ยุ่งจังวะ คณะข้างๆ by DRAFT*แจ้งข่าว!!*P.90
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด colocation,โคโลเคชั่น,ฝากเซิร์ฟเวอร์

ผู้เขียน หัวข้อ: ยุ่งจังวะ คณะข้างๆ by DRAFT*แจ้งข่าว!!*P.90  (อ่าน 724312 ครั้ง)

Flower night

  • บุคคลทั่วไป

ถูกใจให้เป็ด 0
ไม่ค้างเลยน่ะ ไม่ค้างง จบตอนแบบกำลังดี   <<  ประชดสุดๆๆๆๆ 

 :m31:   พี่ยอร์ช โหดม๊ากกกกก  ถูกใจจัง 555


 แต่ก็ว่าแล้ว โลกกลมจริง หึหึ  อะไรจะเกิดขึ้นต่อไป


ก็ ลุ้น ... เอา

ptyunjae

  • บุคคลทั่วไป

ถูกใจให้เป็ด 0
 :z13:พี่ยอร์ชกะน้องภาม

ออฟไลน์ hikikomori

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 689
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 168

ถูกใจให้เป็ด +75
ใครบ่นไรค้างๆ  ไม่มี๊ไม่มี  5555
___________________________________




ตอนที่ 4




“เอ่อ...น้องภามอย่าทำหน้าอย่างนั้นสิ”พี่ป้องหันมายิ้มเจื่อนๆ บอกผม


“ขอโทษด้วยนะอ๋อง พอดีวันนี้เรามีงานน่ะคงไปด้วยไม่ได้แล้วหล่ะ”ผมบอกปฏิเสธคำชวนเมื่อสองชั่วโมงที่แล้วของอ๋องไป


“ก็เมื่อกี้ภามยังบอกเราอยู่เลยว่างานส่งอีกสองสัปดาห์โน่น”คำพูดของอ๋องทำให้ผมอยากกัดลิ้นตัวเองซะเดี๋ยวนี้ อุตส่าห์หาทางหนีได้แล้วนะ


“เขาคงรังเกียจพี่เห็นพี่เป็นคนนอกมั้งอ๋อง ไม่เป็นไรหรอก ถ้าเขารังเกียจพี่ขนาดนั้นไว้พี่พาไปเลี้ยงวันหลังก็ได้ วันนี้อ๋องไปกินข้าวกับเพื่อนเถอะ”นั่นไง เริ่มเรียกร้องความสนใจแล้ว


“โธ่...ไม่หรอกพี่ ภามคงเขินที่มีเขาเป็นถาปัดคนเดียวในกลุ่มน่ะ น่านะภาม ไปเป็นเพื่อนกัน งานกว่าจะส่งอีกตั้งนาน”อ๋องหันไปบอกเขาแล้วก็มาอ้อนผมต่อ


“ไปเถอะน้องภาม มืดขนาดนี้ไปกินข้าวคนเดียวไม่ดีหรอก เดี๋ยวพี่จะได้ไปส่งเรากลับหอด้วย”พี่ป้องออกปากชักชวนอีกแรง คนหนึ่งก็เพื่อนรัก อีกคนก็พี่ชายที่แสนดี จะปฏิเสธอีกก็ดูไร้เยื่อใยจนเกินไป แต่ติดอยู่ที่ไอ้คนที่ยืนกอดอกยักคิ้วที่แปลได้ประมาณว่า”ไม่กล้าไปอะดิ”มาให้อยู่อย่างเดียว เพราะมีนายนี่นี่แหละถึงไม่น่าไปด้วยที่สุด


“นะครับ น้องภาม”พี่ป้องบอกอีกหน


“ก็ได้ครับ”ผมต้องตอบรับอย่างจำยอม มองคนหน้ากวนก็เห็นกดยิ้มที่มุมปากอย่างผู้มีชัย








ไม่นานเราทั้งสี่คนก็มาถึงร้านหมูกระทะใกล้มหาวิทยาลัย อ๋องนั่งรถมากับนายยอร์ช ส่วนผมนั่งรถของพี่ป้องมา มาถึงที่โต๊ะก็เห็นเพื่อนของนายยอร์ชมารออยู่ที่โต๊ะเรียบร้อยแล้ว เป็นพี่สองคนที่ผมเคยเจอที่ร้านข้าววันที่เกิดเรื่องนั่นเอง เมื่อแยกย้ายกันไปตักอาหารมากันเรียบร้อยแล้วก็เริ่มลงมือย่างหมูกัน คุยไปคุยมาถึงได้รู้ว่าเพื่อนอีกสองคนในกลุ่มพี่ป้องนั้นชื่อพี่พัทกับพี่โจ ทั้งสองคนเป็นคนที่อัธยาศัยดีมาก ชวนผมที่เหมือนเป็นคนนอกที่สุดบนโต๊ะคุยเหมือนคนสนิทสนม อีกทั้งยังไม่เคยหันมาแขวะผมเหมือนนายยอร์ชที่นั่งห่างผมที่สุดด้วย สองคนนี้เป็นคนที่ทำให้ผมมองเด็กวิดวะดีขึ้นอีกเยอะจนตอนนี้ผมคิดว่าที่ผมมองเด็กวิดวะป่าเถื่อนนั้นคงจะมีแค่นายยอร์ชเพียงคนเดียวในคณะกระมังที่เป็นแบบนี้



“ภามรู้จักพี่ยอร์ชมาก่อนหน้านี้หรือ?”อ๋องถามเมื่อเห็นนายยอร์ชกัดผมอยู่เป็นพักๆ ตลอดการทานอาหาร


“ก็ นิดหน่อยน่ะ”ผมบอกสั้นๆ ขี้เกียจเล่ารายละเอียดยาว


“ดีเลย จะได้คุยกันสนุกๆ”อ๋องบอกยิ้มๆ


“สนุกมากอะ”ผมประชด เห็นไอ้หล่อยิ้มมาเย้ยๆ ฮึ้ย! เห็นคนหล่อกว่าแล้วมันขัดใจ


“เฮ้ย..ยอร์ชแมร่งไม่กินผักเลยวะ”พี่พัทนักโภชนาการประจำกลุ่มบอก เห็นเฮ้วๆ อย่างนี้ที่จริงเป็นคนใส่ใจเรื่องการกินมาก(แต่ก็ยังก๊งเหล้าเป็นช่วงๆ)


“ไม่รู้ ไม่ชอบ ไม่กิน”ไอ้หล่อเถียงแบบเด็กๆ


“ไม่ได้นะโว้ย มึงไม่กินผักแล้วสมองมึงจะพัฒนาได้ยังไง”พี่พัทยังไม่เลิกตอแย


“ก็กูไม่กิน”มันเริ่มงอแง


“อ๋อ...เพราะไม่ยอมกินผักนี่เอง เลยขาดวิตามินและแร่ธาตุ ปากเลยเปราะแบบนี้”สิ้นเสียงคนทั้งโต๊ะก็หันมามองที่ผม ผมตกใจตาโตเพราะไม่นึกว่าจากที่จะคิดในใจกลับหลุดปากออกมาอย่างนี้ แล้วดันพูดดังพอให้ได้ยินกันทั้งโต๊ะซะด้วย นายยอร์ชวางตะเกียบลงดังเคร้งแล้วเงยหน้าขึ้นมามองผมยิ้มๆ แต่ตานี่สิไม่ยิ้มไปด้วยเลย


“น้องภามดูเหมือนจะอยากมีปัญหากับพี่นะครับ เอาไว้เดี๋ยวเลิกงานแล้วเราค่อยไปเคลียร์กันนะ”เสียงทุ้มนุ่มค่อยๆ เอ่ยช้าๆ ชัดๆ เขาพูดดีกับผมอย่างที่ไม่เคยพูดมาก่อน สงสัยเป็นเพราะอยู่ต่อหน้าอ๋อง เกรงใจน้องรหัสไม่อยากให้รู้นิสัยแท้ๆ ของตัวเองเลยต้องแกล้งทำดี




บรรยากาศบนโต๊ะเงียบเชียบจนกระทั่งพี่โจหัวเราะทำลายความเงียบขึ้นมาเป็นคนแรก




“ฮ่าๆๆๆ แหมๆ ล้อเล่นกันซะแรงเชียวคู่นี้ เป็นพี่เป็นน้องก็รักกันให้มากๆ สิ”


“หึหึหึ รักมากเชียวหล่ะน้องคนนี้เนี่ย”นายยอร์ชละสายตาที่จ้องผมนิ่งมาตั้งแต่เมื่อครู่หันไปหัวเราะขี้เล่นรับมุขพี่โจ เห็นตัวปัญหาหัวเราะได้แล้วบรรกาศบนโต๊ะก็กลับมาดีดังเดิม ทุกคนเลิกให้ความสนใจกับเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ไปสนิท


“น้ำแข็งน้องภามหมดแล้ว ส่งแก้วมาสิเดี๋ยวพี่เติมให้”พี่ป้องที่นั่งอยู่ข้างขวาติดกับผมและอยู่ติดกับถังน้ำแข็งบอก เขาเป็นคนที่คอยเติมน้ำแข็งให้ทุกคนบนโต๊ะตั้งแต่เริ่มกิน ผมพยักหน้ายิ้มๆ แล้วส่งแก้วให้พี่ป้องรับไปเติม ระหว่างที่พี่ป้องตักน้ำแข็งให้ผมอยู่ผมก็สังเกตเห็นว่าหมูของพี่ป้องที่ย่างไว้บนเตาสุกแล้วเลยคีบออกมาให้ เห็นพี่เขามือไม่ว่างทั้งคู่เลยกะจะป้อน ผมเป่าเบาๆ ให้คลายร้อนแล้วเรียกให้พี่ป้องหันมา


“พี่ป้องครับ นี่หมูพี่อะ อ้าปากๆ”พี่ป้องที่กำลังสาละวนอยู่กับการเติมน้ำแข็งหันมาอ้าปากรับหมูที่ผมป้อนให้อย่างว่าง่ายแล้วยิ้มขอบคุณผม พลันก็ได้ยินเสียงตะเกียบกระแทกลงกับโต๊ะตามมาด้วยเสียงห้าวๆ ของคนเจ้าปัญหา


“ไอ้ป้องแลกที่กัน อยู่ตรงนี้มันดูบอลไม่ถนัด ทางฝั่งมึงมองชัดดี”นายยอร์ชเอ่ยปากขอแลกที่


“อ๋อ...อืม ได้ๆ มาดิ”เพียงแค่คำพูดประโยคเดียวพี่ป้องก็ลุกให้อย่างว่าง่าย อะไรจะง่ายปานนั้นครับพี่!


ในที่สุดไอ้มารร้ายยอร์ชมันก็ได้มานั่งแป้นแล้นอยู่ข้างๆ ผมจนได้ ไม่รู้จะมาทำไม ใครจะเติมน้ำแข็งมันก็บอกให้ลุกมาเติมเอง ไม่สมกับที่มานั่งข้างถังน้ำแข็งเลย สู้พี่ป้องก็ไม่ได้ ไร้ประโยชน์สิ้นดี


“เฮ้ย...จะกินหมูชิ้นนั้นอะ ป้อนหน่อยดิ๊”เสียงไอ้มารร้ายข้างๆ บอกพอให้ได้ยินกันแค่สองคน


“มีมือคุณก็คีบเองสิ ผมก็ต้องกินของผมเหมือนกัน”ผมแย้ง


“ก็ส่งข้อความอยู่นี่ ไม่เห็นรึไงว่ามือไม่ว่าง”พอผมก้มลงไปมองก็เห็นมันกดมือถือยิกๆ ไม่รู้ว่าไปเอาออกมาตอนไหน


“ถ้าคุณจะกินคุณก็รีบส่งข้อความให้เสร็จสิ จะได้กินเองได้”


“ที่ทำปากดีเมื่อกี้ยังไม่ได้ชำระความเลยนะ นี่แสดงว่าอยากโดนมากนักใช่ไหม?”มันถามอย่างเอาเรื่อง เพื่อตัดความรำคาญผมจึงยอมคีบหมูขึ้นมาจ่อที่ปากเขา


“ควันลอยขนาดนั้นไม่เห็นหรือไงว่ามันร้อน คิดจะลวกปากกันหรือไง”เสียงประท้วงที่ทำผมรำคาญจนต้องค่อยๆ เป่าเบาๆ ให้หมูเย็นขึ้นแล้วเอาไปจ่อที่ปากเขาใหม่ คราวนี้นายยอร์ชอ้าปากรับไปอย่างว่าง่าย เคี้ยวตุ้ยๆ พร้อมกับยิ้มจนเห็นลักยิ้มน่ารัก เออ...ให้มันน่ารักจริงๆ เถอะ เห็นอย่างนี้น่ะร้ายยิ่งกว่าพญามารอีก


“เอ้าๆ สองคนนั้นน่ะดีกันแล้วนี่ เห็นรักกันดีอย่างนี้ค่อยโล่งใจหน่อย”พี่พัทเอ่ยแซว ผมยิ้มเจื่อนๆ ให้พี่พัทแทนคำตอบ แต่หลังจากนั้นบรรยากาศบนโต๊ะก็ดูดีกว่า
เดิมขึ้นมาทันตา และจะดีมากกว่านี้ถ้าหากไอ้มารร้ายข้างๆ ผมจะไม่ทำโน่นทำนี่จนมือไม่ว่างแล้วเรียกร้องให้ผมคอยป้อนหมูให้เป็นระยะๆ







หลังจากที่ทุกคนอิ่มกันเรียบร้อยก็ถึงเวลาแยกย้ายกันกลับ พี่พัท พี่โจ และอ๋องบังเอิญอยู่ในเส้นทางที่พี่ป้องต้องขับรถผ่านกลับหอพอดี มีเพียงผมกับนายยอร์ชที่อยู่กันคนละทาง


“พี่ป้องไปส่งพี่พัท พี่โจกับอ๋องเถอะครับ เดี๋ยวภามกลับแท็กซี่ได้ ใกล้ๆ แค่นี้เอง”ผมบอก เพราะเกรงใจที่ต้องให้พี่ป้องย้อนไปย้อนมา


“ไม่เป็นไรป้อง เดี๋ยวกูไปส่งภามให้”คนที่ผมไม่อยากไปด้วยที่สุดกลับอาสาจะไปส่งผม


“เรื่องอะไร ใช่ว่าคอนโดคุณอยู่ทางเดียวกับหอผมที่ไหน”ผมบอกปัดๆ ไป นั่งแท็กซี่ยังจะสบายใจซะกว่าต้องไปนั่งอึดอัดบนรถหรูของนายนั่น


“พี่ว่าให้ยอร์ชมันไปส่งน่ะดีแล้วภาม นี่มันก็ดึกแล้ว ถึงจะเป็นผู้ชายแต่กลับคนเดียวดึกๆ มันก็อันตรายอยู่”พี่ป้องบอกเหตุผล จริงของเขา เอาเถอะ วันนี้นายยอร์ชนี่คงไม่บ้าทำอะไรผมหรอก


“ก็ได้ครับ ภามจะกลับกับเขา”ผมยอมรับข้อเสนอแล้วหันกลับไปหานายตัวดีที่ยักคิ้วกวนๆ ให้ผมก่อนจะหันหลังเดินนำออกไป


“ไปก่อนนะครับพี่ๆ สวัสดีครับ แล้วเจอกันอ๋อง โชคดี”ผมยกมือไหว้พี่ๆ แล้วร่ำลาอ๋องแล้วหันกลับวิ่งตามนายยอร์ชไป










“พรุ่งนี้มึงมีเรียนกี่โมงวะ”ไอ้มารร้ายถามผมขณะที่นั่งอยู่ด้วยกันในรถระหว่างที่รถติดไฟแดง


“พอลับหลังน้องรหัสนี่ต่อมเถื่อนทำงานทันทีเลยนะคุณ”ผมประชด


“แล้วไง”เขาลอยหน้า “แล้วที่ถามเมื่อกี้น่ะทำไมไม่ตอบวะ ถามว่าเรียนกี่โมง?”


“เก้าโมง แล้วคุณถามทำไม?”


“เปล่า เห็นว่านี่มันดึกแล้ว กลัวว่าพรุ่งนี้มึงจะตื่นไปเรียนไม่ทัน”


“รู้จักเป็นห่วงคนอื่นเขาด้วย?”ผมหันไปถามตาโตอย่างตกตะลึง


“มึงจะเป็นคนสุดท้ายที่กูคิดจะห่วงเลยหล่ะไอ้สาดดดดดดดดดดดดดดด”นายมารร้ายยอร์ชลากเสียงยาว หลังจากนั้นเราก็กัดกันมาตลอดทางจนถึงหอในของผม ผมไหว้เขาลวกๆ แล้วรีบลงรถปิดประตูตามทันทีเพื่อตัดความรำคาญ ขึ้นหอเร็วๆ จะได้อาบน้ำนอนซะที...










   ในที่สุดวันนี้ผมเลยตื่นสายจนได้ ตื่นมาก็เกือบจะแปดโมงครึ่งแล้ว ต้องรีบอาบน้ำแต่งตัวเร็วอย่างที่ไม่เคยทำมาก่อน อันที่จริงวันนี้ไม่ใช่วันเรียนของผมหรอกครับ แต่วันพรุ่งนี้อาจารย์ท่านไม่ว่างเลยเลื่อนตารางเรียนมาเช้าวันนี้แทน


ผมเล็กเชอร์ไปก็นั่งหาวไปจนนันที่นั่งอยู่ข้างๆ ต้องสะกิดอยู่หลายครั้ง สงสัยจะเป็นเพราะว่าเมื่อคืนนอนดึกไปหน่อย แต่อันที่จริงดึกไม่ดึกผมก็ง่วงได้ตลอดเวลาแหละครับ นี่แหละชีวิตเด็กถาปัด หลังจากที่อาจารย์สอนและสั่งงานเสร็จก็ให้นักศึกษาแยกย้ายกันกลับได้ แต่ผมเห็นยังว่างๆ อยู่เลยคิดว่าจะขึ้นไปทำงานบนสตูดิโอก่อนสักพัก รอกินข้าวกลางวันแล้วค่อยกลับหอ


“ภามจะกลับหอเลยหรือเปล่า?”นันที่เดินตามมาข้างหลังถาม


“ยังหรอก เดี๋ยวภามว่าจะขึ้นไปเขียนแบบพอให้ได้งานแล้วค่อยกลับอะ”


“อือ งั้นเดี๋ยวนันอยู่เป็นเพื่อนนะ”นันบอกแล้วเดินมาคว้ากระเป๋าแบบที่ผมถืออยู่ไปถือไว้ซะเอง นันใจดีกับผมเสมอ เวลาผมมีปัญหาอะไรนันจะเป็นคนคอยช่วยเหลือตลอด หรือแม้แต่เวลาที่ผมต้องอยู่ทำงานคนเดียวนันก็มักจะอยู่เป็นเพื่อนจนเย็น








ผมจัดการแปะกระดาษปรู๊ฟบนโต๊ะดราฟท์และเตรียมอุปกรณ์เขียนแบบจนพร้อมแล้วเริ่มลงมือทำงานโดยมีนันคอยเสก็ตช์แบบงานที่ต้องส่งครั้งต่อไปอยู่ข้างๆ เราทำงานกันเงียบๆ ได้สักพักจนนันเรียกให้ผมหันไปสนใจ

“ภาม...”

“หือ?”ผมตอบรับ แต่ตายังคงให้ความสนใจกับงานบนโต๊ะ มือก็ปรับองศาของแอดจัสท์ให้เข้าที่

“คือ...นันมีเรื่องจะบอกภามน่ะ...”เสียงของนันที่ตอบมาดูท่าทางอึกอัก

“ว่ายังไงหล่ะ?”ผมค่อยๆ ลากเส้นต่างๆ อย่างตั้งใจ หูก็คอยฟังสิ่งที่นันกำลังจะพูด

“...คือ...เราคิดเรื่องนี้มานานแล้ว คิดมาตลอดเลยตั้งแต่เจอภามตอนสอบสัมภาษณ์น่ะ...”

“นันจะบอกอะไรภามเนี่ย? เกริ่นยาวจังเลย”ผมวางดินสอดราฟท์กับแอดจัสท์ในมือแล้วหันมาถามนันยิ้มๆ นันนั่งหมุนดินสอดราฟท์ในมือไปมา ใบหน้าแดงจัดราวกับคนไม่สบาย

“นันไม่สบายหรือเปล่า? หน้าแดงเชียว”ผมเห็นท่าไม่ดีรีบเดินไปหานันแล้วเอาหลังฝ่ามือแตะหน้าผากตัวเองก่อนที่จะไปแตะที่หน้าผากของนัน

“เปล่าๆ นันสบายดี”นันรีบบอกดึงมือผมที่แตะหน้าผากอยู่ออกมา แต่ก็ยังไม่ยอมปล่อย

“อือ ตัวก็ไม่ร้อน”ผมบอก

“แล้วตกลงนันมีอะไรจะบอกภาม อยู่ด้วยกันมาจะปีนึงแล้วยังต้องมีการบอกกล่าวล่วงหน้าเวลาจะบอกอะไรกันอีก”ผมถามแล้วยิ้มๆ ในท่าทางที่ดูเขินๆ ของนัน น่ารักอย่างกับเด็กเล็กๆ ที่โดนจับผิดเลย

“เอ่อ...ช่างเถอะ”นันตัดบท

“เอ้า อุตส่าห์ละจากงานมารอฟัง”ผมยังคะยั้นคะยอ

“งั้นเปลี่ยนจากบอกมาเป็นถามได้ไหม?”นันเปลี่ยนเรื่อง

“ก็เอาสิ”

“คือ...อยู่ด้วยกันมาจะปีนึงแล้ว...คือ....ภามว่าสำหรับภาม....นันเป็นคนยังไงหรือ?”นันถาม ท่าทีไม่มั่นใจในตัวเอง

“ถามแบบนี้แสดงว่าจะไปจีบใครเขาหล่ะสิเนี่ย ถึงว่าหน้าแดงเชียว”ผมยิ้มล้อเลียน มือก็ดึงแก้มแดงๆ ของนันเล่น

“ภามตอบนันสิ”นันคิ้วขมวด หน้ายิ่งแดงไปกว่าเดิม แกล้งนันนี่สนุกดีจัง

“ก็...นันเป็นผู้ชายที่สุภาพ อบอุ่น แล้วก็น่ารัก แถมหล่ออีกต่างหาก ใครๆ เขาก็ต้องชอบนันกันทั้งนั้นแหละ จะจีบคนอื่นทั้งทีมั่นใจในตัวเองหน่อยสิ”

“แล้วสำหรับภามหล่ะ...นันเป็นยังไง”นันยังถามต่อไม่เลิก

“เป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของเราตั้งแต่อยู่คณะนี้มาเลย”ผมบอกอย่างไม่ต้องคิด ก็มันจริงนี่นา

“แค่นั้น?”

“เปล่า..ที่จริงมากกว่านั้น แต่มันอธิบายไม่หมด เหอะๆ”

“แล้วภามรักนันไหม?”นันถามสีหน้าจริงจังขึ้น




To be  continue :z2:
ว้า  โควต้าวันนี้หมดซะละ   ไว้เจอกันตอนหน้านะจ้ะ :z1:




ปล.  ดูเหมือนจะมีคนรู้สถานศึกษาของภามเพิ่มขึ้นมาอีกแล้วสินะ  แต่คงไม่มีใครตามไปทวงหนี้ถูกหรอกมั้ง 55 :z10:
ปลล.  ขอบคุณสำหรับทุกคอมเม้นอีกครั้งจ้า  แหม  ได้อ่านแล้วชื่นใจจัง อิอิ


diedfoxx

  • บุคคลทั่วไป

ถูกใจให้เป็ด 0
...
พี่ถามงานเข้าแล้วสิ
ฮ่า ๆ โดนเพื่อนรักบอกรักซะงั้น
 :o8: ... งี้แหละน้าาา คนน่ารัก คนอื่นก็ชอบเป็นธรรมดา
อิอิ
 :เฮ้อ: แล้วไอ้พี่ยอร์ชเมื่อไหร่จะรุกเนี่ย เอาแต่หาเรื่องตลอด (หรือนี่เป็นวิธีรุกของพี่แก)
ฮ่า ๆ  :กอด1: ไรเตอร์คับ ติดตามอ่านเรื่อย ๆ

ออฟไลน์ Vesi

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1797
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 201

ถูกใจให้เป็ด 0
ยอร์ชขี้อิจฉาอ่ะ ขอย้ายที่มาป่วนเค้าเชียวนะ

ปล. ตามไปถูกนะ นั่งรถตู้แปบเดียวถึง

panuwattew

  • บุคคลทั่วไป

ถูกใจให้เป็ด 0
 :z3:  อะไรตานัน ถามภามอย่างนี้ได้ไง

อุส่าเชียให้นายเถื่อนสักหน่อย

ยอชอยู่ไหนภามโดนจีบแล้ว  :z3:

ออฟไลน์ Cha Ris Ma

  • สาระไม่ค่อยมี...หน้าตาดีไปวันๆ
  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3301
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 670

ถูกใจให้เป็ด 0
เพื่อนสนิทคิดไม่ซื่อซะแล้ว
 :o8:

ออฟไลน์ eirichan

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 38
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 5

ถูกใจให้เป็ด 0
ตายอร์ชเอ๊ยยยยย
จะขี้อิจฉาไปไหน
เป็นพระเอกนะย่ะ
ไม่ใช่นางอิจฉา (หรือว่าไม่ใช่พระเอกหว่า  :laugh:)
แถมมัวแต่หาเรื่องกับภามด้วย
ระวังเถอะจะโดนนันงาบไปกิน
มาเสียใจทีหลัง
ก็ไม่ซับน้ำตาให้นะย่ะ
เชอะๆ

ออฟไลน์ j4c9y

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2823
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 170

ถูกใจให้เป็ด 0
คนดีๆ แพ้พวกปาก....ที่สุด

alisary

  • บุคคลทั่วไป

ถูกใจให้เป็ด 0
ช อ บ เ ว ล า พี่ ย อ ร์ ช ป ะ ท ะ ค า ร ม กั บ ภ  า ม อ่ ะ

ต ล ก ดี

ม า ต่ อ ไ ว ไ ว น่ ะ   

ไ ม่ บ ว ก น่ ะ

เ พ ร า ะ ยั ง บ ว ก ไ ม่ ไ ด้ 5 5 5 +

บ ว ก ไ ด้ บ ว ก ไ ป เ เ ล้ ว
[/b]

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ DRAFT

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 48
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 86

ถูกใจให้เป็ด +5
สวัสดีวันอังคารครับทุกคน^^ วันนี้ฝนตกเย็นดีจังเลยครับ(แต่จะดีกว่านี้ถ้าไม่มีลมแรงๆ - -) อิอิ

ถึงวันนี้เราจะไปทัวร์งานสัปดาห์หนังสือกันมาเหนื่อยสุดๆ แต่เพื่อนผู้แสนดีก็ยังมาอัพให้ตรงเวลาตามเคย นับว่าขยันปฏิบัติหน้าที่เป็นอย่างยิ่ง 555+ (ได้หนังสือวาดเส้นมาใหม่เล่มนึง ถูกใจมากๆ ครับ><)

สำหรับใครที่พอจะเดาออกแล้วว่าภามของเราเรียนอยู่ที่ไหน ก็ขอบอกไว้ตรงนี้เลยว่า คุณคิด....ครับ 555+ มันเป็นความลับของราชการอ่ะ คงต้องให้เฉลยกันเอาเอง สำหรับคณะไม้เบื่อไม้เมาของเรานั้นไม่มีรั้วกั้นครับ มีเพียงถนนเส้นเล็กๆ จากประตูใหญ่คั่นตรงกลางแต่ใช้รั้วใหญ่อันเดียวกัน ประตูทางเข้าทางเดียวกัน มีป้ายคณะแยกอยู่ด้านซ้ายกับขวาครับ ดังนั้นจึงทำให้คนของเราชอบข้ามไปทางโน้นบ่อยๆ ผ่านไปเรียนศูนย์เรียนรวมบ้าง มาเซเว่นบ้าง(เพราะคณะเราไม่มี ไม่มีอะไรเลยT^T) หรือไม่ก็มายึดโรงอาหารเพื่อนบ้านกินกันเป็นฝูงๆ เลยครับ(โรงอาหารของเรามีที่เดียว แถมมีร้านเยอะสุดๆ หลอก!)

ตึกทรงไทยของเรานั้นนับว่าเป็นสัญลักษณ์ของคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ที่นี่เลยก็ว่าได้ ตึกหลังนี้ได้รับการเขียนแบบด้วยมือโดยอาจารย์เก่าแก่ของเรา(ตอนนี้ท่านยังสอนอยู่)ตามความต้องการของคณะบดีคนแรกที่ก่อตั้งคณะของเราครับ(ซึ่งการเขียนแบบด้วยมือทั้งหมดนั้นพบเห็นได้น้อยลงตามกาลเวลา) นั่นเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้เด็กถาปัดที่นี่ทุกคนต้องยกมือไหว้ตึกหลังนี้ทุกครั้งที่เดินผ่าน หนึ่งก็คือเราไหว้ความรู้ความสามารถของครูบาอาจารย์ผู้ถ่ายทอดจิตวิญญาณแห่งสถาปัตยกรรม ส่วนข้อที่เหลือ เป็นเหตุผลที่มองไม่เห็นล้วนๆ ครับ(จะเล่าก็เดี๋ยวไม่เกี่ยวกับนิยาย 555+) ซึ่งการอัญเชิญองค์พระพรหมมาสถิตอยู่ตรงข้ามตึกทรงไทยหลังนี้ของคณะเราไม่ใช่เรื่องบังเอิญครับ แต่เป็นการจงใจเพื่อยับยั้งอะไรบางอย่าง...


เล่าออกนอกเรื่องมาซะยาวเลยจะขอโยงเข้าเรื่องเพื่อให้ดูเกี่ยวกันหน่อยนะครับ 555+ ทั้งหมดที่เล่ามาจึงเป็นเหตุผลให้ภามของเราเคารพที่ตรงนี้มากๆ(เพราะนายภามนี่จัดเป็นพวกกลัวสิ่งเร้นลับขั้นสุดยอด) ดังนั้นขอบอกกล่าวเพื่อนร่วมสถาบันของภามหากจะมาเยี่ยมเยือนถาปัดของเราขอให้เคารพที่ตรงนี้เป็นพิเศษนิดนึงนะครับ(เพราะโดนกันมาหลายรายแล้ว 555+) ถ้าอยากซาบซึ้งถึงอรรถรสของเรื่องนี้ตอนเปิดเทอมลองแวะเวียนมาเดินเล่นกันบ้างก็ได้ครับ ตอนเย็นๆ คณะเราจะน่าเดินมาก ลมพัดเย็นๆ มาจากคลองที่อยู่ติดคณะ ต้นไม้เขียวสดชื่นและสระน้ำสวยๆ  ยิ่งไปกว่านั้นแดดร่มๆ แบบนี้เหมาะจะเที่ยวชมตึกทรงไทยมากๆ ครับ ^^(มีนักกีฬาชมรมรักบี้มาวิ่งทุกวันด้วยนะเออ!)

เรื่องของคณะเป็นอะไรที่ผมเล่าแล้วไม่รู้เบื่อครับ เพราะความรักคณะ(ของเราและเพื่อนบ้าน)นี่เองจึงเป็นส่วนหนึ่งที่เป็นแรงบันดาลใจในการเขียนเรื่องนี้ขึ้น

ผมรักสถาปัตย์...และอยากให้ทุกคนรักสถาปัตย์ของผมด้วย มาร่วมกันรักภามและคณะของภามกันเยอะๆ นะครับ :pig2:

ขอบคุณทุกๆคอมเม้นท์ที่สร้างรอยยิ้มและกำลังใจให้ผมครับ^^

: DRAFT

ออฟไลน์ i_lost in..

  • ' ในเมื่อเรามีความรักอันเต็มเปี่ยมจากครอบครัว แล้วทำไมต้องไปขอเศษเสี้ยวจากใคร '
  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 922
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 166

ถูกใจให้เป็ด 0
^

^

^

จิ้ม DRAFT

อั่นแน่ยอร์ชมี ซัม ติ่ง รอง นะเนี่ย

แต่นันมีมากกว่า


shockoBB

  • บุคคลทั่วไป

ถูกใจให้เป็ด 0
 :กอด1: :กอด1: :กอด1:

ptyunjae

  • บุคคลทั่วไป

ถูกใจให้เป็ด 0
 :z13:จิ้มคนแต่ง
แอบอิจฉาเขาก็บอกมาเถอะ
แหม มือไม่ว่างตลอด
เจ้าเหล่นะพระเอกเราเนี่ย

Little Devil

  • บุคคลทั่วไป

ถูกใจให้เป็ด 0
เหมือนกันทุกเรื่อง
พระเอกมักรู้ตัวช้า

+1 ให้น้องภาม

ออฟไลน์ ASSASSIN

  • หรือว่า..ความรัก
  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1551
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 176

ถูกใจให้เป็ด -1
เพื่อนสนิด คิดไม่ซื่อนี่เอง   แต่ก็นะ  ภามออกจะน่ารัก   ไม่งั้นไอ้พี่ยอดคงไม่หลงซะชนาดนี้หรอก  เจงมะ  อิอิ  :-[

Panny

  • บุคคลทั่วไป

ถูกใจให้เป็ด 0
เพิ่งมาตามอ่าน

สงสัยมหาลัยเดียวกันกับแพนซะแล้ว ^^

ออฟไลน์ BeeRY

  • ❤。◕‿◕。ยิ้มเข้าไว้นะ。◕‿◕。❤
  • เป็ดPoseidon
  • *
  • กระทู้: 9849
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 890

ถูกใจให้เป็ด 0
อ๊ะๆ พี่ยอร์ช มีอิจฉาเพื่อนด้วยอ่ะ กิ๊วๆๆ

ส่วนเพื่อนนันนี่สงสัยจะเก็บไว้ไม่อยู่แระ ต้องเปิดเผยให้ภามรู้บ้างอะไรบ้าง
แต่เหมือนเจ้าตัวเค้าไม่ค่อยจะรู้เรื่องเนอะ  :laugh:

เคยไปงานกีฬาของเอกที่มอน้องภามมานะคะ
แต่แบบว่า ร้อนได้อีก เหงื่อซึมออกมานี่ระเหยทันทีเลย  :laugh:
ประทับใจเรื่องอาหารการกินมากอ่ะ ได้เยอะสุดๆ อร่อยด้วย (ปกติคิดว่ามอตัวเองอร่อยสุดแล้ว มันชินปากอ่ะ :-[)
เสียดายไม่มีเพื่อนเรียนที่นั่น ไม่งั้นได้ไปเยี่ยมน้องภามกับพี่ยอร์ชบ่อยๆแล้วแหละ :o8:

ออฟไลน์ คุณหนูไฉไล

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 304
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 11

ถูกใจให้เป็ด 0
ตอนแรกคิดว่า ม. เรา แต่คงไม่ใช่แฮะ ไม่รู้เหมือนกัน

อ่านแล้วจิ้นเอาเองก็ได้ 555+

/ ร้านหมูกะทะแถว ม. เยอะม๊ากกกกก อิอิอิ

ออฟไลน์ PEENAT1972

  • Red Rhino
  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4766
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 458

ถูกใจให้เป็ด 0
อ่านไปยิ้มไป พอแก้มปริ เพลินดี นะคะ

 :pig4:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ Dee^daY

  • ไม่เคย ทำให้ใครเดือดร้อน
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3668
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 267

ถูกใจให้เป็ด 0
ไม่ว่าเรียนที่ไหน..ทุกคนก็รักกันได้

Phelyra

  • บุคคลทั่วไป

ถูกใจให้เป็ด 0
เฮ้อ...เพื่อน...กูรักมึงว่ะ อีกแย้วชิมิ นัน  :-[ จะเอาไงก็รีบ ๆ เข้านะค่ะนัน เด๋วภามจะเจอนายมารร้ายสอยไปซะก่อน นันสู้ ๆ  :mc4:

๋JEFF

  • บุคคลทั่วไป

ถูกใจให้เป็ด 0
 โอ๊ะ  เรือยอร์ช ถ้าชอบเขา ก็บอกไปวิ

ทำแอบ หึงง  เนียน มาดูบอลลล

ให้เขาป้อนตลอด มีเป่าเล็ก ๆสร้างความรัญจวนใจในหมูชิ้นนั้น

          รุก เยอะๆลูก เด็กถาปัตย์       หัวใจมันศิลป์

ลูกต้องลดความห่ามม   เอาความศิลป์ เข้าแลก   เอาตัวเข้าแลกไปเลยลูก อุ๋ยๆ ฮุยเล่ฮุยย  :z13:

ออฟไลน์ patee

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3646
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 272

ถูกใจให้เป็ด 0
รอคำตอบของภามจ๊ะ

ash

  • บุคคลทั่วไป

ถูกใจให้เป็ด 0
คิดไปเองหรือปล่าว รู้สึกมันค้างอ่ะ
คงไม่ค้างหรอก
เอ๊ะรึว่าค้าง(ท่าจะบ้า)หรือไม่ค้าง




สรุป

มันค้างงงงงงงงงง :fire:

ออฟไลน์ kaporzung

  • You are not alone...
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1426
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 64
    • http://www.facebook.com/kaporzung

ถูกใจให้เป็ด 0
ว้าว เพื่อนสนิท คิดไม่ซื่อ ซะแล้ว อิอิ

ว่าแต่นายยอร์ช เมื่อไรจะชอบภามซะที เพื่อนเค้าจะบอกรักอยู่แล้ว

เด๋วอดนะจ๊ะ

ออฟไลน์ สมุนไพร

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1591
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 142

ถูกใจให้เป็ด 0
แหมมม ...อิพี่ยอร์ช กิ้วๆๆ :impress2:

ภามนี่เสน่ห์แรงเนอะ :-[

ออฟไลน์ Ryuse

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 623
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: 68

ถูกใจให้เป็ด 0
คิดไปเองหรือปล่าว รู้สึกมันค้างอ่ะ
คงไม่ค้างหรอก
เอ๊ะรึว่าค้าง(ท่าจะบ้า)หรือไม่ค้าง




สรุป

มันค้างงงงงงงงงง :fire:

confirmด้วยอีกคนคร้าบบบ

น่ารักนะ เอาจริงๆตอนนี้เหมือนจะอยากให้ภามได้กะนัน เพราะไม่งั้น ลางสังหรณ์มันบอกว่า นันจะได้กะใครซักคนที่ภามรู้จัก ซึ่ง ไม่ปลื้มอ่ะ แบบนั้น

1kabb

  • บุคคลทั่วไป

ถูกใจให้เป็ด 0
 :z13: :z13: :z13:

Jinkle

  • บุคคลทั่วไป

ถูกใจให้เป็ด 0
 :L2:

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด