Do not disturb ✰ ขอโทษครับ ห้ามรักกวน[เปิดจองDNDเล่มพิเศษ+Reprint p.206]
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: Do not disturb ✰ ขอโทษครับ ห้ามรักกวน[เปิดจองDNDเล่มพิเศษ+Reprint p.206]  (อ่าน 2291045 ครั้ง)

ออฟไลน์ ordkrub

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4157
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +341/-12
ในที่สุดก็ใจอ่อนกันสักที

ออฟไลน์ Whatever it is

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3959
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +380/-8
ตอน 13 ชอบอาร์ทมากๆอะ ฮาดี  :laugh:

ออฟไลน์ Whatever it is

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3959
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +380/-8
ตอน 14 คินน่าสงสารมากอะ  :monkeysad:

ออฟไลน์ Whatever it is

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3959
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +380/-8
สองคนนี้เริ่มน่ารัก :-[ อยากให้คิืนเลิกกับแฟนเร็วๆ  :laugh:

ออฟไลน์ loveryuichi

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 145
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-0
ด่ากันมาันส์มากค่ะ o13
ชอบมากเลย จากชายพจมาเป็นพจมาน ถือชะลอมเดินเข้าบ้านทรายทอง กร๊ากกกกกกกกกกกก :m20:

ออฟไลน์ nevergoodbye

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1240
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +51/-2
ชอบ  :o8:
รีบมาอัพนะคะ

ออฟไลน์ EVE910

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 550
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +41/-1
น่ารักอะ
 :impress2: :impress2:


ออฟไลน์ tarkung

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 997
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +60/-1
จะติดตามต่อไปนะครับ สู้ๆนะ

ptyunjae

  • บุคคลทั่วไป
 :pig4:ขอบคุณมากค่ะ สนุกมาก รอดูว่าไปป์จะแต่งตัวแบบไหนแล้วควงภคินไปงานด้วยไหม

ออฟไลน์ Ryuse

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 623
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +69/-1
อยากรู้ว่าภคินรู้เรื่องงานบายเนียร์เข้าจะยอมให้ไปมั้ย? หรือว่าจะทำไงถึงตามไปด้วยได้
แต่ตอนนี้ตีอกชกหัวตัวเอง ยิ้มจนปวดแก้มไปหมดแล้ว
ภคินอบอุ่นไม่รู้ตัว ซึนได้อีก!

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ pizza2011

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 411
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +50/-0
อ่านเเล้วก็ลุ้นจนตัวโก้ง
ว่าเมื่อไรจะบอกรักกันสักที 
โอ๊ยย  ทำไมน่ารักกันจังเลย
แล้วงานเลี้ยงภคินจะไปด้วยไหมน๊า  รอ รอร๊อ

ออฟไลน์ yeyong

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 5857
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +917/-26
เรียกเรทติ้งภคินได้ดีจริงๆด้วย ดูน่ารักขึ้นเยอะ
แต่ปากไปป์มันจัดจริง สามารถชนะกระเทยได้

ออฟไลน์ Indigo

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 433
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1030/-7
Re: Do not disturb ✰ ขอโทษครับ ห&
«ตอบ #672 เมื่อ10-05-2011 14:33:44 »

Room 17

“มึงหมายความว่าตอนนี้มึงกับภคินดีกันแล้วงั้นสิ” ไอ้ตัวเล็กที่นั่งอมส้อมอยู่ฝั่งตรงข้ามยกคิ้วขึ้นมาข้างนึงอย่างสงสัย

ผมหลบสายตามองกระจกใสด้านขวามือของตัวเอง  ตอนนี้ผมกับฟาร์อยู่ที่ร้านเค้กทำเลทองหน้ามหาลัย  ในร้านเปิดไฟสีส้มจาง ๆ ปนกับแสงธรรมชาติด้านนอกร้าน  โต๊ะไม้ขัดมันเงาวับเข้าชุดกับเก้าอี้  พวกผมนั่งถัดจากเคาน์เตอร์หินขัดสีขาวมา 3 โต๊ะ  ด้านบนผนังฝังแอร์ที่โผล่มาแต่ช่องลมเย็น ๆ เป่ารดลงบนหัวผม  บรรยากาศสบาย ๆ ในร้านช่างตรงข้ามกับเหตุการณ์ตรงหน้าผมเสียเหลือเกิน

ไอ้หัวเห็ดที่นั่งตรงข้ามจดจ้องด้วยสายตาเหมือนสงสัยอะไรอยู่ตลอดเวลา  มันเอาส้อมจิ้มบลูเบอร์รี่ชีสพายตรงหน้าเข้าปากโดยไม่ละสายตาออกจากหน้าผมแม้แต่นิดเดียว  ตั้งแต่มาถึงร้านผมก็โดนไอ้วู้ดดี้หัวเห็ดสัมภาษณ์อย่างกะผมเป็นนาธาน  ผมก็เล่า ๆ ไปเฉพาะเรื่องที่พอเล่าได้  แต่เรื่องครอบครัวมันผมไม่ได้เล่านะครับ  เห็นแบบนี้ผมก็มีจรรยาบรรณนะเออ  ส่วนเรื่องที่มันมานอนห้องเดียวกับผมทุกวันยิ่งเล่าไม่ได้ใหญ่เลยครับ  ผมมองบานอฟฟี่ในจานตัวเองที่เพิ่งตักไปได้แค่ไม่กี่คำเพราะมัวแต่ตอบคำถามมัน

“เออ...ก็ไม่ได้ตีอะไรกันรุนแรงแล้ว  ถ้าไม่นับเรื่องไร้สาระก็ทะเลาะกันทั่วไปทุกวันแหละ”
“อ๊อ...เหรออออ” มันทำเสียงไม่เชื่อ ว่าแต่มึงมาจิ้มเค้กในจานกูทำไมนี่
“แสดงว่าตอนนี้ไม่ได้เกลียดมันแล้ว ? ”
“ก็งั้นมั้ง”
“แสดงว่าชอบ ? ”
“เกี่ยวอะไรวะ...มึงนี่ชอบโมเมอยู่เรื่อย”
“แบบชักกระดุ๊ก  ชักกระดิ๊ก  อยู่อย่างนั้นรึเปล่า ? ”
“อือหือ...มุกโบราณได้อีกมึง” แต่คิดว่าคงโดนใจพวกคุณกันไปหลายคนนะครับ...
“เฮ้ย...ถามจริง ๆ ” มันชะโงกหน้าเข้ามาใกล้ผม “ชอบภคินเข้าแล้วใช่มั้ยล่ะ”
“มึงเอาอะไรมาพูดวะ” ผมเท้าคางจ้องหน้ามันกลับบ้าง  ไม่ได้เฉไฉหนีนะครับ  ก็คนมันสงสัยอะ
“ก็มึงยิ้มอะ” ...ชิบหาย พอเอามือแตะหน้า...เออ...แล้วกูยิ้มทำไมวะ  ผมรีบเอามือสองข้างดึงแก้มตัวเองไม่ให้มันตึงไปมากกว่านี้ “อ๊ะ...ไม่ยิ้มแล้วไง”
มันเอื้อมมือมันตบหัวผมไปทีนึงข้อหากวนตีนมัน “มึงนี่น้า...รู้ตัวมั้ยว่ายิ้มบ่อยขึ้น”
“ฮะ !?  อะไร...กูเนี้ยนะ” ผมชี้หน้าเหรอหราของตัวเอง “พูดอย่างกับแต่ก่อนกูหน้าบึ้งอย่างงั้นอะ”
“ก็ไม่เชิง  แต่เดี๋ยวนี้พอจะกลับห้องทีไรมึงดูอารมณ์ดีตลอด  แต่ก่อนนี่หน้าหงิกอิดออดไม่ยอมให้กูไปชมรมมั่งล่ะ  ชวนกูโดดมั่งล่ะ  กูก็ต้องคิดสิว่ามึงมีอะไรแน่ ๆ ” มันว่าแล้วเอานิ้วมาจิ้มจึก ๆ ที่หน้าผากผม
“กะ...ก็ไม่มีอะไรหรอก  มึงก็คิดมากไป”
“แล้วนี่มันมารับมึงกลับบ้านนานแค่ไหนแล้ว” มันเอามือมาบิดแก้มผม “ทำไมกูไม่รู้”
“โอ๊ย...อย่าดึงดิวะ  ก็มาได้สักพักแล้ว  แต่มึงชอบกลับไปก่อนไม่ก็ติดชมรมตลอดอะ  กูไม่ได้ปิดบังอะไรมึงเลยนะ”
“เฮ้อออออ...เอาเถอะ  กูไม่ถามอะไรมึงแล้วก็ได้” มันยิ้มบาง ๆ เศร้า ๆ ให้ผม “ถ้ามึงมีปัญหาอะไรอยากปรึกษากูก็บอกได้นะ”
“ฟาร์...” ผมครางเรียกชื่อมัน   รู้สึกผิดยังไงก็ไม่รู้ที่ไม่ยอมบอกอะไรมัน  มันเองก็คงเสียใจเพราะมันเองก็ไม่ใช่ว่าเพื่อนเยอะอะไร  ที่สนิทกันจริง ๆ ก็มีแต่ผมเนี้ยแหละ  แต่ผมกลับมีเรื่องอะไรแล้วไม่ยอมบอกมันซะอีก...เป็นเพื่อนที่แย่จริง ๆ
“คืองี้นะมึง...ไม่ใช่ว่ากูไม่อยากบอกอะไรมึงหรอกนะ  แต่กูเองก็ยังให้คำตอบตัวเองไม่ได้ว่ากูรู้สึกยังไงกับมัน   กูตอบได้แค่ว่าตอนนี้กูไม่ได้เกลียดมันแล้วแค่นั้นแหละ  ส่วนเรื่องชอบรึเปล่ากูก็ไม่รู้ว่ะ  มึงคงไม่อยากเห็นกูแย่งแฟนแฟนเก่าตัวเองใช่มั้ยล่ะ  มันยิ่งกว่าละครหลังข่าวอีกนะมึง”
“กูว่าน่าสนุกดีออก” มันยิ้มตาเป็นประกาย “กูชักติดใจละครชีวิตมึงแล้วว่ะไปป์” ว่าแล้วก็มาตบบ่าผมแปะ ๆ

ไม่ได้ด้วยเล่ห์ก็เอาด้วยกลสินะมึง...ไอ้หัวเห็ด !!!

“คราวหน้ามีอะไรห้ามลืมบอกกูนะ !!!” ไอ้หัวเห็ดเอาส้อมชี้หน้าผมแล้วยิ้มอย่างผู้ชนะ  ส่วนผมก็กุมขมับ...โอเค  ช่วงนี้กูพ่ายแพ้ทุกคนตั้งแต่อิกะเทยแม็กซ์นั่นละ  เฮ้อออออออออออ
“เออ  กูจะบอกให้หมดตับไตไส้พุงเลย  พอใจยัง”
“มาก...แล้วนี่มึงไม่กินรึไง  งั้นกูขอหน่อยนะ” ผมเลื่อนจานหลบจากส้อมพิฆาตของมัน  มันเบ้หน้าใส่ “ไอ้งก”
“ได้ไง...กูยังไม่ได้กินเลยเฟ้ย”

จากนั้นก็เป็นสงครามแย่งอาหารกันครับ  แลดูอุบาทว์สายตาต่อผู้พบเห็นผู้ชายสองคนกำลังยื้อแย่งเค้กในจาน...อืม...แลดูปัญญาอ่อนสิ้นดี (แต่ก็ยังทำ)  หลังจบสงครามปัญญาอ่อนของผมกับฟาร์เราก็แยกย้ายกันกลับบ้านใครบ้านมันแต่พรุ่งนี้ต้องนัดเจอกันไปหาชุดไว้ไปงานบายเนียร์  ไอ้ฟาร์บอกว่าถ้ามันวิ่งให้รถทับตอนนี้แล้วไม่ไปงานจะได้มั้ย...ผมเลยบอกให้มันลองดูแต่มันไม่ยักกะลองแฮะ (แหม...เสียดาย)


ผมเดินกลับหอที่อยู่ไม่ไกลจากมหาลัยนัก  เตาะแตะขึ้นบันไดไปถึงหน้าห้อง  ไขประตูเข้าไปในห้องได้ยินเสียงทีวีดังออกมานอกห้องเลย  มึงจะเปิดเผื่อจิ้งจอกห้องข้าง ๆ ฟังรึไงวะ  ไอ้ตัวต้นเหตุนอนหลับแผ่หลาหนุนพุงพี่เดียวอยู่บนโซฟาอย่างสบายใจทำเอาผมหมันไส้  ถ้ามึงจะหลับแล้วจะเปิดทีวีทำซากไรวะ  เห็นหน้าแล้วนึกอยากจะคิดบัญชีที่มันไปทำงามหน้าไว้ที่คณะจริง ๆ 

หลังจากผมไปเปลี่ยนชุดเป็นเสื้อยืดกางเกงขาสั้นสบาย ๆ ก็ออกมานั่งพื้นดูทีวีแทนไอ้คนเปิดที่เสือกหลับหน้าตาเฉย  ผมแกะลูกอมจูปาจุ๊ปส์มาอมอย่างเคยชินแอบเอาหัวพาดพุงไอ้คนที่นอนอยู่บนโซฟานิด ๆ  มือกดกดเปลี่ยนช่องหาอะไรดูไปเรื่อย ๆ จนหยุดอยู่ที่ช่องเพลง

อยู่ ๆ ก็มีมือจากด้านหลังมันงัดคอผมขึ้นให้เงยหน้าไปมองเจ้าของมือ

“เล่นไรมึงเนี้ย”
“เปล่า...อยากดูหน้า” เชี่ยนี่พูดอะไร...เล่นเอาเลือดมารวมกันอยู่ที่หน้าผมเลย เอามือจับแก้มยังรู้สึกร้อน ๆ เลยแฮะ



“หน้าโง่ดีนะ”

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกส์...ไอ้เชี่ยนี่ !!!  บ้านมันไม่ได้ต้มหนังสือมารยาทผู้ดีให้ดื่มรึไงวะ  มีที่ไหนมาดูหน้าคนอื่นแล้วเสือกบอกว่าหน้าโง่เนี้ย !!!!

“ก็โง่ให้หมามาทักไง” ตอนนี้ผมก็ยังหน้าแดงอยู่ครับ  แต่เป็นโกรธจนหน้าแดงนะ
“หือ...แล้วเคยได้ยินว่าเล่นกับหมา  หมาเลียหน้ารึเปล่าล่ะ ? ”

ผมเด้งตัวออกจากมือมันทันที  ไม่ได้ครับไอ้นี่แม่งยิ่งบ้า ๆ อยู่  เกิดมันเลียหน้าผมขึ้นมาจริง ๆ จะทำไงครับ  ผมหันไปค้อนงาม ๆ ให้มันหนึ่งที  มันดันหัวเราะอีกครับ...ขำมากนักเหรอมึง

มันค่อย ๆ เลื้อยตัวขึ้นมานั่งบนโซฟา  แต่อยู่ ๆ แม่งก็เอามือรวบผมขึ้นไปนั่งข้าง ๆ มันบนโซฟาหน้าตาเฉย  ปกติผมไม่นั่งโซฟาข้าง ๆ มันนะครับ  ต้องมีพี่เดียวดายมานั่งช่วยชีวิตตลอด

“ไรมึงเนี้ยภคิน” เสือกพาดแขนลงมาข้างหลังอีก  มันจะชักจะรุ่มร่ามกับผมมากเกินไปละนะ
“บอกให้เรียกคินไง  ตัด ภ สำเภาออกตัวเดียวมันยากรึไงวะ  มึงนี่สมองเล็กรึไง” มันว่าพลางเอารีโมตมาเขกหัวผมไปทีนึง
“โอ๊ย !!!...ก็มึงอยากให้เรียกกูก็จะไม่เรียกไง” ผมยักคิ้วกวน ๆ ใส่มัน
“กูให้โอกาสอีกครั้ง เรียกคินซิ” มันชี้หน้าผมเหมือนผู้ใหญ่ดุเด็ก
ผมยกยิ้มมุมปาก  ก่อนเรียกด้วยความมั่นใจ “ภคิน ภคิน ภคิน ภคิน ภคิน ภคิน ภคิน ภคิน ภคิน ภคิน ภคิน ภคิน”

มันยักไหล่ก่อนคว้าตัวผมเข้าไปใกล้....



ฟอดดดดดดดดดดดดดดดดด

เหยดดดดดดดดดดด....เต็ม ๆ ครับแก้มกู  อ้าปากค้างจนจูปาจุ๊ปส์แทบร่วง

“ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า โอเค...กูพอใจละ  มึงจะเรียกอะไรก็เรียกไปเหอะ”

งื้อออออออออออออออออ...ผมเอามือถูแก้มข้างที่มันหอมไป  หน้าเน่อนี่ไม่ต้องพูดถึงครับ  ยังกะมีคนทำถังสีแดงตกใส่หน้า...ไอ้หน้าด้านเอ๊ย !!!!

เพลงเกาหลีที่ช่องมันเปิดอยู่นี่ไม่ได้เข้าหูผมหรอกครับ  แก้มงี้แสบไปหมดเลยดันถูแรงไปหน่อย  ส่วนมันก็นั่งมองหน้าผมแทนทีวีอย่างไม่มีปิดบังแม้แต่น้อย  คุณต้องลองมาอยู่ในสถานการณ์แบบผมดู  เอาง่าย ๆ ครับคิดภาพตามนะ  คุณถูกบังคับให้นั่งอยู่บนโซฟาสองต่อสองกับอาเสี่ยพุงพลุ้ยคนนึง  ที่เอาแต่จ้องคุณด้วยสายตาเหมือนจะเขมือบคุณเข้าไปได้ทั้งตัว  แต่คุณต้องทำเป็นไม่สนใจเค้าเนี้ย...แม่ง  ไม่ใช่เรื่องง่ายนะโว้ย !!!!

“โอ๊ย !!  มองอะไรนักหนาวะ” เอาสิ  มึงกล้ามองกูก็กล้าด่าวะ !!!!
“กินจูปาจุ๊ปส์หน่อยดิ๊” อ๋อ...นี่ที่มึงจ้องแถว ๆ ปากกูตั้งนานนี่คือจะขอส่วนบุญว่างั้น ?
“ไม่ให้เว่ย  ใครเค้ากินลูกอมต่อกัน  สกปรกจะตาย”
“ตอนรับน้องคณะกูยังอมกันทั้งรุ่นได้เลย”
“นั่นมันมึง  ไม่ใช่กูเฟ้ย...อย่าได้เอาไปเทียบกัน”
“ไม่สน...จะกิน”

มันเอามือมาจับก้านพลาสติกที่ยื่นออกมาจากปากผมแล้วดึงนิด ๆ  ผมก็กัดก้านมันแน่น  มันเลยได้โอกาสเอานิ้วปัดให้ไอ้ก้านนั่นดีดดึ๋ง ๆ อยู่ในปากผม....อูย...ปวดฟันเบา ๆ ครับแต่ผมไม่แสดงออกเดี๋ยวมันได้ใจ  มันเลยเปลี่ยนมาจับก้านพลาสติก

ดึงไปทางซ้ายที...
...ทางขวาที...

ผมกัดฟันแน่น  ยักคิ้วกวน ๆ ให้มันเหมือนจะเยาะเย้ยว่า  เห็นมั้ยมึงเอาไปไม่ได้หรอก...  มันก็ยังไม่ยอมแพ้  มันเริ่มออกแรงโยกใหม่

ดึงไปทางซ้ายที...
...ทางขวาที...



แล้วก้มลงงับก้านพลาสติกแม่งเลย !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ผมนั่งตาค้าง  รู้สึกถึงริมฝีปากคนตรงข้ามที่แตะลงมาที่ปากตัวเองว่ามันช่างร้อนผ่าวซะจนแทบละลายไปตรงนั้น  จะได้ไม่ต้องสบตากับไอ้คนตรงข้ามนี่ที่จ้องมา  เหมือนประจุไฟฟ้าแล่นวาบไปทั่วทั้งร่าง  ผมค่อย ๆ เบือนสายตาออก  ผละริมฝีปากออกจากลูกอมรสโคล่าอย่างอ้อยอิ่ง

“กะ...กูหิวแล้ว...” ผมพูดได้แค่นั้นแล้วก็พรวดพราดออกมาที่โต๊ะกินข้าว  รู้สึกได้ถึงไอร้อนบนหน้าตัวเอง  ซึ่งไม่รู้ว่าอายหรือโกรธ...อย่างไหนมากกว่ากัน ?  แต่อย่างไหนมันก็ไม่ดีต่อหัวใจผมทั้งนั้นแหละ  มันเต้นตุบ ๆ เหมือนจะหลุดออกมาข้างนอกเลย

“ไปป์เป็นไร ?? ” ไอ้ตัวต้นเหตุเดินดุ่ม ๆ มาอยู่ข้างหลังตอนไหนก็ไม่รู้
“......”
“เงียบทำไม” มันชะโงกหน้าเพื่อพยายามมองหน้าผม “ปกติเห็นพูดมากจะตาย  ทำไมคราวนี้เงียบ”

นี่มึงมีสิทธิ์มาด่ากูเรอะ !!!!!

“ไปป์...” มันอามือดึง ๆ เสื้อยืดผมเรียกร้องความสนใจแบบเด็ก 3 ขวบ “เป็นไรวะ”
“เสือก”
“เอ้า !!  ด่ากูอีก  คนเค้าเป็นห่วงนะเนี้ยรู้มั้ย”
ผมถอนหายใจ  “ภคิน...กูถามมึงจริงๆนะ...” เงียบไปสักสามสี่วิฯ เพื่อทำใจก่อน  เอาล่ะ...สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ

“มึงเป็นเกย์เหรอวะ”

ไอ้คนถูกถามสะดุ้งเฮือก  ถลึงตาใส่แล้วตะโกนใส่หน้าผมว่า ’ไม่ใช่ว้อย  มึงเอาเหี้ยอะไรมาคิด !!!!!!!’

ครับ...นั่นคือสิ่งที่มันสมควรจะทำ
แต่ในความเป็นจริงแล้ว...

“แล้วมึงคิดว่าไงอะ ? ” มันยักคิ้วยิ้มกวนตีน  แถมยังพลิกตัวผมให้ไปมองหน้ามันเต็ม ๆ ตาอีก 
“ไม่รู้เว่ย  ถ้ากูรู้กูจะถามมึงมั้ยล่ะ...คิดมั่งสิวะ” ผมจ้องตามันตอบ  ไม่ใช่พวกหลบตาใครอยู่แล้วครับผมน่ะ
“อืมมมมมมมมมม...เป็นดีมั้ยวะ ?? ” มันเอามือจับคางทำท่าคิด “เอ๊ะ...หรือไม่เป็นดี ?? ”
“ให้กูเอาตีนลูบหน้าแล้วมึงจะนึกออกดีมั้ย ? ” ผมถอนหายใจในความกวนส้นตีนของไอ้คนตรงหน้า  นี่กูซีเรียสสุด ๆ ขนาดว่ากลั้นใจถามเลยนะ  ยังมาเล่นไม่ดูเวลาอีก “ทำไมมึงชอบมาวุ่นวายกับกูจังวะ  กูเป็นผู้ชายเหมือนมึงนะเว่ย”
“อืม...แล้วไงล่ะ  มึงเป็นผู้ชายแล้วไงวะ” ภคินเลิกคิ้วขึ้น  คราวนี้มันจับไหล่ผมแล้วยื่นหน้าเข้ามาใกล้ขึ้น...

“ฟังนะไปป์....ถ้าสิ่งที่กูทำอยู่นี่มันเรียกว่า ’เกย์’  ก็เอาเหอะงั้นกูก็เป็น  กูไม่สนคำนิยามโง่ ๆ ที่ใครจะเรียกกูว่าอะไรทั้งนั้น  กูรู้แต่ว่าถ้ากูทำอะไรแล้วมีความสุขกูก็จะทำ...มันก็แค่นั้นเอง”

สายตาจริงจังที่สะท้อนในตาผมชวนให้หน้าร้อนผ่าวขึ้นมาในทันใด  แต่ก็ไม่อาจหลบสายตาที่จ้องมาโดยแฝงความหมายแปลก ๆ ได้  มันพูดเหมือนกับว่าอยู่กับผมแล้วมีความสุขมันก็เลยทำ  แล้วมันหมายถึง ’ชอบ’ ผมรึเปล่านะ ?

เหมือนตกอยู่ในภวังค์ด้วยสายตานั้น  ผมไม่อาจจะขยับตัวหนีเมื่อเห็นใบหน้าของคนตรงหน้าค่อย ๆ โน้มตัวลงมาใกล้เรื่อย ๆ ...เรื่อย ๆ ...เรื่อย ๆ ...








โครกกกกกกกกกกกกกกก...

เอิ่ม...เสียงมันมาจากท้องผมเองครับ  ไม่ใช่ใคร...

ภคินจ้องหน้าผมที่ผละตัวออกจากมันอย่างรวดเร็ว  มันยกยิ้มมุมปากพร้อมด้วยแววตาขบขัน “มึงไปตายอดตายอยากมาจากไหนวะเนี้ย  ท้องร้องดังกว่าเสียงนาฬิกาปลุกกูอีก  นี่กูขอแนะนำให้มึงท้องร้องให้เป็นเวลานะกูจะได้เอาไว้ใช้แทนนาฬิกาปลุก  เสียงดังชิบหาย”
“ไอ้เชี่ยนี่ !!!  ก็ใครใช้ให้มึงพูดอะไรยืดยาว  กูก็บอกแล้วว่าหิวอยู่ยังจะพูดมากอีก !!!!”
“ก็มีไอ้หน้าโง่ที่ไหนมันถามซอกแซกอยู่นั่นแหละ  กูถึงต้องมานั่งตอบเนี้ยฮะ !? ”

ชิ !!!  ไม่เถียงแม่งละ  แดกข้าวดีกว่า...

ผมเอากับข้าวที่อุ่นแล้วมาวางบนโต๊ะ  จากนั้นก็ก้มหน้าก้มตากินไม่สนใจอีกคน  ซึ่งมันก็ไม่ได้สะทกสะท้านอะไร  นั่งกินข้าวหน้าตายเฉยเหมือนเมื่อกี้ไม่มีอะไรเกิดขึ้น  คนไม่สนใจโลกอย่างมันนี่รับมือยากจริง ๆ เหอะให้ตายสิ !!!

“ภคิน...” ผมเรียกมัน
“ไรวะ”
“กูขอโทษที่ถามมึงเรื่องเมื่อกี้ว่ะ...”
“รู้ตัวด้วย” มันเคี้ยวข้าวตุ้ย ๆ แต่ก็แอบอมยิ้มนิด ๆ
















“คือกูถามมึงผิด  กูต้องถามว่ามึงเป็นไบรึเปล่าถึงจะถูก...”

และมันก็ทำหน้าเหม็นเบื่อทันที !!!!
อ้าว...ผิดกูอีกเหรอเนี้ย ????



TBC

มาแก้ให้แล้วนะคะ  ขอโทษด้วยค่ะ เหมือนจะแฮงค์ไปตอนอีดิทT T


มาแล้วจ้า  ตามสัญญาวันที่10  ที่กำหนดไว้ว่าวันนี้เพราะมันเป็นวันเกิดคนเขียนค่ะ กรี๊ดดดดดดดดดดดดด(มึงจะกรี๊ดทำไม)
อยากให้น้องได้จูบกันวันนี้ค่ะ กร๊ากกกกกกกกกกกกกก(สาเหตุเกรียนมาก)
พี่สาวที่รักและเคารพวาดรูปให้เป็นของขวัญวันเกิด  ขออัญเชิญมาแปะไว้ณ.ที่นี้...



หมายเหตุ-น้องไปป์ไม่ได้น้ำลายไหลนะคะ  มันเป็นก้านจูปาจุ๊ปส์ แต่บังเอิญว่าย่อรูปมันเลยเห็นไม่ชัดค่ะ
(พี่เค้าไม่ให้บอกชื่ออ่ะ เค้าบอกว่า A SECRET MAKES A WOMAN WOMAN โอเค...งั้นเราจะไม่บอก)
รูปมันสวยเมพมากอ่ะค่ะ  ดูแล้วอยากจะกรี๊ดไปสามบ้านแปดบ้าน  มันตรงอิมเมจมากๆ

ช่วงนี้ติดอนิเมะเรื่องsekai-ichi-hatsukoi แบบว่าชอบมากกกกกกกก  ไม่ไหวแล้ว  ไม่ได้รู้สึกก๊าวใจแบบนี้มานานมาก
ใครยังไม่ดูขอแนะนำให้ไปดูโดยด่วน  ส่วนใครดูแล้วมาเม้าท์กันค่ะ ฮ่าๆๆๆ

เจอกันตอนหน้าค่ะ รักคนอ่านทั้งหน้าใหม่หน้าเก่าทุกคน จุ๊บๆ



นอกเรื่องใครเล่นทวิตฟอลโล่วเราได้นะคะ @Indigo_PAR แต่ห้ามทวงนิยายนะ ฮ่าๆๆ

 

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 11-05-2011 00:24:45 โดย Indigo »

ออฟไลน์ insunhwen

  • FREEDOM!!!!
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 867
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +53/-5
จิ้ม Happy birth day ให้กับคนเขียนนะคะ  ขอให้มีความสุขมากๆนะคะ  :HBD2: :a13:

ปล.รูปอิมเมจของคินกับไปป์น่ารักมาก ชวนจิ้นสุดๆ  :-[

ออฟไลน์ iforgive

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 6805
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +844/-80
 :b:
รูปประกอบน่ารักมากเลย

ออฟไลน์ badcow

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1677
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +112/-10
แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยู
ขอให้คนแต่งร่ำรวยๆ มีความสุข คิดสิ่งใดก็ให้ได้ทู๊กอย่าง ให้มีไอเดียเขียนนิยายสนุกๆยิ่งๆขึ้น และมาลงทุกวัน 555+
.
เมื่อไหร่จะได้กันล่ะ เหอๆๆๆ

ออฟไลน์ iranen

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 854
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +80/-0
 :b: มีความสุขเยอะๆนะ
แต่คินบอกว่ามีความสุขเมื่ออยู่กับไปป์
ก็ทำให้ถูกต้องหน่อยสิ
เลิกกับแฟนสิ ในเมื่อก็ไม่รู้สึกรักแล้วจะเป็นแฟนทำไม
ไม่งั้นคินจะเป็นที่เห็นแก่ตัวมากเลย

ออฟไลน์ fuku

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4479
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +462/-20
กร๊ากกกกกกกก รักกันซึมลึกแบบขำๆ กว่าจะคืบหน้าไปได้แต่ละที หัวเราะจนกล้ามท้องจะขึ้นแล้วเนี่ย
คิดมุกได้ไงอ่ะ นับถือๆ

@StaR@

  • บุคคลทั่วไป
เรื่องนี้ชอบไปป์มากกกกกกก
น่ารัก กวนๆ มึนๆ เอ๋อๆ ในบางครั้ง
แถมยังแสบสุดๆอีกด้วย
ส่วนคินก็กวนๆดี ปากร้ายทั้งคู่
อ่านไปก็ทั้งยิ้มทั้งหัวเราะเลย
 :กอด1: :L2: :pig4:

butterfly_bee

  • บุคคลทั่วไป
สุขสันต์วันเกิดนะค๊าา ขอให้มีความสุขมากๆนะคะ :กอด1:
ภาพอิมเมจน้องไปป์กับภคินน่ารักมากมายยยย
โดนเฉพาะน้องไปป์ น่ารักน่าหยิกที่สุดอ่ะ หน้าหวานๆแต่ดูดื้อนิดๆ น่ารักเชียว
ภคินก็หล่อเข้มเลย แต่ตาแอบเศร้านิดๆ

ส่วนที่ถามว่าภคินจะเป็นเกย์หรือไบ คงไม่ต้องหาคำตอบแล้วแหละน้องไปป์ อิอิ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






yayee2

  • บุคคลทั่วไป
ก่อนอื่นขอมอบ :L2:เพื่ออวยพรวันเกิดก่อนจ้ะ
"สิบพอคอคือวันคล้ายวันเกิด
พรประเสริฐทั้งหลายขอมอบให้
Indigoมีแต่สุขทั้งกายใจ
ประสงค์ใดให้สมหวังได้ดั่งจินต์"

HBD นะคะ

ดิฉันคันหัวใจแทนไปป์จังเลยค่ะ คือคินอ่ะ จะจีบไปป์ก็ไม่แสดงออกให้ชัดเจน
ดูๆมันยึกๆยักๆยังไงไม่รู้เนอะ

ออฟไลน์ EunJin

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1310
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +114/-2
HBD ค่ะ ขอให้มีความสุขมากๆๆๆ
ส่วนอนิเมะ..กรี๊ดดด ขอตามไปหาดูด้วยคนค่ะ

ออฟไลน์ ordkrub

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4157
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +341/-12
Happy Birthday ครับ

สุขมากๆนะครับ

ออฟไลน์ EVE910

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 550
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +41/-1
สุขสันต์วันเกิดนะค่ะ

 มีความสุขมากๆค่ะ
 :L1: :L1:

ออฟไลน์ Ryuse

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 623
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +69/-1
HBD writer ด้วยอีกคนครับ
จะผิดมั้ยถ้าจะบอกว่า เห็นรูปไปป์แล้วนึกว่ากำลังอ่านเรื่อง Magic Knight Rayearth? ตาคมกริ๊บ!!
แต่ติดไอ้ตรงที่ก้านลูกอมที่ดูผ่านๆ นึกว่าน้ำลายยืด 5555+
ส่วนคินนี่ก็ใช้ได้เหมือนกันนะน่ะ ยิ่งตอนนี้นี่แทบละลายแทนไปป์
ชอบครับๆ

ป.ลิง ขอให้แต่งไวแต่งลื่น แฮปปี้ๆในวันเกิดนะครับ สาวน้อย~*

ออฟไลน์ monoo

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1957
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +101/-4

kihaezzzzzz

  • บุคคลทั่วไป
อิมเมจสวยมากค่ะ ไปป์น่ารักจัง รีบมาต่อนะคะ :call:

ออฟไลน์ Tun_Bow

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 348
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +76/-1
อิมเมจไปป์สวยมากกกกก

คินก็หล่อเวอร์อ่าาาา

มาต่อเร็วๆเน่อ

ออฟไลน์ Whatever it is

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3959
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +380/-8
็ฺ็HBD งับ  :L2:

ว่าแต่ไมรูปไปป์ต้องน้ำลายไหลง่า  o22

ออฟไลน์ Acacha

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1645
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +81/-2
กร๊ากกกกกก ฮาไปป์อ่ะ  :m20:

 :a:

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด