Dangerous Your Mind อย่าร้าย...ได้ไหม(วะ!) Special Children’s Day 9/01/2016 P.60
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: Dangerous Your Mind อย่าร้าย...ได้ไหม(วะ!) Special Children’s Day 9/01/2016 P.60  (อ่าน 1029355 ครั้ง)

ออฟไลน์ manami_01

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 987
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +72/-1
พลาดบ่อย  ๆ นะปอนด์คนอ่านจะได้เลือดหมดตัวคิคิ :m25: :pighaun: :haun4: :jul1:

ออฟไลน์ หนอนเทพ

  • ลูกอ่อนตะบองพลำ
  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 63
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +7/-0
ติดตามรอเสพคู่เอ๋อ

ออฟไลน์ kataiyai

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1142
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +170/-1
ตาปอนด์เอ๊ย ไม่ทันไรก็คิดถึงครั้งหน้าซะแล้ว

sirigoon

  • บุคคลทั่วไป

ออฟไลน์ ❝CHŌN❞

  • เหงา เหงา :(
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1924
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +213/-3
รู้สึกอิจฉาอิคุณน้องปอนด์นะคะ
ชอบผู้ชายเจ้าอารมณ์แบบพี่เหนือ บทจะหวาน บทจะอ้อน ก็โคตรจะน่ารัก ฟินมากกกก >/////<

ออฟไลน์ ormn

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3931
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +324/-8
    • http:///uc.exteenblog.com/riko-tomo/images/23213506_1208714389_3598161_Okane_ga_Nai_v01_ch01_pg002__Cover.jpg
 :jul1: :jul1: :jul1: :jul1: :jul1:อิคนอ่านเลือดจะหมดตัวแล้ว :pighaun: :pighaun: :pighaun: :pighaun:

ออฟไลน์ NOO~KUNG

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 718
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +175/-3
สุดยอดมากๆ....5555

ออฟไลน์ ่patsaporn

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4339
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +227/-6
น้องปอนด์น่ารักไปนะ คนอ่านยังหลง นับประสากับพี่เหนือแกจะกลืนน้องลงท้องอยู่แล้วน่ะ
พี่เหนือแกร้ายยยยยย เจ้าเล่ห์ เอาน้องอยู่มาก ๆ แต่ที่จริงคนที่อยู่ใต้อำนาจกลับเป็นพี่เหนือต่างหาก
รักเค้าสุดๆ  เลยเนอะพี่เนอะ มันเขี้ยวเดี๋ยวกอดเดี๋ยวหอมอยู่ได้ โอ๊ย น่ารักเว่อร์คู่นี้
อย่าให้พลาดครั้งหน้านะปอนด์ (จะรอดเร้อ)

ขอบคุณค่ะ

ออฟไลน์ zoe131313

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 255
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
อีกกี่ปีก้อไม่ชนะหรอก :-[ :-[

Xipnoz

  • บุคคลทั่วไป
พึ่งกลับมาจากหลังเขา มาเจอเรื่องนี้่ใช่เลย  :katai2-1:

ขอตัวไปอ่านก่อนเน้อ สนุกมากๆ ต้องรีบอ่านให้ทัน  :hao6:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ Roman chibi

  • Death is not the end. Death can never be the end. Death is the road. Life is the traveller. The soul is the guide.
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1224
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +58/-3

ออฟไลน์ maminmeaw

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 205
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +15/-1
พี่เหนือ...น่ารัก. แต่ปอนด์น่ารักกว่า.....ฮาาาา :mew3:

ออฟไลน์ Ryojung

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 437
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +110/-1
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 08-09-2013 19:09:05 โดย Ryojung »

ออฟไลน์ NUTSANAN

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1031
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +92/-3
พี่เหนือ ผู้ชายในฝัน อยากจะกรี๊ด สิบแปดตลบ ตอนนี้เป็นอะไรที่ฟืนมาก น้องปอนอ้อนอะไรพี่เหนือก็พร้อมจะทำ
 :z1:

ออฟไลน์ somuch

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 57
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +63/-0
อรั้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย เขิลลลลลลลลลลลลลลลลล :-[

กำลังอินกับคู่หลัก พอเจอว่ามินธามกำลังจะมา สติกระจุยกระจาย โบกป้ายไฟเชียร์พี่มินค่ะ คิคิ น่ารักจุงงงงงงงง :impress2: อยากอ่านมินธามอ่าาาาาาาาาาาาาาาา /สติแตก อยากเห็นว่าน้องธามจะโง่ได้น่ารักแค่ไหน แล้วพี่มินจะแอ๊บได้แค่ไหน ฮิฮิ

มาต่อไวๆนะคะ ติดมว้ากกกกกกกกกกกกก


:DKa

  • บุคคลทั่วไป
ตอนนี้พี่เหนือน่ารักโคร๊ตตตตตตตตตตตตตตตตตตตตตตตตตตตตตตตตตตตตตตตตตต :ling1: :mew1:

ออฟไลน์ Kalamall

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 729
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +47/-2
 :-[ เพิ่งได้กดเข้ามาอ่านเรื่องนี้  :L2:

โอ๊ยยยยยยยมันฮามา :m20: ปอนด์เล่าทีไรขำไม่ไหวทุกที 55555555 พี่เหนือก็โหดปนหื่น

ไนท์กะแทน :hao7: ต๋อมอยากรู้อยากเห็นทำงานไวมาก

พี่มินเป็นมาเฟียเชียวเร๊อะ *0*! น้องธามจะเสร็จท่าไหนน้อ ยิ่งเอ๋อๆอยู่ด้วย

ซีต้าร์โผล่มาแบบนี้จะมีคู่มั้ย อ่านตอนที่โผล่มารู้สึกอยากให้คู่พี่มินจัง ><

ออฟไลน์ อเลนคุง

  • some stories stay with us forever
  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 165
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +178/-0
ขอบคุุณ คุณ Ryojung มากนะคะ สำหรับสารบัญ :pig4:

I-AM ฝากมาบอกว่า เดี๋ยวจะมีตอนพิเศษมากๆ สำหรับวันทำบุญใหญ่ พวกนี้คงยกพวกไปป่วนวัดแน่เลย ติดตามกันนะคะ :hao6: o13

@Lucifer_Prince@

  • บุคคลทั่วไป
รอตอนพิเศษนะคัฟ^^

ออฟไลน์ MK

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1112
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +111/-4


ปลุกความหื่นในตัวคุณ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ puppyluv

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2539
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2000/-20
ซีดดดดด เลือดหมดตัว
ออนได้... :m25:
รอจะไปวัดด้้วย
อยากอ่านๆๆๆๆๆๆ
บวกและเป็ด :hao7:

ออฟไลน์ kaokorn

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 903
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +89/-2
ไำม่มีอะไรจะพูด กดบวกแทนนะฮะ
ชอบมว้ากกกกกกก

วายในสายเลือด

  • บุคคลทั่วไป
 :katai2-1: :L2: :L1: มอบดอกไม้ให้  I-AM คนแต่ง และ อเลนคุง คนโพส นะคะ

 :-[ :impress2:ตอนพิเศษ ๆ ๆ ๆ  รอ ๆ ๆ ๆ


ออฟไลน์ phakajira

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 324
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +55/-0

ออฟไลน์ mooping-7

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2527
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +88/-5
 :impress2:ปอนด์น่ารักกกกกกกกกมากอะ พี่เหนือสุดยอดดดความหื่นเลย นี่กะว่าวันหยุดจะไม่ให้หนูปอนด์ลุกจากเตียงเลยใช่ปะ มาต่อไวไวนะ อยากอ่านอีกแล้วอะ :hao6:

ออฟไลน์ อเลนคุง

  • some stories stay with us forever
  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 165
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +178/-0


Special Part...............[พิเศษวันรวมตัว].....“ทำบุญ”





                     ร่างบางขยับตัวหยุกหยิกภายใต้ผ้านวมผืนหนาที่มีร่างของอีกคนใช้แขนแกร่งโอบกอดไว้ตลอดทั้งคืน คนถูกกอดไว้แนบอกลืมตาโตๆขึ้นมองเพดานห้องนอนสีขาวเงียบๆเหมือนกำลังรวบรวมสติให้หลุดจากความง่วงงัน มือบางลอดโผล่พ้นผ้านวมขึ้นมาขยี้ตาทั้งสองข้างอย่างงัวเงีย ออกอาการมึนงง สับสนกับการที่ต้องตื่นเช้าขนาดนี้ปกติเคยชินกับการนั่งทำงานจนถึงเช้ามากกว่า เมื่อเริ่มหายง่วงไปบ้างแล้วเขาจึงเอื้อมไปกดปิดเสียงนาฬิกาปลุกบนหัวเตียงจากโทรศัพท์ของคนที่ยังหลับอยู่ซึ่งเขาเป็นคนตั้งปลุกไว้เอง เมื่อปิดแล้วเขาก็ร่นตัวลงนอนที่เดิม ถูกกอดไว้แน่นเหมือนเดิม...พลิกตัวหันไปจ้องมองใบหน้าของคนที่หลับอยู่...ใบหน้าหล่อเหลาเปลือกตาปิดสนิท...แพขนตายาว...เขาไล้มือไปตามสันจมูกโด่งๆ...อีกฝ่ายหายใจสม่ำเสมอ...ปากเรียวเผยอเล็กน้อยรับออกซิเจนเข้าปอด...ยิ่งมองยิ่งเซ็กซี่ ผิดกับเขาที่พอหลับไม่ได้สติปากก็เปิดอ้ากว้างเหมือนโถชักโครกตื่นขึ้นมาทีลิ้นไก่แห้งกันเลยทีเดียว ขนาดผมเผ้ายุ่งเหยิงกระเซอะกระเซิงเหมือนกัน แต่ความดูดีช่างแตกต่างราวฟ้ากับเหว คิดแล้วก็อนาถตัวเองปนหมั่นไส้คนตรงหน้าขึ้นมาตงิดๆ พอยิ่งได้สังเกตใบหน้านี้ชัดๆเต็มสองตาก็ยิ่งค้นพบว่า...คนห่าอะไรวะ...แม่งหล่อเหี้ยๆ!!!!!


“ตีสี่แล้วเดี๋ยวไปวัดไม่ทัน พี่เหนือตื่นๆพี่” แตะที่แขนมันเบาๆ เห็นมันมุ่ยหน้า คิ้วเริ่มขมวดชิดติดกันบ่งบอกว่าเริ่มไม่พอใจ เอาแล้วไง งานเข้าผมแล้ว เอาแต่ใจขอไปด้วยเองนะกูไม่ได้บังคับอย่ามาหงุดหงิดใส่นะเว้ย! กูกลัว!


“มึงจะแหกขี้ตาตื่นขึ้นมาทำไมแต่เช้าห๊ะ! นอน!” พูดจบก็พาดแขนเกี่ยวเข้าที่คอให้ผมล้มตัวจมลงไปในอกหอมๆของมันอีกรอบ คนอะไรตัวหอมแถมยังหล่ออีก...ถ้าไม่รวมนิสัยร้ายๆ...มึงมันเหนือฟ้าสมชื่อจริงๆ


“อื้อ...กูหายใจไม่ออก พี่เหนือ!” ดิ้นขลุกขลักในอกมันซักพักก็ยอมคลายอ้อมกอดให้ ผมรีบกอบโกยอากาศเข้าปอดแล้วแหงนหน้าขึ้นมองมันอย่างขุ่นเคืองทันที ตามึงหลับแต่ปากเสือกยิ้ม สัด! แกล้งกูอีกแล้วนะมึง!


“วันนี้เรานัดกับพวกไอ้นนท์ ไอ้ไนท์ ไอ้ธาม ไอ้คิม ไอ้ต้น ไอ้แบท แล้วก็พวกเพื่อนพี่ ว่าจะไปทำบุญที่วัดแถวจังหวัดอยุธยากันไง ถ้าไปสายผมกลัวจะใส่บาตรไม่ทัน” มือมันเริ่มเลื้อยเข้าไปในเสื้อผมแล้วครับ นิ้วมันไล้ไปตามแนวกระดูกสันหลังลงไปเรื่อยๆ ส่วนมืออีกข้างก็กำลังไต่ขอบกางเกงในผมอยู่ ป้าบ! ผมรีบตะปบมือมันไว้ทันที


“จะไปทำไหมบุญ?!” พอมือไม่ว่างปากมันก็เริ่มทำงาน ทั้งจูบ ทั้งหอม มือก็จะเลื้อยอยู่นั่นแหละ ชาติที่แล้วเป็นงูเหลือมกินหมาหรือไงวะจะโอบจะรัดอะไรนักหนา ถ้าจะขนาดนี้กินหัวกูไปเลยดีกว่าไอ้พี่เหนือ


“กูจะปล่อยมึงไปคนเดียวได้ไงละ ฟอดดดดดดดดดดดด!” ฟัดเข้าไปแก้มกูเนี่ย แล้วไปคนเดียวเชี่ยไร ก็บอกอยู่ว่าไปกับพวกไอ้นนท์แถมเพื่อนมึงอีกสองคนด้วยไม่ใช่หรือไง คนเดียวเดี่ยวโดดที่ไหนวะ ทุกทีพวกกูก็ไปกันแบบนี้ มีปีนี้แหละเพิ่มพวกซาตานเข้ามาด้วย


“คนเดียวที่ไหนวะไปกันตั้งหก-เจ็ดคน....โอ๊ย!...” มันมุดหัวเข้าไปในเสื้อแล้วกัดหน้าอกผมครับ อื้อ...เจ็บนะเว้ย...แล้วไม่ต้องเลีย...อื้อ...มะ...มันเสียว...เดี๋ยวเลยเถิด


“กูไม่ไว้ใจ มึงมันชอบดื้อ ส่วนพวกเพื่อนมึงแต่ละคนยิ่งไม่น่าไว้ใจ จะพากันไปโดนตีนใครฟาดปากตอนไหนก็ไม่รู้” มึงกำลังจะบอกว่าพวกกูปากหมาชอบรนหาตีนชาวบ้านเขาว่างั้น พูดแบบนี้กูก็แก้ตัวไม่ได้กันพอดีสิ เพราะมันคือเรื่องจริง!


“อื้อ...งั้นก็รีบไปอาบน้ำ จะได้ไปวัดกัน นัดพวกมันไว้ตอนตี5นะ อ๊ะ!”


“กูขอฟัดมึงจนพอใจก่อน” พูดจบก็ตรงเข้าซอกคอผมทันที วันหยุดยาวสี่วันความจริงผมอยากนอนอยู่หอกับไอ้ธามมากครับ เพราะผมยังมีงานที่ต้องทำส่งอยู่ยิ่งตอนนี้ใกล้สอบมิดเทอมแล้วด้วย แต่มันก็บังขับขู่เข็ญถึงขั้นไปลากตัวผมออกมาจากคณะให้กลับมาคอนโดพร้อมกับมันจนได้ คนอะไรเอาแต่ใจชะมัด!


“ปล่อยเลยผมจะไปอาบน้ำ” ขืนให้มันได้ทำตามใจมีหวังไม่ต้องได้ไปไหนกันพอดี


“ก็ได้ กูจะให้มึงไปอาบน้ำแต่..................” สายตาโคตรไม่น่าไว้ใจ หาเรื่องแกล้งอะไรกูอีกแน่ๆ


“แต่?”


“จูบกูก่อน มึงยังไม่มอร์นิ่งคิสกูเลย” มามอน่งมอนิ่งเชี่ยไร กูคนไทยกูรู้จักแต่อรุณสวัสดิ์ แล้วมาคงมาคิสมึงอยากโดนกูเตะฟรีคิกตกเตียงก่อนไหมละไอ้พี่เหนือ หื่นใส่กูตลอด!


“ไม่เอา! พี่ไม่ไปก็นอนรออยู่ที่ห้องนี่แหละ ผมจะไปเอง”


“มึงกล้าทำแบบนั้นก็ลองดู ถ้าก้าวลงจากเตียงไปก้าวเดียวกูจะกดให้ลุกจากเตียงไปไหนไม่ได้เลย” ถูกมันกอดไว้แน่นเลยครับ มึงจะแข็งแรงอะไรขนาดนี้วะกูดูอ่อนปวกเปียกฉิบหายเวลาอยู่กับมึง สู้แรงมันไม่เคยได้เลยจริงๆ


“พี่เหนืออย่าแกล้งผมสิ” ทำอะไรไม่ได้ดิ้นไปก็เหนื่อยเปล่าเลยเอาคางเกยไหล่มันไว้ปล่อยให้มันกอดรัดไปตามใจ ชินแล้วครับปกติมันก็กอดผมแน่นแบบนี้แทบทุกคืน


“จูบก่อนนะ”


“ผมอายว่ะ แค่หอมแก้มไม่ได้หรอ?”


“ตามใจ เร็วๆ ชักช้ามึงไปสายแน่” ยังมีหน้ามาเร่งกูอีก งั่มมมมมมมมมมมมมมม! งับไหล่มันไปหนึ่งทีอย่างหมั่นเขี้ยว คนบ้าชอบแกล้ง!


“................ฟอด......................” เงยหน้าขึ้นสบตา...ยกยิ้มร้ายกาจ...รอคอยสัมผัส...ยิ่งมองเข้าไปในดวงตาคม...ยิ่งอาย...สายตา...เหมือนกำลังถูกกลืนกิน...มือเรียวยกแตะที่แก้มตัวเองเบาๆ...ชี้นำให้รีบทาบริมฝีปากลงมาได้แล้ว...อายเกินกว่าจะทนสู้หน้า...รีบแตะปากลงข้างแก้มของอีกฝ่ายอย่างรวดเร็ว...แล้ววิ่งหนีเข้าไปในห้องน้ำด้วยใจเต้นรัว


“กูให้เวลามึง5นาที ถ้าช้ากว่านี้กูจะเข้าไปอาบด้วย” สะดุ้งเฮือกทันทีที่มันเดินมาบอกตรงหน้าประตูห้องน้ำ ลนลานรีบควานหาแปรงหน้ากระจกก็ถึงกับตกใจตัวเอง ว๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกก! ตาแทบถลนหลุดออกจากเบ้า ทั้งรอยกัด รอยจูบ รอยดูด เต็มไปหมด เมื่อคืนมันไม่ได้ทำอะไรผมนะครับเพราะมันก็มีงานต้องทำส่งเหมือนกัน ผมเข้านอนก่อนมันด้วยซ้ำ จำได้ว่าหลับสบายทั้งคืนไม่รู้สึกอะไรเลย มีเคลิ้มๆไปบ้าง ฝันว่าได้โดดบันจี้จัมพ์ เสียวโคตรตอนกระโดดลงมา จากนั้นก็ไม่รับรู้อะไรอีก แล้วทำไมตื่นมาถึงเป็นแบบนี้ไปได้! มีตรงไหนที่กูพลาดไปเว้ยเฮ้ย!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!


“ปัง! พี่เหนือ นี่มันอะไรกัน?!” ใช้เวลาวิ่งผ่านน้ำราวสามนาทีเศษเห็นจะได้ เพราะต้องรีบทำเวลาแล้วออกมาเคลียร์ปัญหากับคนที่มันยืนเปลือยท่อนบนมีผ้าขนหนูพาดบ่าทำหน้าตาไม่สะทกสะท้านรออยู่หน้าห้องน้ำ ตกใจที่เห็นมันยืนพิงขอบประตูรออยู่ก่อนแล้ว อย่าบอกนะว่าถ้ากูอาบนานเกิน5นาทีมีจะเข้าไปอาบกับกูจริงๆ ครั้งก่อนก็ภายใต้ฝักบัวน้ำแทบหมดตัวกันเลยทีเดียว ติดใจอะไรในห้องน้ำนักหนาวะ!


“อะไร?” ยิ้มมีเลศนัยน์ แววตาเจือไปด้วยความหื่นแอบแฝง มึงทำอะไรแผลงๆกับร่างกายกูตอนหลับไปแล้วใช่ไหม?!


“อย่ามาทำไม่รู้นะ ทำไมตามตัวผมถึงมีรอยเต็มไปหมด เมื่อคืนพี่ทำอะไรผมวะ” เดินเข้าไปจ้องหน้ามันเขม็ง ครั้งนี้กูโกรธจริงๆนะขอบอก!


“ก็แค่จูบ....จุ๊บ!....” ไม่พูดเฉยๆแต่ฉกจุ๊บปากผมไปอีกเต็มๆ ย๊ากกกกกกกกกกกก! เมื่อกี้ถอยไม่ทัน ใส่เกียร์หน้าเต็มกำลังเลยลืมนึกถึงเกียร์หลัง


“จูบอะไรของพี่เยอะขนาดนี้ แล้ว แล้ว แล้ว ใคร ใคร...ใครเขาจูบตรงนั้นกันด้วยวะ พี่แม่งหื่น!” หน้าผมร้อนยิ่งกว่าท่อไอเสียเด็กแว๊นที่กำลังแข่งกันอีกครับตอนนี้ ถ้าหน้าผมระเบิดได้ผมว่ามันระเบิดบึ้มไปนานแล้ว


“หึ...มึงมันขี้เซา เล่นด้วยเท่าไหร่ก็ไม่ยอมตื่น.....แถมยังสู้มือกูอีก...ฟู่~....” ประโยคหลังมันก้มลงมากระซิบข้างหู แล้วเป่าลมใส่หูผมเบาๆ ก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำไปอย่างสบายอารมณ์ แถมหันมาส่งยิ้มร้ายๆปิดท้ายให้ผมอีกต่างหาก


“กู!   พลาด!   แล้ว!!!!!!!!!!!!!!!!!!” แค่คิดว่าเมื่อคืนมันเล่นอะไรกับร่างกายผมบ้างก็แทบอยากลงไปดิ้นที่พื้นทันที ไอ้ปอนด์นะไอ้ปอนด์ทำไมถึงขี้เซาได้ขนาดนี้ว่ะ อ๊ากกกกกกกกกกกกกกก! ดึงทึ้งหัวตัวเองอยู่พักใหญ่ เมื่อสงบสติอารมณ์ได้จึงเดินไปแต่งตัวและออกมาเตรียมข้าวของเพื่อนำไปวัด เมื่อวานผมไปซื้อกับไอ้พี่เหนือมาไว้แล้ว ซักพักมันก็เดินหล่อตัวหอมฉุยออกมาจากห้อง มันเข้ามาช่วยผมถือข้าวของทั้งหมดไปใส่ในรถ ก่อนจะพากันไปหอผมเพราะนัดไอ้พวกนั้นไว้ที่นั่น


“เสื้อคลุมทำไมไม่ใส่มา” มันคงเห็นผมนั่งสั่นเพราะแอร์ในรถเย็นเฉียบ มันเป็นคนโคตรขี้ร้อน ในห้องมันก็ปรับไว้ที่21องศา มึงเป็นเพนกวินฟักไข่หรือไงวะถึงได้ทำตัวเหมือนอยู่ในขั้วโลกตลอดเวลาขนาดนั้น


“ก็ผมใส่เสื้อเชิ้ตมาแล้ว พี่ไม่หนาวบ้างหรอ” จริงๆก็อยากใส่เสือยืด กางเกงขาสั้น คีบหูหนีบสบายส้นตีนแบบมันอยู่หรอกนะครับ ถ้ามันไม่เล่นสนุกกับร่างกายผมไปซะก่อน ร่องรอยอารยธรรมบ่งบอกการเสียตัวโชว์หราท้าสายตาขนาดนั้นผมคงต้องเอาปูนซีเมนต์มาฉาบถึงจะปกปิดมิด


“ไม่”


“ก็พี่มันขี้ร้อนนี่หว่า”


“มึงคิดว่าแค่นั้นหรอ...คิดว่าที่กูอยู่ในห้องเย็นๆแบบนั้นเพราะกูแค่ร้อนหรอ”


“อ้าว แล้วมีเหตุผลไหนอีกละ”


“โคตรโง่เลยมึง” อยู่ดีๆก็หาเรื่องด่ากูซะงั้น เชิญมึงสนใจขับรถต่อไปเถอะ กูยังไม่อยากรับพรแต่เช้ามืดแบบนี้


“ด่าผมทำไมวะ?”


“กูตั้งใจทำแบบนั้น...เวลาอยู่ในห้อง..................กูจะได้กอดมึงตอนไหนก็ได้ หึหึ ทีนี้เข้าใจชัดไหม?”


“เออ! ชัดโคตร!” ชริ! เหตุผลโคตรเอาแต่ได้เลย ไม่อยากมองหน้าแม่งแล้ว แล้วผมจะยิ้มทำไมวะครับ ไม่เข้าใจตัวเอง...ปากก็ช่างไม่เป็นอย่างที่คิด


“ไอ้ปอนด์!” เสียงไอ้คิมตะโกนเรียกผมทันทีที่รถพี่เหนือเข้าจอดเทียบฟุตบาทบริเวณหน้าหอ คงลงมารอกันได้ซักพักแล้ว เพราะพวกมันมานอนค้างกันที่หอผมเหตุผลคือกลัวว่าจะตื่นเช้ามาจากบ้านกันไม่ไหว เห็นไอ้คิมกับไอ้ต้นหิ้วข้าวของที่เตรียมนำไปวัดเต็มสองมือผมก็อดปลื้มใจไปกับเพื่อนตัวเองไม่ได้ ถึงปากจะหมาหน้าตาไม่ให้เป็นคนดีแต่จิตใจพวกมึงหล่อมาก! แต่...ยกเว้นไว้คนนะครับ หรือเพราะเข้าวัดกันบ่อยๆก็ไม่รู้ ถึงได้มีบางคนสภาพเหมือนหมาวัดโดนขี้เรื้อนแดกได้ขนาดนี้ ไอ้ธามมันนั่งพิงเสาหลับอยู่ข้างถังขยะ ขอย้ำว่าข้างถังขยะ ถ้ามึงจะง่วงขนาดนั้นนะไอ้ธามอย่าฝืนสังขารตื่นมาเลยว่ะ เห็นแล้วกูอนาถใจ


“มึงไปปลุกไอ้ธามดิ กูเห็นแล้วสงสาร คนผ่านไปผ่านมาเขาจะเข้าใจว่ามันเป็นขยะเปียก”


“อ้าว แล้วมันไม่ใช่หรอ?” ไอ้คิมมึงก็พูดเกิน ถึงมันจะมีสภาพไม่ต่างก็เถอะ


“ว่าเพื่อนแบบนั้นไม่ดีนะครับคิมหันต์ พี่ว่ามันเป็นศิลปะดีออก ใบหน้าที่หลับพริ้มได้ยามเมื่อกลิ่นเหม็นเน่าโชยเข้าไปในโพรงจมูก ปากอมชมพูที่แย้มยิ้มยามหลับได้อย่างเคลิบเคลิ้มแม้กำลังพยุงตัวเกาะเสาอยู่อย่างยากลำบาก เส้นผมที่ตีแสกหน้าตอนลมพัดหอบเอาก้างปลาทูที่หล่นอยู่ข้างถังขยะเข้าปะทะเบ้าตาแต่ก็ยังหลับต่อไปได้อย่างหน้าตาเฉย ช่างให้อารมณ์สะท้อนภาพของคนจรจัด กักขฬะ สถุน ซกมก แต่เรียบง่ายมีสไตล์ที่แตกต่างฉีกความเป็นตัวของตัวเองออกมาได้เป็นอย่างดี พี่ชอบมากเลย” พูดแล้วหันมายิ้มราวกับเทพบุตรเหมือนเพิ่งได้ค้นพบสิ่งที่ตัวเองค้นหามาทั้งชีวิต มึงกำลังเมากลิ่นถังขยะอยู่หรือเปล่าวะไอ้พี่มิน ทำเอาสตั้นกันไปทั้งกลุ่มหลังจากพี่มินโผล่มาจากไหนไม่รู้ กูว่าคนนอนข้างถังขยะแม่งบ้าแล้ว ไอ้คนชื่นชมแม่งบ้ากว่าอีก! พวกกูเรียนเกี่ยวกับทางด้านนี้มาโดยตรงแท้ๆ แต่มองยังไงมันก็ดูเป็นศิลปะไปไม่ได้เลย แล้วนั่นคือคำชมของพี่ท่านรึ? ถ้าชมแบบนี้กูว่ามึงกระทืบหน้าไอ้ธามมันเลยดีกว่า!


“พี่มินมาตั้งแต่ตอนไหนครับ” ไอ้ต้นที่หลังจากเห็นทุกคนอึ้งไปตามๆกันตั้งสติได้ก่อนจึงถามไปเพื่อไม่ให้เป็นการเสียมารยาท


“มาก่อนเหนือกับปอนด์แค่แป๊บเดียว พอดีพี่มัวแต่เก็บรูปน้องธามอยู่เลยไม่ได้สนใจใคร” แล้วมันก็ส่งไอโฟนในมือมาให้พวกผมดู มีครบทุกมุมมอง จะเป็นมุมซ้าย ย้ายไปมุมขวา มุมบนก็มา มุมล่างเขาก็มี จะเป็นเอียงด้านข้าง หรือจะสอยมุมเสยแบบเลยตามเลย โพสซิชั่นน่ารักเหี้ยๆๆแต่โลเกชั่นแม่งไม่ได้จริงๆวะพี่ เข่งปลาทูยังกลิ้งหลุนๆหมุนมาตามแรงลมตกอยู่ข้างตัวมันอยู่เลย!


“เอ่อ งั้นวานให้พี่ไปปลุกมันหน่อยแล้วกันนะครับ” พี่มินเดินเข้าไปหาไอ้ธาม...ใช้มือลูบแก้มไอ้ธามเบาๆ รอยยิ้มที่แสดงออกบนใบหน้าหล่อราวกับเทพบุตร...ไม่ใช่แบบเดิมที่เคยเห็น...มีบางอย่าง...ดูน่ากลัว...ดูร้ายกาจ...อาจจะร้ายกว่าพี่เหนือด้วยซ้ำ...สายตาที่จ้องมองไปที่ไอ้ธาม...เหมือนกลับอยากจะกลืนกิน...ราวกับ...จ้องจะขย้ำ...แต่มันก็ชั่วพริบตาเดียว...แค่พริบตาเดียว...รอยยิ้มกับสายตานั้นก็จางหายไป


“ไอ้ต้นมึงเห็นอย่างที่กูเห็นไหมวะ?”


“เห็นผัวมึงหล่อโคตรๆยืนพิง Porsche ดูดบุหรี่ขยี้ใจสาวอยู่ตรงโน้นนะหรอ”


“สัด! กูหมายถึง...เออ ช่างมันเถอะ กูคงตาฝาดไปเอง ช่วงนี้ตาใช้การไม่ดีวะ ตั้งแต่อยู่กับไอ้พี่เหนือก็เหมือนคนตาบอด”


“ฮิ้ววววววววววววววววววววววววววววววววววว!” ว่าแล้วก็ชงให้พวกมันได้เห่ากันซักหน่อย เดี๋ยวจะเหงาปาก หมาที่เลี้ยงไว้เฉาตายไปละแย่เลย


“ความรักเข้าตามึงขนาดนั้นเลยหรอไอ้ปอนด์?”


“เปล่า! ความโหดต่างหากเข้าเบ้าตากูเต็มๆ”


“ฮิ้ววววววววววววววววววววววววววววววววววว! พวกกูก็คิดว่าความหื่นซะอีกที่ “เข้าตัว” มึงเต็มๆ ฮ่าๆๆๆๆๆ” เล่นกูแล้วไหมละพวกมึง ไม่น่านำร่องพวกมันก่อนเลย เห็นไอ้พี่เหนือมันมองมา...แล้วยิ้ม...เสือกหูดีผิดเวลาอีก!





                               มีต่อนะจ๊ะๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ :hao7: :katai5:

ออฟไลน์ อเลนคุง

  • some stories stay with us forever
  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 165
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +178/-0

“อืมมมมมมมมมมมม...ง่วงวะ” ไม่บอกกูเห็นสภาพมึงก็รู้แล้วไอ้ธาม แล้วไปกอดไอ้พี่มินมันทำไมวะ พิงหัวไว้ที่อกไอ้พี่มินขนาดนั้น สงสัยมันคงคิดว่าเป็นหมอน


“ให้มันมาพิงผมก็ได้นะพี่มิน”


“ไม่ต้อง!” เฮือกกกกกกกกกกก! สะดุ้งกันเป็นแถวๆเพราะไม่คิดว่าเรื่องแค่นี้พี่มินถึงกับต้องตะคอกใส่ไอ้แบทที่หวังดีกลัวว่าพี่แกจะรำคาญไอ้ธาม เพราะเวลามันง่วงมันจะไม่เกรงใจอะไรใครทั้งนั้น เห็นไอ้แบทเหงื่อแตกหน้าซีดเป็นไก่ต้มแล้วผมถึงกับสงสาร แต่ผมเองก็กลัวเหมือนกัน อะไรวะ วันนี้เทพบุตรเขาเป็นอะไรไป หรือเพราะวันนี้เป็นวันพระใหญ่ร่างอวตารพี่แกเลยหลุด?


“คะ...คือ ผะ...ผมกลัวพี่เมื่อย” ติดอ่างเลยเพื่อนกู


“พี่ไม่เป็นไร น้องธามยังงัวเงียอยู่เดี๋ยวซักพักคงตื่นเอง ขอบใจนะที่น้องแบทหวังดี” ยิ้มทีราวกับพ่อเทพบุตรสุดสวาทหล่อลากกระชากถุงน้ำดีขยี้ใจสาว นี่มึงคนหรือเทวดาตกจากฟ้ามาหรืออย่างไร เห็นอย่างนั้นไอ้แบทก็ใจชื้นขึ้นทันตาหายจากอาการตื่นกลัวกลับมาเป็นปกติได้ สงสัยพี่มินคงปรับโวลลุ่มเสียงไม่ทัน พี่แกเลยพูดดังไปหน่อย คนดีๆแบบพี่มินจะ “ร้าย” แบบไอ้พี่เหนือไปได้ยังไง ผมนี่คิดฟุ้งซ่านไปเองจริงๆ


“กว่าจะมาได้นะหล่อโคตรพ่อ” ไอ้ไนท์เดินหน้าบึ้งลงจากรถไอ้พี่แทนมา ไอ้คิมรีบสั่งหมาในปากต้อนรับมันทันที


“มึงมากับพี่แทนอีกแล้วหรอวะ มึงไปญาติดีกับพี่เขาตั้งแต่ตอนไหน?” ผมถามมันไป เพราะเห็นช่วงนี้มันไปไหนมาไหนกับไอ้พี่แทนบ่อยๆ


“ญาติดีกับผีดิไอ้ปอนด์ กูบอกว่าจะขับรถมาเอง แต่มันเสือกโผล่หน้าไปรับกูที่บ้านเฉย ตัวเสือกจริงๆ” ก็ถ้าขนาดเข้านอกออกในบ้านมึงได้แล้วแบบนี้ ไม่สนิทจริงกูก็ไม่รู้จะว่ายังไงแล้วว่ะ


“ไนท์ เอาไฟแช็คมาให้กูหน่อย ของกูลืมไว้ที่บ้านมึง” ไอ้พี่แทนมันตะโกนมาแต่ไกลทั้งที่ยืนคุยอยู่กับไอ้พี่เหนือ ได้ข่าวคนตรงหน้ามึงกำลังพ่นมะเร็งอัดหน้ามึงอยู่นะครับ แล้วไม่เสือกขอไฟแช็คจากมันละ


“มึงมาเอาเอง อย่ากวนตีนกูไอ้แทน” ด่าไปแต่ก็จะให้ยืม


“มึงลองดีกับกูตลอดนะไอ้ไนท์” คนนี้ก็ไม่น้อยหน้าด่ากลับแต่ก็ยอมเดินมาเอาเอง มันเดินเข้ามาหาไอ้ไนท์ก่อนจะล้วงมือเข้าไปในกระเป๋ากางเกงแล้วควานหาไฟแช็ค อีกฝ่ายก็ทั้งด่า ทั้งทุบ ทั้งถีบ สรุปมันก็เอาไฟแช็คไปจนได้ ยังไงกันวะคู่นี้?


“กูไม่เข้าใจวะเชี่ยปอนด์ ไฟแช็คแค่นี้มันขอจากผัวมึงก็ได้มั้ง นี่ถึงกับเดินมารับมือรับตีนไอ้ไนท์ ห่า กูว่าไม่บ้าก็ซาดิสต์”


“กูเห็นด้วยกับมึงนะไอ้ธาม แล้วมึงตื่นตั้งแต่เมื่อไหร่?”


“การเสือกเรื่องชาวบ้านคืองานของกู!” สรุปคือมึงตื่นมาเพื่อภารกิจนี้โดยเฉพาะ?


“ไอ้นนท์มาแล้วเฮ้ยๆๆๆ ไปๆๆ ขึ้นรถๆ” พูดจบก็เฮโลกันไปหารถไอ้นนท์ที่เพิ่งเลี้ยวเข้ามายังไม่ทันจอดได้สนิทไอ้คิมก็เปิดประตูถลาเข้าไปนั่งที่เบาะด้านหลัง มีไอ้ต้นตามไปนั่งข้างๆ ส่วนไอ้แบทนั่งหน้าคู่ไอ้นนท์


“ไม่มีใครอยากไปนั่งพอร์ชกับกูบ้างหรอวะ” ผมรู้สึกเหมือนถูกเพื่อนทอดทิ้งยังไงก็ไม่รู้


“กูว่าที่พวกมันพากันไปนั่งรถไอ้นนท์กันหมดเพราะไม่มีใครอยากไปกับผัวมึงนั่นแหละไอ้ปอนด์ ผู้ปกครองมึงดุยิ่งกว่าควายไบซันในป่าอเมซอนซะอีก” ถ้ามันได้ยินเข้าควายไบซันที่มึงพูดถึงนั่นแหละจะขวิดมึงไส้แตก แล้วป่าอเมซอนมีควายอยู่ด้วยหรอวะ? กูเคยได้ยินแต่เขาว่ามีอนาคอนด้า กลับจากวัดมากูคงต้องหาสารคดีสัตว์โลกมาดูบ้างแล้ว ชีวิตกูพลาดอะไรไปเยอะขนาดนั้นเชียว?


“แล้วมึงไปกับใคร ไอ้ไนท์ก็ไม่ได้เอารถมาด้วย” ผมถามไอ้ธาม


“ไปกับกูก็ได้ กูไม่อยากทำบาปโดยการฆ่าไอ้แทนตายก่อนไปวัด” หล่อโคตรพ่อมึงก็โหดเหลือเกิน ไอ้พี่แทนมันก็จะฆ่ามึงไม่ต่างกันนั่นแหละ คงหนีกันพ้นหรอกไปที่ไหนได้นองเลือดทุกทีสิน่า


“กูไม่อยากไปเป็นกรรมการคอยห้ามทัพเวลาพวกมึงจะฆ่ากันหรอกนะ ทะเลาะกันทีไรกูคนห้ามโดนลูกหลงด้วยตลอด”


“ธามไปกับพี่สิครับ พี่มีเรื่องเล่าให้ฟังด้วยนะ อยากรู้ไหมว่าทำไมวันเข้าพรรษาเขาถึงได้ใช้เทียนหล่อและแกะสลักให้เป็นลวดลายต่างๆ” ไม่ใช่แค่ไอ้ธามครับที่ทำหน้าอยากรู้ แต่ผมกับไอ้ไนท์ก็ทำหน้าอยากรู้อยากเห็นไม่ต่างกัน โหมดต่อมเสือกทำงาน!


“ทำไมครับพี่มิน?” ไอ้ธามเดินเขาไปถามพี่มินใกล้ๆ ช่วงวินาทีที่พี่มินกำลังจะเอ่ยปากออกมานั้น..........


“ไอ้ปอนด์เร็วๆ มึงจะไปไหมวัด!” ไอ้พี่เหนือมันดันตะโกนเรียกผมขึ้นมาซะก่อน


“แป๊บเดียวพี่ ผมขอหนึ่งนาที” ตอบมันไปแบบไม่ใส่ใจใยดีแล้วพุ่งความสนใจมาที่ไอ้พี่มินต่อ ปากเรียวกำลังจะพ่นคำตอบของความสงสัยทั้งหมดออกมา ทุกคนตั้งจิตแน่วแน่รอฟัง กำลังจะได้รู้แล้วก็...


“เชี่ยไนท์! มึงช้ากว่านี้กูจะปล่อยให้มึงเดินไป!” ไอ้พี่แทนตะโกนเรียกไอ้ไนท์ขัดขึ้นมาซะก่อน แม่งเอ้ย! ขัดอารมณ์กูสามคนฉิบหาย!


“ขอเวลากูแป๊บเดียว มึงหุบปากแล้วนั่งรอกูไปเชี่ยแทน!” ไอ้ไนท์หันไปตะโกนบอกไอ้พี่แทนแบบไม่ใส่ใจเหมือนกัน ก่อนมันจะหันมาตั้งใจฟังที่ไอ้พี่มินจะพูดต่อ


“ถ้ามีใครตะโกนขัดอะไรอีกนะ กูจะเดินไปเตะเสยปลายคางแม่งเลย” ไอ้ธามพูดขึ้นบ้าง อารมณ์อยากรู้พลุ่งพล่านไม่ต่างกัน


“บอกมาสิพี่มินว่าทำไมวันเข้าพรรษาเขาถึงใช้เทียนหล่อแล้วแกะเป็นลวดลายต่างๆ” มันต้องมีประวัติศาสตร์อะไรที่ไม่ธรรมดาแน่ๆ มันจะต้องเป็นเรื่องราวที่พิเศษมากๆ ซีเคร็ดสุดๆผมโคตรตื่นเต้น นี่ผมกำลังจะได้รู้ลึกรู้จริงยิ่งกว่าพระไตรปิฎกอีกใช่ไหม ประวิติศาสตร์ชาติไทยต้องจารึกคนคนนี้ไว้เลยพ่อเทพบุตรมิน


“เพราะอะไรถึงต้องใช้เทียนนะหรอ...ก็...” ก็อะไรรีบบอกมาสิวะ กูลุ้นยิ่งกว่ารอผลสลากกินแบ่งรัฐบาลอีก!


“ก็อะไรวะพี่?!”


“ก็ถ้าเขาใช้ธูปมันก็จะหล่อแล้วแกะให้เป็นรูปแบบเทียนไม่ได้ไง” เชี่ย!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! เรียบง่าย และตรงประเด็น แทงใจแบบเน้นๆ แต่มันจริงจนไม่รู้จะเถียงยังไง!!!!! เอาเป็นว่าผมกับไอ้ไนท์ต่างแยกย้ายเดินกลับไปที่รถเยี่ยงคนจิตหลุดแทบไม่อยากพูดจากับใคร เพราะเกรงว่าถ้าอยู่ตรงนั้นนานจะได้กระทืบคนตายก่อนไปทำบุญแน่


“พี่มิน!.....................มัน............จริงของพี่วะ!”


“มีอีกเยอะเลยนะ อยากฟังไหม? งั้นธามไปนั่งรถพี่สิ”


“ไปๆๆ ครับ” ยิ้มเริงร่าเดินผ่านหน้ารถไอ้พี่เหนือเข้าไปนั่งใน Audi สีบรอนซ์เงินสุดเฉี่ยวคันใหม่โคตรไฉไลของไอ้พี่มิน กูจะทำยังไงกับมึงดีวะไอ้ธาม คู่มึงแม่งโคตรล้ำเกินคน!


“ทำไมทำหน้าแบบนั้น เห็นสุมหัวกันสี่คน ไอ้มินมันเล่าอะไรให้ฟังละ”


“เชื่อผมเถอะพี่เหนือ ว่าพี่อย่ารู้เลยดีกว่า”


“หึ มึงคิดว่าไอ้มินเป็นคนยังไง?” ตอนนี้รถขับออกมานอกตัวเมืองแล้วครับ วัดที่พวกเราจะไปอยู่แถวจังหวัดอยุธยาเป็นวัดเล็กๆไม่มีชื่อเสียงมากเท่าวัดในแถบนั้น ไอ้ต้นมันเคยไป เห็นมันบอกว่าคนไม่ค่อยเยอะเท่าไหร่ ชาวบ้านอยู่กันแบบเรียบง่าย อัธยาศัยดี บวกกับไอ้พี่เหนือมันไม่ชอบไปที่ๆคนพลุกพล่านพวกเราเลยคิดว่าไปที่วัดนี้ดูจะเหมาะที่สุดแล้ว


“เป็นคนที่ภายนอกดูเทพบุตรสุดๆ แต่เวลาสติหลุดแม่งโคตรกวนตีน!”


“หึ พวกมึงโง่เหมือนกันจริงๆ” นั่นไง หาเรื่องด่ากูอีกแล้ว


“...............................” ขับรถมาอีกครึ่งชั่วโมงเลี้ยวเข้าซอยมาไม่ไกลจากถนนใหญ่มากนักก็เจอทางเข้าไปที่วัด สองข้างทางเป็นป่าดูร่มรื่น เพราะที่วัดแห่งนี้เป็นวัดป่าเน้นการนั่งปฏิบัติธรรมถือศีล ภายในวัดจึงมีแต่ความเงียบสงบ ร่มรื่น เย็นกายสบายใจ จากนั้นจึงช่วยกันขนข้าวของที่ซื้อมาเดินตรงไปที่ศาลาการเปรียญ เห็นชาวบ้าน ผู้เฒ่าผู้แก่ต่างทยอยนำของมาถวายทั้งกับข้าวใส่ปิ่นโต ผลหมากรากไม้  มีบางคนนำเทียนไขมาถวายด้วยแต่ส่วนใหญ่จะถวายเป็นหลอดไฟมากกว่า


“เอาของไปวางไว้ในศาลาการเปรียญก่อน แล้วค่อยออกมาใส่บาตรกัน เขาทำที่ไว้ให้ตักบาตรอยู่ด้านหน้า เดี๋ยวกูเอาพวกปิ่นโต ผลไม้ น้ำดื่ม ไปวางตรงที่พระท่านนั่งให้” ทำตามที่ไอ้ต้นบอก เลือกนั่งหลังๆเพราะไม่อยากให้เป็นจุดเด่น แต่คนทั้งศาลาก็หันมามองกันเป็นตาเดียว ไอ้คิม ไอ้แบท ไอ้ต้น ไอ้นนท์ยกของไปวางถวายพระด้านหน้า พร้อมกับไปจุดดอกไม้ธูปเทียนกราบบูชาพระประธานก่อน ส่วนผม ไอ้ไนท์ ไอ้ธาม พี่เหนือ พี่แทน แล้วก็พี่มิน จะไปใส่บาตรที่ตั้งไว้หน้าศาลาการเปรียญกันก่อน


“พี่ใส่ก่อนเลย เหลือข้าวไว้ให้ผมด้วยนะเดี๋ยวผมใส่บาตรทีหลัง” ผมตักข้าวมาแค่โถเดียวเพราะว่าจะแบ่งกันใส่กับไอ้พี่เหนือ


“อืม” มันรับแบบว่าง่ายก่อนจะมองคุณยายที่เดินใส่บาตรอยู่ข้างหน้าว่าเขาต้องทำแบบไหน


“ยกทูนหัวตั้งจิตอธิฐานก่อนนะพี่เหนือ” ผมบอกมันก่อนมันจะทำตาม แล้วเดินตักข้าวใส่ในบาตรที่ทางวัดจัดวางเรียงไว้ให้


“ไอ้แทนมึงเหลือข้าวไว้ให้กูใส่ด้วยนะมึง แล้วก็ยกทูนหัวก่อน” ได้ยินเสียงไอ้ไนท์บอกไอ้พี่แทนไป แต่เห็นไอ้พี่แทนหันมายักไหล่ให้ก่อนจะตักข้าวจนล้นทัพพีใส่ในแต่ละบาตร กูว่านะไอ้ไนท์มันคงเหลือข้าวให้มึงใส่บาตรละเมล็ดเท่านั้นแหละ


“ไอ้แทน เบามือหน่อยแค่ห้าบาตร มึงตักข้าวไปค่อนโถแล้ว กูยังไม่ใส่เลยนะ!”


“เออๆ กูเหลือไว้ให้มึงแน่” แต่แค่ไหนนั้นกูจะรอดู


“พี่มินเร็วๆเถอะพี่ ผมรอต่ออยู่นะ” เสียงไอ้ธามตะโกนเร่งพี่มินที่ยังไม่ตักข้าวในโถใส่บาตรซักทีเพราะมัวแต่ยืนสงสัยอะไรบางอย่าง


“ธาม จำเป็นไหมว่าต้องใส่ข้าวปริมาณเท่ากันทุกบาตร? แล้วถ้าใส่มากน้อยไม่เท่ากันจะมีปัญหาอะไรไหม? แล้วต้องใส่จากซ้ายไปขวา ใส่จากด้านบนหรือด้านล่างก่อน?” มาเป็นชุด จัดแบบต่อเนื่องรัวใส่ไอ้ธามไม่ยั้ง พี่มินจำไมเริ่มทำงาน ให้ตายเถอะวันนี้ผมจะได้บุญกลับไปไหมครับ


“ก็กะๆเอาสิพี่ มากน้อยไม่มีปัญหาแค่พี่ใส่ให้ครบทุกบาตรก็พอ ส่วนใส่จากด้านไหนพี่ก็ทำตามๆเขาไปแล้วกัน” ไอ้ธามอธิบายให้พี่มินฟังแต่ผมว่ามันแค่บอกปัดๆไปมากกว่า


“ปอนด์”


“หือ?” เห็นพี่เหนือทำหน้านิ่งไม่ยอมตักข้าวใส่บาตรต่อผมเลยสงสัย


“คือกู...” สีหน้ามันแปลกไป เกิดอะไรขึ้น หรือมันไม่สบาย แต่เมื่อเช้าก็ยังดีๆอยู่เลยนี่หว่า


“พี่เป็นอะไรบอกผมสิ” ผมเริ่มร้อนใจขึ้นมา เห็นมันทำท่าทางแปลกๆสีหน้าก็ดูเหมือนคนกลุ้มใจอะไรบางอย่าง


“กู...” อะไรกู? บอกมาสิวะ แม่งลีลา!


“พี่เหนือบอกผมสิ พี่เป็นอะไร ผมเป็นห่วงนะพี่ บอกผมมา” เดินไปคว้าแขนมันเขย่าเบาๆจนทัพพีในมือมันแก่วงไปโดนโถข้าวจนเกิดเป็นเสียง คุณตาคุณยายที่ใส่บาตรกันอยู่ไม่เว้นแม้แต่มัคทายกวัดที่ยืนดูอยู่ไม่ห่างต่างหันมามองที่เรา แต่ผมไม่สนใจ ผมแคร์แค่ไอ้พี่เหนือคนเดียว ซึ่งมันกำลังเป็นอะไร ผมอยากรู้ใจแทบขาด ไม่ชอบที่เห็นมันทำสีหน้ากังวลแบบนี้


“ปอนด์...........................คือ......กูจำไม่ได้ว่าใส่บาตรถึงไหนแล้ว มันเยอะกูสับสน” โถ๊วววววววววววววววววววววววววว! กูก็คิดว่าเรื่องร้ายแรงคอขาดบาดตายที่ไหนได้เสือกจำไม่ได้ว่าตักข้าวใส่ในบาตรไหนไปบ้างแล้ว ไม่น่าไปหวังดีห่วงใยมันจนออกนอกหน้าขนาดนั้นเลยผม


“บาตรนี้ลูก ยายจำได้” คุณยายที่อยู่ด้านหน้าหันมาบอกมันพร้อมยิ้มโชว์ฟันเคลือบสีดำมันเลื่อมสวย น่ารักจริงๆครับ ผมชอบความเป็นชนบทแบบนี้แหละครับ ผู้คนอัธยาศัยดี กลิ่นไอของความอบอุ่นอันเกิดจากความสุขทางใจโดยแท้จริง


“ขอบคุณครับคุณยาย” ผมเดินเข้าไปจับแขนท่านแล้วช่วยพยุงยายเดินเข้าไปในศาลาจนถึงที่นั่ง กลับออกมาอีกทีไอ้พี่เหนือก็ใส่บาตรเสร็จพอดี


“ไอ้แทน! เหลือข้าวให้กูแค่นี้กูจะใส่ยังไงวะ!” เหลือบไปเห็นข้าวในมือไอ้ไนท์ก็ถึงกับไปไม่ถูก ประมาณจากสายตาแล้วเหลือข้าวราวๆทัพพีเศษเห็นจะได้ หล่อโคตรพ่อเอ้ยนับเมล็ดเอาเถอะมึง!


“เอ่อ พี่มิน มึงยังไม่เสร็จอีกหรอ?!” รายนี้ก็พิถีพิถันใส่ใจในรายละเอียดทุกขั้นตอน คนอื่นเขาใส่กันจนได้ไปนั่งรอฟังพระสวดในศาลาแต่พี่มินมันยังไม่เสร็จเลยครับ


“ธามอย่าเร่งสิ ทำบุญเราต้องทำด้วยจิตที่สงบนะ” อืม ผมว่าไอ้ธามมันจะสงบไม่ได้ก็เพราะพี่นี่แหละ ว่าแล้วผมก็จัดการตักบาตรของตัวเองจนแล้วเสร็จไอ้พี่มินก็ยังได้ไม่ถึงไหน ในขณะที่ไอ้ไนท์ก็ต้องคอยกะปริมาณข้าวให้ใส่ได้ครบทุกบาตร ลำบากนะครับ แทบจะเห็นมันนับเมล็ดข้าวเลยที่เดียว พี่แทนมันไม่กลัวบาปบ้างหรือไงนะแกล้งอะไรกันเรื่องแบบนี้ก็ไม่รู้ แต่ดูจากสีหน้ามันที่คอยอยู่ข้างๆคอยเชียร์คอยลุ้นไปกับไอ้ไนท์ด้วยแล้ว ผมว่ามันตักไปเพราะความที่มือหนักมากกว่า คงกะประมาณไม่ได้ด้วยความที่ไม่เคยทำอะไรแบบนี้มาก่อน เพราะคนไม่รู้ย่อมไม่ผิดใช่ไหมละครับ


“เย้!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!” สองเสียงประสานดังลั่นศาลา ดีใจเหมือนกำลังเชียร์บอลโลกกันอยู่ ที่ในที่สุดไอ้ไนท์ก็ตักข้าวในโถอันน้อยนิดใส่ในบาตรจนครบ ผมก็พลอยปลื้มไปกับพวกเขาด้วยครับ น้ำตาแทบไหล มันเป็นอะไรที่ยิ่งใหญ่มากจริงๆ


“พี่มินมึงจะอีกนานไหม?!” ความอดทนของไอ้ธามคงเริ่มหมดลงไปพร้อมๆกับที่พวกผมทนรออีกต่อไปไม่ไหวจึงเดินเข้าไปนั่งในศาลาก่อน ซักพักก็เห็นไอ้ธามลากแขนไอ้พี่มินวิ่งเข้ามาในศาลาหน้าตาตื่นเหมือนเพิ่งหนีตายอะไรมา


“รีบร้อนอะไรขนาดนั้นวะไอ้ธาม ในวัดนะเว้ยสำรวมหน่อย” ไอ้นนท์ถามไอ้ธามที่นั่งหอบแฮ่กเหงื่อแตกพลั่กๆอยู่ข้างๆ


“ไม่รีบได้ไง มัคทายกบอกว่าถ้ากูสองคนยังใส่บาตรกันไม่เสร็จอีกแกจะเอาหนังสติ๊กไล่ยิงหัวกบาล แกโหดฉิบหาย!”


“ขนาดนั้นเลยหรอวะ! แล้วตกลงมึงได้ใส่บาตรไหม?” ก่อนสงสัยว่ามันได้ใส่บาตรกันไหม ทำไมมึงไม่เสือกสงสัยว่ามันใส่บาตรกันท่าไหนถึงโดนขู่ไล่ยิงขนาดนั้นดีกว่าไหมไอ้คิม


“ได้ใส่ดิ ก็ไอ้พี่มินนั่นแหละชักช้า ถึงคิวกูลุงมัคทายกแกคงหมดความอดทน กูเลยซวยไปด้วย” เป็นกูก็หมดความอดทนว่ะ


“พูดไม่เพราะเลยนะธาม พี่ไม่ชอบ”


“เอ่อ ผมขอโทษครับพี่มิน แหะๆ ลืมตัว”


“..............................” จากนั้นก็ไม่มีใครพูดอะไรกันอีก ส่วนไอ้พี่เหนือมันก็นั่งพนมมือฟังพระสวดไปเงียบๆอยู่ข้างผม บางครั้งผมเห็นมันคอยมองดูชาวบ้านที่หอบลูกจูงหลานเข้ามาในศาลาการเปรียญ เป็นภาพที่น่ารักกันจริงๆครับ ดูอบอุ่นแบบวิถีชาวพุทธ ผมชอบนะครับครอบครัวไหนที่ให้ลูกหลานฟังเทศน์ฟังธรรมปลูกฝังกันมาตั้งแต่เด็ก


“พี่เหนือ”


“..............................” มันหันมามองหน้าผม


“เดี๋ยวเสร็จจากนี่เราไปให้อาหารปลากันนะ”


“อืม”


“..................................” นั่งฟังพระสวดกันได้ซักพักก็ถวายภัตตาหาร ฟังพระท่านเทศน์ต่ออีกครึ่งชั่วโมงเสร็จสรรพก็มีคนนำกล่าวบทสวดถวายเทียนพรรษาหรือใครจะถวายเป็นหลอดไฟก็แล้วแต่จิตศรัทธา ว่ากล่าวตามกันไม่นานก็เสร็จสิ้นพิธีการ พวกผมกราบพระเสร็จจึงเดินออกมาที่ด้านหลังวัดจะมีที่ให้อาหารปลาอยู่ เลือกเอาว่าจะให้อาหารเม็ดหรือเป็นขนมปัง ผมกับพี่เหนือเลือกเป็นอาหารเม็ดถุงขนาดกลาง เห็นพี่มินกับไอ้ธามเหมาอาหารถุงใหญ่แบกไปที่ท่าน้ำเป็นกระสอบ ส่วนพี่แทนกับไอ้ไนท์เลือกเป็นขนมปังก้อนใหญ่ได้อีก เห็นมันสามัคคีช่วยกันหอบสองไม้สองมือดูแล้วก็น่ารักดีเหมือนกันนะครับเวลามันสงบศึกกันแบบนี้


“ไนท์แบ่งมาให้กูถืออีกสิ มึงจะทำร่วงแล้ว”


“เออๆ มึงถือไหวแน่นะ” มีเป็นห่วงกันด้วย น่ารักนะพวกมึงเนี่ย


“พี่เหนือโยนไปไกลๆหน่อยสิ เผื่อตัวที่อยู่ไกลๆมันยังไม่ได้กิน” ผมสั่งไอ้พี่เหนือให้โยนอาหารไปไกลๆหน่อยมันก็จัดให้ผมสุดแรงเกิดสาดกระจายไปไกล อื้อหือ แรงเขาดีจริงๆ


“ปอนด์วันนี้กูมีความสุข” พูด...แต่ไม่ยอมมองหน้าอีกแล้ว...มันเขินทีไรเป็นแบบนี้ทุกที...ทำแบบนี้...ผมก็ยิ้มไม่หุบอีกตามเคย


“ผมก็เหมือนกัน ไว้ปีหน้าเราค่อยมาด้วยกันอีกนะ”


“อืม...ปีหน้า...ปีต่อๆไป...จะปีไหนๆกูก็อยากมากับมึง”


“.............................” หันไปคนละทิศละทาง พูดกันแต่ก็ไม่ได้มองหน้า เผลอปาอาหารใส่น้ำอย่างแรงจนปลาแตกตื่น เขินแล้วแรงควายขึ้นมาทันที ให้ตายเถอะ! ผมไม่อยากจะเชื่อว่าไอ้คนน่ารักข้างๆผมตอนนี้ คือคนเดียวกับที่ร้ายใส่ผมมาตลอด! บอกได้คำเดียว.........................น่ารักเหี้ยๆ


“เปรี้ยง! มึงจะแข่งกับกูใช่ไหมห๊ะ!” น้ำแตกกระจาย ปลาแหวกกระจุย เมื่อขนมปังก้อนโตถูกปาใส่น้ำอย่างแรง


“เปรี๊ยง! เออสิ มึงมีแรงแค่นั้นหรอวะไอ้ไนท์ อ่อนฉิบหาย” อีกก้อนตามไปติดๆตกไปไกลไม่ห่างมากนักแต่หนักหน่วงถึงขั้นปลาสวายตีลังกาหงายท้องเพราะก้อนขนมปังหล่นใส่หัวกันเลยทีเดียว สังเกตได้จากบริเวนที่มันสองคนให้อาหารอยู่จะมีปลาจำนวนน้อยมากแหวกว่ายไปรอรับอาหารจากมันสองคน จะฆ่าปลากันหรอพวกมึง?


“กูปาได้ไกลกว่ามึงอีกไอ้แทน เปรี้ยง! ตู้มมมมมม!” นี่มึงมาแข่งกันว่าใครปาขนมปังได้ไกลกว่ากันหร๊อ!?


“อย่าท้ากูไอ้ไนท์ มึงคอยดูกู ตู้มมมมมมมมมมม!” บิดเป็นชิ้นเล็กๆก่อนก็ไม่มีว่านะมึง ปลาหนีหายหมดแล้ว บางตัวถึงขั้นว่ายน้ำท่ากรรเชียงกันเลยทีเดียว 


“พี่มินผมว่าปลามันกินอิ่มไปป่าววะ?” นี่ก็ถามไม่คิด เหมาอาหารเขามาเป็นกระสอบถ้าปลามันยังกินไหวก็เกินไปล่ะ


“มันมีหลายตัวนะธาม ให้มันกินๆไปเถอะ” พูดแบบไร้ความรับผิดชอบสุดๆ ถ้าเป็นปลาทองมันคงท้องแตกตายกันเกลื่อน


“รอบตัวมึง..............ทำไมมีแต่คนไม่ปกติ”


“ฮ่าๆๆๆเพื่อนพี่ก็ไม่ต่างจากเพื่อนผมหรอก”


“อืม” เห็นมันหลุดขำออกมาเหมือนกัน ขนาดทำให้ไอ้พี่เหนือมันหัวเราะออกมาได้เต็มที่แบบนี้แสดงว่าพวกมึงไม่ธรรมดากันจริงๆ


“เฮ้ย! ไอ้ปอนด์ ไอ้ไนท์ ไอ้ธาม หนีเร็ว!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!” ไอ้นนท์ตะโกนเรียกพวกผมอยู่บนฝั่งด้วยท่าทางรีบร้อน ดูลุกลี้ลุกลน เหงื่อแตกเต็มหน้าเหมือมันหนีอะไรมา


“มาแล้วๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เฟี้ยววววววววววววว!” ไอ้ต้นกับไอ้แบทร้องโหยหวนวิ่งผ่านหน้าไอ้นนท์ไปแบบไม่ใยดีฝุ่นตลบกลบหน้าไอ้นนท์ทันที ใส่ตีนผีกันสุดๆ


“ฉิบหาย! เจอกันลานจอดรถ ขอให้รอดนะพวกมึง!” ไอ้นนท์ตะโกนบอกพวกผมแค่นั้นก่อนที่มันจะแหกปากร้องวิ่งตามไอ้คิมกับไอ้แบทไปติดๆ


“ลุงใจเย็นๆๆๆๆๆๆๆๆๆ พวกผมไม่ได้ทำ เฟี้ยวววววววววววววว!” แล้วไอ้คิมก็วิ่งผ่านหน้าใส่เกียร์หมาตามไอ้นนท์ไปอีกคน ทิ้งให้พวกผมหกคนมองหน้ากันแบบงงๆ จนเมื่อลุงมัคทายกวิ่งถือหนังสติ๊กในมือมาหยุดยืนหอบแฮ่กอยู่ตรงหน้าพวกผม


“พวกเอ็งก็มากับไอ้สี่ตัวนั่นใช่ไหม วันนี้ต้องสั่งสอนซักหน่อยไอ้เด็กหัวขโมยพวกนี้” ไม่พูดพร่ำทำเพลงอะไรลุงแกก็บรรเลงสาดเม็ดกระสุนเล็งใส่หัวพวกผมทันที หลบกันเหมือนในหนังเรื่องเดอะแมททริกแต่จริงๆแค่เม็ดมะขามคั่วถูกดีดจากหนังสติ๊ก


“ป๊าบ!!!!!” ไอ้พี่มินเตะถุงอาหารกระจายเพื่อใช้เป็นสิ่งกีดขวางทางวิ่งของลุง ก่อนมันจะเข้าไปคว้าแขนไอ้ธามแล้วลากให้วิ่งหนีไปตามทางที่พวกไอ้นนท์เผ่นไปก่อนหน้า


“เชี่ยไนท์ไว้แข่งกันวันหลัง” พูดจบหลบกระสุนเม็ดมะขามคั่วที่เฉี่ยวแก้มขวาไปแค่คืบไอ้พี่แทนก็จับมือไอ้ไนท์ลากมันให้วิ่งตามไอ้พี่มินไปเช่นกัน เอาละสิ เหลือแค่คู่ผมแล้ว ทำไงละทีนี้ ตายแน่ๆ


“ปอนด์”


“ครับ”


“มึงพร้อมไหม?” ผมกับมันมองหน้ากันแล้วยิ้ม


“พร้อม”


“3…2…1…………………….วิ่ง!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!” ตะโกนขึ้นพร้อมกันก่อนจะจับมือพากันวิ่ง พร้อมรอยยิ้มและเสียงหัวเราะของพวกเราไปตลอดทาง เห็นไอ้คิมโดนยิงตูด ไอ้ต้นก็โดนเข้าที่กลางหลัง สงสารก็สงสาร แต่ขำก็ขำ กว่าจะหลุดจากการไล่ล่าของลุงแกมาได้ก็นานเหมือนกัน เห็นอายุเยอะๆใครจะรู้ว่าลุงแกแข็งแรงมาก แต่มากแค่ไหนก็แพ้แรงของพวกผมอยู่ดี เดินมาหอบแฮ่กกันที่รถ เหงื่อแตก ขาไร้เรี่ยวแรงตะกายเกาะรถหมดสภาพกันแทบทุกคน


“มึงสี่ตัวไปสร้างวีรกรรมอะไรกันมาห๊ะ!” ไอ้พี่แทนถามขณะที่เหงื่อแตกเต็มหน้า หมดหล่อเลยมึง ฮ่าๆๆ


“ก็ไอ้คิมดิ มันจะเอาเงินไปใส่ในตู้รับบริจาค แต่ช่องมันแคบแบงค์ที่มันใส่เลยติดอยู่ด้านบน ไอ้ต้นมันเกิดหวังดีอยากช่วยเลยไปตบๆเคาะๆตู้ให้แบงค์หล่นไปด้านล่าง ลุงมัคทายกแกมาเห็นพอดีเลยคิดว่าพวกผมกำลังช่วยกันขโมยเงินจากตู้รับบริจาค”


“อธิบายเท่าไหร่ลุงแกก็ไม่เชื่อ จ้องจะยิงกันท่าเดียว” นี่พวกกูหนีตายกันเพราะความเข้าใจผิดหรอกหร๊อ!


“..........................” เงียบกันไปซักพัก จู่ๆก็พากันระเบิดเสียงหัวเราะออกมา


“ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆจะมีใครทำบุญแล้วแตกตื่นแบบพวกเราอีกไหมเนี่ย” ไอ้คิมพูด


“ฮ่าๆๆๆ กูก็ว่างั้น”


“วัดนี้พวกเราคงมาอีกไม่ได้แล้วว่ะ เพราะลุงแกคงติดป้ายห้ามพวกเกรียนเข้า ฮ่าๆๆๆๆๆ” เห็นด้วยกับมึงเลยไอ้นนท์


“กลับกันเถอะเดี๋ยวลุงแกตามมาเจอจะยุ่ง” พูดแล้วก็แยกย้ายกันไปขึ้นรถ พี่แทนลากไอ้ไนท์ไปเหมือนเดิม ด่ากันเหมือนเดิม แต่ก็ไปด้วยกันเหมือนเดิม!


“เป็นการทำบุญที่ผมว่าได้บาปมากกว่าได้บุญนะพี่”


“หึ ถ้าดูกันที่เจตนาไม่ใช่การกระทำ กูว่ามันก็พอได้นะ” หันไปมองหน้ากันแล้วหัวเราะออกมา...ผมดีใจที่ไอ้พี่เหนือมันยิ้มได้แบบนี้


“ผมดีใจที่พี่ยิ้มได้”


“เพราะกูมีมึง”


“.........................” ไม่มองหน้ากัน...อีกคนตั้งใจขับรถ...ส่วนผมก็สนใจข้างทาง...กลัวว่าถ้ามองหน้า...จะรู้ว่าดีใจแค่ไหน



การกระทำที่แตกต่าง...แม้ใครจะมองว่าผิด


เจตนากับการกระทำที่ดูสวนทาง...


ไม่สามารถบ่งบอกได้ถึงจิตใจมนุษย์


รอบตัวผมมีแต่คนไม่ปกติ...แต่เชื่อไหม


คนเหล่านี้ทำให้โลกของผมน่าอยู่...และทำให้โลกของพี่เหนือมีรอยยิ้ม...


“ทำบุญ” วันนี้ผมได้มากกว่าความสุขกายสบายใจ...


เพราะผมได้รู้ว่าในชีวิต...มีคนสำคัญมากมายแค่ไหนอยู่รอบตัว...











ตอนพิเศษมาอย่างรวดเร็ว I-AM มันมีกำลังใจมากคะ ขอบคุณRyojung อีกครั้งสำหรับสารบัญที่ทำให้ น่ารักจริงๆ :กอด1:
ตอนนี้สบายๆขอให้อ่านแล้วยิ้มตาม หัวเราะไปกับแก๊งค์เด็กเกรียนพวกนี้นะคะ I-AMมันอยากให้เห็นถึงมิตรภาพของแต่ละคนที่แสดงออกได้อย่างเป็นตัวของตัวเอง รูปแบบการดำเนินชีวิตและนิสัยที่แตกต่าง พอมาอยู่ด้วยกันก็เป็นอย่างที่เห็น ไปที่ไหนป่วนที่นั่น :ruready :z2: :z3:

ปล.ให้ดอกไม้กับทุกคนเหมือนเดิมน้า ขอบคุณทุกกำลังใจที่ให้กัน ทุกความเห็นสร้างกำลังใจได้เสมอ :L2: :3123: :pig4:

ปล.2 ทุกความเห็นถือเป็นกำลังใจของนักเขียน และคนอัพเสมอค่ะ :pig4:
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 24-07-2013 17:14:53 โดย อเลนคุง »

ออฟไลน์ ormn

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3931
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +324/-8
    • http:///uc.exteenblog.com/riko-tomo/images/23213506_1208714389_3598161_Okane_ga_Nai_v01_ch01_pg002__Cover.jpg
 :-[ :-[ :-[ :-[ :-[ตอนนี้น่ารักกันทุกคนเลยอะ :mew1: :mew1: :mew1: :mew1: :mew1:

ออฟไลน์ maemix

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4416
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +299/-3
อนุโมทนาบุญกับแก็งค์เด็กเกรียน
ขนาดไปทำบุญยังไม่วายจะเกรียนกันเลยแต่ละคน
พี่เหนือกับปอนด์ แอบหวานนะจ๊ะ

ออฟไลน์ mild-dy

  • ☆ ทาสแมว ☆
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8900
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +389/-80
แอบหวานเบาๆ ทุกคู่เลยนะ
พี่เหนือน่ารักอ่ะ

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด