เรื่องเล่าของเราสองคน โดย ใบปอ
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: เรื่องเล่าของเราสองคน โดย ใบปอ  (อ่าน 51381 ครั้ง)

ออฟไลน์ tianqin

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 228
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +270/-1
ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ

สรุปข้อสำคัญดังนี้

1.ห้ามละเมิดสิทธิส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรุปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ, หมิ่นประมาท, หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย,ห้ามโพสกระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้ง  ในเรื่อง การเมือง ศาสนา พระมหากษัตริย์  และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงกระทู้ที่จะสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกภายในเวปบอร์ด

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพส หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่นี่หรือที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อขออนุญาตเจ้าของเรื่องก่อนนะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล บอกเมล แลก msn บนบอร์ด
โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าของไม่ยินยอม

5.ขอให้นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิดเดียว ถ้าเป็นเรื่องจริงก็ให้บอกว่าเรื่องจริง ถ้าเป็นเรื่องแต่งให้บอกว่าเรื่องแต่ง  ให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตามเพราะมีคนมากกมายทะเลาะเสียความรู้สึกเพราะเรื่องนี้มามากแล้ว

ส่วนคนอ่านทุกท่าน เวลาอ่านนิยาย เรื่องที่คนเขียนเขียน

ก็ไม่ต้องไปอินมากนะครับ ให้เก็บเอาสิ่งดีๆ ประสบการณ์ ข้อคิดดีๆไปนะครับ

6.อย่าพูดคุย ทักทาย นักเขียน คนอ่่านโดยรีพลายดังกล่าวไม่เกี่ยวพันกับนิยายให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสนิยายหนึ่งตอน ก็ควรคอมเม้นต์สักคอมเม้นต์เีดียวก็เพียงพอแล้ว ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และทำลิงค์โยงมายังนิยาย และให้นักเขียนทุกคนทำลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยเกี่ยวกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วย เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน


เวปไซต์แห่งนี้เป็นเวปไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฏหมายภายในและระหว่างประเทศ การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเวปไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง

ข้อความใดๆก็ตามบนเวปไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเวปไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ  โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม

กรุณาอ่านเพิ่มเติมที่นี่

http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0

......

แฟนๆของใบปออย่าเพิ่งตามทวง เงาฝัน นะคะ ตอนนี้ ใบปอกำลังเร่งปั่นสุดชีวิต(จริงเหรอ) เพื่อไม่ให้แฟนๆใบปอว่างจนเกินไป เลยส่งเรื่องสั้นมาให้อ่านคั่นเวลาก่อนคะ เป็นเรื่องที่ใบปอแต่งไว้แล้วเคยลงที่เวปปิดแห่งหนึ่งนะคะ รับประกันความสนุกคะ และความหื่น  :haun4:

....
เรื่องเล่าของเราสองคน   (จืดเล่า)
 
 
    “ไอ้จืด  ไอ้จืดโว๊ย  เปิดประตูสิวะ  มัวทำไรอยู่”
 
    “มาแล้วๆ  ใจเย็น”
 
    “ทำไรอยู่วะ  ถึงเพิ่งมาเปิดให้กูได้”
 
    “เบาๆหน่อยแม็ค  เข้ามาสิ”
 “งานโคตรเซ็ง  กูละเบื่อฉิบหาย  ที่หลังใครมาชวนนะ  จะเตะให้กลิ้งเลย”
 
     ผมได้แต่พยักหน้าอือออตาม   เพราะนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่แม็คเมามาจากงานเลี้ยงแล้วบ่นแบบนี้  
 
หลังจากเข้ามาในห้อง แม็คก็นอนแผ่กลางเตียงผม  แหกปากร้องเพลงสลับกับการด่าคนโน้นคนนี้ไปเรื่อยๆ   เงียบเสียงเมื่อไหร่ก็หลับ  
 
      ผมต้องมาถอดร้องเท้าถุงเท้าให้  ไม่ใช่อะไรหรอกครับ  แค่ไม่อยากให้ผ้าปูที่นอนเปื้อนแค่นั้นเอง
 
      “แสบตาว่ะจืด” แม็คบ่นงึมงำมาจากเตียง  ผมได้แต่ถอนใจ  เป็นอันว่างานผมคงทำต่อไม่ได้อีกตาม
เคย  
 
        แม็คเป็นคนนอนง่าย  แต่หลับไม่สนิทถ้ามีแสงไฟในห้องแม้แต่นิดเดียว   ผมลากที่นอนปิกนิกมาปูที่พื้นแล้วปิดไฟ  
 
        ความจริงที่นอนผมก็กว้างพอจะนอนได้สองคนอยู่หรอก  แต่แม็คเล่นนอนแผ่กลางเตียงอย่างนั้น  ผมเลยขี้เกียจไปแย่งที่นอนกับมัน
 
         กำลังเคลิ้มจะหลับ  ก็ต้องสะดุ้ง  เมื่อถูกอุ้มขึ้นไปบนเตียงดื้อๆ
 
     “อะไรของมึงวะแม็ค”
 
    “มึงลงไปนอนข้างล่างทำไมวะ”
 
    “แล้วจะต้องไปนอนเบียดกันทำไม”
 
    “ก็กูชอบนอนกอดมึง  ตัวมึงนิ่มดีจะตาย...อืม...หอมด้วย”
 
     ผมได้แต่นอนตัวแข็ง  สองแก้มร้อนวาบๆ  แต่แม็คเอาหน้าซุกคอผม  กรนครอกๆไปแล้ว
 
      ไอ้บ้าแม็คชอบกอด  แล้วก็ชอบหอมผมประจำ  โดยที่ไม่สนใจว่าจะอยู่กันลำพัง  หรืออยู่ต่อหน้าคนอื่น  
      
       มันทำแบบนี้มาตั้งแต่ยังเรียนมัธยมต้น  จนเรียนจบทำงานทำการแล้ว  ก็ยังไม่เลิกนิสัยนี้   จนใครๆพากันชินไปหมดแล้ว
 
        มีแต่ผมนี่แหละ ที่ไม่เคยชินเลยสักครั้ง  ทุกครั้งที่โดนมันกอด  
 
         ผมก็ได้แต่ดิ้นขยุกขยิกๆ  โดยที่รู้ๆอยู่ว่ามันไม่มีทางปล่อยอยู่แล้ว  
  
        ง่า...แล้วผมก็ไม่คิดจะดิ้นนานหรอก  ขอแค่ขัดขืนนิดหน่อยให้มันรู้ว่าผมก็รักนวลสงวนตัวแค่นั้นเอง
 
        คงไม่ต้องบอกใช่ไหมว่าผมคิดกับมันยังไง  ผมว่าอ่านมาถึงตรงนี้  พวกคุณก็คงเดาได้อยู่แล้ว  
 
        เพราะคงไม่มีผู้ชายปรกติคนไหนที่จะปล่อยให้ผู้ชายด้วยกันมากอดๆหอมๆอย่างนี้   นอกจากเป็นเกย์
 
        ผมรู้ดีแก่ใจ  ตั้งแต่วันที่โดนมันหอมแก้มครั้งแรกแล้ว  ว่าผมชอบมัน  
 
        ตอนนั้นผมอยู่แค่ม.1  เป็นเด็กเข้าใหม่ที่ตัวเล็กที่สุดยืนท้ายแถว  ขณะที่แม็คยืนอยู่กลางๆแถว  
 
        จำได้ว่า  ครั้งแรกที่เห็นแม็ค  ผมได้แต่จ้องเขาตาค้าง   เด็กบ้านนอกแบบผมไม่เคยเห็นเด็กผมทองมาก่อน
 
        แม็คไม่ใช่ลูกครึ่งฝรั่งที่ไหนหรอกครับ  แต่เขาย้อมผมมาโรงเรียน  และแค่เข้าแถวแม็คก็ดังไปทั้งโรงเรียนเพราะโดนอาจารย์ฝ่ายปกครองสั่งให้ไปย้อมผมคืนให้เป็นสีดำ
 
       หัวทองๆนั่นสะดุดตาจนขนาดนั่งอยู่หลังห้องยังมีแต่คนเหลียวไปดู  อาจารย์ที่เข้ามาสอนทุกวิชาก็ตำหนิแม็คเรื่องผม  แต่ดูเจ้าตัวไม่ค่อยสะทกสะท้าน  เพราะเห็นนั่งกระดิกเท้าเฉย
 
        ตอนพักกลางวัน  กว่าผมจะเก็บของเสร็จ  เพื่อนๆก็หายไปจากห้องหมดแล้ว   ผมได้เดินหันหน้าหันหลัง เลิ่กลั่ก  เพราะไม่รู้ว่าโรงอาหารอยู่ตรงไหน
 
     “ไอ้ไมค์  ไอ้มิค  มึงคอยดูนะ  พ่อมาเมื่อไหร่  กูจะให้พ่อตีพวกมึงให้หัวแตกเลย  เสือกจับกูย้อมผม  ไอ้....”  เสียงบ่นแกมสะอื้น  ดังมาจากข้างอาคาร  
 
        ผมหยุดยืนด้วยความกังวล  ใจหนึ่งก็อยากจะเข้าไปถามหาทางไปโรงอาหาร  แต่ก็ไม่แน่ใจว่าควรเข้าไปไหม  จนเสียงบ่นเงียบไป  กลายเป็นเสียงร้องไห้แทน  
 
        ผมค่อยๆย่องไปดู  เห็นหัวทองๆ  ซุกอยู่กับเข่า   ก็แน่ใจได้ทันทีว่าคงเป็นแม็ค   ผมได้แต่มอง  ทำอะไรไม่ถูก  จะทำเป็นไม่เห็น  เดินไปเสีย  ก็สงสารที่เขากำลังร้องไห้  จึงตัดสินเจ้าเข้าไปหา
 
     “โอ๋ๆ...อย่าร้องไห้เลยนะ  นิ่งซะ  เดี๋ยวเราเลี้ยงไอติม”
 
    “เฮ้ย...มึงเป็นใคร  แล้วมาเสือกอะไรด้วย”
 
    “เอ่อ...เรา  เราอยู่ห้องเดียวกับเธอไง”
 
    “กูไม่รู้จักมึง”
 
    “พูดไม่เพราะเลย  คุณครูได้ยินจะโดนทำโทษนะ”
 
    “ทำไม  มึงจะไปฟ้องหรือไง  ไปสิ  ไปเลย”  แม็คตะคอกแล้วผลักจนผมหงายหลัง  
 
            สองมือที่ท้าวลงไปบนก้อนหินเจ็บจี๊ด   ผมยกขึ้นดูแล้วก็นั่งตัวแข็งเมื่อเห็นเศษกระจกปักอยู่ที่อุ้งมือ  เลือดไหลออกมาจนหยดลงพื้นแหมะๆ
 
     “กู...กูไม่ได้ตั้งใจ”  แม็คปากคอสั่น  รีบดึงเศษกระจกออก  พอเศษกระจกหลุดออกไป  เลือดก็ไหลมากกว่าเดิม  คราวนี้ย้อยลงไปถึงศอกเลย  
 
           ตอนแรกผมทั้งตกใจและเริ่มจะเจ็บจนเกือบร้องไห้แล้ว  ถ้าไม่หันไปเห็นแม็คนั่งมองแผลผม  แล้วน้ำตาไหลพรากๆ
 
     “เธอพาเราไปห้องพยาบาลหน่อยสิ”
 
     “ไปสิๆ  มึงเดินไหวไหม  ไม่ไหวก็ขี่หลังกูก็ได้”  แม็คหันหลังให้ผมขี่  แต่ผมกลัวเลือดผมจะเปื้อนเสื้อนักเรียนของแม็ค  ก็เลยปฏิเสธ  
 
        แม็คเลยจูงผมไปห้องพยาบาล  เดินร้องไห้ไปตลอดทางจนถึง
 
     “เอาละเรียบร้อย  แล้วนี่นายอรรถพลร้องไห้ทำไมนักหนา   ดูสิ คนเจ็บเขาไม่ร้องสักแอะ  คนพามาดันร้องไม่หยุดเลย”
 
    “ก็...ก็ไอ้...”
 
    “เรียกใครไอ้  พูดจาไม่เพราะเลยเธอนี่  ดีนะว่ายังรู้จักมีน้ำใจ  พาเพื่อนมาทำแผล  ไม่งั้นจะตีซะให้  ครูละไม่ชอบเลยจริงๆ  เด็กหยาบคายเนี้ย”
 
    “ครับ” แม็คก้มหน้างุดๆ  เสียงท้องของแม็คดังขึ้นซะก่อนที่อาจารย์จะได้อบรมแม็คต่อ
 
     “แล้วนี่ทานข้าวกันหรือยัง  อรรถพล  นที”
 
    “ยังครับ”
 
    “งั้นก็ไปกินข้าวก่อน  แล้วนี่ยาแก้อักเสบ  แก้ปวด  กินหลังอาหารทันทีนะรู้ไหมนที”
 
    “ครับ...ขอบคุณครับ”  ผมยกมือไหว้อาจารย์ห้องพยาบาล  แม็คก็รีบไหว้ตามแล้วจูงมือผมเดินไปโรงอาหาร
 
     “นี่ๆ  ไอ้...เอ่อ...นที  ขอบใจนะที่ไม่บอกครูเรื่องกูทำมึงเจ็บตัว”
 
    “ไม่เป็นไร”
 
    “มึงเจ็บมากไหม?”
 
    “เจ็บ...แต่ไม่มากหรอก  เหมือนแผลมันเต้นตุ๊บๆ”
 
    “งั้นรีบไปกินข้าวกัน  เดี๋ยวได้กินยา”
 
      แม็คจูงผมไปนั่งที่โรงอาหาร  ตอนนั้นเด็กเริ่มน้อยแล้ว  แต่ก็ยังมีอยู่พอสมควร  
 
       พอแม็คกับผมเข้าไปก็มีแต่คนหันมามอง แม็คไม่สนใจใคร  ลากผมไปนั่งที่เก้าอี้แล้ววิ่งไปซื้อข้าวโดยไม่ถามสักคำว่าผมจะกินอะไร
 
       ผมได้แต่มองผัดกระเพราพริกสดที่ราดมาบนข้าวอย่างแหยงๆ  แต่สภาพจานของแม็คดูจะเลวร้ายกว่าเพราะนอกจากผัดกะเพราเหมือนผมแล้ว ยังราดแกงซ้ำมาอีก
 
       ผมตักกินไม่กี่คำก็เผ็ดจนน้ำตาไหล  กินน้ำหมดแก้วแล้วก็ยังไม่หายเผ็ด  จนแม็คต้องไปซื้อลูกอมมาให้อม  
 
        ระหว่างทางที่เดินจากโรงอาหารกลับไปห้องเรียน แม็คก็จูงมือผมตลอดเวลา  จนมีแต่คนเหลียวมามอง
 
     “อรรถพล...เธอปล่อยแขนเราได้แล้ว  คนมองกันใหญ่แล้ว  อายเขา”
 
    “อายทำไมวะ  มึงมือเจ็บ  ให้กูจูงแหละดีแล้ว”
 
    “มือเจ็บ  ไม่ใช่ขาเจ็บซะหน่อย  ไม่ต้องจูงหรอก”  
 
        แม็คหยุดเดินหันมามองหน้าผม  แล้วก็จ้องเอาจ้องเอา  จนผมใจไม่ดี  ไม่รู้ว่าเขาจะโกรธจนผลักผมล้มอีกหรือเปล่า





*** ขออนุญาติแก้ไขคำห้อยท้ายของชื่อเรื่อง เพื่อลดความรุงรังของหัวข้อ  แต่หากผู้แต่งมีเรื่องแจ้งเพิ่มเติม ก็สามารถแก้ไขชื่อเรื่องได้ตามปกติค่ะ
 ทิพย์โมบอร์ดนิยาย

Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 14-09-2010 19:54:59 โดย THIP »

lasom

  • บุคคลทั่วไป
ปาดหน้าเค้กคนเเรก :mc4:
แค่เห็นชื่อคนเขียน ก็การันตีความสนุกได้ล่ะ
 :กอด1:

ออฟไลน์ tianqin

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 228
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +270/-1
     ฟอด!  ผมสะดุ้งเฮือกเมื่อจู่ๆแม็คก็ชะโงมาหอมแก้มผม  ยังไม่ทันได้ตั้งตัว แม็คก็หอมแก้มอีกข้างของผมหน้าตาเฉย
 
    “ไอ้หน้าจืด  มึงนี่น่ารักฉิบหายเลย  แก้มแดงแป๊ดเหมือนแก้มหลานกูเลยว่ะ” 
 
        แม็คหัวเราะลั่น   ขณะที่ผมได้แต่ยืนกุมแก้มอ้าปากค้าง  ไม่อยากจะเชื่อว่าจะโดนหอม  แถมยังเป็นเด็กผู้ชายเหมือนกันอีก
 
        ฟอดๆๆๆ...คราวนี้แม็คหอมผมติดๆกันอีกหลายหน  หนวดทิ่มหน้าผมจนเจ็บไปหมด...หนวด!...
 
       ผมรีบลืมตาทันที่รู้สึกตัว  รู้แล้วว่าทำไมถึงแสบหน้า  เพราะแม็คยังฟัดแก้มผมไม่เลิก
 
    “เจ็บนะแม็ค  หนวดมึงแข็งจะตาย...หอมอยู่ได้”  ผมดันมันออกแต่กลับโดนมันทับไว้ทั้งตัวแทน
 
    “อย่างอื่นกูก็แข็งนะ  ดูสิ” 
 
        แม็คว่าแล้วกดสะโพกลงมาบนต้นขาผมแรงๆ   ผมหน้าร้อนเมื่อรู้สึกถึงส่วนนูนแข็งที่ร้อนผ่าวเสียดสีอยู่บนต้นขา
 
     “ปล่อยได้แล้วแม็ค  เดี๋ยวไปทำงานสาย”
 
    “อย่าเพิ่งน่า  กูไม่ได้กอดมึงตั้งหลายวันแล้ว”
 
    “อย่าแม็ค  เดี๋ยวไปทำงานสาย”
 
        ผมห้ามเสียงอ่อยลงทุกทีๆ   ก็เล่นมากอดมาหอมจนใจผมเต้นไม่เป็นส่ำอย่างนี้
 
    “ไม่สายหรอก  กูรีบตื่นมาเพื่อกอดมึงโดยเฉพาะ” 
 
        ผมอยากจะเล่นตัวอีกสักหน่อยหรอก  แต่พอปากแม็ค บดลงมาบนปากผม  ทุกสิ่งทุกอย่างก็หายไปหมด   นึกไม่ออกด้วยซ้ำว่าผมกับแม็คถอดเสื้อผ้ากันตอนไหน
 
          ผมยกแขนขึ้นโอบต้นคอแม็คไว้  ขณะที่เกี่ยวลิ้นเข้ากับลิ้นของแม็ค 
 
         จากการเล่นหอมแก้มสมัยม.ต้น  มาเป็นเอาปากชนกันตามประสาเด็กอยากรู้อยากลอง  แล้วกลายเป็นจูบแลกลิ้นตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ 
 
         แต่เกือบปีแล้วที่ผมกับแม็ค  ก้าวข้ามการจูบมาเป็นการสัมผัสกันด้วยร่างกายที่เปลือยเปล่าแบบนี้
 
        ผมหลงใหลในรสจูบของแม็ค มันทั้งเรียกร้อง  และวาบหวาม  แม็คขบฟันกับลิ้นผมแล้วกัดครูดเบาๆพอรู้สึก  จนถึงปลายก็งับปากลงเม้มปลายลิ้นและดูดแรงๆ 
 
      ผมได้แต่ครางด้วยความเสียวซ่าน  ถึงจะรู้สึกว่ามีน้ำเหนียวๆไหลย้ายจากมุมปากลงไปถึงคางแล้ว 
 
      แต่เมื่อแม็คยังไม่ละปากออกไป  ผมก็เลิกใส่ใจอย่างอื่น  จดจ่อกับการต้อนรับปลายลิ้นที่ฉกเข้าออกในปากผมไม่หยุด
 
    “อา...”ผมหอบหายใจเมื่อแม็คปล่อยปากผมเป็นอิสระ  ขนลุกกับการถูกดูดและกัดที่ติ่งหูเบาๆ 
 
    “แม็ค  อย่าทำรอยนะ”  ผมรีบห้ามเมื่อรู้สึกถึงลมหายใจที่ลำคอ แต่ไม่ทันเพราะแม็คกัดที่คอผมจนเจ็บจี๊ด
 
    “ไอ้บ้าแม็ค  บอกแล้วว่าอย่าทำรอย”
 
       ผมพยายามจะผลักศีรษะของแม็คออกเพื่อมองหน้า  แต่แม็คกลับเลื่อนตัวลงไปที่อก  แล้วงับยอดอกผมไว้  ขณะเหลือบตาขึ้นมามองหน้าผม
 
     “แม็ค...อ๊ะ...” ผมเกือบกลั้นเสียงซี๊ดปากไม่ทันเมื่อลิ้นที่ตวัดเลียยอดอกผมกลายเป็นฟันที่งับลงมาแล้วทั้งกัดและดูดดุนจนเสียวจี๊ด 
 
        ทั้งเจ็บทั้งเสียว  จนผมเผลอแอ่นหลังขึ้นหาปากแม็ค 
 
        ยอดอกอีกข้างไม่ได้เป็นอิสระ  เพราะแม็คหนีบไว้ระหว่างนิ้วแล้วบดคลึงจนมันเข็งตึงไปหมด   
 
         หลังจากดูดทึ้งจนพอใจ  แม็คก็เปลี่ยนไปจัดการกับอีกข้างอย่างสนุก  แอร์เย็นๆเป่าลงมาโดนยอดอกที่เพิ่งถูกปล่อยจนขนลุกวาบๆ 
 
         ผมห่อไหล่เข้าหากันอย่างคาดหวังเมื่อแม็คละจากหน้าอก  ลากปากขบกัดไปบนหน้าท้อง  ก่อนผ่านส่วนที่ร้อนรุ่มของผมไปโดยไม่สัมผัส   ปล่อยให้ผมลอบถอนใจอย่างเสียดาย
 
         แม็คผุดลุกขึ้นนั่งแล้วดึงผมให้นั่งบนตัก จับขาให้คร่อมเอวเขา  จนส่วนที่ชูชันของผมกับแม็คสัมผัสกัน  ก่อนจะรวบ ‘เรา’ไว้ด้วยกัน   
 
         ขณะที่อีกมือก็ดึงคอผมเข้ามาแลกจูบ  แม้จะแปลกใจที่คราวนี้แม็คเล่นท่านี้เร็วกว่าทุกที  แต่ผมก็ลืมความแปลกใจนี้ไปหมด  ยามที่ปลายลิ้นของแม็คฉกเข้ามาในปาก
 
    “แม็ค...อืม...อา....” ผมเป็นฝ่ายผละปากออกมาเมื่อหายใจไม่ทัน 
 
        แม็คเร่งมือเร็วและเสียดสีส่วนปลายของผมแรงจนผมทนไม่ไหว  หูผมอื้อไปหมด  ขณะที่ความรู้สึกเหมือนไปรวมอยู่ตรงมือที่กำลังขยับรูดรั้งผมแรงจนต้องกระดกสะโพกตาม   
 
        ผมหลับตาปี๋  ท้าวมือไว้บนต้นขารกระคายด้วยขนของแม็ค  ขณะที่มือของแม็คก็เร่งจังหวะกระชั้นจนทุกสิ่งทุกอย่างในตัวผมทะลักทะลายออกมา
 
    “อา...อา...”ผมหอบหายใจอย่างเหนื่อยอ่อน  ซบหน้าลงกับอกกว้างเพื่อพัก   
 
       รู้สึกว่าแม็คจูบที่แก้มและหน้าผาก   จึงเงยหน้าขึ้นเพื่อจะจูบตอบ 
         
        แต่ของแข็งร้อนๆที่ดุนหน้าท้องทำให้ผมอดก้มลงมองไม่ได้   
 
        แม็คยังไม่ได้ปลดปล่อย  ส่วนสำคัญของเขายังตั้งตระหง่าน 
 
        ขณะที่เขาเช็ดมือเลอะคราบเปรอะเปื้อนของผมลงบนผ้าขนหนู   
 
         ผมเงยขึ้นมองหน้าแม็คอย่างสงสัย  แต่แม็คกลับส่งยิ้มเจ้าเล่ห์ให้แล้วดันตัวผมลงนอน
 
     “ทำไมไม่...”
 
    “ชู่วววว”  แม็คยกนิ้วขึ้นแตะปาก  ห้ามไม่ให้ผมพูดขณะที่ดันต้นขาผมขึ้นมาจนเขางอแตะอก 
 
         ผมตาเหลือกด้วยความตกใจ  นี่มันหมายความว่าเขาคิดจะ....
 
    “แม็ค!...อ๊ะ!...เดี๋ยว!...อะ...เดี๋ยวแม็ค”  ผมห้ามไปครางไปด้วยความตกใจและวาบหวาม 
 
          แม็คกำลังสัมผัสผมด้วยลิ้น  แต่ไม่ใช่ที่ๆเขาควรจะแตะต้อง  และไม่เคยแตะต้องมาก่อน
 
     “อย่าแม็ค...อือ...”  ผมพยายามจะผลกหัวเขาออกไป  แต่กลายเป็นขยำผมเขาไว้แน่นได้ไงไม่รู้
 
     “ดีไหม...”แม็คถามพร้อมกับจ้องหน้าผมขณะตวัดปลายลิ้นเลียแรงๆ 
 
        ผมสั่นไปหมดทั้งตัว  บอกไม่ถูกว่ารู้สึกยังไง  นอกจากความเสียวซ่านแล้วมันมีรู้สึกอายอย่างบอกไม่ถูก 
 
        ยิ่งสบตากันทั้งๆที่กำลังโดนเลียอย่างนี้  ผมยิ่งอายจนแทบแทรกแผ่นดินหนี
 
     “แม็ค..อื๊ม!...มึง...อย่าบ้านะ...อ๊า!...”
 
     “บ้าอะไร  ท่าทางมึงชอบออก...รู้ป่ะจืด  ท่าเนี้ย...เขาเรียกล้างตู้เย็น” แม็คตอบหน้าทะเล้น  แล้วแหวกเนินเนื้อทั้งสองข้างออกจากกันก่อนถูไถลิ้นแรงๆ
 
       “อ๊า...อื๊ม...”  ผมกัดฟันแน่น  แต่เสียงครางก็ยังลอดออกมา  หูผมอื้อไปหมด ขณะที่ใจจดจ่ออยู่กับแรงเสียดสีข้างหลัง  เหมือนเส้นประสาทในร่างกายมันพร้อมใจกันตื่นพรึบพรับ  รวมทั้งเจ้าน้องชายตัวดีก็ดีดผึงขึ้นมาผงาดอีกหน
 
      “จืด  หน้ามึงมันยั่วฉิบหายเลย...เห็นแล้วกูอยาก...”ประโยคหลังเสียงแม็คแผ่วลงไปจนผมไม่ได้ยิน  หรือว่าผมหูอื้อจนไม่ได้ยินเองก็ไม่รู้ 
 
         ผมนอนหอบด้วยความเหนื่อยอ่อน  เมื่อแม็คยอมละปากจากช่องทางข้างหลังของผมแล้ว
 
         และคงสบายใจกว่านี้ถ้ามันจะไม่เอาแต่จ้องมองผมหัวจรด...เอ่อ...ก้น
 
     “อะ” ผมใจหายวาบเมื่อแม็คจับท่อนเนื้อแข็งขึงมากดแรงๆตรงช่องทางด้านหลัง 
 
        ตอนแรกผมคิดว่าแม็คจะดันเข้ามา....แต่เปล่า   เขาเพียงแต่ถูไถส่วนปลายกับร่องหลืบที่ปิดสนิทจนมันเปียกเยิ้มไปหมด 
 
         ทั้งน้ำลายที่เปียกอยู่เดิมและน้ำที่ซึมออกมาจากท่อนเนื้อของแม็ค  ทำให้ตรงนั้นลื่นจนไถลพ้นเป้าหมายไปหลายหน
 
         แม็คเลียปาก  หรี่ตาลงจ้องมองสะโพกผมอย่างขัดใจนิดๆ  ก่อนจับผมนอนคว่ำลงแทรกท่อนเนื้อร้อนๆของเขาเข้ามาระหว่างร่องก้น
 
     “อืม”เสียงแม็คครางเบาๆ ขณะที่เริ่มดันแก่นกายร้อนผ่านร่องเนื้อของผม  ทั้งๆที่ไม่ควรจะรู้สึกอะไรเพราะเป็นแค่การถูไถภายนอก 
 
         แต่เสียงครางแผ่วๆของแม็คกับลมหายใจร้อนๆที่รดบนใบหูและแผ่นหลังทำให้ผมรู้สึกร้อนผ่าวมาถึงด้านหน้าจนอดที่จะรูดรั้งตัวเองไปพร้อมๆกับจังหวะเสียดสีของแม็คไม่ได้
 
         มือที่เกาะกุมอยู่บนก้อนเนื้อทั้งสองของผม  ดันให้มันชิดกันยิ่งขึ้นขณะที่แม็คเริ่มกระแทกสะโพกแรงจนหน้าขากระทบก้นผมดังพับๆ 
 
        แก่นกายที่เสียดสีอยู่กับร่องเนื้อผมก็ร้อนจนผมรู้สึกได้  หลายครั้งที่ผมเกือบหลุดปากบอกให้แม็คสอดใส่เข้ามาในตัวผม  แต่ก็ยั้งปากไว้ทัน
 
       แม็คจิกนิ้วลงบนเนื้อผมแรงกว่าเดิม  ขณะที่เร่งจังหวะกระแทกสะโพกจนระรัว   
 
       ผมได้ยินเสียงเขาครางลั่น  ส่วนผมเองก็เร่งสาวมือเป็นครั้งสุดท้าย   
 
       ท่อนเนื้อแข็งๆที่ถูไถอยู่กับช่องทางด้านหลังกระตุกและสั่นจนผมรู้สึกได้ 
 
       ก่อนที่หยาดอุ่นๆจะพรมลงมาบนเอวและหลังของผม 
 
       ขณะที่ผมเองก็ปลดปล่อยลงบนเตียงจนเปรอะไปหมดเช่นกัน
 
        น้ำหนักตัวที่ทิ้งทับลงมาทำให้ผมทรุดลงบนที่นอนโดยมีร่างหนักๆทาบทับ 
       
       ผมพยายามจะหอบหายใจเอาอากาศเข้าปอดให้มากที่สุดแต่กลับถูกแม็คจับพลิกนอนหงายแล้วประกบจูบจนหายใจไม่ออก  ต้องดูดอากาศจากปากของแม็คแทน
 
     “กินกี่ทีก็อร่อย...มึงนี่หวานฉิบหายเลยจืด” แม็คพูดพึมพำชิดปากผมแล้วประกบจูบผมใหม่  ขณะที่มือก็บีบเคล้นหน้าอกกับขยำที่ก้นแรงๆจนผมต้องทุบหลังมันเพื่อให้มันหยุด
 
     “พอได้แล้วแม็ค...เดี๋ยวกูไปทำงานสาย”
 
    “สายอะไร  นี่เพิ่งตี5”  ผมเหลือบมองนาฬิกาที่หัวเตียงอย่างแปลกใจ  เพิ่งจะตี5จริงๆซะด้วย  ยังไม่ทันได้พูดอะไรแม็คก็กดนิ้วชี้เข้าไปในร่องข้างหลัง  ผมสะดุ้งรีบยกสะโพกหนี
 
      “ทำบ้าอะไร  เล่นเลยเถิดแล้วมึง”
 
     “เอาน่า  กูแค่อยากรู้อะไรหน่อย”
 
     “อยากรู้อะไรของมึง”
 
     “น่า...มึงอยู่นิ่งๆสิ”  แม็คกดตัวผมไว้เมื่อผมพยายามจะดิ้นหนี   
 
     “นิ่งได้ไง  มึงเกินไปแล้วนะแม็ค” 
 
     “เอาน่า  กูไม่คิดจะข่มขืนมึงหรอก   กูไม่ใช่เกย์นะ  จะได้เข้าข้างหลังมึง”
 
     “ไม่ใช่แล้วทำอะไร”
 
     “ก็แค่อยากรู้...มีคนบอกกูว่าข้างหลังผู้ชายนะ  มีจุดเสียวด้วย  กูอยากรู้ว่ามันมีจริงไหม”
 
     “อยากรู้มึงก็ลองแหย่ของตัวเองสิ  มายุ่งอะไรกับกู  หรือจะให้กูหาให้มึงก็ได้”
 
     “กูหาจากมึงนี่แหละ  นอนนิ่งๆน้องจืด  เดี๋ยวพี่แม็คจะพาขึ้นสวรรค์”
 
     “ไอ้แม็ค  อย่านะ...โอ๊ย  เจ็บนะไอ้บ้า”  ผมร้องลั่นเมื่อนิ้วแข็งๆดันเข้าไปข้างในตัวผมจนได้ 
 
            มันอาจจะไม่เจ็บจนถึงกับต้องร้องลั่นอย่างนี้หรอก  แต่การที่อยู่ๆต้องมีอะไรแข็งๆเข้ามาข้างในตัว  ไม่ใช่เรื่องน่าสนุกสักนิด
 
        เสียงแม็คถอนหายใจเฮือกพร้อมกับดึงนิ้วที่ดันเข้าไปได้นิดเดียวออก 
 
         ผมโล่งใจเพราะคิดว่ามันจะเลิกแค่นี้  แต่มันกลับเอาบ้วนน้ำลายใส่มือแล้วก็สอดนิ้วเปียกๆเข้าไปใหม่
 
      “ไอ้...อื้ม”  ผมร้องไม่ออกเพราะโดนจูบปิดปากไว้ 
 
       แต่ความรู้สึกไม่ได้จดจ่ออยู่กับจูบเหมือนเคย 
 
       แม็คเองก็เหมือนกัน  เหมือนมันแค่จะปิดปากไม่ให้ผมโวยวายเท่านั้น 
 
       เพราะทันทีที่มันดันนิ้วเข้าไปข้างในตัวผมสำเร็จ มันก็ถอนปากออกแล้วลุกขึ้นนั่งดันขาผมจนเข่างอขึ้นมาติดอกทั้งที่นิ้วยังคาอยู่ในตัวผม
 
      “เจ็บนะโว๊ย  เลิกเล่นบ้าๆซะที” ผมพูดได้แค่นั้นก็กัดปากแน่น 
 
       เพราะนิ้วที่อยู่ข้างในตัวผมไม่ได้อยู่นิ่งๆอีกแล้ว  แต่มันกำลังควานไปรอบๆราวกับต้องการหาอะไรสักอย่าง
 
      “อี๊อ...”ผมร้องเสียงหลงเมื่อรู้สึกเหมือนโดนไฟช๊อต  สะโพกถึงกับกระตุกอย่างไม่ตั้งใจ 
 
        แม็คเองก็ตกใจมันชะงักนั่งไปครู่หนึ่งก่อนจะเบิกตากว้างแล้วส่งยิ้มเจ้าเล่ห์ให้ผม
 
     “มีจริงๆด้วยสินะ...ตรงนี้ใช่ไหม”
 
     “อ๊ะ...” ผมร้องลั่นทุกครั้งที่แม็คสะกิดไปโดน 
 
           ความรู้สึกเสียวกระสันรุนแรงจนแทบปลดปล่อยออกมาเดี๋ยวนั้น  ทำให้แก่นกายผมร้อนขึ้นมาอีกครั้ง   
 
     “เล่นหกเก้ากันดีกว่าจืด”  แม็คบอกพร้อมดึงผมขึ้นคร่อมบนอก 
 
       ผมเหลือบมองนาฬิกาหัวเตียงเห็นว่าเพิ่งตี5:15 นาที  ยังมีเวลาเหลืออีกเยอะ  ที่จะให้ผมกับแม็คได้สนุกกัน 
 
        ผมกุมท่อนเนื้อร้อนๆลูบไล้เล่นนิดหน่อยก่อนจะส่งเข้าปากเพื่อมอบความสุขให้แม็ค 
 
        แต่แทนที่แม็คจะทำแบบเดียวกับผม  มันกลับสอดนิ้วเข้าไปข้างในตัวผมแล้วสัมผัสที่จุดกระสันแรงๆอย่างจงใจ
 
         ผมทำอะไรไม่ได้นอกจากดูดท่อนเนื้อในปากแรงๆเพื่อระบายความทรมานของตัวเอง 
 
         ทั้งดูดดุนและถูไถปลายลิ้นกับส่วนยอดเพื่อให้แม็คทรมานเหมือนที่ผมทรมาน  เสียวซ่านเหมือนที่ผมกำลังเป็น
 
      “โอ๊ย...” ผมจำต้องปล่อยแก่นกายของแม็คให้เป็นอิสระ  เพราะไม่งั้นคงเผลอกัดตอนที่ถึงจุดสุดยอด
 
          รู้ว่าสิ่งที่หลั่งออกมาเปรอะเปื้อนไปบนอกของแม็ค   แม้จะมันจะมีเพียงเล็กน้อย  แต่ผมก็ไม่เคยทำเขาเลอะเทอะมาก่อน
 
         แม็คไม่ได้ให้ผมใช้ปากให้เขาจนสุดเหมือนเคย  แต่กลับถูไถกับช่องทางข้างหลังผม จนเสร็จอีกครั้ง 
 
         แล้วถึงได้พากันไปอาบน้ำ  และแน่นอนว่าระหว่างอาบน้ำ  เราสองคนก็แลกจูบอ้อยอิ่งกันตลอดเวลา
 
          ผมมีความสุขอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน  ไม่อยากให้เวลาอย่างนี้หยุดลง  ปกติแม็คจะแค่ใช้มือชักพาเราทั้งคู่ให้ไปถึงด้วยกันแล้วก็เลิกไป 
 
ไม่มีการจูบอ้อยอิ่งอย่างนี้   มันทำให้ผมรู้สึกเหมือน...เหมือนเราเป็นคู่รักกัน 
         
 
          วันนี้แดดจ้าเป็นพิเศษแต่ผมกำลังมีความสุขเกินกว่าจะใส่ใจ   
 
         ปริมาณรถก่อนขึ้นทางด่วนดูเหมือนจะหนาแน่นกว่าปรกติ  แต่ผมก็ยังคงอยู่ในภวังค์ของความสุขจนไม่สะกิดใจกับความผิดปรกติเหล่านี้ 
 
           กระทั่งรถแล่นเลยช่องทางลงที่จะไปบริษัทนั่นแหละ  ผมถึงได้เหลียวมองหน้าแม็ค 
 
RRRRRRRR  เสียงโทรศัพท์มือถือดังขัดขึ้นก่อนที่ผมจะได้อ้าปากถามมัน
 
      “ครับ?”
 
      “พี่เรย์คะ  หัวหน้าให้ออยโทรมาบอกให้พี่เรย์ไปที่พบลูกค้าก่อนเลยนะคะ  หัวหน้าจะไปช้าหน่อยน่ะค่ะ”
 
         ไม่ต้องมองหาที่ไหนหรอกครับ  ผมนี่แหละเรย์  คนรู้จักทุกคนเรียกผมว่าเรย์หรือไม่ก็นที    มีแต่แม็คที่เรียกผมไอ้จืด  น้องจืด  แล้วแต่อารมณ์ของมัน
 
      “ออย...หัวหน้าเข้ามาที่ออฟฟิศแล้วเหรอ?”
 
     “เปล่าค่ะ  หัวหน้าโทรมาสั่งน่ะค่ะ  มีอะไรหรือเปล่าคะพี่เรย์”
 
     “เปล่าๆ ไม่มีอะไร ขอบใจนะ”
 
     “บอกมาเลยแม็ค  ทำไมวันนี้รู้ว่ากูไม่ต้องเข้าออฟฟิศ  ทำไมรู้ว่าหัวหน้าจะมาช้า  ทำไมนาฬิกามันเลื่อนเวลาไปเป็นชั่วโมงอย่างนั้น”
 
     “จะให้ตอบข้อไหนก่อน”
 
     “ตอบมาทุกข้อแหละ”
 
      “ง่ายๆ  เมื่อคืนไปงานเลี้ยงเจอหัวหน้าพอดี  เขาฝากบอกมึง  แล้วกูตื่นมากลางดึก  เลยตั้งนาฬิกาใหม่”
 
      “เฮ้อ”  ผมได้แต่ถอนใจ  แม็คมันหนังหนาและหน้าด้านเกินกว่าที่ผมจะด่ามันแล้ว
 
       

ออฟไลน์ JJHJJH

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3483
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +293/-2
คิดถึงพี่ใบปอ และผลงานอีกหลายยยยยยยยยยยยยยเรื่อง 555
จะอ่านเรื่องสั้นรอค๊า

ออฟไลน์ iiดาวพระสุขლii

  • คิดการใหญ่ ใจต้องเหี้ย(ม),,
  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1690
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +746/-3
มาจองที่ อ่านค๊าบบบบ    :-[

ออฟไลน์ tianqin

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 228
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +270/-1
ลงจากทางด่วนผมก็ไปถึงโรงแรมที่นัดลูกค้าก่อนเวลานัด15นาที   แต่แม็คยังไงก็ไปสายชัวร์ๆ  ความจริงผมก็อยากจะสงสารมันหรอกนะ  แต่เห็นสีหน้าระรื่นของมันแล้วสงสารไม่ลงจริงๆ
 
         หลังจากคุยงานกับลูกค้าเสร็จ  หัวหน้าก็ยังเลี้ยงข้าวอีก  รู้สึกเหมือนวันนี้อะไรๆรอบตัวผมมันดีไปหมด  จนเข้าออฟฟิศ   
 
         ยังไม่ทันไปถึงห้องทำงาน   ก็จ๊ะเอ๋กับแม็คกลางทาง   แม็คมีสีหน้าเครียดๆ  พอเห็นผมก็ลากให้เดินตามไปที่ห้องน้ำ
 
          แม็คดันผมเข้าห้องสุขาแล้วประกบจูบทันที   ผมได้แต่ปล่อยให้เขาจูบเพราะยังไม่ทันตั้งตัว 
 
          รู้อีกทีกางเกงก็ร่นลงไปเกือบถึงเข่า  ขณะที่น้องชายของผมย้ายไปอยู่ในอุ้งมือแม็คคู่กับน้องชายมันซะแล้ว   
 
          กว่าแม็คจะยอมปล่อยก็รีดพิษผมไปซะสองรอบเล่นเอาผมเข่าแทบทรุด 
 
         แม็คล้างมือเสร็จยังย้อนกลับมาหอมแก้มผมอีกฟอด   แล้วเดินผิวปากออกไปจากห้องน้ำ
 
          ผมเช็ดคราบเปรอะเปื้อนที่เหลืออยู่บนตัวเล็กน้อยออกไป  เพราะส่วนใหญ่แม็คจะใช้ทิชชู่รองรับไว้หมด 
 
          ตอนลุกขึ้นแต่งตัว  ยังรู้สึกเหมือนขาสั่นๆ  แต่ผมก็เช็คตัวเองในกระจกจนแน่ใจว่าไม่มีสิ่งผิดปรกติอะไรบ่งบอกว่าผมเพิ่งไปทำอะไรมา
 
         ขณะที่เดินผ่านห้องชงกาแฟ  ผมก็ได้ยินสาวๆเม้าท์กันสนุกปาก
 
     “แล้วไงๆ  ตกลงยัยเกรซมันทิ้งพี่แม็ค   หรือพี่แม็คทิ้งมันกันแน่”
 
     “เห็นว่ามันทิ้งพี่แม็คนะ  แบบว่าป้าที่ทำความสะอาดน่ะ  บอกว่าเห็นเกรซตบหน้าพี่แม็ค  แล้วบอกว่า เราเลิกกันด้วยนะ”
 
     “จริงเหรอ!  งั้นพี่แม็คก็ว่างแล้วสิ”
 
     “คิดได้ไงยะ  แทนที่จะสงสารพี่แม็ค  ดันดี๊ด๊าที่พี่เขาโสดจนออกนอกหน้านะหล่อน”
 
     “แหมๆ  ผู้ชายบริษัทเรา  มีดูได้อยู่กี่คนกันเชียว  อย่างพี่แม็คก็เรียกว่าฟ้าประทานแล้ว”
 
     “แล้วพี่เรย์ล่ะแก”
 
     “บ้า! ใครจะกล้าชอบยะ  นึกภาพวันแต่งนะแก  เจ้าบ่าวดันสวยกว่าเจ้าสาว  ฉันไม่เอาด้วยหรอก”
 
     “แหม! ไม่ขนาดนั้นซะหน่อย  พี่เรย์ถึงจะหน้าหวานไปนิด   แต่ก็สุภาพนะยะ  พี่แม็คน่ะเถื่อนจะตาย”
 
    “อย่างนั้นแหละดี  เซ็กซี่ดีออก”
 
          ผมเดินย้อนกลับเข้าไปยืนตัวสั่นในห้องน้ำ  หมายความว่าที่แม็คเล่นกับผมเมื่อครู่  เพื่อระบายอารมณ์หลังจากทะเลาะกับแฟนงั้นเหรอ?! 
 
         ให้ตายเถอะ! ผมอยากต่อยหน้ามันชะมัด  และอยากต่อยตัวเองด้วย  ที่เผลอใจไปกับมันทั้งๆที่นี่มันที่ทำงาน  ทั้งๆที่อยากต่อยมัน  แต่กระบอกตาผมร้อนไปหมด   ผม...อยากร้องไห้มากกว่า...
 
 
      ตอนเย็นที่เรากลับบ้านด้วยกัน   เจ้าแม็คระรื่นจนน่าหมั่นไส้   ทั้งๆที่เพิ่งเลิกกับแฟน   
 
     “เป็นไรวะจืด นั่งเงียบไม่พูดไม่จา”
 
    “วันนี้ได้ข่าวว่ามึงทะเลาะกับแฟน” ผมโพล่งออกไปทันที  ยอมรับว่าคาใจจนทนรอให้ถึงบ้านไม่ไหว
 
     “ใครวะแฟนกู?”  แม็คทำเสียงงง   แต่หน้าระรื่นของมันเห็นแล้วอยากเหยียบให้จมผ้าใบ
 
     “ยัยเกรซไง   แล้วไง  โมโหแฟนมาระบายกับกูหรือไง?” ไม่รู้ว่าผมจะหาเรื่องให้ตัวเองทำไม   
 
        ถ้ามันตอบว่าใช่  ผมคงยิ่งกว่าเจ็บ   แต่ผมก็หยุดปากตัวเองไม่ได้
 
     “ฮ่าๆๆ  คิดได้ไงวะไอ้จืด  กูเห็นมึงเป็นที่ระบายซะทีไหน  มีแต่มึงแหละ  ระบายมาซะกูเช็ดแทบไม่ทัน หึหึ”
 
         คำตอบของแม็คไม่ได้เข้าท่าสักนิด   แถมยังลามกอีกต่างหาก  แต่ผมรู้สึกเหมือนอะไรๆที่อัดแน่นอยู่ในอกมันหายไปดื้อๆ 
 
     “พอเลยไอ้ลามก” ผมหันไปดีดหูมันแก้เขิน   รู้สึกหน้าร้อนๆ
 
      “ลามกพอกันแหละว้า....แล้วนี่นะจืด กูจะบอกไรให้  กูไม่ได้เป็นแฟนกับยัยเกรซ   นอนด้วยกันหนสองหนเขาไม่เรียกแฟนหรอกโว๊ย  เขาเรียกเล่นกันสนุกๆ”
 
         ผมหน้าชา  ในอกยอกแสยงแปลบ  แต่ก็ได้แค่ฟังแม็คพูดไปเรื่อยๆ  ขนาดนอนด้วยกัน  มันยังไม่นับเป็นแฟน  แล้วผมละเป็นอะไรสำหรับมันกันแน่
 
     “แบบไหนถึงจะเรียกว่าแฟน” ผมหลุดปากไปแล้วก็ไม่กล้ามองหน้ามัน  ได้แต่เมินออกไปนอกรถ
 
      “แฟนน่ะมันต้องเป็นคนที่กูรักสิวะ  แบบว่าอยากอยู่ด้วยตลอดเวลาน่ะ  ถึงจะเรียกว่าแฟน  ไม่ใช่เล่นๆกันแล้วมาทึกทักเอาเองแบบนี้”
 
        นั่นสินะ  ทึกทักเองเหมือนอย่างผมคิดกับมันตอนนี้   แต่เราก็อยู่ด้วยกันตลอดเวลานี่นะ   ขอผมเข้าข้างตัวเองมั่งละกัน  ถึงมันจะแค่ฝันลมๆแล้งก็เถอะ
 
      “แล้วมึงบอกเกรซรึเปล่าว่ามึงคิดงี้”
 
     “บอกดิ  มันถึงตบหน้ากูเข้าให้  อะไรวะ...ตอนแรกมันเองนะที่เป็นคนรีบพูดกันไว้ก่อนว่าแค่เล่นกันสนุกๆ  ห้ามกูคิดว่ามันจะชอบกูจริงจัง  พอตอนนี้ดันมาทำเป็นเจ้าเข้าเจ้าของกู  เซ็งผู้หญิงเพราะงี้แหละ”
 
      แม็คบ่นยืดยาว  แถมยังทำหน้าเซ็งสุดๆอย่างที่มันพูด     
 
        ผมได้แต่ภาวะนาให้มันเซ็งผู้หญิงไปนานๆ   อย่างน้อยๆ  ผมจะได้อยู่ช่วงเวลาที่มีแค่มันกับผมอย่างนี้อีกสักนิดก็ยังดี
 
         หลังจากมีเรื่องเกรซ  แม็คก็ดูเหมือนจะไม่ได้จีบใครอีก   แต่สาวๆในออฟฟิศก็แต่งสวยประชันกันได้ทุกวัน   
 
         คงเป็นเพราะนอกจากข่าวแม็คกับเกรซเลิกกัน  ยังมีข่าวว่าหุ้นส่วนรูปหล่อของบอสจะมาติดต่อดูงานและเจรจาการค้ากับบริษัท    สาวๆก็เลยต้องกระตือรือร้นกันเป็นพิเศษ
 
         แต่ระหว่างผมกับมัน  เราเล่นสนุก(แบบที่มันว่า) กันทุกคืน  และทุกครั้ง  แม็คจะต้องใช้นิ้วกับช่องทางช้างหลังจนผมไปถึงจุดสุดยอดทุกที 
 
แล้วตัวมันเอง  ก็ต้องถูกับด้านหลังผมจนกว่าจะปลดปล่อยทุกครั้งไป  ท่าทางมันจะติดใจท่านี้เป็นพิเศษ
 
         ผมไม่อยากจะคิดเข้าข้างตัวเอง  แต่ทุกวันนี้ความสัมพันธ์ของผมกับแม็ค  เหมือนจะข้ามเส้นของเพื่อนไปไกล 
 
         เราจูบกันทุกครั้งที่อยู่ลำพัง  เวลาที่อยู่ในห้องแค่เดินผ่านหรือแม้แต่ตอนทำอาหาร  แม็คก็จะเข้ามากอดจูบผมนัวเนีย 
 
         ขนาดดูทีวี  ยังต้องให้ผมนั่งตักแล้วสอดมือเข้ามาบีบคลึงหัวนมผมเล่น  บางทีก็เลยเถิดเป็นเซ็กส์เฟรนซ์กันไป
 
          หลายๆครั้งที่ผมอยากจะถามแม็คว่ามันคิดไงกับผมกันแน่   แต่ผมก็ไม่กล้าถามได้แต่เก็บความรู้สึกนี้ไว้ 
 
           แม้แต่การสนทนาเรื่องระหว่างเรา  ถ้ามันมีอะไรที่วกมาเข้าเรื่องความในใจของแม็ค   ผมก็จะหยุดคุยแล้วเปลี่ยนเรื่องเสียดื้อๆ 
 
           แม้จะทรมานด้วยความอยากรู้   แต่อย่างน้อยๆผมก็ยังมีมันอยู่ด้วย   
 
           ผมกลัวว่าถ้าถามออกไป  นอกจากคำตอบจะไม่ใช่อย่างที่ผมต้องการแล้ว   ผมอาจจะต้องเสียแม้แต่ความเป็นเพื่อน   
 
            ผมคงทนไม่ได้  ถ้าต้องอยู่โดยที่ไม่มีมันอยู่ข้างๆผมอย่างทุกวันนี้
 
 
 
ได้ชิดเพียงลมหายใจ    แค่ได้ใช้เวลาร่วมกัน    แค่เพื่อนเท่านั้น แต่มันเกินห้ามใจ 
 
            ที่ค้างในความรู้สึก             ว่าลึกๆเธอคิดยังไง            รักเธอเท่าไร แต่ไม่เคยพูดกัน
 
    อะไรที่อยู่ในใจก็เก็บเอาไว้           มันมีความสุขแค่นี้ก็ดีมากมาย
 
                เธอจะมีใจหรือเปล่า       เธอเคยมองมาที่ฉันหรือเปล่า
 
                ที่เราเป็นอยู่นั้นคืออะไร   เธอจะมีใจหรือเปล่า
 
    มันคือความจริงที่ฉันอยากรู้         ติดอยู่ในใจ แต่ไม่อยากถาม กลัวว่าเธอเปลี่ยนไป
 
 
    ไม่ถามยังดีซะกว่า         เพราะฉันรู้ถ้าเราถามกัน              กลัวคำๆนั้น อาจทำร้ายหัวใจ
 
    อะไรที่อยู่ในใจก็เก็บเอาไว้           มันมีความสุขแค่นี้ก็ดีมากมาย
 
 
                 เธอจะมีใจหรือเปล่า             เธอเคยมองมาที่ฉันหรือเปล่า
 
                 ที่เราเป็นอยู่นั้นคืออะไร       เธอจะมีใจหรือเปล่า
 
มันคือความจริงที่ฉันอยากรู้ ติดอยู่ในใจแต่ไม่อยากถาม กลัวรับมันไม่ไหว….


.......
ขอบคุณมากคะที่ตามอ่าน คาดว่าไม่นาน น้องอติกับพี่สิงห์ น่าจะมาต่อให้หายคิดถึงกันแน่คะ ตอนนี้กำลังกดดันใบปออย่างหนัก 555+

แล้วอย่าลืมรอตอน แม๊คเล่านะคะ :pig4:

ออฟไลน์ อนันตกาล

  • กาลเวลา ไม่อาจทำให้คนเปลี่ยน แต่ทำให้ความคิดเปลี่ยน
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1763
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +931/-14
รอตอนแมคเล่าค่าา 



ออฟไลน์ silverspoon

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2455
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +275/-12
กรี๊ดดด  :haun4: แม็คหื่นอ่ะ ที่บริษัทก็ไม่เว้น ที่บ้านก็ไม่เว้น แต่น้องเรย์คิดมากไปไกลแล้ว

เด๋วคู่แข่งโผล่ อาจจะรู้ใจตัวเองและรีบสารภาพก็ได้เนาะ อิอิ :impress2:

ออฟไลน์ aisen

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1365
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +75/-1
ว้าว เรื่องสั้นเรื่องใหม่ ขอบคุณมากคะ รอตอนแม๊คเล่าต่อนะคะ

lasom

  • บุคคลทั่วไป
ไม่ได้มาเร่ง แต่อยากให้รู้ว่ารออยู่ :laugh:
จะว่าไงดีนะหนูจืด ไม่มีเพื่อนที่ไหนเค้าทำกันแบบนี้หรอก
ถ้าไม่ได้คิดอะไรด้วย :เฮ้อ:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ IIMisssoMII

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2060
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +114/-2
ไม่ผิดหวังกะชื่อใบปอจิง ๆ
แม๊ค พูดออกมาซะ แค่การกระทำมันไม่พอหรอก

daizodiac

  • บุคคลทั่วไป
เป็นเพื่อนแบบไหนกันเนี่ย!? -0-

ออฟไลน์ love2y

  • (′~‵)
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2059
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +502/-11
มาลงชื่อตามอ่านงานคุณใบปอค่า >_<

ออฟไลน์ พี่วันเสาร์

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1381
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +282/-3
สงสัยแมคมากคิดเกินกว่าเพื่อกับเรย์อยู่แน่ๆเลย :angry2:
รอตอนแมคเล่าคะว่าเค้าคิดอย่างไรกับเรย์

ออฟไลน์ เกริด้า(๐-*-๐)v

  • ไม่อยากคิดอะไรทั้งนั้นแหละ
  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3203
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +349/-29
WoW~ เพื่อนกัน .. ยังไง? ดูยังไงก็ไม่เหมือนเนอะ  :oni2:

รอพาร์สแม็คเล่าเคอะ :impress2:

ปล.เขียนสื่ออารมณ์ได้ดีมากเลยค่ะ o13
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 07-09-2010 03:00:31 โดย เกริด้า(๐-*-๐)v »

ออฟไลน์ fuku

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4534
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +461/-19
ว้าววววววว เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่เพื่อน
แต่ยังไม่แน่ใจสินะ

รอภาคแม็คค่ะ

ออฟไลน์ N.T.❁

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1791
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +324/-8
ดูเหมือนแม๊คเองคงไม่ได้คิดจะเป็นแค่เพื่อนเหมือนกันนะคะเนี่ย...
ยังไงรอภาคแม๊คเล่าก่อนแล้วกันค่ะ
หนุกๆ  :กอด1:

Little Devil

  • บุคคลทั่วไป
มารออ่านต่อ
แม็คคิดยังไง
สงสารเรย์

ออฟไลน์ thaitanoi

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1452
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +70/-2
สงสารเรย์นะครับ

ออฟไลน์ THIP

  • Global Moderator
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7674
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +986/-10
วิ่งเข้ากระทู้มาลงชื่ออย่างอ่อนระโหยโรยแรง  :m15: แล้วกลับไปทำงานต่อ   :monkeysad: แปะไว้ก่อนนะเดี๋ยวมาอ่าน  :sad11:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






jokirito

  • บุคคลทั่วไป
เจ้าแม็คคคคคค  รีบเข้ามาเล่าเร็วๆเลย  ถ้ายังทำตัวกำกวมไม่ชัดเจนแบบนี้  เดี๋ยวก็โดนลูกค้ารูปหล่อที่มาติดต่องานมาจีบนายจืดแล้วจะรู้สึก

salapaw

  • บุคคลทั่วไป
กำกวมมมมมมมมมมมมมม

แม็คมาเล่าเลย  หนูจืดเครียดแล้ว

Verxus

  • บุคคลทั่วไป
จืดเล่าจบยังคะเนี่ย หรือเอาแม็คมาเล่าเรื่องเดิมอีกที
ค้างงงงง
มาต่อไวๆนะค้า ขอให้ทั้งคู่สมหวังน้อ ^^

ออฟไลน์ warin

  • รถไฟขบวนนั้น ได้แล่นผ่านไปแล้ว
  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1981
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +60/-1
    • -

ออฟไลน์ IIMisssoMII

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2060
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +114/-2
บวกหนึ่ง มารอแม๊คเล่า

ออฟไลน์ jasmin

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1801
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +174/-1
อ่านภาคจืดแล้ว ต่อไปก็ตาแม็คล่ะ
อยากรู้จังว่าคิดอะไรอยู่
สถานะภาพยังคลุมเครืออยู่
ตอนหน้าจะกระจ่างขึ้นไหมเนี่ย

ออฟไลน์ DEMON3132

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1704
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +170/-1
+1 แทนคำขอบคุณ น้องจืดน่ารัก แมคก็หื่นซะน้องจืดเลยดูน่าสงสารเลย
แอบรักเพื่อน แถมเพื่อนยังมามีความสัมพันธ์ที่เกินเพื่อนแต่ไม่เคยบอกว่ารัก
หรือชอบ น่าเห็นใจจัง สนุกน่าติดตามมาก ๆ จะรอตอนต่อไปนะคะ .. :pig4:

namtaan

  • บุคคลทั่วไป
มาอ่านอีกรอบนะคะ
หลังจากที่เคยอ่านไปแล้วด้วยความเอื้อเฟื้อจากคุณใบปอ

อ่านอีกรอบก็ยังลุ้นได้อีก ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ
สงสารน้องจืด
รอแม็คมาเล่าต่อจ้า

บวก 1 แต้ม ขอบคุณคนแต่งที่น่ารัก และคนโพสต์ที่มีน้ำใจนะจ๊ะ
 :3123:

Jesale

  • บุคคลทั่วไป
ติดตามจ้ะ สงสารจืด

ออฟไลน์ golove2

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4526
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +277/-6
แม็ค ก็ชอบจืดเหมือนกันใช่ไหมค่ะ
แต่ไม่กล้าบอก   หวังว่าจะใช่นะ      :m5: :m5:


ที่บอกว่าบอสคนใหม่ น่าจะเป็นตัวกระตุ้นให้แม็คบอกรักจืดนะ 

ให้แม็คหึงเล่น ๆ ซะเลย  เนาะ   o18 o18

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด