hello! SUNSHINE [ตะวันร้าย..ที่รัก]
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

โพลล์

คุณปลื้มตัวละครไหนมากที่สุด?

ซันนี่
ซินเซียร์
ไอ้เอี้ยฟ้า
ไอ้บ้ากาย
อิเมย์บี

ผู้เขียน หัวข้อ: hello! SUNSHINE [ตะวันร้าย..ที่รัก]  (อ่าน 1199895 ครั้ง)

ออฟไลน์ Forever_Love

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 328
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +39/-2
เหมือนซันนี่เลี้ยงเด็กโข่งเลยอ่ะ
เดี๋ยวดี เดี๋ยวก็ตีกัน
คงน่าปวดหัวน่าดู :z2:

ออฟไลน์ Still_14OC

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2041
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +180/-7
ซันนี่เป็นหวัดเพราะโดนฟ้าลักหลับแต่เช้า อ๊ะป่าว  :m20: :z1:

ออฟไลน์ kogomon

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 475
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +24/-2
โอ้ววววว ผ่านไปหนึ่งขั้นตอนพิชิตซันนี่กันแล้วว

อิอิ

ออฟไลน์ Achoiceofhissho

  • Sexuality is not a big deal
  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 93
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +3/-0
เพิ่งตามอ่านทัน ได้เม้นท์แล้ว  :impress2: เรื่องสนุกมาก ประมาณคู่แค้นแสนรัก
ซันนี่เป็นหวัดต้องสร้างความอบอุ่นให้ด่วน !!!

ออฟไลน์ Bowbonk

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1187
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +112/-4

ออฟไลน์ Cherry Red

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 886
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +232/-0
ฟ้าประทาน เนียนเนอะ...  :m26:
ไป ๆ มา ๆ ก็มาอยู่บ้านแฝดแบบว่ากลมกลืนมาก แม้จะติดมึนไปนิด
ซินอาจจะถูกชะตาคนแปลกและแหวกแนว แต่สำหรับซัน น่าจะเรียก สถานการณ์(ฟ้าประทาน)พาไป  :undecided:
 

ออฟไลน์ PetitDragon

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4138
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +343/-5

คนของเธอ

  • บุคคลทั่วไป
ฟ้าประทานแปลกๆ นะ  แต่ คนที่แปลกกว่าคือซันนี่เนี่ยแหละ

fOnfOn :D

  • บุคคลทั่วไป
ปวดหัวแทนซันนี่แหะ

เหมือนเลี้ยงเด็กสามขวบ สองคนเลย  :laugh: :laugh:
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 15-12-2011 11:35:26 โดย silverOrain »

ออฟไลน์ zakimi

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 268
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +36/-0
ซันนี่ คุณแม่ลูก2 น่ารักอ่ะ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ silverphoenix

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1182
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +347/-3
น่ารักขึ้นเรื่อยๆน้าคู่เนี่ยย

+1 จ้าาา

ออฟไลน์ august_may

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 998
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +81/-0
2 คน ทั้งซินทั้งฟ้านี่เป็นคนประเภทเดียวกันซินะ ดูเข้ากันได้ดีจนซันป่วยเลย

JangBouyoung

  • บุคคลทั่วไป
แป่วววว ซันนี่ป่วยซะแล้วววว  :laugh: ป่วยเพราะโดนฟ้าประทานลักหลับแน่ๆเลย อย่างนี้ตัดจับฉีดยา โดยคุณหมอฟ้าประทาน ถึงจะหาย หรือเปล่า?? :o8: ผู้แต่ง สู้ๆค่าาา

ออฟไลน์ U_Ton

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 753
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +57/-0
 :z1:เกิดศึกเเย่งซันนี่กัน หลังศึกแข่งกินเตี๋ยวอีก โห ทั้งคุณพี่ แล้วก็คุณสามี(?)

ฟ้าจะว่ารั่วก็ไม่เชิง อึนๆซึนๆ แปลกๆคนดีนะ (บุคลิกพระเอกกินขาดจริงๆ

สมควรกินยากล่อมประสาทหลังอาหาร เอ่อ หรือกินทุกสี่ชั่วโมงดี555) :m20:

ซันคงปวดหัวเนอะ เหมือนมีลูกสองคน แถมอีกคนยังมีมาลักหลับอีก หุหุ :haun4:

อย่าเผลอล่ะตัวเธอ o13

ออฟไลน์ sang som

  • เจ็บจิต!!
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1609
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +108/-6
ซันนี่เป็นหวัดดดดดด

ออฟไลน์ TONG

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2535
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +191/-4
หลากรสจริงๆนิยายเรื่องนี้ อ่านแล้วเพลินติดพันมากๆ

ออฟไลน์ White Raven

  • I'm beautiful in my way.~
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 270
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +779/-3
    • Fanpage
Chapter :: Special Sky :: พระอาทิตย์สีเทอร์ควอยซ์ (I) Part.1

   





“...อย่าตายนะ ผมไม่อยากต้องรู้สึกผิดไปตลอดชีวิต”



ผมนั่งมองจี้เงินรูปพระอาทิตย์ที่ใจกลางดวงเป็นหินเทอร์ควอยซ์สีฟ้าสดใสอย่างไม่ค่อยแน่ใจนัก...


ผมอยากจะรอต่ออีกสักหน่อย แม้จะค่อนข้างแน่ใจแล้วว่าเจ้าของคงไม่มาเอาคืนหรอก..


“ไง อาตี๋ ท่าทางลื้อดูอาลัยอาวรณ์ที่นี่จังเลยนะ รึว่าไปติดใจนางพยาบาลคนไหนเข้าอีกล่ะ?” ป๊าที่เพิ่งเดินเข้ามาในห้องพักร้องทักผมที่นั่งห้อยขาหน้าเหี่ยวอยู่บนเตียงผู้ป่วย หลังจากป๊าได้ไปเดินเล่นสำรวจ(นางพยาบาล)รอบโรงพยาบาลเพิ่งกลับมา
นี่คงคิดว่าลูกชายจะเป็นเหมือนกับตัวเองล่ะสิ ฮ่าๆๆ


..คิดถูกแล้วป๊า เอ้ย! ไม่ใช่


“โธ่ ป๊า! เห็นกายเป็นคนยังไงเนี่ย?” ผมแกล้งบ่นกระปอดกระแปด


“ก็เห็นเป็นคนชีกอ หน้าม่อ ลามก ยังไงล่ะ”


บรรยายสรรพคุณซะครบเลย ป๊าผม เกิดลูกชายขายไม่ออกนี่จะรับผิดชอบยังไงฮะ? ต่อให้เป็นคานทอง(ของป๊า)ฝังเพชร(ของม้า)ผมก็ไม่อยู่นะ ไม่เด็ดๆ


“เหมือนป๊าน่ะเหรอ?” ผมกระเซ้าคืนบ้าง จะให้ถูกปรักปรำอยู่ฝ่ายเดียวได้ยังไง


“บ๊ะ! เดี๋ยวปั๊ดโบก” ป๊าทำท่าเงื้อมือ แต่ก็เปลี่ยนเป็นป้องปาก ขยับมาพูดกระซิบกระซาบ สายตาก็แอบชำเลืองมองม้าที่กำลังพับผ้าใส่กระเป๋าอยู่ “แต่พยาบาลที่นี่แจ๋มจริงๆ ว่ะ เห็นแล้วอยากป่วยบ้างอะไรบ้าง วะฮะฮ่าฮ่า” ว่าแล้วก็ฮาซะลั่นห้อง แต่ก็ต้องเหยียบเบรกจนล้อปัดเมื่อหันไปเห็นม้าถือมีดปลอกผลไม้ ยืนแสยะยิ้มเย็นอยู่


“จะเอาซักแผลมั้ยล่ะ ป๊า? แต่ม้าไม่แน่ใจนะว่าจะได้นอนที่นี่ซักกี่วัน ..ก่อนที่จะถูกส่งต่อไปวัดน่ะ” นี่ล่ะครับ ฤทธิ์เดชของ คุณนายฟ้าใส ผู้มีวัยต่างกับป๊าเกือบ 20 ปี ..ถ้าไม่เด็ดจริง เอาบรรพบุรุษปลาไหลอย่างป๊าผมไม่อยู่หรอกครับ คอนเฟิร์ม!


“ลองดูมั้ย? ตายบ้างอะไรบ้างงี้” ม้าชี้ปลายมีดมาหา


“อั๊ยยะ! มันไม่ใช่ของที่ลองกันได้นะหนู” ป๊าถึงกับอุทานแล้วยิ้มแหยๆ หันมาหาผมอย่างต้องการตัวช่วย แต่ลูกรักอย่างผมมีหรือจะช่วย ฮ่าๆๆ


ฮาครับ งานนี้ฮาจนแผลสะเทือน


“โอย โอย โอย~” ผมต้องโหยหวนต่อ หลังจากหัวเราะอย่างไม่เจียมสังขารไป ก็เลยถูกทั้งคุณป๊าคุณม้าสมน้ำหน้าเข้าให้อีก
ดูสิ แต่ละคน รักผมมากจริงๆ


ผมถูกหามส่งที่นี่เมื่อหลายวันก่อน เนื่องจากมีบาดแผลฉกรรจ์อันเกิดมาจากของมีคมที่รู้จักกันในนามของ ‘มีด’ เสียบเข้าให้บริเวณท้อง เยื้องมาทางด้านขวา เพิ่งมารู้ข่าวร้ายจากหมอทีหลังว่าไส้ติ่งอันเป็นที่รักยิ่งของผมขาดหายไปจากการถูกทำร้ายครั้งนี้ด้วย.. (ฮึก เสียใจ๋~)


ถึงแม้จะไม่ถูกแทงในจุดสำคัญที่เป็นอันตรายเท่าไหร่ แต่เพราะเสียเลือดมากเกินกว่าร่างกายจะทนไหว ทำให้หัวใจผมหยุดเต้นไปหลายครั้ง ต้องปั๊มหัวใจกันหลายหน กว่าผมจะกลับมามีชีวิตได้อีก..


หลังจากนอนดูอาการอย่างใกล้ชิดอยู่ในห้องไอซียูหลายวัน ผมก็ถูกย้ายมาพักฟื้นในห้องพิเศษ และตอนนี้ก็กำลังจะออกจากที่นี่เพื่อไปพักฟื้นต่อที่บ้าน


ถ้าจะให้เล่าถึงสาเหตุของการเฉียดตายในครั้งนี้ก็คงต้องย้อนไปตั้งแต่...เอ่อ..เมื่อไหร่ดีนะ?.. เอาเป็นว่า ผมเนี่ย..มาจากขอนแก่น ..ใช่ครับ บ้านผมอยู่ขอนแก่น แต่ทุกซัมเมอร์ผมจะเข้ามาเรียนพิเศษในกรุงเทพเป็นประจำ ก็ไม่ใช่ว่าที่ขอนแก่นมันจะไม่มีที่ให้เรียนหรอกนะ ผมก็แค่หาเรื่องมาแรดไปอย่างนั้นเอง ฮ่ะๆๆ


เพราะผมตั้งใจจะสอบเข้ามหาลัยในกรุงเทพด้วย ก็อ้างนู่นอ้างนี่จนที่บ้านยอมให้มาล่ะ


ปีนี้ก็เหมือนเดิม.. มันเป็นช่วงซัมเมอร์ ม.4 เตรียมขึ้น ม.5 ผมก็เข้ามาเรียนพิเศษตามปกติ คืนวันเกิดเหตุผมเลิกเรียนประมาณ 5 โมงเย็น ไปแรดต่อกับเพื่อนๆ จนถึง 2 ทุ่ม ระหว่างเดินเตร็ดเตร่จะกลับหอพักก็เห็นวัยรุ่นหลายคนจับกลุ่มกันอยู่ ทีแรกผมก็ไม่ได้สนใจหรอก แต่พอมีเสียงแซวกันเกิดขึ้น ผมก็เลยหันไปดูบ้าง


ปรากฏว่าคนที่โดนวัยรุ่นกลุ่มนั้นแซวน่ะมีกันสองคน แวบแรกผมเข้าใจว่าเป็นทอมเหอะ เห็นท่าทางห้าวๆ แต่หน้าตาหวานซะ แถมยังหน้าคล้ายๆ กันด้วย


ผมยืนดูต่ออย่างสนใจ อยากรู้ว่าสองคนนั้นจะทำยังไงต่อไป..


ตอนแรกคนที่ดูเหมือนจะตัวสูงกว่าหน่อย ผมสีดำๆ กระตุกชายเสื้อคลุมของคนที่ตัวเตี้ยกว่า ผมสีทองๆ ให้เดินต่อ เหมือนว่าไม่อยากจะมีเรื่อง ผมที่ยืนดูอยู่(ห่างๆ)ก็คิดว่ามันควรจะเป็นอย่างนั้น ดูจากจำนวนแล้ว 10(กว่าๆ) ต่อ 2 ยังไงก็ถอยดีกว่า และก็ดูเหมือนว่าสองคนนั้นจะทำเป็นไม่สนใจเสียงนกเสียงกาแล้วเดินต่อไป ..แต่จู่ๆ ก็มีผู้ชายตัวสูงๆ หน้าตาดีคนหนึ่ง เดินแหวกผู้คนในกลุ่มวัยรุ่นออกมา แล้วพูดประมาณว่า ‘ไม่เจอกันนานนะ’ หรืออะไรทำนองนี้แหล่ะ ผมได้ยินไม่ค่อยถนัดเท่าไหร่


เท่านั้นล่ะ.. คนผมดำ(ที่เคยห้าม)ก็พุ่งเข้าใส่ไอ้โย่งคนนั้นก่อนเลย หลังจากนั้นก็เกิดการตะลุมบอนขึ้น อย่างที่บอก 10(กว่าๆ) ต่อ 2 ..สมควรแพ้ตั้งแต่อยู่ในมุ้ง แต่สองคนนั้นมันสู้ได้ว่ะ สุดยอดเลย! เกิดมาก็เพิ่งเคยเห็นฉากบู๊ดุเดือดแบบนี้นอกจอทีวีเป็นครั้งแรก ผมเลยต้องยืนดูต่ออย่างสนใจยิ่งกว่าเดิม อยากรู้ว่าจะจบยังไง? ..เอ้อ ก็ไม่ได้มีแค่ผมคนเดียวหรอกนะ คนยืนดูเยอะแยะ แต่ไม่มีใครกล้าเข้าไปยุ่งหรอก ใครก็กลัวโดนลูกหลงกันทั้งนั้น อย่างว่าแหล่ะ วัยรุ่นมันเลือดร้อน แต่ก็เห็นมีคนโทรไปแจ้งตำรวจแล้วล่ะ คิดว่าคงจะโผล่มาเร็วๆ นี้


แต่ระหว่างที่ยังไม่มาก็ยืนเชียร์กันไปก่อน ชะละล่า~


ผมเห็นคนผมดำใส่สนับมือทั้งสองข้างเลย ส่วนคนผมทองก็มีดาบไม้ไผ่ที่หัวกลมๆ เหมือนที่เคยเห็นในการ์ตูนญี่ปุ่นด้วย ทีแรกเห็นสะพายกระเป๋ายาวๆ สีดำๆ มา ผมก็หลงนึกไปว่าเป็นเครื่องดนตรีซะอีก ท่าทางว่าสองคนมันจะผ่านศึกมาเยอะว่ะ เตรียมพร้อมมากมาย แล้วลีลาการต่อสู้ก็หยั่งกับคนที่เรียนด้านนี้มาโดยตรง รู้จังหวะ รู้ทิศทางคู่ต่อสู้เป็นอย่างดี ผิดกับอีกฝ่ายที่กำหมัดพุ่งเข้าใส่แบบมั่วๆ ดูแล้วคนละชั้น คนละวรรณะเห็นๆ แทบไม่มีใครเข้าถึงตัวสองคนนั้นได้เลย ..ร่วงไปแล้วก็หลายคน


แล้วทีนี้เรื่องของผมมันก็เริ่มต้นขึ้น(พระเอกมาแล้วครับ วะฮ่าฮ่า)..


เมื่อผมเห็นคนหนึ่งในกลุ่มใหญ่ควักมีดพกความยาวประมาณ 4-5 นิ้วเห็นจะได้(เฉพาะส่วนที่เป็นใบมีดนะ) เป้าหมายของมันคือคนผมดำที่กำลังหันหลังไม่ทันระวังตัวอยู่


ไวเท่าความคิด.. ผมวิ่งเข้าไปแบบไม่คิดว่าตัวเองจะโดนแทงสักนิด ก็ผมไม่ได้ตั้งใจจะเอาตัวไปรับมีดแทนใครนี่ ผมแค่จะไปปัดมีดออกจากไอ้บ้านั่นเฉยๆ ผมว่ามันไม่ค่อยแฟร์ที่คนมากกว่าแล้วยังจะเล่นมีดอีก ..นั่นแหล่ะคือสาเหตุที่ผมเอาตัวเองเข้าไปเอี่ยว
แต่ไอ้ผมทองอีกคนมันดันหันมาจังหวะนั้นพอดี มันคงคิดว่าผมเป็นฝ่ายตรงข้ามมั้ง อาจจะคิดว่าผมจะวิ่งไปทำร้ายคู่หูของมัน มันก็เลยถลาเข้ามาถีบผมจนเซไปหามีดที่ถือรออยู่แล้ว


ก็..อย่างที่ทุกคนคิดนั่นแหล่ะครับ มิดด้ามกันเลยทีเดียวเชียว


แล้วก็เหมือนพล็อตหนังไทยทั่วไป ตำรวจมักมาตอนใกล้จบ แต่ในที่นี้คือ..ชีวิตผมนี่แหล่ะที่ใกล้จะจบ.. พอได้ยินไซเรนรถตำรวจ พวกมันก็แตกฮือวิ่งหนีไปคนละทิศคนละทาง ในขณะที่ผมทรุดลงเลือดอาบพุง ไอ้คนผมทองก้มมองผมเหมือนลังเลใจ แต่สุดท้ายก็ถูกไอ้คนผมดำฉุดให้วิ่งหนีตามกันไปก่อนที่ตำรวจจะมาถึง


หลังจากนั้นผมก็ถูกพาส่งโรงพยาบาล และตอนเช้าผมก็ได้กลายเป็นซุป’ตาร์! ได้ขึ้นหน้าหนึ่งหนังสือพิมพ์แทบทุกฉบับ(อ้อ ทีวีก็มีมาถ่ายนะเออ) ..ในฐานะคนที่โดนลูกหลงจากเหตุการณ์วัยรุ่นวิวาทกันกลางสยามฯ


มารู้ทีหลังว่าคืนนั้นมีคนถูกจับไปหลายคนเหมือนกัน แต่ไม่มีไอ้คู่หูผมทองกับผมดำรวมอยู่ในนั้นหรอก


“มีอย่างที่ไหน..วิ่งทะเล่อทะล่าเข้าไปให้มีดมันเสียบพุง? ลื้อไม่รู้รึไงว่าตรงนั้นมันไม่ใช่ที่เก็บมีด? นี่อั๊วก็เพิ่งรู้ว่าขายทองส่งควายเรียนมาตั้งนาน”


ผมตื่นจากภวังค์เพราะเสียงบ่นพึมพำของป๊าที่นั่งอยู่ข้างเตียง ไม่รู้ว่าก่อนหน้านี้กำลังพูดเรื่องอะไรกันถึงวกเข้ามาเรื่องนี้ได้?


“..ใจหายใจค่ำแทบแย่ นึกว่าตระกูลอั๊วจะสูญพันธุ์ซะแล้วสิ” แล้วป๊าก็หันไปบ่นกับม้าที่กำลังพับผ้าขนหนูต่อ “อั๊วถึงได้บอกลื้อไง อาฟ้าใส ว่าให้ทำเอาไว้หลายๆ คน ..ไม่เชื่ออั๊วแล้วเป็นไง? มีคนเดียวก็อย่างเนี้ย พอมันเป็นอะไรขึ้นมาก็ต้องเป็นห่วงกันให้วุ่น”


ป๊าหยุดกระแอมนิดนึง “เดี๋ยวกลับไปนะ ไปทำเพิ่มอีกซักคนสองคนกันเถอะหนู” ว่าแล้วก็ขยิบตาให้ม้าอีกที จนม้าขว้างผ้าขนหนูมาใส่หน้า แล้วก็ด่าว่าไปตามเรื่องราว ทำเอาผมต้องหัวเราะจนแผลสะเทือนอีกรอบ


ป๊าผมก็อย่างนี้แหล่ะ เป็นคนมีอารมณ์ขันตลอดๆ ไม่ว่าจะสถานการณ์ไหน ม้าผมก็เหมือนกัน ปกติแล้วก็เป็นคนอารมณ์ดี ขี้เล่น(ถ้าไม่ถูกป๊ายั่วโมโหนะ) เลี้ยงผมเหมือนเลี้ยงน้องมากกว่าจะเป็นลูก คงเพราะวัยเราไม่ห่างกันมากด้วยล่ะ(ม้ามีผมตอนอายุสิบแปด) เราก็เลยค่อนข้างสนิทสนมกัน คุยกันเหมือนเพื่อน ไม่ต้องแปลกใจเลยที่ผมเกิดมาเป็นเด็กอารมณ์ดี อีคิวล้นหลามขนาดนี้ ฮ่ะๆๆ


..โอย เจ็บๆๆ


“แล้วเนี่ย.. จะนั่งถืออีกนานมั้ย ลูกชาย? ไหนๆ เค้าให้แล้วก็ใส่ซะสิ” ม้าดึงจี้รูปพระอาทิตย์ที่ติดอยู่กับสร้อยหนังสีดำไปจากมือผม ก่อนจะแกะขอแล้วเอามาคล้องคอให้


“ว่ากันว่า เทอร์ควอยซ์ มีพลังในการคุ้มครองและรักษา ยิ่งหินมีสีฟ้าสดใสมากเท่าไหร่ ก็จะยิ่งมีพลังมากเท่านั้น ไม่ต้องสงสัยเลยว่า เปอร์เซี่ยนเทอร์ควอยซ์ สีฟ้าใสไร้ลวดลายแบบนี้จะมีอานุภาพขนาดไหน” ม้าพูดต่อพลางมองจี้ที่คอผมยิ้มๆ “คนที่เอามาให้เค้าคงจะหวังให้กายหายไวๆ น่ะ..”


อย่าแปลกใจที่ม้าผมจะมีความรู้เรื่องหินมีค่าพวกนี้ เพราะม้าผมเปิดร้านจิลเวอรี่ ขายเพชรขายพลอยอยู่ในห้างใหญ่กลางเมืองขอนแก่นไงล่ะ ส่วนป๊าก็ดูแลกิจการร้านทองอยู่ที่บ้านน่ะ ทั้งสองที่ก็ไม่ห่างกันมากหรอก


ส่วนจี้(พร้อมสร้อยหนัง)อันนี้ผมเจอมันวางอยู่ข้างหมอนหลังจากที่ฝื้นคืนชีพอีกครั้ง ม้าบอกว่าเห็นมันวางอยู่ตั้งแต่คืนก่อนผมจะฟื้นแล้ว แต่ถามใครก็ไม่มีใครรู้ว่าจี้นี่มันมาได้ยังไง


เลยทำให้ผมนึกย้อนไปถึงตอนที่ยังไม่ได้สติ ผมรู้สึกเหมือนว่าตัวเองกำลังฝันอยู่ มีใครบางคนมายืนมองผมอยู่ข้างเตียง แล้วพูดว่า..


“อย่าตายนะ ผมไม่อยากต้องรู้สึกผิดไปตลอดชีวิต”


ผมขอร้องให้ม้าช่วยไปติดต่อขอดูเทปจากกล้องวงจรปิดให้หน่อย ผมอยากรู้ว่าคนๆ นั้นเป็นใครกันแน่ แต่คำตอบที่ได้ก็คือ.. คนที่เดินเข้าไปในห้องไอซียูตอนกลางดึกเป็นคนรูปร่างสูงประมาณ 170 เซ็นต์กว่าๆ ส่วนหน้าตานั้นไม่รู้ เพศก็ระบุไม่ได้ เพราะคนคนนั้นใส่เสื้อคลุมตัวใหญ่ แถมยังเอาฮูดสวมหัวเพื่อพลางตัวอีก


สรุปว่าผมก็ไม่ได้ข้อมูลอะไรมากมาย นอกจากแน่ใจว่ามีคนเข้ามาหาผมจริงๆ ..แค่นั้น


ถ้าคาดเดาจากคำพูดที่ว่า ’อย่าตายนะ’ ตอนแรกผมก็มีช้อยส์อยู่ในใจ 3 ข้อ คือ.. 1) มันเป็นคนที่แทงผม มันอาจจะไม่ได้ตั้งใจ ก็เลยรู้สึกผิด และเข้ามาหาผมพร้อมหินสีฟ้า...ประมาณนั้น


2) มันคือคนผมดำ ที่ผมตั้งใจจะไปช่วย ก็เลยซวยแทน มันคงไม่อยากให้ผมตายเพราะมัน ก็เลยเข้ามาหาผมพร้อมหินสีฟ้า...อะไรทำนองนั้น


หรือสุดท้าย.. 3) มันคือไอ้คนผมทอง ที่ถีบผมไปให้มีดจิ้มพุง ถึงมันจะไม่ได้ตั้งใจ แต่มันคงไม่อยากมีส่วนผิดในการตายของผม...ก็เลยเข้ามาหาผมพร้อมหินสีฟ้า


แต่พอตำรวจมาบอกว่าจับไอ้คนที่แทงผมได้แล้ว รอให้ผมไปชี้ตัวที่โรงพักอยู่ ก็เป็นอันว่าเหลือตัวเลือกอยู่แค่ 2 คือไอ้คู่หูผมดำกับผมทองนั่นเอง ..แต่ก็ไม่มีอะไรมาช่วยพิสูจน์ได้ว่ามันจะเป็นใครในนั้นอยู่ดี


“เทอร์ควอยซ์เป็นสัญลักษณ์ของสุริยะเทพ เพราะงั้นเค้าถึงเอามาไว้กลางดวงอาทิตย์แบบนี้รึเปล่า? ..ม้าเดานะ แต่ว่าเทอร์ควอยซ์เป็นอัญมณีประจำเดือนธันวา ประจำวันศุกร์ กายก็เกิดเดือนธันวา แถมยังเกิดวันศุกร์อีก เหมาะมากเลยนะเนี่ย” ม้ายังคงพูดต่อไปเรื่อยๆ โดยไม่ได้สนใจว่าจะมีใครฟังหรือเปล่า “คนโบราณเค้ามีความเชื่อว่า สีของเทอร์ควอยซ์จะซีดจางลงเมื่อเจ้าของใกล้จะตายด้วยล่ะ แล้วก็นะ..” ม้าผมมักจะมีความสุขและเพลิดเพลินไปกับการพูดถึงพวกหินมีค่าแบบนี้แหล่ะ..
 





หลังจากที่ผมกลับมาพักฟื้นที่บ้านได้ระยะหนึ่ง ใจของผมก็อยู่ไม่ค่อยเป็นสุขสักเท่าไหร่ ส่วนหนึ่งคงเพราะอยู่ว่างๆ ไม่มีอะไรให้ทำตามประสาคนไฮเปอร์ก็เลยเกิดอาการฟุ้งซ่าน ..อีกส่วนหนึ่งก็คงเพราะมีเรื่องบางอย่างที่ยังค้างคาใจอยู่


ผมอยากรู้ว่าเจ้าของจี้ห้อยคอรูปพระอาทิตย์สีฟ้านี่เป็นใคร? มาจากไหน? แล้วตอนนี้ไปอยู่ที่ไหน?


ผมโทรให้เพื่อนที่เรียนกวดวิชาที่เดียวกันช่วยหาข้อมูลของคนที่ก่อเรื่องในคืนวันนั้นให้หน่อย เลยทำให้รู้ว่าพวกกลุ่มใหญ่ที่ถูกตำรวจซิวไปหลายคนมันเป็นเด็กโรงเรียนดังที่อยู่แถวย่านนั้นแหล่ะ ..แน่นอนว่าผมไม่ได้สนใจพวกมันอยู่แล้ว คนที่ผมสนใจคือไอ้คู่หูผมดำผมทองต่างหาก แล้วผมก็สมใจ เมื่อเพื่อนที่ให้ช่วยสืบเรื่องให้มันรู้จักกับเด็กอีกคนที่มาจากโรงเรียนนานาชาติ...ซึ่งมันรู้จักไอ้สองคนนั้นเป็นอย่างดี


นี่เป็นข้อมูลที่ผมได้มา.. ไอ้คนผมทองมันชื่อ กานต์ ..กานต์ระพี เฮย์เดน มันเป็นพี่ชายฝาแฝดของไอ้คนผมดำที่ชื่อ ฉาย ..ตะวันฉาย เฮย์เดน เป็นเด็กนานาชาติเหมือนเพื่อนของเพื่อนผม(ไม่งงนะครับ?)


พวกมันเป็นที่รู้จักดีในชื่อของ ‘แฝดนรก’ มีเรื่องทะเลาะตบตีกับเด็กย่านนั้นเป็นประจำ สาเหตุส่วนใหญ่ก็มาจากการแซวกัน การแก้แค้นกัน แล้วก็พวกอยากลองของ ..เป็นแบบนี้มาประมาณ 3 ปีแล้ว


เพื่อนของเพื่อนผมบอกว่า.. ก่อนหน้านี้พวกฝาแฝดก็ปกติดี น่ารัก เฟรนด์ลี่ มีเพื่อนมากมาย มีคนคอยล้อมหน้าล้อมหลังอยู่ตลอด แต่ไม่รู้ว่าเกิดอะไรกับพวกมัน พอเปิดเทอมขึ้น ม.2 มา เพื่อนที่ดูเหมือนจะสนิทกับฝาแฝดมากที่สุดก็ย้ายออกไป ฝาแฝดก็เปลี่ยนไป ไม่เอาใครหน้าไหนทั้งนั้น เกรี้ยวกราด พร้อมจะอาละวาดได้ทุกเมื่อ เหมือนลูกระเบิดเดินได้ยังไงยังงั้น เรียกว่าเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังตีนเลยก็ว่าได้ ..แค่ทักว่า ‘วันนี้ก็น่ารักอีกแล้วนะ’ ซึ่งเป็นคำทักทายตามปกติของเมื่อก่อน แต่ตอนนี้ดันกลายเป็นคำสั่งประหารตัวเองไปอย่างไม่มีใครรู้สาเหตุ


และหลังจากที่ก่อเรื่องคืนนั้นพวกมันก็หายตัวไปเลย...


ไม่มีใครรู้ว่าไอ้แฝดนรกนั่นหายไปไหน แต่มีข่าวลือว่าพวกมันถูกกลุ่มของไอ้ครีส(ครีสไหนผมก็ไม่รู้..?)จัดการไปแล้ว แต่บางข่าวก็บอกว่าพวกมันโดนกลุ่มของไอ้โด้(โด้ไหนอีกวะ?)ลากไปเล่นงาน จนต้องไปนอนโรงพยาบาล ตอนนี้อาการปางตาย แต่ไม่ว่าข่าวลือไหนๆ ก็ไม่มีใครยืนยันได้ว่า ‘จริง’


..ก็ได้แต่คาดเดาไปต่างๆ นานา


ไอ้การที่คิดไปเองว่า.. รู้แล้วจะสบายใจขึ้น เป็นสุขขึ้น..นั่นมันผิดอย่างมหันต์เลย พอรู้อย่างนั้นผมก็ยิ่งกระวนกระวายมากกว่าเดิม ก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน รู้จักสักหน่อยหรือก็เปล่า คุยกันสักคำก็ยังไม่เคย แต่ผมกลับอดเป็นกังวลเกี่ยวกับชะตากรรม(เวร)ของเจ้าของจี้พระอาทิตย์อันนี้ไม่ได้(..ซึ่งผมก็ยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเป็นคนไหน)


ตอนนี้กิจวัตรประจำวันสิ่งใหม่ของผมก็คือการสังเกตสีของเทอร์ควอยซ์ที่อยู่ใจกลางดวงอาทิตย์ ทุกเช้าหลังจากตื่นนอน สิ่งแรกที่ผมจะทำก็คือหยิบมันขึ้นมาดูว่าสีซีดจางลงไปบ้างหรือเปล่า?




ถ้ามันยังสดใสดีก็แปลว่าเจ้าของยังมีชีวิตอยู่ดีหรือเปล่านะ?


สิ่งที่คนโบราณเคยเชื่อจะยังใช้ได้กับสมัยนี้ไหม?




ผมก็คงได้แต่สงสัยต่อไป..
 





เวลาผ่านไปเกือบ 2 ปี โดยที่ไม่มีอะไรกระจ่างขึ้นกับผม แต่ผมก็ยังใช้ชีวิตไปตามปกติสุข สนุกสนานไปวันๆ จนเกือบจะลืมเรื่องเฉียดตายคราวนั้นไปแล้ว


ผมจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าฝาแฝดนรกที่กลายเป็นตำนานนั่นหน้าตาเป็นยังไง ให้นึกตอนนี้ก็นึกไม่ออก แต่มีสิ่งหนึ่งที่ผมไม่เคยลืมแม้แต่วันเดียวก็คือการสังเกตสีของเทอร์ควอยซ์ในจี้พระอาทิตย์...


มันยังคงเป็นสีฟ้าสดใสมาจนถึงทุกวันนี้..


ก็ได้แต่ภาวนาว่า...เจ้าของมันคงสุขสบายดี


ในวันที่ผมตรวจสอบรายชื่อคนที่สอบติดคณะวิศวะ สาขาวิศวกรรมโยธา มหาลัยที่ผมตั้งใจเอาไว้ ชื่อที่เข้ามากระแทกสายตาก่อนจะเจอชื่อของตัวเองก็คือ


กานต์ระพี เฮย์เดน


ผม..ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมต้องดีใจขนาดนั้น..?


ผมดีใจมากกว่าที่ได้เห็นชื่อของตัวเองติดอยู่ในลำดับต่อลงมาซะอีก ..ป๊ากับม้าที่นั่งลุ้นอยู่ด้วยเพิ่งมาบอกทีหลังว่าอาการของผมเหมือนคนบ้าไม่มีผิด ทำเอาป๊าใจแป้วไปเลย นึกว่าจะได้ลูกเป็น บ้า ก่อนเป็น บัณฑิต ซะแล้ว ฮ่าๆๆ


ที่ผมรู้ตอนนั้นก็มีแค่ว่า..


ถ้ามี กานต์ระพี ก็ต้องมี ตะวันฉาย


ไม่ใครก็ใครสักคนที่เป็นเจ้าของจี้รูปพระอาทิตย์อันนี้


และเรากำลังจะได้เจอกันอีกครั้ง...





ผมแทบจะอดใจรอวันเปิดเทอมไม่ไหว

 







TBC. :z2:

ลักษณะของ เปอร์เซี่ยนเทอร์ควอยซ์จ้ะ จะเป็นสีฟ้าเนียน ไม่มีลวดลาย
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 04-09-2012 11:21:15 โดย White Raven »

ออฟไลน์ roseen

  • เก็บความทรงจำที่ดีๆของวันวาน เพราะมันคือกำลังใจของวันนี้
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8646
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +947/-16

ออฟไลน์ THiiCHA

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1840
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +212/-4
ฮั่นแหนะ หลุดมาอีกปมแล้ว +1 นะ

ความหลังเค้าน่ารักอ่ะ (นี่ตูเพ้อถึงขั้นดูว่าเรื่องเลือดสาดนี่น่ารัก << ??!)

ก็แหม แล้วตอนนี้จี้อยู่ไหนแล้ว มันเป็นของซันนี่หรือซินเนอร์อ่ะ   

ไม่เห็นเอามาโชว์เลย อร๊าย คิดแล้วเขิลลลแทน

ถ้าในเรื่องจะอดใจรอวันเปิดเทอมไม่ไหว

คนอ่านก็แทบจะอดใจรอ....ตอนต่อไป... ไม่ไหวเหมือนกัน 5555

ออฟไลน์ Mekaming

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 288
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +18/-2
กายคู่ซินแน่ๆเดาถูกไช่มั้ย  :laugh:
รอตอนต่อไปนะคะรออ่ายซันนี่ต่อด้วย :z2:
 :bye2: :bye2: :bye2: :bye2:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






Crossley

  • บุคคลทั่วไป
ความหลังฝังใจสินะคะ พี่กาย
ป.ล. พี่กายแม่งบ้าจริงๆว่ะ :z1:

ออฟไลน์ U_Ton

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 753
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +57/-0
จี้พระอาทิตย์สีฟ้า ซันชายน์รึป่าวเอ่ยยยยย...

แต่ไม่ได้นะ ซันนี่น่ะของฟ้าเค้า... ยกซินให้กายไปแล้วกัน หุหุ

(ยกกันง่ายๆงี้เลย<<<ซิน) :z2: "อย่าตายนะ" คงเป็นซินมากกว่ามั้งที่พูด อืมๆ

ประวัติความเป็นมาของกายนี่สุดๆจริง พรหมลิขิตอะไรขนาดนั้น

ออฟไลน์ sanri

  • เวลาไม่ใช่ตัวพิสูจน์ทุกสิ่งเสมอไป
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1553
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +33/-9
อ่า จี้นั่นจะใช่ของซินหรือเปล่าเอ่ย = =

แล้วตกลงว่าคู่แฝดมีความหลังอารายอ่า  อยากรู้ๆๆๆ  :monkeysad:

ออฟไลน์ เกริด้า(๐-*-๐)v

  • ไม่อยากคิดอะไรทั้งนั้นแหละ
  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3191
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +349/-29
ชอบเรื่องนี้จัง จริงๆนะ แบบว่ามีเสน่ห์อย่างบอกไม่ถูกอ่ะ ไอชอบแฝดซินดี้-ซันนี่คู่นี้มากเลย เมย์บีทะเทยจอมแรดแต่เถื่อนอ่ะด้วย สกายมนุษย์ที่สุดของความบ้า และสุดท้ายคือฟ้าเด็กจิตๆไม่ยอมโต ที่ไอล่ะสงสัยจริงๆว่านิสัยแบบนี้เป็น(ว่าที่)เภสัชได้ไงวะ ( ̄▽ ̄)

ออฟไลน์ PetitDragon

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4138
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +343/-5
ขอเดาว่าเจ้าของสร้อยเป็นซิน  :m1:



มาแก้ครับ...อ่านผิด 5555  :a6:
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 21-12-2011 18:42:17 โดย PetitDragon »

ออฟไลน์ Bowbonk

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1187
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +112/-4
ของซิน  ใช่มะเนี่ยยยยยยยยย

ออฟไลน์ PoP~Pu

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1739
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +134/-5
ฮู้ววว เพิ่งเข้ามาอ่านมันมากหยุดไม่อยู่
แล้วพรุ่งนี้มีเรียนเช้าด้วย นี่จะตีสี่แล้วก๊าบบ:m29:
ชอบฟ้า ใครจะว่ายังไงกับอิตานี่ช้านนไม่สน ชั้นชอบ ฮ่าๆๆ
ขอเดาว่าเจ้าของสร้อยคือซิน ไม่รู้อยากให้คู่กับซินฮ่าๆ

ออฟไลน์ TONG

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2535
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +191/-4
เจอกันเพราะเช่นนี้นี่เองนะ เฉียดตายไปเลยนะนายสกาย

ออฟไลน์ sang som

  • เจ็บจิต!!
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1609
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +108/-6

ออฟไลน์ iranen

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 854
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +80/-0
จี้ของซินนะ ที่เป็นของสำคัญใส่สลับกับซันนี่

แต่เบื้องหลังเยอะกันจริงๆเลย ทั้งซิน ซัน
แล้วก็มนุษย์ต่างดาวฟ้า
จะรอเฉลยนะ

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด