^O^{เสน่ห์รักปักใจ} กัส & วิน...The End...THX. MiSS-U
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: ^O^{เสน่ห์รักปักใจ} กัส & วิน...The End...THX. MiSS-U  (อ่าน 178128 ครั้ง)

ออฟไลน์ 111223

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 913
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +276/-5
>.,< รอติดตามตอนหน้าอย่างใจจดใจจ่อ

ออฟไลน์ love2y

  • (′~‵)
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2059
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +502/-11
จะพยายามไม่พลาดตอนหน้า =..=

ออฟไลน์ CarToonMiZa

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 6355
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +820/-41
นายวินหวานไม่แคร์สื่อ :L1:

ออฟไลน์ mild-dy

  • ☆ ทาสแมว ☆
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 9042
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +389/-80

ออฟไลน์ i1_to*pp

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1476
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +683/-5

ออฟไลน์ PetitDragon

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4204
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +342/-5

ออฟไลน์ MiSS-U

  • {^o^} {^3^}
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4168
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2800/-11
ตอนที่ 37

กัส

หลังอาหารเที่ยงที่มีสปาเก็ตตี้มีทบอลกับทาร์ตไข่ราดคาราเมลหอมๆจากร้านอาหารใกล้บริษัทที่ได้รับการแนะนำจากคุณออยเลขาคนเก่งของวินแล้ว  ซึ่งมื้อนี้ผมเจริญอาหารไม่น้อยจนคุณแม่ยังแซวว่าผมคงได้มาบริษัทวินบ่อยๆเพราะร้านนี้แทนการมาหาลูกชายคุณแม่ล่ะมั้ง  คุณออยที่นั่งร่วมโต๊ะที่เป็นคนแนะนำยิ้มปลื้มแถมชี้ชวนรายการอื่นๆที่คุณออยชิมแล้วว่าอร่อยให้มาลองทานครั้งหน้าด้วย  ขณะที่ผมกำลังดูรายการอาหารในมือโดยข้างหนึ่งมีคุณออยนั่งประกบ  วินที่นั่งอีกข้างก็คว้ามือผมไปกุมก่อนเอ่ยออกมา
 
“ครั้งหน้ากัสมาหาวินที่บริษัทอีกนะครับ  เดี๋ยววินพามาทานอีก” สายตาอ้อนเอาใจที่วินส่งมาให้ทำผมเขินอย่างไม่ทันตั้งตัว  ก่อนที่ผมจะคลี่ยิ้มน้อยๆให้คนช่างอ้อนและแกล้งหลุบตากลับมามองเมนูในมือเหมือนเดิม

“แหมไม่ค่อยเอาใจกัสเลยนะตาวิน  ฮึๆ  เห็นแบบนี้แม่ค่อยเบาใจได้หน่อยว่าลูกกัสของแม่จะไม่เสียใจเพราะเรา  จริงมั้ยคุณออย” คุณแม่หันไปแซวลูกตัวเองที่ยังยิ้มร่าจ้องผมไม่คลาดสายตา  โดยดึงคุณออยเข้าพวกด้วยก่อนเธอจะรีบพยักหน้าเห็นด้วยกับท่าน  เรียกความร้อนในร่างกายวิ่งขึ้นมารวมกันที่แก้มทันที  ผมหันไปสบตาหวานของวินที่มองผมไม่กระพริบแล้วก็ยิ่งเขินหนัก

“คุณออยดูท่าแล้วเราจะเป็นส่วนเกินของคู่รักยังไงไม่รู้นะ  เอายังงี้ดีกว่า  เดี๋ยวแม่ไปชวนคุณพ่อไปทำบุญกับหลวงตาที่วัดและถือโอกาสหาฤกษ์หายาม  เอาไปบอกคุณป้าของกัสที่เราจะไปหาอาทิตย์หน้าทีเดียวเลย  ตายแล้ว! บ่ายกว่าแล้วรึเนี่ย  เดี๋ยวแม่เรียกตาศรมารับเลยดีกว่า” คุณแม่ผู้หญิงน่ารักที่ยังใจร้อนเหมือนเดิมเร่งให้คุณออยโทรตามพี่ศรคนขับรถให้มารับท่านทันที  และประโยคของท่านนั้นคงถูกใจลูกชายตัวเองมากแน่ๆเพราะวินคลี่ยิ้มกว้างตาพราวกุมมือผมไว้เขย่าเบาๆ  ผมจึงได้รู้ว่าพ่อคนเจ้าเล่ห์เค้าดีใจมากแค่ไหน 

จนเมื่อคุณแม่ไปแล้วเราสามคนก็กลับถึงบริษัท  หน้าบริษัทมีร้านกาแฟน่ารักเปิดอยู่แม้จะอิ่มแต่แค่คิดถึงกลิ่นหอมๆรสขมเมื่อแรกแต่มีรสหวานติดปลายลิ้นทำเอาผมนึกอยากชิมขึ้นมาเลย

“กัสอยากดื่มกาแฟเหรอครับ  เอาแบบนี้เดี๋ยววินส่งหน้าร้านและไปเก็บรถก่อน  และวินจะเดินกลับมารับนะครับ” เป็นคนรู้ใจกันก็ดีแบบนี้เองไม่ต้องพูดก็รู้ว่าเราต้องการอะไร  ผมจึงยิ้มหวานไปให้วินแทนคำขอบคุณ 

เมื่อรถจอดหน้าร้านยังไม่ทันที่ผมจะเปิดประตูลงไป  กลับโดนฉุดแขนจนถลาไปหาอกแกร่งพร้อมโดนขโมยจูบแก้มฟอดใหญ่  ผมตกใจยกมือกุมแก้มข้างที่โดนขโมยจูบด้วยไม่คิดว่าวินจะกล้าทำแบบนี้ต่อหน้าคุณออย  หันไปมองข้างหลังก็พบว่าคุณออยหันหน้าหนีไปทางหน้าต่างรถด้วยแก้มแดงปากคลี่ยิ้มนิดๆ  ไม่ต้องเดาผมก็รู้ว่าคุณออยได้เห็นฉากสวีทที่พ่อตัวดีตั้งใจโชว์เข้าแล้ว  ผมหันกลับมาถลึงตาใส่วินที่ยิ้มรับและเอื้อมมือข้ามตัวผมไปเปิดประตูรถให้  พ่อคนเจ้าเล่ห์ทำเป็นหนีความผิดนะ ‘น่าหมั่นไส้ซะจริง’

“เดี๋ยววินมารับนะครับ” วินยิ้มกลบเกลื่อนความผิดมาให้จึงได้รับค้อนวงใหญ่จากผมไปแทน  ก่อนที่ผมจะลงจากรถตรงเข้าร้านกาแฟตรงหน้า

เมื่อผมผลักบานประตูกระจกใสของทางร้านเข้าไปก็มีเสียงกระดิ่งที่แขวนเหนือประตูดังขึ้น  และพบกับใบหน้ายิ้มแย้มของชายหนุ่มหน้าขาวตัวโตสวมผ้ากันเปื้อนสีน้ำตาลเข้มชวนมองเข้า  ผมได้แต่ยิ้มตอบและมองไปรอบร้านซึ่งพบว่าในร้านไม่มีคนเพราะเลยเวลาอาหารเที่ยงไปแล้ว

“รับอะไรดีครับ” เสียงสุภาพชวนฟังเรียกสายตาผมให้หันกลับมาทางต้นเสียง  และต้องชะงักกับสายตาหยาดเยิ้มของชายหนุ่มตรงหน้า

“ขอคาปูชิโนกับอเมริกาโนอย่างละแก้ว  เทคโฮมนะครับ” หลังสั่งกาแฟที่ต้องการแล้วผมแกล้งมองเมินสายตาคู่ตรงหน้า  ไม่อยากคิดมากแต่ถ้าไม่เข้าข้างตัวเองนักผมรู้ว่าเจ้าของสายตาคู่หวานนั้นคิดอะไร
 
ผมมองไปยังตู้โชว์เค้กด้านข้างที่มีเค้กตัดเป็นชิ้นวางเรียงรายหน้าตาน่าลิ้มลอง  จนอดคิดถึงมิคไม่ได้เพราะขนมเค้กเป็นของหวานที่โปรดปรานของเจ้าตัวจนผมเผลอยิ้มออกมา  ก่อนเงยหน้าเตรียมสั่งเค้กสำหรับตัวเองและคุณออยเลขาที่น่ารักของวิน  แต่กลับพบว่าผมถูกมองจากเจ้าของร้านกาแฟที่ทำหน้ายิ้มตาเยิ้มส่งมาให้  ผมเริ่มทำตัวไม่ถูกแม้จะเคยชินกับสายตาหวานเยิ้มแสดงความชื่นชมแค่ไหน  แต่คนเดียวที่เห็นแล้วทำให้ผมรู้สึกดีจนเขินได้ก็มีแต่วินเท่านั้น  ส่วนคนอื่นๆที่ส่งสายตาแบบนี้มาให้ผมจะรู้สึกตะขิดตะขวงใจไม่อยากเข้าใกล้ไปซะทุกราย

“เอ่อ  ขอสตรอเบอรี่ชีทเค้กกับมอคค่าบลูเบอรี่อย่างละชิ้นด้วยนะครับ” เสียงผมคงทำให้ชายหนุ่มตรงหน้ารู้สึกตัวก่อนเขาจะยิ้มเขินเมื่อรู้ว่าผมจับได้ว่าแอบมอง  จนมือไปปัดโดนแก้วกระดาษด้านข้างตกเกลื่อนพื้น

“คะ  ครับได้ครับ  สักครู่นะครับ” เจ้าของร้านก้มหน้ารับคำส่วนมือก็สาละวนเก็บแก้วให้เข้าที่  ผมจึงเดินเลี่ยงออกมานั่งรอที่โต๊ะใกล้ประตู  เสียงกระดิ่งหน้าประตูดังขึ้นเรียกสายตาผมให้หันไปมองและต้องยิ้มเมื่อเห็นว่าเป็นใคร  วินเดินตรงมาที่โต๊ะที่ผมนั่งรออยู่ด้วยรอยยิ้มหวานชวนมอง

“เป็นไงครับสั่งกาแฟเรียบร้อยรึยัง” ผมพยักหน้ารับก่อนวินจะนั่งลงที่เก้าอี้ตัวตรงข้าม

“เอาไปดื่มที่บริษัทวินนะครับหรือกัสอยากทานที่นี่” วินเลิกคิ้วประกอบคำถาม  ซึ่งคำถามนี้ทำให้ผมรู้ว่าแม้เป็นเรื่องเล็กๆน้อยๆวิน
ยังใส่ใจกันถ้ามันเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับผม

“อืม  กัสก็ตั้งใจแบบนั้นอยู่แล้วล่ะ  วินอยากทานเค้กมั้ย  เนี่ยกัสสั่งเผื่อคุณออยแล้ว” วินส่ายหน้าให้ก่อนหันไปมองรอบร้านอย่างสำรวจ  ด้วยอากาศเย็นจากเครื่องปรับอากาศและอวลไปด้วยกลิ่นกาแฟทำให้วินเปิดยิ้มอย่างอารมณ์ดี  ก่อนวินจะหยุดสายตาและจับจ้องไปที่ชายหนุ่มเจ้าของร้านอยู่พักหนึ่ง  และหันกลับมามองผมหน้ามุ่ยก่อนหันไปที่หนุ่มคนเดิมอีกครั้ง

“กัสครับ  วินไปเก็บรถแป๊บเดียวเองนะ  รู้งี้ให้มาพร้อมกันก็ดีหรอก” ประโยคบอกเล่าของวินที่ไม่ได้สื่ออะไรมากมายแต่ผมรู้ว่า  วินต้องการสื่ออะไร  เพราะจากสายตาของวินที่หันไปจับจ้องชายหนุ่มที่ก้มหน้าชงกาแฟด้วยใบหน้านิ่งติดดุ  เมื่อชายหนุ่มคนที่โดนจับจ้องเงยหน้ามาเห็นสายตาวินเข้าถึงกับสะดุ้งรีบก้มหน้าเตรียมของต่อและไม่เงยมามองอีกเลย  จนของที่สั่งไว้ครบนั่นแหละถึงได้ยินเสียงเบาๆเอ่ยออกมา

“ของที่สั่งได้แล้วครับ” แถมปลายประโยคยังแอบสั่นนิดๆด้วยทำผมเริ่มสงสาร  ใครก็ตามที่โดนวินจ้องด้วยหน้าตาแบบนี้ก็คงกลัวกันทั้งนั้น  วินเป็นคนเดินไปจ่ายค่ากาแฟและเค้กเอง  ส่วนผมที่เดินตามหลังมาทันได้ยินประโยคของคนหน้ายุ่งแถมขี้หึงอย่างร้ายกาจเข้า

“คนนั้นแฟนผม  อย่ามองมากถึงไม่สึกหรอแต่ผมก็หวง” ผมโดนจับข้อมือหลังวินเอ่ยจบประโยค  ก่อนวินจะหมุนตัวพาผมเดินออกนอกร้านทันที

“วินช้าๆสิ  กัสเดินไม่ทันแล้ว” ร่างสูงตรงหน้าชะลอฝีเท้าลงและหันกลับมาทำหน้างอนๆปากยื่นส่งมาให้ผม

“กัสอย่าไปทำตัวน่ารักให้คนอื่นเห็นสิ  วินหวงนะครับ” คนอะไรใส่ร้ายกันชัดๆ  ผมทำตัวธรรมดาและไม่เคยอยากให้ใครมองด้วยสายตาแบบนั้นซะหน่อย

“กัสก็ทำตัวปกตินี่หน่าและไม่ได้อยากให้ใครมองด้วยสายตาแบบนั้นซะหน่อย  ชิ” ผมงอนซะเลยให้รู้บ้างว่าไม่ใช่ผมที่จะไปเริ่มหว่านเสน่ห์กับใครก่อน

“กัสครับอย่าทำหน้าแบบนี้  วินขอโทษวินรู้ว่าไม่ใช่กัสที่จะไปเริ่มก่อน  แต่รู้ตัวมั้ยเนี่ย  หืม  ว่ามีแต่คนมองและคิดจะเข้ามาหา  นี่ถ้าไม่มีวินคอยกันไว้นะ  ฮึม!!  อยากเก็บกัสอยู่แต่ในห้องเลยรู้มั้ย  วินหวงของวินนี่ครับ” พ่อตัวดีช่างกล้าพูดประโยคเลี่ยนๆหน้าบริษัทได้ยังไงกันรู้บ้างมั้ยว่าผมอาย  ผมจึงรีบเดินหนีเข้าบริษัทไปก่อน ‘ไอ้คนขี้หวง’ ที่หัวเราะได้แล้วหลังทำให้ผมได้อายและต้องหลบหน้าพ่อตัวดีออกมาก่อน

หลังจากที่ผมเอาเค้กมอคค่าบลูเบอรี่ให้คุณออยแล้วเราก็เข้าห้องทำงานของวินกัน  ซึ่งผมไปนั่งรอที่โซฟาส่วนคุณเจ้าของบริษัทก็นั่งทำงานและจิบอเมริกาโน่อย่างสบายใจ  เห็นดังนั้นผมจึงเริ่มแกะสตรอเบอรี่ชีทเค้กของโปรดขึ้นมาชิมพร้อมคาปูชิโน่เย็น  คนกำลังมีความสุขกับของหวานอย่างผมต้องชะงักกับสายตาของวิน  ที่จับจ้องผมด้วยสายตาหยาดเยิ้มแทนการก้มหน้าตั้งใจทำงาน

“ทำงานสิครับคุณวิน  แอบอู้นะเนี่ยเรา” ผมใช้ช้อนพลาสติกที่อยู่ในมือชี้ขู่ไปทางคนตาเชื่อมไม่ได้หวังให้กลัว  แต่อยากให้ละสายตากลับไปทำงานซะที  เล่นมองกันแบบนี้ผมจะกินลงได้ยังไงกันล่ะ  ผมย่นจมูกให้วินที่ไม่มีทีท่าว่าจะกลัวกันแถมยังหัวเราะให้ได้ยินอีก  ผมเลิกสนใจคนตาพราวหันมาก้มหน้าตักเค้กเข้าปากแก้เขิน  สายตาหวานเชื่อมที่ได้สบมันแปลได้ว่าวินต้องการผม 

ผมเงยหน้าแอบมองอีกทีก็ยังเห็นว่าวินยังมองกันอยู่แถมกวักมือเรียกผมไปหาด้วย  ผมส่ายหน้าทันทีเรื่องอะไรจะเข้าใกล้ได้โดนจับกินกันพอดีก็ดูสายตาคู่นั้นสิไม่น่าไว้ใจเลย  วินชี้ไปที่แก้มผมก็ทำหน้างงใส่ ‘อะไรแก้มทำไมหรือมีอะไรติดแก้ม’ ผมจับไปที่แก้มตัวเองก็ได้ยินเสียงวินหัวเราะดังขึ้น  ผมจึงรีบลุกจะไปส่องกระจกในห้องน้ำแต่โดนคนเจ้าเล่ห์จับตัวได้ซะก่อน  หันไปเตรียมโวยกลับโดนนิ้วหัวแม่มือของวินป้ายครีมชีทที่มุมปากออกให้ก่อนใช้ลิ้นเลียตาม

“อร่อยจัง  มิน่ากัสถึงชอบ” ความร้อนแล่นพล่านไปทั้งหน้ากับท่าทางและแววตาระยับที่มองมา  นิ้วเดิมถูกส่งกลับมาที่ริมฝีปากล่างลูบไล้และจับเผยอแยกออก  วินก้มหน้าฉกลิ้นร้อนผ่านกลีบปากทั้งสองเข้ามาขณะที่ผมยังตั้งตัวไม่ทัน  ลิ้นร้อนเกี่ยวพันแตะไล้สำรวจทั่วโพรงปากจนพอใจก่อนละมาที่แก้มนิ่ม  จนผมได้ยินเสียงรำพึงจากวิน

“อืม  สตรอเบอรี่ชีทเค้กนี่ อร่อยจังน้า” ไอ้ที่ว่าอร่อยนี่วินคงหมายถึงแก้มผมมากกว่า  ก็ไอ้อาการที่แทบจะขย้ำและออกแรงสูดกลิ่นแก้มจนมันแทบจะหลุดติดไปกับจมูกวินอยู่แล้ว  จมูกโด่งไม่หยุดแค่นั้นแต่ลามไปที่ต้นคอขาวทำเอาผมขนลุกเกรียวจนต้องออกแรงผลักใบหน้าหล่อให้ห่าง  แต่แรงผมก็สู้แรงคนมากเล่ห์ไม่ไหววินยังดื้อรั้นก้มมาสูดกลิ่นที่ต้นคอผมต่อ

“หอม  เหมือนกลิ่นดอกไม้เลย  กัสเปลี่ยนน้ำหอมเหรอครับ  หืม” ปากขยับพูดแต่จมูกก็ไม่หยุดทำงานไล้ตามซอกคอต่ำลงเรื่อยๆ

“วินหยุดเถอะ  เดี๋ยวคุณออยเปิดเข้ามา” วินส่ายหน้าทำให้เส้นผมระมาโดนแก้มและคางส่วนปากก็พร่ำบ่น

“วินบอกไปแล้วว่าห้ามกวน / ฟอด / หอมจัง” เสียงเหมือนคนละเมอดังขึ้นพร้อมกับสติของผมที่เริ่มเลือนราง
 
“อ๊ะ  วิน” ผมถลาตามแรงคนตัวโตที่ฉุดให้ผมนั่งตักเมื่อวินนั่งบนเก้าอี้ตัวใหญ่หน้าโต๊ะทำงาน

“ไม่เอาไม่เล่นแบบนี้นะ  อ๊ะ  วิน  นี่ยังไง  วิ......” ยังไม่ทันจะจับมือหนาที่สอดมาใต้เสื้อออกจากเอว  เอ่ยปากห้ามไม่ครบประโยคก็โดนมืออีกข้างมาจับปลายคางให้หันไปรับจูบดูดดื่มรุนแรง  ทำให้ผมเคลิ้มไปกับรสจูบที่วินมอบให้  และสะดุ้งแอ่นหน้าอกรับสัมผัสดึงรั้งที่ยอดอกความเสียวซ่านแล่นวาบจากยอด อกไปทั่วกาย

“อ๊า  อึก  เจ็บ  บะ  เบาๆ  ซี้ดดด” ปากเป็นอิสระแต่ยอดอกกับโดนรุกล้ำรุนแรง  ผมจึงต้องสูดปากปลดปล่อยอารมณ์ออกมา  ปากซุกซนไม่หยุดแต่ไล่จูบดูดดึงติ่งหูก่อนแลบเลียหยอกเย้าและแหย่ผ่านรูหูกระตุ้นความเสียวซ่านจนผมต้องคราง  มือหนาเริ่มปลดตะขอกางเกงและรูดซิบลง  ผมรู้สึกถึงความตึงแน่นด้านล่างที่สัมผัสถูไถกับสะโพกของตัวเอง
 
“ซี้ดดด  กัสครับวินไม่ไหวแล้ว  อืมม” เสียงแหบพร่าเร้าอารมณ์ข้างหูเป็นแรงขับให้อารมณ์เตลิด  ผมไม่ได้คิดแล้วว่าสถานที่จะเหมาะสมหรือไม่  ความเย็นวาบตลอดส่วนล่างที่ไม่รู้เสื้อผ้าผมหลุดหายไปตอนไหน  มือหนาแตะกำรวบความปรารถนากลางลำตัวรูดรั้งอย่างแรงเหมือนต้องการเร่งเร้าให้ผมได้พบความสุขสม  ผมขยับสะโพกให้สอดคล้องกับมือหนาที่ทำหน้าที่ขยับให้อย่างรู้ใจ  ซึ่งมันบดเบียดไปโดนแท่งร้อนข้างใต้ให้เบ่งบานขึ้นแบบไม่รู้ตัว

“ซี้ดดด  เสียว  กัส  สะ  เสียว  มะ  ไม่ไหวแล้ว  อ๊า  วินนนน” ผมกรีดร้องยาวนานเมื่อถึงจุดหมายแห่งความสุข  สายธารรักพุ่งเต็มมือหนาก่อนวินจะ     ขยับรูดรั้งเพื่อให้ผมปลดปล่อยออกให้หมด

ผมซบหน้าพิงอกแกร่งและหอบตัวโยนไร้เรียวแรงหลังปลดปล่อย  แต่แล้วต้องตกใจเมื่อถูกวินจัดท่าจับคว่ำหน้าลงไปบนโต๊ะตัวใหญ่ที่มือหนากวาดทุกอย่างลงพื้น  เพื่อเตรียมให้พร้อมกับกิจกรรมที่จะเกิดขึ้น  ผมเหลียวมองกลับหลังก่อนสะโพกจะถูกยกลอยเด่นต่อหน้าวิน  ผมรีบเบือนหน้ากลับและสัมผัสได้ถึงจูบทักทายที่แก้มก้นทั้งสองข้างจนต้องเกร็งตัว  วินไล่จูบขึ้นมาตามแนวสันหลังส่วนเสื้อที่ผมใส่มาได้ถูกถลกมากองที่หน้าอก  และผมต้องสะดุ้งเมื่อรู้สึกถึงนิ้วชุ่มชื้นที่ถูกสอดเข้ามาให้ตัวเพื่อขยายช่องทางเตรียมพร้อมกับของที่ใหญ่กว่า  ผมเกร็งขมิบอย่างต่อต้านเมื่อรู้สึกเจ็บปนเสียวก่อนจะขนลุกซู่เมื่อนิ้วยาวหมุนคว้าง

“อ๊า  วิน  อื้อ  เบาๆ” ยิ่งผมครางเหมือนวินยิ่งได้ใจเพราะวินเริ่มขยับนิ้วเข้าออก  และเพิ่มจำนวนนิ้วขึ้นเรื่อยๆจนครบสามนิ้วก่อนหมุนไปมา  วินสะกิดโดนจุดเร่งอารมณ์ภายในยิ่งทำเอาผมกรีดร้องและเริ่มขยับสะโพกสวนเข้าออกกับนิ้วยาวทั้งสาม

“อ๊า  วิน  ขะ  ขยับที  วินนน” ความอดทนผมหมดลงจึงเหลียวไปมองหน้าหล่อที่กำลังอดกลั้นหน้าแกงก่ำ  และอ้อนเสียงหวานเร่งให้วินขยับให้  ตอนนี้ใบหน้าของเราแนบสนิทกันตาหวานเชื่อมที่ได้สบเพราะแรงอารมณ์ที่ขึ้นสูง  ไม่รู้อะไรดลใจให้ผมส่งลิ้นไปแลบเลียที่ริมฝีปากหนาและใจกล้าสอดลิ้นเข้าจูบดูดดื่มก่อนขยับสะโพกแรงเร็วสวนกับนิ้วยาวที่สอดใส่อยู่ อารมณ์ที่กำลังไต่ขึ้นสูงต้องหยุดชะงักเพราะวินถอดถอนนิ้วออกไป  ผมผละจูบส่งสายตาตัดพ้อไปให้คนใจร้ายที่แกล้งกันได้  ปากบอกว่ารักแต่ทำไมทำกับผมแบบนี้กัน  วินคลี่ยิ้มเอาใจมาให้ก่อนก้มมาฟัดแก้มและออกแรงกัดเบาๆ

“อย่ากัดปากตัวเองสิครับ / จุ๊บ / วินจะตามใจกัสหลังจากนี้แล้วที่รัก  ฮึๆ” คนขี้แกล้งยื่นนิ้วมาไล้กลีบปากผมให้รู้ตัวว่าตัวเองกำลังกัดปากอยู่  ก่อนสายตาหยอกล้อจะทำให้ผมเริ่มรู้สึกตัวว่าทำตัวได้น่าอายแค่ไหนที่ร้องขอออกไป  แต่ผมยังไม่ทันได้ตั้งตัววินก็ส่งแท่งร้อนมาจ่อที่สะโพกและขยับเสียดสี  ผมกลั้นลมหายใจแบบไม่รู้ตัวเพราะรู้ว่ากำลังจะเกิดอะไรขึ้น  ความตึงแน่นปนเสียวซ่านยิ่งทำให้ผมเกร็งตัว  แต่เสียงแหบพร่าที่กระซิบข้างหูบอกให้ผ่อนคลาย  ผมจึงผ่อนลมหายใจเข้าออกช้าๆเพื่อให้ร่างกายผ่อนคลายพร้อมรองรับความร้อนผ่าวใหญ่โตทางด้านหลัง

“ซี้ดดดด  ที่รักดีครับ  อืม  อีกนิดนะ  อ๊า” เสียงแหบพร่าได้อารมณ์ของวินเหมือนเป็นกำลังใจให้ผมอดทนเพื่อคนรัก  และรับเอาแท่งร้อนขนาดไม่เล็กเข้ามาได้หมด 

วินหยุดนิ่งให้ผมได้ปรับตัวกับสิ่งแปลกปลอมแต่คุ้นเคย  ผมซบหน้ากับต้นแขนและสูดอากาศเข้าปอดเพื่อคลายความคับแน่นที่เบื้องล่าง  ก่อนจะรับรู้ถึงจูบที่แผ่นหลังไล่ขึ้นมาถึงต้นคอและใบหน้าผมถูกดึงมารับจูบดูดดื่ม  เรียวลิ้นที่ขยับพลิ้วไปทั่วโพรงปากและมือหนาที่ขยับปรนเปรอส่วนกลางลำตัวให้ทำผมเคลิบเคลิ้มอีกครั้ง  สะโพกหนาเริ่มขยับจากช้าเปลี่ยนเป็นแรงเร็วจนผมต้องจับขอบโต๊ะรั้งไว้  และขยับสะโพกสวนตอบโต้ส่วนมือผมถูกวินนำไปจับชักพาความต้องการของตัวเอง  มือหนาถูกส่งมาตะปบเข้าที่สะโพกเพื่อยึดไว้ให้การขยับของวินหนักหน่วงและถี่รัวตามแรงอารมณ์ของเราที่ขึ้นสูง

“วิน  เร็วๆ  กะ  ใกล้  แล้ว  ซี้ด  อืมมม” อารมณ์หวามไหวทำให้ผมเอ่ยปากขออย่างใจต้องการ  และคนที่ถูกขอก็ใจดีขยับแรงเร็วให้พร้อมเสียงครางทุ้มที่พอได้ยินก็เป็นแรงกระตุ้นให้ผมได้ทำตามเช่นกัน

“กัส  ซี้ดด  ดีครับ  ขยับแบบนั้นแหละ  อ๊า  โอ้วว” เสียงเนื้อกระทบกันร่วมกับเสียงครางดังประสานจนแยกไม่ออก  วินสูดปากหน้าเริ่ดหงายไปข้างหลังแต่สะโพกยังรักษาจังหวะเร่งให้ถึงจุดหมาย  ผมผละจากใบหน้าได้อารมณ์ของวินมาจับขอบโต๊ะพยุงตัวและชักนำให้ตัวเองอย่างเร่งเร้า  เมื่อรู้ว่าเราทั้งคู่ใกล้ถึงจุดหมายแล้วและวินาทีที่เรารอคอยก็มาถึง

“จะถึง  ละ  แล้ว  วิน  อ๊าๆๆๆๆ  วินนนนน” ผมกรีดร้องเรียกชื่อคนรักเมื่อถึงจุดหมาย  ตาพร่าพราวก้มหน้าซบเข้ากับท่อนแขนและขยับมือให้ตัวเองปลดปล่อยธารรักจนหมด  ส่วนวินที่ใกล้ถึงจุดหมายก็ยังขยับสะโพกถี่รัวจนตัวผมโยกคลอนไปตามแรงกระแทก

“กัสสส  ซี้ดดด  อ๊าๆๆๆ  รัก  วินรักกัสนะครับ” วินครางยาวและเรียกชื่อผมพร้อมบอกรักก่อนปลดปล่อยเกร็งกระตุกเมื่อถึงจุดหมาย  ผมที่ได้ยินก็หันหน้าไปมองหน้าคนรักด้วยรอยยิ้ม  แม้คนที่ผมส่งยิ้มให้จะไม่เห็นเพราะกำลังแหงนเงยและปลดปล่อยธารรักอุ่นร้อนเข้ามาในตัวผม 

วินหมดแรงโน้มตัวมาโอบกอดผมไว้ทั้งตัว  ก่อนจะจูบซับเหงื่อที่ขมับและยกตัวผมจากโต๊ะให้มานั่งทับตัก  ผมหมดแรงพิงอกคนรักและถ้าวินคิดจะทำอะไรต่อจากนี้อีกผมก็ไม่มีเรี่ยวแรงขัดขืน  มือหนาเริ่มลูบไล้จมูกเริ่มซอกซอนที่ซอกคอ  เสื้อที่แต่เดิมอยู่กับตัวถูกรั้งออกเหนือศีรษะเท่ากับตัวผมเปลือยเปล่า  ตรงข้ามกับวินที่ยังเหลือเสื้อสวมอยู่ส่วนกางเกงกองที่ข้อเท้า  ส่วนวินน้อยที่อยู่ในตัวผมเริ่มพองขยายเมื่อพ่อของมันเริ่มมีอารมณ์อีกครั้ง  ผมพยายามผละออกจากอกกว้างแต่กลับโดนวินรั้งไว้

“ไม่เอาแล้ววิน  กัสเหนื่อยแล้วนะ” ส่งสายตาอ้อนวอนไปให้เผื่อจะรอดพ้นพ่อคนเจ้าเล่ห์

“ต่อนะครับที่รัก  เพราะกัสนั่นแหละ / ฟอดดด / ที่ทำวินคลั่งแบบนี้” วินโยน ความผิดมาให้ผมพร้อมกดจมูกสูดกลิ่นแก้มไปด้วย

“กัสทำอะไรล่ะ  อ๊ะ  วิน  อย่าสิ  อ้า” ผมไม่ยอมรับความผิดที่ไม่ได้ก่อหรอกครับเลยพยายามขยับตัวออก  แต่กลับยิ่งทำให้ตัวเองเดือดร้อนเพราะแรงเสียดสีที่เบื้องล่างทำเอาเสียววูบ

“กลิ่นดอกไม้จากตัวกัสมันหอมมาก  และผิวก็เนียนนุ่มมือ  วินเลยมีอารมณ์มากกว่าปกติ  อืมม” วินดันสะโพกกระแทกขึ้นยืนยันคำพูดอีกทางจนผมต้องครางออกมา 

“อ๊ะ  วิน  พอเถอะนะ  อุ๊บ..” ผมที่ยังพยายามฝืนเท่าที่ทำได้แต่คนเอาแต่ใจก็รั้งใบหน้าผมประกบจูบ 

หลังจากนั้นผมก็โดนจูบดูดวิญญาณที่ทำเอาหลงลืมจนต้องทำตามใจคนรักไปอีกรอบ  ไม่รู้ว่าหลังจากนี้ผมจะมีหน้าไปมองหน้าคุณออยเลขาที่อยู่หน้าห้องได้ยังไงกัน  ที่มาทำเรื่องน่าอายกับเจ้านายของเธอในห้องทำงานอยู่แบบนี้

......................................

โปรดติดตามตอนสุดท้ายค่ะ ^O^

 :jul1: เลือดท่วมกันไปเลยใช่ม้า 555
ตอนหน้าตอนสุดท้ายของกัสวินแล้วค่ะ
เจอกันพรุ่งนี้นะคะ

+1และเป็ดให้ทุกเม้นท์ที่ติดตามกันค่ะ   :กอด1:

 :pig4:

ออฟไลน์ 111223

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 913
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +276/-5
>.,< สุดยอด ใครมีเลือดวายไหม ขอหน่อย เลือดพุ่งแทบหมดตัว
วินได้ทุกทีจริงๆ กัสก็เร่าร้อนสุดๆ สุดยอดจริงๆ
ชอบๆ แต่พรุ่งนี้ตอนสุดท้ายแล้วเหรอ T^T จะรอติดตามเรื่องค่อไปจ๊า
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 22-07-2012 09:08:19 โดย 111223 »

tawan

  • บุคคลทั่วไป

ออฟไลน์ love2y

  • (′~‵)
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2059
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +502/-11
เข้ามาเสียเลือดตอนเช้า แล้วกลับไปนอนต่อ =..=

ปล. เจอผิดจุดนึงค่ะ "อดกลั้นหน้าแกงก่ำ"

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ day9day

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2182
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +284/-9
ตอนหน้า ตอนสุดท้ายแล้วเหรอครับ
เป็นกำลังใจให้คนแต่เช่นเคยนะครับ

ออฟไลน์ CarToonMiZa

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 6355
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +820/-41
นายวินหื่น
ไม่ดูสถานที่เลย :m25:

ออฟไลน์ why yyy

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4602
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +309/-8

tawan

  • บุคคลทั่วไป
สั่งหนังสือยกเซตด้วยคนหนังสือน่ารักมากเลยอ่ะชอบ o13


ออฟไลน์ i1_to*pp

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1476
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +683/-5


วินหื่นได้ทุกที่จริงๆ
รอตอนจบ
 :กอด1:


ออฟไลน์ MooJi

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 190
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +115/-0
อยากเป็นเลขาวินบ้างจัง
เฮ่อๆ เผื่อจะได้รู้ได้เห็นอะไรดีๆกะเค้าบ้าง
ฮ่าๆๆๆๆๆ
^^

ออฟไลน์ PetitDragon

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4204
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +342/-5

ออฟไลน์ MiSS-U

  • {^o^} {^3^}
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4168
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2800/-11
ตอนที่ 38

วิน

หลังเหตุการณ์ที่ห้องทำงานในบริษัทวันนั้นที่ผมจัดเต็มถึงสองรอบใหญ่ให้กัสแล้ว  ผมโดนที่รักงอนมาสามวันแล้วและกัสจะยอมพูดด้วยก็แค่ที่จำเป็นเท่านั้น  ที่สำคัญกัสกลับไปนอนห้องตัวเองผมง้อเท่าไหร่ก็ไม่ยอมกลับมานอนด้วยกัน  ยิ่งคิดก็ยิ่งกลุ้มแม้แต่รอยยิ้มหวานๆผมก็ไม่ได้เห็น  และถ้าผมเดินไปใกล้คนน่ารักก็จะหันมาทำตาเขียวใส่แล้วใครจะกล้าแตะกัน  ผมรู้ตัวนะว่าตัวเองทำผิดที่เผลอใจกอดกัสในที่ทำงานถึงสองรอบแต่เป็นใครจะอดใจไหวกัน  ทั้งผิวเนียนผ่องลื่นมือและกลิ่นหอมอ่อนๆของดอกไม้จากร่างบางเมื่อยามใกล้ชิด  ผมมารู้ทีหลังว่าคุณแม่พากัสไปหาคุณป้าอรณิชและถือโอกาสให้ทำสปาทั้งตัว  กัสถึงออกมาผิวผ่องมีกลิ่นหอมอบอวลขนาดนั้น  ผมว่าจะลองติดต่อคุณป้าและขอจองคอร์สนวดตัวทำสปาให้กัสอีกสักคอร์สอยู่เหมือนกัน  ส่วนคนที่ได้ประโยชน์ก็จะใครล่ะถ้าไม่ใช่ผม  คิดแล้วอารมณ์ดีเมื่อนึกถึงกัสหลังทำสปาคงจะเหมือนวันนั้นที่บริษัททำเอาผมคึกคักกว่าปกติ  แต่ก่อนอื่นต้องหาทางคืนดีกับที่รักให้ได้ซะก่อน  กัสคงอายมากที่เราร่วมรักกันในห้องทำงานเพราะพอสติกลับคืนมาเต็มที่กัสก็กังวลกลัวว่าคุณออยจะรู้ไม่กล้าออกไปเจอคุณออยเลยทั้งๆที่ผมก็บอกไปแล้วว่าห้องนั้นมันมิดชิดและเก็บเสียงได้  และไม่ใช่ว่าผมไม่ง้อที่รักนะครับ  ผมจัดเต็มทั้งดอกไม้ทั้งเค้กของโปรดหรือแม้แต่การอ้อนวอนที่เคยได้ผลก็ใช้ไม่ได้ในครั้งนี้  ตอนนี้ผมจะขาดใจอยู่แล้วด้วยไม่ได้กอดกัสนอนมาสามคืนแล้ว  ผมคงต้องหาตัวช่วยและคนที่ผมนึกถึงก็คือ ‘ไอ้ปรัช’ คิดได้ก็หยิบโทรศัพท์ต่อถึงเพื่อนสนิทคนนี้ทันที  รอสายไม่นานปรัชก็กดรับ

“ไงวิน  มีอะไรให้ช่วย” มันเหมือนนกรู้ว่าผมมีเรื่องขอความช่วยเหลือ

“อะไร  กูก็แค่คิดถึงมึง” ขอผมปากแข็งไปก่อนเพราะต้องรักษาฟอร์มกันบ้าง

“อย่ามา  อย่างคุณมึงเนี่ยไม่เดือดร้อนไม่โทรมาหรอก  ยิ่งมีเมียอยู่ด้วยแบบนี้เรื่องเพื่อนลืมไปได้เลย” ไอ้นี่รู้จริงสมแล้วที่เป็นเพื่อนรักกันมานาน

“ไอ้ปรัช  มึงนี่รู้ทันกูตลอดเลย  เออ  ยอมรับก็ได้ว่ะว่ามีเรื่องให้ช่วย” ไม่รู้ว่าทำไมผมต้องทำเสียงอ่อยขนาดนั้นด้วย

“ก็แค่นั้น  พูดมาอย่าให้เสียเวลา” มันจะรีบไปไหนกันนี่ก็ยังไม่เที่ยง  ยังไม่ได้เวลาที่ต้องไปรับมายไปทานข้าวนี่หน่า  คู่นี้เค้าพัฒนาแล้วครับทั้งไปรับไปส่งแถมกินข้าวด้วยกันเกือบทุกมื้อ  ถึงยังไม่ใช่แฟนแต่ก็ใกล้เคียงแล้ว

ผมเล่าเรื่องให้เพื่อนฟังว่ากัสโกรธไม่พูดด้วยให้ช่วยหาวิธีง้อให้หน่อย  แต่ไม่บอกหรอกว่าสาเหตุเกิดจากอะไรกลัวมันจะซ้ำเติมก่อนหาทางช่วย  ไอ้ปรัชหยุดคิดไปเพียงครู่แล้วจึงบอกแผนการง้อแฟนมาให้  หลังฟังแผนการที่เพื่อนคิดแล้วผมจึงรีบขอวางสายจากไอ้ปรัช  ก่อนวางยังโดนมันกัดว่าพอได้เรื่องแล้วรีบชิ่งทันที  ผมได้ทีย้อนกลับว่ากลัวมันจะไปไม่ทันนัดกับหมอมาย  เรียกเสียงหัวเราะของเราทั้งคู่ได้เพราะต่างก็รู้ใจกัน  หลังวางสายผมก็เตรียมแผนการตามที่ไอ้ปรัชแนะนำมา  ตามแผนวันนี้ผมคงต้องออกจากบริษัทก่อนเวลาซะแล้วครับ

.................................

“วินจะพากัสไปไหน” เสียงที่เคยหวานกลับแข็งจนกำลังใจเริ่มหดหาย  แต่ผมต้องใจสู้ไว้ไม่งั้นได้นอนหนาวคนเดียวอีกนานแน่

“โธ่  ที่รักครับอย่าโกรธวินอีกเลย  แค่นี้วินก็เสียใจมากแล้วน้า” ผมหันไปส่งสายตาอ้อนวอนและกระพริบตาปริบๆให้น่าเอ็นดู  เผื่อว่าร่างบางจะหลุดขำกับท่าทางเหมือนสาวน้อยของผมบ้าง  แต่กัสกลับหันไปทางกระจกรถแทนเล่นเอาใจเหี่ยวแฟบลงกลัวกัสจะไม่พูดด้วยอีก  ผมแอบเห็นเงาสะท้อนจากกระจกรถว่าคนน่ารักเค้าแอบยิ้มทำเอาใจที่เหี่ยวพองฟูขึ้น  กัสคงใจอ่อนลงกว่าวันแรกมากแล้ว  ได้เห็นแบบนี้ผมก็มีกำลังใจง้อที่รักมากกว่าเดิม 

“แล้วเราจะไปไหนกัน  ขับรถมาไกลแล้วนะ  เอ๊ะ! นี่มันทางออกนอกเมืองนี่” กัสทำตาโตน้ำเสียงร้อนรนหันมองข้างทางสลับกับใบหน้าผมไปมาได้อย่างน่าเอ็นดู 

ผมจึงยิ้มโปรยเสน่ห์ที่สาวหรือหนุ่มอื่นเห็นคงละลายแต่กัสเคยบอกว่ามันดูไม่น่าไว้ใจมากกว่าน่าหลงไปให้  กัสหรี่ตาลงทำหน้าไม่ไว้ใจทันที  แต่ผมก็ใช้ความเงียบสยบความเคลื่อนไหว  เอื้อมมือเปิดเพลงรักคลอเบาๆจะเนียนจับมือนุ่มที่วางบนตักมากอบกุม  แต่ที่รักดันรู้ทันดึงมือออกและกอดอกฉับปิดช่องทางให้ผมคว้ามือมากุมได้  กัสหันหน้าที่ขมวดคิ้วมุ่นให้รู้ว่าไม่พอใจมาทางผมก่อนผินหน้ามองทาง  ผมไม่นึกกลัวแต่กลับนึกเอ็นดูคนน่ารักที่ทำอะไรก็ดูน่ารักน่าเอ็นดูไปหมด  ผมแกล้งผิวปากตามเพลงทำไม่รู้ไม่เห็นบนรถจึงมีแต่เสียงเพลง  ผ่านไปครู่ใหญ่ผมจึงละสมาธิจากการขับรถหันกลับมามองร่างบางที่นั่งข้างกัน  ก็ได้เห็นว่าคนน่ารักหลับคอพับพิงกระจกรถไปแล้ว  ผมจึงหาที่จอดข้างทางก่อนหยิบผ้าห่มผืนบางจากเบาะหลังมาและปรับเบาะเอนลงห่มผ้าให้ร่างบาง  และแอบจูบแก้มขาวแผ่วเบาไม่ให้เจ้าของรู้ตัว  เดี๋ยวจากที่จะง้อได้ดันโดนงอนยาวล่ะเป็นเรื่อง  ผมหันกลับไปเตรียมออกรถแต่หางตาแอบเห็นกัสอมยิ้มจึงหันหน้าไปมองหน้าหวานอีกครั้งให้ชัดตา  แต่ใบหน้าของกัสที่ผมเห็นก็ยังหลับตานิ่งไม่ขยับหรือผมจะตาฝาดไปกันแน่   ผมไม่เสียเวลาคิดต่อเพราะต้องรีบไปให้ถึงจุดหมายเดี๋ยวแผนจะคลาดเคลื่อนง้อที่รักไม่สำเร็จจะยุ่งเอา 

.................................

รถจอดสนิทแต่คนที่นอนหลับอยู่ยังไม่รู้สึกตัว  ตาพริ้มหลับ  ปากบางสีแดงสดเผยอน้อยๆ  แก้มกลมอมชมพู  เป็นภาพที่น่ามองจนไม่อาจละสายตาได้  แต่ผมมีภารกิจง้อคนน่ารักอยู่จึงตัดใจจากภาพตรงหน้ากดส่งข้อความถึงผู้ช่วยในแผนนี้ให้เตรียมพร้อม  ก่อนหันกลับมาเอื้อมหยิบผ้าสีดำเส้นยาวจากหลังรถ  พยุงหัวคนรักขึ้นแผ่วเบาใช้ผ้ามัดปิดตาทำให้คนที่พิงอกเริ่มรู้สึกตัว

“อืม  วินทำอะไร  ตอนนี้ถึงไหนแล้ว” เสียงงัวเงียดังขึ้นก่อนกัสจะเงยหน้าจากอก  มือขาวยกขึ้นจับผ้าสีหน้าพลันตกใจเตรียมดึงผ้าออก

“ชู่ๆๆ  ไม่มีอะไรครับกัส  เชื่อใจวินนะ  นะครับ” ผมกอดร่างนุ่มและลูบหลังบางไปมาเพื่อปลอบกัสที่กำลังตกใจ  จนกัสนั่งนิ่งและพยักหน้ากับอกของผม

“ก็ได้  แต่อย่าเล่นบ้าๆนะวิน  ไม่งั้นกัสจะโกรธกว่าเดิมอีกนะ” ที่รักทำไมต้องขู่กันด้วยแค่นี้ผมก็กลัวมากแล้วคร้าบ

“ครับ  ไม่เล่นบ้าๆแน่นอน” ผมเปิดประตูฝั่งคนขับและอ้อมไปเปิดประตูด้านที่กัสนั่งอยู่  ก่อนพยุงร่างบางออกมาข้างนอกรถ  กัสชะงักเท้าและเงี่ยหูฟังเสียง

“เสียงคลื่น  กลิ่นเค็มน้ำทะเล  นี่วินพากัสมาทะเลทำไมล่ะ  แล้วตาปะ....” ยังไม่ทันที่กัสจะพูดจบประโยคผมใช้นิ้วปิดปากบางไว้ก่อนที่กัสจะถามมากไปกว่านี้ เพราะต้องทำตามเวลาเดี๋ยวแผนล่มซะก่อน

“ครับทะเล  แต่วินอยากให้กัสเดินตามวินมานะครับ  วินอยากให้กัสดูอะไรบางอย่างน่ะ”

ผมพาร่างบางที่โอบประคองไว้เดินช้าๆเรียบไปตามชายหาด  ก่อนก้มถอดรองเท้าให้กัสและของตัวเองมาถือไว้  น้ำทะเลที่ถูกคลื่นพัดกระทบฝั่งมาถูกเท้าของเราสองคนที่ย่ำผ่าน  แสงแดดยามเย็นไม่ได้แผดเผาร้องแรงมากนักและรู้สึกถึงลมทะเลพัดผ่านใบหน้าตีผมให้พอยุ่ง  บรรยากาศที่เป็นใจแบบนี้ผมหวังว่าแผนการทั้งหมดคงสำเร็จได้ด้วยดี  ผมพาร่างบางหยุดยืนเมื่อถึงที่หมายและส่งสัญญาณให้ผู้ช่วยเดินเอาของมาให้  ผมหมุนตัวกัสหันหน้าออกทะเล

“วินจะเปิดผ้าให้นะครับ  แต่กัสค่อยๆลืมตานะเดี๋ยวแสบตา” แอบสูดความหอมข้างใบหูที่กระซิบใกล้  แอบแตะผิวอ่อนแผ่วเบาด้วยริมฝีปาก

เมื่อปมผ้าที่ผูกไว้ถูกปลดผ้าสีดำก็ค่อยๆหลุดละไปตามใบหน้าหวาน  ผมวางคางเกยไหล่เล็กของคนรักที่อยู่ด้านหน้าและโอบแขนรอบเอวบางเพื่อประสานมือที่หน้าท้องแบน  ก่อนเอียงหน้าเข้าหาหน้าหวานเพื่อมองความเปลี่ยนแปลงของคนรัก  กัสกระพริบตาปรับสายตาก่อนจับจ้องไปเบื้องหน้าอ้าปากตาโตดูท่าแล้วคงตกใจไม่น้อย  แต่ความตกใจเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มกว้างสว่างไสวและหันหน้ามาสบตากัน  แววหวานที่ส่งมาให้ผมคงด้วยกัสถูกใจกับภาพตรงหน้า  ใบหน้าหวานหันกลับไปมองภาพพระอาทิตย์ดวงส้มกลมโตที่ขอบฟ้ากำลังแตะผิวน้ำสะท้อนภาพผิวน้ำให้เกิดพระอาทิตย์อีกดวงไม่ต่างกัน  ฟ้าเปลี่ยนสีไล่เฉดจากสีแดงไปส้มและจางลง  รอบๆหาดไม่มีผู้คนมีเพียงเสียงคลื่นและสายลม  เราสองคนซึมซับกับความงามที่ธรรมชาติสร้างสรรค์  ผมโอบกอดร่างนิ่มโยกตัวเบาๆก่อนคลายกอดและโอบประคองให้คนรักเดินไปข้างหน้า  จนเรามาหยุดหน้าผืนทรายที่มีช่อดอกไม้เล็กๆปักล้อมกรอบเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้ามีถ้อยคำเป็นประโยคอยู่ภายใน

‘I  AM  SORRY  DARLING
&
WILL  YOU  MARRY  ME ?’

เมื่อกัสเห็นข้อความก็ตกใจตาโตอีกรอบ  ผมจึงรวบมือบางทั้งสองข้างไว้และคุกเข่าข้างหนึ่งลงบนผืนทรายอีกข้างชันขาขึ้นมองสบตาคู่สวยส่งสายตาเว้าวอนไปให้

“วินขอโทษกับเรื่องวันนั้นนะครับ  กัสยกโทษให้วินนะ  นะครับ” แก้มขาวขึ้นสีแดงเป็นริ้วกัสหลบตาหันไปทางอื่นและคงทนคำเว้าวอนอ่อนหวานไม่ไหวจึงพยักหน้ารับคำ 

ผมยิ้มกว้างอย่างดีใจที่ภารกิจง้อสำเร็จไปหนึ่งเหลืออีกหนึ่งภารกิจสำคัญ  ใจผมเต้นแรงมือเริ่มชื้นเหงื่อจับมือบางบีบแน่นจนสายตาคู่หวานหันกลับมาสบกันซึ่งความแดงของผิวหน้าก็ยังไม่จางลง  ผมส่งยิ้มให้คนรักก่อนจะได้ยิ้มเอียงอายตอบกลับมาเรียกแรงใจให้ผมกล้าที่จะขอคำตอบจากกัส  ผมหยิบกล่องกำมะหยี่แดงเปิดออกยื่นไปตรงหน้าคนรัก

“วินรักกัสครับ  แต่งงานกับวินนะครับที่รัก” ใจเต้นระรัวรอคอยคำตอบชั่วอึดใจ  กัสจึงพยักหน้ารับยิ้มหวานสบตากัน 

ผมหยิบแหวนสวมทับซ้อนไปที่นิ้วนางข้างซ้ายที่มีแหวนจากคุณแม่ที่ผมสวมให้ต่อหน้าผู้ใหญ่อยู่แล้ว  ก่อนก้มจูบประทับที่แหวนบนนิ้วทั้งสองวงและเงยหน้าจ้องตาหวานระยับ

“หัวใจวินอยู่ในกำมือกัสแล้วนะครับ  ช่วยดูแลมันแทนวินด้วยความรักของกัสด้วยนะ  เพราะถ้ากัสทอดทิ้งมันวินต้องตายแน่ๆ” ประโยคนี้ของผมทำเอาคนรักหลุดหัวเราะออกมา

“คิกๆ  รู้แล้วคร้าบบบ   ฮิๆๆ  วินอ่ะน้ำเน่ามาก  มาลุกขึ้นได้แล้ว” มือบางออกแรงฉุดให้ผมลุกขึ้นเมื่อใบหน้าเราอยู่ระดับเดียวกันแล้วผมจึงฉกจูบแตะริมฝีปากบาง  เราส่งยิ้มหวานให้กันเมื่อผละออก  การที่ผมลงทุนเตรียมทุกอย่างถือว่าคุ้มสุดๆ  แม้เวลาจะมีน้อยแต่ทุกอย่างก็ออกมาดี ‘ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว’ ทั้งง้อทั้งขอแต่งงาน  ครั้งนี้คงต้องยกความดีให้ไอ้ปรัชด้วย

“แล้วกัสต้องใส่สองวงเลยมั้ยวิน” กัสยกมือข้างซ้ายขึ้นมาส่องตาระยับด้วยรอยยิ้มที่ยังไม่จางไปจากใบหน้า  แหวนวงแรกเป็นทองคำขาวเกลี้ยงทั้งวงแบบเดียวกับที่นิ้วนางข้างซ้ายของผม  ส่วนวงที่ผมเพิ่งสวมให้กัสเป็นวงทองคำฝั่งเพชรเม็ดเล็กเสมอผิวเกลี้ยงของวงแหวน  ซึ่งดูแล้วถ้าใส่ทั้งสองวงก็ไม่น่าเกลียดอะไรเหมือนแหวนที่ดีไซด์เป็นสองวงเชื่อมติดกันก็ดูดีไปอีกแบบหนึ่ง

“กัสรำคาญมั้ย  วินว่าใส่สองวงก็สวยดีนะครับ  วินแล้วแต่กัสครับ” ผมจ้องตาคู่หวานและจับมือบางมากุมแน่นก่อนใช้นิ้วหัวแม่มือไล้ไปที่ตัวแหวน

“งั้นกัสใส่สองวงนี่แหละ” คนน่ารักยิ้มกว้างตาส่องประกายระยิบระยับ  ก่อนกัสจะเขย่งปลายเท้ายืดตัวมาจูบที่แนวคางและโอบกอดรอบคอผมไว้  กิริยาแบบนี้ของคนรักมันทำให้ผมใจพองโตมีความสุขแบบสุดๆ

“ขอบคุณวินนะที่รักกัส  และทำทุกอย่างเพื่อกัส  กัสรักวินนะครับ” ผมตะลึงตัวแข็งเมื่อได้ยินกัสบอกรัก  แม้จะเคยได้ยินมาแล้วแต่ครั้งนี้อารมณ์อ่อนหวานจากบรรยากาศการขอแต่งงาน  มันยิ่งทำให้คำบอกรักนี้มีความหมายและดูขลังมากยิ่งขึ้น  ผมโอบกอดร่างบางแน่นยกจนตัวลอยจากพื้นและหมุนร่างบางไปรอบๆอย่างดีใจ

“ครับ  วินก็รักกัสนะครับ  ฮ่าๆๆ”

“คิกๆ  วินเบาๆ  ฮ่าๆ  ยังอีก  กัสเริ่มเวียนหัวแล้วน้าๆๆ”

เสียงหัวเราะของเราสองคนก้องไปทั่วบริเวณกลบเสียงคลื่นลมทะเลจนแทบไม่ได้ยิน  ผมวางร่างบางลงบนพื้นทรายจ้องตาคู่หวาน  กอบกุมใบหน้าใสด้วยมือทั้งสองข้างและส่งยิ้มอ่อนหวานไปให้  ก่อนโน้มใบหน้าลงให้ริมฝีปากเราแนบชิดกันและแตะจูบบางเบากระซิบถ้อยคำรักให้ตราตรึงเข้าไปในใจของคนรัก

“ผมรักคุณครับ  กัสที่รักของผม”

หลังคำบอกรักอ่อนหวานริมฝีปากเราแนบชิดกันบดเบียดเคล้าคลึงเชื่องช้า  ปากบางเผยอเปิดรับเรียวลิ้นร้อนอย่างเต็มใจให้ลิ้นที่รุกล้ำได้ควานหาดูดกลืนความหวานและมอบจูบอันอ่อนหวานและลึกซึ้งให้กัน  สองร่างบนผืนทรายโอบกอดชิดใกล้มีแผ่นฟ้าเจือสีส้มจากแสงสุดท้ายของดวงอาทิตย์และท้องทะเลกว้างเป็นฉากหลัง  เงาทอดยาวไกลเหมือนอนาคตของคนทั้งคู่ที่ต้องผ่านอะไรด้วยกันอีกมาก  แต่ขอแค่ยังมีรักให้กันไม่ว่าอุปสรรคใดก็มิอาจพรากให้แยกจาก

............THE  END..........

กัสวินขอจบแบบหวานๆนะคะ^^

ใครที่ต้องการอ่านตอนพิเศษที่พิเศษมากกก ติดตามที่ฉบับแรกเลยค่ะ

 :pig4: ทุกท่านที่ติดตามมาจนถึงบทสรุปของคู่นี้นะคะ บวกเป็ดปิดท้ายค่ะ

ปล.รอติดตามความรักของเฮียธัชได้เร็วๆนี้ใน "บ่วงรักพญามังกร"


ออฟไลน์ nongrak

  • ยังไงก็รักคาเมะจังที่สุด
  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4183
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +912/-14
เลือดแทบหมดตัวขนาดที่ทำงานยังไม่เว้นเลย
แต่ว่าวินหื่นแบบนี้กัสก็ยังรักใช่ไหม

โดนงอนแค่นี้ต้องให้เพื่อนช่วยเลยเหรอ
หวานกันมากเลยนะคู่นี้่

ออฟไลน์ 111223

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 913
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +276/-5
หวานมาก มดขึ้นจอเต็สเลย >///< วินโรแมนติกมากๆ
จบซะแล้ว ถึงจะแอบเศร้านิดหน่อย แต่ไม่เป็นไร เพราะ
ยังมีเรื่องที่น่าติดตามมาอีกเรื่องแล้ว บ่วงรักพญามังกร
แค่ชื่อก็น่าสนุกแล้วซิ ฮุฮุฮุ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ why yyy

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4602
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +309/-8
จบหวานได้อีก ขอบคุณ ขอบคุณ ขอบคุณ

ออฟไลน์ CarToonMiZa

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 6355
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +820/-41

ออฟไลน์ greensnake

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3471
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +920/-14
อยากเป็นกัสจังเลยอ่ะ >.< คนอะไรก็ไม่รู้น่ารักทุกวี่วัน
จะรอติดตามเรื่องราวของเฮียธัชนะคะ :กอด1:
บวกเป็ดค่ะ

ออฟไลน์ i1_to*pp

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1476
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +683/-5


จบได้หวานมาก :o8:
รอติดตามเฮียธัชค่ะ
 :กอด1:


tawan

  • บุคคลทั่วไป
จบหวานนนนนนนนนนนน

น่ารักกกกกกกก

รอซื้อหนังสือ

 o13

ออฟไลน์ PetitDragon

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4204
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +342/-5

ออฟไลน์ bytoey

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 865
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +197/-3
อ่านกี่รอบก็สนุกค่ะ o13

รอติดตามเรื่องเฮียธัช อั้ยยะ น่าสนใจมากกกกกก :z1:

ออฟไลน์ MooJi

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 190
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +115/-0
แอบเขินทั้งๆที่เค้าไม่ได้มาขอตัวเองแต่งงานซะหน่อย
ฮ่าๆๆๆๆ  แหม มันก็ต้องมีอารมณ์ร่วมบ้างอะไรบ้าง
หวานแหววน่ารักน่ากอดคนแต่งเนอะ เอิ๊กๆ^^

ออฟไลน์ day9day

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2182
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +284/-9
เป็นกำลังใจให้เสมอนะครับ

ออฟไลน์ love2y

  • (′~‵)
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2059
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +502/-11
รออ่านเรื่องเฮียธัช >_<

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด