^O^{เสน่ห์รักปักใจ} กัส & วิน...The End...THX. MiSS-U
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: ^O^{เสน่ห์รักปักใจ} กัส & วิน...The End...THX. MiSS-U  (อ่าน 178120 ครั้ง)

ออฟไลน์ MiSS-U

  • {^o^} {^3^}
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4168
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2800/-11
ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ

สรุปข้อสำคัญดังนี้


1.ห้ามมิให้ละเมิดสิทธิส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรุปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ, หมิ่นประมาท, หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย, ห้ามโพสกระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้งสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกเล้าฯ ในเรื่องการเมือง เชื้อชาติ  เผ่าพันธุ์  ศาสนา และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงการตั้งชื่อเรื่องด้วยคำหยาบ คำไม่สุภาพ  ล่อแหลม และชี้เป้าให้เล้าฯ ถูกเพ่งเล็ง จากทางราชการ

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพส หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่นี่หรือที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อขออนุญาตเจ้าของเรื่องก่อนนะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล บอกเมล แลก msn บนบอร์ด โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าตัวไม่ยินยอม

5.ขอให้นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิดเดียว ถ้าเป็นเรื่องจริงก็ให้บอกว่าเรื่องจริง ถ้าเป็นเรื่องแต่งให้บอกว่าเรื่องแต่ง  ให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตามเพราะมีคนมากกมายทะเลาะเสียความรู้สึกเพราะเรื่องนี้มามากแล้ว

6. การพูดคุยโต้ตอบระหว่างคนเขียนและคนอ่านนอกเรื่องนิยาย  ทำได้  แต่อย่าให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสนิยายหนึ่งตอน ก็ควรตอบเพียงคอมเม้นต์เีดียวก็พอแล้ว  โดยสามารถใช้ปุ่ม Insearch qoute  ได้    ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และลงลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วยนะครับ เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน

7. การกดบวกให้เป็ดเหลือง
      7.1 นิยาย 1 ตอน  จะให้ขึ้น Top list แค่ 1 Reply เท่านั้น ถ้าขึ้นเกิน จะลบคะแนนออก เหลือเฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด
      7.2 นิยาย 1 เรื่อง จะให้ขึ้น Top list ไม่เกิน 3 Reply ถ้าเกิน จะลบคะแนนออก ให้เหลือ เฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด ลงมาตามลำดับ
      7.3 Post ในห้องอื่น ๆ ก็จะใช้ หลักการเดียวกันนี้ เช่นกัน ยกเว้น
            - 1 Reply ที่เกินมานั้น โมฯทั้งหลาย พิจารณาดูแล้วว่า ไม่เป็นการปั่นโหวต และเป็น Reply ที่น่าสนใจและเป็นที่ชื่นชอบจริง ๆ


เวปไซต์แห่งนี้เป็นเวปไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฏหมายภายในและระหว่างประเทศ การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเวปไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง

ข้อความใดๆก็ตามบนเวปไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเวปไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ  โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม

กรุณาอ่านเพิ่มเติมที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0

ขอนำ "เสน่ห์รักปักใจ" ฉบับปรับปรุงมาลงให้อ่านกันนะคะ
และเป็นฉบับที่ใช้รวมเล่มค่ะ  ใครที่เคยอ่านแล้วก็อ่านได้อีก
ใครที่ไม่เคยอ่านเลยก็ฝาก กัสวิน ไว้ในอ้อมใจด้วยค่ะ^^


 :กอด1:

เรื่องนี้จัดอยู่ในซีรีย์ "เสน่ห์รัก" โดยยังมีอีกสองเรื่องที่อยู่ในซีรีย์นี้ด้วย
ซึ่งมีตัวละครและเหตุการณ์ที่เกี่ยวข้องกัน  แต่มองคนละมุมตามแต่ว่า
ใครเป็นคนดำเนินเรื่อง  จึงขอเสนอให้คนอ่านที่สนใจตามไปอ่านกันได้ค่ะ

เรื่องนี้อัพทุกวันค่ะ

สารบัญ
• ตอนที่ 1-2
• ตอนที่ 2
• ตอนที่ 3-4
• ตอนที่ 4
• ตอนที่ 5-8
• ตอนที่ 7
• ตอนที่ 8
• ตอนที่ 9-10
• ตอนที่ 11-12
• ตอนที่ 13-15
• ตอนที่ 16-17
• ตอนที่ 18-19
• ตอนที่ 20-21
• ตอนที่ 22-24
• ตอนที่ 25-27
• ตอนที่ 28-30
• ตอนที่ 31-32
• ตอนที่ 33-36
• ตอนที่ 37-38

เรื่องนี้อัพทุกวันค่ะ

เรื่องนี้จัดอยู่ในซีรีย์ "เสน่ห์รัก" โดยยังมีอีกสองเรื่องที่อยู่ในซีรีย์นี้ด้วย
ซึ่งมีตัวละครและเหตุการณ์ที่เกี่ยวข้องกัน  แต่มองคนละมุมตามแต่ว่า
ใครเป็นคนดำเนินเรื่อง  จึงขอเสนอให้คนอ่านที่สนใจตามไปอ่านกันได้ค่ะ

ชุดเสน่ห์รัก

"เสน่ห์รักปักใจ" (กัส+วิน)

"เสน่ห์มัดใจนายเพลย์บอย" (มิค+ฟิน)

"เสน่ห์ร้ายพ่ายรัก" (ธี+ภีม)

ชุดบ่วงรัก

"บ่วงรักพญามังกร" (ธัช+ตี้หลง)

"บ่วงหงส์" (เฟิงหวง+หลี่จวิน)

ชุด LOVER

"รักหวานๆของมาเฟียขี้หึง" (ธันว์+หลี่ผิง)

"รักต้องเคลียร์" (เบส+นน)

"รักยุ่งๆของลูกครึ่งรูปหล่อ" (ฝูหรง+พอล)

เมื่อหนุ่มมาดกวนปากร้ายดีกรีหนุ่มร้อนแห่งปีที่ใครๆก็เรียก "ป๋าธัช"
ต้องมาเจอเหตุการณ์ไม่คาดฝันสุ่มเสี่ยงต่อชีวิตและมีผลต่อหัวใจ
จนเกิดความวุ่นวายตามมา  เมื่อตัวต้นเหตุที่เจ้าตัวแอบค่อนแคะ
และเปลี่ยนสัญชาติจากมังกรเป็นกิ้งกือมาตามติดเพราะติดใจ
จะมีอะไรเกิดขึ้นบ้างต้องติดตามใน "บ่วงรักพญามังกร" ค่ะ

:pig4:
Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 09-01-2015 23:18:03 โดย MiSS-U »

ออฟไลน์ MiSS-U

  • {^o^} {^3^}
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4168
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2800/-11
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 17-07-2012 06:42:09 โดย MiSS-U »

ออฟไลน์ gupalz

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4969
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +604/-20

ออฟไลน์ MiSS-U

  • {^o^} {^3^}
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4168
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2800/-11
ตอนที่ 1

วิน


“ โอ้ววว  อื้ม  แรง  แรง  แรง  กว่านี้ ”

“ สุดยอดดด  แน่นเป็นบ้า  ดี  อื้อออ”

สองเสียงประสานครางกระเส่าบ่งบอกอารมณ์ของเจ้าของเป็นอย่างดีว่าคนทั้งคู่กำลังอยู่ในอารมณ์พิศวาส  ผมที่ยืนฟังอยู่หน้าประตูห้องได้แต่กำหมัดแน่นอดทนอย่างรอคอยว่าสงครามพิศวาสจะจบลงเมื่อไร 

“ใกล้แล้ว อ๊ะๆๆ  ระ  เร็วกว่านี้หน่อย  อื้อ”

“อืมมม  ได้เลย  เต็มที่เลยที่รัก”

“อ๊าๆๆๆๆๆ”

“ซี้ดดดด  อืมมมม”

และแล้วเวลาที่ผมรอคอยก็มาถึงเมื่อเสียงครางสุดท้ายสิ้นสุดลง  หัวใจที่ร้อนลุ่มเมื่อแรกกลับสงบลงอย่างไม่น่าเชื่อ  ความโกรธที่ผมมีกลับเจือจางเหลือเพียงความ ‘เสียดาย’ เสียดายวันเวลาที่คบหา  เสียดายความรู้สึกดีๆที่มีให้  เสียดายความไว้ใจที่มีให้คนที่ผมเรียกว่า ‘แฟน’  และ  ‘เพื่อน’

“แอ๊ดดดด  ปัง”

ภาพเบื้องหน้าที่ปรากฏต่อสายตาผมยิ่งตอกย้ำให้รู้ว่านี่ไม่ใช่ฝัน  ร่างสองร่างของแฟนและเพื่อนที่กำลังกอดก่ายกัน  หันมาทางที่ผมยืนอยู่ก่อนจะผงะออกจากกันทั้งๆที่หอบตัวโยน  คนตัวเล็กหน้าซีดเผือดจ้องผมกลับตาโตอย่างตกใจ  ก่อนปากแดงๆจิ้มลิ้มนั้นจะเอ่ยเรียกชื่อผมแผ่วเบาเหมือนละเมอและค่อยๆดังขึ้น

“พี่วิน...พี่วิน...พี่วิน!” สายตาละห้อยหาเอ่อคลอไปด้วยหยาดน้ำตา  พยายามผลักร่างที่อยู่เคียงข้างกันบนเตียงออกห่างและตะเกียกตะกายมาปลายเตียง 

ผมได้แต่ยืนนิ่งสบตาคู่สวยที่มีแววตาสำนึกผิดคู่นี้นิ่งๆ  โดยไม่คิดจะเข้าไปหาอย่างที่ร่างเล็กเรียกร้องไม่ขาดปาก  ถ้ามีใครถามว่าเจ็บมั้ยผมบอกเลยว่า ‘เจ็บ’ แต่ไม่มากอย่างที่ควรเป็น  ให้สมกับการที่ได้รับรู้ว่าแฟนและเพื่อนของตัวเองสวมเขาให้

“ไอ้วิน” เสียงห้าวของคนที่ได้ชื่อว่าเพื่อนดังขึ้นและเรียกสายตาของผมให้หันไปมอง 

ไอ้แซ็คมองผมด้วยแววตาสำนึกผิดนิดๆก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นนิ่งเรียบติดท้าทาย  เมื่อเสียงเล็กๆปนเสียงสะอื้นไห้ของคนข้างตัวมันเรียกแต่ชื่อผมและพยายามแกะข้อมือตัวเองให้เป็นอิสระ  เพื่อจะเข้ามาหาผมที่ยืนอยู่หน้าประตู  ผมดูก็รู้ว่ามันหวงคนตัวเล็กที่ได้ชื่อว่าเป็นแฟนของผมมากทั้งๆที่มันไม่มีสิทธิ์  ผมพ่นลมหายใจระบายความตรึงเครียดที่สะสมมาตั้งแต่ครึ่งชั่วโมงก่อน  และเงยหน้าสบตาคนทั้งคู่สลับไปมาอย่างตัดสินใจ

“คือพี่วิน  ฟัง ..ฮึก.. ก่อนนะ ..ฮึก...อธิบายได้  ฮึก ฮือออ”

เจ้าของเสียงหวานปนสะอื้นพูดปะติดปะต่อพยายามให้เป็นประโยคได้อย่างน่าสงสาร  จนคนที่มองแบบผมเริ่มใจอ่อนแต่ก็ไม่คิดจะเข้าหา  ยิ่งทำให้เป็นการกระตุ้นให้คนตัวเล็กคลุ้มคลั่งออกแรงดึงข้อมือจนหลุดจากการเกาะกุม  ก่อนเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้น 

“ตุ้บ / รัน / เฮ้ย!” ร่างบอบบางเปลือยเปล่านอนอยู่ที่พื้นหน้าเตียงหลังเจ้าของเสียหลักตกเตียง  ดวงหน้าหวานของรันเต็มไปด้วยคราบน้ำตาเงยสบตาผมด้วยแววตาเว้าวอน  พยายามกระเถิบตัวเข้าหาทั้งๆที่ดูก็รู้ว่ารันเจ็บตัวมากแค่ไหน 

ผมตัดสินใจเดินเข้าหาร่างบางเพราะความสงสารแต่ต้องชะงักเท้าอยู่ที่เดิม  เมื่อไอ้แซ็คถลาเข้าหารันก่อนโอบประคองด้วยความทะนุถนอม  แม้มันจะโดนรันปัดป้องและโวยวายใส่ก็ยังไม่ยอมปล่อยมือ  ผมที่ยืนอยู่ไม่ไกลนักยังเห็นชัดถึงแววตารักใคร่ของมันที่มีต่อรันได้  อะไรๆที่หนักอึ้งอยู่ในใจค่อยๆเบาขึ้น 

“พี่ ..ฮึก.. วิน ...ฮึก..ฮือ..  ฟังก่อน นะ” เจ้าของเสียงสะอื้นขอร้องได้อย่างน่าสงสาร  สายตาจับจ้องมาทางผมไม่วางแม้ตัวเองจะตกอยู่ในอ้อมกอดของอีก
คนที่รัดไว้จนแน่นอย่างหวงแหน  และผมก็ตัดสินใจได้ซึ่งคิดว่าดีสำหรับทุกฝ่าย

“รัน  หยุดร้องเถอะครับ  มาถึงขั้นนี้แล้วอะไรๆมันก็ชัดเจนเกินกว่าที่เราจะกลับไปเหมือนเดิม” ผมพยายามใช้น้ำเสียงเรียบนิ่งไม่บ่งบอกอารมณ์ใดๆ  ด้วยไม่ต้องการให้ความหวังและไม่อยากให้คนที่เคยคิดว่ารักได้ฟูมฟายไปมากกว่านี้

“แต่  แต่...ฮือออออ...รันขอโทษ  ฮึกๆ  ให้โอกาสรันอีกครั้งได้มั้ย” คำขอโทษและคำอ้อนวอนที่รันเอ่ยช่างดูน่าสงสารจนผมอยากจะหยิบยื่นโอกาสให้เจ้าตัวแบบที่ร้องขอ  แต่เมื่อผมใคร่ครวญดีแล้วผมว่ามันควร ‘จบ’ เพื่อผลดีของทุกฝ่ายยิ่งเฉพาะกับรันเอง  ผมส่งยิ้มปลอบใจไปให้ร่างบางจนแววตาฉ่ำเปล่งประกายมีความหวังขึ้นทันตา  จนนึกเห็นใจคนตัวเล็กขึ้นมาเพราะผมพอเดาได้ว่าจะเกิดอะไรต่อจากคำพูดที่ผมกำลังจะเอ่ยออกไป 

“พี่รับคำขอโทษนะ  เพราะพี่เข้าใจว่าเรารู้สึกยังไง”

“พี่วิน  ฮือออ  พี่ยกโทษให้รันใช่มั้ยครับ  พี่แซ็คปล่อยรัน  ฮึก  ฮืออ  รันจะไปหาพี่วิน  ปล่อยเซ่  ฮือออ” จบคำผมรันคลี่ยิ้มทั้งน้ำตาพยายามผลักไอ้แซ็คออกเพื่อเข้ามาหาผม  แต่ไอ้แซ็คก็ไม่ปล่อยจึงโดนรันทั้งทุบทั้งตีใส่

“พี่ขอโทษที่ตลอดมาทำตัวไม่ดีพอ  รันเจอคนที่ดีกว่าพี่แบบไอ้แซ็คก็ดีแล้ว  ต่อไปนี้พี่ก็ขอให้รันโชคดีกับคนที่เลือกนะครับ” สายตาตกตะลึงพร้อมด้วยอาการนิ่งค้างของรันเป็นภาพสุดท้ายที่ผมได้เห็นก่อนจะหมุนตัวเดินจากมา

ขาผมยังก้าวไม่พ้นประตูห้องก็ได้ยินเสียงร้องโหยหวนของรันดังลั่นจนอดรู้สึกอดสูและเห็นใจไม่ได้  แต่ผมก็ไม่คิดจะหันหลังกลับไปมองในเมื่อตัดสินใจแล้วผมก็ไม่คิดจะย้อนกลับ  และเชื่อว่าไอ้แซ็คที่คอยปลอบประโลมอยู่ข้างรันนั้นมันดีพอสำหรับรัน 

“รัน!  หยุดร้องได้แล้ว  ต่อไปนี้พี่จะดูแลเราเอง  พี่รักรันนะ” เสียงตะคอกของไอ้แซ็คยังดังไล่หลังผมออกมา  ก่อนที่ผมจะปิดประตูห้องจนเผลอถอนใจออกมา  และยิ่งตอกย้ำว่าผมตัดสินใจไม่ผิด

สายลมเอื่อยๆพัดโชยปะทะหน้าให้พอรู้สึกสดชื่น  หลังผ่านเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้นทำให้ใจผมสงบได้อย่างน่าประหลาด  ผมลืมตามองก่อนเงยหน้าขึ้นไปยังตำแหน่งห้องที่เพิ่งจากมา  ผมคลี่ยิ้มและกระซิบแผ่วอวยพรฝากสายลมไปให้คนทั้งคู่อย่างจริงใจ 

เมื่อสองชั่วโมงก่อนนั้นผมตั้งใจมาเซอร์ไพรส์ให้แฟนตัวเล็กได้ตกใจและดีใจเล่นแต่ต้องกลับมาเซอร์ไพรส์ซะเอง  ด้วยว่าผมบอกรันไปว่าวันนี้ติดประชุมที่บริษัทมาหาไม่ได้  แต่การประชุมนั้นกลับต้องเลื่อนออกไปเพราะลูกค้ายังตัดสินใจที่จะทำกับบริษัทไม่ได้   เมื่อว่างซะแล้วผมจึงตัดสินใจมาหาคนของตัวเองเพราะก่อนหน้าผมได้เอ่ยปากปฏิเสธไปเมื่อรันโทรมาชวนให้มากินข้าวเย็นด้วยกัน  แต่เมื่อมาถึงหน้าประตูห้องก็พบว่าประตูไม่ได้ล็อค  อดจะแปลกใจและนึกตำหนิคนรักไม่ได้ว่าทำอะไรไม่ระวังตัว  แต่ผมก็ต้องหยุดความคิดทั้งหมดลงด้วยเสียงแปลกๆที่ดังขึ้น  ฟังจนแน่ใจแล้วว่ามันคือเสียงอะไรก็เดินเข้าหาต้นเสียง  และใจก็ต้องหล่นวูบเมื่อสมองผมจดจำได้ว่าน้ำเสียงเร้าร้อนที่คุ้นเคยนี้เป็นของใคร  ความโกรธโมโหทำให้ผมมายืนอยู่หน้าห้องมือจับลูกบิดไว้แน่น  จะเปิดเข้าไปก็หลายทีอยู่แต่ผมพยายามระงับอารมณ์และรอ  เพราะด้วยรู้นิสัยที่ไม่ดีของตัวเองดีว่าขืนผมทำโวยวายเข้าไปทั้งๆแบบนั้น  ผมคงซัดทั้งคู่ไม่เลี้ยงแน่และคงไม่จบได้แบบนี้
     
“สุดท้ายก็จบแบบนี้สินะ  เฮ้ออออ” ผมถอนใจเฮือกใหญ่เป็นครั้งสุดท้ายก่อนหมุนตัวเดินจากมา  ก่อนควานหาโทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกง

หลังจากผ่านเหตุการณ์เซอร์ไพรส์มาผมรู้สึกว่าตัวเองแปลกมากที่ไม่ได้เสียใจมากมายอะไร  ผมโกรธนะตอนที่เห็นภาพคนทั้งคู่แต่ตอนนี้ความโกรธหายไปเปลี่ยนเป็นเข้าใจแทน  ไม่คิดจะฟูมฟายแม้แต่น้ำตาก็ยังไม่มีให้แค่รู้สึก ‘เซ็ง’ เท่านั้น  ถ้าถามว่าผมรักอดีตแฟนมั้ยผมคงตอบว่าแค่ ‘ชอบ’  ถึงจะคบกันมาเกือบปีแต่ไม่ได้รัก  แค่เอ็นดูชอบเวลาที่รันยิ้ม  หัวเราะ  และชอบที่สุดตอนที่รันเข้ามาออดอ้อนคลอเคลียกับร่างกายผม  แต่สรุปก็ ‘ไม่ได้รัก’  ใช่แล้วผมคงแค่ชอบรันเท่านั้น  และด้วยเหตุนี้การเอาใจใส่ดูแลหรือแม้แต่การปฏิบัติตัวที่พึงมีต่อคนที่เป็นแฟนสำหรับผมมันจึงดูน้อยเกินไป  รันคงรับรู้ได้ซึ่งคงทำให้รันเหงาไม่น้อยยามที่ผมไม่ใส่ใจ  เปรียบได้กับการที่ผมเลี้ยงแมวสักตัวเพื่อแก้เหงา  ผมจะเข้าไปเล่นไปคลอเคลียกับมันและชอบให้มันออดอ้อนใช้ขนนุ่มๆไซร้ตัวไปมาตามเนื้อตัว  แต่พอหายเหงาก็หมดความสนใจทิ้งเจ้าแมวขี้อ้อนและต้องการความเอาใจใส่ไว้เพียงลำพังไม่เหลียวแล  ซึ่งผมก็ไม่ได้คิดว่าแมวตัวนั้นจะเหงาเป็นเหมือนกันถ้าผมไม่ได้ไปอุ้มชูเลี้ยงดูและให้ความรักความอบอุ่นกับมัน  ก็คงเหมือนรันที่คงอยากได้ไออุ่นอยากได้คนให้ความรักความเอาใจใส่ในเวลาที่รันต้องการ  แต่ผมก็ไม่ได้อยู่เคียงข้างคอยทำหน้าที่แฟนที่ดี  และมันก็ไม่แปลกอะไรที่เกิดเหตุการณ์นั้นขึ้นมา  จะโทษก็ต้องโทษที่ตัวผมเองด้วย

“ไง  มึงอยู่ไหน....เออ....เออ....เดี๋ยวกูไปหา” ผมกดวางโทรศัพท์เมื่อได้รู้ว่าพวกเพื่อนสนิทมันอยู่ที่ไหน 

วันนี้ผมเซอร์ไพรส์มาพอแล้วไม่อยากจะเซอร์ไพรส์อะไรอีกแล้ว  ขอไปกินเหล้าให้หายเซ็งท่ามกลางคนสนิทที่รู้ใจเราดีที่สุดดีกว่าครับ  แม้ต้องเตรียมใจว่าจะต้องโดนพวกมันซักไซ้ก็ตามแต่เพื่อนก็ไม่เคยต้องทำให้เราต้องรู้สึกแย่ได้แบบนี้

.................................

โปรดติดตามตอนต่อไปค่ะ ^O^

ฝากกัสวินด้วยนะคะ

 :pig4:

ออฟไลน์ bytoey

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 865
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +197/-3
แล้วก็ตามมาอ่านอีกรอบ อิอิ o13

ออฟไลน์ why yyy

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4602
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +309/-8
กัสวิน เวอร์ชั่นใหม่ เย้ๆ

ออฟไลน์ PetitDragon

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4204
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +342/-5
รออ่านเวอร์ชั่นใหม่ละกัน  :กอด1:

ออฟไลน์ love2y

  • (′~‵)
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2059
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +502/-11
ตามมาเสพเรื่องนี้อีกรอบนึง คึคึ

ออฟไลน์ MooJi

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 190
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +115/-0

ออฟไลน์ 111223

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 913
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +276/-5
>-< ว้าวๆ เวอร์ชั่นใหม่ รอติดตาม

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ eern

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 616
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +191/-5
เค้าอยากใด้หนังสืออาตี๋กับเฮียภีมจองด้วยคน :กอด1:

ryokame

  • บุคคลทั่วไป
ตามมาเม้นค่า อ่านอีกรอบด้วย อิอิ

ออฟไลน์ i1_to*pp

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1476
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +683/-5

ติดตามอีกรอบกับฉบับใหม่ค่ะ :กอด1:

ออฟไลน์ day9day

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2182
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +284/-9
ยังไม่เคยอ่านเรื่องนี้ครับ   น่าติดตามอ่ะ

ออฟไลน์ ujen

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2459
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +183/-13

alekung103

  • บุคคลทั่วไป

ออฟไลน์ tagloveX-Mark

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 970
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +82/-6
ยังไม่เคยอ่านเรื่องนี้เลย อ่านมา 2 เรื่องแล้ว
เหลือเรื่องนี้เรื่องเดียว อิอิ จะได้ตัดสินสั่งจองหนังสือถูก ^_^

ออฟไลน์ CarToonMiZa

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 6355
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +820/-41
โอ้เย้กัสวินเวอร์ชั่นใหม่ :L2:

บวกเป็ด

ออฟไลน์ greensnake

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3471
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +920/-14
เข้ามาต้อนรับคู่รักเก่าเวอร์ชั่นใหม่ ไฉไลกว่าเดิม :laugh:
ขอบคุณมากๆค่ะ :L1:
+1และเป็ด ต้อนรับพี่มาศค่ะ

ออฟไลน์ lidelia

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 778
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +177/-1
ยังไม่เคยอ่านคู่นี้เลยค่ะ ติดตามๆ  :mc4: :mc4:


CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ mild-dy

  • ☆ ทาสแมว ☆
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 9042
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +389/-80
ขอต้อนรับกัสกะวินอีกครั้ง
รอตอนต่อไปจ้า ขอตามมาด้วยคน :)

ออฟไลน์ ammlovey

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 565
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +100/-6
    • http://www.facebook.com/ammlovemblaq?ref=tn_tnmn
ตามอ่านอีกรอบ อิอิ
พล็อตเรื่องจะต่างจากเดิมมั้วยน้าาาา :กอด1:

ออฟไลน์ Horizon

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1731
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +300/-22

ออฟไลน์ MiSS-U

  • {^o^} {^3^}
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4168
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2800/-11
ตอนที่ 2

วิน

เสียงเพลงดังเข้าหูเมื่อผมเปิดประตูผับที่เป็นสถานที่ที่ผมตามมาเจอเพื่อนสนิท  เป็นที่ๆคุ้นเคยนักท่องราตรีบางคนในนี้ยังเป็นคนคุ้นหน้าคุ้นตาสำหรับผมแล้วด้วยซ้ำ  แต่ใจผมเองนี่สิที่แปลกไป  ‘แค่เซ็งและเริ่มเบื่อหน่าย’

“เฮ้ย  ไอ้วิน ทางนี้ๆ”

ชายหนุ่มเสื้อเชิ้ตสีดำปลดกระดุมสองเม็ดบนสวมกางเกงยีนส์สีดำโบกมือให้ผมพร้อมตะโกนแข่งกับเสียงเพลงและผู้คนในผับแห่งนี้  โต๊ะอยู่ด้านในเยื้องไปด้านข้างเกือบชิดเวทีที่มีนักร้องและวงดนตรีกำลังเล่นอยู่  ผมที่สอดส่ายสายตาหาเพื่อนสนิทอยู่แล้วจึงเห็นได้ชัดเจนเพราะว่าโต๊ะนี้มันเด่นพอสมควร  จึงไม่ได้ยากอะไรที่จะเจอบรรดาเพื่อนสนิทที่นัดไว้  ผมเดินฝ่าผู้คนไปจนถึงที่หมายได้ในที่สุด  อีกเหตุผลที่ทำให้โต๊ะนี้สะดุดตาก็เพราะเพื่อนแต่ละคนของผมนั้นหน้าตาพวกมันไม่ธรรมดาสามารถดึงดูดสายตาผู้คนรอบข้างได้เสมอ  ประกอบไปด้วยสี่ชายหนุ่มและหนึ่งหญิงสาว  ไอ้คนที่ตะโกนเรียกผมแต่แรกนั้นคือ ‘ไอ้ธี  หรือ  นายธีรนัย’ ผู้มีใบหน้าอินเทรนด์ขาวตี๋  ตัดผมสไลด์จัดทรงชี้โด่เด่ทั้งหัว  ส่วนนิสัยมันก็ร่าเริงและขี้โวยวายเป็นที่หนึ่ง  รักเพื่อนเป็นที่สุดออกแนวเพื่อนไม่ต้องข้าจัดการเอง  โดยเฉพาะเรื่องชกต่อยกับคนอื่นไอ้นี่มันไปก่อนเจ้าของเรื่องซะอีก  แต่ถ้าไม่มีมันกลุ่มของผมก็คงจะเหงาไปไม่น้อยทีเดียว

“เออ  ไงมึง” ไอ้ตี๋ธีทักขึ้นทันทีที่ผมมาถึงโต๊ะ

“อืม” ผมก็แค่ตอบรับสั้นๆพยักหน้านิดหน่อยทักทายไอ้ธีมันไป  ก่อนหันไปมองคนอื่นๆรอบโต๊ะ

ชายหนุ่มใส่แว่นไร้กรอบหน้านิ่งคนที่นั่งติดกันกับไอ้ธีด้านซ้ายมือนั้นกำลังจิบเหล้าในแก้วตัวเองพร้อมปรายตามาทางผม  มันคนนี้คือ ‘ปรัช หรือ คุณปรัชญา’  ไม่ต้องสงสัยที่ผมแอบเรียกเพื่อนคนนี้โดยมีคุณนำหน้า  เพราะทั้งบุคลิกท่าทางและการแต่งตัวนั้นเนี้ยบกว่าเพื่อนคนไหนในกลุ่ม  วันนี้ไอ้ปรัชใส่เสื้อเชิ้ตดำเหมือนไอ้ธีแต่ไม่ได้ปลดกระดุมและสวมกางเกงผ้าเนื้อดีสีดำเข้ารูปแต่ไม่ถึงกับฟิตแนบเนื้อมากนัก  ผมผ่านการเซ็ทมาอย่างดีออกแนวเรียบร้อย  และสวมรองเท้าหนังขัดมันวาววับ  เพื่อนผมคนนี้เปรียบเสมือนกุนซือของกลุ่มปัญหาหลายๆอย่างของเพื่อนๆ  ก็ได้มันคนนี้นี่แหละครับช่วยชี้ทางสว่างให้ทั้งเรื่องเรียนและเรื่องส่วนตัว  แต่ก็อย่าหลงเชื่อในสิ่งที่เห็นมากนักเพราะหญิงสาวหลายคนหลงกลเข้าหาเพราะคิดว่ามันนิ่งเหมือนจะง่ายและดูไม่เรื่องมากไม่เจ้าชู้ที่สุดในกลุ่มแล้ว  แต่ตัวจริงมันน่ะเจ้าชู้ไม่เป็นรองใครในกลุ่มหรอกครับ  หลอกสาวที่หลงผิดเข้าหามันให้รักให้หลงแล้วตีจากมานักต่อนักแล้ว

“ไง” เสียงนิ่งเรียบถูกส่งออกมาจากปากไอ้ปรัชเป็นการทักทาย
 
ผมตอบรับมันเป็นการพยักหน้าให้แทน  แต่ก็ไม่เป็นที่ติดใจอะไรกันเพราะเป็นพฤติกรรมปกติของพวกเราครับ  จะต้องมีพิธีอะไรให้มากความกัน  ส่วนคนที่นั่งถัดจากไอ้ปรัชเป็นชายหนุ่มตัวใหญ่พอๆกับผม  มันนั่งพิงพนักมือหนึ่งถือแก้วเครื่องดื่มซึ่งแขนอีกข้างก็วางพาดบ่าไอ้ปรัชไว้  ชื่อของเพื่อนคนนี้ของผมคือ  ‘ไอ้ฟิน หรือ นายชินกรณ์’ เป็นคนที่มีเครื่องหน้าคมเข้มไม่ต่างจากผมมากนัก  แต่จะมีผิวสีแทนกว่ามากเพราะมันเป็นคนใต้ผิวเลยเข้มกว่าใคร  ไอ้ฟินมันมีร่างกายที่หนากว่าผมนิดหน่อย  ส่วนนิสัยก็เงียบๆแต่ฉลาดมากเหมือนเสือซ่อนเล็บซุ่มหลบตัวเตรียมตะปบเหยื่อ  มีทั้งผู้หญิงและผู้ชายมากมายที่ถูกใจในความแมนเข้มของมันครับ  ดังนั้นเรื่องเจ้าชู้ไม่ต้องพูดถึงระดับตัวพ่อเลยล่ะมันคนนี้น่ะ  แต่ส่วนใหญ่จะมีคนเข้ามาหามันเองโดยที่เจ้าตัวไม่ต้องออกแรงอะไร  มันไม่มีการเอาใจ  ไม่เคยง้อใคร  งอนเองได้ก็ต้องหายเองได้  ถ้าไม่ถูกใจก็ไปซะและไม่เคยเอ่ยปากบอกเลิกใครก่อนเหมือนกัน  เพราะมันถือคติว่าไม่เคยออกปากขอคบนั่นเอง  ไอ้ฟินหันมาพยักหน้าทักทายผมและยกแก้วเครื่องดื่มขึ้นชักชวน

“มาได้นะมึง” เสียงเข้มดังขึ้นพร้อมรอยยิ้มมุมปากแบบที่สาวๆและหนุ่มน้อยในสต็อกของมันชอบนักหนา

“อืม  เลื่อนประชุมไปเลยว่าง” ผมตอบมันไปก่อนจะรับแก้วเครื่องดื่มมาจากไอ้ธีที่ยื่นมาให้จนแทบจะทิ่มเข้าตา

“อ้าว  ไอ้วิน  มึงไม่ได้ไปหาเด็กมึงเหรอวะถึงมานี่ได้” เสียงเรียบนิ่งของผู้หญิงหนึ่งเดียวดังขึ้นจนผมต้องหันไปมองคนพูด

ประโยคสุดท้ายนี้เอ่ยมาจากหญิงสาวเพียงคนเดียวในกลุ่มนามว่า ‘มน หรือ  หญิงมนทิชา’ ประโยคที่พูดไม่มีคำลงท้ายเหมือนหญิงสาวคนอื่น  ถ้อยคำก็ออกจะดูหาเรื่องส่วนเสียงที่ใช้ก็ไม่ได้อ่อนหวานเอาซะเลย  ซึ่งเพื่อนผมคนนี้มีใบหน้ารูปไข่  คิ้วโกงเข้ม  ตาคมขนตางอนยาว  จมูกไม่โด่งมากนักปลายงอนเชิดขึ้นนิดๆซึ่งบ่งบอกถึงความรั้นและมั่นใจในตัวเองสูงมาก  ปากแดงระเรื่อตามธรรมชาติตอนนี้ออกวาวนิดๆหลังดื่มมาซักพักแล้ว  ดูโดยรวมแล้วจัดได้ว่ามนเป็นสาวหน้าหวานได้เลยครับ  เพียงแต่แววตาที่ไม่ได้หวานตามไปด้วยเลย  ออกจะติดดุและเอาแต่ใจไม่ยอมใคร  ซึ่งมนอยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวพับแขนถึงศอกแบะปกเสื้อออกนิดหน่อย  ชายเสื้อถูกสอดในกางเกงผ้าเนื้อดีสีดำเข้ารูป  มนคงยังไม่ได้กลับไปเปลี่ยนชุดเพราะน่าจะเป็นชุดทำงานที่ถอดสูทตัวนอกออกก่อนแล้วจึงมาเจอเพื่อนๆเลย

“ไปมาแล้ว  และก็มาหาพวกมึงนี่แหละ” ผมตอบมนแบบเลี่ยงๆยังไม่อยากเอ่ยถึงเหตุการณ์ที่เพิ่งผ่านมา

“อ้าว  เห็นเพื่อนเป็นตัวสำรองนะมึง  ไงล่ะเด็กมึงมันไม่อยู่หรือออกไปกับชู้วะถึงไม่ได้มาด้วย”

‘ไอ้ธีมึงเป็นหมอดูรึไงวะถึงพูดเหมือนตาเห็น’ ผมได้ฟังถึงกับอึ้งเสยกแก้วเครื่องดื่มกระดกเข้าปากทีเดียวหมดแก้ว  และเงียบไปพักหนึ่งก่อนตอบกลับเพื่อนปากดีพร้อมหัวเราะในคอไปด้วย

“ฮึๆๆๆ  มึงมันแสนรู้  รู้ได้ไงวะ” พูดจบผมก็มองหน้าพวกเพื่อนๆยิ้มๆเหมือนเป็นเรื่องขำๆทั้งที่เป็นเรื่องใหญ่

“อ้าว  ไอ้เชี่ยวินมึงหลอกด่ากูนี่  แต่เดี๋ยวไอ้ที่ว่ากูฉลาดเนี่ยคือเด็กมึงไม่อยู่หรือออกไปกับชู้วะ” ไอ้ตี๋ขี้โมโหคงเพิ่งนึกได้ว่าโดนหลอกด่า  ก่อนที่ไอ้ธีจะถามผมกลับเพราะเพิ่งนึกขึ้นได้
เห็นมั้ยเพื่อนของผมคนนี้มันพลิกวิกฤตเป็นโอกาสของตัวเองได้เร็วขนาดไหนจากแสนรู้เป็นฉลาดได้  ทำเอาผมนึกขำแล้วตอบเพื่อนๆที่ตอนนี้หันมามองผมเป็นตาเดียวอยู่อย่างรอคอยคำตอบ

“อยู่กับชู้ว่ะ” ตอบพวกมันไปยิ้มๆพยายามไม่ให้พวกมันเครียดเพราะเจ้าของเรื่องแบบผมแค่เซ็งเท่านั้นเอง

ผมลอบสังเกตหน้าตาเพื่อนแต่ละคนพวกมันทำหน้าต่างกันออกไปมีทั้งอึ้ง  ทั้งตกใจ  ทั้งมองมาแบบจับผิด  ทั้งอ้าปากหวอปากพะงาบๆพูดไม่ออก  ผมก็ได้แต่นึกขำเพื่อนสนิทแค่เมียเพื่อนมีชู้จะตกใจอะไรนักหนา  อืมใช่แค่มีชู้ไม่เห็นต้องตกใจเพราะตอนนี้ความรู้สึกของผมเองนั้นแทบจะไม่ได้รู้สึกอะไรต่อคนๆนั้นแล้วด้วยซ้ำ  คงเพราะบรรยากาศที่คุ้นเคยกับคนที่คุ้นเคยนั่นเอง  ทำให้สบายใจและผ่อนคลายมากขึ้น

“เรื่องจริงดิมึง หา” ไอ้ธีพูดออกมาได้ในที่สุดหลังหาคำพูดเจอ  ตาตี่ๆของมันเบิกกว้างจ้องรอคำตอบจากผม

“เออดิ  เรื่องแบบนี้เอามาพูดเล่นได้ไง  เมียมีชู้นะมึงไม่ใช่เมียแอบโทรหากิ๊ก” ผมก็ตอบกลับมันกวนๆยักคิ้วให้มันหนึ่งทีด้วย 

“กูยังไม่อะไร  มึงก็ไม่ต้องคิดมากก็ได้ไอ้ตี๋” ผมเรียกไอ้ธีว่าไอ้ตี๋มันจึงเอื้อมมือมาตบหัวผมทันที  ไอ้นี่มันมือเร็วครับเหมือนปากมันนั่นแหละ

“ปากดีแบบนี้อาการคงไม่ได้แย่อะไรมั้ง  ฮึๆๆ” ไอ้ฟินพูดขึ้นมาพร้อมหัวเราะในคอเบาๆ 

ส่วนไอ้ธีที่พยายามจะถามอะไรอีกต้องหยุด  เพราะโดนคุณปรัชของเพื่อนๆยกมือห้ามให้มันหยุดพูดหยุดถาม  ไอ้ธีมันหน้ามุ่ยทันทีส่วนมนก็ยกมือเอื้อมตบไหล่มันเบาๆแทนการปลอบใจ

“พอ  ไอ้ธีไม่ต้องถามแล้ว  วันนี้พวกเรามากินเหล้าไม่ใช่มาตะโกนคุยกันอย่างนี้” เสียงนิ่งเรียบของคุณชายปรัชดังขึ้น

พอโดนคุณชายปรัชห้ามเข้าเพื่อนๆที่ทำท่าจะถามต่อก็หยุดกันได้เพราะต่างลืมตัวว่าตัวเองตะโกนคุยกันอยู่  ผมว่าแล้วว่าคนที่เข้าใจเพื่อนที่สุดคือไอ้ปรัชนี่แหละ  มันคงอยากให้ผมได้สบายใจกว่านี้ก่อน  เพราะเรื่องเพิ่งเกิดแผลยังสดมันคงคิดว่าผมคงต้องการเวลา  แต่เชื่อเถอะหลังจากคืนนี้ไปจะเป็นเพื่อนคนนี้นี่แหละที่จะซักทุกรายละเอียดจากผมจนหมด  แม้ไอ้ปรัชจะเป็นคนเงียบๆก็ตามแต่ถ้าเพื่อหาทางช่วยเพื่อนหรือแม้แต่การซ้ำเติมถ้าเราคิดจะทำอะไรโง่ๆลงไป  มันนี่แหละที่จะเป็นคนจัดการพวกเราได้อย่างอยู่หมัดแต่เพียงผู้เดียว

“เอ้า  ของมึง” เสียงใสจากมนดังขึ้น

หญิงมนยื่นแก้วเหล้าที่เติมมาใหม่มาให้ผมคนที่โดนหักหลังหมาดๆมา  พร้อมชนแก้วของตัวเองกับแก้วของผมอย่างแรง  ทำให้เพื่อนคนอื่นต่างยกแก้วแล้วมาชนกับแก้วผมตามทันที  เหมือนพวกมันตั้งใจจะปลอบผมด้วยการกระทำและย้ำว่ายังมีพวกมันเป็นเพื่อนอยู่  ทำเอาผมซาบซึ้งที่มีเพื่อนสนิทแบบพวกมันอยู่ข้างกายเสมอ

“วินมึง  ดื่มว่ะ”

“ชนมึง”

“ด้วยๆ  แด่ความโชคดีของเพื่อนกูที่รู้ว่าเมียมีชู้ก่อนจะปล่อยให้เขายาวไปกว่านี้  ไอ้วิน  ฮ่าๆ”

เพราะประโยคหยอกเย้าตามสไตล์กวนๆของไอ้ธีนี่แหละที่ทำให้เพื่อนๆต่างพากันหัวเราะออกมา  จากที่คนอื่นเค้าเครียดกันอยู่ไอ้นี่มันกลับประชดตอกย้ำผมซะได้ครับ ‘กวนจริงๆ’

“ฮ่าๆๆๆ”

“ไอ้ธี  มึงนี่นะจริงๆเลย”

หญิงเดียวในกลุ่มพูดหลังจากหัวเราะไปแล้วกับประโยคนั้นแต่กลับหันมาถลึงตาใส่ไอ้ตัวดีนี่แทน  แต่ก็ทำให้ไอ้ธีมันหยุดแซวผมไปได้  อย่างที่บอกไว้ว่าถ้าไม่มีไอ้ตี๋ธีคนนี้กลุ่มผมคงเงียบและเครียดแน่ๆกับเหตุการณ์ที่เกิดกับผมคืนนี้  หลังจากนั้นก็แทบไม่มีบทสนทนาอะไรอีก  เพราะแต่ละคนคงไม่อยากตะโกนคุยกันและที่สำคัญอยากให้เวลาผมที่น่าจะเศร้าได้ทำใจและทบทวนตัวเองท่ามกลางเสียงเพลงดังสนั่น  ที่สลับสับเปลี่ยนจากนักร้องบนเวทีเป็นการเปิดแผ่นจากดีเจแทน  แต่ไม่ได้ทำให้ความมันความสนุกของผู้คนในนี้ลดน้อยลง  เพราะยิ่งดึกก็ยิ่งสนุกลุกขึ้นมาเต้นตามจังหวะเพลงกันมากขึ้น 

ซึ่งก็มีแค่กลุ่มผมห้าคนเท่านั้นที่นั่งอยู่ได้พร้อมจิบเครื่องดื่มในมือตนเองไป  และโยกตัวตามจังหวะบ้างเมื่อได้เพลงถูกใจ  ทำแค่นี้ก็มีแต่คนอยากเข้ามาทำความรู้จักกับพวกเราทั้งห้าคนแล้วครับ  มีทั้งหญิงและชายที่สลับสับเปลี่ยนเข้ามาทักทายพยายามทำตัวตีสนิทหวังได้ใกล้ชิด  แต่วันนี้พวกผมคงทำให้กลุ่มคนเหล่านี้ผิดหวังไปตามๆกัน  เพราะเพื่อนของผมทั้งสี่คนนั้นแค่ยิ้มทักทายและเก็บเบอร์โทรศัพท์ที่ถูกหยิบยื่นมาให้แล้วเท่านั้น  ไม่ได้คิดจะสานสัมพันธ์ต่อในคืนนี้  ใช่แล้วครับพวกคุณฟังไม่ผิดหรอกที่คืนนี้มันต่างออกไปเพราะไอ้พวกเพื่อนผมมันคงเกรงใจอยากปลอบใจเพื่อนในแบบของตัวเองแบบนี้ที่นานๆครั้งพวกมันคิดจะทำกัน  แต่ลับหลังเชื่อผมเถอะครับว่าไอ้เบอร์ที่พวกมันได้มานั้นต้องมีผู้โชคดีได้รับโทรศัพท์จากเพื่อนผมแน่ๆครับ  โดยเฉพาะไอ้ธีไอ้ตี๋จอมเจ้าชู้

คืนนี้ผมรู้สึกว่าตัวเองโชคดีมากที่มีเพื่อนสนิทอยู่ด้วยแบบนี้  ถึงแม้ผมจะไม่ได้เครียดหรือเศร้าแล้วก็ตาม  แถมความเซ็งก็ปลิวหายไปจนเกลี้ยง  เพียงเพราะ ‘เพื่อนสนิท’ ทั้งสี่คนที่เรียกได้เต็มปากว่า ‘เพื่อนแท้’ และคืนนี้ทั้งคืนพวกเราทั้งห้าคนก็นั่งฟังเพลงกันในสถานที่ที่เต็มไปด้วยผู้คนมากหน้าหลายตา  พร้อมบรรยากาศอันคึกคักด้วยเสียงเพลง  จิบเครื่องดื่มที่ชงบางๆไปตลอดคืนจนกระทั่งผับปิด  และต่างแยกย้ายกลับบ้านของตัวเอง  พวกมันทุกคนเดินเข้ามาตบบ่าผมจนคนสุดท้ายคือ ‘ไอ้ปรัช’ ที่มันตบบ่าผมแต่ยังไม่ปล่อยกลับบีบเบาๆ  จนผมหันไปสบตามันก่อนที่มันจะพูดด้วยสีหน้านิ่งๆไม่แพ้เสียง

“พรุ่งนี้  กูต้องรู้เรื่องของมึงที่เกิดขึ้นในคืนนี้ทั้งหมด” พูดจบไอ้ปรัชก็เดินหันหลังไปขึ้นรถตัวเองทันที

ผมได้แต่ยืนมองตามหลังไอ้จอมบงการด้วยสีหน้ายิ้มๆ  เพราะเข้าใจความเป็นห่วงของไอ้ปรัชที่มันมีให้ผมครับ  และได้แต่ทำใจพร้อมเตรียมตัวตอบคำถามมันทุกเรื่องก็เท่านั้น

................................

โปรดติดตามตอนต่อไปค่ะ ^O^

ดีใจจังคนอ่านคนคุ้นเคยมาต้อนรับกัสวินพร้อมหน้าเลย
ขออนุญาตไม่ตอบเม้นท์นะคะ  ขอตอบรวมๆเนอะ
เรื่องนี้จะไม่เปลี่ยนแปลงเนื้อหาค่ะ แต่จะเปลี่ยนในส่วน
ของบทบรรยาย และบทสนทนานิดหน่อยจ้า

+1 ให้ทุกเม้นท์เช่นเดิมค่ะ  :กอด1:

ขอบคุณทุกการติดตามนะคะ^^

ออฟไลน์ eern

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 616
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +191/-5
รอคะอยากใด้หนังสือต้องทำงัยคะเพราะอ่านจากโทรศัพท์ :o8:

ออฟไลน์ ormn

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3938
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +324/-8
    • http:///uc.exteenblog.com/riko-tomo/images/23213506_1208714389_3598161_Okane_ga_Nai_v01_ch01_pg002__Cover.jpg

ออฟไลน์ silverphoenix

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1182
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +347/-3
จำได้ว่าตอนนั้นลุ้นแทบตายกว่า
วินจะเจอกัส  5555 
แล้วก็ต้องมาลุ้นต่อให้วินง้อสำเร็จ  อิอิ

สนุกมากๆ  เหมือนได้มารู้จักเหล่าผองเพื่อนๆใหม่อีกรอบ
+1 รีไรท์ใหม่แต่ยังสนุกเหมือนเดิม

ออฟไลน์ gupalz

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4969
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +604/-20

ออฟไลน์ day9day

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2182
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +284/-9

ออฟไลน์ ujen

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2459
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +183/-13

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด