก็ได้ แต่วันนี้พี่มีความสุขมากเลยนะ กับสิ่งคุณยายทำ มันทำให้พี่รู้แล้วว่าความทรงจำที่ผ่านไปแล้วนั้น มันมีค่ามากแค่ไหน “

“ ชอบคุณแทนเพื่อนหนูด้วยนะ “

เจ้าของร้านมอง แล้วยิ้มอย่างเศร้าๆ ที่เห็นพี่ชายอุ้มน้องสาว ตีหลังเบาๆเพื่อปลอบประโลมใจ   ใครจะรู้บ้างว่าเด็ก 2 คนนี่ ผ่านเรื่องราวอะไรมาบ้างถึงได้ดูเข้มแข็งได้ขนาดนี้



เที่ยวขากลับไม่ได้มีความคึกครืนเลย เพราะคนที่เอฮาอยู่ตลอดเวลาร้องไห้หนัก จนหลับคาอกปิงไปแล้ว ส่วนตัวปิงเองก็เงียบ ไม่ได้พูดเพียงแค่ถามคำตอบคำ คุณย่าที่มารู้เรื่องทีหลังก็คงเข้าใจดีถึงไม่ได้ถามอะไร เพียงแต่บอกให้คนขับรถแวะซื้ออาหารทะเล กับไปที่บ้านพักเพื่อทำซีฟู๊ดเลี้ยงเด็ก โข่ง  ห้องพัก4 ห้องแบ่งให้พี่กับเตโช  คุณย่ากับนมชื่น  ส่วนพิง ได้พักคนเดียวแต่ก็ขอมานอนรวมกับ ปิงและยูกิ 

ยูกิ หลังจากอาบน้ำก็ดูคงจะลืมไปแล้ว กลับมาเริงร่าเหมือนเดิม ฟ้าเลยพาไปเก็บเปลือกหอยที่ชายหาด ส่วนปิง พิงมาถามหายาแก้ปวด บ่นปวดหัวน่ากลัวจะเป็นไข้ บอกให้เอายาไปให้หน่อยเพราะว่า พิงจะไปช่วยนมชื่อฃนเตรียมอาหาร


" ปิงเป็นอย่างไรบ้างเรา "

" อ้าว พี่โช ไอ้พิงไปไหนละ "

" เข้าไปช่วยในครัวแล้ว พิงบอกปวดหัวเหรอ ไหนตัวก็ไม่ร้อนนี่ "   เตโชเอาหลังมือแตะที่ข้างคอขาว เจ้าตัวตกใจจนสะดุ้งแต่ก็ไม่ได้โวยวาย

" ปวดหัวเฉย ๆไมได้ป็นไข้  แล้วนี่เห็นยูกิไหมพี่ "

" อ่อ ฟ้าพาไปเก็บเปลือกหอยที่ชายหาดแล้วละ ปิงนอนต่อก็ได้เดี๋ยวตอนเย็นพี่มาปลุก "

" ครับ "

" ปิง "

" ครับ ?? "

" ทำไมตอนนั้น ปิงถึงบอกว่าไม่ให้ยูกิไป ? ยูกิจะไปไหนเหรอ  ? "

" ไม่มีอะไรหรอกพี่แค่กลัวเฉยๆ  .................  ผมขอนอนก่อนนะ "   ปิงตัดบทก่อนจะหลับตา แต่มันทำให้เตโชยิ่งสงสัย ถึงแม้ว่าจะเป็นเรื่องส่วนตัว แต่เตโชอดที่จะอยากรู้ไม่ได้ เป็นห่วง กลัวว่าคนตรงหน้าจะมีเรื่องราวอะไรอีก รู้สึกว่านับวันความห่วงหาที่มีให้จะมากขึ้นทุกวัน นับถือในความเข้มแข็งและแข็งแกร่ง อยากจะอยู่ข้างๆช่วยแบ่งเบา อยากเป็นคนคอยรับฟัง และอยากจะให้ปิงรู้ว่ายังมีคนห่วงใยอยากอยู่ใกล้ๆ อีกคน



" ปิง ยูกิแพ้อาหารทะเลอะไรบ้างหรือเปล่า "

" ไม่นะ กินได้หมดนี่แหละ ฟ้ามึงกินเหอะ เดี๋ยวแกะให้น้องเอง "

" ไม่เป็นไรกูกินบ่อยแล้ว มึงนั้นแหละกินไปเลยตัวยิ่ง น้อยๆแคระๆ "  ฟ้าหัวเราะที่โดนปิงเอาหัวกุ้งขว้างใส่

“ พี่ฟ้า พูดไม่เพราะเลย “ 

“ ใช่แล้วคะ ยูกิ หนูอย่าไปจำนะลูกพวกผู้ชายเขาไม่เรียบร้อยเท่าไรหรอก หนูเป็นผู้หญิงต้องพูดจาไพเราะรู้ไหมคะ “  คุณย่าเอ็นดูเด็กน้อย สั่งสอนพลางลูบหัวเบาๆ   เห็นยูกิพยักหน้าตอบรับ และเริ่มกินปูที่ฟ้าแกะมาให้ต่อ

“ โชหลานปิดเครื่องหรือเปล่า แม่เราโทรมาหาย่าหลายรอบแล้ว แต่ย่าก็บอกไปว่าไม่ได้อยู่ด้วยกันนะ “

“ ครับ คุณย่า เรื่องเดิมนั่นแหละครับ เสาร์หน้า คุณแม่จะให้ไปด้วยไปงานที่โรงแรมคุณหญิงอะไรสักคนนี่แหละ ผมว่าคงไม่แคล้วพา ลูก หลาน เหลนสาว ไปให้ดูตัวอีกแล้วละครับ “

“ โห   พี่โชคะ ยุคนี้ยังมีเหลืออีกเหรอคะ พล๊อตน้ำเน่าแบบนี้อะ แล้วเพื่อนหนูมันอกหักเหรอคะ “

“ แค่ก แคก  “  ยูกิเห็นพี่ชายสำลักก็พยายามจะส่งน้ำไปให้แต่เพราะว่าไกล เตโชจึงส่งไปให้แทน 

“ อ้าวปิง ระวังหน่อยเดี๋ยวอาหารมันจะเข้าหลอดลมนะลูก “

“ ปิงแกมันไม่มีมารยาทเลยนะ มูมมาม “  พิงทำไมจะไม่รู้ว่าทำไมเพื่อนตัวเองถึงสำลัก แหม ช้าเป็นเต่าแบบนี้เมื่อไรจะเป็นฝั่งเป็นฝาละยะ

“ พิงกี้ แล้วเพื่อนเราคนไหนเหรอที่สนใจพี่ พี่รู้จักหรือเปล่า “  เดี๋ยวนะคะ ถามอิชั้นแต่ตาหามองอิชั้นไม่

“ ปิง มันก็รู้จัก “    สัดพิง  มึงจะโยนมาทำไมเนี่ย

“ มั่วละ ใครจะไปรู้จักด้วย “    มองไรกันไม่เคยเห็นคนหล่อเหรอ  !!!

“ เออ เออ ไม่รู้ ก็ไม่รู้  พี่โช แล้วเดี๋ยวจะบอกละกันรอ “คนนั้น”เขาอนุญาตก่อนแล้วกันนะคะ “ 

“ ครับ พี่จะรอแล้วกัน “

“ งั้นเดี๋ยวย่า ขึ้นห้องละ อย่าดึกกันนักละ ไม่ต้องรีบตื่นเช้ากันนะ เราไปแบบสบาย ไม่ต้องเรียบละ “

“ ครับ เดี๋ยวโช เดินไปส่งบนห้องครับ “




“ ยูกิ ยังไม่ง่วงเหรอคะ “ 

……………………. ซ่า ซา เสียงคลื่นลูกน้อย แทบจะดังไปทั่วบริเวณเพราะความเงียบของชายชาดยามค่ำ ยูกิซึ่งถือไฟเย็นในมือ พลางวิ่งไปตามแนวชายทราย ทิ้งให้พี่ปิง และ พิงเดินตามดูอยู่เงียบๆ เด็กน้อยวิ่งซนตามประสา ซึ่งสามารถนับได้เลยที่ยูกิดูมีความสุขแบบนี้ ที่บ้าน ยูกิ ไม่ค่อยได้ออกไปไหนเพราะส่วนใหญ่ ปิงไม่มีเวลาพาไป และยูกิก็ชอบที่จะช่วยพี่ชายขายของ ทำให้ความสนุกในชีวิตของเด็ก 6ขวบแทบจะซ้ำซากเดิมๆ เสมอมา

“ หมอ นัดอีกเมื่อไรวะ “

“ อีก 3 เดือน ตรวจครั้งสุดท้ายดูความเข้ากันได้ หลังจากนั้นก็ต้องใช้ยาช่วยตลอด เพราะตอนนั้นร่างกายจะรับภาระมาก สงสารแต่ยูกิกลัวว่าจะทนไม่ไหว “

“ สงสารตัวเองก่อนไหม หลังจากนั้นแหละที่มึงจะลำบาก “

“ กูมีทางเลือกเหรอ ....... ถ้าเป็นมึงละ มึงจะทำอย่างไง “

“ .................................. “

“ พี่ปิง ดูสิ พระจันทร์โตเบิ้มเบิ้มเลย “

“ อ้าว ไปจำใครเขาพูดมาอีกละ โตเบิ้ม เบิ้ม คืออะไรคะยูกิ “    พิงอดจะแซวภาษาแปลกๆที่เด็กหญิงตัวเล็กพูดออกมาไม่ได้

“ ก็คำจันทร์ ชอบบอกว่า พ่อเขาตัวใหญ่เบิ้มเบิ้ม “

“ เด็กแถวตลาดนะพิง ลูกคนงานก่อสร้าง ตอนเย็นชอบมานั่งเล่นที่ร้าน  นี่ดูสิเหงื่อออกอีกแล้ว ขึ้นไปต้องอาบน้ำก่อนนอนอีกนะคะ รู้ไหม แล้ววันนี้เก็บเปลือกหอยไปทำไมเยอะแยะคะ “

“ ยูกิเอาไปฝากเพื่อน บอกว่านี่ของฝากจากทะเล ไม่ต้องเสียเงินด้วยละ ดีไหมคะ “

“ เออ ไอ้ปิง สอนน้องดีจริงๆ ดูสิแววเค็มเริ่มออกละ “

“ เออน่า ประหยัดต่างหาก มึงใช้คำไม่ถูกต้อง เดี๋ยวเรื่องถึงครูอังคณาแน่ “

“ พี่ปิงจะฟ้องครูหนูเหรอคะ หนูไม่มีเงินซื้อของฝากนี่ พี่ปิงอย่าฟ้องครูนะคะ “ 

“ตายตาย มึงไอ้ปิง เล่นมุกไม่ ดูสมน้ำหน้า “ เสียงสั่นมาเลยยูกิเอ้ย  น่าฟัดวะ ถึงว่าไอ้ฟ้ามันหลงจัง  ไอ้โคลิค่อน !!!!!














ออฟไลน์ B52

  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 11929
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 353

ถูกใจให้เป็ด +1
 :man1:

ออฟไลน์ ommanymontra

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1627
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 26

ถูกใจให้เป็ด +1
 :3123: :pig4: :3123:

ออฟไลน์ areenart1984

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1634
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 37

ถูกใจให้เป็ด +1
ยูกิ ลูกป่วยเป็นอะไรลูก รักษาตัวให้ดี ๆ นะลูก  :กอด1:

ออฟไลน์ Jadd

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 236
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 7

ถูกใจให้เป็ด +1
 :L2:

ออฟไลน์ ปๅงลีลๅ

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 25
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 50

ถูกใจให้เป็ด +5
ขนมหวานละลายใจ : ถ้วยที่ 6


" อ้าว พี่ฝนช่วงนี่มาบ่อยนะครับไหนว่ากลัวอ้วนไง "

" ไอติมไงปิงกินไม่อ้วนนี่ น้ำมะพร้าวไม่ใช่เหรอ ไม่ใช่กะทินี่นา  "

" ครับ ครับ อ้วนแล้วจะมาโทษปิงไม่ได้นา "

" จ้า จ้า  แล้ววันนี้อยู่คนเดียวเหรอ "  คนพูดถามแล้วพรางสอดส่ายสายตาไปทั่วร้าน

" ยูกิกลับไปทำการบ้าน "

" ....... "

" อ้อ พี่โช นะเหรอ ยังไม่มาเลยไม่รู้จะมาหรือเปล่า  อ๊ะ นั่นมาแล้ว "

ถึงว่าสิทำไมลูกค้าสาวๆ เยอะขึ้นปกติมาแค่อาทิตย์ละวัน2วัน แต่นี่พากันมาเกือบทุกวัน นั่งก็นาน เหอะ ถึงมันจะดีก็เถอะ แต่ก็เกรงใจคนอื่นเหมือนกันนั่งกันทีเกือบชั่วโมง

" พี่มาทำไมอีกเนี่ย "

" เอ้า!!!  ก็มาช่วย "

" ช่วยทำไม ผมก็ทำคนเดียวอยู่ทุกวันแล้ว ?? "

" ปิงจะได้เอาเวลาไปคิดงานให้พี่ไง "

" อีกตั้งนาน แล้วนี่วิศวะเรียนหนักไม่ใช่เหรอ มาทุกวันไม่เหนื่อยหรือไง ขับรถมาตั้งไกล "

" ห่วงพี่ด้วยเหรอ เห็นพี่รูปหล่ออะดิ๊ "

" บ บ้าแล้ว ใครจะห่วงพี่ หลงตัวเองวะพี่  โน้นลูกค้าสาวๆ ถามถึงเอานี่ไปเสิร์ฟเลย อยากช่วยนัก "

" คร้าบครับ โอนเนอร์ "


" พี่ไม่ต้องมาบ่อยๆ ก็ได้นะ ผมเหนื่อย  ทุกวันนี้ไม่รู้เลยว่าเขามากินขนม หรือมากินพี่กันแน่เนี่ย "

" พูดเหมือนหึง เลยอะ "

" คนบ้าอะไรจะมาหึงขนม "

" หึงพี่สิครับ จะหึงขนมทำไม "

" ผมไม่ใช่แฟนพี่นี่จะหึงทำไม "  โถ โถ หูแดงหมดแล้วปิงเอ้ย 

" พี่ค้างนี่นะ "

" ตามใจ "

ไม่ใช่ครั้งแรกหรอกที่นอนค้างบ้านปิง มันเริ่มมาจากคราวแรก หลังกลับจากเพลินวาน ก็มาช่วยปิงบ้างเป็นครั้งคราวเพราะกลัวว่าปิงจะไม่มีเวลามาคิดงานให้ เพราะหลังจากเอางานไปให้ไอ้บาสมันดู มันก็เห็นด้วยแต่มันอยากได้ ร้านขนมอะไรที่แปลกใหม่ วัยรุ่นชอบ กินง่าย ไม่เลอะ ไม่ต้องใส่ถ้วย อยากได้แบบใช้ใบตองห่อ อนุรักษ์สิ่งแวดล้อม เพราะธีมวันวาร เลยไม่อยากใช้พวกพลาสติก  แม่ง !!! สัดบาสโครตเยอะ เอากูไปคำนวนแคลคูลัสยังง่ายกว่านี่ไหม

     บางวันก็ขายนานกว่าจะหมดเกือบ3ทุ่ม กว่าจะเก็บร้าน กว่าจะล้างของเรียบร้อยก็เกือบ5 ทุ่ม เพิ่งรู้เหมือนกันว่าปิงทำแบบนี้มาทุกวันจนเกือบ2 ปีแล้ว ร่างกายเล็กๆ นั่นไม่รู้มีแรงมากแค่ไหน ไม่เคยเห็นบ่นว่าเหนื่อยสักวัน ขายไปยิ้มไป  ลูกค้าทุกคนชอบปิงนะผมว่าแค่อัธยาศัยเนี่ยปิงกินขาดแล้ว นี่ ผมแค่มาช่วยไม่กี่วันหลังช่วยล้างของเสร็จก็หมดแรงจนแทบจะหลับแล้ว บางครั้งก็นอนบ้านคุณย่าแต่การเข้าออกดึกๆนี่เกรงใจคนเปิดประตูเหมือนกัน การจะกลับไปนอนที่คอนโดนี่ก็ขับช้าเป็นเต่า เพราะว่ากลัวหลับใน ปิงเห็นแล้วคงจะสมเพชมั่ง เลยให้นอนค้าง บางวันก็ไปจ่ายตลาดตอนเช้าเป็นเพื่อน  ตี4 เลยนะ ในชีวิตเนี่ยตื่นตี4 ยังเคยคิดว่าฝันไป ถ้านอนตอนตี4 ก็ว่าไปอย่าง  สามล้อคันเก่าที่ต้องใช้แรงมาก วันไหนมีมะพร้าวด้วยนะ ผมว่าผมได้เหงื่อมากกว่าเข้ายิมอีก ถึงว่าสิปิงถึงผอม ผอมแบบมีกล้ามเนื้อนะไม่ใช่เพราะอดอาหารกล้ามบางๆสมกับตัวไม่มีไขมันส่วนเกินเลย

     บ้านปิงมีห้องนอน2 ห้อง ห้องใหญ่เป็นของพ่อกับแม่ ปิงนอนกับน้อง ห้องใหญ่ไม่มีคนนอนอีกแล้วแต่ก็ยังสะอาดอยู่เสมอ รูป .... แม่ของปิงสวยมาก ตัวเล็กผิวขาวจัด ปิงบอกว่าแม่ปิงเป็นคนญี่ปุ่น คุณพ่อเป็นคนเหนือซึ่งก็ผิวขาวจัดไม่แพ้กัน คุณพ่อปิงดูเฮี้ยวไม่ใช่เล่น เกือบทุกรูปที่แขวนจะมองเห็นมอเตอร์ไซค์คันใหญ่อยู่ในรูปเสมอ ซึ่งผมไม่กล้าจะถามอะไรมากไปกว่านี่ ..... 

     วันไหนหากไม่ได้ไปตลาดก็จะตื่นเพราะเสียงไก่ขัน หรือไม่ก็จะได้ยินเสียงกะทะ เสียงสับหมูบ้าง ซึ่งกับข้าวส่วนใหญ่ปิงเป็นคนทำและจะใส่ปิ่นโตให้น้องเอาไปโรงเรียน กับข้าวพื้นๆ หมุนเวียนเปลี่ยนไปเรื่อยแต่ที่ไม่เปลี่ยนก็คือ " มันอร่อย "

     ปิงจะมีลูกเล่นบางอย่างใส่ไปให้น้องสาว ยูกิทานผักเก่งมาก อย่างปลาหมึกยัดไส้ก็จะต้องสับแครอทผสมหมูสับไปด้วย หรือแม้กับผักทอดกรอบต่างๆ ซึ่งถ้าเทียบกับผมตอนเด็กนี่แทบจะไม่แตะต้องเลย ผักก็อยู่สวนติดกำแพงด้านหลัง มีเล้าไก่ ซึ่งเป็นไก่พันธุ์ไข่เลี้ยงไว้กินไข่ กับไก่แจ้สมบัติส่วนตัวของปิง ปิงร้องอยากจะเลี้ยงไก่แจ้ จนพ่อซื้อมาให้เลี้ยงแล้วตั้งชื่อมันว่า โอบีวัน แล้วก็โอบีทู จากสตาร์วอร์ จนมันแตกเถือกเถาเหล่ากอจนมาถึงโอบีทเวนตี้แล้ว และอย่าถามผมเลยว่าตัวไหนชื่อะไรบ้าง ผมไม่สามารถจริงๆ

     เช้ามืดหลังกลับจากตลาด ปิงจะทำกับข้าวรอน้อง พร้อมกับเตรียมส่วนประกอบของขนมเอาไว้พักเอาไว้แล้วรอกลับจากเลิกเรียนมาทำต่อ หลังจากยูกิอาบน้ำแต่งตัวเสร็จ กินข้าวแล้วก็จะพาน้องไปส่งโรงเรียนพร้อมกับเลยไปเรียน ตอนบ่ายปิงจะกลับมาทำขนมต่อ  มันเป็นวงจรชีวิตที่หมุนเวียนไปแบบเดิมทุกวัน สำหรับบางคนคงคิดว่ามันน่าเบื่อ แต่กับผม ปิงไม่เคยหยุดยิ้มให้น้องเลยสักวัน ถึงจะเหนื่อย อ่อนเพลียแค่ไหน แต่รอยยิ้มของคนเป็นพี่มีให้น้องเสมอ 

     นับวัน ผมเริ่มนับถือปิงมากขึ้นทุกที ปิง ไม่เคยสักครั้งที่จะแสดงความอ่อนแอออกมาให้เห็น ปิงยิ้ม และยิ้มเสมอ  ไม่ว่ากับใคร ผมอิจฉา อยากจะได้รอยยิ้มนั้นไว้คนเดียว

" พี่โช งานมหา'ลัยพี่เนี้ยคนเยอะไหม มะพร้าว 200 ลูกพอปะ "

" นั่นสิ พี่ว่าไม่น่าจะพอนะ ไอติมเกล็ดที่ปิงทำอร่อยนะ กินแล้วชื่นใจหากินยากด้วยละ แต่จะปลอกอย่างไงละไม่ใช่น้อยๆ นะ "

" ก็คงต้องให้ที่สวนปลอกมาให้เลยครับ แต่คงต้องเพิ่มเงินให้เขาไป แล้วราคาค่อยมาคำนวนอีกทีว่าจะขายเท่าไร "

" แล้วขนมละ โจทย์ยากนะ ปิงคิดออกไหม  "

" น่าจะได้ครับ วันอาทิตย์นี่ว่าจะลองทำดูครับหยุดร้านด้วยวันหนึ่ง "

" ครับ แล้วพี่จะมาช่วยครับ "




" โห มึง งานดีทั้งนั้นเลยอะ ปิงมึงดูนั้นสิ กล้ามหรือเปล่าวะแม่ง!! ใหญ่กว่าหัวกูอีก เดี๋ยวนี้เขาเทรนนี้กันแล้วเหรอ ทำไมวิ'ลัยเรามีแต่ก้างๆ แห้งๆอยู่เลยวะ อิปิงงงงง มึงดูโน้นสูงขาวตี๋ ใส่แว่นด้วยมึง กูอยากได้ เอากลับบ้านได้มะ เดี๋ยวกูถอยรถมาแล้วมิงไปฟาดหัวให้ทีนะเอาใส่ท้ายรถไป "

" พี่พริ้ง เมื่อเช้าพี่คลุกข้าวอะไรให้มันกินเหรอ ทำไมมันถึงแรดแบบนี้ละ  "

" ปิง พี่ว่ามันแรดมาแต่เกิดแล้วละ ยิ่งวันนี้สงสัยต้องล่ามไว้ด้วยเดี๋ยวไปกัดคอใครเขาเข้า พี่ไม่มีเงินเสียผีให้หรอกนะ สงสัยวันนี้มันคงกรีดแบบนี้ทั้งวันละ เฮ้อ!!! "

แต่ก็อย่างที่พิงมันคลั่งนั้นแหละ ยิ่งเข้าๆแบบนี้ก็มีแต่พวกพี่ผู้ชายกำลังขนของเข้าซุ้ม เพื่อเตรียมงานแต่ละคณะ ติดกับคณะวิศวะที่ผมทำอยู่ นี่ก็คณะแพทย์นั้นแหละ มีแต่ ตี๋ ขาวๆ กำลังขนของนี่ถ้าไม่ปรามมันไว้มันคงเข้าไปป่วนแน่ คนอย่างพิงมันเคยกลัวอะไรที่ไหน เจอผู้ชายเป็นไม่ได้ขอให้ได้แทะเล็ม จนถึงขั้นเล้าโลมมันก็ทำมาแล้ว

วันนี้มากันตั้งแต่ตี 4 พี่โชไปรับพร้อมกับรถกะบะ ใช้ขนมะพร้าวกับถังไอติม และเตาย่าง ของทุกอย่างเตรียมไว้พร้อมก่อนวันงาน2วันแล้ว กลัวทำไม่ทัน พี่พริ้งตามมากับพิงตอน6 โมง ส่วนยูกิให้ฟ้าไปรับมาทีหลัง เพราะยังเช้ามากอยู่ไม่อยากให้ตื่นมางอแง   ตื่นเต้น เหมือนครั้งแรกที่ต้องทำขนมขายแทนพ่อกับแม่ กลัวไม่มีลูกค้า คราวนั้นใช้เวลาเกือบ 2เดือนถึงจะมีลูกค้าติด แทบหมดแรง เสียกำลังใจไปเยอะกลัวว่าจะไม่มีเงินหาเลี้ยงน้อง ไม่อยากเอาเงินประกันมาใช้ฟุ่มเฟือย


" พี่คิม หวัดดีครับ มาแต่เช้าเลยนะ "
 
" ไม่ได้อยากมาแต่เช้าหรอก แต่ไอ้โชนี่สิโทรมาทุก 5 นาที ไม่พอยังลามปามโทรไปตามคุณเมียพี่ด้วย ไหนๆก็นอนต่อไม่ได้แล้วก็เลยต้องมา แล้วนี่เตรียมของเสร็จหรือยังมีอะไรให้พี่ช่วยยกหรือเปล่า "

" เรียบร้อยตั้งแต่ ตี5 แล้วครับ มาตั้งแต่ตี4 ละ ตื่นเต้นไม่เคยออกมาแบบนี้กลัวไม่มีคนซื้อไม่ใช่ ถิ่นด้วย ฮ่าฮ่า แล้วกลัวโดนตีน "

" โดนตีน ?? "

" โน้น พี่ดู 6 นาฬิกา "

" อ้าว พิงเพื่อนเราไม่ใช่เหรอ รู้จักพวกหมอด้วยเหรอ ???  "

" รู้จักที่ไหนละ มันไปเต๊าะเขาอยู่นะสิ ตัวสั่นตั้งแต่เช้าละ กลัวพี่เขาจะต่อยมันกลับมาอยู่เนี่ย "

" เออ แรงดีหวะ โห !!! มะพร้าว กี่ลูกเนี้ย ? "

" 400 ครับ ถ้ามันเหลือ ก็เอากลับไปขายที่ร้านต่อ "

" ขนมายังไงหมด ? เห็นแล้วปวดแขนแทน "

" โน้นครับ คนปวดนอนพักอยู่ด้านหลังโน้น อะ  บอกว่าไม่ต้องช่วยก็ไม่เชื่อ "

" ใคร ? ไอ้โช เหรอ สมน้ำหน้าโชว์แมนดีนัก แล้วปิงไม่ปวดมั่งเหรอ "

" ผมชินแล้วพี่  เห็นว่ากำลังประกอบชิงช้ากันอยู่เหรอไปหามาได้ยังไงอะ "

" ไอ้บาสมันไปหามา อ้อ มันเป็นประธานปีนี้ปิงยังไม่เคยเห็นหรอก "

" ยูกิคงชอบ สงสัยจะหลายรอบวันนี้ "


     ธีมวันวาร วันนี้ ทีแรกเข้าใจว่าว่ามันเหมือนตลาดนัดแถวบ้าน ใครจะรู้ว่ามันกว้างมาก และนี่ยังแค่คณะเดียว ตั้งแต่ที่นั่งรถเข้ามามองป้ายก็เห็นมีหลายธีมเลย ทั้ง ธีมคาวบอยเดย์  ธีมตลาดน้ำ  ธีมสวนสนุก  แค่วันเดียวคนจะเดินทั่วงานหรือเปล่าก็ไม่รู้  มาพูดถึงคณะวิศวะแล้วกัน ที่เด่นและดึงดูดคิดว่าเป็นชิงช้าสวรรค์นี่คงเด่นน่าดู ตั้งอยู่ตรงกลางมี  ร้านต่างๆ เป็นวงล้อมรอบ แล้วไหนจะยังโครงสังกะสียังไม่พอยังเป็นสนิมอีก โห อย่างลงทุนไม่รู้ไปเที่ยวขุดหรือขโมยวัดไหนมา ? ตามซุ้มที่มุงด้วยสังกะสีเก่ามีร้านปาเป้า โยนห่วง ยิงปืน ร้านขายขนมสายไหมแบบหยอดเหรียญที่อยู่บนรถจักรยานที่เวลาจะเล่นก็เอาเหรียญหยอดลงกล่องแล้วเข็มเหมือนหน้าปัดนาฬิกาก็หมุน หากหยุดลงที่เลขใดก็จะได้ตามจำนวนที่เข็มชี้  ไหนจะร้านน้ำตาลปั้นที่ปั้นเป็นรูปสัตว์ต่างๆ สงสัยจะเช่างานวัดมาทั้งงานหรือเปล่าก็ไม่รู้ มันน่าจะธีมงานวัดไหมเนี้ย ?  และมีซุ้มให้ถ่ายรูปเป็นซุ้มยาวต่อกันถึง3คูหา ผนังใช้ไม้ลังมาตีตามแนวตั้งไม่ได้เรียงให้เรียบแต่ใช้การตีนูนต่ำไล่สี การจัดธีมเน้นเป็นร้านกาแฟโบราณที่ชงโดยใช้ถุงชงไม่ได้ใช้เครื่อง สามารถนำอาหารมานั่งทานได้ โต๊ะเก้าอี้ตีขึ้นมาจากไม้ ภายในร้านมีทั้งโปสเตอร์ หรือแม้กระทั่งสินค้ายี่ห้อโบราณ ทั้งแฟ๊บ เปาปุ้นจิ้น ลูกอมแฮ๊คกระป๋องสังกะสี สบู่ปาล์มโอลีฟ ที่ทำเป็นธีมร้านขายของชำ นี่ได้ข่าวว่าไปขอยืมมาจากพิพิธภัณฑ์ในมหาวิทยาลัย โดยใช้เส้นอธิการบดี
ข้างๆร้านผมเป็นร้านอาหารของคุณนมชื่นที่มีพี่พริ้งเป็นคนปรุง มีไอ้พิงเป็นคนเสิร์ฟ ซึ่งนำเสนอผัดไทโบราณ ใช้น้ำปรุงที่เคี่ยวมาจากน้ำมะขามเปียก พริกแห้งและน้ำตาล ผัดใส่ไข่ให้หอมแล้วโรยด้วยกากหมูเจียวกรอบ ส่วนร้านผม คนเดียวอยู่แล้ว แมนแมน  ส่วนธีมของคณะอื่นไม่รู้ครับ ฮ่าฮ่า ... ยังไม่โอกาสไปดูและไม่รู้ว่าจะมีเวลาไปเดินด้วยหรือเปล่า

8 โมงเช้าคนเริ่มมาแล้ว ร้านกาแฟข้างนี่ได้ใจคนไปเต็มๆ คนยังไม่แน่นสามารถเซลฟี่ได้เต็มที่ ไหนจะกาแฟคั่วเองที่เอามาชงด้วยมือ กลิ่นหอมไปหมดขนาดผมเองที่ไม่กินกาแฟยังคิดว่ามันหอมมาก ส่วนที่ร้านพี่พริ้งก็เริ่มมีคนมานั่งแล้ว จานที่ร้านใช้เป็นกระดาษชานอ้อยที่เคลือบมัน ถึงแม้นว่าต้นทุนจะสูงขึ้นแต่มันย่อยสลายได้เอง ทางคณะเลยมีงบช่วยในเรื่องจานกระดาษให้ เพราะว่ามันกำจัดง่ายย่อยสลายเอง ส่วนร้านผมนะเหรอ โครตยุ่ง...... ยุ่งมากจะทำทันไหมเนี่ย

" น้อง ๆ ไอ้นี่คืออะไรเหรอ สีสวยจัง ห๊อมหอม "
 
" พิงมาช่วยหน่อย " ตอบจนเมื่อยแหละ รู้งี้ทำขาตั้งมาบอกแล้วเนี๊ยสาวๆ นี่ขี้สงสัยจังหว้า

" มันทิพย์ครับ สีม่วงนี้บดมาจากมันม่วงครับ ปั้นเป็นก้อนกลมแล้วเอามาย่างให้สุกหอม เห็นว่าตอนนี้คนรักษ์สุขภาพเยอะขึ้นเลยมาให้มันม่วงแทนมันแบบเก่า ที่ร้านทำไว้ 3 แบบนะครับ มันม่วงอย่างเดียว มันม่วงผสมข้าวโพด กับ มันม่วงไส้ชีส ครับ เวลาทานชีสก็จะเป็นลาวา ครับ "

" ไส้ชีสด้วยเหรอ น่ากินเนอะ นี่ทำเองเลยหรือเปล่าคะ "

" ครับ ทำเองทุกขั้นตอนครับ รับรองสะอาด "

“ อ้วนไหมคะ ?? “

นั่นไงกูว่าแหละ

“ ถ้าเป็นมันม่วงกับข้าวโพดนี่ไม่เท่าไรครับ มันม่วงนี่หวานธรรมชาติครับไม่ได้เพิ่มน้ำตาลเลยครับ “

“ อุ้ย อันนี้คืออะไรคะ ?  “

“ ร้านเราใช้ใบตองแห้งครับเอามากลัดเป็นกระทง สำหรับทานเลยแต่ถ้านำกลับบ้านด้วยก็จะใช้กล่องครับ “

“ แล้วลูกมะพร้าวละนี่ไว้ใส่อะไรเหรอคะ “

“ ก็จะเป็นไอติมน้ำมะพร้าวครับ แบบโบราณเอาน้ำมาพร้าวจากลูกมาแช่จนขึ้นเกล็ดน้ำแข็งมีเนื้อมะพร้าวอ่อน ใช้หลอดดูทานได้เลยครับ “

“ โห น่ากินทั้งนั้นเลยคะ คนขายก็น่ารัก เดี๋ยวจะเฟสบอกเพื่อนมาทานนะคะ ขอถ่ายรูปพ่อค้ากับขนมหน่อยนะคะ จะแท๊กเพื่อนให้เพื่อนมา “

“ ได้ครับ ยินดีครับ ช้านิดหนึ่งนะครับ “  กลุ่มนี่ก็ 7-8 คนละมั้งเนี่ยคงจะช้าหน่อย

“ โห !!! คนเยอะนะเนี่ย ปิงไม่เรียกพี่ละครับ คนเยอะแบบนี้ทำคนเดียวทันเหรอ “   พูดเฉยๆก็ได้ ถึงเนื้อถึงตัวตลอด เป็นอะไรกับคางไหมเนี้ย ชอบเกาจริง 

“ ว๊าย แกร้านพี่โช ละ “  เออ ชัดเต็มสองหูเลย ร้านผมต่างหากนั้นอะของแถม

“พี่โช น้องชายเหรอคะ น่ารักทั้งพี่ทั้งน้องเลย คะ ขอรูปคู่ได้ไหมคะ เดี๋ยวหนูช่วยโปรโมทในเฟสให้ “ 

“ จะดีเหรอครับ แต่ถ้าลงแล้วได้ยอดเพิ่มขึ้น พี่ก็ยินดีครับ “

 “ โห พี่อะถ้าสาวๆ รู้ว่าพี่มาเปิดร้านขายแบบนี้นะคงมาทั้งคณะละคะ มีแต่คนปลื้มจะแย่แล้วคะ “

“ อยากถ่ายรูปกับพี่โช ด้วยคะ ได้ไหมคะ “

“ ได้สิครับ แต่ขอช่วยน้องสักครู่นะครับ  กลัวจะทำไม่ทัน “  ดูสิ ท่าทางจะงอนหรือเปล่า หน้ายิ้มแต่ไม่มองเลยเนี่ย   

ยิ่งสายคนยิ่งเยอะ เดินกันให้ขวักไขว่ดุแล้วตาลาย ยิ่งนอนน้อยๆอยู่ด้วย  สองเดือนนี่ก็ยังไม่ชินสักทีแต่ถ้านานกว่านี่คงจะชินได้แล้วละ ปกติช่วงสอบก็โหมอ่านโหมงาน แต่ก็ได้นอนแบบข้ามวันแทน แต่งานที่ช่วยปิงนี่เป็นเวลามาก มันเป็นวงจร หมุนครบรอบทับวัน  หมุนครบรอบทับอาทิตย์ เป็นนาฬิกาทีเดียว

“ ปิง พี่ว่ามะพร้าวไม่พอแน่เลย เสียดายเนอะยังไม่เย็นเลยจะหมดแล้ว “

“ อากาศมันร้อนด้วยแหละพี่ มีแค่ไหนก็แค่นั้นละ วันเดียวนี่เหมือนขายมาทั้งอาทิตย์เลยพี่ ปกติอาทิตย์หนึ่ง 200 ลูกนี่ก็เยอะแล้วนะ วันนี้จะ400 ลูกแล้ว กำไรแล้วละ “

“ ขนมนี่พี่ชอบจังเลยปิง คราวหลังทำไส้ช็อกโกแลตเอาไปขายที่ร้านเราดีปะ “

“ เดี๋ยวนะ ร้านผมหรือเปล่า ผมจำได้นะว่าผมเป็นคนโตมีน้องสาว1 คน จะมีพี่ชายมาจากไหนอีกละ หรือพ่อกับแม่ผมไปแอบซุกไว้ตรงไหน  “

“ อยากมีปะละ “

“ อะไรละ พี่ชายอะเหรอ “

“ พี่ชาย ก็ได้ หรืออยากจะให้เป็นอย่างอื่นปะล่ะ “ 
 
“ ....... “

“ สัด โช กูมาช่วยมึงนะเนี้ยไม่ได้มาดูมึงจีบน้องมัน ทีแรกละกันกูจริง นี่มึงมันสมภารชัดชัด “

“ พอเลยไม่มีใครเป็นอะไรทั้งนั้นแหละ  ร้อนเนอะหาน้ำกินหน่อยดีกว่า พี่โชมาปิ้งต่อเลย “  แถ เข้าไปแถจนแดงหมดแล้วหน้านั่นอะ

“ สัดโช อะไรวะของจะหมดร้านแล้วเหรอ ทำไมมึงเอามาน้อยจัง นี่ยังไม่บ่าย3 เลย ??  “

“ น้อยห่าอะไร ขนมนี่นะก็ประมาณ 800-900 ลูก โน้นมะพร้าว400 ลูกกูแบกมาจะแขนจะหลุดมึงจะว่าน้อยอีกเหรอ “

“ แล้วทำไมไม่ทำมาเยอะๆ ??? “

“ คนทำเขาทำไม่ไหวหรอกแค่นี่ก็แทบไม่ได้นอนแล้ว “

“ ไหนวะคนทำ ??? “

“ นี่ไง ปิงหลานคุณย่ากู เขาทำเองหมดนี่แหละกูแค่ช่วยขน “

“ สวัสดีครับ ปิงครับ “ 

“ น่ารักนี่หว่า นี่ปะที่มึงทิ้งงานกลุ่มแล้วรีบกลับเนี้ย สาดดดด แม่งซุ่มนี่หว่า   เออเป็นกูก็รีบกลับวะ โคตรน่ารัก น้องครับถ้ามันนอกใจบอกพี่นะครับเดี๋ยวพี่จัดการให้ “ กลุ่มชายโฉดเลวทรามต่ำช้า เพื่อนของผมเองละครับ ยกกันมาจะครึ่งภาคละมั่งนี่ คงเดินมาดูความเรียบร้อยด้วย กับมาหาแซวหญิง

“ จัดการอะไรอะพี่ ผมอะผู้ชายเหอะไม่ได้เป็นแบบนั้นนะ “ งานเข้าละไอ้โชมึง ไก่กูตื่นหมดละเดี๋ยวพวกมึงเดี๋ยว!!เจอกันวันหลัง วันนี้ท่าทางจะเคลียร์ยาวอีกละ

“ เพื่อนพี่มันก็ไม่ได้เป็นนะ ยังเห็น จีบหญิงอยู่เลยอาทิตย์ก่อน “ มาอีกดอก พวกมึงจะฝังกูใช่ไหม

“ อ้าวไอ้เพื่อนเลวมาเผาเรือนกูละ  ไปทำงานเลยพวกมึง กูคิดให้แล้วนะหมดหน้าที่กู ตอนนี้กูอิสระเข้าใจปะ “

“ เดี๋ยวดิ ยังไม่ได้ชิมขนมเลย อันนี้อะไรครับน้องปิง หอมจัง “

“ ไอ้นี้มัน นี่ก็มัน ฝั่งนี้ก็มัน พวกมึงจะกินอะไร “ 

“ ไอ้โช บอกแบบนี้มึงเขวี่ยงดินมาให้กูกินเลยดีกว่า “

“ พี่โช ของขายอย่าทำเป็นเล่นดิ  อันนี้เรียก มันทิพย์ครับ มีมันเทศม่วง ข้าวโพด กับ ที่มีไส้เป็นชีสลาวาครับ หยิบชิมได้เลยครับ“

“ ไม่ได้หรอกครับ ของขายยิ่งน้องปิงทำคนเดียวด้วย ยิ่งต้องอุดหนุน แต่ขนมไทยไส้ชีสนี่แปลกเนอะ คิดมาได้ไงเหรอ “

“ ก็ไม่เห็นยากนี่ครับ แค่คิดว่ามันน่าจะอร่อยเท่านั้นเอง ฝั่งนี้ครับ ไส้ชีสกำลังร้อนเลย “

“ โห อร่อยอ่ะ ไม่หวานมาก ไส้ออกเค็มของชีส แล้วที่มันหอมนมแบบนี้อะ อร่อย อร่อย !!!  เอาให้พี่กลับบ้านด้วยสิ คุณแม่พี่คงชอบ เอ่อ   พี่ชื่อ เสาร์นะครับ ชื่อจริงพระเสาร์ ภาคเดียวกันกับไอ้โช นี่แหละ ไอ้พวกนี่ตัวประกอบอย่าสนใจ ไม่ต้องจำ“
 
“ สัด !!! พี่บอส พี่บาส พี่บอล ตระกูล บอ หรือจะเรียกรวมว่าบ้าบอก็ได้ครับ พวกพี่รับได้ ฮ่า ฮ่า “
 
“ กรีดดดดดดด ผู้ผู้ทั้งนั้นเลย โอ้ ... ผิวไทยแท้ นี่ขาวตี๋ สูงล่ำกันทั้งนั้นเลย อิแคระ มึงทำไมขายดีจังหวะ ทำไมกูมีชะนีเต็มร้าน ไปช่วยพี่พริ้งแทนกูดิ๊ เดี๋ยวผู้ผู้กลุ่มนี้กูจัดการเอง   พี่ขา พี่ขาจะห่อหนูกลับบ้านไหมคะ “

“ เฮ่อ พี่พริ้งเอาน้องพี่ไปเก็บหน่อย “   เสียงปิงร้องโวยวาย คงจะอายแทนเพื่อน ปิงหน้าบางมากถ้ารู้จักแล้ว ปิงจะขี้อาย

“ เอาไว้นั่นก่อนรอรถเทศบาลมา จะได้เก็บไปทิ้งทีเดียว “

“ พี่พริ้งนี่น้องนะ พูดซะหมดราคา นี่ถ้าไม่เห็นว่าที่ร้านคนเยอะจะหนีออกไปส่องผู้ผู้ละ พี่ขา อยากได้ของแปลก เป็นงาน สั่งจองได้เลยนะคะ ดีลิเวอรี่ 24ชม.คะ ไปก่อนนะคะเดี๋ยวโดนตะหลิวพี่ “

“ ไม่ต้องง หรอกพี่ เพื่อนผมเองมาด้วยกันแต่ช่วยอยู่ร้านโน้น ไม่มีอะไรหรอกปากมันดีแบบนี้แหละ พวกพี่ไม่โกธรนะ “

“ ไม่ ๆ หรอก น่ารักดี น่ารักแปลก ๆ เฮฮาดีพี่ชอบ “ พวกตระกูลบอ. ตอบ  หืม น่ารักเหรอ ไอ้พิงมันน่ารักตรงไหนอะ ???

“ เออ แล้วเก็บใส่กล่องให้พี่ด้วยนะ อย่างละกล่องนะครับจะเอาไปฝากคนที่บ้าน เดี๋ยวเดินมาอีกรอบจะมารับเอาไปนะครับ พวกมึงเอาไหม “  พี่เสาร์สั่งแล้วก็หันไปถามพวกเพื่อน ๆ

“ คนละ 2 กล่องก็ได้ เอาไปฝากเด็กแถวบ้าน ช่วงนี้ไม่ค่อยกลับบ้านสงสัยรอบนี้มีง้อยาว “

“ นี่แม่มึงเลิกตามแล้วเหรอ “ เตโชถามเพื่อน “

“ เปล่า โทรศัพท์พังยังไม่ได้ซื้อใหม่ อะดิเลยปล่อยเลยตามเลย “

“ เออ กลับบ้านพวกมึงหัวแตกแน่ “

“ ไม่ต้องแช่งเลย ไอ้สัดโช เอาเรื่องมึงให้รอดก่อนเถอะแสรด !!!  เย็นวันก่อน คุณหนิงอะไรของมึงนะมาหาถึงคณะ แต่ดีนะไม่ได้วีนอะไรดูเป็นคนเรียบร้อยนะ คงถูกใจหญิงแม่มึง “

“ เออ เออ ไปได้แล้ว “  ไอ้เสาร์ มึงนี่เริ่มแปลกๆ ละกูชักตงิด เสือกหางานให้กูก่อนไปอีก นั่นหน้าเป็นม้าน้ำอีกละ กูสงสัยจะได้กลับไปนอนบ้านแหง




« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 15-01-2018 20:52:09 โดย ปๅงลีลๅ »

ออฟไลน์ ommanymontra

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1627
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 26

ถูกใจให้เป็ด +1
 :z1: o13 :z1:

 :L2: :pig4: :L2:

ออฟไลน์ B52

  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 11929
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 353

ถูกใจให้เป็ด +1
 :pig4:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ ซีเนียร์

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 580
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 5

ถูกใจให้เป็ด +1
 :L2: :pig4: :pig4: :pig4: :L2:

ออฟไลน์ areenart1984

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1634
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 37

ถูกใจให้เป็ด +1
อ่านแล้วหิวววววว ปิง เอามัน 3 กล่อง น้ำมะพร้าว 3 ลูก เก็บตังที่โชนะ  :m26:

ออฟไลน์ MayA@TK

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4663
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 31

ถูกใจให้เป็ด +1
 :pig4: :pig4: :pig4: :pig4: :pig4:

ออฟไลน์ ปๅงลีลๅ

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 25
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 50

ถูกใจให้เป็ด +3
“ ขายหมดแล้วเหรอ “

“ เออ จะมาช่วยเนี่ย “

“ ไม่ต้องหรอก ปิงไปเดินเล่นเถอะจ๊ะ นี่ก็ใกล้จะหมดแล้ว ไม่กี่จานเองพี่ทำ2 คนกับพิงแป๊บเดียว ไหนๆ ก็มาแล้วไปเดินเถอะ แล้วนี่ยูกิไปถึงไหนแล้วก็ไม่รู้เนอะ  “

“ นั้นสิครับ ไม่รู้ฟ้ามันพาไปเล่นถึงไหน เด็กพอกันเลย “

“ ปิง พี่เก็บของหมดละไปกันครับ พี่พาไปเดินเที่ยวในงาน พิงถ้าเสร็จแล้วโทรมานะครับ เดี๋ยวมารับ “

“ อะเคจ้า แต่ไม่อยากไปเป็นก้างอะสิ เผื่อพี่โชอยากจะไปจูจี๋ที่ไหนต่อ “

“ พิงนี่ไปล้อเพื่อน  เดี๋ยวจะโดน  นี่คงอีกนานละไปกันเลยจ้า กว่าจะเก็บของก็คงจะค่ำแล้ว “  พี่พริ้งก็ยังคงเป็นพี่สาวใจดีเสมอ ไม่เข้าใจจริงๆว่าทำไมถึงมองว่าผมกับพี่โช เป็นแฟนกัน ?  ผมไม่ได้จีบพี่โชนะถึงแม้พี่โชจะดูดีมากกก ก็เถอะ แต่ผมคงไม่หาเรื่องใส่ตัวขนาดนั้นเหมือนกัน คุณหญิงแม่พี่โชน่ากลัวมากที่สุด ถ้าเกิดผมรักขึ้นมาจริงๆละก็นะผมก็เลิก ผมไม่สู้หรอกคนแบบนั้น ผมมีอะไรที่จะเทียบหน้าชูตาครอบครัวเขาได้ แค่คิดก็เป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว



ไม่ชอบสายตาที่ใครๆมองเลย มันอึดอัด ถึงแม้ว่าตามซุ้มจะน่าสนใจก็ตามแต่ว่ามันไม่ชิน เพิ่งรู้เหมือนกันว่าพี่โชเป็นคนดังขนาดนี้ ถึงแม้จะรู้ว่าเวลาที่พี่เขาไปช่วยที่ร้านคนจะเยอะขึ้นก็ตาม แต่ที่นี่ไปทางไหนก็มีแต่คนเข้ามาคุยเข้ามาทัก ไม่ชิน ไม่ชอบ ไม่ชอบเป็นจุดสนใจ ไม่ชอบที่คนเข้ามาวุ่นวาย  และไม่ชอบที่พี่โชไม่สนใจ

" เอ้ย โช คุณหนิงมาหามึง โทรศัพท์ก็ไม่รับ รออยู่ใต้ตึกคณะแหนะ "

" ......... "

" พี่โช ไม่ไปเหรอมีคนมาหานี่ "

" แล้วปิงละ ยังเดินไม่ทั่วงานเลยนานๆจะมีโอกาสได้เดินเล่นสักที "

" เดี๋ยวผมจะไปหาน้อง พี่ไปเถอะครับ ให้ผู้หญิงรอไม่ดีหรอกครับ " คนนี้สินะ ที่มาหาบ่อยๆ ดีแล้วละ ไม่อยากอึดอัดแบบนี้อยู่แล้ว

" ปิงไปเดินเที่ยวกับพี่ก็ได้นะ เดี๋ยวพี่พาทัวร์เอง "

" ไม่ดีกว่าครับพี่เสาร์ ผมว่าจะเดินตามหาน้อง ไม่เจอแต่เช้าแล้วไม่รู้ว่าไปเดินเล่นกันถึงไหนกัน "

" แล้วรู้เหรอครับจะไปหาที่ไหน ให้พี่ไปส่งก่อนดีกว่าไหมปิง "

" พี่โช ไปเถอะครับให้ผู้หญิงรอมันไม่ดีนะครับ แค่นี้เองผมเดินได้ ไปละ " 



" ไอ้เสาร์ มึงคิดจะทำอะไรวะ " 

" ก็เดินมาตามมึงไง กูเดินไปเอาขนมแล้วไม่เจอ "

" เกี่ยวกับปิงสิ  มึงจะจีบปิงเหรอ "

" กูเห็นน้องมันน่ารักดี "

" น้องมันไม่ใช่ "

" กูก็ไม่ใช่ มึงก็ไม่ใช่ไอ้โช แต่กูอยากลอง "

" สัดเสาร์ กูไม่ให้มึงลอง "

" ทำไมหวงเหรอมึง ผ่านด่านแม่มึงให้ได้ก่อนเถอะ "

" เสาร์กูขอ กูชอบปิง"

" เออ แค่นั้นแหละ อยากได้อะไรก็บอกแบบนี้สิวะ มึงทำอะไรให้มันชัดเจนหน่อย อย่างเรื่องของแม่มึงก็เหมือนกัน มึง ไม่ชอบก็บอกไปให้ตรงๆ อย่าเงียบแบบที่มึงทำ กับผู้หญิงก็เหมือนกันบอกตรง ๆ เหอะ ผู้หญิงเขาจะได้ไม่เสียเวลา เขาจะคิดอย่างไงก็อีกเรื่อง แสดงอย่างที่มึงทำ เป็นกูกูก็คิด!!! ว่ามึงมีใจ ไม่ชัดเจนสักอย่าง เทคแคร์ดีเกิ๊น "

" กูกลัวเขาเสียใจ กลัวแม่ไม่สบายใจ "

" เอ่อ!!! คนดี ชีวิตมึงดี๊ดี สัด แม่มึงจะอยู่กับมึงชั่วชีวิตไหมละ??  คนที่จะอยู่กับมึงก็คือผู้หญิงคนที่แม่มึงหามาให้ คนที่มึงรักหรือเปล่าก็ไม่รู้ มึงจะรอแม่ตายแล้วถึงจะเลิกอย่างนั้นเหรอ ถ้าเกิดมีลูกแล้วละ ?? ทำไมไม่สู้ซะก่อน ได้ไม่ได้ ก็ยังถือว่าได้ลองแล้ว จะได้ไม่ต้องมาเสียใจทีหลัง "
 
" เหรอ "

" เฮ่อ มึงนี่โคตรมึน ไม่สมหน้าตา ถ้ากูหล่อรวยอย่างมึงนะ กูจะใช้ให้คุ้มละจะควักเอามาเลี่ยมทอง เออ ไปได้แล้ว มองตามตาละห้อยเชียวนะ ระวังหมาจะคาบไปแดกน้องปิงมึงน่ะ "




" มหาวิทยาลัย "  เคยคิดว่ามันเป็นอย่างไร หลายครั้งที่คิดว่าถ้าจบแล้วอยากจะมาเรียนต่อคณะวิศวะ แต่ชีวิตนี้เลือกได้เพียงอย่างเดียวเท่านั้น  อยากให้ยูกิได้เรียนสูงๆ อยากให้ยูกิเป็นหมอ ส่วนผมจะทำงานหาเงินส่งให้น้องได้เรียนจนจบเอง
 
พาร่างตัวเองเดินมาจนถึง สิน-กำ ปีนี้จัดธีมเป็นคาวบอยเดย์ที่กินเวลามาถึงตอนค่ำแล้ว ตามซุ้มจุดด้วยคบไฟ ทางเดินมีมัดฟางก้อนสี่เหลี่ยมทำเป็นที่นั่งพัก ที่กินข้าว เห็นอาหารที่เน้นหนักจะเป็นพวกบาร์บีคิว ปิ้งย่าง ซึ่งกำลังส่งกลิ่นหอม มีป้ายแขวนบอกว่าเป็น แกะย่าง  แกะเหรอ!!!ไม่เคยกินมาก่อนเลย ฟังมามีคนบอกว่าเนื้อแกะจะมีกลิ่นสาบ ก็เลยจัดมาลอง1 ไม้ พี่คนขายบอกว่านี่เป็นแกะรุ่น ไม่มีกลิ่นสาบ กลิ่นเครื่องเทศที่หนักให้รสชาติแสบฉุนจนขึ้นจมูก ปกติไม่ชอบอาหารรสจัด เลยน้ำตาไหลพรากเลยต้องเสียค่าน้ำมาอีกขวด เล่นเอาลิ้นชา ไม่รู้ว่าป่านนี้ยูกิได้กินอะไรแล้วเหรอยัง แต่ฟ้ามันคงไม่ปล่อยให้หิวหรอก มันใส่ใจของมันจะตาย รู้สึกดีใจที่มีคนดีอย่างมันมาชอบน้องสาวถึงแม้ว่าน้องสาวจะยังคงไม่รู้เรื่องรู้ราวก็เหอะแต่ก็ดีที่มีคนพายูกิไปเที่ยวแทนตัวเองที่ไม่มีเวลาจะพาน้องไปไหน ขอแค่ตอนนี้ ขอแค่ยูกิมีความสุข สำหรับต่อไปเมื่อยูกิคิดเองได้แล้ว คงจะเห็นถึงช่องว่างขนาดใหญ่ และหวังว่ายูกิจะไม่ต้องเสียใจจนเกินไป ไม่ห่วงว่าฟ้าจะไม่ชอบจริงรักจริง แต่เหตุผลใหญ่คือคุณหญิงอีกนั้นแหละ เฮ่อ !!!  ช่างเหอะเรื่องมันยังไม่เกิด คิดไปก็เท่านั้น

แบตโทรศัพท์หมดไปตั้งนานแล้วติดต่อใครก็ไม่ได้ เมื่อคืนมัวแต่ยุ่งเตรียมของเลยไม่ทันได้ดูปล่อยทิ้งเอาไว้เฉยๆ เลยงานเข้าแบบนี้  ป่านนี้แล้วทุกคนคงแล้วหรือเปล่าก็ไม่รู้ นี่ถ้าไม่เห็นชิงช้าสวรรค์ก็คงจะกลับไม่ถูกเหมือนกัน แต่ว่าคืนนี้คงจะอีกยาวไกลแน่ๆ เห็นแต่คนพูดกันว่าคืนนี้จะมีดนตรีประชันกันระหว่างคณะด้วย อยากดูเหมือนกันแต่คิดว่ายูกิคงจะง่วงนอนมากแน่  ถ้าไม่เจอพี่โชคิดว่าจะขอติดรถพี่พริ้งกลับเหมือนกัน

“ โห กว่าจะกลับมาได้ น้องมึงร้องไห้งอแงไปหลายรอบแล้ว “ พอเจอหนาปุ๊บก็โดนไอ้ฟ้าด่าทันที

“ กลับกันมานานแล้วเหรอ “ ถ้างอแงขนาดนี้สงสัยคงจะง่วงน่าดูแล้ว

“ เออ จะกลับยังยูกิคงง่วงแล้ว ไอ้พิงกับพี่พริ้งก็กลับไปแล้วเนี้ย ตอนแรกว่าจะรอ แต่กูเห็นพี่พริ้งเหนื่อยน่าดูเลยบอกว่าไม่ต้องรอหรอกเดี๋ยวจะไปส่งให้เอง แล้วพี่โช ละ ?? “

“ ไปกับคนชื่อหนิง ตั้งแต่เย็นแล้วนึกว่ากลับมาซะอีก นี่ยังไม่มาเหรอ ? “

“ เออสิ โทรไปก็ไม่รับนึกว่าอยู่กับมึงเลยไม่ได้เร่ง แม่งเอ้ย!!! ป่านนี้แล้วไม่ต้องรอแล้วละ เดี๋ยวกูไม่เรียกแท็กซี่ก่อน ขนไม่เยอะ แท็กซี่คงไม่บ่นหรอกเอาแค่หม้อไปก็พอไม่กี่ใบเดี๋ยวมึงไม่มีใช้ขายของแล้ว เดี๋ยวเตาย่างฝากไว้ที่นี่ก่อนแล้วค่อยให้พี่โชไปส่ง   แป๊บเดียวเดี๋ยวมา “
 
มันว่าแล้วก็เร่งเดินออกไปตามถนน ถ้านับหม้อแล้วก็มีไม่กี่ใบหรอกแต่จะใหญ่หน่อยก็แค่ถังไอติม  แล้วพี่โช นี่หายไปเลย ?? เหมือนกับคล้ายๆว่า ใจมันแกว่งอย่างไรไม่รู้สิ ผมไม่ใช่เด็กที่ไม่รู้ประสาถึงผมจะยังไม่เคยมีแฟน แต่เพื่อนๆที่มันมีแฟนผมก็รู้หรอกว่าที่หายไปนานแบบนี้คงไม่พ้นเรื่องอย่างว่า  แต่ก็ทำได้แค่คิด ผมผู้ชายนะ !!! ไม่ใช่ไอ้พิงที่จะให้ไปแสดงออกว่าชอบผู้ชาย หรือแม้ว่าใจตนเองตอนนี้มันเริ่มมีพี่เขาเข้ามาอยู่ในใจตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่รู้ ผู้ชายอย่างพี่โช ที่ผู้หญิงหรือแม้แต่ผู้ชายเห็นยังต้องมองจนเหลียวหลัง ผู้ชายที่ดูดีทั้งหน้าตาและชาติตระกูล  และผู้ชายมือไม้แข็งที่พยายามจะช่วยทำขนมทำงานที่ตัวเองไม่ถนัดทำกี่ครั้งก็เสียของทุกทีจนต้องมาทำเองใหม่ทั้งหมด ห้ามก็ไม่เชื่อ บอกก็ไม่ฟัง ดื้อ!!!  ดื้อกว่ายูกิ ยิ่งช่วยยิ่งช้า หน้าตาดีนี่ไม่ช่วยอะไรเลยจริงๆ แต่ทำไมผมมีความสุข??  แล้วยังจะมาช่วยล้างหม้อล้างของแทนตำแหน่งของยูกิ ดีที่หม้อมันไม่แตกหักง่ายไม่อย่างนั้นผมคงจะได้ซื้อของใหม่ยกชุดแน่ ๆ ขนาดไอ้โอบีวันมันยังชอบมาใกล้คลอเคลียจนผมนึกว่ามันกลายเป็นหมาเป็นแมวแทนที่จะเป็นไก่พันธุ์ซ่าอย่างเคย ไม่รู้เอาอะไรไปให้มันกินมันถึงตามแจขนาดนั้น ??  ต้องพยายามไอ้ปิงเอ้ย !! อย่าไปคิดอะไรแบบนั้น เรากับเขาไม่ใช่คนบนชั้นเดียวกัน เรามันแค่เศษฝุ่นไม่มีวาสนาจะได้ไปเป็นไม้ดอกประดับแจกันทรงสูงของครอบครัวเขาหรอก แล้วอีกอย่างพี่โชคงไม่ได้คิดอะไรแบบนั้น เขาเป็นผู้ชาย เราก็เป็นผู้ชาย มันเป็นไปได้แค่เพียงภาพที่เราหลับแล้วฝันถึงเท่านั้น ขอแค่ฝันก็พอ ได้แค่ฝันก็พอ

“ เอ้ย ไอ้ปิงขึ้นรถสิ กูเก็บของให้หมดแล้วเหม่ออะไรอยู่ อุ้มน้องมันดีดีสิ ไหวเปล่าหรือจะให้กูอุ้ม “

“ มึงจะไปด้วยเหรอ “

“ เออสิ “

“ ไปทำไม พรุ่งนี้มึงต้องไปโรงเรียน คราวที่แล้วคุณชดก็มาบ่นทีละว่ารีบไปตอนเช้าแล้วยิ่งขี่มอเตอร์ไซค์ไวอย่างมึงนะมันน่ากลัว กลัวจะไม่ทันถึงโรงเรียน ไม่ต้องไปกับกูหรอกนั่งรถไปนี่เดี๋ยวก็ถึง ไปแล้วมึงก็ต้องรีบกลับมาอีก อย่าให้มันหลายรอบเลย “

 “ มึงไหวแน่นะ  “

“ กูทำของกูแบบนี้มาตั้งนานแล้วเหอะไม่ต้องห่วง กูรู้ว่ามึงห่วงเดี๋ยวถึงบ้านจะชาร์ตแบตแล้วจะโทรหา แล้วกัน ดีปะ “

“ เออ อย่างนั้นก็ได้ก็ก็เพลียเหมือนกันต้องคอยพวกเพื่อนพี่โช แม่งเห็นยูกิน่ารักหน่อยไม่ได้ แถกันเข้ามาเชียว “

“ ไอ้ห่า ยูกิ 6 ขวบ ใครเขาจะคิดแบบมึง “

“ เออ ไม่รู้กูหวงของกูนี่หว่า เออ รีบไปถ้าอย่างนั้น อย่าลืมถึงแล้วโทรมาด้วย เดี๋ยวกูไปจัดการพี่โชให้ “

“ เกี่ยวไรกับพี่โช วะแค่นี้สิว สิว แมนแมน กูกลับเองสบาย "

“ เออ ให้มันจริงเห็นช่วงนี้สนิทกันจัง เออ ... แล้วเอาเงินไปหยอดตู้ฝากเงินสดแล้วใช่ไหม วันนี้ได้เงินกูเป็นหวง “

“ เออ ลืม  !!! จริงของมึง เอาไปฝากให้หน่อยไม่อยากพกติดตัว นี่บัตร รหัสก็พ.ศ.เกิดยูกิ นะ แล้ว ฝากซื้ออาหารให้ไอ้พวกโอบีด้วยนะ จะหมดแล้ว กูลืม อย่าลืมไปรดน้ำต้นไม้ให้ด้วยละ เวลาไป กุญแจอยู่ที่เดิมนั้นแหละ “

“ บ้านมึงนะ จะให้กูไปรดน้ำทำไมวะ “

“ เออนั่นสิ เผื่อกูลืม กูสงสารต้นไม่กลัวขาดน้ำ สงสารพวกเหล่าโอบี กลัวมันอดตาย ฮ่า ฮ่า “




ใจหาย ............ มันรู้สึกโหวงๆในใจ  ไอ้ปิงมึงพูดอะไรแบบนั้น นั้นบ้านมึงนะ ต้นไม้มึง มึงก็รดน้ำเองสิ กูรับดูแลแต่ยูกิคนเดียวนะ







จากนั้นก็ไม่มีใครเคยเห็นสองพี่น้องอีกเลย .................................................

ออฟไลน์ B52

  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 11929
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 353

ถูกใจให้เป็ด +1
 :a5:

ออฟไลน์ ommanymontra

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1627
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 26

ถูกใจให้เป็ด +1
 :3123: :pig4: :3123:

ออฟไลน์ areenart1984

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1634
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 37

ถูกใจให้เป็ด +1
เกิดอะไรขึ้นกับปิงและยูกิ  อุบัติเหตุป่ะ  :katai1:

ออฟไลน์ k00_eng^^

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 655
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 57

ถูกใจให้เป็ด +1
เกิดอะไรขึ้นอ่ะ

ออฟไลน์ MayA@TK

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4663
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 31

ถูกใจให้เป็ด +1
พี่โชหายไปไหนกับหนิง แล้วปิงกับยูกิล่ะ อะไรยังไงเนี่ยยยยย :katai1: :katai1: :katai1: :katai1:

 :pig4: :pig4: :pig4: :pig4: :pig4:

ออฟไลน์ ซีเนียร์

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 580
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 5

ถูกใจให้เป็ด +1
 :a5: :a5: :a5: :a5: :a5:

เกิดไรขึ้น น้องไปไหน :hao5:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






 




สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด