ก็คนมันรักทำไงได้ # IMG PAI 2-6-58 #
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: ก็คนมันรักทำไงได้ # IMG PAI 2-6-58 #  (อ่าน 2389778 ครั้ง)

ออฟไลน์ goonglovenut

  • เป็ดนักเขียน
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 810
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1187/-10
ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ

สรุปข้อสำคัญดังนี้



1.ห้ามมิให้ละเมิดสิทธิส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรุปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ, หมิ่นประมาท, หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย, ห้ามโพสกระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้งสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกเล้าฯ ในเรื่องการเมือง เชื้อชาติ  เผ่าพันธุ์  ศาสนา และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงการตั้งชื่อเรื่องด้วยคำหยาบ คำไม่สุภาพ  ล่อแหลม และชี้เป้าให้เล้าฯ ถูกเพ่งเล็ง จากทางราชการ

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพส หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่นี่หรือที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อขออนุญาตเจ้าของเรื่องก่อนนะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล บอกเมล แลก msn บนบอร์ด โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าตัวไม่ยินยอม

5.ขอให้นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิดเดียว ถ้าเป็นเรื่องจริงก็ให้บอกว่าเรื่องจริง ถ้าเป็นเรื่องแต่งให้บอกว่าเรื่องแต่ง  ให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตามเพราะมีคนมากกมายทะเลาะเสียความรู้สึกเพราะเรื่องนี้มามากแล้ว

6. การพูดคุยโต้ตอบระหว่างคนเขียนและคนอ่านนอกเรื่องนิยาย  ทำได้  แต่อย่าให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสนิยายหนึ่งตอน ก็ควรตอบเพียงคอมเม้นต์เดียวก็พอแล้ว  โดยสามารถใช้ปุ่ม Insearch qoute  ได้    ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และลงลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วยนะครับ เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน

7. การกดบวกให้เป็ดเหลือง
      7.1 นิยาย 1 ตอน  จะให้ขึ้น Top list แค่ 1 Reply เท่านั้น ถ้าขึ้นเกิน จะลบคะแนนออก เหลือเฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด
      7.2 นิยาย 1 เรื่อง จะให้ขึ้น Top list ไม่เกิน 3 Reply ถ้าเกิน จะลบคะแนนออก ให้เหลือ เฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด ลงมาตามลำดับ
      7.3 Post ในห้องอื่น ๆ ก็จะใช้ หลักการเดียวกันนี้ เช่นกัน ยกเว้น
            - 1 Reply ที่เกินมานั้น โมฯทั้งหลาย พิจารณาดูแล้วว่า ไม่เป็นการปั่นโหวต และเป็น Reply ที่น่าสนใจและเป็นที่ชื่นชอบจริง ๆ


เวปไซต์แห่งนี้เป็นเวปไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฏหมายภายในและระหว่างประเทศ
การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเวปไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง

ข้อความใดๆก็ตามบนเวปไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเวปไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ  โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม


กรุณาอ่านเพิ่มเติมที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0


ตอนที่ 1
“เออ ตื่นแล้ว ไอ้พายยังไม่กลับ ไปไหน เออ เจอกันที่ ม.” ผมวางสายจากไอ้หวายที่โทรมาปลุกแต่เช้า ไม่รู้มันอยู่บ้านเดียวกันได้ยังไง ไม่รู้ว่าไอ้พายหายไปไหนแต่ปกติมันก็บอกตลอดผมเลยกดเข้ามือถือมันมีผู้หญิงรับสายบอกว่าหมายเลขที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้ รู้ดีจริงๆ สลัดความคิดออกจากหัวก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำไปทำกิจธุระเบ็ดเสร็จก็เกือบชั่วโมงก่อนจะออกจากบ้านไปมหาวิทยาลัยผมชื่อไผ่เรียนสถาปัตย์ กลุ่มผมมีสี่คนเป็นเพื่อนที่มาจากบ้านเดียวกันสองคนคือ ไอ้พาย กับ ไอ้หวาย มันเป็นญาติกันฟังชื่อเหมือนผู้หญิงแต่มันเป็นผู้ชายทั้งคู่แหละครับ ไอ้พายจะตัวเล็ก ขาวดูบอบบาง หน้าตาน่ารัก หน้าตาคล้ายไอ้พายแต่สูงและคมกว่า ผิวสีแทนที่จริงมันก็ขาวแหละแต่มันชอบเล่นกีฬากลางแจ้งมันบอกว่าทำให้ดูแมนและเท่ห์ดี อารมณ์ดีเกือบตลอดเวลาไอ้นี่สาวติดเพราะคารมมันนี่แหละ อีกสองคนชื่อ บลู เป็นคนกรุงเทพฯ หล่อตี๋ สูงขาว สาวเห็นนี่กรี๊ดเลย บ้านฐานะดีป๋ากับม๊ามันเปิดร้านจิวเวอรี่ แต่มันนิสัยดีทำตัวติดดินไม่เรื่องมากไปไหนไปกัน และก็ไอ้เจย์เล่ย์เป็นลูกครึ่งไทย-แคนาดา บ้านอยู่เชียงใหม่ จนมาถึง ม. ผมจอดรถแล้วก็เดินไปที่คณะที่นัดกับไอ้หวายไว้ พอมันเห็นผมมันตะโกนเรียกแบบไม่อายใครด้วย

“ไอ้ไผ่ วู้ ทางนี้”เสียงไอ้หวาย ตามด้วยไอ้เจย์ มันพอกันไอ้คู่นี้ ถ้าอยู่ครบยิ่งกว่านี้อีก แต่ปล่อยมันยังไงก็เพื่อนผม

“มึงจะตะโกนทำไม กูเห็นแล้ว”ผมถามมันเฉยๆ ก่อนจะนั่งลงข้างๆ

“ตอกย้ำไง กูกลัวมึงไม่เห็น”มันตอบพร้อมกับยักคิ้ว

“มึงก็รู้เหี้ยนิเขาชอบย้ำคิดย้ำทำ”ไอ้เจย์ทับถมมัน

“ไอ้สัด มึงก็พอกับกูแหละ”มันก็ด่ากับทันที ผมเลยพูดขัดมันก่อน

“ไอ้พายมายัง”ผมถามหาไอ้พายว่ามันมาหรือติดต่อมาหรือยัง

“เดี๋ยวกำลังมา ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าอยู่ แม่ง นอนคอนโดไอ้บลูก็ไม่บอก”ไอ้หวายบ่นก่อนจะเล่าว่า เมื่อวานเย็นไอ้บลูชวนมันไปซื้อของให้แฟนมันชื่อ น้องเกรช แล้วชวนมันไปห้องเล่นเกมกัน ไอ้พายก็ดี๊ด๊าเพราะมันติดเกมอยู่แล้ว มันเล่นเพลินจนหลับไอ้บลูก็ไม่ปลุกมันปล่อยเลยตามเลยจนดึกมันก็เลยต้องค้างที่นั่นเกรงใจให้ไอ้บลูมาส่ง ไอ้สองคนนี้มันแปลกบางทีมันทำตัวติดกันเหมือนเป็นแฟนยิ่งไอ้พายงอนไอ้บลูจะรีบง้อทันทียิ่งกว่าพวกผมกับไอ้หวายอีก มันค่อนข้างเอาแต่ใจตัวเองนิสัยคล้ายผู้หญิงถ้าพวกผมขัดใจมันได้วีนแตกแต่กับผมมันไม่ค่อยกล้าเพราะผมไม่ค่อยง้อยิ่งถ้าผมไม่ผิดแล้วมางี่เง่าใส่เพื่อนก็เพื่อนเถอะได้ด่าเปิดแน่ มีไอ้บลูนั่นแหละที่ง้อและก็ชอบแกล้งมัน ถ้าไอ้บลูไม่มีแฟนผมคิดว่ามันต้องเป็นแฟนกันแน่ ก่อนจะหยุดความคิดเมื่อเห็นใครคนหนึ่งเดินมานั่งโต๊ะหินไม่ไกลจากผมนัก คนดังของ ม. แต่เป็นข่าวคาวซะมากกว่าประมาณว่าเป็นเด็กไซด์ไลท์ มีคนเลี้ยง ผมก็เคยเห็นเขาไปกับคนมีฐานะใน ม.นะเคยเจอที่ห้าง ไปกินข้าว ดูหนัง ซื้อของ ผมว่ามันเป็นเรื่องปกติของคนหน้าตาดีที่ใครก็อยากจะเข้าหา ผมไม่ได้ใส่ใจเรื่องเขามากหรอกเป็นเรื่องส่วนตัวที่เขาจะทำอะไรก็ได้ไม่ใช่เรื่องที่ผมจะเข้าไปยุ่ง
 
“มองไรวะ”ไอ้เจย์ถามผมที่มองไปทางนั้น ผมไม่ได้ตั้งใจจะมองหรอกแต่บังเอิญเดินเข้ามาอยู่ในสายตาพอดี

“อย่าบอกนะว่ามึงมองน้องฝิ่น ที่ทั้งหยิ่ง หัวสูง มองคนก็ดูถูก ทั้งที่ตัวเองก็มีข่าวไม่ดีเท่าไร”ไอ้หวายรีบพูดดักผมทันทีก่อนจะบอกสรรพคุณเด็กตัวขาวที่ทำหน้าหยิ่งตลอดเวลา ผมหันกลับมามองหน้ามัน

“มึงรู้ได้ไงว่าเขาเป็นแบบนั้น”ผมถามมันนิ่งๆ ปกติไอ้หวายไม่ใช่คนดูถูกคนหรือไม่ชอบขี้หน้าใครง่าย ๆ มันค่อนข้างเฟรนด์ลี่เลยแหละ

“ก็คนเขาพูดกันแบบนั้น ไอ้เรื่องข่าวไม่ดีน่ะกูไม่รู้หรอกว่าจริงหรือเปล่า แต่กูว่าน้องเขาดูหยิ่งๆนะไม่เห็นจะยิ้มหรือมองใครเลย”ไอ้หวายยักไหล่ก่อนจะเล่าต่อ แต่มันก็มองเขาซะตาเยิ้มเลย

“คนที่ไม่ยิ้มหรือว่ามองใครต้องหยิ่งทุกคนเหรอวะ”ผมถามมันต่ออย่างไม่ได้คิดอะไร เพราะผมก็เป็นแบบนั้นเหมือนกันถ้าไม่ใช่เพื่อนหรือคนที่สนิทกันจริงๆผมก็ไม่ค่อยยิ้มหรือพูดด้วยมากนัก

“นี่มึงกำลังพูดถึงตัวเองเปล่าวะ เออ มึงก็เป็นแบบนั้นนี่หว่า”ไอ้เจย์พูดล้อผมยิ้มๆ
 
“ก็ปกติอยู่แล้วคนไม่รู้จักก็ไม่มองหรือจำเป็นต้องยิ้มสักหน่อย”ผมบอกมันอย่างไม่คิดอะไร

“มึงนี่มันพวกซึนจริงๆว่ะ กูเห็นมีทั้งสาวแท้สาวเทียมทอดสะพานให้มึงเป็นแถวไม่ยักสนใจ กูถามจริงเถอะพี่กี้เขาจ้างมึงไปทำงานที่ร้านไม่ขาดทุนเหรอวะ มึงยิ้มให้ลูกค้าบางไหมเนี่ยะ”ไอ้หวายหันมาวิจารณ์ผมแทนไอ้เด็กตัวขาวหน้าหยิ่งๆ ผมทำงานพิเศษเป็นบาร์เทนเดอร์ให้ร้านพี่กี้ที่ผับแถวxxx มีลูกค้าเข้าร้านแกเยอะมากเพราะติดใจในบรรยากาศ การบริการ อีกอย่างแกเข้มงวดเรื่องสิ่งเสพติดห้ามนำเข้า บุหรี่ในร้านมีจำหน่ายพร้อมสถานที่ให้สูบไม่ใช่นั่งไปสูบไป มีห้องวีไอพีสำหรับคนต้องการส่วนตัวซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นนักธุรกิจซะมากกว่า

“กูก็เห็นมีคนเข้าทุกวัน อีกอย่างกูไม่ใช่ประชาสัมพันธ์จะได้ยิ้มตลอด”ผมก็บอกมันเรียบๆ เหมือนหน้าผมนั่นแหละ

“กวนตีนแหละมึง อ้าว นั่นไอ้สองผัวเมียมาแล้ว”ไอ้หวายตีไหล่แบบหยอก ก่อนจะพยักเพยิดให้ผมหันไปทางไอ้บลูกับไอ้พายที่เดินตามก้นกันมาไอ้บลูหน้าระรื่น ไอ้พายหน้าหงิก ไม่รู้แม่งกัดกันเรื่องอะไร

“กูไม่ไป”เสียงไอ้พายมาถึงก่อนจะนั่งลงข้างผม เอาหน้าซุกแขนแต่ผมเอามือยันไว้ก่อน

“นะ ไอ้พายไปเป็นเพื่อนกูหน่อย”ไอ้บลูถลาตามมาติดๆ จนไอ้หวายมองหน้าผมพร้อมกับส่ายหน้า ไอ้เจย์อมยิ้มแปลกๆ

“ไม่”

“นะ”

“ไม่”

“พายอ่ะ”ไม้ตายสุดท้ายของไอ้บลู จะเรียกด้วยน้ำเสียงเว้าวอนแต่มันทำกับไอ้พายแค่นั้นแหละครับ ขืนมาทำใส่ผมได้อ้วกแน่

“=_=”หน้าไอ้พายเมื่อเจอลูกอ้อน(ตีน)ของไอ้บลูเข้าไป ใครเห็นไอ้คนตัวโตรูปหล่อพ่อรวย นั่งทำตาปริบๆอ้อนเป็นลูกแมวคงได้ขำตาย

“มึงสองคนผัวเมียหยุดก่อน ทะเลาะอะไรกันวะทั้งที่ไปนอนด้วยกันมาเมื่อคืนนี้”ไอ้หวายเสนอหน้าพูดขึ้นมาทันที่ มันทำหน้าตายมาก

“ไอ้หวาย ไอ้เชี่ยะ ปากหมา กูไม่ได้เป็นเมียมัน”ไอ้พายขว้างกล่องนมที่ผมกินหมดแล้วใส่ไอ้หวายที่หัวเราะคิกคัก ไอ้บลูก็ยิ้มรับไม่มีการแก้ตัวอะไรทั้งสิ้นเพราะมันสองคนโดนล้อเป็นประจำจากไอ้หวายและไอ้เจย์ พาให้ผมอมยิ้มไปด้วย

“มึงยังไม่ชินอีกเหรอวะ ไอ้บลูกูไม่เห็นมันปรี๊ดแบบมึงเลย ไอ้พาย”ไอ้เจย์ถามมันก่อนจะหันไปหาไอ้บลูที่ยังนั่งยิ้มเป็นปกติ

“ถ้ามึงไม่หยุดกูจะถอดรองเท้าเขวี้ยงหัวมึงเดี๋ยวนี้”ไอ้พายยกตีนขึ้นมาเตรียมจะถอด

“ไม่คุ้มหรอก อุตส่าห์ซื้อให้ไปเขวี้ยงมันทำไม เสียของ”ไอ้บลูรีบห้ามทันที

“ไอ้สัด มึงจะบอกว่าหัวกูไม่คู่ควรกับรองเท้าเมียมึงเหรอ เอ๊ะ ซื้อให้ นั่นแน่ซื้อรองเท้าให้ด้วยรุ่นล่าสุดที่มึงอยากได้เลยนี่หว่า”ไอ้หวายหันไปด่าไอ้บลูก่อนจะสะกิดตรงประโยคที่ไอ้บลูพูดเลยเปลี่ยนเป็นล้อมันแทน ไอ้พายหน้าแดงไม่รู้โกรธหรืออายถอดเตรียมจะเขวี้ยง ไอ้เจย์หัวเราะชอบใจทำเป็นชะโงกหน้าไปดูรองเท้าไอ้พาย

“เฮ้ย”ผมร้องแบบรำคาญจนพวกมันเงียบเสียง

“มึงดูมัน”ไอ้พายหันมาฟ้องผมทันที

“ก็มันล้อเล่นมึงจะอะไรนักหนา หูกูจะหนวกอยู่แล้ว”ผมบ่นมันอย่างรำคาญ มันสองตัวก็ยังทำปากทำหน้าใส่กัน ผมส่ายหน้าอย่างระอา

“ตกลงไปมั้ย เดี๋ยวชวนไอ้สองคนนี้ด้วย”ไอ้บลูถามไอ้พายที่ตอนนี้อารมณ์เริ่มปกติคงที่แล้ว

“ถ้ามันสองคนไปกูจะไป”ไอ้พายพูดยิ้ม ๆ หันมามองหน้าผมอย่างมั่นใจว่ายังไงก็ไม่ไป เพราะมันรู้ว่าผมไม่ค่อยไปงานใครถ้าไม่สนิทถึงจะเป็นเพื่อนของเพื่อนหรือญาติของเพื่อนก็ตามแต่ นอกจากจำใจจริงๆนั่นแหละถึงจะไป

“ไปไหนวะ”ไอ้หวายถามทันที่ไอ้พายพูดจบ

“วันเกิดเกรช จัดที่ผับxxxxพวกมึงไปด้วยสิ กูไม่อยากไปคนเดียว”ไอ้บลูบอกจบหันมามองทางพวกผม

“ทำไมไม่ร้านพี่กี้วะ”ไอ้เจย์ถามทันที เพราะคุ้นกับร้านนี้มากกว่าอีกอย่างมันส่องเด็กแคชเชียร์ที่นั่นอยู่ชื่อน้องนุ่น

“กูไม่ใช่เจ้าภาพ”ไอ้บลูพูดพลางส่ายหน้า ก่อนจะหันมาอ้อนไอ้พายทางสายตาต่อ

“ไม่ใช่เจ้าภาพแต่มึงออกเงิน”ไอ้พายพูดแทรกทันที หันมาทางผมที่ทำหน้าเฉยๆไม่ออกความเห็น

“หึหึ เดือดร้อนแทน”ไอ้หวายเอาอีกแล้ว

“ฮิ้ว ขออนุญาตยังครับ ไอ้เหี้ยบลู”ไอ้เจย์รีบสมทบ

“สัด”ไอ้พายด่าเน้นๆใส่หน้าไอ้หวายและไอ้เจย์ที่ทำหน้ากวนตีนใส่มัน ไอ้บลูมันไม่ทำไมหรอกก็นั่งทำตาปริบๆต่อไป

“ไปเถอะ เห็นแก่กูสักครั้ง”ไอ้บลูบอกแทบจะขอร้องเลย ผมไม่ได้เรื่องมากอะไรหรอก ไม่ใช่ไม่เคยกินเคยเที่ยว เหล้านี่กินทีแทบจะหัวราน้ำอยู่บ้านไม่มีอะไรก็ตั้งวงบ้านไอ้พายหรือ บางทีก็มีรุ่นพี่ที่จบไปแล้วแต่ยังติดต่อกันอยู่มาแจมด้วยประจำ

“ว่าไงล่ะไอ้ไผ่ ไอ้หวายกับไอ้เจย์กูไม่ถามหรอกแค่เห็นหางสั่นดิกๆ ก็รู้แล้วว่าอยากไป ก็เพื่อนแฟนไอ้บลูแต่ละคนน่าฟันทั้งนั้น”ไอ้พายถามผมก่อนจะหันไปแขวะไอ้สองตัวนั่น แต่ตบท้ายได้น่าดีดกะโหลกจริงๆ

“พูดไม่เพราะใช้คำแบบนั้นกับผู้หญิงได้ไง”ไอ้บลูปามไอ้พายทันที ทำหน้าแบบไม่เอาไม่พูด ตอนแรกมันจะอารมณ์ดีอยู่แล้ว เสือกไปพูดให้มันด่าซะงั้น ซวยไปมึง

“ผู้หญิงดีกูไม่พูดแบบนี้หรอก แรดเรียกพี่นึกว่าดูไม่ออก ทำเป็นกระแหนะกระแหนมากๆจะโดดถีบให้”ไอ้พายพูดอย่างอารมณ์เสีย มันไม่ค่อยชอบแฟนไอ้บลูและรวมไปถึงพวกเพื่อนเขาด้วย มันบอกสร้างภาพทำเป็นแอ๊บใส ลับหลังไอ้บลูก็ว่ามันหาว่าจ้องจะเอาเพื่อนตัวเองไอ้พายเป็นเกย์ไม่ใช่พวกผมไม่รู้แต่ไม่เคยเห็นมันชอบใครสักที ไม่ใช่ไม่มีคนมาจีบมันเรียกว่าแทบจะทุกคณะเลยก็ว่าได้แต่มันไม่ค่อยสนใจใครมีบ้างไปกินข้าวดูหนังด้วยแต่ไม่เคยไปค้างหรือว่ามีอะไรกัน มันอาจจะดูแรงๆแต่มันใสซื่อมากกับบ้างเรื่อง แต่ถ้ามีเรื่องมันไม่เคยหนีถึงไหนถึงกันถ้ามีใครมาหาเรื่องก่อนถึงมันจะตัวเล็กแต่ฝีมือไม่เล็กตามตัวมันเคยซัดไอ้พวกทำตัวปากไวมือไวกับมันคว่ำมาแล้ว ผมเตือนมันทุกครั้งว่าอย่าประมาทถึงจะมีฝีมือแต่ไม่มีสติก็ทำให้พลาดได้
 
 “พาย”ผมเรียกมันที่ทำท่าฮึดฮัด ไอ้บลูจะจับมันๆยังไม่ให้จับเลยหันไปว่าเข้าให้อย่างโกรธๆ

“กูเห็นแก่หน้ามึงทุกครั้งแต่อย่าให้กูเหลืออดแม้แต่ตีนก็จะไม่เหลือ”มันไม่ได้พูดเล่นแล้วตอนนี้มันโกรธจริงๆ ไอ้หวายกับไอ้เจย์เงียบเพราะรู้ว่าไม่ใช่เรื่องเล่นๆ เห็นพวกมันอย่างนี้มันรู้ว่าเวลาไหนไอ้พายอารมณ์ดีหรือไม่ดี

“กี่ทุ่ม”ผมตัดปัญหาไม่อยากเห็นพวกมันทะเลาะกัน ไอ้พายหันมาทันทีแต่ไม่พูดอะไร ไอ้บลู ไอ้หวาย ไอ้เจย์ยิ้มออกแล้วครับ

“สักสองทุ่ม”ไอ้บลูบอก ก่อนจะหันไปหาไอ้พายที่นั่งเงียบ มันทำปากให้ผมช่วยพูดกับไอ้พายให้หน่อยเพราะมันค่อนข้างเกรงใจผม

“เอาไง”ผมถามไอ้พาย

“แล้วแต่มึง”มันพูดกับผม

“เจอกันสองทุ่ม”ผมก็เลยบอกไอ้บลูที่ยิ้มแป้น เอามือสะกิดไอ้พายยิกๆ

“เดี๋ยวกูไปรับนะ”มันพูดเอาใจไอ้พาย

“เสือก กูเอารถไปเองไม่สบอารมณ์กูจะกลับทันที”มันพูดเน้นๆเลยทำเอาไอ้บลูหน้าเสียไม่กล้าเร้ารื้อต่อ

“สนใจเหรอวะ”ไอ้เจย์หันมาพูดกับผมที่หันไปมองไอ้เด็กตัวขาวนั่นอีก ว่าจะไม่มองเสือกขาวโอโม่เข้าตากูซะ

“กูบอกตอนไหน”ผมย้อนถามมัน

“อ้าว ก็กูเห็นมึงมองน้องเขาอีกแหละ”ไอ้หวายทำเป็นตาโต ทุเรศจริงมึงทำดัดจริต

“ถ้ามองนี่ต้องสนใจด้วยเหรอ”ผมก็ถามมันอีกแบบหน้าตาเฉย ไอ้หวายมันเป็นคนความรู้สึกไว ถ้าเห็นอะไรผิดปกติเกี่ยวกับผมหรือไอ้พายมันจะรู้ทันทีแต่อยู่ที่ว่ามันจะพูดหรือไม่พูดแค่นั้นเอง

“มองใครวะ”ไอ้พายถามมั่ง หลังจากรำคาญไอ้บลูที่ยังสะกิดให้มันพูดด้วย

“จะใคร น้องฝิ่นเด็กวิดวะ”ไอ้หวายพูดพลางพยักเพยิดให้ดู

“โอ๊ะโอ ไอ้ไผ่มองทั้งทีไม่ธรรมดานะมึง”ไอ้พายทำเป็นอุทาน แต่มันทำน่ารักกว่าไอ้หวายหน่อย

“กูก็เห็นเขาครบ 32 ปกติดี ไม่ธรรมดาตรงไหน”ผมย้อนไอ้พาย

“ไอ้เชี่ย กูหมายถึงชื่อเสียงน้องเขาต่างหาก”ไอ้พายตีแขนผมทันที

“ดี แสดงว่าเป็นคนมีชื่อเสียง”ผมก็ย้อนมันอีก

“แสดงว่ามึงสนใจจริงๆ”ไอ้หวายย้ำอีก

“ยัง”ผมบอกมันสั้นๆ

“เห็นไอ้แมนคั่วอยู่ ล่าสุด”ไอ้บลูพูดบ้างหลังนั่งฟังมานาน มันค่อนข้างรู้ข่าววงในเยอะเพราะมันมีเพื่อนอยู่เกือบทุกคณะ ส่วนใหญ่ก็มาจากที่เดียวกับมันตอนมัธยมแต่แยกกันไปเรียนตามแต่ถนัด
 
“ธรรมดาก็มันรวยโคตร พ่อก็เป็นเจ้าของธุรกิจสื่อพิมพ์ ไม่แปลกที่เขาจะสนใจ ว่าแต่มึงเถอะกูว่ามองคนอื่นดีกว่าไหม”ไอ้เจย์พูดบอกผมด้วยความหวังดีไม่ใช่ว่ามันดูถูกผมหรอก
 
“กูแค่มองเฉยๆ”ผมบอกพวกมันไปอีก

“อืม มึงแค่มองเฉยๆ แต่ถ้าเขาทำให้มึงมองได้นี่ไม่ธรรมดานะ ไอ้ไผ่”ไอ้พายพูดขึ้นมาบ้าง ทำให้ไอ้หวายกับไอ้บลูพยักหน้าเห็นด้วยทันที

“ก็มันขาว กูแสบตา”ผมพูดแค่นั้น แล้วเดินไปทางขึ้นตึกทันที ผมพูดจริงที่มันขาวแต่มันไม่ได้ขาวจืดซีด ผิวมันขาวเหลืองลออ นวลเนียน

“แค่นี้เหตุผลมึง ฉิบหาย”ไอ้หวายโวยตามหลัง มือก็หยิบหนังสือเดินตามผมมา

“มึงนี่หื่นเงียบๆดีวะ ฮ่าๆๆ”ไอ้เจย์ตามมาติด

“เฮ้ย รอกูด้วย”ไอ้พายรีบออกตัวตาม

“ตกลงกูไปรับ”ไอ้บลูบอกไอ้พายเสียงนี่เปลี่ยนแล้ว พวกมันเดินทันผมแล้วครับ ผมมองไอ้เด็กตัวขาวอีกครั้งจังหวะมันเงยสบตาพอดี ตาสวยโคตร แต่มันไม่สนใจก้มหน้าดูหนังสือต่อ

“มึงหูหนวกไง กูบอกว่าไปเอง”ไอ้พายหันไปแหวใส่ไอ้บลู

“พาย พูดให้รู้เรื่อง”ไอ้บลูเสียงแข็งแล้วครับ ไอ้พายฮึดฮัดเดินหนีมัน ไอ้บลูยิ้มอย่างรู้ว่ามันเลี่ยงไม่ได้

“มึงไม่เอามันทำเมียไปเลยวะ ถ้าบังคับมันได้ซะขนาดนี้”ไอ้หวายพูดกับไอ้บลูแบบเซ็งๆ ไอ้บลูยักไหล่ก่อนจะยิ้มอารมณ์ดี

“สัด ทำยิ้มกวนตีนนะมึง อย่าให้พวกกูรู้นะ”ไอ้เจย์ด่าก่อนจะยิ้มแบบเจ้าเล่ห์มาก
 
“เรื่องของกู”ไอ้บลูยักคิ้วใส่พวกมัน ไอ้พายหันไปมองทันทีเตรียมจะด่า แต่ต้องหยุดเมื่อถึงห้องพอดี

**********************************************************************************************
Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 02-06-2015 08:43:16 โดย goonglovenut »

The common areas

  • บุคคลทั่วไป
Re: ก็คนมันรักทำไงได้
«ตอบ #1 เมื่อ23-03-2012 10:42:52 »

ตามมาเจิมต่อ  :mc4: :mc4: :mc4:

ยินดีต้อนรับจ้า...

ออฟไลน์ oaw_eang

  • Global Moderator
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8445
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2122/-586
Re: ก็คนมันรักทำไงได้
«ตอบ #2 เมื่อ23-03-2012 15:28:22 »


เว้นเคาะ บรรทัด หน่อยเน้อ  ติดกันเป็นพืด  ไม่ชวนอ่าน สงสรคนแก่บ้างเตอะ อิอิ

ออฟไลน์ gupalz

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5002
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +604/-20
Re: ก็คนมันรักทำไงได้
«ตอบ #3 เมื่อ23-03-2012 15:40:43 »

หนุกดีจ้า รอตอนต่อไปนะ

ออฟไลน์ goonglovenut

  • เป็ดนักเขียน
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 810
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1187/-10
Re: ก็คนมันรักทำไงได้
«ตอบ #4 เมื่อ23-03-2012 16:23:17 »

ตอนที่ 2

ตอนนี้อยู่ที่งานวันเกิดน้องเกรชแฟนคนล่าสุดไอ้บลู ดูน้องเขาแสดงออกมากแนะนำกับเพื่อนๆ ว่าเป็นแฟน บอกยันฐานะเลยครับ ไอ้บลูตอนแรกก็ยิ้มแต่สักพักเหมือนมันเริ่มหงุดหงิดแล้ว มันไม่ชอบให้ใครพูดว่ามันเป็นลูกคนมีตังค์ มันบอกว่าตอนสอบเข้าที่นี่ใหม่ๆ มันต่อยรุ่นพี่ไปคนที่ว่ามันเป็นเด็กเส้น ก่อนมันจะพิสูจน์ให้เห็นว่าถ้ามันเส้นจริงมันไม่รอดมายันปีสุดท้ายหรอก เกรดไอ้บลูไม่ธรรมดานะครับ สามกว่าทุกเทอมถึงจะไม่ใช่ลำดับเกรียตินิยมแต่ก็ถือว่าเข้าขั้นดี กลุ่มพวกผมไอ้พายเรียนเก่งที่สุดเวลาสอบพวกผมจะช่วยกันติวตลอดตรงไหนไม่เข้าใจต้องทำให้เข้าใจให้ได้ รองมาก็ผม ไอ้หวายสูสีกับไอ้เจย์ ไม่รู้ใครมันจัดอันดับให้ ผมเฉยๆนะคิดแค่ว่าขอให้เรียนจบได้ก็พอแล้ว เวลาเรียนหรือใกล้สอบผมจะตั้งใจเป็นพิเศษงดกินงดเที่ยวงดกิจกามทั้งหมด แต่ถ้าไม่ใช่อยู่ในช่วงนี้นอกจากทำงานพิเศษร้านพี่กี้แล้ว ก็กินเที่ยวกับพวกมันนี่แหละ

“แหม คุยกับกูแต่ขอเบอร์มึง เสียรมณ์”ไอ้เจย์เดินกลับมานั่งหลังจากเดินไปลัลล้ากับเพื่อนต่างคณะที่บังเอิญมาเจอกัน ผมก็รู้จักแต่ไม่ได้เข้าไปทักหรอกขี้เกียจ กลุ่มพวกไอ้แจ๊ค ไอ้กฤษณ์ ไอ้เปรม และก็เด็กพวกมัน แต่ก่อนเกือบมีปัญหากับไอ้แจ็ค คือเด็กมันมาจีบผม มาขอเบอร์ ซื้อขนมมาให้ด้วย ผมไม่ได้ให้หรอกแต่ของบางครั้งก็รับไว้เสร็จไอ้หวายกับไอ้เจย์หมด จนบ่อยเข้าผมก็เลยบอกเด็กมันไปว่าอย่ามายุ่งอีกไม่อยากมีปัญหา นึกว่าจะถอยกลับบอกผมว่าเดี๋ยวไปบอกเลิกก็ได้ถ้าผมคบด้วย ผมบอกไปว่าถึงเลิกก็ไม่ชอบทุกวันนี้ก็รำคาญพออยู่แล้ว เด็กมันหน้าเสียร้องไห้ด่าผมด้วยหาว่าดูถูกผมก็พยักหน้ายอมรับ คิดว่าจบเรื่องที่ไหนได้เจอมันมาเคลียร์ที่หน้าร้านพี่กี้พร้อมเด็กมันที่มองผมแบบเยาะเย้ยบอกไอ้แจ็คว่าผมจีบเธอ ผมไม่พูดอะไรยืนมองหน้ามันว่าจะเอายังไง มันมองหน้าผมและเด็กมันก่อนมันจะหันไปหาเด็กมันว่าแน่ใจ ผมก็งง เด็กมันก็หน้าเสียโวยใส่หาว่ามันไม่เชื่อ มันบอกว่าถ้าเป็นคนอื่นที่ไม่ใช่ผมมันจะเชื่อเด็กมันกรี๊ดเลยก่อนจะเดินหนีแบบเสียหน้ามาก มันบอกผมว่าไม่มีไรหรอกตอนแรกมันก็จะเชื่อแหละแต่มันให้คนคอยตามดูอยู่จนรู้ความจริง ผมก็เลยไม่ต้องมีเรื่องกับมันแถมยังได้เป็นเพื่อนกับมันด้วย มันใจนักเลงพอตัวถึงจะดูหน้าตากวนตีนแต่ก็จัดว่ากลุ่มมันหน้าตาดี

“ใครขอวะ”ไอ้พายที่นั่งกินอย่างเดียวไม่พูดไม่จา ถามทันทีก่อนจะกอดแขนผมหมับเมื่อเห็นน้องผู้หญิงมองผมอยู่ก่อนจะยิ้มให้ ผมก็ยิ้มตอบนิดหน่อยไม่ให้น้องเขาเสียหน้า

“คนนั้นแหละชื่อน้องเก้ หุ่นโคตรเอ็กซ์เลยมึงสนใจไหมล่ะ”ไอ้หวายพูดกับผมยิ้มๆ พวกผมไม่เคยอิจฉากันหรอกเรื่องแบบนี้

“แอ๊บ มึงอย่าไปชอบ”ไอ้พายรีบพูดทันที เบะปาก ผมเลยเขกหัวมันไปทีไม่แรงหรอกเป็นการเตือนอย่ามีเรื่องไม่ใช่งานเรา

“กูว่าผู้หญิงในนี้แอ๊บหมดแหละในสายตาไอ้พาย มึงเชื่อกูเถอะ”ไอ้หวายพูดอย่างระอา แต่เป็นการกัดไอ้พายเล่นๆ

“เออ ยิ่งกลุ่มนี้ด้วยยิ่งแล้วใหญ่ ถ้ามึงเอากลุ่มนี้นะกูเชียร์ให้มึงไปจีบน้องฝิ่นดีกว่า”มันกระแทกเสียงใส่ไอ้หวายก่อนจะหันมาบอกผม

“ก็น้องเขาเป็นเหมือนมึงนิ”ไอ้หวายยังไม่เลิกปากดี หันไปแขวะไอ้พายอีกดอกที่ว่าเป็นเกย์

“แน่นอนกูพวกเดียวกันก็เชียร์ให้ได้พวกเดียวกันดีกว่า ไปคว้าแรดมาทำแฟน”มันก็ตอบกลับอย่างไม่ยอม

“พอแล้ว”ผมพูดทันที ก่อนที่ไอ้หวายจะอ้าปากพูดอีก ไม่งั้นไม่จบ

“อารมณ์เสียอะไรอีกล่ะ”เสียงไอ้บลูถามทันทีก่อนจะนั่งลงข้างไอ้พายที่สะบัดบ๊อบใส่มัน ไอ้หวายอมยิ้มเลยครับ

“เมียมึงสิงอนพาลด่าเขาไปทั่ว”เท่านั้นแหละ ไอ้พายหันขวับทันทีเลย

“ไอ้หวาย ตอนเด็กป้านงค์เขาป้อนอาหารหมาให้แดกหรือไงมึงถึงได้ปากเสียขนาดนี้”ไอ้พายด่าก่อนจะลามไปถึงป้านงค์แม่ไอ้หวายที่เป็นป้ามัน ถ้าเป็นคนอื่นคงโกรธไปแล้วครับแต่ไอ้หวายหัวเราะทันที

“แม่กูเขาก็ป้อนพร้อมมึงแหละ ไอ้พาย ทำเป็นลืม”ไอ้หวายย้อนมันเข้าให้ เพราะมันถูกเลี้ยงมาด้วยกัน

“ไอ้สันรองเท้า”มันเถียงไม่ออกเลยด่าแทน ไอ้หวายก็ทำหน้าใส่มัน
 
“ออกไปกัดกันหน้าผับ”ผมบอกมันเรียบๆ จนไอ้พายฮึดฮัด ไอ้หวายก็ลอยหน้าลอยตา

“มึงก็ชอบแหย่ให้มันด่า”ไอ้บลูหันไปพูดกับไอ้หวายแต่ไม่จริงจังหรอกเพราะหน้ามันกำลังกลั้นหัวเราะอยู่

“มันก็รู้กูพูดเล่น ก็ยังจะเต้นอยู่นั่นแหละ”ไอ้หวายพูดแบบปลงๆ ทำเอาไอ้พายเงียบไม่ด่ากลับ

“นั่นสิ มึงเป็นไรวะ ไอ้พายช่วงนี้ดูหงุดหงิดง่ายจัง”ไอ้เจย์เห็นด้วยจนอดถามมันไม่ได้แต่ก็แฝงไปด้วยความเป็นห่วง

“กูขอโทษ”มันเอ่ยปากออกมา พักนี้ดูเหมือนมันเครียดแต่ก่อนมันไม่เป็นขนาดนี้นะ ใครล้อมันตุ๊ด เกย์ มันไม่ด่าแต่กระทืบเลยถ้าตอกย้ำบ่อยๆ ตอนเรียนมัธยมมันถูกจับคู่กับผมประจำแหละ ผมก็เหมือนมันแหละไม่ด่าถ้ามากก็จัดไป จนไม่มีใครกล้าพูดให้ได้ยินอีก

“มานี่สิ”ไอ้หวายเรียกไอ้พายให้เดินไปหา มันเดินเข้าไปก่อนจะซบไหล่ไอ้หวายเหมือนหมดแรง ไอ้เจย์ส่ายหัวเอามือโยกหัวมันไปมา

“ถ้ามึงเป็นผู้หญิงกูคิดว่ามึงเมนส์ไม่มาถึงได้เครียดขนาดนี้”ไอ้หวายลูบหัวมันแต่พูดติดตลก

“ไอ้เหี้ย”มันด่าไอ้หวายเบาๆ เอามือจิกเสื้อไอ้หวายไปด้วย วันนี้มันแต่งตัวน่ารักผมเห็นคนมองตามมันด้วยตอนเข้ามา มันใส่เสื้อแขนกุดสีดำคอวีผ่าหน้าค่อนข้างลึก กางเกงยีนเข้ารูปสีขาว กูนึกว่าใส่มาไว้อาลัยเจ้าภาพ
 
“เป็นอะไรหงุดหงิดอะไรนักหนา ใครทำมึงบอกกูสิ อย่าบอกว่ากูนะมึง”ไอ้หวายถามมันอย่างอดไม่ได้ ผมว่าไอ้หวายก็คงสังเกตมันมานานแล้วล่ะว่าเป็นอะไร มันส่ายหน้า

“ไม่รู้ กูหงุดหงิดแต่บอกไม่ถูกว่าเรื่องอะไร มึงอย่าถามกูได้ไหม”มันพูดส่ายหน้าไปมา ดูมันอ่อนแอลงไปมาก

“เออ เอาไว้อยากบอกก็บอก พวกกูไม่อยากเห็นมึงเป็นแบบนี้ ไอ้บลูมึงก็เหมือนกันเลิกตามใจอี๋อ๋อมันได้แล้ว”ไอ้หวายบอกก่อนจะหันไปหาไอ้บลูที่นั่งงง ว่ากูผิดอะไร

“เกี่ยวไรวะ”มันถามไอ้หวายงงๆ

“มึงตามใจมันเกินไป มันเลยเป็นแบบนี้ความผิดมึง ไม่ต้องเถียง”ไอ้เจย์สรุปแทนเสร็จสรรพตบท้ายทำเอาไอ้บลูที่อ้าปากเงียบทันที

“ขอบใจ”มันเอ่ยสั้นๆ เอาหน้าซุกไอ้หวายต่อ

“พี่บลูอยู่นี่เอง แล้วพี่พายเป็นอะไรคะ”น้องเกรชเข้ามากอดแขนไอ้บลูก่อนจะมองไอ้พายและหันกลับมาถาม  ไอ้พายกำลังจะเงยมาตอบแต่โดนไอ้หวายกดหัวไว้ ให้มันใจเย็น

“มันปวดหัวนิดหน่อยน่ะ ไม่มีไรหรอกน้องเกรช”ไอ้เจย์ตอบแทนอย่างอารมณ์ดี

“เหรอคะ แล้วมาทำไมคะไม่นอนพักผ่อน”เอาแล้วสิ ไอ้พายเงยมาทันทีเลยครับ

“ไม่ได้อยากมาหรอก แต่ไอ้บลูสิคะยั้นคะยอให้มาอยู่นั่นแหละบอกถ้าไม่มามันก็ไม่มา”มันพูดลอยหน้าลอยตาเลยครับ ทำเอาน้องเกรชอึ้งไปเลยที่ได้ยิน ก่อนจะชักสีหน้าหันไปทางไอ้บลู

“หมายความว่าไงพี่บลู”น้องเกรชถามทันทีเลยครับ ที่จริงดูไม่น่ามีเรื่องแต่ถ้าใครได้ฟังคำพูดและเห็นหน้าตาของน้องเกรชคงเป็นแบบไอ้พายแน่ดูเหมือนจะแขวะมันเต็มๆ นี่อาจเป็นอีกเรื่องหนึ่งที่ไอ้พายหงุดหงิด แต่น้องเกรชไม่น่าจะแขวะมันทั้งที่กับพวกผมน้องเขาก็พูดปกติหรือว่าน้องเขาดูออกว่ามันเป็นเกย์และไอ้บลูก็ชอบไปไหนมาไหนกับมันประจำ ขนาดไปกินข้าวกับน้องเขามันก็เอาไอ้พายไปด้วย ไอ้พายที่ปฏิเสธจะเป็นจะตายในตอนแรกสุดท้ายต้องไปอยู่ดี

“ไม่มีไรหรอกพูดเล่นน่ะ แล้วเกรชมีอะไรหรือว่าจะเป่าเค้กแล้ว”ไอ้บลูรีบเปลี่ยนเรื่องทันที น้องเกรชจิ๊ปากก่อนจะพูดต่อ

“เปล่าหรอกคะ แต่เห็นพี่บลูหายไปก็เลยเดินมาดู แล้วพวกพี่ไม่สนุกเหรอคะ”น้องเกรชพูดเสียงหวานติดจะงอนกับไอ้บลู ก่อนจะหันมาหาพวกผมที่นั่งมองหน้าไอ้พายอยู่ อยากจะบอกว่าไม่สนุกแต่เกรงใจวะ

“ไม่หรอกก็สนุกดี แต่ว่าไม่ใช่งานพวกเพื่อนรุ่นเดียวกันและมีแต่สาวๆก็เลยเขินนิดหน่อย”ไอ้หวายแก้สถานการณ์ได้ดีมาก

“ไม่ต้องเขินหรอกคะ เพื่อนเกรชอยากรู้จักพวกพี่ๆจะตาย โดยเฉพาะพี่ไผ่ พวกมันบอกอยากรู้จักมาก”น้องเกรชโบกไม้โบกมือแบบไม่เป็นไร ก่อนจะหันมาพูดกับผมยิ้มๆ ทำเอาพูดไม่ออก ไอ้หวายกับไอ้เจย์ยิ้มล้อเลยครับ ส่วนไอ้พายเบะปากทันที ไอ้บลูก็มองไอ้พายตลอด ทำหน้าหยอกล้อมันแต่มันก็ไม่สนจนมันถอดใจ กูว่ามึงจะง้อมันมากไปแล้วมั้งไอ้บลู

“อย่างนี้พี่ก็น้อยใจแย่สิอยากรู้จักแต่ไอ้ไผ่คนเดียว”ไอ้บลูหันไปมองเด็กมันปากหวานใส่เลยครับ

“อุ้ยพี่บลู หล่ออยู่แล้วสำหรับเกรช พี่หวายกับพี่เจย์ก็น่ารักคุยสนุกดี แต่เพื่อนเกรชชื่อเก้ มันสนใจพี่ไผ่น่ะคะ”น้องเกรชรีบพูดเอาใจไอ้บลูทันทีเอาคางเกยไหล่ ก่อนจะพูดถึงพวกผมเพื่อไม่ให้เป็นการน่าเกลียดที่ชมแต่แฟนตัวเอง ไอ้หวายกับไอ้เจย์ก็ยิ้มไม่ใช่พวกมันบ้ายออะไรหรอกครับมันดูรู้ ก่อนจะหันมามองหน้าผมประมาณว่า กูว่าแล้ว ไอ้พายปรายตาใส่กลอกตาไปมาแบบเซ็งๆ

  “ไปห้องน้ำก่อนนะ”ผมบอกพวกมัน ก่อนจะเดินไปจนถึงห้องน้ำก็เปิดประตูเข้าไปจนชนกับร่างหนึ่งเกือบหงายหลังแต่ผมรับไว้ทัน ก่อนจะเงยมาเผชิญหน้ากัน เต็มตาผมเลยหน้าขาวๆที่ทั้งคมปนหวานทำเอาผมอึ้งไปเหมือนกัน ตาโครตเซ็กซี่เลย เย้ายวน ชวนให้ อืม ปากอิ่มอมชมพูก็น่าจับมาบดจูบ โลกกลมจริงแหะมาเจอคนที่ไม่คิดว่าจะได้เจอ

 “เดินยังไง”เสียงหวานออกแหบหน่อยๆเอ่ยออกมาก่อนจะผละออก แต่งตัวง่ายๆ แค่เสื้อกล้ามพอดีตัวสีดำ กางเกงขาเดฟสีเงินเข้ากับขาเรียว ทับด้วยบุชหนังสีดำ ผมสีน้ำตาลเข้มถูกมัดเป็นจุกง่ายๆกลางหัว ทำให้วงหน้าขาวกระจ่างใสยิ่งขึ้น

“เดินสองขา”ผมตอบอีกฝ่ายหน้าตาเฉย ทำเอาหน้าที่ปกติก็นิ่งดูหยิ่งอยู่แล้วบึ้งตึง

“คราวหลังก็คลานสี่ขาจะได้ไม่เซ่อซ่าอีก หลีก”เชิดหน้าด่ากลับได้เจ็บแสบเลยครับ พร้อมกับผลักผมให้หลีก

“ห้องน้ำผู้หญิงเต็มเหรอ”ผมแกล้งถามกลับไปอีก ยื้อเวลาอีกหน่อย

“ไม่รู้ กูไม่ใช่ผู้หญิง”คนร่างเล็กตอบเน้นๆก่อนจะผลักผมให้หลบ แต่ไม่สะดุ้งหรอกครับผมยังขวางอยู่

“งั้นก็เป็นเกย์”ผมแกล้งแหย่เข้าไปอีก

“เสือก”มันด่าผมเต็มๆก่อนจะออกแรงผลักเต็มที่ แล้วรีบเดินออกไปทันที

 “หึ น่าสนใจ”ผมบอกตัวเองว่ารู้สึกสนใจไอ้คนตัวหอมที่เพิ่งเดินออกไปเมื่อกี้ ผมไม่ค่อยซีเรียสกับเรื่องเพศหรอก ถ้าผมสนใจ แต่ไม่ได้หมายความว่ากับทุกคนหรอกนะ แต่กับคนนี้บอกตามตรงผมสนใจมาก ก่อนจะเดินเข้าไปทำภารกิจในห้องน้ำข้างนอกก็มีแต่ผมว่าข้างในสะดวกกว่า จนเรียบร้อยก็เดินออกมาจนเกือบจะถึงโต๊ะ แต่ต้องชะงักเมื่อเจอผู้หญิงคนนึงมายืนตรงหน้า ยิ้มหวานก่อนจะส่งแก้วให้

“ขอบคุณ แต่ไม่ดีกว่า”ผมพูดพร้อมกับปฏิเสธไม่ให้เสียน้ำใจเกินไปนัก

“ทำไมอ่ะ นิดหน่อยเองนะคะ”เธอยังอ้อนผมอยู่ พร้อมกับพาร่างที่อวบอัดเซ็กซี่เข้ามาใกล้

“วันนี้ไม่อยากดื่ม ขอตัวนะ”ผมบอกก่อนจะขอตัว แต่เธอยื่นมือมากอดแขนไว้ ผมก้มมองหน่อยๆ ก่อนจะสบตาด้วยสายตานิ่งๆเธอตกใจนิดหน่อยแต่ยังทำใจดีสู้สายตาผมด้วยรอยยิ้มหวานๆ ไม่ใช่ว่าผมไม่เคยเจอแบบนี้ เพียงแต่เธอไม่น่าสนใจสำหรับผมถึงจะน่ารักก็เถอะ ผมมองเธอก่อนจะแกะมือออกไม่ให้ดูน่าเกลียด ผมบอกแล้วว่าถ้าผมอารมณ์ดีระงับได้ก็ไม่เป็นไร แต่ถ้าพูดไม่รู้เรื่องและยังไม่เลิกตอแยได้เจอแน่ๆ

“งั้นแอนนี่ขอเบอร์หรือพินบีบีได้ไหม ยังไงเราก็เรียนที่เดียวกันนะ”เธอยังตื้อขอเบอร์กับพิน แถมบอกด้วยว่าเคยเห็นผมที่มหาลัยตอนแข่งบาส บอกตรงๆว่าเธอชอบผม กล้ามากแม่คุณ ผมชักเริ่มจะขึ้นแล้ว แต่พอดีเหมือนมีอะไรมากระแทกระหว่างผมกับแอนนี่ ทำให้เธอหันไปวีนใส่แบบอารมณ์เสียสุดๆ

“เดินประสาอะไร ไม่เห็นไงคนเขาคุยกันอยู่”เธอแว๊ดใส่ทันที ผมว่าจะถือโอกาสผละออก แต่ไอ้คนที่ชนกับเป็นคนที่ผมเพิ่งเจอในห้องน้ำนั่นเอง มันมองแอนนี่ตั้งแต่หัวจรดเท้า ก่อนจะเหยียดยิ้ม

“เห็น แต่มันที่เดินไม่ใช่ที่ยืนคุย”มันตอบกลับด้วยสีหน้ากวนมากๆ หันมาเห็นผมมันก็เชิดหน้า

“อีฝิ่น”แอนนี่ด่าไอ้หน้าสวยที่มันสะบัดก้นเดินไปแล้ว มีใครบอกมั้ยว่าสะโพกแม่งเอ็กส์ได้ใจมาก ผมเดินออกมาทันทีเลยครับเป็นเวลาที่คุณเธอหันมาพอดีเลย แต่เห็นผมเดินกลับมาโต๊ะแล้วได้แต่ยืนฮึดฮัดขัดใจก่อนจะเดินกลับไปหาเพื่อน

“แหม ไอ้ไผ่แค่ไปเยี่ยวกลับมาได้เสียวเลยนะมึง”ไอ้เจย์กระซิบแซวผมทันที ตอนนี้เพื่อนน้องเกรชเริ่มมานั่งที่โต๊ะแล้ว น้องเก้ก็ส่งยิ้มให้ผม

“จนได้ เห็นมองตั้งแต่มึงไปเข้าห้องน้ำแล้ว เขาว่าไงวะ”ไอ้หวายอุทานออกมา ก่อนจะอยากรู้

“ไม่ว่าไง เขาบอกว่าเรียนที่เดียวกัน พวกมึงรู้จักไหมล่ะ”ผมบอกมันไปตามความจริง แต่ไม่หมดขี้เกียจพูด

“เดี๋ยวนะ”ไอ้หวายพูดก่อนจะหันไปมองอีกครั้ง แต่ยังไม่ทันจะพูดอะไรมีเสียงแทรกขึ้นมาซะก่อน

“จะใครล่ะ แม่ดาวยั่วคณะนิเทศฯ นังแอนนี่และผองเพื่อน พี่ไผ่ระวังไว้เถอะ”น้องเกรชครับพูดออกมาพร้อมกับทำหน้าเหยียดใส่เลย

“ฮ่าๆๆๆๆ”ไอ้พายหัวเราะออกมา ทำเอาพวกผมงง มึงจะขำอะไรนักหนาวะ

“ขำไรวะ”ไอ้หวายถามมัน

“ไม่มีไร กูแค่ขำดาวยั่วคณะนิเทศฯ แต่จะว่าไปเขาก็แสดงออกดีเน๊าะ ดีกว่าสวยใสแต่แอบแรด ฮ่าๆๆๆ”ไอ้พายบอกขำก่อนจะหัวเราะออกมาอีก พวกผมรู้แล้วว่ามันแขวะใคร น้องเกรชที่เริ่มรู้ตัวหน้าบึ้งแล้วครับ เกาะแขนไอ้บลูแน่นเลย ไอ้ตัวแสบยังหัวเราะชอบอกชอบใจ

“พอแล้วไอ้ห่า เดี๋ยวขากรรไกรค้างหรอกมึง”ไอ้หวายรีบปรามทันที มันหยุดแต่ยังเล็ดลอดอยู่

“สงสัยจะเอาแน่ว่ะดูมองมึงไม่เลิกเลย”ไอ้เจย์กระซิบบอกผมอีก ก่อนจะให้มองไปทางนั้นแต่ผมไม่อยากมองรำคาญ

“มันเอาหมดแหละคะ พี่บลูก็เถอะระวังไว้ด้วยอย่าให้เกรชรู้นะว่า”น้องเกรชพูดอย่างไม่ชอบใจ ก่อนจะหันมาพูดใส่ไอ้บลู

“เกรช”มันไม่รอให้พูดจบ เรียกเสียงแข็งเลยทำเอาเกรชหน้าเสียที่โดนว่าต่อหน้าเพื่อน มันไม่ชอบให้ใครมางี่เง่าใส่มัน

“ขอโทษคะ เกรชแค่เตือนไว้”น้องเกรชรีบง้อทันที บอกเสียงอ่อยๆ

“พี่โตแล้ว อย่าให้เยอะนัก”มันพูดเสียงเรียบ หน้าไม่ยิ้มแล้วครับ

“เออ เกรชได้เวลาแล้วมั้ง ให้เขายกเค้กมาเลยนะ”เพื่อนน้องเกรชครับ ชื่อส้ม สะกิดให้น้องเกรชหันไปหาพยักเพยิดให้ทำตาม

“นั่นสิ บอกเขาได้เลย”น้องเกรชบอกก่อนน้องส้มจะเรียกเด็กเสริฟ์ให้นำเค้กเข้ามา ดนตรีบนเวทีก็เล่นเพลงให้ ผมบอกตามตรงถ้าไม่ใช่งานเพื่อนหรือคนกันเองรู้สึกแปลกๆ คนรอบๆก็หันมามองเมื่อดีเจพูดจบว่าวันเกิดใคร อยากจะเอาหน้าแทรกเข้าไปใต้โต๊ะจริงๆ จบแล้วน้องเกรชก็ตัดเค้กแจกจ่ายทุกคน ก่อนจะลากไอ้บลูออกไปเต้น ตามด้วยเพื่อนๆของน้อง

“พี่ไผ่ไม่ไปเหรอคะ”น้องเก้เข้ามาถามผมเมื่อเห็นว่าเหลือผมที่นั่งกับไอ้พาย ส่วนไอ้หวายกับไอ้เจย์ก็ไปออกสเต็ปเทพของมันแล้ว

“ไม่ล่ะ”ผมตอบสั้นๆ จนน้องไม่รู้จะคุยอะไร

“ปวดหัว อยากกลับบ้าน”ไอ้พายเหมือนจะรู้รีบพูดอ้อนทันที

“เออ รู้แล้ว”ผมบอกไอ้พายที่สบตาและยักคิ้วให้กวนๆ ก่อนจะหันไปมองน้องเก้กับเพื่อนที่พูดไม่ออก ทำท่าฮึดฮัดเดินไป

“ทำเป็นว่าคนอื่น แหวะ”มันเงยหน้าขึ้นมาทันทีที่พวกนั้นเดินไป

“ไอ้พาย กูไม่รู้ว่ามึงเป็นอะไรช่วงนี้ดูมึงหงุดหงิดง่าย ระงับอารมณ์หน่อยยังไงไอ้บลูมันก็เพื่อนเรา”ผมพูดกับมันจนมันหน้าหงอย

“กูไม่รู้จะพูดอะไร กูสับสน”มันพูดออกมาอย่างที่คิดจริงๆ ดูมันสับสน

“มึงยังไม่ต้องบอกอะไรเอาไว้พร้อมก็ค่อยมาคุยกัน พวกกูเป็นห่วงมึงนะ”ผมตบไหล่บอกมัน มันพยักหน้า ผมส่ายหน้าก่อนจะมองไปทางอื่นก็เจอกับไอ้คนตัวหอมนั่งอยู่โต๊ะนั้นกับเพื่อนกลุ่มใหญ่ ผมว่ามันไม่ใช่คนสงบปากสงบคำเท่าไรหรอกถ้าไปแหย่มันเข้าขนาดผมกวนมันๆยังสวนกลับทันควันเลย ที่จริงถ้าจะถามเบอร์โทรหรือที่อยู่มันจากเพื่อนผมก็คงไม่ยาก แต่มันไม่สนุกเหยื่อแบบนี้มันต้องล่าเองถึงจะสะใจเวลาที่ได้กิน หึหึ
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 31-03-2012 16:04:26 โดย goonglovenut »

ออฟไลน์ ♠DekDoy♠

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4574
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +421/-8
Re: ก็คนมันรักทำไงได้
«ตอบ #5 เมื่อ23-03-2012 16:32:00 »

อยากรู้เรื่องบลูกับพายมากกว่า ถ้าเป็นเเค่เพื่อนแต่ยังคับกันขนาดนี้ทำอะไรแบบชวนคิดไปไกลขนาดนี้ไม่ไหวนะ

ออฟไลน์ goonglovenut

  • เป็ดนักเขียน
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 810
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1187/-10
ตอนที่ 3

ผมเดินกลับมาที่โต๊ะก็ดันซวยไปเดินชนไอ้คนเมื่อกี้อีก ตอนที่เจอกันในห้องน้ำผมไม่ได้สนใจว่าใครเดินเข้ามา พอหันไปเห็นมันก็นึกขึ้นได้ว่าวันนี้มันนั่งตรงโต๊ะหินไม่ไกลจากผมตอนที่รอเพื่อนอยู่รู้สึกมันจะมองผมด้วยแต่ผมทำเป็นไม่สนใจ ไม่รู้มันคุยอะไรกับเพื่อนมันที่ทำหน้าได้ฟิลลิ่งมากแต่มันหน้านิ่งเป็นหินสลักเลย จนเพื่อนมันมาอีกสองคน ผมว่าพี่คนตัวเล็กน่ารักดีและมองไม่ผิดน่าจะเป็นเกย์เหมือนผม ส่วนเพื่อนมันอีกคนป๊อบมากทั้งสาวทั้งเกย์ติดตรึมทำเหมือนเป็นแฟนพี่คนตัวเล็กเลยถ้าไม่บอกว่าเพื่อนกันไม่มีใครเชื่อหรอก แต่ก็ต้องเชื่อเพราะแกควงกับสาวนิเทศฯชื่อเกรช รุ่นเดียวกับผมแหละ

 “เป็นอะไรคะ นังดอกกกกกกกกกฝิ่น ทำหน้าเหมือนปวดขี้”โมนิก้า หรือ ไอ้โมทย์เพื่อนผมที่ยกเครื่องตัวเองหมดแล้วแบบดูไม่รู้เลยว่าเป็นกระเทยเรียกลากชื่อผมซะยาวเลย อีห่าจิก เป็นเพื่อนสนิทมากอีกคนแต่เรียนคนละที่

“ถ้าขี้ได้ตอนนี้จะใส่ปากมึงก่อนเลย”ผมตอบมันกลับไปก่อนจะกระดกเหล้าต่อ

“แหม อีฝืด ขี้น่ะไม่อยากกิน ตอนนี้อยากกินผู้ชายมากกว่า คนที่เดินชนมึงอ่ะ หุ่นโคตรเร้าต่อมกูเลย”มันด่าก่อนจะเอ่ยถึงไอ้คนนั้น ทำเอาสองสาวแท้ ชื่อหนูจ๋ากับยาหยีสนใจทันทีชะนีสองตัวนี้เรียนที่เดียวกับอีโมนิค ตามด้วยนังออย เกย์หุ่นพอๆกับผมแหละแต่ผมดูดีกว่าเยอะ หุหุ อย่าไปบอกมันนะครับ และก็ไอ้แฝดนรกเสือไบทั้งคู่ สามตัวนี้เรียนที่เดียวกับผม

“มันมืดมึงยังตาดีเห็นหน้ามันเร้าต่อมอัณฑะมึงอีกเหรอ”ผมว่ามันกลับไปบ้าง

“อุ๋ย อีนี่กูผ่าแล้ว และเรดาร์กูไม่พลาดหรอก นั่นนะกูอมได้เลยว่า หน้าไม่เน่าแถมเป้าเลิศด้วย”มันพูดกลับด้วยสีหน้ามั่นใจมาก

“และรู้สึกว่าจะมองมาทางมึงด้วยนะ เห็นมองบ่อยด้วยแต่ท่าจะเสร็จนังเก้ซะมั้ง”หนูจ๋าเอ่ยบอกผมก่อนจะบุ้ยปากให้ดูว่ามันที่นั่งมองมาทางโต๊ะพวกผม ผมหันไปมองแวบนึงก็หันกลับมา
 
“รู้จักเหรอ”ผมถามหนูจ๋า ที่มันพูดถึงคนชื่อเก้แบบเกลียดมาก

“รู้จักดีเลยล่ะ เกือบจะตบกันแล้วจริงไหม อีหยี”มันพูดก่อนจะหันไปหายาหยี

“เออ แม่งบอกพวกกูไปแย่งงานพวกมันตอนไปคัดพิตตี้ อีกรูปรีสวยสู้กูไม่ได้แล้วพาล”ยาหยีแทบจะกระแทกเสียงเลยก่อนจะด่าได้สะใจ

“เรื่องชะนีช่างเถอะ แต่กูอยากรู้ว่าเขาสนใจมึงเหรอ อีฝิ่น เร็วๆกูเสี้ยนมากอยากทราบ”อีโมนิคตัดบทพูดถึงไอ้นั่น

 “ไม่รู้ กูไม่ได้สนใจ”ผมบอกอย่างไม่ใส่ใจ ก่อนจะมองโทรศัพท์ที่ดังขึ้น แล้วกดวางทันทีไม่ดูหรอก

“แต่กูเห็นด้วยกับโมนิค นะว่าหล่อไม่ใช่เล่น ดูแบดบอยดีอ่ะ”ยาหยีบอกพร้อมกับทำท่าทางประกอบแบบเคลิ้มครับ

“อีกอย่างนะ อีเก้จะได้หน้าแตกด้วยที่เขาไม่เอาชะนี แต่มาเอาเกย์ ฮิฮิๆ”นังหนูจ๋าพูดแบบไม่กระดากปาก

“ทุเรศแหละมึงสำรวมมั่งกูไม่ใช่เครื่องมือแก้แค้นชะนีคู่อริมึงนะ อีกอย่างไม่เห็นจะหล่อเลยหน้าตาก็งั้นๆแหละ”ผมบอกอย่างหมั่นไส้

“แรดจริงๆ ว่ากูแพลบๆแต่ตัวเองนี่เสือกสังเกตจนทะลุเสื้อผ้าเลยมั้งมึง ทำเป็นไม่สนใจแต่เสือกรู้ว่าเขาหน้าตายังไง กูว่านะทำเป็นกันท่าพวกกูล่ะสิ ชิมิ ชิมิ”อีโมนิคด่าพร้อมกับตบท้ายได้น่าถีบมาก

“มึงชอบก็เอาไปเถอะ กูไม่สน”ผมบอกมันก่อนจะมองโทรศัพท์ด้วยความหงุดหงิด กดวางอีก

“ถ้าเขาเอานะกูจะรีบเอาขาหนีบให้แน่นเลยมึง โหะโหะ”มันว่าพร้อมกับหัวเราะเอามือป้องปากแบบดัดจริต

“แต่สงสัยจะอดวะไอ้โมทย์ เอ้ย โมนิค มึงดูเขามองไอ้ฝิ่นสิตาคมฉิบหาย”ไอ้โอมที่เงียบไม่ใช่อะไร ไม่มีโอกาสแทรก ได้ทีเลยพูดมาบ้าง

“เขาเป็นแฟนกับพี่คนที่ซบเปล่าวะ ที่ตัวเล็กๆเห็นเดินกับพี่บลูบ่อยๆ”ไอ้อารม์สออกความเห็นบ้าง
 
“ไม่หรอกกูว่าน่าจะเป็นแฟนพี่บลูมากกว่า เห็นแกตามต้อยๆ แต่พี่บลูเขามีแฟนแล้วนี่ยังไงวะ”อีออยออกความเห็นมั่งที่มีโอกาส

“กูภาวนาขอให้โสด ชะนีหรือเก้ง กวาง อย่าได้มาสูบเชียว ของกู”โมนิก้ายกมือบนบานเลย
 
“เขาเป็นของมึงตั้งแต่เมื่อไร อีหอยทาก”อีออยอดไม่ได้หันกลับมาด่าหลังจาก มองตัวผู้ที่เดินผ่านไป

 “นับตั้งแต่อีฝิ่นไม่เอาแล้วยกให้กูนั่นแหละ ชัดมั้ยอีบ่าง”มันก็กัดกับมาทันควัน มันสองคนเถียงกัน ทำเอาพวกผมส่ายหน้าเลย

“นี่อีฝืด ข่าวมึงอ่ะที่คั่ว ยั่ว มั่วผู้ชายไปทั่ว เงียบมั่งหรือยัง”เรียกชื่อกูซะเสียเลย ผมเบะปาก

“ก็ดีกว่าปล่อยข่าวว่ากูมั่วผู้หญิง”ผมยักคิ้วบอกมัน

“อีกระซู่ กวนตีนแหละ เอาเรื่องจริง”มันตีแขนผมอย่างแรง แม่งเป็นรอยหมด

“ช่างมันสิ กูถือว่าทำบุญทำทานกายภาพบำบัดปากพวกมันจะได้ไม่บิดเบี้ยวเป็นอัมพาต”ผมบอกแบบไม่แคร์
 
“อุ้ยอีนี่กูว่ามึงทำบุญด้วยสัดส่วนงามๆของมึงดีกว่าไหม มึงเก็บไว้นานเสียของนะมึงหรือถ้าไม่ใช้ก็หยอดกาวหรือเย็บไปเลยนะ เพื่อนสาวอุตส่าห์หวังดี ดอกก”มันกระแทกเสียงใส่ได้สะใจมาก

“กูจะปิดทำไม มันยังไว้ขี้ได้ อีกะเทยหมดหูรูดพูดไม่คิด”ผมว่ามันกับบ้าง มันค้อนควักเลย ไอ้พวกนั้นขำท่าทางมันใหญ่เลย  ก่อนจะออกจากผับที่ได้เวลาปิดพอดี พวกมันสี่คนไปด้วยกัน ไอ้โอมกับไอ้อาร์มสก็แยกไป เหลือผมที่วันนี้เอามอไซด์มาใส่เสื้อหนัง ถุงมือ สวมหมวกกันน็อค สตาร์ทเครื่องเตรียมจะออก ก็เจอรถบีบแตรให้เลยหันไปมองแต่ผมปิดหมวกแล้ว ปรากฏว่าเป็นมันนั่นแหละครับ ขับรถบีเอ็มดับบลิวพร้อมกับเพื่อนมันสองคน มันทำมือแบบว่าแข่งกันไหม ผมขึ้นคร่อมก่อนจะยกนิ้วกลางแล้วทิ่มลงให้มันแทนสตาร์ทออกไปแต่พอจะได้ยินมันหัวเราะก่อนจะขับตามมาติดๆ

“ใครวะ ไอ้ไผ่หุ่นเอ็กส์ฉิบ แถมชูนิ้วให้มึงด้วยรู้ได้ไงวะว่ามึงหัวตก ฮ่าๆๆๆๆ”ไอ้หวายหัวเราะชอบใจ

“ไม่รู้ พวกมึงนั่งดีๆแล้วกัน”ผมบอกแค่นั้นยังไม่อยากพูดอะไรมาก ก่อนจะออกตัวทันที ตอนนี้ถนนโล่งมาก ผมกับมันผลัดกันนำผลัดกันตามตอนนี้มันนำผมอยู่ครับ ผมไม่คิดว่าตัวแค่นั้นมันจะขี่รถมอไซด์ได้เร็วขนาดนี้เรียกว่าฝีมือเลยล่ะ เจ๋งจริง นึกว่ามันจะกลับกับเพื่อนมันซะอีก ก่อนไปติดไฟแดง มันก็เร่งบิดเครื่องผมมองมันในกระจก ไอ้สองคนที่ตอนนี้นั่งปากแทบไม่หุบสงสัยจะช็อคกับการขับรถของผมอยู่ สักพักเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น ไอ้เจย์เป็นคนรับ ไอ้หวายจับสายรัดแน่นเลยครับ หน้าโคตรตลกเลย ส่วนไอ้พายโดนไอ้บลูลากไปด้วยกว่าจะขึ้นรถได้มันออกฤทธิ์ออกเดชซะจนแฟนไอ้บลูไม่กล้าพูดเลยทั้งที่ไม่พอใจว่าจะเอาไอ้พายไปทำไม ไอ้หวายมันก็ถาม ไอ้บลูบอกมันไม่อยากไปค้างกับเกรชเลยต้องเอาไอ้พายไปด้วย แต่มันขึ้นอยู่กับไอ้พายถ้ามันไม่ไปซะอย่างก็ไม่มีอะไรแต่อย่างที่บอกมันแพ้ทางไอ้บลู

“เออ ไม่รู้วะ แม่งกูหัวใจจะวายกันอยู่แล้ว ไอ้เชี่ยหวายฉี่ราดแล้วมั้ง อะไรนะ กูบอกไม่รู้ เอาไว้มึงมาถามมันเองแล้วกัน แค่นี้นะมันออกตัวแล้ว ไอ้เหี้ยยยยยยไผ่ เบาหน่อยโว้ยยยยยย”เสียงสุดท้ายของไอ้เจย์ พร้อมกับไอ้หวายที่เบิกตากว้าง ผมได้แต่ยิ้มก่อนจะเร่งตามมันไปติดๆ ก่อนจะถึงทางแยกผมต้องขึ้นทางด่วนส่วนมันตอนนี้ขี่เข้ามาเกือบชิดผมเลย ก่อนจะปาดหน้าซิ่งลงทางต่างระดับไปผมเบรกนิดหน่อย เก่งจริงมึงปาดหน้ารถกูเข้าให้

“ไอ้บลูโทรมาทำไม”ผมถามไอ้เจย์ที่ตอนนี้แทบจะลงไปกองกับพื้นข้างล่าง ส่วนไอ้หวายกำลังปรับสติและลมหายใจอยู่

“มันถามว่ามึงรีบขับรถไปไหน เป็นอะไรหรือเปล่า”ไอ้เจย์บอกกลับมาพร้อมกับทำท่าอยากจะอ้วก ผมยิ้มแต่ไม่พูดอะไร

“สัด มึงยิ้มแต่พวกกูสองคนจะอ้วกอยู่แล้ว แล้วสรุปมึงตามใครวะ”ไอ้หวายด่าพร้อมกับถามหลังจากตั้งสติได้แล้ว ผมส่ายหน้า

“ไอ้เหี้ยยย มึงไม่รู้เขาเป็นใครแต่มึงเหยียบรถอย่างกับจะพาพวกกูไปทัวร์นรกเนี่ยะนะ”พวกมันโวยวายใส่ผมใหญ่เลย ผมก็หัวเราะ

“เออน่า คิดซะว่านั่งรถไฟเหาะแล้วกัน”ผมบอกพวกมันยิ้มๆ พวกมันเอามือตีหัวพร้อมกันเลยแต่ไม่แรงนัก ก่อนจะขับต่ออย่างอารมณ์ดี เมื่อกี้ผมแอบถ่ายรูปมันด้วยโทรศัทพ์ตอนมันเดินมาเอารถแต่มันไม่รู้ตัวหรอก ไม่ธรรมดาจริงๆอยากรู้ว่ามีอะไรให้น่าค้นหาอีกอีกมั้ย
**********************************************************************************************
ตอนที่ 4

“พี่เขาชอบมึงเหรอวะ”ไอ้โอมถามผมขณะที่กำลังเดินเลือกของกันที่สยามฯ วันนี้เลิกไวก็เลยมาเดินเล่น
 
“นั่นสิ กูเห็นเขามองมึงตลอดเลยเวลาที่สวนกันน่ะ”ไอ้อาร์มสก็ออกปากบ้าง

“ไม่รู้ กูไม่ได้สนใจ”ผมตอบมันไป

“เหรอ ไม่ได้สนใจ คริคริ”อีออยพูดเหมือนไม่เชื่อด้วยน้ำเสียงล้อเลียน

“กูพูดจริง มึงเคยเห็นกูมองมันเหรอ”ผมถามแต่ไม่มองหน้าพวกมัน ตามองอะไรเรื่อยเปื่อย

 “เคย”แม่งพูดพร้อมกันเลย

“ตอนไหน”ไม่ยอมง่ายๆ

“ทุกตอนที่เขามองมึง”รวมหัวกันเข้าไป

“กูอาจจะมองอย่างอื่นก็ได้ แล้วบังเอิญมันอยู่ตรงนั้น”ผมก็ยงแถไปเรื่อย จนเรามาถึงร้านพวกจิว อืม ดูจิวไปเปลี่ยนดีกว่า

“บังเอิญมาก พี่หล่อแม่งยืนทุกที”อีออยยังประชดไม่เลิก

“มึงก็ไปบอกให้มันไปยืนที่อื่นสิ”ผมบอกพวกมันแบบข้างๆคูๆ

“ให้กูไปบอกเขา กูบอกมึงไม่ง่ายกว่าเหรอ”อีออยย้อนถามผมได้ใจมาก ทำเอาผมอึ้งไป

“ยอมรับเถอะมึงก็สนใจพี่เขา”ไอ้โอมยังสาระแนต่อ

“ทำไมต้องยอมรับด้วย ถึงจะมองก็ไม่ได้หมายความว่าสนใจซักหน่อย”ผมพูดอย่างไม่สนใจ มือก็หยิบจับของดูไปเรื่อย

“ไม่ทำไม พี่เขาก็ดูดีนะ รูปร่างหน้าตา หุ่นแมนๆ ที่เห็นแล้วอิจฉา กูว่าเขาไม่ใช่หล่อแบบมองแล้วจบ มันมีอะไรที่มากกว่านั้น”ไอ้อาร์มสสาธยายไอ้คนตาคมซะจนทะลุปุโปร่ง ถามผมว่าชอบมันมั้ยบอกได้เลยว่าไม่ชอบ แต่ก็ไม่ได้รู้สึกรำคาญเวลามันมองแต่ถ้าเป็นคนอื่นผมจะมองกลับด้วยสายตาบ่งบอกว่าไม่ชอบอย่ามายุ่งกับกูก็ไม่กล้าแล้ว คนหน้าตาดีกว่ามันผมก็เคยเจอมาแล้วแต่ก็ไม่ได้ทำให้รู้สึกแบบนี้  ยิ่งฐานะไม่ต้องพูดถึงไม่มีไม่ว่าแต่อย่ามาเกาะกันแดกหรือมาอวดร่ำอวดรวยใส่บอกตามตรงรับได้แต่ไม่คบ อยากซื้ออะไรให้ก็ตามใจแต่จำไว้ว่าไม่ได้ขอ

“มึงก็ชอบเขาสิ”ผมบอกมัน ก่อนจะเลือกจิวได้ ห้าอัน ตอนยื่นส่งให้คนขายที่มองหน้าผมยิ้มๆ ผมชินแล้วล่ะกับการที่คนจะมองแบบนี้ไม่ใช่หลงตัวเอง บางครั้งไม่ชอบด้วยซ้ำถ้าผมไม่คิดจะเล่นด้วย

“ปากดี อีนี่ทำเล่นตัวไปเถอะมึง หล่อขนาดนี้ทำไมไม่จีบกูวะ”อีออยพูดใส่ผมอย่างหมั่นไส้ ก่อนจะมองหน้าคนขายส่งสายตาให้ปริบๆ

“กูเห็นด้วยกับออดี้นะ”เป็นชื่อที่อีอีออยมันตั้งเองบอกจะได้ดูน่าขับขี่คิดไปได้นะมึง ไอ้อาร์มสพูดก่อนจะกอดเอวผม ทำเอาไอ้คนขายชะงักไปทันที ไอ้สองคนนี้มันรู้งานถ้าผมไม่มีทีท่าล่ะก็มันจะทำเนียนโอบกอดแบบที่แฟนเขาทำกันและพวกผมก็ไม่แคร์ด้วยว่าจะมองยังไง ทำไงได้เกิดเป็นเกย์ก็ต้องยอมรับว่าเป็น เออ และไอ้นั่นมันเป็นเกย์หรือไบเปล่าวะ หรือแค่อยากลองของแปลกถึงได้มองผมแบบนั้น

“แม่ง มองอย่างกับจะแดกมึง บ่งบอกมากว่าพวกเดียวกับกู”ไอ้โอมพูดทันทีที่เดินพ้นร้านแต่ไอ้คนขายยังมองผมอยู่คล้ายจะเสียดาย แต่ไอ้อาร์มสยังไม่ปล่อยมือออกจากตัวผมแต่เปลี่ยนมาเดินเกาะไหล่แทนโดยมีอีออยเข้าไปควงไอ้โอมทันทีพวกผมแบบนี้แหละครับ

 “ก็ได้แค่มอง ปล่อยมัน เอาไว้เข้ามาเมื่อไรค่อยว่ากัน”ผมบอกเรียบๆอย่างไม่ใส่ใจ ก่อนจะเดินมาถึงร้านหนังสือ ผมรีบปาดเข้าไปทันทีเดี๋ยวไม่ทันยิ่งขายดีด้วย ก่อนจะเดินยิ้มออกมาเมื่อได้หนังสือคู่สร้างคู่สม ผมชอบอ่านมากราคาถูกแถมความรู้เยอะอีกต่างหาก ผมไม่ได้มีหุ้นส่วนกับเจ้าของเขาหรอก แต่แอบโปรโมทให้ว่าของเขาดีจริงๆ

“ทันสิมึงยิ้มได้ ทำไมมึงไม่สมัครสมาชิกแล้วให้เขาส่งวะ”ไอ้อาร์มสถามผม

“รู้สึกว่าเขาจะรับสมาชิกเฉพาะเมืองนอกนะ ไม่แน่ใจเพราะกูอ่านอย่างเดียว”ผมขมวดคิ้วก่อนจะบอกพวกมัน

“กูว่ามึงลองดูอีกที ว่าเขารับในประเทศหรือเปล่า”ไอ้โอมทำเสียงแบบเซ็งๆ

“พวกมึงไม่ต้องบอกมันหรอก ปล่อยให้มันวิ่งไขว่คว้าเหมือนหาผู้ชายนั่นแหละ”อีออยยังอดประชดไม่ได้

“อีคูโบต้า กูไม่ต้องวิ่งหรอกเดี๋ยวมันก็มาหาเองแหละ”ผมเลยย้อนมันกลับไปบ้าง ผมไม่ได้หลงตัวเองมีคนจีบผมเยอะแต่ไม่โดนใจ

“อีห่าจิกเรียกซะเสีย แต่กูว่านะอีกไม่นานมึงได้มีผัวแน่ เร็วๆนี้กูคอนเฟริม์”มันพูดใส่หน้าผมแบบมั่นใจมาก

 “พอแล้วจิกกูอยู่ได้ เดี๋ยวแวะร้านกางเกงก่อน”ผมบอกพวกมันก่อนจะเดินไปร้านประจำ

 “งั้นหาไรกินก่อน กูขี้เกียจรอมึง”ไอ้โอมพูดทันที เพราะผมจะเลือกนานมากอีกอย่างผมสนิทกับเจ้าของร้านด้วย

 “เออ บ่นจริง อ๊ะ”ผมรับคำบ่นมันนิดหน่อยก่อนจะเดินต่อ แต่ดันชนอะไรเข้าให้ของในมือล่วงเลย แม่งใครวะ

“โทษที ไม่เห็น”เสียงคุ้นๆเอ่ยนิ่งๆแต่กวนมากในความรู้สึก เหมือนจงใจ ผมเงยหน้าไปมอง มึงอีกแล้วโลกมันกลมหรือแคบวะ ที่มีเป็นร้อยไม่ไปเดินเสือกมาเดินที่เดียวกัน

“มาทำไร” มันถามผม

“มาซักผ้ามั้ง”

“ถามดีๆ”

ผมไม่ตอบมันก่อนจะเก็บของที่ร่วง แม่งชนแล้วไม่ช่วยกูเก็บอีก

“อะไรกันวะ”อีอยถามผมพอเห็นไอ้คนตรงหน้า อีนี่ยิ้มซะปากแทบฉีก ตามด้วยไอ้โอม ไอ้อาร์มส เดินกลับมาถาม ก่อนจะมองไอ้คนตรงหน้าและมองผมยิ้มๆ พวกมึงจะยิ้มทำเชี่ยไร

“ควายมันหลุดมาขวิดกูเข้าให้”ผมแขวะมันที่ยืนยิ้มกวนๆ ไอ้สามคนมองหน้าผมก่อนจะมองหน้ามันยิ้มๆ

“อีฝิ่น พูดกับพี่เขาดีๆ”อีออยกัดฟันบอกผมข้างหู มันหันไปยิ้มแหยๆให้ไอ้นั่น

“เรื่องของกู มึงก็หุบยิ้มสักที”ผมหันไปบอกมันพอได้ยิน มันจิ๊ปากแต่ยังยิ้มไม่หุบ

“มีไรวะไอ้ไผ่”เพื่อนมันมาตั้งแต่เมื่อไรไม่รู้เดินเข้ามาถาม มาครบซะด้วยแถมพ่วงคู่อรินังหนูจ๋า ยาหยีมาด้วย

“ไม่มีไรอุบัติเหตุนิดหน่อย”มันบอกก่อนจะก้มหยิบของส่งให้ อ้าวกูเก็บไม่หมดเหรอวะ ผมก็เลยยื่นมือไปรับ แต่มันดึงกลับทำเป็นดู

“สวยดี ซื้อที่ไหน”มันถามผมไม่รู้ว่าพูดจริงหรือพูดเล่น แต่ผมไม่ตอบมัน
 
“เอ้อ ไอ้ไผ่กูว่าคืนน้องเขาไปเถอะ”พี่คนตัวเล็กน่ารักพูดขึ้น
 
“เป็นใบ้ซะแล้ว”มันไม่คืนไม่ฟังเพื่อนมัน แถมยังว่าผมอีก ผมเลยเดินหันหลังกลับทันที

“ไม่เอาเหรอ”มันถามนิ่งๆ แต่ยกยิ้ม ตอนที่ผมหันกลับไปมอง

“มึงอยากเก็บไว้อมก็เอาไป ทำทาน”พูดจบผมเดินหนีมันทันทีเลย ไอ้สามคนมองคนโน้นทีคนนี้ทีก่อนจะเดินตามมา
********************************************************************************************** “เป็นไงมึง จุกมั้ย คริคริ”ไอ้เจย์ถามผมหลังจากไอ้ตัวขาวเดินหนีไปแล้ว แต่พวกมันขำผมกับมันอยู่ 

“กูบอกแล้วหยิ่งจะตาย แต่ย้อนได้แสบวะ ฮ่าๆๆๆ”ไอ้หวายพูดขึ้นมาบ้าง พร้อมกับหัวเราะตามด้วยไอ้บลู ไอ้พาย

“ปากเสียไม่ว่า”เกรชเอ่ยขึ้นมา

 “ไม่ใช่เรื่อง”ไอ้บลูพูดนิ่งๆ พร้อมกับมองหน้า ทำเอาน้องเกรชเงียบแต่ฮึดฮัดไม่น้อย

“เก้ไม่อยากจะอะไรหรอก แต่จริงอย่างเกรชมันว่า นิสัยแย่ สมแล้วที่ใครๆเขาจะด่าเอา”น้องเก้ออกตัวก่อนจะพูดแบบไม่ชอบจริงๆ

“คนก็สักแต่มีปากไปว่าเขาทั้งที่ไม่รู้ว่าจริงหรือเปล่า”ไอ้พายคงอดหมั่นไส้ไม่ได้เลยพูดขึ้นมา

“รู้สึกว่าพี่พายจะเข้าข้างพวกเดียวกัน เอ้ย คนอื่นมากไปหรือเปล่าคะ”น้องเกรชหันไปพูดยิ้มๆกับไอ้พายแต่ตาจิกสุดฤทธิ์

“หึหึ ธรรมดาของพวกเดียวกัน จะไปอยู่รวมกับพวกแรดได้ยังไงล่ะ เดี๋ยวจะโดนนอมันทิ่มเอา”ไอ้พายแสยะยิ้มตอบกลับ ทำเอาเงียบทั้งคู่เลยครับหน้านี่แบบอยากกรี๊ดแต่ไม่กล้าหันไปทางไอ้บลูที่ส่ายหน้าอย่างระอา ไม่รู้มันทำใส่ใครแต่ไอ้พายสะบัดหน้าหนีแล้วครับ

 “เออ ร้านxxxใช่ไหม เดี๋ยวกูตามไป”ผมพูดจบก็เดินไปทันที ทำเอาพวกมันไม่ได้ทันถามว่าไปไหน ผมรีบเดินไปทางที่มันเดินหนีผมไป อยู่ไหนวะ สั่งสอนซะหน่อยปากดีจริง ๆ ด่าซะจุกเลย นั่นไงใครคุยกับมันวะ แล้วเพื่อนมันอีกสองคนไปไหน

“น้อง ขอเบอร์หน่อยครับ นะ”มันขอเบอร์ไอ้เด็กนั่น
 
“ไปกินข้าวด้วยกันไหมพี่เลี้ยง”เพื่อนมันอีกคนพูดบ้าง

“พูดด้วยก็ไม่พูด”อีกคนก็เอามั่ง

“เสือก”มันพูดจบก็เดินหนีทันที
 
“เล่นตัวฉิบ ไหนว่ามีเงินแล้วจะพาไปไหนก็ได้ไง”ไอ้คนหน้าตี๋ จัดว่าดูดีไม่หล่อเท่าผมหรอก เดินมาขวางมัน

“กูเลือก ยิ่งหน้าเหมือนปลาตีนชนเขื่อนไม่ต้องสะเออะ”มันแสยะยิ้มบอกกับแบบเหยียดใส่เลย

“ปากดีนักนะ ไอ้เกย์”ไอ้หน้าตี๋คงโมโหเข้ามาจับมือมัน แต่ชั่วพริบตามันบิดมือไอ้นั่นพร้อมเตะตรงหว่างขา

“เป็นไงโดนโดนตีนเกย์เข้าไป”มันยกยิ้มก่อนจะพูดและบิดอีก เพื่อนออกสาวของมันได้แต่ยืนมองไม่ห้าม

“โอ้ย เจ็บ ปล่อย”มันร้อง เพื่อนมันจะเข้าไปช่วย ไอ้สองแฝดมาพอดีเตะเจาะยางลงไปกองเลยครับ ไอ้ตัวบางปล่อยมือไอ้นั่น

“รีบไปไกลๆก่อนจะโดนตีนกู”มันไล่อย่างกับหมูกับหมาเลย คนตรงนั้นหันมามองก่อนจะหันกลับเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ไอ้สามคนรีบเดินหนีทันทีเลย ก่อนมันจะพากันเดินไป ผมเดินเข้าไปสะกิดแขน มันหันขวับเตรียมจะต่อยคงนึกว่าเป็นไอ้พวกนั้น ดีว่าผมรับทัน

“ใจเย็นสิ เอาของมาคืน”ผมพูดก่อนจะเอาใส่มือมัน

“เพิ่งคิดได้ไง ว่าไม่ได้เอาไว้อม”มันพูดใส่หน้าผม

“ฝิ่น ใจเย็น พี่เขาเอามาคืนเฉยๆ”เพื่อนที่เป็นแฝดบอกมัน

“เออ เพื่อนมึงนี่เข้าใจง่ายดี ทำไม”ผมชมเพื่อนมันกระทบมัน

“ชอบเสือกเรื่องกูจริง”มันสวนก่อนผมพูดจบอีก

“ก็มันน่าเสือก”ผมก็ย้อนใส่มัน ทำเอาเพื่อนมันยิ้มเลยครับ

“อย่ามายุ่งกับกู”มันกระแทกเสียงใส่เลยครับ

“หึหึ”ผมหัวเราะแค่นั้น

“ไอ้บ้า”มันก็ด่าอีก

“ระวังได้ผัวบ้านะ ด่ามากๆ”ผมพูดใส่มันยิ้มๆ มันหน้าบึ้ง แต่เพื่อนมันขำคิกเลย มันอ้าปาก ผมดึงมันมาใกล้ๆเอามือบีบปากมันไม่แรงนัก

“บอกว่าอย่าด่า แสดงว่าอยากได้ใช่ไหม”ผมพูดเสร็จแต่ยังไม่ปล่อย มันบิดมือผมแต่ไม่ออกยกเท้าจะเตะแต่ผมรู้ทันยกขาสกัดมันก่อน

“ไม่ไหวเพื่อนมึง ต้องอบรมยาววะ ไปล่ะ”ผมพูดกับเพื่อนมันที่ยืนดูเฉยๆ ไม่เข้ามาช่วย แต่พวกมันกับยิ้มชอบใจ ผมว่ามันน่าจะดูออกนะว่าผมคิดจะยังไงกับไอ้คนปากดี

“ไอ้โรคจิต ไอ้ควาย ไอ้”เสียงมันด่าตามหลัง จนเพื่อนมันเอามืออุดปาก ผมยกมือบ๊ายบาย ยักคิ้วใส่มัน

“มึงก็ไปด่าพี่เขา กูว่าจนได้”อีออยพูดปรามๆ แต่หน้ายิ้มระรื่น ประมาณว่ามีเรื่องเม้าท์มอยกับพวกอีโมนิคแน่

“ชัวร์”ไอ้โอมสำทับ

“อะไรของพวกมึง”

“ก็ได้ผัวบ้าแต่หล่อไง”

“ไอ้เพื่อนเลว ไม่ต้องมาแช่งกู”

ผมมองมันสี่คนที่เถียงกันก่อนไอ้ตัวขาวจะยกตีนไล่ถีบเพื่อนมันอย่างขำ ๆ ก่อนจะเดินกลับไปร้าน ไอ้พวกนั้นก็ถามๆๆๆ พวกมึงเป็นทนายหรือเปล่าวะ

“มึงยังไม่ตอบเลย”ไอ้หวายครับฝ่ายสาระแน ตามด้วยลูกคู่ไอ้เจย์

“กูหิว”พูดจบผมก็กินไม่พูดอีก พวกมันทำหน้าเซ็งก่อนจะกินต่อ แต่ผมแอบอมยิ้มอย่างชอบใจ
**********************************************************************************************

ออฟไลน์ ♠DekDoy♠

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4574
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +421/-8
Re: ก็คนมันรักทำไงได้
«ตอบ #7 เมื่อ24-03-2012 11:44:50 »

ดื้อจริงจังอ่ะ

ออฟไลน์ goonglovenut

  • เป็ดนักเขียน
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 810
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1187/-10
Re: ก็คนมันรักทำไงได้
«ตอบ #8 เมื่อ26-03-2012 11:45:44 »

ตอนที่ 5
“ไอ้ไผ่ มึงไปซื้อของเหรอวะ วันนี้”ไอ้หวายถามผมหลังจากวันนี้เลิกเรียนครึ่งวัน

“เออ มึงจะเอาไรไหม”ผมถามมันกลับ พอดีวันนี้ผมจะไปซื้อหนังสือเกี่ยวกับพวกต้นไม้ส่งไปให้ไอ้หลิวพี่ผมสักหน่อย

“ไม่อ่ะ มึงน่าจะไปกับพวกกูก่อน”ไอ้หวายส่ายหน้าก่อนจะชวนให้ผมไปหาพี่แป๊ะซึ่งเป็นรุ่นพี่ที่จบไปก่อนแล้ว

 “นั่นสิ พี่แป๊ะบ่นหามึงอยู่”ไอ้เจย์รีบหนับหนุนทันที

“บอกแกว่าคราวหน้าจะไป กูไปล่ะ”ผมไม่รอให้มันพูดจบใส่หมวกกันน็อคและสตาร์ทรถออกไปทันที พี่แป๊ะเป็นรุ่นพี่พวกผมที่จบไปแล้วเป็นคนขอนแก่น นอกจากพี่แป๊ะแล้วก็มีพวกพี่บีมแฟนพี่กี้ที่เป็นเจ้าของผับที่ผมทำงานอยู่ พี่โดมที่หล่อน้อยกว่าพี่โดมตัวจริงนิดหน่อย พี่เปอร์แฟนพี่เอเชีย พี่แบงค์ พี่แอมป์ พี่จอย พวกแกดีมากคอยให้คำแนะนำช่วยเหลือตลอด บางทีหยุดยาวก็ไปบ้านพวกแกตามต่างจังหวัดสนุกดี เมื่อคืนไอ้หวายก็โทรมาหาผมบอกเราต้องคุยกับไอ้พายได้แล้วพักหลังมันไปนอนคอนโดไอ้บลูบ่อยมาก ที่จริงเพื่อนไปนอนห้องเพื่อนไม่ใช่เรื่องผิดปกติอะไรแต่อย่างที่บอกไอ้พายกับไอ้บลูมันมีพฤติกรรมแปลกๆ หลังจากที่งานวันเกิดเกรชดูมันซึมไปพักนึงก่อนจะอารมณ์ดีเมื่อไอ้บลูมาง้อมันและไปด้วยกันอีก บางทีไอ้บลูก็มานอนกับมันที่บ้าน ผมบอกตามตรงว่าไม่อยากจะยุ่งเรื่องส่วนตัวพวกมันอยากให้ตัดสินใจเองว่าจะเอายังไง แต่ไอ้หวายมันพูดประมาณว่าพวกมันไม่ชัดเจนถ้าจะเป็นเพื่อนก็ควรทำตัวให้เหมือนเพื่อนไม่ใช่แฟนแต่ถ้าอยากเป็นแฟนก็ไม่ว่ามันบอกผมอีกว่าเคยเห็นไอ้บลูจูบไอ้พายตอนมันทะเลาะกันแล้วก็พากันเข้าห้อง ผมฟังก็อึ้งไปนิดหน่อย หนนี้ไอ้หวายดูจริงจังมากอาจเป็นเพราะไอ้พายเป็นญาติมันด้วยถ้ามีอะไรเกิดขึ้นกับไอ้พายมันจะไปบอกแม่ไอ้พายว่าไง คิดเรื่องไอ้พายกับไอ้บลูเพลิน  อ้าว เฮ้ย! ไอ้เด็กนั่นนี่หว่า ยืนหน้านิ่งแต่ดูกวนตีนไม่น้อยกำลังโดนผู้หญิงสองคนดึงแขนเจ้าตัวก็ได้แต่ปัดออกอย่างเดียว มีตัวผู้ด้วยคอยกันไม่ให้มีเรื่องกันแต่หน้ามันออกประมาณว่ากูอายอย่ามีเรื่องเลย อืม เอาไงดีวะ หนึ่งเดินหนี  สองเขยิบเข้าไปฟังเผื่อช่วย ไม่ได้เสือกนะแต่อยากรู้ เลือกข้อสองดีกว่ายังไงกูก็อยากรู้อยู่ดี

“อีฝิ่น เมื่อไรจะเลิกแย่งแฟนชาวบ้านเขาสักทีวะ”ผู้หญิงใส่ชุดนักศึกษาแบบเข้ารูปร่างเธอมาก หน้าตาดีใช้ทั้งปากทั้งตาจิกด่าคนตรงหน้า

“ไม่มีกำหนด เพราะไม่เคยแย่งของใครมีแต่มาหาเอง”นั่น ตอบได้หน้าโดนจริงๆ

 “หน้าด้านพูดมาได้นะอีตุ๊ดว่าเขาไปหามึงเอง”อ้าว ๆ เริ่มลามปามแล้วครับ

“เขาเรียกว่าเกย์ไม่ใช่ตุ๊ดหัดแยกแยะให้เป็นซะมั่ง โง่อย่างนี้นี่เองเขาถึงได้ใช้ขี่อย่างเดียว”เจ็บแสบจริงด่าพร้อมแสยะยิ้ม

“มึงว่ากูเป็นควายเหรอ ไอ้ไส้เดือน”เริ่มเสียงดังครับ ไอ้ผู้ชายก็บอกให้พอแล้ว

“หึหึ ควายดีกว่าเยอะ นี่จะบอกให้นะ”ตอกหน้ากลับก่อนจะจ้องผู้หญิงคนนั้นด้วยสายตาเย็นเยียบยิ่งกว่าจิกอีกครับในความคิดผม มันเอามือชี้หน้าตัวเองก่อนจะบอก

“หน้าตาอย่างนี้ไม่ต้องมายืนกรี๊ดร้องขอส่วนบุญให้ใครมาเอาหรอก”เท่านั้นล่ะครับ เกือบกรี๊ดออกมาถ้าเพื่อนไม่เอามือหุบปากเธอไว้ก่อน

“ฝิ่น มันจะเกินไปแล้ว”ไอ้ผู้ชายเรียกชื่อคนตรงหน้าอย่างตำหนิ ผมว่าไอ้นั่นคิดผิดที่พูดกับมันแบบนั้น

“มึงนั่นแหละมายุ่งกับกูเองทั้งที่ไม่ได้อยากจะเสวนาด้วยสักหน่อย”มันด่ากลับเลยครับขึ้นกูขึ้นมึงด้วยไอ้นั่นหน้าแดงแล้วคงจะโกรธและก็เสียหน้าด้วยที่ถูกตอกหน้าแบบนั้น

“คนอย่างกูทำไม มึงมันก็แค่เด็กขายน้ำล่ะวะ ถึงหน้าตาจะดีก็ไม่มีใครเขาจริงจังด้วยหรอก”ไอ้นั่นมันด่ากลับอย่างแรงเลยครับ

“หึ คนอย่างมึงนะเหรอก็เหมาะกับคนที่มึงขี่ด้วยนั่นแหละ แล้วน้ำกูคงไม่แตกกระแทกหน้าเหี้ยๆของมึงหรอก”หน้านิ่งแสยะยิ้มสายตานี่แม่งดูถูกได้ดีจริงๆ ดีนะที่คนไม่เยอะเท่าไรตรงนั้น ไอ้นั่นชักเริ่มเหมือนจะลงมือแล้ว ไอ้เด็กนั่นก็ไม่มีทีท่าว่าจะกลัวเลย

“เฮ้ย มาทำอะไรตรงนี้”ผมเดินเข้าไปทักพร้อมกับยกมือกอดคอมันที่ทำหน้างงๆว่ามึงเป็นใครวะก่อนจะปรับเป็นเสียหน้าเดิม

“แล้วพวกนี้ใคร”ผมถามหน้านิ่งพอกับมันนั่นแหละ ไอ้นั่นมันมองผมด้วยสายตากวนตีนมากเดี๋ยวมึงอาจจะโดนตีนได้ แต่ผู้หญิงที่มากับมันนี่มองผมตาค้างก่อนจะหันหน้าซุบซิบพร้อมส่งสายตามาให้ อะไรจะปรับตัวเร็วขนาดนั้นน้องชะนีเมื่อกี้ยังแย่งไอ้นี่กันอยู่เลย

“คนมั้ง”มันตอบกวนตีน

“เหรอ”ผมก็รับมุกมัน

“หึ นี่คงเป็นผัวใหม่มึง ไม่ใช่สิน่าจะลูกค้าใหม่มึงมากกว่า”มันพูดพร้อมกับยิ้มน่าเกลียด

“ดูดีกว่ามึงเยอะเลยล่ะซิ บอกแล้วกูน่ะเลือกไม่ไร้รสนิยมปนตาต่ำเอามึงหรอก”มันด่ากลับแบบเจ็บแสบเลยครับ

“ไอ้เด็กเวร มึงได้เจอไอ้แมนแน่ๆ”มันขู่กลับ ใครอีกวะไอ้แมนคงไม่ใช่หมาหรอกมั้ง

“เชิญมึงไปบอกได้เลยหลังจากที่มันศัลยกรรมหน้ามันเสร็จน่ะนะ อย่าลืมบอกมันด้วยว่าผัวใหม่กูน่ะดูดีกว่าพวกมึงเอามาหลอมรวมกันใหม่ซะอีก”ไม่กลัวครับ ท้ากลับด้วย ยังดีโว๊ยชมกูหล่อ

“มึงก็หน้าตาดีนะ แต่เงินและลีลาจะถึงใจมันหรือเปล่านี่สิ”ไอ้เหี้ยนั่นแม่งบอกแบบดูถูกมาก

“ไม่เป็นไรเพราะทั้งสองอย่างกูถึงหมดมึงเห็นรูปร่างกูก็น่าจะดูรู้นะ ถึงกูจะไม่ใช่ญาติกับม้าก็เถอะ ไปได้แล้ว”ผมยักไหล่ตอบมันก่อนจะดึงไอ้ตัวเล็กให้ออกเดินจากมา พร้อมกับเสียงไอ้นั่นที่จิ๊จ๊ะแบบไม่พอใจ จนเดินมาไกลมันก็ปัดมือผมออกเดินลิ่วๆไม่รอเลย

“เฮ้ย เสร็จแล้วลาจากเลยไง”ผมเดินจนทันมันก่อนจะจับแขนพร้อมกับดึงจนมันหันมาหน้ากระแทกกับอกผม แม่ง ผมหอมมากยิ่งวันนี้เจ้าตัวปล่อยแบบธรรมชาติไม่มีการเซ็ตอะไรทั้งสิ้นล้อมกรอบหน้าคมหวานยิ่งดูเซ็กซี่แถมตัวโคตรหอมเลย ผิวก็เนียนนุ่มมือชะมัด น่าฟัดฉิบหาย

“ก็เสร็จแล้วแยกทางไง”มันเงยหน้าตอบผม ตอบอย่างนี้เดี๋ยวก็โดนหรอกครับ

“แต่กูยังไม่เสร็จนี่หว่า งั้นก็ยังไม่แยก”ผมบอกมันที่เชิดหน้ามองผมอย่างไม่ยอมหลบตาน้อยคนจะจ้องผมแล้วทำให้ใจสั่นได้ขนาดนี้ ยิ่งมองใกล้ๆหน้าเนียนเกลี้ยงเกลา ตาที่ปกติคงจะคมหวานแต่ตอนนี้มันทั้งคมทั้งดุ จมูกโด่งบ่งบอกว่าเจ้าตัวคงจะดื้อรั้นไม่น้อย ปากอิ่มสีสด มองไล่ลงมาจนถึงลำคอระหง ต่ำไปจนเห็นผิวเนียนที่หน้าอกที่โผล่ออกมาจากเสื้อยืดคอวีสีขาวพอดีตัวสกรีนภาษาห่าอะไรก็ไม่รู้ตรงหน้าอก สกินนี่ยีนต์สีดำเข้ากับขาเรียวยาว รองเท้าผ้าใบคอนเวิสสีแดง มั่นมาก เออนึกได้มันหายหน้าไปเห็นแต่เพื่อนมัน  ไปไหนมาวะไม่ไปเรียน มันเริ่มขมวดคิ้วแล้วครับเมื่อเห็นสายตาผมมองสำรวจตั้งแต่หัวจรดเท้า

“โรคจิต ปล่อยกูสักที”มันร้องบอกพร้อมกับแกะมือผมออก มือแค่นี้แต่ทำไมดูแข็งแรงจังวะถ้าผมไม่เกร็งไว้มันแงะหลุดแน่

“หอมจัง”ผมบอกมันคนละเรื่องเลย มันหน้าเหวอเลยครับ ผมไม่พูดเปล่าก้มลงไปสูดกลิ่นผมมันเข้าเต็มปอด ก่อนจะเต็มตีนเมื่อมันกระทืบเท้าเข้าให้ ดีนะใส่ผ้าใบยังกันได้นิดหน่อย

“โอ้ย ตืบมาได้ แม่ง”ผมสบถแต่เจ็บยังไงก็ยังไม่ปล่อยมันครับทีนี้ลากมันเข้ามากอดไว้เลยก่อนจะดึงมันเข้าไปนั่งที่ตรงม้านั่งใกล้ๆมีแต่คนมองแต่คงนึกว่าคู่หนุ่มสาวงอนกันไม่มีใครคิดว่าอีกคนเป็นผู้ชายแน่นอน หน้ามันสวยนะแต่ผมว่าบางมุมก็ดูหล่อน่ารักแบบเซอร์ๆ ไม่ใช่สวยแล้วจบแต่ยังมีอะไรให้น่าค้นหาอีกเยอะ หึหึ ผมเป็นคนชอบค้นหาครับ

“กูไม่ขอโทษหรอก เสือกมาโรคจิตกับกูก่อนมึงนึกว่าเป็นเหี้ยหรือไงรัดกูอยู่ได้”โอ้ย จี๊ดครับ แม่งคิดได้ไงวะแทนที่จะนึกถึงงูเสือกนึกถึงเหี้ยเสียยี่ห้อหน้าตากูหมด เด็กบ้า

“เหี้ยที่ไหนจะหล่อขนาดนี้วะ แม่งมีตัวเดียวในโลกแน่ๆ”เอาสิยังไงกูก็ต้องหล่อมาก่อนไม่ว่าจะเป็นอะไร

“หึ เหี้ยหลงตัวเอง”ยังต่อปากต่อคำไม่เลิก น่าจูบปากจริงๆว่ามันจะรสจัดหรือหวานวะ ผมจ้องมันแสยะยิ้ม จนมันชักหงุดหงิด

“ปล่อยสักที จะได้ต่างคนต่างกลับ”มันบอกผมพร้อมกับจะดิ้นออกจากแขนที่รัดมันอยู่

“รีบกลับไปไหน ไม่ขอโทษก็ไม่เป็นไรแต่ยังไงก็น่าจะตอบแทนกันบ้าง”ผมถามแบบชิวๆสบายอารมณ์ เพราะตอนนี้ผมจะเพลินกับกลิ่นกายคนที่อยู่ในอ้อมแขนซะแล้วสิ

“ไม่”สั้นๆแต่มีความหมาย

“ทำไม”กูเอาบ้าง

“ไม่ได้ขอให้ช่วย”นั่นไงกูว่าแล้ว

“กูรู้ แต่อยากช่วยนี่หว่า”ผมก็ยังหน้าด้านอยู่

“เอ๊ะ ก็บอกว่าไม่ไง จะอะไรนักหนาวะ แม่ง”มันพูดแบบรำคาญพร้อมกับถลึงตาใส่ผม

“ก็ใช่ไง จะอะไรนักหนาแค่ไปนั่งกินข้าวเป็นเพื่อนหน่อย”ผมก็บอกรวบรัดแม่งเลย

“มึงไม่มีเพื่อนไง”ถามซะกูอายมาก

“มี”ผมบอก

“งั้นก็ไปกินกับเพื่อนมึง”มันบอกผม

“พวกมันไม่ว่างอยู่กับแฟน”ผมบอกอีก

“งั้นมึงก็ไปกินกับแฟนมึง”มันบอกผมอีก

“ไม่มี ส่วนกิ๊กก็อยู่กับกิ๊กอีกที”ผมบอกอีก มันนิ่งไปเลยครับ เอาสิหาอะไรมาแย้งกูอีก กูชอบเพราะกูอยู่ฝ่ายค้าน หึหึ

”=_=” หน้ามันครับ

“สงสารคนหน้าตาหล่ออย่างกูล่ะซิ”ได้ทีครับ ผมอวยตัวเองเข้าไปอีกแต่มือก็ยังไม่ปล่อยจากผิวเนียนๆ

“เรื่องของมึง”มันตอบก่อนจะหันหน้าไปทางอื่น จนเห็นแก้มขาวใสน่าเอาปากลงไปประทับจริงๆ

“น่าอย่าเรื่องมาก เดี๋ยวเลี้ยง”ผมคะยั้นคะยอมันอีก มันก็ยังนั่งหน้านิ่ง จนผมเริ่มเข้าไปใกล้มันหันกลับมาพอดี ครับพอดีกับปากผมจริงๆเลยหอมชมัด แม่งกูแค่คิดเสือกสมปรารถนา มันอึ้งเลยครับก่อนจะหน้าบึ้งคิ้วขมวด ผมเอามือไปคลายออก มันก็ปัดออก

“เดี๋ยวหน้าย่นหรอกมึง ชอบทำคิ้วขมวด ไปได้แล้ว”ผมแหย่มันก่อนจะลากมันไปด้วยแบบที่มันขัดขืนไม่ได้ ก่อนจะเข้ามานั่งที่ร้านอาหารญิ่ปุ่นผมก็ดันมันเข้าไปนั่งข้างในแล้วผมก็นั่งปิดทางดูสิมึงจะหนีทางไหนหวังว่าคงไม่มุดใต้พื้นหรอกนะเป็นที่นั่งกับพื้นครับ

“เอ้า สั่งสิ”ผมยกเมนูให้มันเลือก มันก็ดันออกแต่ไม่ถึงกับปัดทิ้ง

“จะสั่งอะไรก็สั่ง”มันบอกผมเฉยๆ ไม่ยักกะด่าแหะ สงสัยจะเหนื่อย ผมก็เลยสั่งๆๆๆ น้องที่มารับออเดอร์ยืนยิ้มหวานไปด้วย

“แค่นี้ใช่ไหมคะ เดี๋ยวขอทวนรายการนะคะ”เสียงน้องเขาก็เจื้อยแจ้วไปเรื่อยผมก็พยักหน้าหงึกๆจนน้องเขาเดินไป

“เหนื่อยล่ะสิยอมแต่ทีแรกก็สิ้นเรื่อง”ผมพูดกับมันยิ้มๆ มันปรายตามองเหมือนกูเป็นตัวอะไรเลยวะ

“กินเสร็จแล้วแยกกันเลยนะ ไม่ติดค้าง ไม่รู้จักกัน”มันบอกผมก่อนจะยกชาขึ้นจิบที่เขานำมาเสริฟ์ให้ก่อน

“ทำไม”ผมถามก่อนจะเท้าแขนบนโต๊ะมองหน้ามัน ถ้าได้มองทุกวันคงเพลินดี กูคิดอะไรว่ะเนี่ยะ

“ไม่ทำไม แต่ถ้าอยากได้คำขอบคุณก็ ขอบคุณที่กรุณาช่วยโดยไม่ได้ขอ พอใจมั๊ย”ตอบได้ดีจริง

“ก็รู้จักกันไว้สิ อีกหน่อยเจอจะได้ทักกัน”ผมก็บอกเรียบๆ มันจะพูดต่อแต่ผมชิงพูดก่อน

“ชื่อไผ่”ผมบอก มันก็นิ่ง  “อย่าบอกนะว่าไม่ได้อยากรู้เสือกบอกกูทำไม”ผมขัดมันอีก จนมันอ้าปากค้าง

“เออ”มันตอบสั้นๆ

“บอกมั่งสิ”ผมสะกิดแขนให้มันบอกชื่อกับผมบ้าง

“ฝิ่น”เป็นครั้งแรกที่อยากเสพยา

“มิน่าถึงได้มีคนอยากเข้ามาสูบ”ผมบอกแบบเจ้าชู้เลยล่ะ เหมือนมันจะหน้าแดง

“สัด” สั้นแต่จุกจริงๆ ว่าจะพูดอะไรต่อพอดีอาหารมาซะก่อนผมก็โซ้ยเลยครับ ไอ้คนข้างๆยังเงียบไม่คีบอะไรสักทีผมก็จับยัดซะตอนแรกก็ขัดขืนสักพักเริ่มแดกเองแล้วครับ ดีกูจะได้ไม่เหนื่อย กินจริงๆครับไม่มีการคุยอะไรกันทั้งสิ้นผมก็สังเกตไปด้วยรู้สึกจะเห็นคนมองโต๊ะผมเยอะเหมือนกันไม่รู้ว่าชื่นชมว่าเหมาะกันหรือแน่ใจนะว่าพวกมึงกินหมด มีคนเข้ามาทักมันด้วยครับมันก็อือออไปตามเรื่องส่วนใหญ่ผู้ชายแต่พอเห็นหน้าผมมันก็รีบไป ผู้หญิงก็จะนานหน่อยคุยกับมันแต่ตาก็มองผม ผมไม่ได้เข้าข้างตัวเองนะ ยิ้มให้ผมก็ยิ้มก่อนจะก้มหน้ายัดอย่างเดียวเลยครับไม่ได้อายแต่ขี้เกียจคุยพอกับไอ้คนข้างๆมันก็คงเหมือนผมแหละ สักพักผมก็เริ่มเหยียดขาแบบเมื่อยอะก็ขาผมยาวนี่ครับ มันก็มองก่อนจะงึมงำ

“แดกเสร็จก็เหยียดหาง”ที่บ้านกูเขาเรียกขานะ ถ้าหางนะมันต้องอีกอย่าง หึหึ ไม่บอกมันหรอกเดี๋ยวไก่ตื่นอดลากไปกิน

“บ่นไร”ผมได้ยินแต่แกล้งถามไปงั้นแหละ เอามือไปดึงเอวให้มันเข้ามาใกล้ๆ เอวนิดนึงมึงกินแล้วไปเก็บตรงไหนวะเมื่อกี้ก็ไม่ใช่น้อยเลยนะน่ะ มันหยิกพุงผมครับ ผมร้องซี๊ดเลยครับ มือหนักฉิบ

“เจ็บนะ”ผมบอกกระซิบข้างๆหูมัน พร้อมกับแอบสูดกลิ่นหอมของตัวมันแบบไม่ให้มันรู้ตัว

“สม เสือกมือไวนัก”มันบอกพร้อมกับผลักออกแต่มีเหรอจะหลุดผมรัดแน่นเลยทีนี้

 “ปล่อยซะที มึงไม่อายคนอื่นเขามั่งไงว่ะ ผู้ชายนั่งกอดกัน ดีนะเขาไม่อ้วกออกมา”มันด่าด้วยผลักด้วยรู้ว่าไม่หลุดก็ยังอีก

“หึหึ ฮ่าๆๆๆๆ”ผมหัวเราะเลยครับ ทำเอามันงงไปเลยว่าผมหัวเราะทำไม

“ไอ้บ้า”มันด่าอีก แต่ลดชั้นลงมาหน่อยดูดีขึ้น

“ไม่มีใครเขาคิดหรอก มึงดู มึงดู”ผมหันหน้ามันไปทางกระจกร้าน มันก็งง หันมามองว่าให้กูดูทำไม

“เงากูก็มีอยู่นิ แต่มึงนี่ซิกูไม่เห็น”ยังกวนตีนกูอีกว่าที่เด็กกู ผมจับให้มันหันไปมองอีก ก่อนจะบอก

“ไม่มีใครเขาคิดหรอกว่ามึงเป็นผู้ชาย หน้ามึงหวานแหววแต๋วจ๋าซะชะนีอายขนาดนี้ ถ้าไม่เดินมาคลำหน้าอกกับเป้ามึงนะ แต่ถึงรู้กูก็ไม่แคร์เรื่องส่วนตัวคนอื่นไม่เกี่ยว”ผมให้ความกระจ่างมันจนมันอึ้งไปเลยครับ สงสัยจะชอบคำชมผม ผมก็เลยชิงพูดต่อไปอีก

“เป็นเกย์ไม่ใช่เหรอ”ผมถามมัน

“เรื่องของกู”มันตอบอีกอย่าง

“หึหึ”ผมหัวเราะก่อนจะหยิบมือถือขึ้นมาเพื่อดูว่าใครส่งข้อความมาก่อนจะวาง เมื่อเห็นเป็นชื่อน้องเก้ใครแม่งเอาเบอร์กูไปให้วะ ไอ้พวกนั้น มันไม่เคยให้เบอร์ผมกับใครถ้าผมไม่อนุญาต ใครจะว่าเรื่องมากก็ช่างผมคิดว่าเป็นเรื่องส่วนตัวเพราะผมก็ไม่เคยล้ำเส้นใครแม้กระทั่งเพื่อนก็ตาม ผมเรียกเด็กมาเช็คบิลจนเรียบร้อยก็เดินกันออกมานอกห้าง ที่จริงว่าจะไปส่งมันแหละแต่ไว้ก่อนดีกว่าไม่อยากรุกมากเดี๋ยวไม่สนุกเอาไว้ค่อยเป็นค่อยไปดีกว่า

“นี่ถ้าไม่อยากมีปัญหาก็คบกับกูสิ”ผมบอกมันหน้าตาเฉย

“ไม่จำเป็นปัญหาของกูๆแก้ได้ ไม่ต้องมีมึงมาถ่วงหรอก”ปากดีจริงๆ น่าสนุกว่ะสงสัยอยู่ด้วยจะได้ลับฝีปากกันมันแน่

“ก็แค่เสนอแนะ ฟรี ไม่เสียค่าใช้จ่าย”ผมบอกอีก

“กูไม่ชอบของฟรี”มันบอกแบบแสยะยิ้มน้อยๆ

“ตามใจ กลับไง”ผมยักไหล่ก่อนจะถาม

“แท็กซี่”มันตอบสั้นๆ ก่อนจะโบกแท็กซี่แล้วรีบขึ้นไปเลย พร้อมกับชูนิ้วกลางให้ผมด้วย

“ร้ายจริงๆ ไม่ต้องกลัวที่รักได้เจอใหญ่เป็นนิ้วๆ แน่ หึหึ”ผมยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ที่สุดก่อนจะเดินกลับเข้าไปซื้อของอีกครั้ง
***********************************************************************************

ออฟไลน์ gupalz

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5002
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +604/-20
Re: ก็คนมันรักทำไงได้
«ตอบ #9 เมื่อ26-03-2012 16:45:53 »

น้องฝิ่นปากจัดมากจ้า คนเขียนขึ้นวันที่บอกด้วยไดมั้ยอ่ะ จะได้รู้ว่ามาอัพแล้ว

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: ก็คนมันรักทำไงได้
« ตอบ #9 เมื่อ: 26-03-2012 16:45:53 »
ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ ♠DekDoy♠

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4574
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +421/-8
Re: ก็คนมันรักทำไงได้
«ตอบ #10 เมื่อ26-03-2012 17:00:55 »

ปากร้ายจริงจัง

ออฟไลน์ yeyong

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 5863
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +917/-26
Re: ก็คนมันรักทำไงได้
«ตอบ #11 เมื่อ26-03-2012 21:37:53 »

พี่ไผ่คงต้องลับฝีปากเยอะหน่อย
เพราะคนที่ไปแอบชอบปากหมาซะขนาดนั้น

ออฟไลน์ goonglovenut

  • เป็ดนักเขียน
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 810
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1187/-10
Re: ก็คนมันรักทำไงได้
«ตอบ #12 เมื่อ27-03-2012 12:49:19 »

ตอนที่ 6
ก่อนกลับบ้านกลุ่มผมแวะกินข้าวข้าง ม. ระหว่างรออาหารก็คุยกันไปด้วย วันนี้ไม่มีน้องเกรชกับน้องเก้มาด้วย ไอ้พายเลยดูอารมณ์ดีเป็นพิเศษผมกับไอ้หวายตกลงกันแล้วว่าอาทิตย์นี้จะต้องคุยกับมันให้รู้เรื่อง ใจผมไม่อยากกดดันหรือบังคับอะไรมันแต่ไอ้หวายบอกไม่ได้ต้องมีผมคุยด้วยอย่างที่บอกไอ้พายมันค่อนข้างเกรงผมมากกว่าไอ้หวาย ตอนนี้แม่งลัลล้ากันมากไม่สนใจอะไรใครเลย ไอ้เจย์บอกว่าอาทิตย์ก่อนมันแกล้งขอไปดูหนังด้วยไอ้บลูรีบพูดเลยว่าไม่ให้ไป มันก็ย้อนกลับว่าโรงหนังพ่อมึงสร้างหรือไงถึงได้คัดคนได้ว่าให้ใครดู มันก็พยักหน้ายอมรับ บอกอีกว่าถ้าอยากไปให้ไปดูโรงอื่น รอบอื่น ห้ามไปพร้อมมัน เอากับมันสิ ก่อนจะหันไปเห็นไอ้เด็กตัวขาวที่ผมเพิ่งเจอที่ห้างเมื่อสามวันก่อนเดินเข้ามาพร้อมเพื่อนมันสั่งอาหารเสร็จมันก็ลุกเดินไปทางห้องน้ำ เมื่อเช้าผมก็เห็นมันนะ ก่อนเดินเข้า ม. มันเดินหน้าง่วงๆก่อนจะปิดปากหาว ผมยืนมองคิดว่ามันต้องผ่านประตูเข้ามาแต่ผิดคาดมันเดินเลยไปหน่อย ไปหยุดตรงร้านขายน้ำเต้าหู้ปาท่องโก๋มันสั่งเสร็จได้ของก็กินตรงนั้นแหละ ลุงคนขายไม่รู้พูดอะไรกับมัน ๆ ก็หัวเราะตอบ คุยแบบยิ้มแย้มแจ่มใสไม่เหมือนกับที่มันคุยกับผมหรือคนอื่นเลย เวลามันยิ้มหรือหัวเราะจะเห็นลักยิ้มตรงมุมปากสองข้างน่ารักดี มันน่าจะยิ้มบ่อยๆ

“เดี๋ยวมา ไปห้องน้ำ”ผมพูดจบก็เดินไปทันที พอเดินไปผมก็มองหาเลยครับ ดีเลยกำลังไม่มีคนด้วยอะไรจะเป็นใจขนาดนั้นวะ ผมก็เลยเดินเข้าไปเห็นว่าปิดอยู่ห้องนึง สักพักผมได้ยินเสียงบิดประตูก็เลยแกล้งทำเป็นล้างมือ ไอ้เด็กนั่นก็เดินออกมาล้างมือ จังหวะที่เงยหน้าขึ้น มันชะงักเล็กน้อยที่เห็นผมยืนอยู่ข้าง ๆ ต่างคนต่างยืนจ้องหน้ากันเงียบ ๆ ไม่มีใครพูดอะไร มันก็เลยทำท่าเดินออกไป ผมก็ขวางไว้ มันไปทางไหนผมก็ขวางทางนั้น จนมันหงุดหงิด แต่ยังไม่เปิดปาก น่าแกล้งจริงๆ

“อะไร ไม่ทักกันเลย”ผมพูดขึ้นก่อนเพราะดูแล้วมันไม่พูดแน่ เผลอๆจะยกตีนถีบผมเข้าให้

“..........”

“นับหนึ่ง”

“นับสอง”

“มาทำไร”ดูมันทักผม

“ขี้”ผมบอกมัน มันเหวอไปนิดหน่อย

“ก็ไปขี้สิ มึงจะมายืนให้มันแตกออกมาไง”มันถลึงตาบอกผม

 “เสร็จแล้ว”ผมก็บอกไปอีก

“เสร็จแล้วก็ไปล้าง”มันพูดอีก เล่นมุกป่ะวะ

“หึหึ”ผมอดหัวเราะไม่ได้

“ถอยได้ยัง”มันเตรียมจะออก แต่ผมยังกั้นไว้อยู่ ตอนนี้ผมประชิดมันจนมันล่นไปเกือบห้องสุดท้ายแล้วครับ ดีนะที่ห้องน้ำสะอาด

“จะรีบไปไหนเล่า”ผมถามมันมือก็ยกพิงกำแพงไว้ มันผงะเล็กน้อย

“กินข้าว”สั้นๆตามเดิม

“เหรอ นึกว่า”ผมเลิกคิ้วกะจะกวนมัน

“ไม่ได้กินขี้อย่างมึง”เสือกทะลึ่งเอามุกกูไปตอบ มันน่านัก

“รู้ได้ไงวะ”ผมจิ๊ปากนิดหน่อย ทำเป็นหงุดหงิด มันก็เหมือนจะขำแต่ยังนิ่งอยู่ แม่งยิ่งมองใกล้ๆ โคตรน่ารักเลย ตามึงนี่จะเยิ้มไปไหนวะ

“หลีก”มันบอกผมอีก ผมไม่ทำตาม ตอนนี้จ้องมันเพลินมากยิ่งกลิ่นหอมจากตัวมันอีก ผมเลยตัดสินใจ

“เฮ้ย จะทำ อื้อ”มันตกใจเตรียมจะสู้ ผมเลยเอามือปิดปากลากมันเข้าห้องน้ำเลยครับ

“อย่าดิ้นสิ”ผมบอกให้มันเลิกดิ้น ดันมันติดกำแพงห้องน้ำข้างใน

“อ่อยอิ โอ้ย”มันยังขยับปากบอกอีกครับ มือก็ทุบตามตัวผมไปทั่ว ขาก็ยกเตะ ผมหลบทันมั่งไม่ทันมั่ง

“จะปล่อยถ้าหยุดดิ้น”ผมบอก มันก็พยักหน้า แต่พอปล่อยแม่งเตะขาผมอย่างแรงเลยขาก็เล็กทำไมเตะหนักจังวะ ผมชักเริ่มโมโหจับมือมันสองข้างบิดไพล่หลังจนมันเข้ามาใกล้ มันเหมือนจะร้องออกมาแต่เม้มปากแน่นเลย หึหึ ใจดีด้วยไม่ได้ต้องให้โมโห หน้าใสๆตรงหน้าผมเชิดมองอย่างท้าทาย แม่ง กูว่าจะไม่แล้วนะ ผมกดปากจูบมันเลยครับ จูบแบบดูดเน้นด้วยจะให้มันอ้าปากให้ได้แต่มันก็ส่ายหน้าหนีปากก็เม้มแน่นไม่ยอมให้ลิ้นผมเข้าไป

“อื้อ อื้อ” เสียงมันอู้อี้ หนีอย่างเดียว จนปากผมไปโดนแก้มมันเข้า แม่งโครตนุ่มเลย หอมด้วย

“เปิดปากหน่อยสิ”ผมกระซิบมันชิดริมฝีปาก มันก็ไม่ยอมอ้าปากจะกัดผมก็เลยแนบต้นขาผมเข้าไปอีกทีนี้พอมันสีกันเข้าก็ อืม คิดเอาครับ มันตกใจนิดหน่อยคงจะชนน้องม้าผมเข้า ได้ทีเลยครับ ผมสอดลิ้นเข้าไปทันทีรุกไร้ไล่ตอนลิ้นเล็กที่หลบหนีมาเกี่ยวพัน ดูดดุน จนเกิดเสียง มันไม่รู้หรอกยิ่งมันเอาลิ้นหนีผมเท่าไรยิ่งทำให้ผมไล่ต้อนเท่านั้น ก่อนจะผละให้มันได้หายใจ มันหอบเลยครับหน้านี่อมชมพู เซ็กซี่ดี ผมเห็นก็ยิ่งเตลิดก็เลยจูบมันไปอีก ทีนี้ผมใส่ไม่ยั้งเลยทั้งรุนแรงจนรู้สึกได้เลือด ก่อนจะหยอกล้อกับริมฝีปากสีสดที่ชอบด่าผม ผมค่อยคลายมือมันออกเอามาจับคอผมไว้ สองมือผมก็รั้งมันเข้ามาใกล้อีกก่อนจะแทรกตัวเองเข้าไปเบียดมันให้แนบกำแพงไว้ ทีนี้สะดวกครับผมทั้งจูบทั้งไซ้ซอกหู ขบเม้น จนมันคราง ก่อนจะหอมแก้มมันทั้งสองข้าง ผมมองหน้ามันที่ตอนนี้ตามันปรือหวานฉ่ำเหมือนมีน้ำในตา ปากแดงจัดที่ตอนนี้แตกหน่อยๆ นี่กูซาดิสไปเปล่าวะ แต่แม่งโครตน่าฟัดจริงๆ ก้นก็นิ่มเต่งตึง จนอดไม่ได้ต้องจูบซ้ำลงไปอีกแต่คราวนี้นุ่มนวลจนมันชักเริ่มตอบโต้ มือผมก็ยกลูบไล้แผ่นหลังผ่านเนื้อผ้า จนตอนนี้เราซุกไซ้กันเพลินเลยครับ ผมกดปากลงตรงคอมันแต่ไม่ได้ทำรอยหรอกครับนอกจากไซ้เบาๆ สูดกลิ่นหอมตรงซอกคอไล่ขึ้นไปที่ใบหูขาว

“อืม หอมจัง”ผมบอกมันข้างหู ก่อนจะขบเม้มอีกครั้งอย่างอดใจไม่ได้ ข้างหูมันสักอะไรซักอย่าง ไม่มีเวลาดูว่ะเอาไว้ก่อน

“ปล่อย”มันบอกผมเสียงโคตรเอ็กซ์เลย มือจิกไหล่ผมแน่นเมื่อผมขบเบาๆตรงติ่งหูมัน

“มึงหอมวะ กูชอบ”ผมไม่ปล่อยแต่บอกมันคนละเรื่องเลย ผมเงยหน้ามองมันที่ตอนนี้หน้าแดงไปทั้งหน้า

“แต่กูไม่ชอบ”มันพูดเน้นๆ เต็มหน้ากูเลย

“เป็นแฟนกัน”ผมจ้องตาคู่สวยมัน
 
 “ไม่เป็น ปล่อย”มันบอกก่อนดิ้นลง จิกมือผมให้ปล่อย เห็นอย่างนี้ผมว่ามันแข็งแรงขัดกับรูปร่างมันนะแต่เผอิญผมตัวใหญ่กว่าก็เลยเอามันอยู่แต่อย่าเผลอเชียวผมคิดว่า แม่งเอาผมเละแน่

“ก็เป็นแฟนก่อนสิ”ผมบอกมันอีก

“มึงขอคนอื่นเป็นแฟนอย่างนี้เหรอวะ”มันว่าผมแบบจิกตาเลย

“แค่มึง”ผมบอก ทำเอามันเงียบไปก่อนจะถอนหายใจ มันทำหน้าแบบเบื่อมาก ไม่เคยมีใครทำหน้าแบบนี้ใส่กูเลยนะมึง

“กูไม่ชอบมึง”มันบอกผมกลับมาอีก มึงจะตรงไปไหม

“ทำไม”ผมก็ถามมันอีก

“มึงไม่หล่อ ไม่รวย กูเลยไม่ชอบ ชัดมั้ย”มันพูดใส่หน้าผมอีก ถ้าคนอื่นฟังนี่เรียกว่าดูถูกเลย แต่ผมเฉยๆตรงดีกูชอบ อย่ามาบอกว่ากูหล่อและดีเกินไป

“ชัด ทำไมมึงไม่เปลี่ยนมาชอบคนไม่หล่อแถมไม่รวยมั่งล่ะไม่เบื่อไงวะชอบแต่แบบเดิมๆ”ผมย้อนมันหน้าตาเฉย ทำเอามันเหวอไปเลย

“เอ๊ะ มึงนิ ก็กูไม่ชอบ”มันเน้นใส่อีก มองด้วยหางตา

“จริงเหรอ”ผมเลิกคิ้วถามมัน

“เออ”มันก็กระแทกกลับมาอีก

“แสดงว่ามึงชอบ”ผมยกยิ้มบอกมัน

“หูมึงหนวกหรือ ดูปากกูนี่ ไม่ ชอบ กูไม่ชอบ”มันแหวใส่แบบหงุดหงิดมาก สนุกดีวะ

“เออ นั่นแหละแสดงว่ามึงชอบกู”ผมยื่นหน้าไปใกล้มันอีก มันอ้าปากก่อนจะถอนหายใจแทบจะเอามือทึ้งหัวก่อนจะเงียบไปอึดใจ

“ขอกูคิดก่อน แต่ตอนนี้มึงกับกูหายมานานแล้ว”มันบอกก่อนจะเมินหน้าหนีไปมองทางกระจกอีกครั้ง

“ทำไมต้องคิดวะ”ผมถามมันอีก มันหันกลับมาถลึงตาใส่ผม

“เออ ให้เวลากูหน่อยแต่ตอนนี้มึงกับกูต้องออกไปก่อนที่เพื่อนมึงหรือไม่ก็เพื่อนกูจะมาตาม”มันบอกผมก่อนจะเปิดลูกบิดออกไป มันไปยืนหน้ากระจกจัดการตัวเองใหม่ มือก็ถูปากทำให้ยิ่งแดงเข้าไปอีก แหม ทำเป็นเช็ดตอนกูจูบมึงก็เคลิ้มแหละวะ

“เชี่ย ปากกูแตกเลย”มันด่าผม ผมก็ยักไหล่ก่อนจะจัดการตัวเองบ้าง

“เท่าไร”ผมถามมัน

“อะไร”มันถามกลับ ตาวาวเลยแบบโกรธ มันต้องนึกว่าผมหมายถึงค่าตัวมันแน่

“เวลาในการคิด”ผมบอกมันทำหน้าแบบไม่รู้ไม่ชี้ให้มันหงุดหงิดเล่น

“มึงนิ กูบอกไม่ชอบก็หาว่าชอบ พอขอคิดดูก่อนก็มาเร่งรัดบังคับถ้ารอไม่ได้ก็ไม่ต้องรอ”มันบอกผมอย่างรำคาญ

“อ้อ กูลืมไป”มันหันมาบอกผมขณะที่กำลังจัดผมที่มันจิกทึ้งอยู่ตอนที่เราฟัดกัน ผมเลิกคิ้วแต่ไม่ได้หันไปดู สักพัก

“โอ้ย ไอ้เด็กเวร”ผมด่ามัน ดังผลั๊กเลยครับ มันเตะตรงขาพับผมจนทรุดเลยครับ ก่อนจะเดินกึ่งวิ่งออกไปทันทีพร้อมกับหัวเราะชอบใจ

“อย่าบังคับกูอีก กูไม่ชอบ ไอ้ควาย”มันด่าส่งท้ายด้วยครับ มึงได้เจอกูขวิดแน่ ฝากไว้ก่อนเถอะ สักพักผมก็ค่อยเดินออกมาเพื่อไม่ให้เป็นที่สงสัยของเพื่อนผม จะว่าไปกูก็อึดเหมือนกันนะเนี่ยทนอยู่ในห้องน้ำได้ตั้งนานก็เพราะมีมันนั่นแหละเป็นสิ่งบันเทิงเริงใจ

“มึงไม่กลับมาพรุ่งนี้เลยวะ นานโคตร”ไอ้เจย์พูดประชดผม

“มึงน่าจะรู้นะทำไมนานเอาเป็นว่าไม่ได้เยี่ยว”ผมก็บอกมันกลับไปบ้างก่อนจะก้มหน้ากินข้าวผัด สิ้นคิดจริงกูนึกอะไรไม่ออกก็ข้าวผัด

“เออ นี่ขนาดมึงไม่บอกพวกกูยังจินตนาการออกเลย ไอ้ห่า”ไอ้หวายพูดบ้าง แล้วมึงจะนึกทำบ้าอะไรวะ ก่อนจะหันไปมองทางไอ้พายกับไอ้บลูที่ทำหน้าสงสัย

“อยากรู้สิมึง”ผมถามมันยิ้มๆ
 
“เรื่องจริง”ไอ้บลูเลิกคิ้ว แบบมึงพูดจริงเหรอ

“ดมสิ”ผมตอบก่อนจะแกล้งเอามือไปที่จมูกมัน ๆ ผละออกก่อนจะตีมือผม ทำเอาหัวเราะกันเลย

“สัด แดกเข้าไปเลย”มันด่าผมนิดหน่อยก่อนจะส่ายหน้าและกินต่อ

“มึงท้องเสียเหรอวะ หน้าซีดๆ”ไอ้พายถามผมอย่างเป็นห่วง

 “แหม ไอ้พายมึงดูยังไงมันหน้าไม่ดี ตั้งแต่มันกลับมาจากห้องน้ำดูมันหน้าระรื่น ลัลล้าจะตาย”ไอ้เจย์แม่งแซวผมอีกอย่าบอกนะว่ามึงไปห้องน้ำแล้วได้ยินแค่เสียงไม่เห็นภาพ ไม่หรอกเพราะถึงผมจะซุกไซ้ยังไงหูผมก็ฟังตลอดว่ามีคนอื่นเข้ามาหรือเปล่ายังไงก็ไม่มีทางที่ใครจะได้ยิน
 
“เออ กูก็ว่างั้นแหละไปเจออะไรดีมาวะ”ไอ้หวายสงสัยขึ้นมาอีก

“กูรู้สึกดี”ผมบอกมันสั้นๆ พวกมันก็งง

“ดีตรงไหนวะไปห้องน้ำ”ไอ้บลูถามก่อนจะตักยำให้ไอ้พายที่กินอย่างไม่สนใจว่ามึงกำลังจะชะตาขาด
 
“ตรงก้น พอขี้ออกก็โล่ง”ผมตอบมันหน้าตาเฉยก่อนจะก้มหน้ากินข้าวอีก พวกมันทำท่าอ้วกใส่ผม ตาก็เหลือบมองไปอีกโต๊ะ ไอ้เด็กนั่นโซ้ยราดหน้าอย่างเอร็ดอร่อยเลย สงสัยจะเสียพลังงานจากการสูบของผมไปเยอะ 555

“กวนตีนนะมึง เฮ้ย นั่นน้องฝิ่นนี่หว่า”ไอ้เจย์ด่าก่อนจะสะกิดให้ผมดู อยากบอกว่ากูเจอมาแล้วแถมยังเลิฟซีนมันด้วย

 “ยิ่งเห็นใกล้ๆ แม่งสวยจริงๆกูยอมรับว่ะ”ไอ้หวายยังเพ้อไม่เลิกครับ กูว่าต่อไปมึงได้เบี่ยงเบนแน่

“เออ ข่าวใหม่เขาบอกว่าเลิกกับไอ้แมนแล้วนะโว้ย ไอ้แมนไม่ยอมตามตื๊อจนฝิ่นรำคาญเลยลงไม้ลงมือเข้าให้ เหลือเชื่อว่ะแม่งตัวแค่นี้จะกระทืบไอ้แมนซะหน้าแหกเข้าโรง’บาล แต่บางคนเขาก็บอกว่าให้แฟนใหม่จัดการให้ กูว่าน่าจะอย่างหลังนะ”ไอ้เจย์ยังพูดสาธยายต่อไปอีก ไอ้แมน อืมชื่อนี่เองที่ไอ้นั่นพูดถึง ผมฟังแต่ไม่ออกความเห็น
 
“ข่าวก็คือข่าว อีกอย่างไม่ใช่เรื่องที่จะไปวิจารณ์เขาเพราะเราไม่ได้เห็นกับตาและกูว่าน้องน่ารักกว่าพวกแรดแอ๊บใสอีก”ไอ้พายบอกอย่างไม่ใส่ใจ ก่อนจะหันไปทางไอ้บลูที่แทบจะสำลักออกมาที่ไอ้พายหันไปจิกตาพร้อมกระแทกเสียงใส่

“อะไร ไม่เกี่ยวกับบลูนะ”ไอ้บลูรีบพูดทันที

“กูจะอ้วก พูดชื่อตัวเอง แหวะ”ไอ้หวายพูดทำท่าประกอบ กูว่ามึงไม่ต้องถามแล้วมั้งไอ้หวาย

“อะไรของมึงไอ้หวาย ปกติกูก็พูดกับพายอย่างนี้อยู่แล้ว”ไอ้บลูยังแก้ตัวหน้าตาเฉย

“เหรอ ไอ้เหี้ยบลู ปกติมากกกกก”ไอ้สองตัวลากเสียงได้หน้าหมั่นไส้มาก ก่อนจะหันมาทางผม

“กูก็แค่พูดตามที่เขาพูดมา กูก็ไม่ได้อะไรกับน้องมันหรอก”ไอ้เจย์พูดออกตัว แต่รู้ว่ามันพูดจริง

“แล้วมึงยังไงไอ้ไผ่”ไอ้หวายหันมาถามผม

“อะไร”ผมถามมันงงๆ อยู่ๆก็โพล่งขึ้นมาไม่มีเกริ่น

“เรื่องน้องฝิ่น มึงไม่ต้องเสือกบอกนะว่าไม่มีอะไร กูรู้แล้วว่าวันนั้นมึงขับรถตามใคร ไอ้ฉิบหายทำพวกกูเกือบตาย”ไอ้หวายพูดก่อนจะด่าตบท้ายเรื่องที่ทำให้มันเสียวจนมันไม่ให้ผมขับรถอีก รวมทั้งไอ้เจย์ด้วย

“จริงเหรอวะ เก่งอ่ะขับปาดหน้ามึงได้”ไอ้พายตาโตแถมชมมันอีก

“กูยอมให้หรอก”ผมก็ยังแถไปเรื่อยตาก็มองมันที่เงยหน้ามาสบตา ก่อนจะยักคิ้วให้มันแต่มันทำปากด่าผม

“สัด หลงตัวเอง”ไอ้เจย์ด่าเน้นๆ ตามด้วยไอ้สามตัวที่เหลือ

“มีส่งสายตานะมึง”ไอ้บลูแซวผมก่อนจะมองตาม ไอ้พายหัวเราะคิก

“แต่ดูแล้วเขาไม่แลมึงเลยว่ะ มีอะไรให้พวกกูช่วยมั้ย”ไอ้หวายพูดพร้อมเสนอหน้าทันที

“เออ ให้พวกกูช่วยมั้ย”ไอ้เจย์ก็รีบสมทบ

“กูคุยให้เอามั้ย”ไอ้พายพูดแถมยักคิ้วให้ ประมาณว่าพวกเดียวกันเดี๋ยวกูคุยให้

“เออ กูว่าดีนะ”ไอ้บลูรีบเออออ

“พวกมึงจัดการตัวเองก่อนดีกว่า เรื่องกูๆจัดการเอง”ผมพูดเรียบๆแต่ยกยิ้ม ทำเอาไอ้พายกับไอ้บลูหน้าเหวอ มีแต่ไอ้หวายกับไอ้เจย์ที่หัวเราะชอบใจที่มันสองคนโดนย้อนเข้าให้

“ฮ่ๆๆๆ กูกดไลท์ให้เลยไอ้ไผ่”ไอ้เจย์พูดทำท่ากดไลท์ด้วย

“ยาธาตุมั้ยครับ แก้จุกเสียด”ไอ้หวายพูดล้อเลียน ไอ้พายยกนิ้วกลางให้ ไอ้บลูทำหน้ามึนไม่สนใจกินอย่างเดียว แต่ไม่รอด

“เออ ไอ้บลูมึงเลิกกับน้องเกรชแล้วเหรอวะ”ไอ้หวายมึงมีหูทิพย์เปล่าวะ ถึงได้เอาความคิดในใจผมไปถามมัน เพราะผมกำลังคิดว่าทำไมน้องเกรชไม่ค่อยมาหามัน แต่ก่อนแทบจะตัวติดตลอดเวลา

“อืม”ไอ้บลูตอบสั้น ๆ หันไปมองไอ้พายที่ก้มหน้ากินเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

“ทำไมวะ กูก็เห็นรักกันดี”ไอ้เจย์ถามต่อทันที

“ทำตัวล้ำเส้นกูไม่ชอบ”ไอ้บลูพูดนิ่งๆ ก่อนจะเล่าให้ฟัง อย่างที่ผมคิดไอ้พวกนี้ไม่มีทางเอาเบอร์ผมไปให้ใครเด็ดขาด มันบอกว่าน้องเกรชมาบอกมันว่าน้องเก้ชอบผมให้มาขอเบอร์ให้ มันปฏิเสธบอกให้ไปขอเองพอมันเผลอเอาโทรศัพท์มันไปกดดูเบอร์ มันจับได้เลยว่าไปเยอะเหมือนกันแทนที่สำนึกกับแว๊ดใส่มันลามปามไปถึงไอ้พายด่าเสียๆหายๆ มันเลยบอกเลิกทันที

“โอ้ย ซึ้งแทนมึงวะไอ้พาย ที่ผัว เอ้ย ไอ้บลูมันปกป้องมึงจนเลิกกับแฟน”ไอ้หวายพูดแบบทำหน้าซึ้งๆ แต่ดูรู้ว่ามันแหล

“ไอ้หวาย ไอ้เหี้ยะ อุ๊บ”ไอ้พายเรียกพร้อมด่า แต่โดนไอ้บลูเอามืออุดปากก่อนจะให้หันไปมองคนรอบโต๊ะที่หันมามอง รวมถึงโต๊ะไอ้เด็กนั่นด้วยที่มองมาแวบนึงก่อนจะหันกลับ เพื่อนมันก็ซุบซิบหันมายิ้มให้ผม ๆ ก็ยิ้มกลับไป ทำไมมึงไม่ทำตัวแบบเพื่อนมึงวะ

“เอาไว้ไปคุยที่บ้าน”ผมตัดบทก่อนที่มันจะโวยออกมาอีก

“กูขอโทษด้วยล่ะกันเรื่องเบอร์มึงอ่ะ”ไอ้บลูหันมาพูดกับผมอย่างเซ็งไม่หาย

“กูรู้หรอกน่า”ผมตบไหล่มันแบบไม่เป็นไรจริงๆ

“ใครได้ไปซวยฉิบหาย ไม่รู้ซะแล้วเวลาด่าทีแทบเอาหูหนีไม่ทัน”ไอ้หวายพูดอย่างรู้นิสัยผมดี

“ดีแล้วที่รู้”ผมก็ยอมรับ

“แล้วโทรไปเปล่าวะ”ไอ้เจย์อยากรู้อยากเห็นไปซะทุกเรื่อง

“โทร กูไม่รับ แต่ส่งข้อความมาแทน”ผมก็บอกมันไม่ได้เป็นความลับอะไร

“แล้วมึงส่งกลับไปด่ามั้ย”ไอ้เจย์ยังอยากรู้อีก

“กูมีมารยาทพอ ไอ้เหี้ยยังไงก็ผู้หญิง แต่อย่ามากไปแค่นั้นแหละ”ผมด่ามันกลับไปทันที ไอ้ห่าทำยังกับกูเป็นโรคจิต

“เหรอ กูนึกว่ามึงแยกแยะไม่ได้”ไอ้หวายทำเสียงได้น่าแจกตีนมาก จนได้เวลาก็เรียกเด็กมาเก็บตังค์ พากันเดินออกไปก็พร้อมไอ้โต๊ะนั้นพอดี มันกำลังคุยอะไรกับเพื่อนมันไม่รู้

“คิดช้าอดได้กู”ผมก้มไปพูดกับมัน ที่หันมาทันที

“ไอ้ควาย”มันด่าผมเอามือผลักด้วย ผมก็ยักคิ้วให้มันที่ทำหน้าบึ้งแต่เพื่อนมันหัวเราะชอบใจ ไอ้เพื่อนผมหันมามองก่อนจะอมยิ้มที่เห็นผมเดินไปแหย่ให้มันด่าเพราะมันรู้ว่าถ้าผมไม่สนใจจริงๆจะไม่เฉียดเข้าใกล้เลย

*******************************************************************************************

ออฟไลน์ yeyong

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 5863
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +917/-26
Re: ก็คนมันรักทำไงได้
«ตอบ #13 เมื่อ27-03-2012 16:34:58 »

จะดูว่าเมื่อไหร่ฝิ่นจะคิดได้ หุหุ

ออฟไลน์ ♠DekDoy♠

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4574
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +421/-8
Re: ก็คนมันรักทำไงได้
«ตอบ #14 เมื่อ27-03-2012 16:53:28 »

พ่อพระเอกพ่อหมั่นมากกกกค่ะ แอบหมั่นไส้แทนน้องฝิ่น 555

ออฟไลน์ Donaldye

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 563
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +69/-1
Re: ก็คนมันรักทำไงได้
«ตอบ #15 เมื่อ27-03-2012 18:39:09 »

ติดเรื่องนี้แล้ว รอมาต่อค้าบบ  :L2:

ออฟไลน์ gupalz

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5002
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +604/-20
Re: ก็คนมันรักทำไงได้
«ตอบ #16 เมื่อ27-03-2012 18:52:04 »

อะไรจะขนาดนั้น รอตอนต่อไปจร้า

ออฟไลน์ goonglovenut

  • เป็ดนักเขียน
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 810
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1187/-10
Re: ก็คนมันรักทำไงได้
«ตอบ #17 เมื่อ28-03-2012 11:44:37 »

ตอนที่ 7

ไอ้บ้านั่นกวนประสาทผมยังไม่พอวันนี้มันยังมาจูบผมอีก อึ้ย ไอ้เชี่ยะ ไอ้บ้า ไม่รู้จะด่าอะไรมันพูดอะไรแม่งก็หน้ามึนใส่ตลอด ที่จริงผมเกือบจะหลุดหัวเราะด้วยซ้ำที่มันบอกให้ผมเปลี่ยนแนวมาชอบแบบมัน ถ้าเป็นคนอื่นได้คิดว่าผมดูถูกและคงว่าผมเสียๆหายๆแน่แต่มันนอกจากไม่สำนึกยังเสือกเสนอแนะอีก ผมพยายามไม่คิดอะไรเกี่ยวกับมันทั้งสิ้นแต่ทำไมมันก็เอาหน้าบ้านๆของมันมาแว่บในหัวอยู่ได้ และก็ไม่รู้เป็นอะไรเจอมันเกือบจะทุกที่ไม่รู้จะเรียกพรมลิขิตหรือว่ากรรมลิขิตดี ไอ้บ้าเอ้ย

“คิดถึงว่าที่สามีเหรอคะ คุณดอกกกฝิ่น”เสียงขัดอันแปร๋นดังข้างหู พร้อมกับวางน้ำและขนมที่มันไปซื้อแต่ตังค์ผมเอง

“อีออย อีชะมด หูกูจะหนวก”ผมด่าพร้อมกับทุบมันที่หัวเราะคิกคัก ไอ้สองแฝดมันชิ่งไปหาเด็กมันแล้ว พักนี้มันทิ้งพวกผมบ่อยยิ่งช่วงติดเด็กนี่ยิ่งหนัก เห็นอีออยบอกว่าเด็กพวกมันน่ารัก รับพฤติกรรมพวกมันได้เยอะ ว่างๆมันบอกจะพามาให้รู้จัก

“ใจลอยเชียวมึง วันนี้เขาทำไรมึงล่ะ”มันว่าพร้อมกับถามผมหน้าตาเฉย เอานิ้วกรีดหยิบขนมเข้าปาก ยักคิ้วให้

“ทำอะไร”ผมถามมันก่อนจะหยิบกินบ้าง ไอ้เรื่องกรีดนิ้วนี่เวลามันเห็นอีโมนิคทำมันจะว่าเรื่อยแหละว่าดัดจริต อีนั่นก็ไม่ยอมว่ามันกลับ เรื่องไม่เป็นเรื่องนี่แหละมันสองคนทำให้เป็นเรื่องได้ มันสองคนนั่งเถียงกันจะเป็นจะตายมาหยุดเอาตอนผู้ชายหล่อเหลาเป้าเริดเดินมากระแทกตาพวกมันนั่นแหละถึงได้หุบปากสามัคคีสายตามองทันทีโดยอัตโนมัติ

“มึงอย่ามาสตอ กลับมาเสื้อยับ ปากเจ่อ ยังกับโดนลากไปจิ้มจุ่ม จะบอกกูดีๆหรือให้อีโมนิคมาช่วยเค้น”มันบอกผมอย่างรู้ทัน

“กูชนประตูห้องน้ำ”ผมก็แถมันไปอีก

“ไม่เป็นไรกูกดประชุมสายดีกว่า เอาอีชะนีสองตัวด้วย พร้อมไอ้ไบอีกสอง”พูดจบมันก็กดทันที
 
“อีออย อย่านะมึงไม่งั้นไม่ต้องมาคุยกับกูอีก”ผมร้องเอามือแย่งโทรศัพท์พร้อมขู่มัน

“กูไม่กลัว มึงสิจะโดนบอยคอตโทษฐานอมไม่ยอมคาย”มันทำหน้าท้าทายและพูดได้กำกวมมาก

“อีบ้า กูไปอมอะไร มึงนิ ใครได้ยินจะคิดลึก”ผมด่ามันก่อนจะหันไปรอบๆที่มีคนไม่มากนัก

“แคร์ด้วยเหรอมึง ทีเขาเอาไปคุยว่าเป็นโน่นเป็นนี่ไม่เห็นมึงจะแคร์เลยทีอย่างนี้ทำอาย แรด”มันทำหน้าทำตาได้หน้าถีบมาก

“=_=”หน้าผมที่ไม่รู้ว่าจะเถียงมันยังไง

“เอาไง จะยอมคายหรือยัง”มันเลิกคิ้วท้าผม

“กูไม่ใช่คางคกจะได้คายออกมา”ผมก็ยังพยายามยื้อมันต่อ

“เดี๋ยวมึงจะได้ขึ้นวอแทนตอแน่ กูกดแหละ”มันพูดย้อนผมก่อนจะกด

“เออๆๆๆ กูบอกแล้ว”ผมบอกมันอย่างจำยอม มันยิ้มแบบสะใจมาก ก่อนจะฟังอย่างตั้งใจ

“ฮ่าๆๆๆๆ อีฝิ่น จนได้”มันหัวเราะชอบใจ

“อีหอยทาก พอกูเล่าให้ฟังก็หัวเราะ ต่อไปกูไม่เล่าแล้ว”ผมด่ามันก่อนจะหันหน้าหนีอย่างงอนๆ

“อุ้ย ไม่ต้องมางอน กูไม่อยากฟันดาบกับมึง เก็บไว้ไปงอนว่าที่ผัวมึงโน่น คริคริ”มันไม่สำนึกแถมยังตอกหน้าผมอีก

“กูล้อเล่นน่า แล้วมึงคิดไงล่ะ”มันบอกแบบง้อๆ ก่อนจะถามผม

“ไม่คิด เพราะกูไม่ได้ชอบ”ผมบอกมันอย่างไม่สนใจ

“อีซึน กูเห็นปากมึงก็บอกไม่ชอบแต่เวลาเขามองหรือเข้ามาแหย่มึงก็โต้ตอบดีออก กับคนอื่นกูไม่เห็นมึงจะเป็นแบบนี้เลย”มันเอานิ้วจิ้มหัวผมก่อนจะสาธยายถึงนิสัยของผม ผมนั่งคิดตามคำพูดมันว่าจริงไหม ถ้าเป็นคนอื่นที่มาจีบผมๆ มักจะเฉยไม่พูดด้วยบางคนก็ถอยไปเอง แต่บางคนก็ตื้อแถมพูดไม่ดีผมก็ตอกกลับจนพวกมันเอาไปคุยว่าผมหยิ่ง ดูถูกคน แถมยังได้ฟันผมด้วยบอกแค่จ่ายเงินก็ได้แล้วเลยเป็นข่าวมาจนทุกวันนี้ไม่รู้มันภูมิใจตรงไหนได้ฟันเกย์ แต่ผมก็ไม่ใส่ใจหรอก แต่กลับไอ้หน้ามึนนี่ผมต้องเต้นตามคำพูดมันทุกครั้งทั้งที่มันก็ไม่ได้ตอแยผมมากนะ บางทีสวนกันมันก็ไม่ได้มองไม่รู้มันแกล้งไม่เห็นหรือว่ามันจะรีบไปไหน เรียกว่าไม่อยู่ในสายตาด้วยซ้ำ หมั่นไส้

“กูว่าพี่เขาก็น่าสนใจดีออก หล่อ แมน ตาคม อุ้ย ถ้าเขาเอากูนะเซย์เยสไปแล้ว”อีออยพูดแบบเคลิ้มๆ นั่งเพ้อฝันเลย

“ตรงไหนของมันที่มึงพูดออกมาว่าดูดี”ผมถามมันอย่างเซ็งๆ มันเอามือจับหน้าผมให้หันไปมองหน้ามัน

“ทุกตรงทุกดอก กูบอกได้เลยทั้งคุณภาพและปริมาณคับแน่นไปหมด ขนาดอีโมนิค อีจ๋า อีหยี รวมทั้งกูยังอยากได้มึงคิดเอาเถอะ ยังไม่รวมอีชะนี กรูปรี และคุณเก้งกวางคณะอื่นที่พยายามสีพี่เขาอีกนะมึง พีโรโมนอัณฑะแมนออกจะโชย”มันเน้นทุกคำพูดใส่หน้าผมเลยดูจากมันเรียกก็เห็นแล้วสองมาตรฐาน แถมพีโรโมนบ้าอะไรของมันชื่อน่าเกลียดมาก มึงคิดได้ไงเนี่ยะ

“มึงไม่ต้องเน้นขนาดนี้ก็ได้ อีห่าเต็มหน้ากูไปหมด”ผมว่ามันทำเป็นเอามือเช็ดหน้า มันเบะปากด่าหาว่าดัดจริต

“ถ้ามึงไม่คิดอะไรมากทำไมไม่ลองเป็นแฟนเขาล่ะ ถ้าไม่ดีก็เลิก แต่อย่างน้อยทั้งหน้าตารูปร่างก็กันไอ้พวกที่ชอบมาตื้อมึงได้นะ”มันบอกผมก่อนจะให้ข้อคิดได้ดีมาก

“หาเรื่องใส่ตัวสิไม่ว่า เกิดมันรู้ว่ากูคบมันแค่เอามากันไอ้พวกนั้นได้โดนกระทืบแน่มึง”ผมบอกมันทันทีที่พูดจบ อีออยตาโตก่อนจะหัวเราะอย่างเอาเป็นเอาตาย กูพูดอะไรผิดวะ

“มึงขำอะไร เดี๋ยวหุบไม่ลงหรอก”ผมเอามือจับปากมันให้หุบลง

“โอ้ย นี่ขนาดมึงไม่ได้ชอบแต่แคร์ความรู้สึกเขาซะขนาดนั้น อีฝืดเอ้ย”มันพูดจนทำให้ผมสำนึกได้ว่าพูดอะไรออกไป

“กูไม่ได้แคร์สักหน่อย มึงดูตัวมันสิถ้าเกิดกระทืบกูเข้าให้ใครจะช่วย”ผมรีบพูดบอกมัน ยิ่งพูดแก้เท่าไรมันก็ขำมากเท่านั้น

“อีฝืด กูเชื่ออออออออ”มันลากเสียงได้น่าโดนไอ้นั่นเอาไปกระทืบแทนผมจริงๆ

“กูจะทำไงดี”ผมถามมันอย่างไม่รู้จะเอายังไง

“มึงก็ตกลงไปสิ”มันก็บอกสั้นๆแต่กระชับพื้นที่ได้ดีมาก

“ไม่ง่ายไปเหรอ”ผมถามมันอีก

“มึงก็เล่นท่ายากสิจะได้ไม่ง่าย”มันบอกยิ้มๆก่อนจะหยิบขนมกิน

“อีเวร กูไม่ได้หมายถึงเรื่องนั้น มันจะไม่มองว่ากูใจง่ายเหรอ”ผมด่ามันก่อนจะพูดให้มันได้หัวเราะอีก วันนี้กูพูดอะไรมึงก็ตลกไปหมด

“อืม สงสัยของเขาจะดีจริง ขนาดทำให้มึงสะกดคำนี้ได้”มันพูดรำพึงกับตัวเอง ชมไอ้หน้ามึนนั่นว่าเก่งทำให้ผมคิดมากได้

“กูว่ามันคงอยากลองมากกว่า พอกูตกลงมันคงหัวเราะเยาะใส่หน้าแล้วไปคุยบอกเพื่อนมันแน่ๆ เผลอๆมันอาจอัดคำพูดกูก็ได้นะ”ผมพูดเหมือนมีสาระในตอนแรกก่อนจะปิดท้ายได้วิตกจริตมาก

“อีฝืด มึงดูละครมากไปหรือเปล่า”มันทำหน้าเซ็งๆ

“มันก็ไม่แน่”ผมก็ไม่ยอมมัน

“งั้นมึงก็ไม่ต้องคิดเลิกสนใจเขาซะ ทำตัวตายซากต่อไป”มันบอกก่อนจะกินต่อ

“แล้วถ้ามันไม่ยอมล่ะ”ผมถามมันอีก ตอนนี้ผมเหมือนเด็กน้อยที่ไม่รู้เรื่องอะไรเอาซะเลย ทั้งที่ตัวเองก็ไม่ได้เดียงสาแล้ว ไม่ใช่ว่าผมไม่เคยมีแฟน มีจนเบื่อเลยต้องปลีกตัวเองออกมาอยู่โสดๆให้สบายตัวสบายใจก่อน แต่ไอ้หน้ามึนเนี่ยะสิเสือกเข้ามาทำบ้าอะไรก็ไม่รู้ แต่กูสิจะต้องไปสนใจมันทำไม

“เขามีเหตุผลอะไรต้องบังคับมึงล่ะ”มันถามผมจนอึ้งไป ก่อนจะพูดต่อ “กูว่าพี่เขาดูออกว่ามึงต้องสนใจเขาบ้างแหละถึงได้ตอแยมึง”มันพูดใส่ผมยิ้มๆ

“กูทั้งบอกทั้งด่าจนปากจะฉีกถึงหูแล้ว มันยังหาว่ากูชอบมันอยู่เลยไม่รู้หูมันหนวกหรือกูพูดไม่รู้เรื่อง”ผมบอกอีออยแต่ไม่ใช่แบบอารมณ์เสียแต่เป็นแบบอยากจะหัวเราะซะมากกกว่า

“อีฝืด หน้ามึงตอนนี้เสือกยิ้มนะเวลาพูดถึงเขาน่ะ”อีออยแซวผม
 
“ก็กูขำมัน แต่กูไม่ได้ชอบนะ”ผมพูดจริงๆนะ แค่รู้สึกว่ามันไม่น่ารำคาญเหมือนคนอื่นๆแค่นั้นเอง

“เหรอ งั้นมึงก็แสดงให้เขารู้สิหรือไม่ก็หาใครที่มันดูดีกว่าเขาไปบอกว่าเป็นแฟนมึงก็จบ อย่างพี่เจตน์ไงที่ดูเป็นผู้ใหญ่น่าเชื่อถือ โอมั้ย”มันลอยหน้าใส่ก่อนจะเสนอวิธีที่ดูแล้วน่าจะได้ผล แต่ทุกครั้งไม่เห็นต้องใช้

“ไม่จำเป็น อีกอย่างกูไม่ได้ชอบพี่เจตน์ ไม่อยากดึงแกมาเกี่ยว”ผมบอกมันไปอีก คาดว่ามันต้องหัวเราะอีกแต่เปล่ามันจับมือผม
 
“งั้นมึงก็เลิกถามกูได้แล้ว เพราะมึงเอาเหตุผลของมึงมาแย้งกูทุกข้อ มึงคิดเอาเองแล้วกัน กูเป็นกำลังใจให้”มันไม่ได้พูดประชดผมรู้ว่ามันพูดจริงๆ มันเลิกสนใจก่อนจะเหล่มองหนุ่มต่างคณะอย่างสนใจ เป็นอีออยก็ดีมันเป็นคนไม่ค่อยคิดมาก แต่มันไม่ได้มีความสัมพันธ์ฉาบฉวยกับใครไปทั่วนอกจากตกลงว่าเป็นแฟนกันเท่านั้นไอ้แบบคืนเดียวตีจากมันไม่เอาหรอก อีโมนิคกับผมก็คิดเหมือนมันแหละ ผมบอกมันเรื่อยว่าให้หยุดพักซะบ้าง เดี๋ยวมันก็เข้ามาหาเองแหละ มันบอกว่าอย่างพวกเรานะหาไม่ยากหรอกแต่ไอ้ที่ยากคือใครจะมาจริงใจด้วยขนาดเป็นเกย์เหมือนกันยังอยู่ไม่ทนเลย โมนิคก็เหมือนกันถึงแม้มันจะสวยแปลงเป็นผู้หญิงทั้งหมดแต่ก็ไม่วายโดนหลอกโดนทิ้ง ถึงจะเผื่อใจแต่พอถึงเวลามันก็เศร้าทุกครั้งกว่าจะผ่านไปได้แต่ละทีก็ซดน้ำใบบัวบกไปหลายลิตร คิดซะว่าดื่มเพื่อสุขภาพที่ดีก็แล้วกัน

“แต่กูดูแล้วมันไม่ได้เป็นเกย์หรือว่าเป็นอย่างไอ้แฝดนะ กูสะดุดใจตรงนี้แหละว่ามันคิดยังไง”ผมยังอดพูดต่อไม่ได้

“เขาอาจจะเพิ่งเป็นตอนเจอมึงก็ได้”มันก็ตอบผมแบบชิวๆ

“มันเป็นได้ง่ายขนาดนั้นเลยเหรอวะ”ผมถามมันแบบอดขำไม่ได้

“เออสิ แล้วหายยากนะมึงถ้าติดใจน่ะ คริคริ”มันก็ตอบกลับแบบขำขำ ผมส่ายหน้าระอาเลย

“ฝิ่น บางครั้งใช้หัวใจตัดสินบ้างก็ได้นะอย่าใช้สมองให้มันมากนัก ครั้งนี้มึงอาจถูกรางวัลที่หนึ่งก็ได้ มึงคิดดูสิมีคนเพียบพร้อมมาจีบมึงแต่ไม่โดนใจแต่พี่ตาคมที่มึงคิดว่าเขาไม่มีอะไรเทียบคนอื่น มึงให้ความสนใจถึงกับปรึกษากูเลยนะ”มันพูดกับผมอีกครั้งอย่างที่ผมได้คำตอบที่จะไปบอกมันแล้วล่ะคราวหน้าถ้าเจออีก

“มึงคิดว่ากูมองคนแค่นั้นไง”ผมถามมันหน้าเชิดๆแต่แบบเล่นๆมากกว่า

“หึ ดอกกก ทำไมกูจะไม่รู้ว่าเพื่อนกูแต่ละคนสันดานเป็นยังไง ใครจะมองพวกมึงเลวหรือเหลวแหลกยังไง กูก็รัก”มันพูดเหมือนจะดูดี

“มึงหลอกด่ากูเปล่านี่ เดี๋ยวกูจะบอกไอ้พวกนั้นด้วยว่ามึงด่าพวกมัน อีห่าก็คนประเภทเดียวกันนั่นแหละไม่งั้นจะคบกันได้ไง”ผมเอาถุงขนมตีมันก่อนจะพูดแขวะมันกลับบ้าง มันลอยหน้าลอยตาใส่ จนผมอดหัวเราะมันไม่ได้
 
“ระวังนะมึงเห็นเงี่ยน เอ้ย เงียบๆ แต่จูบมึงปากเจ่อเลยอย่างอื่นจะเหลือเหรอวะ”มันพูดได้หื่นมาก จนผมอายเลยก่อนตีมันแก้เขิน ทำให้มันล้อผมไม่เลิก ก่อนจะหันไปเห็นมันอีกแล้วที่ยืนจ้องผมอยู่ตรงรถมอไซด์แต่มันทำหน้าเฉยๆก่อนจะใส่หมวกสตาร์ทออกไป หันมาก็เจออีออยที่ยิ้มล้อๆ ใส่คราวนี้เถียงไม่ออกครับเพราะผมมองมันจนลับตาเลยหมดข้อโต้แย้งทันที

“กูว่ามึงไม่ต้องคิดนานแล้วมั้ง”มันย้ำอีกที ก่อนจะกินขนมด้วยหน้าตาที่แรดจริงๆ ผมลอยหน้าลอยตาแต่รู้ได้ว่าตัวเองอมยิ้มอยู่
 
หลังจากแยกกับอีออย ตอนแรกผมว่าจะกลับพร้อมมันแหละแต่แวะไปทำธุระให้ปู่ก่อน ก็เลยมาขึ้นรถไฟฟ้ากลับเอง กำลังนั่งรอก็มีคนมานั่งข้างๆ พร้อมกับส่งถุงหิ้วมีกล่องโฟมอยู่ในนั้น ผมเงยหน้ามองอย่างที่คิด วันนี้มึงจะเจอกูบ่อยไปมั้ย กะจะสิงร่างกูเลยเหรอไง

“=_=” ผมไม่รู้จะพูดอะไรเลยเงียบไว้ก่อน

“ให้”มันพูดสั้นๆ

“อะไร”ผมก็ถามมันห้วนๆ

“ขนม”

“ไม่กิน”

“ไมคิดตังค์หรอก”

“ไม่เอา” ผมบอกอีก

“กูเห็นเด็กมันวิ่งขายตรงชานชาลาเลยซื้อ”มันพูดอีก

“บ้านมึงสิ รถไฟฟ้ามีคนมาวิ่งขายของ”ผมว่ามัน เกือบจะหลุดขำอยู่แล้ว
 
“เหรอ สถานีรถไฟบ้านกูยังมีเลย”มันพูดอีก ก่อนจะวางไว้ ผมไม่พูดแม่งเลย

“ไม่ไปส่งหรอกนะ”อยู่ๆมันก็บอกผมขึ้นมา ทำเอากูหน้าเหวอเลย

“กูไม่ได้บอกมึงสักหน่อยว่าให้ไปส่ง”ผมเลยว่ามัน

“เห็นทำหน้าเหมือนอยากให้ไปส่ง”มันพูดต่ออีก

“เสือก”

“อยากสอดมากกว่า ไปล่ะ”มันพูดข้างหูก่อนจะเดินไปทันที

“ไอ้ แม่ง”ผมหันไปจะด่าอยู่แล้วแต่คนเยอะ เลยได้แต่ฮึดฮัด พอดีกับรถเทียบก็เลยลุกไปขึ้น แต่ต้องหันหลังกลับมาหยิบถุงไปด้วย ไม่ใช่อะไรเดี๋ยวเจ้าหน้าที่เขาจะหาว่าทิ้งขยะไม่เป็นที่จะถูกปรับ ว่าแต่มันเดินเข้ามาก็ต้องซื้อตั๋วสิ อย่าบอกนะว่ามันแค่เอาขนมมาให้แล้วก็กลับ

“ไอ้มึน”ผมพึมพำว่าไอ้หน้ามึนเจ้าของขนม ก่อนจะเห็นว่าตัวเองอมยิ้มใส่กระจกตรงประตูที่สะท้อนให้เห็นตัวเอง

**********************************************************************************************
ปล. ขอบคุณทุกความเห็นที่มีให้ จะพยายามปรับปรุงให้ดีขึ้น

ออฟไลน์ gupalz

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5002
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +604/-20
Re: ก็คนมันรักทำไงได้
«ตอบ #18 เมื่อ28-03-2012 15:28:11 »

ฝิ่นก็เริ่มหวั่นไหวแล้วอ่ะดิ

ออฟไลน์ goonglovenut

  • เป็ดนักเขียน
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 810
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1187/-10
Re: ก็คนมันรักทำไงได้ 29-3-55 ตอนที่ 8
«ตอบ #19 เมื่อ29-03-2012 09:51:49 »

ตอนที่ 8
“เหนื่อยมั้ยคะคุณน้อง ป้าบอกให้ตาชิตไปรับก็ไม่เอา”ป้านวลทักผมที่กำลังถอดรองเท้าเข้าบ้าน

“นิดหน่อยเอง ไม่เป็นไรหรอก”ผมบอกแกก่อนจะล้มตัวเหยียดยาวตรงเก้าอี้หวายแบบนอนเล่น พี่น้อยเอาน้ำมาวางให้

“จัดใส่จานมั้ยคะ”พี่น้อยถามผมที่ส่งถุงขนมให้ แต่ตายังหลับอยู่ ผมส่ายหน้า แต่เหมือนนึกขึ้นได้

“เดี๋ยวก่อน”ผมเรียกก่อนจะลุกขึ้นมานั่ง ยื่นไปขอคืน แกะออกดูก็เห็นสาคูไส้หมูและข้าวเกรียบปากหม้อ นอนเรียงกันเงียบๆไม่ปริปาก ดูน่ากินมาก

“อืม แบ่งให้น้องอย่างละสามชิ้นพอ”ผมบอกก่อนจะนอนต่อ ป้านวลเดินมาปรับแอร์ให้

“ไม่ทานข้าวก่อนเหรอคะ”ป้านวลเดินมานั่งข้างๆ

“กินขนมก่อนนะ”ผมบอกแกอ้อนๆ สักพักโทรศัพท์ผมดัง กดรับทันทีไม่ต้องดู

“เรียบร้อยครับ”ผมบอกยิ้มๆ แต่คนปลายสายไม่เห็นหรอกแต่จับได้ทางน้ำเสียง

“เก่งมาก แล้วน้องทำไรอยู่ อย่าบอกนะว่าคุยกับปู่น่ะ”ปู่ชมผมก่อนจะหยอดมุก

“รู้ทันอ่ะ แต่รักนะ จุ๊บๆๆ”ผมก็หยอดท่านบ้าง

“เออ ไอ้ขี้อ้อน กินข้าวหรือยัง”ปู่รับคำขำๆ ก่อนจะถาม

“กำลังจะกิน  แต่กินขนมก่อน”ผมบอกตรงๆ ป้านวลอมยิ้มก่อนจะเดินเข้าครัว สวนพี่น้อยที่ยกขนมมาพอดี ผมเลยหยิบใส่ปาก อืม อร่อยดีเหมือนกัน ตายห่าแม่งใส่อะไรลงไปเปล่าวะเผื่อมันแก้แค้น แต่คงไม่ทันแล้วล่ะกระเดือกลงไปแล้ว

“นวลทำขนมอะไรให้น้องกินล่ะ”ปู่ผมถาม ที่ตอนนี้กำลังจะสวบชิ้นที่สองแต่ต้องจอดก่อน

“เปล่า เอ้อ มีคนให้น้องมา”ผมปฏิเสธก่อนจะอ้ำอึ้ง ผมไม่เคยโกหกปู่จะบอกเพื่อนก็ไม่ได้เพราะเพื่อนผมปู่รู้จักอยู่แล้ว แต่จะบอกว่าใครล่ะเป็นคนให้มา
 
“ปู่ก็ไม่คิดว่าแมวที่ไหนจะซื้อให้น้องหรอก”ปู่ผมเล่นซะอีกดอก

“ปู่ก็ เล่นซะน้องอึ้งไปเลย”ผมครวญเลยครับ คนเดียวครับที่รักและเคารพไม่เคยเถียง อุ้ย ลืมนายแม่อีกคน ช่วงนี้คุณนายไม่ค่อยโทรหาเลยโทรไปก็รีบคุยและก็วาง แต่ของส่งให้ไม่เคยขาด ไม่ได้เดี๋ยวต้องโทรหาซักหน่อย ติดเด็กหรือเปล่าก็ไม่รู้ หุหุ

“อร่อยล่ะสิ เคี้ยวซะดังเชียว”ปู่แซวอีก นี่ผมมูมมามขนาดนั้นเลยเหรอ

“คุณสหรัฐครับ น้องจะจุกเสียดแล้วนะแซวอยู่ได้เอาไว้ให้ขึ้นมาก่อนเถอะจะอ้อนให้ตังค์หมดเป๋าเลย”ผมเลยแซวกลับไปบ้าง

“ก็เอาสิ เงินในส่วนน้องทั้งนั้นแหละ เรื่องอะไรจะให้ของปู่ล่ะ”ปู่ก็ไม่ยอมผม
 
“จริงอ่ะ ถึงว่าใจปล้ำซื้อโน่นซื้อนี่ให้ ทำเนียนนะ อย่าให้รู้ว่าเอาไปแจกกิ๊กนะ จะไปวีนให้”ผมก็เลยแกล้งว่าเสียงงอนๆ

“วีนใครวะ”ปู่ถามกลับขำๆ

“กิ๊กปู่สิ เรื่องอะไรจะวีนปู่ มันไม่หนุก”ผมก็ตอบทันที ทำเอาปู่ขำ ก่อนจะคุยกันอีกนิดหน่อย

“ครับ คิดถึงม๊วกกกกๆ”ผมแกล้งทำเสียง แต่เวลาเขียนผมเขียนถูกนะ ก่อนปู่จะวางสายไป ผมก็เดินไปในครัวที่ป้านวลกำลังตักกับข้าวอยู่

“รอที่โต๊ะอาหารเลยคะ”ป้านวลบอก ก่อนจะพยักหน้าให้พี่น้อยยกไป

“เอ้อ ขนมน้องหมดยัง”ผมถามป้านวลที่เลิกคิ้วแปลกใจ

“จะทานต่อเหรอคะ”แกถาม ผมพยักหน้าหงึกๆๆ

“ทานข้าวก่อนคะ เสร็จแล้วป้าจะให้น้อยเอาไปให้”ป้านวลบอกผมที่ทำคิ้วขมวด

“ขอกินอีกหน่อยสิ นะๆๆๆ”ผมอ้อนแกต่อ

“ไม่ได้คะ อย่าดื้อ”ป้านวลยืนยัน

“ก็ได้ ใจร้ายอ่ะ “ผมต้องยอมแก ก่อนจะเดินออกไปรีบกินข้าวให้หมดเพื่อจะได้กินขนมต่อ คิดล่ะสิว่าผมอร่อย เปล่าเล๊ย แค่เสียดายของ จริงๆนะ

หลังจากท้องอิ่มทุกอย่าง ผมก็ขึ้นมาอาบน้ำพลางคิดอะไรไปเรื่อยๆ ที่ผ่านมา ผมเป็นคนมั่นใจในตัวเองนะและค่อนข้างโลกส่วนตัวสูงแต่ขณะนี้กลับคิดไม่ตกแค่เรื่องมีคนมาขอเป็นแฟน ไม่เคยหนักใจเลยสักครั้งไปด้วยกันไม่ได้ก็เลิก เบื่อก็ถอยห่าง แต่ไอ้คนนี้มันแปลกผมไม่เคยเจอคนเข้ามาจีบแบบนี้ ใครได้มันไปผมว่าคงรับมือกับมันยากนะ ดูมันเอาแต่ใจ เผด็จการ กวนตีนไม่ใช่เล่น ทำเป็นเงียบแต่แม่งดูหื่นฉิบวันนี้มันจู่โจมผมแบบประชิดตัวเลย อดตื่นเต้นไม่ได้ไม่ใช่ว่าไม่เคยจูบแต่มันจูบเรียกว่าครบรสเลยทั้งรุนแรง บทจะหวานก็เรียกร้องซะจนต้องสนองตอบไปแบบกลัวน้อยหน้า หุหุ ยิ่งตามันมองทีแทบระทวยผมก็เกือบนะแต่ดีว่าตั้งสติได้ มันยังบอกอีกให้เป็นแฟนมัน ๆ ไม่ได้ขอแต่ประมาณว่าคบกับมันซะ ฟังดูง่ายแต่ตัดสินใจยาก จนออกอาการให้อีอีอยจับได้เลยต้องคายให้มันฟังจนหมด มันทั้งล้อทั้งจิกกัดคาดว่าอีกไม่นานต้องรู้ถึงหูไอ้พวกนั้นแน่สักพักโทรศัพท์ดังขึ้นพอดูก็เป็นเบอร์อีโมนิคอย่าบอกนะว่ามึงรู้แล้วและประชุมสายเพื่อจะล้อเลียนกูเอาไงดีวะ ไม่อยากคุยเลย แต่ถ้าไม่รับเกิดมันมีเรื่องล่ะ เอาวะ

“ฮือๆๆๆ อีฝิ่น มันทิ้งกูแล้วอ่ะ ฮืออๆๆๆๆ”แทนที่จะได้ยินเสียงมันล้อผม กลายเป็นเสียงคร่ำครวญแทน

“ใจเย็น ค่อยๆเล่าเกิดอะไรขึ้น ใครทำอะไรมึง”ผมอดตกใจไม่ได้ถึงแม้จะเป็นปัญหาเดิมๆของมัน แต่มันเป็นเพื่อนจะเอาหูหนีหรือเบื่อไม่ได้มันต้องการกำลังใจ

“ฮึก ๆๆ กู ฮึก ละ เล่าไม่ออก อีออย เคลียร์”มันร้องไห้สะอึกสะอื้นก่อนจะบอกอีออยคู่เกยมัน คาดว่าน่าจะมีชะนีสองตัวด้วยเพราะได้ยินเสียงปลอบใจมันข้างๆ

“มันเป็นไรวะ”ผมถามอีออยทันทีที่มันส่งให้ แต่ยังได้ยินเสียงมันร้องไห้อยู่ข้างๆ

“พี่กานต์ อะไรนะ”อีออยยังไม่ได้เริ่มเลย ถูกสกัดดาวรุ่งด้วยเสียงแหลมปรี๊ด

“ไอ้เหี้ยกานต์ มึงไม่ต้องเรียกมันพี่ ฮือๆๆๆ”ยังไม่วายมาสั่ง ตอนรักกันอะไรก็ดีไปหมดตอนนี้รักมากเลยเติมยศให้เลย

“เออๆๆ ไอ้เหี้ยกานต์ยอดดวงใจมันเลิกเป็นนายทวารประตูหลังหันไปยิงประตูหน้าเหมือนเดิมแล้ว”อีออยรีบเออออก่อนจะเล่า
“อ้าว มันก็มีนิ ยังไม่พอเหรอ”ผมถามมันไปอีกไม่ได้คิดกวนตีนเลยพูดจากใจจริง

“มันบอกไม่ธรรมชาติ ตอนมันเอาล่าสุดใช้ส้นตีนใส่เข้าไปมั้งถึงได้คิดได้ แม่งเอามาได้เป็นปี ไอ้เหี้ย หนนี้หนักกว่าเดิม โมนิคมันลงทุนคุกเข่าขอไม่ให้มันไปเลยนะมึง มึงรู้มั้ยนอกจากมันไม่ใจอ่อนมันยังซ้อมด้วยเพราะมันไปตบอีชะนีที่ยืนรอหน้าห้องเข้าให้ มึงมาดูเองเถอะ กูรับไม่ได้จะเลิกก็เลิกแต่แม่ง ไอ้สัด”อีออยพูดซะผมเห็นภาพ จนตอนนี้ตัดเรื่องไอ้นั่นไปก่อนยังไงเพื่อนผมก็สำคัญที่สุดตอนนี้

“ซ้อมเลยเหรอ พวกมึงอยู่ไหนเดี๋ยวกูออกไป”ผมถามมันทันทีพอรู้ที่ก็แต่งตัวก่อนจะให้ลุงชิตไปส่งเพราะตอนนี้ผมอารมณ์ร้อนถ้าขับรถเองอาจตายก่อนไปถึงที่ได้เพราะจิตใจตอนนี้ห่วงอีโมนิคมาก สักพักก็มาถึงที่หมาย

“กลับเลยลุง วันนี้น้องคงนอนกับเพื่อน”ผมบอกลุงชิตอีกครั้ง แกก็พยักหน้า

“ดูแลตัวเองนะครับคุณน้อง มีอะไรก็โทรไปบ้านนะครับ”แกบอกอีกครั้งอย่างเป็นห่วง ผมยิ้มรับก่อนจะเดินไปหาพวกมันที่โต๊ะ พอไปถึงก็เห็นอีโมนิคนั่งหมดสภาพหัวยุ่ง หน้าตาดูไม่ได้มีแต่คราบมาสคาร่าเต็มไปหมด พอเห็นผมมันกอดทันทีร้องไห้สะอึกสะอื้นไม่หยุด

“ฮือๆๆๆ มันทิ้งกู ฮือออๆๆ”มันพูดเสียงสั่นไปหมด ผมสงสารมันมากเห็นแล้วแหย่เล่นไม่ออกเลย คราวนี้ดูมันเป็นมากกว่าทุกครั้ง มันบอกว่าครั้งนี้มันทุ่มเทมากและมันก็ทำจริงๆ ประเคนแทบจะทุกอย่างให้ไอ้เหี้ยกานต์ แต่ผมไม่โทษมันหรอกเพราะดูไม่ออกจริงๆว่ามันจะหลอกเพื่อนผมได้ไม่มีวี่แววเลย มันทำได้ไงคบเป็นปีๆอีโมนิคไม่เคยระแคะระคายว่ามันจะนอกใจ

“โมนิค หยุดร้องนะหน้าเละหมดแล้ว”ผมจับหน้ามันให้เงย เอาทิชชู่ค่อยๆเช็ดให้

“อีฝืด เปลี่ยนเป็นเลอะแทนได้ไหม”ดูมัน ขนาดแซดแม่งยังเรียกชื่อที่มันตั้งให้ผมได้ แสดงว่ามันคงดีขึ้นนิดหน่อย ผมพิจารณามันอย่างถี่ถ้วน นี่มันทำเพื่อนผมขนาดนี้เลยเหรอ คนเก่าๆที่มันเคยคบด้วยก็ไม่เคย ตาบอบช้ำ มุมปากก็เขียว ตามตัวมีรอยช้ำเต็มไปหมด

“มันอยู่ที่ไหน”ผมถามมันเสียงเย็นเลย

“อยู่กับอีชะนีนั่นแหละ กูเจ็บ”มันบอกก่อนจะตบท้ายอย่างน่าสงสาร ผมกอดมันลูบหลัง

“กูรู้ กูจะให้มันเจ็บกว่ามึงเป็นร้อยเท่าถ้ามึงต้องการ”ผมบอกมันไม่ใช่เพื่อปลอบมันให้สบายใจ แต่บอกให้รู้ว่าเอาจริง

“ไอ้เหี้ย สันดานผู้ชาย อีฝิ่นกูไม่ยอมยังไงก็ต้องเล่นมันให้ได้ อีนั่นกูจวกเอง”หนูจ๋าเอ่ยออกมาอย่างแค้นใจ

“กูรู้ว่ามันอยู่ที่ไหน อีปอบนี่มันเรียนที่เดียวกับพวกกูนี่แหละ”ยาหยีรีบพูดทันที ผมมองหน้าไอ้แฝดที่ตอนนี้มันไม่มีวี่แววขี้เล่นเลยครับ

“มึงเอาไง”มันหันมาถามผม ๆ มองหน้าโมนิคที่ตอนนี้ไม่มีน้ำตาแล้ว ตามันบวมเป่ง จมูกแดงไปหมด

“ต้องการไหม”ถึงผมจะใจร้อนยังไงผมก็ต้องถามความเห็นมันก่อน

“กู กูรักมันนะ แต่กูก็เจ็บใจ กูไม่รู้จะทำไงดี”มันดูสับสนมากคงจะทั้งรักทั้งเกลียด

“โมนิค พวกกูบอกตามตรงนะเห็นสภาพมึงแล้วรับไม่ได้ที่มันทำกับมึงแบบนี้ พ่อแม่มึงยังไม่เคยตีมึงเลยแล้วมันเป็นใคร แค่ไอ้ผู้ชายคนนึงที่มาเกาะมึงแดกพอหายยากก็จากไป มึงยังรักมันลงอีกเหรอ”อีออยอดทนฟังไม่ได้ที่เห็นมันยังอาลัยอาวรณ์อยู่

“อีออยใจเย็น เหตุการณ์มันเพิ่งเกิดจะให้มันทำใจปุบปับไม่ได้หรอก”ผมหันไปบอกอีออยที่จิ๊ปากอย่างขัดใจ

“กูขอโทษที่ทำให้พวกมึงลำบากไปด้วย ขอเวลากูหน่อยนะ”มันบอกพวกผมเสียงสั่น ก่อนจะซบหน้าลง

“พวกกูไม่ลำบากหรอก เราเป็นเพื่อนกันนะ มึงเจ็บพวกกูก็เจ็บถ้ามึงพร้อมเมื่อไรบอกมา ตอนนี้เลยยังได้”ผมบอกมันเอามือเช็ดน้ำตาที่เริ่มไหลออกมาอีกให้มัน
 
“ฮึกๆๆ กูไม่รู้”มันสะอึกสะอื้น ผมว่ามันยังรักของมันอยู่คงไม่อยากจะให้ทำอะไรแน่

“เอางี้นะ มึงร้องให้พอ คิดได้ก็บอก พวกกูอยู่กับมึงเสมอ”ผมบอกมันที่พยักหน้ารับปล่อยโฮออกมาเต็มๆ ผมก็ได้แต่เอามือกอดลูบหลังลูบไหล่สักพักจนมันดีขึ้น

“มึงกินอะไรหรือยัง”ผมถามมัน มันส่ายหน้า

“กินไม่ลง”มันบอกด้วยรอยยิ้มเศร้าๆ

“กินซะหน่อยเดี๋ยวไม่มีแรงไปเมาต่อนะโว้ย”ผมพูดล้อมัน

“มึงพูดไม่ดูสภาพกูเลยเน๊าะ”มันย้อนกลับเอามือจิ้มหน้าผากผม ก่อนจะซี๊ดปาก

“โอ้โห อีโมนิคขนาดมึงลากตัวเองออกมานี่ได้ทำไมจะไปต่อไม่ได้ อะไรว้า ไม่ใจเลย”อีออยรีบเกทับมันทันที

“เออวะ เสียชื่อฉิบหาย โมนิคบ่ยั่นแม่งตายห่าไปแล้ว”ไอ้แฝดรีบพูดใส่พร้อมกับทำหน้าทำตา

“สันดานใครตั้งให้กูวะ ไม่อินเตอร์เลย”มันยังมีแก่ใจห่วงฉายาที่ดูไม่อินเตอร์ ทำเอาพวกผมหัวเราะได้

“วันนี้ไปบาร์เกย์เลย เดี๋ยวกูเลี้ยงเอง”หนูจ๋าบอกอย่างใจป้ำสุดๆ

“แม่เจ้า มึงรีบเลยนานๆอีจ๋าจะเลี้ยง”ยาหยีทำท่าอุทานได้แอ๊บมาก

“อีหยี เสือกพูดมากหารสอง”หนูจ๋าด่าพร้อมกับบอกทันที

“อีจ๋าแรดหลาย กูพูดนิดเดียวเอง ก็ได้เห็นแก่โมนิก้ากูนะมึง”ยาหยีเท้าเอวใส่ด่ากลับก่อนจะตกลงทำเอาฮาพวกมัน ก่อนจะยกโขยงไปบาร์เกย์ทันที อีออยลูบปากอย่างชอบใจเลยเมื่อได้มาเยือนถิ่นมัน

“หายคันหูไปครึ่งนึงเลย มึงอกหักก็มีประโยชน์นะอีโมนิคเพื่อนรัก”มันกอดอีโมนิคหอมแก้มอย่างชอบใจ แต่เป็นที่รู้กันว่ามันแกล้งพูดเพื่อให้หายเครียด ไม่ใช่เป็นการซ้ำเติมหรอก

“อีกูปรี สนุกบนความทุกข์กูนะมึง คืนนี้กูขอให้มึงอดไม่ได้สูบลมปราณผู้ชายหันไปดูดส้วมแทน”มันด่ากลับพร้อมสาปแช่ง

“อะไรนะ ให้กูไปดูดผู้ชายที่ส้วม โอเค ๆๆ ขอบคุณนะคะเพื่อนสาว”อีออยแกล้งทำหูตึงได้ยินไปอีกอย่าง

“ดอกกกก อีหูรูด อีตูดดำ”อีโมนิคด่าอย่างไม่รู้จะด่าอะไร

“ถึงตูดดำก็ดำดูดนะคะ”มันยอมรับหน้าตาชื่นบาน ที่จริงมันไม่ได้ตัวดำหรอก แต่ที่เรียกมันอย่างนั้นเพราะเวลาไปอาบแดดกันทีไร อีออยมันโดนแดดเผาตรงก้นมากเป็นพิเศษไม่รู้มันอาบยังไงของมัน ตอนนี้ผมก็เริ่มกลับมาขาวอีกแล้วเอาไว้ว่างๆค่อยกลับไปอาบใหม่ ผมชอบผิวหนูจ๋ามากมันเป็นสีน้ำผึ้งเนียน ส่วนยาหยีก็พอๆกับมันแต่น้อยกว่าเวลามันสองคนถ่ายรูปออกมาดูเซ็กซี่และยิ่งมันไปคัดพิตตี้ที่ไหนไม่เคยพลาดเวลามันสองคนได้รับงานมาก็จะรับผิดชอบเต็มที่ศึกษาข้อมูลพร้อมทั้งออกแบบเสื้อผ้าหน้าผมให้เข้าคอนเซ็บโดยมีอีคู่เกยและก็ผมคอยช่วยพวกมันตลอด
 
“เฮ้ย ไอ้นั่นหล่อโคตรส่งสายตาให้มึงวะ อีฝิ่น”อีออยกรี๊ดกร๊าดชี้ให้ผมดูเกย์คนนึงที่ยกแก้วให้ผม หล่อครับยิ้มก็สวย แต่ไม่ชอบ

“ไม่เอา”ผมบอกสั้นๆก่อนจะยกแก้วเหล้ากินจนหมด

“กูบอกเฉยๆไม่ได้บอกให้เอา แหมใครจะสู้พี่หล่อนิ่งมึงได้ล่ะ”อีออยตะโกนคุย เพราะตอนนี้เพลงดังมาก

“อีบ้า ไม่ใช่ของกูซะหน่อยป่านนี้มันไปสอยหอยที่ไหนแล้วมั้ง”ผมด่ามันก่อนจะกระทบไปถึงไอ้คนที่มันพูดถึง

“ฮ่าๆๆๆ อีซึนเขาเป็นผัวมึงเหรอถึงได้พูดเหมือนหึงเขาน่ะ”มันหัวเราะก่อนจะด่าผมกลับ

“กูแค่พูดให้ฟังไม่ได้หึง มึงอย่ามั่ว”ผมปรายตาด่ามันก่อนจะเดินออกไปเต้นต่อ อีออยหัวเราะตามผมมาติดๆ พูดถึงมันหน้าก็แว่บมาทันที ไม่ไม่ไม่ ต้องไม่นึกเต้นดีกว่าแต่เดี๋ยวใครวะมาประกบ พอเงยหน้าไปก็ไอ้คนที่ส่งยิ้มให้ เออ มันหล่อจริงๆแต่ไม่มีเสน่ห์

“น่ารักจัง”มันพูดกับผมยิ้มๆ

“รู้อยู่แล้ว”ผมก็บอกมันยกยิ้มหน่อยๆ วันนี้อารมณ์ดี มึงโชคดีไป

 “แต่อยากบอกให้ฟังอีก”มันก็ยังย้ำอีก

“ไม่อยากฟัง เบื่อ”ผมแกล้งทำหน้าแบบเบื่อๆ มันหัวเราะ

“งั้นหาอะไรที่มันไม่เบื่อไหม”นั่นไง จุดประสงค์ที่แท้จริง เป็นธรรมดาของคนกลางคืนที่มักจะเจอแบบนี้ แต่ผมไม่จบแบบนี้แน่นอน

“อะไรล่ะ”ผมพูดท้าทายส่งสายตาให้มัน ทำเอามันหน้าแดงเลย

“ก็อย่างหาที่เงียบๆคุยกัน”มันก้มมากระซิบบอกผมแต่ผมดันหน้ามันเอาไว้ก่อนจะหรี่ตา

“ที่ป่าช้าเหรอ หืม”ผมยกยิ้มพูดใส่มัน นิ้วเรียวไล้ปลายคางมันเล่น

“อารมณ์ขันดีจัง แล้วอารมณ์อย่างอื่นดีแบบนี้ไหม”มันหัวเราะก่อนจะพูดเจ้าชู้ใส่ ผมเลยหันไปมองไอ้แฝด

“เผลอไม่ได้เลยนะ ฮันนี่”ไอ้โอมโอบไหล่ผมทันทีพร้อมกับหอมแก้ม

“นั่นสิ เรามีนัดกันแล้วนะ”ไอ้อาร์มสโอบเอว ไอ้นั่นผงะไปเล็กน้อย

“ก็อยากมาช้านี่นา เขาอยากไปสนุกด้วยน่ะ”ผมหันไปพูดกับพวกมันเสียงหวาน มันแสยะยิ้มหันไปมองทันที

“เต็มแล้ว”ไอ้โอมยื่นหน้าไปหาพร้อมกับบอกยิ้มๆ

“เราไม่ชอบส่วนเกิน”ไอ้อาร์มสตามไปติดๆ มันชักสีหน้าทันที

“ทีนี้เข้าใจแล้วนะ ว่าอารมณ์อื่นดีขนาดไหน”ผมก็บอกมันกลับไปอีก มันเลยเดินกลับไปทันทีไม่รอให้พูดซ้ำอีก เพราะฟังดูเหมือนกับไล่แต่เป็นไปอย่างนุ่มนวล ก่อนจะเกาะกลุ่มเต้นกันต่ออย่างเมามันส์จนผับเลิก ก็พากันไปนอนคอนโดอีโมนิคกันหมดเพราะมันไม่อยากอยู่คนเดียว พวกผมตามใจอยู่แล้วก่อนจะอัดกันขึ้นรถไอ้แฝดไปหาเสบียงใส่ท้ายรถไปเสพกันต่อ **********************************************************************************************
ปล. ลงวันที่กับตอนล่าสุดแล้ว มันไม่ขึ้นไม่รู้ลงผิดหรือเปล่า ถ้าไม่ขึ้นบอกช่วยบอกวิธีให้ด้วยคะ ขอบคุณคะ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: ก็คนมันรักทำไงได้ 29-3-55 ตอนที่ 8
« ตอบ #19 เมื่อ: 29-03-2012 09:51:49 »





ออฟไลน์ gupalz

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5002
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +604/-20
Re: ก็คนมันรักทำไงได้
«ตอบ #20 เมื่อ29-03-2012 12:06:41 »

ขึ้นแล้วจร้า สงสารโมนิคจัง

ออฟไลน์ gupalz

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5002
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +604/-20
Re: ก็คนมันรักทำไงได้
«ตอบ #21 เมื่อ29-03-2012 12:07:31 »

อ้าว วันที่ไม่ขึ้นอ่ะ

ออฟไลน์ Pigstar

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 394
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +20/-0
Re: ก็คนมันรักทำไงได้
«ตอบ #22 เมื่อ29-03-2012 12:35:24 »

โมนิคน่าสงสารง่าา า
ไอ้บ้านั่นควรนิสัยเสียเลย

ซ้อมโมนิคด้วย เลวมากๆๆ
 
อ่านตอนท้ายๆๆหนูฝิ่นร้ายใช่ย่อยนะเนี่ย
แสบแบบนี้กะลังน่าร้าก ก   :man1:

ออฟไลน์ ♠DekDoy♠

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4574
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +421/-8
Re: ก็คนมันรักทำไงได้
«ตอบ #23 เมื่อ29-03-2012 13:26:21 »

จัดหนักเชี้ยกานต์เลย

ออฟไลน์ INMINTHA

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 55
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +8/-2
Re: ก็คนมันรักทำไงได้
«ตอบ #24 เมื่อ29-03-2012 16:47:10 »

ชอบฝิ่นอ่ะ น่ารักเริ่ดที่สุด

ออฟไลน์ yeyong

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 5863
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +917/-26
Re: ก็คนมันรักทำไงได้
«ตอบ #25 เมื่อ29-03-2012 18:45:25 »

หนูฝิ่นปากว่าไม่ แต่ใจนึกถึง ฮิ้วววว

ออฟไลน์ goonglovenut

  • เป็ดนักเขียน
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 810
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1187/-10
Re: ก็คนมันรักทำไงได้ 30-3-55 ตอนที่ 9
«ตอบ #26 เมื่อ30-03-2012 11:52:07 »


ตอนที่ 9

โอ้ยมึนหัวฉิบ หมดสภาพเลยกู กี่โมงแล้ววะ บ่ายสาม หันไปดูอ้าว ไอ้แฝดกับสองชะนีแม่งกลับไปแล้วแต่มันแปะโพสบอกไว้ จะไปจดเลคเชอร์ให้ นี่แหละพวกผมถ้าวันไหนเมาปลิ้น ใครที่ไม่ถึงลิมิตก็ต้องไปเรียนเพื่อที่จะมาบอกต่อๆกัน ถึงจะเมาจนเพลียแต่ไม่ให้เสียการเรียนครับ อืม  เป็นตัวอย่างที่ไม่ดีนะครับอย่าทำตาม หึหึ

“ออย โมนิค ตื่น”ผมสะกิดพวกมันให้ลุก
 
“อีกนิดได้ไหม”อีออยบอกเสียงงัวเงีย

“อีห่า ถ้าอีกนิด มึงก็ตื่นพรุ่งนี้ไปเลย ลุกเร็ว บ่ายสามแล้วกูหิว”ผมบอกมันอีกครั้ง ก่อนจะลุกเข้าไปอาบน้ำให้สบายตัว ผมมาค้างกับมันบ่อยตอนที่มันยังไม่ได้อยู่กับไอ้เหี้ยกานต์ พูดถึงมันแล้วก็เจ็บใจอย่าให้กูเจอนะมึงจะกระทืบแม่งตรงนั้นเลย

“เฮ้ย พวกมึง ถ้าไม่ตื่นกูกลับแล้วนะ”ผมเอาตีนสะกิดเลยทีนี้ แต่คงจะแรงไปหน่อยอีออยถึงได้ตกเตียง

“อีฝืด บั้นเด้ากูเสียหมดปลุกซะแรง มึงไม่เอาตีนถีบกูเลยล่ะ”ดูปากมัน แล้วมันนึกว่าผมเอามือสะกิดมันเหรอถึงได้พูดแบบนั้น

“โทษทีพอดีมือกูหนักไปหน่อย”ผมเลยสวมรอยแม่งซะเลย ก่อนจะหันไปเห็นโมนิคตื่นมานั่นทำปากแจ็บๆ

“ดูไม่ได้เลยมึง รีบโมดิฟายตัวเองเดี๋ยวนี้”ผมส่ายหน้าอย่างระอาก่อนจะบอกให้มันรีบจัดการกับสารรูปตัวเอง
 
“รู้แล้ว”มันพูดงัวเงียก่อนจะเดินตรงไปที่กระจก กรี๊ดออกมา

“ใครมาสิงร่างกูวะ ออกเลยมึงโทรมฉิบ สงสัยแม่งโดนรุมโทรมก่อนตาย”มันกระโดดไปมาแบบให้ออกจากร่างมัน

“ใครจะมาสิงมึง กูเห็นสภาพก็สิงไม่ลงแล้ว”ผมบอกมันก่อนจะเก็บที่นอนให้ เช็คดูโทรศัพท์ก่อนจะกดออก

“มีอะไรครับ พี่เจตน์”ผมถามออกไปอย่างไม่รู้จะพูดอะไรดี ผมนับถือแกเหมือนพี่คนนึงไม่ได้คิดเกินเลย

“แหมฝิ่น ถ้าไม่มีพี่โทรหาไม่ได้เหรอ”แกส่งเสียงตัดพ้อแต่ไม่จริงนักกลับมา

“โทรได้สิถ้าพี่ไม่ติดหญิงอยู่น่ะ”ผมก็เลยแกล้งแซวแกกลับไป คนมาชอบแกเยอะ ด้วยบุคลิกภาพที่ดูดี หน้าที่การงานโดดเด่นเป็นเจ้าของกิจการซอฟแวร์ที่ใหญ่ติดอันดับประเทศ ครอบครัวเราสนิทกันมาตั้งแต่รุ่นปู่และก็สานสัมพันธ์มาจนรุ่นหลาน
 
“พูดไป พี่จะติดใครได้นอกจาก”แกหยอดคำหวาน ที่ผมฟังกี่ครั้งก็ไม่ซื้งใจสักที

“ไปถ้ำกระบอกดีกว่ามั้งจะได้เลิกติด”ผมก็หยอดแกกลับไปบ้าง

“ใจร้าย”แกก็ตัดพ้อไปตามเรื่อง

“รู้ก็ดี แต่ว่าพี่มีไรเปล่าพอดีฝิ่นจะออกไปข้างนอกแล้ว”ผมยอมรับก่อนจะบอกแกเมื่อเห็นอีทากสองตัวอาบน้ำแต่งตัวเสร็จเอาหูเงี่ยฟัง

“พี่ว่าจะชวนไปกินข้าวด้วย ว่างไหม”แกบอกจุดประสงค์ให้ผมรู้

“คราวหน้าได้ไหม พอดีฝิ่นกำลังจะไปกินข้าวกับเพื่อน”ผมบอกปัดแกไปก่อน อีกอย่างไม่อยากให้แกเห็นสภาพโมนิคตอนนี้

“พวกนั้นนะเหรอ ไม่เป็นไรนิพี่เลี้ยงได้”แกค่อนข้างสนิทกับเพื่อนผมก็เลยกล้าออกปากไปด้วย

“คราวหน้านะ ถ้าต่อรองอีกจะวางแล้ว”ผมรู้ว่าแกอยากไปก็เลยต้องใช้วิธีนี้แหละ

“ฝิ่นอ่ะ ก็ได้งั้นพรุ่งนี้โอเคมั้ย”แกทำเสียงนิดหน่อยก่อนจะยอม เอาสิกูพรุ่งนี้เหรอ เอาวะเดี๋ยวจะยืดยาว

“ครับ แค่นี้นะ”ผมก็เลยต้องรับปากก่อนจะวาง หันไปมองมันสองคนที่นั่งทำเป็นกดไอโฟนตัวเองเล่น

“เนียนนะ กิ้งก่ายังเปลี่ยนสีไม่ทันพวกมึงเลย ไปได้แล้ว”ผมว่าพวกมันที่ทำหน้าแรดๆใส่ ก่อนจะเดินออกจากห้อง

“พี่เจตน์นี่ก็ดีนะ ทำไมมึงไม่ชอบแกวะ ซี๊ด แซ่บสะใจ”อีโมนิคถามผมหลังจากเราเดินมากินก๋วยเตี๋ยวต้มยำรสแซ่บตรงปากทางคอนโดไม่ไกลนัก บอกให้มันกินอะไรอ่อนๆก่อนก็ไม่ฟังกระแดะจะแดกอันนี้ แล้วก็นั่งกินไปซี๊ดไปได้น่าทุเรศจริงมึง

“แกดีเกินไป”ผมไม่รู้จะบอกอะไรพวกมันเลยตอบพร้อมกับทำหน้าเศร้าแต่บอกว่าแกล้งทำ

“สตอออ ซี๊ด”อีโมนิคด่าก่อนจะซี๊ดปาก สมน้ำหน้า

“ดอกกกก น้องขออีกดอก เอ้ย อีกชาม”อีออยด่าเสร็จหันไปสั่งผิดๆถูกๆ

 “ทั้งดอกทั้งตอยกให้พวกมึง”ผมยักไหล่บอกพวกมัน

“กูถามจริงๆ อย่าออสก้า”อีออยถามอีกครั้ง หน้าตาจริงจัง

“ไม่ชอบก็คือไม่ชอบ”ผมก็บอกมันอย่างจริงจัง

“สักนิดก็ไม่มี”อีโมนิคถามพร้อมกับทำมือด้วย

“ชอบแบบพี่ไม่ได้ชอบแบบแฟน”ผมพูดต่อก่อนจะบอกเด็กที่ยกมาเสริฟ์ขออีกชาม เรื่องกินไม่เคยยอมใครครับ

“คนเรานี่ก็แปลกนะ ไอ้คนที่ชอบเราๆก็ไม่ชอบ ไอ้คนที่เราชอบมันก็ไม่ชอบเรา ทำไมวะ”โมนิครำพันออกมา สงสัยจะดราม่าอีกแล้ว

“แปลกตรงไหน ใครก็ต้องเลือกคนที่ตัวเองรักทั้งนั้นแหละแต่ว่าใครจะโชคดีได้รักตอบกลับมาเท่านั้นเอง มึงอย่าคิดมากไหนมึงเคยบอกกูไงให้ทำใจไว้บ้างยิ่งพวกเราเป็นแบบนี้ก็ยิ่งยากที่ใครจะมาจริงจังด้วย ยังไงมึงก็ยังมีพวกกูอยู่”อีออยหันไปปลอบใจมัน จนมันยิ้มออกมา

“นั่นสิเพื่อนก็เหมือนส้นตีน แฟนก็เหมือนรองเท้า ถึงรองเท้าหาย ส้นตีนก็ยังอยู่”อีโมนิคมึงอ่านบทกวีที่ไหนมาเนี่ยะ

“นี่ขนาดมันทิ้งมึง มึงยังเปรียบมันดีกว่าพวกกูอีกเน๊าะ อีวอก”อีออยพูดใส่หน้า แต่ก็อดขำมันไม่ได้

“กูพูดเล่น แต่ยังไงขอบใจว่ะ กูจะกลัวทำไม ยังไงก็มีพ่อแม่ มีเพื่อนที่คอยเป็นห่วงถ้าไม่ได้พวกมึงนะกูคงคิดสั้นแน่”มันพูดด้วยรอยยิ้มเศร้าๆ ผมจับมือมันอย่างปลอบใจ

“ยังไงกูก็ไม่ทิ้งมึงหรอก จะเกาะกินกัดเซาะมึงไปจนตายแหละ”อีออยพูดจิกๆใส่มัน

“เออ อีตูด อยู่ให้ทันกูแล้วกันไม่ใช่โดนตอปิโดผู้ชายตายไปซะก่อน”อีโมนิคเลยจิกมันกลับบ้าง

“อ๊าย อยากได้อ่ะ มึงนิไม่รู้อะไรเขาเรียกสำลักความสุขก่อนตาย ฮิฮิ”มันก็จีบปากจีบคอทำท่าดัดจริตใส่จนผมสองคนอดหัวเราะท่าทางของมันไม่ได้ เถียงกับมันก็เหนื่อยเปล่า ก่อนจะนั่งเงียบไปผมเงยหน้ามองมันสองคนที่อ้าปากค้าง

“เป็นห่าไร ตะเกียบติดคอไง”ผมถามมันก่อนจะซูดเส้นเข้าปาก แล้วใครมายืนครอบงำข้างกูวะ อดหันไปมองไม่ได้ เงียบไปอึดใจกูรู้แล้วว่าพวกมึงเป็นอะไร มองตาค้างไม่ธรรมดาเสือกยิ้มใส่มันอีก กูอยากให้โลกแบนจะได้ไม่เจอหน้ามัน แล้วทำไมใจต้องเต้นด้วยวะ นี่มึงติดจีพีเอสในขนมเปล่าวะถึงได้ตามกูถูกอยู่เรื่อย

“ช้อนติดคอเหรอ”เสียงมันทำลายความคิดผม ก่อนจะนั่งลงข้างๆ อีเพื่อนสองตัวอมยิ้มใหญ่เลยดีใจที่ผมโดนเอาคืน

“ใครเชิญ ไปนั่งที่อื่น”ตั้งสติได้ไล่มันทันที

“ที่ส่วนตัว”มันพูดหน้าตาเฉย อีสองตัวหัวเราะคิกคักชอบใจ

“โต๊ะนั้นก็ว่างมึงไม่ไปนั่ง”ผมก็ไล่มันอีก
 
“นั่งด้วย”มันไม่ทำตามยังบอกหน้านิ่งเหมือนเดิม

“เออ ๆ มึงก็ให้พี่เขานั่งไปเหอะ จะอะไรนักหนา”อีออยขัดออกมาก่อนที่ผมจะพูดต่อ

“นั่นสิ นั่งหลายคนสนุกดีออก ไม่ต้องสนใจมันพี่”อีโมนิคเออออ ยิ้มต้อนรับอย่างดี
 
“สาระแน”ผมด่ามันสองตัว ก่อนจะนั่งกินต่อ อดจะหันไปมองมันที่สั่งมากินบ้าง ทำไมมึงต้องได้ลูกชิ้นเยอะกว่ากูวะ

“กินป่ะ”มันเงยหน้าขึ้นคีบลูกชิ้นส่งให้ ราวกับจะรู้ว่าผมคิดอะไรในใจ ผมหันหน้ากลับไปก็เจออีสองนอนั่งยิ้ม มันเอาตีนสะกิดผมพยักเพยิดให้มองหน้าไอ้คนนั่งข้างๆที่มันนั่งกินหน้าตาเฉยแต่ดูเอร็ดอร่อย เล่นซะเกลี้ยงเลยมึง

“ตะกละ”ผมพูดออกมาลอยๆ

“ก็เห็นน้ำลายยืดนึกว่าอยากกิน”มันก็พูดกลับมา

“กูว่ามึงนั่นแหละ”ผมหันไปแหวมัน

“ก็เลยว่ากลับไง”มันก็ย้อนหน้าตาย น่าตายจริงๆ อีสองคนหัวเราะทำมือกดไลท์ให้มันด้วย
 
“น้องๆๆ กะ”ผมเรียกเด็กมาเก็บตังค์ แต่ไม่ทัน

“เอาเหมือนเดิม”มันพูดตัดหน้าผมทันที ไอ้เด็กนั่นก็พยักหน้ารับคำก่อนจะหันไปสั่งให้

“อิ่มกันแล้วเหรอ”ปากมันถามแต่มือมันคว้าหมับมือผมเข้าให้ ผมหันไปมองหน้ามันพร้อมดึงออก มันก็กระชับอีกหยุกหยิกกันไปมา

“คะพี่ แต่นั่งเป็นเพื่อนได้คะ มดกัดเหรอมึง”อีออยตอบมันด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะถามผมที่รู้ว่ามันประชดแน่

“หมาต่างหาก”ผมบอกมันแต่หันไปกระแทกเสียงใส่ไอ้คนหน้ามึน

“ไหนกูดูสิ”อีโมนิคพูดพร้อมกับทำท่าจะก้มลงไป ผมดึงสุดแรงมันก็ยังไม่ปล่อย

“อีโมทย์”ผมเรียกเน้นเลย ถลึงตาใส่มันที่ลอยหน้าลอยตาใส่

“ตาย ตะเกียบร่วง”อีออยเอามั่ง ตะเกียบบ้านมึงสิร่วงแบบหยิบลงไป
 
“อีอืด”เน้นอีกคน รู้สึกจะสามัคคีกันดีนักนะมึง

“ชื่ออะไรอ่ะพี่”อีออยชวนมันคุยทันทีที่เห็นว่าผมไม่พูดอะไรแล้ว มันยังไม่ปล่อยมือผมเลย จับได้จับไปปล่อยเมื่อไรมึงโดน

“ไผ่”มันตอบสั้นๆไม่มีถามกลับ เป็นผมไม่ถามให้เสียปากหรอก แต่อีเกยสองตัวนี่ก็ยังยิ้มไม่หุบ

“อื้อหือแค่ชื่อก็เป็นลำแล้วอ่ะ หนูโมนิคคะ”อีโมนิคคิดได้สับปะดนมาก มันก็พยักหน้ารับก่อนจะหันไปทางอีออย

“ออยคะพี่ ส่วนอีนี่ชื่ออีฝืด เอ้ย อีฝิ่น”มันบอกเสร็จหันมาล้อผม เสือกจริงมึง

“รู้จัก แต่ไม่สนิท”มันตอบได้กวนตีนมากหันมายกยิ้มให้ผม ก่อนจะตักลูกชิ้นเข้าปาก แดกล่อกูอยู่ได้

“ใครอยากจะสนิทกับมึง”ผมหันไปถามมันแบบจิกตาใส่เลย มันสอดนิ้วมือที่สากไม่มากนักเข้าไปตามง่ามนิ้วแล้วบีบไว้ ไม่สนิทแต่บีบมือกูซะแน่น แถมมันยังเอามาวางตรงหน้าขาผมที่ใส่กางเกงขาสั้นด้วย เพลินเลยนะกู เอ้ย มึง

“กูไง”อีสองตัวพูดพร้อมกันเลย

“งั้นมึงก็มาเอาไป”ผมพูดใส่หน้าพวกมัน สลัดมือออกแต่ไม่ออก

“หึงเหรอ”มันถามผมได้น่าถีบมาก อีสองคนทำหน้าเหวอเลย

“จะหึงมึงทำซากอะไรไม่ใช่แฟนกูสักหน่อย ไปหาเพื่อนกูโน่น”ผมด่าพร้อมกับไล่มัน

“ก็เป็นสิ”มันพูดอีกอย่างด้านมาก ไม่เกรงใจเพื่อนผมเลย มึงจะทำกูอายไปถึงไหน
 
“พี่จีบมันเหรอ”อีออยถามเข้าประเด็นเลย ถ้าเป็นคนอื่นอาจจะอายหรือพูดแก้ต่าง แต่ขอโทษไอ้นี่ไม่ทำสีหน้าอะไรทั้งนั้น

“เปล่า แค่ถามเฉยๆ”มันส่ายหน้าบอกยิ้มๆ ทำเอาปรี๊ดเลยไม่ได้จีบกู เสือกมาจูบลูบคลำกูทำไม แต่กูเนี่ยะสิยอมมันทำไม
 
“เออ นั่นสิแล้วมึงไม่บอกพี่เขาไปล่ะ เยส ออ โน”อีโมนิคก็จี้เส้นตามมัน

“กูไม่เป็น  ไม่ต้องมายุ่ง บอกแล้วไงว่าไม่รวยไม่หล่อ กูไม่เอา”ผมใส่มันเป็นชุดเลยโทษฐานทำกูเสียหน้า ไม่คิดแม่งแล้ว

“อีฝิ่น แรงไปนะมึง”อีออยปามผม เมื่อเห็นว่าผมเริ่มขึ้นเสียงใส่มันแบบจริงจัง

“นั่นสิ พี่เขาก็แค่ถามเฉยๆ”อีโมนิคเออออเห็นด้วย
 
“ไปล่ะ”มันพูดแค่นั้นปล่อยมือผมออก เดินไปจ่ายตังค์แล้วก็สตาร์ทรถออกไป ผมหันไปมองทันที ใจเต้นแปลกๆ

“มึงจะมองทำไม พี่เขาไปแล้ว ไหนมึงบอกเขาพูดยากไงสองคำจบแหละ”อีออยจิกตาถามผม

“ไปซะแล้ว ไม่รวยไม่รู้แต่กูว่าหล่อวะ ถึงจะไม่ใช่มองปราดเดียวแล้วเสียวใจแต่นานๆไปได้เสียวอย่างอื่นแน่”อีโมนิคพูดแบบเสียดาย

“ไม่เข็ดไง หล่อๆเนี่ยะ”ผมถามมันอย่างหมั่นไส้ แทนที่มันจะโกรธกลับหัวเราะใส่

“ฮ่าๆๆๆ ไหนมึงบอกไม่หล่อไง”อีออยหัวเราะเยาะใส่หน้าผม

“ดอกกก ทำเป็นปากดี”อีโมนิคเอานิ้วจิ้มหน้าผากผม ป่านนี้มันจะเป็นไงบ้างก็ไม่รู้ ให้มันด่าซะยังดีกว่าให้มันทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นเพื่อที่ผมจะได้ไม่รู้สึกผิดไปมากกว่านี้

“ทีนึ้มึงก็โล่งแล้วซิ ไม่ต้องมานั่งคิดว่าจะทำยังไง”อีออยพูดลอยหน้าลอยตาใส่

“กูจีบดีกว่า ดูเป็นคนตรงๆดีวะ”อีโมนิคพูดกับอีออยอย่างดี๊ด๊า

“เออ กูหนับหนุนเร้าใจดี”อีออยก็เข้ากันดี ผมกัดปากมองหน้าพวกมันอย่างไม่รู้จะพูดอะไร

“มองหน้าพวกกูไม”อีออยถามกวนๆ

“อย่ามาหวงก้าง”อีโมนิคหรี่ตาพูดบ้าง

“กูไม่ได้”ผมแหวมัน

“หน้ามึงบอก ดอกกกนะมึงทำเป็นเล่นตัวเรียกเรตติ้ง”อีออยสวนทันที

“กูไม่ใช่เรียลลิตี้ จะได้เรียกเรตติ้ง”เถียงแม่งเลย ไม่เก็ทช่างมัน ว่ากูอยู่ได้ ผมเลยเลิกพูดเรียกเด็กมาเก็บตังค์ปรากฏว่ามันจ่ายให้แล้ว

“ไม่รวยแต่มีน้ำใจวะ โอ้ย อีออยมึงขอเบอร์หรือนัดให้กูหน่อยเถอะ กูกำลังอยากได้คนมาดามใจ”อีโมนิคพูดทำหน้าแบบอยากได้จริงๆ
 
“ได้ ถ้าพี่เขาไม่เสร็จกูก่อนนะ คริคริ”อีออยทำหน้าแรดๆก่อนจะอวยตัวเอง

“ไม่มีทางกูสวยกว่ามึงเยอะ”อีโมนิคพูดแบบมั่นมากจิกตาใส่มัน

“แต่ท่ายากกูเยอะกว่ามึง”อีออยก็ไม่ยอม

“ทางเข้ากูเยอะกว่า”อีโมนิคเกทับ

“กูใช้ปากแทนก็ได้”มันก็เกทับอีก แสยะยิ้ม

“หึ งั้นกูก็ใช้ได้สามทาง”มันหุบยิ้มทันที ที่อีโมนิคพูดจบแถมลอยหน้าลอยตาใส่มัน

“อีเหี้ย ขี้โกงกู”อีออยทุบมันเพราะสู้ไม่ได้ต้องยอม แค่สิ่งเล็กๆที่เรียกว่ารู มันก็เอามาเถียงกันได้

“ฮ่าๆๆๆๆ เป็นไงเสร็จกู อีฝิ่นมึงมีเบอร์เขาใช่ไหม”มันหัวเราะสะใจที่เอาชนะอีออยได้ อีนั่นก็ทำปากหงุบหงิบแช่งมัน ก่อนมันจะหันมาหาผมที่นั่งมองพวกมันเถียงกันแต่ใจผมกับนึกถึงไอ้มึนนั่นต่างหากว่ามันเป็นไงขับรถไปถึงไหนแล้ว
 
“ไม่มี”ผมบอกมันก่อนจะหยิบกระเป๋าลุกขึ้น มีผู้ชายยิ้มให้พร้อมกับแซว ไอ้หน้าปลาจวด เดี๋ยวเอาตีนถีบหน้ายิ่งอารมณ์ไม่ดีอยู่

“เสน่ห์แรงจริงเพื่อนกูตอนู้นไปยังไม่แห้ง ไอ้สองตอใหม่ก็เตรียมจะเสียบ”อีออยแซวผมก่อนจะจับแขนให้เดินไปดีๆไม่ให้หันไปด่า

“นั่นสิ กูว่านะถ้ามึงโมตัวเองเหมือนกูแม่งได้ตามมาเป็นฝูงแน่”อีโมนิคประกบอีกข้าง มันรู้ว่าผมกำลังหงุดหงิดไม่อยากให้มีเรื่อง

“กูเสียดายของ”ผมเริ่มใจเย็นขึ้นก่อนจะพูดกับมัน

“อีห่า ของไม่ได้ใช้เสือกเสียดาย ทีไอ้ของที่ควรใช้เสือกปิด”อีออยด่าเข้าให้ก่อนจะพากันแวะเซเว่น

“เอาไว้เยี่ยวไง มึงอย่าบอกนะว่าออกทางปาก”ผมย้อนมันกลับ ก่อนจะเลือกขนม

“เออ กูลืมไป ขอบใจนะที่เตือนกู ลืมได้ไงวะ”มันไม่สำนึกแต่ทำหน้าแบบมันลืมจริงๆ

“อีเกย์บ้า แม่งลืมซะตุ๊ดอย่างกูอายแทนเลย คิดได้ไงวะ”อีโมนิคส่ายหน้าอย่างระอา ก่อนจะหันมาหาผม

“เออ เบอร์เด็กกูล่ะ”มันพูดเสียงดังอย่างนึกขึ้นได้ จนอีออยเอามืออุดปากมัน

“เอ๊ะ กูบอกไม่มี”ผมบอกมันเน้นๆ ถ้ามีกูก็คิดอีกว่าจะให้ดีมั้ย

“ไม่มีหรือไม่ให้”มันหรี่ตาใส่ผมได้กวนตีนมาก

“อีโมทย์”ผมเรียกชื่อเก่ามัน

“อีฝืด”มันก็เรียกผมมั่ง

“อีดอกกก จะเงียบกันได้ยัง”อีออยด่าสอดกลางจนผมกับอีโมนิคเอาหูหนีมันเลย ด่ามาได้ ก่อนจะจ่ายตังค์โดยอีโมนิคจ่ายไม่รู้คนคิดตังค์จะยิ้มอะไรนักหนามีแฟนสิท่า เชอะ ผมไม่ได้พาลนะ ก่อนจะพากันกลับคอนโดมัน พอถึงห้องมันก็เงียบอีกต่างจากเมื่อกี้ลิบลับจนผมกับอีออยบอกว่าจะนอนเป็นเพื่อนจนกว่ามันจะสบายใจแต่ขอกลับไปเอาเสื้อผ้าก่อน มันยิ้มออกก่อนจะโผกอดผมสองคน บอกว่าอีกไม่นานหรอกมันจะลืมให้ได้

“พรุ่งนี้กูจะไปหาหมอ”มันบอกผมกับอีออยมือก็เก็บรูปเก็บของที่ไม่ควรจำใส่กล่อง เสื้อผ้ารวมทั้งของใช้ที่ยังดีอยู่ของไอ้เหี้ยนั่นมันให้แม่บ้านที่นี่เอาไปบริจาคหรือจะไปใช้เองก็ตามใจ

“มึงท้องเหรอ”อีออยถามหน้าตาตื่น

“อีหอย กูมีมดเอ็กซ์ไม่ใช่มดลูก”มันหันมาค้อนใส่ ทำเอาพวกผมหัวเราะคิก

“กูล้อเล่น ไปทำไมวะยาก็ยังมีอยู่ไม่ใช่เหรอ”อีออยโบกไม้โบกมือก่อนจะถามมัน มือก็ช่วยมันเก็บไปด้วย ส่วนผมก็ช่วยมันปิดกล่อง

“ไปตรวจโรค ตั้งแต่อยู่กับมันกูไม่เคยนอกใจมันเลย แต่มัน”มันบอกเสียงเศร้าๆ ยังพูดไม่จบ

“กูไปเป็นเพื่อน”ผมบอกมัน อีออยพยักหน้า

“แต่มึงนัดพี่เจตน์ไว้ไม่ใช่เหรอ”มันยังมีแก่ใจถามผม

“ก็ยกเลิก ยังไงมึงก็สำคัญกว่า”ผมพูดอย่างที่คิด ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรแค่กินข้าว

“ไม่ดีมั้ง มึงเลี่ยงแกมาหลายครั้งแล้ว เอางี้กูไปกับโมนิคมันเอง กูไม่ได้ผลักไสมึงแต่ควรรับผิดชอบคำพูดตัวเองหน่อยสิ คิดซะมั่งก่อนจะพูดอะไรน่ะ เข้าใจมั้ย”อีออยบอกผมที่คิดว่าน่าจะด่าปนไปด้วย
 
“อืม กูเห็นด้วยกับออยมันนะ นานๆมันจะพูดมีสาระ”เหมือนจะชมแต่จนได้เอาซะหน่อย

“มึงหุบปากและเก็บไปเงียบๆเลย หรือไม่ก็นั่งทำมิวสิคซีเรียสของมึงไป”มันเลยหันไปแขวะเข้าให้

“แล้วถ้ากูติดโรคล่ะ”มันพูดอีกอย่างไม่สบายใจ

“มึงนี่ชอบกลัวในสิ่งที่ยังไม่เกิดเน๊าะ ติดก็ติดอย่างมากก็ตาย”ตอนแรกเหมือนจะให้กำลังใจแต่ตอนท้ายเอาอีกแหละ

“อีออย อีเหี้ย ไหนมึงบอกจะกัดเซาะเกาะกินกูไง ถ้ากูตายไปมึงจะเกาะใคร”อี่นี่ก็วิตกจริตแต่ยังแขวะได้

“อีตุ๊ดจิตตก เดี๋ยวถีบไปโน่น เท่าที่รู้ไอ้เหี้ยกานต์มันสำอางจะตายกูเห็นถุงยางเต็มลิ้นชักไปหมดอย่าบอกนะว่ามันเอาไว้ยัดปากหรือครอบหัวมึงไม่ให้ส่งเสียงเวลาที่พีคสุดๆ ถามจริงได้กันมึงมันส์อย่างเดียวไม่รู้เลยหรือไงว่ามันใส่หรือเปล่าห๊ะ อีกระเทยอัลไซเมอร์”มันด่าเสร็จก่อนยกน้ำดื่มเสียงดังอักๆบ่งบอกว่าเหนื่อย ผมกับอีโมนิคหัวเราะกันตัวงอเลย

“เออวะ อีเกย์ไอคิวสูงขอบใจที่แนะทางสว่าง เฮ้อ กูโล่งใจไปครึ่งทางแล้ว”มันทำตาลอยเอามือประสานกันเหมือนขอบคุณพระเจ้า

“แต่บอกตามตรงนะ พวกกูอยากกระทืบไอ้เหี้ยกานต์ว่ะ กูขอได้ไหม”อีออยอดเอ่ยออกมาไม่ได้ โมนิคหันมามองผม

“ไม่ใช่ว่ากูไม่เจ็บแค้นนะ แต่กูยังทำใจไม่ได้ กูพูดตามตรงกูรักมันมาก ไม่อยากเห็นมันเจ็บใครจะว่ากูโง่งมงายก็เถอะ”มันพูดเศร้าๆ

“ออย มึงก็พอเถอะ ของอย่างนี้มันต้องใช้เวลา แต่กูไม่รับประกันนะถ้าเจอมันแล้วกวนตีนใส่ กูเอาแน่บอกไว้เลย”ผมปรามอีออย ก่อนจะบอกโมนิคที่มันพยักหน้ารับ เพื่อนผมจะเจ็บฟรีไม่ได้ เจ็บฟรีไม่มีในโลกของความคิดผม
 
“เออ กูเอาด้วยยิ่งไอ้แฝดนะยิ่งแล้วเลย ส่วนอีชะนีให้อีหยีกับอีจ๋าจัดไปแล้วกัน”อีออยรับคำก่อนจะช่วยเก็บของต่อ

“อืม ขอบใจพวกมึงมาก แค่นี้กูก็ซึ้งใจกับพวกมึงมากแล้ว แค่มีพวกมึงก็พอแล้ว ฮึก”มันกอดพวกผมจะร้องไห้อีก ก็เลยต้องปล่อยให้มันร้องต่อไปจนกว่ามันจะพอใจและทำใจได้ สักพักมันก็เก็บของต่อ
 
“งั้นก็ตามนี้ มีอะไรก็โทรหาแล้วกัน”ผมก็เลยตกลงกันตามนั้น ก่อนจะกดรับเมื่อมีสายเข้า

“เออ อยู่ห้องมันแหละ”ไอ้แฝดโทรเข้ามาถามว่าอยู่ไหนกัน

“นอนนี่เหมือนเดิม”ผมบอกมันไป ก่อนจะหันไปถามมันสองคนเอาอะไรไหม ไอ้แฝดกับนังนีสองตัวจะเข้ามา
 
“บอกมันซื้อข้าวหลามมาให้หน่อย เอากระบอกล่ำๆมันเยิ้มๆ”อีออยสั่งทันที ด้วยสีหน้าหื่นๆ สรุปมึงต้องการข้าวหลามแน่เหรอ

“กูเอาบัวลอยไข่เปียก กะทิข้นๆ”อีโมนิคสั่งมั่ง กลัวน้อยหน้า กูว่าจะสั่งสาคูไส้หมูกับข้าวเกรียบปากหม้อแต่ไม่ดีกว่าเดี๋ยวมึงซื้อมาไม่อร่อยถูกใจกู

“แดกแต่ละอย่าง มึงได้ยินแล้วใช่ไหม มันเอาจริงไม่ได้เล่นมุก”ผมบอกไอ้แฝดกลับไป ได้ยินเสียงพวกมันหัวเราะกันใหญ่

“แค่นี่แหละ ขับรถดีๆล่ะ”ผมบอกมันอีกครั้งก่อนจะกดวาง และหันมาช่วยมันช่วยเก็บของต่อจนเสร็จ ก่อนจะเดินไปสูบบุหรี่ที่ระเบียงปกติไม่ค่อยสูบหรอกนานๆครั้ง ผมมองไปยังท้องฟ้าที่ไม่ค่อยมีดาวเพราะย้ายไปอยู่ที่ท้องฟ้าจำลองกันหมด เฮ้อ เอาไงดีวะ แต่ก็ดีแล้วนิที่มันไปไม่เห็นต้องไปสนใจเลยที่ผ่านมาผมก็ปากเสียอย่างนี้มาตลอด แต่ทำไมมันติดค้างในใจจังวะ โว้ย ไอ้หน้ามึนเอ้ยจะไปไม่ไปเปล่าเสือกทำให้กูคิดมากอีกนะมึง ไอ้บ้า
**********************************************************************************************
ปล.ถ้าเดินเรื่องช้าไปบอกด้วยจ๊ะ เพราะบางครั้งก็งงๆ ว่าจะโยงเรื่องยังไงดี และอย่าเพิ่งหมั่นไส้อีหนูฝิ่นเลยนะ
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 30-07-2012 13:04:02 โดย goonglovenut »

ออฟไลน์ gupalz

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5002
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +604/-20
Re: ก็คนมันรักทำไงได้
«ตอบ #27 เมื่อ30-03-2012 12:08:14 »

ฝิ่นนี่ทั้งปากจัดทั้งปากแข็ง
รอตอนต่อไปจร้า

ออฟไลน์ Pigstar

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 394
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +20/-0
Re: ก็คนมันรักทำไงได้
«ตอบ #28 เมื่อ30-03-2012 14:02:02 »

ฝิ่นคร้าบ บ
แบบนี้เค้าเรียกมีใจแบบไม่รู้ตัว
นะเนี่ย  :z1:

ออฟไลน์ yeyong

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 5863
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +917/-26
Re: ก็คนมันรักทำไงได้
«ตอบ #29 เมื่อ30-03-2012 20:14:06 »

ปากแข็งจริงฝิ่น
แต่คิดว่าด่าแค่นี้ไผ่คงไม่สะเทือนซางหรอก

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด