*หลุดจอง*{รักหวานๆของมาเฟียขี้หึง} ธันว์ & หลี่ผิง...The End...[14/10/59]
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: *หลุดจอง*{รักหวานๆของมาเฟียขี้หึง} ธันว์ & หลี่ผิง...The End...[14/10/59]  (อ่าน 505449 ครั้ง)

ออฟไลน์ MiSS-U

  • {^o^} {^3^}
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4168
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2800/-11
ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ


ติดตามกฏเพิ่มเติมที่กระทู้นี้บ่อยๆ เมื่อมีการแก้ไขกฏจะแก้ไขที่กระทู้นี้นะครับ
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0

ประกาศทั่วไปติดตามอัพเดทกันที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.0

ประกาศ กฎที่อื่นมีไว้แหก แต่ห้ามมาแหกที่นี่

1.ห้ามมิให้ละเมิดสิทธิส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด
การสนใจและชื่นชอบนิยายและเรื่องเล่าของคนในเรื่องควรมีขอบเขตที่จะไม่สร้างความเดือดร้อนให้เจ้าของเรื่อง เช่นเดียวกับเป็ดที่ตอนนี้ถูกรังควานตามหาตัวจากคนด้านต่างๆ จนตัดสินใจไม่เล่าเรื่องต่อ.........เนื่องจากบางเรื่องเป็นเรื่องเล่า.....................บางคนไม่ได้เปิดเผยตัวตน  เขาพอใจจะมีความสุขในที่เล็กๆแห่งนี้โดยไม่ได้ตั้งใจให้คนภายนอกได้รับรู้เรื่องราวแล้วนำไปพูดต่อ   เพราะปฎิเสธไม่ได้ว่าสังคมไม่ได้ยอมรับพวกเราสักเท่าไหร่

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรุปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ, หมิ่นประมาท,
หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง
หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย,ห้ามโพสกระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้ง  ในเรื่อง การเมือง ศาสนา พระมหากษัตริย์
และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงกระทู้ที่จะสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกภายในเวปบอร์ด
การกระทำเช่นนั้นอาจทำให้คุณแบนทันที และถาวร . หมายเลข IP ของทุกโพสต์จะถูกบันทึกเพื่อใช้เป็นหลักฐาน
ในความเป็นจริงเป็นไปได้ยากมากที่จะให้แต่ละคนมีความคิดเห็นตรงกันทั้งหมด   คนเรามากมายต่างความคิดต่างความเห็น เติบโตมาภายใต้ภาวะแวดล้อมต่างกันการแสดงความคิดเห็นที่แตกต่าง   จึงควรทำเพื่อให้เกิดความเข้าใจกัน แบ่งปันประสบการณ์และมิตรภาพเพื่ออาจเป็นประโยชน์ในการใช้ชีวิต  และไม่ว่าจะอย่างไรก็ควรเคารพในความคิดเห็นที่แตกต่างของบุคคลอื่นช่วยกันสร้างให้บอร์ดนี้มีแต่ความรักนะครับ   

เรื่องบางเรื่องอาจจะเป็นทั้งเรื่องแต่งหรือเรื่องเล่าใดๆก็ขอให้ระลึกเสมอว่า  อ่านเพื่อความบันเทิงและเก็บประสบการณ์ชีวิตที่คุณไม่ต้องไปเจอความเจ็บปวดเล่านั้นเองเพื่อเป็นข้อเตือนใจ สอนใจในการตัดสินใจใช้ชีวิต   จึงไม่ต้องพยายามสืบหาว่าเรื่องจริงหรือเรื่องแต่งส่วนการพูดคุยนั้น   ก็ประมาณอย่าทำให้กระทุ้กลายพันธุ์ห้ามเอาเรื่องส่วนตัวมาปรึกษาพูดคุยกันโดยที่ไม่เกี่ยวพันกับเรื่องในกระทู้นิยาย  ถ้าจะวิจารณ์หรือแสดงความคิดเห็นทุกคนมีสิทธิแต่ขอให้ไปตั้งกระทู้ที่บอร์ดอื่นที่ไม่ใช่ที่นี่นะครับ

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพส หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อเจ้าของเรื่องเท่าที่จะทำได้หรือแจ้งมายังบอร์ดนี้ก่อนนะครับ  เนื่องจากเจ้าของเรื่องบางครั้งไม่ต้องการให้คนที่ไม่ได้ชื่นชอบนิยายชายรักชายเข้ามารับรู้  ลิขสิทธิ์ทั้งหมดเป็นของเจ้าของคนที่ทำขึ้นและเวปแห่งนี้นะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล บอกเมล แลก msn บนบอร์ด โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าของไม่ยินยอมให้ส่งหรือติดต่อกันทางพีเอ็มจะปลอดภัยกว่าแล้วเมื่อมีการติดต่อสื่อสารกันให้พึงระวังถึงความปลอดภัย ความไม่น่าไว้ใจของผุ้คนทุกคนแม้จะมีชื่อเสียงในบอร์ดเป็นเรื่องส่วนตัวของแต่ละคนไป เพื่อลดความขัดแย้งภายในเล้า จึงไม่สนับสนุนให้มีการจีบกันในบอร์ดนะครับ

5.ห้ามจั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิดเดียวให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตาม
เพราะแม้จะเป็นเรื่องที่เขียนจากเรื่องจริง เมื่อนำมาพิมพ์เป็นเรื่องผ่านตัวอักษร ย่อมเลี่ยงไม่ได้ที่จะมีการเพิ่มเติมเพื่อให้เกิดสีสันในเนื้อเรื่อง ทางเล้าถือว่านั่นคือการเพิ่มเติมเนื้อเรื่อง จึงไม่อนุญาตให้จั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” แต่สามารถแจ้งว่าเป็น “นิยายที่อ้างอิงมาจากชีวิตจริง” ได้  มีคนมากกมายทะเลาะเสียความรู้สึกเพราะเรื่องนี้มามากแล้ว

6.การพูดคุยโต้ตอบระหว่างคนเขียนและคนอ่านนอกเรื่องนิยาย  ทำได้  แต่อย่าให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสนิยายหนึ่งตอน ก็ควรตอบเพียงคอมเม้นต์เดียวก็พอแล้ว  โดยสามารถใช้ปุ่ม Insearch qoute  ได้    ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และลงลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วยนะครับ เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน

7. การกดบวกให้เป็ดเหลือง
      7.1 นิยาย 1 ตอน  จะให้ขึ้น Top list แค่ 1 Reply เท่านั้น ถ้าขึ้นเกิน จะลบคะแนนออก เหลือเฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด
      7.2 นิยาย 1 เรื่อง จะให้ขึ้น Top list ไม่เกิน 3 Reply ถ้าเกิน จะลบคะแนนออก ให้เหลือ เฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด ลงมาตามลำดับ
      7.3 Post ในห้องอื่น ๆ ก็จะใช้ หลักการเดียวกันนี้ เช่นกัน ยกเว้น
            - 1 Reply ที่เกินมานั้น โมทั้งหลาย พิจารณาดูแล้วว่า ไม่เป็นการปั่นโหวต และเป็น Reply ที่น่าสนใจและเป็นที่ชื่นชอบจริง ๆ

8.Administrator และ moderator ของ forum นี้ มีสิทธิ์อ่าน, ลบ หรือแก้ไขทุกข้อความ. และ administrator, moderator หรือ webmaster ไม่สามารถรับผิดชอบต่อข้อความที่คุณได้แสดงความคิดเห็น (ยกเว้นว่าพวกเขาจะเป็นผู้โพสต์เอง).

9.คุณยินยอมให้ข้อมูลทุกอย่างของคุณถูกเก็บไว้ในฐานข้อมูล. ซึ่งข้อมูลเหล่านี้จะไม่ถูกเปิดเผยต่อผู้อื่นโดยไม่ได้รับการยินยอมจากคุณ .Webmaster, administrator และ moderator ไม่สามารถรับผิดชอบต่อการถูกเจาะข้อมูล แล้วนำไปสร้างความเดือดร้อนต่างๆ

10.ห้ามลงประกาศลิงค์โปรโมทเวป  โฆษณา หรือโปรโมทในเชิงธุรกิจใดๆ ทุกชนิด ลงได้เฉพาะในห้องซื้อขาย ในเมื่อแนะนำเวปอื่นที่บอร์ดเรา ก็ช่วยแนะนำบอร์ดเราโดยลงลิงค์บอร์ดเรา เวป http://www.thaiboyslove.com  ในบอร์ดที่ท่านแนะนำมาให้เราด้วย  เมื่อจำเป็นต้องแนะนำลิงค์ให้ส่งลิงค์กันทาง personal message หรือพีเอ็มแทนนะครับจะสะดวกกว่า ส่วนในกรณีอยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนๆได้อ่านจริงๆนั้นพยายามลงให้ห้องซื้อขายซะ หรือถ้าม๊อดเดอเรเตอร์จะพิจารณาเป็นกรณีๆไป ถ้ารู้สึกว่าไม่ได้โปรโมทเวป แต่อยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนด้วยใจจริงจะให้กระทู้นั้นคงอยู่ต่อไป

11.บอร์ดนิยายที่โพสจนจบแล้วมีไว้สำหรับนิยายที่โพสในบอร์ด boy's love จนจบแล้วเท่านั้น จึงจะถูกย้ายมาเก็บไว้ที่นี่ หาอ่านนิยายที่จบแล้ว หรือคนเขียนไม่ได้เขียนต่อ แต่โดยนัยแล้วถือว่าพล็อตเรื่องโดยรวมสมควรแก่การจบแล้ว หากนักเขียนท่านใดได้พิมพ์เล่มกับสำนักพิมพ์ ต้องการลบเรือ่งบางส่วนออก โดยเฉพาะไคลแม๊ก หรือตอนจบที่สำคัญ ให้แจ้ง moderator ย้ายนิยายของท่านสู่ห้องนิยายไม่จบ เพื่อที่หากระยะเวลาเกินหกเดือนแล้ว เราจะได้ทำการลบทิ้ง หรือท่านจะลบนิยายดังกล่าวทิ้งเสียก็ได้ เนื่องจากบอร์ดนี้เก็บเฉพาะนิยายที่จบแล้ว

บอร์ดนิยายที่ยังไม่มาต่อจนจบไว้สำหรับ
นิยายที่คนเขียนไม่ได้มาต่อนาน หายไปโดยไม่มีเหตุผลสมควร ไม่ได้แจ้งไว้หรือแจ้งแล้วก็ไม่มาต่อ 3 เดือน จะย้ายมาเก็บในนี้เมื่อครบหกเดือนจะทำการลบทิ้ง ส่วนเรื่องไหนที่จะต่อก็ต่อในนี้จนกว่าจะจบ แล้วถึงจะทำการย้ายไปสู่บอร์ดนิยายจบแล้วต่อไป

12.ห้ามนำเรื่องพิพาทต่างๆมาเคลียร์กันในบอร์ด

13.ผู้โพสนิยาย และเขียนนิยายกรุณาโพสให้จบ ตรวจสอบคำผิดก่อนนำมาลงด้วยครับ

14.ส่วนคนอ่านทุกท่าน เวลาอ่านนิยาย เรื่องที่คนเขียนเขียน  ก็ไม่ต้องไปอินมากนะครับ ให้เก็บเอาสิ่งดีๆ ประสบการณ์ ข้อคิดดีๆไปนะครับ

15. การนำรูปภาพ บทความ ฯลฯ มาลงในเวปบอร์ด  ควรจะให้เครดิตกับ... 
(1) ผู้ที่เป็นต้นตอเจ้าของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ
(2) เวปไซต์ต้นตอที่อ้างอิงถึง
....ในกรณีที่เป็นบทความที่ถูกอ้างอิงต่อมาจากเวปไซต์อื่นๆ
- ถ้ามีแหล่งต้นตอของเจ้าของบทความ  ให้โพสชื่อเจ้าของต้นตอของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ  พร้อมทั้งเวปไซต์ที่อ้างอิง 
  (กรณีนี้จะโพสอ้างอิงชื่อผู้โพสหรือเวปไซต์ที่เรานำมาหรือไม่ก็ได้ แต่ควรมั่นใจว่าชื่อต้นตอของที่มาถูกต้อง)
- ถ้าไม่สามารถหาชื่อต้นตอของรูปภาพหรือเวปไซต์ที่นำมาได้ ควรอ้างอิงชื่อผู้โพสและเวปไซต์จากแหล่งที่เรานำมาเสมอ
- ควรขออนุญาติเจ้าของภาพหรือเจ้าของบทความก่อนนำมาโพสค่ะ(ถ้าเป็นไปได้) ยกเว้นพวกเวปไซต์สาธารณะ เช่น  หนังสือพิมพ์ออนไลน์ ฯลฯ ที่เปิดให้คนทั่วไปได้อ่านเป็นสาธารณะ ก็นำมาโพสได้ แต่ให้อ้างอิงเจ้าของชื่อและแหล่งที่มาค่ะ
- ไม่ควรดัดแปลงหรือแก้ไขเครดิตที่ติดมากับรูปหรือบทความก่อนนำมาโพส
- ถ้าเป็น FW mail  ก็บอกไปเลยว่าเอามาจาก FW mail

16.นิยายเรื่องไหนที่คิดว่าเมื่อมีการรวมเล่มขายแล้วจะลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออก กรุณาอย่าเอามาลงที่นี่ หรือสำหรับผู้ที่ขอนิยายจากนักเขียนอื่นมาลง ต้องมั่นใจว่าเรื่องนั้นจะไม่มีการลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออกเมื่อมีการรวมเล่มขาย อนึ่ง เล้าไม่ได้ห้ามให้มีการรวมเล่มแต่อย่างใด สามารถรวมเล่มขายกันได้ แต่อยากให้เคารพกฎของเล้าด้วย เล้าเปิดโอกาสให้ทุกคน จะทำมาหากิน หรืออะไรก็ตามแต่ขอความร่วมมือด้วย เผื่อที่ทุกคนจะได้อยู่อย่างมีความสุข

17.ห้ามแจ้งที่หัวกระทู้เกี่ยวกับการจองหรือจัดพิมพ์หนังสือ แต่อนุโลมให้ขึ้นหัวกระทู้ว่า “แจ้งข่าวหน้า...” และลงลิงค์ที่ได้ตั้งเอาไว้ในแล้วในห้องซื้อขายลงในกระทู้นิยายแทน  ถ้านักเขียนต้องการประชาสัมพันธ์เกี่ยวกับการจอง หรือจัดพิมพ์หนังสือของตนเองผ่านกระทู้นิยายของตนเอง  นิยายเรื่องดังกล่าวจะต้องลงเนื้อหาจนจบก่อน (ไม่รวมตอนพิเศษ) จึงจะทำการประชาสัมพันธ์ในกระทู้นิยายได้ (ศึกษากฏการซื้อขายของเล้่าก่อน ด้วยนะคะ)


รักหวานๆของมาเฟียขี้หึง
จะเกิดอะไรขึ้นบ้าง!? 
เมื่อมาเฟียใหญ่อย่าง ‘หวางหลี่ผิง’ ถือสิทธิ์ในการเป็นเจ้าของหนุ่มน้อยหน้าใสยิ้มหวานอย่าง ‘ธันว์  ธนอรรถย์’
ที่อยู่ในฐานะคนรักเต็มตัว    หากน้องธันว์ที่เจ้าตัวหวงนักหวงหนามีหนุ่มอื่นมาสนใจ  นายน้อยหลี่ผิงจะมีวิธีจัดการ
หนุ่มๆเหล่านั้นอย่างไร  เพราะฉายา ‘มาเฟียขี้หึง’ ไม่ได้ได้มาลอยๆ  สามารถติดตามได้ใน ‘รักหวานๆของมาเฟียขี้หึง’

ทั้งชื่อตัวละครและสถานที่นั้นมาจากจินตนาการผู้แต่งล้วนๆค่ะอยากให้ลองอ่านดูนะคะ

สารบัญ
• ตอนที่ 1 "เด็กดื้อที่น่ารัก"
• ตอนที่ 2 "สะใภ้"
• ตอนที่ 3 "ผู้กุมอำนาจ"
• ตอนที่ 4 "สั่นคลอน"
• ตอนที่ 5 "เครซี่"
• ตอนที่ 6 "ยั่ว"
• ตอนที่ 7 "ตอกย้ำ"
• ตอนที่ 8 "ผู้ชายขี้หวง"
• ตอนที่ 9 "ซาตานน้อยที่รัก"
• ตอนที่ 10 "ผู้กล้า"
• ตอนที่ 11 "ของขึ้น"
• ตอนที่ 12 "คนสำคัญ"
• ตอนที่ 13 "ม่ายมาว"
• ตอนที่ 14 "คลื่นเสน่หา"
• ตอนที่ 15 "ก็คนมันหึง"
• ตอนที่ 16 "ความสุข"
• ตอนที่ 17 "งอนง้อ"
• ตอนที่ 18 "วันพักผ่อน"
• ตอนที่ 19 "เทวดาน้อย"
• ตอนที่ 20 "เคลียร์"
• ตอนที่ 21 "มังกรบ้า"
• ตอนที่ 22 "ไม่ชอบ...แต่รัก"
• ตอนที่ 23 "แหล่งพักพิง"
• ตอนที่ 24 "ลงทัณฑ์"
• ตอนที่ 25 "ตลอดไป"
• ตอนที่ 26 "ประกาศรัก"
• ตอนที่ 27 "ทั้งตัวและหัวใจ"
• ตอนที่ 28 "กลัว"
• ตอนที่ 29 "จิ้งจอกพันปี"
• ตอนที่ 30 "ปลอบประโลม"
• ตอนที่ 31 "ที่รัก"
• ตอนที่ 32 "ผลกรรม"
• ตอนที่ 33 "เวลาของเรา"
• ตอนที่ 34 "รักป่ะ...รักสิ"
• ตอนที่ 35 "รักและห่วงใย"
• ตอนที่ 36 "มาเฟียน้อย"
• ตอนที่ 37 "รอยยิ้ม"
• ตอนที่ 38 "ตัวการ...แห่งรัก"
• ตอนที่ 39 "แต่งงานกันนะ"
• ตอนที่ 40 "กล้าขอ  กล้าให้"
• ตอนที่ 41 "สายสัมพันธ์"
• ตอนที่ 42 "คู่รัก"
• ตอนที่ 43 "สู่ขอ"
• ตอนพิเศษ 1  "ลงโทษเด็กดื้อ"
• ตอนพิเศษ 2  "งานแต่งแสนหวาน"

ขอฝากผลงานที่ผ่านมาไว้ด้วยค่ะ

ชุดเสน่ห์รัก

"เสน่ห์รักปักใจ" (กัส+วิน)

"เสน่ห์มัดใจนายเพลย์บอย" (มิค+ฟิน)

"เสน่ห์ร้ายพ่ายรัก" (ธี+ภีม)

ชุดบ่วงรัก

"บ่วงรักพญามังกร" (ธัช+ตี้หลง)

"บ่วงหงส์" (เฟิงหวง+หลี่จวิน)

ใครที่สนใจตามไปอ่านได้เพราะจบแล้วทุกเรื่องค่ะ

 :pig4:
Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 14-11-2016 14:19:44 โดย MiSS-U »

ออฟไลน์ ♠DekDoy♠

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4549
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +421/-8

ออฟไลน์ MiSS-U

  • {^o^} {^3^}
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4168
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2800/-11
ตอนที่ 1  

หวางหลี่ผิง

“นายน้อยครับ  อาอู๋รายงานว่าคุณธันว์มาถึงแล้วครับ”

“อืม...ถ้าคุณธันว์ขึ้นมาแล้วให้เข้ามาเลย  เอาเครื่องดื่มกับของว่างที่เตรียมไว้เข้ามาด้วย”

“ครับนาย”

หลังจากคำตอบรับของเลขาคนสนิทแล้ว  โทรศัพท์ในมือผมก็ถูกวางลงบนแป้นตามเดิม  พร้อมสายตาผมที่เคลื่อนไปจับจ้องยังบานประตูตรงหน้า  เพื่อเฝ้ารอการมาถึงของคนรัก  และผมก็ไม่ต้องรอนาน  เมื่อมีเสียงเคาะประตูดังขึ้นไม่กี่ครั้ง  ก่อนบานประตูจะถูกเปิดออกด้วยฝีมือเลขาที่ทำตามคำสั่งเจ้านายอย่างผมอย่างเคร่งครัด  เพื่อให้หนุ่มน้อยร่างบางผิวผ่องบุคคลที่ผมรอคอยได้เยื้องย่างเข้ามา  แต่ท่าเดินที่เหมือนคนใกล้หมดแรง  ทำให้ผมถลาไปรับร่างน้องแทบไม่ทัน

“น้องธันว์เป็นอะไรครับ  ทำไมมีท่าทางเป็นแบบนี้”  ผมลูบหัวลูบหลังน้องด้วยความเป็นห่วง  พาลให้นึกโมโหไอ้ใครก็แล้วแต่ที่ทำให้น้องต้องอยู่ในสภาพเช่นนี้  แต่แล้วอาการลุกลี้ลุกลนที่ผมเป็นก็มีอันปลิวหาย  เมื่อคนในอ้อมกอดค่อยๆเงยหน้าขึ้นก่อนเกยคางมนไว้กับอก  พร้อมส่งยิ้มหวานละมุนไปทั้งปากและแววตามาให้

“ธันว์แค่ฝึกงานจนหมดแรง  ไม่ได้เป็นอะไรมากหรอกครับ  แต่แค่เฮียหลี่ผิงกอดธันว์ไว้แบบนี้ก็เหมือนได้ชาร์ตแบตไปในตัวแล้ว”  คำพูดคำจาที่น่ารักมาพร้อมการอมยิ้มแก้มตุ่ยของน้อง  ทำให้คนที่ได้ฟังแบบผมยิ้มแก้มแตกก่อนรวบตัวคนช่างพูดเข้าหาอก  และออกแรงกอดรัดร่างน้อยให้แน่นขึ้น

“ฮึๆ  ช่างพูดใหญ่แล้วนะครับคนเก่ง  งั้นเฮียจะชาร์ตแบตเพิ่มพลังให้จนกว่าจะเต็มเลยดีมั้ย”

“คิกๆ  ฮ่าๆ  เฮียหลี่ผิง  ไม่เอา  ฮ่าๆ  ธะ  ธันว์จั๊กจี๋  ฮ่าๆ” เสียงหัวเราะและรอยยิ้มกว้างขวางแบบนี้สิ  ถึงจะเหมาะกับคนของผม  เพราะได้เห็นทีไรทำให้ทุกสิ่งรอบตัวสดใสขึ้นมาทันตาทุกที  และผมไม่อาจละสายตาไปจากวงหน้าสว่างใสนี้ได้แม้แต่วินาทีเดียว

หลังจากที่ผมทำให้คนรักกลับมาแย้มยิ้มได้แล้ว  จึงหันมาช่วยถอดเสื้อโค้ทตัวยาวออกจากร่างบางที่กำลังยืนหอบน้อยๆ  หลังจากโดนผมชาร์ตพลังด้วยการจี้เอว  ก่อนส่งเสื้อให้ฝูหรงเลขาส่วนตัวที่ยื่นมือมารับอย่างรู้งาน  พร้อมอาการโค้งให้น้อยๆและปลีกตัวออกจากห้องไป 

เมื่อเราได้อยู่กันสองคนแล้ว  ผมจึงจูงมือน้อยพาน้องเดินมายังชุดโซฟารับแขกที่ถูกจัดของว่างให้พร้อมแล้ว  ทั้งโกโก้เย็นและทาร์ตไข่ของโปรดของน้อง

“น้องธันว์ทานของว่างเพิ่มพลังก่อนนะครับ”  ผมว่าพลางพร้อมส่งหลอดที่ปักในแก้วโกโก้จ่อให้ถึงริมฝีปากสีสด  พร้อมรอยยิ้มเชิญชวนให้คนน่ารักได้ลิ้มลอง 

“อ่า...ชื่นใจจัง  เฮียหลี่ผิงรู้ใจธันว์ที่สุด  ขอบคุณนะครับ”  ท่าทางสดชื่นพร้อมคำขอบคุณที่น้องธันว์เอ่ยออกมาหลังดูดโกโก้แล้วนั้น  ไม่ได้ทำให้ผมสุขใจเท่ากับคำพูดที่ว่าผมรู้ใจน้องที่สุดได้เลย

“ถ้าเรื่องแค่นี้เฮียไม่รู้ว่าคนรักของเฮียชอบอะไร  เฮียคงเป็นคนรักที่แย่ที่สุดแล้วครับ”  ทั้งคำพูดและรอยยิ้มที่ผมจงใจส่งให้คนรักตัวน้อย  ส่งผลให้คนรับยิ้มค้างพร้อมแก้มใสที่ขึ้นสีระเรื่อได้อย่างน่ามอง  ก่อนน้องธันว์จะเสหลบตาและแก้เขินด้วยการตักทาร์ตไข่สีเหลืองนวลเข้าปาก  แต่น้องคงรีบไปนิดทำให้ช้อนที่เปื้อนครีมป้ายแปะไปกับผิวแก้มใส

“ฮึๆ  คนเก่งเปื้อนหมดแล้วครับ....อืม  อร่อย~”  รสชาติครีมทาร์ตหอมอวลติดปลายลิ้น  แต่สู้ไม่ได้กับรสชาติของผิวแก้มเนียนนุ่มที่ลิ้นได้สัมผัส  จนทำให้ผมหลุดเพ้อเบาๆชิดริมหูหอมกรุ่น 

การกระทำของผมส่งผลให้เจ้าของแก้มใสที่โดนผมขโมยชิมรสนั้นครางแผ่วหวิวชื่อผมออกมา  ทั้งๆที่มือน้อยยังคงถือช้อนค้างอยู่  ก่อนใบหน้าตกตะลึงจะแปรเปลี่ยนเป็นมู่ทู่ได้อย่างน่ารัก

“เฮียหลี่ผิง~...เล่นอะไรก็ไม่รู้  ไม่เห็นรึไงว่าธันว์กำลังกินอยู่”  คนน่ารักโวยวายเอาเรื่องออกมาทันทีที่ตั้งสติได้  ก่อนขยับตัวออกห่างจากผมนิด  และเริ่มลงมือตักทาร์ตไข่ของโปรดเข้าปาก  แต่ยังไม่วายเหลือบมองมาทางผมอย่างคาดโทษ  ทั้งๆที่แก้มกลมยังไม่หายแดง  ผมจึงได้แต่นั่งพิงหลังเข้ากับพนักโซฟา  และมองคนรักตัวเล็กได้มีความสุขกับของว่างยามบ่าย 

ผมรอจนน้องธันว์อารมณ์ดีและลดการระวังตัวลง  จึงค่อยๆขยับตัวเข้าหาพร้อมส่งมือไปลูบหัวทุยสวยให้อย่างเบามือ  แรกสัมผัสคนตัวน้อยเงยหน้าขึ้นนิด  ชำเลืองมองตาผมหน่อย  ก่อนยื่นช้อนที่มีทาร์ตไข่มาจ่อให้ถึงปากพร้อมอมยิ้มน้อยๆได้อย่างน่าเอ็นดู  จนผมที่ได้เห็นยังชะงักและไม่นึกอยากกินขนมตรงหน้า  แต่อยากกัดแก้มกินปากคนน่ารักมากกว่า

“ขอบคุณครับ....อร่อย”

“ใช่ม้า  เจ้านี้ทำทาร์ตไข่อร่อยถูกใจธันว์ที่สุด  ธันว์ชอบ  ฮิๆ”  ผมยกมือโยกหัวเจ้าของเสียงหัวเราะสดใสเบาๆ  พร้อมจรดปลายจมูกลงบนกลุ่มผมยุ่งๆ  อย่างอดใจไม่อยู่กับความน่ารักของน้อง

“ชอบก็ทานเยอะๆนะครับ  ถ้าไม่พอเดี๋ยวให้ฝูหรงเอามาให้อีก”  เสียงใสตอบรับขึ้นมาทันที  หลังจากผมเสนอของโปรดเพิ่มให้อีก  ก่อนน้องจะก้มหน้าตักทาร์ตไข่เข้าปากสลับกับดูดโกโก้เย็น  พร้อมใบหน้าที่แตะแต้มไปด้วยรอยยิ้มสดใส 

ผมเองก็มองเพลินกับภาพความสุขเล็กๆของคนรัก  แต่ก่อเกิดความสุขในใจผมได้อย่างท่วมท้น  และรู้สึกว่าตัวเองโชคดีมากที่มีคนที่รักและรักเราอยู่เคียงข้าง

‘คุณๆคงอยากรู้จักผมและคนที่ผมรักแล้วใช่มั้ยว่าเป็นใครมาจากไหน!?  ทำไมถึงกล้ามานั่งจีบกันให้คุณๆได้ตาร้อนเล่น’

เริ่มจากผมก่อนแล้วกันครับ  ผม ‘หวางหลี่ผิง’ นายน้อยแห่งตระกูลหวาง  ผู้มีตำแหน่งว่าที่นายใหญ่รุ่นถัดไปของแก๊งหวางหย่งกัง  แก๊งมาเฟียที่มีอำนาจและผู้คนใต้ปกครองไม่เป็นสองรองแก๊งไหนๆในเกาะฮ่องกง  ซึ่งนายใหญ่คนปัจจุบันของแก๊งนั้นคือปาปาของผมเองนามว่าหวางหลี่จวิน  ท่านนั้นเป็นผู้คุมบังเหียนหวางหย่งกังปกครองลูกน้องนับพันมีอำนาจล้นเมือง  สามารถชี้เป็นชี้ตายใครก็ได้  แต่มีเพียงคนๆเดียวที่พญามังกรแห่งตระกูลหวางยอมสยบให้  นั่นก็คือพญาหงส์อย่าง  ‘หยางเฟิงหวง’  ผู้เป็นคู่ชีวิตและมีศักดิ์เป็นมามาคนสวยของผม 

คุณๆต้องแปลกใจ  หากผมบอกว่ามามาของผมนั้นเป็นผู้ชาย  และอาจคิดกันไปไกลว่าครอบครัวของผมนั้นแปลกประหลาดนัก  แต่สถานภาพทางเพศของมามาไม่ได้มีผลต่อความรักความอบอุ่นที่ผมได้รับสักนิด  เพราะมามาเฟิงหวงนั้นให้ความรักและดูแลผมกับน้องสาวฝาแฝดนามว่า  ‘หวางเหมยอิง’  ได้อย่างดีไม่มีข้อบกพร่อง  ซึ่งทำให้ผมและเหมยอิงเติบโตขึ้นมาด้วยความรักของคนเป็นพ่อและแม่ได้ดีไม่แพ้ครอบครัวอื่นๆ 

จนกระทั่งปัจจุบันผมกลายเป็นชายหนุ่มที่สมบูรณ์แบบ  และมั่นใจว่าคุณสมบัติของผมนั้น  ไม่แพ้ผู้ชายหน้าไหนอย่างแน่นอน  การที่ผมกลายมาเป็นผมอย่างทุกวันนี้ได้  ไม่ใช่เพียงการเลี้ยงดูและความรักของคนในครอบครัวเท่านั้น  แต่มีอีกบุคคลหนึ่งที่มีส่วนกระตุ้นและผลักดัน  ให้ผมกลายมาเป็นผู้ชายที่เพียบพร้อมเพื่อเค้า!?  ซึ่งก็คือหนุ่มน้อยหน้าใสที่นั่งอยู่เคียงข้างผมขณะนี้นั่นไงครับ

‘ธันว์  ธนอรรถย์’  หรือที่ผมติดปากเรียกเจ้าตัวมาตลอดว่า ‘น้องธันว์’  หนุ่มน้อยหน้าตี๋ขาวใสไปทั้งตัว  ผู้ที่เป็นที่รักของนายน้อยคนโตแห่งหวางหย่งกังเยี่ยงผม  น้องธันว์นั้นเป็นหนุ่มน้อยหน้าใสอายุยี่สิบสองห่างกับผมแค่ปีเดียว  และกำลังเรียนในคณะวิศวะที่มหาวิทยาลัยในฮ่องกงเป็นปีสุดท้าย  อยู่ในช่วงฝึกงานนอกสถานที่  ซึ่งน่าจะเป็นสาเหตุของอาการหมดแรงของน้องนั่นเอง 

เราสองคนนั้นมีสายสัมพันธ์แห่งเครือญาติกันอยู่แล้ว  ด้วยน้องธันว์มีศักดิ์เป็นหลานชายของคนรักของอาหยางตี้หลง  นายใหญ่แก๊งหยางหลงเหยียนที่เป็นพี่ชายฝาแฝดของมามาเฟิงหวง  ทำให้ผมกับน้องนั้นรู้จักกันมาตั้งแต่เด็ก  เรียกได้ว่าต่างฝ่ายต่างรู้จักบุคคลในครอบครัวของกันและกันเป็นอย่างดี  เพราะทั้งธนอรรถย์  หวางหย่งกัง  และหยางหลงเหยียนนั้น  เหมือนมีสายใยถักทอกันไว้อย่างเหนียวแน่นเป็นดั่งครอบครัวเดียวกัน 

ส่วนความรักของเรานั้นคงเริ่มมาจาก ‘รัก’ ที่ให้กับคนในครอบครัว  บวกเข้ากับความประทับใจที่ผมมีให้กับน้องธันว์ในความกล้าหาญและเข้มแข็ง  ขณะที่เกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้นกับผมในช่วงวัยเยาว์  ก่อให้เกิดความผูกพันทางใจกับน้องนับจากนั้น  ประกอบกับตัวตนที่สดใสร่าเริงอันเป็นเสน่ห์ของน้องที่ทำให้ผมชื่นชม  จนกลายมาเป็นความรักที่แตกต่างจากรักที่ให้แก่คนในครอบครัว 

เมื่อผมรู้ใจตัวเองดีแล้วว่ารักที่แตกต่างนั้น  มีให้แก่น้องธันว์แต่เพียงผู้เดียว  ผมในวัยสิบขวบถึงกลับกล้าเอ่ยปากให้แก่บรรดาผู้ใหญ่ของทั้งสามตระกูลได้รับรู้  ทำเอาทุกคนได้แต่อึ้งเพราะตกตะลึงในความจริงที่ออกจากปากผม  แต่ไม่มีผู้ใหญ่คนไหนตำหนิให้เด็กชายหลี่ผิงในขณะนั้นได้เสียใจ  กลับกันอากงหยางไป๋หลงผู้ที่เป็นปาปาของมามาเฟิงหวงนั้น  ท่านได้ให้ข้อคิดที่น่าสนใจกับผม  ด้วยการให้เวลาผมได้กลับมาคิดทบทวนความรู้สึก  และเตรียมความพร้อมของตัวเอง  เพื่อให้ผมเป็นผู้ชายที่สมบูรณ์แบบเพียงพอให้น้องธันว์สนใจ  และพร้อมที่จะรับผิดชอบชีวิตหลานชายผู้เป็นที่รักของผู้ใหญ่ทุกคนรอบตัวเรา 

จนกระทั่งผมมั่นใจในความรู้สึกของผมและน้องธันว์ดีแล้ว  ว่ารักที่เรามีให้กันนั้นมีความหมายเดียวกัน  ผมจึงขอน้องเป็นแฟนพร้อมประกาศให้ทุกคนรอบตัวเราได้รับรู้  ซึ่งก็ไม่มีผู้ใหญ่คนไหนคัดค้าน  ด้วยทุกท่านคงเฝ้าสังเกตพฤติกรรมของผมที่มีต่อน้องธันว์มาตลอดตั้งแต่ผมเอ่ยปากวันนั้นแล้ว  ว่าผมเหมาะสมและสามารถดูแลน้องธันว์ได้  แม้ช่วงนั้นเราจะอยู่กันคนละประเทศ  แถมน้องธันว์เองก็อายุเพียงสิบห้าซึ่งยังเด็กอยู่ก็ตาม

นึกถึงวันที่ผมขอน้องเป็นแฟนก็ให้มีความสุขจนหุบยิ้มไม่ลง  เพราะน้องธันว์ตกลงเป็นแฟนกับผมเพราะเผลอหลุดปากแท้ๆครับ  แต่ด้วยต้องรับผิดชอบต่อคำพูดน้องจึงไม่อาจคืนคำ  ถามว่าผมรู้สึกผิดมั้ยที่ได้น้องมาเป็นแฟนเพราะเหตุนี้  บอกเลยว่าผมไม่รู้สึกผิดสักนิดครับ  เพราะผมรู้ว่าในใจน้องนั้นก็มีผมอยู่เหมือนกัน  ไม่เช่นนั้นลิงน้อยจอมซนของใครๆก็คงได้ดื้อดึงไม่ยอมมาเป็นแฟนผมง่ายๆหรอก  แม้เจ้าตัวจะหลุดปากออกมาแบบนั้นก็ตาม  แต่ที่น้องธันว์ยอมอยู่เคียงข้างผมและยอมเป็นคนของผมอย่างสมบูรณ์จนถึงเดี๋ยวนี้  เป็นสิ่งที่พิสูจน์ได้แล้วว่า  ‘น้องธันว์รักเฮียหลี่ผิง’  คนนี้ไม่ต่างจากผมที่รักน้องสุดใจเช่นกัน

“เฮียหลี่ผิงยิ้มอะไรอยู่คนเดียว  ฮ้าววว....ธันว์ง่วงจัง”  เสียงงัวเงียของคนตาปรือทำให้ผมหลุดความคิดออกมาจากเหตุการณ์เมื่อครั้งอดีต  และต้องอมยิ้มให้กับหนุ่มน้อยที่กำลังโตที่หนังท้องตึงหนังตาก็ปรือปรอย  ก่อนผมจะเปิดวงแขนรับร่างน้อยที่โอนเอนเข้าหาอก

“นอนเลยครับคนเก่ง  เดี๋ยวถึงเวลากลับ  เฮียจะปลุกเอง....ฟอดดด”  ถ้อยคำกระซิบปลอบประโลมของผมเหมือนดั่งบทเพลงขับกล่อม  ส่งเจ้าชายน้อยให้เข้าสู่นิทรา  เพราะน้องธันว์หลับตาพริ้มทันทีที่เอนกายซวนซบกับอกผม  ก่อนน้องจะขยับตัวนิดซุนหัวกับอกผมหน่อย  และถอนใจเบาๆออกมาพร้อมมุมปากที่ยกยิ้ม  ทำให้ผมได้รู้ว่าคนน่ารักได้มุมสบายที่ถูกใจแล้ว  ผมจึงกดจมูกเข้ากลุ่มผมดำเพื่อสูดกลิ่นหอมอ่อนๆจากเรือนผมน้องฟอดใหญ่  และปล่อยให้น้องได้นอนอย่างสมใจ 

ลมหายใจอุ่นๆที่ปะทะแผ่นอก  พร้อมแผ่นหลังใต้ฝ่ามือที่ขยับเป็นจังหวะสม่ำเสมอ  ทำให้ผมรู้ว่าน้องธันว์หลับสนิทแล้ว  จึงค่อยๆขยับตัวออกจากร่างน้อง  แต่ก็ยังไม่วายทำคนน่ารักร้องอืออาขมวดคิ้วอย่างขัดใจ 

“ชู่ๆๆ  นอนต่อนะครับ  ไม่มีอะไร”  เมื่อร่างน้อยใต้ฝ่ามือที่ผมลูบหลังปลอบประโลมนอนนิ่งไม่ไหวติง  ผมจึงเลี่ยงไปทางโต๊ะทำงานต่อสายถึงฝูหรง  ให้เข้ามาเปิดห้องนอนเล็กที่ติดห้องทำงานของผม  เพื่อจัดที่ทางให้คนน่ารักได้นอนพัก

“เรียบร้อยแล้วครับนายน้อย” 

“อืม”  ผมรับคำเลขาคนสนิทแล้ว  จึงช้อนร่างบางของน้องธันว์ขึ้นจากโซฟา 

แม้ผมจะพยายามอุ้มน้องอย่างเบามือแค่ไหน  แต่ก็ทำเอาน้องสะดุ้งตัวน้อยๆอยู่ดี  ก่อนน้องธันว์จะกระพือขนตาและเปิดเปลือกตาขึ้นมองผมด้วยแววตาง่วงงุน  ผมจึงรีบยิ้มใส่ตาเด็กขี้เซา  ก่อนก้มลงกระซิบชิดริมฝีปากสีสด

“เฮียจะพาธันว์ไปนอนบนเตียง  หลับต่อเถอะคนเก่ง....ฮึๆ”  ผมกลั้วหัวเราะคลอเบาๆกับท่าทางของลิงน้อยขี้อ้อน  ที่พอจบคำพูดผมแล้ว  น้องธันว์ก็คล้องแขนเข้ากับต้นคอผม  และซุกหน้าเข้าหาซอกคอ  พร้อมตอบรับอือออเบาๆ  เพิ่มความน่ารักน่าเอ็นดูมากขึ้นนักในสายตาผม  จนอยากจะฟัดแก้มเด็กขี้เซาจะเดี๋ยวนี้ 

แต่สิ่งที่ผมทำคือวางร่างน้องบนเตียงนุ่ม  พร้อมปลดวงแขนรอบคอ  จัดท่าทางให้น้องธันว์ได้หลับสบายและดึงผ้าห่มจรดลำคอ  ก่อนออกจากห้องที่เหลือเพียงแสงสีส้มนวลตา  ที่ถูกปรับให้ลำแสงนั้นอ่อนกำลังลงจนเกือบสุด  ผมหันมามองร่างบางอีกครั้งด้วยรอยยิ้มและตัดใจออกจากห้อง  แต่แง้มบานประตูไว้น้อยๆเผื่อน้องตื่นมาแล้วต้องการอะไร  ผมจะได้จัดการให้อย่างรวดเร็ว

“คุณธันว์ช่างน่าอิจฉานะครับ......เอ่อ  ถ้านายน้อยไม่มีอะไรเรียกใช้แล้ว  ผมขอตัวก่อน”

“เดี๋ยว!  นายติดต่อหม่าฟูให้ฉันด้วย  มันกล้าดียังไงมาใช้งานคนรักของฉันให้อยู่ในสภาพนั้นได้”  ผมหมุนตัวกลับมายังโต๊ะทำงานทันทีที่สั่งงานเลขาเสร็จ  และกรุ่นในอกเมื่อนึกถึงภาพน้องธันว์เมื่อเกือบชั่วโมงก่อน  จนไม่ได้สนใจฝูหรงว่าออกจากห้องไปตั้งแต่เมื่อไหร่  จนกระทั่งโทรศัพท์ภายในดังขึ้น  จึงได้รู้ว่าเลขาของผมทำงานตามที่สั่งได้อย่างรู้ใจ

เมื่อผมรู้ว่าปลายสายคือหม่าฟูผู้ที่เป็นหัวหน้าพี่เลี้ยงของน้องธันว์ระหว่างฝึกงานนั้น  ผมจึงเริ่มกระบวนการสอบสวนถึงสาเหตุที่แฟนตัวน้อยมีสภาพหมดแรงทันที  ด้วยใจที่คิดไปไกลแล้วว่าน้องต้องโดนใช้งานหนักแน่  แต่ความจริงที่ได้รู้จากหัวหน้าวิศวกรที่คุมหน้างานก่อสร้างอย่างหม่าฟูคือ  คนรักตัวน้อยของผมน่ะดื้อดึงที่จะลงเรียนรู้หน้างานด้วยตัวเองตั้งแต่เช้า  ทั้งๆที่พี่เลี้ยงและหม่าฟูเองคัดค้านแล้ว  จนถึงช่วงก่อนน้องจะกลับมาหาผม  ทั้งคู่ถึงขั้นเข้าไปขอร้องให้น้องธันว์ได้กลับมาพักผ่อน  แรกๆน้องก็ยังดื้อไม่ยอมทำตาม  จนหม่าฟูอ้างมาถึงผมว่า  ถ้าผมรู้เรื่องที่น้องต้องทำงานหนักแบบนั้น  ทั้งพี่เลี้ยงและหม่าฟูต้องโดนผมลงโทษหนักอย่างแน่นอน  น้องธันว์ถึงยอมรามือและกลับมาหาผมที่นี่ได้

“นายน้อยครับ  ผมขอโทษที่ไม่สามารถดูแลคุณธันว์ได้ตามที่นายสั่งมา  ผม...”

“เอาเถอะ  ไม่ใช่ความผิดของนายทั้งหมดหรอก  เพราะคนของฉันเองก็ดื้อดึงเกินไป  แต่ยังไงซะก็ช่วยดูแลคุณธันว์จนกว่าจะฝึกงานจบด้วยละกัน  อะไรที่หนักเกิน  เลี่ยงได้ก็เลี่ยง”  ผมลอบถอนใจเบาๆหลังได้ยินหม่าฟูรับคำอย่างแข็งขัน  เพราะหนักใจกับความดื้อดึงของน้องธันว์ที่เพิ่งได้รับรู้ 

นี่ยังดีนะครับที่ผมโน้มน้าวให้น้องมาฝึกงานกับบริษัทรับเหมาก่อสร้างของหวางหย่งกังได้  ไม่เช่นนั้นผมยังไม่รู้เลยว่าถ้าน้องไปไกลหูไกลตา  น้องจะดื้อดึงฝืนทำงานหนัก  จนทำให้ผมเป็นห่วงน้องไปมากกว่านี้แค่ไหน  ถ้าผมรู้แต่แรกว่าวิศวะสาขานี้ต้องฝึกงานหนัก  ผมคงไม่ให้น้องเรียนหรอก  แต่เมื่อในความเป็นจริงห้ามไม่ได้  ผมก็คงทำได้เพียงคอยกำชับทางพี่เลี้ยงและหม่าฟูเป็นหูเป็นตาให้เท่านั้น  และคงต้องให้เพื่อนสนิทของน้องที่มาฝึกงานด้วยกัน  ได้ช่วยดูแลและคอยรั้งน้องธันว์ให้ผมล่ะครับ  ซึ่งคงต้องทำลับหลังเจ้าตัวเค้าล่ะ  ขืนน้องรู้ได้โกรธผมตาย  เพราะน้องเคยคุยกับผมแล้วว่าถ้าน้องยอมฝึกงานกับหวางหย่งกัง  ผมต้องห้ามก้าวก่ายระหว่างช่วงที่น้องฝึกงาน

เฮ้อออ  จะมีใครเห็นใจนายน้อยหลี่ผิงอย่างผมบ้างมั้ย  ที่มีแฟนกับเค้าทั้งคนก็ดื้อดึงไม่ยอมเชื่อฟังกันแบบนี้  แต่ผมก็ไม่รู้เป็นอะไร  ใจอ่อนมืออ่อนไปซะทุกที  ยามเจ้าเด็กดื้อมาคลอเคลียออดอ้อนยิ้มหวานใส่  เพื่อให้ผมยอมตามใจเจ้าตัว  ผมคงติดบ่วงเสน่ห์ความน่ารักของเด็กดื้อคนนี้เข้าแล้วทั้งตัวและหัวใจ

...............................................

โปรดติดตามตอนต่อไปค่ะ

ดีใจมากมายที่ได้มาเปิดเรื่องใหม่  หลังจากห่างหายจากการอัพนิยาย
ร่วมสองเดือน  ฝากหลี่ผิงและน้องธันว์ด้วยนะคะ  :mew1:

เรื่องนี้บอกได้เลยแต่งเพราะอยากแต่ง  ไม่มีพล็อตอะไรใดๆทั้งสิ้น
ด้วยอยากเขียนอะไรเบาๆสบายๆไม่ต้องคิดปมให้ซับซ้อน
กะสาดน้ำตาลเข้าใส่คนอ่านเรื่องนี้เต็มที่เลยล่ะ  โฮะๆ

ดังนั้นท่านใดที่หาความตื่นเต้นหรือปมชีวิตของตัวละครล่ะก็
ต้องบอกว่าท่านคงผิดหวังกับเรื่องนี้แล้วล่ะค่ะ  555

ข้อตกลงในการอ่านเรื่องนี้คืออย่าคาดหวัง  เพราะเราเน้นหวานๆหื่นๆไร้ซึ่งแก่นสาร
ขอแค่สร้างรอยยิ้มน้อยๆและรอยอุ่นในหัวใจของคนอ่านก็พอเนอะ

เจอกันอีกทีวันสีฟ้าค่ะ  ขอบคุณทุกการติดตามนะคะ

 :pig4:
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 11-06-2013 17:24:16 โดย MiSS-U »

ออฟไลน์ วัวพันปี

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1319
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +540/-3
ขอหวานบางเบาแบบนี้ค่ะ ชอบบบบบบบบบบบบบ

ปล.ได้รับทุกเล่มทุกเรื่องแล้วนะคะ กรี๊ดกับคู่นี้พอดีเชียว ยังคิดว่า มันสั้นไปไหม
ดีใจจังเจอฉบับเต็มๆ
ปล.(อีกครั้ง) เพื่อความยุติธรรมรุ่นนี้มีหลายคน เพราะงั้น หาคู่มาให้ครบนะเออ
จริงๆแล้วขอเชียร์ลูกแม่นม(ของธัชชี่)ให้เป็นพระเอกสักเรื่องนะคะ :mew2:

ออฟไลน์ CarToonMiZa

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 6355
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +820/-41
อยากจิ้มมานานล่ะไม่เคยได้จิ้มกับเขาสักที
ฮ่าฮ่า :z13: :z13:

รอมานานนึกว่าจะไม่มาเปิดเรื่องใหม่ซะแล้ว
ของชอบเลยของหวานเนี่ยมาเถอะเลี่ยนๆๆ
รอมานานแสนนาน :mew1:
+1  อ๊ากกกกกมีคนตัดหน้า

ออฟไลน์ shoi_toei

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4521
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +222/-26

ออฟไลน์ took-ta_naka

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 612
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +216/-10
   :mc4:  เย้เย้  เปิดเรื่องใหม่แล้ว   :L2:  แสดงความดีใจให้ตัวเองค่าาา   เพราะพี่มาศเปิดเรื่องใหม่แล้ว(จะได้อ่านนิยาย  อิอิ)

    ว้าววววววว  คู่เล็กมีเรื่องกันต่อเหรอเนี้ย   o13    น้องจองชุดนึงเลยเรื่องนี้  ดูท่าจะหวานดี
   
      :katai1:  แต่เค้ากล้วเป็นเบาหวานอ่ะ  ดูท่าจะหวานมากกกกกกกก

         +1  ค่า        :กอด1: กันนะ  คิดถึง  ไม่ได้   :กอด1:  กันนานแล้ว  อิอิ

ออฟไลน์ RainyMooD

  • กลิ่นของต้นหญ้าในฤดูร้อน สายลมในหมู่เมฆสีขาว ไม่ว่าจะผ่านไปอีกสักกี่ปี ก็เหลือเราอยู่เพียงลำพัง...
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 367
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +208/-3
อั้ยย่ะ 23ปีผ่านไปไวเหมือนโกหก  :katai5:
อย่าลืมพาบรรดาปาป๊า มาม๊า มาแว๊บๆให้หายคิดถึงบ้างน้าาา

ออฟไลน์ Pumpkin

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1210
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +162/-8
อะแฮ่มๆ แอบตกใจตอนเห็นชื่อกระทู้ แบบว่าอ่านชื่อกระทู้ซ้ำสองรอบ แล้วเหลือบไปมองชื่อคนเขียน โป๊ะเช๊ะ แม่นแล่ว! ไม่นึกว่าคนเขียนจะกลับมาอัพช่วงนี้ ฮ่าๆๆ  ดีใจนะ คิดถึงความหวาน(เลี่ยน)ของตระกูลมาเฟียพวก คิดถึงคนเขียนเหมือนกัน
 :จุ๊บๆ:

เด็กตัวน้อยๆโตเป็นหนุ่มกันหมดแล้ว อย่างนี้รุ่นก่อนก็แก่แล้วดิ กราบสวัสดีล่วงหน้าค่ะเหล่าคุณลุงขา 555 ยังไงรุ่นก่อนก็ต้องมีโผล่มาบ้างใช่ไหมล่ะ
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 11-06-2013 13:44:36 โดย Pumpkin »

ออฟไลน์ Gokusan

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 799
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +269/-1
อั๊ยๆๆๆ เข้ามากรี๊ดกร๊าดน้องธันว์กะหลี่ผิงก่อน
กดบวกและเป็ดแบบไม่ต้องคิด อิอิ

.....ขอเวลาอ่านแป๊บบบบ.....

อ่า...ช่างน่ารักทั้งคู่
มาเฟียหวานๆ คนข้างๆ ก็ดื้อตาใส
ใครๆ ก็ต้องใจอ่อนล่ะนะ ^^

รอดูความแสบน้อยๆ ของคนดื้อและคนปราบด้วยความหวาน อิอิ
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 11-06-2013 14:21:05 โดย Gokusan »

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ =นีรนาคา=

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2559
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +296/-6
เปิดเรื่องมาก็หวานเว่อร์
เจ้ามังกรน้อยหลี่ผิงโตซะแล้ว อิอิ :mew1:

ออฟไลน์ PhInNoI

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 177
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +82/-0
 :mc4: :mc4: :mc4:

มาแล้วๆๆๆๆๆๆ

ขอบอกว่ายังอ่านเล่มเล็กไม่จบเลยอะ

แต่ก็จะติดตามอ่านนะคะ

 :mew1: :mew1:

ออฟไลน์ Monkey D lufy

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1355
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +245/-4
มาแล้วๆเรื่องที่รอคอย  อิอิ

ท่าทางเรื่องนี้จะทำให้เราเป็นเบาหวานแน่ๆ  เพราะท่าทาง Miss-U จะจัดหนักความหวานมาถล่นกันชัวส์ๆ

ออฟไลน์ ampmiya^^

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 152
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +90/-0
กรี๊ดเฮียหลี่ดีใจจังที่พี่มาศมาเปิดเรื่องใหม่ :impress2:
เค้าจองไว้เลยชุดนึง ชอบแบบโนดราม่าค่ะ  :laugh:
ตอนหน้าขอหื่นๆนะค่ะ :-[
ปล.กอดๆคิดถึงพี่มาศ ขอเรื่องลูกของตี้หลงด้วยนะค่ะ

ออฟไลน์ bpyt

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1420
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +37/-2
ว้าววว!!! สงสัยช่วงนี้ต้องกินกาแฟดำไม่เติมน้ำตาลเพราะท่าคู่นี้จะหวานจนเบาหวานพุ่งปรี๊ดได้ อิอิ

หวานรุ่นลูก รุ่นหลานมาแล้ววว ท่าทาง 3 ตระกูลนี้จะตัดกันไม่ขาดไปอีกหลายรุ่น

ออฟไลน์ pulovely

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 491
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +53/-0
เข้ามาอ่านแล้วค่ะ ตามคำเชิญชวน
น่าจะหวานน้ำตาลเรียกพี่ไปทั้งเรื่องจริงๆ แอร๊ยย

ออฟไลน์ taroni

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2366
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +482/-27
เปิดตัวตอนแรกความหวานก็กระจายแล้ว :o8:

ออฟไลน์ Thyme103

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 93
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +35/-0
มารุ่นลูกๆ แล้ว

ตามมาอ่านต่อค่า

N_N

  • บุคคลทั่วไป
 :a5: ตอนแรกนึกว่าตาฝาด อ่านอีกทีโอ้ววใช่เลยย

เฮียจะหื่นเท่ารุ่นพ่อไหมนะ ฮ่าๆ :hao7:

ออฟไลน์ sukaz

  • I Will Love You Unconditionally
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1457
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +89/-3

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






สาวกวาย

  • บุคคลทั่วไป

ออฟไลน์ biw43

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 80
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-2
น่ารักมากเลยค่ะ ชอบอ่านแนวนี้  :hao7: :hao7: :hao7: :hao7:

ออฟไลน์ nutsumi

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 317
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +83/-0
แปะๆไว้ก่อนค่ะ บอกเลยแค่เห็นชื่อคนเขียนก็กดเข้ามาเลยค่ะ
ชอบนิยายของคุณ miss you ที่สุดอ่ะ  :L1: :L1:

ออฟไลน์ i1_to*pp

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1476
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +683/-5
เด็กๆโตเป็นหนุ่มกันหมดแล้ว
มาตอนแรกก็หวานกันเลย น้องธันว์น่ารักมาก

ตามกันทุกเรื่องเลยนะคะพี่ :mew1:
 :กอด1:

tawan

  • บุคคลทั่วไป

ออฟไลน์ heangsure

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 70
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +10/-1
อุแหมๆๆๆ เปิดตัวคู่รุ่นลูกรุ่นหลาน // ยินดีปรีดาเหลือล้นเชียว ที่คุณ Miss-U บอกว่าไม่มีมาม่า

อ่านในตอนพิเศษเล่มแถมคู่นี้ แบบว่า น่ารักมากๆ แล้วก็มีตอนต่อจากนั้นแล้ว ดีใจมากๆค่ะ

จะรอติดตามผลงานนะคะ :mew1: :mew1: :mew1:

ออฟไลน์ punthipha

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1476
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +198/-0

ออฟไลน์ cinquain

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1137
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +247/-0
วาว ตอนต่อจากเล่มเล็กมาแล้ว ^^
สาดมาได้เลยนะคะความหวานทั้งหลาย
รับได้ทุกรูปแบบค่ะ อิอิ  :katai5:

ryokame

  • บุคคลทั่วไป
คิดถึงจังเลย จัดมาเลย
ชอบจริงๆเลย ที่บอกว่าหวานๆหื่นๆอ่ะ ฮ่าๆๆๆ รอนะคร้าบบบบ

ออฟไลน์ grimace

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 248
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +64/-0
รีบพุ่งเข้ามาอ่านอย่างรวดเร็ว อิอิ
ชอบหวานๆ ไม่กลัวจะเลี่ยนด้วย อร๊าย >.<

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด