*หลุดจอง*{รักยุ่งๆของลูกครึ่งรูปหล่อ} ฝูหรง & พอล...The End...[14/10/59]
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: *หลุดจอง*{รักยุ่งๆของลูกครึ่งรูปหล่อ} ฝูหรง & พอล...The End...[14/10/59]  (อ่าน 138301 ครั้ง)

ออฟไลน์ MiSS-U

  • {^o^} {^3^}
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4168
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2800/-11
ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ


ติดตามกฏเพิ่มเติมที่กระทู้นี้บ่อยๆ เมื่อมีการแก้ไขกฏจะแก้ไขที่กระทู้นี้นะครับ
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0

ประกาศทั่วไปติดตามอัพเดทกันที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.0

ประกาศ กฎที่อื่นมีไว้แหก แต่ห้ามมาแหกที่นี่

1.ห้ามมิให้ละเมิดสิทธิส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด
การสนใจและชื่นชอบนิยายและเรื่องเล่าของคนในเรื่องควรมีขอบเขตที่จะไม่สร้างความเดือดร้อนให้เจ้าของเรื่อง เช่นเดียวกับเป็ดที่ตอนนี้ถูกรังควานตามหาตัวจากคนด้านต่างๆ จนตัดสินใจไม่เล่าเรื่องต่อ.........เนื่องจากบางเรื่องเป็นเรื่องเล่า.....................บางคนไม่ได้เปิดเผยตัวตน  เขาพอใจจะมีความสุขในที่เล็กๆแห่งนี้โดยไม่ได้ตั้งใจให้คนภายนอกได้รับรู้เรื่องราวแล้วนำไปพูดต่อ   เพราะปฎิเสธไม่ได้ว่าสังคมไม่ได้ยอมรับพวกเราสักเท่าไหร่

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรุปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ, หมิ่นประมาท,
หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง
หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย,ห้ามโพสกระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้ง  ในเรื่อง การเมือง ศาสนา พระมหากษัตริย์
และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงกระทู้ที่จะสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกภายในเวปบอร์ด
การกระทำเช่นนั้นอาจทำให้คุณแบนทันที และถาวร . หมายเลข IP ของทุกโพสต์จะถูกบันทึกเพื่อใช้เป็นหลักฐาน
ในความเป็นจริงเป็นไปได้ยากมากที่จะให้แต่ละคนมีความคิดเห็นตรงกันทั้งหมด   คนเรามากมายต่างความคิดต่างความเห็น เติบโตมาภายใต้ภาวะแวดล้อมต่างกันการแสดงความคิดเห็นที่แตกต่าง   จึงควรทำเพื่อให้เกิดความเข้าใจกัน แบ่งปันประสบการณ์และมิตรภาพเพื่ออาจเป็นประโยชน์ในการใช้ชีวิต  และไม่ว่าจะอย่างไรก็ควรเคารพในความคิดเห็นที่แตกต่างของบุคคลอื่นช่วยกันสร้างให้บอร์ดนี้มีแต่ความรักนะครับ   

เรื่องบางเรื่องอาจจะเป็นทั้งเรื่องแต่งหรือเรื่องเล่าใดๆก็ขอให้ระลึกเสมอว่า  อ่านเพื่อความบันเทิงและเก็บประสบการณ์ชีวิตที่คุณไม่ต้องไปเจอความเจ็บปวดเล่านั้นเองเพื่อเป็นข้อเตือนใจ สอนใจในการตัดสินใจใช้ชีวิต   จึงไม่ต้องพยายามสืบหาว่าเรื่องจริงหรือเรื่องแต่งส่วนการพูดคุยนั้น   ก็ประมาณอย่าทำให้กระทุ้กลายพันธุ์ห้ามเอาเรื่องส่วนตัวมาปรึกษาพูดคุยกันโดยที่ไม่เกี่ยวพันกับเรื่องในกระทู้นิยาย  ถ้าจะวิจารณ์หรือแสดงความคิดเห็นทุกคนมีสิทธิแต่ขอให้ไปตั้งกระทู้ที่บอร์ดอื่นที่ไม่ใช่ที่นี่นะครับ

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพส หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อเจ้าของเรื่องเท่าที่จะทำได้หรือแจ้งมายังบอร์ดนี้ก่อนนะครับ  เนื่องจากเจ้าของเรื่องบางครั้งไม่ต้องการให้คนที่ไม่ได้ชื่นชอบนิยายชายรักชายเข้ามารับรู้  ลิขสิทธิ์ทั้งหมดเป็นของเจ้าของคนที่ทำขึ้นและเวปแห่งนี้นะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล บอกเมล แลก msn บนบอร์ด โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าของไม่ยินยอมให้ส่งหรือติดต่อกันทางพีเอ็มจะปลอดภัยกว่าแล้วเมื่อมีการติดต่อสื่อสารกันให้พึงระวังถึงความปลอดภัย ความไม่น่าไว้ใจของผุ้คนทุกคนแม้จะมีชื่อเสียงในบอร์ดเป็นเรื่องส่วนตัวของแต่ละคนไป เพื่อลดความขัดแย้งภายในเล้า จึงไม่สนับสนุนให้มีการจีบกันในบอร์ดนะครับ

5.ห้ามจั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิดเดียวให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตาม
เพราะแม้จะเป็นเรื่องที่เขียนจากเรื่องจริง เมื่อนำมาพิมพ์เป็นเรื่องผ่านตัวอักษร ย่อมเลี่ยงไม่ได้ที่จะมีการเพิ่มเติมเพื่อให้เกิดสีสันในเนื้อเรื่อง ทางเล้าถือว่านั่นคือการเพิ่มเติมเนื้อเรื่อง จึงไม่อนุญาตให้จั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” แต่สามารถแจ้งว่าเป็น “นิยายที่อ้างอิงมาจากชีวิตจริง” ได้  มีคนมากกมายทะเลาะเสียความรู้สึกเพราะเรื่องนี้มามากแล้ว

6.การพูดคุยโต้ตอบระหว่างคนเขียนและคนอ่านนอกเรื่องนิยาย  ทำได้  แต่อย่าให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสนิยายหนึ่งตอน ก็ควรตอบเพียงคอมเม้นต์เดียวก็พอแล้ว  โดยสามารถใช้ปุ่ม Insearch qoute  ได้    ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และลงลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วยนะครับ เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน

7. การกดบวกให้เป็ดเหลือง
      7.1 นิยาย 1 ตอน  จะให้ขึ้น Top list แค่ 1 Reply เท่านั้น ถ้าขึ้นเกิน จะลบคะแนนออก เหลือเฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด
      7.2 นิยาย 1 เรื่อง จะให้ขึ้น Top list ไม่เกิน 3 Reply ถ้าเกิน จะลบคะแนนออก ให้เหลือ เฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด ลงมาตามลำดับ
      7.3 Post ในห้องอื่น ๆ ก็จะใช้ หลักการเดียวกันนี้ เช่นกัน ยกเว้น
            - 1 Reply ที่เกินมานั้น โมทั้งหลาย พิจารณาดูแล้วว่า ไม่เป็นการปั่นโหวต และเป็น Reply ที่น่าสนใจและเป็นที่ชื่นชอบจริง ๆ

8.Administrator และ moderator ของ forum นี้ มีสิทธิ์อ่าน, ลบ หรือแก้ไขทุกข้อความ. และ administrator, moderator หรือ webmaster ไม่สามารถรับผิดชอบต่อข้อความที่คุณได้แสดงความคิดเห็น (ยกเว้นว่าพวกเขาจะเป็นผู้โพสต์เอง).

9.คุณยินยอมให้ข้อมูลทุกอย่างของคุณถูกเก็บไว้ในฐานข้อมูล. ซึ่งข้อมูลเหล่านี้จะไม่ถูกเปิดเผยต่อผู้อื่นโดยไม่ได้รับการยินยอมจากคุณ .Webmaster, administrator และ moderator ไม่สามารถรับผิดชอบต่อการถูกเจาะข้อมูล แล้วนำไปสร้างความเดือดร้อนต่างๆ

10.ห้ามลงประกาศลิงค์โปรโมทเวป  โฆษณา หรือโปรโมทในเชิงธุรกิจใดๆ ทุกชนิด ลงได้เฉพาะในห้องซื้อขาย ในเมื่อแนะนำเวปอื่นที่บอร์ดเรา ก็ช่วยแนะนำบอร์ดเราโดยลงลิงค์บอร์ดเรา เวป http://www.thaiboyslove.com  ในบอร์ดที่ท่านแนะนำมาให้เราด้วย  เมื่อจำเป็นต้องแนะนำลิงค์ให้ส่งลิงค์กันทาง personal message หรือพีเอ็มแทนนะครับจะสะดวกกว่า ส่วนในกรณีอยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนๆได้อ่านจริงๆนั้นพยายามลงให้ห้องซื้อขายซะ หรือถ้าม๊อดเดอเรเตอร์จะพิจารณาเป็นกรณีๆไป ถ้ารู้สึกว่าไม่ได้โปรโมทเวป แต่อยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนด้วยใจจริงจะให้กระทู้นั้นคงอยู่ต่อไป

11.บอร์ดนิยายที่โพสจนจบแล้วมีไว้สำหรับนิยายที่โพสในบอร์ด boy's love จนจบแล้วเท่านั้น จึงจะถูกย้ายมาเก็บไว้ที่นี่ หาอ่านนิยายที่จบแล้ว หรือคนเขียนไม่ได้เขียนต่อ แต่โดยนัยแล้วถือว่าพล็อตเรื่องโดยรวมสมควรแก่การจบแล้ว หากนักเขียนท่านใดได้พิมพ์เล่มกับสำนักพิมพ์ ต้องการลบเรือ่งบางส่วนออก โดยเฉพาะไคลแม๊ก หรือตอนจบที่สำคัญ ให้แจ้ง moderator ย้ายนิยายของท่านสู่ห้องนิยายไม่จบ เพื่อที่หากระยะเวลาเกินหกเดือนแล้ว เราจะได้ทำการลบทิ้ง หรือท่านจะลบนิยายดังกล่าวทิ้งเสียก็ได้ เนื่องจากบอร์ดนี้เก็บเฉพาะนิยายที่จบแล้ว

บอร์ดนิยายที่ยังไม่มาต่อจนจบไว้สำหรับ
นิยายที่คนเขียนไม่ได้มาต่อนาน หายไปโดยไม่มีเหตุผลสมควร ไม่ได้แจ้งไว้หรือแจ้งแล้วก็ไม่มาต่อ 3 เดือน จะย้ายมาเก็บในนี้เมื่อครบหกเดือนจะทำการลบทิ้ง ส่วนเรื่องไหนที่จะต่อก็ต่อในนี้จนกว่าจะจบ แล้วถึงจะทำการย้ายไปสู่บอร์ดนิยายจบแล้วต่อไป

12.ห้ามนำเรื่องพิพาทต่างๆมาเคลียร์กันในบอร์ด

13.ผู้โพสนิยาย และเขียนนิยายกรุณาโพสให้จบ ตรวจสอบคำผิดก่อนนำมาลงด้วยครับ

14.ส่วนคนอ่านทุกท่าน เวลาอ่านนิยาย เรื่องที่คนเขียนเขียน  ก็ไม่ต้องไปอินมากนะครับ ให้เก็บเอาสิ่งดีๆ ประสบการณ์ ข้อคิดดีๆไปนะครับ

15. การนำรูปภาพ บทความ ฯลฯ มาลงในเวปบอร์ด  ควรจะให้เครดิตกับ... 
(1) ผู้ที่เป็นต้นตอเจ้าของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ
(2) เวปไซต์ต้นตอที่อ้างอิงถึง
....ในกรณีที่เป็นบทความที่ถูกอ้างอิงต่อมาจากเวปไซต์อื่นๆ
- ถ้ามีแหล่งต้นตอของเจ้าของบทความ  ให้โพสชื่อเจ้าของต้นตอของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ  พร้อมทั้งเวปไซต์ที่อ้างอิง 
  (กรณีนี้จะโพสอ้างอิงชื่อผู้โพสหรือเวปไซต์ที่เรานำมาหรือไม่ก็ได้ แต่ควรมั่นใจว่าชื่อต้นตอของที่มาถูกต้อง)
- ถ้าไม่สามารถหาชื่อต้นตอของรูปภาพหรือเวปไซต์ที่นำมาได้ ควรอ้างอิงชื่อผู้โพสและเวปไซต์จากแหล่งที่เรานำมาเสมอ
- ควรขออนุญาติเจ้าของภาพหรือเจ้าของบทความก่อนนำมาโพสค่ะ(ถ้าเป็นไปได้) ยกเว้นพวกเวปไซต์สาธารณะ เช่น  หนังสือพิมพ์ออนไลน์ ฯลฯ ที่เปิดให้คนทั่วไปได้อ่านเป็นสาธารณะ ก็นำมาโพสได้ แต่ให้อ้างอิงเจ้าของชื่อและแหล่งที่มาค่ะ
- ไม่ควรดัดแปลงหรือแก้ไขเครดิตที่ติดมากับรูปหรือบทความก่อนนำมาโพส
- ถ้าเป็น FW mail  ก็บอกไปเลยว่าเอามาจาก FW mail

16.นิยายเรื่องไหนที่คิดว่าเมื่อมีการรวมเล่มขายแล้วจะลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออก กรุณาอย่าเอามาลงที่นี่ หรือสำหรับผู้ที่ขอนิยายจากนักเขียนอื่นมาลง ต้องมั่นใจว่าเรื่องนั้นจะไม่มีการลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออกเมื่อมีการรวมเล่มขาย อนึ่ง เล้าไม่ได้ห้ามให้มีการรวมเล่มแต่อย่างใด สามารถรวมเล่มขายกันได้ แต่อยากให้เคารพกฎของเล้าด้วย เล้าเปิดโอกาสให้ทุกคน จะทำมาหากิน หรืออะไรก็ตามแต่ขอความร่วมมือด้วย เผื่อที่ทุกคนจะได้อยู่อย่างมีความสุข

17.ห้ามแจ้งที่หัวกระทู้เกี่ยวกับการจองหรือจัดพิมพ์หนังสือ แต่อนุโลมให้ขึ้นหัวกระทู้ว่า “แจ้งข่าวหน้า...” และลงลิงค์ที่ได้ตั้งเอาไว้ในแล้วในห้องซื้อขายลงในกระทู้นิยายแทน  ถ้านักเขียนต้องการประชาสัมพันธ์เกี่ยวกับการจอง หรือจัดพิมพ์หนังสือของตนเองผ่านกระทู้นิยายของตนเอง  นิยายเรื่องดังกล่าวจะต้องลงเนื้อหาจนจบก่อน (ไม่รวมตอนพิเศษ) จึงจะทำการประชาสัมพันธ์ในกระทู้นิยายได้ (ศึกษากฏการซื้อขายของเล้่าก่อน ด้วยนะคะ)




รักยุ่งๆของลูกครึ่งรูปหล่อ
ถ้าอยากรู้ว่า “ฝูหรง” เลขาหน้าใส  และ “พอล” หนุ่มลูกครึ่งรูปหล่อ
มีอดีตอะไรร่วมกันแล้วล่ะก็  ต้องติดตามใน >>> "รักยุ่งๆของลูกครึ่งรูปหล่อ"


สารบัญ
• ตอนที่ 1 "สวรรค์เล่นตลก"
• ตอนที่ 2 "กระต่ายน้อย"
• ตอนที่ 3 "เพราะรัก"
• ตอนที่ 4 "ทิฐิของผู้ชายปากเสีย"
• ตอนที่ 5 "คนที่รัก"
• ตอนที่ 6 "เริ่มเวลาของเรา"
• ตอนที่ 7 "ความสุข"
• ตอนที่ 8 "ไข้ขึ้น"
• ตอนที่ 9 "ดูแล"
• ตอนที่ 10 "เป็นห่วง"
• ตอนที่ 11 "คำกล่าวหา"
• ตอนที่ 12 "อดีตในนิวยอร์ก"
• ตอนที่ 13 "ตัวป่วนความรัก"
• ตอนที่ 14 "กำจัดหงส์ฟ้า"
• ตอนที่ 15 "รักและใส่ใจ"
• ตอนที่ 16 "ตามจับกระต่าย"
• ตอนที่ 17 "หวานนอกสถานที่"
• ตอนที่ 18 "ทิ้งระเบิด"
• ตอนที่ 19 "โชคดีที่มีเธอ"
• ตอนที่ 20 "แม่มดน้อย"
• ตอนที่ 21 "ปล่อยตัวปล่อยใจ"
• ตอนที่ 22 "การมาเยือน"
• ตอนที่ 23 "รางวัลแบบจัดหนัก"
• ตอนที่ 24 "ป่วนปะทะแสบ"
• ตอนที่ 25 "ปลอบใจด้วยกาย"
• ตอนที่ 26 "สายสัมพันธ์"
• ตอนที่ 27 "จุดเปลี่ยน"
• ตอนที่ 28 "เอาคืน"
• ตอนที่ 29 "ยาชูใจ"
• ตอนที่ 30 "กันและกันตลอดไป"


ทั้งชื่อตัวละครและสถานที่นั้นมาจากจินตนาการผู้แต่งล้วนๆค่ะ  อยากให้ลองอ่านดูนะคะ

ขอฝากผลงานที่ผ่านมาไว้ด้วยค่ะ

ชุดเสน่ห์รัก

"เสน่ห์รักปักใจ" (กัส+วิน)

"เสน่ห์มัดใจนายเพลย์บอย" (มิค+ฟิน)

"เสน่ห์ร้ายพ่ายรัก" (ธี+ภีม)

ชุดบ่วงรัก

"บ่วงรักพญามังกร" (ธัช+ตี้หลง)

"บ่วงหงส์" (เฟิงหวง+หลี่จวิน)

ชุด LOVER

"รักหวานๆของมาเฟียขี้หึง" (ธันว์+หลี่ผิง)

"รักต้องเคลียร์" (เบส+นน)

ใครที่สนใจตามไปอ่านได้เพราะจบแล้วทุกเรื่องค่ะ
รับประกันความหวาน ^^

:pig4:
Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 14-11-2016 14:19:16 โดย MiSS-U »

ออฟไลน์ MiSS-U

  • {^o^} {^3^}
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4168
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2800/-11
ตอนที่ 1

โจวพอล

   “อ้าว  รถตระกูลหวางนี่หว่า  สงสัยจะมาดูโรงแรมที่นี่  ดีเหมือนกันมื้อนี้ได้เจ้าพ่อใหญ่เป็นเจ้ามือแล้ว  ฮึๆ...หลี่ผิง  นายอยู่กงอินใช่มั้ย...ฉันผ่านมาแถวนี้พอดี  เดี๋ยวรอนายอยู่ข้างล่างนะ”

หลังจากกดวางสายเพื่อนสนิท  ผู้มีศักดิ์เป็นถึงว่าที่นายใหญ่ตระกูลหวางหย่งกัง  ตระกูลมาเฟียอันดับหนึ่งของฮ่องกงที่มีอำนาจต่อรองไปทุกวงการในเวลานี้  ผมก็เลี้ยวรถเข้าสู่อาณาเขตโรงแรมแห่งใหม่ที่ยังไม่เปิดตัวของตระกูลหวาง  โอกาสดีที่วันนี้ผมมาดูที่ทางแถวกงอินพอดี  ทำให้ได้เจอเพื่อนสนิทอย่างหวางหลี่ผิงโดยบังเอิญ

ผม  ‘โจว  พอล  วอร์เลนโต้’  หนุ่มลูกครึ่งฮ่องกงอิตาลีสุดหล่อวัยยี่สิบสามปี  ทายาทคนโตของเจ้าพ่ออสังหาฯที่ใครๆก็นับหน้าถือตาอย่างโจวฟู่สือ  ซึ่งผมเองก็กำลังเดินตามรอยเท้าปาปาได้อย่างไม่ผิดเพี้ยน  และใช้เวลาไม่ถึงปีดีชื่อโจวพอลได้เริ่มเป็นที่รู้จักในวงการอสังหาฯของฮ่องกงบ้างแล้ว 

การมายืนจุดนี้ของผมไม่ใช่อาศัยบารมีปาปาเพียงอย่างเดียว  แต่อาศัยความพยายามและใช้ความสามารถที่โดนฝึกฝนมาแต่เด็กร่วมด้วย  เพราะวงการนี้ใครๆต่างก็รู้ดีว่ามีการแข่งขันกันสูงเพียงใด  พลาดนิดเดียวก็อาจโดนเขี่ยทิ้งให้ออกไปจากวงการได้อย่างง่ายดาย  หรืออาจถึงขั้นต้องทิ้งทั้งชื่อเสียงและลมหายใจ  สังเวยให้แก่วงการอสังหาฯเดือดแห่งนี้ก็ได้  หากไปขัดขาใครเข้าเพียงเพราะไม่ดูทิศทางลมให้ดี 

สำหรับผมโชคดีที่มีปาปาคอยสั่งสอนและเป็นแบ็คให้กลายๆ  บวกเข้ากับฝีมือที่ไม่ได้ด้อยของผมด้วยแล้ว  จึงยากหน่อยหากใครคิดจะลองของกับทายาทผู้สืบทอดแห่งบริษัท  ‘Joe  F.H.  Estate’ 

การได้เจอเพื่อนสนิทอย่างไม่คาดฝันของผมวันนี้ถือว่าผมโชคดีไม่น้อย  ด้วยผมไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะได้ของล้ำค่าที่ทำหายไปคืนกลับมา.....

“ไงเพื่อน  สบายดีนะ”  หลังคำทักทาย  ผมชกเบาๆไปที่ไหล่ของหลี่ผิงตามความเคยชิน  ยามได้เจอหน้าค่าตาเพื่อนสนิทในกลุ่ม 

ผมไม่อยากยอมรับ  แต่ก็ต้องยอมรับว่าทายาทอันดับหนึ่งแห่งแก๊งหวางหย่งกังเป็นชายหนุ่มที่หน้าตาดีจริงๆ  ประกอบกับตอนนี้ที่เพื่อนผมกำลังระบายยิ้มน้อยๆติดมุมปากด้วยแล้ว  หลี่ผิงยิ่งดูดีและน่ามองยิ่งขึ้น  แต่ใครอย่าคิดพิเรนทร์เชียวล่ะ  ว่าผมหลงใหลได้ปลื้มกับเจ้าของรอยยิ้มนี้  แม้ผมจะมีรสนิยมได้ทั้งชายหญิง  แต่ผมยังสติดีพอไม่นิยมจับเพื่อนมาเป็นเมียหรอกครับ  แล้วอย่างหลี่ผิงเนี่ย  บอกเลยว่าไม่เคยแม้แต่จะคิด 

เมื่อทักทายกันพอหอมปากหอมคอ  ผมก็แกล้งถามหาแฟนตัวน้อยของมัน  พร้อมแกล้งชะเง้อหาด้วยความอยากเจอหนักหนา  ด้วยคู่นี้หาน้อยครั้งนักที่จะห่างกัน  จากใบหน้าหล่อเหลาประดับยิ้มน่ามองของเพื่อน  กลับแปรเปลี่ยนเป็นบึ้งตึงขึ้นทันตา  ทำให้รู้ว่าไม่ว่าเวลาจะผ่านไปเท่าไหร่  หลี่ผิงก็ยังขี้หวงไม่เปลี่ยน  แต่ถ้าใครเคยเจอเคยคุยกับน้องธันว์แฟนมันก็คงรู้แหละว่า  ก็สมแล้วกับที่เพื่อนผมมันจะตามหึงตามหวง  ‘เด็กอะไรไม่รู้ยิ่งโตยิ่งน่ารักน่าฟัด’  บ่งบอกว่าถูกเลี้ยงดูมาในครอบครัวที่อบอุ่นจริงๆ

ผมเองบางครั้งยังเผลอคิดอยากแอบขโมยตัวแฟนมันมากอดนอนสักคืนด้วยซ้ำ  แต่ผมคิดแค่อยากกอดด้วยความเอ็นดูเหมือนน้องนะครับ  ไม่คิดเป็นอื่นเลยจริงๆ  ซึ่งผลของการคิดอกุศลกับแฟนเพื่อนคือ  แฟนตัวจริงของน้องธันว์มันผลักหน้าผากผมแทบหงาย  ‘ไอ้นี่เล่นเป็นเด็กๆตลอดๆ’  แต่ผมก็ไม่คิดโกรธเคืองแค่หัวเราะกลบเกลื่อน  ด้วยผมรู้ว่ามันไม่ได้จริงจังอะไรและไม่ได้โกรธกัน  มันก็แค่หมั่นไส้ในท่าทางและคำพูดของผมเท่านั้น  เพราะเราทั้งคู่เป็นเพื่อนกันกว่าสิบปี  ย่อมรู้ว่าตอนไหนเพื่อนแกล้งแหย่เล่นตอนไหนเพื่อนจริงจัง

แต่แล้ว!?  ผมต้องยืนตกตะลึงตัวชา  เพราะแทบไม่เชื่อสายตาตัวเองว่าผมจะได้พบคนๆนี้อีกครั้ง  ผู้ชายที่ผมไม่มีวันลืม  ผู้ชายที่ชื่อ  ‘เจินฝูหรง’  แม้ฝูหรงจะเปลี่ยนไปเล็กน้อยด้วยสวมแว่นตาอันโตไว้บนใบหน้า  แต่ผมก็ไม่มีวันลืมดวงหน้าใสและดวงตากลมโตคู่นี้ได้เลย

ถ้าผมเดาไม่ผิดเขาคนนี้คงกลายมาเป็นเลขาคนใหม่ของเพื่อนสนิท  เพราะผมจำได้ว่าเลขาคนแรกของหลี่ผิงนั้นเป็นผู้หญิง  ผมไม่ได้ไปหาหลี่ผิงที่บริษัทนานขนาดนี้เลยเหรอ  ไม่เช่นนั้นผมคงได้เจอเขาเร็วกว่านี้

“อะแฮ่ม!  เลิกจ้องเลขาฉันได้แล้ว  พอล  นายมีอะไรรึเปล่า  ฉันนัดดินเนอร์น้องธันว์กับเพื่อนไว้”  ประโยคดังกล่าวเรียกสติที่แตกกระเจิงของผมให้กลับมารวมตัวอีกครั้ง 

อารามดีใจปนทำอะไรไม่ถูก  ผมจึงได้แต่แก้เขินกับเพื่อนสนิท  ด้วยประโยคหยอกเย้าทีเล่นทีจริงที่ดึงคนน่ารักอย่างแฟนเพื่อนมาเอี่ยวด้วย  ในทำนองว่าเพื่อนนั้นหวงเลขาออกนอกหน้า  และจะเอาความนี้ไปฟ้องคนของมัน  ผลก็คือผมโดนหลี่ผิงชกเข้าที่ไหล่เต็มแรง 

“....[พลัวะ]...โอ๊ย!  อะไรแค่นี้ถึงกับตบตีกันเลย”  เล่นเอาชาไปเหมือนกันครับ 

ระหว่างที่ผมแกล้งโอดครวญ  และหลี่ผิงบ่นผมเรื่องที่ทำให้เจ้าตัวเสียเวลาไปเจอคนน่ารักของมันนั้น  ผมก็แอบเหลือบมองเลขาหน้าใสของเพื่อนไปด้วย  พบว่าอีกคนก้มหน้างุดและทำตัวลีบ  หลบอยู่แต่ด้านหลังหลี่ผิงไม่มีขยับสักนิด  ทำเอาผมทั้งอยากจะขำและอยากโวยวายใส่เจ้าตัวไปในเวลาเดียวกัน

คนเราบทจะได้เจอกันก็ง่ายแสนง่าย  และเจอในแบบที่ไม่ต้องพยายามอะไรให้เหนื่อย  แต่บทที่เราอยากเจอแทบตาย  แม้จะร้อนรนเพียงใดและออกตามหาแทบพลิกแผ่นดินแค่ไหน  กลับไม่มีโอกาสได้เจอตามต้องการ  ‘สวรรค์มักเล่นตลกกับคนที่มีความรักเสมอ’

“ไม่ต้องพล่ามแล้ว  ให้ไปก็ได้”  ฟังจากเสียงเพื่อนสนิท  ผมรู้แหละว่ามันยอมให้ผมไปดินเนอร์ด้วยอย่างเสียไม่ได้มากกว่าจะเต็มใจจริงๆ

“แล้วเลขานายล่ะ  น่าจะให้ไปด้วยนะ  นี่ก็ได้เวลาอาหารเย็นแล้วด้วย”  ผมรีบฉวยโอกาสนี้ดึงเลขาเพื่อนเข้ามามีส่วนร่วมด้วยทันที  แต่ผมต้องคิ้วกระตุกกับสายตาที่ฝูหรงใช้มองหลี่ผิง  จนนึกไม่พอใจขึ้นมา 

‘เวลาทำให้คนเปลี่ยนไปได้จริงๆใช่มั้ย’

“ไปกันหมดนี่แหละ  ฝูหรงไปทานอาหารด้วยกันก่อนนะ  เดี๋ยวค่อยให้อาเป๋าไปส่ง”  ชัดเลยแววตายินดีเปิดเผยแบบนี้  เจ้าของมันต้องปลื้มไอ้เพื่อนผมที่พูดประโยคดังกล่าวอย่างแน่นอน 

ก่อนที่เจ้านายกับเลขาจะเดินไปที่รถด้วยกัน  ผมขอฉวยโอกาสหน่อยเถอะ  ด้วยการแอบกระตุกข้อมือของคนที่กำลังเดินสวนกัน  และไม่แม้แต่จะยอมสบตาด้วยไว้  ทำเอาเจ้าของร่างบอบบางที่อยู่ในความทรงจำผม  ถึงกลับสะดุ้งหน้าตาแตกตื่น  และจ้องมายังผมอย่างไม่ไว้ใจ  ผมก็ได้แต่แสยะยิ้มใส่ตาคู่กลมภายใต้แว่นสายตาอันโต  ก่อนผมจะรีบปล่อยข้อมือข้างนั้น  ทำให้หลี่ผิงที่หมุนตัวกลับมา  ไม่ทันเห็นว่าเกิดอะไรขึ้นระหว่างผมกับเลขาของตัวเอง

“ฉันไม่รู้ทาง  ให้เลขานายไปกับฉันและบอกทางแล้วกันนะหลี่ผิง”  ผมแอบขึงตาใส่หลี่ผิงที่ทำหน้าฉงนยามมองผมเหมือนจะค้าน  เพราะเราต่างรู้กันล่ะว่าที่ผมพูดมันเป็นเพียงแค่ข้ออ้าง  ที่ผมอยากได้ตัวเลขาของมันให้นั่งรถไปด้วย  ซึ่งเพื่อนก็คือเพื่อน  หลี่ผิงยอมปิดปากไม่ค้านและหันไปบอกเลขาแกมสั่ง  ให้ช่วยนั่งรถไปกับผมเพื่อช่วยบอกทาง

ส่วนเลขาแว่นหน้าใสของมันมีอึกอักเล็กน้อย  ก่อนจะรับคำสั้นๆอย่างไม่เต็มใจนัก  แต่ขัดเจ้านายไม่ได้นั่นเอง  ผมแสยะยิ้มใส่ตากลมๆภายใต้แว่นหนาอีกครั้ง  ก่อนหมุนตัวเดินนำไปที่รถสปอร์ตสีดำคันโปรดของตัวเอง

ภายในรถเงียบสนิทจนได้ยินเสียงลมหายใจของตัวเอง  แม้ในใจผมจะมีคำถามมากมายที่อยากจะถามคนที่นั่งเคียงข้าง  แต่นาทีนี้เหมือนมีอะไรมาปิดปากทำให้พูดไม่ออก  และผมอดยอมรับไม่ได้จริงๆว่าห้าปีที่เราไม่ได้เจอกัน  คนตรงหน้าผมแทบไม่เปลี่ยนไปจากครั้งสุดท้ายที่เราอยู่ด้วยกันเลย  นอกเสียจากไอ้แว่นตาอันโตแสนเกะกะสายตานี่อันเดียวเท่านั้น  ที่เข้ามาบดบังความน่าดูของใบหน้าจิ้มลิ้มที่แสนน่าหลงใหลของฝูหรง...กระต่ายน้อยแสนตื่นตูมของผม

“เลี้ยวขวา...เอ๊ะ!  ทำไมไม่เลี้ยวตามที่บอก”  ผมยังคงทำหูทวนลมและหน้ามึนขับตรงไปยังถนนเบื้องหน้า 

หลังจากไม่ได้เจอหน้ากันมาห้าปี  คำแรกที่จะใช้คุยกันกับเป็นการบอกเส้นทาง  แทนที่จะเป็นคำแสดงความห่วงใย  หรือสอบถามสารทุกข์สุขดิบล่ะไม่มี  นี่อะไรใช้น้ำเสียงแข็งๆออกคำสั่งกับผมได้  บวกเข้ากับสายตาวาวๆที่ใช้จ้องผมอย่างเอาเรื่องนี่อีกล่ะ  อย่าหวังว่าผมจะยอมทำตาม

ผมจึงเลือกที่จะเมินเฉยต่อคำพูดเหล่านั้น  และเมื่อฝูหรงเห็นผมเงียบ  เจ้าตัวก็ได้แต่ฮึดฮัดและสะบัดหน้าหนีไปนอกรถ  หากเป็นเมื่อก่อนกระต่ายน้อยของผมจะไม่มีวันทำท่าทีเฉยชากับผมแบบนี้อย่างแน่นอน  มีแต่จะเอามาอ้อนมาหยอกล้อง้องอนให้ผมยอมพูดด้วย  คิดได้แบบนี้  ทำเอาผมนึกโมโหขึ้นมา

“เวลาเปลี่ยนคนเราก็เปลี่ยนสินะ  หรือว่าตอนนี้ชอบหลี่ผิงมันรึไง  ถ้าไม่ได้ตาบอดน่าจะรู้นะว่ามันรักแฟนมันมาก  หรือคิดจะแย่ง!  แต่คงได้แค่คิดเพราะขืนแย่งจริงก็ไม่สำเร็จหรอก”  ความโกรธความโมโหทำให้ผมประชดใส่คนข้างๆในเรื่องที่ติดใจแต่แรกพบออกไป  ซึ่งผลของการประชดก็ไม่ทำให้อะไรๆดีขึ้น  แต่มันกลับยิ่งแย่ลงกว่าเดิม

ฝูหรงนั่งหลังเกร็งและกำมือไว้จนแน่น  แต่ผมก็แอบเห็นว่าร่างเล็กๆนั่นมีอาการสั่นน้อยๆ  แต่การที่ฝูหรงหันหน้าออกนอกรถ  ทำให้ผมไม่เห็นสีหน้าแววตาว่าเจ้าตัวกำลังอยู่ในอารมณ์ไหน  โกรธหรือเสียใจกันแน่  แต่ไม่ว่าจะอยู่ในอารมณ์ไหน  ผมก็รู้สึกไม่ดีทั้งนั้น  แต่ในเมื่อเอาคำพูดคืนมาไม่ได้  ผมก็ได้แต่นั่งหงุดหงิดเผลอพ่นลมหายใจออกมายาวเหยียด  พร้อมเหยียบคันเร่งแทบมิด  แต่ก็ไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองของอีกฝ่ายให้เห็น  ด้วยผมยังเห็นเพียงกลุ่มผมดำขลับและแผ่นหลังบาง  แต่ยังดีหน่อยที่ร่างเล็กๆนั่นบรรเทาอาการสั่นเทาลงแล้ว

“...ฝูหรง  คือ...”

“กลับรถ”  ยังไม่ทันที่ผมจะเอ่ยขอโทษ  อีกฝ่ายกลับออกคำสั่งเรียบๆขัดออกมา

เมื่อกระต่ายน้อยตาแดงหันกลับมาถลึงตาเข้าใส่  ผมจึงได้แต่ชะลอความเร็ว  และยอมทำตามคำสั่งของฝูหรงทันที  อาการนี้ของฝูหรงทำผมใจหายไม่น้อย  แต่ก็เหมือนมีอะไรมาอุดปากไว้  ไม่ให้ผมเอ่ยขอโทษออกไป 

ฝูหรงบอกทางผมเป็นระยะด้วยเสียงเรียบๆ  ยามเจอสี่แยกหรือซอกซอยที่ต้องเลี้ยว  ผมก็ไม่มีขัดยอมทำตามคำสั่งนั้นอย่างว่าง่ายด้วยท่าทีเฉยชา  แต่ในใจกำลังพยายามคิดว่าจะชวนอีกคนคุยอย่างไร  ไม่ให้เผลอประชดใส่คนหน้าใสที่มีทีท่าไม่แยแสใส่ผม 

จวบจนกระทั่งมาถึงร้านที่หลี่ผิงนัดน้องธันว์และเพื่อนสนิทไว้  ผมก็ยังไม่ได้คุยกับฝูหรงอยู่ดี  พาลหงุดหงิดหน้าบึ้งไม่รู้ตัว  แต่มารู้ตัวว่าทำให้อีกคนเข้าใจผิดก็ต่อเมื่อได้ยินประโยคนี้

“ถึงแล้ว...ไม่ต้องทนเห็นหน้า  ให้ต้องทนอึดอัดใจอีกแล้ว”  ผมยังไม่ทันได้แก้ตัว  คนที่พูดประโยคดังกล่าวก็ดึงประตูรถขึ้น  และก้าวลงจากรถเดินไปไม่เหลียวหลัง 

ไอ้ครั้นผมวิ่งตามมาทันก็มาทันตรงหน้าห้องอาหาร  ที่มีทั้งเพื่อนและน้องๆอยู่ในนั้น  จึงมีโอกาสได้แค่เปิดประตูให้คนหน้าใส  และก้มหน้าส่งสายตาขอโทษให้เท่านั้น  แต่สิ่งที่ทำไปกลับโดนเมินใส่อย่างไม่ใยดี  พาลให้กรุ่นขึ้นมาในอกอย่างห้ามไม่อยู่  จนอยากกระชากร่างบางเข้าหาอก  และบดจูบลงบนปากเชิดๆคู่นั้นนัก  ด้วยอยากจะรู้ว่าวิธีที่เคยลงโทษได้ผล  มันจะยังใช้ได้อยู่มั้ย 

ผมก็ได้แค่คิด  เพราะสิ่งที่ทำคือการเดินเข้าไปหยิกแก้มเด็กน่ารักของมาเฟียใหญ่ด้วยความเอ็นดู  พร้อมประโยคทักทายด้วยเสียงอันสดใส  ผิดจากความรู้สึกหม่นๆในอก

“หวัดดีครับน้องธันว์  ยังน่ารักไม่เปลี่ยนเลยนะ...[เพียะ!]...อูยยย  แถมเจ้าของก็หวงไม่เปลี่ยนด้วย  ฮ่าๆ”  แม้ผมจะหัวเราะให้กับประโยคหยอกแกมหยิกที่มีให้เพื่อนสนิท  แต่ห้ามสายตาตัวเองไม่อยู่  เพราะดันลอบชำเลืองคนข้างตัวไปด้วย 

สีหน้าละห้อยแววตาหม่นๆของฝูหรงยามมองหลี่ผิงและน้องธันว์นั้น  ทำเอาผมรู้สึกห่อเหี่ยวปนขัดใจขึ้นมา  แต่ภายนอกผมก็ยังทำตัวร่าเริงเป็นปกติ  ตอบรับคำทักทายของน้องธันว์และเพื่อนๆของน้องอีกสองคน  มีแอบแซวไอ้เพื่อนมาเฟียที่นั่งหน้าบูดด้วย  หลังจากหลี่ผิงโดนผมแย่งความสนใจของน้องธันว์มาไว้ที่ตัวเองได้

ท่ามกลางเสียงแซวของน้องๆที่มีให้แก่คู่รักแสนหวานจนน่าอิจฉานั้น  กลับมีสายตาคู่หนึ่งที่จ้องหลี่ผิงไม่วางตาด้วยความชื่นชม  ผมที่ได้เห็นสายตาคู่นั้นเกือบปล่อยอารมณ์หงุดหงิดออกมาประจานตัวเองแล้ว  ถ้าไม่มีประโยคกระแทกใจจากน้องนลินสาวซ่าประจำกลุ่มน้องธันว์ดังขึ้น

“เอ่อ  แล้วนี่ใครคะ  แฟนเฮียพอลเหรอ  เฮ้อออ...ทำไมน้า  เดี๋ยวนี้หนุ่มๆหน้าตาดีถึงจับคู่กันเอง  แล้วจะเหลือหนุ่มหล่อให้นลินสักคนบ้างมั้ยน้อ”  จากอารมณ์หม่นๆเตรียมปะทุ  ประโยคของน้องนลินทำเอาผมฉีกยิ้ม  และจงใจจ้องเข้าไปในแววตาตกตะลึงของคนที่ถูกเหมาว่าเป็นแฟนผม  ด้วยสายตาหยอกเย้าแกมยินดี  แต่อีกฝ่ายคงไม่ได้คิดอย่างผม

“มะ  ไม่ใช่ครับ  ไม่ใช่  ผมกับมิสเตอร์โจวไม่ได้เป็นอะไรกัน  หึ!...จริงๆนะครับ”  ผมละปรี๊ด!  ดูเถอะครับ  ปฏิเสธเสียงหลงด้วยท่าทางร้อนรนและสะบัดเสียงใส่ผมไม่พอ  ยังมีหน้าหันไปส่งเสียงอ้อนๆตาหงอยๆให้เจ้านายตัวเองอีก

“คุณเลขาไม่เห็นต้องปฏิเสธน้องๆให้วุ่นวายเลยนี่ครับ  แต่เอ๊!  หรือคุณเลขาคิดอะไรกับผมกันแน่  ฮึๆ”  แม้น้ำเสียงและรูปประโยคที่ผมใช้ออกแนวหยิกแก้มหยอก  แต่สายตาที่ผมมองฝูหรง  ผมเลือกที่จะจ้องเขม็งเข้าไปในแววตาวาวโรจน์ด้วยอารมณ์ไม่ได้ดังใจแทน 

เมื่อร้อนมาเจอร้อน  มีแต่ความร้อนจะยิ่งรุนแรงขึ้น  จึงกลายเป็นผมกับฝูหรงจ้องตากันแบบไม่มีใครยอมใคร  แต่ดีที่เด็กน่ารักของหลี่ผิงไหวพริบดี  ทำลายบรรยากาศร้อนๆด้วยการแนะนำเลขาของแฟนตัวเองให้เพื่อนๆรู้จัก  ก่อนอาหารจะถูกเสิร์ฟขึ้นโต๊ะ  และความสนใจของทุกคนบนโต๊ะจะพุ่งไปที่อาหารเบื้องหน้าแทน  ผมเองก็เลือกที่จะชวนน้องๆคุย  แต่สายตาเจ้ากรรมของตัวเองก็อดไม่ได้ที่จะคอยสังเกตเลขาหน้าใสของเพื่อนเป็นระยะ

“เดี๋ยวฉันไปส่งเลขาของนายให้เอง  อยู่แถวไหนล่ะ”  หลังจากผมได้ยินหลี่ผิงสั่งให้คนสนิทอย่างอาเป๋าโทรตามรถที่บ้านอีกคันเพื่อมารับเลขาหน้าใส  จึงแกล้งผละจากโทรศัพท์ข้างหูที่ทำทีว่ากำลังคุยธุระสำคัญอยู่  เพื่อมาออกหน้ารับไปส่งให้อย่างเสียไม่ได้ 

หลี่ผิงหรี่ตามองผมอย่างรู้เท่าทัน  ก่อนจะกระตุกยิ้มใส่ตา  และทำท่าเหมือนจะปฏิเสธด้วยต้องการจะแกล้งผม

“ไม่ต้องหรอกครับนายน้อย  เดี๋ยวผมกลับเองสะดวกกว่า”  อยู่ๆประโยคนี้ก็ดังขึ้น  เล่นเอาผมสองคนก้มมองคนพูดในเวลาเดียวกัน 

ฝูหรงมองเพียงหลี่ผิงด้วยสายตาเกรงอกเกรงใจ  ไม่เหลือบแลมาทางผมสักนิด  หลี่ผิงเองก็เหลือบตามองผมอย่างขอความเห็น  แต่ขืนผมออกปากยืนยันไปส่ง  จะดูเป็นว่าผมตื๊อคนตัวเล็กจนเกินพอดีไปมั้ย  เผลอๆจะถูกตอกกลับหน้าหงายให้ช้ำใจยิ่งกว่าเดิมน่ะสิ

“ไม่ได้สิครับ  พี่ฝูหรงต้องมีคนไปส่ง  เอาแบบนี้ดีกว่า...เฮียหลี่ผิง  เราไปส่งพี่ฝูหรงก่อนกลับบ้านได้มั้ยครับ  ไม่ต้องให้พี่ฝูหรงรอรถอยู่ที่นี่คนเดียวด้วย”  เอาล่ะสิเด็กมาเฟียเล่นผมซะแล้วครับ  แต่ใบหน้าออดอ้อนที่น้องธันว์ใช้กับหลี่ผิง  บวกความหวังดีที่มีต่อเลขาคนรัก  ทำให้ผมโกรธน้องไม่ลงจริงๆ  และผลของการออดอ้อนนั้นมีหรือที่จะได้รับการปฏิเสธจากคนที่หลงแฟนหัวปักหัวปำอย่างหลี่ผิง

‘งานนี้ถ้าอยากรู้ที่อยู่เลขาหน้าใส  ผมคงต้องแอบขับรถตามเพื่อนซะล่ะมั้ง  ทำไมผมต้องมาทำอะไรให้ซับซ้อนด้วยวะเนี่ย’ 
ระหว่างที่ผมหงุดหงิดตัวเองที่ไม่มีความกล้าพอที่จะเอ่ยปากขอไปส่งคนตัวเล็กหน้าใสนั้น  นายนนหนึ่งในเพื่อนที่สนิทที่สุดของน้องธันว์ก็ส่งคำถามให้น้องได้ลังเล  แต่กลับส่งผลดีกับผมได้อย่างไม่น่าเชื่อ

“อ้าว  แล้วหนังสือที่มึงจะเอาล่ะ  จะให้กูเอาไปให้พรุ่งนี้  หรือว่าจะตามไปเอาหลังจากส่งพี่ฝูหรงดี”  หลังคำพูดนายนนแล้ว  น้องธันว์ทำหน้าลำบากใจอย่างเห็นได้ชัด 

ดูท่าหนังสือที่ว่าคงต้องใช้ในวันนี้อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้แน่ๆ  และก่อนมาเฟียใหญ่ที่กำลังใช้สายตาเอื้อเอ็นดูกับคนของตัวเองจะยุติปัญหาทั้งหมด  คนต้นเรื่องก็ทำท่าปฏิเสธทุกความหวังดี  แต่เรื่องอะไรที่ผมจะปล่อยโอกาสที่จะได้รู้ที่อยู่ของฝูหรงไป  แถมโอกาสครั้งนี้ก็ดูดีมีเหตุผลรองรับ  ไม่ดูเหมือนผมกระเหี้ยนกระหือรืออยากรู้มากไปด้วย  ทั้งที่ความจริงผมโคตรอยากรู้เลย

“สรุปแบบนี้แล้วกัน  เดี๋ยวผมไปส่งคุณเองนะคุณเลขา...ส่วนน้องธันว์ก็ตามไปเอาหนังสือกับเพื่อนเถอะครับ  รับรองเฮียจะส่งเลขาของหลี่ผิงให้ถึงที่อย่างปลอดภัย”  ผมจบด้วยการยักคิ้วกระตุกยิ้มน้อยๆใส่น้องธันว์  และจ้องตาอีกนิดให้น้องรู้ว่าผมยืนยันจะทำให้ได้อย่างที่พูด

เด็กมาเฟียจ้องผมพลางถอนใจก่อนพยักหน้าให้  และหันไปขอโทษฝูหรง  จนคนที่อยู่ๆโดนแฟนเจ้านายเอ่ยปากขอโทษ  ถึงกลับส่ายหน้าหวือโบกมือปฏิเสธให้วุ่น  แต่คำพูดที่ฝูหรงหลุดพูดกับน้องธันว์ทำให้ผมต้องกลั้นยิ้มด้วยความดีใจ

“ไม่ครับๆ  คุณธันว์ไม่ต้องขอโทษผมครับ  คุณพอลรับปากไปส่งผมแล้ว  ผมไม่ลำบากอะไรเลย”

อาการดีใจที่แสดงออกมากไม่ได้ของผมนั้น  คงไม่พ้นสายตาของหลี่ผิง  เพราะมันยกยิ้มน้อยๆใส่ผมอย่างเจ้าเล่ห์  และไม่วายก่อนแยกจากกัน  ดันแกล้งย้ำกับผมให้ส่งเลขาตัวเองให้ถึงที่อย่างปลอดภัยตามที่ผมรับปากไว้อีกด้วย  จนผมพาลคิดไปว่าไม่ใช่เพราะไอ้เจ้านายตัวดี  มันคิดไม่ซื่อกับเลขาตัวเองเข้าหรอกนะ  แต่ความคิดนี้มีอันสลาย  เมื่อผมเห็นสายตาและท่าทางที่หลี่ผิงใช้มองน้องธันว์เข้า

ฝ่ายหนึ่งมั่นใจได้แล้วว่าไม่มีทางคิดอะไรด้วย  แต่อีกฝ่ายนี่สิ  น่าหนักใจไม่น้อย  เพราะดูท่าจะคิดอะไรๆไปคนเดียวจนน่าโมโห  ผมน่าจะได้เจอเจ้าตัวเร็วกว่านี้จริงๆ  ให้ตายสิ!

“...เอ๊ะ!  จับทำไม  ปล่อย!  ถึงแล้วจะกลับก็รีบกลับสิ”  ผมได้ยินคำไล่ด้วยเสียงแข็งๆพร้อมตาวาวๆก็ให้นึกไม่พอใจยิ่งขึ้น  จึงเผลอบีบข้อมือในมือตัวเองซะเต็มแรง

“หึ!  ส่งถึงที่แล้วก็เฉดหัวส่งกันเลยนะ  ขอบคุณสักคำน่ะมีมั้ย  อ๋อ!?  หรือจะมีให้แค่กับหลี่ผิง...ชอบมันมากเลยเหรอ  ก็เห็นอยู่ว่ามันรักแฟนมันมาก  หรือชอบกินน้ำใต้ศอกคนอื่น  เหอะ!  แต่ที่สำคัญคงไม่ได้กินสักหยดมากกว่า  เลิกรักแบบโง่ๆซะเถอะ!!”  อารมณ์โมโหปะปนไปด้วยความหึงหวง  ทำให้ผมพ่นถ้อยคำที่ทำร้ายน้ำใจคนตรงหน้าไปเต็มๆ  แถมอาการหน้ามืดตาบอดชั่วคราว  ดันทำให้ตัวเองไม่สังเกตเห็นอาการหน้าซีด  และดวงตาภายใต้แว่นที่เคลือบคลอไปด้วยหยาดน้ำใส

“ขอบคุณที่มาส่ง!!  พูดแล้วไง  ปล่อยได้รึยังล่ะ  ไม่อยากเห็นหน้า!!”  ถ้อยคำสุดท้ายในประโยคต่อต้านทำให้เส้นความอดทนของผมขาดผึง

ผมกระชากข้อมือบางเข้าหาตัวและกระแทกปากตัวเองเข้าหากลีบปากสีแดงฉ่ำ  ก่อนใช้ฟันขบเนื้อนิ่มๆนั้นเป็นการสั่งสอน  จนได้กลิ่นคาวเลือดจางๆ  ตามมาด้วยแรงดิ้นรนของคนตัวเล็ก  ที่พยายามให้ตัวเองหลุดออกจากพันธนาการของผม  นาทีนี้ยิ่งฝูหรงดิ้นผมก็ยิ่งอยากเอาชนะ  ผมจึงเพิ่มแรงกอดรัดร่างบางเข้าหาอก  และฉกลิ้นเข้าโพรงปากอุ่นทันทียามเจ้าของริมฝีปากนุ่มเปิดปากเตรียมโวยวาย 

พายุร้ายในใจผมโหมกระพือ  ฉวยโอกาสปล้นจูบคนตัวเล็กอย่างเอาแต่ใจ  และกอบโกยความหวานที่แสนโหยหาอย่างไม่รู้เบื่อ  ไม่รับรู้ว่าเจ้าของร่างเล็กที่กรุ่นกลิ่นหอมติดจมูกนี้หยุดดิ้นไปตั้งแต่เมื่อไหร่  จนกระทั่งผมสัมผัสได้ถึงรสเค็มปร่าของหยาดน้ำตา  พาให้ผมชะงักและเกิดอาการใจกระตุกขึ้นมาฉับพลัน  ก่อนผมจะค่อยๆผละออกจากริมฝีปากแสนหวาน  และดันร่างบางออกจากอก

“ฝู...หรง”  ภาพร่างเล็กที่มีใบหน้าอาบไปด้วยน้ำตา  ริมฝีปากแตกจนเจ่อช้ำ  พร้อมพวงแก้มซีดเซียว  แว่นเอียงกระเท่เร่จะหลุดแหล่มิหลุดแหล่  แต่ไม่มีเสียงร้องให้ได้ยินสักแอะ  ทำเอาผมใจหวิวความรู้สึกผิดจู่โจมเข้าสู่หัวใจทันที

ผมยื่นมือไปดึงแว่นหนาออกจากใบหน้าซีดเซียว  ก่อนไล้ปลายนิ้วไปตามผิวแก้มใส  และจบที่ริมฝีปากที่แตกช้ำ  พร้อมตัดสินใจก้มหน้าเข้าหาริมฝีปากคู่ตรงหน้าอย่างช้าๆ  ซึ่งปฏิกิริยาของฝูหรงคือมีอาการเกร็งตัวขึ้น  แต่ไม่ขยับหน้าหนี  ผมจึงเหลือบตาขึ้นสบตากลมใสที่ยังมีละอองน้ำตาจางๆเคลือบอยู่ 

แววตาที่ผมเห็นไหววูบและจ้องตาผมกลับไม่กระพริบ  และในแววตาคู่เดียวกันนี้ไม่มีวี่แววรังเกียจหรือต่อต้านให้เห็น  แค่นี้ก็เพียงพอแล้วสำหรับผม  ผมจึงหลับตาและยื่นหน้าเข้าหาเจ้าของลมหายใจอุ่นร้อน  ก่อนประทับริมฝีปากที่กลีบปากช้ำนิ่งนาน

“พอลขอโทษ...คิดถึงฝูหรง  คิดถึงมาตลอด”

............................................

โปรดติดตามตอนต่อไปค่ะ

ฝูหรงและพอลมาแล้ว  ฝากติดตามความรักของคู่นี้ด้วยนะคะ
แม้เปิดเรื่องมาจะดูยุ่งๆวุ่นๆตามชื่อเรื่องไปบ้าง  แต่เพราะทั้งคู่มีอดีตร่วมกัน
ซึ่งรายละเอียดจะเป็นอย่างไรนั้นคงต้องฝากตามกันต่อไปค่ะ
รับประกันได้อย่างหนึ่งว่าคู่นี้หวานหื่นไม่แพ้คู่ที่ผ่านๆมาแน่นอน

ตอนหน้ามาวันอาทิตย์นะคะ  เพราะพุธนี้เรามีนัดกับเบสนนในตอนพิเศษค่ะ
ฝากติดตามความรักของทั้ง 2 คู่ด้วยน้า

เบส&นน ลงตอนพิเศษแล้วค่ะ >>> SP.1 ”ไปด้วยกันนะ”

ปล.ติดตามเหตุการณ์เดียวกันนี้ได้  จากฝั่งของคู่ธันว์&หลี่ผิง
”เครซี่”

 :pig4:   :L1:   :กอด1:
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 21-05-2014 10:11:24 โดย MiSS-U »

ออฟไลน์ boyslover

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 408
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +80/-0

ออฟไลน์ Yarkrak

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1627
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +47/-3

ออฟไลน์ gookgik

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1966
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +341/-6
 :mc4: ยินดีกับเรื่องใหม่อีกเรื่องค่ะ

แสดงว่าทั้งคู่รู้จักกันมาก่อนตั้งแต่เมื่อ 5 ปีที่แล้ว แต่มีเรื่องที่ทำให้ต้องแยกจากกัน   ว่าแต่มันเรื่องอะไร  :ling1:


ออฟไลน์ =นีรนาคา=

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2559
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +296/-6
เย้ๆ เฮียพอลกับคุณเลขาฝูหรงมาแล้ว

ว่าแต่คู่นี้มีความหลังอะไรกันหว่า???

ออฟไลน์ jessiblossom

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 152
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +10/-0
อยากอ่านคู่นี้มานานแล้ว
ดีใจมากๆเลย คิคิ
ทำไมถึงจากกันอ่า อยากรู้จัง
ให้กำลังใจนักเขียนค่ะ

ออฟไลน์ mystery Y

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7711
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +585/-12
มาต้อนรับเรื่องนี้ เขามีอดีตอะไรกันมานะ?ติดตามๆๆ

ออฟไลน์ maemix

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4461
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +299/-3
ต้อนรับเรื่องใหม่
พี่พอลปากร้ายจัง ทำอะไรฝูหรงไว้นะ

ออฟไลน์ taroni

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2366
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +482/-27
พอลรังแกฝูหรงตั้งแต่ต้นเรื่องเลย :o8:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ cavalli

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5419
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +194/-19

ออฟไลน์ cinquain

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1137
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +247/-0
กรี๊ด! มาแล้ว!   :mc4:
เด๋ยวมาเมนท์ค่ะ

..............................


ออฟไลน์ Pawaree

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 440
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +162/-2
    • FANPAGE

ออฟไลน์ PhInNoI

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 177
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +82/-0
กรี๊ดดดดดด มีเรื่องใหม่ของคุณmissuมาอีกแล้ว
ตามอ่านๆๆๆๆ  :mew1:

ออฟไลน์ boonpa

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2394
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +132/-9
 :pig2: ทักทายเรื่องใหม่จ้า มีอดีตอะไรนะถึงเลิกกัน

ออฟไลน์ DarkAki

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 520
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +115/-1
 :mc4: :mc4:

มาแล้วๆๆๆๆ พอลฝูหรงมาแล้ววววว ><

คู่นี้เมื่อก่อนมีเรื่องเข้าใจผิดอะไรกันหรือป่าวเนี่ยยย

ฝูหรงถึง(น่าจะ)หนีมา

รอค่าาาาาาา  :m1:

ออฟไลน์ punthipha

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1476
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +198/-0
ต้อนรับค่ะ  :mc4: :mc4: :mc4: :mc4: เปิดเรื่องมาจุ๊บจุ๊บกันแล้ว :mew1: :mew1: :mew1: :mew1:

ออฟไลน์ MK

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1148
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +111/-4
จะรอดูว่าจะหวานหื่นอย่างที่กล่าวอ้างไว้หรือไม่   :hao6:

snice_cz

  • บุคคลทั่วไป

ออฟไลน์ DoubleBass

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 450
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +65/-1
มารอเป็นกำลังใจให้นักเขียนจ้า

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ LadySaiKim

  • ▫▪□Dezine'Kim□▪▫
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1701
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +47/-0

ออฟไลน์ nongrak

  • ยังไงก็รักคาเมะจังที่สุด
  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4183
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +912/-14
อย่างนี้่ก็แสดงว่าเคยเปํนคนรักกันมาก่อนสิ

ออฟไลน์ i1_to*pp

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1476
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +683/-5

 :mc4:

มาให้กำลังใจเรื่องใหม่ด้วยค่ะ

  :L2:

ออฟไลน์ Gokusan

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 799
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +269/-1
เหมือนคนนึงเข้าใจอะไรผิดไปซักอย่าง
ส่วนอีกคนก็ปากเสียเกินซ่อม
แล้วมันจะปรับความเข้าใจยังไงนี่...ห่างไปหลายปีซะด้วย

อ่อ...ร้อนใจอยากเจออยากรู้ แต่ไปปากเสียใส่เขา ใครจะเอาล่ะค้า พี่พอล - -"

ออฟไลน์ seaz

  • รักอยู่ไหน...ใจเรียกหา
  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5392
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +381/-9
    • Easy Shop 4289

ออฟไลน์ greensnake

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3471
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +920/-14
ที่แท้ก็รู้จักกันมาก่อน อาจจะมากกว่ารู้จักเสียด้วยซ้ำ
เพราะอาการพอลมันฟ้องว่าต้องมีอะไรมากกว่านี้แน่
อยากจะรื้อฟื้นก็ไม่ได้นุ่มนวลเล้ย เล่นเอาปากแตกน้ำตานองหน้า
นั่นยังไม่ร้ายเท่ากับคำพูดที่ฟังแล้วน่าหาอะไรปาหน้าสักที
งานนี้บอกเลยว่าเราอยู่ข้างฝูหรง นายพอลตายแน่ :laugh:
ไม่รู้หรอกว่าความหลังครั้งเก่าเป็นยังไง เราเอาปัจจุบันเป็นที่ตั้ง
นี่ถ้าพฤติกรรมไม่โดนใจจะหามือที่สามมาขัดขวางเสียให้เข็ด
หรือจะใต้โต๊ะให้หลี่ผิงคอยขัดขวางเพื่อนตัวเองดี :hao3:
ขอบคุณพี่มาศมากค่ะ ท่าทางจะยุ่งสมชื่อ :กอด1:
+1และเป็ดจ้า

ออฟไลน์ TIKA_n

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1407
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +308/-4
พอล กับ ฝูหรง เคยเป็นแฟนกันมาก่อนแล้วมีเหตุอะไรถึงต้องจากกันนะ เหมือนฝูหรงหนีพอลมาเลย
การแสดงออกของฝูหรงเมื่อเจอพอล ก็ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ มีเรื่องอะไรที่เข้าใจพอลผิด จนต้องหนีมารึเปล่า
เพราะจนตอนนี้ ก็เหมือนฝูหรงยังเข้าใจว่า พอลไม่อยากเจอ ไม่อยากอยู่ใกล้ตัวเองอยู่เลยนะ
แต่พอลเองก็เถอะ ดีใจที่ได้เจอฝูหรงแท้ ๆ แต่ปากก็พาลจะหาเรื่องเค้าอยู่เรื่อย พูดจาทำร้ายจิตใจคนที่ตัวเองรัก
แล้วก็ต้องมาเสียใจกับสิ่งที่พูดไป นิสัยพอล ดูใจร้อน แล้วก็เอาแต่ใจมากพอดูเลยนะเนี่ย ท่าทางเมื่อก่อน
ฝูหรงจะยอมอ่อนให้น่าดูเลย แถมยังขี้หึง ไม่แพ้เฮียหลี่ผิงเลยนะ คิดว่าฝูหรง ก็คงแค่ปลาบปลื้มเฮียหลี่ผิงเท่านั้น
คงไม่ได้คิดอะไรเกินเลยอย่างที่พอลเข้าใจหรอก แต่ถึงพอลจะปากร้าย อารมณ์รุนแรง แต่ก็ยังดี ที่สุดท้าย
ก็ต้องพ่ายแพ้ให้กับน้ำตาของฝูหรง ยอมเอ่ยปากขอโทษ และพูดความรู้สึกจริง ๆ ว่าคิดถึง ค่อยน่ารักขึ้นมาหน่อย
ดูแล้วฝูหรงเอง ก็ยังรักพอลอยู่นะ  ได้เจอกันอีกครั้ง อย่างคาดไม่ถึงอย่างนี้ ก็เหมือนที่เค้าว่า เป็นคู่กันแล้ว
ก็ไม่แคล้วกันไปได้หรอก นี่คือโอกาส ที่จะให้ทั้งสองคนได้ปรับความเข้าใจกัน อยากให้ดีกันเร็ว ๆ จัง
จะได้อ่านตอนเค้าหวานใส่กันเร็ว ๆ แต่คราวนี้ขอให้พอล ต้องเป็นฝ่ายยอมอ่อนให้ฝูหรงบ้างน้า

ตอนนี้มีนลินกับไอ้ดำตูดหมึกมาแจมด้วย ว่าแต่พี่เบสของเราหายไปไหนน้อ ไม่มาด้วยเหรอคิดถึงพี่เบสแล้ว
รอตอนพิเศษ เบส&นน วันพุธนะจ้ะ ขอบคุณคนเขียนมากค่ะ  :3123:

ออฟไลน์ zuu_zaa

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2016
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +115/-1

ออฟไลน์ zazoi

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 971
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +139/-1
เหมือนฝูหรงเข้าใจว่าพอลไม่ชอบตัวเองเลยอ่ะ
ส่วนพอลชอบฝูหรงจริง แต่หาไม่เจอ 5 ปีเนี่ยนะ สงสารฝูหรงจัง

ออฟไลน์ Zelsy

  • เพราะ "รัก" คำเดียวเท่านั้น
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1868
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +191/-2

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด