เรื่องสั้นตอนที่ 39 บทสรุปของผู้ชายอยากได้สามี [p140]
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: เรื่องสั้นตอนที่ 39 บทสรุปของผู้ชายอยากได้สามี [p140]  (อ่าน 1319696 ครั้ง)

ออฟไลน์ Acacha

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1645
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +81/-2
555+ แบบนี้ไม่น่าจะรอดนะ

ออฟไลน์ roseen

  • เก็บความทรงจำที่ดีๆของวันวาน เพราะมันคือกำลังใจของวันนี้
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8646
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +947/-16

O_a

  • บุคคลทั่วไป
สิงห์นี่สุดบรรยาย
มาอยู่เกาะคนเดียว 2 ปี
อึ่ง ทึ่ง เอ๋อ

มารับภรรยากลับบ้านเร็ว

ออฟไลน์ numay

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1035
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +51/-1

ออฟไลน์ punchnaja

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3359
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +383/-5
กร๊ากกกกกกกกกก โถ คนเคยสบายติดเกาะยังไงก็เอาตัวไม่รอด เอิ๊กๆ

แต่แหม เกาะส่วนตัว รวยใช่ย่อยนะคะเนี่ย!

ออฟไลน์ yeyong

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 5861
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +917/-26
สงสัยจะตกหลุมรักสุรสิงห์แน่ๆเลย
หุหุหุ

yayee2

  • บุคคลทั่วไป
จะรอดูว่า สิงห์จะใจดำกับเมียทั้งสองได้ลงเหรอ แล้วสองเมียจะโดนอย่างไรบ้าง ในตอนหน้า

ออฟไลน์ maxiez2p

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 227
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +9/-0
กำลังจะกลายเปน Happy Island ไปซะละ

 :laugh: :laugh:

ออฟไลน์ kun

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3594
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +122/-10
ส่งสัยจะเจอกับดักของสิงห์ซะแล้ว  ยังไม่ข้ามวันเลย อิอิ

ออฟไลน์ Cherry Red

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 886
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +232/-0
เรื่องนี้น่ารักดี พี่สิงห์แรงเหลือเฟือ ทำกันต์จนสลบ แล้วยังไปต่อกับนนทร์ได้อีก
ว่าแต่พี่สิงห์วางแพลนมาอยู่เกาะคนเดียว 2 ปี แล้วจะเอาถุงยางมาทำอะไรมากมายหลายอัน???
เหมือนจะรู้เลยว่าจะได้มีเมียที่นี่ แถมทีเดียว 2 คนน่ะ...

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






Margarin_Butter

  • บุคคลทั่วไป
อาจจะรอดจากสัตว์

แต่

ถ้าจะไม่รอดจากสิงห์

ออฟไลน์ jannie

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 782
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +62/-0
สิงห์นี่ออกมาบำเพ็ญพรตหรือย้งไง?

nariza6

  • บุคคลทั่วไป
มาไวอีกแล้วจ้า  :laugh: :laugh: :laugh:

มนต์รักทะเลใต้ [4]

“ช่วยด้วย.....ช่วยด้วย!!!” ร่างเล็กผอมบางวิ่งพรวดพราดหน้าตาตื่นเข้ามาในกระท่อม สุรสิงห์หันไปมองนาฬิกาน้ำทำเอง 3 ชั่วโมงเศษถึงวิ่งตาลีตาเหลือกมา เร็วกว่าที่คิดไว้เสียอีก

“คุณ.....คุณ.......” นนทร์หอบแฮ่กๆหายใจไม่ทัน “ช่วย....ช่วย”

“ใจเย็น.....ใจเย็น” ร่างสูงลุกขึ้นกุมไหล่เขาไว้มั่น นนทร์ถึงรู้สึกดีขึ้น เลิกหายใจถี่กระชั้นได้เสียที เขาเงยหน้ามองใบหน้าที่ซ่อนใต้หนวดเคราครึ้ม

“ช่วยกันที เขา.....เขาโดนกับดัก ตัวห้อยอยู่ในป่า ผมเอาเขาลงมาไม่ได้ คุณไปช่วยเขาที นะ” นนทร์น้ำตาปริด้วยความเป็นห่วงเพื่อน เขาดึงแขนอีกฝ่ายแรงให้ตามไปด้วย แต่สุรสิงห์ยังเฉยอยู่

“ใจเย็น เขาไม่เป็นไรหรอก เราคงตกใจสินะ....ข้างนอกเป็นไงล่ะคิดว่าอยู่ได้ไหม”  สายตาคู่นั้นฉายแววไม่มั่นใจออกมาโต้งๆ ก่อนจะมองไปอื่นอย่างขายหน้าที่ไม่เอาไหนอย่างนี้ ปลายนิ้วเชยคางเขาขึ้นให้มองสบตาสีน้ำตาลเข้ม

“ไม่ต้องเสียความรู้สึกขนาดนั้นหรอก เพราะไม่มีใครทำเป็นตั้งแต่แรกหรอก มันต้องอยู่นานๆถึงจะเป็น.....ฉันสอนให้เอาตัวรอดได้นะ”

นนทร์เห็นอีกฝ่ายเปิดประตูให้ความหวังเล็กน้อย เชื้อเชิญให้ก้าวเข้าหา “คุณจะสอนผมเหรอ”

“อืม...ไม่ยากหรอก” สุรสิงห์หันไปหยิบมีดพร้าที่ผนังมาเหน็บเอว “ฉันจะดูเพื่อนของเราให้ อยู่รอที่นี่ล่ะกัน อ้อ....ไหนๆก็อยู่แล้ว ช่วยทำความสะอาดครัวหน่อย เมื่อวานเรากับเพื่อนทำรกเอาไว้นะ”

ชายหนุ่มหันไปมองสภาพห้องครัวที่เละแทะด้วยฝีมือตัวเองกับกันย์ก็ยิ้มแหยงๆเขาหันกลับมา เจ้าของบ้านก็หายไปแล้ว หมอนี้เป็นใครกันนะ ทำไมถึงมาอยู่บนเกาะตามลำพัง คำถามนี้คงไม่มีใครตอบได้หรอก เขายืนมองไปรอบๆกระท่อมคิดว่ารอกันย์เฉยๆคงไม่มีประโยชน์ ทำความสะอาดอย่างที่ถูกไหว้วานดีกว่า

            *************

“ช่วย....ด้วย....”

“นนทร์....นายอยู่ไหน”

“ช่วยด้วย....เจ็บไปหมดแล้ว ฮือ”

กันย์หมดเรี่ยวแรงไปกับการดิ้นรนและตะโกนร้องขอความช่วยเหลือ ตอนนี้ปวดหัวปวดหน้าไปหมดเลือดจะตกหัวตายไหมเนี่ย?? ทำไมนนทร์ไปนานจังเลย เขาเจ็บจะตายอยู่แล้ว

เป๊าะ!! เสียงกิ่งไม้หักดังทำให้เขาดีใจที่สุด

“นนทร์ๆ มาช่วยกูเร็วๆ เจ็บจะตายห่าอยู่แล้ว”

“โอ้  ท่าทางยังแข็งแรงดีอยู่นี้” เสียงนั้น?? ไอ้บ้า ไอ้กร๊วกที่ไม่อยากเจอหน้าที่สุดนี่เอง กูเกลียดมึงชิบหายแล้วมึงเสือกมาทำไม!!! “เป็นไงบ้างล่ะ”

“ยังไม่ตาย”

“เห็นอยู่....”

“ปล่อยกูลงไปซะทีสิ เร็วๆเข้า”

“พูดจาให้มันดีกว่านี้หน่อย” สุรสิงห์เตือน

“ขอโทษครับ ช่วยปล่อยผมลงไปหน่อยได้ไหม” เขาว่าน้ำเสียงเดือดปุดๆ

“ค่อยน่าฟังหน่อย” เขาแกะเชือกที่มัดกับต้นไม้ใหญ่ค่อยๆหย่อนเชือกลงมาช้าๆ กันย์ลงลงมาถึงพื้นอย่างปลอดภัย แต่พอเห็นข้อเท้าตัวเองแล้วต้องตกใจ มันกลายเป็นสีม่วงแล้ว

“ตายโหง...”

“ไม่ตายหรอก อีก 2-3 วันก็ดีขึ้นเอง” สุรสิงห์ดึงเชือกออก แล้วจับข้อเท้านวดคลึงแรงๆ

“โอ้ย เจ็บๆๆๆๆ ไอ้บ้า ไอ้....โอ้ยยยย”

“เลิกแหกปากเสียที มันไม่ได้เจ็บขนาดนั้นเสียหน่อย”

“ลองมาเป็นดูเองสิวะ จะได้ซึมเข้ากะโหลกมึงมั่ง” เขาตวาดแว้ดใส่

“หุบปาก เราจะปากเสียเกินไปแล้วนะ”

“กูจะใช้ปากยังไงก็เรื่องของกู มันหนักหัวมึงเรอะ โอ้ยย” กันย์ตกใจ ข้อเท้าเขาโดนทิ้งลงพื้นหญ้าแรงๆเจ็บจนต้องลงไปนอนกลิ้งกับพื้น ขณะที่อีกฝ่ายเก็บเชือกมาวางกับดักเหมือนเดิม

“มึง....ไอ้”

“ปากเก่งนักก็ช่วยตัวเองไปล่ะกัน ฉันไปล่ะ”

“เห้อะ....นึกว่ากูง้อเรอะ มึง...”

“เลิกนอนอย่างนี้ดีกว่านะ ตามพื้นหญ้ามีปลิงเยอะ” เท่านั้นเองกันย์ก็เห็นตัวอะไรเป็นเส้นๆกำลังไต่ที่รองเท้า เขากระโดดดึ๋งขึ้นมาเต้นแรงเต้นกาใหญ่

“หย๋า.....ปลิงๆๆๆๆ....ช่วยด้วย” เขากระโดดอย่างลืมเจ็บก่อนจะโดดขึ้นขี่หลังสุรสิงห์ทันที

“ลงไป..”

“ไม่ๆๆๆ เอามันออกไปที” เขาดิ้นร่าๆ

“บอกให้ลงไปไง”

“ไม่เอา ช่วยด้วยเซ่”

“ช่วยเหรอ อ๋อ....ได้” ร่างสูงเดินออกจากพื้นที่ป่ามีร่างเล็กกว่าเกาะติดเป็นลูกลิงเลย เขาลงมาไม่ไกลก็ถึงริมหาด กันย์มัวแต่เอี้ยวตัวมองหาปลิงตามตัว เลยถูกจับโยนลงน้ำ ตูมมมม

“แว้กกกก” เขาทะลึ่งพรวดขึ้น ไม่ทันไรก็ถูกจับไหล่เอาไว้ทั้งสองข้าง

“ปลิงมันไม่ชอบน้ำทะเล เพราะงั้นต้องล้างหลายๆน้ำหน่อย” ว่าแล้วก็จับกดลงใต้น้ำที่ลึกไม่มาก แต่เพราะตกใจมากเกินไปทำให้ชายหนุ่มเอาแต่ดิ้นพราดๆยันตัวไม่ขึ้น

“ฮ่า!!!!......มึง” เขาชี้นิ้วใส่

“หายใจลึกๆ อีกทีหนึ่ง” ใบหน้าใต้หนวดเครานั้นแสยะยิ้มสะใจก่อนกดเขาลงอีกครั้งหนึ่ง

ปุ๋ง ปุ๋ง ปุ๋ง.....กันย์พ่นลมออกมาทางปาก หายใจไม่ออก อึดอัดจัง เขาจะหมดลมหายใจอยู่แล้วถึงถูกดึงขึ้นมา เขาหอบหายใจแฮ่กๆ ละล่ำละลั่กบอกทันที “พอแล้ว.....พอแล้ว”

“พอแล้วเหรอ แน่ใจนะ” กันย์พยักหน้าหงึกๆ “ดี.....แล้วจำไว้ด้วยว่า ที่นี่เป็นเกาะของกู มึงหลงมาก็ต้องสังวรด้วยว่าใครเป็นเจ้าของบ้าน อยู่ที่นี่ห้ามขึ้นมึงกู เพราะคนที่พูดได้คนเดียวคือกูเท่านั้น เข้าใจหรือเปล่า”

เอ่อ...ทีมึงล่ะกูไม่ว่า แต่ทีกูมั่ง มึงก็อย่าโวยล่ะกัน  กันย์นึกในใจเขาพยักหน้าเข้าใจ สุรสิงห์ถึงเลิกกดหันมาลากร่างเล็กขึ้นมานั่งบนผืนทราย

“กลับไปกระท่อมได้แล้ว กูไม่อยากเห็นคนตายบนเกาะนี้”

“ผมเดินไม่ไหว ขามันเจ็บ”

“เฮ่อ...ภาระชิบหายมึงเนี้ยะ” ชายหนุ่มบ่นก่อนเข้ามาดึงคนตัวเล็กกว่าให้ขึ้นขี่หลัง จมูกกันย์อยู่ใกล้ผมยุ่งเยิงยังกะรังนกแล้วนึกขยะแขยง แต่ไม่นานก็รู้สึกว่ามันเป็นกลิ่นเหงื่อสะอาดไม่ใช่กลิ่นหมักหมมอย่างที่คิด สายตาเขาตกมาที่มือเกาะบ่าแข็งแรง เนื้อแน่นชิบเป๋งเลย...

“กัน...” นนทร์ขนขยะออกมากองข้างนอกพอเห็นหน้าเพื่อนก็ดีใจรีบมาหา “เป็นไงบ้าง”

“แค่ข้อเท้าเคล็ดเท่านั้น 2-3 วันก็หายแล้ว” สุรสิงห์บอก เขาวางกันย์ลงนั่งที่แคร่หน้ากระท่อม “เก็บกวาดเสร็จหรือยัง”

“เก็บเสร็จแล้วครับ เหลือล้างพื้นเสียหน่อยก็เรียบร้อย”

“อืม...ตอนนี้บ่ายแล้วต้องหาของกินเย็นนี้ นนทร์ว่ายน้ำเป็นไหม”

“เป็นครับ”

“งั้นตามมา พี่จะสอนจับปลาให้” อยู่ๆก็ปากหวานขึ้นมาเรียกตัวเองว่าพี่เฉยเลย สุรสิงห์หยิบสน๊อคเกิ้ลมาให้พร้อมฉมวกสามง่าม เขาจูงมือนนทร์ออกมาด้วย

“เอ๊ะ...แล้ว...??”

“ช่างเขาเถอะน่า” เขาว่าอย่างไม่สนใจ ปล่อยให้กันย์นั่งมองขบเคี้ยวฟันไม่สบอารมณ์อยู่คนเดียว ทั้งคู่ว่ายน้ำออกไปไม่ไกลสุรสิงห์ก็ดำลงไปใต้น้ำ นนทร์สวมสน๊อคเกิ้ลลองดูใต้น้ำ เขาร้องว้าวออกมาเลย

ใต้น้ำระดับ2-3 เมตรเต็มไปด้วยปะการังสีสันสดใสและปลาสวยๆแหวกว่ายเต็มไปหมด ว่าแหล่งดำน้ำที่เคยไปเที่ยวนักต่อนักแล้วยังเทียบที่นี่ไม่ได้เลย มันสวยจริงๆ ชายหนุ่มว่ายเล่นกับปลาอย่างสนุกสนานจนเห็นอีกคนกวักมือให้ลงมาที่โขดหินใหญ่  สุรสิงห์ยื่นเหล็กแหลมอันหนึ่งให้ก่อนชี้ให้แกะก้อนตะปุ่มตะปั่มบนหินดู เขาต้องออกแรงแซะสุดกำลังกว่าจะหลุดออกมาทั้งอัน

อ้า..... นนทร์ร้องลั่นตาโตด้วยความดีใจ หอยนางรมตัวเบ้อเร่อเลย เขารีบหยิบใส่ถุงตาข่ายที่เหน็บเอวสุรสิงห์ แถวนี้หอยเกาะเยอะแยะเต็มไปหมดแถมปูม้าอีก สองคนช่วยกันเก็บให้เร็วที่สุดก่อนลอยขึ้นหายใจ

“ฮ่า.....ฮะฮะ...หอยตัวเบ้อเร่อเลย”

“วันนี้โชคดีจริงๆ ได้ทั้งปู ทั้งปลากับปลาหมึกด้วย”

“เอ๊ะ มีปลาหมึกด้วยเหรอ อยู่ไหน ผมไม่เห็นเลย” อีกฝ่ายชูถุงตาข่ายให้ดู ได้ปลาหมึกกล้วยมาตัวหนึ่ง

“ข้างล่างแหละ อยากได้อีกไหม”

“อยากสิ ผมชอบกินปลาหมึกที่สุดเลย”

“งั้นจับอีกคนล่ะตัวเป็นไง”

“ได้ครับ” นนทร์รีบสูดลมหายใจดำดิ่งลงไปไล่จับปลาหมึกที่ว่องไว เขาว่ายไม่ทันแต่สุรสิงห์จับได้ทีเดียว 2 ตัวเลย พอได้แล้วก็ขึ้นไปเหนือน้ำ

“ขี้โกง เล่นรอดักเฉยๆนี่”

“เขาเรียกว่าใช้หัว ฮะฮ่า มื้อเย็นนี้หม้อไฟเป็นไง”

“หม้อไฟ ย้าฮู้....ผมชอบๆๆ” ชายหนุ่มดีใจจนเนื้อเต้นเพราะหมายถึงอาหารดีๆมีให้กินเพียบเลย อารามดีใจเขาโผเข้ากอดอีกฝ่ายแน่น ด้วยความเคยชินนึกว่าอยู่กับกันย์เพื่อนสนิท พอนึกได้ก็รีบถอยแต่โดนดึงหน้าเอาไว้ สุรสิงห์อดไม่ได้ที่จะจูบนนทร์หวานๆสักที ข้างในบอกเขาว่านี่แหละสิ่งที่เขาโหยหา แม้จะปลีกตัวมาอยู่ตามลำพังด้วยข้ออ้างมากมายแค่ไหน แต่สุดท้ายสิ่งที่เขาต้องการจริงๆคือคนที่อยู่เคียงข้างต่างหาก

รสจูบนี้ทำให้นนทร์ขนลุกเกรียวเสียววาบที่ท้องน้อยเพราะมันหวานเหลือเกิน และเต็มไปด้วยความเว้าวอนจนเผลอไผลแลกจูบตอบอย่างดุเดือด เขาชอบจูบนี้เหลือเกิน สองมือโอบกอดลูบไล้กันนัวเนียกลางน้ำและก่อนที่จะยั้งใจไม่อยู่ สุรสิงห์ถอนจูบเสียก่อน ต่างฝ่ายต่างมองสบตาคนหนึ่งนั้นสับสนแกมประหลาดใจตัวเอง ส่วนอีกคนนั้นไม่เลย เขาจูบเบาๆที่ปากย้ำให้รู้ว่าเขาต้องการอะไร

“คืนนี้....ให้พี่เอ็นดูอีกครั้งนะ” คำพูดกระซิบข้างหูทำเอานนทร์หน้าร้อนผ่าว นี่ถ้าอยู่ในเมืองกลางผับละก็ได้มีการต่อยปากแน่ เขาไม่สนตุ๊ด กระเทยหรอก แต่กับสุรสิงห์นั้นต่างออกไป เขาทำให้หวั่นไหว และตอนนี้มีคำพูดนุ่มหูกับปากอุ่นแนบที่ซอกคอเล็มเลียเนื้อหนังราวกับเป็นของหวาน ได้เป็นของชายแท้ที่แข็งแกร่งกว่ามันให้ความรู้สึกแบบนี้เองเหรอ

“นะครับ” เขาจูบเบาๆที่แก้มอีกที

“หนวด...”

“หื้อ??”

“หนวดพี่....จักกะจี้ ....ผมไม่ชอบ” ชายหนุ่มว่าเสียงสั่นเขินอาย เขาคิดหาข้ออ้างเอาตัวรอดได้ทุเรศมาก แต่ก็ว่าไปแล้ว สุรสิงห์มองตาปริบๆก่อนหัวเราะ เขาจูบแก้มอีกครั้งก่อนว่ายนำกลับไปที่หาด นนทร์ขึ้นมาก็เหนื่อยหอบแต่อีกคนยังเฉยไม่เห็นวี่แววเหนื่อยหรือหายใจแรงเลย

“แค่นี้ก็หอบแล้ว นี่นับว่ายังอึดไม่พอนะ” เขาขยี้ผมหนุ่มอายุน้อยกว่าซะกระจาย

“พูดได้สิ ตัวเองน่ะชินแล้วแท้ๆ ผมยังไม่เคยว่ายหน้าวิบากขนาดนี้ก็ต้องเหนื่อยเป็นธรรมดา”

“มาเถอะ เดี๋ยวพาไปดูผักต่อ”

“มีผักด้วยเหรอ” ชายหนุ่มตื่นเต้น คนๆนี้ทำให้เขาประหลาดใจได้ตลอดเวลาเลย ต้องเดินเลยกระท่อมไปสักระยะก็มีแปลงผักปลูกเองเยอะแยะไปหมด สองคนช่วยกันตัดใส่มาเต็มตะกร้าเลย

“ทำไมไปนานจัง” กันย์เห็นหน้าเพื่อนก็ต่อว่า เขานั่งจ๋อมอยู่นานจนอาทิตย์ตกแล้วถึงหน้าทั้งคู่ นึกว่าตัวเองโดนทิ้งเสียแล้ว

“โทษที เก็บของเพลินไปหน่อย ดูสิมีทั้งผัก ทั้งของทะเลเยอะแยะเลย เดี๋ยวจะทำหม้อไฟกินกัน”

“ไปล้างน้ำก่อนไป้” สุรสิงห์สะกิดให้เข้าครัวกัน สองคนคุยหัวเราะกันสนุกปากปล่อยให้เขานั่งหง่าวอีกรอบแล้ว กันย์รู้สึกเหมือนถูกทิ้ง ไร้ประโยชน์ ทำให้โกรธเพื่อนเหลือเกินทำไมทิ้งเขาไว้อย่างนี้นะ

อาหารเย็นคืนนี้นอกจากหม้อไฟทะเลแล้วยังมีหอยนางรมย่างเตาถ่านร้อนๆ เป็นที่สนุกสนาน ทีแรกกันย์นึกสมเพชที่กินของพื้นๆกระจอกอย่างนี้ แต่พอเห็นหอยนางรมตัวโตๆย่างทั้งเปลือกแล้วต้องตาโต น้ำในหอยเดือดปุดๆส่งกลิ่นหอม พอกัดแล้ว มันหวานฉ่ำ รสชาติดีขนาดที่เขาชอบกินบุปเฟ่ต์โรงแรมห้าดาวทุกวันยังไม่เคยได้ลิ้มรสแบบนี้เลย เขาทั้งดูด ทั้งเลียเปลือกหอยด้วยความเสียดาย เขาได้ตัวเดียวเอง ทั้งที่สองคนนั้นได้คนล่ะ2 ตัว

“อร่อยไหม”

“ครับ อร่อยที่สุดเลย” นนทร์ยิ้มดีใจก้มหน้าก้มตากินไม่มองสายตาอีกฝ่ายเลยที่แทบจะอยากกินเขาแทนมื้อเย็นนี่แล้ว สองหนุ่มอิ่มหนำสำราญกับมื้อเย็นกันสุดๆ ขณะที่สุรสิงห์เฉยๆเพราะกินอยู่ทุกวันจนเริ่มเบื่อแล้ว

“นนทร์ เสร็จแล้วเก็บล้างให้หน่อยนะ พี่จะไปอาบน้ำก่อน”

“ครับ”

“เชอะ...เก็บล้างให้หน่อยนะ พี่จะไปอาบน้ำ อยากจะอ๊วกเรียกตัวเองว่าพี่ได้ไม่อายปากเลย แก่เป็นลุงแล้วแท้ๆ ไอ้บ้ากาม” ลับหลังปุ๊ปกันย์ก็ก่นด่าทันที

“ไม่เอาน่า กัน”

“มึงยอมตามมันต้อยๆได้ไง มันว่าไงมึงก็ว่างั้นเลยนะ ครับๆๆอยู่ได้”

“กัน....อย่าว่างั้นสิ นี่บ้านเขานะ”

“แต่มันเป็นไอ้บ้ากาม”

“จะยังไงก็เถอะ เรื่องนี้ฉันไม่อยากพูดถึง นายก็จะไม่พูดใช่ไหม...ถ้าเรากลับไปได้นายจะไม่พูดถึงมัน” นนทร์ว่า นั้นเป็นเรื่องจริงอยู่แล้ว ใครจะไปพูดได้ล่ะว่าโดนตาลุงลามกข่มขืนเอา  กันย์หน้าร้อนวาบเมื่อเผลอนึกถึงรสสัมผัสเร่าร้อนเมื่อคืน

นนทร์ล้างจานเสร็จในห้องน้ำยังไม่ออกมา เขาเหนียวตัวจะแย่แล้วเลยหิ้วถังน้ำจืดออกมาอาบน้ำหน้ากระท่อม ล้างคราบเกลือออกจากตัว

“นัน ตักน้ำให้กูถังสิ” กันย์ก็อยากล้างตัวเหมือนกัน เขาเดินกระเพลกมานั่งที่แคร่ไม้ไผ่หน้ากระท่อม เพื่อนเดินไปไม่ถึงห้องครัว เขาหยุดชะงักเมื่อเห็นในห้องน้ำออกมา แสงไฟจากตะเกียงส่องแสงต้องใบหน้าที่เกลี้ยงเกลา ไม่เหมือนที่เคยเห็นมา

กันย์เห็นในกระท่อมเงียบเหลือเกินเลยลุกขึ้นมองลอดช่องระบายลมที่ประตู เขาหยุดกึกเหมือนได้สิ่งสิ่งแปลกประหลาด  นนทร์ใจเต้นไม่เป็นส่ำกับชายหนุ่มหน้าตาดีกว่าที่คิด คิ้วเข้ม จมูกโด่งเป็นสัน ที่ตลกคือรอยบาดที่ปลายคางเห็นได้ชัดเลย สุรสิงห์ยิ้มเก้อเขิน

“ไม่ได้โกนนานแล้ว เลยไม่คล่องเท่าไร”

นี่?? ทำเพื่อเขาหรอกหรือ นนทร์ไม่รู้ว่าจะทำหน้ายังไงดี มัน....เหนือความคาดหมายจนได้แต่อึ้ง สุรสิงห์เข้ามาหา ไม่มีคำพูดอะไรนอกจากกุมมือเขาไว้ แค่ดึงเบาๆ ร่างเล็กกว่าก็ตามไปอย่างว่าง่าย และประตูไม้ไผ่สานโทรมๆก็งับลงเบาๆ

กันย์ยืนมองตาปริบๆ เฮ้ยยยย....

เฮ้ยยยยย.....

เฮ้ยยยยย.....

(ติดตามตอนต่อไป ตอนหน้าncจ้า) :bye2: :bye2:
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 20-05-2011 12:45:34 โดย nariza6 »

ออฟไลน์ a_tapha

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4981
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +397/-1

ออฟไลน์ SuSaya

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2797
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +220/-9
โดนทิ้งแล้วหนูกันย์...นนทร์น่ารักจัง ว่าง่ายจนพี่สิงห์ใจอ่อนขนาดนี้ :o8:
แต่ทำไมพี่เขาถึงเรียกนนทร์ว่า "นัน" บ่อยจังเลยล่ะ? ชื่อเล่น? หรือแค่พิมพ์ผิด?

bamtham

  • บุคคลทั่วไป
เอาแล้ววุ้ย มีเขิน จะได้ทั้ง 2 คนมั้ยเนี่ย

Margarin_Butter

  • บุคคลทั่วไป
กันย์โดนทิ้งสะแล้ววว
เอ๊ะ เห็นตอนพี่สิงห์ไม่มีหนาวเคราแล้วตกหลุมรักรึป่าวเนี่ยยย

ออฟไลน์ punchnaja

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3359
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +383/-5
โถ หนูกันย์ถูกทิ้งให้เปลี่ยวเหงาเดียวดายT^T

ออฟไลน์ jiki

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1567
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +175/-2
โดนทิ้ง กร๊ากกกกก
สมน้ำหน้า

ออฟไลน์ kyoya11

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4680
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +340/-12
กันย์โดนทิ้งซะแล้ว เราชอบกันย์มากกว่านนท์อีก ฉะนั้น ถ้านายหนวดไม่เอา เราจะแว๊บไปเอามาแล้วนะ 55+

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






natty _lovelove

  • บุคคลทั่วไป
นู๋กันย์ตามไปดูสิ ว่าเขาทำไรกัน

yayee2

  • บุคคลทั่วไป
นายสิงห์เห็นหนูกันย์ปากดีเกินมั้ง เลยอยากสอนบทเรียนบ้างน่ะ
รอNCตอนหน้าจ้ะ

ออฟไลน์ pandorads

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 416
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +12/-1
แอบย่องไปเปิดประตูดูด้วยคนซิ   :m22:

ออฟไลน์ Piaanie

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1225
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +119/-2
สรุปแล้วเอาคนเดียว หรือ ควบ2 นี่ แต่ดูๆแล้วคงเอาทั้งคู่แหง๋ม ก็ได้ทั้งคู่ไปแล้วนี่นา หึหึ

samsoon@doll

  • บุคคลทั่วไป
ตายหละ ทำไงดีหละทีนี้

ออฟไลน์ golove2

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4480
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +277/-6
อย่าทิ้งกันต์สิค่ะ

 :กอด1: :กอด1:

ออฟไลน์ eastwind

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 367
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +32/-4
น่าสงสารน้องกันย์ โดนทิ้งซะแล้ว :serius2:

Ainsley

  • บุคคลทั่วไป
อ่านแล้วรู้สึกชอบกันย์มากกกว่า จริงๆ นะคนเขียน
นนท์ดูว่าง่ายไป มันก็น่ารักดีอยู่หรอก แต่ไม่โดนใจคนอ่านคนนี้เท่าไหร่
ต้องดื้อๆ ปากเสียๆ เหมือนกันย์กำลังดีนะ
ว่าง่ายไปดูไม่ค่อยมีรสชาติ  :o12:

ชอบตอนกันย์ด่าสิงห์มากอ่ะ โดนใจสุดๆ เลยพี่น้อง!
ปากโคตรหมา คือไม่เกรงใจใครอะไรทั้งนั้น ก็กูจะทำอะไรแบบนี้
แต่สิงห์ลำเอียง! ทิ้งน้องกันย์
สงสารกันย์นะ ที่โดนเพื่อนทิ้ง อ่านไปรู้สึกเสียใจแทน 10 วินาที
อยากรู้ว่าสิงห์กับกันย์จะเป็นไงต่อไป รอค่ะ  :กอด1:

stupidchild

  • บุคคลทั่วไป
เค้าโกนหนวดโกนเคราแล้วหลงรักแล้วละซิ คิคิ

ออฟไลน์ FRODO

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 414
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +42/-1
 :haun4: ต่อด่วนที่สุด  :z3: :z3:

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด