@@@โดยLuk {My..Love} ความรักของเพื่อนแท้ ที่ยั่งยืนถาวรตลอดกาล
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

โพลล์

รบกวนโหวต..ให้คะแนนตัวละครที่คุณชื่นชอบสักนิดนะคะ

บูตัส
273 (61.8%)
บอลลูน
37 (8.4%)
โจ๊ก
63 (14.3%)
กนก
6 (1.4%)
แบม
63 (14.3%)

จำนวนผู้โหวตทั้งหมด: 380

ผู้เขียน หัวข้อ: @@@โดยLuk {My..Love} ความรักของเพื่อนแท้ ที่ยั่งยืนถาวรตลอดกาล  (อ่าน 1107005 ครั้ง)

ออฟไลน์ luxilove

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1042
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2414/-118
ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ

สรุปข้อสำคัญดังนี้

1.ห้ามมิให้ละเมิดสิทธิส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด

2.ห้าม มิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรุปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ, หมิ่นประมาท, หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย,ห้ามโพสกระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้ง  ในเรื่อง การเมือง ศาสนา พระมหากษัตริย์  และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงกระทู้ที่จะสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกภายในเวปบอร์ด

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพส หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่นี่หรือที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อขออนุญาตเจ้าของเรื่องก่อนนะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล บอกเมล แลก msn บนบอร์ด
โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าของไม่ยินยอม

5.ขอ ให้นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่ นิดเดียว ถ้าเป็นเรื่องจริงก็ให้บอกว่าเรื่องจริง ถ้าเป็นเรื่องแต่งให้บอกว่าเรื่องแต่ง  ให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตามเพราะมีคนมากกมายทะเลาะเสียความรู้สึกเพราะเรื่องนี้มามากแล้ว

6.อย่า พูดคุย ทักทาย นักเขียน คนอ่่านโดยรีพลายดังกล่าวไม่เกี่ยวพันกับนิยายให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสนิยายหนึ่งตอน ก็ควรคอมเม้นต์สักคอมเม้นต์เีดียวก็เพียงพอแล้ว ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และทำลิงค์โยงมายังนิยาย และให้นักเขียนทุกคนทำลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยเกี่ยวกับแฟนคลับนิยาย ในรีพลายแรกด้วยนะครับ เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน

7. การกดบวกให้เป็ดเหลือง
      7.1 นิยาย 1 ตอน  จะให้ขึ้น Top list แค่ 1 Reply เท่านั้น ถ้าขึ้นเกิน จะลบคะแนนออก เหลือเฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด
      7.2 นิยาย 1 เรื่อง จะให้ขึ้น Top list ไม่เกิน 3 Reply ถ้าเกิน จะลบคะแนนออก ให้เหลือ เฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด ลงมาตามลำดับ
      7.3 Post ในห้องอื่น ๆ ก็จะใช้ หลักการเดียวกันนี้ เช่นกัน ยกเว้น
            - 1 Reply ที่เกินมานั้น โมทั้งหลาย พิจารณาดูแล้วว่า ไม่เป็นการปั่นโหวต และเป็น Reply ที่น่าสนใจและเป็นที่ชื่นชอบจริง ๆ

เวปไซต์ แห่งนี้เป็นเวปไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฏหมายภายในและระหว่าง ประเทศ การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเวปไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง

ข้อความใดๆก็ตามบนเวปไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเวปไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ  โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม



กรุณาอ่านเพิ่มเติมที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0

*********************************************************************

นิยายเรื่องนี้เป็นเรื่องแต่งทั้งสิ้น ตัวละครและสถานที่ล้วนเกิดจากจินตนาการ

ผลงานเก่าที่จบไปแล้วของคนเขียน ตามลิ้งค์ข้างล่างนี้ได้เลยค่ะ

1.เพราะรัก..จึงเปลี่ยนได้ (ผลงานของพี่วี&พี่กล) แต่คนเขียนเสนอหน้าแอ๊บมาเป็นของตัวเอง 555!!!
(อยากรู้ว่ารักแท้ชายกับชาย มีอยู่จริงหรือไม่ ไปอ่านเรื่องนี้รับรอง o13 ไม่ผิดหวัง)
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=23342.2760

2.ตะเกียงพิเศษ (น้องตะเกียงคนเก่ง กับพี่โต๋สุดหล่อ รวมผองเพื่อนสิงห์โตดำ& เหยี่ยวเวหา ความรักใสๆของวัยมัธยมค๊า)
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=21351.3270

3.จอมใจนักเลง (ความหื่นบวกเจ้าเล่ห์ของพี่บอม ที่กำราบนักเลงมาดนิ่งอย่างน้องจอม เทพบุตรหยิ่งยโสต้องจอมภาคย์)
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=27452.2520

4.เหยี่ยวหัวใจ (ความเทพของน้องรัน กำราบ ความรั่วของพี่พรต เหยี่ยวรั่ว..รั่วขันเทพ ความฮาไร้ขีดจำกัดไปตามอ่านได้)
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=29584.1650

5.เทพพิทักษ์ขุนทัพ (ความบาดหมางในวัยเด็ก ทำให้องครักษ์ขุนดอน ต้องทนกับนิสัยวางอำนาจของขุนทัพ น่าร๊ากกก..อ๊ะ!)
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=30101.750

6.มนต์มาร (เจ้าคุ้มจอมขมังเวทย์&พระลักษมณ์ สายลับหน้าใส กับปริศนาฆาตกรรมในคุ้มดงพญา ความเร้นลับเหนือธรรมชาติ)
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=28195.1800

7.ลูกแก้วมังกร (มาเฟียเจ้าพ่อ..ความรักต่างวัยระหว่าง มังกรหนุ่มใหญ่ กับเด็กหนุ่มลูกแก้ว) กำลังจะจบแล้ว
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=31825.0

ปลลลลล...เรื่องนี้กำลังจะรวมเล่ม เรื่องอื่นรวมไปหมดแล้ว อยากรู้รายละเอียดไปอ่านที่หน้าแรกของกระทู้เรื่องนี้เอาค่ะ

เพิ่งรู้ตัว..ตรูเขียนนิยายเยอะขนาดนี้เลยเหรอะ!!!!

Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 13-05-2013 17:21:54 โดย luxilove »

ออฟไลน์ luxilove

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1042
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2414/-118
Intro

             “เราห่างกันบ้างเถอะ...”

             “อ้าว!..ทำไมล่ะบอลลูน”

             “เลิกเรียกแบบนั้นได้แล้ว ฟังตุ๊ดชะมัด”

             “พี่ก็เรียกแบบนี้ ตั้งแต่เรายังเด็ก”

             “บอลไม่ชอบ ต่อไปถ้าจะเรียกไม่ต้องบอลลูน แค่บอลก็พอ”

             “เปิดเทอมอาทิตย์เดียว  บอลลูน..เอ่อ!..บอลเปลี่ยนไปมากเลยนะ”

             “บอลไม่ได้เปลี่ยน บูต่างหากที่เปลี่ยน”

             “เปลี่ยนงั้นหรือ พี่เปลี่ยนเมื่อไหร่..ตรงไหน”

             “บูแหละเปลี่ยน บูเป็นตุ๊ด..บอลไม่อยากมีพี่เป็นตุ๊ด!!!!”

            เสียงนี้ดังก้องอยู่ในหูผม เป็นเหมือนเหล็กแหลมกรีดกระชากหัวใจผมออกเป็นเสี่ยงๆ นับตั้งแต่วันนั้น ความสัมพันธ์พี่น้องของเราก็ไม่เหมือนเดิม ไม่มีอีกแล้วน้องชายที่น่ารักของผม ผมไม่ได้ผิดคำพูดกับพ่อและแม่ ที่รับปากจะดูแลไม่ทอดทิ้งน้อง น้องต่างหากที่ทอดทิ้งผม เพียงเพราะผมเป็นตุ๊ดอย่างนั้นหรือ..นึกถึงเพลงนักร้องรุ่นป้าคนหนึ่งทันที

            zz..เป็นฉันมันผิดตรงไหน ชีวิตฉันใครกำกับ..เป็นฉันใครจะยอมรับบทบาทให้ความสำคัญ..ต่างกันก็เพียงร่างกาย..แต่ใจเราก็เหมือนๆกัน..ฉันก็เป็น..?????????????


       “พลั๊ก..ตุ๊บ!” เสียงกำปั้นปะทะปลายคางก่อนร่างเก้งก้างวัยกำลังโตจะร่วงไปกองตรงพื้นซีเมนต์ เลือดแดงพากันทะลักออกจมูก 

            “จำใส่กะโหลกมึงเอาไว้ อย่าคิดแตะต้องน้องกูเป็นอันขาด” เสียงตวาดจากคนตัวบางหน้าใสปากนิดจมูกหน่อยชี้นิ้วกร่างใส่คู่กรณี โดยไม่แคร์สายตานับร้อยที่ตีวงสนใจดูอยู่รายรอบ

            “ถุย!อีบูตัส น้องมึงแย่งแฟนกู” 

            “มึงไปห้ามเด็กมึงโน้น ไม่มีสิทธิ์มาลงกับน้องกู..ไอ้สัด”

            “ถ้ามันไม่อ่อยแฟนกูก่อน กูคงไม่คิดรุมตีนมันหรอก อีตุ๊ดอย่างมึงหลงน้องจนหน้ามืดตามัวเอามันทำผัวเสียเลยสิ จะได้ไม่ต้องมาอ่อยแฟนเค้าไปทั่วอย่างที่มันทำ” มันเยาะเย้ยเสียงดังทั้งที่เลือดกบปาก

            "กูเป็นตุ๊ดมันหนักหัวโคตรมึงหรือไง อิจฉาหน้าตาน้องกูหล่อกว่ามึงสิท่าถึงได้วางแผนหาทางรุมมัน ปากแบบนี้มึงจะเอาอีกใช่ไหม” พูดจบก็พุ่งประเคนทั้งมือทั้งเท้าเข้าใส่อีกฝ่าย ท่ามกลางสายตานับร้อยที่สนใจชมมวยคู่เอกก่อนกลับบ้าน แม้อีกฝ่ายตัวโตกว่าและสู้เป็นกลับเพลี่ยงพล้ำแพ้ให้ความคล่องแคล่วว่องไวเกินตัวของคนที่เพิ่งถูกเรียกว่าตุ๊ด จนตกเป็นกระสอบทรายรับมือเท้า..นอนหมอบหมดสภาพไปในที่สุด 


             เป็นเรื่องชินตาที่นักเรียนเหล่านี้จะเห็นบูตัสคนหน้าใส แต่บ้าพลังขัดแย้งกับรูปร่างหน้าตา ซัดคู่กรณีลงไปคลุกฝุ่นด้วยความโมโหจนเลือดขึ้นหน้ามาแล้วหลายราย ‘น้องข้าใครอย่าแตะ’ กระแสท๊อคออฟเดอะทาวน์ที่ใครต่างรู้ดี ถึงแม้จะเดินเข้าออกห้องปกครองเป็นว่าเล่นในระยะสองปีหลังจากตำนานนักเรียนดีเด่นกลายเป็นอันธพาลครองเมือง

             บูตัสคนดังของโรงเรียนแห่งนี้  ไม่มีนิสัยกรี๊ดกร๊าดเดินหนีบตูดบิดสะโพก เด็กม.6 รู้ดีใครล้อว่าตุ๊ดกระเทยคนผิดเพศ ไม่เคยโกรธจนไฟลุกไล่ตะบันหมัดให้เลือดกบปากเหมือนรู้ว่า “น้องชายสุดรักสุดหวง..โดนแกล้งหรือโดนทำร้ายร่างกาย”


รอกำลังใจล้นหลามเช่นเคยหรือเปล่า แฟนนิยายเก่าๆของคนเขียน ที่ชอบแนวแรงงงงงงง....รั่ววววววว....ฮาาาาาาา...และความรักของผองเพื่อนที่จริงใจ...ไม่รู้ใจตัวเองของพระเอกและนายเอก...รอติดตามได้..เรื่องนี้ไม่ใช่แนวแฟนตาซี แต่เป็นเรื่องน้ำเน่า..ของสังคมปัจจุบันที่มีอยู่ทั่วไป..??????

จากใจคนอ่าน...เอิ้กกกกก!!!

Luk. :pig4: :กอด1:
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 20-10-2012 10:04:48 โดย luxilove »

ออฟไลน์ MiSS-U

  • {^o^} {^3^}
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4168
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2800/-11
 :mc4:

คนแรกป่ะคะ  ดีใจจังมีเรื่องใหม่จากพี่ลักษณ์แล้ว  ไปอ่านก่อนเม้นท์

...................................

นายเอกเป็นบูตัสคนรักน้องใช่มั้ยคะ  แหมเปิดเรื่องมาก็แรงแล้ว
แต่ทำไมน้องบอล(ลูน)ถึงทำกับพี่แบบนั้นคะ  :sad11:

รอว่าใครจะเป็นฮีโร่มาปราบอันธพาลครองเมือง :laugh:

บวกเป็ด
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 20-10-2012 10:10:21 โดย MiSS-U »

ออฟไลน์ zuu_zaa

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2038
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +115/-1
 :mc4: แนวเรื่องน่าสนใจมากมาย แล้วจะติดตามนะคะ รักคนเขียน :กอด1:

ออฟไลน์ MM

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 296
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +45/-2
 :mc4: ฉลองเรื่องใหม่จร้าาาาา .... แค่เกรินนำก็สนุกแล้ว เป็นกำลังใจให้เน้อออ  :L2:  :L2:  :L2: :L1:  :กอด1:

chantana

  • บุคคลทั่วไป
ขอต้อนรับสู่เล้าจร้า   :mc4:

รอตอนแรกนะจ้าาาาา   :call:

ออฟไลน์ eern

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 616
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +191/-5
ฉลองประเดิมเรื่องใหม่ :mc4:

ออฟไลน์ arisa_sa

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 482
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +38/-1
ต้อนรับเรื่องใหม่จ้า  :mc4: :mc4: :mc4:

ออฟไลน์ srikoon

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 530
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +56/-6
ท่าทางจะมัน

รอครับ

 :laugh5: :laugh5: :haun1:

ออฟไลน์ Bee_YJ

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 332
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +77/-0
 :mc4:ต้อนรับเรื่องใหม่

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ bulldog17

  • ❤GOT7
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3775
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +265/-12
 :mc4: :mc4: :mc4:

น้องข้าใครอย่าแตะ

puu142

  • บุคคลทั่วไป
รอติดตามอ่าน...........ครับ
                                             
                                                            ชอบนิยายที่คุณเขียนทุกเรื่องเลย...และก็ติดตามมาตลอด
 
                                 ..............เป็นกำลังใจให้นักเขียนคนเก่งครับ..............

ออฟไลน์ $VAN$

  • Moderator
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1744
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +307/-6
กรี๊ดดดด :oni2: เรื่องใหม่ ท่าทางจะน่ารัก
ต่อยเก่งอย่างนี้ มาว่าเป็นตุ๊ดได้ไงเนาะ

ออฟไลน์ patee

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3742
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +276/-3
น่าสนใจดีนะ  ท่าจะมันส์

ออฟไลน์ eamjungza

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 47
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +3/-0
อ๊ากกกกกกกกกกกกกก :z1:

มาแล้วๆๆๆๆๆ  เรื่องใหม่ :impress2: :impress2:

ตอนรับคร้า :L2:

ขอพระเอกโหดๆๆๆนร้า :m16:

ออฟไลน์ lunarinthesky

  • ~ My Cutie Candy... ~ Meow
  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 739
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +83/-0

ออฟไลน์ Mekaming

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 288
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +18/-2
ตามค่ะน่าสนุกสงสารบูอะบอลนี่มันน่า  :m16: :m16: o18 o18 o18

ออฟไลน์ Nankoong

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 839
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +120/-5
ย๊าาาาาากกกกกกก :mc4:
มาส่องงงงงงงงงงงงงงงงงงเรื่องใหม่



ออฟไลน์ tuek

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3606
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +214/-3
ต้อนรับเรื่องใหม่อีกหนึ่งเรื่อง
into มาก็น่าอ่านแล้ว
อยากรู้ว่าใครจะมาอยู่ในใจบูตัส
+1 และเป็ดนะคะ

ออฟไลน์ why yyy

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4615
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +309/-8
รอตอนต่อไป ^_^ **

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ PetitDragon

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4323
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +342/-5
 :impress2:

รออ่านๆๆๆ

ออฟไลน์ ordkrub

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4182
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +341/-12
ตามมาอ่นด้วยคนครับ :pig4:

ออฟไลน์ aoihimeko

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3304
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +155/-8
ความรักของพี่มันช่างใหญ่ยิ่ง

andy_kwan

  • บุคคลทั่วไป
ลงทะเบียนรออ่านเรื่องใหม่

ออฟไลน์ luxilove

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1042
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2414/-118
My love 
Part 1
   

            “อีบูววว!!..ซึมเป็นผีกระสืออดขี้ไปได้ หนังหน้าอย่างมึงไม่เหมาะทำมิวสิคชีวิตรันทดหรอก หาอะไรหยัดกระเพาะดีกว่าโล๊ะสมองบ้างสิอีนี่ เก็บใส่หัวตั้งแต่สากกะเบือยันเรือรบ”  โจ๊กเพื่อนตุ๊ดหน้าหล่อแต่ปากตลาด เสียงแปร๋นๆของมัน ดึงผมออกจากสิ่งที่หมกมุ่นอย่างได้ผล

   “อืม!!..แล้วแบมกับไอ้หนกล่ะ” แบมคือกระเทยหน้าสวยน้องๆปอยตรีชฎา ส่วนไอ้หนกหรือนางสาวกรกนกคือทอมหล่อ กลุ่มเราบอนทูบีโดยไม่ต้องสงสัย

   “ก้นรากงอกติดเก้าอี้รอแล้วเหอะ พวกมันให้กูมาตามมึงนี่ไง” ผมพยักหน้ารับ ก่อนจะเดินตีคู่โจ๊ก..ตรงไปยังโรงอาหาร

   “ไงบู..เป็นห่าไรหงอยแต่เช้าเลยมึง” แบมทักก่อนจะหันไปบรรจงวาดลิปสติกสีอ่อนบนปากรูปกระจับของมันต่อ

   “นั่นสิ..ไม่สบายใจอะไรเล่าให้พวกกูฟังบ้างแบกไว้มากๆ จิตเสื่อมนะมึง” ไอ้หนกเงยหน้ามาบ่นเสร็จ ก้มโซ้ยก๋วยเตี๋ยวต่ออย่างหน้ามึน

   พวกมันห่วง..ผมรู้ โคตรจะห่วงความรู้สึกผมสุดๆ เพียงแต่ผมชอบเก็บปัญหาไว้คนเดียว ไม่อยากให้เพื่อนพลอยไม่สบายใจไปด้วย นอกจากพวกมันจะรู้เอาเอง

   เราคบกันมาตั้งแต่ม.1กระทั่งม.6 ทำไมจะไม่รู้ว่าแต่ละคนเป็นยังไง แบมกับผมกอดคอลุยกันมาตั้งแต่ม.ต้น ส่วนอีโจ๊กกับไอ้หนกมาสนิทกันตอน ม.4 มันสองคนสอบเข้าที่นี่ เป็นเพื่อนโรงเรียนเก่ากันมาก่อน

   “ไม่มีหรอกน่า..ว่าแต่มึงแดกแล้วสิ” เปลี่ยนเรื่องไม่อยากให้พวกมันกังวล ถามไปงั้นหลักฐานวางอยู่ทนโท่

   “อืม..ไม่งั้นกูจะทาลิปทำไม มึงไปหาอะไรเลี้ยงพยาธิได้แล้วเดี๋ยวก็เจ็บท้องอีกหรอก” ค้อนผมทีหนึ่ง หน้ามันสวยทำอะไรก็ดูเข้ากับหนังหน้า ติดอันดับตุ๊ดสวยในโรงเรียนด้วยสิ

   “ป่ะ!.หาอะไรแดกดีกว่าอีบู” โจ๊กฉุดแขนผมไปกับมัน อีนีตุ๊ดหล่อแต่สาวแตก นักเรียนพากันมองตรึม..ไม่มีใครไม่รู้จักแก็งค์สวยประหาร ทั้งที่สวยเพียงคนเดียวคือแบม..นอกนั้นต้องบอกว่าหล่อน่าจะถูก..ยกเว้นผมที่หน้าตาธรรมดา!!!

   ที่ผมหมกมุ่นคิดไม่ตกไม่สามารถตัดออกจากหัวได้ปัญหาเดิมๆ หลายครั้งที่คิดจะไม่ยุ่งเกี่ยว แต่เพราะคำสัญญาที่เคยรับปากพ่อกับแม่ไว้ก่อนท่านจะจากไป ทั้งที่เขาคนนั้นไม่อยากเสวันนากับผมด้วยซ้ำ

           เช้าวันนี้เขาเดินกระหนุงกระหนิงควงสาวงามระดับนางนพมาศสองปีซ้อน ทำให้ผมอดห่วงไม่ได้ เธอเป็นแฟนเด็กอาชีวะคงไม่พ้นมีเรื่องยุ่งยากอีกตามเคย นึกย้อนไปเมื่อ 14 ปีก่อน ผมอยู่อนุบาล 2 อายุ 4 ขวบ หลังนั่งรถโรงเรียนกลับถึงบ้านตอนเย็น

           “บูเข้ามาทำความรู้จักกับน้องสิลูก” แม่เรียกผมให้ไปทำความรู้จักสิ่งมีชีวิตผิวขาวตัวกลมบนเบาะนุ่ม   

           “หวัดดีครับพ่อ..หวัดดีครับแม่” พวกท่านยิ้มรับแววตาอบอุ่นยังคงฉายชัด ผมขยับเข้าไปใกล้ก่อนวางกระเป๋า แล้วยืนเอามือไพล่หลังมองอยู่ห่างๆ รู้สึกตื่นเต้นปนสงสัย ถามตามที่คิด

          “เจ้าตัวอ้วนนี่มาจากไหน” ท่าทางลังเลไม่ผลีผลามของผมทำให้พ่อกับแม่กลั้นขำ แน่ล่ะผมไม่มีทางตกหลุมพรางอีกแน่ หลังเคยโดนพวกท่านหลอกมาแล้ว กลัวหน้าแตกถึงได้รอฟังคำตอบให้มั่นใจเสียก่อน

          “คุณดูลูกสาวเราระวังตัวแจเลยคราวนี้ฮะฮ่าๆ” หัวเราะทิ้งท้ายกวนอีกต่างหาก

          “เฮ้ย!แม่” ผมแหวเสียงขุ่น คิดหรือว่าพ่อกับแม่จะฟัง พากันชอบใจใหญ่หลังยั่วโมโหผมสำเร็จ

         “จร้าไม่ใช่ลูกสาวแต่เป็นลูกผู้ฉิง..กร๊ากก!” พอกันทั้งคู่ หลังผมค้นพบรสนิยมตัวเอง นุ่มนิ่มเหมือนเด็กผู้หญิงไม่ชอบการใช้กำลังหรือเล่นแบบเด็กผู้ชาย โดยเฉพาะผมชอบคบเพื่อนผู้หญิง พวกท่านก็เอามาล้อเป็นเรื่องตลก ไอ้เรื่องที่คิดว่าท่านรับไม่ได้ตรรกะข้อนี้ตัดออกจากหัวพ่อแม่ผมได้เลย มาสนใจไอ้ตัวกลมปุกที่กำลังจ้องมาตาแป๋วไม่หือไม่อือตรงหน้าดีกว่า ปล่อยคนบ้าขำกันให้พอ

         “น่ารักมากใช่ไหม ตั้งแต่นี้เขามาเป็นน้องของลูกแล้ว”เสียงพ่อพูด

         “........???”

         “ไม่เชื่อสิ..พ่อพูดจริง” หนุ่มใหญ่รูปหล่อยืนยันหนักแน่น มองหน้าสุดสวยเธอยิ้มให้ผมเช่นกัน แต่ก็ยังต้องการย้ำให้มั่นใจอีกที

        “จริง” ทั้งคู่พยักหน้ารับ ไม่รู้ว่าผมพุ่งเข้าไปคุกเข่าจ้องเจ้าตัวกลมป๊อกที่นอนลืมตาแป๋วตั้งแต่ตอนไหน ก่อนจะเอื้อมมือสั่นน้อยๆเข้าไปใกล้ใบหน้าเล็กขนาดฝ่ามือปิดอย่างห้ามไม่อยู่ จวนสัมผัสรอมร่อนึกขึ้นได้รีบยั้งไว้ทัน ผุดลุกพรวดวิ่งออกนอกห้องไม่เหลียวหลัง ไม่ลืมตะโกนสั่ง

       “อย่าเอาเจ้าตัวกลมไปไหน ผมไปล้างมือก่อน” ยังได้ยินเสียงหัวเราะดังตามมา สามีภรรยาจอมซ่าชอบแกล้งเป็นนิสัย จำต้องกำชับไว้ล้างมือจนสะอาดสะอ้าน มั่นใจว่าจะไม่ทำให้ผิวอ่อนละมุนเป็นอันตรายจากสิ่งสกปรกแล้ว รีบกลับเข้าไปข้างในทันที พ่อกับแม่ยังคงจ้องเจ้าตัวกลมไม่ห่าง ผมไม่ยอมเสียเวลาตรงเข้าไปคุกเข่าอยู่ข้างๆ อยากมองตัวกลมปุกผิวขาวอ้วนจ้ำม่ำชัดๆ จังหวะสายตาของเราประสานกันพอดี

         “.....!!!” เสียงหัวใจผมเต้นตึกตักๆดังแทบทะลุอก ส่วนเจ้าตัวน้อยหน้ากลมบ็อกลูกตาใสบริสุทธิ์สบตาผมนิ่ง...ความรู้สึกอุ่นซ่านในใจแผ่ขยายลุกลามไปทั่วทั้งตัว

         ฉับพลันความรู้สึกรักและหวงแหนก็เกิดตามมาอย่างท่วมท้น ผมไม่รู้ว่ามันเกิดขึ้นได้อย่างไร รู้แต่เพียงว่าเจ้าตัวน้อยเป็นของผม เป็นน้องที่ผมฝันอยากมีมานาน คิดว่าตัวเองคงยิ้มไม่หุบ ไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามือไปแตะอยู่ตรงแก้มนุ่มนิ่มเจ้าตัวกลมตั้งแต่เมื่อไหร่ ทั้งที่สายตาเรายังจ้องกันนิ่ง ผมค่อยลูบแก้มเจ้าตัวน้อยเบาๆ ผิวเจ้าตัวกลมดูนุ่มจังบอบบางน่าทะนุถนอม.เขาคือน้องของผม คงไม่ได้กำลังฝันไปใช่ไหม ผิวนุ่มที่สัมผัสอยู่ ยืนยันชัดผมมีน้องแล้ว!!

         “น้องของบู” เสียงผมครางเหมือนละเมอ จู่ๆแม่พูดขึ้นมาลอยๆ

         “เวน..”

         “ห๊ะ!.......” เครื่องหมายคำถามแสดงชัดบนหน้าผมแน่ๆ

         “เวน คอนเนอร์คือชื่อเจ้าหนูนี่” พ่อพูดผมกะพริบตาปริบๆทบทวนสิ่งที่ได้ยิน นามสกุลคอนเนอร์ออกฝรั่งจ๋าไม่ต้องบอกเลยเชื้อชาติไหน ที่สำคัญเรียกเจ้าหนูแสดงว่าเจ้าตัวกลมแก้มนิ่มเป็นเด็กผู้ชาย ผมมีน้องชาย

         “แต่ตอนนี่พ่อกับแม่รับเป็นลูกบุญธรรมตั้งชื่อภาณุพงษ์ บริรักษ์ ชื่อเล่นบอลลูน” ภาณุพงษ์งั้นเหรอไอเดียบรรเจิดเข้ากับชื่อผม ‘ภาณุวัฒน์’ ชื่อเล่นก็เหมาะตัวกลมๆชื่อบอลลูน ขอความมั่นใจชัวร์ๆ

         “จะไม่มีใครแย่งเขาไปจากผมใช่ไหม?” แววตาพ่อกับแม่ไหววูบ ก่อนพ่อตอบเสียงนิ่ง

         “ตอนนี้น้องมีแค่พวกเราที่คอยดูแล บูรักและดูแลน้องหรือเปล่า?”

         “เขาเป็นน้องของผม พ่อกับแม่ไม่ต้องห่วงผมดูแลเขาเองครับ” 

         “สัญญากับแม่ว่าจะไม่ทอดทิ้งน้องนะลูก” ผู้หญิงที่ผมคิดว่าเธอหัวเราะได้วันละร้อยรอบกลับทำหน้าตาจริงจัง หันไปสบตาผู้ชายที่คิดว่าความสุขของเขาคือการแกล้งผมให้หน้าแตกดันพยักหน้าย้ำอีกคน พ่อก็ต้องการให้ผมรับปากด้วยหรือ ท่านดูนิ่งแววตาจริงจังแฝงความกังวลแปลกๆ น้อยครั้งจะได้เห็นแววตาแบบนี้ของท่านทั้งสอง

         “ผมรับปากไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น จะไม่ทอดทิ้งน้องแน่ครับ” ผมให้สัญญาถึงจะงงๆ ทำไมพ่อกับแม่จริงจังกันเหลือเกิน แต่คำสัญญาของผมก็จริงจังนะ โห..ไอ้ตัวเล็กน่ารักขนาดนี้ ผมจะพิสูจน์ให้พ่อกับแม่เห็น ว่าผมรักน้องมากแค่ไหน และผมสามารถดูแลน้องได้แน่นอน!! มีรอยยิ้มบนใบหน้าหล่อกว่าวัยของพ่อและรอยยิ้มสุขใจจากสุดสวยของผมอีกครั้ง

          ตอนนี้ผมมีน้องชายกับเขาแล้ว แม่ไม่สามารถตั้งท้องได้อีกเพราะอุบัติเหตุตอนที่คลอดผมจำต้องตัดมดลูกทิ้ง ผมคือลูกชายเพียงคนเดียวหรือเป็นลูกสาวดี อย่างที่พวกท่านชอบแหย่ประจำ จะอะไรก็ช่างผมรู้แค่ว่านับแต่นี้ ‘ภาณุวัฒน์ บริรักษ์ จะเป็นพี่ชายให้ ภาณุพงษ์ บริรักษ์ ณ บัดนาว’


ต่อด้านล่าง
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 24-11-2012 09:35:03 โดย luxilove »

ออฟไลน์ luxilove

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1042
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2414/-118
 -  2  -





ผ่านไปหนึ่งสัปดาห์



              “แม่!! น้องขี้”

              “แม่!!..น้องเยี่ยวอีกแล้ว” เป็นประจำ ที่ผมจะต้องเรียกแม่ให้มาทำความสะอาด หลังน้องปล่อยสิ่งปฏิกูลใส่แพมเพิสเสมอ ผมกำลังเรียนรู้วิธีดูแลทำความสะอาดให้น้องจากแม่ แต่ยังไม่ชำนาญพอที่จะฉายเดี่ยวต้องให้สุดสวยเป็นมือเอก แล้วผมเป็นผู้ช่วยไปก่อน

              หลังเลิกเรียนผมรับหน้าที่เลี้ยงน้อง แม้จะวุ่นวายกับบทเรียนที่ต้องอ่านหนังสือเตรียมสอบเข้าป.1 อีกไม่กี่เดือนข้างหน้า แต่ผมก็ไม่เคยให้น้องห่างกาย ข้างเก้าอี้ต้องมีเปลนอนของน้องอยู่ใกล้ๆ ดีอยู่อย่างบอลลูนไม่เคยร้องไห้งอแง  แต่..ไม่เคยร้องเลยนี่สิ ทั้งที่อายุจะขวบแล้ว

             “แม่..ไม่แปลกใจบ้างหรือ..ทำไมน้องไม่เคยร้องไห้ เหมือนเด็กคนอื่นเลยอ้ะ”

             “แปลกหรือ  แต่ก็เลี้ยงง่ายดีนะ” แม่ตีมึนสรุปเอาเองสั้นๆ

             “แต่บูว่าแปลกสุดๆนะแม่ น้องไม่หลุดเสียงออกมาให้ได้ยินเลยบูกลัวน้องจะมีปัญหา..”

             “อะไร..บูคิดว่าน้องเป็นอะไร”

             “น้องอาจจะ..พูด..ไม่..ได้” ตาแม่วาวโรจน์ตบโต๊ะเสียงดัง

             “ป๊าป!!..คิดไว้แล้ว เอาล่ะยังไม่สายเกินไปน้องเพิ่งขวบเดียวเอง บูลองหาวิธีง้างปากให้น้องหลุดเสียงร้องออกมาให้ได้สิลูก” อ้าว!..สุดสวยพูดง่ายๆซะงั้น  ฮืมม..ฟังแล้วจะชวนให้ผมคิดง่ายๆ ตามอ้ะดิ

             “แม่!!!!..เด็กพูดไม่ได้ จะง้างปากให้พูดเนี่นนะ” ต้องโวย..กระผมไม่ใช่เทวดานะครับ

            “ลูกลองทำดูก่อนสิ” แม่ตอบเหมือนไม่ใช่เรื่องหนักหนาอะไร

            “ทำไมพ่อกับแม่ไม่พาน้องไปตรวจ” ผมถามตรงๆ

            “น้องไม่ได้ป่วย ทำไมต้องพาไปหาหมอ” ฟังแล้วอึ้ง!!

            “น้องไม่ร้อง ไม่เปล่งเสียงเลยนะแม่..มันผิดปกติ”

            “แม่ถึงให้บูหาวิธีให้น้องเปล่งเสียงยังไงเล่าจ๊ะ บูลองทำหรือยังล่ะ ไม่ควรเสียเวลามายืนเถียงแม่อยู่แบบนี้ กลับไปดูน้องแล้วหาทางให้น้องพูดออกมาสิจ๊ะ” อ้าววว!! ไหงกลายเป็นผมซะงั้นครับ =.=?

            “แล้วใครกันที่รับปากพ่อกับแม่..ว่าจะดูแลไม่ทอดทิ้งน้อง ปัญหาแค่นี้ก็จนปัญญาเสียแล้ว แบบนี้พ่อกับแม่จะวางใจได้ยังไง” ประโยคจบข่าว บูตัสคนหน้าใสก้มหน้ารับภารกิจอย่างไร้ข้อโต้แย้ง แต่ขอเดินหน้าเชิดไปเริ่มปฏิบัติการให้เจ้าตัวกลมส่งเสียงพูดออกมา..แม้สักพยางค์ก็ยังดี

           ตั้งแต่นั้นมาเป็นเดือนแล้ว ที่ผมคลุกอยู่กับบอลลูน พูดๆๆๆบอลลูนของผมจะต้องพูดได้...บอลลูนของผมจะต้องไม่เป็นอะไร

           “พ่อ..”

           “พ่อ..พูดสิพ่อ” ผมจ้องเจ้าตัวดีที่มองตาแป๋ว รอยยิ้มบริสุทธิ์เผยจากปากเล็ก จนเห็นเหงือกแดง แต่ก็ยังไม่มีเสียง
ฮืมมม..คำว่า ‘พ่อ’ คงออกเสียงลำบากไป เด็กน่าจะออกเสียง ’ม’ ได้ก่อน ไม่งั้นคำว่าแม่ของทุกชาติภาษาจะเป็นเสียง ’ม’ เหรอครับจริงไหม?

           “แม่..แม..แม่..พูดสิบอลลูนแม่..แม่ๆๆๆ”ผมชี้นิ้วดึงความสนใจให้เจ้าตัวกลมจ้องปากผมเวลาพูด แต่ผลลัพธ์ยังเหมือนเดิมน้องยิ้มลูกเดียว

           “บู..เรียกสิ..บู..บูๆๆ” เปลี่ยนเป็นชื่อผม

           “บู..บอลลูนพูดซิ..บู..เรียกสิบูๆๆ” เจ้าตัวกลมยังยิ้มนิ่ง จ้องผมใหญ่ แล้วปากเล็กๆก็เริ่มขยับไปมา ผมลุ้นจนแทบลืมหายใจ

          “บะ...” เสียงที่เบาแทบไม่ได้ยิน ถึงไม่แน่ใจว่าเป็นอะไร แต่..บอลลูนของผม..พูดแล้ว!!!!!   ผมไม่คิดไปเองใช่ไหม?

          “แม่..แม่..แม่” ผมพูดนำอีก บอลลูนน่าจะพยายามออกเสียง ‘แม่’  แต่ปากตัวเล็กกลับนิ่งไปซะงั้น

          “บู..บู..พูดสิ..บูวววว” ผมลองเปลี่ยนมาเรียกชื่อตัวเอง ลากเสียงสระอูยาวววว..ไปถึงเชียงใหม่เลยมั้ง บอลลูนจ้องผมนิ่ง
ก่อนปากเล็กกะจิดริด จะเริ่มขยับอีกครั้ง..

          “บะ..บุ..บู” เสียงเบาๆที่บอลลูนเปล่งออกมา แต่ดังกึกก้องในหัวใจผม!! ความสุข..ความดีใจ..ความตื้นตันผสมกันยุ่ง..
ออกมาเป็นน้ำตาซะงั้น  ผม...กำลังร้องไห้ บอลลูนพูดได้คำแรก.. คือชื่อผม!!!  พ่อกับแม่รู้คงดีใจ  ผมทำให้บอลลูนพูดได้แล้วครับ!!

          “บูอีกครั้ง..เรียกพี่อีกครั้ง..อึก..บูๆๆ” น้องจ้องผมก่อนจะขมุบขมิบปากเสียงเล็กๆ ลอดออกมาได้ยินชัดๆอีกครั้ง

          “บุ..แอ้..แอ้..บู”

          “ฮึกๆ..แม่!! แม่ครับ!!" ผมตะโกนเรียกแม่ไปน้ำตาไหลไป สุดสวยวิ่งหน้าตั้งเข้ามา 

          "บูตัสเป็นอะไรไปลูก..แล้วเสียงดังทำไม..เดี๋ยวน้องตกใจหมด"

          "ฮ่าๆๆๆ..."  ผมหัวเราะทั้งน้ำตา แม่มองอาการประหลาดของผม

          "น้อง..ฮึก...น้อง..พูดได้แล้วครับ!!"  แม่จ้องผมนิ่ง ก่อนละสายตาไปจ้องบอลลูนพร้อมๆกับสลับจ้องผมไปด้วย

          “คิคิ..คิคิ”เสียงบอลลูนหัวเราะออกมา ผมกลับแม่เรามองหน้ากัน ก่อนเราจะระเบิดเสียงหัวเราะตามน้อง

          “ฮะฮ่าๆๆๆ..” เสียงหัวเราะของเราผสมผสานเสียงหัวเราะเล็กๆของบอลลูน มันเป็นเสียงหัวเราะที่ล้นไปด้วยความสุขจากบ้านบริรักษ์

          ถ้าพ่อรู้เข้าเราคงได้ฉลองใหญ่แน่ ฉลองที่บอลลูนของผมพูดได้แล้ว เสียงที่เจ้าตัวเล็กเปล่งได้คำแรกคือชื่อผม!! รักบอลลูนของพี่ที่สุดในโลกคร้าบ..ฮะฮ่าๆๆ!!!!!!!!!!

           หน้าที่คนเป็นพี่ต้องดูแลปกป้องน้อง นับตั้งแต่นั้นบูตัสอยู่ที่ไหนย่อมเห็นบอลลูนเป็นเงาตามตัว เราห่างกันเฉพาะตอนเข้าเรียนน้องอยู่อนุบาล 3 ผมเรียนป.2

           ปัญหามันมีอยู่ว่า..ผมจะปกป้องน้องได้อย่างไรถ้าสู้ใครไม่เป็น สาเหตุเล็กๆด้วยเรื่องของเด็กอนุบาลทะเลาะกัน บอลลูนตัวใหญ่ตามเชื้อชาติตะวันตก ทำให้ตัวโตกว่าเด็กในวัยเดียวกันมาก ผลของการทะเลาะกันของเด็กอนุบาลกลายเป็นการเอาคืนจากเด็กประถม เมื่อพี่ชายของคู่กรณีบอลลูนดันตบหัวน้องผมจนร้องไห้ และเพื่อนผมไปเห็นเข้าพอดีมันวิ่งมาบอกผมซึ่งติดเวรทำความสะอาดหลังเลิกเรียน

            “บู..บูตัสเกิดเรื่องแล้ว..น้องมึงโดนรุ่นพี่ป.5 ตบกบาลยืนร้องไห้อยู่ที่สนามเด็กเล่น..รีบไปเร็ว” ผมทิ้งไม้ถูพื้นวิ่งนำโดยไม่รอฟังซ้ำ พอมาเห็นผมปวดใจจนตัวสั่น เมื่อน้องโดนรุ่นพี่ป.5 ดึงคอเสียบีบแก้มจนหน้าแดงก่ำ น้ำตาไหลเต็มหน้าเสียงสะอื้นอยู่ในคอเพราะมันบีบปากไว้จนแก้มบุ๋ม พวกเด็กๆที่อยู่ในเหตุการณ์ไม่มีใครกล้ายุ่ง รุ่นพี่กลุ่มนี้เป็นที่รู้กันดี..เกเรที่สุด

            “จำไว้..ห้ามแกล้งน้องกู..ไอ้อ้วน!!” บอลลูนตัวสั่นงันงก หน้าเต็มไปด้วยน้ำตา ไม่รอช้าผมวิ่งเข้าไปผลักไอ้รุ่นพี่ร่างสูงจนมันเซปล่อยมือหลุดจากคอเสื้อบอลลูนทันที

            “ปล่อยนะ..ทำไมรังแกเด็ก” ผมตะโกนเสียงดังใส่หน้ามันที่กำลังจ้องผมตาขวางอย่างเอาเรื่อง

            “มึงเสือกอะไรด้วย..ไอ้หมูอ้วนนี่แกล้งน้องกู” เพิ่งสังเกต นอกจากมันยังมีเพื่อนมันอีกสองและเด็กผู้ชายตัวเล็กยืนข้างๆ ทำหน้าสะใจที่เห็นบอลลูนร้องไห้หมดรูป เข้าใจทันทีคงเป็นคู่กรณีของน้องชัวร์

            “เด็กทะเลาะกันทำไมพี่ต้องใช้กำลัง สอนเค้าสิ” ผมเตือนสติ แต่คงทำให้มันรู้สึกเสียหน้า..ที่โดนเด็กรุ่นน้องอบรมเข้าให้

            “มันเรื่องของกู มึงเสือกอะไรด้วย” มันตวาดเสียงแข็ง ตาวาวโรจน์อย่างเอาเรื่อง ไม่ฟังเหตุผล

            “เขาเป็นน้องผมเอง” ผมเอามือลูบหัวบอลลูกที่ยังสะอื้นไม่หยุดคาดว่าคงตกใจกลัวไม่น้อย พยายามปลอบน้องไม่ต้องกลัว ผมจะไม่ยอมให้ใครทำบอลลูนเจ็บตัวเป็นอันขาด

            “ดีเลย..ไม่ให้กูรังแกเด็กใช่ไหม เปลี่ยนเป็นมึงคงไม่ผิด กูจะได้ไม่โดนว่ารังแกเด็กอีก” พูดจบมันไม่รอให้ผมทักท้วง ร่างสูงเดินมาซัดกำปั้นใส่หน้าผมไปเต็มๆ

            “พลั๊ก!!” เป็นการถูกต่อยครั้งแรกในชีวิต ตั้งแต่เล็กจนโตผมกลัวการมีเรื่องทะเลาะวิวาท ผมไม่ชอบการชกต่อยเกลียดการใช้กำลังที่สุด 

             “ต่อยผมทำไม..พูดดีดีก็ได้” ยกมือกุมปากเลือดซึมเพราะผนังด้านในกระทบฟันอย่างแรง คำพูดของผมไม่ได้ช่วยให้มันมีสติเลยสักนิด ตรงข้ามมันกลับ..

             “พลั๊ก!..ผลั๊ว!!..ตุ๊บ!..ปั๊ก!..พูดด้วยหมัดนี่แหละ..ลูกผู้ชายเขาตัดสินแบบนี้ ใครแข็งกว่าเป็นผู้ชนะใครแพ้ก็รับกรรมไป” ผมโดนทั้งหมัดทั้งเท้าจนร่วงลงไปนอนกุมท้อง จุกเจ็บไปหมดจนร้องไม่ออก คู้ตัวงอคลุกฝุ่นยังกับไส้เดือนโดนน้ำร้อนลวก เลือดกำเดาออกปากจมูก บอลลูนแผดเสียงร้องไห้จ้า ในหัวมึนไปหมดถ้าไม่ได้เพื่อนมันสองคนมารั้งตัวมันออกไป ผมคงจมตีนดับอนาถอยู่ตรงนั้น

             “พอแล้วเห้ย..มันร่วงแล้วกลับเถอะ”

             “ถุย!..ที่หลังอย่าเสือก..นึกว่าจะแน่” ถุยน้ำลายใส่ผมทิ้งท้าย แล้วพวกมันก็พากันเดินจากไป ไม่คิดชายตาแลดูผลงานด้วยซ้ำ เพื่อนคนที่วิ่งไปตามผมมา..รีบเข้ามาดูอาการท่าทางหน้าซีดปากสั่น

             “เป็นยังไงบ้างบูตัส กูว่ามึงไปล้างเลือดก่อนเถอะ” เสียงของมันกอปรกับหน้าตาเหมือนสะหยดสยองสภาพผมไม่น้อย บอกอาการได้ดียิ่งกว่าส่องกระจกเสียอีก ก่อนมันจะพยุงผมลุก ฝืนทนไม่ลืมคว้าข้อมือของบอลลูนจูงกันเดินตรงไปยังห้องน้ำ น้องยังคงร้องไห้ไม่หยุด สิ่งที่ทำได้ตอนนี้พยายามปลอบน้องให้หายกลัว

             “ไม่เป็นไรแล้วบอลลูน..ไม่ต้องกลัวพี่ไม่เป็นไรแล้วครับ” แม้ผมจะพยายามปลอบน้องแค่ไหน ช่วยได้มากที่สุดคือเปลี่ยนจากเสียงร้องเป็นสะอื้นฮักๆน้ำตาเต็มแก้ม ซึ่งผมเองก็น้ำตาคลอเบ้าปวดใจสุดๆ

             ไม่ได้รู้สึกเจ็บปวดบาดแผลที่ถูกชกเท่าไหร่ แต่เกิดจากความโมโหตัวเองที่ไม่เอาไหนสู้ใครไม่ได้มากกว่า มันกลายเป็นความมุ่งมั่นที่ผมตั้งใจอย่างแน่วแน่ นับตั้งแต่วินาทีนี้ผมจะไม่ยอมงอมืองอเท้าอีกต่อไป หากต้องใช้กำลังพิสูจน์เพื่อยุติปัญหา โดยผู้ชนะคือเหตุผลที่ถูกต้อง ผมก็จะใช้กำลังเป็นตัวตัดสินไม่หลีกเลี่ยงหรือขลาดกลัวมันแล้ว

              กลับถึงบ้านพ่อกับแม่ตกใจไปตามระเบียบ ร้อยวันพันปีไม่เคยที่บูตัสจะก่อคดีด้วยเรื่องชกต่อย พอเห็นหน้าบวมช้ำเบ้าตาเขียวปากแตก เสื้อนักเรียนเปื้อนไปด้วยกำเดา ย่อมเป็นเรื่องปกติที่พวกท่านจะตกใจ

              โดยเฉพาะยิ่งเห็นหน้าอูมแก้มยุ่ยเต็มไปด้วยคราบน้ำตา ล้างแล้วก็ยังไม่หายเพราะบอลลูนเล่นร้องไม่หยุด ผิดกับตอนเด็กไม่ร้องสักแอ๊ะ! หนำซ้ำตากลมโตขนตายาวเกาะพราวไปด้วยวาวน้ำ แถมบวมแดงเพราะเจ้าตัวร้องมานาน

              พ่อกับแม่แค่สอบถามถึงต้นเหตุ แต่ไม่ได้ลงโทษผมซ้ำ ทั้งที่พวกท่านสั่งห้ามไม่ให้มีเรื่องทะเลาะวิวาทอยู่ประจำ สุดท้ายผมก็หลีกไม่พ้น แม่เป็นคนทำแผลประคบเย็นตรงแก้มให้ ผมตัดสินใจพูดกับพ่อด้วยน้ำเสียงจริงจังหนักแน่น

              “พ่อครับ..” พอผมเรียกสายตาอ่อนโยนก็มองตอบ ก่อนมือหนาที่แสนจะอบอุ่นค่อยลูบลงบนหัวผมเบาๆ แทนการปลอบโยน

              “ว่ายังไงครับ” เสียงทุ้มนุ่มถามอย่างห่วงใย

              “บูจะเรียนชกมวย” เป็นคำขอที่พ่อกับแม่คงไม่คิดมาก่อน พวกท่านรู้ว่าลูกชายเกลียดการใช้กำลังเป็นที่สุด จู่ๆมาบอกขอเรียนชกมวย

              “บูแน่ใจหรือลูก” พ่อถามสั้นๆไม่ใช่แค่ขอคำยืนยัน ผมรู้ต้องการให้ตรึกตรองอย่างถี่ถ้วน ไม่ใช่วูบวาบไปตามอารมณ์ พ่อไม่ชอบให้พวกผมเป็นคนแบบนั้น ตั้งใจแล้วก็ต้องลงมือทำให้สำเร็จ ไม่ว่าเรื่องเล็กเรื่องใหญ่ พ่อไม่อยากให้เป็นคนที่มีจิตใจโลเล

              “ผมไม่เคยแน่ใจเท่านี้มาก่อน” ผมตอบพ่อไปตามจริง หากจะดูแลปกป้องบอลลูนได้ คงต้องแกร่งและเก่งพอตัว

              “ถ้าอย่างนั้นไม่มีปัญหา หลังจากนี้หนึ่งอาทิตย์ลูกได้เรียนแน่นอน เตรียมตัวได้เลย” นั่นคือจุดเริ่มต้นที่ผมเรียนชกมวย ทั้งที่หลายคนมองว่ารูปร่างหน้าตาไม่อำนวยเลยสักนิด แต่ผมไม่เคยสนของแบบนี้หุ่นไม่เกี่ยว





มาต่อตอนแรกให้เลยค่ะ

หลังเห็นกำลังใจตามมาติดๆ แม้จะยังไม่ขยับหน้า แต่กว่ายี่สิบเม้นท์ ก็โอเคเลย

รักคนอ่านที่ตามงานเขียนทุกคน  ดูแลสุขภาพกันบ้างเด้อ.... :กอด1:

Luk. :pig4:

ปล.เราพูดไม่เก่ง ได้แค่เนี่ยะ..อิอิ :really2:
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 22-10-2012 08:58:39 โดย luxilove »

ออฟไลน์ nu-tarn

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 834
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +41/-6
พี่บูนี่ รักน้องมากเลยอ่ะ

ออฟไลน์ why yyy

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4615
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +309/-8
น้องใครใครก็รักนี่เนอะ

ออฟไลน์ takara

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4230
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +379/-13
พี่บูน่ารัก ทำเพื่อน้องทุกอย่างเลยอะ

ออฟไลน์ zuu_zaa

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2038
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +115/-1
ขอบคุณที่มาต่อค่ะ :กอด1:

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด