ลอง 'รับ' ดูสักครั้ง... [39-2] 28-11-63/p.114
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: ลอง 'รับ' ดูสักครั้ง... [39-2] 28-11-63/p.114  (อ่าน 725338 ครั้ง)

ออฟไลน์ misso

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 514
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +33/-1
คนแต่งหายไปไหน หลอกให้รัก(กำปั้น) หลอกให้หลง(โซดา) แล้วเธอก็หายไป อยู่ที่ได้โปรดกลับมา

รอตอนต่อไปอย่างใจจดใจจอจ้ะ o1

ออฟไลน์ Babelilong

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 312
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +7/-0
    • Facebook  เข้ามาขอเป็นเพือนได้เลย
นานไปแล้ว  นานไปแล้ววววววววววววววน้าาาาาาาาาาา

ฉันรอเธออยู่รู้รึเปล่า ฮือๆๆ  :ling1: :ling1:

ออฟไลน์ nevergoodbye

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1279
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +51/-2

ออฟไลน์ broncho

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 183
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +264/-1
19 - กระดี่ได้น้ำ


เขาว่าผู้ชายส่วนใหญ่มักบ้ารถ  อันนี้ผมก็เข้าใจ เพราะผมก็ผู้ชาย เจ้ารถออดี้ที่ขับอยู่ทุกวันนี้ ก็อาศัยเงินเก็บที่หามาได้ล้วนๆ เล่นเอาแทบหมดตัว ความภูมิใจที่ได้นั่งอยู่หลังพวงมาลัยของรถสุดเท่ห์ ความรู้สึกเร่าร้อนเวลาเหยียบคันเร่ง  ผมก็เข้าใจ แต่.... ความบ้ารถของกำปั้น มันเกินขอบเขตไปหรือเปล่า

สองสามวันที่ผ่านมา ถ้านับเสาร์อาทิตย์ด้วยก็สี่วัน เป็นเวลาที่กำปั้นเทียวไปตามเซียงกงทั้งในกรุงเทพฯ ทั้งต่างจังหวัด เพื่อหาล้อแมกซ์แทนล้อที่พังไป มันถึงกับโดดเรียนติดกันสองวันทั้งที่อีกไม่กี่อาทิตย์ก็จะสอบไฟนอลแล้ว และที่สำคัญยิ่งกว่า คือ... มันทิ้งผมไปหาล้อแมกซ์เนี่ยนะ

นี่... ผมมีความสำคัญน้อยกว่าล้อแมกซ์ของมันซะอีกหรือนี่???

ยิ่งเวลาแบบนี้ ที่พวกเพื่อนผมมันกำลังอินเลิฟ  ควงเด็กกระหนุงกระหนิงกันไม่เกรงใจผมสักนิด แถมไอ้พิกก็ชอบชิ่งบ่อยๆ ได้เวลาเลิกงานของ'จารย์กวีนา ไอ้พิกเป็นต้องหายตัว แถมเวลาเรียนก็ยังเหม่อบ่อยๆ มองหน้าก็รู้เลยว่ามันคิดถึงอะไรอยู่ ถึงมันจะเป็นคนที่ไม่ค่อยแสดงออกทางสีหน้า ผมยังเห็นมันนั่งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ อย่างกับคนละคนกับพิกที่ผมเคยรู้จัก

ส่วนไอ้ชัชกับแฟนมันก็ไปหวานกันที่โรงยิมแข่งบาส ไม่สนจงสนใจเพื่อนจะแซว คนดูจะโห่ เล่นบาสเหงื่อออกแค่สองหยดเป็นต้องไปออดอ้อนให้สาวอรเช็ดเหงื่อให้  พอๆ กับไอ้เปียวกับสาวจิน คู่นี้ก็ป๊อบปี้เลิฟเหลือเกิน มัวแต่จีบกันไปหยอดกันมา เชื่อเหอะว่าป่านนี้มันก็ยังไม่ได้เอาแฟนมันเลย เก่งสุดก็แค่จับมือ สุดท้ายคู่ได้ฟาส อันนี้สาวเจ้าย้ายไปอยู่ห้องมันแล้ว กลางวันต่างคนต่างเรียน กลางคืนเอากันไฟแล่บ มีรอยจูบรอยดูดมาโชว์ได้ทุกวัน

นี่เป็นครั้งแรกจริงๆ ที่ผมถูกเพื่อนแซงหน้าในเรื่องแบบนี้  อะไรกัน...เป็นแค่กำปั้นแท้ๆ แต่ดันเห็นรถดีกว่าผมอย่างนั้นรึ  มันน่าโมโหจริงๆ!!!

"...พี่โซดา เป็นอะไรหรือคะ สีหน้า...เอ่อ...ไม่ค่อยดีเลย"

"ชู่ว์  ....อย่าครับจิน ออกมาห่างๆ ครับ อย่าไปทัก อย่าไปสนใจเลยครับ แบบว่า...อันตราย..."

เสียงไอ้เปียวกระซิบกระซาบกับสาวจิน กระซิบแบบได้ยินทุกคำ จะกระซิบทำซากอะไร ผมไม่หือไม่อือ นั่งจ้องมือถือ  มองข้อความที่ส่งไปถามไอ้บ้าปั้นว่ามันทำอะไรอยู่ไหน  มันใช้เวลาเกือบสิบนาทีค่อยตอบมาว่า อยู่เซียงกงแถวบางนา กำลังคุ้ยซากรถอยู่ ซึ่งก็แปลว่าวันนี้มันก็โดดเรียนอีกแล้ว... ผมเก็บมือถือใส่กระเป๋าด้วยความหงุดหงิด สูดหายใจเฮือกหนึ่ง แล้วปรับสีหน้าท่าทางให้เป็นผมในแบบที่ผมเป็น

"น้องจินครับ..."

ผมขยับไปนั่งข้างสาวจิน โดยมีไอ้เปียวเมียนมองแบบหวงๆ

"ค...คะ พี่โซดา..."

"น้องจิน... ดูๆ ไปก็น่ารักนะครับ  ผิวเนียนเชียว  ผมหยิกฟูๆ ก็...นุ่มมาก... แถมหอมด้วย..."

แน่นอนว่าผมไม่ได้ถูกเนื้อต้องตัวแฟนเพื่อนที่กำลังนั่งเขิน ก้มหน้าอมยิ้มแก้มตุ้ยเลยสักนิด แค่ใช้น้ำเสียงกับสายตา ก็มากพอสำหรับสาวน้อยท่าทางอ่อนโลกแล้วละนะ

"แหม...  ใครๆ ก็ว่า ผมจินฝูๆ ดูไม่เรียบร้อย นี่จินก็พยายามไปยืดผมก็แล้วอะไรก็แล้ว... แต่ก็หยิกหยอยเหมือนเดิม..."

"อย่าคิดแบบนั้นเลยครับ  น้องจินมองไปรอบๆ ซิ จะมีใครเด่นสะดุดตาเหมือนน้องจินบ้าง  พี่ว่าน้องจินเป็นแบบนี้...น่ารักออกครับ..."

พอหยอดเสร็จ น้องจินก็แก้มแดงร้องวุ้ยว้ายเบาๆ  มือไม้ไม่ต้องพูดถึง บิดไปบิดมาหมดแล้วละ ฮะ ฮะ  ส่วนไอ้เปียวก็รีบเข้ามาโอบไหล่ ดึงน้องจินให้ห่างจากผม ส่วนเพื่อนที่เหลือก็โห่ฮาไม่เลิก

"เอาแล้วเว้ยๆ  แหมๆๆ  ท่านโซดา ปราณีไอ้เปียวมันเฮอะ กว่าไอ้เปียวจะจีบน้องจินติด มึงอย่าไปแย่งมัน เดี๋ยวมันไปผูกคอตายใต้ต้นกระหล่ำปลี  ฮ่า ฮ่า ฮ่า"

ไอ้ชัชได้ทีก็ซ้ำเติมไอ้เปียวกันใหญ่ มีการหันไปตีมือกับไอ้ฟาสด้วย ส่วนไอ้พิกที่นั่งจิ้มมือถืออยู่ก็ยิ้มหน่อยๆ แล้วส่ายหัว ก่อนจะหยิบชิ้นมะม่วงมาขว้างใส่

"ไปแกล้งมันนะมึง"

ผมยักไหล่หลังจากรับมะม่วงที่มันขว้างมา เลยจัดการจิ้มพริกเกลือกินซะเลย

"เปล่าซะหน่อย   ก็น้องจินน่ารักจริงๆ นี่"

ว่าแล้วผมก็ส่งยิ้มส่งสายตาแพรวพราวให้สาวจินที่เอาแต่นั่งเขิน จนไอ้เปียวต้องเอามือมาบังตาเธอเอาไว้

"เชี่ยโซดา  มึงไม่ต้องชมน้องจินกูเลยนะเว้ย  น้องจินกูต้องน่ารักอยู่แล้ว แต่ถึงน้องจินจะไม่น่ารัก กูก็รักอยู่ดี...  จริงมั้ยจ๊ะ น้องจินจ๋าาา"

'เพี้ยยยย'

"บ้า... พูดอะไรก็ไม่รู้"

หลังจากโดยฝ่ามือแก้เขินประเคนเข้าที่หัวไหล่ สองคนก็เข้าโหมดกระหนุงกระหนิงโลกนี่มีแต่เราสองคนไปซะงั้น พวกผมทำหน้าเบ้ปากแบะกันใหญ่ โดยเฉพาะไอ้ชัชมันทำเป็นแอ๊คติ้งจินกับเปียว บีบเสียงเล็กเสียงน้อยให้พวกผมนั่งขำกัน จนไอ้เปียวมันค้อนผับๆ ตบหัวไอ้ชัชโชว์แมนไปที แต่ไอ้ชัชหลบทัน จากนั้นพวกมันเลยวิ่งไล่เตะกัน

ผมมองพวกมันวิ่งเล่นกันได้ไม่นาน ก็หันมาล็อคเป้าหมายต่อ

"น้องจินครับ อยากรู้อะไรดีๆ เกี่ยวกับเพื่อนเปียวมั้ยครับ"

"อะไรคะ พี่โซดา"

น้องจินที่นั่งเขินอยู่ พอได้ยินก็ตาโตหูพึ่ง ก็นะ พวกผู้หญิงลองเป็นเรื่องลับๆ นี่อยากรู้อยากเห็นกันจัง

"ขยับเข้ามาใกล้ๆ ซิครับ"

น้องจินทำท่าลังเลอยู่ครู่นึง แล้วก็ขยับเข้ามาแบบโน้มตัวท่อนบนมาทางผม ไม่ได้ขยับเข้ามาทั้งตัว ผมหันไปเหล่มองไอ้เปียวกับไอ้ชัช ก่อนจะโอบไหล่น้ิองจินเข้ามากระซิบความลับไอ้เปียวมัน

"คือน้องจินรู้วันเกิดไอ้เปียวแล้วใช่ไหมครับ"

"รู้แล้วคะ วันที่ 13 เดือนหน้า..."

"คืองี้ พี่จะบอกว่าเพื่อนพี่มันชอบดอกไม้มะลินะครับ  ถ้าน้องจินให้ของขวัญที่ทำจากดอกมะลิ รับรองว่าไอ้เปียวมันต้องปลื้มสุดๆ  เชื่อพี่"

"เอ๋??  มะลิหรือคะ? จริงๆ นะ?  แหม... พี่เปียวน่ารักจัง..."

ผมชักจะหมั่นไส้แล้วครับ ไอ้คู่นี้ มันจะรักกันดีไปไหน

"เอาหอมๆ ด้วยนะครับ เพื่อนจินจะปลื้มมาก"

ผมยิ้มให้ กำลังจะปล่อยมือ ไอ้เปียวก็แทรกมานั่งกลางพอดี

"พอๆ เลยมึง ตีท้ายครัวกูเหรอวะ   ...น้องจิน  น้องจินอย่าไปฟังไอ้โซดามันมากนะครับ  แบบว่า...พี่หวงนะครับ..."

"แหม พี่เปียวละก็...  พี่โซดาเค้าแค่บอกอะไรจินเท่านั้นเอง  แต่ห้ามถามนะคะ เพราะเป็นความลับ... อืม  นี่ก็ใกล้เวลาเรียนของจินแล้ว จินขอตัวก่อนดีกว่า"

น้องจินดึงจมูกไอ้เปียวส่ายไปมา ก่อนจะลุกขึ้นยืน

"พี่ฟาส พี่ชัช พี่พิก พี่โซดา  จินขอตัวก่อนนะคะ  ออ ขอบคุณพี่โซดานะคะที่บอก ฮิ ฮิ"

ไอ้เปียวมองผมสลับกับน้องจินแบบงงๆปนระแวง ผมเลยผลักหัวมันไปที  มันเลยถือโอกาสลุกขึ้นแล้วเดินไปส่งน้องจิน ผมมองคู่รักสุดแบ้วเดินไปแล้วก็หันมากวาดของบนโต๊ะไปชิดด้านนึงแล้วฝุบตัวลงนอนกลิ้งหน้าผากไปมาบนท่อนแขน

"เป็นอะไรของมึง"

ไอ้ฟาสถาม  ผมเหลือบตามองมันแล้วกลิ้งต่อ ไอ้พิกเลยเอามือมาขยี้หัวผมเล่น

"เป็นไร ไอ้ฝรั่ง"

"อยากได้แบบนั้นบ้างอ่ะ"

".........................................."

พวกมันทำหน้าอึ้งกันใหญ่ ก่อนที่ไอ้ิพิกจะส่ายหัว

"ไม่ดีมั้งมึง....  แค่กูคิดภาพไอ้ปั้นมันทำตัวสวีทปัญญาอ่อนเหมือนไอ้เปียว.... กูก็สยองแล้ว"

แล้วพวกเพื่อนมันก็หัวเราะกันสนั่นหวั่นไหว ทิ้งให้ผมทำหน้าเซ็งเป็ดอยู่คนเดียว

**********************************************

เลิกเรียน... ต่างคนต่างแยกย้าย  ผมนั่งอยู่หลังพวงมาลัยรถตัวเอง คิดวนไปเวียนมาว่าจะไปไหนทำอะไร ที่จริงช่วงเย็นๆ แบบนี้ หนีไปพ้นไปหาอะไรกิน แต่ความเซ็งทำเอาผมไม่อยากไปไหน แม้จะเริ่มรู้สึกหิวขึ้นมาบ้าง

ครั้นจะไปเดินเล่นที่ห้าง วันก่อนที่ไปเดินคนเดียวก็โดนพวกแมวมองรั้งไว้ตั้งนาน...  ครั้นจะไม่หาอะไรกิน ร้านรับสั่งอาหารที่คอนโดช่วงนี้ก็หยุดยาวอีก  คิดไปคิดมาเลยมาสรุปที่เซเว่นแถวคอนโด

"น้อง  กรองทิพย์ซอง..."

ระหว่างที่ยืนเลือกไส้กรอกอยู่หน้าตู้แช่ ผมก็ได้ยินคุ้นๆ แถวๆ แคชเชียร์ ก็ไม่ได้สนใจอะไรเพราะพอหันไปอีกทีก็ไม่เห็นใครแล้ว ผมเลยเลือกของกินอีกสองสามอย่าง จ่ายเงินโดยที่ไม่สั่งอุ่นไมโครเวฟ เพราะผมคิดว่าบางทีเสียงที่ได้ยินอาจจะเป็นเสียงของกำปั้นก็ได้ ถ้าผมรีบหน่อย บางทีอาจจะได้เจอมันที่หน้าร้าน

....แต่ก็ไม่เห็น...

...น่าเบื่อมาก...

ผมเดินย้อนเข้าไปในเซเว่นใหม่ ส่งอาหารให้เขาอุ่นให้ แล้วพกไปนั่งกินที่สวนหย่อมของคอนโด เป็นมื้ออาหารที่ห่วยบรมจนทนกินได้มากสุดแค่ครึ่งกล่อง แล้วหยิบเครื่องดื่มมานั่งดื่มแทน   นั่งอยู่นานจนเริ่มรู้สึกปวดห้องน้ำนั่นแหละ ถึงค่อยคิดจะกลับขึ้นห้อง ซึ่งก็เป็นเวลาที่ฟ้าเริ่มมืดพอดี

พอกลับถึงห้อง... ห้องก็มืดตามปกติ ผมเลยมองไปที่ระเบียง แต่ประตูระเบียงไม่ได้เปิดทิ้งไว้ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์แสดงว่ากำปั้นมันมา...

ครั้งนี้ไม่เหมือนวันนั้น... กำปั้นไม่ได้บอกว่าจะมา... 
ครั้งนี้ผมเลยไม่ได้รู้สึกหงุดหงิด... ผมแค่...รู้สึกถดถอย...

ผม... อยากให้กำปั้นมารอผมที่ห้องแบบวันนั้น
เวลาที่มันรู้สึกแย่  ผมอยากให้มันมาให้ผมปลอบ ทำให้มันรู้สึกดีขึ้น...

...ถึงรถนั่นจะสำคัญ   แต่ผมต่างหากที่ทำให้มันรู้สึกดี...
...ผมดีที่สุด  ผมสำคัญที่สุด ไม่เป็นรองจากใครหรืออะไรทั้งนั้น...

แต่...คงไม่ใช่ซินะ...

แย่จริงๆ...

ผมเดินเก็บข้าวเก็บของ เก็บห้อง ล้างจานของเมื่อเช้า เก็บขยะไปทิ้ง ห้องผมไม่ได้จ้างคนทำความสะอาด ผมทำเองหมดเพราะมันเป็นกิจกรรมที่ช่วยฆ่าเวลาที่ต้องอยู่คนเดียวได้ดี ทำจนเหงื่อท่วมก็ไม่สน จนกระทั่งตอนถูพื้น คงเพราะเริ่มเหนื่อยบวกกับมึนเบียร์นิดๆ ไม้ถูพื้นเลยชนโน่นชนนี่เสียงดังก๊อกแกร๊กๆ แต่ผมก็ชอบนะ เพราะมันดูไม่เงียบเกินไป...

"...หนวกหู..."

..ก๊อก....แกร๊ก... ก๊อก..

"บอกว่าหนวกหูไง.... แม่ง...ถูพื้นเป็นหรือเปล่าวะ..."

..ก๊อก....แกร๊ก... ก๊อก..  กึกๆๆ

เหมือนแว่วๆ จะได้ยินเสียงอะไร เสียงเหมือนคนงัวเงีย ลอยมาจากประตูห้องนอนซึ่งอยู่ด้านหลังผม  แต่ตอนนี้ผมกำลังทำงานเพลินๆ โดยเฉพาะตอนกดไม้ถูพื้นให้ปั่นแห้งในถัง ตอนดึงออกมามันหมุนติ้ว ดูแล้วตลกดี ยิ่งตอนเอาไม้ที่กำลังหมุนติ้วแปะลงกันพื้นให้มันหยุดยิ่งรู้สึกดี  ผมเลยเดินถูพื้นต่อไปเรื่อยๆ สลายความเซ็งไปเรื่อยๆ

กึกๆ ...  ก๊อกแกร๊ก...ก๊อกแกร๊ก....

"เฮ้ย!  มึงหูตึงหรือไงวะ ไอ้หงอกแม่งงงง...งงงง...."

อยู่ๆ ก็มีมือมายึดไม้ถูพื้นผมเอาไว้พร้อมกับเสียงตะคอกด้วยอารมณ์ฉุนเฉียวหน่อยๆ พอผมหันไป ก็เห็นไอ้กำปั้นยืนหัวฝู ทั้งเนื้อทั้งตัวมีแต่บ๊อกเซอร์สีดำตัวเดียว มันมองผมตาขวางหน่อยๆ

"อะไร?  มาได้ไง?"

ผมดึงไม้กลับมาแบบง่ายๆ  ส่วนไอ้กำปั้นก็โซเซไปนอนต่อที่โซฟา

"มาตั้งแต่เย็นละแม่ง....  "

"....................................."

ผมเริ่มถูพื้นต่อโดยพยายามไม่ให้ไม้มันไปชนโน่นนี่อีก ตาก็มองไอ้กำปั้นด้วยความรู้สึกแปลกๆ เห็นมันขยับตัวไปมาเหมือนหาจุดเหมาะๆ ไม่นานก็ได้ยินเสียงกรนเบาๆ  ซึ่งต่อจากนั้นไม่นาน ผมก็ถูพื้นเสร็จพอดี ผมเลยยืนท้าวไม้ถูพื้นมองมัน

...อย่างน้อย....มันก็มา....

ความรู้สึกที่เคยถดถอย มาตอนนี้หายไปหมดแล้ว ผมเก็บล้างอุปกรณ์ทำความสะอาดแล้วต่อด้วยการอาบน้ำ พอเดินออกจากห้องน้ำ ก็เห็นตัวหนาๆ ของไอ้กำปั้นนอนหายใจสม่ำเสมออยู่บนเตียงนอนซะงั้น

ผมเลย...รู้สึกดีมากขึ้น  เพราะผมคิดว่า... กำปั้นมันคงหายง่วงแล้ว และที่มันทำอยู่ตอนนี้ เรียกว่ามารยาชัดๆ  มันคงอยากให้ผมเอาใจซินะ...

ผมเดินไปนั่งที่ขอบเตียง  ผมที่เปียกชื่นจากการสระถูกเช็ดด้วยมือข้างหนึ่ง  ส่วนมืออีกข้าง ผมใช้จับผมที่สระสะอาดแล้วของกำปั้นเล่น  กำปั้นเลยเปลี่ยนจากท่านอนคว่ำหันหน้าไปอีกทาง เป็นท่านอนตะแคงหันหน้ามาทางผม

"บอกกี่ทีแล้ว ว่าอย่าเล่นหัว..."

ปากมันก็พูด แต่ไม่เห็นมันปัดมือผมออกเลย สีหน้ากำปั้นดูเหมือนมันจะเหนื่อยผสมง่วง และดูท้อแท้หน่อยๆ ด้วย

"เป็นไง  หาเจอไหม"

ผมถามไป ดึงผมแถวหลังหูมันเล่นไปด้วย จนบางทีมันคงจั๊กะจี้เลยยกมือขึ้นมาเกาๆ เหมือนเล่นกับหมาเลย ฮะ ฮะ

"แล้วคิดว่าเจอหรือเปล่าล่ะ  ...คอยดูนะเว้ย อย่าให้กูเป็นรัฐมนตรีคมนาคม กูจะสั่งสร้างวันเวย์ทั่วประเทศเลย แม่งงง..."

กำปั้นขมวดคิ้วมุ่น มันเปลี่ยนเป็นนอนหงายกางข้อศอกเอามือรองหัว

"ส่วนผม ถ้าผมเป็น รมต.กระทรวงศึกษา จะสั่งลงโทษคนโดดเรียนไปเป็นกรรมกรสร้างถนนดีมะ"

กำปั้นค้อนผมใหญ่เลย

"มึงแม่ง...  ไม่เห็นใจ แล้วยังจะมาซ้ำเติมกูอีกนะ ไอ้หงอกใจดำ"

มันบ่นอุบอิบ ทำปากขมุบขมิบ สลับกับค้อนผมเป็นระยะๆ ผมเลยเอื้อมมือไปบีบจมูกมันเล่นซะเลย  เห็นตอนน้องจินทำกับไอ้เปียวแล้วเลยอยากลองทำกับไอ้กำปั้นดูบ้าง แต่ผมไม่ได้รีบปล่อยมือหรอกนะ แกล้งบีบนานๆ จนไอ้กำปั้นมันต้องดึงมือผมออกแล้วทำตาเขียวใส่

"จะฆ่ากันหรือไงวะ เป็นไอ้หงอกไม่พอ จะเป็นฆาตกรด้วยหรือไง"

"ฮะ ฮะ"

ผมหัวเราะเยาะ กำปั้นมันเลยดึงผมนอนคว่ำบนตัวมัน เอาคางมันล๊อคบ่าผมเอาไว้แล้วลงมือขย่ำก้นผมด้วยสองมืออย่างเมามัน

"หัวเราะเยาะกูนะมึง  หัวเราะเยาะกูใช่ไหม  โดน...มึงต้องโดน ฮึ้ยๆๆ"

"ปั้น! เบาหน่อยซิ เจ็บนะ...อ๊ะ.."

ผมพยายามดิ้นออก แต่ก็กลัวว่าถ้ารีบกระชากตัวออก ไอ้กำปั้นที่กำลังพูดอยู่กับบ่าผมจะกัดลิ้นตัวเอง  นี่ผมกลัวมันเจ็บนะ  แต่ดูมัน นอกจากขย่ำแล้วยังแบมือตบก้นผมเล่นอีก  ผมเลยกัดบ่ามันซะเลย ยิ่งไม่มีเสื้อปิดเนื้อแบบนี้ด้วย ยิ่งกัดได้เน้นๆ ไปเลย

"อ๊ากกกกกก  เจ็บๆๆๆ  เจ็บนะเว้ย เชี่ยหงอก มึงเป็นฆาตกรไม่พอ จะเป็นหมาด้วยเหรอวะ  ปล่อยกูนะเว้ยยย"

"ไอ้อ่อย!!"

ผมกัดมันแรงกว่าเดิม  ถือโอกาสเอาคืนที่มันหายไปหลายวันจนทำให้ผมหงุดหงิดดไปด้วยในตัว 

"ซีดด... กูเจ็บนะเว้ย... แม่ง... เจ็บฉิบหาย...."

น้ำเสียงแสดงความเจ็บปวดของกำปั้นค่อยๆ เปลี่ยนไป เพราะนอกจากจะกัดแล้ว ผมก็เริ่มดูดและเลียผิวเนื้อมันไปด้วย  ในขณะที่ทั้งตัวมันมีแต่บ๊อกเซอร์ตัวเดียว ผมเองก็มีแต่เสื้อคลุมตัวเดียวเหมือนกัน มือหยาบที่เคยขย่ำตีก้นผมผ่านผืนผ้า เริ่มเลื้อยเข้ามาสัมผัสเนื้อแท้ ส่วนลูกชายเราก็เริ่มตื่นตัวใกล้ๆ กัน

"...ปั้น... เอากันนะ..?..."

ผมกระซิบข้างหูมัน หลังจากที่เลื่อนปากพรมจูบสลับกัดแทะตามลำคอมาถึงใบหูมัน โดยที่มันนอนหลับตาพริ้ม  ดูสบายสุดๆ

"ก็เอาดิ... แต่กูไม่ค่อยมีแรงเลยว่ะ... ยกเหล็กมาทั้งวัน"

พูดเสร็จ ไอ้ปั้นก็ทำปากจู๋ให้ผมจู๊บเล่นแบบรัวๆ

"งั้นก็อยู่เฉยๆ เดี๋ยวพี่จัดให้"

"หึ หึ  ไอ้หื่น...  ห้ามแกล้งกูนะมึง"

ปากก็บอกไม่มีแรง แต่มือมันตะกายหาตัวช่วยแล้ว  ส่วนอีกข้างก็ถูไถหน้าปากทาง ผมกัดคางมันอีกที ก่อนจะยกตัวขึ้นนั่งคล่อมมันไว้ แล้วรับหลอดเจลมาป้ายที่ปากทาง นิ้วไอ้กำปั้นก็แสนรู้รีบสอดลึกเข้าไปในตัวผมแทบจะทันที ผมเลยปล่อยให้เป็นหน้าที่ของมัน แล้วขยับตัว ว่าจะถอดเสื้อคลุมที่เริ่มหลุดหลุดออก

"อย่าถอดเลย ใส่ไว้แบบนี้แหละ"

"ทำไม"

ผมชะงัก ปล่อยมือจากสาบเสื้อที่ค้างคาอยู่บริเวณต้นแขน สายตาของกำปั้นที่ใช้มองผมมันดูหื่นๆ เยิ้มๆ เหลือเกิน

"เซ็กซี่ดี..."

คำชมของมันทำเอาผมรู้สึก...ดี... เหมือนจะปลาบปลื้ม และร้อนวาบจากทรวงอกไปถึงท้องน้อย...  ผมเลยเสยผมทีนึงแล้วก้มลงไปจูบแลกลิ้นกันมัน

"อืม...จุ๊บ....  อืม  ถอด...ช่วยถอดเกงในกูทีดิ... อยากเต็มทีแล้วเว้ย..."

ไอ้กำปั้นมันงึมงัมระหว่างที่จูบกัน แต่ผมไม่สนใจ นาทีนี้อยากแต่จะจูบๆ จูบอย่างเดียว จนไอ้กำปั้นต้องเป็นฝ่ายประคองหลังผมด้วยมือข้างหนึ่ง ส่วนอีกข้างมันก็ทั้งดึงทั้งถีบขาให้อุปสรรคเพียงหนึ่งเดียวหลุดพ้นไป จากนั้นดุ้นร้อนก็ถูกจ่อแล้วแทรกเข้ามาอย่างแรงจนสุดทาง

"อ๊ะ....อา...."

ผมครางรับความรู้สึกที่คับแคบจนเผลอขมิบรัดลูกชายกำปั้นไว้แน่น

"อูยยย... โคตรแน่นเลยมึง... แม่ง.... กูโคตรคิดถึง  คิดถึงโคตรๆ เลยว่ะ...อืม..."

ผมจูบมันต่อ จูบมันแรงๆ ให้สมกับความรู้สึกอัดอั้นที่อัดแน่นอยู่ภายในใจ ผมก็อยากบอกว่าผมก็คิดถึง คิดถึงมากๆ อยากให้มันอยู่ตรงนี้ อยู่อย่างนี้ ไม่อยากให้มันหายหัวไปไหน จนบางครั้งผมก็นึกจะไปขโมยรถมันเอาไปทิ้งหน้าผา เอาไปเผา ไประเบิดทิ้งซะ มันจะได้เลิกบ้ารถแล้วหันกลับมาให้ความสำคัญกับผมให้มากกว่านี้

"อ๊ะๆ  ซะ..โซดา ช้าหน่อยซิ...ฮูยย... ช้าหน่อยซิ กู... กูจะแตกแล้วนะแม่ง... แม่งสุดยอด...."

"พูดอีกซิ... พูดอีก   ชมอีก  กำปั้น..."

"แม่ง.... อึ๋ยยย...  มึ... มึงมันฟิต มึงมันโคตรแน่น แม่ง... ใจกูจะขาดแล้ว..."

"ซีดด...ปั้นช่วยหน่อย  เร็วๆ จะเสร็จแล้ว..."

ความรู้สึกดี ทำให้ผมปล่อยตัวลงไปแนบแผ่นอกกว้าง ปล่อยที่เหลือให้กำปั้นมันโชว์พลังจนจบ ของเหลวที่ถูกปลดปล่อยภายในให้ความรู้สึกอุ่นร้อน ในขณะที่จุดสุดยอดของผมสร้างความเหนอะหนะใต้ร่มผ้า แต่นั่นไม่สำคัญ เพราะสิ่งที่ผมสนใจมีแต่เสียงเต้นของหัวใจกับแผ่นอกแข็งแรงที่ชื่นไปด้วยหยาดเหงื่อซึ่งผมแนบหน้านอนทับอยู่ตอนนี้...

เสียงหอบหายใจ ค่อยๆ คืนจังหวะเป็นปกติ กำปั้นผลิกตัวให้ผมเป็นฝ่ายนอนอยู่ใต้ร่างมัน  มันมองหน้าผม เอามือปัดผมที่ปรกหน้าผากออก เรามองตากันอยู่พักนึง ก่อนที่มันจะผิดคำพูดด้วยการเป็นฝ่ายเริ่มโลมเล้า และเริ่มบทรักครั้งที่สองด้วยความเนิบนาบในตอนแรกแล้วเปลี่ยนเป็นความเร้าร้อนในตอนหลัง....

***********************************************

สรุปว่าหลังจากทุ่มเททั้งเงินและเวลาไปหลายวัน กำปั้นมันก็หาของที่อยากได้ไม่เจอ พ่อมันก็ด่าที่มันทิ้งการเรียน  อาจารย์มันก็ให้เพื่อนตามมันกลับมาเรียน คาดโทษว่าถ้าโดดวิชาแกอีกจะตัดเกรดเอฟให้ ในเมื่อไม่มีคนสนับสนุน แถมหนทางจะหาเจอก็ไม่มีหวัง  มันเลยยอมถอย ยอมถอดใจ 

กำปั้นจอมกร่าง เลยกลายเป็นกำปั้นจอมหงอย จ๋อยได้ทุกครั้งที่ผ่านเต้นรถมือสองที่มีรถรุ่นเดียวกับมันจอดขายอยู่  จ๋อยยาวยันวันเสาร์อาทิตย์ที่ผมไปนอนค้างบ้านมันเพื่อซ้อมมวยกับพ่อมัน

"ไอ้หนู  เอ็งดูลูกข้าดิ๊ แม่งไม่รักดี บ้านข้าเป็นค่ายมวยแท้ๆ ดันไปชอบรถนอก ไปทำงานอู่ เงินทองมีเท่าไหร่ก็ทุ่มไปกับรถหมด ทีนี้เป็นไงละมึง หมดตัวแล้วยังขับมันออกจากอู่ไม่ได้เลย สมน้ำหน้า"

เสียงพ่อกำปั้นบ่นล้งเล้งระหว่างมื้อค่ำที่มีผมร่วมอยู่ด้วย  ผมนั่งข้างพ่อมันซึ่งนั่งอยู่หัวโต๊ะ น้องมันนั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามผม ส่วนไอ้ปั้นนั่งอยู่ข้างผม  หน้ากำปั้นนิ่งมากติดจะเซ็งและใบ้รับประทาน มันจิ้มๆ เขี่ยๆ เหมือนไม่อยากอาหาร เห็นแล้วขัดตา ผมเลยเข้าใจพ่อมันมาก

"..........................."

"ดูๆ ดูมันซิ....  ถ้าอยากได้มากนักไอ้ล้อนั่น ไอ้ไก่มันก็บอกแล้วว่าเต้นรถเพื่อนมันยินดีถอดขายให้  ทำไมมึงไม่เอาวะ"

"ไม่เอา  ล้อมันมีเจ้าของอยู่แล้ว พ่อไม่เข้าใจหรอก"

"บ๊ะ!! ไอ้ลูกคนนี้ จะคิดมากไปหาพระแสงอะไรวะ บ้าไม่พอยังโง่อีกเรอะ"

ไอ้ปั้นมันเหล่พ่อมัน ก่อนจะถอนหายใจแล้วลุกขึ้น

"อิ่มแล้ว ไปก่อนนะ"

พวกเราสามคนที่เหลือมองหน้ากันไปมา ไม่รู้จะพูดยังไง เห็นมันลุกขึ้นเอาจานไปเก็บทั้งๆ ที่กินได้ไม่ถึงครึ่ง  พ่อมันเลยบ่นต่ออีกคำสองคำแล้วก็กินข้าวต่อ ส่วนผมก็นั่งกินไปเรื่อยๆ รอเก็บโต๊ะช่วยกำปั่นล้างจาน

"พี่โซดากลัวพ่อหรือเปล่าครับ"

กำปั่นที่หน้าอ่อนกว่ากำปั้นพอสมควร (หมายถึงไม่หล่อเข้มเหมือนพี่มัน เพราะได้แม่มาเยอะ) พูดกับผมเบาๆ โดยมีพ่อมันนั่งดูข่าว ดูละครอยู่ ผมส่ายหัวส่งจานที่ล้างน้ำสุดท้ายแล้วให้กำปั่นเอาไปคว่ำ

"ไม่หรอก พี่เข้าใจพ่อเขาน่ะ"

"พี่ปั้นน่ะรักรถคันนี้มาก เพราะแม่ช่วยออกเงินซื้อให้ส่วนนึงด้วย ตอนนั้นพี่ปั้นแค่มอ.ห้า มีเงินเก็บไม่มาก แม่กับพ่อทะเลาะกันเลย เพราะพ่ออยากให้พี่ปั้นเอาดีเรื่องมวยมากกว่า แม่เลยบอกว่าแม่ใช้เงินเก็บของตัวเอง พ่อไม่มีสิทธิ์ห้าม..."

ผมยืนฟังเงียบๆ  อดรู้สึกอิจฉากำปั้นไม่ได้ที่มันเป็นที่รักของพ่อและแม่ขนาดนี้

"หลังจากนั้น พ่อก็บ่นพี่ปั้นตลอด พ่อคงผิดหวังด้วยที่พี่ปั้นไม่รักค่ายมวยเหมือนที่รักรถคันนั้น พี่ปั้นกับพ่ออึมครึมกันเป็นปีๆ ไม่ค่อยพูดกัน  จนอีกสองปีต่อมา แม่ก็....."

ผมมองมือกำปั่นที่บิดฟองน้ำเช็ดขอบอ่างล้างจานซ้ำๆ

"แม่ขอให้พ่อกับพี่ปั้นกลับเป็นเหมือนเดิม  พ่อเลยยอม ส่วนผมก็เสนอตัวรับช่วงค่ายต่อ แม่เลยไปแบบหมดห่วง..."

"เสียใจด้วยนะ..."

ผมเห็นกำปั่นน้ำตาซึมก่อนจะเบื้อนหน้าไปอีกทาง น้องชายกำปั้นยกแขนเสื้อเช็ดตาปาดๆ สูดหายใจ แล้วค่อยหันกลับมายิ้มให้ผม


"พี่เลยหมดสนุกเลย ต้องมานั่งรับเรื่องแย่ๆ ของบ้านผม"

ผมยิ้มบางๆ ส่ายหน้าหน่อยๆ อยู่ๆ ก็นึกว่าผมคงต้องออกแรงสักหน่อยแล้วละ น่าเสียดายออก ถ้าบรรยากาศครอบครัวที่น่ารักแบบนี้ต้องเสียไป คือเป็นค่าเรียนมวยก็แล้วกันนะ

"ไม่หรอก พี่ซิต้องขอบใจที่ไม่เห็นพี่เป็นคนอื่น   ...ว่าแต่ปั่นพอจะรู้จักร้านที่ทำล้อแมกซ์ให้กำปั้นไหม มีเบอร์ยิ่งดี"

"ออ ร้านเฮียเล็ก  พี่จะเอาเบอร์ไปทำไมเหรอ ผมไม่รู้ แต่เดี๋ยวโทรถามเจี๊ยบให้"

เจี๊ยบเป็นลูกสาวเฮียไก่เจ้าของอู่ที่กำปั้นมันทำงานอยู่ ผมเคยเจอสองสามครั้ง หน้าตาคล้ายกันทั้งพี่ทั้งน้องเลย ชอบมองผมตาหวานเยิ้ม แต่ของใกล้ตัวขนาดนี้ไม่กินจะดีกว่า

"ครับ พี่เองนะเจี๊ยบ  หาเบอร์เฮียเล็กร้านล้อแมกซ์ให้หน่อยซิ"

กำปั่นหยิบมือถือมาโทรหาข้อมูลให้ผม ผมเลยเลี่ยงออกมาที่ชิงข้าเก่าๆ หน้าบ้าน

"พี่โซดา  นี่ครับเบอร์โทรเฮียเล็ก มีเบอร์ที่ร้านกับเบอร์มือถือ"

"อืม ขอบใจนะ  คือรถพี่ดูช่วงล่างมันส่ายๆ โครงเครงว่าจะไปตั้งศูนย์ล้อใหม่น่ะ"

"อา.. แล้วไม่ให้พี่ปั้นดูให้ล่ะครับ... แต่ก็นะพี่ปั้นอารมณ์นี้ พี่โซดาไปร้านเฮียเล็กน่ะดีแล้ว ร้านแกอาจอยู่ไกลหน่อยแถวเมืองนนท์  แต่บริการดี ราคาไม่แพงครับ ยิ่งถ้าบอกว่ารู้จักกับกำปั้นเผลอๆ จะลดแหลกเลย ฮะ ฮะ"

"ฮะ ฮะ  คงไม่ต้องขนาดนั้นหรอก งั้นฝากบอกกำปั้นหน่อยนะว่าพี่กลับแล้ว  ไว้มันลงมาถามค่อยบอกก็ได้"

ว่าแล้วผมก็ตบไหล่กำปั่นไปสองสามทีแล้วเดินเข้าบ้านไปหยิบของกับไหว้ลาพ่อมัน บอกว่ามีธุระด่วนเลยต้องขอตัวกลับก่อน

*************************************************


มาแล้วจ้า ตอนใหม่ ขอลงครึ่งเดียวก่อนนะ ไม่งั้นจะต้องรอกันนานกว่านี้
เค๊าขอโต๊ดดด...  ให้รอซะนาน  แบบว่าเคอร์ฟิว (คนอ่าน :z6: / คนเขียน  :ling3:)

ส่วนเรื่องตอนพิเศษ ไว้ลงตอนต่อครบแล้วจะมาสรุปผลให้นะ

รักปั้น ชอบโซดา เม้นท์มาเลยไม่ต้องรอ เค๊ารออ่านอยู๋  :impress2:

ออฟไลน์ Dark_Noah

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 839
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +22/-3
รอๆๆ โซดาจะทำอะไรให้กำปั้นน้า อิจฉากำปั้นจังมีคนน่ารักอย่างโซดาเป็นกิ๊ก  :-[
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 06-06-2014 22:38:35 โดย Dark_Noah »

Meikukio

  • บุคคลทั่วไป
โทษฐานมาช้า  :z6:
ฮ่าๆๆ ล้อเล่นค่ะ
มาต่อเร็วๆ น้า

ออฟไลน์ Fujoshi

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 791
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +38/-2
จะอ่านต่อ โซดาจะทำอะไร
ตอนนี้แอบหมั่นไส้กำปั้นเล็กน้อย

ออฟไลน์ nevergoodbye

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1279
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +51/-2
ถถถ พี่โซดา
หึงรถเหรอคะ ว้ายย  :impress2:
แต่เราว่าที่กำปั้นทุ่มเทขนาดนี้ก็เพราะพี่โซดานะ
แบบไงอะ อยากให้คนพิเศษได้นั่งรถของตัวเองที่เป็นของตัวเองจริงๆอะ
เพราะพี่โซดาพิเศษกับกำปั้นมากกกกกกก
เข้าใจปั้นหน่อยนะ อย่างอนเลย อิอิ

โอ๊ยไม่ไหวละ รออีกครึ่งน้า
คนเขียนรีบปั่นเลยยยย ไม่ง้ันงอนนนนนนนนนนนนน  :katai4: :katai4:

ปล. ไอ้ประโยค 'เป็นแค่กำปั้นแท้ๆ' เนี่ย มันแบบ 555
อธิบายไม่ถูก แต่ชอบค่ะ

ออฟไลน์ PEUNGhoney

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 53
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0
โซดาจะซื้อล้อแมกซ์ให้กำปั้นใช่ไหมมมมม
สงสารกำปั้น TT

ออฟไลน์ stickyyrice

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1563
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +40/-5
รออีกครึ่งนึง

จะมาตอนไหนนะ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ warin

  • รถไฟขบวนนั้น ได้แล่นผ่านไปแล้ว
  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1981
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +60/-1
    • -
กรี๊ดดดดดดดดดดด  พี่โซดา  งือ  เศร้า  สงสารกำปั้นจัง

ออฟไลน์ butter.juliet

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 200
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +9/-0
ปั้นนี่สาวน้อยมากอะ น่ายักจุงเบย  :hao6: :hao6:

ออฟไลน์ Fellina

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 432
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +16/-1
กำปั้นน่ารัก ^^
โซดา โคตรแมนเลยอ่า 555

ออฟไลน์ meeoldly

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 171
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-0

ออฟไลน์ นอนกินแรง

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1414
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +76/-4
โซดาน่ารักอ่ะ นี่ขนาดเป็นแค่กิ๊กกันนะ

คือเอาใจใส่กันมากเลย ชอบคู่นี้สุดๆ

จะรอเรื่องที่เหลือกับตอนพิเศษน้า :mew1:

ออฟไลน์ MK

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1154
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +111/-4
อาการกระดี่ได้น้ำนี่ต้องรอครึ่งหลังแน่เลย   :hao7: 


ออฟไลน์ bobie

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2213
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +269/-7
โซดาต้องแอบไปทำไรให้ปั้นแน่เลย
แต่ปล่อยปั้นหงอยๆงี้ก็ดีนะ
นานๆจะเห็นปั้นโหมดนี้ 55555

ออฟไลน์ misso

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 514
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +33/-1
อ่านไม่รู้จักพอเลยเรื่องนี้ เพราะงั้นอย่าหายไปนานเลยนะ มันเหงาใจ

โซดาจะเซอร์ไพรซ์อะไรปั้นนี่

ออฟไลน์ Zelsy

  • เพราะ "รัก" คำเดียวเท่านั้น
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1971
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +191/-2
โซดาจะทำตัวน่ารักอีกแล้ว

ออฟไลน์ kongxinya

  • Skt KS
  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1173
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +37/-0
โซดามีหึงรถด้วย  :laugh:

โถๆ น่าสงสารปั้น กาซิกๆ แต่ถึงมือโซดาแล้วต้องเรียบร้อยแน่  o13

รอครึ่งหลังคร่าาาาาาาา  :mew1:

 :กอด1: :L2: :pig4: :L2:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ NOoTuNE

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3326
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +317/-15
เข้าใจกำปั้นเลยยย ทุ่มมาขนาดนี้ แล้วของที่รอตลอดมาอยู่ตรงหน้าแค่เอื้อมก็ถึงแล้วอยู่ๆมาหายไป ใครไม่ใจสลายมั่งหว่ะ


แต่อะไรยังไงคะท่านโซดาของเจ่  ง้องแง้งใหญ่แล้วนะอยากจะมีโมเม็นทสวีทอยากจะสำคัญที่สุดอยากจะเป็นคนที่ปั้นต้องนกถึงมาอันดับหนึ่ง อยากจะให้ปั้นสุขเพราะตัวเอง คืออะไรคะท่านโซดา  :katai3: :katai3:

ออฟไลน์ boobooboo

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 751
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +16/-2
หายไปนาน  รอครึ่งหลังอยู่น้า

ออฟไลน์ maemix

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4546
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +299/-3
รถคันนี้มีความทรงจำของกำปั้นอยู่สินะ
โซดาจะทำอะไร
 :katai2-1: :katai2-1:

ออฟไลน์ TanyaPuech

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4395
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +530/-23
โซดามีนอยด์  น่ารักกก


ปล คนเขียนเค้าอยากเห็นฟาสมีแฟนเป็นผชอ่า   แต่คงอด

ไม่ได้ฟาสจะเอาพิกก็คงอด    :heaven 

ออฟไลน์ ReiiHarem

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 945
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +55/-3
มาช้าอ่ะ เค้ารอท่านโซดาอยู่นะ เง้อ

ออฟไลน์ nutty

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1194
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +63/-3
เป็นแฟนจริงๆได้แล้วมั้ง ขนาดโซดาหึงรถเลย

ออฟไลน์ GETIIZ

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1263
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +90/-4
ท่านโซดาหึงรถปับกำปั้น 5555555
แต่พอรู้เหตุผลเรื่องรถแล้วก็เข้าใจกำปั้นนะ

ออฟไลน์ B52

  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 13793
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +420/-26
จะถึงคราวโซดาลงมือทำอะไรสักอย่างแล้ว

ออฟไลน์ วัวพันปี

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1496
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +540/-3
ท่านโซดา ใส่ใจอิปั้นมากนะ  แล้วมะไรมันจะเลิกหาล้อรถ กลับมาใส่ใจ" กิ้ก"ล่ะ

ออฟไลน์ Gutjang

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 258
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +38/-0
กำปั้นเด่วจะโดนนะคะ ทิ้งโซดาได้ไง

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด