Older Brother พี่ชายถึงร้ายก็จะรัก by Mirror ตอนพิเศษ แมน&โอ๊ต(20/06/15)
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: Older Brother พี่ชายถึงร้ายก็จะรัก by Mirror ตอนพิเศษ แมน&โอ๊ต(20/06/15)  (อ่าน 166589 ครั้ง)

ออฟไลน์ GETIIZ

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1186
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +90/-4
ไข่มุกไม่ใช่ลูกสาวแท้ๆของพี่หมอใช่มั้ย
รีบเคลียกันนะ จะได้เริ่มต้นกันสักที เสียดายช่วงเวลาที่ห่างกันไปปปป :katai1:

ออฟไลน์ Ryoooo

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3147
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +288/-2
คู่ของกายก็ท่าทางจะสวีท?นะเนี่ยยย

ลีวายส์ยั่วไปถึงไหนแล้วลูกกกก ป้าคิดถึงงงง :impress2:

ออฟไลน์ GintoniC

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 829
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +66/-0
ไอ้เซฟถาม พร้อมกับยกมือขึ้นวัดไข่กับหน้าผากผม
วัดไข่------->วัดไข้ คำนี้ผิดอ่านถึงกับสะดุ้งอ่ะ
มือขาว------>มือขวา

ออฟไลน์ Nus@nT@R@

  • Life is Investment
  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 5591
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +456/-11
ไข่มุกเป้นลูกพี่หมอจริงๆเหรอ

ออฟไลน์ Lily teddy

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1003
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +144/-2
อิอิ พี่ธารมีการให้น้องลีวายส์เตรียมตัวเตรียมใจซะด้วย แหมก็อดทนมาตั้ง 5 ปีนี่เนอะ
แล้วพี่น้องแพ๊ค แพท นี่เป็นใครนะ จะมาป่วนอะไรรึเปล่า
แล้วที่แท้ก็มีเรื่องเข้าใจผิดกันนี่เองถึงว่าพี่หมอหายไปไหน
น้องไข่มุกน่ารักจัง แต่คงไม่ใช่ลูกพี่หมอจริง ๆ หรอกนะ
เพราะต่อให้ไม่มีแม่ของลูกแล้ว ก็เหมือนพี่หมอทรยศน้องกายอะสิ
อุตสาห์คิดถึงน้องกายขนาดนี้ รีบง้อน้องกายให้ได้นะพี่หมอ
รอติดตาม และบวก บวก เป็นกำลังใจให้ผู้เขียนต่อไปจ้า  :pig4: :L2:
 

ออฟไลน์ parismewsanmusic

  • ☆(๑≧♉ฺ≦)☂ Σ(☉ω☉ノ)ノ
  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 77
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0

ออฟไลน์ iammz

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2683
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +292/-6
โอววว~~
เราย้อนอ่านหลายตอนเลยค่ะ
ติดตามตลอดนะคะ ^^

ออฟไลน์ ampmiya^^

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 152
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +90/-0
Older Brother.....16
 
“เป็นอะไร” ผมถามร่างเล็ก ในขณะขับรถ เมื่อห้านาทีก่อนหลังออกมาจากบริษัทนำเข้าชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์ยักษ์ใหญ่แห่งหนึ่ง ที่ผมกำลังจะเข้าไปทำงานเป็นทนายความให้ด้วยเงินเดือนที่สูงพอสมควร
 
“............................” มันเงียบครับ ยกมือขึ้นกอดอกจนผมต้องละสายตาจากถนนสายใหญ่ไปมอง ปากเล็กยื่นออกมานิดๆบ่งบอกว่าเพิ่งจะหงุดหงิดมาไม่น้อย
 
“ทำหน้าเหมือนตูดลิง เป็นญาติกันหรือไง....หื่ม!” ผมหมั่นไส้เลยยื่นมือไปดึงปากมัน ร่างเล็กปัดมือออกและจับมือผมไว้ ผมเลยต้องขับรถด้วยมือข้างเดียว
 
“พี่ธารฮะ พี่ธารว่าคุณแพ็ท สวยมั้ยฮะ” อะไรของมันวะ
 
“แพ็ทไหนวะ ใครกัน” ผมว่าตั้งแต่กลับมาผมยังไม่เคยไปสุงสิงกับผู้หญิงคนไหนเลยนะ และแทบจะไม่ได้คุยกับใครเลยด้วยซ้ำ
 
“ก็พี่สาวคนที่พี่ธารไปคุยงานไงฮะ พี่ธารไม่รู้หรอกหรอว่าเธอชื่อแพ็ทน่ะ” ลีวายส์บอก คิ้วขมวดเข้าหากันมองหน้าผม
 
“เออ ไม่รู้ ไม่ได้สนใจนี่ แล้วถามทำไม ก็สวยดี” ผมบอก ในตอนนี่ใกล้จะถึงร้านแล้วผมกะว่าจะเข้ามาทำงานซะหน่อย ไม่รู้ว่าไอ้เซฟกับไอ้กายมาหรือยัง
 
“ไม่สนจริงๆหรอ แล้วทำไมบอกว่าสวยล่ะ พี่ธารไม่ได้คิดจะจับพี่สาวคนนั้นใช่มั้ยฮะ” เอี๊ยดดดด
 
ผมเบรกรถกะทันหัน ด้วยคำพูดของมันจนลีวายส์เกือบหัวโขกกับเก๊ะรถด้านหน้าดีนะที่ผมยกมือขึ้นบังไว้ซะก่อน
 
“มึงพูดอะไรเนี่ย คิดอะไรแบบนั้นห๊ะ!!! บ้าหรือเปล่า” ผมพูดบอกเสียงดังใส่มัน ร่างเล็กยกมือขึ้นลูกหน้าผากตัวเอง แรงกระแทกคงแรงไปหน่อยถึงแม้ว่าจะโดนมือผมก็คงเจ็บอยู่
 
“ก็ไอ้แพ็คอะไรนั่น มันบอกนี่! ลีวายส์ไม่ชอบ มันมาว่าพี่ธารของลีวายส์ ว่าจะจับพี่สาวมัน ลีวายส์ไม่ชอบ!!!!!” ลีวายส์ตะคอกใส่ผมและเปิดประตูวิ่งลงจากรถเข้าไปในร้าน เพราะผมหยุดรถหน้าร้านพอดี ผมอ้าปากค้างกับปฏิกิริยาของร่างเล็กเมื่อครู่ เป็นเหี้ยอะไรของมันวะ
 
สรุปคือมันโกรธไอ้เด็กแพ็คแล้วก็มาลงกับผม หรือเปล่า ? เพราะผมไม่ได้สนใจประเด็นอื่นที่มันไม่เป็นความจริงอยู่แล้ว
 
“เด็กมึงเป็นไรอีกล่ะ ไอ้ธาร” ไอ้เซฟถาม ทันทีที่ผมก้าวเข้ามาให้ห้องทำงานชั้นบนของร้าน
 
ผมลืมบอกไปว่าไอ้แมนกับไอ้เซฟจัดการตกแต่งร้านใหม่และขยายร้าน โดยซื้อร้านขายเสื้อผ้าแบรนด์หนึ่งข้างๆร้านของเรา ตอนนี้ร้านเลยกว้างขึ้นรองรับแขกได้เยอะขึ้นพอสมควร แหละนั้นก็หมายความว่ากำไรก็จะเพิ่มขึ้นด้วย
 
“เป็นบ้ามั้ง ไอ้กายล่ะ” ผมบอกเหลือบมองลีวายส์ที่นอนคว่ำอยู่กับโซฟาตัวยาว ก่อนจะถามหาเพื่อนสนิทอีกคนที่ยังไม่เห็นหน้า
 
“เดี๋ยวคงมาน่ะ” ไอ้เซฟบอก  น้ำเสียงของมันฟังดูคิดมากเล็กน้อย
 
“แล้วทำไมมึงไม่ไปรับมันล่ะ ปกติไปนี่” ผมถามในขณะที่นั่งลงที่โต๊ะทำงานและหยิบเอาเอกสารมาตรวจดู ผมรู้ว่าพวกมันสนิทกันมากจนผมคิดว่ามีใครคนใดชอบใครคนหนึ่ง
 
“เฮ้อ.......ก็พี่หมอน่ะ  พี่แกบอกว่าจะมาส่ง กูเลยมาก่อน นี่ไอ้ธาร.....”
 
“อะไร” ไอ้เซฟถอนหายใจออกมาเล็กน้อย ดูเหมือนมันอยากจะถามอะไรผม
 
“มึงว่าพี่หมอ คิดยังไงกับไอ้กายวะ กูไม่ได้คิดไปเองใช่มั้ย กูรู้ว่าเค้าเคยสนิทกัน แต่พี่.....”
 
“มึงคิดมากไปหรือเปล่า........กูรู้ว่ามึงห่วงมัน เอาเป็นว่ารอดูไปก่อนแล้วกัน” ผมบอกกับมัน ไอ้เซฟพยักหน้าเบาๆก่อนจะเดินออกไปจากห้อง
 
ผมรู้ว่ามันห่วงไอ้กายไม่ใช่แค่ห่วงเรื่องทั่วๆไปแต่เรื่องจิตใจก็เช่นกัน ผมเองก็ห่วงน่ะ แต่ว่าเรื่องความรักเราจะเข้าไปยุ่งมากไม่ได้ เราจะไปตัดสินใจแทนเพื่อนก็ไม่ได้คุณว่าจริงมั้ย
 
ตุ๊บ!
 
ผมตรวจดูเอกสารเสร็จก็หันมาสนใจกับร่างบางที่กำลังนอนเล่นโทรศัพท์อยู่เงียบๆ และมันก็ไม่ยอมคุยกับผมเหมือนปกติ ที่มักจะมาเสนอหน้านั่งตักบ้างกอดคอบ้างอยู่ข้างๆผม
 
ผมเลยขย้ำเศษกระดาษและปาออกไปโดนหัวมัน แต่ร่างเล็กก็ยังไม่สนใจจะหันมามองเลยก็เลยต้องปาไปอีกครั้ง
 
ตุ๊บ!   
 
ยังครับมันยังไม่สน มันเป็นบ้าอะไรนักหนา ชักรำคาญแล้วว่ะ เฮ้อออ ผมลุกจากโต๊ะและเดินไปนั่งลงข้างตัวลีวายส์ก่อนจะยกมือขึ้นจับไหล่ร่างเล็กและพลิกตัวให้หันมาสบตากับผม
 
“เป็น บ้า อะ ไร” ผมก้มลงมองหน้าลีวายส์ ถามมันช้าๆชัดๆ และมองสบตากับร่างเล็กที่กำลังจ้องมองมาเช่นกัน
 
“ป่าวฮะ” ลีวายส์บอกเสียงแผ่วและหันหน้าหลบตาผม ฟอด! ผมเลยจัดให้ทีหนึ่ง (อย่าคิดมากกับภาษาของมัน) ก้มลงหอมแก้มใสสูดกลิ่นแป้งฝุ่นหอมๆเข้าปอด
 
“แค่มีมึงคนเดี๋ยวกูก็จะบ้าตายอยู่แล้ว..........จะให้กูหาคนอื่นเข้ามาให้ปวดหัวอีกทำไม หื่ม! จ๊วบ! ” ผมก้มลงดูดจูบมุมปากลีวายส์หลังจากพูดจบ ผมพูดออกไปเพราะคิดแบบนั้นจริงๆ
 
“จริงๆนะฮะ สัญญาก่อนว่าจะมีลีวายส์คนเดียว” แหนะ! พอบอกแบบนี้ล่ะ มันก็หันมารวบรัด?ผมทันควัน เหอะๆ
 
“เออๆ สัญญาก็สัญญา” ผมจูบหน้าผากมันเบาๆก่อนจะดึงมันให้ลุกขึ้นมานั่งดีๆ “และก็ช่วยทำหน้าให้มันดีๆด้วย รู้มั้ย หน้าอย่างกับตูดลิง” มันย่นจมูกใส่ผม ผมเลยยกมือขึ้นบีบจมูกมันไม่แรงนัก
 
“เจ็บนะฮะ.......งับ!!!!” มีเอาคืนด้วยครับ งับแก้มผมแต่ไม่เจ็บนะ ผมรู้ว่ามันอยากแกล้งเท่านั้น
 
“งับหรือ เดี๋ยวนี่มึงเป็นหมาสินะ ต่อไปคงต้องล่ามเชือกจูงแล้วมั้ง...อ่ะ!! ลีวายส์ คราวนี้เจ็บนะ” ผมบอกเพราะมันเปลี่ยนจากงับแก้มผมมางับที่ต้นคอแทน
 
“พะ...พี่ธาร...แหะๆ ลีวายส์” ผมดันร่างเล็กให้นอนลงบนโซฟาอีกครั้ง มันยิ้มแหยะๆให้ผม ต้องเอาคืนซะหน่อย หึหึ
 
“เล่นเหี้ยไรกันวะ” =_=;; ตัวเหี้ยวิ่งมาขัดเฉยเลย
 
 
 
“วันนี้ไม่มีแข่ง?” ผมถามเพื่อนสนิทที่เพิ่มจะมาเมื่อครู่หลังจากที่ลงมานั่งโซนบาร์ของร้าน และดื่มอะไรกันเล็กน้อย
 
“มี ให้พวกไอ้ต่อมันดูแล ได้ข่าวว่ามึงไปดูงานที่บริษัทxxx หรอ โอเคมั้ย” ผมถามพร้อมกับยกแก้วเหล้าขึ้นดื่ม
 
“ก็ดี เออจริงสิกูจะขายรถ และถอยคันใหม่ มึงจัดการให้ทีสิ” ผมบอกเพราะคิดไว้ตั้งแต่อยู่เมืองนอกแล้วว่าจะขายBMที่ผมใช้อยู่ ไม่ใช่ว่ามันเก่าหรืออะไรหรอกเพราะยังไม่ถึงเจ็ดปีสภาพยังโอเคทุกอย่าง แค่อยากเปลี่ยนคันใหม่เท่านั้น
 
“เออ เดี๋ยวกูจัดการให้....มึง........”
 
“สวัสดีค่ะ” ไอ้แมนไม่ทันได้พูดจบก็มีผู้หญิงร่างเพรียวสวยเข้ามาทักขัดซะก่อน “นี่ใช่พี่ธารหรือเปล่าคะ” ผมกับไอ้แมนมองหน้ากันนิดๆ เธอใส่ชุดเดรสเปรี้ยวเข็ดฟัน เอาตรงๆผมจำเธอไม่ได้และไม่รู้ว่าเคยรู้จักหรือเปล่า
 
“เอ่อ...........ครับ    หน้าคุ้นๆนะ แต่จำไม่ได้” บางทีผมก็คิดว่าตัวเองพูดตรงไปเพราะสีหน้าเธออ่อนลงนิดนึ่ง
 
“โธ่ พี่ธารจำรุ่นน้องในคณะไม่ได้หรอคะ น่าน้อยใจนะค่ะเนี่ย” เธอบอกและสบแก้มใสลงกับแขนผม ผมกระตุกยิ้มกับไอ้แมนเป็นอันรู้กันว่าเธอไม่ใช่แค่เข้ามาทักแน่นอน
 
“โทษทีนะ ผมคงต้องปลอบใจหรือเปล่า” ผมบอก ก้มลงกระซิบข้างหูเธอ และหันไปยักคิ้วกับเพื่อนสนิท เสือมันไม่ทิ้งลายยิ่งมีเหยื่อมาป้อนถึงปากด้วยแล้วล่ะก็ หึ ไม่งับก็บ้าแล้ว
 
อันที่จริงก็ดีเหมือนกัน ไม่มีอะไรตกถึงท้องมาหลายอาทิตย์แล้ว(อีธารเป็นตัวอะไรวะ) ตอนอยู่เมืองนอกพอจะแอบๆย่องลีวายส์ไปได้บ้าง แอบคิดในใจว่า กูเหมือนหนีเมียไปเที่ยวหญิง ความรู้สึกมันเป็นแบบนั้นเลย
 
“ก็ดีค่ะ....จุ๊บ” เธอนั่งลงบนตักผม ไม่อยากเชื่อว่าเธอจะเรียนนิติจริงๆ แต่อะไรก็ช่าง เพราะตอนนี้เธอบางยกมือขึ้นโอบเอวผมแล้ว หึ มือไวกว่าผมซะอีก
 
“กูเป็นอากาศเลยว่างั้น เหอะๆ” ไอ้แมนบอกและเค้นหัวเราะออกมา ก่อนที่มันจะลุกขึ้นไปทักทายคนรู้จักของมัน
 
ผมนั่งคลอเคลียกับสาวร่างเพรียวต่อ จากโอบเป็นกอดจากกอดเป็นลูบจากลูบเป็นจับนั่นโน้นนี้ จนกระทั้งหอมและจูบ โดยไม่ได้สนใจสายตาจากคนอื่นๆที่มองมา
 
“พี่ธาร!!!!!” บางทีผมก็หูแว่วบ่อยๆ
 
“พี่ธาร!!!!!”
 
ผลัก!
 
“เฮ้ย!!!” จู่ๆ ร่างเพรียวบางบนตัวผมก็โดนใครบางคนผลักออกไป จนเธอล้มลงกับพื้นตามแรงโน้มถ่วงของโลก ผมหันไปมองตัวต้นเหตุที่ว่า......
 
“พี่ธารทำแบบนี้ได้ไงฮะ ลีวายส์ไม่ชอบ!!! ไม่ชอบ!!! ไม่ชอบที่สุด!!!” ลีวายส์ร้องบอกและเข้ามาดึงแขนผมที่กำลังก้มลงไปช่วยเธอคนนั้นที่ผมก็ยังไม่รู้จัก(อยู่ดี)ให้ลุกขึ้น
 
“ลีวายส์!!! นี่ไม่ใช่เรื่องของเด็กนะ กลับขึ้นไปข้างบน!” บอกเสียงเข้ม เพราะรู้สึกรำคาญ เมื่อมีคนเริ่มมอง ลีวายส์นิ่งเงียบไป ผมเลยดึงแขนร่างเพรียวบนพื้นขึ้นมาโอบเอวไว้เพราะเธอเมาไม่น้อย
 
ผลัก!!!
 
ลีวายส์เข้ามาผลักร่างเพรียวออกจากผมอีกครั้งแต่ครั้งนี้ ไอ้แมนที่กำลังเดินมาหยุดอยู่ข้างๆผมพอดีรับไว้ได้ทันก่อนที่เธอจะล้มลงพื้นอีกครั้ง
 
“ลีวายส์ ไม่ชอบ!!!! พี่ธารใจร้าย!!!! ลีวายส์เกลียดพี่ธาร!!!!!”
 
เพี้ย!!!!
 
ทุกอย่างหยุดชะงักและเงียบลงแม้แต่เพลงในร้านก็เช่นกัน คล้ายกับว่านาฬิกาหยุดเวลาไว้ ลีวายส์หน้าหันตามแรงปะทะที่เกิดขึ้น แก้มใสด้านซ้ายของลีวายส์ขึ้นสีแดงเท่าฝ่ามือ
 
คำว่าเกลียดของลีวายส์ทำให้ผมโกรธจัดจนต้องเหวี่ยงมือออกไป โดยไม่คิดและไม่รู้ว่าแรงแค่ไหนแต่มันคงมากพอที่จะทำให้น้ำใส่ๆไหล่ออกมาจากร่างเล็กตรงหน้า
 
ผมก้มลงมือฝ่ามือขวาของตัวเองที่ไม่เคยตีมันเลยสักครั้ง ถึงแม้ว่าผมจะด่าจะว่าลีวายส์แรงแค่ไหนแต่ก็ไม่เคยลงไม้ลงมือถึงขนาดนี้มาก่อน มารู้ตัวอีกทีผมก็ทำมันลงไปซะแล้ว
 
“ไอ้ธาร......” เสียงไอ้กายดังขึ้นด้านหลังของลีวายส์ มันกำลังจะเข้ามากอดลีวายส์ไว้แต่ไม่ทัน ร่างเล็กวิ่งแทรกตัวผ่านผมขึ้นไปบนขึ้นบนเสียก่อน
 
“มึงทำเกินไปนะ กะอีแค่ผู้หญิงเหี้ยๆคนเดียว มึงถึงต้องตบลีวายส์ ปล่อยมือจากอีนี้เลยไอ้แมน!!!!” ผลัก!
 
“กูเปล่านะ เค้ามาเอง” ไอ้แมน ไอ้แมนปล่อยร่างเพรียวในอ้อมแขนทันทีและมองตามไอ้กายที่เดินผ่านมันตามลีวายส์ไป
 
ผมผิดจริงหรือ ใช่ แต่ก็ไม่เคยเห็นลีวายส์โกรธจนต้องพูดคำว่าเกลียดผมออกกมา  ผมรู้ว่าลีวายส์แค่โกรธถึงได้พูดแบบนั้น เพราะถ้ามันเกลียดผมขึ้นมาจริงๆ ลีวายส์คงไม่ทนอยู่กับผม และผมจะทำมากกว่าตบซะอีก
 
ผมถอนหายใจออกมาแรงๆและพาร่างตัวเองขึ้นไปข้างบน หน้าห้องพักของไอ้เซฟมีไอ้กายกับพี่หมอยืนอยู่ซึ่งผมเองก็ไม่รู้ว่าพี่แกมาตอนไหน พี่หมอมองผมนิดๆก่อนจะพยักหน้าไปทางประตู
 
“ลีวายส์ เปิดประตูให้พี่กายนะคับ คนดี เดี๋ยวพี่กายพาไปซื้อรองเท้า กระเป๋า เสื้อผ้านะคับ เอาเยอะๆเลยก็ได้ นะๆๆๆ เปิดประตูให้พี่กายคนหล่อนะคับ” ไอ้กายเหมือนยืนพูดบ้าคนเดียวอยู่กับบานประตูยังไงยังงั้น เพราะไร้เสียงตอบรับใดๆจากร่างเล็กภายใน
 
ลีวายส์เลือกที่จะเข้ามาหลบในห้องนี้เพราะคงรู้ว่าไอ้เซฟกลับไปแล้วและเราก็ไม่มีกุญแจเปิด ไอ้เซฟไม่ได้ล็อกห้องเพราะมันไม่ได้เก็บอะไรไว้เลยข้างในเป็นแค่ห้องนอนเปล่าๆ
 
พี่หมอดึงแขนไอ้กายออกจากหน้าประตู มันหันไปค้อนใส่ก่อนจะหันมามองผมอย่างโกรธเคืองสุดๆ เอ่อๆ ลูกมันมันรักมาก ตามใจมากถึงได้เป็นแบบเนี่ย
 
“ลีวายส์ ออกมาเดี๋ยวนี้!!!” ผมบอกเสียงดัง ไม่มีทางที่มันจะไม่ได้ยิน
 
“ไอ้ธาร มึงพูดดีๆไม่เป็นหรือไงห๊ะ!!!”
 
“นี่กาย....มันเรื่อง............”
 
 
“หยุดเลยไอ้ห.....!!!!  เอ่อ โทษที......ก็น้องมันเสียใจนี่ ถ้าเป็นกูบีบคอตัวเองตายไปแล้วเว้ย”
 
“ก็เรื่องของไอ้ธารให้มันจัดการเองนา ไปเดี๋ยวพี่ไปส่ง”
 
“ไม่ กู...!!!  เอ่อ ผมจะกลับเอง กลับไปเลยไป....ไอ้ธารถ้ามึงยัง.....”
 
“กลับไป!!!!!” ผมบอกอย่างสุดจะทน “ทั้งคู่เลย ผมฝากไปส่งมันด้วย รำคาญ” ผมบอก ทำให้ทั้งไอ้กายและพี่หมอ กลอกตาและพากันเดินลงไปแต่ก็ยังไม่วายจะเถียงกันตลอดทาง
 
ผมว่า....ลีวายส์คงไม่ยอมเปิดประตูออกมาง่ายๆแน่นอน ผมควรปล่อยให้มันสงบลงก่อนและผมเองก็เช่นกัน ผมทิ้งตัวลงนั่งบนพื้นหลังพิงบานประตู
 
ผ่านไปหนึ่งชั่วโมง
 
“ถ้ามึงไม่ได้เกลียดกูก็เปิดประตูออกมา ลีวายส์” ผมบอก และไม่นานประตูก็ถึงเปิดออกโดยร่างเล็กข้างใน
 
ผมยืนขึ้นมองร่างเล็กที่ยังคงสะอื่นไห้ไม่หยุด ดวงตาที่กำลังมองต่ำลงพื้นแดงและบวมช้ำ รอยฝ่ามือบนใบหน้ายังคงตอกย้ำได้ดีว่าผมเป็นคนทำมันลงไป
 
“อึกๆ ....อืออออ....อึกๆ” ผมดึงลีวายส์เข้ามากอดไว้ในอ้อมแขนร่างเล็กตัวบางแทบจะเข้ามาสิงเป็นร่างเดียวกับผม ศีรษะของลีวายส์อยู่แค่ปลายคางผมเท่านั้น
 
“อึกๆ พี่ธาร.....ตบ อึกๆ อึก  ลีวายส์” ร่างเล็กบอกเสียงสั่น มันทำให้หัวใจผมกระตุกวูบ กับคำพูดนั่น
 
“อย่าพูด ว่าเกลียดอีก เข้าใจมั้ย” ผมบอกและก้มลงกดจมูกกับเส้นผมนุ่มๆของร่างเล็ก
 
“ลีวายส์ อึกๆ อึก โกรธ...พี่ธาร อืออออ” ลีวายส์บอกอีก ถึงแม้ว่าปากเล็กจะพูดบอกว่าโกรธแต่เรียวแขนของมันก็ยังคงกอดเอวผมไว้แน่นและแน่นมากขึ้น
 
“ครับ พี่ก็โกรธเหมือนกัน” ผมก้มลงกดจูบเปลือกตาช้ำบวม และจูบซบน้ำตาที่ยังคงไหล่ออกมาไม่ขาดสาย ผมเกลียดน้ำตาของลีวายส์แต่เกลียดมากกว่าถ้ามันจะไหล่ออกมาเพราะผมทำมันเจ็บอย่างตอนนี้
 
“อึกๆ อึก อืออออออ อึก  อือออออออ” ผมปล่อยให้ลีวายส์ร้องไห้อยู่อย่างนั้นสักพักก่อนจะอุ้มร่างเล็กไปนอนบนเตียง ลีวายส์ร้องไห้จนเผลอหลับไป
 
 
“เป็นไง ลูกหลับแล้วหรอวะ” ไอ้แมนถาม ผมเข้ามาให้ห้องทำงานอีกครั้งเพื่อจะมาเก็บของ อีกเดี๋ยวผมจะกลับแล้วปล่อยให้ไอ้แมนปิดร้านก็แล้วกัน อีกหนึ่งชั่วโมงร้านจะปิด
 
“ลูกพ่อง เฮ้ออออ กูกลับล่ะ มึงกลับไงเอารถมาใช่มั้ย” ผมถามและเก็บของตัวเองอย่างรวดเร็ว เดี๋ยวลีวายส์ตื่นมันจะโว้ยอีก
 
“เปล่า มีคนมารับ” มันยักคิ้วให้ผมอย่างกวนส้นตีน ดูเหมือนเดี๋ยวนี้มันจะอารมณ์ดีสุดในพวกเรานะ หรือมันมีเด็กใหม่ หึ!
 
“งั้นกูไปล่ะ ถ้ามีเด็กใหม่ ก็บอกเพื่อนมั่งอะไรมั่ง” ผมพูดแค่นั้นและออกมาเลย ปล่อยให้มันนั่งยิ้มหื่น บ้าอยู่คนเดียวก่อนจะเดินมาอุ้มลีวายส์ไปขึ้นรถขับกลับคอนโด
 
“ลีวายส์.......ลีวายส์...........ลีวายส์ตื่นครับ  ถึงบ้านแล้ว จุ๊บ!!!” ผมบอกหลังจากที่ลงจากรถมาเปิดประตูทางด้านลีวายส์ที่ยังนอนหลับไม่ยอมตื่น มีจุ๊บปลุกนิดนึ่ง
 
“อื่มมมม......อึกๆ พี่ธาร....อึกๆ อึก อุ้มลีวายส์นะฮะ” นั่นไงกูว่าแล้ว พองอแงล่ะแบบนี้ทุกที
 
“ลีวายส์ ลุก โตแล้วไม่ใช่หรือไง ลุกเร็ว” ผมบอก ลีวายส์ปรือตาขึ้นมอง ก่อนจะทำปากยื่นหน้างอในแบบฉบับของมัน   มันน่า.......นัก นี้ถ้าผมไม่ทำมันร้องล่ะก็จะทิ้งไว้ตรงนี้จริงๆ  จริงๆนะ เชื่อสิ (เชื่อเค้าหน่อย)
 
แทนที่จะอุ้มผมก็แบกร่างเล็กขึ้นหลังแทน มันจะเหมือนในหนังเกาหลีได้ไงล่ะ ก็มันแบกขึ้นลิฟต์ไม่ใช้เดินริมถนนแล้วจะมีหิมะโปรยปรายนะ(พูดซะเห็นภาพ) 
 
ถึงแม้ว่าตอนนี้จะเป็นเวลา ตีหนึ่งแต่ก็ยังมีคนอยู่นะครับ มีคนขึ้นมาพร้อมผมสองคน ไอ้ลิงบนหลังมันจะอายทำไมล่ะในเมื่อมันหลับ กูสิอาย
 
“ลูกหรือครับ” ผู้ชายคนหนึ่งถาม ดูเหมือนเค้ายังเป็นเด็กมหาลัยอยู่เลย ข้างๆเค้าเป็นผู้ชายเช่นกันมันมองผมนิดๆและกลับไปมองคนถามด้วยสายตาคมๆ
 
“เปล่า” ผมบอกแค่นั้น
 
“มึงไปยุ่งอะไรกับเค้าล่ะ ไปได้แล้วถึงแล้ว” ผู้ชายอีกคนพูดด้วยน้ำเสียงเรียบ ก่อนจะดึงแขนเพื่อน(หรือเปล่า)ตามไป
 
(โธ่ ไอ้ดราฟ ถ้าไม่ใช่ลูก ก็เป็น....แฟนไง น่ารักดีออกดูดิ ทำไมมึงไม่แบกกูมั่งอ่ะ) มันเดินออกไปแล้วครับ มันกระซิบกันสองคนนั่นแหละแต่ดูเหมือนมันจะคิดดังไปนะ =_=;;
 
 
“ลีวายส์ ไปอาบน้ำไป จะได้นอนสบาย” ผมบอกหลังจากที่วางร่างเล็กลงบนเตียงกว้าง ลีวายส์เลยบิดตัวหนีไปนอนอีกฝั่งของเตียงทันที
 
“ไม่เอา ลีวายส์ยังโกรธพี่ธารอยู่ อึกๆ ลีวายส์เจ็บรู้มั้ย  อึกๆ อืออออ เจ็บมากด้วย!!!” เอาอีกแล้วเพิ่งจะหยุดไปได้ไม่ถึงชั่วโมงร้องอีกล่ะ
 
“ครับๆ พี่.....ขอโทษ” ผมนั่งลงบนเตียง ดึงมันเข้ามากอดก่อนจะพูดบอก “แต่คราวหน้าห้ามพูดว่าเกลียดพี่อีกไม่งั้น พี่จะทำมากกว่านี้ เข้าใจหรือยัง” ผมบอกและก้มลงหอมแก้มใสตรงรอยฝ่ามือแดงเบาๆที่ผมเป็นคนทำไว้
 
“ฮะ พี่ธารก็.....อย่า.....ยุ่งกับผู้หญิงด้วยสิฮะ ลีวายส์ไม่ชอบ”ลีวายส์พูดเสียงอุบอิบอยู่ในอ้อมแขนผม
 
“ครับๆ ไม่ยุ่งแล้ว จะไม่ยุ่งให้เห็นแล้ว โอเคยัง” ผมบอกสบตากับร่างเล็กเพื่อยืนยันคำพูดของตัวเอง ลีวายส์พยักหน้าน้อยๆก่อนจะลุกขึ้นมานั่งคร่อมตักผม อยู่ท่านี้แล้วใจสั่นทุกที =,.=
 
“ถ้ามีอีก ลีวายส์จะทำเหมือนพี่ธาร” ลีวายส์พูดบอกเชิดหน้าใส่ผมเล็กน้อย มันกอดอกด้วย
 
“ยังไง”
 
“ก็จะไปจูบกับคนอื่นมั่งไง คอยดูดิ” หึๆ เนี่ยนะความคิดเด็กๆของมัน เคยถามตัวเองบ้างหรือเปล่าว่าจูบเป็นมั้ย ถึงแม้ว่าเราจะจูบกันบ่อย(มาก)ก็เถอะ
 
“ก่อนที่จะไปจูบคนอื่น.........เดี๋ยวพี่จะสอนให้จูบเก่งๆก่อนมั้ยครับน้อง” ผมเอนหลังพิงหัวเตียงและไม่ลืมที่จะดึงมาตามมาประกบปากกับผมอย่างรวดเร็วและเริ่มบทจูบร้อนแรงสลับกับนุ่มนวลปะปนกันไป 
 
 
แต่อย่าคิดนะ ว่าบทเรียนผมจะจบลงง่ายๆ เพราะไม่ใช่แค่จูบแน่นอนที่ผมจะสอนให้ลีวายส์ แต่ตอนนี้แค่นี้ก่อนเพราะเดี๋ยวคนอ่านจะสติแตก 5555555 (อีธารหัวเราะอย่างชั่วร้าย)
 
 
<<<<<<<<TBC>>>>>>>>>>>>>
 
ลีวายส์สิบห้าแต่เหมือนสิบขวบเราจะทำยังไงดีนะ

ขอโทษที่ช้าค่ะ

เราไม่ได้ซีเรียสเม้นค่ะ แต่อย่างน้อยๆเราก็จะได้รู้ว่าคนอ่านชอบยังไง

ไม่ชอบยังไงและต้องปรับตรงไหนบ้างค่ะ

ขอคุณที่ติดตามนะคะ คนอ่านน่าร๊ากกกกกกกกกกกกก

ออฟไลน์ everlastingly

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 475
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +19/-1
 :pig4: ยังติดตามและรออ่านตอนต่อไปอยู่นะ ส่วนเรื่องอายุของลีวาย เราอ่านแล้วก็รู้สึกว่า มันเด็กกว่า 15 พอสมควรเลย อาจจะต่ำกว่า 10 ขวบด้วยมั้ง แต่ไม่เป็นไร สนุกดี แต่ขอกระทืบไอ้พี่ธารตอนนี้หน่อยเถอะ กล้าดียังไงมาตบลีวาย ทั้งๆ ที่พฤติกรรมตัวเองต่างหากที่สมควรโดนตบๆๆๆ

ออฟไลน์ Pednoiinnocent

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 78
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-1
มาต่อไวๆนะครับ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ B52

  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 13216
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +420/-26
สอนอะไรกันบ้างให้รู้ด้วยสิ :hao3: แหมตอนนี้ลีวายส์น่าจะโกรธอีพี่ธารนานๆหน่อยน่ะ

ออฟไลน์ Ryoooo

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3147
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +288/-2
ระวังตัวนะอีธาร กล้าตบหนูลิวายได้ไงอะ
เดี๋ยวแม่ยกลีวายจะกินหัว
ที่สัญญาเนี่ยคือจะไม่ยุ่งให้เห็น
คือถ้าลีวายไม่เห็นก็จะทำ??

เดี๋ยวฉันจะฟ้องน้องแน่ๆ ดูแลน้องดีๆหน่อย น้องออกจะรักขนาดนี้

ออฟไลน์ numay

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1035
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +51/-1

ออฟไลน์ GETIIZ

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1186
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +90/-4
ใจหล่นวูบเลย ตอนธารตบน้อง
ฮึ่ยยยยยย  :z6:

ออฟไลน์ nong PeePee

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 239
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +45/-0
 :z1: พี่ธารทำไรเด็กคะ555555

ออฟไลน์ Naenprin

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1172
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +203/-1
เกิดอาการหึงขั้นรุนแรงกันเลยทีเดียว

ลีวายน่าสงสารนะ

ออฟไลน์ ampmiya^^

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 152
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +90/-0
Older Brother.....17
 
 
“ขอบใจ ดีนะที่มึงกลับมา ไม่งั้นกูคงได้เดิน แม่ง” ผมบอกกับเพื่อนสนิทที่เพิ่งมาส่งผมอย่างเซ็งๆ ดีที่มันพาผู้หญิงกลับมานอนที่ร้าน ไม่งั้นผมคงต้องเดินกลับ ตีสามคงมีรถให้ผมกลับหรอกนะ เหอะ!
 
“เออๆ เดี๋ยวนี้นอนคอนโดด้วย?......งั้นกูไปล่ะ”
 
“เออ ขับรถดีๆ” ผมบอก ไม่นานไอ้เซฟก็ขับรถมอไซค์บิ๊กไบค์ สีเพลิงออกไปจากหน้าคอนโด  ก็อย่างที่รู้กันว่าผมมีคอนโดแต่ไม่ค่อยมานอนเท่าไหร่ส่วนมาจะใช้ห้องพักของสนามแข่งรถมากกว่า แต่ว่าหลายวันมานี่ผมกลับทุกคืน!
 
ผมขึ้นมายังห้องพักสุดหรูของตัวเองและหวังว่าคนที่อยู่ภายในห้องจะยังไม่หลับหรือมันอาจจะหลับแล้วแต่ผมจะปลุกมัน เพราะสามชั่วโมงก่อนมันบอกว่าจะไปรับผมแต่พอถึงเวลา แม่ง ปิดเครื่องเฉยเลย เหี้ยจริงๆ นิสัย
 
ผมเปิดประตูเข้ามาให้ห้องกว้างพร้อมกับกวาดสายตามองไปรอบๆ ไร้วี่แววของคนภายในห้อง ผมจึงเดินเข้าไปในห้องนอนที่ที่มันน่าจะอยู่
 
ผมผงะไปเมื่อเปิดประตูเข้ามากลับพบว่ามันว่างเปล่า มันไปไหนของมันเนี่ย ปัง!!!! ผมตุบกำหมัดกับบานประตู ก่อนจะเดินออกมา เมื่อกี้รถผมก็ยังจอดอยู่แล้วมันไปไหนของมันวะเนี่ย
 
กึก!!!
 
ผมชะงักผีเท้าเมื่อเดินออกมาและเห็นว่าผ้าม้านบานประตูระเบียง กำลังปลิวไหวเพราะลมด้านนอกก่อนจะเห็นควันบุหรี่จางๆลอยขึ้นมาผ่านบานกระจกใส เมื่อกี้มันทำให้ผมใจวูบ(?)แล้วนะ
 
ผมหยุดยืนกอดอกพิงบานประตูกระจกเลื่อนมองร่างบางที่กำลังนั่งสูบบุหรี่อย่างสบายอกสบายใจโดยไม่สนใจคนที่กำลังรอให้มันไปรับเมื่อชั่วโมงก่อน กูแอบดีใจแล้วนะที่มันรับปากแต่พอมันไม่ไป กูโกรธสัดๆ
 
“ทำไม มึงไม่ไปรับกู” ผมใช้เท้าเตะมันเบาๆ ร่างบางเงยหน้าขึ้นมามองผมด้วยหางตาก่อนจะดึงบุหรี่ที่คาบอยู่ออก
 
“กูนึกขึ้นได้ว่า.......ขี้เกียจ” ดูมันตอบครับ น่าเอาปากตบปากนะว่ามั้ย
 
“เหอะ! ดีนะมึง ปากดีไปเหอะ” ผมบอกและเดินกลับเข้ามาในห้องนอน ปล่อยให้แม่งมันนั่งเมาควันบุหรี่ไป เดี๋ยวกูอาบน้ำแป๊บ แล้วเรามารบกัน!!!
 
ผมใช้เวลาในการอาบน้ำราวๆยี่สิบนาที ออกมาก็ยังไม่เห็นว่ามันจะเข้ามานอน เลยออกไปดูอีกที ปรากฏว่ามันหลับครับ หลับบนพื้นระเบียงนั้นแหละเอาแขนหนุนหัว ข้างๆมีก้นบุหรี่เต็มไปหมดผมว่าเกือบๆซองได้มั้ง
 
“โอ๊ต!   โอ๊ต! .......เข้าไปนอนข้างใน” หึ! ฟังไม่ผิดหรอกครับว่าเป็นใครโอ๊ตจริงๆ ผมก็ไม่รู้หรอกนะว่ามันคิดอะไรอยู่ถึงได้ตอบตกลงมาอยู่กับผมในวันนั้น แต่ผมรู้สึกดีใจอย่างบอกไม่ถูกยิ่งกว่าถูกหวยร้อยล้านซะอีก
 
“อื๊อออออ......” ร่างบางครางรับในลำคอและพลิกตัวหนีฝ่ามือผมที่กำลังเขย่าตัวมันเบาๆ หึ! คิดไปคิดมา ตรงระเบียงนี่มันก็...........
 
ผมก้มลงมองเรียวหน้าที่ตะแคงหันเข้าข้างฝา ใช้ลิ้นร้อนไล่เลียใบหูร่างบางก่อนจะงับเบาๆจนมันต้องหดคอหนี จากนั้นก็สอดมือเข้าไปภายในเสื้อยืดตัวบางของผมที่มันเอามาใส่และลูบไล่ไปตามแผ่นหลังเนียนลื่นมือ
 
“ถ้าไม่ตื่น กูจัดตรงนี้นะครับ คุณโอ๊ต!” ผมกระซิกบอกเพียงแค่นั่นก่อนจะ...
 
โป้ก!!!! 
 
“อย่าเยอะ....ไอ้สัด!!!” มึนครับมึน เห็นดาวเลยกู ก็มันเล่นเหวี่ยงฝ่ามือใส่หัวผมเต็มๆ ยัง...ยังไม่พอ โขกฝาเต็มๆด้วย
 
กูไม่เจ็บก็ไม่ใช่คนแล้วล่ะ และอย่าหวังว่ามันจะสำนึกผิดถึงขนาดผมเลือดออกมันยังไม่สนเลย ก็เมื่อสามวันก่อน มันเหวี่ยงมีดมาบาทแขนผมเพราะผมแย่งแอปเปิ้ลมันมากิน ยังเป็นรอยอยู่เลยเนี่ย มันยังขำ
 
“มึงนี่มัน..........” ผมนั่งมึนอยู่พักใหญ่ ระหว่างนั้น ผมก็สูบบุหรี่ไปพลาง มันไม่ใช่เรื่องง่ายที่ผมจะใช้ชีวิตอยู่กับใครสักคนแล้วยิ่งกับมันด้วยแล้ว......คือผมไม่เคยตามใจใคร แล้วดูมันทำซิ
 
จะกินข้าวทีกูก็ต้องสั่งมาให้ จะสั่งเองมันก็ทำเฉย เผลอๆมันก็ไม่กินเลยด้วยซ้ำ ผมจึงต้องสั่งข้าวให้มันทุกวันถึงแม้ว่าผมจะอยู่สนามแข่งหรือทำงานอยู่ข้างนอกก็ตาม บางทีก็รำคาญแต่เพราะความรู้สึกบางอย่างที่ผมมีให้มันมากว่าทำให้ผมเลือกที่จะมองข้ามความรำคาญไป
 
“เฮ้ออออ........” ผมถอนหายใจเมื่อเห็นว่าร่างบางนอนหลับอยู่บนเตียง ผมกดดูนาฬิกาจากโทรศัพท์ พบว่าจะตีสี่แล้ว วันนี้รู้สึกเหนื่อยผมว่าเลิกเล่นกับมัน นอนก่อนดีกว่า พรุ่งนี้จะหยุดงานสักวันกันแล้วกัน
 
ผมล้มตัวลงนอนข้างๆร่างบางก่อนจะดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมตัวทั้งมันและผมจนถึงอก ก้มลงกดจูบเน้นๆกับปากสีสดของร่างบางที่นอนหันหลังให้ จากนั้นก็กอดเอวร่างบางไว้ก่อนจะหลับตาลงซุกหน้ากับท้ายทอยของมัน
 
“ฝันดี...........” ฟอด!!
 
 
 
 
ผมขยับแขนที่กำลังกอดใครสักคนอยู่ เบาๆ ก่อนจะยกขึ้นมาเปิดผ้าห่มออก ปรือตาขึ้นนิดๆและเห็นแสงสว่างรางๆ ไออุ่นจากคนข้างกายทำให้ผมไม่อยากลุกออกจากที่นอนเลยจริงๆ ผมก้มลงไปซุกหน้ากับต้นคอมันอีกครั้ง
 
“อืออออออ.....” รางบางพลิกหันหน้าเข้าหาผมทั้งที่ดวงตาเรียวสวยยังคงปิดสนิท หึ! ผมยกยิ้มมุมปากก่อนจะกดจูบปากสีสดเน้นๆสองสามที
 
ผมเพิ่งจะรู้ว่าโอ๊ตอายุน้อยกว่าผมสามปีก็ตอนที่ผมเห็นบัตรประชาชนมันในกระเป๋าตังเมื่อวันก่อน และก็เพิ่งรู้ว่ามันยังเรียนยัง ป.ตรี ปีสี่อยู่เลย
 
โอ๊ตบอกว่าต้องมาเรียนที่นี่และกลับไปทำงานกับพี่ชายมันจึงต้องขับรถไปมาบ่อย มันไม่มีคอนโดก็เลยต้องนอนพักที่โรงแรมแห่งหนึ่งที่พี่ชายของมันร่วมหุ้นอยู่กับเพื่อน
 
ผมมองเรียวหน้าใสที่ยังคงนอนหลับโดยไม่สนใจสิ่งรอบข้าง ผมกดจูบลงอีกครั้งพร้อมกับมือที่กำลังไล่ลูบขามันเบาๆก่อนจะบีบเค้นแรงๆตรงสะโพกกลม เพี้ย!!!! ตบครับ ไม่ใช่ผมตบมันนะ มันตบผม
 
“กูเจ็บนะ.........”ผมบอกและแกล้งมุดเข้าไปในผ้าห่มแต่มันหารู้ไม่ว่ากูกำลังซุกหน้าลงไปกับแผงอกมัน
 
“ปล่อย......ไม่งั้นกูถีบ....อ๊ะ!!!” คนปากดีร้องเสียงหลงเมื่อผม ขบกัดยอดอกมันแรงๆ จนร่างบางยกมือขึ้นดันหัวผมออก
 
“ใครใช่ให้มึงใส่กางเกงกูเนี่ย.......” ผมพูดเสียงอู้ยี่อยู่กับแผงอกมันเพราะกางเกงที่มันใส่อยู่เป็นบ๊อกเซอร์ขากว้างของผม ซึ่งผมสอดมือเข้าไปใด้สบาย
 
“ปล่อย...........อ๊ะ!!!...ไอ้เลว.....” ยิ่งมันด่าว่าผมก็ยิ่งขบกัด มือร้อนลูบไล่เข้าไปในโคนขาก่อนจะกลับออกมาดึงขอบบ๊อกเซอร์ลง ที่นี้มันก็เปลี่ยนจากดันหัวผมออก มาเป็นตบหัวผมรั่วเลยครับ หื่มมม.....กูทนไม่ไหวแล้วนะ!!!!
 
“เน้!!!.....ตบอย่างกะลูกบอลเลยนะมึง” ผมผุดลุกขึ้นและจับล็อกแขนมันกดลงกับที่นอน โอ๊ตมันไม่ยอมผมง่ายๆหรอกนอกจากต้องใช้กำลัง
 
“ไอ้เหี้ย ปล่อยกู.....กูมาอยู่กับมึง ใช่ว่ามึงจะทำอะไรกับกูก็ได้นะ ปล่อย!!!” เหอะ เดี๋ยวรู้กันว่าทำได้หรือไม่ได้
 
“โธ่......โอ๊ต” ผมพูดเสียงอ่อน หลังจากขึ้นคร่อมร่างมันไว้และฟุบหน้าลงกัดซอกคอของมัน “กูไม่ทำมาหลายวันแล้วนะ.....มึงก็เหมือนกันไม่ใช่หรือไง”ผมพูดในขณะที่มือผมก็ยังคงล็อกแขนมันไว้
 
“เรื่องของมึง....กูไม่ได้อุบาทต์เหมือนมึงนี่” จัดมาอีกดอกครับแต่ผมไม่เจ็บยังยิ้มได้อยู่ ผมเลยเริ่มปฏิบัติการ ขยับท่อนล่างเบียดเสียดกับกลางตัวของมันช้าๆ จนมันเบิกตากว้าง เช้าๆแบบนี้ของใครไม่ตื่นก็ตายด้านล่ะครับ หึ
 
“อ๊าาาาา........จ๊วบ!!!!....งั้นมึงก็ทนให้ได้แล้วกัน กูจะอยู่ท่านี้แหละ” ผมแกล้งครางก่อนจะดูดจูบซอกคอมันแรงๆจนเกิดรอย โอ๊ตกัดฟังมองหน้าผมอย่างโกรธเคือง
 
“อื๊อออออ.....ไอ้เหี้ย!!!” ผมมองใบหน้าหวาน ที่กำลังกัดริมฝีปากตัวเองเพราะกลางตัวกำลังตื่นขึ้นมาเบียดเสียดกับผม จากนั้นจะรออะไรล่ะมาถึงขนาดนี้ก็เอาสิครับ
 
ผมก้มลงฉกจูบริมฝีปากสีสดเน้นๆและแรงๆตามอารมณ์ที่ก่อตัวขึ้นเรื่อยๆ จนมุมปากมันแตกและมีเลือดซึมออกมานิดๆ ก่อนจะให้เท้ารูดบ๊อกเซอร์ของมันที่ผมดึงค้างไว้ตรงต้นขาตั้งแต่แรกออกหลุดออกจากปลายเท้า
 
“มึง....จำไว้....อ๊ะ!!!!” มันยังปากดีเห็นมั้ยล่ะ พอผมล่ะปากออกมันก็ด่าทันที
 
แต่ตอนนี้ไม่มีเวลามาสนใจคำด่าทอของมันแล้ว ผมรวบมือมันไว้ด้วยมือข้างเดียวกันมันลุกหนี ยกตัวขึ้นเล็กน้อยรีบถอดบ๊อกเซอร์ของตัวเองออกและหันกลับมาสนใจมันที่กำลังหันหน้าเสมองไปทางอื่น ใบหน้าใส่ขึ้นสีแดงไปถึงหู
 
“อายอะเด้........จ๊วบ!!!” ผมแกล้งกระซิบข้างหูมันก่อนจะดูดจูบริมีปากแรงๆอีกครั้ง ปากสีสดเปิดปากให้ผมสอดลิ้นร้อนเข้าไปลิ้มรสความหวานภายในอย่างง่ายดายจนน่าแปลกใจ
 
“อ๊ะ!!!!....มึง” เพราะมันกัดลิ้นผม ผมเลยมือไวยกขึ้นง้างจะตบมันแต่ต้องหยุดมือไว้เมื่อร่างบางหลับตาพร้อมรับ เหมือนมันจะรู้ว่าเดี๋ยวผมต้องตบมันแน่ มันทำให้ผมใจหายวูบ ถ้าเป็นเหมือนทุกทีผมคงตบมันไปแล้ว
 
ผมก้มแลบลิ้นเลียริมฝีปากของมันทำให้ร่างบางลืมตาขึ้นมอง ก่อนที่ริมฝีปากเราผลัดกันรุกจูบไปมาอย่างรุนแรงและดูดดื่ม จนไม่เหลือลมหายใจที่เก็บกักไว้ก่อนจะผละปากออก
 
“อื๊อออออ......ซีดดด” โอ๊ตครางออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่เมื่อผมเลิกเสื้อของมันขึ้นมากองไว้เหนืออกก่อนจะลงลิ้นกับยอดอกที่กำลังชูชัน ทั้งดูดดึงขบกัดและไล่ทำรอยรักไปทั่วทุกที่ที่ริมฝีปากลากผ่าน
 
ตอนนี้เลือดในตัวผมสูบฉีดส่งผลให้หัวใจเต้นแรงผิดปกติยิ่งกว่าตอนที่มีเซ็กกับเด็กๆของผมซะอีก
 
“อ๊าาาาา.......มึงทำให้กูคลั่ง....ซีดดด...โอ๊ต” ผมบอกก่อนจะขยับสะโพกเบียดเสียดกับกลางตัวมันแรงๆ จากนั้นผมก็ลุกขึ้นอย่างรวดเร็วเพื่อดึงมันให้ลุกตาม “ทำให้ก่อน......จ๊วบ!!!.....ด้วยปากมึงน่ะ” โอ๊ตหน้าเหวอนิดๆก่อนจะเลียริมฝีปากของตัวเอง ภาพนั่นมันทำให้ผมดึงมันเข้ามาจูบแรงๆอีกครั้ง ใครใช่ให้มันยัวกู..... “เร็ว....”
 
“เหี้ย!!!....” มันบอกก่อนจะก้มลง มือมันสั่นนิดๆก่อนจะเกาะกุมแท่นร้อนของผมและรูดขึ้นลงช้าๆ ไม่นานปากสีสดก็ครอบครองแท่นร้อนของผมเต็มลำ
 
“อ่าาาาาาาา......ดีมาก......อื่มมมม” เหมือนมันจะรีบทำให้เสร็จๆเลยพยายามขยับให้เร็วที่สุดแต่มันไม่รู้เลยว่ายิ่งทำให้ผมคลั่งจนต้องเด้งสะโพกสวนขึ้นในบางครั้ง และไม่นานผมก็แตกคาปากมัน
 
“อึก........” โอ๊ตยกมือขึ้นปิดปากและทำท่าจะลุกขึ้นจากเตียงแต่ผมคว้าตัวมันไว้ซะก่อน
 
“เดี๋ยวๆ........ไปไหนครับ กลืนลงไปก่อนนา” ผมบอกและกอดรัดร่างบางไว้ไม่ยอมปล่อย
 
“อืออ.....”มันสั่นหัวท่าเดียวครับ และพยายามผลักผมออกให้ดี
 
“กลืนเร็ว.....เร็ว!!” ผมบอกก่อนจะดันร่างมันให้นอนราบลงกับเตียง “ยังไม่จบ ดูของมึงดิ” ผมบอก ทำตาเยิ้มพร้อมกับกัดปากตัวเอง
 
“อึก....ไอ้เหี้ย” แล้วมันก็ยอมกลืน....ลงคอจนได้ หึๆ ผมหัวเราในลำคอก่อนจะ ก้มลงไปกดจูบมันอีกครั้งเนินนานและร้อนแรงจนปากมันแตกอีกตามเคย
 
จากนั้นก็เริ่มเปิกทางสอดใส่นิ้วเรียวเข้าไปในตัวมันโดยใช้คราบน้ำรักของผมที่ยังหลงเหลืออยู่ ความอุ่นร้อนตอดรัดนิ้วผมตุบๆและถี่รัวจนผมต้องขยับนิ้วแรงๆ ทำเอาคนใต้ร่างสะดุ้งรับ ริมีปากร้อนทำหน้าที่โลมเลียให้ร่างบางเคลิบเคลิ้มไปพร้อมๆกัน
 
“อ๊ะ!.....กูเจ็บ.....อื๊อออ” ปากสีสดขยับด่า ใบหน้าเชิดขึ้นเล็กน้อยเพราะความเสียวซ่านไปทั่วร่าง
 
“กูก็เจ็บ...........นั่งนะ” ผมบอก ดึงมันกลับขึ้นมาอีกครั้งก่อนจะยกตัวมันให้นั่งคร่อมตักผมในขณะเดียวกันผมก็จับแท่นร้อนของตัวเองรับการกดตัวลงมาของมันที่กำลังกดลงช้าๆ ซีดดดด
 
 “อ๊ะ!!!  อ๊ะ!!!  อื๊อออออ.....” โอ๊ตครางเสียงหวานก่อนจะสอดแขนเข้ามาใต้แขนผม ร่างบางยกตัวขึ้นเร่งจะหวะมือไม้ของมันข่วนไปทั่วแผ่นหลังผมจะรู้สึกเจ็บ
 
“ซีดดด......อ่าาาาาา....เยี่ยมไปเลย อ๊า” ผมอุ่นร้อนในตัวผมตอดรัดถี่รัวมากขึ้น ผมจับบ่ามันไว้ก่อนจะบีบแรงๆและเผลอทำเล็บข่วนตรงหัวไหล่ด้านหลังของมัน
 
“อ๊ะ! อ๊ะ! .....อ๊าาาาาา” และไม่นานทั้งผมและมันตัวเกร็งก่อนจะปลดปล่อยพร้อมๆกัน โดยที่ผมไม่ได้แตะแกนกายมันเลยแม้แต่น้อย ร่างบางยังคงตอดรัดแทนร้อนภายในตุบๆและนั่งหอบหายใจแรงๆฟุบหน้าลงกับอกผม
 
“อย่าเพิ่งหมดแรงสิวะ......จ๊วบ! จ๊วบ!” ผมบอกก่อนจะดูดจูบไหล่ขาวๆของมันและจัดการเริ่มบทรักอันร้อนแรงอีกครั้ง..........คนมันไม่พอก็ต้อง ‘เอา’ อีกสิ หึ!!! (มันยักคิ้วกวนตีนด้วยอ่ะ)
 
 
 
ผมเดินผิวปากออกจากห้องน้ำอย่างอารมณ์เพราะรู้สึกเต็มอิ่มกับความสุขเมื่อสามชั่วโมงที่ผ่านมา หลังจากที่พาร่างบางเข้าไป อึ๊บอีกรอบในห้องน้ำก่อนจะล้างตัวให้ โอ๊ตยังคงนอนหลับเพราะหมดแรงไปกับกิจกรรมยามเช้าจนเกือบเที่ยงอยู่กับเตียงกว้าง
 
ผมเดินเช็ดหัวที่เปียกน้ำของตัวมาหยุดยืนมองร่างบางข้างๆเตียงก่อนจะนั่งลง ร่องรอยแดงช้ำบ่งบอกได้ดีว่าผมรุ่นแรงกับมันไม่น้อยเพราะบางที่มีแผลเล็กๆตรงรอยนั้นด้วย
 
งานแต่งงานของมันกำลังจะจัดขึ้นภายในสองเดือน แต่ผมไม่รู้ว่าอะไรทำให้มันยอมมาอยู่กับผม ผมว่าไม่นานพี่ชายมันต้องมาตามหาน้องชายเค้าเป็นแน่และถึงเวลานั้นผมควรจะปกป้องมันหรือเปล่านะ
 
ผมแตะนิ้วเรียวลงบนรอยแผลเล็กก่อนจะลูบไหล่ลงมาจนถึงหัวไหล่และก้มลงจูบรอยช้ำอย่างแผ่วเบา หึ! ไม่อยากจะเชื่อว่าผมจะหลงใหลบทรักของมันได้ถึงขนาดนี้  หรือจะมีอะไรนอกเหนือจากนั้น....ก็ไม่รู้สิ
 
ผมลุกขึ้นจะไปแต่งตัว แต่ปลายเล็กของผมเกี่ยวของกับเยื่อบางๆตรงไหล่มันติดมือมา ผมตกใจคิดว่าเผลอข่วนมันเข้าแล้ว เลยหันกลับไปมอง ตรงหัวไหล่ด้านหลังเป็นรอยเนื้อเยื่อบางๆขาดออกมาแต่ไม่มีเลือดออก
 
ผมขมวดคิ้วสงสัยก่อนจะลูบเบาๆผ่านรอยนั่นเพราะไม่แน่ใจว่ามันจะเจ็บหรือเปล่า แต่มีเยื่อเหนียวๆติดเรียวนิ้วมาอีกและเผยให้เห็นลายเส้นเล็ก หึ! ผมกระตุกยิ้มมุมปากก่อนจะดึงเยื่อบางๆนั้นออกช้าๆ หึ!
 
ผมลูบไล่ตัวอักษรที่ผมำได้ดีว่าเคยสักไว้เองกับมือและมันก็บอกว่าลบออกไปแล้ว แต่มันจะลบได้ยังไงในเมื่อหมึกที่ผมใช้มันลบไม่ออกแม้ว่าจะใช้เลเซอร์ก็ตาม
 
King Man
 
ผมจูบรอยสักอย่างแผ่วเบาก่อนจะกลับมาดูดจูบปากสีสดเน้นๆอีกครั้ง มึงกำลังทำให้หัวใจกูเปลี่ยนจังหวะการเต้นของมันรู้มั้ย โอ๊ต
 
 
วันอาบน้ำแตงตัวเสร็จกะว่าจะนอนซะหน่อยแต่เสียงแจ้งเมลล์จากโทรศัพท์ดันเตือนขึ้นมาเลยต้องลุกไปเปิดแมคบุ๊คดูและมันก็เป็นอันต้องนั่งทำงานอีกล่ะ ผมนั่งทำงานไปสักพักได้ยินฝีเท้าของคนภายในห้องลุกขึ้นเดิน เลยเอี้ยวตัวหันไปมองเพราะผมเปิดประตูห้องนอนไว้
 
ร่างบางหันมามองผมก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำแบบมึนๆ สักพักมันก็เดินออกมาและผ่านเข้าใปยังห้องครัว ผมยังไม่สั่งข้าวเพราะคิดว่าจะชวนมันไปกินข้างนอก
 
“ข้าวล่ะ” มันเดินออกมาพร้อมกับขนมปังสองแผ่นและนมหนึ่งแก้วก่อนจะนั่งค้ำหัวผมบนโซฟา ผมนั่งทำงานกับพื้นวางแมคบุ๊คไว้บนโต๊ะหน้าโซฟาครับ
 
“เดี๋ยวออกไปกินข้างนอกกัน”
 
“ไม่ไป...” ทันทีเลยครับ ผมเหลือบมองมันนิดๆกะไว้แล้วว่ามันไม่ไปก็เลยเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์แต่รู้มั้ยมันรีบหยิบไปซะก่อน
 
“เอามาสิ จะสั่งมาให้....อย่างกวน” ผมบอก และมันก็ทำเฉย
 
“ไปซื้อ....กูเบื่อข้าวที่มึงสั่งจะตายอยู่แล้ว อะไรก็ไม่รู้” ได้ข่าวว่านางใช้ให้ผมสั่งและไม่ยอมสั่งกินเองไม่ใช่หรอวะ
 
“แล้วมึงจะกินยังไง..........กูทำไม่เป็น” ผมบอกและหันมาสนใจงานตัวเองต่อ
 
“มึงไปซื้อที่ร้าน......นี่ที” =_=^
 
 
“กูเห็นว่าใช้งานมึงหนักหรอกนะโอ๊ตต.....” ผมพึมพำอยู่ในรถอยู่คนเดี่ยวขณะที่ขับรถวนอยู่สองรอบก็ยังไม่เจอร้านที่มันบอกซะทีจนรอบที่สามถึงจะเจอ แม่ง ป้ายหลบมุมฉิบ
 
“พี่แมน!” ในขณะที่ผมนั่งรออาหารที่สั่ง จู่ๆก็มีเด็กคนหนึ่งเดินมาทักผมที่โต๊ะ เป็นเด็กมัธยมปลายที่ผมรู้สึกคุ้นตา
 
“ครับ.....” ผมยิ้มให้ตามมารยาทและมองสำรวจร่างเล็กเพื่อจะนึกให้ออก ดูเหมือนเด็กนี่จะอายๆนิดๆก่อนจะนั่งลงกับเก้ายี่ข้างๆผม
 
“เอ่อ....พี่แมน  จำ....กัสได้มั้ยฮะ” ร่างเล็กบอกก้มหน้าอายๆนิดๆ เหอะ กัสไหนก็ไม่รู้กูจำไม่ได้แต่ว่า น่ารักดี
 
“ครับ ...... แล้ว กัสมากับใครล่ะ” ผมถามมองหน้าร่างเล็กยิ้มๆ ทำเนียนไหลตามน้ำไปก็แล้วกันกู
 
“ก็....มากับเพื่อนน่ะฮะ เห็นพี่แมนเลยเข้ามาทัก”
 
“หรอครับ...” ผมบอกและหันไปสนใจพนักงานที่เอาอาหารมาให้ “กัสสั่งอาหารหรือยังครับ”
 
“สั่งแล้วฮะ”
 
“งั้น เช็คบิลโต๊ะน้องคนนี้ด้วยนะครับ” ผมบอกกับพนักงานพร้อมกับยื่นบัตรให้เธอ ไม่นานก็เสร็จเรียบร้อยผมจึงบอกลากัส(ที่ยังจำไม่ได้)และมีของแถมเป็นเบอร์โทรของร่างเล็กออกมาด้วย หึ!
 
 
ผมขับรถกลับมายังคอนโดโดยใช้เวลาเพียงไม่นานและตรงขึ้นห้องทันที เปิดประตูเข้ามาก็พบกับความเงียบเหมือนเช่นเคยแม้ว่าจะมีใครคนหนึ่งอยู่ด้วย
 
“โอ๊ต.....” ผมเดินเข้าไปจัดกับข้าวใส่จานในห้องครัวก่อนจะออกมาหามัน หน้าโซฟาไร้วี่แววของร่างบาง ผมจึงเดินไปดูตรงระเบียงห้องและก็ยังไม่เจอ หรือมันจะเข้าไปนอนต่อนะ ผมเดินเข้ามาในห้องนอนที่เปิดประตูทิ้งไว้มองสำรวจไปทั่วห้องแต่กลับไม่เจออีก
 
ความโกรธเริ่มก่อตัวขึ้นเล็กน้อยส่งผลให้ผมขบกราม ก่อนจะเดินไปดูในห้องน้ำ ปัง!!!! ความว่างเปล่าภายในทำให้ความโกรธของผมเพิ่มขึ้นจนถึงขีดสุด มือผมคว้าขวดอะไรสักอย่างใกล้ๆมือปาระบายกับฝาผนังเข้าเต็มแรงจนแตกละเอียด
 
ไอ้โอ๊ต ถ้ามึงคิดจะไปทำไมมึงถึงได้ตกลงมาอยู่กับตั้งแต่แรก มันต้องการปั่นหัวผมเล่นหรือไงกัน มันคงรู้สินะว่ามันจะทำให้ผมบ้าคลั่งได้ขนาดนี้เลยคิดจะเล่นตลกกับผม อย่าให้กูเจอมึงนะ กูจะล่ามมึงไว้คอยดู สิ
 
บึก!!! ปัง!!!!  โครม!!!!
 
ผมออกมาจากห้องนอนก่อนจะเริ่มทำลายข้าวของเพื่อระบายอารมณ์ที่เพิ่มพูนมากขึ้น ทั้งขวดแล้วแจกันกรอบรูป ตกแตกไปทั่วห้อง ไม่เว้นแม้แต่แมคบุ๊คที่ผมเพิ่งจะทำงานเสร็จก็ยังตกจากโต๊ะหน้าโซฟาที่ผมเพิ่งจะยกเท้าถีบมันไป ก่อนจะยืนกำหมัดแน่นและหอบหายใจกับความบ้าของตัวเอง
 
“โธ่เว้ย!!!!”
 
ปัง!!! / แกร๊ก...
 
ผมมองคนที่เพิ่งเปิดประตูเข้ามาในห้อง มันยังใส่ชุดของผมอยู่และบ่งบอกให้ผมรู้ทันทีว่ามันไม่ได้หนีไป ความรู้สึกโกรธเมื่อกี้หายแวบไปจนหมด เมื่อเห็นหน้ามัน โอ๊ต ชะงักเท้ากับรีโมทที่ผมเพิ่งจะขว้างออกไปเกือบโดนมันเมื่อกี้และกวาดสายตามองไปรอบห้อง
 
“เอ่อ......คือ.......แมงสาปมันบินมาจากไหนก็ไม่รู้ กูเลยจัดการน่ะ” นาทีนี้จุกครับ ผมส่ายหน้ากับคำพูดบอกบ้าๆของตัวเอง
 
“เหอะ! คงตัวโตนะ ขนาดคอมมึงยังพังเลย” มันเดินมาหยุดอยู่ข้างๆผม ในมือมันมีถุงเซเว่นมาด้วย =_=^
 
“อ้าว  เฮ้ย!!!.......” ตกใจสิครับ งานกูอยู่ในนั้น เหี้ย จำได้ว่ายังไม่ได้ส่งให้บริษัทเลย!!!!
 
 
 
 
“คราวหน้าไปไหนช่วยบอกกันมั่ง” ผมพูดในขณะที่นั่งทำงานใหม่โดยใช้กาแล็กซี่ โน๊ต สาม แทนแมคบุ๊คที่ตายห่าไปแล้ว โชคดีที่มีตัวช่วยเยอะ คิดแล้วก็เจ็บใจ(ตัวเอง)ว่ะ แม่ง
 
“กูยังไม่ได้ไปไหนเลย” มันบอกหน้าตาย ผมเหลือบมองมันด้วยหางตานิดๆก่อนจะส่ายหน้า เอือมๆ
 
“กูหมายถึงถ้าไป!!!”
 
“กูไม่ไปไหนหรอกนา!!!!!” ตะคอกกลับครับ ผมหมั่นไส้เลยลุกขึ้นจากพื้นมา ตบปากมันด้วยปากผมบนโซฟา หึๆ  ปล. อันที่จริงก็ใจชื้นกับประโยคที่มันตะคอกใส่ผมเหมือนกันนั่นแหละ คริคริ(?)
 
<<<<<<<<<<TBC>>>>>>>>>>>

มาต่อแล้วจร้า  :mew1:  :mew1:  :mew1:

คาดว่าตอนที่แล้วพี่ธารคงจะโดนซะอ่วม   :mew2:   :mew2:   :mew2:

ตอนต่อไปเดี๋ยวมาต่อนะค้า รักคนเม้นคนอ่าน :L2:   :L2:   :L2:

ออฟไลน์ Donaldye

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 563
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +69/-1
ชอบคู่นี้ ฮาร์ดคอมาก55555

ออฟไลน์ Naenprin

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1172
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +203/-1
คู่นี้ก็น่ารักจังเลย

ออฟไลน์ B52

  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 13216
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +420/-26
รุนแรงตลอดอะคู่นี้

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ oreena

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 192
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +3/-2

ออฟไลน์ toshika

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 819
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +38/-4
แนวโหดนะคู่แมนโอ๊ตเนี่ย แต่เราโคตรชอบ ฮี่ๆๆ

ออฟไลน์ Ryoooo

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3147
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +288/-2
เหมือนจะโอเคแล้วนะคู่นี้ แต่แมนระแวงไปนิดนุงมั้ยอะ
ไปแค่เซเว่นเอง ทำลายข้าวของซะแหละ
อย่างี้เรียกว่ารัก โอ๊ตได้ยางงงงง (แซว :hao7:)

ออฟไลน์ GETIIZ

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1186
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +90/-4
คู่นี้รักกันแบบดุเดือดจริงๆ5555555

ออฟไลน์ takara

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4145
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +379/-13
คู่โอ๊ตแมน กะโหด  ลีวายส์ยิ่งน่าร๊ากกกกกกก

ออฟไลน์ LifePo-YuGu

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 201
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +8/-1
คู่นี้ รักแบบโหดๆไปน่ะ
เมื่อไหร่ พี่ธารกะน้องลีวาย จะมีแบบ.... น้าาา  :katai2-1:  :katai1:

ออฟไลน์ ampmiya^^

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 152
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +90/-0
Older Brother.....18
 
 
“โอ๊ยยยยยยยย ทำไมมันไม่ถึงห้าล้านซะทีเนี่ย  อือ แง่ๆๆๆ” เสียงเด็กบ้ากำลังนอนขยี้หัวตัวเองจนยุ่งเหยิงอย่างบ้าคลั่งอยู่บนโซฟาเพราะเกมในมือถือของผมที่มันโหลดมาเล่นเอง
 
“.........................” ผมปลายตาไปมองร่างเล็กนิดๆก่อนจะกลับมาสนใจข้อมูลของบริษัทที่ผมกำลังจะเข้าไปทำงานในอีกหนึ่งอาทิตย์
 
“อ๊ากกกกกก ตายอีกแล้ว ลีวายส์ไม่เล่นล่ะ เบื่อชะมัดเลย อื๊อออออ” ปากเล็กบอกออกมาว่าเบื่อแต่มือมันก็ยังไม่ยอมวางโทรศัพท์ที่นอนเล่นมาแล้วเกือบๆชั่วโมง
 
“ไปอาบน้ำไป....เดี๋ยวจะได้ทานข้าว” ผมบอกและดึงโทรศัพท์ที่ลีวายส์ยังเล่นอยู่ติดมือมาก่อนจะไล่มันให้ไปอาบน้ำ
 
“ขี้เกียจจังเลย เฮ้อออ ............... พี่ธารไปอาบด้วยกันมั้ยฮะ” ร่างเล็กกอดคอผมจากทางหลังเนื่องจากผมนั่งพื้น ลีวายส์อยู่บนโซฟา
 
“ไม่!!!!!” ลีวายส์เอียงหน้ามองผม ร่างเล็กย่นจมูกใส่ ฟอด! แล้วมันก็ยังชิงหอมแก้มผม ก่อนจะวิ่งเข้าห้องไป
 
ไอ้เด็กนี่มันชอบหาเรื่องใส่ตัวจริงๆเลย ผมมองตามร่างเล็กก่อนจะยิ้มบางตามความใสซื่อ(มากเกินไป)ของมัน หึ! บ้าสิ้นดีที่หัวใจผม กำลังพองโตเพราะเด็กวัยสิบห้า
 
 
“พี่ธารจะเปลี่ยนรถใหม่หรอฮะ” ไม่รู้ว่าลีวายส์ออกมาใหม่ตั้งแต่เมื่อไหร่ จู่ๆหน้าใสก็มานั่งอยู่ข้างๆ มันทำตาปริบๆมอง พร้อมกับยื่นหน้าเข้ามาใกล้ๆ ยังมันยังไม่อาบน้ำ แต่ก็หอมดีอยู่ =,.=
 
“อืม............” ผมตอบ เหลือบมองเด็กแก้มใสด้วยหางตานิดๆ เพราะแก้มใสของมันชิดติดกับจมูกผมมากจนได้กลิ่นแป้งหอมๆที่ส่งผ่านมา
 
“ลีวายส์ชอบคันนี้ฮะสวยดีฮะ” ร่างเล็กจิ้มฉึกๆลงบนจอแมคบุ๊คที่มีภาพ คอนิกเส็กก์ อาเกียร่า อาร์ สีขาวมุก คันสวย พร้อมกับทำตาแวววาว
 
“กูไม่ได้ซื้อให้มึง แล้วอีกอย่าง เงินกู!” ผมยกมือขึ้นกอดเอวของร่างเล็กไว้ ส่วนมืออีกข้างยกขึ้นบีบจมูกมันอย่างหมั่นเขี้ยว
 
“หรือว่าจะเอาบิ๊กไบค์แบบของพี่เซฟ นะฮะๆ ลีวายส์อยากขี่ดูมั่ง เท่ดีอ่ะ”
 
“ให้กูขี่มึงก่อน เดี๋ยวกูซื้อ” จมูกผมคลอเคลียอยู่ตรงซอกคอร่างเล็ก และเผลอหลุดคำพูดนั้นออกมาโดยไม่ได้ตั้งใจ
 
“ขี่อะไรนะฮะ!”  O.O
 
“ห๊ะ!!! ปะ....เปล่า! ไปอาบน้ำได้แล้วไป เหม็นแล้วเนี่ย” วู้! พอรู้ตัวอีกทีก็ตอนที่มันจ้องมองผมอย่างสงสัยนั่นแหละ
 
ลีวายส์ทำปากอุบอิบอะไรบางอย่างก่อนจะเดินกลับเข้าไปอีกครั้งและครั้งนี่ผมหวังว่ามันจะอาบน้ำออกมาเรียบร้อยแล้วนะ เฮ้อออ ยิ่งโตก็ยิ่งพูดยาก แล้วเมื่อไหร่มันจะรู้จักโตก็ไม่รู้
 
 
Tru……………
 
“ว่าไง.......” ผมรับสายจากไอ้กายที่โทรเข้ามา
 
(ไอ้ธาร มึง! กูอยากไปเที่ยว พากูไปเที่ยวหน่อยสิ นะๆๆ) อะไรของมันเนี่ย ไอ้นี่ก็อีกตัวไม่อยากจะเชื่อใช่มั้ยว่าไอ้กายมันเรียนจบ ป.โท มา พร้อมๆผม แต่มันก็ยังจะรอกลับพร้อมผมก็อยากเที่ยวต่อ
 
“อะไร มึงไม่หางานทำบ้างหรือไง จะเกาะพ่อเกาะแม่ไปถึงไหน” ผมบอกและส่ายหน้าให้กับคนในสาย
 
(ทำไม! ก็พ่อกูรวย นะๆๆ ไปรีสอร์ทของแม่มึงก็ได้นะๆๆๆ กูอยากไปนะๆๆๆ นะอีธารคนหล่ออออออออออออออออออ) มันลากเสียงยาวซะ จนผมต้องดึงโทรศัพท์ออกหางจากหู
 
“เดี๋ยวค่อยคุย เย็นนี้กูจะเข้าร้าน....จะให้กูแวะรับมั้ย”
 
(โอเค!.....ได้ๆ ลีวายส์ลูกกูอ่ะ)
 
“อาบน้ำอยู่...”
 
(มึงไม่ช่วยอาบบ้างล่ะ คริคริ) ไอ้เหี้ยกายมันรีบพูดและตัดสายทิ้งไป
 
 
 
ผมแวะรับไอ้กายที่บ้านก่อนจะมาถึงร้านในช่วงเย็นของวัน เมื่อเข้าไปถึงในร้านก็ตรวจสอบความเรียบร้อยและสั่งงานเด็กในร้านนิดหน่อยก่อนจะเดินขึ้นมาให้ห้องทำงาน
 
“เย้ๆ ไปฮะ............พี่ธารรรร เราไปเที่ยวกันนะฮะๆ  นะๆ ลีวายส์อยากไป” ลีวายส์บอกอย่างตื่นเต้น มือเล็กเข้ามาเกาะแขนผมไว้
 
“ไปเที่ยวที่ไหน อาทิตย์หน้าจะเปิดเรียนแล้วนี่” ผมบอกก่อนจะเดินมานั่งลงบนโซฟาและดึงบุหรี่จากซองของไอ้เซฟมาสูบ มันนั่งทำงานอยู่
 
“ก็ไปก่อนโรงเรียนเปิดไงฮะ นะๆ ลีวายส์อยากไป พี่ธารจะได้ไปหาคุณแม่ด้วยไงฮะนะๆ” ที่จริงผมก็กะว่าจะหาเวลาไปเยี่ยมคุณแม่ท่านอยู่ เพราะตั้งแต่ที่ผมไปเรียนเมืองนอกผมกับแม่ก็ไม่ได้เจอกันเลย แม่โทรมาหาผมบ้างแต่ก็ไม่บ่อยนัก
 
“ไปนะไอ้ธารนะๆ ลีวายส์อยากไปเห็นป่ะ”
 
“กูรู้หรอก มึงเป่าหูมัน.........มึงล่ะไอ้เซฟไปด้วยป่ะ” ผมถามไอ้เซฟอีกคนเพราะได้คำตอบว่าจะไปแล้ว และผมคิดว่าไปทั้งทีก็น่าจะไปกันหลายๆคน เราไม่ได้ไปเที่ยวด้วยกันมานานมาก
 
“ไปดิ กูว่าจะให้ช่างมาเดินไฟในร้านใหม่แล้วก็แก้ไขเวทีนิดหน่อยด้วยดูมันยุ่งๆยังไงก็ไม่รู้ จะปิดร้านสักสองสามคืน”
 
“เย้!!!! งั้นเราก็ไปกัน โทรหาไอ้แมนด้วยนะ เราจะได้ไปเที่ยวด้วยกันซะที” ดูเหมือนไอ้กายจะดีใจกว่าลีวายส์ซะอีก กูล่ะเหนื่อยกับมัน(สองคน)จริงๆ
 
“แล้วมึงไม่ชวนพี่หมอไปด้วยหรอ”ผมถามไอ้หาย
 
“..............................” ความเงียบเข้าจู่โจมมัน ณ บัดนาว หึ!
 
 
 
 
 
 
“อื๊ออออ ลีวายส์ง่วงจังฮะ” ร่างเล็กพูดบอกในขณะที่มันขึ้นมาบนรถได้ไม่ถึงยี่สิบนาทีของเช้าวันใหม่ ผมกำลังขับรถไปรับไอ้กายและไอ้เซฟหลังจากเมื่อวานที่ตกลงกันว่าจะไปเที่ยว
 
“กูบอกแล้วใช่มั้ย ว่าอย่าเล่นดึก ก็ไม่ฟัง” มันเอาแต่เล่นเกม
 
“พอลีวายส์จะนอน ก็พี่ธารมาสอน...จูบลีวายส์นี่ฮะ” ร่างเล็กบอก ทำปากยื่นใส่ผมจากนั้นมันก็เองเบาะนอน เหอะๆ (เนียนนะอีธาร)
 
 
 
 
“ไอ้แมนล่ะ” ไอ้กายถาม เมื่อมันขึ้นมาบนรถพร้อมๆกับไอ้เซฟ ไอ้เซฟมารออยู่บ้านมันเพราะผมไม่ต้องวงไปรับซึ่งอยู่อีกเส้นทาง
 
“มันบอกเดี๋ยวตามมา.....ให้ไปก่อน นี่มึงเอาของมาเยอะไปป่ะ” ผมถามไอ้กาย เพราะเมื่อกี้เห็นมันขนกระเป๋าใบใหญ่ขึ้นหลังรถ
 
“เออ อย่างกับไปเป็นเดือน....เหอะๆ หรือจะหา......ที่โน้นวะ ฮ่าๆๆๆ” ไอ้เซฟว่าก่อนจะหัวเราะเสียงดัง กับคำที่มันไปได้พูดออกเสียงเมื่อกี้แค่ทำปากก็เล่นเอาไอ้กายเริ่มเคือง
 
“ผัวพ่องมึงสิ!!!! ไอ้สัด” หึ!
 
“มันไม่หาหรอ ของเค้ามีอยู่แล้ว แค่รอเรียกใช้” หึ! ผมมองไอ้กายจากกระจกมองหลังมันเบิกตากว้างเล็กน้อยกับคำพูดของผม ส่วนไอ้เซฟมันก็เงียบไป
 
“ไอ้เหี้ยธาร กูน่าจะพารถมา ไม่น่ามากะมึงเลย ถ้ากูไม่ขี้เกียจขับน่ะนะ” มันเอื้อมมือมาตบหัวผมทีหนึ่งก่อนจะหันไปนั่งซบไหล่ไอ้เซฟและหลับตาลง “กูหลับแป๊บ”
 
“อืม......” ไอ้เซฟนิ่ง มองเรียวหน้าไอ้กายบนไหล่ของมัน ก่อนจะยกมือขึ้นลูบหัว ไอ้กายที่ยังไม่หลับเลยดึงมือไอ้เซฟไปเกยปลายคางไว้
 
ผมมองภาพนั้นอย่างเหนื่อยใจก่อนที่สายตาไอ้เซฟจะสบสายตากับผมผ่านกระจกมองหลัง ผมส่ายหน้าให้ผมเบาๆเพื่อจะเตือนอะไรบางอย่างก่อนที่มันจะละสายตาไปมองวิวนอกหน้าต่าง
 
ผมไม่ได้ห้ามหรือขัดขวางความรู้สึกของเพื่อนหรอกนะ ครั้งหนึ่งมันเคยเกิดขึ้นมาแล้วแต่เหมือนอีกคนจะไม่รู้ตัวว่ากำลังทำให้อีคนหวั่นไหว ผมเลยไม่อยากให้มันเกินขึ้นอีก
 
 
 
 
“พี่ธารรรรรรรร อื๊ออออออ” ฉิบหาย เสียงลีวายส์ดังลั่นอยู่ในรถ ในขณะที่ผม ไอ้กายและไอ้เซฟลงจากรถและเดินมาหยุดทักทายกับแม่ของผมที่หน้ารีสอร์ท  หลังจากที่เราขับรถมาถึงในเวลาเที่ยงวัน
 
ไอ้กายนั่นแหละที่คิดจะแกล้งทิ้งให้มันนอนหลับอยู่ในรถคนเดียว ใครจะไปรู้ว่ามันจะร้องซะ จนผมต้องวิ่งกลับมารับ
 
“เออๆ อยู่นี่ๆ ......ร้องซะ อายคนบ้างมั้ยเนี่ย” พอผมวิ่งมาถึงปุ๊บ มันก็กอดปั๊บไว้แน่น แต่นอกจากผมแล้วทั่งไอ้กายไอ้เซฟและแม่ก็วิ่งตามมาดูด้วย
 
“เป็นอะไรกันน่ะลูก........อะ...อ้าว” ผมหยุดยื่นอยู่ข้างๆผมก่อนจะถาม ลีวายส์เงยหน้าขึ้นทั้งน้ำตามองทุกคนที่กำลังมองมันเป็นตาเดียว
 
“เฮ้ออออ  กูว่าแล้วใช่มัยไอ้เซฟ  ลุกขึ้นได้แล้วลีวายส์ ถึงแล้ว........” ลีวายส์กัดปากใส่ไอ้กายที่กำลังยืนหัวเราะก่อนจะปล่อยผมและลงจากรถ
 
“ลีวายส์......งั้นหรอ” แม่ถามยิ้มๆ คงจะจำเด็กคนหนึ่งที่ผมพามาเที่ยวด้วยเมื่อหลายปีก่อนได้และตอนนี้มันก็โต(แต่ตัว)แล้ว
 
“สวัสดีฮะ คุณแม่” ลีวายส์ยกมือไหว้แม่อย่างนอบน้อม แม่ส่งยิ้มใจดีให้ก่อนจะเข้ามากอดลีวายส์
 
“โตขึ้นแทบจำไม่ได้เลยนะ....หล่อขึ้นด้วย เอ๊ะ!!!!! แล้ว    เออ.....มาด้วยกันหรอ เออหมายถึง....” แม่ผมเกิดอาการสงสัยทันที เพราะผมเองก็ยังไม่ได้บอกความจริงกับท่านว่าลีวายส์เป็นใคร ผมกะว่าจะบอกตอนนี้แหละเพราะถ้าท่านเห็นว่าผมดูแลลีวายส์มาได้ถึงขนาดนี้ท่านจะยอมรับได้ไม่มากก็น้อย
 
“เดี๋ยวผมมีเรื่องจะคุยกับแม่น่ะครับ...เออให้เพื่อนผมไปพวกผ่อนก่อนเถอะครับ” ผมบอก แม่พยักหน้ารับก่อนจะเดินจูงมองลีวายส์ไปไม่ยอมปล่อย
 
แม่จัดให้พวกผมพักในที่พักโซนวีไอพีสำหรับแขกที่มันกันเป็นครอบครัวหรือกลุ่มคนหลายคนข้างในมีห้องพักแยกให้ คล้ายๆกับบ้านพักหลังใหญ่ มีห้องสามห้องพร้อมกับห้องครัวเล็กๆและมีสระน้ำสวนตัวที่ไม่ใหญ่มากนัก ด้านหน้าติดริมหาดส่วนรอบๆก็มีวิวสวยๆน่ามอง
 
“มีอะไรจะบอกแม่หรอธาร” ผมแยกตัวออกมาโดยให้พวกไอ้กายพักผ่อนไปก่อน เพื่อจะมาคุยกับแม่
 
“คือ.....เรื่องลีวายส์น่ะครับ   ก่อนอื่น ผมต้องขอโทษที่ไม่ได้บอกความจริง” ท่านขมวดคิ้วมองผมอย่างไม่เข้าใจ “ลีวายส์ไม่ใช้น้องชายของเพื่อนผมหรอกครับ”
 
“อ้าว......แล้ว.....ยังไง.......”
 
“เมื่อห้าปีก่อน....พี่น้ำทิ้งเด็กสิบขวบคนหนึ่งไว้กับผม ก่อนที่ยัยนั่นจะไปแคนาดา ซึ่งเด็กคนนั่นไม่ได้เป็นอะไรกับเธอเลย เป็นแค่ลูกที่ติดมากับสามีของเธอซึ่งด่วนจากไป ด้วยอะไรหลายๆอย่างที่ทำให้ผมไม่สามารถทิ้งเด็กคนนี่ได้ ผมจึงต้องดูแลและให้อยู่กับผมจนถึงทุกวันนี้”
 
“ตายจริง!!!! ยัยน้ำนะยัยน้ำ ทำไมธารไม่บอกแม่.....โอ๊ย!  นี่ลูกฉันทำไมถึงเป็นคนแบบนี้นะ” นี่เป็นครั้งแรกที่ผมเห็นน้ำตาของแม่และมันก็ทำให้ผมรู้สึกหดหู่ใจพอสมควร
 
“ผมพยายามติดต่อยัยนั่นแล้ว แต่ไม่เคยได้ข่าวเลย แต่ว่า.....ช่างเถอะครับ”
 
“ธาร! .........แม่จะรับชอบแทนยัยน้ำก็แล้วกัน ให้ลีวายส์มาอยู่กับแม่ก็ได้ แม่ไม่อยากให้ลูกต้องรับผิดชอบเรื่องที่ลูกไม่ได้เป็นคนก่อ” เพราะอย่างนี้แหละผมถึงไม่บอกท่าน
 
“แต่ผม.........ไหนๆผมก็รับผิดชอบมาถึงขนาดนี้แล้วและ...........ลีวายส์ก็จะอยู่กับผม”ผมบอกแค่นั้น ก่อนจะลุกขึ้นเดินออกมาจากห้องทำงานสุดหรูของท่าน
 
ผมรู้ว่าแม่ไม่อยากให้ผมลำบากไม่อยากให้ผมต้องรับผิดชอบในสิ่งที่ผมไม่ได้ก่อขึ้นเอง แต่ ในเมื่อผมทำมาถึงขาดนี้แล้วจะให้ผมหยุดได้ยังไง เพราะความสัมพันธ์ของผมกับลีวายส์มันมากขึ้นเรื่อยๆจนผมไม่อยากให้มันไปจากผม ยังไงลีวายส์ก็ต้อง‘อยู่กับผมตลอดไป’
 
“พี่ธาร!!! ทางนี้ฮะ......” ลีวายส์ตะโกนเรียกผมมาจากทางสระน้ำ ร่างเล็กกำลังกระโดดแย่งลูกบอลจะไอ้กายและไอ้เซฟ
 
“.................” ผมเดินตามไป และนั่งลงข้างๆสระก่อนจะถอดเสื้อนอกสีดำออกเหลือแต่เสื้อกล้ามสีเทาตัวบาง
 
“พี่ธารมาเล่นด้วยกันนะฮะ” ลีวายส์ขึ้นมาจากสระ ร่างเล็กมาดึงแขนให้ลุกตาม แต่ผมยื้อมือมันไว้และดึงเข้าหาตัวให้ลีวายส์นั่งลงบนตักผม
 
“ใครใช้ให้ใส่เสื้อตัวนี้ หื่ม!” ผมยกมือขึ้นกอดเอวบางไว้ ยื่นหน้าเข้าไปถามมันใกล้ๆ
 
“กะ....ก็.......ก็ไม่เห็นเป็นรัยนี่ จริงๆลีวายส์อยากถอดเสื้อด้วยซ้ำ ก็มีแต่ผู้ชายด้วยกันทั้งนั้นนี่ฮะ อีกอย่างที่นี่ก็ส่วนตัวออก” ร่างเล็กพูดบอก
 
ผมไล่สายตามองเสื้อกล้ามที่มันใส่ หึ! ก่อนจะเค้นหัวเราะออกมา ผมจะไม่ว่ามันเลยสักคำถ้ามันใส่อยู่คอนโดกับผมเพราะเสื้อมันเป็นเสื้อรูตัวบางที่เห็นไปถึงไหนตอไหนทั้งไหลปลาร้าคู่สวย ยอดอกสีอ่อนและแอ่งสะดือที่รับกับเอวคอดได้รูป แล้วก็ยังใส่กับอันเดอร์แวร์ด้วย เหอะ เจริญเด็กกู
 
“อ่ะ..........เลือกเอาว่าจะใส่ตัวนี้และเล่นต่อหรือจะไปอาบน้ำและเลิกเล่น” ผมถอดเสื้อกล้ามตัวเองออกก่อนจะยื่นให้มัน ขี้เกียจเดินเข้าไปในห้องอีก
 
“ก็ได้ฮะ แต่เดี๋ยว......พี่ธารไปเล่นด้วยนะฮะ” ลีวายส์สวมเสื้อกล้ามของผม เสื้อกล้ามตัวโต ยาวลงไปเกือบถึงเข่าจนปิดอันเดอร์แวร์ของมันได้พอดี ผมผูกปมตรงแขนเสื้อกล้ามทั้งสองบ้างที่มันยาวจนคอคว้านลงไปจนเลยหน้าอก เล่นเอาไอ้กายกับไอ้เซฟขำไปตามๆกัน
 
“พี่กายอ่ะ หัวเราะอะไรเล่า ......อ่ะ  เรามาเล่นเกมกันดีกว่า” ลีวายส์ลากผมลงสระ มายืนนิ่งให้มันเกาะหลังอยู่กลางน้ำ ด้วยความสูงของมันที่เท้าแตะไม่ถึง
 
“เกมไรอ่ะเอาดิ เล่นๆ กูจะกลับไปเป็นเด็ก ฮ่าๆๆๆๆ” ไอ้กายพูดบอก ทำเอาไอ้เซฟที่ยืนอยู่ข้างๆต้องยกมือขึ้นผลักหัวมัน
 
“ก็ได้ๆ เด็กได้ให้วันหนึ่ง.....พี่ธารให้ลีวายส์ขี่คอนะฮะ” ลีวายส์บอก ก่อนจะเด้งตัวจากน้ำและผมก็ย่อตัวให้มันอย่างอัตโนมัติ
 
ลีวายส์ขึ้นไปอยู่บนคอผมเรียบร้อยสองขาเรียวอยู่บนไหล่กว้างของผม ผมจึงต้องจับขามันไว้กันหล่น แต่ขึ้นมาแล้วมันก็ใช่ว่าจะอยู่นิ่งๆ ขยับทีนึ่งนี่......แม่ง แล้วพอผมหันหน้าทีหนึ่งนี่จมูกผมก็โดนซอกขาขาวๆของมัน อีกอย่างไอ้ที่นุ่มนิ่มอยู่ตรงท้ายทอยผมนี่มัน......  นี่ผมกำลังฟุ้งซ่านในขณะที่เด็กบ้ามันสนุกใหญ่
 
“พี่กายก็ขึ้นไปขี่คอพี่เซฟด้วยสิ แล้วเดี๋ยวเรามาเล่นโยนบอลกัน โดยเล่นอยู่ในช่องเส้นสีฟ้าๆนี่นะฮะ ใครรับลูกได้ได้แต้ม รับไม่ได้ก็ไม่ได้แต้ม ใครโยนลูกออกจากช่องก็ถือว่าไม่ได้แต้ม ฮะ” งง งงป่ะกับภาษาของมันแต่พวกผมไม่งงเพราะเห็นภาพอยู่
 
ในสระน้ำมีเส้นสีฟ้าสองเส้น(ผมก็ไม่รู้ว่าเค้าทำไว้ทำไม) แบ่งสระออกเป็นลู่สามลู่ เราเลยใช่ลู่ตรงกลางเล่นเกมถ้ารับลูกที่อีกฝ่ายโยนมาได้ก็จะได้แต้ม ถ้ารับไม่ได้ก็อด แล้วถ้าโยนลูกออกจากลู่ก็จะเสียแต้มให้อีกฝ่าย โดยจะสลับกันโยนคนล่ะครั้ง โอเค คิดตามได้นะ
 
“โอเคเล่นๆ เริ่มล่ะนะ ใครแพ้จ่ายค่าเหล้าคืนนี้ด้วยยยยย เอ้า!!!!” ไอ้กายกระโดดขึ้นขี่คอไอ้เซฟจนไอ้เซฟที่ไม่ทันได้ตั้งตัวจมหายลงไปในน้ำ
 
“เฮ้ย!!!  เดี๋ยวๆๆๆ” ผมบอกแต่ก็ขยับตัวไปตามทิศทางของลูกบอกให้ลีวายส์รับได้ “ใครๆ ใครจะพามึงไปดื่ม กูมาพักผ่อนเว้ย!!!”
 
“อ้าว ก็ต้องมีบ้างล่ะนา เน้อไอ้เซฟ” มันบอกก่อนจะก้มหน้าลงไปยักคิ้วกับไอ้เซฟที่ให้มันคี่คออยู่
 
“ถ้าพี่ธารไม่อยากจ่าย พี่ธารก็พาลีวายส์ไปรับลูกให้ได้สิฮะ” ลีวายส์ก้มลงมาบอกผมแล้วก็หัวเราะคิคิ หนอย แผ่นไอ้กายหรือเปล่าวะเนี่ย
 
และแล้วเราก็เริ่มเล่นกันอย่างเมามันแบบไม่มีใครยอมใครแต่ดูเหมือนคนที่สนุกสุดน่าจะเป็นลีวายส์กับไอ้กายซะมากกว่า มีบางครั้งที่ลีวายส์ถึงขั้นขึ้นไปเหยียบบนไหล่ผมก่อนจะกระโดดรับลูกบอลและจมลงไปในสระ จากนั้นก็ผุดขึ้นมาบนผิวน้ำ
 
แต่ ผมกับไอ้เซฟนี่สิต้องแบกพวกมันสองคน แถมยังต้องแข่งกับแรงดันในน้ำเพื่อเคลื่อนไหวตัวอีก โอ่ อยากบอกว่าโคตรเหนื่อยเลยทีเดียว หรือเป็นเพราะผมแก่แล้วนะ ไม่ๆ กูแรงดีอยู่
 
“จบเกมเย้ๆ เราชนะเพราะงั้น พี่กายกับพี่เซฟต้องจ่ายค่าเหล้า ฮ่าๆๆๆๆ” ผมกับลีวายส์ขึ้นจากสระหลังจากที่ชนะการแข่งขัน เหอะๆ อย่างกับชิงแชมป์ระดับชาติเลยแม่ง
 
“พี่ธาร....อ่ะ......” ผมดึงลีวายส์เข้ามาในห้องน้ำก่อนจะพาร่างบางมายืนใต้ฝักบัวหลังจากที่เข้ามาในห้อง ไหนๆก็ไหนๆแล้ว โทษฐานที่มันทำผมของขึ้นตอนอยู่ในสระผมก็ต้องมาปลดปล่อยกับมันสิ หึ
 
“หื่ม...........ถอดเสื้อซิ ไม่หนาวหรือไง” ผมบอกร่างเล็กตรงหน้า ลีวายส์ถอดเสื้อออกอย่างว่าง่ายก่อนที่มือเล็กจะถึงกางเกงออกแต่ผมหยุดมือไว้
 
“พี่ธะ..........อุ๊บ!!!” ผมก้มลงจูบร่างเล็กอย่างอดใจไม่ไหว โพรงปากสีสดยังคงหวานจับใจเหมือนทุกครั้ง
 
ลำตัวเราแนบชิดติดกันจนไม่เหลือที่ว่างเลยสักจุด ร่างเล็กเหมือนรู้งาน ยกมือขึ้นโอบรอบคอผมไว้เพราะความสูงที่ขัดกันลีวายส์จึงต้องเขย่งเท้าตัวเอง
 
“อื๊อออออ.....อ่า” ร่างบางครางเสียงพร่าเมื่อผมล่ะริมฝีปากออก ไล่ลงจูบดูดผิวนุ่มขาวใสลงมาจนถึงไหปลาร้าผ่านลงมาหยุดอยู่ตรงยอดอกสีอ่อน
 
“อืมมมมมม.....จิ๊” ผมครางออกมาก่อนจะสบถกับอารมณ์ของตัวเองที่พลุ่งพล่านมากเกินไปอยากจะทำมันแรงๆแต่ก็ไม่ได้
 
“อ่ะ.....พี่ธาร..........เจ็บฮะ” ลีวายส์ครางบอกเพราะกลางตัวที่ผิดปกติของตัวเอง ผมเลยเลื่อนมือที่กำลังคลึงยอดอกร่างเล็กลงต่ำ
 
“ตรงนี่ใช่มั้ย” ผมกระซิบบอก เมื่อมือหนาบีบคลึงเบาๆอยู่ตรงกลางเป้าของลีวายส์
 
“อ่ะ!!!  ฮะ .....อ่า......” ลีวายส์บอกพร้อมกับครางเสียงหวาน ผมจึงก้มลงจูบดูดปากสีสดอีกครั้งก่อนจะลากปลายลิ้นเลื่อนลงต่ำมาเรื่อยๆ ผ่านคอและร่องอกลงมาจนถึงหน้าท้องแบนราบจนเข่าผมถึงพื้นอยู่ในท่านั่ง พร้อมๆกับมือหนา เกี่ยวอันเดอร์แวร์ของร่างเล็กออก
 
“อ่า.....ซีดดดด” ผมกัดปากตัวเอง ไล่เลียแกนกายน้อยของร่างเล็กตรงหน้าก่อนจะครอบปากลงจนเกือบถึงโคน
 
“อ่ะ! .......... อ่ะ!  พะ....พี่ธาร......” ร่างบางขาเริ่มสั่นเล็กน้อย เมื่อผมขยับแกนกายน้อยเร็วขึ้นและเร็วขึ้น จนกระทั้งน้ำรักสีขุ่นแตกออกมา ผมกลืนส่วนหนึ่งลงคอก่อนจะขยับอีกสองสามครั้งให้มัน
 
“ตาพี่บ้างนะ” ผมลุกมายกตัวลีวายส์ขึ้น ร่างเล็กเกี่ยวขากับเอวผมไว้แผ่นหลังเนียนใสชิดติดกับกระจบเงา
 
อารมณ์พลุ่งพล่านในตัวทำให้ผมอยากลอง.....กับร่างเล็ก......จนหน้ามืดตามัว ผมรุกจูบร่างเล็กอย่างหนักหน่วงก่อนที่มือไม้จากเลื่อนไหลไปตามเรือนร่างบาง
 
“อื๊ออออออ........” ผมครางออกมาอย่างพอใจเมือลีวายส์เองก็คอยตอบสนองผมได้ดีทีเดียว
 
ร่างบางร้องสะดุ้งเล็กน้อง เมื่อผมไล่นิ้วไปหยุดอยู่ตรงช่องทางรักสีสวย ที่คอยขมิบปลายนิ้วของผม ถึงแม้ว่าผมไม่ได้สอดมันเข้าไป
 
“อ่ะ!!!!” ผมช่างใจอยู่แป๊บหนึ่งก่อนจะตัดสินใจสอดมันเข้าไปได้เพียงนิดเดียว ลีวายส์สะดุ้งเฮือกและละริมฝีปากออกจากริมฝีปากผม
 
“อ่า.....ลีวายส์ครับ.......อย่างเกร็งนะ.....ไม่ต้องกลัว อ่า......ซีดดด  ไม่ต้องเกร็ง” แรงตอดรัดจากร่างเล็กทำให้ผมอยากทำแรงๆมากกว่า อยากสอดมันเข้าไปอีกและในที่สุดผมก็ทำมัน
 
“อึก!!!    อ่ะ  อึกๆ  อื๊ออออ อึก!” ลีวายส์ดิ้นเล็กน้อยคงตกใจกับสิ่งที่ผมทำ ผมพยายามนุ่มนวลแล้วนะแต่ว่า..
 
“อ่า.......ไม่ต้องกล้ว อย่างเกร็งครับคนดี.....ซีดดดด” ผมถอนหายใจออกมาแรงๆก่อนจะดึงนิ้วออกและใส่มันกลับเข้าไป
 
“อึก!!! ลีวายส์เจ็บ.....อ่ะ! ไม่เอา.....อื๊อออ ไม่เอา” ลีวายส์ร้องบอกออกมาพร้อมกับน้ำตาใสๆ ผมนิ่งและใจวูบลงในที่สุด ผมจึงค่อยๆดึงนิ้วออกช้าๆ และเบามือที่สุดเช่นกัน
 
“เด็กดีไม่ร้องครับ....จิ๊! พี่ธารไม่ทำแล้วนะ  จุ๊บ!!!” ผมบอกก่อนจะว่างร่างเล็กลงพื้น ลีวายส์ทรุดตัวลงนั่งคุกเข่าอย่างหมดแรง ร่างเล็กสะอื้นไห้ไหล่สั่นไหว ผมเลยย่อตัวลงโอบกอดลีวายส์ไว้ในอ้อมแขน “พี่...ขอโทษ”
 
 
 
 
“ลีวายส์.....ลีวายส์ครับ” ผมปลุกร่างเล็กที่กำลังนอนขดตัวอยู่ในอ้อมแขนเมื่อผมตื่นก่อนและเห็นว่าเป็นเวลาเย็นแล้ว
 
“อื่มมมมมม....” ลีวายส์บิดตัวเข้าหาแผงอกผมที่เปลือยเปล่าก่อนจะนิ่งเงียบไปอีก หึ! คงเพราะวันนี้เล่นจนหมดแรงหรือไม่ก็เพราะผม.....คิดจะทำบ้าๆกับมัน แต่ยังดีที่ผมถอนตัวทัน
 
“ลีวายส์.......กินข้าวมั้ย หื่ม.....” ร่างเล็กสั่นหัวอยู่กับแผงอกผม ผมก้มลงหอมแก้มใส่เบาๆก่อนจะลุกออกมา “งั้นนอนพักก่อนแล้วกัน เดี๋ยวมา ฟอด!”
 
 
“ลีวายส์อ่ะ” ทันทีที่ผมออกจากห้องมาไอ้กายที่กำลังนั่งดูหนังอยู่ก็ถามหาลูกมันเลยครับ
 
“นอนอยู่ หมดแรงไปล่ะ” ผมบอก เดินมาหยิบขนมกินเล่นของไอ้กายเข้าปาก “ไอ้เซฟล่ะ” ผมถามเพราะไม่เห็นเพื่อนสนิทอีกคน
 
“โน้น.....นอนอยู่ในเปล” ผมมองตามนิ้วไอ้กายที่ชี้บอกก็เห็นไอ้เซฟนอนหัวดำอยู่ด้านนอก
 
“ไอ้แมนมายัง มันโทรมาบอกกูตอนกลางวันว่าจะมาเย็นๆ”
 
“มาแล้ว เห็นเดินหลังไวๆเข้าไปในห้อง ไม่รู้มากับใคร คงจะเป็นเด็กของมันล่ะมั้ง” ไอ้กายบอก ก่อนจะหันไปสนใจจอทีวีต่อ
 
ผมเดินมายังห้องไอ้แมนซึ่งอยู่ริมระเบียงติดกับสระน้ำก่อนจะเปิดประตูเข้าไป เฮ้ย!!!! ผมเปิกตากว้างกับภาพภายในห้องของมัน ไอ้แมนกำลังกอดจูบอยู่กับใครสักคนอย่างดูดดื่มและร้อนแรงจนแทบจะไม่สนใจผมที่เปิดประตูเข้าไป
 
“เฮ้ย!!! ไอ้.........ธาร”
 
เพี้ย!!!!!
 
และก็ต้องตกใจอีกครั้งเมื่อหน้าไอ้แมนหันไปตามแรงเหวี่ยงฝ่ามือของอีกคนที่ผมคุ้นตาแต่ก็นึกไม่ออก ที่ตกใจเพราะไม่คิดว่าไอ้แมนมันจะโดยเด็กของมันตบเอาซะเฉยๆ โดยที่มันยืนนิ่งไม่ตบกลับและไม่ด่าว่าสักคำก่อนที่มันจะลากผมออกมานอกห้อง
 
“โธ่ มึงไม่ต้องมองกูแบบนั้น.....เฮ้อออออ” มันถอนหายใจออกมา ก่อนจะเริ่มเล่าทุกอย่างให้ผมฟัง เพราะถ้ามันไปบอกผมก็จะเค้นมันให้ได้ในเมื่อเราเป็นเพื่อนสนิทกัน และดูมันเครียดๆ ผมก็ยิ่งอยากรู้
 
“เอาจริงๆนะ กูไม่เคืองเรื่องที่มึงไม่บอกกูตั้งแต่แรก.....แต่มึงบอกได้มั้ยว่ามึงเอามันมาทำไมล่ะ” ผมถามไอ้แมน สีหน้ามันดูเครียดมากขึ้นกว่าเดิม
 
“ไม่รู้ว่ะ.......กูแค่.......ไม่รู้อ่ะ” มันทึ่มหัวตัวเองแรงๆก่อนจะ....
 
“หยุด!!!!” ผมตะคอกใส่มัน เมื่อเห็นว่าเพื่อนผมหัวเสียจนคว้าเอาขวดน้ำขึ้นมาจะปาลงพื้น “ใจเย็นๆ บางสิ” มันยอมว่างขวดน้ำลงก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งอีกครั้ง ผมรู้นิสัยมันดีครับ
 
“มึงว่า....กูควรทำไงวะ” มันถาม
 
“นี่กูพาพวกมึงมาเที่ยวนะ......เอาเป็นว่ากลับไปค่อยคิดแล้วกัน กูไม่อยากให้คนอื่นคิดมากตาม” ผมบอก ไอ้แมนถอนหายใจออกมาแรงๆ ก่อนจะลุกขึ้นเดินกลับเข้าไปในห้อง
 
ไอ้แมนบอกว่ากลับไปเจอกับคุณโอ๊ตอีกครั้งหลังจากที่ผ่านมาสี่ปีกว่าแล้ว คุณโอ๊ตกำลังจะแต่งงานแต่กลับหนีไม่สิ มาอยู่ไม่ใช่หนี มาอยู่กับไอ้แมนโดยพี่ชายไม่รู้ และผมก็เพิ่งจะรู้ว่าไอ้แมนมันมีความสัมพันธ์กับคุณโอ๊ตที่มากกว่านั่น นี่หรือเปล่าที่ทำให้ไอ้แมนพาเขามา น่าปวดหัวแทนจริงๆ
 
 
 
เช้าวันใหม่...............................
 
“ลีวายส์ล่ะ” ผมเดินงัวเงียออกมาจากห้องนอกถามหาลีวายส์ มานั่งลงบนโซฟาข้างๆไอ้กายและเอนหัวพิงไหล่มัน เพราะเมื่อคืนมันจะให้ผมพาไปเที่ยวแต่ผมไม่ยอมไปอีกอย่างไอ้แมนเมีย เฮ้ย คุณโอ๊ตไม่ให้ไปมันก็ไม่ไป ไอ้กายเลยอด ไปออเซาะไอ้เซฟก็ไม่ได้ผล มันเลยงอน
 
“โน้น ไม่รู้ใครมาหา เด็กอะไรวะหล่อน่ารักกกกกก” ผมยกหัวขึ้นขมวดคิ้วมองหน้าไอ้กาย มันบุ้ยหน้าไปทางสระน้ำ ผมจึงมองตามไป เห็นลีวายส์กำลังนั่งอยู่กับเด็กหนุ่มหัวทองคนหนึ่ง
 
“ดีใจมากเลยนะ พอรู้ว่าลีวายส์มาพี่ก็มาทันทีเลย มีของมาให้ด้วย นี่” ผมเดินออกมาเงียบๆ ได้ยินเสียงพวกมันนั่งคุยกัน
 
“ว้าววว สวยจัง ฮ่าๆ ลีวายส์ชอบฮะ ขอบคุณมากๆฮะ” หื่ม! จับมือ?
 
“ลีวายส์!!!!”
 
 
<<<<<<<<TBC>>>>>>>

อีธารของขึ้น??????
 
ปล.มีอะไรผิดพลาดขอโทษด้วยนะคร้าาา รีบมากอ่ะ หึๆ

เดี๋ยวจะย้อนกลับมาแก้คำผิดให้นะค่ะ

เน็ตกากมากกว่าจะลงได้    :katai1:  :katai1:  :katai1:

รักทุกคนค่ะ   :mew1:  :mew1:  :mew1:

ออฟไลน์ parismewsanmusic

  • ☆(๑≧♉ฺ≦)☂ Σ(☉ω☉ノ)ノ
  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 77
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0
อรั่ก!!! ค้างอ้ะ มาต่อไวๆนะงับ :really2: :really2:

ออฟไลน์ B52

  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 13216
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +420/-26
ลีวายส์ขยันยั่วสะจริง พอสนองจังก็กลัวซะงั้น อดเลยอีธาร

ออฟไลน์ Ryoooo

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3147
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +288/-2
เกือบไปแล้วนะอีธาร ต้องงค่ยๆสอนน้องสิ
เชื่อว่าน้องยอมหมดแหละ
จะรออีธารหึงจนหน้ามืดน่าาา

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด