เด็กผู้ชาย เป็นสิ่งมีชีวิตที่คิดจะครองโลก by「aonair ( จบแล้ว)
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: เด็กผู้ชาย เป็นสิ่งมีชีวิตที่คิดจะครองโลก by「aonair ( จบแล้ว)  (อ่าน 99188 ครั้ง)

mooaiir

  • บุคคลทั่วไป
ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ

สรุปข้อสำคัญดังนี้


1.ห้ามมิให้ละเมิดสิทธิส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรุปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ, หมิ่นประมาท, หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย, ห้ามโพสกระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้งสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกเล้าฯ ในเรื่องการเมือง เชื้อชาติ  เผ่าพันธุ์  ศาสนา และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงการตั้งชื่อเรื่องด้วยคำหยาบ คำไม่สุภาพ  ล่อแหลม และชี้เป้าให้เล้าฯ ถูกเพ่งเล็ง จากทางราชการ

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพส หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่นี่หรือที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อขออนุญาตเจ้าของเรื่องก่อนนะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล บอกเมล แลก msn บนบอร์ด โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าตัวไม่ยินยอม

5.ขอให้นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิดเดียว ถ้าเป็นเรื่องจริงก็ให้บอกว่าเรื่องจริง ถ้าเป็นเรื่องแต่งให้บอกว่าเรื่องแต่ง  ให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตามเพราะมีคนมากกมายทะเลาะเสียความรู้สึกเพราะเรื่องนี้มามากแล้ว

6. การพูดคุยโต้ตอบระหว่างคนเขียนและคนอ่านนอกเรื่องนิยาย  ทำได้  แต่อย่าให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสนิยายหนึ่งตอน ก็ควรตอบเพียงคอมเม้นต์เดียวก็พอแล้ว  โดยสามารถใช้ปุ่ม Insearch qoute  ได้    ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และลงลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วยนะครับ เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน

7. การกดบวกให้เป็ดเหลือง
      7.1 นิยาย 1 ตอน  จะให้ขึ้น Top list แค่ 1 Reply เท่านั้น ถ้าขึ้นเกิน จะลบคะแนนออก เหลือเฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด
      7.2 นิยาย 1 เรื่อง จะให้ขึ้น Top list ไม่เกิน 3 Reply ถ้าเกิน จะลบคะแนนออก ให้เหลือ เฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด ลงมาตามลำดับ
      7.3 Post ในห้องอื่น ๆ ก็จะใช้ หลักการเดียวกันนี้ เช่นกัน ยกเว้น
            - 1 Reply ที่เกินมานั้น โมฯทั้งหลาย พิจารณาดูแล้วว่า ไม่เป็นการปั่นโหวต และเป็น Reply ที่น่าสนใจและเป็นที่ชื่นชอบจริง ๆ


เวปไซต์แห่งนี้เป็นเวปไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฏหมายภายในและระหว่างประเทศ
การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเวปไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง

ข้อความใดๆก็ตามบนเวปไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเวปไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ  โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม

กรุณาอ่านเพิ่มเติมที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0

---------------------------------------------

ก็จะเป็นแนว นายเอกตามตื้อ ตามจีบพระเอกอ่ะค่ะ
พระเอกก็นักเลงๆหน่อย โหดนิดๆ
อิมเมจที่ปิ๊งขึ้นมาเลยคือพระ-นายจากการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่อง Yume Musubi, Koi Musubi
แบบ...เหมือนมากๆ ใช่เลย นี่แหละพระ-นายของฉัน! 555






เพราะตลอดชีวิต โดนแต่กดขี่ข่มเหงและรังแกสารพัด
เมื่อได้รับอิสระ จึงมีความคิดเยี่ยงกบฏ
ความต้องการในใจแรงกล้า ขนาดว่ายอมแลกทุกอย่าง
แม้กระทั่งศักดิ์ศรีน้อยนิดของตัวเอง
สิ่งที่เขาต้องการ คือใครก็ได้ ที่จะช่วยให้เขาสมปรารถนา
จะยอมตามก้นทุกคนที่มีพลังมากพอจะช่วยเขาได้...
แม้ว่านั่นจะเป็น ผู้ชายที่โหดแบบเหี้ยๆคนนั้นก็ตาม !
Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 10-04-2016 20:22:31 โดย oaw_eang »

mooaiir

  • บุคคลทั่วไป
Intro

เขาเคยมีชีวิตโดยที่ไม่รู้ถึงความหมายของมัน

ทุกๆวันต้องโดนกดขี่ข่มเหง ถูกเอาเปรียบ และกลั่นแกล้ง

ต้องสูญเสีย ทั้งอิสระ ศักดิ์ศรี ความสุข และคนที่รัก

 

เธอคือคนที่ช่วยเขาออกมาจากสิ่งที่เรียกว่านรก

ก่อนจะมอบชีวิตใหม่ให้

จึงมีจุดหมายยิ่งใหญ่ก่อเกิดขึ้นมาในใจอีกครั้ง...

 

จะต้องมีชีวิตที่ดี ดีกว่าใครๆ

จะต้องมีเงินทองมากมาย มากกว่าใครๆ

มีอำนาจ มากพอที่จะไม่โดนใครดูถูกอีก

จะต้องเอาทุกอย่างที่เสียไปกลับคืนมา

และชิงทุกอย่างจากคนที่เคยแย่งไป

จะไม่กลับไปเป็นคนอ่อนแอขี้แยอีกแล้ว...

.

.

.

เด็กผู้ชายตัวผอมแห้งในชุดนักเรียนของโรงเรียนผู้ดีอย่างธารวิทยา มาทำอะไรอยู่หน้าโรงเรียนอันธพาลอย่างวิไลวิทย์ในตอนเย็นวันศุกร์แบบนี้กัน

เขาค่อยๆกลืนน้ำลายอึกใหญ่ลงคอ ก่อนจะทำใจกล้าเดินผ่านรั้วสีดำสนิทตรงหน้าเข้าไป สายตาน่ากลัวของทั้งชายและหญิงต่างจับจ้องมาที่เขาเป็นตาเดียว เม็ดเหงื่อผุดขึ้นมาตรงขมับทั้งสองข้าง หัวใจเต้นถี่รัวด้วยความตื่นเต้นระคนหวาดกลัว

ผลัวะ!

เสียงกำปั้นหนักหน่วงดังขึ้นเรียกความสนใจจากทุกคนทั่วบริเวณ ไม่กี่วินาทีต่อมา ร่างของผู้ชายคนหนึ่งก็ลอยมาหยุดอยู่แทบเท้าของคนตัวเล็ก เขารีบก้าวเท้าถอยหนีเมื่อเห็นว่าเด็กที่เพิ่งโดนอัดจนสลบไป กำลังใส่เสื้อของโรงเรียนเดียวกัน

แต่กว่าจะตั้งสติได้ทัน ผู้ชายหน้าตาแข็งกร้าวก็เข้ามาคว้าข้อมือเอาไว้ซะก่อน ดวงตาสีน้ำตาลเข้มจ้องมองลงมาอย่างเหยียดหยาม มีเม็ดเหงื่อเกาะไปตามเส้นผมสีดำสนิท ถูกซอยสั้นระต้นคอ ดูเหมาะกันดีกับผิวสีขาวอมเหลือง กล้ามเนื้อน่าหลงใหลแสดงออกมาให้เห็นผ่านเนื้อผ้า บวกกับจมูกที่โด่งเป็นสัน ยิ่งเสริมให้ภาพตรงหน้าดูคล้ายความฝันก็ไม่ปาน ริมฝีปากบางสีธรรมชาตินั่นเผยออกเล็กน้อย

“นายเป็นพวกมันเรอะ!?”

“ปละ...เปล่าครับ”

“แล้วมาทำอะไร?” พอรู้ว่าไม่ใช่พวกเดียวกัน น้ำเสียงแววตาก็เริ่มอ่อนลงอย่างชัดเจน ถึงอย่างนั้นก็ยังคงความน่ากลัวเอาไว้ไม่คลาย ผู้ชายคนนี้คือเป้าหมายของเขา...

“เอ่อ ผ..ผมชื่อพะภูครับ แล้วผมก็มาหาคุณ”

“มาหาฉัน? มีอะไร?”

“คือว่า...ชะ ช่วยคบกับผมด้วยครับ!” มือข้างที่ว่างรีบควานหากล่องช็อกโกแลตบาร์ในกระเป๋า ก่อนจะยื่นไปให้ คนตัวสูงขมวดคิ้วมุ่น ท่าทางรำคาญเต็มที

“โทษทีนะ แต่ฉันไม่ได้มีรสนิยมแบบนั้น”

“ต..แต่ว่า..”

“นายกลับไปได้แล้ว”

“แต่ถ้าลองคบกันดู คุณอาจจะชอบผมก็ได้!” ยืนยันเสียงหนักแน่น ทั้งที่ในใจอยากจะแหวกอกตัวเองออกเป็นสองส่วนซะเดี๋ยวนั้น คำที่พูดออกไปทั้งน่าอับอายและน่ารังเกียจ

“กลับไปไ...”

“ขอร้องล่ะ คบกับผมเถอะนะครับ”

“บอกให้กลับไปได้แล้ว!!”

ร่างผอมถูกผลักจนล้มไปกองกับพื้น ก้นกระแทกปูนหนาเสียงดังตุบ กล่องช็อกโกแลตในมือลอยไปหลุดอยู่ใกล้ๆรองเท้าหนังสีดำวาว คนที่ผลักตวัดสายตากลับมามองด้วยท่าทีโหดร้าย คำพูดที่ใช้เปลี่ยนไปตามระดับความหงุดหงิด

“กูไม่คิดจะเอาเด็กผู้ชายแบบมึง!”

กล่องช็อกโกแลตที่เตรียมมา ถูกเหยียบจนแบนเละ ก่อนที่แผ่นหลังของผู้ชายคนนั้นจะหายออกไปจากประตูโรงเรียน คนตัวเล็กค่อยๆพยุงร่างตัวเองให้ลุกขึ้น ท่ามกลางสายตาหลากหลายความรู้สึกของเด็กนักเรียนที่นี่ สองมือกำหมัดแน่นด้วยความโกรธแค้น ดวงตายังคงจับจ้องไปที่ทางออกว่างเปล่า...

นายกีรติ อัครโภคิน ครั้งหน้าจะไม่มีวันได้พูดแบบนี้แน่!!

-----------------------------

ฝากเด็กใหม่เราด้วยเน้ออ
พี่ติ กับ พะภู


 :man1:

ออฟไลน์ sang som

  • เจ็บจิต!!
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1666
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +108/-6
พระเอกโหดไปไหนเนี่ยย ดราม่าเยอะรึป่าวคะจะได้ทำใจก่อนอ่าน555

ออฟไลน์ LoleNz_Floer

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 9
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
เข้ามาเจิมจ้า  :mc3: :mc3: :mc3: :mc2: :mc2: :mc2: แนวแบบนี้ชอบมากมาย อ๊ายยยยยโชตะจงเจริญ :hao7: :hao7: :hao7:
 :bye2 :bye2: :bye2:  ปอ.ลิงใครแซกฉ้านนนนนนนนน :angry2: :angry2: :angry2: :angry2: :angry2:

ออฟไลน์ agava1313

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1084
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +43/-5
สู้ๆไอ้น้องชาย ตื้อเท่านั้นที่ครองโลก


ออฟไลน์ Moose

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1347
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +35/-2
 เราชอบแนวนี่มากๆเลยยยยยย  :katai1:  รอติดตามค่ะ :hao3:

mooaiir

  • บุคคลทั่วไป
บทที่ 1

 

“พี่พาย คนที่รวยที่สุดในโรงเรียนคือใครครับ?” เด็กผู้ชายเอียงคอถามคนที่เหมือนเป็นพี่สาว

“ก็คงเป็นน้องชา ลูกชายผู้อำนวยการล่ะมั้ง”

“แล้วเขายิ่งใหญ่มากไหมครับ มีอำนาจคับโรงเรียนเลยสินะ”

“เอ่อ เท่าที่เห็นก็ไม่นะ ถึงจะมีเรื่องกับเด็กอื่นบ้าง แต่เขาเป็นเด็กดี ไม่เคยใช้ความเป็นลูกชายผอ.ในทางที่ผิดหรอกจ๊ะ”

“ไม่เท่เลย”

พายหัวเราะน้อยๆ ก่อนจะยีหัวน้องชายเล่น เด็กคนนี้น่าสงสารมาก ต้องสูญเสียครอบครัวไป และถูกใช้งานเยี่ยงทาสมาตลอดหลายปี ชีวิตคืออะไรก็คงไม่เข้าใจหรอก ถ้าวันนั้นเธอไม่ผ่านไปช่วยออกมา ไม่รู้ว่าวันนี้จะเป็นยังไง

“ถ้าพะภูอยากเห็นคนเท่ๆ พี่จะแนะนำให้”

“จริงเหรอครับ บอกหน่อยครับ” แววตาของคนตัวเล็กเป็นประกายขึ้นมา เขาต้องรู้จัก คนที่จะสามารถช่วยให้เขาสมตามใจหวังได้

“โรงเรียนพันธมิตรของโรงเรียนเรา... วิไลวิทย์ เป็นโรงเรียนที่บ่มเพาะพวกอันธพาลกับนักเลง”

“เอ่อ รสนิยมของพี่พายนี่ช่าง...” ไม่คิดว่าที่แนะนำมาจะเป็นโรงเรียนอันธพาล นี่คือสิ่งที่เธอเรียกว่าเท่งั้นเรอะ ผู้หญิงคนนี้บางทีก็แปลกเหมือนกันแฮะ

“นี่ ถึงจะดูเป็นนักเลง แต่ก็เต็มไปด้วยพวกคนรวยนะจ๊ะ”

“แล้วใครคือคนที่เก่งที่สุดของวิไลวิทย์ครับ?”

“คนนอกไม่ค่อยรู้ดีนักหรอก แต่ถ้าถามพี่นะ พี่ว่าน่าจะเป็นนายติ ลูกชายเจ้าของบริษัทอาหารและเครื่องดื่ม”

“อ๋อ.. ท่าทางรวยน่าดูนะครับ แถมเก่งด้วย แล้ว...เขาหน้าตาเป็นยังไงหรอ?”

 

 

เด็กน้อยหน้าหวานในชุดกระโปรงสั้นของโรงเรียนผู้ดีอย่างธารวิทยา มาทำอะไรอยู่หน้าโรงเรียนอันธพาลอย่างวิไลวิทย์ในตอนเย็นวันจันทร์แบบนี้กัน

ผมสีดำยาวถึงกลางหลังถูกสะบัดไปมาอย่างน่ารำคาญ ก่อนจะทำใจกล้า เดินเชิดหน้าเข้าไปภายในประตูรั้วสีดำสนิท สายตาแปลกๆจากนักเรียนทั้งชายและหญิงต่างส่งมาไม่ขาดสาย จำได้งั้นเหรอ? มีคนจำเขาได้หรือเปล่า ขนาดลงทุนยอมยืมชุดนักเรียนกับวิกเพื่อนผู้หญิงในห้องมาใส่แล้วนะ ก็ถ้านายติไม่ชอบผู้ชาย เขาก็ย่อมเป็นเด็กผู้หญิงให้ได้เช่นกัน

“ขอโทษนะครั...คะ”

“หืออ เด็กธารวิทยามาทำอะไรที่นี่ยะ?”

น้ำเสียงหาเรื่องดังออกมาจากปากของยัยผู้หญิงหน้าปุ พะภูพยายามกลั้นความหงุดหงิดในตัวไว้ ก่อนจะตีสีหน้าใสซื่อ และแอ๊บเสียงเล็กเหมือนเดิม นี่มันโรงเรียนบ่มเพาะอันธพาลของแท้เลย ขนาดพวกผู้หญิงก็ยังกร่างไม่เข้าเรื่อง

“หนูมาหาพี่ติค่ะ” อยากตบปากตัวเองสักร้อยรอบ นี่เขาเพิ่งเรียกตัวเองว่า หนู เหรอเนี่ย!

“ชิ เด็กของติเองเรอะ โน่น ตึกแรกชั้นสองลองหาดู”

“ขอบคุณมากค่ะ”

มีความหมายบางอย่างปรากฏอยู่ในคำพูดเมื่อครู่ ‘เด็กของติ’ นี่แปลว่าเขาคงจะล่อลวงพวกเด็กสาวๆให้มาหาอยู่บ่อยครั้งสินะ แต่คราวนี้จะต้องเซอร์ไพรส์แน่ ที่เห็นว่าเด็กสาวอย่างที่ตัวเองชอบนักชอบหนา กลายมาเป็นนายพะภูคนนี้

พะภูเร่งฝีก้าวไปที่อาคารเรียนหลังใหญ่ด้านหน้าสุด เดินตามบันไดสูงขึ้นไปยังชั้นที่สอง ไม่เห็นวี่แววของติ มีแต่ผู้ชายท่าทางไม่น่าไว้ใจกำลังนั่งดูดบุหรี่กันอยู่หน้าห้องเรียนเท่านั้น แต่จะว่าไปไอ้เด็กโรงเรียนนี้มันก็ไม่น่าไว้ใจสักคนนั่นแหละ

“อ้าว สาวน้อยมาไงล่ะเนี่ย”

“อึ๋ยย”

ก่อนจะหันหนีได้ทัน หนึ่งในพวกมันก็ตรงเข้ามาคว้าข้อมือเล็กไว้ สองคนที่เหลือเดินมาอ้อมไว้ตรงหน้า ก่อนจะเอื้อมมาเชยขางของเขาขึ้น น่ารังเกียจโคตร!

“หน้าตาน่ารักนี่หว่า ชื่ออะไรจ๊ะ?”

“ทำไมต้องบอกขยะอย่างพวกแกด้วย?”

คนถูกจับยังคงเล่นเป็นเด็กผู้หญิงด้วยการบีบเสียงให้แหลมให้เล็กเข้าไว้ โชคดีที่เสียงเดิมก็ไม่ได้ทุ้มมากอยู่แล้ว ไอ้พวกนั้นถึงไม่สงสัยอะไร ถึงอย่างนั้นคำที่หลุดออกจากปาก ก็แสดงให้เห็นถึงความหงุดหงิดชัดเจน

“ปากดีนี่หว่า!”

ดวงตากลมโตของพะภูหลับลงทันทีที่ไอ้เหี้ยตรงหน้าเงื้อมือขึ้น เกิดเสียงตุบตับประหลาดดังอยู่ใกล้ๆ แรงตบที่ควรจะเกิดขึ้นกลับหายไปเสียเฉยๆ ไม่รู้สึกถึงความเจ็บปวดใดๆเลย ไม่นานนักมือที่มัดเขาไว้ก็คลายออก คนตัวเล็กค่อยๆปรือตาขึ้นเพื่อพบว่า ไอ้สามคนเมื่อกี้กำลังถูกใครบางคนต่อยลงไปกองอยู่กับพื้น ก่อนที่ผู้ชายตัวใหญ่สองสามคนจะตรงเข้าไปลากร่างพวกมันโยนลงไปทางบันไดแบบไร้ความปราณี

“พี่ติ!”

ฟุ่บ

วิกบนหัวของพะภูถูกเจ้าของหมัดหนักๆเมื่อครู่ดึงออกไปอย่างง่ายดาย ดวงตาสีน้ำตาลตรงหน้ายังคงดูน่ากลัวเหมือนเดิมไม่เปลี่ยน เสียงทุ้มถูกกดให้ต่ำลงไปอีก

“ทำบ้าอะไร?”

“ผมตั้งใจมาหาพี่ติครับ”

“จำได้ว่าฉันไล่นายไปแล้ว”

“ก็ผมคิดถึงพี่ตินี่ครับ อนุญาตให้ผมมาหานะครับ”

คนตัวเล็กกลั้นหายใจและรีบพาตัวเองเข้าไปหยุดอยู่ข้างๆร่างใหญ่ของติ มือเล็กคว้าแขนแกร่งของคนหน้าโหดมาเกาะไว้แบบไม่กลัวตาย สายตาออดอ้อนแบบเด็กๆถูกช้อนขึ้นมองคนสูงกว่า

“เพราะพี่ติบอกว่าไม่ชอบเด็กผู้ชาย วันนี้ผมเลยแต่งเป็นผู้หญิง”

“...”

“ไม่น่ารักหรอครับ?”

พลั่กก

“โอ้ยย!”

ร่างผอมแห้งของพะภูถูกติสะบัดแขนทีเดียว ก็ลอยลงไปกองกับพื้นแข็ง สายตาเหยียดหยามจิกลงมา พร้อมกับส้นรองเท้าหนังที่กดทับอยู่ตรงบริเวณหน้าแข้ง คนตัวเล็กกัดปากตีสีหน้าเหยเกเพราะความเจ็บปวด ไอ้เหี้ย ร้าวเหมือนขาจะหักอยู่แล้ว!

สายตาของพะภูเบือนไปทางอื่น เมื่อเห็นว่าข้าวของในกระเป๋านักเรียนของตัวเองมันกระเด็นออกมา ก็รีบเอื้อมแขนไปควานหาบางอย่าง ยังคงมีสายตาน่ากลัวของคนด้านบนจับจ้องอยู่

“อ้ะ ค่อยยังชั่ว”

พวงกุญแจแก้วทรงกลม มีเม็ดสีแต้มอยู่ภายในสามจุดดูแปลกตา กลิ้งออกมาอยู่ในระยะมือของพะภูพอดี แต่ก่อนที่เขาจะคว้าไว้ได้ทัน ก็มีมือใหญ่ตรงเข้ามาหยิบเอาไปเสียก่อน ความเจ็บปวดที่ขาคลายออกไป พอให้พะภูยันตัวเองลุกขึ้นอีกครั้ง สายตาตกใจจ้องไปที่ใบหน้าเจ้าเล่ห์ของติสลับกับพวงกุญแจในมือ พยายามไม่แสดงออกถึงความโกรธให้มากเกินไป

“พี่ติ ผมขอคืนด้วยครับ”

“ไอ้นี่มันสำคัญกับนายมากเหรอ?”

“...มะ...ไม่เท่าพี่อะครับ”

“หา?”

“มันไม่ได้สำคัญกับผมเท่าพี่ติหรอกครับ”

พะภูย้ำอีกครั้งให้คนตรงหน้าเข้าใจ สังเกตเห็นลูกน้องสองสามคนของเขากำลังทำท่าอยากอาเจียนเต็มทีแล้ว ยังไงก็ต้องพูดจาเอาใจไว้ก่อนแหละ ถึงแม้ว่าจริงๆแล้ว พวงกุญแจนั่นจะมีค่ามากกว่าชีวิตของนายติคนนี้เสียอีก

“ถ้างั้นก็ทิ้งมันไปได้สิ”

“เฮ้ยย!!”

ติแสยะยิ้มพอใจ เมื่อพะภูทำท่าจะรุดเข้าหา ตอนที่เขาแกล้งแกว่งพวงกุญแจในมือไปทางระเบียง บ้าชะมัด ผู้ชายคนนี้ดูเขาออกทุกอย่าง

“เลิกยุ่งกับฉัน และเลิกมาที่นี่อีก ไม่งั้นจะโยนมันทิ้งล่ะนะ”

“ไม่ครับ! ผมจะมาหาพี่ แล้วก็จะไม่ให้พี่โยนมันทิ้งด้วย” ทำปากดีไปอย่างนั้น ทั้งที่ในใจกลัวแทบตาย ไม่รู้ด้วยว่าต้องทำยังไงต่อไปดี สายตายังคงจับจ้องไปที่พวงกุญแจนั่นด้วยความเป็นห่วง

“คิดให้ดี ไอ้นี่มันดูสำคัญกับนายมากหนิ”

“ยังไงผมก็จะมาหาพี่ติ แต่ว่าพี่ติห้ามโยนพวงกุญเจทิ้งนะ ไม่งั้นผมจะกระโดดลงไปจริงๆด้วย!”

“อ้อ น่าสนุกดีนี่”

ฟิววว..

พวงกุญแจทรงกลมในมือถูกแกว่งเล่นอีกสองสามรอบ ก่อนที่คนตัวสูงจะจงใจปล่อยมือจากมัน เพียงเสี้ยววินาทีต่อมา เด็กผู้ชายในชุดกระโปรงก็รุดขึ้นไปบนที่นั่งติดระเบียง มือสองข้างยันท่อนอลูมิเนียมตรงหน้าไว้แน่น ก่อนจะตวัดตัวลงไปเบื้องล่างทันที

“เฮ้ยยย!!!”

ดวงตาสีน้ำตาลเข้มเบิกกว้างขึ้นด้วยความตกใจ สายตาจับจ้องไปยังร่างเล็กที่เพิ่งทะยานลงไปจากระเบียงอย่างบ้าบิ่น ลูกน้องของเขารีบตรงเข้ามาก้มดูสถานการณ์ ท่ามกลางเสียงกรีดร้องของพวกผู้หญิงด้านล่าง


ไอ้เด็กนั่น...

------------------------------------------

ดราม่าไหม.. เราก็ไม่รู้ 555555
ไม่น่าจะนะ คือตอนนี้แต่งตอนต่อตอนเลยงะ
(เปรี้ยวมากอ่อ 555)
ยังคาดเดาตัวเองไม่ถูก พล็อตเปลี่ยนได้ตลอดเวลา อิอิ
แต่จะพยายามไม่ให้ดราม่านะ
แต่งดราม่ามาเยอะแล้ว ฮ่าๆ
ถ้าจะดราม่า ก็คงเพราะความใจร้ายของพี่ตินี่แหละ
 :hao5:

ถ้ายังไงฝากติดตามกันต่อไปด้วยนะคะ
มาเป็นกำลังใจให้พะภูกันเถอะว่าจะจับ เอ้ย จีบพี่ติได้หรือเปล่า!
 :hao7:
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 06-07-2013 14:33:55 โดย mooaiir »

ออฟไลน์ nunnan

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2334
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +124/-6
มันคงสำคัญมากๆเลยสิน่ะะ  :mew4: :mew4:

ออฟไลน์ ลิงน้อยสุดเอ๋อ

  • ถึงจะเหงา แต่ไม่ได้ง่าย
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2093
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +124/-2
    • Fanpage
ไม่เข้าใจความคิดพะภูเลยจริงๆ


ออฟไลน์ PapermintReal

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 556
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +48/-13
  :ruready เพิ่งตื่นนนนนนน กรี๊ดดดดดดด ขอถวายตัวไม่ถวายใจ ติดตามมม :กอด1:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ buathongfin

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1354
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +27/-3
อ้ากกกกกก ชอบสาวดุ้น  :bye2:

ออฟไลน์ fannan

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2510
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +141/-6
น้องกล้ามากกระโดดเลยเหรอ


จะตายไหมนั่น

ออฟไลน์ aloney

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 754
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +45/-4
เข้ามาเชียร์เด็กน้อยพะภู จัดการอิพี่ติให้อยู่หมัดนะ

ออฟไลน์ done_dirt_cheap

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 229
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +25/-0

ออฟไลน์ thepopper

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 373
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +40/-1

ออฟไลน์ AGALIGO

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 331
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +47/-4

เรื่องนี้น่าจะสนุกนะ

เปิดเรื่องได้น่าติดตามมากๆ

+ 1+ เป็ดจ้า

ออฟไลน์ uknowvry

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4473
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +284/-6

mooaiir

  • บุคคลทั่วไป
มันคงสำคัญมากๆเลยสิน่ะะ  :mew4: :mew4:

สำคัญมากเลยค่ะ ต้องติดตามดูน้าว่าเพราะอะไร ;D

ไม่เข้าใจความคิดพะภูเลยจริงๆ

ไม่เข้าใจเหมือนกันเลยค่ะ (อ่าว 5555)

  :ruready เพิ่งตื่นนนนนนน กรี๊ดดดดดดด ขอถวายตัวไม่ถวายใจ ติดตามมม :กอด1:

ขอบคุณมากเลยค่า ฝากตามต่อไปเรื่อยๆเลยนะค้า >w<

อ้ากกกกกก ชอบสาวดุ้น  :bye2:

แอบชอบอยู่เหมือนกัน เลยจัดซะเลย 555

น้องกล้ามากกระโดดเลยเหรอ


จะตายไหมนั่น

ตายแล้วเรื่องก็จบค่ะ........... (ไม่ใช่และ)

เข้ามาเชียร์เด็กน้อยพะภู จัดการอิพี่ติให้อยู่หมัดนะ

พะภูไม่ยอมแพ้แน่นอนค่ะ ยังไงก็ต้องเกาะพี่ติให้ได้ 555

สู้ๆๆๆคับ

 :mew1: :mew1: :mew1: :mew1:

สู้สู้น้องภู
 :mew1:

ขอบคุณมากค่า ฝากติดตามต่อไปด้วยนะคะ :D

-.-

นักอ่านเก่าเรา จำได้! เย้ ดีใจที่ยังอ่านเรื่องของเราอยู่นะค้า ><

เรื่องนี้น่าจะสนุกนะ

เปิดเรื่องได้น่าติดตามมากๆ

+ 1+ เป็ดจ้า

ขอบคุณมากเลยค่ะ จะพยายามแต่งให้ดีที่สุดนะคะ ;)

เห่ย!!! เจ๋ง

พะภูใช่ป่าว ใจกล้าบ้าบิ่นมากเลย ฮ่าๆ

ออฟไลน์ LoleNz_Floer

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 9
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
มาชวกเป็ดให้จร้า  :mew1: :mew1: :mew1: ว่าแต่ทำไมพระเอกเรานิสัยอย่างนี้เนี่ย  :pigangry2: :pigangry2: :pigangry2: จับมันตอน

ออฟไลน์ †คุณเขียด

  • ♣ เป็นคนดีแล้วค่ะ
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 245
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +376/-1
 :katai5: :katai5: :katai5: :katai5:

แอร๊ยยยยย

รอค่ะรอ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ MZter

  • ~ใครหาว่าผมอินดี้...ผมเกรียนจะตาย(•`^`•)~
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 334
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +9/-1
ชื่อเรื่องมันโดน...*0*

mooaiir

  • บุคคลทั่วไป
บทที่ 2

 

“พี่ติ?”

หนึ่งในลูกน้องของติรีบหันมาขอความเห็นจากพี่ใหญ่ ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังนิ่ง หางตาจับจ้องไปที่ระเบียง ลูกน้องอีกคนแตะบ่าเพื่อนเบาๆเหมือนเป็นสัญญาณให้ลงไปดูสภาพการณ์ด้านล่าง แต่ไม่ทันจะได้ก้าวขา ติก็เป็นฝ่ายออกคำสั่งเสียงแข็ง

“มันอยากโดดลงไปเอง ไม่ต้องไปสนใจ”

“ต..แต่ว่า..”

“หุบปาก”

ทั้งชั้นเงียบลงทันที ความน่ากลัวของผู้ชายตรงหน้า เด็กทุกคนในวิไลวิทย์ประจักษ์กันดี การได้มาอยู่ภายใต้อำนาจของกีรติ ถือเป็นโล่ที่แข็งแกร่งที่สุดแล้ว แต่หากขัดคำสั่งของเขาเมื่อไร ก็กลายเป็นเหยื่อได้ทุกเมื่อ คนสร้างเรื่องเดินไปคว้ากระเป๋านักเรียนของพะภูขึ้นมา ของด้านในส่วนใหญ่เป็นหนังสือเรียนกับเครื่องเขียน

ติถือกระเป๋าใบนั้นไปหยุดอยู่ริมระเบียงอลูมิเนียมของอาคารเรียน ก้มหน้าลงไปเห็นว่าเด็กนั่นยังไม่ได้นอนไส้ทะลักตามที่คาด สายตาที่ดูฝืนทำเป็นดีกำลังเงยขึ้นมองตัวเองอยู่เช่นกัน ท่ามกลางเด็กนักเรียนที่เริ่มวิ่งเข้ามามุงดูเหตุการณ์ ติตัดสินใจเทของในกระเป๋าลงไปกระแทกศีรษะของคนที่นั่งระบมอยู่เบื้องล่าง พะภูรีบกำพวงกุญแจที่คว้าได้เอาไว้แน่น ก่อนจะยกแขนขึ้นป้องตัวเองไว้พลางปิดตาสนิท

ต้องฝืนกัดริมฝีปากเอาไว้ทุกครั้งที่สันหนังสือร่วงลงมากระแทกร่างกาย จบท้ายด้วยกระเป๋าว่างเปล่าของตัวเองที่ลอยตามลงมา ผู้ชายที่ยืนส่งสายตารังเกียจอยู่บนชั้นสอง ตอนนี้หายไปแล้ว ลืมนึกไปเสียสนิทเลยว่า คนที่เก่งที่สุดของวิไลวิทย์ ก็ต้องหมายถึงคนที่ร้ายที่สุดเช่นกัน แบบนี้ก็เท่ากับว่าพะภูกำลังพาตัวเองเข้ามาในดงสิงโตชัดๆ และเป้าหมายของเขาก็คือพญาราชสีห์เสียด้วยสิ

“โอ..โอ๊ยยย”

“อย่าเพิ่งขยับ”

เจ้าของเส้นผมซอยสั้นกัดสีทองเด่นชัด ปรากฏขึ้นต่อหน้าคนที่กำลังนอนแหมะอยู่กลางวงนักเรียนช่างสงสัย เสียงทุ้มของผู้ชายดังขึ้นคล้ายพวกชอบจัดการ

“ขาหักซะล่ะมั้ง”

“โอ้ย เจ็บ! เจ็บ!!”

พะภูร้องเสียงหลงเมื่อโดนผู้ชายคนนี้เข้ามาจับๆตั้งแต่ต้นขาไปถึงหน้าแข้ง ความเจ็บปวดแล่นไปทั่วร่าง การขยับตัวแม้เพียงเล็กน้อยก็ถือเป็นมหัตภัยเมื่อมันทั้งร้าวทั้งระบม ชายแปลกหน้ากดโทรศัพท์หาใครบางคนและเข้ามาเช็ดเหงื่อให้ตนเองอย่างไม่ถือสา ทำตัวเป็นนักบุญน้ำใจงาม หมอนี่มันใครกัน คนแบบนี้สามารถมีชีวิตในโรงเรียนนักเลงแบบนี้ได้ยังไง

ไม่นานนักเสียงรถพยาบาลก็ดังขึ้นเรียกความสนใจจากนักเรียนคนอื่นได้อีกครั้ง ร่างของพะภูถูกหามขึ้นไปบนเปลตรงไปยังโรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุด มีผู้ชายคนนั้นติดตามไปพร้อมกันด้วย

เมื่อตัวก่อเรื่องหายไป ไทยมุงก็ได้ฤกษ์แยกย้าย เด็กม.4หน้าจืดคนหนึ่งที่คอยเฝ้าดูเหตุการณ์ตั้งแต่ต้น รีบวิ่งฝ่าผู้คนเข้าไปยังอาคารเรียนหลังแรก ชั้นสองห้องสามคือจุดหมายของเขา ที่นั่นคือห้องเรียนในตอนเช้า แต่พอเลิกเรียนมันจะกลายเป็นแหล่งซ่องสุมของกลุ่มเด็กผู้อยู่ใต้อำนาจของกีรติ

ประตูไม้ถูกเคาะเป็นจังหวะที่รู้กันแค่คนใน มีเด็กหน้าโหดเดินมาเปิดประตูให้ ก่อนที่เขาจะรีบตรงไปยกมือไหว้ผู้เป็นพี่ใหญ่ ทั้งห้องเงียบลงทันทีเพื่อฟังคำรายงาน

“ดูเหมือนเด็กของธารวิทยาจะไม่เป็นอะไรมาก แค่ขาหักเท่านั้นครับ”

“แล้วตอนนี้มันอยู่ไหน?” ผู้ชายหัวเกรียนคนหนึ่งถามขึ้น จากตำแหน่งการนั่ง ดูท่าทางจะเป็นที่นับถือในกลุ่มไม่ใช่น้อย

“ไปแล้วครับ”

“ไปไหน ขาหักแบบนั้นไม่น่าจะลุกไหวด้วยซ้ำ”

“มีรถพยาบาลมารับไปแล้วครับ”

“โฮ่ ใครใจดีไปช่วยมันวะ?”

“โรงเรียนเรามีคนบ้าแบบนั้นด้วยเรอะ ฮ่าๆๆ”

“ฮ่าๆๆๆๆ”

เสียงหัวเราะร้ายกาจตามประสาพวกอันธพาลดังขึ้นทั่วทั้งห้อง ทุกคนที่นี่เห็นการช่วยเหลือเด็กต่างโรงเรียน โดยเฉพาะเด็กที่มาสร้างความรำคาญให้แก่นายตัวเอง เป็นเรื่องตลกสิ้นดี สาบานได้ว่าถ้าติรู้ตัวคนนั้น มันจะต้องรีบเพ่นออกไปจากวิไลวิทย์แทบไม่ทันแน่ แต่จากสีหน้าไม่สู้ดีของเด็กม.4ที่เข้ามารายงาน รวมทั้งสายตาวอกแวกประหลาด ก็ทำเอาเสียงหัวเราะเมื่อครู่ค่อยๆสงบลงตามลำดับ กลับกลายเป็นความเครียดที่ตรงเข้าเล่นงาน ความคิดเดียวกันเริ่มผุดขึ้นมาในหัวของทุกคนที่นี่

เพราะมันมีอยู่น่ะสิ คนที่ไม่ว่าจะทำใจดีกับใคร ก็ไม่มีทางถูกหัวเราะเยาะหรือเอาเรื่องได้...

ชายผู้เป็นมือขวาตลอดกาลของกีรติ เพื่อนสนิทคนเดียวของเขา ถึงแม้ว่าจะเป็นคนสบายๆ ติดจะใจดีกับเพื่อนร่วมโลก แต่เวลาสู้ก็ไม่เคยแพ้

“เอ่อ..คือ...”

“พูดมาเถอะ”

“พี่เกต์เป็นคนไปช่วยมันไว้ครับ”

ทั้งห้องเงียบเป็นป่าช้า พยายามเหลือบตามองปฏิกิริยาของคนที่นั่งอยู่หน้ากระดาน ติได้แต่ถอนหายใจสั้นๆ เอือมระอากับการเป็นคนดีเกินไปของเพื่อนคนนี้ ไม่ดีแน่ถ้าไอ้เกต์ซึ่งเป็นเพื่อนสนิทตนไปให้ความช่วยเหลือเด็กนั่น อาจจะทำให้เข้าใจผิดว่าเขาเป็นห่วงเป็นใย จนไม่ยอมเลิกราวีเอาได้ ในหัวพยายามคิดหาวิธีการที่จะทำให้เด็กผู้ชายคนนั้นไม่นึกอยากเข้าใกล้ตัวเองอีก

ไม่นานนัก ริมฝีปากที่ปิดเงียบมานานก็เริ่มเผยอออก พร้อมคำสั่งล่าสุดที่ทำเอาลูกน้องทุกคน งงไปตามๆกัน

“เตรียมอะไรให้ฉันหน่อย คืนนี้เราจะไปเยี่ยมไอ้เด็กนั่นกัน”

 

“ผมไม่มีเงินหรอกนะครับ” คนเจ็บบนเตียงของโรงพยาบาลพูดขึ้น ขาข้างหนึ่งถูกเข้าเฝือกไว้พร้อมของแถมเป็นไม้ค้ำขนาดยาว ความเจ็บปวดทุเลาลงบ้างหลังได้รับการรักษาที่ถูกวิธี ผู้ชายหัวทองก้มหน้าลงมองมือถือตัวเองพลางขมวดคิ้วมุ่น

“นายไม่ต้องห่วงนะ ฉันออกค่ารักษาทั้งหมดให้แล้ว แต่ตอนนี้ฉันมีธุระ คงต้องไปก่อน นอนดีๆแล้วหายเร็วๆล่ะ” เขารีบพูดรัวเร็ว ก่อนจะหนีหายไปจากห้องพิเศษของโรงพยาบาลทันที

คนบ้าแบบไหนกันที่เขามาช่วยเหลือคนไม่รู้จัก แถมดูแลอย่างดีอย่างกับครอบครัวเดียวกันแบบนี้อีก ไม่สิ ถ้าเป็นใครคนอื่นก็คงไม่น่าสงสัยเท่านี้ แต่เพราะว่านี่เป็นนักเรียนของโรงเรียนไม่น่าคบอย่างวิไลวิทย์นั่นแหละ คงไม่ใช่ว่าจะมาทวงบุญคุณเอาทีหลังหรอกนะ แต่ผู้ชายคนนั้นก็ไม่ได้ถามแม้แต่ชื่อของเขาด้วยซ้ำ แล้วเขาเองก็ไม่ทันถามชื่อหมอนั่นเช่นกัน

คนบ้าที่กำลังถูกเด็กผู้ชายเมื่อครู่นินทา รีบก้าวเท้าออกจากโรงพยาบาลพลางยกมือถือขึ้นแนบหู เสียงโหดออกคำสั่งผ่านสายทันทีที่กดรับ

(ไปซื้อเบียร์มาให้กูด้วย)

“อะไรวะ ไอ้ติ นี่มึงอยู่ไหน?”

(เรื่องของกู มึงอะ รีบซื้อเบียร์แล้วไปรอกูที่บ้าน)

“เออๆ...เฮ้ย วันนี้กูเจอเด็กที่ตามตื้อมึงตกมาจากชั้นสอง มีเรื่องไรกันวะ?”

(ไม่มี)

“แล้วเด็กนั่นชื่อไรนะ กูก็ลืมถาม”

(กูจำไม่ได้...ชื่อผดุงมั้ง)

“เออ กูขึ้นรถและ ไว้มีเรื่องคุยกันยาว”

(มึงคุยไปคนเดียวแล้วกัน กูจะแดกเบียร์)

“อ่าว ไอ้ห่า”

ติตัดสายไปก่อนที่จะฟังจบด้วยซ้ำ เขาสายหน้าให้เพื่อนเวรคนนี้เล็กน้อย ก่อนจะออกรถตรงไปที่มินิมาร์ท มีลางสังหรณ์ไม่ดีบางอย่างติดอยู่ที่หลัง ดูเหมือนไอ้ติตั้งใจก่อเรื่องอะไรอีกแล้ว

 

“พี่เกต์ขับรถออกไปแล้วครับ” เด็กม.4หน้าจืด ฝ่ายสะกดรอยคนเดิมรีบวิ่งมารายงานติกับพรรคพวกจำนวนหนึ่ง ซึ่งดักรออยู่ที่หลังโรงพยาบาล พี่ใหญ่ผู้กุมอำนาจพยักหน้า ก่อนจะเดินนำเข้าไปถามหาห้องของเด็กธารวิทยาทันที

ไม่นานนัก ทั้งหมดก็มาหยุดลงตรงหน้าห้องพิเศษ 608 ประตูถูกเปิดออกอย่างเสียมารยาท ลูกน้องผู้ติดตามยืนคุมอยู่เต็มพื้นที่หน้าห้อง ปล่อยให้ติเข้าไปเผชิญหน้ากับเด็กน้อยบนเตียงลำพัง

เมื่อเห็นว่าใครมาเยี่ยมเอาในเวลาอย่างนี้ พะภูก็รีบปล่อยมือถือตัวเองหล่นและเลื่อนความสนใจมาที่ภาพตรงหน้าทันที ดวงตาเปล่งประกายด้วยความดีอกดีใจ พยายามยันตัวเองลุกขึ้นอย่างเก้ๆกังๆ ไม่มีการช่วยเหลือใดๆ นอกจากสายตาที่มองลงมาอย่างมีเลศนัย

“พี่ติมาเยี่ยมผมเหรอครับ?”

“อืม”

ตอบเสียงสั้น กระชับของในมือให้แน่นขึ้น ท่าทางเป็นสุขของเด็กนี่ยิ่งทำให้เขานึกสนุก อยากจะเห็นเหลือเกิน ใบหน้าตอนที่ได้รับของฝากสุดพิเศษ จากคนพิเศษคนนี้

“ดีใจจัง!”

“เอ้า หวังว่านายจะชอบ”

ช่อดอกไม้ขนาดเล็กถูกยื่นออกไป พะภูเกร็งหน้ามองของในมืออีกฝ่ายอย่างไม่แน่ใจนัก ไม้โมกที่ถูกไสเป็นแผ่นบางๆถูกขึ้นรูปให้เป็นดอกกุหลาบ นำมาประกอบกับแพรช่อเชิญ มัดไว้ด้วยริบบิ้นสีดำ ลักษณะแบบนี้มันคงไม่ใช่แค่ดอกไม้ประดิษฐ์ธรรมดาเสียแล้ว

ถึงแม้อยากฆ่าให้ตาย แต่ก็ต้องฝืนทำหน้าระรื่นและรับมันมาทั้งอย่างนั้น ติเหยียดยิ้มอย่างพอใจก่อนจะหันหลังกลับ เสียงทุ้มดังส่งท้ายขึ้นมา เป็นคำอวยพรที่ช่างโหดร้าย

“ตายไวๆนะ”

ทันทีที่ประตูห้องปิดสนิทลง คนตัวเล็กก็รีบปาของที่เพิ่งได้รับมาลงกับพื้นอย่างเกรี้ยวกราด กรามทั้งสองด้านขบแน่นด้วยความโมโห สายตากดจิกลงไปยังเศษซากดอกไม้จันทน์เบื้องล่าง นายกีรติ...ถ้าไม่ได้ต้องใช้ประโยชน์อะไร เขาไม่มีวันอยากรู้จักผู้ชายคนนี้แน่!

----------------------------------------------

อีพี่ติเป็นพระเอกหรือนางร้ายวะคะ 5555
ตอนแรกว่าจะลงพรุ่งนี้ แต่ฮึด แต่งจบบทพอดี เลยลงซะเลย เย้~
ขอบคุณทุกๆคนอีกครั้งที่เข้ามาอ่าน มาเม้นให้กันนะคะ
มีกำลังใจแต่งต่อขึ้นเยอะเลย ปลื้มมากๆ
ถ้ายังไงก็ฝากติดตามกันต่อไปด้วยนะคะ มาร่วมเชียร์พะภูไปด้วยกันเน่อ!

ป.ล. ชื่อ เกต์ ออกเสียงว่า เก้ (เหมือนช่อบูเกต์) นะคะ ไม่ใช่ เก เด้อออ


 :hao7:
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 08-07-2013 20:42:42 โดย mooaiir »

ออฟไลน์ nunnan

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2334
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +124/-6
อย่าลืมเอาคืนพี่ติให้หนักๆน่ะ  :z13: :z10: :z6:

ออฟไลน์ MZter

  • ~ใครหาว่าผมอินดี้...ผมเกรียนจะตาย(•`^`•)~
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 334
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +9/-1
เอิ้ก...อ่านแล้วอยากฆ่าพระเอก แล้วจับนายเอกไปให้พระรอง :katai1:

ออฟไลน์ Lemon_Tea

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1663
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +71/-2
ส่งพระรองมาอยู่ใกล้พะภูให้ขัดใจพี่ติสิ

ออฟไลน์ uknowvry

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4473
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +284/-6
แม่ง...ติดูละครมากไป... สรุป เกต์-พระเอก / พระภู-นางเอก/ ติ - นางร้าย .... ป่ะ 555+

ออฟไลน์ LoleNz_Floer

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 9
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
พระเองเราทำไมหน้าตบอย่างนี้เนี่ย  :z6: :z6: :z6:  :pigangry2: :pigangry2: :pigangry2:

ออฟไลน์ PapermintReal

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 556
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +48/-13
จะมาม่าไหมว้าาา ไหมกลิ่นมันลอยมายังไงไม่รู้ :hao5:

ออฟไลน์ Moose

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1347
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +35/-2

ออฟไลน์ aloney

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 754
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +45/-4
อิพี่ติ โหดร้าย ใจดำ พะภูเอาคืนให้กระอักเลือดไปเลยนะ

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด