ll ..เด็กหอ ღ.. ll ตอนพิเศษสิบปีผ่านไป [17/11/19] p.33 ◄
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: ll ..เด็กหอ ღ.. ll ตอนพิเศษสิบปีผ่านไป [17/11/19] p.33 ◄  (อ่าน 426805 ครั้ง)

ออฟไลน์ sukaz

  • I Will Love You Unconditionally
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1458
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +89/-3

ออฟไลน์ Snowermyhae

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4044
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +97/-7
ขำน้องปันนน 555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555

ออฟไลน์ Mickey199663

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 260
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +13/-0
ปันปันมีคู่มั้ยคะ อยากให้น้องมีอะ น่ารักกกกกกก ถ้ายังไม่มีก็ขอเสนอพี่ภูมิค่ะ แง้ 5555555

ออฟไลน์ Panizzz3838

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 161
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +3/-1

ออฟไลน์ lemonpreaw

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 900
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +7/-1
กลุ่มนี้ใครปกติบ้างเนี่ย

ออฟไลน์ FeaRes

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 741
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-2
ขำจนสำลัก ขำทุกบรรทัด แทบทุกตัวอักษร 55555
ชอบปันอะ ความเอ๋อนี้ ตลกกก น่ารักไปอีกกกก 55555

ออฟไลน์ Ploids

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 42
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
ทำไมแค่ทำสุกี้เติ้ลต้องตลกขนาดนี้ ๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕
น้องปันผู้ออกมาเด๋อด๋าแย่งซีนทุกคน
นี่ชอบตอนเติ้ลพูดเรื่องเพื่อน แบบดูรักเพื่อน ดูห่วงอู้ แต่อะไรคือมาจบที่กลัวแล้วครับ ว้อย ๕๕๕๕๕๕
 :katai3: :katai3:

ออฟไลน์ LadySaiKim

  • ▫▪□Dezine'Kim□▪▫
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1705
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +47/-0
ฮาน้ำตาไหลไปอีกกกกกก :m20: :m20:

ออฟไลน์ หนูปลวก

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 4
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
รักคู่นี้...อินได้อีก :hao3:
สวีทได้แม้เวลาเมา

ออฟไลน์ mjpnta

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 97
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +10/-0
นิยายตลกมากกกกกกกกก ชอบๆๆๆ 5555555555
สงสารพี่หมอเล็กน้อยถึงปานกลาง สู้ต่อไปค่ะพี่
พี่ภูมิมีคู่ไหมคะ ก๊าวมากคนนี้

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ Oiimaps

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 178
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +330/-2


18




อือ...
หนัก

อือ
อึดอัด

อือ
เหนียวตัว

อือ..
มันคุ้นๆว่ะไอ้ความหนักอึดเหนียวแบบนี้ ผมลืมตาโพร่งก็พบกับกำแพงที่อยู่ในระยะประชิดตา โอเคนั่นไม่เท่าไหร่ สงสัยเตียงติดกำแพง แต่ไอ้แขนหนักๆที่พาดพร้อมกับความอุ่นจนเกือบร้อนจากทางด้านหลังนี่สิ อยากจะลองกระดิกตูดดูว่าเจ็บตูดรึเปล่าวะ โดนสอยไปรึยังแต่ก็กลัวไปสีอะไรเข้า จากที่ไม่โดนอะไรอาจจะโดนอะไร(?)ก็ได้

เอาหล่ะมึง รายการสายฟ้าแล่บมาเลย ปุจฉาใครเอ่ยกำลังนอนกอดกูอยู่ ฮือออออออออ ว่าแล้วก็หยีตาปวดหัวเล็กน้อย ค่อยๆระลึกชาติก่อน เมื่อวานสุดท้ายก่อนภาพตัด จำได้ว่า

...ว่า
อ๋อ ไอ้ปันปวดขี้ แล้วก็พามันไปขี้ ค่อยโล่งหน่อย โถ่ ไอ้พุงยุ้ยของกูนี่เอง

“ปันปัน กูปวดหัวว่ะ” ปวดจริงนะครับ ไอ้ปันไม่ตอบสงสัยวิญญาณยังไม่เข้าร่างพอกัน ไม่แปลกใจสภาพเมื่อวานน่าจะแยกปันกับขี้ไม่ออก ว่าแล้วผมเลยพลิกตัวซุกกับอกมัน เอาขาก่ายด้วย ท่าประจำครับ

...อือออ อกแน่นขึ้นนะเนี่ย เอ๊ะ คลำพุงนุ่มทำไมทำไมมันแข็งวะ เห้ย พุงนุ่มหล่ะ!!

“คลำต่ำอีกนิดเป็นเรื่องแล้วนะลูกหมา”


หื้อ?
ไมเสียงดูแตกหนุ่มจังวะ เพื่อนปันเสียงต่ำขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ ผมลืมตาโพร่ง ชิบหายแล้วหล่ะ ไม่ใช่แล้ว ไม่ใช่ไอ้ปันแน่ๆ เสียงทุ้มแบบนี้ อกแน่นๆแบบนี้แถมลอนพุงแข็งแบบนี้


เห้ยยยยยยยยยยยย!!!!!

“พะ พะ พี่”

“ไง” ไงพ่อง ไม่ต้องมายักคิ้วหล่อเลยนะ ผมรีบยันตัวพี่มันออกลุกขึ้นนั่ง แต่เหมือนลุกเร็วไปปวดหัวจี๊ดจนต้องก้มหัวต่ำ ไอ้พี่หมอก็ลุกขึ้นมาตบๆหลังผม

“ความดันต่ำหรอมึง”

 “หมอ ห้องน้ำว่างแล้ว อ้าว เป็นอะไรหล่ะอู้ แพ้ท้องหรอ” ท้องหน้ามึงอ่ะพี่ภูมิ กูไม่ใช่ผู้หญิง

แล้วยังไม่ได้กับผู้ชายด้วยโว้ย!!

ผมมองค้อนพี่ภูมิที่เพิ่งเปิดประตูเข้ามา ซึ่งรายนั้นก็หาได้สนใจไม่ เดินเอาผ้าเช็ดตัวพาดบ่าเดินผ่านไปหยิบของอีกเตียงที่มีพี่แป๊ะนอนเอาขาซ้ายพาดกำแพง  ขาอีกข้างไขว้ไว้แล้วเอามือพาดหน้าผากไม่เคยทิ้งความเป็นยิมนาสติกลีลาขนาดท่านอนยังต้องยาก ชีวิตพี่แม่งยากจริงว่ะ ยอม ว่าแต่แบบนี้แสดงว่าพี่ภูมินอนเตียงเดียวกับพี่แป๊ะนี่ อ้าว แล้ว..

“พี่โยหล่ะพี่ภูมิ”

“วอนตีนแล้วมึง นอนอยู่กับกู ตื่นมาเรียกชื่อชายอื่นสองรอบแล้วนะ” โอ๊ยยย หัวโยกเลยไอ้พี่หมอเวร

“เจ็บนะ!”

“หึ ไม่รู้ เมื่อวานไม่ได้กลับมา ไม่รู้โชคดีหรือโชคร้ายของมัน” เอ้า ไม่กลับมานอนมันจะเป็นโชคดีได้ไงวะ ผมเกาหัวงงๆ พี่ภูมิชอบพูดจางงๆดูมีเงื่อนงำ ดูต้องใช้ความรู้ตลอดเลย

 “ไปอาบน้ำไปมึง” พี่หมอเอาตีนถีบตูดผมปั้กๆ รุนแรงไม่มีใครเกิน

“พาไอ้ปันไปขี้แล้วมาโผล่มานอนกับพี่ได้ไงวะ”

“ใครพาปันไปขี้”

“ผมไง”

“มึงเนี่ยนะพาปันไปขี้” โดนถามกลับมาแบบนี้ชักงง อะไร หรือกูไม่ได้พาปันไปขี้แต่ไปขี้เป็นเพื่อนปัน เห็นเพื่อนขี้ขี้ตามเพื่อน สำนวนไทยดัดแปลงหรอ

“ไม่ใช่หรอ ก็จำได้ว่าพาปันไปขี้นี่”

“มึงจำไม่ได้หรอ”

“เอ้า พี่มึงบ้าหรอ จำได้ผมไม่ถามหรอก” พี่หมอถอนหายใจ

“เมื่อวานมึงเมา”

“รู้”

“แล้วก็ข่มขืนกู เนี่ยๆรับผิดชอบกูเลย”

ไอ้เวร อุตส่าห์ตั้งใจฟัง ตัวเท่าควายมาทำเป็นกอดตัวเองสะอื้น ผมทำหน้าเหม็นเบื่อใส่พี่หมอมันทันที ไซส์เท่าลูกหมาอย่างกูเนี่ยนะข่มขืนคนไซส์เท่าพ่อหมี โดนแขนพี่มึงฟาดคอซักปั้กก็ร้องแล้ว

“ไร้สาระว่ะ ไปอาบน้ำแล้ว” ผมลุกขึ้นจากเตียง กระโดดลงแบบเซๆเดินกลับไปห้องก็พบว่าทุกศพยังไม่มีการเคลื่อนไหว ไอ้ปันทำไมตีนอยู่บนเตียงหัวอยู่บนพื้นวะ แล้วนั่นไอ้พีไหงนอนกอดตีนไอ้เติ้ล ปวดหัวเลยกู ได้แต่เดินหยิบเสื้อบอลกางเกงบอลผ้าเช็ดตัวเข้าห้องน้ำแบบงงๆ

อาบน้ำเสร็จออกมาเพื่อนๆพี่ๆก็ตื่นกันแล้วครับ ทุกคนเดินกันเยี่ยงซอมบี้โหยศพ กว่าจะขุดซากขึ้นมาก็ปาเข้าไปบ่ายแล้ว วันนี้เรามีแพลนกันว่าจะไปเล่นน้ำตกแถวๆที่พักครับ วางแผนกันไว้ดิบดีว่าซักเที่ยงกินไปเล่นน้ำไป สรุปเที่ยงเพิ่งตื่น

“อู้ กูปวดหัวมากกกกกกกกก” ผมเดินเข้าไปลูบหัวลูบหางไอ้ปันที่นั่งอยู่บนเตียง พอมันนั่งแล้วหัวก็พอดีพุงผมเลย

“โอ๋เอ๋”

“ฮือออออออออออ ปวดหัวววววว” ไอ้ปันงอแงใหญ่ครับ ไม่ปวดหัวก็ปวดขี้ ชีวิตดูไม่ยุ่งยากดี

“พวกมึงไปอาบน้ำแต่งตัว เดี๋ยวเตรียมไปน้ำตกไป” พี่ภูมิเดินมาบอกแล้วก็ปิดประตู ผมลูบปันต่อซักพักก็เดินออกไปหาอะไรรองท้อง คุ้ยถุงเซเว่นที่พี่มันซื้อขนมมาเมื่อวานก็พบขนมปังสองสามก้อน สภาพดูเหมือนซากอารยธรรมขนมปังโบราณ ถูกบี้ด้วยตีนไอ้ปันเมื่อวานระหว่างทางไปขี้แต่หิวเกินยังไงก็ต้องกิน กำลังจะแกะกิน เสียงเปิดตูบ้านก็ดังขัดซะก่อน

ขนมปังคาปากมองพี่โยกับเล็กที่เดินหน้างงๆกันเข้ามา

“อ้าว พี่โย อ้าวเล็ก” ผมโบกมือทักแบบเก้อเล็กน้อย ไปไหนกันมาวะเนี่ยกลับซะเช้าเลย

“อื้อ” เล็กยิ้มให้ผม

“เพิ่งตื่นกันหรอ” พี่โยเดินมาลูบหัวผมเบาๆ

“ครับ อ้อ เดี๋ยวว่าจะไปน้ำตกกันอ่ะพี่ รอพวกเพื่อนๆผมอาบน้ำก่อน เล็กน่าจะรู้จัก พอดีคุณลุงเค้าแนะนำมา”

“เราจะไปไหม?” พี่โยหันไปถามเล็ก

“แล้วแต่พี่เถอะ”



เห้ย...

ขนมปังหมูหยองทำไมมันดูหวานๆ อะไรวะบรรยากาศแบบนี้ ผมมองพี่โยสลับกับเล็ก งงสุดอะไรสุด งงในงง งงซ้อนงง ในตอนนั้นตาก็ผมพลันไปเห็นเสื้อบนตัวเล็ก เดี๋ยวนะ โลจิสติกส์ตัวเท่าหน้าพี่แป๊ะมาอยู่บนตัวเด็กเกษตรได้ยังไง ไหนอธิบายสิบคะแนน อื้อหือ ต่อมเสือกงี้สั่นรัวเลยครับ ตากระตุกเป็นจังหวะ 12 123 12 12 1  ทำไงให้ดูเสือกเนียนที่สุดดี

“เอ่อ กินขนมปังไหมเล็ก”

ใช่!
ตีสนิทก่อนครับ แผนแรกเลย เราต้องสนิทก่อนถึงจะค่อยๆถามเนียนได้ ฉลาดอะไรเบอร์นี้

“ไม่เป็นไร กินข้าวมาแล้ว”  แป่ว เค้าไม่เล่น ฮึกกก แต่เห้ย อะไรกินข้าวมาแล้ว ไปไหนกันมาถึงกินข้าวเช้ามาได้วะ

“ละ แล้วนี่ไปไหนกันมาหรอพี่โย เห็นพี่ภูมิบอกไม่ได้กลับมานอน” ต้องคุมสติไม่ให้เสียงสั่นครับเดี๋ยวเค้ารู้ว่าอยากรู้

“ไปนอนที่คอนโดกรุงเทพมาหน่ะ”

“ห๊ะ” อุทานแค่ห๊ะแต่ในใจนี่ตะโกนไอ้เหี้ยดังมากครับ เราต้องสำรวมกริยา หายใจเข้าลึกๆไอ้อู้ 

“พอดีแวะไปดูอาการมิคาเอล ดึกแล้วไม่อยากขับกลับ ก็เลยค้างคอนโดเลย”

บุกขึ้นคอนโดเลยโว้ยยยย พี่เทคใครวะ โยไหนไวไฟเฟ่อออ ควายสื่อรักป้ะเนี่ยยยยย อยากจะกิ๊วๆครับ แต่ดูบรรยากาศแล้วไม่น่าเล่นเพราะยังไม่ค่อยสนิทกับเล็กเท่าไหร่ กลัวกิ๊วแล้วกริบ เผลอๆเจอตีนมิ ผมเลยได้แต่กินขนมปังไปพร้อมกับความอึดอัด ภาวนาให้พรรคพวกลงมาไวๆจะได้เริ่มหารือวางแผนในการล้วงความลับในครั้งนี้

“อ้าว พี่โย สวัสดีพี่ ไปไหนมา”

“ไปค้างคอนโดที่กรุงเทพมา”

“อ้าวไมอ่ะพี่”

แล้วเพื่อนผมก็ทยอยกันลงมาแล้วก็ถามคำถามเดิม พี่โยพ่อพระก็รีพีทคำตอบมันทุกรอบ เห็นแล้วสงสารพี่มันแต่หน้าหลังจากที่เพื่อนๆผมรู้ ทุกคนก็ทำหน้าตาแบบอ๋อๆ โอเคครับพี่ แต่ในใจนั้นไซร้ เยะเข้ เรื่องนี้ต้องมีประชุมลับ

จริงๆ รอจนกว่าจะอาบน้ำแต่งตัวเตรียมเสื้อผ้าไปเปลี่ยนกันครบองค์ก็ปาเข้าไปเกือบบ่ายสอง เราถึงค่อยเริ่มเลื่อนขบวนครับ จริงก็ดีตรงที่ไม่ร้อนมาก เดินออกจากบ้านเตรียมไปขึ้นรถ คราวนี้พี่หมอมันรีบคว้าคอผมอย่างไวไปที่รถแล้วออกตัวเลย ไม่รอไอ้เติ้ลกับพี่แป๊ะที่กำลังวิ่งหน้าตั้งมาขึ้นรถ

“เห้ยพี่ แล้วพี่แป๊ะกับไอ้เติ้ลหล่ะ”

“ช่างแม่ง”

“เอ๊า!!” ผมหันไปมองคนโดนทิ้ง2017 ไอ้พี่แป๊ะนี่ยืนหอบเป็นเป็นหมาหอบแดดเลย ยืนชี้นิ้วด่าไปถึงพ่อพี่หมอมันได้แล้วมั้ง

“ให้ไปรถพี่มึงแหล่ะ รถกูไม่ต้อนรับ ใส่เบลท์ด้วย” พี่มันหันมาบอกผม ผมเลยต้องหันไปดึงเข็มขัดนิรภัยมาใส่ก่อนพี่มันจะจัดเลิฟซีน จมูกแตะแก้มอีก   

พี่มันโยนมือถือมาให้ผมเปิดแมปเพราะเล่นออกมาแบบไม่สนขบวนรถคนอื่น ไปก็ไม่ถูก ความกากของพี่หมอนี้ ผมเลยต้องคว้ามาบอกทางให้พี่มัน บอกก็ไม่ค่อยเป็น เลยทางเลี้ยวมาสองอันแล้ว

“อู้”

“ว่า” ผมหันไปหาคนขับที่วันนี้ดูท่าทางจะอารมณ์ดีเป็นพิเศษ ขนาดมอไซต์ตัดหน้าพี่มันยังยิ้มให้เลย หรือกูเมาแล้วพลาดอะไรดีๆไปวะเนี่ย

“เมื่อวาน กูไม่ได้โกรธนะ”

“แล้วบอกผมทำไมวะ”

“แล้วก็ขอโทษที่ไม่ได้เข้าไปช่วย”

“ก็ไม่ได้อยากให้ช่วยซักหน่อย ผมคนแมนๆแค่นี้ กระจอก”

“ตอนเห็นมือเจ็บก็เสียใจเหมือนกัน”

“...” อะ อะไรของพี่มันวะ

“อยากดูแลตลอดแหล่ะ ถ้าอนุญาต”

“โอ๊ะ ต้นไม้นั่นใบมันเลี้ยงเดี่ยวหรือคู่นะ” ผมรีบเบี่ยงประเด็นอย่างโง่ที่สุดในชีวิตที่เคยทำ เด็กอนุบาลมาเห็นยังต้องปิดปากขำ

จะให้ทำไงได้วะ เขินจนแก้มจะแตกอยู่แล้วเนี่ย!!!
แล้วใจมึงจะเต้นแรงขนาดนี้ให้กูตายไปเลยไหมหล่ะ!!!

“หึ”

“ขำไร” มาทำเป็นขำกลบเกลื่อน ไม่รู้หล่ะสิว่าใบเลี้ยงเดี่ยวหรือคู่!

“มึงจะน่ารักไปแล้วไอ้ลูกหมา” เอ๊า! อะไรของพี่มันวะ ผีเข้ารึไง อยู่ดีก็คล้องคอผมเอาจมูกมาทิ่มหัว รัดแรงจนต้องดิ้นออกมา กลัวรถจะชนตายห่า ทำเป็นเซียนขับรถมือเดียว

“ขับรถดีๆดิวะพี่!!”

“มึงแม่งน่ารัก!!”

โว้ยยยยยยยยยยย หล่อสิวะหล่ออออ กูเป็นผู้ชายคงจะดีใจหรอกโดนชมว่าน่ารัก!!

แต่เดี๋ยวนะ หล่อแบบคิ้วท์ๆ มีความคิ้วท์บอยไรงี้มะ เห็นในเพจคิ้วท์บอยมีแต่คนหล่อ ต่อไปนี้ใครชมน่ารักอาจจะหมายถึงหล่อก็ได้ว่าไป

นั่นแหล่ะครับกว่าจะมาถึงน้ำตกได้ แทบหลงไปอีกจังหวัด อีกนิดจะโผล่ไปชายแดนลาวแล้ว ผมก็ดูแผนที่ในแอพไม่ค่อยเป็น กว่าจะบอกให้เลี้ยวก็เลยที่เลี้ยวมาแล้ว วนๆอยู่เกือบยี่สิบนาที โดนพี่มันด่าเลยทำเป็นงอนหลับใส่แม่งเลย ฉลาดนักก็ฟังมือถือพูดอะไรเทิร์นๆเลฟท์ๆไรท์ๆไปละกัน ผลสรุปคือมันฟังรู้เรื่องแล้วมาถึงโดยสวัสดิภาพ เซ็งเลย เบื่อคนฉลาด

“มึงหลงไปเชียงใหม่มาหรอวะไอ้หมอ” เดินเข้ามาในน้ำตก พวกพี่กับพวกผมก็ปูเสื่อโจ๊ะข้าวกันแล้ว ไม่มีคำว่ารอ พี่ภูมิหันไปทักพี่หมอที่เป็นคนขนกระเป๋าลงมา สังเกตดีๆชาวแก๊งค์ยังไม่ครบครับ มีแต่พีกับปัน แสดงว่ารถพี่โยยังมาไม่ถึง

“มึงถามไอ้ลูกหมาเถอะ”

“อะไรวะ ถ้าพี่ดูเป็นแต่แรกก็ดูเองดิ”

“ก็ไม่ได้ด่า”

“พี่ด่าผมโง่ป่ะ”

“โอเค ผิดไปแล้วครับ”

มาทำเป็นเสียงอ่อย หน้าตาหาได้รู้สึกผิดไม่ ผมย่นหน้าใส่พี่หมอแล้วลงโจ๊ะไก่กับเพื่อนไม่สนใจพี่มันแล้ว เอ็นจอยไก่ซักพักคณะทัวร์ที่เหลือก็มาครับ แบกของกินมาเต็มสองมือตามภาษาเสี่ยโยแห่งโจลิสติกส์ ถ้าสวัสดีเดินเข้ามาอาจจะคิดว่าเป็นเจ้าของที่ดินแทน แล้วนี่ไอ้พี่หมอมันก็ดูเป็นอริตลอดการของพี่โยจริงๆครับ แค่พี่โยเข้ามาในอาณาเขตหน้าพี่มันก็เหม็นเบื่อขึ้นสามเท่า แถมยังเนียนกระเถิบมาซ้อนหลังผมอีกต่างหาก

“ซื้ออะไรมาเยอะแยะอ่ะพี่โย”

“ขนมกับไก่ย่าง เผื่อเล่นน้ำแล้วหิว ไม่รู้ว่าจะแวะซื้อกันมาก่อนแล้ว” อ้ออ ถึงว่า ซื้อมาเยอะจนเหมือนเอามาเลี้ยงยกชุมชน ผมสบตากับไอ้เติ้ลก่อนจะเห็นกระพริบตายิกๆ อะไรอีกหล่ะ ฝุ่นเข้าตาฉันไม่ได้ร้องไห้อีกแล้วหรอ พอมันเห็นผมไม่เข้าใจโค้ดลับของมันมันก็กรอกตาบน คือกูจำเป็นต้องเข้าใจหรอวะ ขยับตาปริบๆกูจะรู้ไหมว่าหมายถึงอะไร 

“ป่ะพวกมึง เล่นน้ำกัน”

“เอาก่อนเลยกูยังไม่อยากเล่นอ่ะ” ไอ้ปันถอนตัวครับ กำลังเอ็นจอยกับหนังไก่เค็มๆ ดูดนิ้วจ๊าบจ๊าบ นี่รู้เลยชาติที่แล้วเคยเป็นตัวอะไรมาก่อน กินไก่โหดขนาดนี้

“ไม่ได้ปัน มึงลงๆ ถอดเสื้อเร็วๆ”

“เอ๊า! กูบอกไม่เล่นน้ำ”

“มึงจริงจังน้ำก็ได้”

“ห๊ะ”

“โอเคป่ะ ไม่เล่นน้ำแต่จริงจังน้ำ”

“กะ..ก็ได้”

เอวัง ... ปันเอ๊ยปัน
ได้แต่มองไอ้เอ๋อด้วยความสงสารแต่สงสารไม่เท่าไหร่ ไอ้เติ้ลก็เบนสายตามาทางผมแทน

“เห้ยๆ มึงกูไม่เล่นนะ ไม่ได้เอาเสื้อผ้ามาเปลี่ยน” โกหกคำโต ถ้าดั้งโด่งโปรดรู้ไว้ไม่ได้ทำมาแต่พินอคคิโอล้วนๆ โห คือตอนนี้มันหน้าหนาวอ่ะครับ ถึงมันจะไม่ได้หนาวสะท้านแต่น้ำก็ดูเย็นจนไม่น่าเล่น

“ก็ถอดเสื้อเล่นสิวะ”

“ไม่เอา ดำ” ผมตอบแล้วกลับมาจ้วงไก่ต่อ เห็นมันเงียบไปก็คิดว่าถอยทัพแล้ว ที่ไหนได้กัดไก่เคี้ยวยังไม่ทันละเอียดอยู่ดีๆก็ถูกจู่โจมโดยเติ้ล มันอุ้มผมขึ้นครับ

“เห้ยยยยยยย ไอ้สัสสสสสส ไม่เล่นๆๆ”

“ไอ้พี มึงถลกหนังมันออกมา!!”

เดี๋ยว!!
กูคนไม่ใช่จรเข้!!

“รับทราบครับ ท่านเติ้ล” ไอ้นี่ก็อินนะมึงงงงง โว้ยยย ผมดิ้นขัดขืน เตะไปเตะมาไอ้พีก็จับปลายเสื้อผมดึกปื้ดเดียวก็กระเด็นออกไปแล้ว เห้ย นี่มันวิชามารลอกคราบป่ะวะ!! มันจะเกินไปแล้ว!! ลอกคราบเสร็จยังไม่ทันท้วงอะไรไอ้เติ้ลก็ปาผมลงน้ำ

ใช่ครับ!!
แม่งปา!!!

บู้มเดียวร้องเหมือนหมา น้ำแม่งเข้าปากเข้าตาหมด กระแทกพุงยุ้ยจนจุก ดีนะโยนลงมาไม่ลึกมาก ไม่ได้สงสารส่วนสูงก็เล้ยยยยย ผมตะเกียกตะกายจนยืนขึ้น ปาดผมที่เปียกน้ำ ลูบหน้าลูบตาสะบัดน้ำออกเตรียมลืมตามาจะด่าเรียงตัว แต่ปรากฏพอลืมตามากลายเป็นเห็นหน้าทุกคนช็อคโลกครับ

อึ้งอะไรกันวะ หุ่นกูมันยั่วยวนขนาดนั้นเลยหรอ หรือหลงใหลท่าปาดหน้าม้ากู เยี่ยงปกโว้คเลยหล่ะสิมาทำเป็นอึ้งขนาดนี้ ทุกคนนิ่งอึ้งตาโตครับ มีแต่ไอ้ปันคนเดียวที่กินไก่ไม่รู้เรื่องไม่รู้ราว พอเงยมาเห็นชาวบ้านตะลึงก็เลยทำหน้าตะลึงบ้าง เข้าเมืองดัดจริตชีวิตต้องป๊อปสุดๆ

“อะไรวะ” ผมงง มองลงไปที่ตัวเองก็ไม่ได้มีอะไรนี่หว่า กางเกงก็ยังอยู่ดี หรือกูมีสามขา? หรือหัวนมกูมีสามอัน? ทำไมต้องตะลึงอะไรกันขนาดนั้น คลำๆดูหัวนมก็ยังมีสองอันอยู่นี่หว่า สีชมพูด้วยขออวดหน่อย

“ไอ้เหี้ย”

“ผอมสัดดดด”

“อู้ มึงดำน้ำลงไปเลย” ไอ้พี่หมอโวยลั่นน้ำ พี่แม่งยกมือท้าวเอวปากก็คาบไก่ไว้ คงลุคโหดแบบตัวเหี้ย คือถ้าลงมายืนกินในน้ำคงไปได้สุดกว่านี้

พี่หมอฟาดสายตาคาดโทษไอ้พีไอ้เติ้ลมันเลยรีบหนีความผิดกระโดดน้ำเล่นแทน เมินกันซึ่งๆหน้าดูท่าจะเมาไก่จริงๆ พวกมันลงไปเล่นกันตรงน้ำลึก เห็นความพยายามว่ายน้ำเลียนแบบปลาโลมาของพวกมันแล้วปวดหัว แยกไม่ออกว่าโลมาหรือตัวเงินตัวทอง  ผมเลยเดินกลับฝั่งปีนขึ้นไปนั่งจ๋องเอาขาแช่น้ำให้ปันป้อนไก่แทน ผมมองเลยไปโซนที่พี่นั่งกันก็เห็นพี่โยนั่งก้มหน้าเล่นโทรศัพท์ พี่ภูมิดูดบุหรี่ พี่แป๊ะลงไปเล่นน้ำกับพวกไอ้พีไอ้เติ้ลแล้วส่วนไอ้พี่หมอนั่งยิ้มหน้าบาน อะไรวะ ทำไมวันนี้เจอแต่คนบ้า 

“ตัวเล็กแต่กินเยอะเหมือนกันนะเนี่ย” เล็กที่แกะไก่อยู่เปิดปากพูดกับผม หลังจากที่นั่งไม่พูดไม่จามาตั้งนาน

“เออ กูกินเยอะแต่ไม่ค่อยอ้วนอ่ะ”

“อ้อ”

“ตัวมึงก็ไม่ได้อ้วนนะเว่ย” จริงครับ เล็กก็ตัวประมาณกับไอ้ปัน คือสมส่วนมาตรฐานชายไทย ติดที่ไอ้ปันจะค่อนข้างลงพุงหน่อย เป็นอาตี๋ที่ครอบครัวเลี้ยงดี

“อ้อ”

“...”

“อ้อ”

นี่มันพูดกับกูหรือเรียกคนชื่ออ้อในจินตนการวะ แม่มันชื่ออ้อรึเปล่า แต่มันจะคิดถึงแม่ตอนคุยกับกูทำไมหล่ะ เขามีแต่ขำค้าง นี่อ้อค้าง แบบนี้ก็ได้หรอ ผมมองไอ้ปัน ไอ้ปันก็ส่งสายตางงมาให้ครับ

“เอ้อ วะ ว่าแต่มึงอยู่หออะไรอ่ะ ไม่เคยเห็นเลย” ผมรีบเปลี่ยนคำถามครับ คราวนี้ยิงคำถามแบบต้องมีคำตอบหน่อย ตอบอ้อมากูจะเบ้งหน้าให้ หออ้อไม่น่ามี

“หอสี่”

“อ้าว หอเดียวกับกูเลย” ไอ้ปันทำหน้าตกใจ คนอื่นพูดอาจจะดูน่าตกใจกว่านี้ครับ พอเป็นปันที่ปกติก็ไม่ค่อยรู้อะไรอยู่แล้วเลยไม่น่าแปลกเท่าไหร่

“อ้าวหรอ ทำไมเราไม่ค่อยเห็นนายเลย”

“ไม่แปลกหรอก ปกติไม่ค่อยมีคนเห็นมันอยู่แล้ว”

“ทำไมอ่ะ”

“กูเป็นผี พี่เห็นหนูด้วยหรอคะ”

“...”

“...”

เอาหล่ะ ปันปันกริบทุกมุกออกลายอีกแล้ว..

“มันไม่ค่อยอยู่ห้องมันเท่าไหร่” ผมจำต้องตอบแทนหลังจากทนเดธแอร์ไม่ได้ ไอ้ปันมันชอบไปขลุกอยู่หอไอ้พีที่หอหนึ่ง เนื่องจากไอ้พีอยู่ชั้นหนึ่งไม่ต้องขึ้นบันไดให้ลำบาก ไอ้ปันไอ้พีเลยสาระแนหน้าไปตากแอร์ฟรี ดีที่เมทไอ้พีก็เป็นวิศวะเหมือนกันเลยไม่ได้ว่าอะไร

“พวกนายดูสนิทกันจัง”

“ไม่รู้ว่ะ คณะกิจกรรมเยอะด้วยแหล่ะ”

“เราไม่มีเพื่อนเลยในคณะ”

ชิบหาย โหมดดราม่าออน ผมกับไอปันสบตากันเลิ่กลั่กทันที ไหงมันไม่โวยวายเหมือนตอนควายขาพลิกอ่ะ ทำไงดี ผมหันไปสบตาพี่หมอ พี่มันก็ทำเมิน

“อะ อ้อ” โทษที กูยืมหน่อยเถอะ ไม่รู้จะตอบอะไร อ้อไว้ก่อน

“เราคุยกับคนไม่ค่อยรู้เรื่อง ถนัดคุยกับควายมากกว่า”

“อ้อ”

กูนี่ควายเลยสิ มอออออ
คือตอนนี้เราไม่ได้คุยกันอยู่หรอวะ เราเล่นเซเซมีมีปิงป่องชาร์จกันอยู่หรอ บ๊ะ ด่ากันทางอ้อมป่ะเนี่ย เกือบจะหันไปโบกให้หน้าทิ่มคิดว่าเล่นมุกแต่พอเห็นหน้าสลดจิ้มไก่จึ้กๆไม่กล้าสบตาก็คิดว่าน่าจะเป็นเรื่องจริง

“ก็ ก็ พวกกูไง เจอก็ทักได้” 

“ตอนแรกก็ว่าไม่มีเพื่อนก็ไม่เห็นเป็นไร แต่พอเห็นพวกนายแล้วก็สนุกดี เมื่อกี้เพื่อนนายเล่นมุกในรถ ตลกจนอยากเอาไปเล่าให้มิคาเอลฟังเลย”

แง น้ำตาคลออ่ะ ทำไงดี อยากจะคว้ามากอดแรงๆ ใครอะไรทำไมมันใจร้ายกับไอ้หนูเล็กได้วะ!! จิตวิญญาณความเป็นพ่อเข้าสิงครับ

“สัด ก็เนี่ย พวกเราก็เพื่อนกันแล้ว นับพวกกูไปด้วยก็ได้”

“เห้ยบ้า เราเพิ่งรู้จักกัน”

“ไอ้หนูเล็ก เพื่อนไม่จำเป็นต้องรอเวลาหรอก”

“ใช่ เพราะถ้ารอเวลาสามนาทีจะเป็นมาม่า”

“...”

“ปัน...”

 “ไม่ได้หรอ..”

“ไม่..”

“ไม่ได้?”

“ไม่น่าถาม!!!”

 ถุ้ย!!!
ผมฟาดหัวมันไปทีนึง ปรากฏไอ้เล็กหัวเราะหน้าดำหน้าแดง ไอ้ปันงี้ใจชื้นเลยครับ นานๆทีจะมีคนขำมุกมัน ถึงแม้จะเป็นหนึ่งในคนที่บอกว่าคุยกับควายรู้เรื่องมากกว่าคนก็ตาม พอเห็นมันหัวเราะผมเลยลากมันไปเล่นน้ำกับพวกพี่แป๊ะต่อครับ ตอนแรกมันก็ไม่ค่อยกล้าพูดอะไรเท่าไหร่ เจอมุกตลกแห้งไปเท่านั้นแหล่ะ ขำจนเกือบจมน้ำ เล่นกันจนตัวเหี่ยว(แต่บางส่วนก็ไม่เหี่ยว!) ชักหนาวเลยขอขึ้นก่อน

“พี่หมอ แกะกระเป๋าผมเอาผ้าเช็ดตัวให้หน่อยดิ” ผมตะโกนบอกพี่หมอที่กำลังดูดบุหรี่พ่นควันปุ๋ยๆอยู่กับพี่ภูมิ พี่มันก็เดินมาคุ้ยให้ครับ คุ้ยเจอแล้วก็ถืออยู่แบบนั้น อะไรของพี่มันอีก ถือไว้เฉยๆตัวกูจะแห้งไหม

“เอามาดิ”

“เดี๋ยวกูพาไป ตรงนั้นคนเมาเยอะ” เออ ก็จริงครับ ตรงบริเวณที่อาบน้ำนี่มีกลุ่มวัยรุ่นนั่งกินเหล้ากันเสียงดังเลย ไม่เถียงยอมพี่มันแต่โดยดี พี่มันยื่นผ้าเช็ดตัวมาให้ผมเอามาคลุม แล้วก็รื้อเสื้อกับกางเกงที่ผมบอกให้หยิบออกมาด้วยเดินตามมา อย่างกับเจ้าพ่อมาคุม ซาวด์หลงปัง หลงเหล่าเจ้าพ่อเซี่ยงไฮ้ควรดังขึ้นประกอบซีน อยากจะลูกเจ้าพ่อแต่ตัวเท่าหมาชิวาว่า เลยหดตัวอยู่ในผ้าเช็ดตัวแบบเดิมดีกว่า

 อาบน้ำอย่างรวดเร็วเนื่องจากเราถือคติถ้าใจเราสะอาดเราอาบน้ำแต่สามวิเราก็สะอาด อาบเสร็จก็เพิ่งค้นพบ เอ้า ทั้งผ้าทั้งเสื้อเปลี่ยนอยู่กับพี่มันหมดเลย!!

“พี่หมอ!!”

“ตะโกนทำไม กูอยู่หน้าห้องน้ำ”

“โยนเสื้อผ้ามาให้หน่อย”

“ให้กูเช็ดให้ไหม”

“อย่าเสื่อม เร็วดิ ผมหนาว” ไอ้พี่หมอมันจิ๊ปากขัดใจ ขัดอะไรของมึง ไอ้เฒ่าลามก ซักพักก็พาดเสื้อผ้ามาให้จากด้านบน

“พี่ ส่งกางเกงในมาก่อนดิ” ส่งกางเกงมาเลยมันจะโตงเตงไปหน่อยมะ ถามใจ

“ขอดมก่อน”

“พี่หมอ อย่าเหี้ย” จัญไรเกินเบอร์ ถึงจะซักมาแล้วแต่ใครจะให้ดมวะ พี่มันหัวเราะเอิ๊กอ๊ากแล้วก็ปามาให้ครับ นับวันชักชอบทำตัวเป็นพวกหื่นกามขึ้นไปทุกที ไหนละลุคเดือนเดือดท้าตีท้าต่อยแบบตอนแรกที่เจอ ทุกวันนี้เห็นแต่แต๊ะอั๋งกับโรคจิตใส่ เปิดประตูไปก็เจอพี่มันยืนยิ้มรออยู่หน้าประตูครับ ยิ้มแบบเจ้าเล่ห์ที่ชอบขยันทำเหลือเกิน

“กางเกงในมึงเหมือนกางเกงในเด็กอ่ะ”

“ยุ่งว่ะ พี่แม่งโรคจิตชัดๆ”

“ใส่กางเกงในสีขาวลายหมีน่ารักจุ๋มจิ๋มเชียว” 

“ไอ้พี่หมอ!” โว้ยยยยย ตัวนี้แม่ซื้อให้ต่างหาก ไม่ได้ตั้งใจจะให้ริรัคคุมะมาแปะตรงไข่เลยซักนิด แต่แม่ซื้อให้พร้อมรอยยิ้ม ใจต้องรับมาตามมารยาท ซื้อไม่เกรงใจความมาดแมนแฮนด์ซั่มของลูกชายเล้ยยย

ออกจากห้องน้ำมาพี่มันก็เอาแขนมาพาดตามเดิม แขนที่หนักเป็นตัน บ่นจนปลง มองเลยไปก็เห็นพี่โยกำลังเดินมากับเล็กพอดี เล็กไม่ได้ตัวเล็กแบบผมนะครับ คงสูงประมาณร้อยเจ็ดสิบต้นๆ แต่มันดูบอบบางขาวซีดมากๆนี่ขนาดไม่ได้ถอดเสื้อเล่นน้ำ เห็นแค่ไอ้ที่โผล่พ้นเสื้อมายังขาวเลย ดูแล้วเหมือนกระต่าย อยากเอามาเลี้ยงที่บ้าน เอ๊ะ แต่ทำไมอยู่กับพี่โยแล้วเล็กมันขยันพูดจัง 

เห้ยๆ ไม่ได้ตั้งใจแอบลอบว่าว่าพี่โยเป็นควายนะ สงสัยเฉยๆ!

“เชี่ย มึงโคตรขาวเลยว่ะเล็ก”

“นายก็ไม่ได้ดำนะอู้” 

“แต่มึงขาวไปอ่ะ”

“เอ้อ คืนนี้วัดแถวบ้านมีงาน พ่อเราบอกว่าให้ชวนไป คนอื่นตกลงแล้วแต่นายอาบน้ำอยู่”

 “เอาดิ น่าสนุกดีออก”

“เราสนิทกับเจ๊เจ้าของชิงช้าสวรรค์ด้วยนะ”

“เห้ยดี โกงค่าเข้าได้ไหมวะ” สงสัยชั่วไป มันอึ้งไปเลย

“ไปอาบน้ำก่อนเดี๋ยวไม่สบาย”

“อย่าดันดิพี่” พี่โยดันหลังเล็กเบาๆ ไอ้เล็กก็ทำหน้าขมวดคิ้วแบบไม่ชอบที่โดนขัดแถมยังขยับปากเถียงอีก






[มีต่อด้านล่าง]

ออฟไลน์ Oiimaps

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 178
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +330/-2


เห้ยๆๆ มันมีเงื่อนงำว่ะ ต่อมเสือกงี้รัวเลย ต้องไปถามไอ้เติ้ลซะแล้ว ไหนๆมันก็นั่งรถมาพร้อมพี่โย พอพี่โยกับเล็กลับตาไป ผมนี่สี่คูณร้อยเข้าไปหาไอ้เติ้ลทันที

“โอ้โหเพื่อนอู้ หน้ามึงนี่คำว่าสาระแนตัวเท่าบ้าน”

“เล่า!”

“เอาอะไรอ่ะ หงส์หรือเบลน”

“ไอ้สัด เล่าไม่ใช่เหล้า” โบกหัวทิ่มเลย อบายมุขไม่ยุ่งโว้ย

“หมายถึงอะไรกันวะ กูงง” อ่ะ ปันปัน สายไม่รู้เรื่อง สาขาไม่น่าจะเข้าใจตลอดชีวิตเจ้าเดิม

“โหมึง ในรถ กูไม่อยากจะพูด”

“มันขนาดนั้นเลยหรอวะ!!”

“เปล่า กูไม่รู้ เมารถเลยหลับไปตั้งแต่ขึ้นรถ”

“...”

“...”

“แอมซอรี่ สีดาจริงๆ”   

ไอ้พีขัดใจจนเตะไอ้เติ้ลตกน้ำตกด้วยความเซ็งขี้หน้าไปเรียบร้อย ข้อหาขัดความสาระแนของกลุ่ม ร้องเป็นหมาหัดเล่นน้ำแต่พวกเราก็ไม่สนใจครับ ไร้ประโยชน์สิ้นดี พูดถึงไอ้พี่แป๊ะ ตัวนี้กุมความลับชาวบ้านเยอะครับ แต่ชอบทำตาตี่แล้วเนียนไปกับสถานการณ์ เดี๋ยวรอบรรยากาศดีๆพาไปจะแอบเข้าไปถามซักหน่อย

โจ๊ะไก่รอพรรคพวกอาบน้ำเสร็จฟ้าก็เริ่มมืดแล้ว คราวนี้เราให้พี่โยขับนำไปก่อนเพราะเล็กเป็นคนบอกทางไปงานวัดได้คนเดียวในทริป ส่วนผมก็หลับครับ เล่นน้ำแล้วเปื่อย ขึ้นรถเจอแอร์เย็นๆผ้าห่มอุ่นๆเพลงช้าคลอ อะไรมันจะส่งเสริมการนอนขนาดนี้ ยิ่งกว่าตอนอนุบาลอีก พี่หมอมันทำขนาดนี้แล้วเลยนอนดีกว่า

ตื่นมาอีกทีก็มาถึงงานวัดแล้ว บรรยากาศก็ดูเป็นกันเองครับที่ดูขัดตามากที่สุดก็น่าจะเป็นสีไฟ คือสะท้อนแสงมาเลย อารมณ์รู้ก่อนล่วงหน้าซักสิบกิโลเพราะพี่แกเล่นปักไฟไกด์ทางมาให้เลย แต่คลีเอทดีครับมีทำเป็นรูปดาว รูปดอกไม้ ถึงไอ้ปันจะแอบตั้งคำถามว่าดอกไม้อะไรสีเขียวสะท้อนแสงก็ตาม

ในงานก็มีของกินมากมาย แต่ที่แน่ๆกินฝุ่นทุกย่างก้าว อิ่มฝุ่นก่อนเลย เราเดินกันเป็นกลุ่มเยาวชนหน้าตาดีครับ แม่ค้ากับสาวๆวัยรุ่นน้องหนูนี่แหงนคอกันแทบเคล็ด ไอ้พี่แป๊ะนี่เดินยืดอกทำเก๊กหล่อปรับตัวเข้ากับสถานที่มีการใส่แว่นดำตอนเวลาทุ่มครึ่งพร้อมเซทผมทั้งเฟี้ยวไปสุดซอยสุดท้ายเจอแมลงทอดกรี๊ดลั่นไปหลบหลังพี่ภูมิ ละเหี่ยใจได้อีกไหมกับคนคนนี้

“มึง มีไอติมชาโคลด้วยอ่ะ”

“ไหนวะ” ไอ้ปันชะเง้อคอ

“กินป่ะอู้? ปัน?”

“กูกินๆ” แล้วเราก็เลี้ยวไปที่ร้านไอติมครับ สั่งถ้วยเดียวแล้วแชร์กันทั้งกลุ่ม พอได้ถ้วยมาถือไอ้ปันก็เอาเลย

“ทำไมมันไม่มีสีเขียวอ่ะพี”

“แล้วใครบอกมึงว่ามันสีเขียว”

“ก็มึงบอกชาโคล”

“ก็นี่ไงชาโคล”

“แล้วไหนอ่ะชาโคล”

“ไอ้สัดปัน หารความเอ๋อมึงให้คนอื่นบ้าง ชาโคลเป็นถ่านไม่ใช่ชาเขียว!!!”

“เอ้า แล้วมึงจะกินถ่านทำไมอ่ะ”

ไอ้พีแทบจะเอาไอติมป้ายหน้ามึงอยู่แล้วปัน แดกเข้าไปเถอะ ยังครับยังไม่หยุดสงสัย เลยโดนพี่พีหาบคนโฉดยัดไอติมเข้าปากเข้าให้ 

“เน่ๆ พวกมึงรู้ไหม มันมีวัดหนึ่งอ่ะดังมากเลยเว่ย” พี่แป๊ะเดินมาตลกแดกแย่งไอติมก่อนจะทำหน้าเป็นคนจีนมีความรู้ใส่ทั้งกลุ่ม ทั้งๆที่ทุกคนก็รู้ว่าเสแสร้ง ชื่อเสียงข้อมูลทันใจไม่มีอันไหนรู้จริง เขาลือกันทั้งมหาลัย

“ทำไมอีกหล่ะพี่”

“แบบคนรู้จักเป็นล้านเลยอ่ะ”

“ธรรมกายหรอพี่?”

“...”

“...”

“โหปัน ขั้นกว่าของการแตะตัดมุก” กูไม่เกี่ยวแล้วหนึ่งอ่ะที่รู้ๆ 

“แล้วตกลงวัดอะไรอ่ะพี่แป๊ะ”

“อ่ะ เออวัดนี่แม่งคนรู้จักทั่วโลกเลยนะเว่ย”

“วัดดูยู้มีนแน่เลย”

“...”

“...”




ไอ้ปัน...
เจอไอ้ปันเตะตัดซะหน้าคว่ำ ไอ้พี่แป๊ะถึงกับเซ็ง ไปเล่นวัดดูยูมี้นกับพี่โยต่อ ผลคือเล็กหัวเราะแทบเป็นแทบตาย ไม่รู้ขำจริงหรือขำตามมารยาท แต่พี่แป๊ะมันก็ทำหน้าตาเป็นอาตี๋ดีใจเลยครับ นานๆทีจะมีคนตลกมุกพี่แก เห็นเล่นใหญ่เลย

แค่ต้นซอยก็แทบหมดตัวกันไปกับของกิน เป็นด่านที่ตัดกำลังที่สุดแล้วครับ เราเดินเลยไปจนถึงตรงที่เป็นโซนเกม ซึ่งดูจะเป็นโซนที่คนหนาแน่นเป็นพิเศษ มองหาเกมที่จะเล่นเพลินจนหันมาอีกทีไม่เจอใครอยู่ข้างๆซะแล้วครับ เหลือแต่นายแพทย์ที่ยืนผัดฝุ่นหน้างออยู่ข้างๆ

“อ้าว เพื่อนผมอ่ะ” พี่หมอไม่ตอบแต่ชี้นิ้วไปข้างซ้าย ซึ่งมองตามนิ้วไปแล้วก็เจอ...



ไอ้เติ้ล!!!
มึงไปเต้นอยู่หน้าซุ้มรถบั๊มทำไม!!



เนื้อเพลงน้องเป็นสาวของแก่นยังบ่เคยมีแฟน บ้านอยู่แดนอีสานทำนองอีดีเอ็มกลิ่นอายบ้านนาดังลั่นซุ้ม โดยมีเติ้ลเต้นอย่างเมามันส์ดูอินไปกับเพลงจนแทบลืมว่าบ้านเกิดมันคือกรุงเทพ เต้นซะกูเชื่อเลยว่ามาจากขอนแก่น โอ๊ยยยยยยยย หนักใจไทยแลนด์ แล้วไอ้ปันยังไปยืนเอ๋อตบมืให้จังหวะอยู่ใกล้ๆอีกต่างหาก ไอ้เล็กนี่ขำจนต้องทรุดลงไปกองกับพื้น 

“ไปไหน” ยังไม่ทันได้เดินไปหาพวกมันก็ถูกรั้งคอไว้ซะก่อน

“ไปหาเพื่อนดิ”

“มีเวลาอยู่ด้วยกันทั้งที ขอจีบก่อนไม่ได้หรอ”

เอาจริงนะครับ ผมว่าพี่มันควรเขียนความสามารถพิเศษเพิ่มเป็นชอบพูดจาให้ชาวบ้านเขินลงไปด้วยได้แล้วแหล่ะ สกิลโหดจริง พี่แม่ง
ใครเจอแบบนี้ไม่เขิน ยอมให้กระทืบพี่แป๊ะเลย!!

“ขนลุกว่ะพี่”

“หึ”

พี่หมอจับข้อมือผมลากไปอีกทางที่อยู่ตรงข้ามกับหนุ่มขอนแก่น ซักพักพี่มันก็ปล่อยมือ เราเดินไปด้วยกันแบบที่ไม่ได้จับตัวกัน ต่างคนต่างมองไปทางอื่น ไม่มีใครพูดอะไรออกมา ผมเองก็ไม่รู้จะพูดอะไร เพราะยังอาฟเตอร์ชอคกับประโยคเมื่อครู่ไม่หาย




แปลก..
คนก็แน่นสนามหญ้าแต่ทำไมเหมือนเราเดินกันอยู่สองคน


“อยากเล่นอะไรไหม”

“ไม่อ่ะ”

“เชื่อไหมถ้ามึงพูดว่าอยากได้หมีตัวนั้นอ่ะพี่หมอ เล่นให้เค้าหน่อยจิ กูทุ่มให้หมดตัวเลย” จริตมาเต็ม

“ใครจะไปพูดวะ!!” โว้ยยย แค่เค้าขนก็ลุกแล้ว

“ลองดิ”

“อยากได้คนพูดแบบนั้น พี่ไปจีบสาวๆตามเดิมเถอะ คงอ้อนจนพี่หมดตัว” ผมพูดจบพี่หมอก็เงียบไปเลย ซักพักพี่มันก็หยุดเดินผมก็เลยหยุดด้วยแบบงงๆ คนเดินตามเกือบด่าผมแล้ว อยู่ดีๆก็หยุดทำตัวเป็นเจ้าของงานไปอีก ผมเงยหน้าเตรียมด่าพี่มันแต่พอเงยไปพี่หมอก็ยืนทำหน้านิ่ง
 
“ไม่ไป จะจีบคนนี้”

“พะ..พี่!!”

“เลือกแล้วว่าจีบคนนี้ ไล่แค่ไหนก็ไม่ไปหรอก”




ขี้โกง..
ผมหมดทางสู้จนได้แค่ยืดมือไปปิดหน้าพี่หมอมันไว้ไม่ให้มองหน้าผมซึ่งคงแดงไปยันหู ถ้าอยู่กับเพื่อนคงโดนล้อยาวไปยันปีสี่ แต่เชื่อเถอะ ใครเจอแบบนี้มันก็ต้องทำตัวไม่ถูกกันทั้งนั้นแหล่ะโว้ย!


“พี่แม่ง”

“แค่ปิดตายังต้องเขย่งเลย กูย่อให้ก็ได้” กวนตีนไม่มีใครเกิน เลยเตะเข่าพี่มันไปป้าปหนึ่งโทษฐานทำให้ทำตัวไม่ถูก สงสัยเตะแรงไปพี่หมอร้องเสียงหลงเขย่งเป็นจิงโจ้เลย สมน้ำหน้า ถึงหน้าพี่มันจะไม่ได้ดูเจ็บอะไรมาก เรียกร้องความสนใจไปงั้น เพราะพอร้องเสร็จพี่มันก็ยิ้มกว้างจนปากแทบแตะขมับ

“ยิ้มอะไรอีก”

“ปากกูทำไมจะยิ้มไม่ได้”

“พี่ยิ้มแล้วหน้าแม่งโคตรร้าย”

“ให้กูยิ้มจริงๆ กูไม่ร้ายแค่หน้านะ” อะไรของพี่มันวะ พูดจาไม่รู้เรื่อง ผมเมินหน้าหนีพี่หมอ ซึ่งพี่มันก็ตามมาเอาแขนคล้องคอผมครับ ท่าประจำ ทำบ่อยจนเลิกรำคาญ เดินไปเรื่อยๆเราก็ไปหยุดที่ทางแยก ซ้ายเป็นชิงช้าสวรรค์ ขวาเป็นบ้านผีสิง ถ้าเป็นตามฉากซีรี่ส์โรแมนติกคงขึ้นชิงช้าสวรรค์สวีทหวานแหววใช่ไหมครับ ผมก็คิดงั้นแต่ปรากฏพี่มันดึงผมไปทางบ้านผีสิง เล่นเอาเบรกมันแทบไม่ทัน

“เห้ยๆ ไม่เอาบ้านผีสิง”

“เอาหน่อย ชิงช้าสวรรค์มันน้ำเน่าไป”

“ไม่เอา ผมไม่ชอบผี!”



ไม่ชอบผีแต่ดันมีผีมาเกาะอยู่ตัวหนึ่งแบบไม่ต้องเข้าบ้านผีสิง
ผีทะเล! มึงนั่นแหล่ะไอ้พี่หมอ!



“กูก็ไม่ชอบ”

“แล้วจะเล่นทำไมวะพี่”

“ก็เผื่อมึงตกใจแล้วหันมากอดกูเนียนๆ อันนี้ชอบ”


ไม่ต้องถามครับว่าเราไปจบฉากจีบโรแมนติกที่ไหน
บอกได้แค่ว่าวิวจากด้านบนไม่ได้สวยอะไรขนาดนั้น ไม่ได้มีบทสนทนาอะไรซักคำเนื่องจากผวากลัวกระเช้าตกกันทั้งคู่ ชิงช้าสวรรค์บ้านนานะครับไม่ใช่ลอนดอนอาย โยกทีดังเอี๊ยดอ๊าด พี่หมอมันนั่งเกร็งจนแทบตด กลัวกว่ากูไปอีก เป็นไงหล่ะพี่มึง ไม่กลัวผีแต่กลัวชิงช้าสวรรค์ ยอมใจความกากของพี่มันเลย

จริงต้องวนสองสามรอบแต่พอกระเช้าลงต่ำพี่มันก็พอขอลงแล้วครับ เปลืองเงินสี่สิบบาทมาก ไม่คุ้มค่าเล่นแต่คุ้มได้เห็นหน้าพี่มันหน้าซีดครับ ตลกดี เดินซักพักก็เจอเดอะแก็งค์กำลังปาโป่งกันอย่างจริงจัง มีการทำมุมคำนวณสูตรเหมือนฉลาด แต่ไอ้ที่พูดสองหนึ่งสองนั่นมันสูตรคูณชัดๆ วิศวะเก๊จนพี่เจ้าของเอือม

ผมเหลือบตามองที่หมอที่ยืนยิ้มอยู่ข้างหลังผม ยังยิ้มออกอีกทั้งๆที่หมดช่วงเวลาจีบไปแบบไร้ความโรแมนติก แต่จะว่าไปตั้งแต่เจอพี่มันมาก็ยังไม่มีอะไรที่โรแมนติกซักที สงสัยจะมาสายนี้ไม่ขึ้นแล้ว




เอาเถอะ



แบบนี้ก็ไม่แย่   



---------------


อาทิตย์หน้าอาจจะไม่อัพนะคะ เพราะเป็นวีคสุดท้ายไฟนอลแล้ว
หลังจากนั้นก็จะไปญี่ปุ่นประมาณสองอาทิตย์ T________T คนเลี้ยงแมวต้องทิ้งแมวไว้บ้านใจมันร้าวไปหมดเลยค่ะ
ไม่เกี่ยว 5555555555555555555555 ก็อาจจะหายๆไปช่วงนี้ค่ะ

ขอบคุณสำหรับวิวและคอมเม้นต์นะคะ
ตอนนี้มาแบบหวานๆไม่อิงตลกกันบ้าง แวะมาอุ่นๆใจก่อนจะมีดราม่าอ่อนๆเข้าแทรก
สำหรับคู่ จิ้นกันได้เรื่อยๆค่ะ มิตรภาพผู้ชายมันก็แบบนี้ 555555555555 ไม่ได้เจาะอะไรพิเศษ

หวังว่าจะมีคนยกยิ้มเบาๆหลังจากอ่านตอนนี้เสร็จนะคะ :  )


« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 10-05-2017 18:59:54 โดย Oiimaps »

ออฟไลน์ me12inzy

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 463
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +9/-2
ทำไมมุมิกันขนาดเนนนนนน้  :hao7:

ออฟไลน์ mild-dy

  • ☆ ทาสแมว ☆
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 9063
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +389/-80

ออฟไลน์ mooping-7

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2586
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +88/-4
พี่หมอจีบแบบโหดๆๆ

ออฟไลน์ ❣☾月亮☽❣

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7038
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +264/-6
ทั้งขำทั้งเขินเอ้อ. เว้ยเห้ย รัก.    :กอด1:   :L1:

ออฟไลน์ MSeraph

  • This too shall pass
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1819
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +33/-3
เขินนนพี่หมออ
เป็นความเขินในความกาก5555
ทำไมต้องน่ารักด้วยยยอะ
รอค่าา

ออฟไลน์ หนูปลวก

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 4
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
เที่ยวให้สนุกนะครับ...จะรอติดตามอย่างใจจดใจจ่อ o18

ออฟไลน์ iceman555

  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8426
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +149/-10

ออฟไลน์ Monkey D

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 722
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +57/-0
รักทุกตัวละครเลยอะ สู้ๆๆน้า
เดินทางปลอดภัย :กอด1:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ BABYBB

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1126
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +10/-1
ว้อยยยยย ขำำำำำำำำำำำำ :jul3:
ตอนนี้หลายมุกมาก จัดเต็มมาก ฮาทุกมุก  :laugh:
ตอนหน้าขออีกกกกก ขอฮาๆๆๆๆ o13

ออฟไลน์ yowyow

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4247
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +139/-7

ออฟไลน์ shoi_toei

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4523
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +222/-26
ปัน แกพาเครียด ชาโคล ไม่เป็นสีเขียว อิบ้าาาา

ออฟไลน์ FeaRes

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 741
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-2
'โยไหนไวไฟเฟ่อออ ควายสื่อรักป้ะเนี่ยยยยย '
แน่ๆเลย โยเล็กมีซัมติงอะไรเกิดขึ้น ใครรู้บอกมาเร็ว!! 5555
ชอบอะ ถนัดคุยกับควายมากกว่า เอาไปเล่นมุขคนคุยเหมือนควายได้ 5555

ยังคงชอบความเอ๋อของปันปัน เอ็นดู รอคู่ของปันอยู่นะ---
หมออู้ก็น่ารักเหมือนเดิม พี่หมอชอบพาเขินนน อู้ก็ตลกตลอด ชอบ 55555

ออฟไลน์ ♥►MAGNOLIA◄♥

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7601
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +193/-11
ชอบบบ ปัน  ไม่เล่นน้ำ แต่จริงจังน้ำ..... ก็ได้

เล็กก็เส้นตื้นได้น่ารัก ขำกับมุกของปัน กับมุกพี่แป๊ะ ที่ใครๆก็ไม่ขำ

ซึ่งเป็นกำลังใจที่ดีมากๆกับทั้งสองคน ที่มีคนหลงมาขำซักที

พี่หมอ จีบอู้ ได้ตรงๆทื่อมาก แต่ก็ทำเอาอู้สะเทิ้นเหมือนเดินกันอยู่สองคน แสดงว่าจีบได้ผลสินะ    :z3: :z3: :z3:
       :L1: :L1: :L1:
  :pig4: :pig4: :pig4: :pig4:

ออฟไลน์ jimmyjimmy

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1981
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +58/-17
พี่หมอ หมดความเถื่อนกันพอดี

ออฟไลน์ p_phai

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2354
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +154/-6

ออฟไลน์ magarons

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 985
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +68/-6
ชอบพี่หมอ เป็นการแสดงความชอบที่ฮาร์ดคอร์มากก

ออฟไลน์ wonderbe

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 778
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-2

ออฟไลน์ LadySaiKim

  • ▫▪□Dezine'Kim□▪▫
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1705
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +47/-0
คือมีความกร๊าวใจมากกกกก :impress2:

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด