^O^{เสน่ห์รักปักใจ} กัส & วิน...The End...THX. MiSS-U
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: ^O^{เสน่ห์รักปักใจ} กัส & วิน...The End...THX. MiSS-U  (อ่าน 178134 ครั้ง)

tawan

  • บุคคลทั่วไป
เพื่อนสาวผู้น่ารัก

รักน้อง มน :L2:

 :call:
 

ออฟไลน์ mild-dy

  • ☆ ทาสแมว ☆
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 9042
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +389/-80

ออฟไลน์ CarToonMiZa

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 6355
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +820/-41
เที่ยวให้สนุกน๊า
เดินทางปลอดภัยจ้า :L1:

ออฟไลน์ why yyy

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4602
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +309/-8

ออฟไลน์ bytoey

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 865
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +197/-3

ออฟไลน์ Number1_90

  • 넘버원~
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 633
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +60/-0
รอความหวานของทั้งคู่ในตอนต่อไปค่ะ  :กอด1:


ออฟไลน์ ujen

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2459
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +183/-13

ออฟไลน์ nongrak

  • ยังไงก็รักคาเมะจังที่สุด
  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4183
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +912/-14
ได้คืนดีกันแล้ว วินต้องทำตัวดีๆหน่อยนะคราวนี้

ออฟไลน์ mild-dy

  • ☆ ทาสแมว ☆
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 9042
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +389/-80

ออฟไลน์ lidelia

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 778
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +177/-1
เย้ๆๆ คืนดีกันแล้ว  :mc4: :mc4:

ปล.+1+เป็ดให้นะ  :กอด1:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ i1_to*pp

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1476
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +683/-5

ดีกันแล้วความหวานกำลังจะมา
เพื่อนมนยอดมาก
 :กอด1:


ออฟไลน์ eern

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 616
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +191/-5
ในทีสุดก้อคืนดีกันวินต้องเริ่มจีบหมอกัสใหม่อีกที :L1:

ออฟไลน์ day9day

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2182
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +284/-9

ออฟไลน์ capool

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 296
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +24/-1
อีแนทไม่เห็นโดนอะไรเลยแค่ขู่สารภาพมันสะใจตรงไหนอ่ะเห็นพูดซะยังกะโดนหนักที่แท้ไม่โดนอะไรเลย แล้วสงสัยอ่ะค่ะที่ว่าฉบับปรับปรุงมันปรับอะไรคะปรับคำผิดเหรอ

ออฟไลน์ MiSS-U

  • {^o^} {^3^}
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4168
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2800/-11
อีแนทไม่เห็นโดนอะไรเลยแค่ขู่สารภาพมันสะใจตรงไหนอ่ะเห็นพูดซะยังกะโดนหนักที่แท้ไม่โดนอะไรเลย แล้วสงสัยอ่ะค่ะที่ว่าฉบับปรับปรุงมันปรับอะไรคะปรับคำผิดเหรอ


ขอชี้แจงนะคะ^^

แนทแค่โดนขู่เพื่อให้พูดความจริงค่ะ  และถ่ายคลิปไว้เพื่อเอามาเป็น
หลักฐานยืนยันว่าเรื่องทั้งหมดเป็นแผนที่แนทจัดขึ้น  แต่ไม่ได้โดนทำร้ายอะไรจริงๆนั่นแหละค่ะ  อาจจะไม่ได้ความสะใจเมื่อได้อ่าน เพราะในมุมมองที่แต่งไม่ได้ต้องการเอาคืนแนทมากอะไรซึ่งดูไม่สมจริงนัก  แค่อยากชี้แจงรายละเอียดให้ได้รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นมากกว่า  ร่วมกับว่าเรื่องนี้แต่งเป็นเรื่องแรกด้วยอาจจะมองไม่รอบด้านนักค่ะ ต้องขออภัย 

ส่วนเรื่องการปรับปรุงนั้นเป็นการปรับเรื่องภาษาในการบรรยายและอารมณ์ตัวละครรวมคำผิดด้วยค่ะ ซึ่งจะปรับปรุงในช่วงแรกๆมากหน่อย(เพราะมันอ่อนด้อยนัก)ส่วนตอนหลังๆนั้นเกลาให้มันกลมกลืนขึ้นเท่านั้นค่ะ  แต่เรื่องบทสนทนาและการดำเนินเรื่องไม่ได้ปรับค่ะ

ที่นำฉบับปรับปรุงมาให้อ่านเพราะเป็นฉบับที่จะรวมเล่มก็อยากให้คนที่เคยติดตามหรือมาอ่านใหม่ได้อ่านอะไรที่มันดีขึ้นกว่าฉบับแรกค่ะ อยากแบ่งปันสิ่งที่เราคิดว่าดีกว่าให้ได้อ่านกันค่ะ^^

ขอบคุณสำหรับคำถามค่ะ มีข้อสงสัยถามได้นะคะยินดีชี้แจงจ้า
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 30-06-2012 21:32:00 โดย MiSS-U »

ออฟไลน์ ormn

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3938
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +324/-8
    • http:///uc.exteenblog.com/riko-tomo/images/23213506_1208714389_3598161_Okane_ga_Nai_v01_ch01_pg002__Cover.jpg

ออฟไลน์ MiSS-U

  • {^o^} {^3^}
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4168
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2800/-11
ตอนที่ 16

วิน

วันนี้อากาศแจ่มใสมากยิ่งใจของผมที่นั่งรอคนตัวเล็กอยู่บริเวณโซฟารับแขกตัวนุ่มนั้น  หัวใจมันเบ่งบานอยากพบหน้าคนที่ตัวเองโหยหาเร็วๆ  ผมได้แต่ชะเง้อคอว่าเมื่อไหร่กัสจะออกมา  เมื่อคืนก็นอนไม่หลับอยากให้ถึงตอนเช้าเร็วๆเพื่อจะได้มานั่งรออยู่ตรงนี้

‘วินสัญญาว่าจะไม่ปล่อยกัสห่างสายตาวินอีกเลย’ ประโยคที่ผมพูดเมื่อคืนไม่ได้เกินจริงไปเลยมันมาจากใจล้วนๆ  ซึ่งผมสัญญากับตัวเองไว้แบบนั้นจริงๆ 

จุดที่สายตาผมจับจ้องอยู่นี้คือทางเข้าห้องรับแขก  ผมเฝ้ารอว่าร่างเล็กคนของหัวใจผมจะออกมาเมื่อไหร่  พลันก็ปรากฏหนุ่มน้อยตัวเล็กผิวขาวแก้มอมชมพูในชุดเสื้อยืดคอปกสีฟ้ากับกางเกงสีขาวพอดีตัวกำลังเดินตรงมาทางผม  เราสบตากันผิวแก้มคนน่ารักก็ขึ้นสีเข้มทันตา  ผมไม่รู้หรอกว่าตัวเองส่งสายตาแบบไหนไปให้กัส  รู้แค่อยากจะกักเก็บคนน่ารักตรงหน้านี้ไว้กับตัวไม่ให้ไปไหน  ไกลตาด้วยไม่อยากให้ใครเห็นถึงความน่ารักที่กัสมีเหมือนที่ผมได้เห็น

“ทำไมวินมาเช้าจัง  ไม่เกรงใจคนที่บ้านมายเลยนะ” กัสเดินเข้ามานั่งโซฟาตัวที่ใกล้กับของผม  และแกล้งส่งเสียงดุแก้เขินทั้งๆที่แก้มยังแดงระเรื่อ

“วินคิดถึงกัสครับ  เมื่อคืนนอนไม่หลับพอเช้าก็รีบมาหากัสเลย” ผมเริ่ม ‘จีบ’ คนน่ารักด้วยประโยคธรรมดาแต่กลับเรียกสีที่แก้มใสให้เข้มขึ้นอีก  พร้อมด้วยอาการก้มหน้าก้มตาหลบสายตาของกัส  จนผมอยากจะจับคนน่ารักมาฟัดแก้มสักที  ใบหน้าหวานที่แดงระเรื่อยั่วตาค่อยๆชัดขึ้นๆสู่สายตาผม  จนกระทั่งเห็นเส้นเลือดฝาดใต้ผิวใสและกลิ่นหอมอ่อนๆที่ผมไม่เคยลืม

“ฟอดดดด!” เฮ้ย! ผมทำอะไรไปเนี่ย  แค่คิดว่าอยาก ‘ฟัดแก้ม’ คนน่ารัก  ผมก็ขยับตัวไปหอมแก้มกัสแบบไม่รู้ตัว  ทำเอาคนน่ารักทำหน้าเหวออ้าปากค้างยกมือกุมแก้มเลยทีเดียว  และใบหน้ากัสก็แดงจัดลามไปยังหูและคอขาวๆนั่นทันตา  แต่ไหนแต่ไรมาสำหรับกัสแล้วไม่รู้ผมเป็นอะไรมันเหมือนมีแรงดึงดูดให้ผมอยากเข้าใกล้มาตลอด  แม้ก่อนเจอกัสผมเคยเจอคนที่หน้าตาดีกว่ากัสมามาก  แต่ก็ไม่ได้รู้สึกอยากเข้าใกล้อะไรก็แค่ชื่นชมในความหน้าตาดีเท่านั้น

“วินทานข้าวมารึยังคะ  มาทานด้วยกันมั้ย” เสียงชักชวนของสาวตัวเล็กผู้เป็นเจ้าของบ้านดังขึ้น  ทำให้ผมได้สติผละตัวออกจากใบหน้าหวานที่กลิ่นแก้มหอมยังติดจมูกอย่างเสียดาย  ก่อนหันไปมองหน้าหมอมายและหมอมิคที่มายืนด้านหลังของผมตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้  จึงส่งยิ้มเป็นทัพหน้าให้กับความหาญกล้าที่มาขโมยหอมแก้มเพื่อนรักของคนทั้งคู่เผื่อมายกับมิคจะเห็นใจผมบ้าง
 
“ขอบคุณครับมาย  งั้นวินไม่เกรงใจนะครับขอร่วมโต๊ะด้วยคน” พูดจบผมลุกขึ้นจูงมือกัสที่ยังก้มหน้าพยายามซ่อนใบหน้าแดงๆให้พ้นจากสายตาผม  กัสพยายามดึงมือตัวเองออกจากการเกาะกุมของผม  แต่ใครจะไปยอมกันนี่ดีแค่ไหนแล้วที่ผมแค่จับมือใจจริงอยากโอบประคองซะด้วยซ้ำครับ  ผมแอบมองไปที่เพื่อนทั้งสองคนของกัสที่ยืนนิ่งเหมือนอึ้งที่ผมกล้าถึงเนื้อถึงตัวกับกัส  แต่ในเมื่อเราเข้าใจกันดีแล้วผมก็ไม่อยากเสียเวลาไปมากกว่านี้อีก  อยากจะใช้เวลาต่อจากนี้ชดเชยเวลาหนึ่งปีที่เสียไป

“วันนี้กัสไปเดินเที่ยวซื้อของที่ห้างใกล้ๆกับวินนะครับ” เมื่อพวกเรานั่งประจำที่โต๊ะอาหารแล้วผมก็เอ่ยปากชวนคนน่ารักออกเดทซะเลย  กัสเหลือบตาจากจานข้าวขึ้นมองผมอมยิ้มนิดๆก่อนเหลือบไปมองหน้ามิคกับมาย  ‘นี่คงหาตัวช่วยล่ะสิ’ แต่ผมไม่คิดจะปล่อยโอกาสที่จะอยู่กับกัสหรอกครับ  ถึงแม้จะมีเพื่อนสนิทของกัสไปด้วยก็ตาม ‘ผมยอม’ ขอแค่มีกัสอยู่เคียงข้างก็พอ

“แหม  ไม่คิดจะชวนมิคกับมายเดียร์เหรอนายวิน” มิคคิ้วขมวดมุ่นส่งเสียงประชดใส่  ผมต้องกลั้นขำให้กับความหวงเพื่อนของคนตัวเล็กตรงหน้า  ก่อนจะคลี่ยิ้มเอาใจส่งให้มิคและมายเพื่อนสนิทของคนที่ผมรัก

“มิคกับมายไปด้วยกันนะครับ” ผมเอ่ยชวนอย่างจริงใจ  เพราะถึงสองคนตัวเล็กจะไปด้วยก็ไม่ได้ทำให้ความสุขที่ผมมีระหว่างที่ได้ใกล้ชิดกัสลดลงเลย

“กัสยังไม่ได้ตอบว่าจะไปเลยนะวิน” เสียงค้านที่มาจากคนน่ารักของผมดังขึ้น  ทำให้ผมต้องหันกลับมามองกัสที่แกล้งทำหน้าบึ้งใส่ผม  แต่ปิดบังประกายตาพราวระยับไม่อยู่  เหมือนคนน่ารักเค้าถูกใจที่ได้แกล้งผมเล็กๆน้อยๆ

“ถึงกัสปฏิเสธวินก็จะลักพาตัวไปกับวินให้ได้  ฮึๆๆ” ผมหัวเราะให้กับคนน่ารักที่เรียกชื่อผมเสียงดังก่อนทำหน้าบึ้งอย่างขัดใจที่ถูกผมแกล้งกลับ

“มายกับมิคไม่ไปหรอกจ้ะไปกันสองคนเถอะ  คนไม่มีแฟนเค้าก็ต้องอยู่ด้วยกันสิจริงมั้ยกัส  แต่ต้องซื้อขนมมาฝากนะไม่งั้นไม่ยอมด้วย” มายหันไปหยอกเย้ากัสที่นั่งอยู่ข้างผมด้วยรอยยิ้มพราวสายตาล้อเลียน

“ฮิๆๆ  มายอ่ะ ใครเป็นแฟนกันไม่ใช่ซะหน่อยยังไม่ได้เป็นจริงมั้ยวิน” ผมแค่ส่งยิ้มให้กับกัสที่เลิกงอนแล้วหลังโดนเพื่อนสนิทแซว  แต่ผมไม่คิดจะรับคำด้วยไม่อยากขัดใจคนน่ารักอีก  เดี๋ยวจะโดนกัสงอนยาวแล้วจะแย่  และแอบหมายมั่นว่าถึงตอนนี้ไม่ใช่แฟนแต่เร็วๆนี้ตำแหน่งแฟนกัสนั้นผมไม่พลาดแน่

.................................

การมีคนที่รักเคียงข้างมันมีความสุขแบบนี้นี่เอง  แม้ห้างสรรพสินค้าใจกลางเมืองในวันหยุดคนจะเยอะเดินเข้าร้านไหนก็มีผู้คนพลุกพล่าน  แต่มันก็ไม่ได้ทำผมหงุดหงิดใจไปได้  การได้กุมมือกัสไว้แล้วเดินเคียงข้างกันช่วยกันดูของเหมือนอดีตที่เราเคยทำร่วมกัน  สามารถเรียกความสุขแบบเดิมๆกลับมาได้

“กัสครับดูเรื่องนี้มั้ยเป็นแนวที่กัสชอบเลย”

ผมชี้ชวนหนังแนวโรแมนติกคอมเมดี้ที่เข้าโรงอยู่ตอนนี้  ชักชวนให้กัสเลือกแนวโปรดของตัวเอง  เมื่อกัสพยักหน้ารับผมจึงให้นั่งรอที่เก้าอี้ข้างจุดขายตั๋วไม่อยากให้ไปยืนต่อแถวคอยยิ่งวันหยุดคนยิ่งเยอะ  ส่วนผมรีบเดินไปต่อแถวซื้อตั๋วด้วยตัวเอง  ขณะที่ผมรอซื้อตั๋วอยู่ตาก็คอยหันไปมองกัสที่นั่งอยู่  คนของผมนั่งอ่านหนังสือที่เราเพิ่งไปซื้อมาด้วยกันไปพลางๆระหว่างรอ  สายตาผมไม่อยากจะเคลื่อนไปจากคนน่ารักเลย  และต้องแอบส่งสายตาพิฆาตไปให้ไอ้คนที่มานั่งเก้าอี้ข้างๆกัส  เหมือนมันพยายามจะชวนกัสคุยด้วย  ผมล่ะอยากจะเข้าไปดึงกัสออกมาแต่ถึงคิวพอดีจึงรีบหันไปเลือกที่นั่ง  เมื่อได้ตั๋วหนังแล้วผมเดินปรี่เข้าหาคนทั้งคู่ทันที

“กัสครับวินได้ตั๋วแล้ว  เราไปซื้อของทานเล่นก่อนเข้าโรงหนังกันครับ” ปากผมพูดกับกัสแต่ส่งสายตาพิฆาตส่งไปให้คนที่มานั่งข้างกัสแทน  ก่อนเอื้อมมือไปโอบเอวบางเข้าหาตัว   

ไอ้ผู้ชายใจกล้าไม่ดูตาม้าตาเรือริอาจเข้ามาจีบคนของผมมันเหลือบตาขึ้นมามอง  ผมถลึงตาจ้องหน้ามันเขม็งอย่างให้รู้กันไปว่าคนนี้น่ะของใคร  มันหน้าเจื่อนขึ้นทันตาพลางหลบสายตาผมพัลวัน  ให้ซะรู้บ้างว่า ‘คนนี้ของกู’  ผมพากัสเดินออกมาก่อนกัสจะเงยหน้าขึ้นมองตาผมพร้อมส่งยิ้มหวานมาให้  คนน่ารักก็ไม่ได้รู้ตัวเลยว่ามีคนจะเข้ามาจีบ  เฮ้อ  แบบนี้ยิ่งปล่อยให้ห่างสายตาไม่ได้ซะแล้ว

“กัสครับอย่าทำตัวน่ารักกว่านี้นะ  วินหวง  ดูสิไอ้นั่นจะจีบรู้ตัวรึเปล่า  หืม” ผมหันหน้าเข้าหาร่างบางระหว่างยืนเข้าแถวรอซื้อของ  และพูดประโยคนี้เพื่อให้คนตัวเล็กได้รู้ตัวพร้อมใช้หลังมือลูบแก้มเนียนแผ่วเบา 

กัสได้ฟังแล้วทำหน้าเหวอตาโตเผยอปากน้อยๆแก้มแดงขึ้นทันตา  ถ้าเราไม่อยู่ท่ามกลางผู้คนผมจับกัสฟัดแก้มไปแล้วนะเนี่ยข้อหาทำตัวน่ารักเกินเหตุ  เมื่อกัสรู้สึกตัวว่าเราใกล้ชิดกันเกินไปจึงหันหนีไปอีกด้าน  ซึ่งผมแอบเห็นใบหูเล็กๆตรงหน้าแดงระเรื่อไม่ต้องเดาก็รู้ว่าทำคนน่ารักให้ได้อายซะแล้ว  แต่เรื่องอะไรจะให้คนอื่นมาเห็นใบหน้าน่ารักน่าใคร่ที่ผมแสนหวงนี้กันผมจะขอเก็บไว้ดูคนเดียว  เพราะแค่กัสทำหน้านิ่งๆไม่ได้โชว์ยิ้มหวานยังมีคนมาสนใจกัสเลยนี่ครับ  ผมจึงจับไหล่บางทั้งสองข้างไว้ก่อนหมุนร่างบางกลับมาและเอาหน้ากัสซุกเข้าหาอกตัวเอง

“อื้อ  วินทำอะไร” กัสคงตกใจที่อยู่ๆผมก็ทำอะไรโจ่งแจ้ง  เจ้าของใบหน้าหวานตกใจตาโตผิวแก้มขึ้นสีระเรื่ออย่างเขินอายก่อนเงยขึ้นมามองกัน  ผมจึงก้มลงกระซิบข้างใบหูหอมเบาๆ

“ก็วินหวงไม่อยากให้ใครเห็นหน้ากัสตอนเขินนี่ครับ  ถ้าอายซุกหน้าไว้กับอกวินนะ” ระหว่างที่ผมกระซิบก็แอบสูดกลิ่นหอมข้างแก้มใสแผ่วเบาไม่ให้เจ้าของเค้าจับได้ว่าผมขโมยหอมแก้มแบบเนียนๆ  ‘ชื่นใจจัง’ 

ผมเงยหน้าขึ้นจากแก้มใสก็ได้สบตาเข้ากับคนที่ต่อแถวอยู่ด้านหลัง  เป็นกลุ่มหญิงสาววัยรุ่นที่ยืนอึ้งอ้าปากค้างไปตามๆกัน  สาวๆคงได้เห็นภาพสวีทเล็กๆของเราทั้งคู่เข้าผมจึงส่งยิ้มกว้างไปทักทาย  ไม่ว่าใครจะคิดยังไงผมไม่แคร์อยู่แล้ว  ขอแค่มีคนที่ซุกหน้าอยู่กับอกผมก็พอแล้วครับ  เมื่อถึงคิวเข้าซื้อของเราก็ได้น้ำอัดลมสีแดงแก้วใหญ่และข้าวโพดคั่วรสหวานของโปรดกัสมาไว้ในมือ  กัสเลิกสนใจสิ่งรอบตัวหันมาสนใจของกินในมือแทน  หลังได้ของครบผมจึงกุมมือนุ่มไว้ก่อนหมุนตัวออก  จึงได้สบตากับกลุ่มสาวๆที่ต่อแถวด้านหลัง  พวกเธอต่างส่งยิ้มกว้างมาให้พร้อมยื่นลูกอมรูปหัวใจห่อใหญ่มาให้กัสด้วย  กัสทำหน้าเหวอมองสาวๆตาไม่กระพริบด้วยคงสงสัยว่าไม่ได้รู้จักกันมาก่อน  และไม่ได้รู้เลยว่าสาวๆกลุ่มนี้เค้าเห็นฉากสวีทเล็กๆของเราเข้าให้แล้ว

“หนูให้พวกพี่ค่ะ  พี่น่ารักมาก  พวกหนูเป็นกำลังใจให้นะคะ” กัสยื่นมือรับของมาอย่างงงๆแต่ก็ยังไม่ลืมขอบคุณ  ส่วนผมก็ระบายยิ้มและก้มหัวให้สาวๆเค้านิดหน่อยแทนคำขอบคุณ  ก่อนเราจะพากันเดินออกมารอบริเวณใกล้ประตูเข้าโรงหนัง

“วินรู้จักกับเด็กๆกลุ่มนั้นเหรอ” กัสที่ยังติดใจสาวๆกลุ่มนั้นอยู่จึงเอ่ยถามผมอย่างสงสัย  และหันไปมองกลุ่มเด็กสาวที่เพิ่งจากมา  โดยที่สาวๆพวกนั้นยังมองตรงมาที่คู่ของเราอยู่พร้อมโบกมือให้ด้วย 

“ไม่รู้จักครับ” หลังคำตอบของผมกัสหน้าเหวอสะบัดหน้ามาจ้องผมอย่างสงสัยหนักกว่าเดิม  ‘คนน่ารักนี่  ทำอะไรก็ยังดูน่ารักไม่เปลี่ยนจริงๆ’ ดูท่าผมคงเป็นเอามากนะครับ  หลงคนน่ารักไม่ลืมหูลืมตาเลย

“อ้าว  แล้วเค้าให้เราทำไมอ่ะ”

“คงเห็นคู่เรารักกันดีมั้งเลยอยากเป็นกำลังใจให้” ผมคลี่ยิ้มหวานใส่ตาคนน่ารักหลังตอบข้อสงสัยแล้ว

กัสเปลี่ยนจากงุนงงเป็นเขินอายแทนหลังมีสีหน้าครุ่นคิดถึงสิ่งที่ผมพูด  และไม่หันกลับไปที่กลุ่มเด็กสาวอีกเลย  คนน่ารักคงอายที่มีคนรู้ถึงความสัมพันธ์ของเราเข้า  แต่จะมีใครไม่รู้บ้างล่ะครับผมแสดงออกมากขนาดนี้  เอาให้รู้กันไปเลยว่าคนนี้เป็นคนของผมใครอย่ามายุ่งเชียว ‘ผมจองแล้ว’  เมื่อได้เวลาเปิดประตูให้คนดูได้เข้าโรงหนัง  ผมจึงจับจูงมือนุ่มข้างที่ว่างของกัสเดินเข้าโรงหนังอย่างไม่รีบร้อนนัก  ให้คนอื่นได้เข้าไปก่อนไม่อยากให้ใครมาเบียดมาใกล้กัสเลย ‘ผมหวง’  เราเดินเข้ามานั่งตามที่นั่งที่ผมได้เลือกไว้เป็นที่นั่งสำหรับคู่รักที่อยู่ชั้นบนสุดด้วยเบาะนุ่มยาวไม่มีที่กั้นระหว่างกัน  แบบนี้สิที่ผมต้องการได้นั่งใกล้ชิดอิงแอบเกาะกุมมือระหว่างดูหนังเป็นความสุขที่ผมหวังไว้  ใครจะว่าผมเจ้าเล่ห์ก็ว่าไปครับเพราะผมไม่เคยต้องทำแบบนี้กับใคร  จะมีก็แต่คนน่ารักข้างๆนี่คนเดียวที่ผมจะเจ้าเล่ห์ใส่ด้วย

“วิน  ทำแบบนี้อย่าคิดว่ากัสตามไม่ทันนะ” กัสหันมาหาก่อนพูดกับผมนิ่งๆเมื่อเรานั่งกันเรียบร้อยแล้ว  และคงรู้ว่าผมคิดอะไรที่เลือกที่นั่งแบบนี้  ‘คนอะไรทั้งน่ารักทั้งฉลาดเหมาะแล้วกับคนรูปหล่อแบบผม’   ผมคว้ามือนุ่มมากุมไว้ก่อนยื่นหน้าไปพูดใกล้หู  อย่าว่าผมฉวยโอกาสนะครับก็เราอยู่ในโรงหนังใครเค้าพูดเสียงดังกัน 

“แล้ววินทำอะไรล่ะครับ” ผมแกล้งไม่เข้าใจสิ่งที่ร่างบางพูดและถามกลับดูสิว่ากัสจะตอบกลับยังไง 

‘โอ๊ย!  จะน่ารักไปไหนที่รัก’ แม้ตอนนี้ไฟในโรงหนังจะมืดลงแต่แสงจากจอฉายหนังที่กำลังฉายก็ส่งแสงมากระทบหน้าเนียน  ทำให้รู้ว่าประโยคที่ผมถามไปได้เรียกสีเลือดที่แก้มจากคนน่ารักได้  การหยอกให้กัสเขินได้ก็เป็นความสุขอย่างหนึ่งของผม  เพราะแสดงให้รู้ว่าผมยังมีอิทธิพลต่อใจกัสอยู่

“ฟอดดด” อดใจไม่ไหวแล้วขอหอมอีกสักครั้งเถอะ  นี่ถ้าอยู่กันสองคนผมจับกัสทำมากกว่านี้แล้วครับ

“โอ๊ยยย” แต่ผมก็ต้องร้องลั่นเพราะแรงบิดเต็มแรงที่หน้าขาจากคนน่ารักที่โดนผมฉวยโอกาสด้วย  ทำเอาคนที่นั่งข้างๆหันมาให้ความสนใจทันที  ผมได้แต่ยิ้มแหยยกมือและผงกหัวขอโทษให้  ก่อนหันกลับมามองกัสซึ่งเจ้าตัวแอบอมยิ้มสะใจที่เอาคืนผมกลับได้ 

ตอนนี้หนังเริ่มฉายแล้วผมจึงคว้ามือบางมากุมไว้  คราแรกเจ้าของมือจะดึงกลับแต่เรื่องอะไรผมจะยอมจึงยื้อไว้  จนกัสอ่อนใจปล่อยให้มือนุ่มตกเป็นเชลยของผม  เรื่องราวของหนังเป็นยังไงไม่รู้เพราะผมไม่ได้สนใจ  ตาผมจับจ้องเพียงเสียวหน้าด้านข้างของกัสที่เดี๋ยวก็ยิ้มกว้าง  เดี๋ยวขมวดคิ้ว  เดี๋ยวหัวเราะตามเรื่องราวตรงหน้า   ใบหน้าที่หลากหลายอารมณ์ของคนน่ารักทำให้ผมอยากจะเก็บมันไว้กับตัวไม่อยากให้ใครได้เห็น  และผมก็รู้สึกเมื่อยหน้ามากไม่ต้องมีใครบอกก็รู้ว่าผมคงยิ้มกว้างมานานแค่ไหนแล้ว  คนที่ทำให้ผมยิ้มได้กว้างปากแทบฉีกได้ก็มีแค่คนตรงหน้านี้คนเดียวเท่านั้น  ภาพใบหน้าของกัสมีน้ำตาไหลอาบแก้มทำผมสะดุ้ง  แม้มันจะเกิดจากเรื่องราวบนจอภาพแต่ทำเอาผมใจหายวาบ  ผมรีบควักผ้าเช็ดหน้าไปซับน้ำตาที่รินไหลออกมาทันที  กัสสะดุ้งเล็กน้อยก่อนหันมาทำหน้าตกใจใส่  แต่เมื่อเห็นว่าผมยิ้มปลอบใจให้กัสจึงคลี่ยิ้มหวานกลับคืน  คนน่ารักคงรับรู้ได้ว่าผมกังวลกับน้ำตาที่อาบอยู่บนหน้าหวาน  ก่อนที่มือขาวจะยื่นมากุมทับมือผมที่ถือผ้าเช็ดหน้าอยู่และบีบเบาๆอย่างรู้ใจ  ผมขอสัญญากับตัวเองอีกข้อว่าต่อไปจากนี้ถ้ากัสจะมีน้ำตาต้องเกิดจากความดีใจ  และคนที่จะทำให้กัสดีใจได้ก็ต้องเป็นผมคนเดียวเท่านั้น  ผมกุมมือบางขึ้นจรดริมฝีปากเหมือนเป็นดั่งสัญญากับคนที่ผมรักแทนคำสัญญา  ก่อนรอยยิ้มหวานตรงหน้าจะกว้างขึ้นเหมือนเจ้าของเค้ารับรู้  ทำให้ผมที่จับจ้องอยู่ใจเต้นรัวเหมือนผมได้ตกหลุมรักกัสอีกครั้งและมันคงไม่ใช่ครั้งสุดท้ายสำหรับผมเป็นแน่

.......................................

โปรดติดตามตอนต่อไปค่ะ ^O^

รับรู้ได้ถึงระดับความหวานที่เพิ่มขึ้นแล้วใช่ม้า  :-[
และมันจะหวานไปอีกค่ะ

บวกเป็ดให้ทุกเม้นท์นะคะ ขอบคุณทุกการติดตามค่ะ

ปล.เขาค้อหนาวมาก  :กอด1:

ฝากการรวมเล่มชุด "เสน่ห์รัก" ด้วยนะคะ หน้าแรกเลยค่ะ
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=33594.msg2026832#msg2026832

เปิดจอง & โอน หนังสือตั้งแต่  วันนี้ ถึง 16 ก.ค. 55

1.เสน่ห์รักปักใจ 1 เล่ม (ฉบับรีไรท์) >>> กัส+วิน
   38 ตอน  5 ตอนพิเศษ 
   จำนวน 420 หน้า ราคาเล่มละ 350 บาท


ออฟไลน์ 111223

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 913
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +276/-5
ู^-^ หวานกันจนมดขึ้นจริงๆเลยคู่นี้ ยิ่งอ่านยิ่งสนุก
ขอให้ทั้งคู่รักกับแบบนี้ไปเรี่อยๆ  และรักกันยิ่งๆขึ้นไปอีกนะ
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 01-07-2012 07:18:11 โดย 111223 »

ออฟไลน์ eern

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 616
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +191/-5
วินใด้ทีเอาใหญ่เลยนะเผลอไม่ใด้ :o12:

tawan

  • บุคคลทั่วไป
เป็นกำลังใจให้กับความรักกกกก

 :call:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ day9day

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2182
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +284/-9
หวาน หวาน รอตอนหน้านะครับ

ออฟไลน์ why yyy

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4602
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +309/-8

ออฟไลน์ lidelia

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 778
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +177/-1
วิน นี่แกจีบกัสนะ ยังไม่เป็นแฟนกัน

หอมเอาๆเชียว (คนอ่านแอบชอบ) :laugh: :laugh:

ออฟไลน์ CarToonMiZa

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 6355
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +820/-41

ออฟไลน์ i1_to*pp

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1476
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +683/-5

ออฟไลน์ MiSS-U

  • {^o^} {^3^}
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4168
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2800/-11
ตอนที่ 17

กัส

“กัสจ๊ะวินจะไปส่งจริงๆเหรอ”

“อืม”

“แหม  ไม่ยอมห่างกันเลยน้า”

สาวมายเพื่อนสนิทเอ่ยแซวผมที่กำลังเก็บของลงกระเป๋าเตรียมรอคนที่เมื่อวานอยู่กับผมทั้งวันมารับเพื่อพากลับไปทำงานที่โรงพยาบาล  เมื่อวานนี้หลังออกจากโรงหนังวินก็พาผมไปหาข้าวทานในร้านบรรยากาศร่มรื่นแถวชานเมือง  เรียกบรรยากาศเก่าๆระหว่างเรากลับมา  ซึ่งวินยังจำได้ว่าผมชอบอะไรสั่งอาหารมาซะเต็มโต๊ะเลย  เรากินกันไปคุยกันไปเวลาก็ผ่านไปอย่างไม่รู้ตัว  และกว่าผมจะมาถึงบ้านมายได้ก็เป็นเวลาสามทุ่มกว่าไปแล้ว  เพื่อนสาวคนสนิทถึงกับโทรศัพท์ตามตัวผมใหญ่ว่าอยู่ไหนแล้วด้วยความเป็นห่วง  และมายก็อยู่บ้านคนเดียวด้วยส่วนมิคกลับบ้านไปหาครอบครัวแล้ว

“กัสจ๊ะเจ้าชายมารับแล้ว  รออยู่ข้างล่างแน่ะ” มายเข้ามาเรียกผมหลังจากขอตัวไปดูแลเรื่องอาหารเช้า  ซึ่งก่อนหน้านี้มายนั่งช่วยผมเก็บของลงกระเป๋าพักหนึ่งแล้ว 

ผมจึงส่งยิ้มให้สาวช่างแซวเสียหนึ่งทีก่อนที่มายจะจับมือผมเดินนำออกจากห้อง  โดยมีสาวใช้ของเพื่อนมาช่วยถือกระเป๋าของผมตามลงมาให้  บริเวณห้องอาหารมีคนนั่งอยู่ก่อนแล้วหัวโต๊ะเป็นคุณแม่ของเพื่อนสาวที่เดินเคียงข้างกันมา  ด้านซ้ายจากหัวโต๊ะได้เว้นที่ไว้หนึ่งที่ถัดไปเป็นชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลานั่งอยู่  วินส่งยิ้มกว้างตาพราวระยับมาให้ทำเอาผมเริ่มใจสั่น

“มาจ้ะน้องมาย  น้องกัส  มาทานข้าวลูก” พอผมนั่งลงที่เก้าอี้ตัวที่ว่างไว้แล้วคุณแม่ของมายก็เอ่ยปากชวนทานข้าวเช้าทันที  ผมจึงตอบรับคำและส่งยิ้มหวานให้ท่านแทนคำขอบคุณ 

ชายหนุ่มข้างตัวผมรีบเลื่อนชามข้าวต้มกุ้งควันกรุ่นตรงหน้ามาให้  และเอื้อมมือแตะข้อศอกผมอย่างเชิญชวนให้เริ่มทานแถมด้วยการช่วยเติมกระเทียมเจียวโรยหน้าให้เพราะเห็นว่าเป็นของชอบของผมด้วย  จนผมต้องอมยิ้มให้กับความรู้ใจและช่างเอาใจของวินซึ่งดูท่าเจ้าตัวก็รู้ว่าผมแอบยิ้ม  วินถึงกับใจกล้าเอื้อมมือมาแตะหลังมือผมที่อยู่บนตักให้ได้รู้ตัว  เล่นเอาผมหน้าร้อนผ่าวไม่กล้าสบตาคมเลย  ระหว่างมื้ออาหารเช้าคุณแม่ชวนวินคุยตลอดแถมซักประวัติหนุ่มหล่อข้างตัวผมซะละเอียดยิบ  ตอนหลังท่านแอบมากระซิบบอกผมว่าต้องสืบประวัติว่าที่ลูกเขยแม่ไว้ก่อน  ส่วนผมก็เขินไปตามระเบียบให้กับสายตารู้ทันของท่าน  คุณแม่นับผมเป็นลูกไม่ต่างจากมายเลยครับ  เพราะช่วงเรียนมหาวิทยาลัยผมมาค้างที่บ้านนี้บ่อยมากเกือบทุกเสาร์อาทิตย์ด้วยซ้ำถ้าไม่มีรายงานเร่งด่วน  ท่านเอ็นดูผมมากทำให้คุณแม่นับรวมผมเป็นลูกไปด้วย  สาเหตุมาจากบ้านผมอยู่ต่างจังหวัดจึงกลับบ้านไม่บ่อยนัก

“เดินทางปลอดภัยนะลูกถึงแล้วโทรมาบอกด้วยนะจ๊ะ  วินลูกขับรถดีๆนะดูแลลูกกัสของแม่ด้วย” คุณแม่เอ่ยกับผมก่อนหันไม่ทางวินขณะโอบกอดผมไว้หลังจากพวกเราเดินมาถึงรถของวินแล้ว 

“ครับแม่ไม่ต้องห่วงยังไงผมก็ต้องดูแลหัวใจตัวเองอยู่แล้วครับ” วินตอบคุณแม่ก่อนหันมาส่งสายตาหวานให้ผมเมื่อจบประโยค  ตาคนนี้ก็ไม่รู้จะหวานเรี่ยราดอะไรขนาดนี้ต่อหน้าผู้ใหญ่ยังทำได้  เล่นเอาผมเขินจนไม่กล้าสบตาใครเลย

“ฮ่าๆๆๆ  วินพูดถูกใจแม่มากเลย  ไปลูกเดินทางได้แล้วเดี๋ยวจะถึงเย็นเกิน  ต้องไปรับน้องมิคอีกใช่มั้ย”

“ครับแม่  งั้นกัสลานะครับ  เดี๋ยวถ้ากัสว่างจะมาให้แม่เลี้ยงอีกครับ”

ผมเอ่ยลาพร้อมยกมือไหว้แนบอกคุณแม่ของเพื่อนรักก่อนจะโอบกอดรอบเอวเอาใจท่านแถมด้วย  ใครจะว่าผมขี้อ้อนขี้ประจบก็ได้แต่ผมก็รักคุณแม่ของมายไม่ต่างจากแม่ตัวเองเลย  คุณแม่คงมันเขี้ยวผมมากท่านหอมแก้มผมฟอดใหญ่และหัวเราะชอบใจออกมา  ตามมาด้วยแม่เพื่อนรักตัวดีที่แกล้งโอดโอยใส่แม่ตัวเองว่ามีลูกใหม่ลืมลูกสาวไปแล้ว  พาเอาวงสนทนาฮาครืนกับการหยอกเย้าของแม่ลูกคู่นี้  หลังจากเราล่ำลากันแล้วผมกับวินก็ออกเดินทางโดยมีวินเป็นคนขับรถ  และมุ่งหน้าไปรับเพื่อนสนิทอีกคนที่โทรมาว่าพร้อมแล้วและรอราชรถไปรับอยู่  ระหว่างทางเราสองคนแทบไม่มีคำพูดต่อกันมีเพียงเสียงเพลงรักที่เปิดคลอเบาๆ  ส่วนมือของผมถูกเกาะกุมด้วยเจ้าของมือหนาที่ว่างจากการจับพวงมาลัย  เพลงถัดมาที่ผมได้ยินทำให้ต้องตั้งใจฟังเมื่อมือหนาผละจากมือผมเพื่อเร่งเสียงให้ดังขึ้นพร้อมหันมาสบตากัน  ปากวินขยับแบบไม่มีเสียงและผมอ่านปากได้ว่า ‘ให้กัสครับ’

*จะบอกอีกทีว่าฉันรักเธอ                     จะบอกให้ฟังว่าฉันค้นเจอ
ความหมายของการมีชีวิตอยู่                ก็รู้จากเธอไม่ใช่ใคร
จะบอกอีกทีถ้าไม่เชื่อกัน                     จะบอกอีกทีว่าความสำคัญ
เธอนั้นเป็นที่หนึ่ง เหนือผู้ใด                 และไม่มีใครนอกจากเธอ
อย่ากลัวกับคนที่เขามานินทา               อย่ากลัวว่าในแววตาฉันมีใคร
เชื่อในรักเรา เชื่อในหัวใจที่ฉันให้เธอได้ไหม
ใครจะพยายามแทรกกลางระหว่างเรา     รู้ไว้นะว่าเขาไม่มีวันเข้ามาได้
จะไม่มีตรงกลางที่เหลือว่างเผื่อใคร        ถ้าใจเรายังผูกกัน
ใครจะพยายามยุยงให้สั่นคลอน            รู้ไว้นะทุกครั้งฉันนอนหลับตาฝัน
เห็นแค่ภาพเรารักกันยาวนาน               จนถึงวันที่ฉันแต่งงานกับเธอ
จับผิดระแวงกันทุกวี่วัน                      นั่นมันยิ่งทำให้ความสัมพันธ์
มันเริ่มที่จะจืดจางหายไป                    แค่ไว้ใจกันได้ไหมเธอ
อย่ากลัวกับคนที่เขามานินทา               อย่ากลัวว่าในแววตาฉันมีใคร
เชื่อในรักเรา เชื่อในหัวใจที่ฉันให้เธอได้ไหม
ใครจะพยายามแทรกกลางระหว่างเรา      รู้ไว้นะว่าเขาไม่มีวันเข้ามาได้
จะไม่มีตรงกลางที่เหลือว่างเผื่อใคร         ถ้าใจเรายังผูกกัน
ใครจะพยายามยุยงให้สั่นคลอน             รู้ไว้นะทุกครั้งฉันนอนหลับตาฝัน
เห็นแค่ภาพเรารักกันยาวนาน               จนถึงวันที่ฉันแต่งงานกับเธอ


(*เพลง “ไม่มีตรงกลาง” ของจิรากร)

เนื้อหาของเพลงที่ได้ฟังทำเอาผมน้ำตาซึมเบือนหน้ามองวินที่ตอนนี้มองตรงไปข้างหน้าเพื่อขับรถ  แต่แอบเหลือบมองมาทางผมเป็นระยะผมจึงพลิกมือขึ้นจับกระชับกับฝ่ามือหนา  และออกแรงบีบเพื่อให้รู้ว่าผมเข้าใจที่อีกฝ่ายต้องการสื่อด้วยเพลงนี้  แม้เราจะเคยจากกันทั้งที่ยังรักกันเพราะคนที่ไม่หวังดีต้องการแยกเราออกจากกัน  แต่ในที่สุดเราก็กลับมาเคียงข้างกันได้  อุปสรรคที่ผ่านมาช่วยพิสูจน์รักที่วินมีต่อผมได้เป็นอย่างดี  วินคงเห็นน้ำตาที่ซึมออกมาทางหางตาของผมเข้า  จึงรีบจอดรถข้างทางแล้วใช้ผ้าเช็ดหน้าค่อยๆซับน้ำตาให้

“กัสร้องไห้ทำไมครับ  หืม” เสียงนุ่มอ่อนโยนไม่ต่างจากท่าทางที่ทะนุถนอมผม  เหมือนว่าผมเป็นแก้วที่บอบบางพร้อมจะแตกได้ทุกเมื่อ  จนผมต้องยิ้มทั้งน้ำตาให้กับคนขี้กังวล

“อืม  นิดหน่อยเองไม่เป็นไรหรอก” ผมยึดผ้าเช็ดหน้าสีเข้มมาไว้ในมือและใช้ซับรอยน้ำตาให้แห้ง ‘น่าขายหน้าจัง’ ที่อยู่ๆผมก็ร้องไห้แบบไม่มีปี่มีขลุ่ยแบบนี้  ด้วยผมนั้นอินกับเพลงที่วินเปิดให้ฟัง

“หรือซึ้งที่วินเปิดเพลงนี้ให้ครับ” วินยิ้มกว้างที่ได้รู้ว่าผมแอบปลื้มกับเพลงนี้  ตามมาด้วยสายตาล้อเลียนอย่างน่าหมั่นไส้  แต่ก่อนที่ผมจะแกล้งงอนประโยคถัดมาของวินทำเอาผมอึ้งก่อนใจจะเต้นแรงด้วยความซาบซึ้ง

“กัสร้องไห้เพราะซึ้งหรือดีใจได้นะครับ  แต่วินจะไม่ยอมให้กัสร้องเพราะเสียใจอีกแล้วนะครับคนดี” วินก้มหน้ามาหาและขโมยหอมแก้มผมตอนที่กำลังเผลอตัว  ‘คนเจ้าเล่ห์นี่จะแอบตอดเล็กตอดน้อยไปถึงไหนกันนะเมื่อวานนี้ก็เหมือนกันแก้มช้ำไปหมดแล้ว’  ก่อนผมจะพยายามเบี่ยงเบนประเด็นไม่อย่างนั้นหน้าผมคงระเบิดไปแล้ว

“วินอ่ะ  เน่ามากกกกก  อี๊” ผมย่นจมูกใส่ประกอบคำพูดก่อนจะรีบยกมือกุมหน้าตัวเองไว้ทั้งสองข้าง  ด้วยกลัวโดนขโมยหอมแก้มอีกแต่ผมดันลืมตำแหน่งสำคัญไป 

“จุ๊บ!!” คนที่ขโขยจุ๊บปากผมฉีกยิ้มยิงฟันส่งสายตาล้อเลียนมาให้  ผมที่ทำอะไรไม่ถูกต้องเก๊กหน้าดุผลักหน้าหล่อให้ห่างตัวทั้งๆที่หน้าร้อนฉ่าแทบไหม้  ก่อนปรับเสียงให้เข้มที่สุดเท่าที่ทำได้เพื่อดุคนเจ้าเล่ห์

“วินอ่ะ  รีบออกรถเลยเดี๋ยวมิคก็บ่นหรอก” ผมรับรู้ถึงความร้อนที่ลามจากใบหน้าไปใบหูลงไปที่ลำคอได้ขณะที่พูดกับวิน  หลังจากนั้นผมก็เบือนหน้าหนีไปนอกรถหลังได้สบสายตารู้ทันของวินเข้า

ผมยังแอบได้ยินเสียงหัวเราะในลำคอของคนข้างๆด้วย  ส่วนมือผมข้างที่อยู่ในมืออีกฝ่ายถูกยกขึ้นพร้อมสัมผัสอุ่นวาบที่ข้อนิ้ว  เรียกใบหน้าผมให้หันกลับไปมองจ้องตาวินอีกครั้ง  ‘อ๊ากกก  วินจะทำให้ผมอายไปถึงไหนเนี่ย’  ผมจะดึงมือออกก็ไม่ได้เพราะโดนยึดมือไว้ซะแน่นจากคนเจ้าเล่ห์ที่ยังยิ้มกว้างไม่กลัวว่าตีนกาจะขึ้น  รถออกตัวอีกครั้งพร้อมมือหนาที่ผละไปแต่ไม่นานก็กลับมาจับดังเดิม  เพลงรักเมื่อครู่ก็ถูกเปิดฟังวนซ้ำอีกครั้ง

...................................

บริเวณหน้าบ้านพักสองชั้นภายในโรงพยาบาล  พวกเราสามคนช่วยกันขนของจากรถที่จอดอยู่หน้าบ้าน  ซึ่งมีทั้งกระเป๋าเสื้อผ้าและถุงขนมของฝากหลายถุง  ถ้าผมต้องนั่งรถโดยสารมากันเองกับมิคคงแย่แน่ๆ  เพราะเพื่อนเล็กข้างตัวผมนี่แหละที่ขนซื้อของมามากมาย  มิคบอกว่าเป็นของฝากพี่พยาบาลคนนั้น  น้องเภสัชคนนี้  ให้วุ่นไปหมด  และยังอ้างอีกว่ามีราชรถมาส่งถึงที่แล้วก็ต้องขนมาให้คุ้ม  ดูสิครับข้ออ้างอันน่าเชื่อถือจากหนุ่มนักช็อป

“กระเป๋าใบนี้ของกัสเหรอ  มิคไม่เคยเห็นอ่ะ” มิคหันมาถามผมเมื่อเราช่วยกันขนของออกจากรถมาไว้ในบ้านหมดแล้ว  และชี้ไปที่กระเป๋าหิ้วใบเล็กที่ตัวเองสงสัย  ผมมองไปที่กระเป๋าน่าสงสัยใบนั้นทันทีก่อนส่ายหัวแทนคำปฏิเสธ

“ของวินเองครับมิค” ผมและมิคหันไปหาคนที่เป็นเจ้าของน้ำเสียงอ่อนหวาน  ก่อนส่งสีหน้าแววตาสงสัยไปให้แทนคำถามว่าวินเอามาทำไม

“อ้าว  วินยังไม่ได้บอกเหรอว่าจะมาเที่ยวที่ทำงานกัสน่ะ” ผมส่ายหน้าหวือผมยุ่งไปเลย  วินเอาอะไรมาพูดเมื่อวานอยู่ด้วยกันทั้งวันไม่เห็นจะได้ยินนี่หน่า  แล้วไหงมาตู่กันแบบนี้ได้  แล้วนี่อะไรทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้แถมส่งยิ้มซื่อๆมาอีก

“ไม่อ่ะ  วินอย่ามาตู่ไม่เคยบอกกัสซะหน่อยว่าจะมาเที่ยวที่นี่” ผมส่งสายตาจับผิดไปให้คนเจ้าเล่ห์

“นี่ก็จะเย็นแล้วให้วินขับกลับไม่สงสารวินเหรอครับ  หืม” วินทำมาพูดออดอ้อนแถมเดินมาประชิดตัว  ผมผงะถอยหลังนิดให้กับแววตาออดอ้อนที่ไม่น่าไว้ใจ  ‘อย่ามาทำหน้าอ้อนแบบนี้นะเดี๋ยวใจอ่อนเลย  ชิ’ วินคงรู้สินะว่าผมแพ้แววตาออดอ้อนของวินมาแต่ไหนแต่ไรแล้วถึงขยันใช้กับผมจัง

“นี่หวานกันก็มีลิมิตหน่อยนะ  สงสารบุคคลที่สามตรงนี้ด้วย  ชิ  ไม่อยู่แล้วไปเก็บของดีกว่า” มิคเอ่ยแซวเราสองคนขึ้นก่อนที่วินจะเข้ามาใกล้ผมมากกว่านี้  ‘โอ๊ย!  วันนี้ผมจะหน้าไหม้กี่รอบกันเนี่ย’  เพราะวินคนเดียวเลย 

“ไปครับกัส  วินอยากเห็นห้องของกัสแล้วน้า” ถ้าผมมองไม่ผิดเหมือนเห็นหูแหลมๆโผล่ออกมาจากหัววินเลย  ‘ไอ้จิ้งจอกเจ้าเล่ห์  เอ๊ย!’ 

ผมโดนวินจับข้อมือจูงขึ้นบันไดไปเหมือนจะรู้ว่าห้องผมอยู่ไหนซะงั้น  จนเราเข้ามาในห้องเรียบร้อยวินวางของไว้ข้างตู้เสื้อผ้าพร้อมสำรวจไปทั่วทั้งห้องก่อนเดินไปนั่งบนเตียง  ส่วนผมก็เดินไปเก็บของออกจากกระเป๋าระหว่างที่เก็บของก็รู้สึกถึงสายตาที่จับจ้องจากข้างหลังจึงหันไปสบตาคู่คม  เจ้าของดวงตาที่จับจ้องผมพร้อมรอยยิ้มอ่อนๆกำลังเอนตัวลงนอนตะแคงข้างท้าวศอกกับที่นอนพยุงศีรษะไว้และหันมาทางผม  พอวินเห็นผมจ้องกลับคนเจ้าเล่ห์ก็พลิกตัวคว่ำหน้า  ก่อนกดหน้าลงกับหมอนพร้อมสูดกลิ่นจากหมอนของผมและหันมาส่งสายตาให้

“กลิ่นเดียวกับแก้มกัสเลย” ผมหน้าร้อนอีกแล้วขยันหยอดจริงๆเลยผู้ชายคนนี้  แบบนี้ต้องจัดการเอาคืนซะบ้าง

“คืนนี้วินนอนห้องกัสนะ  เดี๋ยวกัสไปนอนกับมิคเอง  วินจะได้นอนสบายๆ” ผมพูดพร้อมจ้องหน้าส่งสายตาจริงจังไปให้คนที่นอนอยู่แต่ปากอมยิ้มน้อยๆ  ทำเอาวินกระเด้งตัวลุกขึ้นพร้อมส่งเสียงโอดโอย

“ไม่เอานะครับกัสนอนห้องนี้กับวินนะ” ร่างสูงผลุดลุกขึ้นเตรียมเดินตรงมาหาผมหน้าตาเดือดร้อนหนักหนา

“หยุดอยู่ตรงนั้นนะวิน  คืนนี้กัสจะนอนกับมิคส่วนวินต้องนอนห้องนี้คนเดียว  หรือว่าถ้าวินไม่ตกลง  กัสจะให้วินกลับวันนี้เลย” วินทรุดตัวกลับไปนั่งตามเดิมหันหน้าหนีทำปากยื่น  ตัวโตขนาดนี้ยังกล้าทำตัวเป็นเด็กอีกเหรอดูไม่ได้เอาซะเลย  แต่ผมก็แอบสะใจเล็กๆที่ได้แกล้งพ่อคนเจ้าเล่ห์คืนบ้าง  นี่ผมแค่เอาคืนเล็กๆน้อยๆนะเพราะสองวันมานี้วินทำผมอายหน้าไหม้ไปหลายรอบแล้ว

“ครับ  วินนอนห้องนี้คนเดียวก็ได้  กัสใจร้ายอ่ะ” นั่นยังกล้าทำเสียงกระเง้ากระงอดใส่ผมอีก  จนผมต้องก้มหน้าเก็บของเพื่อซ่อนรอยยิ้มถูกใจให้ไกลตาคนแกล้งงอน 

‘พ่อคนเจ้าเล่ห์แสนงอนของผม’

..............................

โปรดติดตามตอนต่อไปค่ะ ^O^

ชอบเพลงไม่มีที่ตรงกลางมากเลยค่ะ ได้ฟังครั้งแรกก็นึกถึงกัสวินเลย
เฮ้อ ชอบจัง <<< เพ้อไปแล้ว 555

+1และเป็ดให้แล้วนะคะ ขอบคุณทุกการติดตามค่ะ^^

ฝากการรวมเล่มชุด "เสน่ห์รัก" ด้วยนะคะ หน้าแรกเลยค่ะ
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=33594.msg2026832#msg2026832
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 02-07-2012 07:22:50 โดย MiSS-U »

ออฟไลน์ 111223

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 913
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +276/-5
^_^ ใช่เราก็คิดเหมือนกันว่าเพลงนี้เหมาะกับคู่นี้สุดๆ
ไม่มีตรงกลาง เป็นเพลงที่มีความหมายดีมากๆ ถ้าไม่มีตรงกลางสักอย่าง
ใครก็ไม่สามารถแทรกเข้ามาได้ สุดยอด
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 02-07-2012 09:15:07 โดย 111223 »

ออฟไลน์ lidelia

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 778
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +177/-1
วินงอนได้เหมือนจะน่ารักมากอ่ะ  :laugh: :laugh:

ออฟไลน์ ormn

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3938
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +324/-8
    • http:///uc.exteenblog.com/riko-tomo/images/23213506_1208714389_3598161_Okane_ga_Nai_v01_ch01_pg002__Cover.jpg

ออฟไลน์ CarToonMiZa

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 6355
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +820/-41

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด