[เรื่องสั้น]░【 GROWTH 】#รีบโต |END| Special - 4.2.2017
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: [เรื่องสั้น]░【 GROWTH 】#รีบโต |END| Special - 4.2.2017  (อ่าน 31642 ครั้ง)

ออฟไลน์ Raccool

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 318
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +237/-2
ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ


ติดตามกฏเพิ่มเติมที่กระทู้นี้บ่อยๆ เมื่อมีการแก้ไขกฏจะแก้ไขที่กระทู้นี้นะครับ
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0

ประกาศทั่วไปติดตามอัพเดทกันที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.0

ประกาศ กฎที่อื่นมีไว้แหก แต่ห้ามมาแหกที่นี่

1.ห้ามมิให้ละเมิดสิทธิส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด
การสนใจและชื่นชอบนิยายและเรื่องเล่าของคนในเรื่องควรมีขอบเขตที่จะไม่สร้างความเดือดร้อนให้เจ้าของเรื่อง เช่นเดียวกับเป็ดที่ตอนนี้ถูกรังควานตามหาตัวจากคนด้านต่างๆ จนตัดสินใจไม่เล่าเรื่องต่อ.........เนื่องจากบางเรื่องเป็นเรื่องเล่า.....................บางคนไม่ได้เปิดเผยตัวตน  เขาพอใจจะมีความสุขในที่เล็กๆแห่งนี้โดยไม่ได้ตั้งใจให้คนภายนอกได้รับรู้เรื่องราวแล้วนำไปพูดต่อ   เพราะปฎิเสธไม่ได้ว่าสังคมไม่ได้ยอมรับพวกเราสักเท่าไหร่

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรุปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ, หมิ่นประมาท,
หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง
หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย,ห้ามโพสกระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้ง  ในเรื่อง การเมือง ศาสนา พระมหากษัตริย์
และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงกระทู้ที่จะสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกภายในเวปบอร์ด
การกระทำเช่นนั้นอาจทำให้คุณแบนทันที และถาวร . หมายเลข IP ของทุกโพสต์จะถูกบันทึกเพื่อใช้เป็นหลักฐาน
ในความเป็นจริงเป็นไปได้ยากมากที่จะให้แต่ละคนมีความคิดเห็นตรงกันทั้งหมด   คนเรามากมายต่างความคิดต่างความเห็น เติบโตมาภายใต้ภาวะแวดล้อมต่างกันการแสดงความคิดเห็นที่แตกต่าง   จึงควรทำเพื่อให้เกิดความเข้าใจกัน แบ่งปันประสบการณ์และมิตรภาพเพื่ออาจเป็นประโยชน์ในการใช้ชีวิต  และไม่ว่าจะอย่างไรก็ควรเคารพในความคิดเห็นที่แตกต่างของบุคคลอื่นช่วยกันสร้างให้บอร์ดนี้มีแต่ความรักนะครับ   

เรื่องบางเรื่องอาจจะเป็นทั้งเรื่องแต่งหรือเรื่องเล่าใดๆก็ขอให้ระลึกเสมอว่า  อ่านเพื่อความบันเทิงและเก็บประสบการณ์ชีวิตที่คุณไม่ต้องไปเจอความเจ็บปวดเล่านั้นเองเพื่อเป็นข้อเตือนใจ สอนใจในการตัดสินใจใช้ชีวิต   จึงไม่ต้องพยายามสืบหาว่าเรื่องจริงหรือเรื่องแต่งส่วนการพูดคุยนั้น   ก็ประมาณอย่าทำให้กระทุ้กลายพันธุ์ห้ามเอาเรื่องส่วนตัวมาปรึกษาพูดคุยกันโดยที่ไม่เกี่ยวพันกับเรื่องในกระทู้นิยาย  ถ้าจะวิจารณ์หรือแสดงความคิดเห็นทุกคนมีสิทธิแต่ขอให้ไปตั้งกระทู้ที่บอร์ดอื่นที่ไม่ใช่ที่นี่นะครับ

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพส หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อเจ้าของเรื่องเท่าที่จะทำได้หรือแจ้งมายังบอร์ดนี้ก่อนนะครับ  เนื่องจากเจ้าของเรื่องบางครั้งไม่ต้องการให้คนที่ไม่ได้ชื่นชอบนิยายชายรักชายเข้ามารับรู้  ลิขสิทธิ์ทั้งหมดเป็นของเจ้าของคนที่ทำขึ้นและเวปแห่งนี้นะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล บอกเมล แลก msn บนบอร์ด โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าของไม่ยินยอมให้ส่งหรือติดต่อกันทางพีเอ็มจะปลอดภัยกว่าแล้วเมื่อมีการติดต่อสื่อสารกันให้พึงระวังถึงความปลอดภัย ความไม่น่าไว้ใจของผุ้คนทุกคนแม้จะมีชื่อเสียงในบอร์ดเป็นเรื่องส่วนตัวของแต่ละคนไป เพื่อลดความขัดแย้งภายในเล้า จึงไม่สนับสนุนให้มีการจีบกันในบอร์ดนะครับ

5.ห้ามจั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิดเดียวให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตาม
เพราะแม้จะเป็นเรื่องที่เขียนจากเรื่องจริง เมื่อนำมาพิมพ์เป็นเรื่องผ่านตัวอักษร ย่อมเลี่ยงไม่ได้ที่จะมีการเพิ่มเติมเพื่อให้เกิดสีสันในเนื้อเรื่อง ทางเล้าถือว่านั่นคือการเพิ่มเติมเนื้อเรื่อง จึงไม่อนุญาตให้จั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” แต่สามารถแจ้งว่าเป็น “นิยายที่อ้างอิงมาจากชีวิตจริง” ได้  มีคนมากกมายทะเลาะเสียความรู้สึกเพราะเรื่องนี้มามากแล้ว

6.การพูดคุยโต้ตอบระหว่างคนเขียนและคนอ่านนอกเรื่องนิยาย  ทำได้  แต่อย่าให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสนิยายหนึ่งตอน ก็ควรตอบเพียงคอมเม้นต์เดียวก็พอแล้ว  โดยสามารถใช้ปุ่ม Insearch qoute  ได้    ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และลงลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วยนะครับ เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน

7. การกดบวกให้เป็ดเหลือง
      7.1 นิยาย 1 ตอน  จะให้ขึ้น Top list แค่ 1 Reply เท่านั้น ถ้าขึ้นเกิน จะลบคะแนนออก เหลือเฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด
      7.2 นิยาย 1 เรื่อง จะให้ขึ้น Top list ไม่เกิน 3 Reply ถ้าเกิน จะลบคะแนนออก ให้เหลือ เฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด ลงมาตามลำดับ
      7.3 Post ในห้องอื่น ๆ ก็จะใช้ หลักการเดียวกันนี้ เช่นกัน ยกเว้น
            - 1 Reply ที่เกินมานั้น โมทั้งหลาย พิจารณาดูแล้วว่า ไม่เป็นการปั่นโหวต และเป็น Reply ที่น่าสนใจและเป็นที่ชื่นชอบจริง ๆ

8.Administrator และ moderator ของ forum นี้ มีสิทธิ์อ่าน, ลบ หรือแก้ไขทุกข้อความ. และ administrator, moderator หรือ webmaster ไม่สามารถรับผิดชอบต่อข้อความที่คุณได้แสดงความคิดเห็น (ยกเว้นว่าพวกเขาจะเป็นผู้โพสต์เอง).

9.คุณยินยอมให้ข้อมูลทุกอย่างของคุณถูกเก็บไว้ในฐานข้อมูล. ซึ่งข้อมูลเหล่านี้จะไม่ถูกเปิดเผยต่อผู้อื่นโดยไม่ได้รับการยินยอมจากคุณ .Webmaster, administrator และ moderator ไม่สามารถรับผิดชอบต่อการถูกเจาะข้อมูล แล้วนำไปสร้างความเดือดร้อนต่างๆ

10.ห้ามลงประกาศลิงค์โปรโมทเวป  โฆษณา หรือโปรโมทในเชิงธุรกิจใดๆ ทุกชนิด ลงได้เฉพาะในห้องซื้อขาย ในเมื่อแนะนำเวปอื่นที่บอร์ดเรา ก็ช่วยแนะนำบอร์ดเราโดยลงลิงค์บอร์ดเรา เวป http://www.thaiboyslove.com  ในบอร์ดที่ท่านแนะนำมาให้เราด้วย  เมื่อจำเป็นต้องแนะนำลิงค์ให้ส่งลิงค์กันทาง personal message หรือพีเอ็มแทนนะครับจะสะดวกกว่า ส่วนในกรณีอยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนๆได้อ่านจริงๆนั้นพยายามลงให้ห้องซื้อขายซะ หรือถ้าม๊อดเดอเรเตอร์จะพิจารณาเป็นกรณีๆไป ถ้ารู้สึกว่าไม่ได้โปรโมทเวป แต่อยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนด้วยใจจริงจะให้กระทู้นั้นคงอยู่ต่อไป

11.บอร์ดนิยายที่โพสจนจบแล้วมีไว้สำหรับนิยายที่โพสในบอร์ด boy's love จนจบแล้วเท่านั้น จึงจะถูกย้ายมาเก็บไว้ที่นี่ หาอ่านนิยายที่จบแล้ว หรือคนเขียนไม่ได้เขียนต่อ แต่โดยนัยแล้วถือว่าพล็อตเรื่องโดยรวมสมควรแก่การจบแล้ว หากนักเขียนท่านใดได้พิมพ์เล่มกับสำนักพิมพ์ ต้องการลบเรือ่งบางส่วนออก โดยเฉพาะไคลแม๊ก หรือตอนจบที่สำคัญ ให้แจ้ง moderator ย้ายนิยายของท่านสู่ห้องนิยายไม่จบ เพื่อที่หากระยะเวลาเกินหกเดือนแล้ว เราจะได้ทำการลบทิ้ง หรือท่านจะลบนิยายดังกล่าวทิ้งเสียก็ได้ เนื่องจากบอร์ดนี้เก็บเฉพาะนิยายที่จบแล้ว

บอร์ดนิยายที่ยังไม่มาต่อจนจบไว้สำหรับ
นิยายที่คนเขียนไม่ได้มาต่อนาน หายไปโดยไม่มีเหตุผลสมควร ไม่ได้แจ้งไว้หรือแจ้งแล้วก็ไม่มาต่อ 3 เดือน จะย้ายมาเก็บในนี้เมื่อครบหกเดือนจะทำการลบทิ้ง ส่วนเรื่องไหนที่จะต่อก็ต่อในนี้จนกว่าจะจบ แล้วถึงจะทำการย้ายไปสู่บอร์ดนิยายจบแล้วต่อไป

12.ห้ามนำเรื่องพิพาทต่างๆมาเคลียร์กันในบอร์ด

13.ผู้โพสนิยาย และเขียนนิยายกรุณาโพสให้จบ ตรวจสอบคำผิดก่อนนำมาลงด้วยครับ

14.ส่วนคนอ่านทุกท่าน เวลาอ่านนิยาย เรื่องที่คนเขียนเขียน  ก็ไม่ต้องไปอินมากนะครับ ให้เก็บเอาสิ่งดีๆ ประสบการณ์ ข้อคิดดีๆไปนะครับ

15. การนำรูปภาพ บทความ ฯลฯ มาลงในเวปบอร์ด  ควรจะให้เครดิตกับ... 
(1) ผู้ที่เป็นต้นตอเจ้าของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ
(2) เวปไซต์ต้นตอที่อ้างอิงถึง
....ในกรณีที่เป็นบทความที่ถูกอ้างอิงต่อมาจากเวปไซต์อื่นๆ
- ถ้ามีแหล่งต้นตอของเจ้าของบทความ  ให้โพสชื่อเจ้าของต้นตอของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ  พร้อมทั้งเวปไซต์ที่อ้างอิง 
  (กรณีนี้จะโพสอ้างอิงชื่อผู้โพสหรือเวปไซต์ที่เรานำมาหรือไม่ก็ได้ แต่ควรมั่นใจว่าชื่อต้นตอของที่มาถูกต้อง)
- ถ้าไม่สามารถหาชื่อต้นตอของรูปภาพหรือเวปไซต์ที่นำมาได้ ควรอ้างอิงชื่อผู้โพสและเวปไซต์จากแหล่งที่เรานำมาเสมอ
- ควรขออนุญาติเจ้าของภาพหรือเจ้าของบทความก่อนนำมาโพสค่ะ(ถ้าเป็นไปได้) ยกเว้นพวกเวปไซต์สาธารณะ เช่น  หนังสือพิมพ์ออนไลน์ ฯลฯ ที่เปิดให้คนทั่วไปได้อ่านเป็นสาธารณะ ก็นำมาโพสได้ แต่ให้อ้างอิงเจ้าของชื่อและแหล่งที่มาค่ะ
- ไม่ควรดัดแปลงหรือแก้ไขเครดิตที่ติดมากับรูปหรือบทความก่อนนำมาโพส
- ถ้าเป็น FW mail  ก็บอกไปเลยว่าเอามาจาก FW mail

16.นิยายเรื่องไหนที่คิดว่าเมื่อมีการรวมเล่มขายแล้วจะลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออก กรุณาอย่าเอามาลงที่นี่ หรือสำหรับผู้ที่ขอนิยายจากนักเขียนอื่นมาลง ต้องมั่นใจว่าเรื่องนั้นจะไม่มีการลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออกเมื่อมีการรวมเล่มขาย อนึ่ง เล้าไม่ได้ห้ามให้มีการรวมเล่มแต่อย่างใด สามารถรวมเล่มขายกันได้ แต่อยากให้เคารพกฎของเล้าด้วย เล้าเปิดโอกาสให้ทุกคน จะทำมาหากิน หรืออะไรก็ตามแต่ขอความร่วมมือด้วย เผื่อที่ทุกคนจะได้อยู่อย่างมีความสุข

17.ห้ามแจ้งที่หัวกระทู้เกี่ยวกับการจองหรือจัดพิมพ์หนังสือ แต่อนุโลมให้ขึ้นหัวกระทู้ว่า “แจ้งข่าวหน้า...” และลงลิงค์ที่ได้ตั้งเอาไว้ในแล้วในห้องซื้อขายลงในกระทู้นิยายแทน  ถ้านักเขียนต้องการประชาสัมพันธ์เกี่ยวกับการจอง หรือจัดพิมพ์หนังสือของตนเองผ่านกระทู้นิยายของตนเอง  นิยายเรื่องดังกล่าวจะต้องลงเนื้อหาจนจบก่อน (ไม่รวมตอนพิเศษ) จึงจะทำการประชาสัมพันธ์ในกระทู้นิยายได้ (ศึกษากฏการซื้อขายของเล้่าก่อน ด้วยนะคะ)
ว่าด้วยเรื่องการจะรวมเล่มนิยายขายในเล้า จะต้องมี ID ซื้อขายก่อน ถึงจะสามารถประกาศ ..แจ้งข่าว.. ที่บนหัวกระทู้ของนิยายได้ ในกรณีที่ รวมเล่มกับ สนพ. ที่มี  ID ซื้อขายของเล้าแล้ว นักเขียนก็สามารถใช้ หมายเลข  ID ของ สนพ. ลงแจ้งในหน้าที่มีเนื้อหารายละเอียดการสั่งจองนิยายได้

18.ใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดเรื่องสั้น ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที  ส่วนเรื่องสั้นที่จบแล้วให้แก้ไขโพสแรก และต่อท้ายว่าจบแล้วจะได้ไม่ถูกลบทิ้งและจะเก็บไว้ที่บอร์ดเรื่องสั้นไม่ย้ายไปไหน   เช่นเดียวกับนิยายทุกเรื่องเมื่อจบให้แก้ไขโพสแรก และต่อท้ายว่าจบแล้ว จะได้ย้ายเข้าสู่บอร์ดนิยายจบแล้ว ไม่เช่นนั้นม๊อดอาจเข้าใจว่าไม่มาต่อนิยายนานเกินจะโดนลบทิ้งครับ

เอาข้อสำคัญก่อนนะครับเด่วอื่นๆจะทำมาเพิ่มครับเอิ้กๆหุหุ
admin
thaiboyslove.com.......................................                                                           

วันที่ 3 ธ.ค. 2551วันที่ 16 ก.ย. 2554 ได้เพิ่มกฏ ข้อที่ 7
วันที่ 21 ต.ค.2556 ได้ปรับปรุงกฏทั้งหมดเพื่อให้แก้ไข และติดตามได้ง่าย
วันที่ 11 พ.ย. 2557 เพิ่มเติมการลงเรื่องสั้นและการแจ้งว่านิยายจบแล้ว
วันที่ 4 ธ.ค. 2557 เพิ่มบอร์ดเรื่องสั้นจึงปรับปรุงกฏข้อ 18 เกี่ยวกับเรื่องสั้น และ เพิ่มเติมส่วนขยายของกฏข้อ 17



เวปไซต์แห่งนี้เป็นเวปไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฏหมายภายในและระหว่างประเทศ การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเวปไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง

ข้อความใดๆก็ตามบนเวปไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเวปไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ  โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม

๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐






M y N o v e l ::

▆ ▇ █ Maybe….I’ll try?-เล่นของสูง █ ▇ ▆    [F i n i s h e d ]
  ☀ ☼ Dear Sunshine : วาดตะวัน ☼ ☀    [ F i n i s h e d ]
  ※ MR.GREY ※     [ F i n i s h e d ]
  ♦ Wake me up #รีบตื่น ♦     [I n P r o c e s s . . .]


[เรื่องสั้น] ✡ ส ม ห ม า ย ✎    [ F i n i s h e d ]
[เรื่องสั้น] :: ◤| Summer Wine |⊿ ::     [ F i n i s h e d ]
[เรื่องสั้น] ♪ ♫ :: SENSORY SERIES :: HEAR ♪ ♫      [ F i n i s h e d ]
[เรื่องสั้น]░【 GROWTH 】#รีบโต      [ F i n i s h e d ]
[เรื่องสั้น] 。• ✈ Page 49 ✈ •。    [ F i n i s h e d ]
[เรื่องสั้น]♡ ☽ Lucky Cat ☾ ♡    [ F i n i s h e d ]
[เรื่องสั้น] ✖ Soon We'll be found ✖    [ F i n i s h e d ]
[เรื่องสั้น] #อย่าปล่อยให้ความตายหลงรักคุณ    [ F i n i s h e d ]










〝เด็กมีหน้าที่กิน แล้วก็รีบๆโต〞



❖❖❖❖❖❖❖❖❖❖❖❖❖❖❖❖❖❖❖❖❖❖❖❖❖❖❖❖❖❖❖❖



*ตอนนี้เรื่องสั้น 【 GROWTH 】#รีบโต ได้ตีพิมพ์กับ EverY ในหนังสือชื่อ Y do you love me? 3 แล้วนะคะ ^-^*


Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 30-11-2017 14:13:47 โดย Raccool »

ออฟไลน์ Raccool

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 318
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +237/-2
|1|



ได้ยินเสียงฝีเท้าวิ่งตึงๆมาแต่ไกล พร้อมเสียงไขลูกกุญแจ รู้เลยว่าอีกเดี๋ยวจะต้องมีเสียงตะโกนโวยวายดังตามมาแน่


“พี่ภาค มาแล้วว!” นั่นไง เดาผิดที่ไหน


“วันนี้เลิกเรียนไวหรอหื้ม ตัววุ่น”


“ชื่อวุ้น! วันนี้ไม่มีเรียนคาบสุดท้ายอ่ะ แฮ่ๆ” เจ้าตัววุ่นว่าพลางถลาวิ่งมาเกาะเอวหนึบ ช้อนสายตาอย่างน่าหมั่นเขี้ยว มาอีหรอบนี้ต้องอ้อนขออะไรแน่ๆ


“คราวนี้มีอะไรล่ะ”


“...อยากกินไอติมง่ะ อ๊ะ! หันมาก่อนซี่ ไอติมใกล้ๆนี่แหละ ตึกตรงข้ามอ่าพี่ภาคเคยเห็นใช่ป่ะ มันเพิ่งเปิดใหม่ วุ้นอยากลอง” ตัวแสบว่าพลางเอาคางถูๆไถๆจนชักจะเริ่มจี้ เลยดันหัวมันออก เด็กน้อยทำหน้าบู้บี้เห็นแล้วตลกดี


“ก็ไปสิ”


“..พี่ภาคไปด้วยสิ”


“แค่นี้ข้ามถนนเองไม่เป็นรึไง ไหนว่าโตแล้ว”


“มันไม่ใช่อ่า วุ้นอยากไปกินกะพี่ภาค นะครับ นะคร้าบบ” ตัววุ่นเอาคางมาเกยอีกแล้ว สงสัยรู้แล้วแน่ๆว่าแพ้ลูกอ้อนแบบนี้



ยกมือลูบหัวมันพร้อมกับผลักออก รู้แล้วหน่า ใครจะไปทิ้งให้ไปคนเดียวได้ลง



“งั้นก็เตรียมตัว ไปเปลี่ยนชุดไป เอากระเป๋าไปเก็บด้วย”


“รับทราบ!” ตัวป่วนว่าพลางยิ้มร่า วิ่งออกจากห้องเสียงตึงตังไปห้องข้างๆ เสียงวุ่นวายดังมาอีกสักพักก่อนเจ้าตัวดีจะวิ่งออกมาจากห้องตัวเอง


“แหะๆ ป๊ะ!” ยิ้มได้ยิ้มดีอยู่นั่นแหละ  หมั่นไส้จนต้องเขกหัวมันไปหนึ่งทีก่อนรีบเดินนำออกมา เดี๋ยวแม่งได้ทำอะไรแปลกๆใส่อีก


“พี่ภาค รอด้วยยยย” ไอ้นี่ก็โวยวายจัง




วุ่นเป็นเด็กที่พักอยู่คอนโดเดียวกัน อยู่ข้างห้องนี่เอง จริงๆมันชื่อวุ้นแต่ชอบเรียกมันวุ่น เหมาะดี ชอบมาวุ่นวายบ่อยๆ แต่ก็นะช่วยทำให้ชีวิตมีสีสันขึ้นเยอะเลย



เมื่อก่อนชอบโดนหาว่าหาเรื่องเพราะหน้าตาดูเกเร ตาขวาง ใครเห็นก็ชอบนึกไปเองว่าเป็นอันธพาล แต่ไม่ใช่โว้ย กูรักความสงบจะตาย แต่ก็ด้วยหน้านี้นี่แหละทำให้ไม่ค่อยมีใครกล้าคบเท่าไหร่ จู่ๆตอนที่มันย้ายมาข้างห้องก็ดูจะกลัวกันจะตาย ชอบมาเกาะขอบประตูละยื่นหัวมาส่อง พอมองก็จะรีบหันหน้าหนี ดูก็รู้ว่ากลัวแต่ก็ยังพยายามมาสอดส่องอยู่นั่นแหละ

 
สุดท้ายก็ตัววุ่นนั่นแหละที่เริ่มทักก่อน เข้ามาหาตัวสั่นงั่นงก เอากับข้าวมาแบ่งให้ หลังจากนั้นก็เริ่มคุยกันมากขึ้น ตัววุ่นอาศัยอยู่กับพ่อสองคน ส่วนแม่เสียไปตั้งแต่ป.ห้าทำให้พ่อต้องย้ายที่ทำงานจนมาเจอกันนั่นแหละ พอตัววุ่นขึ้นม.หนึ่งพ่อตัววุ่นเองก็ทำงานงกๆไม่ค่อยมีเวลาดูแลลูกเท่าไหร่ ประจวบกับที่ตอนนั้นน้องหันมาติดเราพอดี พ่อมันเลยฝากฝังให้ช่วยดูแล


ทั้งพ่อทั้งลูกไม่ต่างกัน ตัวสั่นทุกครั้งตอนคุยกันช่วงแรก


เห็นแล้วก็สงสัยว่ามีชีวิตรอดกันมาได้ยังไงจนถึงตอนนี้ เหมือนครอบครัวหนูแฮมสเตอร์ในทุ่งหญ้าสะวันนาที่มีแต่สัตว์ล่าเนื้อยังไงอย่างงั้น



ช่วงแรกที่ตัววุ่นเข้าโรงเรียนเราเห็นแต่แผลฟกช้ำตามตัวมันทุกวัน ถามก็ไม่ยอมบอก ดูก็รู้ว่าโดนแกล้ง พ่อมันก็ไม่รู้จะทำยังไง แจ้งครูก็แล้วแต่แผลกลับบ้านก็ยังเท่าเดิมเห็นอย่างนั้นก็อด..ช่วยไม่ได้ เลยอาสาไปรับไปส่งมัน เสนอหน้าไปโรงเรียนให้คนในโรงเรียนเห็นบ่อยๆ หลังจากนั้นแผลตามตัวมันก็ลดน้อยลงตามคาด เพิ่งรู้ว่ามีหน้าเหี้ยมก็ดีตรงนี้


ส่วนไอ้วุ้นมันก็คงคิดว่าซี้ปึ๊กกันแล้ว พอไปรับไปส่งมันบ่อยเข้าก็เข้ามาตีสนิทเฉย ขึ้นม.สองมันถึงเริ่มมาเกาะแกะลวนลาม ไถโน้นไถนี่ อ้อนอยู่นั่น ไอ้เราก็ไม่ใช่คนใจแข็ง เห็นเด็กมันอ้อนก็ยอมมันทุกครั้งจนมันได้ใจเนี่ยแหละ


ละกลายมาเป็นเด็กโดนสปอยตอนไหนก็ไม่รู้



เด็กโดนสปอยกินไอติมเสียมูมมาม แต่ก็น่ารักดี ดูเป็นเด็กกำลังโตถึงแม้จะตัวจ้อยเดียวก็เถอะ ดูท่าจะสูงไปกว่านี้ได้ไม่มากเท่าไหร่ถ้าเทียบจากพ่อแล้ว บอกแล้วว่าแม่งครอบครัวแฮมสเตอร์ชัดๆ


พอเห็นเรามองหน้าไอ้ตัววุ่นก็ตักไอติมมาจ่อปากเรา เลยดีดหน้าผากไปที ขอเหอะของหวานๆเนี่ย กินไม่ไหวหรอกเลี่ยนจะตาย ไอ้ตัววุ่นโวยวายเล็กน้อยตามประสาเด็ก รอจนมันกินไอติมจนหมดถ้วยถึงค่อยเรียกพนักงานมาคิดเงิน


ตัววุ่นทำท่าจะจ่ายเลยโดนมะเหงกไปอีกที เจ้าตัวทำหน้างอแงแต่พอโดนถลึงตาใส่ก็หดหน้ายู่ พอออกนอกร้านเด็กมันก็งอแงโวยวายใส่


“พี่ภาคจะจ่ายให้ทำไม วุ้นกินวุ้นก็ต้องจ่ายสิ พี่ภาคไม่เห็นได้กินสักกะนิด”


“เงียบไปเลย เด็กมีหน้าที่กินก็กิน” กินแล้วก็รีบๆโตสักทีด้วย


ตัววุ่นเงียบตามที่บอก ไม่วายมียื่นปากทำหน้างอ เลยหยิกแก้มมันไปทีให้มันร้องโวยวายเล่นๆ



ตกเย็นเจ้าเด็กวุ่นวายก็กลับเข้าห้องตัวเองไปหาพ่อตามปกติ ส่วนเราก็นั่งทำงานต่อไป ลืมบอกว่านี่นิสิตนะ นักศึกษาปีสามถึงหน้าจะดูไม่ให้ก็เถอะ เอาจริงๆก็ซิ่วมาครั้งนึง ทำให้อายุเกินจากเด็กรุ่นเดียวกันไปอีก ปกติไม่ค่อยมีใครกล้าคบละพอรู้ว่าเป็นรุ่นพี่กูนี่แทบไม่มีใครคุยด้วยเลย



ก่อนจะถึงปิดไฟนอนของคนปกติ ตัววุ่นส่งข้อความมาบอกว่าพรุ่งนี้พ่อไม่อยู่ต้องไปทำงานต่างจังหวัด...อีกแล้ว พ่อตัววุ่นเองก็วุ่นวายกับชีวิตตัวเองอย่างงี้แหละ ถึงได้มาฝากเราช่วยดูแลเพราะชอบมีงานให้ออกไปค้างคืนนอกบ้านบ่อยๆ


แล้วยังไงน่ะหรอ...


ตัววุ่นก็มานอนห้องเราแทนไง


หึ คิดถึงตัวนุ่มๆนั้นเป็นบ้า...คิดแล้วก็อดหลุดยิ้มออกมา


..เออ หลงเด็กแล้วไง ก็เด็กมันน่ารักนี่หว่า แต่ตอนนี้ต้องทำงานข้ามคืนกันไปก่อน


พรุ่งนี้มาถึง แทบรอให้ถึงตอนเย็นไม่ไหว หลังๆมานี้เริ่มไปส่งตัววุ่นไปโรงเรียนบ้างไม่ไปบ้างแล้วแต่งาน แล้วแต่ช่วงเวลานอน ถ้าได้นอนเยอะก็จะตื่นไปส่ง แต่ถ้าได้นอนน้อยอย่างเมื่อคืนก็จะหลับเป็นตาย เด็กน้อยต้องไปขึ้นรถไปโรงเรียนเอง คิดแล้วก็สงสารมันอยู่หน่อยๆ ไม่เป็นไรเดี๋ยวขากลับค่อยไปรับก็ได้ ไหนๆก็เลิกเร็วพอดี


“พี่ภาคเห็นไลน์แล้วใช่ป่ะ”


“อืม”


“วุ้นไปนอนด้วยนะ” พูดแล้วเกาะแขนพร้อมยิ้มยิงฟันตามเสต็ป น่ารักพอๆกับน่าปวดหัวเป็นบ้า หมั่นไส้เด็กน่ารักที่ทำอะไรก็ต้องยอมไปหมดเลยหันหน้าหนี


“พี่ภาคคคค” เด็กว่าครางเสียงอ่อยเชียว เขย่าแขนอีกแหน่ะ

“รู้แล้ว”


“นอนด้วยนะ” ยิ้มแฉ่งอีกครั้ง


“อืม”


“พี่ภาคใจดี เดี๋ยววุ้นเลี้ยงไอติมนะ..โอ๊ย” ดีดหน้าผากมันไปที เป็นเด็กเป็นเล็กจะมาเลี้ยงอะไร แถมขอเถอะของหวานๆเนี่ย..


“ตั้งใจกินแล้วก็รีบๆโตไป เราน่ะ” สั่งสอนให้มันหน้ามู่เล่นๆก่อนขึ้นห้องไป


“พี่ภาค เดี๋ยววุ้นไปเอาเสื้อมาก่อนแปปนึง” ตัววุ่นว่าพลางเข้าห้องข้างๆไป ส่งเสียงดังกุกกักๆแปปนึงก็ออกมาพร้อมกับหอบผ้าหอบตุ๊กตามาด้วย


“เด็กเอ้ย”


“โตแล้วหรอก”


“คนโตๆกันแล้วไม่นอนกอดตุ๊กตาหรอก”


“ไม่..ไม่เห็นเกี่ยวเลย วุ้นจะเป็นคนที่โตแล้วแบบนอนกอดตุ๊กตา”


เด็กมันเถียงพร้อมดันประตูห้องเราแล้ววิ่งเข้าไป เอาตุ๊กตาไปวางบนเตียงเราเสร็จสรรพก็เอาชุดนักเรียนไปแขวนในตู้เราอีก เออให้มันได้อย่างงี้ พออนุญาตหน่อยก็เอาใหญ่


ตัววุ่นทำตัววุ่นวายสมชื่อสักพักก็หยิบเอาการบ้านในกระเป๋านักเรียนขึ้นมาทำ เห็นอย่างนี้แล้วอดปลื้มใจไม่ได้ เด็กอะไรน่ารักแล้วยังขยันเรียน พอเห็นเจ้าตัวขะมักเขม้นกับการบ้านตรงหน้าเลยอยากหาอะไรเป็นของรางวัลให้ ลุกไปชงโกโก้ร้อนให้สักแก้วก็คงดี ห้องแอร์เย็นๆกับโกโก้อุ่นๆคงเข้ากันได้


วางแก้วโกโก้ไว้ตรงหน้าเจ้าตัว เด็กแก้มป่องเงยหน้ามามองพร้อมยิ้มกว้างอีกแล้ว เลยยักคิ้วให้มันไปทีก่อนจะหันไปทำงานตัวเองบ้าง แต่พอทำไปไม่เท่าไหร่เด็กวุ่นก็พุ่งมาวอแวอีกแล้ว


วุ่นวายจริงๆ


“พี่ภาคๆทำงานหรอ ให้วุ้นช่วยมั้ย”


“...”


“พี่ภาคๆ อยากกินโกโก้มั้ยเดี๋ยววุ้นชงให้”


“...”


“อ่ะ กาแฟก็ได้”


หันไปมองหน้ามัน “กาแฟก็ดี”


เจ้าตัวยิ้มแฉ่ง “กาแฟสองช้อนไม่ใส่คอฟฟี่เมทไม่ใส่น้ำตาลใช่มั้ย”


“เก่งนี่” แกล้งชมมัน วุ้นยิ้มร่าก่อนตอบรับ “แน่นอน”


เจ้าวุ่นเอากาแฟมาให้แล้วก็วนเวียนอยู่รอบๆพักหนึ่ง พอเห็นเราทำงานไม่ยอมเล่นด้วยก็ไปอาบน้ำแล้วมานอนกลิ้งอยู่บนเตียง

 
“ง่วงก็นอนไป”


“ยังหรอก” แหน่ะ เถียงอีก


เจ้าเด็กตัวนุ่มนอนกลิ้งบนเตียงได้น่าสงสารมาก จะว่าไงดี เหมือนมันรอให้เราเข้าไปนอนด้วย กลิ้งๆเล่นอยู่คนเดียวละก็หันมามองเราเป็นช่วงๆ ทำแบบนี้มาสักพักแล้ว เลยยอมลุกออกจากหน้าจอคอมพิวเตอร์ ปิดงานละไปอาบน้ำมาฟัดมันสักรอบ


“พี่ภาค หนักกกกกกก” ร้องลั่นแต่ก็หัวเราะเอิ้กอ้ากตอนที่เราแกล้งทับตัวมัน ไม่ได้ทิ้งน้ำหนักลงหมดเสียหน่อยเจ้าเด็กแคระนี่ พอมันรู้ว่าเราแกล้งมันก็ใช้ตัวเล็กๆของมันมุดช่องว่างออกไปแล้วล้มมาทับเราแทน โถ อุ้มหมายังดูหนักกว่าเลย



พอเห็นเราไม่สะทกสะท้านมันก็พยายามขย่มตัว พยายามทำตัวให้หนักบ้าง ไม่รู้หรอว่านอกจากจะไม่ได้ผลแล้วยังจะมีสิทธิ์ทำให้ตัวเองซวยไปด้วย ถ้าเราห้ามตัวเองไม่ได้ขึ้นมาจะทำยังไง แต่ดูเหมือนยังไงตัววุ่นก็ไม่ได้เข้าใจสายตาที่เราพยายามจะสื่อเลยสักนิด



เลยจับมันเหวี่ยงลงมานอนข้างตัวดีๆ จับหนุนหมอนห่มผ้าให้เสร็จสรรพ เด็กวุ่นมองตาแป๋วน่าฟัดชิบหาย ข่มใจตัวเองไว้ก่อนลุกไปปิดไฟ พอมีเด็กในห้องก็ต้องนอนไวหน่อย เวลาเด็กดี ห้าทุ่มยังไม่ถึงเลยมั้งเนี่ย



เด็กน้อยขยับตัวมาใกล้ๆ ไออุ่นจากตัวแผ่มาถึงฝั่งเรา เรานอนจ้องมัน


“พี่ภาค....กอด...” คนข้างตัวว่าเสียงแผ่ว สิ้นเสียงอนุญาตเราก็ตวัดแขนโอบมันทันที ขยับให้มันเข้ามาอยู่ในอ้อมแขนไม่ยาก ตัวมันเล็กนิดเดียว แถมคนตัวเล็กก็ดูให้ความร่วมมือดี น้องมาซุกๆอยู่ตรงหน้าอกเรา มือก็กอดตุ๊กตาเน่าไปส่วนเราก็กอดมันไว้อีกที
ตัววุ่นขี้เหงา  เดาว่าตั้งแต่แม่เสียก็คงไม่มีใครให้กอดให้อ้อนเหมือนอย่างเคย พ่อก็ต้องทำงานงกๆหาเงินเลี้ยงดูนั่นแหละ เพื่อนก็ไม่ค่อยเห็นคงเพราะตัววุ่นตัวเล็ก โดนแกล้งบ่อยๆจนไม่กล้ามีใครยุ่งด้วยเพราะกลัวหางเลขมั้ง แถมยิ่งพอเด็กนักเรียนในโรงเรียนตัววุ่นเห็นหน้าเราก็ทำหน้าถอดสีกันใหญ่


น่าสงสาร


กระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น วุ้นก็ขยับตัวเข้ามาชิดเรามากขึ้นด้วย เด็กน้อยขยับตัวยุกยิกไปมาก่อนลมหายใจจะเป็นจังหวะเดียว หลับไปในที่สุด


ฉวยโอกาสนี้แอบสูดดมกลิ่นแชมพูจากเส้นผม ทั้งๆที่ก็ใช้แชมพูเหมือนกันแท้ๆแต่ทำไมให้ความรู้สึกต่างกันอย่างนี้นะ ขยับมือที่โอบไหล่เล็กนั้นเลื่อนลงไปถึงเอวบางๆ วุ้นตัวเล็กเสียจนแค่มือเรามือเดียวกางออกสุดก็แทบจะเท่าความกว้างของหลังมันแล้ว


 มือนึงลูบเอวอีกมือลูบหัว คนตัวนุ่มยังคงนอนหลับปุ๋ย


เพราะงี้แหละถึงได้ชอบนักที่จะได้นอนด้วยกัน จะได้แอบตอดเล็กตอดน้อยได้ไม่มีใครเห็น


รู้หน่าว่าผิด ว่าไม่ดี สิบสี่กับยี่สองต่างกันเกือบสิบปีรู้ดีแก่ใจอยู่หรอก น้องมันยังเด็กยังไม่บรรลุนิติภาวะ ทำอะไรก็ดูจะเสี่ยงคุกเสี่ยงตารางไปหมด ถึงบอกให้มันรีบโตไวๆ


ระหว่างนั้นก็ขอเก็บเล็กผสมน้อยไปก่อนละกัน



❖❖❖❖❖❖❖❖






ฝากตัววุ่นไว้ในอ้อมใจทุกคนด้วยนะคะ ♡

ใครเล่นทวิตอย่าลืมติดแฮชแท็ก #รีบโต ด้วยนะ จะแอบเข้าไปส่อง :ruready

ออฟไลน์ wonderbe

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 755
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-2
โอ้ยยยยยย น่ารักมากกกกกกด :impress2:

ออฟไลน์ boonpa

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2361
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +132/-9
 :hao3: รีบโตเร็ว ๆ ลูกเดี๋ยวอีพี่จะขาดใจซะก่อน

ออฟไลน์ Billie

  • "Let come what comes, let go what goes and see what remains. That is what is real"
  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3333
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +78/-6
 :L2: :pig4:

พี่ภาคเลี้ยงวุ้น 55

ออฟไลน์ ืniyataan

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3341
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +64/-1
น่ารักมากมาย พี่เค้าคิดไปถึงไหนแล้ว รีบๆโตนะตัวยุ่ง....งงงงงงงงง     :impress2:

ออฟไลน์ TheWanFah

  • ความใกล้ชิด บางครั้ง ทำให้เราเผลอคิดไปเอง
  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1110
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +29/-1
รีบโตนะวุ้น
ก่อนพี่ภาคจะอดใจไม่ไหวนะลูก

ออฟไลน์ Raccool

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 318
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +237/-2
|2|


“ไอ้ภาค เย็นนี้นะมึงห้ามลืม”


เชี่ย กูลืม!


เย็นนี้มีนัดเลี้ยงสายรหัสนี่หว่าไอ้ฟัก ลืมซะสนิทเลย ถ้าไอ้ป้องไม่มาบอกก็คงลืมไปแล้ว มันก็คงรู้ว่าเราจะลืมเลยมาบอกกันซึ่งๆหน้า ไลน์กลุ่มกูก็ชอบไม่อ่านไง ยอมเล่นไลน์ก็เพราะไอ้ตัวเล็กทั้งนั้น ดูท่าวันนี้ต้องบอกมันว่ากลับดึก


/หง่า/


คือข้อความที่มันตอบกลับเมื่อบอกว่าวันนี้จะกลับดึก แถมคงไม่ได้ไปรับกลับบ้าน ละดูแม่งตอบกลับดิ้ ตอบมาแค่นี้ยังนึกภาพหน้าตาบู้บี้ของมันออกเลย


เลี้ยงสายวันนี้ปีสี่เป็นคนเลี้ยง ละตามคาดพวกปีหนึ่งปีสองกลับหอก่อนที่เหลือต้องไปต่อ เราโดนไอ้ป้องลากไปทั้งๆที่แดกข้าวเสร็จก็ว่าจะกลับแล้ว แต่เพราะเห็นแก่ความเป็นเพื่อนที่ไม่ค่อยจะมีของเราเลยต้องยอมมัน ก่อนที่จะไม่มีใครคบจริงๆ  ไอ้ป้องอยู่ปีสี่ แต่เพราะเราเคยซิ่วอย่างที่บอกทำให้เห็นมันเป็นเพื่อน


พอมาถึงร้านประจำทุกคนก็พูดคุยสารทุกข์สุขดิบ เรื่องงาน เรื่องสาว แลกเปลี่ยนข่าวสารวนเวียนกันไป เห็นอย่างนี้แล้วก็ค่อยรู้สึกว่าตัวเองยังพอมีคนคบหน่อย ถึงจะไม่มีเรื่องให้พูดมากมายเหมือนไอ้ป้องที่โดนทิ้งมารอบที่สี่ หรือไอ้กลอง อดีตเดือนคณะ เดือนมหาลัยเมื่อสองปีที่แล้วที่ไม่รู้จะปฏิเสธสาวๆที่เข้ามาอย่างไรดี


ตัววุ่นก็ส่งไลน์มางอแงอยู่เป็นระยะ ดูมัน ขนาดอยู่คนละที่ยังตามมาวุ่นวายได้เลย แต่เห็นแล้วก็อารมณ์ดีไปอีกแบบ


“ไอ้ภาค วันนี้อารมณ์ดีมาจากไหนวะ ปกติแทบไม่แดก เอ๊ะหรือมึงอารมณ์เสีย”


“กูอารมณ์ดี”


“แหน่ะ มีสาวหรอ ไม่บอกเพื่อนบ้าง” ไอ้ป้องเริ่มเข้ามาแซะๆ พยายามสอดส่องดูมือถือในมือเราที่พิมพ์แชทตอบกับตัววุ่นจนต้องดันหัวเสือกๆของมันออก


“ไม่มี”


“เหอะ เชื่อมากมั้ง ดูหน้าแม่งดิ แป้นแล้นขนาดนี้”


“เงียบเหอะหน่า” ไอ้ป้องบ่นหงุงหงิงอีกนิดๆหน่อยๆก่อนหันไปสนใจคนอื่นต่อ


พอร้านใกล้ปิดก็ถึงเวลาแยกย้าย ไอ้ป้องไปส่งเราที่คอนโดเพราะขามาก็ติดรถมันมา แต่ก็ดี วันนี้กินเยอะกว่าปกติ ไม่กล้าขับรถเองเหมือนกัน พอถึงที่หมาย ไอ้ป้องไม่วายเอ่ยแซวเรากับสาวที่มันคิดไปเอง เราโบกมือปัดๆก่อนขอตัวออกมา


ทั้งหมดเพราะมันคนเดียวเลยไอ้ตัววุ่น เพราะมันทำให้วันนี้เรายิ้มแปลกๆต่อหน้าเพื่อนฝูง เพราะมันส่งรูปตัวเองที่นอนกลิ้งบนเตียงมาให้นั่นแหละ ใครมันจะหุบยิ้มลงกันเล่า ละใครมันสั่งมันสอนให้ไอ้ตัวเล็กเป็นคนแบบนี้


“พี่ภาคกลับมาแล้วหรอออ”


ทันทีที่เปิดประตูเข้าห้องก็เห็นมันผุดออกมาจากผ้าห่ม มือขวากำมือถือ ตั้งท่าเหมือนจะวิ่งมาหาเราจนต้องรีบเข้าไปห้ามมัน


“ทำไมยังไม่นอนอีก”


“...พรุ่งนี้วันเสาร์ ตื่นสายได้...” ตัวเล็กว่าหน้ามุ่น


เผลอยิ้มอีกแล้ว


“พี่ภาคกินเหล้ามาหรอ อี๋ เหม็น” ไอ้ตัววุ่นว่าพลางขยับมาดมเราฟุดฟิดก่อนเบ้หน้าเหยเก


“ใครใช้ให้มาดมเล่า”


“เปล่านี่ มันได้กลิ่นเอง พี่ภาคเกเร แอบไปกินเหล้ามา”


“ไม่ได้แอบสักหน่อย พี่โตแล้ว กินได้”


“กินไม่ได้! เหล้าไม่ดี จะกินตอนไหนก็ไม่ดี..” เจ้าตัวตะโกนเสียงดังก่อนค่อยๆแผ่วลง ก้มหน้าเหมือนหนีความผิด



เรารู้ว่าแม่ตัววุ่นเสียเพราะอุบัติเหตุเมาแล้วขับ ตัววุ่นเลยไม่ชอบเหล้า ไม่ชอบแอลกอฮอล์ ก็เข้าใจมันนะ แต่บางทีคนเรามันก็ต้องมีสังสรรค์กันบ้าง อีกอย่างเรากินแล้วก็ไม่ได้ขับสักหน่อย ไอ้ป้องคนขับก็กินเบียร์ไปกระป๋องเดียว



เรายกมือไปลูบหัวมัน ตัววุ่นช้อนตาขึ้นมองก่อนหลุบตามองต่ำไปเหมือนเดิม เรารู้ว่ามันไม่อยากให้เรากิน พอๆกับที่มันรู้ว่ามันห้ามเราไม่ได้ ตัววุ่นน่ารัก มองยังไงก็น่ารักทั้งหน้าตาทั้งนิสัย ไม่แปลกถ้าพ่อมันจะหวง ไม่แปลกถ้าจะมีคนเป็นห่วงมัน เพราะมันน่ารักพอๆกับที่ไร้เดียงสา มันบริสุทธิ์เจิดจ้าเสียจน...ไม่อยากทำให้มันหม่นหมอง




พอๆกับอยากลองทำให้มันแปดเปื้อน



ช้อนหน้ามันขึ้นมา ดวงตากลมใสจ้องเราแป๋ว ภาพสะท้อนในแววตามันมีแต่ใบหน้าของเราที่เข้าใกล้มันขึ้นเรื่อยๆ เรื่อยเรื่อย…




จนกระทั่งริมฝีปากเราแนบลงกับปากบางๆของมัน ตัววุ่นชะงัก เผลออ้าปากและนั่นทำให้เราฉวยจังหวะนี้ มอบรสจูบของผู้ใหญ่ส่งให้มัน รวบตัวมันเข้ามาในอ้อมกอด ตัวน้องอ่อนปวกเปียก ยกแขนมาเกาะแขนเราเงอะๆงะๆคล้ายจะยึดไว้เป็นที่ยึดเหนี่ยว รสจูบหอมหวานรัญจวนราวกับตกอยู่ในห้วงของความฝัน



หวานจนเคลิ้ม รู้สึกว่าตัวเองเบาจนแทบลอยได้



เวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ไม่รู้ จนกระทั่งเด็กน้อยในอ้อมกอดส่งเสียงอื้ออึง จนกระทั่งมีสติอีกครั้ง จนกระทั่งเวลาเริ่มเดินอีกครั้ง สำนึกผิดชอบชั่วดีวิ่งเข้ามาในหัวจนเราต้องค่อยๆปล่อยน้องออกจากอ้อมกอด



แววตาสั่นระริกของตัววุ่นเป็นสิ่งแรกที่เราเห็น ปากแดงๆบวมเจ่อ น้ำตาคลอเบ้า ส่วนเราหายใจแทบไม่ออก



“....พี่ขอโทษ”


ไม่มีเสียงตอบกลับของเด็กน้อย..... สมควรแล้ว


“วุ้น วันนี้กลับไปนอนห้องตัวเองก่อนนะ” กล่าวพร้อมหันหลังหนีความผิดเข้าห้องน้ำ เปิดฝักบัวให้สายน้ำอาบตัวเรา ยิ่งน้ำไหลผ่านเราไปยิ่งชำระแอลกอฮอล์ที่กินเข้าไปด้วย ไม่น่าเลย ไม่น่าทำลงไปเลย เด็กตัวแค่นั้น ยังจะให้ต้องเผชิญกับอะไรมากมายอีก ยิ่งคิดยิ่งตอกย้ำความผิดชั่วที่เราเพิ่งทำ



ปิดฝักบัว แต่งตัวก่อนเดินออกมาหวังจะเจอกับห้องที่ว่างเปล่า.....แต่ไม่



ตัววุ่นยังคงนั่งอยู่บนเตียง


“...วุ้น บอกให้กลับห้องไปก่อนไง” เราพยายามบอกกับตัววุ่นอีกครั้ง เด็กน้อยกอดตุ๊กตาแน่น ก้มหน้าก้มตาก่อนจะส่ายหัวช้าๆ


“ไม่เอา...พ่อกลับตั้งวันจันทร์”


เสียงสั่นๆของมันบอกอย่างงั้น เรารู้ตัววุ่นนอนคนเดียวไม่ได้ เด็กน้อยยังคงเสียใจหวาดกลัวกับเรื่องที่เกิดขึ้นกับแม่ตน แต่ถึงอย่างนั้นเราก็ไม่อยากให้น้องมันอยู่เสี่ยงกับเราต่อ


อันตราย


“วุ้น..”


“ไม่เอา!” เด็กน้อยตะเบ็งเสียง สูดน้ำมูกดังฟืดก่อนดึงผ้าห่มคลุมตัวขดเป็นก้อนอยู่ใต้นั้น เราเดินไปหามันเอื้อมมือหมายจะลูบหัวปลอบประโยน แต่รู้ตัวว่าตอนนี้ยังไม่มีสิทธิ์ทำแบบนั้น ในเมื่อตัวเองเป็นคนทำให้น้องมันกลัว เราเลยเลือกเดินไปปิดไฟห้องแทน


“ฝันดีนะ” บอกกับมันก่อนปิดประตูห้องลง


คอนโดแบ่งเป็นห้องย่อยเล็กๆ ห้องนอนอยู่อีกห้อง ห้องรับแขกอยู่หน้าห้องนอน และเราก็เลือกห้องนี้เป็นที่นอนสำหรับคืนนี้ โซฟาสีตุ่นเป็นเตียงใหม่ นั่งลงตรงนั้นพร้อมความรู้สึกอยากจิบเบียร์ขึ้นมา แต่ก็นึกได้ว่าเพราะสิ่งพวกนี้ทำให้เราเผลอทำเรื่องแย่ๆใส่น้องไป




เลยตัดสินใจล้มตัวนอนแทน



รู้สึกผิด มากจริงๆ ตั้งใจว่าจะไม่ทำอะไรมันจนกว่ามันจะอายุพ้น18 หรือจนกว่ามันจะมีแฟนจะได้ตัดใจ ไม่คิดจะบอกความรู้สึกตัวเองกับมันอยู่แล้วถ้ามันไม่ใจตรงกันก็คงไม่บอก รู้ว่าน้องรู้สึกดีกับเราแต่น้องยังเด็ก เรื่องความรักน้องคงยังไม่เข้าใจ อยากจะรอให้น้องโตกว่านี้แท้ๆ




เพราะตัวเราเอง เพราะอดใจไม่ได้เอง




“เฮ้อ” เผลอถอนหายใจออกมาเสียงดัง เอามือก่ายหน้าผากมาสักพักจนตัดสินใจลุกไปปิดไฟ ว่าควรจะนอนก่อน พรุ่งนี้ค่อยคิดต่อว่าจะเอาอย่างไร แต่พอชันตัวลุกขึ้นมานั่งก็สะดุ้งใจแทบวาย



ตัววุ่นมาโผล่อยู่ที่เก้าอี้ตรงข้ามตอนไหน!



นี่เรามัวแต่คิดมากจนไม่ได้สนใจสิ่งรอบข้างเลยหรอ


ตัววุ่นกอดตุ๊กตาตัวเองแน่น จ้องมาที่เราแล้วก็หลบ ปากบางเหมือนจะพูดอะไรก็ไม่พูด


“วุ้นกลับเข้าห้องไป”


“ไม่เอา ถ้าพี่ภาคจะนอนตรงนี้วุ้นก็จะนอนด้วย” คนตัวเล็กเถียง


“ไม่ได้ ถ้าวุ้นไม่กลับเข้าห้องพี่จะอุ้มไปส่งที่ห้องวุ้นนะ”


“..ไม่..เอา..” เสียงน้องสั่นพร้อมสะอื้น เด็กน้อยไม่เข้าใจว่าถ้าอยู่ใกล้เราแล้วมันเสี่ยงจะเกิดอะไรขึ้น น้องแค่ไม่อยากนอนคนเดียว และเรารู้ เรากำลังจะใจอ่อน


“วุ้น” เรากดเสียงเข้ม ห้ามใจไม่ให้ตัดสินใจจะพุ่งเข้าไปกอดคนตัวเล็กนี้ไว้ แต่ตัวเล็กยังคงส่ายหน้า


“วุ้นทำอะไรผิด...ฮึก..”


“วุ้นไม่เข้าใจ..” เราบอกกับน้องตามที่เราคิด


“พี่ภาคก็บอกให้วุ้นเข้าใจสิ”


“พี่บอกไม่ได้”



“...ฮึก..” น้องเงยหน้ามองเราน้ำตานอง ตัวเล็กๆนั่นสะอื้นหนักกว่าเดิม ปากแดงเผยอออกอีกครั้งก่อนเอ่ย




“อย่าทิ้งวุ้น...”









❖❖❖❖❖❖❖



ไม่ดราม่าไม่ดราม่า

ออฟไลน์ Snowermyhae

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4015
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +97/-7
น้องน่ารักกกกก พี่ภาคก็บอกน้องไปเถอะ ให้น้องได้เรียนรู้  :กอด1:

ออฟไลน์ Pittabird

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 796
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +18/-1
โธ่ น่าสงสารพี่ภาค  แววคุกมาแต่ไกล :mew5:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: [เรื่องสั้น]░【 GROWTH 】#รีบโต |2|- 30.1.2017
« ตอบ #9 เมื่อ: 30-01-2017 19:30:43 »
ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ Billie

  • "Let come what comes, let go what goes and see what remains. That is what is real"
  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3333
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +78/-6
 :L2: :pig4:
สงสารทั้งคู่
น้องวุ้น อีพี่มันเครียดอยู่
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 30-01-2017 23:20:47 โดย Billie »

ออฟไลน์ ืniyataan

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3341
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +64/-1
มีความโชตะค่อน...นนนนนนนนน       :hao6:

ออฟไลน์ TheWanFah

  • ความใกล้ชิด บางครั้ง ทำให้เราเผลอคิดไปเอง
  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1110
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +29/-1
ค้างงงง
น้องวุ้นแอบชอบพี่ภาคเหมือนกันใช่ไหมลูก

ออฟไลน์ ♥►MAGNOLIA◄♥

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7532
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +193/-11
พี่ภาค ชอบวุ้น น่ะแน่ :mew1:
แต่วุ้น ก็น่าจะชอบพี่ภาคเหมือน กัน  :hao3:

ออฟไลน์ dukdikdukdik

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2521
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +233/-3
กริ้ดดดด สนุก น้องวุ้นน่าร้ากกกกก  :-[

ออฟไลน์ Ppkhth

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 45
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +16/-0
แงงงงงงง ดีมากๆค่าาาาา 
น้องวุ้นน่ารักอ่ะ อยากให้พี่ภาคทำให้แปดดเปื้อนจีจี :hao6:
พี่ภาคตอดเล็กตอดน้อยจนน้องวุ้นติดไปแล้วอ่ะ แบบนี้จะใจร้ายได้ลงเหรออออออออออออออออ
รอติดตามต่อไปค่ะะะะ  :z1:

ออฟไลน์ ❣☾月亮☽❣

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 6774
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +264/-6
ตอนหน้ารีบโตนะลูก จะได้รู้ว่าพี่เค้าทรมานเพียงใด

ชอบๆๆมาต่ออีกค่ะ อยากเห็นน้องเติบโต หวังดีแก่อนาคตของชาติสุดๆ   :hao6: 

ออฟไลน์ Viewonohm

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 844
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +21/-5
น้องน่ารักก  :ling1:

ออฟไลน์ Raccool

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 318
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +237/-2
|3|



เสียงอ้อนวอนของน้องแหบพร่าและเบาเสียจนแทบไม่ได้ยิน น้ำตายังคงไหลอาบใบหน้านวลใส เราไม่ชอบน้ำตาน้องเลยจริงๆ ยังไงตัววุ่นก็เหมาะกับรอยยิ้มสดใสมากกว่า ถอนหายใจอีกครั้งก่อนอ้าแขน น้องเงยหน้าขึ้นมาสบตากับเราก่อนปล่อยโฮอีกยกใหญ่ พร้อมกับเคลื่อนตัวเข้ามากอดเรา


เราลูบตัวเล็กในอ้อมกอด ตัวมันสั่นระริก มือเล็กๆของมันจิกเข้ากับแผ่นหลังของเราแน่น ใบหน้าน่ารักนั่นซุกอยู่กับอกเราทำให้ไม่เห็นหน้าน้อง มีแต่เสียงสะอื้นไห้ดังลอดออกมาจนคนฟังแทบจะขาดใจ



“อย่าทิ้ง....ฮึก...วุ้น...” ปนกับเสียงสะอื้น มีข้อความที่มันพยายามจะเอื้อนเอ่ยกับเรา


หัวใจเหมือนถูกบีบ หายใจแทบไม่เป็น


ยิ่งรู้สึกผิดกว่าเดิมอีก  เรากระชับอ้อมกอด กอดวุ้นแน่นๆ เอื้อมมือไปลูบหัวมันพร้อมแทรกการกระทำด้วยคำพูด


“...ไม่ทิ้งหรอก”


“โกหก.....ตะกี้ยัง..ไล่..วุ้นอยู่เลย” น้องมันเถียงงอแง


เราไม่ตอบมันแต่กอดมันแน่นขึ้น จะให้บอกได้ยังไงว่าไล่เพราะวุ้นจะได้ไม่เป็นอันตราย แล้วก็ต้องมานั่งอธิบายมันอีกว่าอันตรายยังไง เหนื่อยกว่าเดิมอีก


เลยเลือกแผนบี คือลูบๆมันไปจนมันหลับนั่นแหละ ตัววุ่นที่หลับดึกแถมยังร้องไห้ไม่นานก็ต้องหลับ เด็กน้อยเสียขนาดนี้ และก็อย่างที่คิด น้องมันหลับไปในอ้อมกอดของเราจริงๆ เห็นหน้าใสๆของมันหลับปุ๋ยแล้วก็ใจร้ายกับมันต่อไม่ลง กลัวมันตื่นมาจะไม่เจอเราแล้วร้องไห้โวยวายอีกเลยอุ้มมันไปนอนบนเตียงดีๆรวมถึงตัวเองด้วย



ก่อนจะปิดเปลือกตาก็คิดนะว่าจะไม่ทำให้มันร้องไห้อีก เด็กอะไรร้องไห้ทีแล้วปวดใจแทนเป็นบ้า ถ้าน้องมันร้องขออะไรคงต้องยอมๆมันไปก่อน เอาเถอะ ไหนๆก็ทนมันมาได้ตั้งขนาดนี้แล้ว ทนต่ออีกหน่อยจะเป็นไรไป



นอนจ้องหน้าตัววุ่นไปเป็นชั่วโมงกว่าจะหลับ



เราตื่นก่อน น้องยังคงนอนหลับตาพริ้มอยู่ข้างๆ ถึงตาจะดูบวมไปบ้างแต่ก็ไม่ลดความน่ารักลงสักนิด เราเอื้อมมือไปลูบแก้มตัววุ่นอย่างห้ามใจไม่อยู่ แก้มนุ่มขาวเนียนยังกะมาชเมลโล่ น้องดูนุ่มไปหมดทุกส่วนอย่างนี้แล้วใครมันจะอดใจไหว


น่ากัดชะมัด


ก่อนที่จะเผลอทำตามใจตัวเอง เราตัดสินใจลุกออกจากเตียง เสียแต่ขยับตัวได้ไม่เท่าไหร่ก็ถูกจับข้อมือไว้ ละคนจับคงเป็นใครไม่ได้หรอกนอกจากตัวนุ่มที่นอนข้างๆ


หันไปมองมัน ตัววุ่นพยายามเปิดเปลือกตามองเรา แต่เพราะเมื่อคืนร้องไห้หนักทำให้ตาบวมจนผิดธรรมชาติ ดูน่าขันและน่าเอ็นดูไปพร้อมๆกัน น้องจับมือเราแน่นก่อนขยับตัวมาใกล้ๆเรา เจ้าตัวยุ่งกระดึ๊บจากที่นอนมาหาเราจนใกล้ขึ้นเรื่อยๆ มือบอบบางนั้นปล่อยข้อมือเราก่อนจะเปลี่ยนเป็นสวมกอดเมื่อกะระยะได้พอดี


โว้ย จะน่ารักไปถึงไหน


“พี่ภาคจะไปไหน...” ตัววุ่นว่าเสียงแหบ ซุกหัวเข้ากับหลังเรา กระชับอ้อมกอดแน่น


“ไปอาบน้ำ เดี๋ยวมา” เราตอบน้องตามจริงแต่ตัววุ่นส่ายหน้าหวือ

 
“ไม่ให้ไป” แหน่ะ มีห้ามอีก


“พี่ไม่อยากนอนเน่าเหมือนเรานี่”


“.....วุ้นไม่ได้เน่า” เจ้าตัวว่างอแง ทำเอาเราหลุดยิ้มออกมาได้อีกครั้ง


“ไม่ได้เน่าก็ปล่อยก่อน” คราวนี้ตัวเน่าไม่ยอมปล่อย ซ้ำยังพยายามกอดเราแน่นกว่าเดิมอีก กลัวอะไรขนาดนั้น


ความเงียบเข้าปกคลุมบรรยากาศสักพัก เรานั่งนิ่งเพราะอยากรู้ว่าน้องจะทำอะไรต่อไป ถ้าตัววุ่นไม่ได้รังเกียจกับสิ่งที่เราทำเมื่อคืน ก็อยากรู้ว่าน้องรู้สึกยังไง


“พี่ภาค...”


“อือ”


“ห้ามทิ้งวุ้น...”


“ไม่ได้ทิ้งสักหน่อย”


“ห้ามไล่วุ้นแบบเมื่อคืนอีก..”


“....”


“พี่ภาค...” คราวนี้น้องเรียกชื่อเราพร้อมเงยหน้าช้อนมองราวกับขอคำตอบ


“ไม่ไล่แล้ว..”


คราวนี้ตัววุ่นฉีกยิ้มกว้างโชว์ฟันขาว พร้อมดึงตัวเราให้โน้มลงกลับไปนอนบนเตียงใหม่อีกครั้ง ตัวแสบนี่มันร้ายกาจจริงๆ รู้มั้ยว่าต้องข่มใจหนักแค่ไหนไม่ให้ทำอะไรต่อมิอะไรเนี่ยหืม


จุ๊บ


เปล่า เราไม่ได้ทำ! ถึงจะคิดไว้ว่าอยากจะทำก็เถอะ ทันทีที่โดนยันลงบนเตียง โดยที่ไม่ทันได้โวยอะไรใส่ น้องก็โน้มตัวมาจุ๊บเราที่แก้ม อ่านไม่ผิด น้องจุ๊บเรา!



ตัววุ่นจุ๊บเรา!



เบิกตาโพลงมองมันก็เห็นผู้ร้ายยิ้มร่าอย่างไม่รู้สึกผิด


“เอาคืน” ว่าพลางหัวเราะ คงหมายถึงเอาคืนเราเมื่อคืนแน่ๆ โว้ยยย หัวใจจะวาย ทำไมต้องน่ารักใส่กันขนาดนี้


“เดี๋ยวเหอะ” เราแยกเขี้ยวขู่ แต่น้องทำลอยหน้าลอยตาไม่สนใจ


“ทีพี่ภาคยังทำได้เลย”


“นั่นมัน..” ไม่รู้จะเถียงเด็กมันยังไง จะโทษแอลกอฮอล์ก็กระไรอยู่ รู้ทั้งรู้ว่าทำทั้งที่มีสติ


“พี่ภาคทำได้วุ้นก็ทำได้” น้องทำท่าจะเข้ามาจุ๊บเราอีกที จนต้องยันหน้ามันไว้ไม่ให้เข้าใกล้ไปมากกว่านี้


“นี่รู้ความหมายรึเปล่าที่ทำไปเนี่ย” เราเริ่มสอนมัน


“.....รู้”


“ว่าอะไร”


“...รู้ว่าต้องทำกับคนที่....ชอบ” ประโยคแผ่วเบาลงโดยเฉพาะคำสุดท้าย แต่ถึงแม้จะเบาแค่ไหนเราก็ได้ยินอยู่ดี


“อะไรนะ” แต่ขอแกล้งเด็กมันที เห็นทำหน้าเขินอายแล้วน่าหมั่นไส้


“...ต้องทำกับคนที่ชอบ....” น้องบอกอีกทีแต่เสียงก็ยังเบาอยู่ดี


“ไม่ได้ยินเลย”


“พี่ภาคได้ยินเหอะ!” คราวนี้ขึ้นเสียงเชียว ใบหน้าน่ารักขึ้นสีเป็นสีชมพู แก้มแดงระเรื่อยังกะลูกพีช


เราไม่ตอบเอาแต่ยิ้มใส่มัน ตัววุ่นทำหน้ามุ่นหันไปหันมาเหมือนหนีความผิด โคตรน่ารักอ่ะ จนมันทำอะไรไม่ได้เลยหันมาตีเราแทน


“วุ้นจะฟ้องพ่อ!”


“ฟ้องเลย พี่ก็จะฟ้องพ่อวุ้นเหมือนกัน”


“วุ้นไม่ได้ทำอะไรผิด”


“วุ้นหอมแก้มพี่”


“..แต่พี่...”


คราวนี้ตัวป่วนเงียบไปเลย ใบหน้าแดงก่ำพร้อมเบ้ปาก เอื้อมมือมาทุบเราอีกครั้ง ดูเหมือนน้องจะเขิน



ท่าทางจะเป็นนิมิตหมายอันดีที่อย่างน้อยน้องก็ไม่รังเกียจอย่างที่นึกกลัว เราไม่ได้กลัวพ่อน้องมันจะเอาเรื่องหรืออะไรหรอก กลัวอย่างเดียวก็น้องมันไม่รักแล้ว เคยชินกับชีวิตที่มีตัววุ่นมาอยู่ข้างๆตลอด ถ้าจู่ๆมันหายไปเพราะการกระทำของเราเองเราคง...เป็นมากกว่าเสียใจ


ส่ายหน้าพลางยืดตัวลุกขึ้น ต้องไปอาบน้ำสักที มัวแต่วุ่นวายกับตัวเน่าข้างๆนี่นานเกินไปแล้ว เดี๋ยวเลยเวลาอาหารเช้าขึ้นมาจะน่าเป็นห่วง เด็กๆน่ะต้องกินข้าวให้ตรงเวลา


ทันทีที่เราหลุดออกจากการควบคุมของน้อง ไอ้ตัววุ่นก็ร้องลั่น


“จะไปอาบน้ำ”


“นอนต่ออีกหน่อยไม่ได้หรอ เมื่อคืนยังไม่ได้กอดเลย..” เด็กมันว่า


“อย่างอแง หรือจะไปอาบด้วยกัน”


“พี่ภาคลามก!” เราหัวเราะขำกับคำกล่าวหา...ก็คงงั้น


แต่พอจะเดินต่ออีกก้าวตัวเน่าก็ส่งเสียงงึมงำ จนเราต้องไปอุ้มมันขึ้นมา “พี่ภาคทำอะไร”


“พาไปอาบน้ำไง งอแงอยู่นั่นแหละ”


“ไม่เอา! วุ้นจะอาบคนเดียว ปล่อยเลย”


“ถ้าปล่อยละต้องไม่งอแงนะ” ตัววุ่นพยักหน้ารัว


แต่สิ่งที่เราทำคือยังยืนอุ้มน้องมันอยู่กลางห้อง ตัววุ่นหันมามองหน้าเราอย่างไม่เข้าใจ น่ารักจนต้องลอบอมยิ้ม


“ทำแบบเมื่อกี้ก่อน” เราบอก กะฉวยโอกาสที่นานๆทีจะมี


ตัววุ่นอ้าปากพะงาบๆ ใบหน้าขึ้นสีแดงระเรื่อก่อนตวาดแหว “พี่ภาคลามก!”


“ลามกยังไง ตัวเองทำก่อนแท้ๆ”


“พี่ภาคทำก่อนเหอะ...”


“แล้วจะทำมั้ย ไม่ทำไม่ปล่อยนะ”


“ทำอะไร..” ดูเด็กมันเล่นตัว


เลยหันแก้มให้น้องซะเลย ตัววุ่นมุ่นหน้าทำตัวยึกยักก่อนกดจูบลงมาที่แก้มเราเร็วๆ


“ปล่อยได้ยัง” น้องว่า แต่ยังไงความโลภมันก็ยังอยู่ เลยหันแก้มอีกข้างให้น้องมัน เด็กน้อยถลึงตาใส่ร้องโวยวาย “ไม่ทำแล้ว พี่ภาคปล่อยวุ้นเลย”


ตอบแทนเสียงตะโกนโวยวายข้างหูด้วยการอุ้มมันเดินไปห้องน้ำ น้องเลยร้องเสียงอ่อย ครางยังกะลูกหมาโดนทิ้ง น้องชะเง้อมามองหน้าเราแล้วเบะปาก ก่อนจะตัดสินใจหันมาจุ๊บเราที่แก้มอีกข้างอีกครั้ง


เฮ้อ กระชุ่มกระชวยดีจริงๆ


ปล่อยน้องลงกับพื้นตามเดินก่อนเตรียมจะไปอาบน้ำเตรียมอาหารเช้าจริงๆ เจ้าตัววุ่นมิวายบ่นให้ได้ยินอีก


“ลามก...”


“เดี๋ยวเหอะ ได้ยินนะ”


“ยังไม่แปดโมงเลยนอนด้วยกันอีกหน่อยก็ไม่ได้..” มันบ่นหงุง


เอื้อมมือไปลูบหัวมันก่อนตอบ “เดี๋ยวต้องไปหาอาหารเช้าให้เด็กที่ไหนก็ไม่รู้ ไม่งอแงสิ”


เด็กงอแงเบะปากบู้ เถียงไม่ได้เลยเงียบสู้


“ต้องกินอาหารให้ตรงเวลารู้ใช่มั้ย” น้องพยักหน้า


“ต้องกินให้ครบสามมื้อด้วย”  พยักหน้าอีก


.


.


.




“จะได้รีบๆโตซะที”



จะได้เลิกเสี่ยงคุกเสี่ยงตารางสักที





-End-



❖❖❖❖❖❖❖




ยังมีตอนพิเศษอีกนิดหน่อยนะคะ

ขอบคุณทุกการติดตามค่ะ  :mew1:

ออฟไลน์ ♥►MAGNOLIA◄♥

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7532
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +193/-11
วุ้น น่ารัก  :mew1: :mew1: :mew1:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: [เรื่องสั้น]░【 GROWTH 】#รีบโต |3|- 1.2.2017
« ตอบ #19 เมื่อ: 01-02-2017 20:56:56 »





ออฟไลน์ Viewonohm

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 844
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +21/-5
ฟีลกู้ดมากกกกก รอน้องโตนะคะ  :hao6:

ออฟไลน์ lizzii

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 6300
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +271/-2
จะรอถึงไหมเนี่ย 55555

ออฟไลน์ Snowermyhae

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4015
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +97/-7
กินเยอะๆนะลูก รีบๆโต สงสารพี่ภาค 555555555555555555

ออฟไลน์ sirin_chadada

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4111
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +114/-8
อ่านประโยคสุดท้ายแล้วได้แต่หัวเราะ ฮ่า ๆ
พี่ภาคเอ๋ย ขนาดตัวกับอายุไม่จำเป็นต้องสัมพันธ์กันหรอกนะ ขุนให้น้องตัวโตขึ้นก็ใช่ว่าจะ 18 เร็วขึ้นเสียหน่อย ฮา
ว่าแต่ อายุห่างกัน 8 ปีก็ไม่เยอะเท่าไหร่นะ (มั้ง)

ออฟไลน์ MayA@TK

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4994
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +51/-7
 :3123: :3123: :3123: :3123: :3123:

 :pig4: :pig4: :pig4: :pig4: :pig4:

ออฟไลน์ ืniyataan

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3341
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +64/-1
รอ..
ตอน...
พิ....
เศษ.....     :o8:

ออฟไลน์ Mitnai

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 67
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +3/-0
งุ้ย น้องวุ้นน่ารัก พี่ภาคก็น่ารัก
ครอบครัวแฮมสเตอร์นี่คือนึกภาพออกเลยง่ะ ฮือ55555555555
ขอบคุณค่าาา ♥

ออฟไลน์ Billie

  • "Let come what comes, let go what goes and see what remains. That is what is real"
  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3333
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +78/-6
 :L2: :pig4: :L1:

ออฟไลน์ TheWanFah

  • ความใกล้ชิด บางครั้ง ทำให้เราเผลอคิดไปเอง
  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1110
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +29/-1
ข้ามไปตอนวุ้นโตเลยค่ะ
ขอตอนพิเศษเยอะๆน้าาา

ออฟไลน์ missyaoi

  • INDY^^
  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 186
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +73/-1
ขอตอนพิเศษแบบน้องวุ้นโตแล้วนะ  :z1: :z1:

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด