A moment in Siam กาลครั้งหนึ่ง ณ สยาม [แจ้งข่าวจ้า] P.111
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: A moment in Siam กาลครั้งหนึ่ง ณ สยาม [แจ้งข่าวจ้า] P.111  (อ่าน 1139339 ครั้ง)

ออฟไลน์ suginosama

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 611
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +53/-1
ตามอ่านทันจนได้ ดีใจมากเลยค่ะ
เจ้าบ้านี่ ไม่ยอมอ่อนข้อใหเคณหมอปีย์เลย สงสารหมอจัง
รอนะคะ^^

ออฟไลน์ kyoya11

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4680
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +340/-12
หุหุ
รอจ้า^^

ออฟไลน์ celegana

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 45
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-0
แอร๊ยยยยยยย มาต่อไวๆนะคะ

นี่เป็นครั้งแรกของเราเลยนะที่มาโพสในบอร์ดนิยายแห่งนี้

เพิ่งเริ่มอ่านเมื่อวานค่ะ ชอบตั้งกะฉากเปิดเรื่องเลย ^___^ แล้วเราก็นั่งอ่านจนตามทันภายในวันเดียว ฮ่าๆๆๆๆๆ

เราชอบตรงที่สอดแทรกวัฒนธรรมไทย รวมถึงบรรยายบรรยากาศในสมัยร.๕แบบเห็นภาพได้นะค่ะ

ขอบคุณ คุณเซ็งเป็ดมากนะคะ ที่ทำให้เรารักเมืองไทยมากขึ้น ^^

ออฟไลน์ Wordslinger

  • แป้งจี่รีรีข้าวสาร
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2383
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1180/-5
ขอบคุณค่ะ คุณเซ็งเป็ด

วันนี้อ่านตอนแรกตอนประมาณเกือบเที่ยง และมาสิ้นสุดเอาตอนล่าสุดประมาณเกือบสองทุ่ม อ่านกันจนตาแฉะเลยค่ะ

ชอบมาก เป็นเรื่องที่ใส่ใจรายละเอียดดีเหลือเกิน โดยเฉพาะทางด้านการทำอาหาร หวังว่าน้องอัชคงจะเอาความรู้ที่ได้ไปปรับใช้กับร้านอาหารไทยของพ่อกับแม่นะคะ

ความรู้สึกของหมอปีย์เป็นสิ่งที่สมเหตุสมผลมากค่ะ ถ้าพิจารณาถึงจารีต ขนบกับประเพณีของสมัยนั้น อยากให้หนูอัชเข้าใจพี่หมอปีย์ด้วยนะคะ แกคงอึดอัดมาก แหม...ใจจริงก็คงอยากจะทำตัวน่ารัก ร่าเริงเหมือนตอนสนอยู่กับอัชหรอก แต่ว่า...เขาเป็นถึงคุณหลวงนี่คะ น้องอัชก็เข้าใจพี่หมอหน่อยนะคะ

แต่...เรื่องนี้ยังไงก็คงต้องมี "มาม่า" แน่ๆ ไหนจะเรื่องคู่หมั้นของหมอปีย์และเรื่องที่บางทียังไงเสียน้องอัชก็ต้องกลับมาในปัจจุบัน

กรี๊ด ก็ขอรออ่านไปเรื่อยๆแล้วกันนะคะ

ขอบคุณค่ะ คุณเซ็งเป็ด บวกหนึ่งให้นะคะ

ออฟไลน์ เซ็งเป็ด

  • เป็ดนักเขียน
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 596
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +602/-2
                                 


งานสมโภชน์วัดภูเขาทองจัดขึ้นอย่างต่อเนื่องเป็นเวลาเจ็ดวันเจ็ดคืน ผู้คนจากหัวเมืองต่างๆทั่วสารทิศไม่ว่าจะจากหัวเมืองเหนือทางล้านนา ล้านช้างถึงกับนั่งช้างนั่งเกวียนกันมาเป็นเวลาแรมเดือน เพื่อมางานนี้
หัวเมืองปักษ์ใต้เองจากนครศรีธรรมราช สงขลาก็มา  ผมเดินอยู่ในงานก็มักจะได้ยินผู้คนหลายภาษาหลายสำเนียง ฝรั่งหัวทองก็มาก ที่แต่งตัวใส่สูทผูกหูกระต่ายมือถือซิกกาแรตตามสมัยนิยม
 ฝรั่งจากโปรตุเกตุนั้นดูจะเป็นมิตรกว่าชาวฝรั่งจากฝรั่งเศสที่ดูวางท่า แต่ในเรื่องเจ้ายศเจ้าอย่าง ต้องยกให้ฝรั่งจากอังกฤษ ในขณะที่ฝรั่งจากอเมริกันนั้นกลับเข้ากันได้ดีกับชาวสยาม ผมมักเห็นฝรั่งรับจ้างพวกนี้นั่งก๊งเหล้ากับคนไทยอยู่เนืองๆ

ทุกครั้งที่ผมกลับมาจากงาน ผมก็จะพบกับสายตาคู่หนึ่งที่มองลอดผ่านระเบียงบ้านลงมา ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าสายตาจับผิดคู่นั้นเป็นของใคร
“ว่าไงหมอ” ผมจะร้องทักทุกครั้งที่กลับบ้านมาและพบว่ามันนั่งอ่านหนังสืออยู่ศาลาริมระเบียง แต่ไร้ซึ่งคำพูดใดๆ หมอนั่นมองผมแว๊บเดียว ก่อนจะปิดหนังสือ และเดินถือตะเกียงหายเข้าห้องตัวเองไป

เป็นอย่างนี้ทุกวัน

ตลอดระยะเวลางานสมโภชน์นั้น ทุกวันคือการผจญภัย ทุกค่ำคืนผมจะได้เห็น ได้เรียนรู้วิถีชีวิตบรรพบุรุษเราเพิ่มมากขึ้นและผูกพันธ์กับมันมากขึ้นเรื่อยๆ
ที่นี่ผมรู้สึกว่าเราใช้หัวใจในการดำเนินชีวิต เรารู้จักกันอย่างลึกซึ้ง เรากินและรู้ที่มาที่ไปอย่างลึกซึ้ง เราเข้าวัดเราก็รู้อย่างลึกซึ้งว่าเราเข้าไปเพื่อสิ่งใด ผมว่าความลึกซึ้งนี่มันจะลดน้อยถอยลงตามกาลเวลาแหละมั้ง
จากอดีตจนถึงปัจจุบันในยุคของผม ที่ผู้คนเริ่มฉาบฉวยกันมากขึ้น ในยุคผม เรารู้จักกันแบบฉาบฉวย เราเลือกที่จะคบกับคนที่มีประโยชน์กับเรา เรากินอะไรก็กินส่งๆ เรารับวัฒนธรรมจากที่ใดก็รับมาแบบทื่อๆ การใช้ชีวิตด้วยหัวใจเริ่มน้อยลงในขณะที่ใช้สมองคิดมากขึ้น



งานสมโภชน์ดำเนินต่อมาจนก้าวเข้าสู่วันสุดท้าย ซึ่งตรงกับวันลอยกระทงก่อนหน้านั้นผมมักจะออกไปงานพร้อมกันกับสน และกลับมาก่อนมันเสมอ เพราะมันต้องช่วยแม่เก็บร้าน มีเพียงวันหลังๆเท่านั้นที่ผมไปเอง  และทุกครั้งที่ผมกลับมาผมก็จะไม่ลืมหิ้วของเล็กๆน้อยๆที่ซื้อมาจากเงินที่หามาด้วยน้ำพักน้ำแรงมาฝากเจ้าแดงมัน มันจะทำหน้าดีใจทุกครั้งที่เห็นผม
ดวงตาที่สลึมสะลือจะเบิกกว้างเมื่อเห็นผม ผมจำแววตาเดียงสาคู่นั้นได้ขึ้นใจ มันเป็นเหมือนสิ่งเดียวที่ทำให้ผมรู้ว่าแดงยังคงมีความหวัง


คืนวันนี้ซึ่งเป็นวันสุดท้ายของงานผมอาบน้ำแต่งตัวปราณีตเป็นพิเศษ เพราะเป็นคืนสุดท้ายและเป็นคืนที่ใหญ่ที่สุด
มีประเพณีลอยกระทงและห่มพระเจดีย์ด้วย เสื้อผ้าที่สนหามาให้นั้นดูดีทีเดียว ผมจับชายเสื้อยัดใส่กางเกง ก่อนจะเอามือลูบเสื้อให้เรียบ
จากนั้นจึงใช้แป้งร่ำที่อ่ำมันบดเอาไว้ให้ในผอบมาตบที่คอและที่หน้า หยิบหวีไม้ขึ้นมาสางผม การหวีผมตั้งชี้โด่ชี้เด่สำหรับที่นี่เป็นอะไรที่เสร่อมากกกกกกกกกกกกกก
เขาว่างั้นนะ
ผมจึงเลิกที่จะหวีแบบที่ชาวบ้านที่นี่เขาหวีกันนั่นคือ แสกกลาง
เมื่อผมจัดแจงแต่งองค์ทรงเครื่องเรียบร้อยแล้วก็ถึงเวลาออกไปรอสนที่ชายกระไดหน้าบ้าน คืนนี้พระจันทร์เต็มดวงส่องแสงสาดจ้าไปทั่วบริเวณราวกับกลางวัน หมู่ดาวน้อยใหญ่ต่างหลบลี้หนีหายไม่กล้าสู้แสงนวลผ่องของพระจันทร์ในคืนนี้
 ชาวบ้านที่นี่เขาเชื่อว่าวันพระจันทร์เต็มดวงในวันลอยกระทงนั้นเป็นวันดี เขาจะมีพิธีกรรมอย่างหนึ่งที่เรียกว่า “พิธีอาบแสงจันทร์” นังอ่ำเล่าให้ผมฟังว่าพวกเขาเชื่อกันว่าในวันที่พระจันทร์เต็มดวงวันนี้ พระจันทร์จะมีอำนาจและมีพลังในด้านคุณเสน่ห์และรักษาโรคภัย ชาวบ้านจะตักน้ำใส่อ่างแล้วตั้งไว้ในลานโล่งๆเพื่อให้รับแสงจันทร์ก่อนจะตักมาอาบน้ำรดหัว บางคนพิเรนทร์กว่านั้นโดยเลือกที่จะนุ่งน้อยหุ่มน้อย หรือแก้ผ้าเลยก็มี นอนแผ่หรากับพื้นหญ้ารับแสงจันทร์ราวกับกำลังอาบแดดยังไงยังงั้น
พวกเขาเชื่อกันว่าสตรีผู้ใดที่อาบน้ำจากแสงจันทร์ หรืออาบแสงจันทร์โดยตรงจะมีเสน่ห์ใครเห็นใครรัก สำหรับผู้ชายก็จะทำให้มีวิชาอาคมแก่กล้าขึ้น ใครที่เจ็บป่วยอาการเหล่านั้นก็จะทุเลาหายไป
สำหรับผมนั้นไม่ค่อยเชื่อเรื่องอะไรพวกนี้เท่าไหร่หรอก
แต่ก็นะแหม
ไหนๆก็ออกมายืนตากน้ำค้างรอเจ้าสนมันทั้งที จะลองดูสักหน่อยก็ไม่เสียหายอะไรนี่นา

“ทำอันใดของเจ้า เจ้าบ้า” เสียงนายสนทักทำเอาผมสะดุ้ง
“อ่อ ป่าว เอ่อเราแค่ เอ่อ แหงนหน้ามองพระจันทร์ไง มันสวยดี” ปล่าวหรอกจริงๆตอนนั้นตั้งใจจะอาบแสงจันทร์กับเขาด้วย เผื่อจะได้มีเสน่ห์กับเขามั่งอะไรมั่ง
สนยิ้ม
“ไปกันรึยีงหล่ะ ยุงกัดจะแย่แล้ว” ผมถามแก้เขิน
“ไปสิ คืนนี้นะเจ้าบ้า คุ้งน้ำจะสว่างไสวไปด้วยแสงไฟจากเทียนในกระทง เจ้าจักคิดเลยว่าที่นี่สวรรค์หรือโลกมนุษย์กันแน่”
สนทำท่าเวิ่นเว้อ
“ขนาดนั้นเชียว” ผมแซว
เราทั้งคู่เตรียมตัวหยิบของติดมือมา ผมถือตะเกียง ส่วนสนนั้นถือไม้ตะพดไว้ในมือ มันบอกว่าเอาไว้ตีงู
ส่วนกระทงนั้นแม่ของสนได้เตรียมเอาไว้ให้เราแล้ว
ผมเดินตามหลังสนที่นุ่งแค่ผ้าจูงกระเบนและเสื้อจีนสีขาว เรากำลังจะเดินผ่านหน้าเรือน ทันใดนั้นเองเสียงเรียกชื่อสนก็ดังขึ้นจากด้านหลัง
“อ้ายสน” เราทั้งคู่หยุดหันหลังไปมอง
“หมอปีย์” ผมคิดในใจเอาละซิ จู่ๆจะมาห้ามอะไรผมอีก
“ขอรับคุณหลวง” สนรีบวิ่งงุดๆไปหาหมอปีย์ที่วันนี้มันแต่งตัวไม่เหมือนกับจะไปนอนเลย

ทั้งคู่พูดคุยกับอยู่ครู่ใหญ่ ผมยืนรอยุงกัดยุบยิบไปหมด แล้วสนก็วิ่งหายไปทางบ้านคุณชื่น ก่อนที่หมอนั่นจะเดินตรงมาหาผม

“ชั้นขอไปด้วยนะเจ้าบ้า หวังว่าเจ้าจะมิขัดข้อง” มันยิ้มมีพิรุธ รอยยิ้มแบบนี้คงจะละลายใจสาวน้อยสาวใหญ่ แต่ใช้ไม่ได้กับผมหรอก
“ก็ไปดิ งานวัดไม่ใช่งานชั้นซะหน่อย” ผมตอบ
“เราคงมิไปขัดจังหวะความสุขของเจ้าดอกนะ”
“ถ้าชั้นจะบอกว่าใช่หล่ะ” ผมตอบตามความคิดตอนนั้นจริงๆ เพราะถ้าหมอนั่นไปด้วยงานนี้มีแต่กร่อยกับกร่อย
“เราก็จักไป”
อ้าว ไอ้นี่ แล้วจะมาถามกูหาตะบวยทำไม
“แล้วมาถามกูทำไม บ้ารึป่าว” คำพูดออกมาพร้อมๆกับความคิด
ผมกับมันยืนแน่นิ่งกันอยู่ตรงนั้นก็ไม่รู้เหมือนกันว่ารออะไร รู้แต่ว่าผมรอสน ที่ตอนนี้หายไปไหนไม่รู้



“เจ้าคงเกลียดเรามากสินะ” จู่ๆหมอปีย์ก็ถามคำถามนี้ขึ้นมาอีก
แต่ผมไม่ตอบก้มหน้านิ่ง
“เราก็เกลียดตัวเองเหมือนกัน.................................................................”
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
ผมกับหมอนั่นยืนนิ่งไม่มีใครพูดอะไรหลังจากคำพูดคำนั้นของหมอปีย์ ผมไม่เข้าใจหรอกว่ามันหมายถึงอะไร
“เราก็เกลียดตัวเองเหมือนกัน”
หมายความว่ายังไง ทำไมมันต้องเกลียดตัวเองด้วย เกลียดตัวเองที่เจ้าอารมณ์ เกลียดตัวเองที่อารมณ์สวิงค์ เกลียดตัวเองที่เป็นคนอมทุกข์.............เหรอ
“งั้นก็สมควรแหละ” ผมคิดเอาเองในใจ

แสงจันทร์สาดส่องมาที่มัน ผมเงยหน้าไปมองใบหน้าและแววตาที่ฉายแววเศร้าอยู่ในทีก่อนจะหลบตามัน หมู่นี้ดูมันเศร้าลงไม่เหมือนเมื่อก่อน ผมยังจำหมอปีย์วันที่วิ่งหนีพวกโจรอั่งยี่มาด้วยกันได้ วันนั้นมันดูเป็นผู้ชายที่เข้าถึงได้ง่าย น่าคบและดูเป็นมิตรมากกว่านี้ ผมต้องการหมอปีย์คนนั้นมากกว่าหมอปีย์คนที่ดูซับซ้อนทางอารมณ์ และคล้ายพายุที่คาดเดาไม่ได้แบบนี้
“เมื่อไหร่ สนจะมาวะ” ผมคิดในใจเพราะเริ่มอึดอัดกับบรรยากาศแบบนี้เต็มทน
เสียงกลองดังตึกๆแว่วมาแต่ไกล เสียงปี่ชวาคลอเบาๆมาตามลม ผมว่างานตอนนี้คงเริ่มคึกคักขึ้นมากแล้ว ไม่น่าเชื่อว่างานที่ผมคิดว่าจะน่าเบื่อเพราะไม่มีแสงสีแสงตระการตาแบบสมัยผม ไม่มีรถไต่ถัง ไม่มีสาวน้อยตกน้ำ ไม่มีเมียงู ไม่มีโคโยตี้ จะกลับน่าหลงใหลและมีมนต์เสน่ห์มากถึงเพียงนี้
“หนาวรึ” หมอนั่นถามทำลายบรรยากาศเงียบเชียบที่กำลังจะฆ่าเราตอนนี้
“ปล่าว”
“แล้วทำไมถึงสั่น”
“สั่นที่ไหน ยุงกัดตะหาก”
“ทำไมไม่เห็นกัดเรา”
“มันคงเลือกกัดคนดีๆละมั้ง”
“นี่เจ้าหมายว่าเราบ้ากระนั้นรึ”
“ม่ายรุ แล้วแต่จะคิด”
“เจ้านี่ ปากดีไม่เปลี่ยนทีเดียว”
“ชั้นน่ะเป็นยังไงก็เป็นยังงั้นไม่เคยเปลี่ยน ไม่เหมือนคนบางคนหรอก”
“คนบางคนที่เจ้าว่า เขาอาจมีเหตุผลที่ต้องเปลี่ยนไปก็ได้”
“ไม่มีเหตุผลอะไรที่ทำให้คนทิ้งตัวตนของตัวเองได้หรอก”
“มีสิ”
“อะไร”
“เราบอกว่ามีก็แล้วกัน”
“ก็อะไรหล่ะวะ!!!”
“ความรักไง..............................................”
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
เหมือนหูฝาด เหมือนฟาดเหล้าขาวไปกลมใหญ่ๆ นี่ผมไม่ได้หูเพี้ยนไปใช่มั๊ย หมอนั่นกำลังจะบอกว่าที่มันเปลี่ยนไปเพราะมันมีความรักอย่างนั้นเหรอ
หมอโรคจิตนั่นน่ะนะจะมีความรัก
มันจะไปมีกับใคร
ใครที่ไหน
ใครคือคนโชคร้ายคนนั้น
ใคร


“คุณหลวงขอรับ แม่คำแก้วมาแล้วขอรับ”
เสียงสนดังขึ้นมา จากทางรั้วบ้านคุณชั้น ผมหันไปมอง และพบกับหญิงสาวที่แต่งตัวสวยงามด้วยเครื่องแต่งตัวแบบชาวเหนือ ผ้าซิ่นทอสีทองอร่าม กับเสื้อลูกไม้สีขาว พร้อมกับปิ่นปักผมสีเงินที่วูบวาบเมื่อต้องเสียงจันทร์
“หรือจะเป็น............เธอคนนั้นที่ทำให้หมอนั่น....................เปลี่ยนไป!!!!!”

ออฟไลน์ →Yakuza★

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1829
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +149/-0

จิ้ม ~  :กอด1:

หมอปีย์ บทจะบอกก้บอกไม่เคลียร์นะจ๊ะ :z3:

รอเจ้าบ้าไปแต่งกับไอ่สนแล้วไปรดน้ำสังห์กันเลยไหมค่อยบอก !

ออฟไลน์ watwong

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 176
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +73/-0
พี่นน อย่าหายอย่างงี้ เอาให้เคลียร์ แล้วจะ นำพามารักกันได้ยังไง อีกนานเลยนะ ว่าเจ้าบ้าจะรักคุณหมอ นี่คุณหมอยังไม่เคลียร์ในตัวเองเลยอ่าาาาา แง่ๆๆ เมื่อไหร่นะ รอ ร๊อ รอ

ออฟไลน์ ordkrub

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4157
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +341/-12
บทพ่อแง่แม่งอนกำลังจะมาแล้ว

ออฟไลน์ Wordslinger

  • แป้งจี่รีรีข้าวสาร
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2383
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1180/-5
บอกแล้วว่าเรื่องแม่คำแก้วต้องมีเข้ามาเกี่ยวข้อง แล้วอย่างนี้น้องอัชก็เข้าใจว่าพี่หมอปีย์มีความรักให้แม่นางคำแก้วสิ เฮ้อ...อ่านไปก็เหมือนว่ารักระหว่างหมอปีย์กับน้องอัชจะไม่มีทางเป็นไปได้เลยนะเนี่ย ตามระบบระเบียบสังคมของหมอปีย์แล้ว ยังไงหมอปีย์ก็คงต้องแต่งงานกับแม่คำแก้วในที่สุด

อุตส่าห์วาดหวังว่า วันงานภูเขาทองวันสุดท้ายพี่หมอปีย์กับน้องอัชจะได้หวานกันสักหน่อย แต่ก็ต้องมีคนมาคอยขัดจนได้สิน่า

เชียร์ให้ได้กับไอ้สนดีไหมเนี่ย กรี๊ด ขัดใจค่า

เศร้าด้วย ชอบไปแล้วง่ะ ชอบไปแล้วแบบมากๆด้วยง่ะ ชอบจริงๆง่ะ ชอบหมอปีย์กับน้องอัชไปแล้วง่ะ

ขอบคุณ คุณเซ็งเป็ดนะคะ ราตรีสวัสดิ์ค่ะ

ออฟไลน์ iforgive

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 6805
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +844/-80
เออ  ซะงั้น  เฮ้อ  ฮ่วย  งานนี้จะไม่แปลกใจเลยถ้าอัชจะเข้าใจผิด
ไปกันใหญ่แล้วเฟ้ยยยย

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






@Kanda@

  • บุคคลทั่วไป
โอ้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย :serius2: คุยกันคนละภาษาแล้วค่ะ!!!!
อะไรๆก็ไม่ได้ดั่งใจ  :sad4:...แล้วเมื่อไหร่สองคนนี้จะคืยหน้าซักที
พ่ออัชย์ก็ทำไมไม่รู้จักคิดอะไรให้มันมากขึ้นอีกหน่อย ลึกซึ้งขึ้นอีกนิด หมอปีย์ก็หัดพูดอะไรตามใจตัวเองซะมั่งเซ่(โว้ย)คะ

...แอบเสียว หวังว่าเรื่องนี้จะไม่จบแซดนะคะ อารมณ์แบบห่างกันไปเลย จากกันด้วยดีนี่ก็ถือว่าแซดเหมือนกันนะคะ (เจอจบเเซดมาเยอะเกินไปแล้ววว)

ออฟไลน์ indy❣zaka

  • กระซิกๆ เบื่อดราม่า...
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4582
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +625/-26
Re: A moment in Siam กาลครั้งหนึ&#
«ตอบ #911 เมื่อ18-03-2011 00:21:29 »

ไปๆมาๆ ลองมาคิดดูอีกทีนะคะ

เริ่มคิดว่า หมอปีย์อาจไม่ใช่พระเอกแล้วล่ะ อาจจะเป็นตัวแปรตัวหนึ่งของอัฐเฉยๆ (เพราะด้วยอะไรหลายๆอย่าง มันไม่เอื้อต่อความรักของสองคนนี้เลยยยยยยสักนิด)
ส่วนตัวจริง ก็นั่นล่ะ น่าจะอยู่ที่โลกปัจจุบันแหละ

ออฟไลน์ z-Time

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 295
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +10/-0
อ้าวหมอปีย์นึกว่าจะมาง้อเจ้าบ้า

ดันไปชวนสาวมาซะนี่  :เฮ้อ:

ออฟไลน์ zombi

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1385
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +63/-5
คุณหมอก็บอกไปตรงๆเลยสิ แบบนี้เดี๋ยวเจ้าบ้าเข้าใจผิดนะ  :angry2:

ออฟไลน์ engrish

  • "LolliPoP"
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 823
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +50/-1
ความรักทำให้คนเปลี่ยนไป
เฮ้อ!!!  :เฮ้อ:
หมออยากคิดมากสิค่ะ รักใครก็บอกไปเถอะ แล้วจะไปชวนผู้หญิงไปทำไมอ่ะ
นึกว่าจะได้อ่านตอนไปเที่ยวงานวัดแบบหวานๆซะอีก

ออฟไลน์ KOWPOON

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 175
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +13/-1
เมื่อไรจะหวานกันซะที่นะคู่นี้   :เฮ้อ: :เฮ้อ:



หมอ จะเอา ผู้หญิงนางนั้นไปด้วยทำไม   :angry2: :angry2:


เอาไปยั่ว เจ้าบ้าหรอ   :serius2: :serius2:


เหอะๆ รักกันซะที่เถอะนะ  :call: :call: :L1: :L1: :L1: :L1:

ออฟไลน์ pita

  • ขอเพียงกล้าทำตามฝัน จะล้มบ้าง ลุกบ้าง ช่างมันปะไร
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2370
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +328/-13
ไม่ใช่"เธอ"แต่เป็น"เขา" ใช่ไหมพี่เป็ดที่ทำให้หมอเปลี่ยน


Little Devil

  • บุคคลทั่วไป
บอกแล้วว่าเรื่องแม่คำแก้วต้องมีเข้ามาเกี่ยวข้อง แล้วอย่างนี้น้องอัชก็เข้าใจว่าพี่หมอปีย์มีความรักให้แม่นางคำแก้วสิ เฮ้อ...อ่านไปก็เหมือนว่ารักระหว่างหมอปีย์กับน้องอัชจะไม่มีทางเป็นไปได้เลยนะเนี่ย ตามระบบระเบียบสังคมของหมอปีย์แล้ว ยังไงหมอปีย์ก็คงต้องแต่งงานกับแม่คำแก้วในที่สุด

อุตส่าห์วาดหวังว่า วันงานภูเขาทองวันสุดท้ายพี่หมอปีย์กับน้องอัชจะได้หวานกันสักหน่อย แต่ก็ต้องมีคนมาคอยขัดจนได้สิน่า

เชียร์ให้ได้กับไอ้สนดีไหมเนี่ย กรี๊ด ขัดใจค่า

เศร้าด้วย ชอบไปแล้วง่ะ ชอบไปแล้วแบบมากๆด้วยง่ะ ชอบจริงๆง่ะ ชอบหมอปีย์กับน้องอัชไปแล้วง่ะ

ขอบคุณ คุณเซ็งเป็ดนะคะ ราตรีสวัสดิ์ค่ะ
^
ตรงใจ
ขอบคุณนะแป้งจี่

Ramika

  • บุคคลทั่วไป
บ้ากันไปหมด

ออฟไลน์ เกริด้า(๐-*-๐)v

  • ไม่อยากคิดอะไรทั้งนั้นแหละ
  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3191
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +349/-29
อ๊ากกกกกกกกกซ์~~ ขัดใจว่ะ!!!!

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ kit

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1082
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +186/-3

ว้าย คุณหลวงคะ
เอาอกเอาใจคุณผู้หญิงให้ดีนะคะ
คืนนี้ อาจมี jealousy อิอิ
ป.ล. อิจฉานะคะ อิจฉา หาได้หึงไม่ เหอเหอ

๒๒๕ + ๑ = ๒๒๖
ขอบคุณนะคะ คุณ เซ็งเป็ด


ออฟไลน์ wan

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 5575
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +643/-10
คิดไปคนละทาง เพราะความรักนี่แหละ ทำให้หมอปีย์อึดอัด ยิ่งจารีตประเพณีสมัยนั้นแล้ว มันยากกกกกก มาก
มารอดูซิว่า หมอปีย์จะหาทางออกกับเรื่องนี้ยังไง ส่วนเจ้าอัชย์น่าจะมองอะไรออกมั่งน่ะ
เพราะยุคสมัยที่มา เรื่องแบบนี้มันแทบจะเป็นเรื่องธรรมดาแล้ว  :z3:
+1 ให้เป็นกำลังใจครับ

Rawint_PK

  • บุคคลทั่วไป
โอยยย..
เจ้าบ้า..
อีตาหมอตามมาด้วยแบบนี้
ข้าก็ไปกับเจ้าไม่ได้แล้วสิเนี่ย
แล้วยังมีคุณคำแก้วอะไรนั่นอีก
...
วุ้ย
หมดสนุกกันพอดี

ออฟไลน์ maew189870

  • รักทุกคนนะคับ
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 726
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +41/-4
แล้วอะไรจะเกิดขึ้น

อิอิ

ออฟไลน์ jimmyFG

  • Ich Liebe dich.
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2276
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +203/-4
    • @Facebook
 :z3: :z3: :z3:

เครียดๆ T^T

อุตสาห์แอบหวังว่า

สองคนนี้จะสวีตกัน

เอาอีบัวคำแก้วออกไป

 :fire: :fire: :fire:

cotone

  • บุคคลทั่วไป
หมอปีย์เอ้ยยยยยยย
เลือกอะไรก็เลือกเอาสักอย่างสิค้า! จะหึงจะหวงเจ้าบ้าก็ไปหมกมุ่นกับเจ้าบ้าซะ ถ้าจะเลือกคู่หมั้นก็อย่ามาหึงเขาสิ :เฮ้อ:

ออฟไลน์ kyoya11

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4680
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +340/-12
พามาด้วยทำไมน้า
มันอาจจะมีฉากที่แข่งกันสวีทก็ได้มั้ง - -
มันจะยิ่งโกรธกันมั้ยนิ

aimaim

  • บุคคลทั่วไป
หืม~~~ คู่หมายของหมอปีย์รึเปล่าเนี่ย คิกๆ

lovevva

  • บุคคลทั่วไป
เข้าใจกันไปคนละทางซะงั้น เพราะคำแก้วคนเดียวเลย :z3:

ออฟไลน์ peppier

  • ขาดคนรักนั้นไม่ใช่เรื่องใหญ่ มีแค่ใจที่รักตัวเองก็พอ.. ~ ♥
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 496
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +22/-1

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด