OH!! Bad Guy รักร้ายๆของผู้ชายในคุก!! [by Silence_Serin] บทส่งท้าย Update 30.09.54
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด colocation,โคโลเคชั่น,ฝากเซิร์ฟเวอร์

ผู้เขียน หัวข้อ: OH!! Bad Guy รักร้ายๆของผู้ชายในคุก!! [by Silence_Serin] บทส่งท้าย Update 30.09.54  (อ่าน 1769649 ครั้ง)

lovepotion

  • บุคคลทั่วไป
ขอให้พี่โตกดเนมเร็ว ๆ  :laugh:
ไรท์เตอร์มาอัพเร็วๆน้า

ltahset

  • บุคคลทั่วไป
 o22

รอลุ้นต่อไป

^^
ขอบคุณค่ะ

m_pop91

  • บุคคลทั่วไป
รออออออออออออออออ

ออฟไลน์ nutgen

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 340
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +7/-1
ไีรเตอร์สู้ๆ ไฟ้ติ้งคร่าาาาาา
 :z13: :z13: :z13:

makeyta

  • บุคคลทั่วไป
ในที่สุดเนมก็จะรู้เรื่องกับเค้าแล้ว  :mc3:
ไม่อยากให้เนมไปอยู่กับคนอื่นนอกจากโตเลย :serius2:
ไม่งั้นเนื้อเรื่องคงจะหดหู่ยิ่งกว่านี้
เพราะแค่นี้ก็สงสารเนมจะแย่อยู่แล้ว :sad4:

รอลุ้นตอนต่อไปค่ะ
 :a9: :a9:แล้วมาต่อไวๆน๊า :a9: :a9:

mantdash

  • บุคคลทั่วไป
สอบเสร็จซะทีได้มาอ่านแล้ว อิอิ
ในที่สุดก็ถึง conflict ของเรื่องแล้ว
เนมจะตัดสินใจยังไงนะ น่าลุ้นละ :impress2:

Luk-Pla-Yai

  • บุคคลทั่วไป
เข้ามาตะโกนก้องบอกโลกให้ได้รับรู้ทั่วกัน
ว่า " ตูคิดถึงนิยายเรื่องนี้จังโฟ้ยยยย!!! "  :angry2:

m_pop91

  • บุคคลทั่วไป

leeseunggi

  • บุคคลทั่วไป
น้องเนม กะ พี่โต~~~~~

น่าร๊ากกกกน่ารัก

อัพ!!  อัพ!!  อัพ!! :really2:

ออฟไลน์ nutgen

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 340
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +7/-1
อยากรู้อย่างแรงกล้ามาเฉลยซะทีเถอะจ้า น้านะ ไรเตอร์น่าร๊ากกกน่ารักจ๋าาาาา :กอด1:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






tongner

  • บุคคลทั่วไป
 :serius2: :serius2: :serius2:

เนมจะโดนไรมั่งเนี้ย

YBlood

  • บุคคลทั่วไป


น้องเนมสู้เค้าน๊า....

แล้วน้องเนมต้องทำอะไรอ่ะ

ไอ่พี่โตจะปล่อยน้องเนมไปกับคนอื่นจริงๆหรอถ้าน้องเนมทำไม่ได้อ่ะ

พี่โตทำใจปล่อยน้องเนมได้เรอะ ?

m_pop91

  • บุคคลทั่วไป
อิพี่โตกะน้องเนมอยู่ไหนเนี่ยยยยย

fahsai

  • บุคคลทั่วไป
เข้ามา รอ คร้า



เชียร์เนมอยู่น้า  สู้ๆๆๆๆๆๆ

ออฟไลน์ Serin

  • หุ่นซากุยังไงก็ไม่มีวันเป็นกันดั้มไปได้หรอก ไอ้พวกสมองถั่ว!
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 576
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +619/-8



Imprison 31: ไม่มีคำตอบ



    “..แล้วทำไมไม่ยอมพูดเอง.. “ ผมถามคนตรงหน้าที่เดินเข้ามานั่งพิงลูกกรงอยู่ตรงข้าม พี่เบิร์ดทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ แล้วเกาหัวแกรกๆ..

    “..ไม่รู้..ท่าจะคิดว่าคุยเองไม่รู้เรื่องมั้ง.. “ตอบมาอย่างนั้น..แต่ไม่ได้ช่วยให้ผมเข้าใจอะไรเพิ่มขึ้นเลยและยังทำให้หงุดหงิดขึ้นอีกต่างหาก

    “..ทำไมไม่รู้เรื่อง..ผมก็ฟังภาษาคนออก “ ถอนหายใจแรง ขณะที่พี่เบิร์ดหันมามองหน้า ยิ้มมุมปาก..

    “..ก็แค่แปปเดียว จะหงุดหงิดอะไรนัก.. “

    “..แล้ว..ตกลงมีอะไรงั้นเหรอ “ ขี้คร้านจะต่อความยาวสาวความยืด และยิ่งไอ้เรื่องที่พี่โตพูดไปเมื่อกี้มันก็ไม่ใช่เรื่องดีนัก..และยิ่งมันสำคัญขนาดให้คนอื่นมาพูดแทนตัวเอง ผมก็อยากรู้ ว่ามันจะอะไรกันนัก..

   “..อืม...ก็ที่พูดไปเมื่อกี้.. “ ว่าพลางหันมามองหน้าด้วยรอยยิ้มบางๆชนิดไม่รู้สึกรู้สา... “..ไม่ว่ามึงจะเข้าใจไอ้ที่ผ่านมารึเปล่า...ไม่สิ...คงต้องบอกว่าไม่เข้าใจอยู่แล้ว..”

   “..อะไร?.. “ ผมถามกลับเสียงห้วน ไม่ค่อยพอใจกับท่าทีที่มองผมเหมือนคนไม่ได้ความนั่น พี่เบิร์ดร้องหึ..ออกมาเบาๆพร้อมกับมุมปากที่กระตุกขึ้น..

   “...โถ...แค่รู้ว่าจะโดนทิ้ง ก็ดิ้นจะเป็นจะตายเลยเหรอเนี่ย..” คำพูดนั้นทำให้ผมชะงัก ความหงุดหงิดที่พุ่งริ้วๆตั้งแต่ที่พี่โตเดินออกไปโดยไม่บอกกล่าวอะไรเพิ่มเติม ยิ่งทวีมากขึ้นกับคำพูดของคนตรงหน้าผมขมวดคิ้วจ้องมองพี่เบิร์ดตรงๆ..

   “..หาเรื่องผมทำไม?... “ ผมถามกลับอย่างไม่ยอมคาใจ “ ไม่ได้ทำอะไรให้พี่ซักหน่อย..จู่ๆก็มาหาเรื่อง..”

ปัง !!

     เท้าที่เตะประตูลูกกรงทำให้ผมสะดุ้งเฮือก หันไปมองหน้าที่ยังยิ้มแย้ม แต่ดวงตากลับฉายแววโกรธเคืองอย่างปิดไม่มิด และปลายเท้าที่เพิ่งแกว่งไปโดนประตูลูกกรงเหล็กของคนตรงหน้า มันเฉียดตัวผมไปไม่มาก มองแล้วรู้สึกขนลุกขึ้นมาเฉยๆแม้จะชักเท้ากลับมาอยู่ที่เดิม แต่กลับชวนคิดจริงๆว่าถ้ามันเกิดเหวี่ยงมาถูกผม จะเกิดอะไรขึ้น..

   “..มึงต่างหาก...” น้ำเสียงของคนตรงหน้าเรียบเรื่อย “..ที่หาเรื่องให้พวกกู..”

   “ห๊ะ??.. “ ผมร้องออกมาอย่างไม่เข้าใจ ใบหน้ายิ้มๆของพี่เบิร์ดหายไปแล้วมีเพียงใบหน้าถมึงทึง ที่มองมาเท่านั้น..

   “..คิดอยู่ได้ว่าตัวเองเป็นผู้บริสุทธิ์..ถูกคนอื่นเขารังแกตลอด ถุย... “ สีหน้ารังเกียจนั่นมองตรงมาอย่างไม่ยอมลดละ..

   “..นับตั้งแต่มึงก้าวเข้ามาที่นี่..มึงก็ทำให้พวกกูซวย..รู้ตัวบ้างไหม?.. “ มุมปากแสยะยิ้มขึ้นมาบางๆคล้ายประชดประชันในที..

   “..มึงไม่เคยเข้าใจไอ้”สถานะ” ที่แท้จริงของตัวเองเลย..สักนิด.. “ พี่เบิร์ดหัวเราะเบาๆในลำคอ แล้วจับไหล่ข้างหนึ่งของผมไว้ “..รู้บ้างไหม? นับแต่มึงเข้ามาเหยียบที่เรือนจำนี่..มึงก็คือนักโทษ มึงก็คือคนทำผิด มีสถานะเป็นเดนสังคมแบบเดียวกับพวกกู ไม่มีสิทธิ์เรียกร้อง สิ่งที่มึงต้องทำ คือก้มหน้ารับกรรม รับโทษที่ตัวเองก่อไว้..ถูกมั้ย?... “

     “........ “ ผมพยักหน้ารับเบาๆ เม้มปากเมื่อรู้สึกถึงแรงบีบที่ไหล่ซึ่งมากขึ้นมาอีกนิด..

    “..แล้วทำไมวันนี้...กูถึงต้องมาคุยกับมึง ถึงไอ้เรื่องทุกอย่างที่มึงควรรู้ ถึงสถานะของตัวมึง รู้ไหม?.. “

    “......... “ ผมก็อยากรู้เหมือนกัน

    “..เพราะ..มึง...มันไม่เคยเข้าใจอะไรสักนิดน่ะสิ.. “ น้ำเสียงแผ่วต่ำบอกออกมาไม่ดังนัก แต่ชัดเจนในสมองของผมยิ่งกว่าอะไร..

     “..ไม่เคยเข้าใจว่าตัวเองเป็นนักโทษ..ไม่เข้าใจ ไม่ว่าใครต่อใครเขาพยายามบอก ให้มึงรู้และยอมรับกับสถานะของตัวเอง..ไม่ว่าจะเป็นใคร..ไอ้โตมันบอกมึงมากี่ครั้งแล้ว แต่มึงไม่เคยจำ ที่กูเห็นคือมึงยังพยายามปฎิเสธความจริง ทุกอย่าง..ทุกอย่างเลย...แถมยังทำลืมไปหน้าตาเฉย..”

     “..บอกอะไร...” ผมแค่นหัวเราะถามคนตรงหน้า “..ไม่เห็นว่าใครจะบอกอะไรผมตอนไหน มีแต่คนบอกว่าผมโง่..มีแต่คนพุดจาเยาะเย้ยว่าควายอย่างโน้นอย่างนี้..หรือที่บอกให้รู้สถานะของตัวเอง มันเป็นสถาน่ะที่เรียกว่า “ควายตัวนึง” กันแน่..”

    “..ถ้ามึงเป็นควายตัวนึง แบบที่ว่าก็ดีน่ะสิ..กูจะจับมันมาล่ามโซ่ ลากไปลากมาได้ตามใจชอบ ไม่ใช่มึงที่ไม่รู้จัก..ไม่เคยรู้ว่ามึงคือลูกน้องพวกกู และต้องทำตามที่พวกกูสั่ง ไม่มีสิทธิ์คัดค้านอะไรทั้งนั้น !!

    “..ไอ้เรื่องที่เคย..ทำร้ายผม...น่ะเหรอ...... “ ผมได้ยินเสียงตัวเองถามไปแบบนั้น..

   “..ก็เออน่ะสิ...พยายามบอกให้มึงรู้ ว่าตัวมึงอยู่ในฐานะนักโทษ และที่สำคัญ คือมึงเลือกเอง..เลือกมาอยู่กับพวกกู..เลือกมาอยู่ใต้เงาของ”ขาใหญ่”ในคุก....คิดว่าการมาเข้าพวกกับใครสักคน สิ่งที่มึงต้องทำ คือการเดินตามต้อยๆและคอยให้ทุกคนเขาคุ้มครองเวลาเกิดเรื่องอะไร..แค่นั้นเหรอ?.. “

   “...................... “

   “..การจะได้อะไรมาซักอย่าง ก็ต้องเสียบางอย่างตอบแทนทั้งนั้น..หรือคิดว่ามันจะเหมือนกลุ่มเพื่อนตอนมัธยม ที่คบกับเพราะถูกใจ ไม่หวังสิ่งตอบแทน..เหอะ... “

   “........... “ ผมผลักคนตรงหน้าที่บีบไหล่ตัวเองแน่นออกห่างไป พ่นลมหายใจแรง..เมื่อรู้สึก..ว่าความอึดอัดมันโผล่จากไหนไม่รู้เล่นงานเสียจนหายใจลำบาก..

   “..ทุกสิ่ง..ที่ทำก็หวังผลตอบแทนทั้งนั้น..เพราะอย่างนี้ กูเลยต้องมาเล่าให้ฟังแต่แรกไง.. “ พี่เบิร์ดว่าแล้วยกมือเสยผมแรงๆพลางหันมามองหน้าผม..

    “..อย่าเพิ่งทำหน้าเหมือนจะตาย..รอกูพูดจบก่อน แล้วก็จำไว้ด้วยน่ะ จำไว้อย่าลืมไปง่ายๆอีก...จำไว้ เพราะกูไม่อยากพูดเรื่องนี้อีก..แล้ว....... “

    “..เอาล่ะ...ฟังน่ะ.. “ เหมือนคนตรงหน้าจะใช้ความพยายามอย่างยิ่งในการเรียบเรียงคำพูดมาบอกผม..ขณะที่ในหัวผมมึนตื้อ เฝ้ามองภาพนั้นด้วยความสมเพชตัวเองที่กลายเป็นคนโง่...เสียจนต้องคิด ต้องพยายามอย่างหนัก..ที่จะทำให้ผมเข้าใจเรื่องอะไร..สักอย่าง...

...ไม่สิ....คงพยายามบอก...เรื่องที่ผมรู้ดีอยู่แก่ใจ...แต่ไม่อยากยอมรับมันมากกว่า...

    “..ในวันที่มึงเข้ามา...ไม่สิ...เขาก็บอกไว้แล้วล่ะ..ว่าเป็นมึง.. “ คิ้วของผมขมวดน้อยๆเมื่อได้ฟังเรื่องที่ไม่รู้มาก่อน “..มี..คนใหญ่คนโตที่เป็นเจ้านายพวกกู..สักคนสองคนที่เขาไม่ถูกกันอยู่..เริ่มพนันกันอีกรอบ..ว่าไอ้เด็กใหม่ที่เข้ามา มันจะเป็นใครน่ะ มันจะอยู่ฝ่ายไหน..ถ้ามันอยู่ฝ่ายใคร คนนั้นก็ชนะพนันแล้วกัน..เห็นมั้ยว่ามันเป็นเกมส์ง่ายๆ..เล่นไม่ยาก..แต่สนุกเป็นบ้า ที่ได้เห็นพวกลูกน้องพยายามแทบตายที่จะดึงมันมาเป็นพวก..แล้วดูซิ..ว่าไอ้เด็กใหม่นั่น มันจะเลือกฝ่ายไหน หรือมันจะทนไม่ได้แล้วผูกคอตายคาห้องขังซะ...”

   “.................”

   “..แล้วพอมึงเข้ามาปุ๊บ..มาอยู่ในแดนไอ้โตนี่..มันก็รู้มา มันถูกสั่งมา เลยมาหามึง เลยเอามึงมาเป็นพวก ทั้งที่ความจริง”ขาใหญ่”อย่างมันไม่จำเป็นจะต้องสนใจเด็กใหม่ที่เข้ามาด้วยซ้ำ ก็คุกน่ะมันมีคนเข้ามาทุกวันจนจะล้นอยู่แล้ว..เห็นมั้ย..รู้รึยัง ว่าทำไมพี่โตของมึงถึงต้องมาสนอกสนใจมึงตั้งแต่ก้าวเท้าเข้ามาในนี้..รวมทั้งไอ้กันย์แสนดีของมึงนั่น ทำไมต้องมาคอยดูแลประคบประหงม คอยใส่ใจมึงขนาดนี้ด้วย.. “

   “...เพราะ..อย่างนี้... “ ผมได้ยินเสียงตัวเองถามออกไปแบบนั้น..ขณะที่ยกแขนข้างหนึ่ง พาดลงบนหน้าผากตัวเองแรงๆสักที และพยายามเรียกสติที่มึนงงให้กลับมา..

   “..แต่พอเข้ามาแล้วแทนที่มึงจะรู้ที่ไหนได้ ดันคิดว่าเขาทำไปเพราะใจดีด้วย เพราะหวังดี..กูคิดแล้วยังขำ..แถมมึงยังไม่เป็นแบบที่คนอื่นเขาเป็นอีก...ทั้งโง่ ทั้งงี่เง่า...ไอ้โตมันก็พยายามเหลือเกินที่จะบอกมึง ทั้งบอกดีๆ..ทั้งขู่มึง..หรือกระทั่งลงมือลงไม้ ...แต่ก็ไม่เห็นว่าจะได้อะไร...แถมมึงยังทำท่าจะกับไอ้กันย์ง่ายๆ..มันเลยต้องกลับมาใจดีด้วย...แล้วมึงก็ดันลืมไป..ลืมทุกอย่างที่เคยเจอ...จนกระทั่งตอนนี้...”

   พี่เบิร์ดที่พล่ามอะไรออกมายาวเหยียดหันมาสบตาผมตรงๆอีกรอบ แล้วเหยียดรอยยิ้มมุมปาก

     “..ตอนนี้ที่ไม่เหลือเวลาอะไรแล้ว... “

    “..อะไร?...ที่บอกว่าสามสัปดาห์นั่นน่ะเหรอ..ที่บอกว่าผมต้องเลือกน่ะเหรอ ไม่เลือกไม่ได้รึไง..ไม่ทำไม่ได้เหรอ.... “ ผมได้ยินเสียงตัวเองร้องถามไปแบบนั้น ถามไปทั้งที่รู้ดี...รู้ดีว่ามันเป็นไปไม่ได้..

    “...ถ้ามึงไม่เลือก...ก็จะมีคนเลือกให้มึงเอง... “ พี่เบิร์ดตอบมาเบาๆ.. “..กูบอกแล้วไง...ว่าไม่มีใครช่วยโดยไม่หวังผลตอบแทน..ถ้ามึงทำ...มึงก็รอด มึงก็ได้อยู่ที่นี่ต่อ ได้อยู่ทำพวกกูซวยแบบนี้ไปเรื่อยๆ... “

    “..ถ้าไม่..ก็ต้องไป.. “ ผมยังจำได้ที่พี่โตบอก

   “....แถมไปลงนรกด้วยน่ะ...นรกกว่าที่มึงต้องเจอตอนนี้ นรกยิ่งกว่าพรรคพวกที่ไม่จริงใจ..เอาแต่ประโยชน์เข้าตัวเอง และไม่หวังดีกับมึงซักคนแบบนี้ซะอีก...”บอกผมแล้วก็หัวเราะเบาๆ..

....ไม่จริงใจ..

ไม่หวังดี.. เอาแต่ประโยชน์...

  ผมมองหน้าคนที่พูดประโยคนี้ออกมา อยากรู้ว่าเขาจะทันคิดรึเปล่า ว่ามันหมายถึงตัวเอง แต่พอเห็นใบหน้าเยาะหยันนั่นแล้ว ความรู้สึกไม่แน่ใจก็หายไปทันที..

     “...ไม่หวังดีงั้นเหรอ...”ผมมองหน้าคนพูด “..งั้นมาบอกผมทำไม..ปล่อยๆให้ผมซวยไปก็น่าจะดีแล้วนี่..”

     “...ก็ลองถามไอ้โตดูสิ..ว่ามันคิดยังไง...ปรกติมันสนุกจะตาย ที่เห็นคนแบบมึงต้องตายทั้งเป็น...” ตอบแล้วไพล่ไปหาคนที่ไม่อยู่ตรงนี้ ทำหน้าเหมือนรายนั้นกำลังหาเหาใส่หัวอยู่..

...ผมเบือนหน้าหนี ถอนใจเบาๆ..เมื่อนึกถึงคนที่ถูกกล่าวถึง..

มีความสุข ที่เห็นคนอย่างผมต้องตกนรกทั้งเป็นงั้นเหรอ?

   ทั้งที่จะทำเป็นไม่รู้ไม่เห็น แล้วปล่อยให้ผมเจอดีซะให้รู้แล้วรู้รอด..แล้วจะมาช่วย มาบอก ให้คนอื่นมาลำบากคุยกับ”คนโง่”อย่างผมให้รู้เรื่องไปทำไม?..

...ก็น่าจะเอาแต่ประโยชน์ของตัวเอง..แบบที่พี่เบิร์ดว่าไม่ใช่รึไง?

เพราะอะไรล่ะ..ถึงต้องทำแบบนี้...

    “..แล้วต้องทำอะไร?... “ ผมถามออกมาอย่างอับจนปัญญา รู้สึกถึงลมหายใจที่ไม่มั่นคงของตัวเอง..และน้ำเสียงที่สั่นไหว..

    “..ไม่ยาก....”คนบอกยักไหล่ “..แค่เอาของไปส่ง..ให้พวกที่อยู่อีกแดน..และ...”กำจัด”...เสี้ยนหนามของพวกกูไปซะ...แค่นั้น...”

   “...หมายถึง....”

   “..ใช่...ส่งยา...และ ฆ่าคน...ให้พวกกูเห็นไงล่ะ.. “

ผมกลั้นหายใจ..เมื่อได้ยินคำตอบนั่น..

   “...........”

   “..มือนี่น่ะ...เคย”ฆ่า”ใครสักคนมาแล้ว.. “ พี่เบิร์ดกำแขนผมแน่นพร้อมทั้งมองหน้า จ้องสบตาอย่างเยือกเย็น “...มือนี้น่ะ มันเปื้อนเลือดไปจนล้างไม่ออกแล้ว..แค่เดินไป...ง่ายๆแค่นั้น...เดินไปเรื่อยๆ...แล้วเอาของไปให้...เสร็จแล้วก็....ฆ่ามัน...แค่นั้น...แค่นั้นเอง...”

เดินไป...แล้วฆ่ามันซะ..งั้นเหรอ..

...ทำเหมือนที่เมฆเคยทำงั้นสิ..

ทำทุกอย่าง..ให้คนๆนั้นยอมไว้ใจ..เผลอเรอ....แล้วก็..ฆ่า...มันซะ...

   “..มะ....ไม่..น่ะ....ผม..... “ ผมดึงแขนออกจากมือที่บีบแน่น สีหน้าของตัวเองเป็นอย่างไรไม่รู้ รู้แต่ตอนนี้ภาพความทรงจำของตัวเองมันหมุนวนมาอีกรอบ ภาพของมือเปื้อนเลือด...ภาพของร่างไร้วิญญาณที่นอนแน่นิ่ง...ภาพพวกนั้น...ที่ผมไม่อยากพบเห็นมันอีกแล้ว...

    “...ทำไม...” ผมได้ยินตัวเองถามออกไปแบบนั้น...” ทำไม...ต้องเป็นผม... “

..ทำไมล่ะ ทำไมไม่ใช่คนอื่น..

คนไหนก็ได้ คนที่โหดร้ายกว่านี้ คนที่ฉลาดกว่านี้ คนที่สามารถเข้าใจอะไรได้ง่ายๆและทำตามคำสั่งของทุกคนได้ง่ายกว่านี้ คนแบบนั่น..แบบนั้นน่ะมีมากมาย

..แล้วทำไม..ทำไมต้องเป็นผม..

    “...เพราะมันน่าสนุกไงล่ะ...” เสียงที่ได้ยินทำให้ผมชะงัก...หันไปมองหน้าคนพูดทันที..

    “..การเล่นกับชีวิตของคน ความรู้สึกของคนน่ะ...มันสนุกแค่ไหนรู้มั้ย?.. “ เสียงหัวเราะแหบพร่าดังมาพร้อมกับร่างของคนตรงหน้าที่ทรุดลงข้างตัว “...ยิ่งดีเท่าไหร่...ยิ่งใสซื่อ..ยิ่งบริสุทธิ์แค่ไหน...ถ้าทำให้มันเปื้อนได้...ทำให้มันเปลี่ยนไป..กลายเป็นแบบที่ตัวเองต้องการ...มันสนุก...ใช่มั้ยล่ะ....”

    “............”

   “..และยิ่งมึง..ต่อต้าน ขัดขืนมากแค่ไหน..คนพวกนั้น..คนข้างบนนั่น ก็จะยิ่งกด..ให้มึงต่ำลงไป..ให้จมลงไป..เรื่อยๆ...โดยที่พวกกูไม่มีสิทธิ์ทำอะไรได้เลย..”

   
    “.............”

“  ..กระทั่งไอ้พี่โตที่คอยคุมกะลาหัวเน่าๆแบบนี้...ก็ต้องยืนนิ่ง..ได้แต่ยืนมอง..โดยไม่มีสิทธิ์...จะช่วยเหลือหรือทำอะไรให้มึง..ได้อีกแล้ว...”

   “....เขาก็ไม่ได้ทำอะไรให้ผมมาตั้งแต่แรกอยู่แล้วนี่.. “ ไม่รู้ว่าเพราะความน้อยใจ หรือความผิดหวังงี่เง่าอะไรที่ทำให้ผมพูดแบบนั้นไป.. แต่พี่เบิร์ดก็หัวเราะเบาๆรับ

    “..อืม..นั่นสิน่ะ..ไม่เคยทำอะไรหรอก..”

    “..ทุกคนก็ด้วย ไม่เห็นมีใครจะทำอะไรให้ผม ไม่มีใครใจดีด้วยซักคน..” แต่ผมกลับไพล่ไปคิดถึงเรื่องที่เคยเจอะเจอกันมา และคำพูดของคนตรงหน้า ที่บอกว่าผมมันตัวซวย..ผมที่ทำร้ายพวกเขาโดยไม่รู้ตัว..

    “..อือ...ใช่ๆ...”

...แต่พอคิดว่าจะต้องไปอยู่ที่ไหน..กับใครไม่รู้..และ...จะเจออะไรไม่รู้

    “....แต่ผมก็ไม่อยากไปนี่...”

    “...งั้นก็เลือกซะสิ..ว่าจะทำหรือไม่ทำ..” พี่เบิร์ดถาม แล้วมองหน้าผมที่นิ่งเงียบ..เขาทอดสายตาออกไปมองรอบๆห้องขังสี่เหลี่ยมอย่างเลื่อนลอย..แล้วถอนใจเบาๆ...

    “..ยอมรับซะเถอะ..ว่ามึงน่ะ...กลายเป็นของเล่นให้คนอื่นไปแล้ว..”

   “...น่าสมเพชตัวเองชะมัด...” ผมหัวเราะขื่นๆออกมา..

   “..อืม...”

   “.................”

   “..แล้วจะเอายังไง..มึงจะเลือกทางไหน?..”

...ผมมองหน้าคนพูด..ในสมองกำลังครุ่นคิดอย่างจริงจังกับคำถามนั้น....

..จะยอมทำตามไหม?..

   “..แค่ให้รู้ว่ายอมอยู่กลุ่มเดียวกัน..ทำไม..ต้องให้ทำถึงขนาดนั้น..” ผมถามออกมาอย่างไม่เข้าใจ หัวสมองปวดหนึบกับทางเลือกที่ไร้เหตุผล “..แค่ให้รู้ว่าอยู่ฝ่ายไหน..ทำไมต้องทำ...ไม่เข้าใจ..”

   “..กูบอกแล้วไง..ว่าเป็นแบบนี้...เพราะอะไร” พี่เบิร์ดลุกขึ้นช้าๆ แล้วหันมามองหน้าผม “..ที่กูจะพูดก็มีแค่นี้... ตอนนี้มึงก็รู้แล้วมั้ง ว่าตัวเองอยู่ในฐานะไหน..”
“...ตัวพนัน..ตัวหาผลประโยชน์...”..ผมแสยะยิ้มหยัน..อย่างนึกสมเพช...

 “...รู้ตัวก็ดี...”

 “..ถ้าผมไม่ทำ...ทุกคนจะเดือดร้อนไหม.?.. “ คนฟังขมวดคิ้ว หันมามองหน้าผม ด้วยสีหน้าครุ่นคิด..

  “..ก็แค่ไอ้โตล่ะมั้ง..ที่ต้องเจอดี..แต่มึงจะสนใจอะไรล่ะ ยังไงมันก็ทำมึงซวยไม่ใช่เหรอ..”

   “..แล้วคนอื่น... “ ผมปัดความตกใจของตัวเองออกไป ถามหาคนอื่นๆ..คนอื่น..ที่ไม่ใช่คนใจร้ายแบบนั้น..

    “..ไม่...ถ้าตราบใดที่มึงไม่ไปอยู่กับไอ้กันย์..”พี่เบิร์ดว่า ก่อนจะถลึงตาใส่ทันที “..แต่อย่าคิดน่ะ ว่าไปอยู่กับไอ้กันย์แล้วจะรอด..ไม่ว่าอยู่กับใคร ยังไง สิ่งที่มึงต้องทำก็คือแบบนี้นั่นแหละ..”

   “..ผมรู้...”..ได้แต่ยิ้มเยาะหยันตัวเองไปพลางๆ..

   “...แล้วจะเอาไง...”

...ผมมองหน้าคนถาม..คิดทบทวนถึงสิ่งที่ได้ยินได้ฟังมา..

..นับแต่ที่เขาบอกว่า..ทุกคนเข่ามาหาผมและทำดีกับผมเพื่อประโยชน์ที่ตัวเองจะได้รับ..

..บอกว่าคนๆหนึ่งที่ผมตามต้อยๆอยู่ทุกวัน ยอมให้ผมอยู่ข้างๆเพราะคำสั่งของใครอีกคน..ที่ผมไม่รู้จัก...

....และทางเลือก..ที่ผมต้องเลือก..ระหว่างฆ่าคนที่ผมไม่รู้จัก...ไม่มีความแค้น...ไม่ได้มีอะไรต่อกันเพื่อให้ตัวเองได้รับการยอมรับ และได้อยู่ที่นี่...ที่เดิม กับคนกลุ่มเดิม..

..กับการไม่ยอมกระทำ..และต้องเจอกับสิ่งที่แย่กว่า..ที่ไม่รู้ว่ามันคืออะไร..

   “.ถ้าอีกสามอาทิตย์..มึงยังทำงานให้กูไม่ได้..มึง...ก็อยู่กับกูไม่ได้.. “

   “หา...?... “

  “..ถ้ามึงทำงานให้กูไม่ได้...ทำ “เลว”ให้กูเห็นไม่ได้..มึงจะโดนย้ายไปอยู่แดนอื่น..กับ...”

  “ กับคนอื่น..ที่...จะทำกับมึง ไม่ต่างกับ..ที่ไอ้เมฆเคยเจอ..”

  “..มึงต้องออกไป..จากที่นี่...ไปอยู่กับคนอื่น ที่เขาจะเอามึงอยู่.. “

  “..มึงไม่ใช่เด็กแล้ว..อย่าให้กูพูดหลายรอบ..ถ้ามึงทำได้ มึงก็ได้อยู่..ไม่ใช่กับกูก็ได้ จะกับไอ้ทินไอ้แม้กไอ้วิทย์หรือไอ้กันย์ก็แล้วแต่..ถ้ามึงทำ มึงก็ได้อยู่ตรงนี้..แต่ถ้าทำไม่ได้..มึงก็จะได้ไปอยู่กับคนที่ ไม่บังคับมึง คอยดูแลมึง เอาใจใส่..มันก็อาจจะดีกับมึงก็ได้นี่...
....คำพูดของคนบางคนดังขึ้นมาในสมองของผม..อาจจะดีกับผม..งั้นเหรอ?..

คนที่พี่เบิร์ดบอกว่าไม่ได้หวังดีกับผมจริงๆ บอกว่าถ้าผมทำไม่ได้..ก็ต้องไปอยู่กับคนอื่น..คนอื่น..ที่ไม่บังคับผม..ที่ดีกับผม..ที่ไม่ทำร้ายผม..

...มันจะมีจริงเหรอ?..คนแบบนั้น...

   “..ถ้าทำไม่ได้..ต้องไปอยู่กับใครน่ะ..?..”

   คนฟังทำหน้าตาประหลาดๆใส่ทันที่ที่ได้ยินคำถามนั้น สีหน้าแหยงๆของพี่เบิร์ดทำให้ผมคิดว่าคน”ดีๆ”ที่พี่โตพูดถึง..มันคงไม่ได้ดีอะไรนักหรอก

   “...เอ่อ...ผู้พัน...”

   “..ใครล่ะ?..ชื่อผู้พัน..หรือเป็น...ผู้พัน..” ประโยคหลังผมก็ถามประชดประชันไปแบบนั้น เพราะมันเป็นไปไม่ได้..

   “..ผู้พันเป็น...” พี่เบิร์ดยังมีสีหน้าอิหลักอิเหลื่อเหลือจะกล่าว “..เป็นมือขวาของเจ้านายไอ้โต..ก็เจ้านายกูและมึงด้วยนั่นล่ะ..เป็นนักโทษในเรือนจำพิเศษ..”

   “..คิดว่าถ้าผมไปอยู่กับคนๆนั้น...อยู่กับผู้พัน..จะดีมั้ยล่ะ??..” ผมถามออกไป

   “...ไม่รู้สิ...บางทีมึงอาจจะชอบก็ได้...”

อาจจะชอบ...งั้นเหรอ?..

แต่พอเห็นสีหน้าพี่เบิร์ดที่อาจจะเคยเจอมาแล้ว..คงบอกได้ว่า...ที่ผ่านมาไม่มีใครชอบเลยงั้นสิ...

..แล้วผมจะชอบ...งั้นเหรอ?..

เป็นไปได้รึเปล่า?...

 ผมอาจจะมีอิสระ ไม่ต้องฟังคำสั่งใคร ไม่ต้องถูกทารุณ ไม่ต้องถุกดุด่า..

...แต่จะเป็นไปได้เหรอ?..เขาจะดีกับผมจริงๆงั้นเหรอ?..

แต่ถ้าอยากอยู่ตรงนี้ต่อไป...ก็ต้องแลกกับการทำลายชีวิตคนอีก..ใช่ไหม?..

...ต้องเสียอะไรไป..เพื่อแลกกับสิ่งที่อยากได้อีกเหรอ?..

ผมเม้มปากแน่น..ในอกปวดหนึบจนทรมาร ในสมองก็ปั่นป่วนจนคิดอะไรไม่ออก..

การหนีจากเรื่องที่เจอไปตายเอาดาบหน้า กับการยอมทำในสิ่งที่ตัวเองไม่ต้องการเพื่อรักษาสิ่งที่มีอยู่..ผมไม่รู้เลย ว่าจะเลือกอย่างไหน..

..ผมไม่อยากฆ่าคน....ผมไม่อยากทำร้ายใคร..

..แต่ผมก็ไม่อยากไปจากที่นี่..ไปจากคนที่คุ้นเคย อีกเหมือนกัน..

แล้วจะทำยังไง???

   “..บอกมาได้แล้ว...เขาเรียกอาบน้ำ..”

น้ำเสียงเร่งเร้ายิ่งทำให้ผมปวดหัว..เม้มปากแน่น..อย่างอับจนหนทาง..

....ที่สุดแล้ว......ผมลุกขึ้นช้าๆแล้วเดินออกไปจากห้องขัง...

   “...ไม่มีคำตอบ...”


.......Oh bad Guy!! รักร้ายๆของผู้ชายในคุก.......
อ้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก (ไม่มีไร แค่ลองเสียง)
ปวดหัวกับตัวเลือกนี้จริงๆ..เฮ้อ...
เป็นเราก็เลือกยากน่ะนั่น..
ตอนนี้ก็พยายามเขียนเต็มที่น่ะค่ะกลัวว่าจะออกมาไม่ดีเท่าที่คาดหวังไว้ รู้สึกไม่มั่นใจเท่าไหร่แฮะ
   แล้วที่หายไปหลายวัน..เอิ่ม...คือ เฟลเรื่องไม่เป็นเรื่องจนทำไรไม่ได้..ถ้าช่วงนี้คนรู้จักที่ได้คุยกันคงรู้ว่าเครียดเรื่องอะไร..อารมณ์ไม่ค่อยคงที่อย่างแรง รู้สึกผิดหวังกับมนุษย์บางรายอย่างที่สุดจนไม่มีสมาธิทำอะไรเลย ให้อภัยอิชั้นเถิดค่ะ ที่ไร้ความสามารถในการขจัดปัดเป่าเรื่องแบบนี้ ก็หวังแต่ว่าจะได้ย้ายหอ(อีกแล้ว) และจะไปพ้นหูพ้นตากันซักที เฮ้อ...
..แล้วใครที่บอกว่าผู้พันเหมือนอาเบะน่ะ ไม่ใช่น่ะผู้พันน่ะ ยิ่งกว่า จ๊ะ (กร้ากกกก)

ออฟไลน์ t2007

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2066
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +119/-4

ออฟไลน์ Serin

  • หุ่นซากุยังไงก็ไม่มีวันเป็นกันดั้มไปได้หรอก ไอ้พวกสมองถั่ว!
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 576
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +619/-8
^
^
^
^
 :z13: จิ้มๆๆ รีบน

เอามาลงแล้วน่ะค่ะ

heavenly**yaoi

  • บุคคลทั่วไป
เราเป็นคอมเม้นแรกของวันเลยรึป่าวเนี่ย
 :really2:


ไรท์เตอร์     เราว่า คำตอบที่ดีที่สุดสำหรับไอ้เนม  ก็คือ ไม่มีคำตอบเนี่ยแหละ
ไม่รู้สิ

มันชวนติดตาม
จิงๆนะ

อยากอ่านต่อ

ว่าแต่ จะมาเมื่อไหร่ค่ะ

ชอบเรื่องนี้จริงๆ
เป็นกำลังใจต่อไปนะ

แต่ว่า    ความเครียด   กับเรื่องบางเรื่อง  อย่าเอามาใส่สมองเลยค่ะ

ยิ่งอากาศร้อนๆอยู่แบบนี้
เดี๋ยวก็ไม่สบายกายไม่สบายใจเอาป่าวๆ
เดี๋ยวใจร้อนระอุเป็นไฟ
เดี๋ยวร่างกายมอดไหม้เป็นจุล
(เรากำลังพูดอะไรเนี่ย)

อย่าถือสาค่ะ
กำลังเพ้อ เพ้อ ~

555+
ฮาให้หายเครียดน้า^^

leeseunggi

  • บุคคลทั่วไป
พอรู้เรื่องแล้วเครียดหนักกว่าเดิม

 :z3:

gneuhp

  • บุคคลทั่วไป
สงสาร เนม อ่ะ
เป็นเราก็คงเลือกไม่ถูกเหมือนกันแหละ
แต่ในใจลึกๆ ก็อยากรู้เหมือนกันว่า เนม จะเลือกอะไร
งั้นก็คง..............................ต้องรอตอนต่อไป ฮิฮิ
 :pig4: และก็เป็นกำลังใจให้ ไร้ท์เตอร์ค่าา อย่าคิดมากนะคะ สู้ๆๆๆ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ shiro_niji

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 515
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +10/-0
สงสารนู๋เนมมมมมมมมมม
เป็นเมียอิพี่โตซะ จะได้จบๆ(ไม่เกียวหนิ)
หนูเนมสู้ๆ :ped149:
ไรเตอร์ต่อเร็วๆนะค่ะ
แบบว่าค้างงง

NUKWUN

  • บุคคลทั่วไป
ค้างงงงงงง ลุ้นว่ามันจะเป็นยังไงต่อไป

 o9 มาต่อเร็วนะครับอยากรู้

ltahset

  • บุคคลทั่วไป
ไม่เลือกได้มั๊ยนะ

เห้ออออ

^^
ขอบคุณค่ะ

lovepotion

  • บุคคลทั่วไป
ไรท์เตอร์อัพแล้ว เย้

แต่สงสารเนมจัง เป็นเราก็คงเลือกไม่ถูกแน่เลย  :sad11:

panuwattew

  • บุคคลทั่วไป
 o19 จุกเลยขอรับ

แต่ว่ามาต่อดีกว่านะ

Phantomhive

  • บุคคลทั่วไป
 :a5:ช๊อคที่ไรท์เตอร์บอกว่า ผู้พันยิ่งกว่าอาเบะ
55555 ตอนนี้ชักเริ่มมันส์แล้ว
พอดีมีเพื่อนผู้ชายสองคน ชื่อโตกับเนม บังเอิญมากๆ  :-[
เป็นกำลังใจให้เนม พี่โตก็ช่วยน้องเนมหน่อยซิ
เด็กมันไม่ประสีประสา

ออฟไลน์ Serin

  • หุ่นซากุยังไงก็ไม่มีวันเป็นกันดั้มไปได้หรอก ไอ้พวกสมองถั่ว!
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 576
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +619/-8
^
^
^
 :z13:จิ้มรีบน จริงดิๆ..อยากเจอมั่ง ห้าๆ

ในชีวิตจริงไม่มีโตกับเนม เจอแต่เนมที่ไม่พึงประสงค์อยู่คนนึง ฮ่วย
ช่างเถิด อย่าไปเทียบ ห้าๆ
ตอบรีบนและทุกรี
ขอบคุณสำหรับกำลังใจน่ะค่ะ จะพยายามอัพให้บ่อยขึ้นงับ
อยากให้ไม่เลือกเหมือนกัน แต่มันเป็นไปไม่ได้ง่ะ  :o12:

ขอบคุณทุกรีงับ
ราตรีสวัสดิ์  :L2:

ออฟไลน์ engrish

  • "LolliPoP"
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 872
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +50/-1
เลือกยากจริงจริงอ่ะ
รออ่านต่อนะคะว่าเนมจะเลือกยังไง

ออฟไลน์ tutu

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1452
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +131/-2

mantdash

  • บุคคลทั่วไป
คิดว่าเนมไม่ยอมทำและก็ไม่ยอมให้เฮียโตโดนเล่นด้วย

คือยังไงดีละ เนมนี่พลาดจริงๆไม่เหมาะกับคำว่า "ฆาตกร" เลย

อยู่ผิดที่จริงๆ เป็นชีวิตที่โชคร้ายจริงๆน้องเนมเอ๋ย  :sad11:

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด