^O^{เสน่ห์รักปักใจ} กัส & วิน...The End...THX. MiSS-U
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: ^O^{เสน่ห์รักปักใจ} กัส & วิน...The End...THX. MiSS-U  (อ่าน 178127 ครั้ง)

ออฟไลน์ mild-dy

  • ☆ ทาสแมว ☆
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 9042
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +389/-80

ออฟไลน์ why yyy

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4602
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +309/-8

ออฟไลน์ eern

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 616
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +191/-5
หมอกัสยังน่ารักเหมือนเดิม :man1:

tawan

  • บุคคลทั่วไป

ออฟไลน์ i1_to*pp

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1476
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +683/-5

ออฟไลน์ nongrak

  • ยังไงก็รักคาเมะจังที่สุด
  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4183
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +912/-14
วินแสดงความหวงโดยไม่สนใจใครเลย กัสก็น่ารัก

ออฟไลน์ day9day

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2182
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +284/-9
รักเรื่องนี้มากขึ้นก็ตรงที่มีเพลง "ไม่มีตรงกลาง" นี้แหละ คนอ่านชอบเพลงนี้ม๊วากๆ

ออฟไลน์ MooJi

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 190
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +115/-0
จะหวานไปไหนเนี๊ยคู่นี้
ตาร้อนหมดแย๊ว

ออฟไลน์ PetitDragon

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4204
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +342/-5
ให้วินนอนด้วยก็ไม่ได้ กัสใจร้ายอ่ะ  :m17:

PrAeW

  • บุคคลทั่วไป

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ MiSS-U

  • {^o^} {^3^}
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4168
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2800/-11
ตอนที่ 18

วิน

“ครับ  วินนอนห้องนี้คนเดียวก็ได้  กัสใจร้ายอ่ะ”

หลังคำพูดผมคนน่ารักแต่ใจร้ายอมยิ้มแก้มตุ่ยเหลือบมองมาทางผมด้วยสายตาแวววาวเจ้าเล่ห์  เหมือนว่ากัสจะสะใจที่สามารถแกล้งผมได้โดยที่ผมก็ทำอะไรไม่ได้ด้วย  ผมน่ะอยากงอนมากกว่านี้อยากให้กัสมาง้องอนแต่ดูท่าแล้วจะยาก  ดูสิครับกัสทำเป็นเก็บของทำหน้าไม่รู้ไม้ชี้แต่อมยิ้ม ‘อย่างนี้มันแกล้งกันชัดๆ’  กัสมัวแต่เก็บของทำให้ผมแอบมองคนน่ารักได้ถนัดตา  ทั้งผิวแก้มเนียนอมชมพู  ปากแดงระเรื่อ  ไหล่บาง  เอวคอด  หน้าท้องขาวเนียนที่โผล่มาให้เห็นวับๆแวมๆตอนเจ้าตัวเอื้อมมือเก็บของ  ก้นกลมยั่วมือ  ขาเรียวเล็ก  ทั้งหมดที่รวมเป็นกัสทำเอาผมแทบคลั่ง ‘หมับ’

“อ๊ะ  วินทำอะไร” กัสแหงนหน้ามามองผมอย่างตกใจด้วยตาโตๆปากแดงเผยอค้างเมื่อผมเข้าโอบกอดร่างบางจากข้างหลัง 

ผมอดใจไม่ไหวแล้วอยากแสดงความรักกับร่างบางในอ้อมกอดมาตลอด  หลังจากแอบตอดเล็กตอดน้อยมาตั้งแต่วันที่เราคืนดีกัน  กัสแทบไม่ต้องทำอะไรก็ทำให้ผมแทบคลั่งทุกครั้งที่อยู่ใกล้  ยิ่งเราห่างกันไปนานความรักความคิดถึงที่ผมมีต่อกัสยิ่งมากขึ้นกว่าเดิม  ผมส่งสายตาออดอ้อนไปให้คนน่ารักที่พอได้สบตาผิวแก้มใสก็ขึ้นสีจัด  อยู่ๆใจผมก็เต้นแรงขึ้นมาจึงเอื้อมมือไปสัมผัสแก้มนุ่มทั้งสองข้างอย่างใจคิดก่อนใช้ปลายนิ้วไล้เกลี่ยไปมาอย่างเพลินมือ  แก้มกัสยังนุ่มและเนียนมือไม่ต่างจากเมื่อก่อนเลยครับ  ผมก้มหน้าจรดจมูกไปที่แก้มนุ่มกลิ่นหอมกรุ่นเป็นกลิ่นกายหอมที่ผมคุ้นเคย  เลื่อนต่ำลงมาสัมผัสกลีบปากนุ่มแดงฉ่ำที่อยากครอบครองมาตลอด  แตะเพียงแผ่วเบาผมก็รับรู้ถึงกายสั่นสะท้านจากร่างในอ้อมกอด  ผมจึงกระชับร่างบางเข้าหาตัวโอบประคองลูบหลังบางแผ่วเบาปลอบใจให้กัสได้ผ่อนคลาย  ก่อนเลาะเล็มกลีบปากบางให้เจ้าของยินยอมเปิดทางให้ผมได้เข้าไปชิมความหอมหวาน  มือเริ่มไต่จากเอวบางเข้าไปลูบผะแผ่วกลางหลังร่างบาง  จนกัสหายสั่นจากการตื่นกลัวและยินยอมเปิดปากรับเรียวลิ้นผมเข้าไป  ผมส่งลิ้นไปทักทายลิ้นเล็กในโพรงปากจนเจ้าของมันสะดุ้งที่รับรู้สัมผัสจากลิ้นที่ส่งเข้าไป  หยอกล้อเรียวลิ้นจนลิ้นเล็กเริ่มตอบสนองอย่างคุ้นเคย  ลิ้นเราทั้งสองเกี่ยวพันกันและปรับมุมเปลี่ยนองศาให้จูบนั้นลึกซึ้งขึ้น 

จากความอ่อนหวานเปลี่ยนเป็นร้อนแรงร่างบางเอื้อมมือมาโอบรอบคอผมเพื่อพยุงตัวและลูบปลายนิ้วเรียวไปกับต้นคอทำเอาผมขนลุกเกรียว  ตอนนี้ผมแทบคลั่งจนอยากจะกดร่างบางลงกับพื้น  ก่อนที่อะไรจะเลยเถิดไปกว่านี้ผมจึงรีบผละออกจากปากแดงด้วยความเสียดาย  ได้สบตาหยาดเยิ้มเชิญชวนตรงหน้าก่อนกดปากเข้าแตะปากเจ่อแดงแรงๆเพื่อหักห้ามใจ  พร้อมเปิดยิ้มกว้างส่งให้กัสที่กำลังเคลิบเคลิ้มกับจูบของเรา  ผมย่อตัวช้อนขาโอบอุ้มร่างบางที่ยังอยู่ในอารมณ์อ่อนหวานที่ผมเป็นคนก่อก่อนเดินไปวางกัสแผ่วเบาบนเตียง  แอบกวาดมองร่างบางที่นอนระทวยตาฉ่ำหวานผิวแก้มระเรื่ออย่างนึกเสียดายจับใจ  จนกัสเริ่มรู้ตัวว่าโดนผมขโมยจูบซึ่งตัวกัสเองก็เคลิ้มไปกับผมด้วย  ถ้าผมไม่คิดจะหยุดซะก่อนเราคงไปกันไกลกว่านี้แล้ว   พลันใบหน้ากัสก็แดงก่ำขึ้นทันตาหลบตาผมให้วุ่นไม่พอยังพลิกตัวหันหลังให้ผมอีกด้วยทำเอาผมนึกมันเขี้ยวขึ้นมา

“ฮึๆๆๆ /  ฟอด”

ผมหัวใจพองโตที่เห็นกิริยาเขินอายของคนที่ผมรักซึ่งเกิดจากการกระทำของตัวเอง  จึงโน้มตัวหอมหน้าผากเนียนของร่างบางที่อายม้วนไปหนึ่งทีอย่างอดใจไม่อยู่  ก่อนผมจะเอนตัวลงนอนเข้าโอบกอดร่างบางจากด้านหลังและซบหน้าไปกับซอกคอหอมๆของกัส  นาทีนี้มันสุขจนบรรยายไม่ถูกจริงๆครับ

“ขอวินอยู่แบบนี้ก่อนนะครับ” บอกร่างในอ้อมกอดเมื่อไม่ได้รับการปฏิเสธผมจึงถือว่าเจ้าตัวยินยอม  ก่อนจะกระชับหลังบางให้แนบกับแผ่นอก  จนเราเผลอหลับไปในอ้อมกอดของกันและกัน

“ก๊อกๆๆ” ทั้งผมและกัสหลับไปนานเท่าไหร่ไม่รู้มารู้ตัวอีกทีก็ตอนที่มีเสียงเคาะประตูห้อง  คนน่ารักในอ้อมกอดผมขยับตัวดิ้นน้อยๆและพยายามขืนตัวออกทั้งๆที่ถูกผมโอบกอดอยู่  ผมจึงแกล้งรัดร่างบางแน่นเข้าจนกัสทนไม่ไหวหันหน้ายุ่งๆมามองกัน

“ปล่อยเลยวิน  มิคมาเคาะห้องเรียกแล้ว  เร็ว” ผมส่ายหน้าส่งยิ้มกว้างไปยังคนที่อยู่ในอ้อมกอด  แปลได้ว่าไม่ยินยอมปล่อยร่างนิ่มๆหอมๆไปง่ายๆและต้องมีข้อแลกเปลี่ยนกันก่อน  จึงชี้มือมาที่แก้มตัวเองส่งสายตาออดอ้อนไปให้  กัสส่ายหน้าปฏิเสธเม้มปากแน่นตาดุทั้งๆที่ผมแอบเห็นแววสั่นไหวในดวงตา  ผมกลั้นยิ้มอย่างได้ใจเมื่อรู้ว่าตัวเองเป็นต่อและแกล้งทำหน้างอส่ายหน้าประกอบเลียนแบบคนน่ารักบ้าง  และได้ยินเสียงเรียกซ้ำจากอีกคนของฝั่งประตู

“กัสๆ  ได้ยินมิคมั้ย”

“เดี๋ยวมิค  แป๊บนึงนะ” ร่างบางหันกลับมาที่ผมและส่งค้อนมาให้  ก่อนผมจะรับรู้ถึงแรงสัมผัสที่มากระทบที่ผิวแก้มอย่างแรงเพราะกัสคงรู้สึกว่าโดนขัดใจจากผมนั่นเอง  ผมได้ใจชี้นิ้วไปที่แก้มอีกข้างกัสมองอย่างหมั่นไส้แต่ก็ยอมยื่นหน้ามาหอมแก้มผมฟอดใหญ่

“ปล่อยได้แล้ววิน  ถ้าขออะไรอีกนะกัสจะโกรธจริงๆด้วย” กัสส่งสายตาจริงจังประกอบคำพูดจนผมต้องยอมทำตามด้วยรู้ว่าคนน่ารักเอาจริงแน่  ขืนผมยังดื้อไม่ยอมปล่อยอยู่แบบนี้  ผมจึงคลี่ยิ้มหวานเอาใจให้กัสก่อนค่อยๆคลายแรงกอดรัดลง

“ปล่อยแล้วครับ” ร่างบางที่ได้รับอิสระก้าวลงจากเตียงเพื่อไปเปิดประตูให้เพื่อนที่ยืนรออยู่ 

มิคมองเพื่อนที่มาเปิดประตูให้และเหล่กลับมามองผมที่กึ่งนั่งกึ่งนอนอยู่บนเตียง  ก่อนหันกลับไปอมยิ้มล้อเพื่อนตัวเองที่ตอนนี้คงเขินจนทำอะไรไม่ถูกไปแล้ว

“พี่หมอพจน์มาหาน่ะ  ตอนนี้นั่งรออยู่ข้างล่าง” มิคมาส่งข่าวแล้วก็ขอตัวลงไปเพื่อดูแลแขกข้างล่างให้ก่อนเพราะปล่อยให้นั่งอยู่คนเดียวนานแล้ว  กัสปิดประตูตามหลังมิคก่อนหมุนตัวเดินกลับมาที่เตียง

“เดี๋ยวกัสลงไปข้างล่างวินจะไปด้วยมั้ย” สีหน้าลำบากใจของกัสทำผมฉุกคิดว่าคนที่มาหากัสนั้นมันเป็นใคร  จึงเอ่ยปากถามอย่างใจคิดกับคนน่ารักที่เสหลบตาอย่างมีพิรุธทันที

“กัสครับ  หมอพจน์นี่เป็นใครครับ”หลังคำถามของผมแล้วกัสหันหน้ามามองเม้มปากแน่นแววตาไม่แน่ใจ  ปฏิกิริยาของกัสที่ผมได้เห็นทำเอาสัญชาติญาณของคนมีแฟนน่ารักมันลุกโชน

ไอ้หมอพจน์ที่นั่งรออยู่ข้างล่างนี่มันเป็นใครกันถึงได้มาหาคนของผมถึงบ้าน  และมันมีธุระอะไรนักหนาถึงต้องมาคุยกันในวันหยุดด้วย  ขอลงไปดูหน้าหน่อยเถอะว่าหน้าตามันเป็นยังไง

..............................

“หมอพจน์ครับนี่วิน  วินนี่หมอพจน์” หนุ่มน้อยร่างบางที่นั่งข้างกันเอ่ยแนะนำชายหนุ่มในเสื้อกาวน์หน้าตี๋ใส่แว่นที่นั่งโซฟาเดี่ยวข้างๆเรา 

ผมผงกศีรษะพร้อมยิ้มน้อยๆแทนการทักทาย  จากการสังเกตของผมไอ้หมอหน้าตี๋มันมองกัสไม่วางตาเลย  แถมพยายามส่งสายตาออดอ้อนให้อีกด้วยอย่างนี้ผมปล่อยผ่านไม่ได้แล้ว  ถ้าตอนที่ผมไม่ได้อยู่ใกล้กัสกลัวว่ามันจะแอบมาทำคะแนนตีท้ายครัวผมน่ะสิ  ผมจึงเอื้อมแขนไปโอบเอวบางก่อนก้มหน้าไปชิดใบหูของกัส  เมื่อแรกคนน่ารักขืนตัวนิดหน่อยอย่างตกใจแต่ยังดีกัสไม่กล้าดิ้นมากเพราะอยู่ต่อหน้าคนอื่น  จึงเป็นโอกาสให้ผมกระซิบชิดใบหูหอมเพื่อหวานโชว์ไอ้หมอตาตี่ซะเลย

“กัสครับวินหิวแล้ว  เราไปทานที่ไหนดีเอ่ย”

ผิวแก้มขาวเปลี่ยนเป็นแดงระเรื่อขึ้นทันตาและมีแรงหยิกมาที่มือผมที่โอบเอวบางอยู่  ทำเอาผมสะดุ้งกับเล็บคมๆที่กดลงมาบนหลังมือ  แต่ผมไม่ยอมปล่อยก่อนจะดึงเอวบางเข้าหาตัวมากยิ่งขึ้น  ไอ้หมอหน้าตี๋ตกตะลึงมองตาค้างไปแล้ว  เอาให้รู้กันไปเลยว่าผมกับกัสเราเป็นอะไรกัน  ผมจ้องตามันส่งสายตาท้าทายไปให้   ก่อนจะมีเสียงกระซิบลอดไรฟันออกมาจากร่างบางย้ำให้ผมปล่อยแถมส่งสายตาดุมาให้อีกด้วย

“กลัวแล้วคร้าบบบบที่รัก  ปล่อยก็ได้” ผมแกล้งทำท่าทางเกรงกลัวใส่กัสและคลายอ้อมกอดลง  พลางยิ้มยั่วใส่ตาคนน่ารักให้อย่างล้อเลียน  ก่อนผมจะได้ค้อนวงโตเป็นรางวัล

“มิคอยากไปทานข้าวร้านไหนล่ะ  นี่ก็ได้เวลาทานข้าวแล้ว” คนน่ารักหันไปหาเพื่อนสนิทที่เพิ่งเดินเข้ามา  หลังจากมิคขอตัวไปแจกของฝากพี่ๆข้างบ้าน

“อืม  ร้านพี่หนิงละกันอร่อยบรรยากาศดี  ต้อนรับนายวินด้วย” พูดถึงเรื่องกินขึ้นมาทีไรเพื่อนของกัสคนนี้จะกระตือรือร้นขึ้นทันทีแถมยังส่งยิ้มกว้างแจกจ่ายไปทั่ว 

ก่อนกัสจะหันไปหาไอ้หมอตี๋ข้างๆชักชวนไปด้วยกันมันก็ยิ้มหน้าบานอย่างดีใจ  ไม่รู้ที่รักจะชวนมันไปทำไมดูสิยิ้มจนตาปิดไปแล้ว  ไอ้ที่ได้เห็นเมื่อกี้ยังไม่พอใช่มั้ย  เดี๋ยวคอยดูนะจะหวานโชว์จนต้องวิ่งหางจุกตูดไปเลย  ผมหันไปคว้ามือนุ่มมากุมไว้ทำให้ร่างบางพยายามกระตุกดึงมือออกแต่สู้แรงผมไม่ได้อยู่แล้ว

“กัสครับ  งั้นไปกันเลยนะครับ  วินหิวแล้ว  ไปครับมิค” ผมพูดจบก็ออกแรงดึงฉุดร่างบางออกไปทางประตูเพื่อไปขึ้นรถหน้าบ้าน  และไม่คิดจะหันไปมองข้างหลังว่าจะมีใครตามมาด้วยรึเปล่า

“เพี้ยะ / โอ๊ย” แรงตีที่ต้นแขนของผมเต็มแรงจากกัสที่โดนผมลากมา  ทำเอาผมแกล้งร้องเสียงดังทำหน้าเหยเกอย่างเจ็บปวดมาก  เพื่อเรียกคะแนนสงสารจากคนที่ลงมือทำร้ายกันก่อนส่งสายตาออดอ้อนไปให้

“วินทำไมทำตัวแบบนี้นะ  วินไม่อายแต่กัสอายนะ” ใบหน้าหวานบึ้งตึงแววตาโกรธขึ้งของกัสทำผมเริ่มใจไม่ดีกลัวคนน่ารักจะโกรธเข้า  จึงเลิกเสแสร้งแกล้งเจ็บก่อนเอื้อมมือไปจับมือนุ่มไว้

“ก็วินหวงกัสนี่  วินรู้นะไอ้หมอตี๋นั่นมันมาชอบกัส” ผมก้มหน้าเข้าใกล้หน้าหวานพร้อมแกล้งทำหน้างอนและน้อยใจร่างบางที่ทำร้ายร่างกายกันได้ลงคอ

“ฮิๆ  ไอ้เด็กโข่งเอ๊ย  ไม่ต้องมางอนเลย  ไม่ง้อนะ” ดูสิครับคนอะไรมาทำร้ายกันแล้วไม่คิดจะง้ออีก  กัสยื่นนิ้วมาคีบจมูกผมไว้ก่อนออกแรงบีบส่ายไปมา  ก่อนจะหัวเราะน้อยๆอย่างถูกใจที่เห็นผมเจ็บจนร้องออกมาได้ 

“เอ้า! สองคนนี่มาหวานอะไรกันหน้าบ้านล่ะ” มิคหนุ่มน้อยที่ตามมาเอ่ยปากแซวเราทั้งคู่แบบหมั่นไส้

ผมจึงส่งยิ้มกลับสายตาก็เหลือบมองไปทางด้านหลังมิค  แอบสะใจว่าไอ้หมอตี๋คงได้เห็นฉากสวีทเล็กๆที่ผมต้องแลกมาด้วยการเจ็บตัวเข้าแล้ว  ไอ้หมอพจน์ซึมไปเลยและมันก็จับตามาที่ร่างบางตรงหน้าผมนิ่งนานอย่างกับว่ามันกำลังน้อยใจ  แต่กัสที่คุยกับเพื่อนอยู่จึงไม่ได้สังเกตเห็นเลย  และกัสก็หันมาชวนพวกเราขึ้นรถเพื่อไปที่ร้านอาหารกัน

“กัสครับ  พี่เพิ่งนึกขึ้นได้ว่ามีงานค้างเอาไว้โอกาสหน้านะ  พี่ขอตัวก่อนนะครับ” หมอตี๋ผู้น่าสงสารเปลี่ยนใจไม่ไปด้วย  มันคงคิดได้ว่าขืนดันทุรังไปคงได้มองภาพคนที่ตัวเองแอบชอบกับผู้ชายคนอื่นสวีทกันแน่ๆ  ผมไม่นึกสงสารคนที่คิดจะมาแย่งคนน่ารักของผมไปหรอกครับ  ได้แต่ถูกใจที่ไม่มีมันไปขวางหูขวางตา

“อ่ะ  ครับ  ตามสบายครับ” คนน่ารักที่อยู่ข้างตัวผมตอบกลับหลังหมอตี๋เอ่ยขอตัวแล้ว 

ผมก้มหน้าแอบซ่อนยิ้มพอใจที่ไม่มีมารมาขัดขวางอีกให้รู้กันไปว่าผู้ชายหน้าไหนก็ไม่มีสิทธิ์ในตัวคนน่ารักคนนี้เพราะกัสเป็นของผมคนเดียว

....................................

โปรดติดตามตอนต่อไปค่ะ ^O^

นายวินคงคอนเซ็ปหวงหื่น  :laugh:
ตอนหน้าตามลุ้นกันว่ากัสจะใจอ่อน
ยอมนอนห้องเดียวกับหมาป่า(ที่รัก)มั้ย  :z2:

+1และเป็ดสำหรับทุกเม้นท์แล้วนะคะ  :pig4: ทุกการสนับสนุนค่ะ

เปิดจอง & โอน หนังสือตั้งแต่  วันนี้ ถึง 16 ก.ค. 55

1.เสน่ห์รักปักใจ 1 เล่ม (ฉบับรีไรท์) >>> กัส+วิน
   38 ตอน  5 ตอนพิเศษ 
   จำนวน 420 หน้า ราคาเล่มละ 350 บาท

ฝากการรวมเล่มชุด "เสน่ห์รัก" ด้วยนะคะ หน้าแรกเลยค่ะhttp://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=33594.msg2026832#msg2026832

ออฟไลน์ PetitDragon

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4204
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +342/-5

ออฟไลน์ 111223

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 913
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +276/-5
วินนี้เจ้าเล่ห์จริงๆ ฮ่าๆ ยอมเจ็บนิดหน่อยเพื่อกำจักศัตรูหัวใจไปให้พ้นทาง
จะรอติดตามดูตอนหน้่าว่ากัสจะยอมใจอ่อนไหม สาธุ ขอให้ใจอ่อน

ออฟไลน์ why yyy

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4602
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +309/-8
วินขี้หวงว่ะ กัสคืนนี้นอนกับมิคเลยนะ หมั่นใส้วิน

ออฟไลน์ CarToonMiZa

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 6355
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +820/-41

ออฟไลน์ i1_to*pp

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1476
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +683/-5

ออฟไลน์ nongrak

  • ยังไงก็รักคาเมะจังที่สุด
  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4183
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +912/-14
วินไม่ต้องแสดงความหวงกัสขนาดนั้นก็ได้
กัสเขาไม่มองคนอื่นหรอก หนูมิคชอบของกินที่สุดล่ะคนนี้

+1กะแจกเป็ด

ออฟไลน์ lidelia

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 778
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +177/-1
วินร้ายอ่ะ  :laugh: :laugh:

แอบสงสารหมอพจน์นะเนี่ย

ออฟไลน์ day9day

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2182
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +284/-9

tawan

  • บุคคลทั่วไป
น่ารักกกกกกกกกก

คนมาทีหลังต้องทำใจ :เฮ้อ:

 :call:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ MiSS-U

  • {^o^} {^3^}
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4168
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2800/-11
ตอนที่ 19

กัส

เสียงรายการโทรทัศน์ที่ดังมาจากปลายเตียงไม่ได้รับความสนใจจากผมมากนัก  แค่เปิดให้มีเสียงคลอเบาๆเพื่อไม่ให้ห้องนั้นเงียบจนเกินไป  ด้วยความสนใจตอนนี้ของผมอยู่ที่โน้ตบุ๊คบนตักจากการท่องโลกอินเตอร์เน็ตเว็บไซด์ยอดฮิตที่สามารถพูดคุยกับเพื่อนผ่านหน้าจอแค่เสี้ยววินาที  จวบจนรับรู้ถึงสัมผัสเย็นชื้นที่ผิวแก้มผมจึงเงยหน้ามองต้นเหตุที่มายืนอยู่ใกล้เตียงในสภาพผ้าขนหนูผืนเดียวพันท่อนล่างไว้  ‘ชิ  น่าหมั่นไส้ทำมายิ้มกว้างตาเยิ้มโชว์กล้ามใส่’  วินจะรู้มั้ยว่าการที่ผมส่งค้อนให้นั้นเพื่อกลบเกลื่อนอาการเขินอายของตัวเองอยู่  จะไม่ให้อายได้ยังไงครับ  กับการที่มีคนรู้สึกดีด้วยมากๆมาโชว์ซิกแพคแน่นๆกับรอยยิ้มเชิญชวนใส่กันขนาดนี้

“คนน่าไม่อาย  รีบไปแต่งตัวเลยไป” แอบดุร่างเกือบเปลือยตรงหน้าให้ออกไปจากสายตาด้วยรู้ว่าใบหน้าผมเกือบจะไหม้แล้ว 

วินหัวเราะในคอตาพราวอย่างถูกใจคงรู้ว่าผมอายที่ได้เห็นหุ่นของวิน  ก่อนเจ้าของซิกแพคแน่นๆจะเดินออกไปแต่งตัว  ไอ้ตาผมนี่ก็เป็นอะไรไม่รู้คอยแต่แอบชำเลืองดูร่างแกร่งที่หันหลังให้  ไม่อยากให้พ่อตัวดีรู้เลยเดี๋ยวจะได้ใจว่าผมหลงหุ่นวิน  แค่นี้ผมก็โดนเอาเปรียบขาดทุนจนย่อยยับไปหมดแล้ว 

“นั่นแน่  แอบมองวินเหรอ  กัสอยากดูอะไรบอกวินสิครับที่รักเดี๋ยววินจัดให้” อยู่ๆเจ้าของร่างสูงก็หันกลับมาอย่างรวดเร็วและล้อเลียนให้ผมได้อายวินคงรู้ว่าผมแอบดูอยู่  ผมที่หลบไม่ทันได้แต่อ้าปากหวอด้วยไม่ทันตั้งตัวว่าจะถูกจับได้   วินที่แต่งตัวเรียบร้อยแล้วด้วยเสื้อกล้ามและบอกเซอร์พร้อมนอนก็เดินมาถึงตัวผมก่อนยื่นหน้ายื่นตามาใกล้อย่างยียวน

“ฮึ  ใครอยากดูกันก็แค่....นั่นแหละ  วินอาบน้ำเสร็จก็นอนนะ  เดี๋ยวกัสไปนอนห้องมิคแล้ว” ผมยังไม่ทันได้ลุกจากเตียงวินก็แกล้งล้มทับมากอดผมไว้ทั้งตัว
 
“ฮือ  วินไม่เอานะอย่าแกล้งกัสสิ” ผมพยายามผลักอกหนาออกจากตัวแต่ไม่ได้รับความร่วมมือจากพ่อตัวดีเลย  วินกระชับร่างผมแน่นขึ้นก่อนลมอุ่นๆจะถูกพ่นมาโดนแถวซอกคอจนผมขนลุกซู่

“วินไม่ได้แกล้งซะหน่อย  แค่ขอกอดหน่อยเดียวนะ / จุ๊บ” ปากยังพูดไม่ทันจบดีวินก็ขโมยจุ๊บที่ปากผมแล้ว  แบบนี้มันน่าเชื่อถือได้ตรงไหนกัน

“อ๊ะ  ไหนบอกแค่กอดไง  ขี้โกงอ่ะ” จะไม่ให้ผมโวยได้ยังไงกันไอ้คนเจ้าเล่ห์ปากว่าอย่างทำอีกอย่างชัดๆ  ผมรีบเบือนหน้าหนีเมื่อคนข้างบนที่ทำท่าจะก้มลงมาอีก

“ฮึๆๆ  ครับวินไม่แกล้งแล้ว  ขอนอนกอดกัสหน่อยนะคิดถึงจัง  เดี๋ยวค่อยไปหามิคนะครับ  นะ” เสียงออดอ้อนของวินส่งมาทำผมใจอ่อน  วินคงรู้ว่าผมแพ้เสียงอ้อนของเจ้าตัวจึงขยันอ้อนให้ผมใจอ่อนซะเรื่อยเลย  ซึ่งผมก็ไม่อยากขัดใจสิ่งที่เป็นความสุขเล็กๆของวินและของตัวเอง  จึงยอมให้พ่อคนเจ้าเล่ห์ได้กอดไปมันก็อุ่นดีนะครับ ‘อุ่นทั้งตัวอุ่นทั้งใจ’  วินซุกหน้ามาที่อกผมนิ่งๆจนได้ยินแต่เสียงโทรทัศน์ที่ปลายเตียง

“กัสครับวินรักกัสนะ  วินขอโทษกับเรื่องที่ผ่านมา” ผมสัมผัสได้ถึงความอุ่นชื้นที่กลางอกทำเอาตกใจ  เมื่อได้รู้ว่าคนตัวโตที่ซบอกผมอยู่นั้น ‘ร้องไห้’  ผมพยายามพลิกหน้าวินออกจากอกแต่ก็ทำไม่ได้  เมื่อวินฝืนตัวไว้คงไม่อยากให้ผมเห็นน้ำตา

“วิน” ผมเรียกชื่อคนตัวโตแต่ขี้แยอย่างอ่อนโยนพร้อมลูบผมนุ่มไปมาเพื่อปลอบใจ  ด้วยรู้ว่าวินอยากขอโทษผมเพราะรู้สึกผิดจริงๆ

“วินอยากเจอหน้ากัส  อยากขอโทษ  อยากแก้ตัวกับสิ่งที่ทำโดยไม่ตั้งใจ  แต่วินรู้ว่าวินเลวจนกัสไม่อยากเจอวินอีก  รู้ทั้งรู้ว่ากัสอยู่ไหนแต่ไม่กล้าไปหา  ได้แต่รอให้กัสคลายความโกรธยอมเจอวินให้โอกาสวินได้แก้ตัว  จนวันนั้นที่วินได้รับโอกาสจากกัส  วินดีใจมากรู้มั้ยครับ  ตอนนี้วินมีความสุขมากจนภาวนาขออย่าได้เป็นแค่ฝันที่มีกัสอยู่ข้างกัน  ได้กอดกันสัมผัสได้ถึงไออุ่นของกัส  กลิ่นหอมๆจากตัวกัส  วินขอแค่นี้ขอมีแค่กัสเท่านั้น”

คนตัวโตที่ซบอกผมอยู่พูดความรู้สึกที่เจ้าตัวคงอัดอั้นมานาน  ต้นเหตุก็คงมาจากผมที่ทำให้วินเป็นทุกข์แต่เราก็ทุกข์กันมาทั้งคู่  และผมก็ตัดสินใจแล้วว่าจะให้โอกาสวินและตัวผมเองอีกครั้งให้เราได้มีความสุขร่วมกัน  ในรักครั้งนี้ที่เราจะค่อยๆสร้างให้มั่นคงและแข็งแกร่งกว่าครั้งก่อน  ที่แค่มีคนมาสะกิดก็พังครืนไม่เป็นท่า  แต่รักครั้งนี้แม้มีพายุใหญ่เราจะจับมือกันและฝ่าฟันมันไปให้ได้  ผมสอดมือเข้าสางผมนุ่มพร้อมพูด

“วินครับ  เราจะเริ่มกันใหม่เรามาลืมเรื่องเก่ากันนะ  เพราะครั้งนั้นไม่ใช่แค่วินที่ผิด  กัสก็ผิดที่ไม่ยอมฟังความจากวินและเราก็เจ็บกันทั้งคู่  เพราะงั้นกัสให้สัญญากับวินว่าเราจะคุยกันทุกเรื่องมีอะไรก็จะถามไม่เก็บให้คาใจ  วินเตรียมโดนซักได้เลยน้า  คิกๆ”

“ฮึๆ  วินก็ให้สัญญาว่าจะรักกัสคนเดียวและให้กัสเชื่อใจวินด้วยนะครับ” วินเงยหน้าเมื่อเอ่ยปากสัญญากับผมแววตาที่สบมานั้นจริงจังและผมก็จะเชื่อในคำสัญญาที่วินให้ไว้ 

วินก้มหน้าเข้าหาริมฝีปากเราสัมผัสกันแผ่วเบาเนิ่นนาน  จูบนี้ไม่ได้ลึกซึ้งแต่ให้ความรู้สึกอ่อนหวานและมั่นคงที่วินคงอยากสื่อมาให้ผมรับรู้  เราผละออกจากกันและต่างส่งยิ้มอ่อนหวานไปให้อีกฝ่าย ‘ผมมีความสุขจัง’  เราสบตากันเนิ่นนานก่อนวินจะเอนตัวลงมาอีกครั้งและดึงผมเข้าไปซบอกกว้างที่อุ่นและคุ้นเคย  ผมนอนอยู่ในอ้อมกอดอุ่นของวินอยู่นานและไม่มีเสียงพูดระหว่างกัน  แค่ซึมซับความสุขระหว่างกันไม่ต้องมีบทสนทนาก็สามารถสื่อถึงความรักที่เรามีให้กันได้ 

“กัสครับ  หมอพจน์นี่มาจีบกัสเหรอ  หืม” อยู่ๆวินก็ส่งคำถามที่ทำเอาผมแปลกใจจนต้องเงยหน้าขึ้นมอง  แววตาคาดคั้นถูกส่งมาให้แต่ผมก็ไม่นึกโกรธเพราะรู้ว่าวินกำลังคิดอะไรอยู่  เพราะเมื่อเย็นที่วินและหมอพจน์เจอกันวินทำตัวหาเรื่องมากและแสดงความเป็นเจ้าของผมอย่างออกนอกหน้า  ด้วยคงจับสังเกตพฤติกรรมของหมอพจน์ได้มั้งว่าคิดอะไรกับผมอยู่

“ฮึๆๆๆ  แล้ววินคิดว่าไงล่ะ” ผมส่งคำถามแทนคำตอบที่วินต้องการ  แค่อยากจะแกล้งพ่อตัวดีดูบ้างด้วยอยากจะรู้อารมณ์คนขี้แกล้งว่าจะรู้สึกยังไง  และผมก็ได้รู้ว่ามัน ‘สนุก’ ที่ได้เห็นคนหน้าหล่อคิ้วขมวดมุ่นอย่างคนไม่ได้ดั่งใจแต่ทำอะไรไม่ได้

“หมอพจน์นั่นมาชอบกัสแน่ๆ  ส่งสายตามาให้กัสซะหวานขนาดนั้นไม่รู้ก็แย่แล้ว” วินกระแทกเสียงใส่ในประโยคพร้อมจ้องตาผมอย่างจริงจังออกแนวหวงแหน  ทำเอาผมนึกหมั่นไส้ปนขำในพฤติกรรมที่ไม่เคยเปลี่ยนนี้ของวินเลย

“วินก็รู้แล้วนี่  แต่ไม่ต้องแสดงออกมากเหมือนเมื่อเย็นนี้ก็ได้สงสารหมอพจน์เค้า” หลังคำพูดผมวินหน้าบึ้งหนักกว่าเดิมและรัดร่างผมซะแน่นจนหายใจแทบไม่ออก  ก่อนจะก้มมาฟัดแก้มผมหลายฟอดอย่างต้องการลงโทษกัน

“โห  ก็วินหวงกัสนี่มีไอ้หนุ่มตี๋มาแอบจีบด้วย  ตอนที่ไม่มีวินอยู่ใกล้นี่ห้ามใจอ่อนนะรู้มั้ย  กัสเป็นของวินคนเดียวและวินก็รักกัสมากกว่าใครๆนะครับ” แววตาขี้เล่นหายไปเหลือแต่แววตาแน่วแน่จริงจัง  จนผมต้องยิ้มกว้างให้กับคำบอกรักของคนรักที่ขยันบอกกันเหลือเกิน

“รู้แล้วครับว่าวินน่ะหวง  แล้วรู้ไว้ซะถ้ากัสจะใจอ่อนนะ  ป่านนี้วินไม่ได้มาอยู่ตรงนี้หรอกรู้มั้ย” หลังคำพูดของผมที่แฝงความในใจออกไป  ผมก็โดนวินคว้าตัวไปกอดแถมโดนฟัดหัวหอมแก้มอีกหลายรอบจนช้ำไปหมด  ผมโวยวายจนเหนื่อยสุดท้ายก็ไม่รอดอยู่ดี  หลังเรานอนกอดกันเงียบๆพักหนึ่งผมก็นึกสงสัยขึ้นมา

“วิน  พรุ่งนี้ไม่ต้องไปทำงานเหรอ  หยุดมานี่ที่ทำงานไม่วุ่นรึไง” วินระบายยิ้มให้และเกลี่ยเส้นผมของผมให้พ้นหน้าผาก

“ไม่หรอกครับที่รัก  มีระบบงานไว้อยู่แล้วแต่ถ้ามีปัญหาเร่งด่วนก็คงโทรมาปรึกษาเอง” ผมแอบเขินเล็กๆให้กับคำว่า ‘ที่รัก’ จึงเสหลบตาแวววาวตรงหน้า  ก่อนพูดกับอกแกร่งแทนหน้าเจ้าของมัน

“แล้วจะอยู่ถึงวันไหนล่ะ” เสียงผมแผ่วปลายอย่างไม่รู้ตัว  เพราะแอบใจหายเมื่อคิดว่าจะต้องห่างจากเจ้าของอ้อมกอดอุ่นนี้

“นี่ยังไม่ได้ค้างสักคืนก็โดนถามวันกลับแล้ว  กัสไม่อยากให้วินอยู่ใกล้ๆเหรอ” เสียงน้อยใจที่ได้ยินทำให้ผมต้องเงยหน้าขึ้นสบตาวินที่มีแววน้อยใจไม่ต่างจากน้ำเสียงนัก

“แหมวินก็  กัสห่วงงานแทนวินนะ  เจ้าของไม่อยู่เดี๋ยวบริษัทเจ๊งพอดี” วินฉีกยิ้มกว้างอย่างดีใจก่อนรวบตัวผมขึ้นมานอนทับบนตัววินทั้งตัว

“งั้นกัสกลับไปอยู่กับวินที่โน่นนะ  วินจะตั้งใจทำงานหาเงินมาได้เท่าไหร่ให้กัสหมดเลย  นะครับนะ” เสียงออดอ้อนแววตากระตือรือร้นของวินทำผมปลื้มใจ  ที่รู้ว่าพ่อตัวดีเค้าทุ่มเทให้ผมแค่ไหนถึงกับเอ่ยปากยกเงินให้ทั้งหมดเลย  จนผมอดที่จะหยอกเย้าพ่อบุญทุ่มไม่ได้

“ให้กัสหมดเลยเหรอแล้ววินจะเอาอะไรกินล่ะ” ผมเอามือมาประสานวางทับกันบนอกวินก่อนวางคางลงไป  และจ้องตารอคำตอบของพ่อคนรูปหล่อด้วยรอย
ยิ้มกว้าง

“ก็ให้กัสเลี้ยงวินสิครับ  วินเลี้ยงง่ายนะขอแค่กัสไปอยู่กับวิน  วินอะไรก็ได้อยู่แล้ว” พูดมาอย่างนี้จะให้ผมทำหน้ายังไงกันนอกจากอายจนหน้าร้อบวูบ  ที่วินพูดมันเหมือนการขอแต่งงานเลยนี่หน่าไอ้ประโยคที่ชวนไปอยู่ด้วยกันเนี่ย

“วินครับ  ตอนนี้กัสยังไปไม่ได้ต้องทำงานใช้ทุนที่นี่ก่อน  แต่วินห้ามมาพูดนะว่าจะใช้เงินแทนกัสแล้วพากัสไปอยู่ด้วยน่ะ  เพราะกัสตั้งใจทำงานที่นี่ก่อน  อีกหนึ่งปีค่อยลาเรียนต่อไปอยู่ในกรุงเทพฯ  เพราะกัสชอบและรักที่นี่มากยังไม่อยากย้ายไปไหน” วินมีสีหน้าผิดหวังนิดหน่อยก่อนจะคลี่ยิ้มด้วยแววตาเข้าใจส่งมาให้ผม

“ก็ได้ครับวินตามใจกัส  แต่อีกหนึ่งปีกัสต้องไปอยู่กับวินนะ  เฮ้อออ  แล้ววิน   จะอยู่ยังไงเนี่ยห่างกัสขนาดนี้  แถมมีหมอหน้าตี๋จ้องจีบกัสอีก” วินแกล้งถอนใจยาวด้วยใบหน้าล้อเลียน  นี่วินคิดว่าจะทำเนียนรวบรัดกับผมได้เหรอ

“คิกๆๆๆ  วินขี้ตู่มากใครบอกว่ากัสจะไปอยู่กับวิน  กัสบอกว่าจะกลับไปเรียนที่กรุงเทพฯต่างหาก  แล้วอย่าไปเรียกหมอพจน์ว่าหมอตี๋สิน่าเกลียดออก” ผมแกล้งดุคนขี้ตู่ไปแบบนั้นเองครับเพราะรู้ว่าวินไม่กลัวผมหรอก

“ไม่รู้ล่ะอีกหนึ่งปี  วินจะเอากัสไปอยู่กับวินด้วยแน่ๆ  และวินสัญญาจะอดทนรอกัสนะครับ” วินผนึกสัญญาด้วยการกดจมูกมาที่หน้าผากผม  จนผมต้องหัวเราะแก้เขินให้คนขี้ตู่ที่ชอบทำหวานให้ใจสั่นอยู่เรื่อย

“คนขี้ตู่เอ๊ย  ฮิๆๆ  เราอยู่ไกลกันวินจะอดทนได้ซักกี่น้ำน้า” คำถามหยอกเย้าแต่แฝงคำท้าทายของผมทำวินชะงัก  เราจ้องตากันนิ่งๆอย่างวัดใจก่อนวินจะค่อยๆคลี่ยิ้มออกมา

“รอดูได้เลยครับที่รัก  และวินจะมาหากัสให้บ่อยที่สุดเท่าที่จะทำได้เลยคอยดู  เพราะวินต้องมากันท่าหมอพจน์นั่น  ให้รู้ว่าอย่ามาใกล้กัสเพราะกัสน่ะมีเจ้าของแล้ว  และเจ้าของก็หวงคนน่ารักคนนี้มากๆ”

“แล้วกัสจะคอยดู  ว่าวินจอมเจ้าเล่ห์จะทำได้อย่างปากว่ารึเปล่า” เสียงหัวเราะอย่างมีความสุขของเราสองคนดังกลบเสียงอื่นๆไปหมด 

ผมจะคอยดูสิว่าคนที่ให้สัญญากันไว้จะทำได้อย่างที่พูดมั้ย  ถ้าทำไม่ได้นะผมจะโวยทวงสัญญากลับไปแน่ๆจะไม่ยอมนิ่งเฉยหรอก  และต่อไปนี้อย่าได้หวังว่าผมจะปล่อยวินหลุดมือหรือหายหน้าไปจากผมได้อีก  ผมจะทำให้วินหลงจนไม่เหลียวมองใครอีกเลย  จะว่าผมเจ้าเล่ห์หรือเห็นแก่ตัวกับคนรักก็ว่าไปเถอะ  เพราะผมถือว่าวินให้สัญญาและเอ่ยปากบอกรักกันแล้วและยึดผมไปเป็นคนของตัวเอง  ดังนั้นผมจึงถือว่าวินก็เป็นคนของผมเหมือนกัน  การที่ผมหวงแหนคนรักก็ถือว่าไม่ผิด
 
“คืนนี้กัสนอนกับวินนะครับ  วินสัญญาว่าแค่กอดตอนนี้วินรู้ว่ากัสยังไม่พร้อม  วินไม่บังคับขอแค่กอดเท่านั้นเอง  นะครับ”

จะเอายังไงดีน้อคนที่กอดอยู่ก็อ้อนซะทำเอาผมใจอ่อนไปกว่าครึ่งแล้ว  แต่ถ้ายอมนอนให้วินกอดกลัวว่าเราจะไปกันไกลกว่านั้น  ผมไม่ได้กลัวว่าวินจะบังคับหรอกแต่กลัวใจตัวเองมากกว่า  ดูอย่างเมื่อเย็นแค่วินจูบผมก็เตลิดไปไกลแล้วถ้าวินไม่หยุดผมก็ไม่มีแรงต้านทานหรอก  แต่ใจผมนี่สิตอบรับไปก่อนปากแล้ว  เอาน่าเมื่อใจเรียกร้องก็ทำตามใจแล้วกันเพราะฝืนใจตัวเองมานานแล้ว  ผมจึงพยักหน้าตอบรับกับอกกว้างไป  แหมใครจะกล้ามองหน้ากันแค่นี้ผมก็อายจะแย่แล้วครับ

“ไชโย  ขอบคุณครับกัส  คืนนี้วินคงนอนหลับสนิทและมีความสุขมากที่สุดเลย” วินพูดจบก็ลุกไปปิดไฟและโทรทัศน์  ก่อนกลับมานอนและรวบกอดผมเข้าหาอก

“ฝันดีนะครับที่รัก”
 
ผมสัมผัสได้ถึงริมฝีปากหยุ่นที่หน้าผากตัวเองหลังวินเอ่ยอวยพรให้หลับฝันดี  คืนนี้ก็คงเป็นคืนที่ผมจะหลับได้อย่างมีความสุขมากที่สุดตลอดหนึ่งปีที่ผ่านมา  เสียงหัวใจของวินเต้นใกล้หูดังเป็นจังหวะสม่ำเสมอทำเอาผมเคลิ้มหลับไปพร้อมอ้อมกอดอุ่นที่โหยหา

.........................................

โปรดติดตามตอนต่อไปค่ะ ^O^

ในที่สุดกัสก็ใจอ่อนให้วินนอนกอดจนได้
แต่ก็รักนี่เนอะ จะเล่นตัวไปทำไม เสียเวลามานานแหละ :laugh:

+1และเป็ดให้ทุกเม้นท์นะคะ ขอบคุณที่ติดตามกันค่ะ

ฝากการรวมเล่มชุด "เสน่ห์รัก" ด้วยนะคะ ติดตามหน้าแรกค่ะ
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=33594.msg2026832#msg2026832

tawan

  • บุคคลทั่วไป
น่ารักกกกกกกกก :o8:

ดีกันแล้ว

 :call:

ออฟไลน์ 111223

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 913
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +276/-5
หวานกันซักที ขอให้เรื่องร้ายๆต่างๆอย่าได้มายุ่งเกี่ยวกับคู่นี้อีก
วินเวลาอ้อนกัสน่ารักมากๆ กัสจังก็น่ารักกกก ชอบคู่นี้จริงๆ
(แต่ที่จริงก็ชอบทุกคู่เลยอ่ะ กิ๊บก๊าบ >///<)

ออฟไลน์ eern

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 616
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +191/-5

ออฟไลน์ why yyy

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4602
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +309/-8

ออฟไลน์ day9day

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2182
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +284/-9
หวานอ่ะ  ชอบ    อยากอ่านอีกครับ

ออฟไลน์ CarToonMiZa

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 6355
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +820/-41

ออฟไลน์ i1_to*pp

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1476
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +683/-5

ออฟไลน์ bytoey

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 865
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +197/-3

ออฟไลน์ nongrak

  • ยังไงก็รักคาเมะจังที่สุด
  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4183
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +912/-14
หวานกันน่าดู วินอ้อนกัสใหญ่เลย

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด