[เรื่องสั้น]◮เซ็ตผิดแผน◮ ตอนพิเศษ (จบ) [03-04-17]
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: [เรื่องสั้น]◮เซ็ตผิดแผน◮ ตอนพิเศษ (จบ) [03-04-17]  (อ่าน 14962 ครั้ง)

ออฟไลน์ janeta

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 211
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +70/-2
ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ


ติดตามกฏเพิ่มเติมที่กระทู้นี้บ่อยๆ เมื่อมีการแก้ไขกฏจะแก้ไขที่กระทู้นี้นะครับ
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0

ประกาศทั่วไปติดตามอัพเดทกันที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.0

ประกาศ กฎที่อื่นมีไว้แหก แต่ห้ามมาแหกที่นี่

1.ห้ามมิให้ละเมิดสิทธิส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด
การสนใจและชื่นชอบนิยายและเรื่องเล่าของคนในเรื่องควรมีขอบเขตที่จะไม่สร้างความเดือดร้อนให้เจ้าของเรื่อง เช่นเดียวกับเป็ดที่ตอนนี้ถูกรังควานตามหาตัวจากคนด้านต่างๆ จนตัดสินใจไม่เล่าเรื่องต่อ.........เนื่องจากบางเรื่องเป็นเรื่องเล่า.....................บางคนไม่ได้เปิดเผยตัวตน  เขาพอใจจะมีความสุขในที่เล็กๆแห่งนี้โดยไม่ได้ตั้งใจให้คนภายนอกได้รับรู้เรื่องราวแล้วนำไปพูดต่อ   เพราะปฎิเสธไม่ได้ว่าสังคมไม่ได้ยอมรับพวกเราสักเท่าไหร่

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรุปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ, หมิ่นประมาท,
หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง
หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย,ห้ามโพสกระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้ง  ในเรื่อง การเมือง ศาสนา พระมหากษัตริย์
และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงกระทู้ที่จะสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกภายในเวปบอร์ด
การกระทำเช่นนั้นอาจทำให้คุณแบนทันที และถาวร . หมายเลข IP ของทุกโพสต์จะถูกบันทึกเพื่อใช้เป็นหลักฐาน
ในความเป็นจริงเป็นไปได้ยากมากที่จะให้แต่ละคนมีความคิดเห็นตรงกันทั้งหมด   คนเรามากมายต่างความคิดต่างความเห็น เติบโตมาภายใต้ภาวะแวดล้อมต่างกันการแสดงความคิดเห็นที่แตกต่าง   จึงควรทำเพื่อให้เกิดความเข้าใจกัน แบ่งปันประสบการณ์และมิตรภาพเพื่ออาจเป็นประโยชน์ในการใช้ชีวิต  และไม่ว่าจะอย่างไรก็ควรเคารพในความคิดเห็นที่แตกต่างของบุคคลอื่นช่วยกันสร้างให้บอร์ดนี้มีแต่ความรักนะครับ   

เรื่องบางเรื่องอาจจะเป็นทั้งเรื่องแต่งหรือเรื่องเล่าใดๆก็ขอให้ระลึกเสมอว่า  อ่านเพื่อความบันเทิงและเก็บประสบการณ์ชีวิตที่คุณไม่ต้องไปเจอความเจ็บปวดเล่านั้นเองเพื่อเป็นข้อเตือนใจ สอนใจในการตัดสินใจใช้ชีวิต   จึงไม่ต้องพยายามสืบหาว่าเรื่องจริงหรือเรื่องแต่งส่วนการพูดคุยนั้น   ก็ประมาณอย่าทำให้กระทุ้กลายพันธุ์ห้ามเอาเรื่องส่วนตัวมาปรึกษาพูดคุยกันโดยที่ไม่เกี่ยวพันกับเรื่องในกระทู้นิยาย  ถ้าจะวิจารณ์หรือแสดงความคิดเห็นทุกคนมีสิทธิแต่ขอให้ไปตั้งกระทู้ที่บอร์ดอื่นที่ไม่ใช่ที่นี่นะครับ

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพส หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อเจ้าของเรื่องเท่าที่จะทำได้หรือแจ้งมายังบอร์ดนี้ก่อนนะครับ  เนื่องจากเจ้าของเรื่องบางครั้งไม่ต้องการให้คนที่ไม่ได้ชื่นชอบนิยายชายรักชายเข้ามารับรู้  ลิขสิทธิ์ทั้งหมดเป็นของเจ้าของคนที่ทำขึ้นและเวปแห่งนี้นะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล บอกเมล แลก msn บนบอร์ด โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าของไม่ยินยอมให้ส่งหรือติดต่อกันทางพีเอ็มจะปลอดภัยกว่าแล้วเมื่อมีการติดต่อสื่อสารกันให้พึงระวังถึงความปลอดภัย ความไม่น่าไว้ใจของผุ้คนทุกคนแม้จะมีชื่อเสียงในบอร์ดเป็นเรื่องส่วนตัวของแต่ละคนไป เพื่อลดความขัดแย้งภายในเล้า จึงไม่สนับสนุนให้มีการจีบกันในบอร์ดนะครับ

5.ห้ามจั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิดเดียวให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตาม
เพราะแม้จะเป็นเรื่องที่เขียนจากเรื่องจริง เมื่อนำมาพิมพ์เป็นเรื่องผ่านตัวอักษร ย่อมเลี่ยงไม่ได้ที่จะมีการเพิ่มเติมเพื่อให้เกิดสีสันในเนื้อเรื่อง ทางเล้าถือว่านั่นคือการเพิ่มเติมเนื้อเรื่อง จึงไม่อนุญาตให้จั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” แต่สามารถแจ้งว่าเป็น “นิยายที่อ้างอิงมาจากชีวิตจริง” ได้  มีคนมากกมายทะเลาะเสียความรู้สึกเพราะเรื่องนี้มามากแล้ว

6.การพูดคุยโต้ตอบระหว่างคนเขียนและคนอ่านนอกเรื่องนิยาย  ทำได้  แต่อย่าให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสนิยายหนึ่งตอน ก็ควรตอบเพียงคอมเม้นต์เดียวก็พอแล้ว  โดยสามารถใช้ปุ่ม Insearch qoute  ได้    ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และลงลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วยนะครับ เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน

7. การกดบวกให้เป็ดเหลือง
      7.1 นิยาย 1 ตอน  จะให้ขึ้น Top list แค่ 1 Reply เท่านั้น ถ้าขึ้นเกิน จะลบคะแนนออก เหลือเฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด
      7.2 นิยาย 1 เรื่อง จะให้ขึ้น Top list ไม่เกิน 3 Reply ถ้าเกิน จะลบคะแนนออก ให้เหลือ เฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด ลงมาตามลำดับ
      7.3 Post ในห้องอื่น ๆ ก็จะใช้ หลักการเดียวกันนี้ เช่นกัน ยกเว้น
            - 1 Reply ที่เกินมานั้น โมทั้งหลาย พิจารณาดูแล้วว่า ไม่เป็นการปั่นโหวต และเป็น Reply ที่น่าสนใจและเป็นที่ชื่นชอบจริง ๆ

8.Administrator และ moderator ของ forum นี้ มีสิทธิ์อ่าน, ลบ หรือแก้ไขทุกข้อความ. และ administrator, moderator หรือ webmaster ไม่สามารถรับผิดชอบต่อข้อความที่คุณได้แสดงความคิดเห็น (ยกเว้นว่าพวกเขาจะเป็นผู้โพสต์เอง).

9.คุณยินยอมให้ข้อมูลทุกอย่างของคุณถูกเก็บไว้ในฐานข้อมูล. ซึ่งข้อมูลเหล่านี้จะไม่ถูกเปิดเผยต่อผู้อื่นโดยไม่ได้รับการยินยอมจากคุณ .Webmaster, administrator และ moderator ไม่สามารถรับผิดชอบต่อการถูกเจาะข้อมูล แล้วนำไปสร้างความเดือดร้อนต่างๆ

10.ห้ามลงประกาศลิงค์โปรโมทเวป  โฆษณา หรือโปรโมทในเชิงธุรกิจใดๆ ทุกชนิด ลงได้เฉพาะในห้องซื้อขาย ในเมื่อแนะนำเวปอื่นที่บอร์ดเรา ก็ช่วยแนะนำบอร์ดเราโดยลงลิงค์บอร์ดเรา เวป http://www.thaiboyslove.com  ในบอร์ดที่ท่านแนะนำมาให้เราด้วย  เมื่อจำเป็นต้องแนะนำลิงค์ให้ส่งลิงค์กันทาง personal message หรือพีเอ็มแทนนะครับจะสะดวกกว่า ส่วนในกรณีอยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนๆได้อ่านจริงๆนั้นพยายามลงให้ห้องซื้อขายซะ หรือถ้าม๊อดเดอเรเตอร์จะพิจารณาเป็นกรณีๆไป ถ้ารู้สึกว่าไม่ได้โปรโมทเวป แต่อยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนด้วยใจจริงจะให้กระทู้นั้นคงอยู่ต่อไป

11.บอร์ดนิยายที่โพสจนจบแล้วมีไว้สำหรับนิยายที่โพสในบอร์ด boy's love จนจบแล้วเท่านั้น จึงจะถูกย้ายมาเก็บไว้ที่นี่ หาอ่านนิยายที่จบแล้ว หรือคนเขียนไม่ได้เขียนต่อ แต่โดยนัยแล้วถือว่าพล็อตเรื่องโดยรวมสมควรแก่การจบแล้ว หากนักเขียนท่านใดได้พิมพ์เล่มกับสำนักพิมพ์ ต้องการลบเรือ่งบางส่วนออก โดยเฉพาะไคลแม๊ก หรือตอนจบที่สำคัญ ให้แจ้ง moderator ย้ายนิยายของท่านสู่ห้องนิยายไม่จบ เพื่อที่หากระยะเวลาเกินหกเดือนแล้ว เราจะได้ทำการลบทิ้ง หรือท่านจะลบนิยายดังกล่าวทิ้งเสียก็ได้ เนื่องจากบอร์ดนี้เก็บเฉพาะนิยายที่จบแล้ว

บอร์ดนิยายที่ยังไม่มาต่อจนจบไว้สำหรับ
นิยายที่คนเขียนไม่ได้มาต่อนาน หายไปโดยไม่มีเหตุผลสมควร ไม่ได้แจ้งไว้หรือแจ้งแล้วก็ไม่มาต่อ 3 เดือน จะย้ายมาเก็บในนี้เมื่อครบหกเดือนจะทำการลบทิ้ง ส่วนเรื่องไหนที่จะต่อก็ต่อในนี้จนกว่าจะจบ แล้วถึงจะทำการย้ายไปสู่บอร์ดนิยายจบแล้วต่อไป

12.ห้ามนำเรื่องพิพาทต่างๆมาเคลียร์กันในบอร์ด

13.ผู้โพสนิยาย และเขียนนิยายกรุณาโพสให้จบ ตรวจสอบคำผิดก่อนนำมาลงด้วยครับ

14.ส่วนคนอ่านทุกท่าน เวลาอ่านนิยาย เรื่องที่คนเขียนเขียน  ก็ไม่ต้องไปอินมากนะครับ ให้เก็บเอาสิ่งดีๆ ประสบการณ์ ข้อคิดดีๆไปนะครับ

15. การนำรูปภาพ บทความ ฯลฯ มาลงในเวปบอร์ด  ควรจะให้เครดิตกับ...
(1) ผู้ที่เป็นต้นตอเจ้าของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ
(2) เวปไซต์ต้นตอที่อ้างอิงถึง
....ในกรณีที่เป็นบทความที่ถูกอ้างอิงต่อมาจากเวปไซต์อื่นๆ
- ถ้ามีแหล่งต้นตอของเจ้าของบทความ  ให้โพสชื่อเจ้าของต้นตอของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ  พร้อมทั้งเวปไซต์ที่อ้างอิง
  (กรณีนี้จะโพสอ้างอิงชื่อผู้โพสหรือเวปไซต์ที่เรานำมาหรือไม่ก็ได้ แต่ควรมั่นใจว่าชื่อต้นตอของที่มาถูกต้อง)
- ถ้าไม่สามารถหาชื่อต้นตอของรูปภาพหรือเวปไซต์ที่นำมาได้ ควรอ้างอิงชื่อผู้โพสและเวปไซต์จากแหล่งที่เรานำมาเสมอ
- ควรขออนุญาติเจ้าของภาพหรือเจ้าของบทความก่อนนำมาโพสค่ะ(ถ้าเป็นไปได้) ยกเว้นพวกเวปไซต์สาธารณะ เช่น  หนังสือพิมพ์ออนไลน์ ฯลฯ ที่เปิดให้คนทั่วไปได้อ่านเป็นสาธารณะ ก็นำมาโพสได้ แต่ให้อ้างอิงเจ้าของชื่อและแหล่งที่มาค่ะ
- ไม่ควรดัดแปลงหรือแก้ไขเครดิตที่ติดมากับรูปหรือบทความก่อนนำมาโพส
- ถ้าเป็น FW mail  ก็บอกไปเลยว่าเอามาจาก FW mail

16.นิยายเรื่องไหนที่คิดว่าเมื่อมีการรวมเล่มขายแล้วจะลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออก กรุณาอย่าเอามาลงที่นี่ หรือสำหรับผู้ที่ขอนิยายจากนักเขียนอื่นมาลง ต้องมั่นใจว่าเรื่องนั้นจะไม่มีการลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออกเมื่อมีการรวมเล่มขาย อนึ่ง เล้าไม่ได้ห้ามให้มีการรวมเล่มแต่อย่างใด สามารถรวมเล่มขายกันได้ แต่อยากให้เคารพกฎของเล้าด้วย เล้าเปิดโอกาสให้ทุกคน จะทำมาหากิน หรืออะไรก็ตามแต่ขอความร่วมมือด้วย เผื่อที่ทุกคนจะได้อยู่อย่างมีความสุข

17.ห้ามแจ้งที่หัวกระทู้เกี่ยวกับการจองหรือจัดพิมพ์หนังสือ แต่อนุโลมให้ขึ้นหัวกระทู้ว่า “แจ้งข่าวหน้า...” และลงลิงค์ที่ได้ตั้งเอาไว้ในแล้วในห้องซื้อขายลงในกระทู้นิยายแทน  ถ้านักเขียนต้องการประชาสัมพันธ์เกี่ยวกับการจอง หรือจัดพิมพ์หนังสือของตนเองผ่านกระทู้นิยายของตนเอง  นิยายเรื่องดังกล่าวจะต้องลงเนื้อหาจนจบก่อน (ไม่รวมตอนพิเศษ) จึงจะทำการประชาสัมพันธ์ในกระทู้นิยายได้ (ศึกษากฏการซื้อขายของเล้่าก่อน ด้วยนะคะ)
ว่าด้วยเรื่องการจะรวมเล่มนิยายขายในเล้า จะต้องมี ID ซื้อขายก่อน ถึงจะสามารถประกาศ ..แจ้งข่าว.. ที่บนหัวกระทู้ของนิยายได้ ในกรณีที่ รวมเล่มกับ สนพ. ที่มี  ID ซื้อขายของเล้าแล้ว นักเขียนก็สามารถใช้ หมายเลข  ID ของ สนพ. ลงแจ้งในหน้าที่มีเนื้อหารายละเอียดการสั่งจองนิยายได้

18.ใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดเรื่องสั้น ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที  ส่วนเรื่องสั้นที่จบแล้วให้แก้ไขโพสแรก และต่อท้ายว่าจบแล้วจะได้ไม่ถูกลบทิ้งและจะเก็บไว้ที่บอร์ดเรื่องสั้นไม่ย้ายไปไหน   เช่นเดียวกับนิยายทุกเรื่องเมื่อจบให้แก้ไขโพสแรก และต่อท้ายว่าจบแล้ว จะได้ย้ายเข้าสู่บอร์ดนิยายจบแล้ว ไม่เช่นนั้นม๊อดอาจเข้าใจว่าไม่มาต่อนิยายนานเกินจะโดนลบทิ้งครับ

เอาข้อสำคัญก่อนนะครับเด่วอื่นๆจะทำมาเพิ่มครับเอิ้กๆหุหุ
admin
thaiboyslove.com.......................................                                                           

วันที่ 3 ธ.ค. 2551วันที่ 16 ก.ย. 2554 ได้เพิ่มกฏ ข้อที่ 7
วันที่ 21 ต.ค.2556 ได้ปรับปรุงกฏทั้งหมดเพื่อให้แก้ไข และติดตามได้ง่าย
วันที่ 11 พ.ย. 2557 เพิ่มเติมการลงเรื่องสั้นและการแจ้งว่านิยายจบแล้ว
วันที่ 4 ธ.ค. 2557 เพิ่มบอร์ดเรื่องสั้นจึงปรับปรุงกฏข้อ 18 เกี่ยวกับเรื่องสั้น และ เพิ่มเติมส่วนขยายของกฏข้อ 17



เวปไซต์แห่งนี้เป็นเวปไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฏหมายภายในและระหว่างประเทศ การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเวปไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง

ข้อความใดๆก็ตามบนเวปไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเวปไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ  โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม





เรื่องสั้น เซ็ตผิดแผน
▵▾▵▵▾▵▵▾▵▵▾▵▵▾▵▵▾▵▵▾▵▵▾▵▵▾▵▵▾▵▵▾▵▵▾▵▵▾▵▵▾▵▵▾
เรื่องทั้งหมดแต่งขึ้นจากจินตนาการของผู้เขียน บุคคลและสถานที่ในเรื่องไม่มีอยู่จริง

สารบัญ

ขอทานได้แฟน 1.1 1.2 END
ไซด์ไลน์จำเป็น 1.1 1.2 END
สัญญาพาซวย 1.1 1.2 END
Special  END

เรื่องสั้นเซ็ตผิดแผนมีทั้งหมดสามเรื่องค่ะ

ผลงานที่จบแล้ว

❤Inside love: เปลี่ยนยังไงสุดท้ายก็มึง❤
║.♪.เสียงของคุณ.♪.║ (เรื่องสั้น)
At Night in the Rain (เรื่องสั้นตอนเดียวจบ)
☂เหตุเกิดเพราะชอบคุณ☂

ติดตามการอัพได้ที่ Facebook  Janeta
▵▾▵▵▾▵▵▾▵▵▾▵▵▾▵▵▾▵▵▾▵▵▾▵▵▾▵▵▾▵▵▾▵▵▾▵▵▾▵▵▾▵▵▾



บทนำ




“เราจะเอาไงดี” ตองหนุ่มน้อยน่ารักผิวขาวใสถามเพื่อร่วมกลุ่มหลังจากที่พวกเขาได้รับโจทย์จากอาจารย์


โจทย์ที่ตองจับฉลากมาด้วยตัวเอง


“ก็ตามที่โจทย์บอกนั่นแหละ คนไทยคิดอะไร เราก็แค่เดินไปถามคนแถวนี้ว่าคิดอะไรแล้วถ่ายคลิปก็พอแล้ว” เสือตอบเพื่อนแล้วนั่งเคี้ยวปลาเส้นหงุบหงับไม่ได้สนใจโปรเจ็คซ์ที่อาจารย์ให้ทำเท่าไรนัก เพราะปกติก็ให้เด็กเรียนอย่างเพื่อนอีกสองคนจัดการแล้วใส่ชื่อก็พอแล้ว


“สิ้นคิดจริงๆ ไอ้เสือ เราต้องหาแง่มุมที่น่าสนใจแล้วถ่ายทอดออกมาสิวะ” หลามเพื่อนคนสุดท้ายในกลุ่มแย้งขึ้นเพราะไม่เห็นด้วยกับวิธีของเสือ ตองพยักหน้าเห็นด้วยแล้วส่งแก้วน้ำผึ้งมะนาวให้เพื่อนดื่ม หลามรับมาดื่มอย่างชื่นใจแล้วก้มมองกระดาษเอสี่ที่ว่างเปล่าตรงหน้า


“เชิญพ่อหัวสมองล้ำเลิศคิดตามสบายเลยครับ กูไปนอนแป๊บ” พูดจบร่างกำยำของเสือก็นอนทอดกายบนโซฟา คนตัวสูงถอดเสื้อทิ้งไว้แถวๆ นั้นเพราะร้อนเกินจะทน ไม่รู้ทำไมไอ้รูมเมทจอมงกอย่างหลามถึงไม่ยอมให้เปิดแอร์ ทั้งที่เขาอุตส่าห์ออกค่าไฟให้ทุกบาททุกสตางค์


ไม่เสียอะไรแล้วยังงกอีก


เสือคิดอย่างอารมณ์เสียแล้วหลับไป


“เหลือแค่เราสองคนแล้วว่ะ” หลามหันไปมองเพื่อนที่ส่งเสียงกรนเบาๆ เขาไม่ได้คาดหวังหรอกว่าเพื่อนตัวโตจะมาช่วยคิดอยู่แล้ว อย่างมันถนัดนักแหละเรื่องแรงงาน ใช้ให้ไปซักผ้า ยกของ ทำได้หมด แต่เรื่องใช้สมองนอกจากเรื่องสอบแล้วเสือไม่เคยสนใจ


“แล้วเอาไงดี สิ่งที่คนไทยคิด อืม...คิดไม่ออก” ตองเอียงคออย่างน่ารัก แต่ไม่มีผลอะไรกับหนุ่มแว่นร่างบางอย่างหลาม เขามีน้องชายหน้าตาบ้องแบ๊วแบบนี้หลายคน เห็นจนชินไปแล้ว


“ลองนึกอาชีพที่น่าสนใจดิ ไม่ใช่แม่ค้าพ่อค้าทั่วไปด้วย” หลามเสนอเพื่อน ตองจึงปิ๊งไอเดีย


“ขอทานไง อืม...สาวไซด์ไลน์ด้วย”


“น่าสนใจแฮะ ถ้าเราเลือกประเด็นว่าคนไทยคิดอย่างไรกับอาชีพเหล่านี้ เออ ดีๆ ใช้ได้ สมควรแล้วที่เป็นหัวสมองของกลุ่ม” หลามลูบหัวเพื่อนเบา แล้วทั้งคู่ก็นั่งเขียนสตอรี่บอร์ดเพื่อใช้ถ่ายทำในวันรุ่งขึ้น


“คิกๆ” เสียงหัวเราะของเพื่อสองคนปลุกเสือให้ตื่นจากการหลับใหล เสือลุกขึ้นบิดขี้เกียจไปมาก่อนจะเดินมาหาเพื่อนทั้งสอง ที่นั่งเขียนอะไรยุกยิกกันอยู่สองคน


“งานถึงไหนแล้ว” แม้เจ้าตัวจะไม่ได้ทำแต่ก็ยังสนใจความคืบหน้าของงาน อย่างน้อยก็ต้องมีส่วนร่วมในขั้นตอนใดขั้นตอนหนึ่งเพื่อไม่ให้อาจารย์สงสัย เพราะอาจารย์ของเขาชอบถามขึ้นมาว่านายทำอะไรในงานชิ้นนั้น เสือที่ไม่ได้ทำก็ได้แต่อ้ำอึ้งขายหน้าสาวๆ ในเซคทุกที


“เนื้อหาเกือบเสร็จล่ะ” เสือนั่งลงข้างๆ หลามพลางมองสตอรี่บอร์ดที่มีรูปวาดหยาบๆ และข้อความในกรอบคำพูด


“โห ความคิดดีนี่” เสืออ่านข้อความและแนวคิดที่เพื่อนนำเสนอแล้วภูมิใจในตัวเพื่อนมาก ดีแล้วที่เขาหลับไปจะได้ไม่ขัดขวางความคิดบรรเจิดเช่นนี้ เสืออ่านไปเรื่อยๆ จนถึงข้อความล่างก็รู้สึกทะแม่งๆ เหมือนลางร้ายบางอย่างกำลังคืบคลาน


“ไซด์ไลน์นี่อะไร ทำไมมีชื่อกู” เสือชูกระดาษแล้วชี้ไปที่ชื่อนักแสดงตัวเล็กๆ ข้างล่าง หลามรู้สึกผิดแผนนิดหน่อยที่เพื่อนจับได้ว่าเขาจะให้มันทำอะไร


“ก็ตามบทนั่นแหละ ไอ้ตองเป็นขอทาน มึงเป็นเด็กไซด์ไลน์ไง”


“ทำไมต้องกู ไอ้ตองดูน่าเอาน่าล่อลวงกว่ากูอีก” เสือโมโห เขารู้สึกผิดพลาดมากที่ปล่อยให้เพื่อนสองคนยัดเยียดบทนี้ให้และเสือหมายมั่นไว้แล้วว่าจะไม่มีทางแสดงบทนี้อย่างแน่นอน


“ปฏิเสธไม่ได้ครับเพื่อน หน้าตาดีอย่างมึงไปเป็นขอทานไม่ได้ดูน่าสงสารเลย เดี๋ยวสาวๆ ก็แห่กันมาถ่ายรูปมึงกันหมด แล้วงานจะถ่ายเสร็จไหม” หลามตอบโต้เพื่อนโดยมีตองพยักหน้าสนับสนุน ความจริงแล้วตองเถียงกับหลามอยู่นานกว่าจะรอดพ้นบทเด็กขาย เขาไม่ยอมนุ่งน้อยห่มน้อยไปยืนเรียกแขกแน่ ขอแต่งตัวซอมซ่อไปขอทานยังดีเสียกว่า


“กูจะแต่งตัวให้ดูแย่เลย ดูไม่หล่อเลย ให้กูเป็นขอทานนะ นะไอ้หลาม” เมื่อเถียงด้วยคำพูดไม่ได้ก็ต้องใช้ลูกอ้อน หลามดันแว่นขึ้นแล้วแสยะยิ้มชั่วร้าย


“โทษฐานที่อู้ มึง-ต้อง-เป็น-เด็ก-ขาย” แว่นเน้นทีละคำแล้วสะบัดตัวออกจากเพื่อน ตองถอนหายใจอย่างโล่งอกหลังจากที่ลุ้นอยู่นาน ผิดกับเสือที่ทรุดตัวลงไปนอนแผ่หลาบนพื้นอย่างหมดสภาพ


“เดี๋ยวกูไปหาแหล่งถ่ายก่อน ฝากดูมันด้วยมันด้วยนะ ไอ้เสืออยากกินอะไรเดี๋ยวกูซื้อมาให้” เสือลุกขึ้นนั่งตาวาว มองเพื่อนอย่างมีความหวังว่าไอ้งกแว่นจะเลี้ยงของกิน


“อยากกินไก่เคเอฟซี” พูดแล้วก็น้ำลายไหล เสือจินตนาการถึงความกรอบนุ่มของไก่ที่ไม่ได้ลิ้มรสมานาน


“เดี๋ยวกูซื้อข้าวมันไก่มาให้นะ” ไม่รอให้เสือได้เถียงหลามก็ออกจากห้องไป ทิ้งให้ตองยืนหัวเราะคิกคักกับความงกของเพื่อนและความผิดหวังของเพื่อนอีกคน


“ไอ้หลามมมมมมมมมมมมมม” เสือร้องอย่างสุดจะทน เขาอยากกินไก่เคเอฟซีไม่ใช่ข้าวมันไก่ต้มหน้าหอ




___________________________
เปิดตัวชายหนุ่มทั้งสามค่า
:mc4:
Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 14-10-2017 01:41:38 โดย janeta »

ออฟไลน์ janeta

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 211
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +70/-2
ขอทานได้แฟน 1.1



“เอาล่ะ มึงนั่งตรงนี้นะ นี่กะลา” หลามจัดแจงให้เพื่อนตัวเล็กนั่งลงริมฟุตบาทใต้ต้นไม้ข้างซอยตลาดแห่งหนึ่ง หลามหาข้อมูลมาแล้วว่าตรงนี้ได้เงินดี คนผ่านไปผ่านมาเยอะน่าจะมีสักสองสามคนให้เราได้พูดคุยเกี่ยวกับการให้เงินขอทาน


“ทำไมต้องกะลาวะ ในทีวีเห็นเขาใช้กระป๋องอะลูมีเนียมก็ได้” เสือถามเพราะเขาไม่เห็นความจำเป็นต้องซื้อกะลามาเลย หาตามแถวนี้เอาก็ได้


“พร็อบเป็นสิ่งที่ทำให้มันดูน่าสงสาร” หลามชี้ไปที่เพื่อนตัวเล็กที่ถูกน้องสาวเมกอัพใบหน้าให้ดูเหมือนขอทานนั่งเจี๋ยมเจี้ยมอยู่บนพื้น สวมเสื้อผ้าแบรนด์เนมที่เพื่อนรักฉีกจนขาดวิ่นแล้วเอาไปคลุกดินจนไม่เหลือเค้าเดิมว่าเคยมีราคาเกือบพัน


“แล้วทำไมไม่ซื้อไมค์หนีบเสื้อมา”


“ตังไม่พอ ไปๆ มึงไปตั้งกล้องตรงโน้นไป” หลามไล่เพื่อนแล้วยื่นเครื่องบันทึกเสียงที่ยืมจากพี่ส่งให้เพื่อน เขาไม่คิดจะซื้อไมค์เพราะโปรเจ็คซ์นี้เก็บแค่สิบคะแนน ไม่จำเป็นต้องทุ่มเงินซื้ออุปกรณ์เหล่านั้นให้เปลืองแม้ว่าเพื่อนจะออกเงินซื้อให้ก็เถอะ


“ตอง มึงพูดตามที่ซ้อมไว้นะ ขอเงินหน่อยคร้าบ เข้าใจใช่ไหม เขาจะให้ไม่ให้ก็เรื่องของเขา เอาเป็นว่าเดี๋ยวกูเข้าไปสัมภาษณ์เขาเอง มึงทำหน้าที่เป็นแบล็กกราวน์ขอทานต่อไป เคนะ” ตองพยักหน้าเออออพลางมองเพื่อนที่เดินห่างไปหลายเมตร


ตองนั่งเงียบๆ พลางนึกถึงหน้าพี่ธร รุ่นพี่หนุ่มที่เขาแอบชอบมาหลายปีแต่ไม่กล้าเปิดเผยเพราะเขาไม่ได้โดดเด่นอะไร ไม่กล้าหวังให้รุ่นพี่สุดฮอตคนนั้นมาหลงรัก อีกทั้งกิตติศัพท์ลือลั่นว่าเป็นเจ้าพ่อมาเฟียทำให้ตองคิดว่าสถานะของเขาและพี่ธรยิ่งห่างไกลกันไปอีก แม้เขาจะชอบตามเป็นสตอร์กเกอร์ทุกครั้งที่พบก็เถอะ แต่พี่ธรก็ขึ้นรถติดฟิล์มดำหายเข้ากลีบเมฆไปทุกที เรียกได้ว่าตัวจริงเจอยากกว่าตามเพจมหาวิทยาลัยเสียอีก


คิดแล้วก็อดไม่ได้ต้องหยิบโทรศัพท์มาส่องรูปให้ชื่นใจก่อนจะเริ่มถ่ายงาน ตอนนี้เพิ่งจะบ่ายโมง ไม่ค่อยมีคนผ่านไปผ่านมาเท่าไรนัก คนจะมาจับจ่ายซื้อของช่วงเย็นเสียส่วนใหญ่ตองจึงไม่ต้องกังวลว่าจะมีใครโผล่มาเวลานี้ หรือถึงมีเพื่อนอีกสองคนก็คงตะโกนบอกเขาเอง


รูปพี่ธรปรากฏขึ้นในสายตาของตอง เขายังคงหล่อล้ำในเสื้อนักศึกษาตัวบาง เพิ่มเติมคือควงแขนมากับหญิงสาวสวยเข้าร้านอาหารสุดหรูไป เห็นแล้วก็ใจแป้ว ตองเองก็อยากอยู่ใกล้ชิดพี่ธรเหมือนกัน แต่พี่ธรชอบผู้หญิงไม่ได้ชอบผู้ชาย หน้าตาบ้านๆ อย่างเขาคงถูกไล่ตะเพิดตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็นหน้าแล้วละมั้ง


ตองนั่งมองรูปรุ่นพี่อีกสักพักหลามก็ตะโกนให้เก็บโทรศัพท์แล้วกดอัดเสียง เขานั่งขอทานไปเรื่อยๆ จนครบสี่ชั่วโมง บางคนใจดีให้เศษเงินเล็กน้อย บางคนก็เดินผ่านไปไม่ได้สนใจเขา ตองเหลือบมองก็เห็นเพื่อนขอสัมภาษณ์ได้บ้างไม่ได้บ้าง เพราะหลายคนก็ไม่ชอบให้ถ่ายวีดีโอ


พอคนเริ่มซา เสือก็บอกจะไปเซเว่นและเดินมาถามเขาว่าอยากได้อะไรโดยทำทีเป็นให้เศษเงินขอทานไม่ให้ใครสงสัย


“น้ำขวดหนึ่ง เออ เดี๋ยวอีกสักพักกูเลิกล่ะนะ อยากกลับห้องแล้ว” เสือเดินจากไปไม่นานก็ที่มีคนเข้ามาให้ทานตอง ตองก็ทำหน้าที่ต่อไปไม่ได้สนใจเสียงรถที่เข้ามาใกล้


จังหวะนั้นหญิงสาวที่ให้ทานตองเดินไปคุยกับหลามพอดีพร้อมกับให้สัมภาษณ์ที่ตรงใจหลาม หลามจึงคุยเพลินไม่ได้สังเกตเพื่อนตัวเล็กที่ถูกฉุดกระชากขึ้นรถหายไป


“อื้อ” ตองร้องลั่นเมื่อเห็นชายฉกรรจ์หลายคนบนรถ


“ดิ้นทำไม อย่าทำเหมือนไม่เคยหน่อยเลย” ผู้ชายที่ปิดปากตองพูดเสียงดัง


“แต่กูไม่เคยเห็นเด็กนี่เลยนะ แน่ใจเหรอว่าถูกคน” ชายที่นั่งฝั่งตรงข้ามมองตองอย่างสงสัย เพราะเขาไม่เคยเห็นเด็กขายคนไหนผิวดีแบบเด็กตรงหน้า แม้หน้าตาจะคล้ำเหมือนเด็กขอทานทั่วไป แต่ผิวขาวภายใต้เสื้อตัวบางก็บอกได้เป็นอย่างดีว่าสุขภาพดี บางทีอาจจะดีกว่าเด็กทั่วไปด้วยซ้ำ


“ก็ตกลงจ่ายเงินไปแล้ว บางทีอาจจะส่งคนใหม่มาให้นายก็ได้ ที่ตรงนั้นก็มีอยู่เจ้าเดียวแหละ” ชายหน้าบากพูดขึ้นแล้วจับคางตองเชิดขึ้น


“เอาเถอะ อย่างน้อยเด็กก็ดูมีราคาอยู่” เขาปล่อยคางเด็กน้อยแล้วหันไปเร่งเพื่อนอีกคนที่ขับรถอยู่


“ขับให้มันเร็วๆ ดิวะ เจ้านายรออยู่นะโว้ย!” คนขับส่งเสียงในลำคอแล้วเร่งเครื่องจนทุกคนต้องหาที่ยึด ตองมองทุกคนด้วยความหวาดกลัวนึกถึงเพื่อนทั้งสองที่ไม่รู้ว่ารู้หรือยังว่าเขาหายตัวไป


ตัดมาที่เพื่อนทั้งสอง


“ขอบคุณมากครับ คุณน้าพูดได้ตรงใจผมมากเลย” หลามไหว้หญิงสาวแล้วหันไปหาเพื่อนที่ควรจะนั่งอยู่ใต้ร่มไม้


“ไอ้ตอง!” หลามร้องลั่นแล้ววิ่งไปหยิบกะลาที่ยังมีเงินอยู่หลายบาทแล้วเดินกลับมาที่กล้อง เขาหวงของมากเพราะกล้องนี่ก็ยืมลุงมา เกิดทำหายหรือพังเขาไม่มีปัญญาจ่ายแน่นอน


“ถ่ายเสร็จแล้วเหรอ ตองล่ะ” เสือเดินเข้ามาพร้อมถุงเซเว่นที่บรรจุขนมและน้ำหลากหลายชนิด แม้เขาจะไม่ได้ทำอะไรนอกจากยืนมองเพื่อนนั่งขอทานแต่เขาก็หิวเป็นเหมือนกัน


“ไม่รู้ ทิ้งเงินเฉยเลย เกิดใครขโมยไปทำไงเนี่ย” หลามกอดกะลาไว้แนบอกพลางนับจำนวนเหรียญในนั้น


“กลับไปแล้วปะวะ เมื่อกี้มันบอกว่าอยากกลับห้องแล้ว” เสือนึกถึงประโยคที่เพื่อนพูด เขาว่าเขาจำได้แม่นนะว่ามันบอกว่าจะกลับหอแล้ว


“อ้าว ไปไม่บอกกูเลย เครื่องอัดเสียงก็อยู่ที่มันเนี่ย”


“เออ พรุ่งนี้ค่อยโทรให้มันเอามาให้ที่หอเรา” เสือพูดพลางมองหลามที่กำลังหยิบเงินในกะลา


“เดี๋ยว! มึงจะมางุบงิบเงินนี้ไม่ได้ ต้องหารโว้ย” เสือจับมือเพื่อนที่กำเศษเหรียญจำนวนมากไว้แน่น ถึงเขาจะไม่ได้ทำอะไรเลยแต่เขาควรได้เงินจากงานนี้เหมือนกัน


“เงินแค่ยี่สิบสองบาทมึงยังมาขอแบ่งกับกูอีกเหรอ” หลามแหวทันทีที่เงินจะถูกแบ่งออกไป


“คนละสิบสองบาทไง” เสือพูดหน้าตายไม่มีท่าทีจะเสียสละเงินน้อยนิดให้หลามเลย


“แล้วไอ้ตองล่ะ” หลามคิดว่าถ้าจะหารก็ควรหารให้ครบทั้งสามคน แต่ประเด็นคือเงินจะต้องถูกแบ่งออกไปแล้วเขาก็จะได้เงินน้อยลง คิดอย่างไรเขาก็ยอมไม่ได้อยู่ดี คนละ 7 บาทซื้อมาม่าได้ห่อเดียวเอง


“ไอ้ตองไม่อยู่ถือว่ามันชวดเงินนี้ไป โอเคไหม” เสือยื่นข้อเสนอเพราะเขาเองก็อยากได้เงินเต็มจำนวนเหมือนกัน จะให้ไปแบ่งกับไอ้คุณหนูตองรวยล้นฟ้าอย่างนั้นก็คงไม่ใช่ แต่ยังไงก็ต้องได้จากไอ้งกหลามสักนิดก็ยังดี


“เออ คนละสิบสองบาท ห้ามมึงโกงนะ หยิบคนละบาท” หลามปล่อยเงินลงกะลาแล้วหยิบเหรียญบาทขึ้นหนึ่งเหรียญ เสือหยิบหนึ่งเหรียญ


ปัญหาอยู่ที่ว่ามีเหรียญห้าสามเหรียญและเหรียญบาทหนึ่งเหรียญที่ไม่รู้จะแบ่งต่อยังไง


“หยิบเหรียญห้าคนละอันก่อน” หลามบอกแล้วหยิบหนึ่งเหรียญ เสือเองก็หยิบอีกหนึ่งเหรียญ


“ไอ้สัดหกบาท กูแบ่งต่อไม่ถูกเลย” เสือสถบลั่นเมื่อเงินอยู่ตรงหน้าแต่ไม่รู้จะแบ่งต่อยังไง


“ไปขอแลกเหรียญบาทไหม” หลามที่ไม่ได้ฉลาดต่างกันมากนักถึงเสนอทางเลือก


ทั้งคู่เก็บกล้องก่อนจะเดินเข้าเซเว่นที่หน้าปากซอยเพื่อขอแลกเหรียญบาทแล้วเดินกลับหอไปด้วยกัน



Tbc.




________________________________________________________________
ไม่ได้สนใจเพื่อนเลยไอ้สองตัวนี้ 555 เรื่องสั้นเซ็ตผิดแผนมีทั้งหมดสามตอนค่ะ ตามสารบัญเลย
เอาเรื่องแรกมาเสิร์ฟก่อนครึ่งหนึ่ง ครึ่งหลังเดี๋ยวมาต่อจ้า เม้นเป็นกำลังใจหน่อยน้าาาา
:mew1:
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 04-03-2017 21:19:51 โดย janeta »

ออฟไลน์ BBChin JungBB

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 555
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +37/-1
ตองจะเป็นอะไรมั้ยเนี่ย เพื่อนก็ไม่ห่วงเล้ย

ออฟไลน์ ืniyataan

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3346
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +64/-1
ตองโดนอุ้ม..มมมมมม ใคร?? พี่ธรอ่อ??   :a5:

ออฟไลน์ Pittabird

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 798
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +18/-1
โธ่. ไอ้เพื่อนเฮง(ซวย). ตองหายไปยังมีหน้ามาแบ่งเงินกันอีก.  อยากแจกลูกถีบให้คนละที :z6:

ออฟไลน์ wonderbe

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 778
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-2

ออฟไลน์ sirin_chadada

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4162
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +113/-8
รักเพื่อนมากกกกก

ออฟไลน์ cchompoo

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1403
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +29/-4

ออฟไลน์ janeta

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 211
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +70/-2
ขอทานได้แฟน 1.2


ชายหน้าบากเอาถุงผ้าสีดำคลุมหัวตองไว้แล้วมัดข้อมือด้วยเชือก ตองมองไม่เห็นอะไรเลยจึงยิ่งกลัวมากกว่าเดิม นึกถึงเพื่อนทั้งสองที่ป่านนี้คงวิ่งวุ่นตามหาตัวเขาไปทั่วแล้วอยากร้องไห้


ตองเป็นภาระให้เพื่อนอีกแล้ว


ตั้งแต่เล็กจนโตเพื่อนของตองทุกคนจะถูกคุณหญิงแม่พาเข้าห้องดำเพื่อสอบถามประวัติและเรียนรู้ควรระวังทั้งหลายเพื่อให้อยู่ร่วมกับตองได้เพราะตองป่วยง่าย นิดๆ หน่อยก็ไม่สบาย เพื่อนส่วนใหญ่จึงมักจะทนไม่ได้และยอมเลิกคบกับตองไป ตองจึงไม่ค่อยมีเพื่อนนัก


โชคดีที่หลามกับเสือย้ายเข้ามาเรียนที่โรงเรียนเดียวกับตอง ทั้งคู่ไม่หยี่ระกับแบบทดสอบของคุณหญิงแม่ และเป็นเพียงสองคนที่ผ่านแบบทดสอบทั้งหมด


นอกจากทำหน้าที่เพื่อนที่ดีแล้วพวกเขายังต้องเป็นบอดิการ์ดของตองอีกด้วย ทุกครั้งที่ใครมารังแกตอง ทั้งคู่จะปกป้องตองเสมอ แม้หลังๆ จะเริ่มตีกับคนอื่นเอามันจนขึ้นห้องปกครองบ่อยๆ ก็ตาม


ตองไม่อยากเป็นภาระเพื่อนจึงเลือกเรียนมหาวิทยาลัยไกลบ้าน กิติศัพท์ไร้พ่ายของทั้งคู่โด่งดังคุณหญิงแม่จึงวางใจให้ตองมาเรียนเชียงใหม่พร้อมกับหลาม เสือและน้องสาวฝาแฝด ตองเลือกที่จะอยู่หอเดียวกับน้องแต่คนละหอกับเพื่อนเพราะอยากมีชีวิตอิสระ ซึ่งทั้งคู่ก็ไม่ได้ตามติดตองมากนักนอกจากในห้องเรียน ส่วนน้องสาวก็ไม่ค่อยห่วงเขาเท่าไรนัก


แต่ถ้าคุณหญิงแม่รู้ว่าตองหายตัวไปและเพื่อนป้องตองไม่ได้ตองต้องถูกพากลับกรุงเทพอย่างแน่นอน


แค่คิดน้ำตาก็พาลจะไหล


“รีบเอาตัวไปได้แล้ว กูจะไปกลับรถ พวกมึงรีบมาให้ทันแล้วกัน” คนขับบอกเพื่อนนักเลงของเขา เพราะเขาไม่ชอบจอดรถรอใคร คนอื่นๆ เองก็พอรู้ว่าถ้าขืนช้าก็เดินกลับเอาเอง สำหรับพวกเขาคนที่โหดรองจากนายก็ไอ้คนขับนี่ล่ะ ไม่เคยชะลอรถรอใครเลย


ตองถูกจับพาดบ่าแล้วพาเดินไปเรื่อยๆ กลิ่นชื้นของป่าทำให้คนตัวเล็กอยากร้องไห้ นี่เขากำลังจะถูกฆ่าหมกป่าเหรอ


ผมทำอะไรผิดครับ ทำไมต้องทำกับผมแบบนี้


ตองนึกถึงตอนที่เขาหลงทางตอนเข้าค่ายลูกเสือได้ดี แค่เดินตามผีเสื้อแสนสวยไปแป๊บเดียวเขาก็คลาดกับเพื่อนเสียแล้ว เดือดร้อนให้หลามกับเสือต้องวิ่งวุ่นตามหาทั่วป่า แต่ในที่สุดตองก็ได้พบกับเพื่อนที่สองอีกครั้ง จำได้ว่าตอนนั้นหวาดกลัวมากแค่ไหน


แอด


เสียงเปิดประตูทำให้ตองโล่งใจ อย่างน้อยเขาคงไม่ถูกฆ่าแล้ว


ตองถูกจับไปวางบนเตียงก่อนเสียงทุ้มสั่นๆ จะตะโกนบอก


“ล็อกให้แน่นหนาแล้วรีบไสหัวไปได้แล้ว พรุ่งนี้ค่อยกลับมารับกู” สิ้นคำนั้น ประตูก็ปิดลงพร้อมล็อกกรเสร็จสรรพ ก่อนที่เสียงรถจะแล่นห่างออกไป


ตองนั่งตัวสั่นเพราะมองอะไรไม่เห็นเลย สัมผัสร้อนลูบแขนตองเบาชวนให้รู้สึกสยิว


“มานี่มา เด็กดี” เขาจับตองให้หันหน้าไปแล้วแล้วอุ้มขึ้นนั่งบนตักเขา ก่อนที่แสงสว่างจะเข้ามาแทนที่เพราะผ้าคลุมถูกดึงออกไป


“น้องตอง/พี่ธร” เราพูดพร้อมกันก่อนที่พี่ธรจะผลักตองออกออกเหมือนเป็นของร้อน เขาถอยไปยืนติดผนังด้านหนึ่งแล้วควานหาโทรศัพท์ในกระเป๋า


“ชิส์” พี่ธรกดหน้าจอโทรศัพท์แรงๆ แต่ไม่มีสัญญาณเลยว่าจะใช้งานได้


“น้องตองมีโทรศัพท์ไหม” พี่ธรถามเสียงสั่นๆ ตองจึงรีบควานหาโทรศัพท์ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าชายหน้าบากยืมไปเล่นเกม


ตองส่ายหน้าพลางมองหน้าผู้ชายที่เขาแอบชอบมานาน พี่ธรหน้าแดงแถมเหงื่อแตกพลั่ก


“ไม่สบายเหรอครับ” เสียงใสๆ ของตองทำให้ธรเกือบปลดปล่อย เขามองหน้าเด็กน้อยที่ตัวเองสนใจมานาน ตั้งแต่คุณหญิงป้าเพื่อนสนิทแม่ของเขาพาเด็กน้อยไปออกงาน เขาคิดว่าคงไม่เจอน้องตองอีกแล้ว แต่ทำไมคนตัวเล็กถึงมาอยู่ที่นี่ได้ เพราะคนตัวเล็กเองก็ร่ำรวยไม่ต่างจากเขา คงไม่คิดมาทำอาชีพนี้แน่


“เปล่าครับ แล้วน้องตองมาได้ยังไง” ตองส่ายหน้าแล้วบอกว่าไม่รู้ ถ่ายวีดีโอกับเพื่อนอยู่ดีๆ ก็ถูกพาขึ้นรถมาที่นี่


ตองมองหน้าพี่ธรอย่างช่างใจ เขาคิดว่าไหนๆ ก็เจอพี่ธรแล้วก็อยากบอกความในใจให้พี่ธรฟัง


คนตัวเล็กก้าวลงจากเตียงแล้วเดินเข้ามาหาธร แต่ธรก็ตวาดไล่ตองรีบกลับไปอยู่ที่เดิมเพราะกลัวจะระงับความอยากเบื้องล่างไม่ไหว ยิ่งเห็นผิวขาวๆ ที่อยู่ใต้เสื้อขาดๆ มากเท่าไหร่ ธรยิ่งอยากจับตัวเล็กกดมากเท่านั้น


ธรคิดอย่างเจ็บใจ เขาไม่น่าไปทานข้าวกับผู้หญิงคนนั้นเลย คาดไม่ถึงว่าเจ้าหล่อนจะกล้าใส่ยาปลุกลงในแก้วของเขา คงหวังจะรวยทางลัดเพราะกลายเป็นผู้หญิงของเขา โชคร้ายที่เขาแค่คุยธุระแล้วรีบออกมาเธอจึงไม่ได้ตัวเขาไป


แต่ฤทธิ์ยาที่เธอใส่ไว้ก็แรงพอดู ธรต้องฝืนทนเพื่อกลับมายังบ้านเล็กในป่าใหญ่ของเขา ระหว่างนั้นก็โทรบอกลูกสมุนให้หาเด็กขายมาให้เขาสักคน คนที่สะอาดๆ อย่างขอทานข้างตลาดที่เขาเคยใช้บริการเป็นประจำ


คิดไม่ถึงเลยว่าคราวนี้จะกลายเป็นเด็กน้อยที่เขาสนใจ


ฝ่ายตองที่กำลังใจเสียเพราะคนที่ชอบไม่ยอมให้เข้าใกล้ ได้แค่คิดว่าตัวเองคงน่าเกลียดจนพี่ธรไม่อยากรับรู้ความรู้สึกของเขา ตองคิดในแง่ร้ายไปต่างๆ นานา จนกระทั่งพี่ธรเดินเข้ามาใกล้ ใจของตองเต้นตึกตักเพราะคิดว่าพี่ธรไม่รังเกียจเขาแล้ว


ฟุบ


ธรแก้ปัญหาด้วยการหยิบผ้าห่มมาคลุมคนตัวเล็กแล้วรีบเดินกลับไปอยู่ที่มุมห้อง เขาคิดว่าการจินตนาการว่าคนตัวเล็กเป็นศพเดินได้คงช่วยบรรเทาให้อาการดีขึ้น อีกทั้งยังหันหน้าเข้ากำแพงพยายามหยุดคิดเรื่องลามกในหัวที่อยากจับร่างเล็กกระแทกให้หนำใจระบายความกำหนัดที่กำลังปะทุโดยไม่รู้เลยว่า...เด็กน้อยกำลังร้องไห้


ตองเจ็บไปทั้งใจ ตอนแรกเขาคิดว่าพี่ธรคงไม่อยากให้เข้าใกล้ เขาไม่เข้าไปก็ได้แค่ได้อยู่ในสายตาก็ยังดี แต่ตองไม่คิดว่าพี่ธรจะรังเกียจเขาจนแม้กระทั่งหน้าก็ไม่อยากมอง


ตองร้องไห้สะอึกสะอื้นจนธรต้องเอ่ยถามทั้งที่หันหลังให้


“ร้องไห้ทำไมน้องตอง”


“ฮึก พี่ธรเกลียดตอง แม้แต่หน้าก็ไม่อยากเห็น ฮึก ตองไปก็ได้” ตองสะบัดผ้าห่มออกจากตัวแล้วเดินเข้ามาใกล้ธร อันที่จริงจะเปิดประตูที่อยู่ข้างธรมากว่า


คนตัวเล็กพยายามเปิดประตูแต่กระชากเท่าไหร่ก็เปิดไม่ออก ธรต้องหันมามองคนตัวเล็กที่โยกไหวอย่างแรงแล้วได้แต่หลบตา


เซ็กซี่อะ


ธรลอบกลืนน้ำลาย เลียริมฝีปากเมื่อจินตนาการที่พยายามอดกลั้นไว้


“น...น้องตองครับ กะ...กลับไปนั่งโน่นโน๊ะ” เดี๋ยวของพี่ตื่นน้องจะนั่งไม่ได้นะครับ ธรปาดเหงื่อที่แตกพลั่กและหวังว่าน้องจะเข้าใจ


ตองมองค้อนคนตัวโตแล้วเดินเข้าไปใกล้ ไหนๆ ไอ้ตองก็เป็นที่น่ารังเกียจของคนที่เขาชอบแล้ว งั้นเขาจะขอบันทึกความทรงจำดีๆ เก็บไว้เป็นที่ระลึกแล้วกัน


จุ๊บ


สัมผัสแผ่วเบากระชากสติสัมปชัญญะไปจากธรทันที ตอนนี้ในหัวเขาขาวโพลนไม่สนใจเรื่องถูกผิดอะไรทั้งนั้น ริมฝีปากนุ่มของคนตรงหน้าสิที่น่าสนใจยิ่งกว่า


จูบกระชากวิญญาณของพี่ธรเป็นที่เลื่องลือไปทั่วและตองไม่เคยคิดเลยว่าวันนี้เขาจะได้สัมผัสมัน เขาปล่อยให้พี่ธรจูบจนกว่าจะพอใจ ไม่ได้ตัวแต่ได้จูบก็ดีใจแล้ว


ถึงตายตองก็ยอมครับ อ้า ฟิน



“น้องตอง พี่จะไม่ปล่อยเราไปแล้วนะ” ตองที่กำลังเคลิ้มพยักหน้าหงึกหงัก เขาจินตนาการถึงดรีฟคิสในซีรีส์เกาหลีที่น้องสาวชอบเปิดให้ดู ทำปากจู๋รอมาราธอนจูบ


แต่ธรถอดกางเกงเขาลงแล้วสอดนิ้วเข้าไปที่ช่องทางด้านหลัง ความคับแน่นทำให้คนตัวสูงกังวล เขามีแค่ถูกยางป้องกัน ไม่เคยซื้อเจลมาเพราะเด็กๆ รู้หน้าที่ดีและเตรียมพร้อมมาแล้ว


“อดทนหน่อยนะน้องตอง” ตองมองหน้าพี่ธรอย่างตกใจเมื่อรู้ว่าเขากำลังจะถูกทำอะไร ช่องทางข้างหลับขมิบนิ้วธรจนน้องชายเขาปวดหนึบ ธรเบ้หน้าด้วยความทรมาน มองขาขาวที่ตั้งฉากจนเห็นช่องทางน่ารัก ธรอยากเข้าไปจนตัวสั่นแต่ต้องผ่อนคลายคนตัวเล็กเสียก่อน


“พ...พี่ธรจะ...ทำกับผมเหรอ” สำหรับตองนี่มันเหนือความคาดหมายมาก จูบจากคนระดับพี่ธรให้ตายแล้วเกิดใหม่คงไม่มีวันได้รับ แต่นี้เจ้าโลกของพี่ธรจะเข้ามาในตัวเขาเชียวนะ โอ้ย แค่คิดตองตื่นเต้นไปหมดแล้ว


ใบหน้าขึ้นสีของคนตัวเล็กทำให้ธรใจชื้น อย่างน้อยก็ไม่ถูกรังเกียจที่เจอกับปั๊บก็จะเสียบน้องแล้ว ธรคิดว่าคนตัวเล็กเองก็น่าจะมีใจให้เขาบ้างแหละ


“อึก” ธรที่เริ่มทนไม่ไหวแล้วขออนุญาตคนตัวเล็กที่ส่งยิ้มให้อย่างยินดี ก่อนจะช่วยเบิกทางพลางจูบไปทั่วตัวเพื่อให้ตองผ่อนคลายก่อนสอดนิ้วที่สองและสามเข้าไปตามลำดับ ขยับเข้าออกไม่กี่ครั้งก็จ่อแก่นกายที่สวมถุงยางเรียบร้อยเข้ากับช่องทางเล็ก


“จะเจ็บไหมอะพี่ธร” ตองนึกถึงตอนที่เขาสืบหาข้อมูลพี่ธรมาจากหลายที่ บ้างก็ว่าหลังจากนอนกับพี่ธรแล้วอยากนอนอีก บ้างก็บอกว่าถ่ายไม่ได้อีกเลย ตองกลัวว่าเขาจะกลายเป็นอย่างหลังจึงลังเลใจ


“เจ็บนิดเดียวเองครับตัวเล็ก” ธรก้มลงจูบปิดปากคนตัวเล็กแล้วสอดตัวเข้าไปในช่องทางร้อน แช่ไว้นิ่งๆ แล้วขบเม้นซอกคอคนตัวเล็ก ลอบสังเกตสีหน้าที่บิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวดก่อนจะค่อยๆเปลี่ยนเป็นมีอารมณ์ร่วมเมื่อธรขยับกายเข้าออกช้า


“อะ...อ้า พี่ธร” เสียงครางหวานของตองทำให้ความดิบเถื่อนของธรเผยออกมา เขาขยับกายแรงขึ้นต่อเนื่องโดยไม่มีท่าทีว่าจะหยุดในเร็วๆ นี้ ขณะที่คนตัวเล็กปลดปล่อยไปแล้วสองรอบ


“แฮ่ก น้องตอง” ตองมองเชิดหน้าขึ้นเมื่อพี่ธรจับตัวเขานั่งบนตักทำให้ยิ่งลึกขึ้นกว่าเดิม มือทั้งสองขยับก้นนิ่มขึ้นลงเป็นจังหวะก่อนจะเร่งขึ้นเมื่อถึงขีดสุด เขากระตุกสองสามครั้งก่อนจะถอนกายออก


ธรอุ้มคนตัวเล็กไปต่อที่ระเบียงอีกสองครั้งและไปต่อในห้องน้ำอีกครั้ง เขารู้แค่ว่าตัวเองปลดปล่อยไปแล้วสี่รอบ ขณะที่น้องนอนสลบเหมือดอยู่ในอ้อมแขนเพราะหมดสติไปก่อนหน้านี้ไม่กี่ชั่วโมง แต่เพราะเขายังไม่สร่างฤทธิ์ยาจึงทำต่อไปโดยไม่สนใจว่าน้องจะหลับไปแล้ว


เขาเพิ่งมาคิดได้เมื่อชั่วโมงที่แล้วเอง เลือดสีสดและช่องทางที่ฉีกขาดทำให้ธรรู้สึกผิดจึงรีบทำความสะอาดให้น้องแล้วพามานอนบนเตียง


“นายครับ” เสียงลูกน้องตัวดีดังขึ้นก่อนจะเปิดประตูเข้ามา ตอนนี้หกโมงเช้าแล้ว ปกติธรจะต้องกลับคอนโดเพื่อเตรียมตัวไปเรียน แต่วันนี้เขาจะหยุดดูแลเด็กน้อยที่เริ่มจะตัวรุมๆ


“วันนี้กูหยุด ไปตามไอ้หมอเก่งมา เอาโทรศัพท์ไปชาร์จให้กูด้วย” ลูกน้องเดินเข้ามารับโทรศัพท์แล้วรีบปิดประตูลง


ธรลูบแก้มใสแล้วก้มลงหอมแก้มอย่างสุขใจ


“ไม่ปล่อยไปแล้วนะครับน้องตอง”
.
.
.
สามวันต่อมา


“กรี๊ด ที่เขาว่ากันว่านายเป็นแฟนพี่ธรจริงเหรอ” ผู้หญิงคนหนึ่งเดินเข้ามาถามขณะที่ตองเดินขึ้นอาคาร


แหม่ รถแฟนก็เพิ่งขับออกไปเมื่อกี้เองครับ จะปฏิเสธก็กะไรอยู่ ตองคิดในใจอย่างมีความสุข ไม่เสียแรงที่นอนโรงพยาบาลตั้งสามวัน


“ก็อย่างที่เขาว่ากันครับ” ตองยิ้มก็เดินเข้าไปหาเพื่อนที่นั่งเถียงกันอยู่


“ข่าวจริง” หลามพูด


“ข่าวมั่ว” เสือพูด


“ข่าวจริง”


“ข่าวมั่ว”


“ข่าวอะไร” ทันทีที่ตองพูดขึ้นเพื่อนทั้งสองก็สะดุ้งเฮือกแล้วส่งยิ้มแหยๆ มาให้ รอยจางบนต้นคอช่วยสรุปปัญหาที่พวกเขาถกเถียงกันเมื่อกี้ได้อย่างดี


มันเสร็จเฮียธรแล้ว


“เออ ที่อัดเสียงกูล่ะ” สิ่งเดียวที่หลามห่วงเมื่อตองหายตัวไปคือเครื่องบันทึกเสียง


“อะ” ตองค้นกระเป๋าสะพายก่อนจะยื่นเครื่องบันทึกเสียงให้เพื่อนเพราะต้องรีบทำโปรเจ็กซ์ให้เสร็จก่อนวันศุกร์


“แล้วจะถ่ายของเสือวันไหน” ตองถาม


“วันนี้แหละ เลิกเรียนแล้วกลับไปเปลี่ยนชุดแล้วค่อยหาเหยื่อมาถ่าย มึงก็ต้องไปด้วยเผื่อหน้าไอ้เสือไม่เรียกแขก” เสือตาวาวหันเมื่อเห็นโอกาสเปลี่ยนตัวกับเพื่อนตัวเล็ก


“ให้มันเป็นไปเลยดิ ไหนๆ ก็มีผัวเป็นตัวเป็นตนแล้วฟีโรโมนคงสะพรั่งจนใครๆ ก็อยากได้” หลามคิดในใจ จะว่าไปก็ถูกของเสือ แม้จะเป็นเพื่อนกันมานานแต่วันนี้ตองดูเปลี่ยนไป ดูมีน้ำมีนวลขึ้นกว่าเก่าน่าจะถูกใจคนใช้บริการ


“หยุดอู้เลยมึง กูนั่งขอทานตั้งสี่ชั่วโมงไปแล้ว หน้าที่ไซด์ไลน์อะของมึงเลย” ตองโวยแล้วหันมาพูดเหตุผลร้อยแปดกับหลามว่าทำไมต้องเป็นเสือ


“อย่างน้อยเสือก็ไม่โดนเอาแน่ๆ อะ แต่ถ้ากูเป็นอะไรขึ้นมามึงคิดว่าพี่ธรจะปล่อยให้มึงรอดเหรอ” หลามคิดตามคำพูดเพื่อนแล้วพยักหน้าเบาๆ แม้เขากับเสือจะตีกับสถาบันอื่นบ่อยๆ แต่กับมาเฟียอย่างพี่ธรหลามไม่กล้าสู้ด้วยเด็ดขาด กลัวจะโดนนั่งยางก่อนเรียนจบ


“เหตุผลของไอ้ตองผ่าน ทำตามแผนเดิม” พอหลามพูดจบ ตองก็แลบลิ้นใส่เสือที่นั่งหน้าบึ้งหมดมาดเดือนคณะไปเลย


ฝากไว้ก่อนเถอะไอ้ตอง!
.
.
.
“เดี๋ยวกูไปอาบน้ำก่อน ฝากมึงเอาเสียงใส่หน้าเดสก์ท็อปให้กูที เปิดฟังให้กูด้วยว่าเสียงชัดไหม” ทันทีที่ถึงห้องไอ้คนรักสะอาดอย่างหลามก็ถอดแว่นออกแล้วเดินถือผ้าเช็ดตัวเข้าห้องน้ำไป


“ใช้เป็นขี้ข้าเลยนะไอ้หลาม”


เสือต่อสายเครื่องบันทึกเสียงเสียบใส่โน้ตบุ๊กแล้วย้ายไฟล์ไปไว้ที่เดสก์ท็อป จากนั้นก็เปิดฟังไปเรื่อยๆ กดเลื่อนไปจนถึงตอนที่เขาถามตองว่าจะกินอะไรก็มีคนมาเคาะประตู


เสือจึงลุกขึ้นไปก็เห็นว่าเป็นพี่ข้างห้องที่ชวนลงไปซื้อของที่มินิมาร์ทข้างล่าง เสือก็ตามลงไปเพราะอัธยาศัยดี


“อะ...อ้า” เสียงร้องครางดังขึ้นพอดีกับที่หลามเปิดประตูห้องน้ำออกมา เขามองหาต้นเสียงเพราะคิดว่าไอ้หื่นเสือคงเปิดหนังโป๊ดู แต่ปรากฏว่าเป็นไฟล์เสียงที่กำลังเล่นอยู่


“อะ...อ้า พี่ธร” สิ้นประโยคนั้นหลามก็ได้รู้ว่าใครคือเจ้าของเสียงหวาน


ลูกชายกูขึ้นเลยไอ้ตอง!





End.




___________________________________________________________________
จบเรื่องแรกแล้วจ้า ตอนหน้าต่อด้วยเรื่องที่สองนะ ขอบคุณที่เข้ามาอ่านแล้วคอมเมนต์กันนะคะ ^^
:mew1:


ออฟไลน์ ืniyataan

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3346
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +64/-1
อร๊าย..ยยยยย มันดีอ่ะ รอตอนต่อไป   :hao6:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ golove2

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4485
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +277/-6
ดีต่อใจ

รอตอนต่อไปค่ะ

 :hao6: :hao6:

ออฟไลน์ W2P5

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 91
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-1
รอเซตต่อไปค่ะ :katai2-1: :katai2-1: :katai2-1:

ออฟไลน์ sirin_chadada

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4162
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +113/-8
ไฟล์คงใหญ่น่าดูนะนี่

ออฟไลน์ cchompoo

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1403
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +29/-4

ออฟไลน์ seaz

  • รักอยู่ไหน...ใจเรียกหา
  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5390
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +381/-9
    • Easy Shop 4289

ออฟไลน์ janeta

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 211
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +70/-2
ไซด์ไลน์จำเป็น 1.1


“กูต้องทำจริงๆ เหรอวะ” เสือหันไปถามเพื่อนอีกสองคนที่กำลังตั้งกล้องอยู่ไม่ไกล หลามพยักหน้ารับอย่างไม่สนใจเพราะกำลังปรับแสง


“เพื่อนมึงออกจะเยอะแยะ กลัวอะไร” ตองเพยิดหน้าไปยังชายหนุ่มร่างบางอีกหลายคนที่ยืนรอให้ลูกค้าเลือก บางคนหลามเข้าไปขอสัมภาษณ์มาแล้ว เพราะอยากรู้ว่าหนุ่มไซด์ไลน์มีมุมมองต่ออาชีพของตัวเองอย่างไร และมีวิธีต่อรองราคากับแขกอย่างไรให้คุ้มค่า


ตองยิ้มร้ายแล้วดันร่างสูงให้ออกไปยืนริมฟุตบาทก่อนจะรีบกลับไปอยู่หลังเสากับเพื่อนอีกคน เสือได้แต่ภาวนาให้ลูกค้าของเขาพูดประเด็นสำคัญจะได้รีบๆ กลับห้องสักที แม้จะไม่ได้นุ่งน้อยห่มน้อยหรือแต่งตัวให้เป็นสาวเรียกแขก แต่งตัวธรรมดาที่แสดงออกว่าแมนเต็มร้อยแต่ก็อดกังวลไม่ได้ว่าจะมีผู้ชายประเภทที่ชอบแบบเขาอยู่เหมือนกัน


รอไม่นานนักรถกระบะคันหนึ่งก็ขับมาจอดเทียบ เสือทำอย่างที่คิดไว้โดยยื่นหน้าเข้าไปคุยกับลูกค้า เธอเป็นผู้หญิงเปรี้ยวเข็ดฟันสวมเดรสสีแดงสั้นโชว์ร่องอกและขาอ่อน เห็นแล้วเสือก็มีกำลังใจที่จะเป็นหนุ่มไซด์ไลน์ขึ้นมาทันที


งานนี้น่าจะได้กำไรมากกว่าขาดทุนแฮะ


เสือกวาดตามองเนื้อตัวเธออย่างจาบจ้วง คิดฝันจินตนาการไปถึงเตียงนุ่มที่มีหญิงสาวโยกไหวอยู่ใต้ร่าง เขาเองก็อยากให้น้องชายได้ปลดปล่อยบ้าง


“เท่าไหร่คะ” เสียงแหบต่ำฉุดเสือให้ได้สติว่าเธอไม่ใช่หญิงแท้ เธอยิ้มหวานเอื้อมมือมาจับต้นแขนเขาที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามอย่างถูกใจ สัมผัสที่ลูบผิวเขาทำเอาขนลุกซู่ไปหมด เสือคิดไม่ออกเลยว่าจะออกจากสถานการณ์นี้อย่างไรดี


“เอ่อ 500 ครับ” ต่อราคาแพงไปก่อน ยังไงก็คงไม่มีใครซื้อหรอกราคานี้น่ะ เขาแอบถามเพื่อนไซด์ไลน์ด้วยกันมาแล้ว ส่วนใหญ่ไม่เกินห้าร้อยหรอกถ้าไม่ใช่เด็กประจำ


“ทำอะไรได้บ้างอะ” เธอจื่อปากเชิญชวนแต่เสือไม่หลงกลคนสวยนั่นเด็ดขาด เขาต้องปกป้องน้องชายตัวเอง


เสือคิดหาทางออกในใจ แต่ก็จำใจพูดตามสคริปท์ไปก่อน


“ก็ทุกอย่างอะครับรุกรับซุกไซร้ดูดควง” พูดจบเสือก็ยิ้มแหยให้เธอ


ปล่อยผมไปเถอะนะ


“500 พี่ว่าแพงไปนะ แต่เอาเถอะวันนี้พี่กำลังต้องการผู้ชายแมนๆ สักคน” เชี่ย! เสืออุทานในใจลอบเลียริมฝีปากอย่างกังวล พลางเหลือบไปมองเพื่อนสองคนที่โบกมือไล่ให้เขารีบขึ้นรถเพื่อล้วงความลับตามแผนที่วางกันไว้


พวกมึงไม่เป็นกูอะ พวกมึงไม่เข้าใจ


“ตกลงไหมคะน้อง ถ้าไม่พี่จะได้ไปหาคนอื่น พี่รีบมากเดี๋ยวมีประชุมบอร์ดตอน 2 ทุ่ม” เสือยกนาฬิกาดู อีกชั่วโมงจะสองทุ่ม นั่งรถไปถึงโรงแรมกว่าจะเล้าโลมอะไรก็หมดเวลาแล้ว


แค่ชั่วโมงเดียวเองอดทนหน่อยนะน้องรักเดี๋ยวเสร็จงานพี่จะพาไปหาของดีๆ กิน ฮือ


เสือพยักหน้าอย่างจำใจแล้วขึ้นไปนั่งข้างคนขับ เธอวางมือลงบนต้นขาเขาแล้วลูบไล้ไปมาจนเสืออยากร้องไห้แต่จำต้องทนเพื่อให้งานออกมาสมบูรณ์ที่สุด เธอกวาดตาไปทั่วตัวเสืออย่างช้าๆ แล้วกัดริมฝีปากล่างเบาๆ ยื่นหน้าเข้ามาใกล้จนเขาผงะหลังชิดประตู


“โห หล่อขนาดนี้รอดมาได้ยังไง อะ พี่ให้นามบัตรพี่ไว้ก่อนเลย อยากได้อะไรให้โทรหาพี่นะพี่พร้อมเปย์” เสือยกมือไหว้เธอแล้วถอนหายใจอย่างโล่งอก


“เอ่อ ปกติพี่ซื้อแถวนี้บ่อยเหรอครับ” เสือเริ่มสัมภาษณ์ตามสคริปท์


“ไม่หรอกแถวxx โน่นแหละที่ซื้อบ่อย แต่จะให้ขับรถอ้อมไปซื้อก็คงไม่ทันการณ์ พอดีรีบไง เห็นแถวนี้มีเด็กๆ อย่างเราอยู่พี่ก็เลยซื้อมาก่อน ไม่คิดว่าจะงานดีขนาดนี้” เธอยิ้มหวานให้เสือแล้วเลี้ยวรถไปอีกทาง ถนนสายนี้เสือคุ้นเคยดีเพราะเคยพาเพื่อนมากินอาหารพื้นบ้านบ่อยๆ


เสือมองไปรอบๆ ก่อนจะเริ่มคำถามใหม่อีกครั้ง พอมีประเด็นอะไรที่หน้าสนใจก็ถามลึกลงไปอีกจนเธอหันมามองเขาอย่างสงสัย


“เป็นตำรวจปลอมตัวมาหรือเปล่าเนี่ย ทำไมถามเหมือนจะลอบจับคนซื้อบริการเลย” แม้คำถามเหล่านั้นจะไม่ได้มีผลอะไรกับชีวิตเธอมากนัก แต่ก็อดสงสัยไม่ได้ว่าทำไมเด็กที่เธอซื้อมาถึงถามเก่งเหมือนพวกนักข่าวที่นัดสัมภาษณ์เธอบ่อยๆ


“เอ่อ ผมก็สงสัยไปอย่างนั้นแหละครับ” เสือแสร้งตีหน้าซื่อแล้วมองคฤหาสน์หลังใหญ่จนต้องเหลือบมองเธอหลายครั้งว่าทำงานอะไรทำไมถึงรวยขนาดนี้


“เอ่อ ไม่ใช่ว่าเราจะไปโรงแรมกันเหรอครับ” เสือถามอย่างกล้าๆ กลัวๆ กลัวว่าเธอจะจริงจังกับเขาเพราะถึงขั้นพามาบ้าน มีคนซื้อที่ไหนพาเด็กขายมานอนบ้านบ้างล่ะครับ


“โรงแรมมันไม่สะอาดนี่” เธอขับรถมาจอดเทียบประตูบ้านซึ่งมีลุงคนรับใช้วิ่งออกมาต้อนรับอย่างดี เธอส่งกุญแจให้ลุงคนนั้นแล้วเดินนำเสือเข้าบ้านไป


“เก่ง” เธอตะโกนเรียกใครบางคนอยู่ ไม่นานผู้ชายคนหนึ่งก็เดินลงบันได้มาจากชั้นสอง เขาขมวดคิ้วนิดหน่อยเมื่อเห็นเสือยืนอยู่ข้างหลังเธอ


“พี่แสนมีอะไร” เก่งยืนกอดอกทำหน้าบอกบุญไม่รับพอเห็นหน้าเสือแล้วเขาหงุดหงิดยังไงบอกไม่ถูก ไม่สิต้องบอกว่าเขารู้ดีเลยล่ะ


“บอกให้เรียกแซนดี้เดี้ยๆ” แซนดี้คว้าแขนเสือให้มายืนข้างกัน “พี่เอามาให้กล้า”


สิ้นคำพูดของเธอผู้ชายอีกสองคนก็ได้แต่ชะงัก คนหนึ่งตกใจเมื่อเธอยกเขาให้คนอื่น อีกคนก็ไม่คิดว่าเพื่อนพี่ชายจะกล้าหาผู้ชายมาให้ถึงที่


“เดี๋ยวครับ หมายความว่ายังไงเนี่ย” เสือแย้งออกมาทันที เพราะอุตส่าห์เตรียมใจมาตั้งแต่อยู่บนรถแล้ว จู่ๆ เธอมายกเขาให้คนอื่นอย่างนี้ใช้ได้ที่ไหน


“ผมไม่ทำแล้วครับ ขอลา” เขาได้บทสัมภาษณ์ครบแล้วไม่จำเป็นต้องเปลืองตัว เสือเดินกลับไปที่ประตูทางออกแต่เธอเรียกไว้เขาจึงหันกลับไปหา


“ไม่อยากได้นี่คืนเหรอ” เครื่องบันทึกเสียงที่แกว่งไปแกว่งมาก็ทำให้เสือรู้ว่าตัวเองพลาดท่า เขาจะชิ่งไปเลยก็ได้แล้วค่อยซื้อเครื่องใหม่ให้หลาม แต่เพราะต้องใช้บทสนทนาเหล่านั้นประกอบงานเสือจึงยอมเดินกลับมาแต่โดยดี


“พี่ไม่รู้นะว่าเราทำไปเพื่ออะไร แต่ขอหน่อยได้ไหม สละเวลาน้อยนิดของเราเพื่อเพื่อนมนุษย์สักคน” แซนดี้บอกเขาด้วยแววตาขอร้อง เธอไม่รู้จะพึ่งใครแล้วเพราะเพื่อนของเธอเอาแต่คร่ำครวญถึงคนรักที่ตีจากไปคบกับชายอื่น เธออยากให้เพื่อนคุยกับใครสักคนที่ไม่ใช่คนใกล้ตัวเผื่อเพื่อนจะสบายใจขึ้นบ้าง


“ไม่นาน...ใช่ไหม” เสือถามอย่างกล้าๆ กลัวๆ เพราะยังไม่อยากเสียตัวให้ใคร ถึงเขาจะแมนทั้งแท่งแต่ใครจะรู้ล่ะว่าคนที่เขาจะไปคุยอาจจะแมนยิ่งกว่าก็ได้ เกิดมันหน้ามืดอยากขืนใจเขาจะทำยังไง


“ผมไม่เห็นด้วย พี่กล้ากำลังเสียใจ เราไม่ควรให้ใครก็ไม่รู้มาเข้าใกล้เขา” สายตาไม่เป็นมิตรส่งตรงมาที่เสืออย่างโจ่งแจ้ง เสืออยากรู้นักว่าไปทำอะไรให้ผู้ชายคนนั้นไม่พอใจจึงยอมตกลง สร้างความไม่พอใจให้น้องชายคนโปรดของแซนดี้หัวเสียมากกว่าเดิม


“ตกลงตามนี้ค่ะหนุ่มๆ ไปค่ะตามพี่มา” แซนดีเดินนำเสือขึ้นไปชั้นสอง เคาะประตูเบาๆ ก่อนจะเปิดประตูเข้าไป คนที่นั่งอยู่บนเตียงทำเอาใจเสือกระตุกอย่างแรง


เชี่ย โมเอะมาก


ผู้ชายตัวเล็กผิวขาวอมชมพูนั่งกอดเข่าอยู่บนเตียง ดวงตาบวมช้ำและใบหน้าเปื้อนน้ำตาทำให้คนมองสงสารอย่างมาก ยกเว้นเพียงคนเดียวที่รู้สึกว่าผู้ชายตัวเล็กน่าย่ำยีมากถึงมากที่สุด


เสือลอบกลืนน้ำลายอย่างห้ามไม่อยู่ก่อนจะถูกน้องชายคนตัวเล็กถองศอกอย่างแรง


“หยุดคิดเรื่องในหัวมึงเดี๋ยวนี้เลย” คำพูดของคนข้างๆ ทำให้เสือแสร้งกระแอมไอเรียกสติตัวเอง


“เอ่อ พวกคุณออกไปก่อนนะผมจะคุยกับเขาเอง” แซนดี้จับมือเสืออย่างมีหวังแล้วลากน้องชายเพื่อนให้ตามออกไป แม้เก่งจะไม่ไว้ใจแต่ก็ยอมเดินไปตามแรงฉุดของเพื่อนพี่ ขาลองมาทุกวิธีแล้วแต่พี่ชายก็ยังไม่ดีขึ้น บางทีวิธีของพี่แสนอาจจะเรียกพี่ชายคนเดิมของเขากลับมาได้


เสือรอจนได้ยินเสียงฝีเท้าห่างไปไกลแล้วรีบล็อกกรทันที








Tbc.










________________________________________________________________
มาต่อเรื่องที่สองแล้วค่ะ เสือมันร้าย ^^  :hao6:
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 08-03-2017 19:33:09 โดย janeta »

ออฟไลน์ W2P5

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 91
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-1
กรี๊ดดดดดเสือมันได้ของดี :katai1: :katai1:

ออฟไลน์ flimflam

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 918
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +14/-4
เสือรีบล็อกกลอนไมอะ คิดอะไรรึเปล่าาาาาาาาาาาาา

ออฟไลน์ cchompoo

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1403
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +29/-4

ออฟไลน์ ืniyataan

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3346
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +64/-1
อย่างน้อยพี่เสือก้อรอดจากการ.... 555   :oo1:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ poterdow

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 673
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +15/-1
รอต่อจ้าาาา

ออฟไลน์ golove2

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4485
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +277/-6
ล็อคทำไมอ่ะเสือ
ใจเย็น ๆ นะ


 :-[ :-[

ออฟไลน์ sirin_chadada

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4162
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +113/-8
เดี๋ยวนะ เสือจะได้เมียเหรอนี่ เราอุตส่าห์เชียร์ให้เป็นเมีย (หัวเราะ) ว่าแต่ นายรีบไปหรือเปล่าเสือ กล้ายังเสียใจอยู่นะ... อย่าปล้ำเขาละ

ออฟไลน์ แมวดำ

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 786
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +20/-2
เสือจะผัวหรือเมียเขาได้หมดถ้าสดชื่น

ออฟไลน์ GBlk

  • ขอให้สรรพสัตว์จงมีความสุข
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1438
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +82/-43

ออฟไลน์ janeta

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 211
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +70/-2
ไซด์ไลน์จำเป็น 1.2


“สวัสดีครับ” เสือเอ่ยทักคนตัวเล็กที่ดูเหม่อๆ พอเห็นท่าว่ายืนทักต่อไปคุณกล้าคงไม่หันมาสนใจเสือจึงยื่นหน้าเข้าไปใกล้เพื่อสบตา


อีกฝ่ายสะดุ้งเฮือกเมื่อเห็นคนแปลกหน้า กล้าเบิกตากว้างก่อนจะผลักเสือออกอย่างแรง


“นายเป็นใครน่ะ” เสียงหวานใสจับใจเสือ เขาโน้มตัวเข้าไปใกล้โดยไม่สนใจว่าหมัดเล็กๆ นั่นจะทำอะไรเขาบ้าง


กล้าทั้งทุบทั้งผลักคนตัวโตออกไป แต่เสือก็ยึดข้อมือของเขารวบไว้ด้วยมือเดียว


“คุณกล้า!” เสือขึ้นเสียง คนตัวเล็กนิ่งไปเพราะไม่เคยมีใครกล้าเสียงดังใส่เขา แล้วไอ้คนแปลกหน้านี่กล้าดียังไงมาขึ้นเสียงใส่


“ปล่อย!” กล้าตะโกนขึ้นบ้าง แต่เสียงของเขาไม่ได้ทรงพลังน่าเกรงขามเหมือนอีกฝ่าย แต่เหมือนแมวตัวเล็กๆ ขู่ฟ่อจนเสือได้แต่ยิ้มขำ สร้างความหงุดหงิดให้กล้ามากขึ้นไปอีก


“นายเข้ามาได้ยังไง” กล้าถามอย่างสงสัย เพราะบ้านเขามีระบบรักษาความปลอดภัยอย่างดี ถึงคนตรงหน้าจะหน้าตาดีน่าไว้ใจแค่ไหนแต่ก็ไม่มีใครกล้าอนุญาตพาเข้ามาโดยไม่ได้บอกเขาก่อน


“คุณแซนดี้พาผมมาถวายคุณ” เสือหลุบมองเนื้อตัวขาวของคนตัวเล็กภายใต้เสื้อตัวบางพลางสูดกลิ่นหอมโดยไม่ให้เจ้าของรู้ตัว


โอ้ย ขาวเนียน แถมยังหอมอีก ถ้าปล่อยไปเฉยคงไม่ใช่ไอ้เสือแน่ เสือลอบเลียริมฝีปาก คิดหาวิธีตะล่อมคนตัวเล็กให้คล้อยตาม


ส่วนกล้าเมื่อได้ฟังคำตอบจากเสือก็เข้าใจเรื่องทั้งหมด หากถามว่าใครเข้าออกบ้านเขาได้ทั้งที่ไม่ใช่ญาติก็คงมีแค่แซนดี้คนเดียว และเจ้าแผนการอย่างเธอคงไม่พ้นหาผู้ชายมาเยียวยาหัวใจเขาแน่ๆ หัวใจที่บอบช้ำเพราะคนรักไปคบกลับชายอื่น


(กล้าอยู่ไหนแล้ว) แฟนหนุ่มของกล้าโทรเข้ามาถามในเวลาที่กล้ากำลังเตรียมเอกสารเข้าประชุมพอดี


“ขอโทษนะเจโรม วันนี้เค้ามีประชุมน่ะ คงกลับดึกเลย ตัวเองกินข้าวไปก่อนนะไม่ต้องรอเค้า”


(ไม่เป็นไรครับที่รัก ตั้งใจทำงานนะ) กล้ายิ้มเขินและรู้สึกเปี่ยมด้วยพลังพร้อมประชุมหฤโหดที่กำลังจะมีขึ้น เจ้านายของเขาคือเพื่อนซี้อย่างแสนแสบหรือตอนนี้ที่ผันตัวมาเป็นแซนดี้อย่างเป็นทางการ หลังจากไปทำศัลยกรรมที่เกาหลีทั้งตัว


“แหมๆ ผัวโทรมาล่ะสิคะ ยิ้มหน้าบานเชียว” แซนดี้แซว


“ก็หาให้ดีแบบเราสิ จะได้ยิ้มหน้าบานทุกวัน” กล้าตอบ ถือแฟ้มเอกสารแล้วดุนหลังเพื่อนซี้เข้าห้องประชุมไป


โชคดีที่วันนี้ประชุมไม่นานนัก กล้าจึงรีบเก็บของแล้วไปซุปเปอร์เพื่อซื้อของเข้าไปทำอาหารให้แฟนหนุ่มกิน กะเวลาไว้แล้วว่าน่าจะทันมื้อค่ำของอีกฝ่าย เพราะดลแฟนหนุ่มของกล้าเป็นพวกกินข้าวตรงเวลา ดังนั้นยังมีเวลาเหลือเฟือกว่าจะถึงสองทุ่ม


กล้าเปิดประตูเข้าไปในห้อง อุณหภูมิติดลบบอกได้อย่างดีว่าแฟนหนุ่มของเขาอยู่ในห้อง กล้าซื้อห้องนี้ให้ดล รวมถึงเป็นผู้ออกค่าใช้จ่ายต่างๆ ในห้องนี้ เขาปรารถนาให้คนรักอยู่อย่างสบาย ไม่ต้องอยู่ในห้องเท่ารูหนูอย่างแต่ก่อน ซึ่งดลก็มีความสุขมากเมื่อได้อยู่ห้องกว้างและได้เปิดแอร์ทั่วห้องอย่างไม่ต้องกลัวเปลืองค่าไฟเพราะกล้าจะเป็นคนจ่ายให้ทั้งหมด


“อ่า...” เสียงครางแผ่วดังมาจากห้องนอน กล้าคิดว่าคนรักคงหลับอยู่เพราะช่วงนี้ดลบ่นบ่อยๆ ว่าเหนื่อย แต่กล้าก็ไม่คิดว่าดลจะคลายเหนื่อยด้วยวิธีที่เหนื่อยกว่าเดิม


“อะ...อ้า พี่ดลครับ พี่ดล!” ดวงตากลมโตเบิกกว้างเมื่อเห็นผู้มาใหม่เปิดประตูเข้ามาขณะที่ร่างกายโยกคลอนอยู่บนเตียง


เตียงของเขากับคนรักเปรอะเปื้อนน้ำกามของชายทั้งสอง


กล้ารู้สึกเหมือนถูกตบจนหน้าชา ได้แต่นิ่งอึ้งมองคนรักขยับควบอยู่บนตัวของเด็กหนุ่มตัวเล็กที่ดูบอบบางกว่าเขาเท่าหนึ่งได้ เด็กคนนั้นพยายามผลักดลออกแล้วชี้มาทางผมที่ยืนนิ่งอยู่หน้าประตู ดลหันมาทางผมก่อนจะลุกพรวดมาหาทั้งที่ได้นั่นยังตั้งโด่อยู่


“ฟังผมก่อนนะกล้า” มือหยาบกร้านที่กล้าเคยคิดว่าอบอุ่น ตอนนี้กลับกลายเป็นสิ่งน่าขยะแขยงจะกล้าต้องรีบสะบัดออก


“ไม่ต้องอธิบาย เชิญพวกคุณเสวยสุขกันต่อไปเถอะ” กล้าพยายามไม่ให้เสียงสั่น ยอมข่มน้ำตาเพื่อไม่ให้คนตรงหน้าเห็น เขาไม่ควรใจอ่อนกับการกระทำต่ำช้านี้อีกเป็นครั้งที่สอง ครั้งแรกเขายังพอทำใจได้ว่าเกิดขึ้นเพราะเมา แต่นี่ไม่ใช่ แฟนของเขาไม่มีกลิ่นแอลกอฮอล์ไว้อ้างอีกแล้ว ไม่มีเหตุผลอะไรที่กล้าต้องยอมให้สวมเขาอีกต่อไป


“พรุ่งนี้เช้าช่วยเก็บของของคุณออกไปจากห้องผมด้วย” กล้าสบตาอดีตคนรัก “ไม่อย่างนั้นผมเรียกรปภ.มาไล่คุณออกไป” กล้าเดินออกมาจากห้องนั้นทันทีโดยไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น แม้จะเจ็บเจียนตายแต่กล้าจะไม่กลับไปคบหาอีกฝ่ายเด็ดขาด


.
.
.
“เฮ้! คุณทำอะไร” กล้าที่หลุดอยู่ในภวังค์ได้สติทันทีที่ต้นคอของเขาถูกขบเม้นอย่างแรงจนน่าจะขึ้นรอย


“ก็คุณน่ารัก คิดอะไรอยู่ครับหืม รีบมาใช้บริการผมสิ เพื่อนคุณอุตส่าห์ซื้อผมมาน้า” เสือยอมขายตัวเองแบบหน้าด้านๆ งานนี้ได้ทั้งงาน ได้ทั้งเงิน ได้ทั้งสวรรค์ ไอ้เสือจะไม่ยอมพลาดอะไรไปสักอย่าง ก้มมองคนตัวเล็กในอ้อมแขนที่ทำตาเขียวใส่ เสือเห็นแล้วก็หมันเขี้ยวจนอดไม่ได้ก้มลงต้องฟัดแก้มนิ่มแรงๆ ไปข้างละที


“พะ...พอแล้ว ปล่อยเลยนะ!” แมวเหมียวตัวน้อยขู่ฝ่อ แต่จะไปสู้เสือตัวโตเจ้าแผนการอย่างเขาได้อย่างไร


“โอ๋ๆ ไม่แกล้งแล้ว” เสือสบตาคนตัวเล็กที่จ้องเขม็งมา “ทุกคนเป็นห่วงคุณนะ จะมานั่งร้องไห้ให้ได้อะไรขึ้นมา เขาทิ้งคุณไปก็หมายความว่าเขาไม่ได้รักคุณแล้ว ต่อให้คุณร้องไห้จนตายเขาก็ไม่มีวันกลับมาหาคุณ” กล้ามองผู้ชายที่ดูอย่างไรก็น่าจะอายุน้อยกว่าพูดเสียงจริงจัง


“ทำไมไม่รักตัวเองบ้าง ทั้งคุณแซนดี้ ทั้งคุณเก่งต่างก็รักคุณ คุณไม่เห็นค่าความรักของพวกเขาบ้างเหรอ” เสือพูดต่อ เขาหวังให้คนตัวเล็กรักตัวเองให้ได้สักครึ่งของรักที่ให้ไอ้เลวนั่นบ้าง ตอนที่คุณแซนดี้กระซิบบอกว่าคุณกล้าอกหักเสือแทบไม่อยากเชื่อ ใครมันกล้าทิ้งลูกแมวน้อยตัวนี้ลง ทั้งน่ารัก น่าฟัดขนาดนี้ มันคงโง่ดักดานแบบสุดๆ


แต่เสือก็อดขอบคุณใครคนนั้นไม่ได้ เพราะถ้าเขาไม่หักอกคนตัวเล็กเสือก็คงไม่มีโอกาสให้ใกล้ชิดขนาดนี้ จะว่าไปรวดรัดทำเมียเลยดีไหมเผื่อลีลาของเขาจะช่วยกลบความทุกข์ในใจคุณกล้าได้บ้าง เสือแย้มยิ้มร้ายพอดีกับที่กล้าหันมามองพอดี


ไอ้ประโยคเมื่อกี้ที่คนตัวโตพูดก็ดูดีอยู่หรอก กล้าเข้าใจดี แต่มันขัดแย้งกับรอยยิ้มที่เขาเห็นเกินไปหรือเปล่า ตกลงผู้ชายคนนี้มาช่วยให้เขาคลายทุกข์หรือเป็นทุกข์มากกว่าเดิมเนี่ย


“เข้าใจแล้ว ไม่ร้องแล้ว” อย่างน้อยกล้าก็ไม่อยากทำให้เพื่อนและน้องต้องเศร้าใจ เขาเก็บตัวอยู่ในห้องมาสองวันเต็มนับจากวันที่กล้าเดินออกมาจากห้องนั้น กดปิดเครื่องเพื่อตัดช่องทางที่คนรักจะติดต่อเขาได้แล้วนั่งซึมอยู่ในห้องไม่ตอบใครทั้งนั้น พอตกดึกก็ร้องไห้คร่ำครวญเรียกหาทั้งที่รู้ตัวดีว่าคงไม่มีวันเอาใจไปฝากคนแบบนั้นอีก แต่ก็อดไม่ได้ที่จะร้องไห้ด้วยความเสียใจ


“งั้นมาเริ่มต้นใหม่กันไหม คบกับผมก็ได้” เสือพูดขึ้น เขาพร้อมทำงานนี้มากจริงๆ ไม่เอาค่าตัวก็ได้แต่ขอกอดคนตัวเล็กเต็มรักสักยกสองยกให้ชื่นใจสักหน่อย


“คบอะไร?” กล้าขมวดคิ้วสงสัยก็จะทำหน้าเข้าใจเมื่อผู้ชายตรงหน้ามองเขาด้วยสายตาหวานเชื่อม


“น้องครับ พี่ไม่ใช่พวกวันไนท์แสตนด์และยังไม่อยากได้ใครตอนนี้ น้องกลับไปเถอะเดี๋ยวพี่จ่ายให้สองเท่า” กล้าเอื้อมมือไปหยิบกระเป๋าเงินแล้วส่งแบงค์พันให้คนตัวสูง เสือส่ายหน้าปฏิเสธ “รับไปสิ หรือไม่พอพี่ให้เพิ่มก็ได้” กล้าหยิบแบงค์พันอีกใบออกมา สำหรับเขาเสียเงินไม่ใช่เรื่องสำคัญ ประตูหลังสำคัญกว่า เพราะกล้าเองก็ดูออกว่าตอนนี้คนตรงหน้ากำลังมีอารมณ์กับเขา


“ลองสักครั้งเถอะแล้วพี่จะติดใจ” เสือพยายามหลอกล่อ “ลืมคนเก่าเป็นปลิดทิ้งอะเชื่อผม นี่ยอมไม่รับเงินเลยด้วย” เสือลูบไล้ต้นขากล้าเบาๆ ฝ่ายกล้าที่ยังคงยึดมั่นว่าวันนี้จะไม่ยอมเสียประตูหลังแน่ๆ ก็รีบตะปบมือเสือไม่ยอมให้ลูบขึ้นมามากกว่านี้ เพราะต้นขาคือจุดอ่อนไหวของเขาและกล้าไม่ยอมให้คนแปลกหน้ารู้เด็ดขาด


“ตรงนี้รู้สึกไวสินะครับ” เสือรวบมือคนตัวเล็กไว้ด้วยมือเดียว อีกมือก็ลูบไล้สร้างอารมณ์ให้อีกฝ่ายมากขึ้น


กล้าหายใจหอบถี่เพราะอารมณ์วาบหวามค่อยๆ เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ เขาพยายามขยับหนีฝ่ามือร้อนแต่ก็ไม่ค่อยช่วยอะไรมากนักเมื่อถูกผลักให้ล้มตัวนอนบนเตียงก่อนที่คนตัวโตจะคร่อมทับ ขาของกล้าถูกจับแยกออกจากกันเพื่อให้เสือแทรกตัวเข้ามา


“จะ...จะทำอะไร” กล้ารู้สึกตื่นกลัวแต่ก็ดิ้นหนีไม่ได้


“ผมจะทำให้พี่มีความสุข สัญญา” เสื้อโน้มตัวเข้าไปกระซิบที่หูคนตัวเล็ก แลบลิ้นเลียติ่งหูก่อนจะไซร้ไปตามซอกคอหอมกรุ่น ขบเม้มสร้างรอยไปทั่วลำคอ ปลดกระดุมเสื้อของตัวบางออกช้าๆ เผยให้เห็นยอดอกสีชมพูน่ารัก เสือแลบลิ้นเลียพลางมองใบหน้าขึ้นสีของคนตัวเล็ก ปฏิกิริยาเล็กน้อยนั่นทำให้น้องชายของเสือขยายอย่างรวดเร็ว


ทำไมน่าเอาอย่างนี้ล่ะครับคุณกล้า


เสือดึงกางเกงของกล้าออกไปเผยให้เห็นส่วนกลางน่ารักที่กำลังมีอารมณ์ เขาขยับรูดรั้งช้าๆ ก่อนจะก้มลงครอบครองด้วยริมฝีปากของตัวเอง


“อ้า!” เสียงครางหวานทำให้เสือมีกำลังใจ รีบขยับปากรูดเข้าออกเร็วขึ้นเพื่อให้คนตัวเล็กไปถึงฝั่งฝัน


“อ่า” เสือรับน้ำขาวข้นจากคนตัวเล็กเข้าไปเต็มปากก่อนจะคายออกมาเพื่อใช้แทนเจลขยับขยายช่องทางด้านหลัง แต่กล้าร้องห้ามเสียงสั่น


“อย่า”


“ผมขอเถอะนะพี่ มาถึงขั้นนี้แล้วอะ” เสือก้มมองกลางกลายของตัวเองที่ปวดหนึบ แต่คนตัวเล็กก็ไม่ยอมโอนอ่อนแม้จะมีอารมณ์เช่นกัน เขาไม่อยากมีอะไรกับคนที่ไม่ได้รัก ยิ่งกับคนแปลกหน้าแบบนี้ด้วย


“ไม่!” สิ้นเสียงเล็ก ประตูก็ถูกเปิดออกโดยน้องชายเจ้าของบ้าน เก่งวิ่งพรวดเข้ามากระชากเสือออกห่างจากพี่ชายอย่างรวดเร็วก่อนจะปล่อยหมัดใส่หน้าเสือไม่ยั้งแรง


“พอได้แล้วเก่ง” กล้ารีบลงจากเตียงมาห้ามน้องไม่ให้ทำร้ายอีกฝ่ายไม่มากกว่านี้


“มันจะข่มขืนพี่อยู่แล้วนะ!” เก่งตะโกนด้วยความโกรธ ถ้าเขาเข้ามาไม่ทันพี่ของเขาคงตกเป็นเมียไอ้เสือแน่ๆ คิดแล้วเก่งก็ถลาจะเข้าไปกระทืบซ้ำอีกสักสองสามทีแต่กล้าเข้ามาขวางไว้


“พี่บอกว่าพอได้แล้ว!” กล้าตะโกนสุดเสียง เป็นครั้งแรกที่เสียงของเขาดังก้องกว่าน้องตัวเอง เก่งชะงักพลางหันมาสบตาพี่ชายที่เต็มไปด้วยความโมโห


โมโหเขาเนี่ยนะ


“ออกไปจากห้องพี่ แล้วห้ามเข้ามาเด็ดขาด” เก่งเดินหูตกหางลู่ออกจากห้อง เขายังคงตกใจกับท่าทีโมโหของพี่ชาย พี่กล้าไม่เคยโกรธเขาไม่ว่าเรื่องอะไร ทำไมเพราะผู้ชายคนนั้นถึงได้โมโหขนาดนี้


กล้าพาร่างสูงมานอนบนเตียงก่อนจะรีบหากล่องปฐมพยาบาลมาเช็ดแผลให้ น้องชายเขาหมัดหนักจะตายแต่คนตรงหน้ากลับไม่มีท่าทีตอบโต้ใดๆ นอนปล่อยให้ถูกต่อยอยู่ได้


“ทำไมไม่สู้ล่ะ”


“ให้เขาต่อยน่ะดีแล้ว อารมณ์หื่นจะได้หายไปไง” กล้ายิ้มนิดๆ ก่อนจะร้องซี๊ดเพราะแสบแผล


“เดี๋ยวทำแผลเสร็จพี่จะให้คนขับรถไปส่ง กลับไปนอนพักซะนะ”


“นอนนี่ไม่ได้เหรอ เกิดปวดแผลตอนกลางคืนจะทำยังไงอะ” เสือพูดอ้อน


“เฮ้อ งั้นก็นอนไป พรุ่งนี้ค่อยกลับ” พูดจบกล้าก็ลุกขึ้นตั้งใจจะไปนอนที่โซฟาเพื่อให้คนเจ็บได้นอนสบายๆ แต่เสือรั้งแขนไว้


“พี่จะไปไหน”


“นอนโน่นไง” กล้าชี้ไปที่โซฟาตัวยาว


“นอนด้วยกันสิ เกิดผมเป็นไข้กลางดึกแล้วส่งเสียงไม่ได้ใครจะช่วยผมอะ”


“เฮ้อ เรื่องมากจริงๆ เขยิบไปดิ๊” กล้าสอดตัวเข้าไปในผ้าห่มผืนเดียวกันแต่ก็เว้นระยะห่างกับอีกฝ่าย


“ฝันดีครับ” เสือส่งยิ้มให้ก่อนจะหลับตาลง กล้าเองก็ค่อยๆ เข้าสู่ห้วงนิทราตามไป คงเป็นเพราะร้องไห้อย่างหนักมาหลายชั่วโมง กล้าจึงไม่รู้เลยว่าใครอีกคนขยับเข้ามาใกล้แล้วรวบตัวเขาไว้แนบอกตลอดทั้งคืน
.
.
.
“เชดโด้ หน้าไปโดนอะไรมาวะ” หลามทักเพื่อนซี้ที่เดินหน้าช้ำเข้ามาในห้อง ตองเองก็เบิกตากว้างก่อนจะหัวเราะสมน้ำหน้า


“สาวคนนั้นเขาเป็นซาดิสม์เหรอ ซัดมึงซะน่วมเลย”


“ไม่ใส่เกือกสิครับตอง อะที่กูสัมภาษณ์มา” เสือส่งเครื่องบันทึกเสียงให้เพื่อนก่อนจะนั่งลงอย่างอารมณ์ดี เพื่อนทั้งสองอดสงสัยไม่ได้ว่าเป็นเพราะอะไร ใบหน้าเปื้อนยิ้มทั้งที่มีร่องรอยบวมช้ำ


หรือว่ามันเป็นมาโซ หลามกับตองสบตากันก่อนจะพยักหน้า


“เพิ่งจะเข้าใจรสนิยมตัวเองสินะเพื่อน ยังไงก็เพลาๆ ลงบ้างเดี๋ยวอาจารย์คิดว่ามึงไปมีเรื่องมา” หลามตบบ่าเพื่อนเบาๆ แม้รสนิยมทางเพศของเพื่อนจะต่างไปจากเขา แต่ขึ้นชื่อว่าเพื่อนหลามก็พร้อมเคียงข้างเช็ดคราบเลือดให้เสมอ


“อะไรของมึง” เสือขมวดคิ้วสงสัย


“ไม่ต้องปิดบังพวกกูหรอก พวกกูเข้าใจ ถ้ามึงเลือกทางนี้แล้วก็อยากให้ดูแลตัวเองมากๆ กูยังไม่อยากไปงานศพมึง” ตองพูด ทิ้งให้เสือได้แต่นั่งงงอย่างไม่เข้าใจตลอดคาบเรียน




ครืนๆ
เขามองหน้าจอมือถือที่ปรากฏข้อความจากคนตัวเล็ก แอบแลกเบอร์ไว้เมื่อเช้าก่อนที่คนขับรถจะมาส่งเขาที่มหาวิทยาลัยพร้อมกับเก่งเพราะถ้ากลับไปเปลี่ยนที่หออาจจะไม่ทันเรียนคาบแรกที่มีสอบเก็บคะแนน เสื้อและกางเกงนิสิตที่เสือสวมอยู่ก็ยืมมาจากเก่งแลกกับข้อมูลเล็กๆ น้อยๆ ที่เขารู้ดี


Kla พี่กำลังทำงาน นายจะส่งอะไรมานักหนาเนี่ย


เสืออมยิ้มก่อนจะพิมพ์ตอบคนตัวเล็กกลับไป


Tigger ก็คิดถึงเลยต้องส่งข้อความไปหาไงครับ


Kla สรุปจะจีบพี่ให้ได้เลยใช่ไหม


Tigger แน่นอนครับ ก็บอกแล้วว่าชอบ


ใช่ เมื่อเช้าเสือบอกกล้าไปตรงๆ ว่าชอบกล้าและขอจีบไปตรงๆ ตอนที่กล้าได้ยินก็ถอยหลังหนีเพราะไม่รู้ว่าเสือมาไม้ไหน ไม่รู้ว่าเข้ามาใกล้เพราะผลประโยชน์หรือว่าชอบเขาจริงๆ กล้าจึงไม่ตอบอะไรนอกจากเร่งให้เสือและน้องชายรีบไปมหาวิทยาลัยโดยเร็ว


Tigger ให้โอกาสผมเถอะนะ


Kla อืม


“เย่!” เสือผุดลุกแล้วตะโกนลั่นห้อง เรียกให้อาจารย์ที่กำลังสอนอยู่หันมามองด้วยดวงตาคมกริบ


“นายพยัคฆ์ ถ้าจะส่งเสียงดังเชิญออกไปนอกห้องค่ะ” เสือยกมือไหว้ขอโทษอาจารย์ก่อนจะนั่งลงแล้วพิมพ์ข้อความ


Tigger จริงนะ ขอบคุณคร้าบบบบ


ไม่เสียแรงที่ยอมเป็นไซด์ไลน์จริงๆ





พี่กล้าครับ




คราวหน้า...





ผมไม่พลาดแน่






End.



________________________________________________________________
 :serius2:  คนอ่านจะป่าหินใส่ไหม 55555 เราไม่อยากให้เสือได้กล้าไปง่ายๆ อะ

เราคิดว่าคนจะรักกันมันต้องใช้เวลา ถ้าเสือได้พี่กล้าไปง่ายๆ แทนที่จะรักก็อาจกลายเป็นขืนใจ

แต่แอบกระซิบบอกว่าถ้าเก่งไม่เข้ามาพี่กล้าอาจสมยอม 5555 (เก่ง: เอ้า โทษผมอีก)

เพราะพี่กล้าไม่ใช่คนเจ้าชู้ ไม่ได้ยอมให้ใครก็ได้ และเสือก็เป็นคนแปลกหน้าสำหรับกล้า

ต่างจากคู่ธรตองที่เขาแอบชอบกันมาก่อนแล้ว ดังนั้นเสือก็ต้องอดต่อไป จนกว่าพี่กล้าจะให้มัน 555
 

พบกันตอนหน้าจ้า

ออฟไลน์ sirin_chadada

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4162
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +113/-8
อย่างนี้ก็ดีค่ะ หมั่นไส้เสือเหลือเกิน

ออฟไลน์ ืniyataan

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3346
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +64/-1
เฮ้ย..ยยยยยยยย!!! ถ้าไรต์จะจบแบบนี้ คนอ่านคนเน้ ก้อช้ำเซ่ ช้ำเซ่ #แรปสไตล์หน้ากากจิงโจ้     :ruready

ออฟไลน์ flimflam

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 918
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +14/-4
โอ๊ยยย อดไปนะเสือนะ น้องชายเขาหวง 5555555555555

ออฟไลน์ twinmonkey0311

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 5610
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +110/-9

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด