♠ Special happiness 13(End) Happy family♠ [up 25/12/14]
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: ♠ Special happiness 13(End) Happy family♠ [up 25/12/14]  (อ่าน 363936 ครั้ง)

ออฟไลน์ mukmaoY

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3956
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +145/-7
อยากเลี้ยงคอร์กี้ :m31:

ออฟไลน์ threetanz

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 766
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +41/-1
อ่านครั้งแรก กริ๊ดๆ เลยค่า หมอปอน่ารัก กับพี่ธันหื่นเก็บ 555

ขอให้ได้กันไวไวในวันเปียกน้ำนะคะ ><

ออฟไลน์ NUTSANAN

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1031
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +92/-3
อีพี่ธันนนนนนน สมน้ำหน้า ปล่อยให้หมอปอโกรธไปเลยนะ หึหึ

ออฟไลน์ zelesz

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 525
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +41/-4
เมาไม่ใช่เหตุผล

ออฟไลน์ pachth

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 395
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +20/-5
ปอกับพี่ธัน ชอบคู่นี้มากๆ พีธันน่ารักสุดยอด ขี้หึงแถมจ้องจะเคลมน้องตลอด

ออฟไลน์ AMINOKOONG

  • ฝากติดตามนิยายด้วยนะคราฟฟฟฟ
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 860
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +183/-12
สมน้ำหน้าธัน อย่าความเมามาอ้างสันดารตัวเองแท้ๆ ชิส์!!! จะโทษมี่ฝ่ายเดียวไม่ได้หรอก
ถ้าธันไม่ไปให้ความหวังเค้าก่อน เป็นเราๆก็คงคิดว่าธันมีใจให้เหมือนกันแหละ
ส่วนกรณ์นี่ก็นะแนะนำเพื่อนแต่ล่ะอย่างเป็นเรากระโดดตบปากตั้งแต่ประโยคแรกที่พูดล่ะ
ขนาดบอกว่ารักนุ้ยยังไปมีอะไรกับคนอื่นแย่มากๆอ่ะ ถึงเราเป็นนุ้ยก็ไม่ได้รู้สึกภูมิใจกับคำว่ารักนั่นหรอกนะ  :katai1:

ปล.ทำไมปอยอมง่ายจังอ่ะ น่าจะใจแข็งหน่อย
อีกอย่างเราเชียร์จับพี่มันทำเมียไปเลยเราจะได้เป็นผัวคนแรกของธัน555++ สะใจดี

ออฟไลน์ SenzaAmore

  • Where troubles melt like lemon drops....
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 713
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +79/-0
กรี้ดดดด เพื่อนผู้ร่วมวิชาชีพ ฮาาา :hao6:
อิจฉาหมอปออ่ะ พี่ธันนี่จองหมอปอมาตั้งแต่เกิดแล้วล่ะ ว้ายยย คิดแล้วเขินแทน  :o8:


รอตอนต่อไปของคู่อิน-ยู และคู่ปอ-ธันอยู่นะคะ+1 :mew1:
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 07-04-2014 17:09:57 โดย SenzaAmore »

ออฟไลน์ Lily teddy

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1003
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +144/-2
หมอปอใจดีเกินไป พี่ธันเมาแล้วไปเลื้อยกะสาวอื่น ยังไงก็น่าจะงอนให้พี่ธันเข็ดหลาบเยอะ ๆ
คิดจะดื่มครั้งต่อไปจะได้นึกถึงหมอปอมาก ๆ ถึงจะแค่จูบก็หวงแทนหมอปอนะเนี่ย
แล้วน่าสงสารเด็ก ๆ ถูกพี่ธันเลี้ยงไว้ใช้เป็นเครื่องมือเรียกร้องความสนใจจากหมอเหรอเนี่ย
แบบนี้หมอปอก็ทิ้งพี่ธันจริง ๆ ไม่ได้อะสิ เดี๋ยวได้พาเด็ก ๆ ออกมาตามง้อแม่ปอกันหมด
พาร์ทหน้าหมอปอบรรยาย ไม่รู้น้องอินสอนวิธีแก้แค้นอะไรพี่ธันมาบ้างรึเปล่านะ
นอกจากให้ขอพี่ธันเป็นเมียเนี่ย แสบจริงน้องอิน อย่างงี้พี่ธันคงไม่เอ็นดูง่าย ๆ อะ ให้พี่ยูเอ็นดูคนเดียวพอเนอะ
รอติดตาม และเป็นกำลังใจให้ผู้เขียนต่อไปค๊า  :pig4: :L2:

ออฟไลน์ -west-

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1393
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1875/-12
    • FACEBOOK PAGE
05 บทลงโทษวันสงกรานต์


วันสงกรานต์กับพี่ธัน

ตั้งแต่จำความได้ วันสงกรานต์ผมไม่เคยได้ไปเที่ยวกับเพื่อนเลย ไม่ใช่พ่อแม่หวงหรือไม่อยากไป แต่ทุกครั้งที่จะออกไปข้างนอกไอ้พี่ชายข้างบ้านมักจะตามมาป่วนเสมอ เด็ก ๆ เขาชวนผมเล่นแค่หน้าปากซอย พอโตขึ้นหน่อยก็ลากผมไปเล่นกับเพื่อนที่ทำงานแทน ซึ่งปีนี้ไม่ใช่ ต้องไม่ใช่แน่ ๆ เพราะผมไม่อยากเจอหน้าเพื่อนที่ทำงานเก่าของพี่ธันสักเท่าไร

พี่มี่ ผมอาจจะเคยเห็นมั้ยไม่รู้ แต่ไม่เคยอยู่ในสารระบบจริง ๆ ผมจำได้แต่พี่กรณ์ เพื่อนที่สนิทที่สุดแต่ท่าทางเจ้าชู้ประตูดิน ชอบชวนพี่ธันไปป้ายแป้งปะนมสาวบ่อย ๆ จนกระทั่งช่วงปีหลัง ๆ นี่แหละที่เขาเริ่มเอาดินสอพองไปป้ายหน้าเด็กผู้ชายตัวเล็ก ๆ แทน ผมเข้าใจมาตลอดว่าเพราะมันสนุกที่ได้รังแกคนไม่มีทางสู้ แต่ไม่เคยนึกออกสักครั้งว่าที่เขาทำไปนั่นเพราะความหื่นกามส่วนบุคคลของคนทั้งสอง
ไอ้พี่กรณ์กับพี่ธันเป็นเพื่อนกันได้ แน่นอนว่าต้องมีอะไรเหมือนกันสักอย่าง ผมพยายามสังเกตมานานจนได้พบคำตอบเร็ว ๆ นี้ว่านอกจากรสนิยมทางเพศแล้ว ขนาดของต่อมหื่นในสมองส่วนหลังยังใหญ่พอ ๆ กันอีกต่างหาก

จากผลวิจัยของนักศึกษาสัตวแพทย์ปรเมศวร์ เลิศพิพัฒน์แล้ว เชื่อได้ว่าพี่ธันคิดเรื่องเซ็กส์วันละ 2 เวลา เวลาหายใจเข้ากับหายใจออกเท่านั้น (เรื่องข้อมูลอ้างอิงไม่ต้องเชื่อมากหรอกครับ ผมก็หมอหมา ๆ ยังเรียนไม่จบด้วยโม้ไปเรื่อย แต่ผลการวิจัยนี่ไม่ต้องสืบ หูตาแพรวพราวกันทั้งคู่เสียขนาดนั้น)


“สงกรานต์นี้ไปเที่ยวไหนปะหมอ”

คนที่ผมกำลังนึกถึงถามขึ้นมาขณะที่กำลังสะบัดผ้าตาก ผมนอนกลิ้งกับหมาทั้ง 5 บนพื้นหญ้าเหลือบตาขึ้นมองคนพูด “ไม่ไปหรอก พ่อผมไม่ชอบขับรถช่วงเทศกาล”

“งั้นก็ไปเล่นน้ำด้วยกันได้ดิ”

“ไปกับใคร”

“พวกไอ้กรณ์มัน”

“พี่มี่ด้วยน่ะเหรอ” ผมแกล้งถามเล่น ๆ ไอ้พี่ธันจิ๊ปากแบบไม่พอใจแล้วกอดตะกร้าผ้ามองผมดุ มองทำไมครับ เงื่อนนั้นตัวเองเป็นคนผูกแท้ ๆ

“เลิกหึงได้แล้วน่า กับมี่ไม่มีอะไรเกี่ยวกันแล้ว ไม่ได้คุยเป็นเดือนแล้ว เอาโทรศัพท์ไปค้นไหม”

“ไม่ได้หึงสักหน่อย แค่ถามถึง เบื่อวัวสันหลังหวะเนอะหมาเนอะ” ว่าแล้วก็หันไปคุยกับบีเกิ้ลดีกว่า เป็นหมาพูดจารู้เรื่องดีครับ เนอะด้วยก็เห่าใส่โฮ่งจนตัวอื่นช่วยกันเห่ากันเกรียว

“ปากดีไปเหอะ เดี๋ยวพ่อจับจูบแม่ง”

“ทะลึ่ง”

“ทะลึ่งอะไร ถ้าทะลึ่งจริงนี่พูดไปแล้วว่าเดี๋ยวพ่อจับทำเมีย หรือจะลอง”

ผมไม่พูดกับพี่ธันละ กวนตีนไม่มีใครเกิน เดินหนีเข้าบ้านดีกว่า บ้านพี่ธันสะอาดเรียบร้อยผิดวิสัยหนุ่มโสดมากครับ ส่วนหนึ่งเพราะว่างงาน ตื่นเช้ามาหลังจากออกไปวิ่งก็เก็บบ้าน เล่นกับหมา ทำกับข้าวกินแล้วก็นอนแผ่อ้าซ่า ช่วงบ่ายค่อยลุกขึ้นมาทำงานหาเงิน บ่ายอ่อนบ่ายแก่อยู่ที่ความขยัน แต่ถ้าเรื่องแม่บ้านแม่เรือนนี่ไม่ต้องรอ เป็นศรีภรรยาที่ดีกว่าผู้หญิงสมัยนี้แน่ ๆ ถุย!


“ไปกันเหอะ ไอ้กรณ์ชวนไปสีลม เดี๋ยวแก่แล้วอดเล่นนะเว้ยหมอ”

พี่ธันครับ ตอนนี้ก็สามสิบกว่า ๆ แล้วไม่ใช่เหรอครับ แถวบ้านผมก็เรียกว่าแก่แล้วนะยังจะมารบเร้าอยู่ได้ ผมไม่สนใจนั่งดูเนชั่นแนลจีโอกราฟฟิค งูกับจรเข้กำลังฟัดกันมันเลย


“น่านะ หมอ อยากเล่นน้ำอะ”

“ก็ไปสิครับ”

“โอเค พรุ่งนี้เช้าสิบโมงเดี๋ยวไปเคาะห้องเรียก ตกลงแล้วนะ”

พี่ธันแม่ง! ผมหมายถึงให้พี่ธันไปเล่นน้ำกับเพื่อน ไม่ได้หมายความว่าผมจะไปด้วยนะครับ แม่งขี้ตู่ ขี้บังคับสุด ๆ สมแล้วที่เกิดในสมัยคอมมิวนิสต์ครองเมือง ไอ้ฮิตเลอร์...ไอ้...


“ห้ามใส่เสื้อบางนะ”

พูดพลางยื่นจานแตงโมแดง ๆ ให้ พี่ธันเดินเลยไปเปิดพัดลมก่อนทรุดตัวลงนั่งข้าง ๆ ถอดเสื้อกระทิงแดงสีขาวขอบน้ำเงินกรมท่าออก วางแขนทั้งสองพาดไปกับโซฟาหนังจนเหมือนนั่งโป๊โอบผมกลาย ๆ


“ไม่ร้อนเหรอ”

“ทำไมครับ”

“ถอดเสื้อดิ ผู้ชายเหมือนกัน”

ไอ้พี่ธันยักยิ้มเจ้าเล่ห์ที่มุมปาก ผู้ชายที่ชอบผู้ชายและจ้องจะเคลมผู้ชายผมไม่นับเป็นผู้ชายเหมือนกันที่สามารถถอดเสื้อนั่งด้วยตามลำพังได้สองคนครับ ไม่ต้องมาเนียน เรื่องแบบนี้ล่ะไวตลอด เกิดก่อนผมนานมีประสบกามเยอะก็ไม่ต้องโชว์ก็ได้ เป็นเฒ่าหัวงูหรือยังไง


“ผมชอบอยู่อย่างนี้มากกว่า”

“อายรึไง ก็บอกแล้วให้ออกไปวิ่งด้วยกันจะได้ไม่ก้างทิ่มหนังออกมาอย่างนี้ ไหนดูซิ นับได้หรือยังว่ามีกระดูกกี่ท่อน”

ไม่ต้องรอให้ไอ้พี่ธันตะครุบได้ผมก็รีบลุกยืนขึ้นก่อน โชคดีที่ประคองจานแตงโมเย็น ๆ ไว้ดีเลยไม่ร่วงลงมาสักชิ้น ไอ้ห่าพี่ธันหัวเราะร่วน ขณะที่ผมโกรธจนหน้าร้อน แม่งกวนตีนเกินไปแล้ว


“ตลกอะไรครับ”

“ตลกคนทะลึ่ง ว่าแต่คนอื่น ตัวเองก็คิดลึกใช่ไหมล่ะ”

“คิดลึกบ้าอะไรเล่า มีแต่พี่ธันนั่นแหละ จู่ ๆ จะมาถอดเสื้อคนอื่น ประสาทหรือเปล่า!”

พี่ธันยังคงหัวเราะจนท้องขดท้องแข็ง มันเงยหน้าขึ้นมามองผมแล้วกลั้นหัวเราะก่อนพูด “แค่จะหยิบแตงโมในมือหมอเอง นี่คิดว่าผมจะถอดเสื้อปล้ำเลยเหรอครับ ที่เขาว่าหมอแว่น ๆ เงียบ ๆ นี่หื่นขึ้นสมองท่าจะจริงแฮะ เอาเสื้อมาใส่ดีกว่า ชักกลัวโดนหมอปล้ำขึ้นมาเลย”

ผมแทบจะเอาจานแตงโมเขวี้ยงเจ้าบ้านเลยครับ กวนตีนแบบนี้เดี๋ยวโดนเอาคืนแน่!





“เดี๋ยวก็ได้ทะเลาะกับพี่ธันหรอก”

พี่ป่านมักพูดแบบนี้เสมอ ๆ เวลาที่ผมตั้งใจจะทำอะไรกวนตีนพี่ธันคืนบ้าง ผมสงสัยมานานแล้วว่าทำไมพี่ป่านถึงคิดแบบนี้ อันที่จริงมันไม่ผิดกับเรื่องจริงหรอก แต่ก็อดไม่ได้ที่จะยังสงสัยอยู่ดี

พี่ป่านเป็นพี่สาวผมที่ต่อให้แต่งตัวโป๊แค่ไหนพี่ธันก็ไม่เคยว่า หรือจะเป็นป้อน น้องชายคนเดียวมันเดินตากฝนจนเสื้อเปียกซกจนเห็นหัวนมชูชันพี่ธันก็ไม่เคยบ่น อย่างมากถ้าเจอกันก็จะไล่ไปอาบน้ำแต่ไม่ใช่เถียงกันเป็นเรื่องเป็นราวเหมือนในกรณีผม จำได้ว่าตอนรับน้องปีหนึ่งโดนรุ่นพี่รุมเสียเละ ก่อนกลับเลยเอาน้ำราดหัวล้างหน้าเดินตัวเปียก ๆ กลับบ้าน พี่ผลก็คือพี่ธันด่าไปสามชั่วโมงจบ โอเค ตอนนี้ผมเข้าใจเหตุผลแล้วว่าทำไมพี่ธันถึงเป็นแบบนั้น แต่เรื่องที่พี่ป่านเตือนนี่คือยังไง แค่พูดไปตามที่เห็นหรือมองออกเหมือนกันว่าพี่ชายสุดหล่อข้างบ้านจ้องจะแทงข้างหลังผมอยู่


“ไม่เป็นไรหรอก ผมเป็นผู้ชายนะครับ”

“แต่เสื้อมันบางมากเลยนะ เปียกน้ำก็เห็นหมดแล้ว”

“โถ่ พี่ป่าน เสื้อบาง ๆ ก็ดีออก จะได้แห้งไว ๆ”

“พี่ธันเขาเห็นดีเห็นงามกับนายไหมล่ะ” ตากลมมองค้อน ผมเบ้ปากใส่พี่สาวตัวเองหนึ่งที “ก็ช่างเขาสิครับ”

“นี่ปอ อย่าหาว่าพี่จุ้นเลยนะ แต่คนรักกันอย่าหาเรื่องทะเลาะกันจะดีกว่า”

ผมละสายตาจากกระจกไปมองคนพูด พี่ป่านกระแอมไอก่อนเบือนหน้าหนีแทนที่จะตอบคำถามที่ผมถามทางสายตา เสียงออดหน้าบ้านดังพอดี พี่สาวตัวแสบเลยเลี่ยงไปเปิดประตูบ้านให้เป็นการชิ่งหนีซึ่ง ๆ หน้า


“ไปข้างนอกกับพี่ธันเหรอ”

เสียงแหบยังไม่แตกหนุ่มดีดังขึ้นเมื่อสวนกับพี่ป่านออกไป ป้อนชะโงกเข้ามาแต่หัว มองผมตั้งแต่หัวจรดเท้า “เดี๋ยวก็โดนด่า”

“ทำไม”

“ใส่เสื้อสีอ่อนแถมยังบางขนาดนั้น เละแน่พี่ปอ”

“ใครมันจะด่า” ผมตีหน้าซื่อ ไอ้ป้อนเลิกคิ้วขึ้นล้อ ๆ “ก็มีอยู่คนเดียว ทำมาเป็นไม่รู้ตัว”

“ทำไมมีแต่คนพูดแปลก ๆ วะ”

“ใครพูดแปลก” ป้อนถาม “พี่ป่านเหรอ”

“ช่างมันเถอะ เดี๋ยวออกไปข้างนอกละ แล้วนี่ไม่ไปเล่นน้ำที่ไหนเหรอ” ป้อนส่ายหน้า ชูหนังสือในมือที่ได้มาจากงานสัปดาห์หนังสือเมื่อเดือนก่อนให้ดู “อ่านจบก่อนค่อยตามพวกไอ้นนท์ไป พี่รีบเข้าเหอะ พี่ธันรอแล้วมั้ง”

ผมพยักหน้า หยิบซองใส่มือถือกันน้ำกับกระเป๋าตังค์ซุกกางเกงไป เดินลงจากบ้าน พี่ธันคุยโทรศัพท์อยู่ท่าทางจะหัวเสียเต็มทน เดินเข้าไปใกล้ ๆ ก็รู้แล้วว่ากำลังโดนเร่งอยู่


“เออ อยู่บีทีเอสแล้วเนี่ย รอแปป แค่นี้ก่อนนะเว้ย คนแม่งแน่นมาก อย่างเบียดเลย”


ตอแหล...

ผมยืนกอดอกมองคนรอรถไฟฟ้าในจินตนาการขำ ๆ ไอ้พี่ธันหันหน้ากลับมาพอดี คิ้วที่ขมวดอยู่แต่แรกยิ่งผูกปมเป็นโบว์ยิ่งกว่าเก่า

“ทำไมใส่ชุดนี้”

“ทำไมล่ะ”

“ไปเปลี่ยนเสื้อเลย”

“ไม่เปลี่ยน”

“ปอ” ผมลอยหน้าลอยตา มีแท็กซี่ขับเข้ามาส่งคนในหมู่บ้านพอดี หลังจากเจ้าของบ้านหลังตรงข้ามลงแล้วผมก็เรียกต่อเลย พี่ธันโมโห ดึงแขนผมไว้หน้าตาไม่เล่นด้วยสุด ๆ “ไปเปลี่ยนชุดก่อน”

“ไปบีทีเอสครับพี่”

ผมดึงแขนออกทันทีแล้วมุดเข้าไปในรถ ชายหนุ่มทำท่าฟึดฟัดบ้าง แต่พอคนขับชะโงกหน้ามาถามซ้ำว่าจะไปด้วยไหมก็ยอมตามเข้ามาแต่โดยดี ผมไม่ได้ชอบแกล้งพี่ธันหรอก ไม่ได้จะหาเรื่องทะเลาะด้วย ใครใช้ให้ทำเรื่องน่ามันไส้กันก่อนละครับ



ผมมาถึงสีลมตอนประมาณสิบเอ็ดโมงเศษ ๆ เพื่อนพี่ธันอันประกอบด้วย พี่กรณ์ พี่มี่ พี่เอกรออยู่แล้ว พี่มี่ถึงกับฉีกยิ้มกว้างเมื่อเห็นเพื่อนรักตัวเองมาถึง สวมเสื้อกล้ามสีดำกับกางเกงยีนส์ขาสั้นตามสมัยนิยม พี่มี่เซ็กซี่มาก วันนี้ต้องมีคนได้กำไรไปเพียบแน่ ๆ


“อ้าว เจอกันอีกแล้วน้องปอ”

“สวัสดีครับ” ผมยกมือขึ้นไหว้ ก่อนพี่กรณ์จะรีบโอบคอพี่ธันเดินเข้าถนนที่เต็มไปด้วยผู้คน ผมสงสัยมากเลยครับว่ากรุงเทพร้าง ๆ ในช่วงเทศกาลนี่คนบนถนนสีลมมาจากไหนกันนักหนา อย่างเรียกว่าเดินเลย ค่อย ๆ เบียด ค่อย ๆ ไหลกันไปน่าจะถูกกว่า ผมมีปืนฉีดน้ำ ส่วนพี่ธันมีกระป๋องแป้ง คนอื่น ๆ อุปกรณ์คล้าย ๆ กัน ตามทางเดินมีถังน้ำใส่น้ำแข็งบ้าง ในฤดูร้อนแบบนี้ผมชอบนะ โคตรชื่นใจ


“ขอปะแป้งหน่อยนะคะ”

ผู้หญิงกลุ่มหนึ่งมองผมตั้งแต่ประมาณสองร้อยเมตรที่แล้ว แต่กว่าจะมาถึงตัวก็ผ่านไปเกือบชั่วโมง ทันทีที่ยื่นมือมาได้ก็ใช้แป้งปะเบา ๆ ที่แก้มทั้งสองข้าง แถมให้ด้วยหยิกอีกที น่ารักดีครับ แต่พี่ธันดูไม่คิดแบบนั้นด้วย


“เดินให้มันไวหน่อย”

“ไวไปไหนครับ คนเยอะขนาดนี้รีบไม่ได้สักหน่อย”

“เกาะเสื้อไว้ด้วย เดี๋ยวก็หลง ยิ่งตัวเตี้ย ๆ ถ้าพลัดกันขึ้นมาแล้วจะลำบาก”

หน้าหงิกสิครับ จะรออะไร พี่ธันแม่งกวนตีนผมไม่เลิกสักที ตัวเองตัวใหญ่เป็นยักษ์ปักหลั่นแล้วเที่ยวมาว่าคนอื่นเตี้ย ใช้ได้ที่ไหน
“ธัน! ธัน!! มี่โดนลากไปโน่นแล้ว”

พี่กรณ์ตะโกนแข่งกับเสียงเพลงที่เปิดตามร้านรวงข้าง ๆ ผมกวาดสายตาตามไปพอดีกับที่พี่กรณ์แทรกผู้คนมาจนถึงเจ้าของชื่อ

“ไปช่วยหน่อย กูกับไอ้เอกไม่ไหว แม่งมากันหลายคน”

พี่ธันหันมาคว้ามือผมโดยที่ไม่ทันมอง ผมเห็นมือขาวของใครบางคนถูกลากไปหลัด ๆ แต่ยังไม่ทันจะตามกลับถูกเบียดจากกระแสผู้คนเสียก่อน ชะเง้อคอมองหาคนที่มาด้วยอีกทีก็พลัดกันจริง ๆ เสียแล้ว

...ฉิบหายครับ จะโดนด่าก็ตอนนี้นี่แหละ...
ผมพยายามเบียดแทรกผู้คนอัดกระป๋องบนเส้นทางของถนนกว้างออกมาด้านข้างเพราะคิดว่าจะหลบน้ำที่สาดมาโทรศัพท์ ได้ผล ในซอยที่เล็กกว่าแต่ไม่ถึงกับแคบและปราศจากผู้คนยังพอมีสถานที่ให้หลบมาใช้มือถืออยู่บ้าง สะบัดมือไล่น้ำสองสามครั้งก่อนหยิบโทรศัพท์ออกมาโทร

ครั้งแรกไม่ติด...
ลองอีกครั้ง
พี่ธันไม่รับ

ผมเคยพลัดกับพี่ธันเมื่อสมัยยังเด็ก แต่พี่ธันมักจะตามหาจนเจอทุกครั้ง จากคนรู้จักบ้าง โดยบังเอิญบ้าง แต่พอโตขึ้นก็ไม่เคยหลงกันอีก ส่วนหนึ่งอาจเป็นเพราะพี่ธันไม่เคยต้องรีบร้อนไปช่วยใครแบบนี้ เทศกาลมันก็สนุกดี แต่ผู้คนจำนวนมากก็มีทั้งดีและไม่ดีปะปนกัน อยากจะบ่นพี่มี่ที่แต่งตัวไม่เรียบร้อยอยู่หรอก แต่พอย้อนกลับดูตัวเองก็ได้แต่ใบ้แดกซะงั้น
ตั้งใจแกล้งพี่ธันแท้ ๆ เลยถึงได้ใส่เสื้อยืดสีขาวตัวบางเฉียบขนาดที่แค่เปียกเหงื่อก็มองทะลุไปถึงไหนต่อไหนแล้ว

พี่ธันรับสายหลังจากผมพยายามหลายรอบ ปลายสายดูร้อนรนอย่างไม่ต้องสงสัย

“ปออยู่ไหน!”

“ซอยสี่”

“ออกมาจากที่นั่นเดี๋ยวนี้! รอพี่ที่ถังจ่ายน้ำสีฟ้าที่แม่ค้าโกรกผมแดง พี่อยู่ไม่ไกลเดี๋ยวไปรับ”

ผมตอบอือ ๆ ออ ๆ ก่อนเก็บโทรศัพท์ใส่ถุงกันน้ำ เดินออกมาได้ยังไม่ทันพ้นซอยก็ถูกรวบเอวจากทางด้านหลังเสียก่อนแล้ว “เล่นน้ำด้วยกันก่อนไหมคะสุดหล่อ”

ไม่ใช่เสียงผู้หญิง.. ไม่ใช่แน่ ๆ ผมหันหลังกลับไปสิ่งแรกที่เห็นคือลูกกระเดือก ต้องผงะถอยออกมาถึงพบรูปร่างสูงใหญ่ของเจ้าของเสียง

“ทั้งหล่อทั้งน่ารักมาเล่นกันก่อนนะ แหม เสื้อนี่ก็อย่าใส่เลยค่ะ ถอดเถอะ”

สาวไม่น้อยนี่มือไวกว่าพี่ธันเป็นสิบเท่า เสื้อสีขาวตัวบางที่สวมอยู่ถูกถลกขึ้นแทบจะในทันที ดินสอพองและมือปลาหมึกล้วงเข้ามาทันที เฮ้ย มันไม่ใช่หนึ่งคนแล้ว สี่ ห้า หก.. ผมนับไม่ทันหรอกแต่แม่งจับไข่ผมด้วย

ไอ้ฮอตมันก็ดีแหละครับ.. แต่ผมกำลังประสบปัญหาอยู่นี่สิ


“ขอโทษครับ ผมต้องรีบไปหาพี่ชาย”

“ว้าย มากับพี่ชายด้วย หลงกันเหรอคะ ไม่ต้องกลัว กลับบ้านไม่ได้นอนห้องพี่ไหม”

ม...ไม่ตลกนะครับ แต่ยังไม่ทันจะทำอะไร ผมโดนยึดแว่น ดินสอพองป้ายเข้าตาเต็ม ๆ มีคนเข้ามาจูบแก้มผมด้วย หนวด.. ผมรู้สึกได้ถึงไรหนวดที่ตำลงมาแรง ๆ สองสามที


“น่ารักจังครับ มาคนเดียวเหรอ”

เชี่ย ผมพอจะรู้อยู่หรอกว่าซอยนี้มีอะไร แต่ใจเย็นครับพี่ ผมหลงมา “เฮ้ย ปล่อยก่อน น้องเขากลัวหมดแล้ว”

เสียงผู้ชายคนเดิมช่วยชีวิตไว้ ปลายนิ้วใหญ่ค่อย ๆ ป้ายเศษแป้งออกจากหน้าผม ไม่มีใครมาวอแวแล้ว น้ำเย็น ๆ ที่ชะโลมบนผิวหน้าทำให้ผมค่อย ๆ ลืมตาขึ้นได้ อาห์ เขาใส่แว่นกลับให้ผมด้วย


“ขอบคุณครับ”

“แหม อีต่อ ทำตัวเป็นพระเอกเชียวนะมึง” เสียงผู้หญิงทีแรกแซวขึ้นทำให้ผมสะดุ้งอีกครั้ง ผวาเข้าหาผู้มีพระคุณแทบไม่ทัน อีต่อ ตามที่เพื่อนเรียกยิ้มให้ หน้าตาดีมากครับแต่ออร่าสีม่วงกระจาย


“อยู่เล่นน้ำด้วยกันก่อนสิ”

“อ่า...ผมต้องไปหาพี่ชายน่ะครับ”

“มากับแฟนเหรอ”

“พี่ชายน่ะครับ”

เขาพยักหน้า ผมเพิ่งสังเกตว่าตัวเองยืนอยู่ในกลุ่มที่มีทั้งหญิงเทียม ชายเทียมประมาณเกือบสิบคน หน้าตาดียิ้มแย้มแจ่มใสกันทั้งนั้น “งั้นเดี๋ยวผมเดินไปส่งไหม นัดกันไว้ที่ไหนล่ะ”

“อ้อ ไม่เป็นไรครับ ขอบคุณมากครับ”

“เดี๋ยวก็โดนฉุดเหมือนเมื่อกี๊อีกหรอก กว่าจะไปถึง พี่ช้ำกันหมดพอดี”

พออีกฝ่ายอ้างเหตุผลข้อหลังมาผมเลยรบกวนให้เขาเดินไปส่ง อีต่อโอบเอวผม พอเดินผ่านใครที่จะมาปะแป้งก็เอาตัวบังให้ ขอบพระคุณมากครับ ผมเอียนแป้งเหลือเกิน


“ปอ!”

เสียงพี่ธันดังมาก่อนเห็นตัวอีกครับ อันที่จริงต่อให้เห็นผมก็แทบจำไม่ได้ พี่ธันชุบแป้งทอด ทั้งหน้าทั้งตัวขาวโพลนไปหมด

“นั่นพี่ชายเหรอ”

“ครับ ขอบคุณมากนะครับที่เดินมาส่ง”

“ไม่เป็นไร ขอเป็นเบอร์แทนคำขอบคุณได้ป่าว”

ยิ้มโชว์ฟันขาวเลย ผมยังไม่ทันปฏิเสธพี่ชายข้างบ้านก็ตอบให้เสียงแข็งเสียก่อน “ไม่ได้! กลับบ้านได้แล้วปอ”

สถานการณ์ตอนนี้เหมือนพ่อบ้านโดนจับได้ว่ามีเมียน้อยสุด ๆ พี่ธันหันไปคำรามใส่อีต่อ ส่วนอีกฝ่ายได้แต่ยิ้มแหย ๆ ให้ ผมโบกมือลานิดหน่อยแล้วขอบคุณซ้ำก่อนจะโดนพี่ธันลากออกมาจากดงสงครามน้ำในฤดูร้อน


(ต่อด้านล่าง)


ออฟไลน์ -west-

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1393
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1875/-12
    • FACEBOOK PAGE
(ต่อ)


ผมนั่งเงียบมาตลอดทาง


กว่าจะหาแท็กซี่ได้จากสีลมจนถึงบ้านเสียเวลานานมากครับ แต่จะให้พี่ธันเอาออดี้ไปน่าจะเสียเวลาหาที่จอดกับฝ่าดงแป้งตามถนนไปมากกว่าเราถึงใช้บริการขนส่งสาธารณะ ซึ่งถ้าย้อนเวลากลับไปใหม่ เมื่อเห็นผมในสภาพนี้พี่ธันอาจยอมขับออดี้ไปเสียเวลามากกว่า

หนาวโคตร

ผมนั่งตัวสั่นเบียดกระจก พี่ธันบอกให้แท็กซี่ลดแอร์แล้วลดแอร์อีกจนพี่คนขับแทบจะเปิดกระจกแทนแล้วผมก็ยังหนาว อาจเป็นเพราะเสื้อมันบางเกินไปจนเหมือนนั่งแก้ผ้าอยู่รอมร่อ กว่าจะมาถึงบ้านพัก ผมก็ปากสั่นมือเขียวเหมือนคนใกล้ตายเต็มแก่


“ไปอาบน้ำอาบท่า”

พี่ธันสั่งเสียงเรียบ ผมเดินเข้าบ้านหลังใหญ่ของผู้ชายมีอายุกับหมาทั้งห้าไปโดยไม่ปริปากเถียง เปิดน้ำอุ่นใส่อ่างจากุซซี่ของเจ้าบ้านแล้วนอนแช่ให้ตัวอุ่นสักพักค่อยอาบน้ำสระผม เดินออกมาอีกครั้งก็เห็นเสื้อบอลของพี่ธันกับกางเกงขาสั้นของตัวเองวางอยู่แล้ว พี่ธันไปอาบน้ำอีกห้อง เป็นอ่างจากุซซี่เหมือนกันแต่เอาไว้อาบน้ำหมาโดยเฉพาะ ที่รู้เพราะพอผมอาบน้ำเสร็จอีกฝ่ายก็นั่งเป่าผมรออยู่ตั้งแต่แรก


“พี่ธันเช็ดผมให้หน่อย”

ผมสวมเสื้อกับกางเกงเรียบร้อยครับก่อนไปอ้อน พี่ธันสบตาผมในกระจกแล้วขยับตูดที่นั่งครองเก้าอี้หน้าตู้กระจกคนเดียวให้พอมีที่บ้าง ผมเดินไปนั่งตรงหน้า เหมือนนั่งตักอีกฝ่ายอยู่รอมร่อ แผ่นหลังชิดแผ่นอก พี่ธันเช็ดผมให้ไม่ถนัดหรอกถ้าผมไม่เตี้ยเสียขนาดนี้ พอผมหมาด ๆ อีกฝ่ายก็สามารถเอาคางมาเกยที่หัวผมได้สบาย ๆ


“โดนทำอะไรบ้าง”

“อะไร.. ไม่นี่ครับ”

“อย่าโกหก”

ผมหลบสายตา บอกก็ตายไม่บอกก็ตาย เลยตัดสินใจไม่ถูกว่าควรบอกไหม ที่จริงเรื่องแบบนี้มันกลายเป็นเรื่องธรรมดาที่เราไม่ควรเห็นเป็นเรื่องธรรมดาไปแล้ว สงกรานต์กับการลวนลามเนี่ย พบได้ทั้งในหญิงและชายไม่เลือกเพศทั้งนั้น


“ก็ กอด หอมแก้ม ลูบตัวแล้วก็...”

“จับไข่?”

สัสครับ พี่ธันเองก็โดนเหมือนกันแน่ ๆ ถึงได้ตอบได้เต็มปากเต็มคำแบบนั้น ไม่สิ ไอ้พี่ธันนี่แหละน่าจะเป็นตัวไปจับของคนอื่นเขาด้วยซ้ำ


“ปอก็รู้ว่าเรื่องแบบนี้มันมีโอกาสเกิดขึ้นสูง ทำไมไม่ระวังตัว แล้วพี่บอกอะไรไปทำไมไม่ทำตาม เสื้อตัวนั้นทิ้งไปได้เลยนะ อย่าให้เห็นว่าใส่อีก”

สลดสิครับ จะเถียงอะไรได้ พี่ธันจ้องผมในกระจก สักพักก็โอบเอวผมไว้หลวม ๆ “ไม่ต้องมาตีหน้าเศร้าเลย หลอกไม่ได้หรอก”

“ไม่ได้ตีหน้าเศร้าสักหน่อย ผมขอโทษ”

“อุตส่าห์ถนอมแทบแย่ คิดแล้วแม่งหงุดหงิดว่ะ เสือกไปโดนคนอื่นจับคนอื่นล้วง”

ท่าทางจะหัวเสียจริง แต่ยังไม่ถึงกับโกรธเกรี้ยวอย่างที่กลัว ส่วนหนึ่งอาจเพราะผมชิงอ้อนก่อน อย่าบอกให้ใครรู้เลยนะครับว่าผมกลัวพี่ธันโกรธขนาดนี้


“แล้วพี่มี่เป็นยังไงบ้าง”

“ไม่รู้ พอแยกออกมาได้ก็ด่ามันไปเหมือนกัน แต่งตัวล่อตะเข้”

“ก็ได้ตะเข้ที่ตั้งใจจะล่อไปช่วยไว้จนหลงกับผมนี่ครับ”

“อะไร ไม่ได้จะทิ้งสักหน่อย ก็หันมาคว้ามือไปด้วยกันแล้ว”

“มือใครก็ไม่รู้ จูงผิดคนยังมีหน้ามาแก้ตัวอีก”

“สรุปนี่ใครต้องด่าใครวะ เดี๋ยวจะโดน”

พี่ธันแกล้งกดคางลงบนหัวผมแรงก่อนผละออก ผมสะบัดตัวหนีส่งเสียงจิ๊จ๊ะในลำคอ “โดนอะไร อย่าดีแต่ปากได้ปะครับ”

เป็นความผิดพลาดครั้งใหญ่หลวงเลยครับที่ผมพูดไปแบบนั้น ตาของพี่ธันก็วาวโรจน์ ผมเด้งตัวออกจากตักมันเกือบไม่ทัน ที่จริงก็ไม่ทันหรอก ถูกอีกฝ่ายคว้าข้อมือเอาไว้ก่อน

“พูดอะไรน่ะ”

“เปล่าครับ ไม่มีอะไร ผมเหนื่อยแล้ว ขอนอนนะ”

ผมทำท่าโยเยนิดหน่อยพี่ธันก็ปล่อยมือ พุ่งหลาวลงบนเตียงได้ก็เผลอหลับแทบจะในนาทีถัดมา เหนื่อยจริง ๆ ครับ เล่นน้ำถนนสีลมไม่กี่ชั่วโมงเนี่ย ผมได้ยินเสียงเปิดแอร์ สักพักพี่ธันก็ถอนหายใจก่อนล้มตัวลงนอนข้าง ๆ





อากาศแม่งยังไม่เลิกหนาวอีกเรอะ?

ผมขดตัวเข้าหากันกอดผ้าห่มไว้แน่น ไม่น่าเป็นฤดูร้อนได้ ถ้าบอกว่าผมตื่นมาในนิวยอร์กตอนหิมะกำลังโปรยปรายก็คงเชื่อ ติดก็แต่ตอนลืมตาขึ้นมาดันเห็นรอตไวเลอร์ตัวใหญ่นอนกระแซะอยู่เลยรู้ทันทีว่าตัวเองไม่ได้บินไปอยู่ที่ไหน นอนสูดดมขนหมาเข้าปอดอยู่ข้างบ้านตัวเองนี่แหละเป็นนานสองนาน


“พี่ธัน...เอาหมาไปนอนข้างนอก”

เสียงผมแห้ง กว่าจะเปล่งแต่ละประโยคได้ก็แสบคอสุด ๆ เสียงเซรามิคกระทบกันก่อนพี่ธันจะเรียกหมาออกไปข้างนอกแล้วปิดประตูห้องนอน วันนี้พูดง่ายแฮะ


“ตื่นมากินข้าวก่อนปอ จะได้กินยา”

“ยังไม่หิวเลย”

“ทำข้าวต้มปลาให้ ลุกเร็ว อย่าให้ดุ”

ผมปรือตาขึ้นเปิด พี่ธันถือถ้วยเซรามิคสีขาวไว้ในมือยืนถอดเสื้ออยู่ หนาวขนาดนี้ทำไมไม่หาอะไรมาใส่วะครับ “ไม่หนาวเหรอ”

“ไม่ ไม่ได้ป่วยเหมือนเรานี่ ลุกเลย จะกินเองหรือจะให้ป้อน”

ผมหยัดตัวลุกขึ้นอย่างยากลำบาก เมื่อยเนื้อเมื่อยตัวไปหมดทั้งร่าง สงสัยจะป่วยอย่างที่เจ้าของบ้านบอกจริง ๆ


“ป้อนหน่อยสิครับ”

นี่ถือเป็นสิทธิพิเศษของคนป่วย ผมชอบอ้อนพี่ธันตอนป่วย เหมือนกับตัวเองได้กลับไปเป็นเด็กเล็ก ๆ อีกครั้งที่อีกฝ่ายจะตามอกตามใจ พี่ธันยิ้ม เขาไม่เคยปฏิเสธอยู่แล้วไม่ว่าผมจะขออะไร ผมเองก็เหมือนกัน แม้ว่าปกติจะกินน้อยขนาดไหน แต่ถ้าเป็นฝีมือพี่ธันล่ะก็ซัดเกลี้ยงตลอด พี่ธันทำกับข้าวอร่อย ชอบทำแต่ของที่ถูกใจผมด้วย ยิ่งตอนที่อีกฝ่ายเป่าแล้วป้อนยิ่งเจริญอาหาร มีเลอะปากบ้างพี่ธันก็จะเอาทิชชู่มาเช็ดให้ดูแลเทคแคร์ดีสุด ๆ ทำท่าเหมือนคนป่วยใกล้ตายใช่ไหมครับ ที่จริงแล้วไม่ได้เป็นอะไรมากหรอก แค่ไข้หวัดเพราะเล่นสงกรานต์ธรรมดา ๆ
ไข้สำออย อินทรีชอบบอกผมอย่างนี้ เขาเคยมาเยี่ยมผมตอนมัธยมที่ป่วยจนไม่ได้ไปเรียนหนึ่งครั้ง พอมาเห็นพี่ธันป้อนข้าวป้อนน้ำให้ก็ยิ้มหยัน เพราะทันทีที่พี่ชายข้างบ้านกลับไปผมก็ลุกขึ้นมาตีดอทกับมันได้สบาย ๆ จากนั้นถ้าผมป่วยมันก็ไม่เคยมาเยี่ยมผมอีก บอกว่ารอซองงานศพทีเดียววันที่พี่ธันจับได้ว่าผมแกล้งอ้อนเลยดีกว่า


 “เช็ดตัวหน่อยไหม”

ผมพยักหน้า พี่ธันลุกจากเตียงเอาชามไปเก็บก่อนกลับมาอีกครั้งพร้อมกะละมังน้ำอุ่น ผมแอบเอายาทิ้งเรียบร้อยแล้วพี่ธันจะได้คิดว่าผมกินยาจนหมดแล้วไม่ต้องมาบังคับกันให้เสียอารมณ์ บอกแล้วครับว่าไม่ได้เป็นอะไรมาก นอนพักเต็มที่เดี๋ยวก็หายแล้ว

เสียงหยดน้ำไหลโครกจากผ้าลงกะละมังดังขึ้นก่อนแขนผมจะถูกดึงไปเช็ด สัมผัสอุ่นชื้นไล่มาเรื่อย ๆ ตามผิวกายที่ร้อนกว่า เสื้อของผมถูกถลกขึ้น พี่ธันค่อย ๆ เช็ดลงบนผิวอย่างเบามือ ผมหลับตาลงจนคล้ายจะดิ่งสู่นิทราไปแล้วแต่สัมผัสหยุ่นที่ตามมาบนหน้าท้องทำให้ผมตื่น

ริมฝีปาก???


พี่ธันไม่เพียงเช็ดตัวให้ผม แต่ไล่ริมฝีปากไปจูบตามผิวเนื้อทุกครั้งที่ผิวผ้าลากผ่าน หัวใจผมเต้นแรง แต่ไม่กล้าลืมตา ไม่รู้ว่าทุกครั้งที่เช็ดตัวให้พี่ธันทำอย่างนี้หรือเปล่า เริ่มไม่แน่ใจว่าที่หลอกอ้อนแต่ละครั้งนี่ใครได้กำไรกันแน่

เขาจูบเบา ๆ จากสะดือไล่ขึ้นสูง สักพักสัมผัสหยุ่นชื้นของริมฝีปากก็แตะลงบนยอดอก ปลายลิ้นอุ่นแตะเกลี่ยเบา ๆ แต่กลับทำให้ผมรู้สึก ลมหายใจผมเริ่มขาดช่วง ผ้าที่เคยใช้ลากไล้ไปบนผิวเพื่อลดอุณหภูมิของร่างถูกทิ้งไว้แค่บนหน้าท้อง พี่ธันเลื่อนริมฝีปากขึ้นมาสูง ขบที่ไหปาร้า ไซซอกคอ หอมที่แก้มก่อนจบทุกอย่างที่ริมฝีปาก

พี่ธันจูบผมอีกแล้ว..

เขาไม่ได้หยุดแค่จูบเบา ๆ แม้คิดว่าผมหลับ แต่กลับสอดนิ้วหัวแม่มือเข้ามาที่มุมปากเพื่อง้างมันออก ผมเริ่มร้องประท้วง ลักหลับกันแบบนี้ใช้ได้ที่ไหน พยายามใช้ลิ้นดันออกไปแต่กลายเป็นจูบดีฟคิสทั้งจากปากและนิ้ว ผมยิ่งดัน ปลายนิ้วยิ่งสอดเข้าลึก สุดท้ายเลยดูดนิ้วเข้ามาด้วยพร้อม ๆ กับปลายลิ้นอีกฝ่ายที่ฉกเข้าโลมเลียภายในอุ้งปากอย่างช่ำชอง

“อื้อ....”

“ไม่นอนต่อเหรอ”

พี่ธันถามพลางยิ้มเจ้าเล่ห์ มือข้างที่ว่างเลื่อนไปจับเจ้าหนูของผมผ่านเนื้อผ้า เฮ้ยเดี๋ยว มันเกินไปแล้วนะครับ “พี่ธัน!”

“ครับ?”

ผมเม้มปากแน่น  ทำมากกว่านี้โกรธจริง ๆ นะครับ ถึงจะเคยถูกพี่ธันจับแล้วแต่นั่นมันก็ตอนเด็ก ๆ อีกอย่าง อารมณ์ตอนนี้ไม่เหมือนตอนนั้นแล้วด้วย พี่ธันไม่รอให้ผมตอบ เขายิ้มแล้วงับที่ปลายคางก่อนยืดตัวมาจูบ มือข้างหนึ่งสอดเข้ามาใต้หมอนดันท้ายทอยเพื่อบังคับจังหวะ  ส่วนอีกข้างที่ว่างก็ลูบไล้วนไปมาบนผิวของผมอย่างเอาแต่ใจ

“อึ๊…” 

ผมเผลอสะดุ้งเมื่ออีกฝ่ายเลื้อยลงต่ำอีกแล้ว มิหนำซ้ำ รอบนี้แทรกตัวผ่านขอบยางยืดไม่ให้มีอะไรกั้นกลางอีกต่างหาก

“อย่าจับ!” คราวนี้ผมผวาร้องเต็มที่เลยครับ พี่ธันยิ้มกวนประสาท จากที่ลูบไล้ในทีแรกเปลี่ยนเป็นคว้าหมับเต็มไม้เต็มมือ ไอ้ผมยิ่งกึ่ม ๆ อยู่โดนมันทำแบบนี้ก็แพ้ราบคาบเลยสิ

“จับคืนสิ”

“ไม่!”

จะบ้าเหรอครับ ใครจะไปทำ ไอ้พี่ธันเลิกคิ้วขึ้น กระชับมือหนักกว่าเก่าจนร่างกายผมแข็งขืนขึ้นเต็มที่ ผมจิกมือกับเบาะเตียง เกร็งไปทั้งตัว ไม่มีแรงจะไปต้านทานอะไรทั้งนั้น พี่ธันสั่งให้ขยับขากางออก ให้ยกก้นเพื่อถอดกางเกงก็ดันทำตามแต่โดยดี เป็นลูกไก่ในกำมือไปแล้วทำไงได้ สุดท้ายก็ตะแคงซุกใบหน้าลงบนหมอนเมื่อพี่ธันใช้ปลายลิ้นเลียและขบที่ยอดอกของผมอีกรอบ


“อ๊ะ!...ซ.ซ...” 

จากตอนแรกที่คิดว่าหนาวตอนนี้กลายเป็นร้อนไปทั้งร่าง หลังจากต่อต้านในทีแรกผมก็เริ่มขยับเข้าหาตามจังหวะการขยับมือของอีกฝ่าย พยายามกลั้นเสียงครางตัวเองเต็มกำลัง แต่มือที่ทั้งกำทั้งขยำบนอกบ้าง สะโพกบ้างก็ทำให้ลำบากเต็มทน
สะโพกเริ่มขยับไหวรุนแรงขึ้นตามแรงปรารถนา


“..พ...พี่ธันครับ ...พอก่อน...มันจะ..”

“จะปล่อยก็ปล่อยมาเลย...” พี่ธันกระซิบข้างหู “บอกแล้วไงว่าอยากเล่นน้ำ”

ถ้าไม่อยู่ในสถานการณ์แบบนี้ผมจะด่าสักแปดตลบ แต่ตอนนี้ที่ผมทำได้ก็เพียงแค่ครางเสียงกระเส่า จิกทึ้งผ้าปูที่นอนจนแทบจะหลุดออกมาคามือ พี่ธันเร่งมือและกำมันแน่นมากขึ้นจนได้ยินเสียงจังหวะการขยับ ท้ายที่สุดผมก็แพ้ราบคราบ หลับตาแน่นพอ ๆ กับที่เม้มปากกลั้นเสียงให้ดังแค่ในลำคอ ความปรารถนาพุ่งถึงขีดสุด โรยรินออกมาเป็นหยดน้ำสีขาวขุ่นเต็มมืออีกฝ่าย


“ข้นเชียว”

ไอ้ห่าพี่ธัน! ขออภัยในความไม่สุภาพครับแต่ผมโมโหจริง ๆ ถูกลักหลับแทนที่ตื่นมาแล้วอีกฝ่ายจะสำนึกผิดกลายเป็นทำต่อเสียอย่างนั้น ผมพยายามดันพี่ธันออก แต่อีกฝ่ายกลับหัวเราะขำ


“ขี้อาย.. ขี้อาย..”

“อายบ้าอะไรล่ะครับ พอเถอะ ผมจะนอนแล้ว”

ไม่อยากมองหน้าเลยไอ้บ้านี่ รังแกคนป่วยลงคอ ทีหลังไม่อ้อนมันแล้ว เสียเปรียบชะมัด


“เดี๋ยวสิ ตื่นมาฟังก่อนว่าทำไมถึงถูกลงโทษ”

“ลงโทษอะไรล่ะครับ พี่ธันหื่นเองอย่ามาหาข้ออ้างเลย”
เจ้าของบ้านหัวเราะ เอื้อมมือไปหยิบทิชชู่ที่หัวเตียงมาเช็ดคราบคาวที่ผมปลดปล่อยไว้

“..หนึ่งคือไม่ฟังคำสั่ง ใส่เสื้อบางไปเล่นน้ำ สองคือไว้ใจคนอื่นง่ายเกินไป สามคือป่วยแล้วยังนอนแช่น้ำในอ่างตั้งนาน สี่คือที่บอกว่าพี่ดีแต่ปาก ห้าคือยาเมื่อกี๊ พี่เห็นนะว่าเอาไปทิ้ง”

อ้อ เดี๋ยวนี้พัฒนาจากไม่โกรธมาเป็นลงโทษแบบนี้แล้วเหรอวะครับ โคตรเอาเปรียบเลยอะคนเรา “และหก เวลาพี่อยู่ใกล้เรา อยากทำแบบนี้ทุกที”

“ก็หื่นนั่นแหละ!” ผมพยายามตะโกนเสียงดังแต่เพราะไม่สบายเลยกลายเป็นลูกแมวขู่ฟ่อ พี่ธันยิ้มรับหน้าบาน ไม่ได้กระดากอายที่โดนด่าเลยแม้แต่น้อย

“เพราะงั้น ทีหลังพูดอะไรให้ฟังกันบ้าง ไม่งั้นจะโดนเยอะกว่านี้” ผมเม้มริมฝีปากเข้าหากัน พลิกตัวนอนตะแคงข้าง ไม่อยากคุยด้วยแล้ว ทว่าพี่ธันกลับโน้มตัวลงมาจูบที่กกหู แล้วดึงผ้าขึ้นช่วยห่ม “ยกเว้นเสียแต่เราจะชอบให้ทำ”

ไอ้บ้าพี่ธันทำผมผมไข้ขึ้นอีกแล้ว...
มันร้อนหน้าไปหมดเลย!



เป็นนิยายที่หาสาระโคตรไม่ได้เลย
โนพล็อตสุด ๆ แถมยังห่างหายการเขียนฉากวาบหวิวมานาน ติชมกันได้นะคะ น้อมรับเสมอ สงกรานต์เราเคยไปสีลมครั้งนึงเลยเขามาเขียน (หนึ่งในสตรีผู้ที่ซึ่งอันรอคอยการลวนลามผู้ชายสุด ๆ) กลับมาเป็นอีสุกอีใสเลยค่ะ ไม่รู้ใครแม่งอำมหิตมาก ไม่หายโรคแล้วไปแพร่เชื้อ (ไปปีเดียวจากนั้นก็ออกต่างจังหวัดหมดเลย)
วันหยุดยาวนี้มาซะเยอะ นังปอมันก็ร้ายนะฮะ ไม่ใช่ย่อย ได้ทีออดอ้อนออเซาะพี่ธันเชียว! จะมาว่าพี่ธันหื่นคนเดียวได้ไง!!
สุดท้าย ใครไปเล่นน้ำระมัดระวังเรื่องการแต่งกายกับทรัพย์สินกันด้วยเน่อะ บ้านไหนเมืองไหนฝนตกก็เล่นน้ำฝนกันไปแทนแล้วกัน
ใครอยู่บ้านก็ขอให้มีความสุขกับการอ่านกันถ้วนหน้า
สุขสันต์วันสงกรานต์ค่า
เจอกันใหม่วันแรงงาน 1 พ.ค.นะ  :heaven

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 12-04-2014 15:14:49 โดย -west- »

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ Melodyme

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 51
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +3/-0
หื่นพอกันทั้งพี่ธันทั้งหมอปอ
*คนอ่านด้วย* 5555
 :hao6:  :hao7:

ออฟไลน์ maemix

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4414
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +299/-3
หมอปอเวลาป่วยขี้อ้อนมาก
โดนทำโทษเหมือนไม่เต็มใจแต่เต็มใจ
เอ๊ะ มันมันยังไงแน่ งง

ออฟไลน์ Dark_Noah

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 841
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +22/-3
คนละอารมณ์กับเรื่องนู่นเลยแฮะ แต่ แหม ชอบจังพี่ธันหึงเนี่ย 55555
เวลาของเรื่องนี้กับเรื่องนั้นต่างกันสินะ เรื่องนั้นยังสิ้นปีที่แล้วอยู่เลย Y-Y

ออฟไลน์ nekko

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1467
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +422/-4
ลงโทษน้องปอบ่อยๆๆนะพี่ธัน :hao6:

มีความสุขวันสงกรานต์นะคะ   :กอด1: :L1:  :pig4:

ออฟไลน์ anntonies

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 848
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +27/-0
จะไม่ทนกับหมอ ทำไมต้องน่ารักขนาดนี้
โอ๊ยยยย ไข้สำออย กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
พี่ธันนี่ตามน้ำนะคะ แหม่ มีการอยากเล่นน้ำ วรั๊ยยยยย

ออฟไลน์ malula

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7216
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +622/-7
แหม่...บทลงโทษอะไรกันเนี่ย หวาบหวิวเสียจริง
พี่ธันก็ช่างอดช่างทนเนอะ
แต่อย่ารอจนฝ่อไปก่อนก็แล้วกัน

...สุขสันต์วันสงกรานต์จ้า...

ออฟไลน์ B52

  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 13216
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +420/-26
สงกรานต์มีหลายวันนิยายควรมีหลายตอนสิคะ อยากเห็นพี่ธารหื่นอีกอ่า

ออฟไลน์ NannY

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 861
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +125/-1
น้องปอต้องโดนลงโทษหนักๆ ค่ะ วรั๊ยย :hao6:

ออฟไลน์ roseen

  • เก็บความทรงจำที่ดีๆของวันวาน เพราะมันคือกำลังใจของวันนี้
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8646
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +947/-16
 :impress2:เขินนนนนนนนนน

ออฟไลน์ ไอ้หัวแห้ว

  • ยิ่งมืดเท่าไหร่ ยิ่งเห็นดวงดาวชัดเจน...
  • เป็ดนักเขียน
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4480
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +568/-5
น่ารักโคตร!

หมอปอโดนจัด ท้าพี่ธันดีนัก!

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ M_April

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 162
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-0
อุอิอุอิ มาแบบน่ารักกุบกิบ(ภาษาอารายยย)

ตกลงหมอปอชอบให้พี่ธันลงโทษชิมิๆ  :-[

ออฟไลน์ lizzii

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 6284
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +271/-2
เป็นบทลงโทษที่ได้ประโยชน์สุดๆ เลยนะพี่ธัน ฮ่าๆ

ออฟไลน์ hembetaro

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1122
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +112/-1

อัะฮ้าาา...วันใช้แรงงานเหรอ ขอให้เป็นสองแรงแข็ง(?)ขัน ร่วมด้วยช่วยกันนะฮะ วันนี้หมอปิอเอาเปรียบพี่ธันอ่ะ หมอปอยังไม่ได่เล่นน้ำพี่ธันเลยป้ะ ให้พี่ธันเล่นของหมอคนเดียว....แอร๊ยยยย ชั้นพูดอะไรออกปายยย....  :o8:

ออฟไลน์ Snowermyhae

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4015
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +97/-7
พี่ธันหื่นนนน  :haun4:

ออฟไลน์ ammchun

  • Don't Worry,Be Happy
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1394
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +54/-4
อั๊ยยยยยะ เป็นบทลงโทษที่แสนหวานจริงๆ :hao6:

ออฟไลน์ SenzaAmore

  • Where troubles melt like lemon drops....
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 713
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +79/-0
 :hao6:  คู่นี้เค้างอนกันแบบหื่นๆ5555

โอยน่ารักจัง รอตอนต่อไปค่ะ :mew1:

ออฟไลน์ เจ้าหญิงขี้ลืม

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 645
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +41/-4
 :haun4: อ้ยยะ ฟินม๊วกๆ หื่นต้อนรับวันสงกรานต์เลยนะพี่ธัน เอ๊ะ ไม่สิ หื่นทุกเทศกาลเลย จริงมั้ย หมอปอ คนที่โดนกระทำชำเราโดยฝีมือพี่ธัน หายป่วยเลยดิ หรือป่วยมากกว่าเดิมน้อ แต่น่ารักดี คู่นี้ ค่อยหายนอยด์จากคู่อินทรีกะพี่ยูหน่อย (เอามารวมกันจนได้นะ) คุณนักเขียนคะ เทศกาลสงกรานต์มีตั้ง 3วันนะ มาวันเดียวเองเหรอ ก็ได้ๆ รอนะคะ :katai3:

ออฟไลน์ drasil

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1691
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +95/-1
ตลกตรงช่วงท็อคนี่แหละ  :m20:

ออฟไลน์ aiLime13

  • เป็ดนักเขียน
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 462
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1146/-11
    • twitter
หมอปอไม่น่าเลยยยยยย
จะหาเรื่องแกล้งกวนตีนพี่ธันกลับแต่ดันเข้าตัวเองซะงั้น กร้ากก  :hao7:

ไม่รู้จะสงสารหรือสมน้ำหน้าดีที่ถูกลงโทษ
แต่คือคนอ่านฟินมากฮะ นี่พูดเลย อ่านไปยิ้มไป เขิน
ทำไมชอบบทลงโทษของพี่ธันจังเลย เอาอีก! เอาอีก! เอาอีก! 5555555

นี่คนหนึ่งก็ขี้อ้อน อีกคนก็ขี้หื่น
ร้ายพอกันล่ะหว่าาาาา อิอิ อ้อนพี่ธันเยอะๆ น้าหมอปอ เพราะงานนี้ตาแก่แกได้กำไรไปเต็มๆ ฮะ!

ปล.วันแรงงาน.. พี่ธันจะได้ใช้แรงงานมากกว่านี้มั้ยฮะ? *ทำหน้าตาใสซื่ออย่างมีความหวัง*


 :hao6:

ออฟไลน์ warin

  • รถไฟขบวนนั้น ได้แล่นผ่านไปแล้ว
  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1938
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +60/-1
    • -
พี่ธันได้กำไรสุดๆๆ

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด