ข้างบ้านนะตัวแสบ- โดยป้าจุใจ
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: ข้างบ้านนะตัวแสบ- โดยป้าจุใจ  (อ่าน 614455 ครั้ง)

kuza..bapunk

  • บุคคลทั่วไป
ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ

สรุปข้อสำคัญดังนี้

1.ห้ามมิให้ละเมิดสิทธิส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด
2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความที่ไม่เหมาะสมและเกิดความขัดแย้ง
3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพส หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่นี่หรือที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อขออนุญาตเจ้าของเรื่องก่อนนะครับ









เรื่องนี้ไม่ได้เขียนเองน๊า...ก๊อปเค้ามา....






 ตอนที่1 ลูกฟรีคิก

เสียงกดออดดังติดๆกันเป็นนาทีที่ห้า   ปลุกให้พญามารในตัวคุณชายนิค ณ หมู่บ้าน  ศุภฤกษ์ฤดีศรีสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ (ฮ่วย มั่วแล้ว)  ลุกขึ้นมาด้วยอาการสติแตกอย่างเป็นที่รู้กันดีในหมู่เพื่อนฝูงว่าเวลาเพิ่งตื่นของคุณชายนิคนั้นเป็นเวลาที่จิตใจจะเข้าสู่ภาวะไร้สติยั้งคิดมากที่สุด   สามัญสำนึกความเป็นคนหมดไปโดยปริยาย   ร่างสูงโปร่งอยู่ในชุดเสื้อยืดคอย้วยเพ้นท์ลายเด็กผู้ชายใส่ผ้าขาวม้ายกมือไหว้สวัสดี  มีสกรีนตัวหนังสือสีแดงแปร๊ดว่า ไทยแลนด์เป็นภาษาปะกิตตัวบักเอ้กเด่นหราอยู่กลางอกเสื้อ สวมกางเกงเตะบอลยี่ห้อดังสีดำมีรอยโหว่ตรงปลายขาเพราะเจ้าของเคยอุตริใช้เตารีดเร่งไฟสูงสุดรีดมันตอนชื้นๆหวังจะให้แห้งโดยไม่ต้องตาก  แต่เพราะดูทีวีเพลินไปหน่อย จากจะให้แห้งมันก็กลายเป็นไหม้ไป



“แมร่ง จะกดให้ตายห่ะเลยรึไงวะ” 



นายนคินทร์หรือไอ้คุณชายนิคของเพื่อนๆทำหน้าราวกับฆาตกรโหดหาปังตอไม่เจอเดินปึงปังออกมาหน้าบ้านก็พบว่าต้นเหตุเสียงออดกวนโสต  คือ ไอ้พวกข้างบ้านที่เพิ่งย้ายมาเมื่ออาทิตย์ก่อน



หมู่บ้านจัดสรรแห่งนี้ได้ชื่อว่าเป็นหมู่บ้านหรูหราระดับห้าดาวสิบดาว  ในยุคที่เศรษฐกิจเฟื่องฟูธุรกิจบ้านจัดสรรฮิตติดลมบน  บรรดาคนรวยก็พากันตกเป็นเหยื่อของโฆษณาหลงกลมาซื้อบ้านที่นี่ไว้  ทั้งที่ราคาแพงมหาโหดแถมอยู่ไกลจากตัวเมือง  จะมีดีอย่างเดียวก็คืออยู่ใกล้มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งเท่านั้น แต่พอประเทศไทยประสบภาวะเศรษฐกิจผันผวนผกผันเดี๋ยวขึ้นเดี๋ยวลง   แต่ติดจะไปในทางขาลงเสียมากกว่า   เจ้าของบ้านส่วนใหญ่มีปัญหากับธนาคารก็พากันขายบ้านทิ้ง   บ้างขายไม่ได้ก็ให้เช่า  นานวันเข้า  คนที่เช่าอยู่ส่วนใหญ่ก็กลายเป็นพวกนักศึกษาที่ลงขันกันหาที่อยู่   มองดูเผินๆตอนนี้เหมือนหมู่บ้านนักศึกษาไม่มีผิด   แต่สำหรับกรณีของผม  ไอ้นายนิคนั้น  เมื่อสอบติดมหาวิทยาลัยแห่งนี้ได้  บุพการีที่เคารพรักก็บังเอิญถูกล็อตเตอรี่รางวัลใหญ่ ไม่รู้จะเอาเงินไปเก็บไว้ไหนเพราะธนาคารนั้นให้ดอกเบี้ยถูกเหลือเกิน   เมื่อปรึกษากันแล้ว  พ่อกับแม่จึงตัดสินใจซื้อบ้านหลังนี้ให้ลูกชายหัวแก้วหัวแหวนใช้พักอยู่ขณะเรียนมหาวิทยาลัย   เผื่อว่าน้องชายอีกสองคนที่กำลังเรียนมัธยมอยู่อาจจะตามมาอยู่ด้วย  ถ้ามันสองคนสอบได้มหาลัยเดียวกับผม   ดังนั้นไอ้ระดับเจ้าของบ้านอย่างผมจึงกร่างผิดกับพวกที่มาเช่าอยู่ชั่วคราวอย่างเห็นได้ชัด



“โทษนะ  คือบอลพวกฉันมันไปตกในบ้านนาย  ถ้าไม่รบกวนก็ขอเข้าไปเก็บหน่อยได้มั้ย”



“รบกวนโคดๆเลยว่ะ    นี่อุตส่าห์ถ่อสังขารกันมากดออดบ้านคนอื่นนี่แค่จะมาเก็บบอลเหรอวะ”



ไอ้หน้าหล่อ แต่ผมอยากเรียกว่าหน้าแย้อย่างไม่มีเหตุผลปนความหมั่นไส้ที่ชื่อบูม  เป็นเด็กคณะวิศวะฯเหมือนกัน  แต่มันเรียนคนละสาขา  ผมเรียนวิศวะฯคอม  ส่วนพวกมันสามตัวเรียนวิศวะฯเครื่องกล  กับโยธา   สังเกตจากท่าทางของพวกมันผมเลยเดาว่ามันสามตัวไม่รู้จักผม   ตรงกันข้ามกับผม  ที่รู้จักพวกมันยกฝูง  เพราะไอ้กลุ่มนี้มันเป็นกลุ่มหนุ่มหล่อชื่อดังของคณะวิศวกรรมศาสตร์ซึ่งเป็นคณะมีชื่อเชิดหน้าชูตาของมหาวิทยาลัยเรา   เรียกว่าคบกันแต่พวกหน้าตาดีๆ  หล่อทั้งกลุ่มอย่างกับจะตั้งวงบอยแบนด์ยังไงอย่างนั้น    ไอ้บูมมันทำหน้าตึงกับหมาและตัวตะกวดที่ผมปล่อยออกมาเดินเล่นตอนเช้า    ส่วนผมกำลังจะอาละวาดต่อให้หนำใจแต่เสียงไอ้เป้เพื่อนผมมันขัดขึ้นเสียก่อน



“เฮ้ย  คุณชายนิค  ใครมาเหรอวะ”



ไอ้เป้เพื่อนซี้ผมมันเรียนสถาปัตย์ฯ  วันนี้ก็ใจกล้าหน้าด้านอีกตามเคย  เดินออกจากบ้านมาด้วย ทรงผมเดรดร็อค  กับบ๊อกเซอร์สีส้มแสบสันต์ตัวเดียวเย้ยฟ้าท้าลมแบบไม่มียางอายในสายเลือด  มันไม่เดินเข้ามาเปล่าๆ ยังอุตส่าห์เอาแขนถึกๆของตัวเองมาวางบนไหล่ผมอีก 



“ข้างบ้านมาเก็บบอลว่ะ  แมร่ง”



ผมตีหน้ากวนส้นใส่พวกข้างบ้าน  นี่ถ้าไม่มีประตูรั้วอัลลอยด์กั้นไว้ก็คงได้มีมวยกันสักยกแล้ว  ถิ่นใครให้มันรู้เสียบ้าง   หักนิ้วเสียงกร๊อบๆ แต่ยังไม่ทันจะได้มีเรื่องสมใจไอ้แม็คก็ดันตะโกนเรียกอีก  ไอ้พวกนี้นี่ขัดจังหวะบู๊กุจริงวุ้ย



“ไอ้คุณนิคว้อย  ท่านพ่อมรึงโทรมา  เร็วดิมรึง  กุปวดขี้” 



ไอ้แม็คมันยืนบิดตูดอยู่ที่ประตู  แต่ท่าทางจะถูกข้าศึกบุกทะลวงมาถึงหน้าด่านจนต้านไม่ไหวเลยวางโทรศัพท์ผมทิ้งไว้บนโต๊ะหินอ่อนหน้าบ้านแล้ววิ่งจู๊ดหายไป  ผมเลยหมดอารมณ์หาเรื่องเคาะสนิมแม่ไม้มวยไทยของตัวเอง   หันหลังจะเดินกลับเข้าบ้านไป   แต่หูพลันไปได้ยินเสียงไอ้บูมมันจงใจหยามผมให้ได้ยินเต็มสองรูหูว่า  ผมเป็นไอ้หน้าจืดปากเสีย    หนอย... ว่าผมปากเสียนี่ยังพอทนครับ เพราะยอมรับความจริงอยู่แล้ว   แต่มาว่าหน้าหล่อๆของผมเป็นหน้าจืดนี่สิ    ไม่รู้ซะแล้น  ว่ากุลูกใคร   แค่นั้นล่ะครับ  เรื่องที่ต้องไปรับโทรศัพท์จากท่านพ่อก็มลายหายวับไปจากสมอง  หันไปตะโกนด่าไอ้สามตัวบอยแบนด์นั่นเสียงดังไม่เกรงใจใคร 



“กุจะเป็นห่ะอะไรมันเกี่ยวไรกะมรึงวะไอ้หน้าแย้   แมร่งอยู่บ้านดีๆไม่ชอบ อยากออกมาหาตรีนกันแต่เช้านะมรึง”



ไอ้เป้เห็นเคราะห์หามยามซวยจะมาเยือนคนข้างบ้านทั้งสามก็รีบคว้าคอเพื่อนไว้  ป้องกันไม่ให้หมานิคไปกัดใครเข้าเพราะยังไม่ได้ฉีดยา  แล้วตะโกนเรียกสมัครพรรคพวกในบ้านที่เหลืออีกสามคนเสียงดัง



“พวกมรึงมาช่วยกันหน่อย  ไอ้คุณนิคมันบ้าเลือดแล้ว  กุเอามันไม่อยู่แล้ว”



ไม่ต้องให้เหนื่อยตะโกนเรียกจนคอหอยโป่งอีกเป็นครั้งที่สอง  แค่ได้ยินคำว่านิคบ้าเลือด  ทั้งไอ้โก้  ไอ้แม็ค ไอ้คิน ก็พากันวิ่งหน้าตื่นกรูออกจากบ้านเหมือนโดนก็อตซิลล่าบุก   แล้วพวกมันสามคนก็สามัคคีแบกตัวไอ้คุณนิคโหมดคลั่งพร้อมสังหารเข้าไปในบ้านด้วยอาการราวกับยกสิ่งศักดิ์สิทธิ์



ผมฮึดฮัดอยู่ครู่หนึ่งจึงหยุดดิ้นหายใจหอบๆตาขวางอีกเล็กน้อย



“จะปล่อยได้รึยัง  แมร่ง  จับอยู่ได้  ”



พวกมันสามคนหันมองหน้ากันเล็กน้อยเหมือนจะขอความเห็น  ไอ้โก้เห็นว่าตาขวางๆของผมเริ่มกลับเข้าที่จึงค่อยๆปล่อยมือทั้งที่ยังหวาดระแวงอยู่ไม่น้อย



“เฮ้ย  พวกมรึงอย่า  อย่า   อย่า....”



 เสียงไอ้เป้สะท้อนเซอราวด์เหมือนมีทีมซาวเอฟเฟ็คจากฮอลลีวูดมาช่วยกำกับ    ทันทีที่ผมหลุดจากไอ้สามตัวได้  เท้าเปล่าๆทั้งสองข้างก็เผ่นกระโจนพรวดเดียวกระโดดไปที่สนามหญ้า  สายตาจับบอลที่แน่นิ่งอยู่บนพื้นแล้วซัลโวฟรีคิกเข้าเต็มฝีเท้า  ลองนึกภาพสโลว์โมชั่นตามนะครับ   ลูกบอลไซด์โค้งข้ามรั้วไปโดนกระจกข้างบ้านเสียงดังเพล้ง  สนั่นลั่นซอย   พร้อมกับที่ ไอ้คุณนิคของเพื่อนๆ ยืนหัวเราะเสียงก้องกับตำแหน่งศูนย์หน้าดาวยิงอย่างสะใจยิ่งกว่าจอมมารที่ค้นพบสุดยอดคัมภีร์เคล็ดวิชาอมตะในหนังจีน   ฮ่าๆๆๆๆๆแมร่ง  สะใจนิค




“พวกมรึงซ่อมกระจก เสียตังค์เท่าไหร่ก็ส่งบิลมาให้กุได้เลย  แล้วก็ช่วยเอาเพื่อนมรึงกลับไปล้างปากเน่าๆด้วยน้ำยาล้างส้วมด้วย  สาด  อย่าให้กุได้ยินอีกนะมรึง  พ่อเตะปากแตกแน่”



ลูกผู้ชายนายนิคเสียอย่าง  เสียตังค์ไม่ว่าแต่ขอให้ได้บ้าสุดตรีนครับ  และถึงจะบ้าแค่ไหนผมก็ยังรับผิดชอบต่อสังคม  กล้าทำก็กล้ารับครับ  หลังจากประกาศศักดาหมาบ้านำทีมเจ้าบ้านบุกยิงประตูจนขึ้นนำไป 1-0 แล้ว  ไอ้คุณนิคก็แอ็คท่าชี้หน้าพวกมันไปหนึ่งที  ก่อนจะหันหลังเดินกลับเข้าบ้านไปอย่างสง่างาม ฮ่าๆๆๆ   เกมนี้ไอ้นิคชนะเลิศได้ถ้วย



ส่วนไอ้เป้ก็ได้แต่ยืนมองดูภาพกีฬามันๆแล้วก็ยกฝ่ามือขึ้นตบหน้าผากตัวเองป้าบๆทำหน้าเหมือนเสียแชมป์ให้ทีมเยือนในบ้านของตัวเอง  ส่ายหน้าเซ็งๆ  พึมพำคนเดียว



“กุว่าแล้ว  อย่าเพิ่งปล่อยมัน  ให้เอาไปขังให้เรียบร้อยก่อน  เป็นไงล่ะมรึง  ซัดซะตุงตาข่าย”




TBC**

มือใหม่อ่ะยินดีที่รู้จักน๊า.. :m13:ชอบไม่ชอบก้อบอกกันด้วยน๊า
Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 17-01-2008 09:02:12 โดย º★*.๑۩۞۩๑..*ღ• »

kuza..bapunk

  • บุคคลทั่วไป
ตอนที่2 ภารกิจ3ข้อ

เหตุการณ์กระทบกระทั่งระหว่างผมกับไอ้หน้าแย้ข้างบ้านผ่านไปนานแค่ไหนผมก็ไม่ได้นับ  รู้แต่ว่าตอนเย็นวันจันทร์ก่อนจะกลับบ้าน  ผมก็บังเอิญโคจรมาพบเจอกับโจทก์เก่าที่ใต้ตึกกองกิจการนักศึกษาในคณะนั่นเอง   และแม้ว่าผมจะตัวคนเดียวฉายเดี่ยวนัมเบอร์วัน  ส่วนพวกมันแท็คทีมยกโขยงกันมาทั้งบ้าน  แต่ไอ้นิคคนนี้ก็หาได้กริ่งเกรงไม่ 



“ที่แท้มรึงก็เด็กวิดวะเหมือนกันเหรอวะ”   



ไอ้หน้าแย้ชื่อบูมเปิดประเด็นเพราะเห็นเสื้อช็อปของผม    ถ้าจำไม่ผิด  พวกมันสามตัว   ไอ้บูม ไอ้ปิงปอง  กับไอ้แซ็ค   พวกมันเช่าอยู่ข้างบ้านผมกันหมด  ยกเว้นก็แต่ไอ้เดือนคณะตัวสูงเป็นเปรตวัดกู้ที่ชื่อไอ้เชน  กับไอ้หน้าตี๋ที่ชื่อต่อ  ไอ้สองคนนี้ผมไม่แน่ใจว่ามันอยู่ข้างบ้านด้วยรึเปล่า  แต่ถึงมันไม่อยู่ข้างบ้านมันก็คงไม่อยู่ข้างผม  มันสองตัวอยู่ข้างฝ่ายไอ้บูมครับ   



“กุเรียนวิดวะ  แล้วมันหนักส่วนไหนของมรึง”




ไอ้นิคผู้ไม่รู้จักคำว่ากลัวตายครับ   บ้าระห่ำแบบแหกโค้งลงเหว  ปากเสียถึงขั้นตัวเงินตัวทองเรียกบรรพบุรุษ     ฉายานามที่เพื่อนฝูงพร้อมกันใจกันเรียกคือไอ้คุณชายนิคครับ  ความจริงแล้วผมก็ไม่ได้มีเชื้อเจ้าเชื้อนายในสายตระกูลสักกระจึ๋งหนึ่ง   แต่ด้วยความที่เกิดมาหน้าตาหล่อเหลา   สะอาดสะอ้าน  ดูภูมิฐาน มีชาติตระกูล  และที่สำคัญบ้าเลือดแบบเอาตัวเองเป็นที่ตั้ง   ดังนั้นจะเรียกอย่างอื่นก็คงจะไม่เหมาะ    555   แต่ก็ใช่ว่าพวกมันจะเรียกในทำนองยกย่องเชิดชูเกียรตินะครับ    ติดจะเรียกออกไปทางประชดปนแดกดันซะมากกว่า   ก็อันตัวผมนี้มีคุณปู่เป็นถึงเจ้าของค่ายมวย  มีบิดาเป็นเจ้าของปางไม้สักทางเหนือ   ส่วนมารดาที่เคารพรักของผมแม้จะเป็นถึงอดีตนางงามจังหวัด ที่ทั้งสวย ทั้งดูอ่อนหวาน  เรียบร้อยราวกับผ้าพับไว้ไม่เคยขัดใจสามีที่รัก   แต่พอพ่อผมทำให้โกรธทีไร  แม่ผมก็สามารถใช้ท่าไม้ตายอัพเปอร์คัตเข้าปลายคางจนพ่อหงายเก๋งได้สบายๆ  พอดีคุณตาผมก็เป็นเจ้าของค่ายมวยเหมือนกันน่ะครับ      ผมที่ได้เลือดซ่าส์ของทั้งคุณปู่คุณตามาแบบเต็มๆพอถูกเลี้ยงอย่างตามใจไม่มีขัดอีก    ก็เลยเพาะเชื้อความบ้าเลือดหลุดโลก  เอาตัวเองเป็นที่ตั้งได้อย่างสะดวกโยธิน  กลายเป็นลักษณะนิสัยแย่ๆที่แก้ไม่ได้  (และไม่คิดจะแก้ )  ของผมมาจนถึงทุกวันนี้




“นี่บิลค่ากระจก”   



ไอ้ปิงปองควักแผ่นกระดาษมีตราห้างหุ้นส่วนจำกัดแม่กิมลั้งค้ากระจกยื่นให้หน้าตาหาเรื่องไม่แพ้เพื่อนมันที่เหลืออีกสี่ตัว    ผมเห็นตัวเลขเขียนราคาไว้ว่าพันกว่าๆแบบแว่บๆยังไม่ทันจะเอื้อมมือไปรับ  ไอ้ปิงปองมันก็ปฏิบัติการกวนส้นผมกลับด้วยการปล่อยให้กระดาษแผ่นนั้นร่วงลงช้าๆไปนอนนิ่งอยู่บนพื้น    แมร่ง  สงสัยไอ้นี่จะดูหนังมากไปจนอินจัดถึงได้ทำอะไรเสี่ยวๆอย่างนี้   คิดว่าเท่นักเหรอมรึงงงงงง



ผมยิ้มเย็น  ทำหน้าใหญ่ใจโตข่มพวกมันด้วยการควักแบงก์สีเทาออกมาสองใบพร้อมกับก้าวไปเหยียบแผ่นใบเสร็จฯบนพื้น  ป๊าบ! เต็มเท้าขวา



“เอาไปไม่ต้องทอน ถือว่าเป็นค่าทำขวัญให้พวกมรึงด้วย  หมดธุระแค่นี้ใช่มั้ย  กุจะได้กลับบ้านไปขี้เสียที”



เห็นมั้ยล่ะครับ  ปากเสียๆของไอ้นิคอย่างนี้   ไม่รู้ว่าอยู่รอดมาจนบรรลุนิติภาวะได้ยังไง   ผมยิ้มเหมือนเยาะ  ดูหน้าแต่ละคนนี่อยากจะกระทืบผมให้จมดินกันทั้งนั้น ถ้าไม่ติดว่ายังอยู่ในเขตสถานศึกษา อยู่ในเครื่องแบบของปัญญาชนคนมีความรู้ที่ห้ามใช้กำลัง



“มรึงนี่แสบจริงๆว่ะไอ้หน้าสวย” 



สาดดดดด  นี่มรึงจะด่าหรือชมกุเลือกเอาสักอย่าง  ผมตวัดตาขวางๆใส่ไอ้เชน เหมือนจะบอกว่ามรึงอย่ามาเจือกกับหน้ากุ



บรรยากาศมาคุเหมือนมีสายฟ้าฟาดเปรี๊ยะๆเป็นแบ็คกราวด์ด้านหลังระหว่างผมกับไอ้เดือนคณะถูกขัดจังหวะด้วยสาวงามหน้าใสขวัญใจสาขาวิศวะฯคอมของพวกผม



“ตามหาตั้งนานที่แท้ก็มาชุมนุมกันอยู่ที่นี่เอง”   พูดอย่างกับผมเป็นม๊อบชาวสวนทุเรียน



“อ้าว  เชนเองเหรอ  นึกว่าเป็นพวกคินกับแม็คเสียอีก”



ไอ้ปิ่นยิ้มน่ารักน่าเอ็นดูเหมือนสาวดัชชี่   แต่เดี๋ยวก่อนครับ  อย่าเพิ่งโดนมันหลอกเอาได้  ถึงมันจะเป็นสาวงามหน้าใสที่เพื่อนๆพร้อมใจเทคะแนนให้มันเป็นดาวสาขาตอนปีหนึ่ง  แต่นั่นก็ด้วยความหลงผิดกันทั้งนั้น  ต่อหน้าพวกสาขาอื่น  ไอ้ปิ่นมันสามารถเก็บความเถื่อนของมันไว้แล้วแอ๊บแบ้ว ทันทีเหมือนมีสวิตช์ควบคุม  แต่ต่อหน้าพวกเราชาววิศวะคอม   ไอ้ปิ่นก็คือนางงามกินเด็กดีๆนี่เอง

 

“มีไรวะไอ้ปิ่น  หรืองานกลุ่มเราไม่ผ่าน” 



“ผ่านฉลุยต่างหากจ๊ะ”  น่าน  มีจ๊ะมีจ๋า  ปกตินี่ขึ้นภาษาสมัยบรรพกาลไปเรียบร้อยรู้เรื่องกันแล้ว 



“แต่ที่เรียกนี่พอดีได้ยินว่าตะวันกำลังตามหาแกอยู่  เห็นว่าคืนนี้พี่เอจะพาพวกแกไปเลี้ยงน่ะ”



“อ้าว   ทำไงดีวะวันนี้นัดพี่แคลร์ไว้ซะด้วย”   



แฟนสาวคนล่าสุดเพิ่งตกลงคบกันเมื่อวานนี้ครับ    เอาไงดีวะไอ้นิค  นั่นก็แฟน   นี่ก็พี่รหัส  ไอ้ปิ่นมันเห็นผมคิดไม่ตกเลือกไม่ถูกก็คงขี้เกียจรอ  รีบรวบรัดตัดความ 



“ยังไงก็โทรบอกตะวันมันด้วยแล้วกัน”



ผมพยักหน้าหงึกๆ ส่วนเพื่อนสาวคนงามก็เลิกสนใจผมไปโดยปริยาย  หันไปคุยกับกลุ่มไอ้พวกข้างบ้านผมอย่างเพลิดเพลินเจริญหัวใจ    ช่างเหอะ  ไปดีกว่า   



กิจกรรมสุดสัปดาห์ของพวกเราเด็กไกลบ้านมักจะรวมตัวกันปฏิบัติภารกิจของกฎ 3 ข้อ   ที่บัญญัติกันขึ้นเองง่ายๆ  ไม่ต้องลงประชามติแสดงพลังมวลชนอะไรกันมากมาย  มีรายละเอียดว่า   ข้อหนึ่ง    สุดสัปดาห์เราจะสุมหัวอยู่กับเครื่องดื่มมึนเมาประเภทสุราเมรยะ  กินเป็นระยะๆพอเป็นกระสายให้เลือดสูบฉีดสมองแล่น   ข้อสอง   ตื่นสายตอนตะวันโด่งแบบกินบ้านกินเมืองไม่เกรงใจพวกคอร์รัปชั่น   และข้อสาม  หลีหญิงครับ  หลีหญิงพอให้มีกำลังใจในการใช้ชีวิต  ของสวยๆงามๆมองแล้วมันชื่นใจ  ยืดอายุขัยได้ไปอีกหลายปี  แต่ต้องมองซ้ายมองขวาให้ดีก่อนแจกขนมจีบนะครับ  ไม่งั้นอาจโดนเจ้าของสาวๆที่โดนเราหลีแจกตรีนได้  เป็นภารกิจกฎ 3 ข้อที่เยาวชนของชาติไม่ควรเอาเป็นเยี่ยงอย่างนะครับ เหอๆ



วันนี้เป็นวันศุกร์  เข้าข่ายสุดสัปดาห์  ภารกิจหนึ่งในสามข้อที่ผมจะทำวันนี้  คือการนัดกับพี่แคลร์รุ่นพี่ปีสามคณะบริหาร  ที่ตัวเล็กแต่เซ็กส์แอพพิ่ลเกินร้อยไปท่องราตรีกันครับ  แต่คิดไปคิดมาเดี๋ยวจะโดนพี่เอเฉ่งว่า  เห็นหญิงดีกว่าพี่กว่าเชื้อ   ผมเลยโทรหาไอ้ตะวันให้มันชวนพี่เอมาตั้งวง(เหล้า)กันที่บ้าน   แล้วชวนพี่แคลร์มาเที่ยวบ้านผมด้วย   ยิงปืนนัดเดียวได้นกทั้งฝูง  ปาร์ตี้เปิดตัวแฟนสาวคนใหม่  แผนการไฉไลอย่างนี้ไอ้นิคก็ช่างคิดได้  55



“คุณชายนิค  มรึงจะกินข้าวรองท้องก่อนมั้ย กุจะได้ตักเผื่อ” 



ไอ้แม็คมันเป็นเชฟจำเป็นครับ  เพราะทั้งบ้านมีมันอยู่คนเดียวที่พอจะหุงข้าวเจียวไข่เป็น  ตอนแรกพวกผมก็ซื้อกับข้าวเข้ามากินกัน  แต่หลังๆชักจะขี้เกียจ  เลยขอร้องแกมบังคับใช้ให้ไอ้แม็คมันทำ  มันก็แสนดีครับ   ทำกับข้าวให้พวกผมกินบ่อยๆ จนตอนนี้ฝีมือมันอยู่ในระดับเทพไปแล้ว  ผู้หญิงคนไหนได้แต่งกับมันไปนี่ไม่ต้องกลัวลำบากเลยล่ะครับ  ไอ้นิคการันตี



“ไม่รองไม่เริงแล้วมรึง  ทุ่มกว่าแล้ว  เดี๋ยวพี่เอกะไอ้พวกนั้นมันก็มาถึง” 



ผมช่วยไอ้เชฟแม็คยกกับข้าวออกมาเรียงราย  ด้วยท่าทางชำนิชำนาญอย่างกับเสี่ยวเอ้อในร้านเหลาหรูๆ   ก็ผมไม่ค่อยมีสกิลด้านอื่นเลยได้แต่เป็นลูกมือให้ไอ้เพื่อนๆไป   แต่นอกจากจะมีกับข้าวแล้วมันยังยกเอาออพชั่นเสริมมาด้วยทั้ง  เมล็ดทานตะวัน  ถั่วทอด   ยังมีข้าวเกรียบน้ำพริกเผาอีกจานใหญ่  มาอีกเพียบ  เตรียมตั้งวงกันเต็มที่ว่างั้น



“มรึงนัดพี่แคลร์มาด้วยเหรอวะ” 



ไอ้แม็คถามเหมือนชวนคุยแต่ผมยังไม่ทันจะตอบเสียงไอ้โก้ก็ทะลุขึ้นกลางลำ



“เชี้ยนิค  แล้วมรึงเอาน้องกี้ไปไว้ไหน”   



“เลิกกันแล้วเมื่อวาน”  หล่อเลือกได้ครับพี่น้อง



“ไอ้เวงตะไล  แมร่ง กุบอกแล้วว่าถ้าจะเล่นๆก็ไม่ต้องยุ่งกับน้องเขา  งี้กุก็เสียคนหมด  ปล่อยให้น้องคณะไปเสียท่ามรึงอย่างนี้”



ไอ้โก้มันเรียนเศรษฐศาสตร์ครับ 



“ไอ้นี่  กุกับน้องเขายังไม่ถึงขั้นนั้นกันว้อย แล้ว กุกับวิกกี้ก็คุยกันเข้าใจแล้วว่าเราเป็นได้แค่พี่น้องกัน   จากกันด้วยดีน่ะ มรึงเข้าใจมั้ย”



ความจริงผมก็ยังไม่เบื่อน้องเขาหรอกครับ  ชอบทำแอ๊บแบ้วดูน่ารักดี  แต่พอดีผมแอบไปได้ยินเพื่อนน้องกี้คุยกันว่าไอ้โก้มันแอบชอบน้องกี้อยู่   ผมก็เลยคิดว่าจะเสียสละหลีกทางให้เพื่อน  เป็นไงครับผม   พระเอกได้โล่   แมนสุดๆ  ก็ผมกับไอ้โก้ก็รู้จักกันตั้งแต่ยังไม่ตัดสายสะดือด้วยซ้ำ  พ่อแม่มันกับพ่อแม่ผมเป็นเพื่อนกัน  ผมกับมันก็เลยเป็นเพื่อนกัน  พอผมเอนท์ติดมันก็ติดตาม  ติดสถาบันเดียวกันแต่แค่คนละคณะ  เราสองคนก็เลยออกจากบ้านมาด้วยกัน   ตัดไม่ตายขายไม่ขาดครับ  เพื่อนคนนี้



“มรึงพูดจริงเหรอวะ”  มันระริกระรี้เข้ามาหาผม



“กุจะโกหกมรึงทำแป๊ะไรล่ะครับ  เชี้ยโก้”



ผมกะจะเข้าไปอาบน้ำประแป้งแต่งตัวเตรียมออกไปรับพี่แคลร์ที่หอแต่เพราะไอ้สุราต่างประเทศ
ยี่ห้อดังแพงระยับที่ไอ้ตะวันมันไปแอบจิ๊กของเตี่ยมันมาจากบ้าน  ทำเอาผมติดลมบนจนนั่งไม่ลุกเลยครับ



 TBC**



ออฟไลน์ Just let it be

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 979
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +37/-0
มุขฮากระจายจิงๆๆๆ

  :m20:

อ่านแล้วก็ตลกอย่างแรง

แต่เห็นบอกว่าเรื่องนี้ไปก๊อปเค้ามา

ไม่รู้ว่าได้ขออนุญาติเจ้าของเรื่องเค้ามาลงรึเปล่า

เป็นห่วงนะคร้าบบบ

 :m23:

abcd

  • บุคคลทั่วไป
ฮาดี :laugh:





น่านจิ ได้ขออนุญาติเจ้าของเรื่องหรือยังเอ่ย? :m21:

ออฟไลน์ krappom

  • 人は誰でもそれぞれに悩みを抱えて生きる
  • เป็ดนักโพสมือดี
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7405
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1182/-23

ฮาดีจริงๆ

ไอ้คุณชายนิคนี่กวนอวัยวะเบื้องล่างอย่างแรง
 :m20: :m20: :m20:


KriT_SuN

  • บุคคลทั่วไป
 :a11: อ่านแล้วอยากรู้ว่าเรื่องมันผกผันยังไง แล้วจะลงเอยยังไง สนุกดีครับ

OT

  • บุคคลทั่วไป
ฮาดี ๆ  :m20:

ken_krub

  • บุคคลทั่วไป
เป็นกำลังใจให้ครับ

ออฟไลน์ oaw_eang

  • Global Moderator
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8439
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2122/-586
 กรุณาปฏิบัติตามกฎข้อตกลงด้วยนะเคอะ

เด๋วจะมีปัญหากัน

แต่ว่า ตลกดี  อิอิ

kuza..bapunk

  • บุคคลทั่วไป
ป.ล....ขออนุญาตแว้วน๊า....
ดีใจๆๆมีคนชอบด้วยๆๆ.. :m1: :m4: :m13: :mc4: :mc3: :mc2: :pig3: :pig4: o7 :o12:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: ข้างบ้านนะตัวแสบ- โดยป้าจุใจ
« ตอบ #9 เมื่อ: 14-01-2008 13:18:43 »
ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ TONG

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2543
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +191/-4
สุดๆไปเลยนะนิคเนี่ย ชอบใจครับ

nananon

  • บุคคลทั่วไป
เรารู้จักคนเจ้าของเรื่องนะ ก็มันเป็นพี่เราเอง  เราโทรถามแล้วแต่พี่เราไม่เห็นรู้เรื่องเลย
เราเลยไปเปิดดูในเว็บที่พี่เค้าลงจริงๆ  ไม่รู้ว่าใช่คนที่ลงขออนุญาตไว้รึเปล่า  แต่ถ้าใช่เราขอติงนิดหนึ่งนะว่า
คุณขออนุญาตแต่ป้าเค้ายังไม่ได้ตอบรับ   ดังนั้นออกจะผิดกติกาไปหน่อยนะ  ขอโทษด้วยถ้าอ่านรีของเราแล้วคุณรู้สึกแย่    :a6: :a6:

abcd

  • บุคคลทั่วไป
ให้เจ้าของเรื่องเค้าอนุญาติเปงกิจลักษณะก่องเน๊อะ แล้วเด๋วค่อยย้ายกลับไปไว้ที่เดิม  :m12:

kuza..bapunk

  • บุคคลทั่วไป
Re: ข้างบ้านนะตัวŬ
«ตอบ #13 เมื่อ16-01-2008 14:23:13 »

ป.ล.สำหรับคนที่ข้องใจ...ว่าได้รับอนุญาติรึยัง
เรื่องนี้ได้รับอนุญาติเรียบร้อยแว้วน๊า
คุยกันทาง msn ก๊าบ

ku..za:ดีๆๆๆ
ป้าจุใจ:ดีๆๆ
ku..za:ป้าจุใจช้ายป่าว
ป้าจุใจ:ถูกต้องนะคร๊าบๆๆ
ku..za:ป้าจ๋า ขอเอาเรื่องป้าไปลงเว็ปอื่นได้ป่าว
ป้าจุใจ: เว็ปอารายจ๊ะ
ku..za:www.thaiboyslove.com
ku..za:นะป้านะ...ป้าสวยๆๆ  :m13:
ป้าจุใจ:ลงก้อได้ค่ะ ป้าไม่ว่าอะไร
 :m1: :mc4: :mc1: :mc3: :mc2: :oni2: :oni1: :m13: :m4:
เชื่อได้100000000% ก๊าบๆ
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 16-01-2008 14:25:24 โดย kuza..bapunk »

abcd

  • บุคคลทั่วไป
ดีใจด้วยนะจ๊ะน้องจ๋า เย้ๆๆๆๆ  :mc4:

KriT_SuN

  • บุคคลทั่วไป
ยินดีด้วยนะครับ ที่ลงได้แล้ว

ออฟไลน์ ที่ปรึกษาไอทีขั้นต้น

  • Administrator
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 6857
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1320/-22
ดีใจด้วยนะครับที่ได้ลงต่อแล้ว
เป็นตัวอย่างให้น้องๆหลายคน ดูตัวอย่างคนน่ารักๆอุตส่าห์ไปหาเรื่องดีๆมาฝากเืพื่อนๆในเล้า
ว่าจริงๆแล้วการขออนุญาตนักเขียนหลายคนไม่ยาก
เพียงแต่ขอให้บอกกล่าวกันแค่นั้นเอง
 :m4: :m4: :m4: :m4:

[D]a[D]a [T]oo[N]

  • บุคคลทั่วไป
เย้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

kuza..bapunk

  • บุคคลทั่วไป
ตอนที่ 3 : เมาแล้วหื่น

“ว่าแต่พวกมรึงนึกครึ้มไรขึ้นมาวะ  วันนี้ถึงกินกันเยี่ยงราชาบ่อน้ำมันอย่างนี้”  



ก็แต่ละอย่างที่ไอ้แม็คมันทำให้กินแกล้มเหล้าล้วนแต่หรูๆทั้งนั้น  ไม่ว่าจะเป็นต้มยำกุ้งตัวโตสีสดน่ากิน  ปลาช่อนลุยสวนจานใหญ่  หมูมะนาวพร้อมผักสดแช่น้ำแข็งเย็นเจี้ยบ   ให้ตายเถอะครับพี่น้อง  ขี้เหล้ากันเหลือหลาย   ผมไม่ต้องรบกวนให้เพื่อนๆที่รักทั้งหลายช่วยตอบแล้วเพราะพี่เอยกขบวนอบายมุขเข้ามาเต็มอัตราศึก  ทั้งเบียร์ทั้งเหล้า  โซดา น้ำแข็งอีกบานตะไท  
 


“กุให้ตังค์ไอ้แม็คมันไปซื้อมาทำเองแหละ  ก็มรึงเจือกดัดจริตไม่ไปกินกันที่ร้านนี่วะ”



พี่รหัสของผมคนนี้ถึงจะปากเสียแต่จิตใจดีครับ  ผมเข้าไปช่วยพี่เอขนของไปวางบนโต๊ะแต่ยังไม่ทันจะถามไถ่อะไรกันมากมาย    พี่ป้องก็โผล่หน้าเข้ามาในบ้านพร้อมกับไอ้สามตัวข้างบ้าน  ไอ้แซ็ค  ไอ้ปิงปองกับไอ้บูมครับ



“พี่เอามันสามตัวมาด้วยทำไม  ผมไม่ถูกกับมันพี่ก็รู้”  



ไอ้นิคผู้ไร้สามัญสำนึกครับ  ด่าออกไปโต้งๆแบบไม่ไว้หน้ารุ่นพี่  แต่โชคดีที่พี่ป้องแกใจใหญ่ใจกว้างประดุจดั่งมหาสมุทรแปซิฟิคไม่เคยถือสาผม



“เอาน่าไอ้นิค  เด็กวิดวะเหมือนกันจะกัดกันไปทำไม  อีกอย่างกุก็เป็นพี่เทคมรึงแล้วกุก็เป็นพี่รหัสไอ้บูมมันอีก  นี่เท่ากับว่าพวกมรึงสองคนเป็นญาติกันนะ”



ทฤษฎีบทไหนของพี่ป้องผมก็ไม่รู้   รู้แต่ว่าความมั่วนิ่มของพี่แกทำเอาผมหมดอารมณ์เถียงเลยครับ
เอาวะ  ทนๆไปสักวัน



“เอาน่าๆมรึงอย่าคิดเล็กคิดน้อย  ไประเบิดกระจกบ้านคนอื่นเขาแล้วก็เลิกบ้าสักที”



ไอ้สาดดดดแม็ค    มรึงด่ากุ    ผมหันไปตาขวางใส่แต่ยังไม่ถึงขั้นอาละวาดครับ  ก็เพื่อนกันจะบ้าไปทำไม  แค่ออกอาการฮึดฮัดไม่สบอารมณ์เล็กน้อยตามประสาคุณชายถูกขัดใจแล้วกระดกเหล้าเข้าปากแก้เซ็ง



พอนาฬิกาตีบอกเวลาสองทุ่มตรง  วงเหล้าที่ไม่ต้องสำรองที่นั่งล่วงหน้าก็ถูกตีตั๋วเรียบไปแล้วสิบที่นั่งคือไอ้แซ็ค ไอ้ปิงปองกับไอ้บูมข้างบ้าน  ไอ้แม็ค  ไอ้โก้กับผม  พี่เอ  พี่ป้อง  ไอ้ตะวัน    สุดท้ายคือพี่แคลร์หวานใจผมที่แอบงอนเล็กน้อยเพราะผมติดลมเหล้านอกจนต้องให้เธอต้องติดรถมากับพี่ป้อง



นั่งก๊งนั่งกรึ่มได้พักใหญ่จู่ๆไอ้บูมมันก็เอ่ยปากขอโทษผม  ท่าทางมันจะโดนพี่ป้องอบรมมาอย่างดี    พอมันขอโทษ  ผมก็ใจกว้างพอครับ  ลูกผู้ชายอย่างเราๆ กล้าทำ กล้ารับ  กล้าขอโทษและก็กล้าให้อภัย   ไม่คิดเล็กคิดน้อยติดใจเอาความกันให้เสียเวลาทำมาหากินไปเปล่าๆปลี้ๆ



แผนการใช้เหล้าเชื่อมสัมพันธไมตรียังคงใช้ได้กับทุกชาติทุกภาษา  แต่ต้องแน่ใจนะครับว่าเมาแล้วจะไม่ปากเสียเหมือนผม  ไม่งั้นจากกระชับมิตรอาจกลายเป็นสร้างศัตรูเพิ่มเข้าไปอีก




“ไอ้เชน  เพิ่งจะโผล่หัวมาได้นะมรึง” ไอ้ปิงปองทักเพื่อนมันเสียงเริ่มยานคาง



มาอีกตัวแล้วครับ  ไอ้คนข้างบ้านที่ไม่ได้มาร่วมขบวนการทวงลูกบอลคืนในวันนั้น  แต่ก็มันนี่แหละครับที่มีปัญหาและคดีความกับลูกซัลโวของผมที่สุด  จนเหม็นหน้ากันไม่หายถึงตอนนี้  
อ่ะโด่  ไอ้ผู้ชายคิดเล็กคิดน้อย  ไม่แมนเลยให้ตาย    



เรื่องไอ้เชน  ผมก็เพิ่งรู้เรื่องจากปากไอ้แซ็คมันเมื่อกี้นี่เองว่า   กระจกข้างบ้านที่ผมฟรีคิกบอลเข้าไปเป็นกระจกห้องไอ้หน้าหล่อมัน  ไอ้แซ็คทำตัวเป็นนกกระปูด  ปูดเรื่องเพื่อนมันให้ผมฟังอีกว่า
ตอนนั้นไอ้เดือนคณะหน้าหล่อแต่โคตรเก๊กนี่  มันกำลังเข้าด้ายเข้าเข็มรอบเช้ากับหญิงของมันอยู่ครับ  พอผมเตะบอลเปรี้ยงโดนกระจกโป้ง   ด้วยแรงควาย 180 กิโลเมตรต่อชั่วโมงของผม   ลูกบอลมันทะลุหน้าต่างลอยไปโดนหน้าผากไอ้เชนเต็มๆ  จนหัวปูดเป็นมะนาวหมดท่าคาอกสาว     มันก็เลยอาฆาตแค้นฝังหุ่นผมไม่หาย  เห็นมั้ยครับว่ามันไม่แมนเลย



“งานกุเพิ่งเสร็จ”  



ไอ้เชนตอบสั้นๆไม่ขยายความให้เสี่ยงต่อระดับความเก๊กที่คงกลัวจะลดลง  ร่างสูงเป็นเปรตวัดสุทัศน์ญาติห่างๆกับเปรตวัดกู้ของมันเบียดผมแทบตกม้านั่ง    แมร่ง  หาเรื่องกุซึ่งหน้า   ผมออกอาการตาขวาง น้ำลายยืด คันปากอยากเห่ากรรโชก  




“เชี้ยนิ   หาเรื่องกุเหรอวะ”



“กุนี่นะหาเรื่องมรึง   เมาแล้วก็กลับไปกินนมนอนไป๊  อย่ามาอาละวาดให้คนอื่นเขาเสียอารมณ์”



“มรึงนึกว่าแน่นักเหรอวะ  ไอ้ไส้เดือนคณะ”



เจออย่างนี้ก็ของขึ้นสิครับ  ไอ้หน้าหล่อนี่มันกล้าดียังไงถึงด่าผม   อย่างนี้มันต้องสำแดงเดชไอ้คุณชายนิคเสียหน่อย  บอกแล้วว่าฉายานามนี้ไม่ใช่จะได้มากันง่ายๆ   ผมดัดแปลงตำแหน่งเดือนฯของไอ้เชนเล็กน้อย  คว้าคอเสื้อกระชากจนกระดุมเสื้อเชิ้ตขาวมันหลุดเสียงดังคว้าก  พร้อมกับมือเล็กๆของสุดที่รักผมเข้ามายื้อไว้  



“นิคใจเย็นๆสิ  ทะเลาะกันอย่างนี้พี่ไม่สนุกนะ”



ที่รักขอไว้เลยต้องสนองหน่อยครับ  ผมละมือจากไอ้หน้าหล่อแต่กวนตรีนแล้วนั่งลงเหมือนเดิม
คนอื่นๆเลยพากันถอนใจโล่งอกยกนิ้วให้พี่แคลร์ที่ปรามผมได้    ไอ้ปิงปองรีบเทเหล้าเอาใจเพิ่มให้คุณชายบ้าเลือดเหมือนเป็นเกอิชาส่วนตัว   เพื่อไม่ให้บรรยากาศในวงเหล้าต้องเหม็นบูด  ผมเลยพยายามไม่หันไปมองหน้าไอ้เชน  เพราะเดี๋ยวเชื้อบ้าในตัวผมจะกำเริบขึ้นมาอีก    



นั่งร่ำสุรากันไปจนถึงตีสามกว่าๆเสียงบรรเลงกีตาร์จากไอ้บูมก็แผ่วลงจนเงียบกริบ  ไอ้แม็ค ไอ้โก้ ไอ้ปิงปอง  พร้อมใจกันหมอบกระแตฟุบโต๊ะไปเรียบร้อย   ไอ้แซ็คก็ลุกไปเข้าห้องน้ำแล้วหายหัวไปเป็นชาติคาดว่าคงนอนกอดชักโครกแทนหมอนข้างอยู่   ส่วนพี่ๆที่เคารพทั้งสองก็กอดคอกัน นอนกอดขวดเหล้าเป็นอาหารให้ยุง  ลำบากผมต้องชักลากทั้งรุ่นพี่ทั้งไอ้เพื่อนๆเข้าไปนอนในบ้านก่อนจะเป็นไข้เลือดออกไปกันหมด    ปาร์ตี้คืนนี้เลยต้องจบลงด้วยสี่ต่อสี่แฟมิลี่เกมส์  เมาหลับแบบหาทางกลับบ้านไม่ถูกกันหมดแปดคน  ยกเว้นก็แต่ผมกับไอ้หน้าหล่อปากกวนส้นนี่แหละครับที่ยังนั่งดวดเหล้ากันต่อแบบไม่มีใครยอมใคร



“นิค  พี่ง่วงแล้ว  ไปส่งพี่ก่อนแล้วค่อยกลับมาต่อนะ”  พี่แคลร์ยิ้มหวานกระซิบเบาๆอยู่ข้างหู



ถึงจะคอทองแดง  แต่กินผสมกันทั้งเหล้าทั้งเบียร์มาตั้งแต่ตะวันยังไม่ตกดินยันถึงตีหนึ่งก็เสียศูนย์ได้เช่นกันครับ  เมาครับเมา  เมาสุดตรีน  เมาแบบได้ใจ



“งั้นผมไปหยิบกุญแจรถก่อนนะครับ  ไม่เอาๆ พี่แคลร์ไปกับผมดีกว่า  สาวๆสวยๆอยู่แถวนี้คนเดียวไม่ค่อยปลอดภัย”



ผมยิ้มหวานเช่นกัน  แต่ต่างกันที่ตาเยิ้มฉ่ำด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ในเลือด  แฟนสาวคนนี้ก็แสนรู้ใจเดินตามผมขึ้นบ้านไปหยิบกุญแจรถอย่างว่าง่าย   แต่ยังไม่ทันจะได้กุญแจผมก็ได้จูบกลับมาแทน
กลิ่นหอมอ่อนๆจากตัวพี่แคลร์พร้อมกับริมฝีปากนุ่มนิ่ม  ทำเอาเพลินไปเลยครับ  เรายืนแลกจูบกันที่บันไดแบบไม่เกรงใจผีบ้านผีเรือนอยู่ครู่ใหญ่ผมก็ได้ยินเสียงอะไรตก  แต่หันไปมองก็ไม่เห็นมีอะไรนอกจากซากศพพวกขี้เหล้านอนอืดไม่รู้เรื่องกันอยู่หน้าทีวี



“พี่แคลร์รอผมอยู่นี่นะครับ  เดี๋ยวมา”



ผมให้พี่เขาออกไปนั่งรอที่โซฟาแล้วก็เดินเอียงๆเซๆขึ้นบันไดไป   สงสัยคืนนี้จะไม่ได้กลับบ้านแน่
คิดแล้วก็ยิ้มคนเดียวอย่างครึ้มอกครึ้มใจ  ก็แฟนผมเธอน่ารักนี่ครับ  ใครจะอดใจไหว  ผมจำได้ว่ากุญแจรถอยู่บนโต๊ะหัวเตียงก็เลยไม่ได้เปิดไฟให้เกิดภาวะโลกร้อนเพิ่มขึ้น   มะงุมมะงาหราคว้ากุญแจขึ้นมา  เป็นจังหวะเดียวกับที่มือคู่หนึ่งเอื้อมมากอดผมจากทางด้านหลัง



“ไปหอพี่แคลร์ดีกว่านะครับ  แถวนี้ไอ้เพื่อนผมมันเยอะ  เดี๋ยวมันจะขึ้นมากวน”



ผมเสียงพร่าเมื่อมือที่กอดเอวอยู่เลื่อนเข้าไปในเสื้อแล้วลูบไล้อยู่กับแผ่นอกของผมพร้อมกับริมฝีปากร้อนๆกดลงที่ท้ายทอยด้านหลัง  



หมดเลยครับ  ความอดทนหมดลงจนต้องหันไปคว้าตัวเธอเข้ามาจูบร้อนแรง  ผมผลักอีกฝ่ายเบาๆลงบนเตียงทั้งที่ยังจูบคลอเคลียอยู่กับริมฝีปากของเธออยู่ไม่ห่าง   แต่เดี๋ยวก่อน  พี่แคลร์ไม่ได้ตัวโตเป็นหมีควายป่าห้วยขาแข้งอย่างนี้นิ   แล้วพี่แคลร์ก็คงไม่แรงม้าแรงช้างถึงขั้นเปลี่ยนเป็นฝ่ายกดผมลงกับที่นอนแล้วจูบไม่ให้หายใจหายคอ  แถมยังพยายามถอดเสื้อผมออกอย่างนี้แน่



คิดได้อย่างนี้ไอ้คุณนิคก็ตาเหลือกสิครับ   ผมดิ้นอยู่สักพักกว่าจะหลุด ด้วยอาการพุ่งหลาวไปกดเปิดสวิตช์ไฟอย่างรวดเร็ว



“ไอ้เชน  มรึงทำเชี้ยไรของมรึงเนี่ย”  



เสียงไอ้นิคโหยหวนเมื่อไฟฟ้าสว่าง   สำนึกได้ว่า  กุจูบกับผู้ชายไปแล้ว  โอ้วววว  ม่ายยยยย  
  


“555  แมร่ง   ทำหน้าควายงงเลยนะมรึง  เป็นไงล่ะปากเสียๆอย่างมรึงมันต้องเจออย่างนี้แหละ”


ควายงงบ้านบิดามรึงน่ะซี้   ผมยังไม่ทันจะหายอึ้ง  ไอ้หน้าหล่อมันก็โถมเข้ามากอดจูบลูบคลำอีกรอบ  คราวนี้มือไม้มันยั้วเยี้ยเลื้อยเข้ามาในเสื้อไม่พอ  มืออีกข้างมันยังทำท่าจะจับผมถอดกางเกงอีก   เชี้ยนี่    


“เป็นไงล่ะมรึงไอ้หน้าสวย  โดนกุจูบล่ะเคลิ้มเลยนะมรึง”  ไอ้เชนมันเซเล็กน้อยเมื่อถูกผมฟันศอก


“เคลิ้มป้อมรึงสิ  ไอ้สาดดดด  มรึงออกจากห้องกุไปเลยนะไอ้เชน  ก่อนที่มรึงจะโดนเตะไข่แตก  ไอ้เวนนี่เมาแล้วหื่นไม่ดูตาม้าตาเรือ”    



ผมด่าลั่นแล้วถีบเข้าที่ท้องมันโครมใหญ่  กลิ่นแอลกอฮอล์จากตัวมันพร้อมกับอาการตาฉ่ำเสียงยานเป็นเทปโดนแดด  ทำให้ผมสันนิษฐานว่าพฤติกรรมอุกฉกรรจ์ที่มันลวนลามทางเพศ (เดียวกัน) เมื่อครู่  น่าจะเกิดขึ้นเพราะอาการเมา !



มันไม่สนคำด่าเลยครับ  พอโดนผมแจกบาทาจนหัวทิ่มลงบนเตียง  มันเลยเอาหน้ามุดเข้าไปในผ้าห่มทั้งถีบทั้งเตะยังไงมันก็ไม่ยอมลุก   จนผมชักจะเหนื่อย    เอาวะ  ปล่อยให้มันนอนไปก่อนเพราะผมยังมีธุระประปังกับแฟนสาวอยู่อีก  นี่ถ้าไม่ใช่เพราะพี่แคลร์กำลังรออยู่ข้างล่างล่ะก้อ....มรึงได้จูบฝ่าบาทากุต่อแน่    




TBC**


ป.ล.ขอบคุณพวกพี่ด้วยก๊าบ..ที่เข้ามาอ่าน... :oni1:
และแสดงความยินดีด้วย....เปงอะไรที่ยิ่งใหญ่มากๆๆๆ :o12:
สู้ต่อไป..อาราชิ.... o7(เกี่ยวมะนิ) :m29:

KriT_SuN

  • บุคคลทั่วไป
 o12 จูบกันแล้วววววว 555 สนุกดีคร้าบบ มาลงต่ออีกนะคร้าบบบ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: ข้างบ้านนะตัวแสบ- โดยป้าจุใจ
« ตอบ #19 เมื่อ: 16-01-2008 15:03:14 »





piyakorn

  • บุคคลทั่วไป
 :a4:เป็นกำลังใจครับ

ออฟไลน์ ที่ปรึกษาไอทีขั้นต้น

  • Administrator
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 6857
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1320/-22
มันสะเด็ดเจ็ดย่านน้ำ
 :oni2: :oni2: :oni2: :oni2:

ท่าจะต้องชดใช้ลูกเตะนี้หัวใจ
 :oni1: :oni1: :oni1: :oni1:

ออฟไลน์ oaw_eang

  • Global Moderator
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8439
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2122/-586
จ่ายค่าเสียหายด้วยหัวจายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย


แอร็ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยส์  อยากจ่ายคร่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ   :m1: :m1: :m1:

ออฟไลน์ TONG

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2543
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +191/-4
อร๊าย2-3ตอนจูบกันซะละ ชอบค่า อิอิ

ออฟไลน์ sayajang

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 227
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +15/-0
มาต่อไวไวเลยนะ จะรออ่านหนุกหนาน จริง ๆ  :pig4:

ออฟไลน์ M@nfaNG

  • ชีวิตคือการตรวจสอบ...
  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4453
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +847/-18
หนุกๆๆ มุกกระจายยย  :m4:

abcd

  • บุคคลทั่วไป
 :laugh3:ลิ้นกับฟันพบกันที่ไรก็เรื่องใหญ่ คู่รักคู่กัดแง๋ๆ อิอิ










ปล. คนโพสโดนพี่เจาะไข่แย้วน๊า5555   :mc3:
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 17-01-2008 09:06:00 โดย º★*.๑۩۞۩๑..*ღ• »

ออฟไลน์ nOn†ღ

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4396
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +502/-6
  :oni2:  จูบกันแล้วววว

 :oni3: มาต่อเร็ว ๆ น้า

ออฟไลน์ krappom

  • 人は誰でもそれぞれに悩みを抱えて生きる
  • เป็ดนักโพสมือดี
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7405
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1182/-23

เรื่องนี้ฮากระจาย

 :m4:


ออฟไลน์ มูมู่น้อย

  • Global Moderator
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2623
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +468/-12
ฮาจริงๆ  รีบๆไปส่งพี่แคลร์  แล้วกลับมาต่อให้ไว  :m25:

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด