รักนี้ไม่ต้องมี 'เสียง' [แจ้งข่าว P.77] [14/08/59]
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด colocation,โคโลเคชั่น,ฝากเซิร์ฟเวอร์

ผู้เขียน หัวข้อ: รักนี้ไม่ต้องมี 'เสียง' [แจ้งข่าว P.77] [14/08/59]  (อ่าน 623257 ครั้ง)

ออฟไลน์ Rafael

  • เพราะคนเราเกิดมาเพื่อแตกต่าง
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4416
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +684/-7
ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ

สรุปข้อสำคัญดังนี้



1.ห้ามมิให้ละเมิดสิทธิส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรุปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ, หมิ่นประมาท, หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย, ห้ามโพสกระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้งสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกเล้าฯ ในเรื่องการเมือง เชื้อชาติ  เผ่าพันธุ์  ศาสนา และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงการตั้งชื่อเรื่องด้วยคำหยาบ คำไม่สุภาพ  ล่อแหลม และชี้เป้าให้เล้าฯ ถูกเพ่งเล็ง จากทางราชการ

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพส หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่นี่หรือที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อขออนุญาตเจ้าของเรื่องก่อนนะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล บอกเมล แลก msn บนบอร์ด โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าตัวไม่ยินยอม

5.ขอให้นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิดเดียว ถ้าเป็นเรื่องจริงก็ให้บอกว่าเรื่องจริง ถ้าเป็นเรื่องแต่งให้บอกว่าเรื่องแต่ง  ให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตามเพราะมีคนมากกมายทะเลาะเสียความรู้สึกเพราะเรื่องนี้มามากแล้ว

6. การพูดคุยโต้ตอบระหว่างคนเขียนและคนอ่านนอกเรื่องนิยาย  ทำได้  แต่อย่าให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสนิยายหนึ่งตอน ก็ควรตอบเพียงคอมเม้นต์เดียวก็พอแล้ว  โดยสามารถใช้ปุ่ม Insearch qoute  ได้    ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และลงลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วยนะครับ เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน

7. การกดบวกให้เป็ดเหลือง
      7.1 นิยาย 1 ตอน  จะให้ขึ้น Top list แค่ 1 Reply เท่านั้น ถ้าขึ้นเกิน จะลบคะแนนออก เหลือเฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด
      7.2 นิยาย 1 เรื่อง จะให้ขึ้น Top list ไม่เกิน 3 Reply ถ้าเกิน จะลบคะแนนออก ให้เหลือ เฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด ลงมาตามลำดับ
      7.3 Post ในห้องอื่น ๆ ก็จะใช้ หลักการเดียวกันนี้ เช่นกัน ยกเว้น
            - 1 Reply ที่เกินมานั้น โมฯทั้งหลาย พิจารณาดูแล้วว่า ไม่เป็นการปั่นโหวต และเป็น Reply ที่น่าสนใจและเป็นที่ชื่นชอบจริง ๆ


เวปไซต์แห่งนี้เป็นเวปไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฏหมายภายในและระหว่างประเทศ
การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเวปไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง

ข้อความใดๆก็ตามบนเวปไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเวปไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ  โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม


กรุณาอ่านเพิ่มเติมที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สารบัญ


ตอนที่ 1 ของฝาก   
ตอนที่ 2 น้ำตา   
ตอนที่ 3 เที่ยว 
ตอนที่ 4 ว่ายน้ำ 
ตอนที่ 5 ป่วย 
ตอนที่ 6 หัวหิน 
ตอนที่ 7 ของขวัญ 
ตอนที่ 8 กลับบ้าน 
ตอนที่ 9 ทำโทษ 
ตอนที่ 10 วันเกิด 
ตอนพิเศษ คิดถึง 
ตอนที่ 11 เข้าใจ 
ตอนที่ 12 สารภาพ 
ตอนที่ 13 พบเจอ 
ตอนที่ 14 อดีต 
ตอนพิเศษ สงกรานต์ 
ตอนที่ 15 กระจ่าง 
แถมพิเศษ
ตอนที่ 16 สัญญา
ตอนที่ 17 ผ่าตัด
ตอนที่ 18 (ตอนจบ) ขอบคุณ
ตอนพิเศษ (1)
ตอนพิเศษ
คืนส่งท้ายปีเก่า

พิเศษสั้นๆ แก้คิดถึง
ตอนพิเศษ ก่อน
ตอนพิเศษ สั้นๆ วันที่ไม่มีใครรู้...
Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 14-08-2016 16:52:49 โดย Rafael »

ออฟไลน์ Rafael

  • เพราะคนเราเกิดมาเพื่อแตกต่าง
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4416
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +684/-7


1
ของฝาก

ท่ามกลางสายฝนที่โปรยปรายลงในเมืองใหญ่ รถบนถนนจอดติดกันเป็นทางยาวหลายกิโลเมตร เสียงบีบแตรคันต่อคันดังสนั่นไปทั่วบริเวณเมื่อเหล่าผู้คนที่นั่งอยู่ในห้องผู้โดยสารเริ่มเกิดอาการหงุดหงิดเนื่องจากไม่มีใครรู้ว่าข้างหน้าเกิดอะไรขึ้นสภาพจราจรในวันนี้ถึงได้เลวร้ายจนรถติดยาวเหยียดไม่ยอมขยับเขยื้อนเลยแบบนี้

“คิดจะติดไปถึงไหนกันนะ”

เสียงสบถของนิธิศดังขึ้นภายในห้องโดยสารที่เงียบสงบ ให้มันได้อย่างสิ วันนี้มันวันซวยอะไรของเขานะถึงได้เจอแต่เรื่องบ้าบออะไรก็ไม่รู้ตั้งแต่เช้ายันเย็น เริ่มตั้งแต่อาการเมาค้างต่อเนื่องจากเมื่อคืนซึ่งปกติจะไม่ค่อยเกิดขึ้นกับเขาจนเป็นเหตุให้เช้าวันนี้ผู้จัดการอย่างเขาต้องไปทำงานสายกว่าพนักงานคนอื่นๆ ครั้นตกบ่ายเจ้านายที่อยู่ต่างประเทศก็ส่งงานข้ามทวีปมาให้สางอย่างเร่งด่วนชนิดที่ว่ากว่าจะลุกจากเก้าอี้ทำงานได้ก็เล่นเอาปวดหลังกันไปข้างหนึ่ง แล้วพอได้เวลาจะกลับไปพักผ่อนเหมือนชาวบ้านเขาหน่อยก็ยังต้องมาเจอรถติดยาวแบบนี้อีก

ถ้าวันนี้ไม่เรียกว่าซวยก็ไม่รู้จะเรียกว่าอะไรแล้ว

ครืด ครืด

นิธิศเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์มือถือที่ถูกตั้งไว้เป็นระบบสั่นที่วางเอาไว้บริเวณเบาะข้างคนขับ เบอร์แปลกที่โชว์อยู่บนหน้าจอทำให้คิ้วหนาเผลอขมวดเข้าหากันเล็กน้อยด้วยความสงสัย ก่อนจะตั้งสติปรับอารมณ์ที่หงุดหงิดอยู่ให้สงบลงแล้วกรอกเสียงลงไป

“ครับ นิธิศพูดครับ”

“ไนท์ นั่นแกใช่ไหม?”

เสียงปลายสายที่ฟังดูคุ้นหูบวกกับการที่เรียกชื่อเล่นของเขาได้อย่างสนิทสนมทำให้นิธิศนึกสังหรณ์ไม่ดีอยู่ในใจ หวังว่านี่คงจะไม่ใช่ความซวยอีกอย่างของวันนี้นะ...

“ใช่ครับ แต่ไม่ทราบว่า...”

“อรอนงค์ป้าของแกไง...รู้แล้วก็อย่าเพิ่งรีบวางล่ะ...ฉันมีธุระจะคุยกับแก”

ทันทีที่นิธิศแน่ใจว่าปลายสายนั้นคือใคร เขาก็แทบอยากจะรีบกดวางเสียเดี๋ยวนั้นถ้าไม่ติดว่าอีกฝ่ายรั้งเอาไว้ก่อน

“ป้าอรมีอะไรก็รีบว่ามาครับ แต่ถ้าจะโทรมาถามหาเรื่องสมบัติที่เหลือล่ะก็ ไม่มีหรอกนะ”

“หึ แกไม่ต้องทำห่วงไปหรอก เพราะธุระของฉันวันนี้น่ะไม่ใช่เรื่องนั้น”

อรอนงค์...พี่สาวแท้ๆของพ่อหรืออีกนัยหนึ่งก็คือป้าของเขา ผู้หญิงที่นิธิศรู้จักดีในฐานะซาตานในคราบนางฟ้า เพราะในขณะที่พ่อของเขายังมีชีวิตอยู่ เธอเสแสร้งและปฏิบัติต่อเขาและแม่เป็นอย่างดีจนเขาเองก็แทบไม่อยากจะเชื่อว่าเธอจะเปลี่ยนไปได้เป็นคนละคนหลังจากที่พ่อของเขาเสียชีวิตลงและทรัพย์สมบัติมากมายที่พ่อทิ้งเอาไว้ให้เขากับแม่ถูกผู้หญิงคนนี้ใช้กลโกงโอนไปเป็นชื่อของตัวเองเกือบจะทั้งหมด

“แล้วถ้าไม่ใช่เรื่องนั้นแล้วมันเรื่องอะไรล่ะครับ”

“ฉันไม่สะดวกที่จะคุยทางโทรศัพท์ ตอนนี้ฉันคอยอยู่ที่โถงคอนโดแก...ลงมาคุยกันตรงนั้น”

“ขอโทษนะครับ แต่ตอนนี้ผมไม่ได้อยู่ที่ห้อง แล้วก็บอกไม่ได้ด้วยว่าจะกลับไปถึงเมื่อไหร่...เพราะฉะนั้น ถ้าป้าอรรอได้ก็เชิญตามสบายนะครับ”

นิธิศตอบกลับไปแบบนั้นแล้วกดวางสายไปทันทีโดยที่ไม่รอฟังความเห็นของปลายสาย มือหนาเอื้อมไปกดปุ่มเปิดวิทยุเพื่อฟังฆ่าเวลาพลางสายตาก็ทอดมองออกไปนอกกระจกเพื่อประเมินสถานการณ์การจราจรที่ยังไม่มีวี่แววว่าจะขยับไปไหน...ติดขนาดนี้ก็คงไม่ต่ำกว่าชั่วโมงล่ะนะ


........................
......................................


แล้วก็เป็นไปดังที่เจ้าตัวคิดไว้ เพราะกว่านิธิศจะพาตัวเองให้หลุดพ้นมาจากการจราจรอันติดขัดนั่นได้ก็กินเวลาไปกว่าสองชั่วโมง ร่างสูงใหญ่ก้าวเข้ามาในโถงรับแขกของทางคอนโดซึ่งมีพนักงานรักษาความปลอดภัยคอยดูแลอย่างหนาแน่น ก่อนจะต้องชะงักเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าคนที่โทรศัพท์ไปหาตนเมื่อสองชั่วโมงก่อนยังนั่งรออยู่ที่โซฟาที่ทางคอนโดจัดไว้สำหรับแขกพร้อมกับเด็กหนุ่มที่แต่งตัวโทรมๆคนหนึ่ง

“ผมคิดว่าป้าจะกลับไปแล้วเสียอีก ท่าทางจะธุระสำคัญนะครับถึงได้ทนนั่งรอได้นานขนาดนี้”

“หึ ก็เรื่องสำคัญน่ะสิ ไม่งั้นฉันคงไม่อดทนมานั่งรอแกเป็นชั่วโมงๆแบบนี้หรอก”

อรอนงค์ตอบกลับไปพร้อมกับลุกขึ้นยืนจ้องหน้าหลานชายอย่างนึกเอาเรื่อง ใบหน้าที่แต่งแต้มไปด้วยเครื่องสำอางราคาแพงปกปิดริ้วรอยที่เกิดขึ้นตามวัยบึ้งตึงอย่างเห็นได้ชัด 

“อืม ถ้าไม่ใช่เรื่องสมบัติอย่างที่บอกแล้วธุระสำคัญที่ว่านี่ของป้ามันเรื่องอะไรเหรอครับ”

“แกอย่ามาทำเป็นพูดกระแทกแดกดันฉันหน่อยเลยไนท์ ตอนแม่แกอยู่ก็ยังไม่เห็นจะว่าอะไรฉันสักคำ แล้วแกจะคอยไปขุดเรื่อง
เก่ามาเล่าใหม่ทำไม หยุดพูดถึงเรื่องนั้นแล้วมาเข้าเรื่องที่ฉันมาหาแกวันนี้ดีกว่า”

อรอนงค์พูดพลางยิ้มเหยียดใส่อย่างคนถือไพ่เหนือกว่า...ก็ใช่สิ แม่เขาจะไปว่าอะไรผู้หญิงคนนี้ได้ล่ะ ก็ในเมื่อหลังจากที่พ่อเขาเสียไปได้ไม่ถึงปีแม่ของเขาก็เอาแต่นั่งอมทุกข์ไม่พูดไม่คุยกับใครจนตรอมใจตายตามไปเสียอีกคนนี่นะ

“...”

นิธิศสูดหายใจเข้าลึกเพื่อสงบสติอารมณ์ที่กำลังพลุ่งพล่านก่อนจะหันไปรอฟังธุระสำคัญของอรอนงค์ที่ทำให้เจ้าตัวถึงขนาดลงทุนมาหาเขาถึงที่นี่

“เอ้านี่ ของฝากของแก ไนท์”

อรอนงค์ว่าแล้วหันไปกระชากแขนของเด็กหนุ่มที่นั่งเงียบมาตลอดบทสนทนาให้ลุกขึ้นมาอย่างแรง จนนิธิศที่ยืนมองเหตุการณ์อยู่เองที่ยังอดกลัวไม่ได้ว่าแขนเล็กๆนั่นจะหลุดติดมือคนเป็นป้าของเขาขึ้นมา

“ป้าหมายความว่ายังไง? ของฝาก? เด็กคนนี้?”

นิธิศมองไปยังร่างผอมแห้งของเด็กหนุ่มคนนั้นสลับกับอรอนงค์อย่างนึกสงสัย 

“ไหนๆแกก็อยู่คนเดียวไม่ได้มีภาระอะไรอยู่แล้วไม่ใช่เหรอไนท์ งั้นก็คงจะไม่มีปัญหาอะไรนักถ้าฉันจะเอาเด็กนี่มาทิ้งให้แกเลี้ยงไว้สักคน”

“นี่มันเรื่องอะไรกันครับ ถึงผมจะอยู่คนเดียวแต่มันก็ไม่ใช่ธุระอะไรของป้าที่จะเที่ยวเอาใครต่อใครมาทิ้งไว้ที่ผม...ป้าเอาคนของป้ากลับไปเถอะ ผมไม่ต้องการ”

ร่างสูงพูดเสียงแข็ง

“หึ ฉันกำลังจะย้ายไปอยู่เมืองนอกถาวรแล้ว และถ้าฉันคิดจะเอามันไปด้วยก็คงไม่ลำบากหิ้วมันมาให้แกถึงที่นี่หรอก”

อรอนงค์ว่าแล้วหันไปดึงแขนร่างบางให้ขยับเข้ามาใกล้นิธิศยิ่งขึ้น

“แล้วเด็กนี่เป็นใคร ป้าไปเอามาจากไหนก็เอาไปคืนเขาสิ”

“เด็กคนนี้แม่มันส่งมาทำงานใช้หนี้เงินที่กู้ฉันไป เหอะ แต่ก็นะ ใช้อะไรก็ไม่ค่อยจะได้ แถมยังเป็นใบ้อีก ฉันเลยสุดจะทนกับมัน จะเอาไปคืนแม่มัน แม่มันก็ไม่รับคืน จะให้เอาไปทิ้งให้เดินเร่ร่อนอยู่ข้างถนนมันก็ดูจะไม่ค่อยเหมาะเสียเท่าไหร่ พอดีฉันนึกถึงแกขึ้นมาได้...”

“...ก็เลยคิดจะโยนภาระมาให้ผมแทนสินะ”

นิธิศต่อประโยคของอีกฝ่ายให้จนจบ

“หึ ก็คงประมาณนั้นล่ะมั้ง...เอาล่ะ แกจะเอามันไปต้มยำทำแกงที่ไหนก็เชิญ ถือซะว่ามันเป็นสมบัติที่พ่อแกทิ้งไว้ให้เป็นชิ้นสุดท้ายก่อนตายก็แล้วกัน เพราะเงินที่ฉันปล่อยกู้ไปก็เป็นเงินที่พ่อแกทิ้งเอาไว้ให้แกนั่นแหละ”

“คนอย่างป้านี่มัน...”

ชายหนุ่มกัดฟันกรอดอย่างไม่นึกว่าจะสรรหาคำประเภทไหนออกมาพูดกับคนอย่างอรอนงค์

“...เอาเป็นว่าธุระของฉันกับแกวันนี้ก็เสร็จเรียบร้อยแล้ว ฉันไปล่ะ ลาขาดนะหลานรัก...เพราะครั้งนี้คงเป็นครั้งสุดท้ายที่ฉันกับแกจะได้เจอกันอีก...”

อรอนงค์รีบชิงพูดตัดบทอย่างรวดเร็วโดยที่ไม่คิดรอให้หลายชายได้ทักท้วงอะไรไปมากกว่านี้ ก่อนจะหันหลังแล้วเดินออกไปขึ้นรถยนต์ที่มาจอดรอรับอยู่แล้ว


............................
............................................


ทุกอย่างดูเหมือนจะเกิดขึ้นเร็วมากจนนิธิศตั้งตัวแทบไม่ทัน เสียงถอนหายใจที่พ่นออกมาอย่างแรงทำให้ร่างบางที่ยืนก้มหน้าก้มตาอยู่ไม่ไกลจากตรงนั้นต้องเผลอเหลือบตาขึ้นมามองแต่ก็ต้องผลุบลงต่ำอีกครั้งเมื่อเห็นสายตาดุๆของอีกฝ่าย

“นี่ นายน่ะ เรื่องอื่นจะเอายังไงเดี๋ยวว่ากันอีกที ตอนนี้เดินตามฉันมาก่อนแล้วกัน”

นิธิศหันไปพูดกับเด็กหนุ่มเมื่อไม่เห็นว่าการที่ยืนเงียบกันอยู่แบบนี้จะช่วยให้เขาแก้ปัญหาอะไรได้ก่อนจะเดินนำเจ้าตัวเข้าไปในตัวอาคารเพื่อรอลิฟต์ที่จะพาขึ้นไปยังห้องของเขา

“ชื่ออะไร...”

ร่างสูงเอ่ยถามอีกหนึ่งชีวิตที่เดินตามเขาเข้ามาในห้องเงียบๆ แต่ดูเหมือนว่าจะไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองแต่อย่างใด จนนิธิศเองก็เริ่มที่จะรู้สึกหงุดหงิด

“ฉันถามว่าชื่ออะไร ไม่ได้ยินหรือไงหือ”

เขาสบถขึ้นอย่างหัวเสียก่อนจะเดินเลี่ยงเข้าไปในครัวเพื่อหาน้ำดื่มดับกระหายและความหงุดหงิดใจของตัวเอง
วันนี้ก็เหนื่อยมาทั้งวันแล้วทำไมเขายังต้องมาเจอเรื่องบ้าๆแบบนี้อีก ส่วนเด็กนี่อีกมันเป็นอะไรของมัน ถามอะไรก็ไม่ยอมตอบเอาแต่ยืนก้มหน้าหน้าก้มตาอยู่นั่นแหละ ทำไม ทำไม ทำไมวันนี้มันถึงมีแต่เรื่องน่าหงุดหงิดนะ ให้ตายเถอะ

เสียงวางแก้วน้ำที่วางกระทบกับเคาท์เตอร์กระเบื้องเซรามิกในครัวดังขึ้นอย่างหนักมือ ก่อนที่ร่างของนิธิศจะเดินออกมาทิ้งตัวเองลงนั่งบนโซฟาแล้วหลับตาลงเพื่อพักสมองและความเหนื่อยล้าที่สะสมมาตลอดทั้งวัน แต่นั่นก็ทำได้ไม่นานนักเมื่อเขารับรู้ได้ถึงแรงดึงเบาๆของใครอีกคนที่แขนเสื้อ

“อะไร...”

นิธิศลืมตาขึ้นมามองก่อนจะเอ่ยถามกลับไปเสียงเหนื่อยๆ ทว่ากระนั้นอีกฝ่ายก็ยังคงไม่ตอบ แต่กลับใช้การยื่นเศษกระดาษแผ่นหนึ่งให้เขาแทน

‘ ชื่อวิพารันต์ เรียก รัน ก็ได้’

นิธิศอ่านข้อความในเศษกระดาษแผ่นนั้นแล้วเงยหน้าขึ้นมาสบตาคนที่ยืนรอดูปฏิกิริยาของเขาอยู่

“...ใช้อะไรก็ไม่ค่อยจะได้ แถมยังเป็นใบ้อีก...”

ใจเหมือนจะอ่อนวูบลงในทันทีเมื่อในเสี้ยวหนึ่งของความคิดนึกไปถึงสิ่งที่อรอนงค์พูดให้เขาฟังก่อนหน้านี้  ความรู้สึกผิดที่เมื่อกี้เขาหงุดหงิดจนเผลอตะคอกใส่อีกฝ่ายเกิดขึ้นจนนึกอยากจะตำหนิตัวเองที่ทำแบบนั้นลงไป
 
“...นาย...พูดไม่ได้?”

ตัดสินใจลองถามอีกฝ่ายเพื่อให้แน่ใจดูอีกครั้ง ซึ่งวิพารันต์เองก็พยักหน้าช้าๆกลับมาให้เป็นคำตอบก่อนจะดึงกระดาษแผ่นเดิมที่อยู่ในมือของนิธิศมาเขียนต่อ


‘พูดไม่ได้ แต่ฟังรู้เรื่องนะ’




TBC.


แวะมาเปิดเรื่องใหม่ค่า อิอิ เกิดอารมณ์อยากเขียนขึ้นมาตงิดๆเลยรอช้าไม่ได้ต้องเขียนซะหน่อย มาลงให้ลองอ่านเป็นตอนแรก ชอบไม่ชอบยังไงก็บอกด้วยเน้อ จะได้ไปปรับปรุงค่ะ จริงๆอยากทำสแปไว้ซักสองตอนก่อนค่อยลง แต่เห็นวันนี้มันวันดี เลขสวยเลยอยากลงประเดิม คงไม่ว่ากันนะคะ  ขอระบายๆ วันนี้มันเซ็งจริงจัง เครียดกับผลการสอบ นั่นมันชีวิตกรูเลยนะนั่น!!! แว๊กก อยากจะตะโกนดังๆ พอและ 555


เข้าไปพูดคุยกันได้นะคะ
Rafael's Fanpage
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 26-08-2012 14:33:46 โดย Rafael »

DasHimmel

  • บุคคลทั่วไป
ชอบค่า !!!!!  :impress2:
มีแววมาว่าเราต้องชอบนายเอกมากเเน่ๆเลย ไม่รู้ทำไม
ป้าของไนท์สุดสุดได้อีก ทำแต่อะไรชั่วๆกะหลานตัวเอง
แต่สงสัยป้าแกจะมีข้อดีขึ้นมาหน่อยตรงเอานายเอกมาปล่อยไว้กะพระเอกนี่แหละค่ะ
รออ่านตอนต่อไปค่า ^^

ออฟไลน์ POPEA

  • Blood Type :: Y
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2154
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +247/-3
    • http://writer.dek-d.com/popae/writer/view.php?id=794488
จิ้มๆ ตอนใหม่จ้า
 :z13:

ออฟไลน์ gupalz

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5265
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +604/-19
อิป้าจะเห็นแก่ตัวไปนะ

ออฟไลน์ thearboo

  • อยากให้ชีวิตมีปุ่มSkip...!
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 406
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +199/-1
    • thearbooเพจจ๊า
เข้ามาจิ้มๆๆ แค่เริ่มเรื่องเค๊าก็หลงรักน้องรันแล้วอ่า อร๊ายยยยส์ :impress2:
ติดตามค๊า

ออฟไลน์ ♠DekDoy♠

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4754
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +421/-8
สงสารน้องรัน ไนท์อย่าดุน้องนักสิ  :m15:

ออฟไลน์ LalaBam

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2972
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +224/-2
 :o8: ตอนแรกก็อบอุ่นอย่างบอกไม่ถูก

ออฟไลน์ badcow

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1707
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +112/-10
มาม่ามั๊ย?

ออฟไลน์ roseen

  • เก็บความทรงจำที่ดีๆของวันวาน เพราะมันคือกำลังใจของวันนี้
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8868
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +946/-15

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






samsoon@doll

  • บุคคลทั่วไป
ว้าววววววววววววววววววววววววน่าติดตามมากๆค่ะ นึกถึงสมัยเรียนเลยอ่ะ ตอนที่เรียนมีเพื่อนที่เป็นใบ้พูดไม่ได้แต่ได้ยินค่อยๆอยู่เหมือนกัน บางคนหล่อมาก กระกวดเดือนมหาลัยด้วยนะ แต่เวลาเค้าเขียนตอบเรามันจะไม่ค่อยเป็นประโยคเท่าไหร่นะในบางทีเหมือนเค้าเรียบเรียงคำสลับกันอ่ะ แล้วจะรอตอนต่อไปนะ แอบไปไลฟ์ที่แฟนเพจมาแล้วนะจ๊ะ

ออฟไลน์ THiiCHA

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2099
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +207/-4
+1 ยินดีต้อนรับป๋าไนท์เข้าสู่ชมรมคนเลี้ยงต้อย 55

ต้องบอกว่า....ถูกใจของฝากจากยัยป้ามหาภัย

เปิดตัวได้น่ารักอ่ะ น้องน่ารักซะ อยากจับมาฟัดแก้มซ้ายขวาซักสองที



ออฟไลน์ Horizon

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1870
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +300/-22
รับเรื่องใหม่ :mc4:
สงสารน้องรัน  :monkeysad:
ใจเย็นๆ นะ
+1

ออฟไลน์ Na_RimKLonG

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 681
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +38/-1
อั๊ยย่ะ  ขอแปลก  ชอบค่ะ  o13

ออฟไลน์ RoseBullet

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1038
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +108/-2
มีแววน่าติดตามมาแต่ไกล
เกลียดยัยป้า เลวจริงอะไรจริง

ออฟไลน์ didi

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1087
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +98/-8
 :z13:ใยป้าแก่ใจร้ายจริงๆ
รอตอนต่อไปค่ะ :L2:
 :pig4:

โจ๊กกุ้ง

  • บุคคลทั่วไป
เรื่องดราม่าแน่ๆเลยอ่ะ แต่ชอบๆ

ออฟไลน์ cn9095

  • unidentified
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 320
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +855/-4
 :z1: :z1:

เรื่องใหม่เหยออออ

แอบมาดู รอน้องรัน :impress2:

vi2212

  • บุคคลทั่วไป
อ่านแล้วรู้สึกว่า...อยากอ่านต่อ :a3:

+1...

ออฟไลน์ BBChin JungBB

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 526
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +36/-1
จะออกแนวรันทดมั้ยอ่ะ แต่ก็ชอบนะ ฮ่าๆๆ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ tarkung

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1010
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +60/-1
น่าติดตามดีครับ.........จะรอตอนต่อไปนะ

Huasia

  • บุคคลทั่วไป
จะติดตามค่ะ  เนื้อเรื่องน่าสนใจ

ออฟไลน์ bulldog17

  • ❤GOT7
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3945
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +264/-11
หวังว่ายัยป้านั่นคงไปแล้วไปลับไม่กลับมา  :beat:

pklove

  • บุคคลทั่วไป
น่าสนุกดีค่ะ รอตอนต่อไปนะคะ :L2: :L2: :L2:

ออฟไลน์ golove2

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4481
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +276/-5
ยัยป้าเลว     :z6: :z6:

ต้องมีสาเหตุที่น้องรันพูดไม่ได้แน่ ๆ เลย

ออฟไลน์ Ba_wh99

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 157
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +8/-0
ถ้าฟังได้ยินก็แสดงว่า ไม่พูดเองสินะ
กินเด็กๆๆๆๆๆ

ออฟไลน์ Zurruz

  • สาววายพันธุ์ยัน
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 770
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +51/-4
หืออ น่าสนใจอ่ะ

ชอบๆๆ

รอตอนต่อไปค่ะ

เป็นกำลังใจให้นะ สู้ๆ

Peppermint

  • บุคคลทั่วไป
อยากอ่านต่อแล้ว มิ้นต์ชอบเรื่องนี้นะอ่านตอนแรกใช่เลย เป็นกำลังใจให้คนเขียนค่ะ

ออฟไลน์ Cherry Red

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 900
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +232/-0
คุณป้าสารพัดพิษ ช่าง...ร้ายกาจและเห็นแก่ตัวเหลือเกิน ไปเมืองนอกแล้ว ไปลับ ไม่ต้องกลับมารังควานอีกเลยนะ  :angry2:
น้องรัน ท่าทางชีวิตที่ผ่านมา คงจะรันทดน่าดู พี่นิธิศก็เอ็นดูน้องหน่อยแล้วกัน  :impress:

ออฟไลน์ Guill

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 716
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +51/-3
มารอๆ น่าอ่านมากๆ

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด