ลอง 'รับ' ดูสักครั้ง... [39-2] 28-11-63/p.114
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: ลอง 'รับ' ดูสักครั้ง... [39-2] 28-11-63/p.114  (อ่าน 725337 ครั้ง)

ออฟไลน์ vassalord4822

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 120
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +11/-0

ออฟไลน์ Jessiebier

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 360
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +8/-1
รออยู่นะๆๆ :z2: :z3:

ออฟไลน์ Pa'veaw

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1321
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +98/-1
คิดถึงงงงงงง

ยังรอนะคะ

ออฟไลน์ THANZ

  • ̷̷̸̸̷̸̐̐THANZ̷̷̸̸̷̸̐̐
  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 67
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
ยังรออยู่นะครับ :ling1:  :L1:

ออฟไลน์ mamacub

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1033
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +146/-0

ออฟไลน์ ่jum

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3806
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +53/-3
หายไป 4 เดือนละ คิดถึงโซดากับหนูปั้นจัง   :impress:

ออฟไลน์ nutty

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1194
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +63/-3
คิดถึงเรื่องนี้
ปากดีแต่เมียดีเลยรอดนะ

ออฟไลน์ wawa_piya

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 235
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +15/-2
ทำไมไม่มาต่อค้าาาา

ออฟไลน์ lnudeel

  • I wanna be a CAT!!
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1510
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +31/-5
ฮาโหล่ววว~~ ไรท์เตอร์ยังอยู่มั้ยยยย~~

ออฟไลน์ ดึงดาว

  • โตขึ้นหนูอยากเปนไร
  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 146
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
ตามอ่านทันแล้วนาจาาาา
สนุกแหวกแนวดีมากค่ะ ตลกน่องกำปั้นชะมัด หลงรักเลย
ฉากกิ๊กกั๊กก็นะช๋อบชอบ มาต่อไวๆๆนะค่ะ รอยคอ
ขอบคุณ คนเขียน
//ติดหนึบ ดัน ๆ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ kitty08

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2038
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +48/-4
คิดถึงเรื่องนี้จังเลย เมื่อไหร่ คนเขียนจะมาอัพสักทีนึงจ้ะ รอเสมอน้า :mew2:

ออฟไลน์ New_Tai

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 364
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +34/-0
คิดถึงงๆๆ ยังรออยู่น๊าา

ออฟไลน์ Minzero

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 43
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0

ไม่ต้องบรรยายอะไรให้มากความอ่านมาตั้งแต่ต้นจนถึงตอนปัจจุบัน ฟินมากกกก :hao7: :hao7: :katai2-1:

ออฟไลน์ Jessiebier

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 360
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +8/-1
คิดถึงกำปั้นกะโซดา รออ่านอยู่นะ
#ชอบเรื่องนี้รอๆๆๆ :mew1: :mew1:

ออฟไลน์ ida_iii

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 92
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-0
นิยายรายปี 555

คิดถึงนะค้า ยังรออยู่นะ. จุ๊ฟฟ

ออฟไลน์ ChocoPop

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 23
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
เดือน 10 แล้วนะ....
 :katai1: :katai1: :katai1:

ออฟไลน์ purpleguy

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 101
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-0
 :call: แอบอ่านมาจนทันตอนสุดท้ายแล้ว  ....แล้วเมื่อไหร่ไรท์เตอร์จะมาต่อ...ตอนต่อไปเอ่ย  :call:

ออฟไลน์ iNcamisang

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 77
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
รออยู่น้าาาาาาาาา

ออฟไลน์ sehunice

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 10
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
ยังรอด้วยความภัคดี 555   :katai5:

ออฟไลน์ Pamphlet

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 529
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +26/-0
ยังรอกำปั้นกับโซดาอยู่นะคะ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ kitty08

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2038
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +48/-4
 :sad4: ตกลงเรื่องนี้คนเขียนไม่มาต่อแล้วใช่ไหมจ้ะ เป็นที่เสียดายมาก ๆ เลยอ่ะ สนุกมากกกกกกกกก ยังไงถ้าอยากมาอัพต่อก้อได้น่ะจ้ะ เรารอเสมอเลย  :o12:

ออฟไลน์ Legpptk

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 385
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +7/-0
 :haun4: ,าต่อเถอะนะคะ

ออฟไลน์ sangzaja122

  • บึนปากให้ทุกๆอย่าง
  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 95
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
นิยายรายปีที่แท้จริงค่ะ รอมา2ปีแล้ว 55555 o16 o16

ออฟไลน์ ckkk.

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 40
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +7/-0
นิยายรายปีจริงๆ ค่ะ  :sad4:
อ่านตั้งแต่อัพช่วงแรกๆ ยันตอนนี้ก็ยังรออยู่น้าาา :heaven

ออฟไลน์ ♥►MAGNOLIA◄♥

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7630
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +193/-11

ออฟไลน์ insunhwen

  • FREEDOM!!!!
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 874
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +53/-5

ออฟไลน์ infinitez123

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 87
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-2
รอนานมากกก เป็นกำลังใจให้คนเขียนน

ออฟไลน์ praewp

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 214
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +7/-0
คิดถึงเรื่องนี้  :man1:

ออฟไลน์ broncho

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 183
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +264/-1
27 - กุหลาบยิ่งงาม หนามก็ยิ่งคม


ซ่า... ซ่า....

.....

"...เมีย มี เมีย พี่ ต้องมา
นี่เมียไม่มา ก็เพราะว่าเมีย ไม่ มี..."

"วูวววว เย้ยยยย"

"...เมีย มี เมีย พี่ ต้องมา
นี่เมียไม่มา ก็เพราะว่าเมีย ไม่ มี..."
.....


ครับ... ที่กำลังโหยหวนอยู่นั้น แน่นอนว่าไม่ใช่ผม  เสียงเจ้าคนไม่มี "เมีย" ครางงุ้งงิ้งไปพลางอาบน้ำไปพลาง อันที่จริงก็ไม่มีอะไร แค่อยากตอกย้ำคำว่า "เมีย" ให้ผมเยอะๆ แต่จนใจด้วยสมองที่ฝังอยู่ในหัวดีดเพลงนี้ออกมาได้แค่เพลงเดียว ก็เลยร้องวนไปวนมาอยู่นั่นแหละ

ผมกรอกตาเบ้ปากใส่ประตูห้องน้ำ ก่อนจะหันมาจัดเรียงเสื้อผ้าที่พับเรียบร้อยแล้วใส่กระเป๋าเสื้อผ้า

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วจริงๆ เหมือนแค่พริบตาเดียว จากวันแรกที่เริ่มเรียนมวยอย่างจริงจัง จนถึงวันนี้ก็กลายเป็นวันสุดท้ายของการเรียนซะแล้ว  หลังจากการรำไหว้ครูครั้งสุดท้ายช่วงสายๆ มีงานกินเลี้ยงเล็กๆ ร่วมกันระหว่างคนในค่ายตอนมื้อกลางวัน ผมก็ขอตัวลากลับคอนโดตัวเอง... และระหว่างที่คนส่วนใหญ่ยังคงฝึกซ้อมอยู่ในโรงฝึก  กำปั้นก็ทำพิธีฉลองให้ผม 1 ยก...

"...ฮะ ฮะ..."

จู่ๆ ก็หัวเราะออกมา คงเพราะนึกถึงสีหน้าท่าทางกวนๆ ของกำปั้น มันชอบทำท่าคึกคักตอนที่มาหยอดคำว่า "เมีย" ใส่ผม  บ้าขนาดหนัก ถึงขั้นที่เวลาอยู่ในค่าย ยังเที่ยวบอกคนโน้นคนนี้ว่าผมเป็นเมียมัน ทำเอาคนอื่นตกใจ มองผมสลับกับมองมันไปมา สุดท้ายก็ถอนหายใจเบ้ปากใส่มัน สรุปคือไม่มีใครเชื่อกำปั้นสักคน บางคนยังไปตบไหล่บอกมันให้เจียมตัว ลำพังแค่คบผมเป็นเพื่อนได้ก็นับว่าเป็นเรื่องมหศจรรย์เหนือธรรมชาติแล้ว

...ก็นะ... เป็นแค่กำปั้นแท้ๆ ก็แบบนี้แหละ...

"...ฮะ ฮะ..."

ที่เด็ดสุดคือ  มันไปบอกพ่อกับน้องมันว่าผมเป็นเมียมัน  แถมยังกอดคอหอมแก้มผมโชว์พ่อกับน้องมันด้วย  ต่อจากนั้น...มันก็กลายเป็นกระสอบทรายให้พ่อมันตืบท่ามกลางเสียงเชียร์สุดมันของคนในค่าย โดยมีผมกับกำปั่นยืนดูด้วยความเบิกบานใจ

'ชิชะ! ริอ่านมาลวนลามศิษย์รักกู ตายซะเถอะมึง!!'

เสียงคำรามก้องของครูมวยยังติดหูถึงทุกวันนี้... กำปั้นวิ่งหนีหัวซุกหัวซุนไปรอบๆ เวที

'ฮะ ฮะ'

'...เรื่องจริงซินะ...'

เสียงพึมพำของกำปั่น ทำให้ผมในตอนนั้นหันไปมองด้วยความสงสัย ...แต่ก็ไม่ได้รู้สึกร้อนรนอะไร... 

'...รับไม่ได้หรือ...'

'...ไม่ใช่แบบนั้นครับ  ผมแค่รู้สึก..เหวอหน่อยๆ ที่พี่เป็นเมียพี่ปั้น.... ยังไงดีล่ะ แบบว่านึกภาพไม่ออก แต่ถ้าจะบอกว่าพี่ปั้นเป็นเมียพี่... ผมคงฝันร้ายแน่ๆ ถ้าเผลอไปนึกภาพเข้า...'

ผมเลิกคิ้วเป็นเชิงถาม เมื่อเห็นท่าทางสบายๆ ราวกับว่ากำปั่นรู้ว่าผมกับกำปั้นมีอะไรกันมานานแล้ว
กำปั่นมองหน้าผม แล้วหัวเราะออกมาเบาๆ

'...รู้มานานแล้วเหรอ...'

'...ก็...ประมาณอาทิตย์ที่ 2 หลังจากพี่มาอยู่ด้วยน่ะนะ...  ผมเข้าไปเก็บห้องให้พี่ปั้น... ม้วนที่นอนสำรองที่ผมเอาไปให้ยังอยู่ในสภาพเดิมเลย...'

ลืมไปเลย... ม้วนที่นอน... ผมเหล่มองกำปั่นแล้วยกนิ้วกดไลค์ให้

'...สมกับเป็นแม่บ้านจริงๆ ละเอียดลออดีมาก...'

'เพื่อฮาเล็มน่ะครับ...'

'เห??...'

กำปั่นยกมือลูบหัวแบบเขินๆ  หลบตาที่มองด้วยความสงสัยของผมไปมองพื้นข้างๆ แทน

'ก็...สาวๆ อู่ซ่อมรถไงครับ...ง่า... แต่พี่อย่าเอาผมไปปูดนะ...เดี๋ยวไก่ตื่นหมด'

จำได้ว่าผมถึงใบ้รับประทาน...  ภาพลักษณ์กำปั่นผู้แสนดี ผ่าเหล่าผ่ากอปราศจากความหื่น กลายเป็นลาสบอสที่ซ่อนตัวอย่างมิดชิดไปซะนี่

"เฮ้ยๆๆๆ... คิดอะไรอยู่ เหม่อเชียว"

เสียงห้าวๆ ของกำปั่นเรียกสติผมกลับมา ณ ปัจจุบัน  ผมกวาดตามองมันขึ้นๆ ลงๆ จนป่านนี้ก็ยังแต่ตัวไม่เรียบร้อย

"คิดถึงชายอื่น...."

"เฮ้ยๆๆ  ได้ไง..... นี่มัน.....  เมียพี่มีชู้!!!!! คนรู้กันทั่ว..."

ร้องไปก็เซิ้งไป แบบนี้มันต้อง...

ผลัวะ!!! / "โอ้ยย!!"

ผมเอื้อมมือตบหัวกำปั้นไปทีนึง แล้วหลี่ตามองมันแบบใส่อารมณ์นิดๆ

"เลิกเล่นได้แล้ว  แต่งตัวซะ นี่ยังต้องกลับคอนโด แล้วออกไปหาพวกนั้นตามนัดอีกนะ"

"จ๊ะๆ  ไปเดี๋ยวนี้แหละ.... ชิ...สุดท้ายก็จะไปหาชายอื่น... ชิๆ  เมียพี่มีชู้วววววว์"

===================================

'พวกนั้น' ที่พูดถึง ก็คือบรรดาผองเพื่อนของผมเอง หลังจากหนึ่งเดือนที่เข้าเก็บตัวในค่ายมวย พวกเพื่อนผมก็ผลัดกันแวะมาเยี่ยม แต่ก็ไม่ได้นัดออกเทียวกลางคืนเลย เรียกว่าห่างหายเสียจนเหล่าแฟนคลับพร่ำบ่นด้วยความหงอยเหงา มาวันนี้ที่การเข้าค่ายสิ้นสุดพวกเราเลยนัดพบกันพร้อมหน้า

"โซดา ทางนี้ๆ"

เมื่อเดินเข้าไปในผับ เสียงเรียกของชัชก็ดังแหวกเสียงเพลงอันอึกทึก ผมหันไปมองคนตัวใหญ่ที่ลุกขึ้นโบกไม้โบกมือไปมา เห็นใบหน้าคุ้นเคยครบทีมมองมา รู้สึกได้ถึงมิตรภาพที่แสนจะอบอุ่น

"ไง โซดา หายไปซะนานเลยนะ"

"หวัดดีโซดา.."

"ว้าย  ท่านโซดา ล่ำจัง ขอกัดคำได๋ปะ"

"นี่เธอ ใครอ่ะ หล่อจังงงง"

เพราะเป็นผับบลูด๊อกซ์อันคุ้ยเคย หลายๆ คนที่รู้จักผมต่างหันมองมาด้วยความสนใจ สายตาหลากหลายที่จ้องมา มีทั้งชื่นชม ท้าทาย ยั่วยวน หมั่นไส้  ทำให้หวนนึกถึงวันเก่าๆ เมื่อตอนที่ฟันดะไม่บันยะบันยัง ถ้าเป็นผมในตอนนั้น ผมคงส่งสายตาตอบโต้พร้อมกับเล็งคนที่น่าสนใจสักสองสามคนแล้ว แต่ผมในตอนนี้กลับเหลือแค่ความรู้สึกกระหยิ่มอิ่มเอมที่ผู้คนยังคงชื่นชอบในตัวผม

"เหอะๆ  มาถึงก็โปรยเสน่ห์เลยนะมึง"

กว่าจะมาถึงโต๊ะ ก็ฝ่ามาหลายด่าน ได้มาหลายเบอร์ ผมตอบรับคำแซวของเปียวด้วยการยักคิ้วให้สองที แล้วเดินแหวกเข้าไปนั่งตรงกลางที่เพื่อนๆ ขยับเว้นที่ประจำให้ พอหย่อนก้นลงนั่งปุ๊บ พิกที่นั่งทางขวามือก็ส่งแก้วเหล้ามาให้

"มาช้า ปรับก่อนแก้วนึงเลยมึง"

ผมรับมากระดกรวดเดียวหมด ความแรงของเหล้านอกชั้นดีที่ไม่ได้ดื่มมานาน ทำให้ต้องย่นคอกลืนน้ำลายอึกใหญ่

"เชี่ย แกล้งกูนะ ชงซะเข้ม"

"ฮ่าๆๆๆๆ"

พวกมันหัวเราะพยักหน้าตีมือให้กันใหญ่ สะใจที่ได้แกล้งผมมาก ผมก็ไม่ว่าอะไร หันไปส่งแก้วให้เด็กเสริ์ฟ บอกให้ชงอ่อนๆ มาให้ใหม่ ก่อนจะเอนหลังพิงเบาะ ยกเท้าไขว่ห้างกางแขนเก๊กท่าจิบเหล้าชิวๆ ท่ามกลางสายตาแพรวพราวที่มองมาอย่างสำรวจตรวจตราของพวกมัน

คืนนี้มีแต่ผองเพื่อน ไม่มีใครควงแฟนมาสักคน ซึ่งเป็นเหตุผลเดียวที่ผมยกมาขับไล่กำปั้นไม่ให้มันตามติด มันเลยแยกตัวไปรวมก๊กกับฝูงของมันที่มุมประจำ แต่ถึงจะแยกกัน ผมก็รับรู้ได้ถึงการถูกจ้องมองจากมันเป็นระยะๆ

"คืนนี้สามีไม่มาคุมหรือไง ถึงปล่อยให้คนงามหว่านเสน่ห์ขนาดนี้"

ชัชแซวไปพลาง นับกระดาษทิชชู่จดเบอร์โทรไปพลาง  ผมเอามือข้างที่กางโอบอยู่บนเบาะตบท้ายทอยจนมันหน้าทิ่ม

"คนงง คนงามอะไรของมึง ไม่เห็นหรือไงว่ากูอัพแมนขนาดไหน"

ว่าแล้วผมก็เอามือข้างที่ตบหัวชัช จัดการดึงชายเสื้อขึ้นโชว์กล้ามท้องแบบเต็มๆ ไม่มีกั๊ก

"วะ วะ วะ ว้าวววว"

เปียวถลาจากริมสุดมานั่งคุกเข่าข้างๆ เท้าผม เอามือลูบกล้ามท้องเป็นลอนๆ ด้วยตาเป็นประกาย ในกลุ่ม เพื่อนเปียวจัดว่าแมนน้อยที่สุดแล้ว (หมายถึงรูปร่างอ่ะนะ)

"สุดยอดอ่ะ อยากได้บ้าง  จะเอาๆๆ"

มันถึงกลับเอาหน้ามาซบแล้วถูไถไปมา จนรู้สึกสยิว แต่ไม่ยังไม่ทันผลักหัวมันออกไป ไอ้ชัชที่นั่งอยู่ข้างๆ ก็เข้ามาผสมโรง ช่วยฟัดซะผมเอนตัวหลบซะแทบจะนอนลงกับที่นั่ง

"เชี่ยออกไปนะโว้ย หยะแหยง!  เฮ้ย พิกช่วยกูด้วยดิ"

"ได้"

พิกมันรับคำ แต่สิ่งที่มันทำคือช่วยเอาแก้วเหล้าจากมือผมไปวางบนโต๊ะ ...แค่นั้น... ผมมองหน้ามันเหวอๆ ขณะที่พยายามใช้เท้ายันไอ้สองตัวออกไปห่างๆ 

"เอาน่า... มึงห่างหายไปเป็นเดือน พวกมันเลยคิดถึงไง"

สรุปว่าผมต้องดิ้นรนด้วยตัวเอง กว่าจะหลุดออกมาได้ ทั้งเสื้อผ้า ทั้งทรงผมที่เซ็ทมาอย่างดียับยุ่งไปหมด แถมแก้มก็ถูกหอมไปหลายทีจนเปื้อนน้ำลายอีกต่างหาก

"เอ้า!"

ฟาสที่นั่งอยู่ข้างพิก ยื่นกระดาษทิชชู่มาให้  ผมรับมาเช็ดแล้วขยำเป็นก้อนกลมปาใส่ตัวเปียวไปทีนึง

"แล้ว... เรื่องไปเที่ยวว่าไง ว่างกันมั้ย"

ผมถามเข้าประเด็น นี่นับเป็นหัวข้อที่ผมชวนพวกมันมาเจอกันคืนนี้  ซึ่งผมก็คุยกับกำปั้นมาบ้างแล้ว ตอนแรกกำปั้นว่าจะพาผมไปร่วมทริปกับพี่ๆ ที่มันไปออกทริปด้วย  แต่พอผมชวนพวกเพื่อนๆ ก็สนใจไปเหมือนกัน แถมพวกสาวๆ ก็จะร่วมด้วย ดังนั้นกำปั้นเลยบอกลากับพวกพี่ๆ แล้วไปกันเองเฉพาะเพื่อนกลุ่มมันกับกลุ่มผม ซึ่งรวมกันก็สิบกว่าคนแล้ว ผมบอกกำหนดวันแล้วให้พวกมันไปคุยกันว่าจะว่างตรงกันมั้ย จะได้จัดการถูกทั้งเรื่องรถ เรื่องที่พัก

"วันพุธนี้ใช่ปะ  จินนี่ว่าง ถามแล้ว" / เปียวตอบ ระหว่างนั้นมันก็ไลน์หาแฟนคอนเฟริมอีกที
"กูกับเตี้ยก็ว่าง  จัดไปอีก 2"  / ชัชตอบพลางจิ้มเอ็นไก่ทอดบนโต๊ะมาเคี้ยวเล่น
"ของกูด้วย  ตาลบอกว่าช่วงนั้นน่าจะมีฝนดาวตกนะเว้ย"  / ฟาสตอบยิ้มๆ

แน่นอนว่าสามคนนี้ น่าจะไม่มีปัญหาอะไร แต่ที่น่าหนักใจคือคู่พิก เจ๊กวีนาทำงานแล้ว พวกเรานัดไปเที่ยวกันวันธรรมดาสี่วันสามคืน ถ้าจะไปก็ต้องลางาน และ...ที่สำคัญคือกลัวงานจะกร่อย เพราะเจ๊กวีนาเป็นอาจารย์ ระดับอายุและสังคมต่างกัน แต่ถ้าตัดเจ๊ออกไปพิกมันจะเหงามั้ย เจอเพื่อนควงแฟนเที่ยวกันหมดแบบนี้

"อืม  เด็กกูน่าจะว่างวันท้ายๆ พวกมึงกลับกันแล้วกูจะไปต่อ เพราะยังเหลือวันอาทิตย์อีกวัน"

"โห่ๆๆๆๆๆ  ไม่ค่อยเลยนะเพื่อนกู"

พวกเรารุมขยี้หัวไอ้พิกด้วยความหมั่นไส้ แต่ทุกคนก็พอใจ จากนั้นก็คุยแพลนกันคร่าวๆ เรื่องรถกลุ่มกำปั้นขี่บิ๊กไบท์กันหมด พิกก็ขี่บิ๊กไบท์ร่วมด้วย ส่วนฟาสจะเอารถตู้พร้อมคนขับที่ไว้ใจได้จากที่บ้านไป ให้พวกสาวๆ นั่งกับใช้ขนของ ส่วนรถเจ้าคุณปู่ของกำปั้นสรุปว่าจะจอดไว้บ้าน เพราะมันเป็นรถเล็ก ขนของไม่ค่อยได้ ผมไม่อยากให้ขบวนรถยาวเกินไปกลัวจะเกิดอุบัติเหตุ ซึ่งกำปั้นมันก็โอเคไม่โวยวายอะไร

ส่วนเรื่องกิจกรรมเท่าที่คุยกัน คือ วันแรกไปน้ำตก ตั้งแค้มป์ดูดาว จนถึงวันที่ 2 เล่นน้ำจนพอใจก็เก็บของไปต่อที่รีสอร์ทญาติของไอ้เปียว  เป็นเรือนแพ กะว่าจะเข้าไปตอนช่วงเย็น กินข้าวแล้วก็นอนวันที่ 3 เล่นน้ำร่องแพ เปียวมันบอกว่ารีสอร์ทญาติมันโด่งดังเรื่องกิจกรรมแอดแวนเจอร์ พวกกระโดดหอ ปีนเขาจำลอง เพ้นท์บอล กะว่าจะถล่มกันให้แหลกลานไปข้าง คืนสุดท้ายก็ปล่อยโรแมนติกแยกคู่ใครคู่มัน วันสุดท้ายเก็บของช๊อปปิ้งกลับบ้าน

ส่วนเรื่องของกินอุปกรณ์ตั้งแค้มป์ เนื่องจากช่วงวันที่ 1 กับ 2 เป็นแพลนของฝั่งกำปั้น มันบอกว่าจะจัดการให้เองเป็นสไตล์แค้มป์ปิ้งแนวโลโซบ้านป่า ส่วนที่เหลือเปียวมันให้ญาติมันเตรียมให้ชิวๆ สบายๆ ไม่ต้องเหนื่อยทำเอง

หลังจากคุยเรื่องงานเที่ยวกันเสร็จ ที่เหลือก็กลายเป็นไร้สาระ คุยเล่นบ้าน ดื่มบ้าง ออกไปเต้นบ้าง เมื่อครู่มีสาวๆ กลุ่มใหญ่ เป็นเพื่อนร่วมคลาสของพวกชัชซึ่งผมก็คุ้นหน้าบ้าง แต่ไม่ค่อยได้เรียนร่วมกันเข้ามาชวนเต้น เกี่ยงกันไปเกี่ยงกันมา สุดท้ายที่โต๊ะเหลือแค่ผมกับพิกสองคน ผมนั่งซบโซฟา ทำตัวราวกับคนไม่มีกระดูก ตาจ้องไปยังกลุ่มคนที่ขยับร่างกายไปตามเสียงดนตรี ส่วนนิ้วมือก็ลูบวนไปมาตามขอบแก้ว

"จะไปญี่ปุ่นเมื่อไหร่"

เสียงนิ่งๆ ของพิก ทำเอาผมสะดุ้งวาบในใจ แล้วเหลือบไปมองหน้ามัน แต่พิกไม่ได้หันมามองผม มันแค่ยกแก้วจิบไปดูคนบนฟอล์ด้วยสีหน้าเรียบเฉย

"เฮ้ออออ... ถามมาได้ ไม่รู้หรือไงว่าคนกำลังกลุ้มอยู่"

"หึ หึ"

ผมเอานิ้วเปียกน้ำป้ายหน้าไอ้พิกด้วยความหมั่นไส้ แต่ถูกมันปัดมือทิ้งง่ายๆ สุดท้ายผมที่ทำอะไรไม่ได้ ไถลตัวลงไปนอนราบกับที่นั่ง  อยากจะมุดหนีปัญหาที่คาใจอยู่นี่เสียจริง แต่มันทำได้ที่ไหนกัน  พิกเอามือมาขยำหัวผมเล่นแล้วกดย้ำๆ กับเบาะด้วยความหมั่นเขี้ยว

"...ตกลงจะไปเมื่อไหร่"

"หลังจากเที่ยวเสร็จไม่เกินอาทิตย์นึง... ตั๋วเลื่อนได้แค่นั้น... แต่ทางทีดีควรจะรีบไปเร็วๆ ไม่่งั้นจะเก็บตัวไม่ทัน..."

จู่ๆ ทาเคดะก็โทรสายตรงมาบอกว่ามีปัญหาเรื่องสถานที่ทำให้ต้องเลื่อนกำหนดการเร็วขึ้น ส่งผลกระทบกับตารางเวลาที่วางไว้  อย่างเช่นกำหนดการไปเที่ยวที่ต้องนัดกันใหม่ ยังดีที่ทุกคนไปกันได้ แล้วยังเรื่องการเก็บตัวเพื่อดูแลร่างกายให้อยู่ในสภาพสมบูรณ์ที่สุด เมื่อก่อนตอนยังไม่คบกับกำปั้น ผมเก็บตัวในไทย พอใกล้วันถ่ายค่อยบินไป  แต่พอคบกับกำปั้นแล้ว กลายเป็นว่าต้องบินไปเก็บตัวที่ญี่ปุ่น เพราะถ้าขืนอยู่ใกล้ๆ มัน ไม่รู้ว่าบรรดารอยจูบ รอยกัด จะจางหายไปเมื่อไร

"เครียดแล้วดิ  ทีเมื่อก่อนตอนตัดสินใจทำ ไม่เห็นจะแคร์อะไร ตอนนี้เสียใจแล้วหรือไง..."

ผมขมวดคิ้วมุ่น เอื้อมคว้ามือพิกที่เล่นหัวผมอยู่มาบีบเล่น

"ไม่เคยเสียใจเถอะ ...แต่ตอนนี้อะไรๆ มันก็ดีมากๆ  กูมีความสุข ใช่...มีความสุขจริงๆ กูเลยไม่อยากให้มีปัญหา  กูก็แค่...ไปถ่ายหนัง  ล็อทสุดท้ายแล้วด้วย แป๊บเดียวก็กลับมา จากนั้นก็จะไม่มีอีก... แค่เวลาสั้นๆ ไม่กี่อาทิตย์ แล้วมันก็จะจบ... มึงบอกกูทีสิว่ามันจะไม่มีอะไร"

"..............................."

พิกนิ่งเงียบ ไม่แม้แต่จะส่ายหัว  ผมนิ่งอึ้ง นึกถึงเรื่องที่มันเคยบอก ...กำปั้นจะทำให้ผมเสียใจ...  จะใช่เรื่องนี้มั้ย...

"อย่าทำเหมือนกูเป็นหมอดูเลย กูทำนายอนาคตให้ไม่ได้  แต่ที่บอกได้คือในเมื่อมึงไม่คิดจะยกเลิกงานถ่ายหนังของมึง  มึงก็อย่าคิดมากเลย ปล่อยให้มันเป็นไปเถอะ"

"อืม"

ผมลุกขึ้นคว้าขวดเหล้ามารินใส่แก้วแบบเพียวๆ แล้วซดรวดเดียวหมด พยายามข่มเก็บความกังวลให้ถอยเข้าไปในซอกลึกๆ ของหัวใจ  ผมเร่งโปรแกรมเที่ยวทำให้เพื่อนๆต้องเดือดร้อน ผมรู้ดีถึงแม้ว่าจะไม่มีใครบ่น  ดังนั้นผมจึงควรคิดถึงแต่เรื่องเที่ยวให้สนุก ปกปิดความลับเรื่องนี้ไว้จนกว่าจะเที่ยวเสร็จ หลังจากนั้นก็คงต้องลองดูสักตั้ง เรื่องมันอาจไม่แย่อย่างที่คิดก็ได้...

===================================

ต่อด้านล่าง

ออฟไลน์ broncho

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 183
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +264/-1

"เฮ้ย?  ไมเมากับเละเทะแบบนี้วะ"

ผับใกล้ปิดได้เวลาแยกย้าย กำปั้นก็เดินมาที่โต๊ะผม ผมนอนฝุบบนตักของพิก  ใกล้ๆ กันมีศพขึ้นอืดของเปียวกับฟาส คืนนี้พิกกับชัชรับหน้าที่เก็บศพ

"นานๆ เจอกันที แค่นี้บ่น?"

"ชิ"

"คืนนี้กูว่าจะไปต่ออีกสักยกสองยก ดันเมาแบบนี้กูจะได้แดรกมั้ยวะ..."

กำปั้นบ่นงึมงัม ไม่สนหน้าอินทรหน้าพรหมเล้ยย  อันที่จริงผมก็ไม่ได้เมามากอะไร แค่แกล้งเมาอ้อนไอ้พิกเท่านั้นเอง พิกมันก็รู้ดี ดังนั้นตอนนี้ก็ได้แต่ตามน้ำ ทำเป็นเมาหนักต่อไป

"เอ้า ฮึบ ลุกขึ้นมาดิ"

มือหนาๆ เอื้อมมาหิ้วปีกผมให้ลุกขึ้น ผมปรือตามองมัน แล้วโผเข้าไปซบ

"ป้านนน  ขี่หลังโหน่ยย"

"เฮ้อ มึงนี่นะ  อ่ะ ขึ้นมาๆ"

"ยืนดี"

ผมซบหน้าลงบนบ่ากว้าง เกี่ยวแขนกอดหน้าอกแข็งๆ แล้วเขย่งขาเกี่ยวสะโพกสอบเอาไว้ เป็นจังหวะเดียวกับที่มันเอามือมาช้อนใต้ข้อพับเพื่อรับน้ำหนักด้วยความคุ้นเคย กลิ่นความเป็นชายกับความอบอุ่นจากแผ่นหลังทำให้รู้สึกดียิ่ง

"เอ่อ กูกลับละ ไว้เจอกัน"  /  เสียงกำปั้นพูดกับใครสักคน 
 
"อื่ม ไว้เจอกัน บาย" / เสียงชัชตอบกลับมา

จากนั้นกำปั้นก็เอาผมใส่รถแล้วขับกลับคอนโด ระหว่างทาง ผมรู้สึกตัวเป็นพักๆ จ้องมองไปนอกหน้าต่างรถ มองแสงไฟจากท้องถนนยามราตรี คลอกับเสียงเพลงสลับกับเสียงดีเจ แล้วก็ม่อยหลับไป  รู้สึกตัวอีกทีคือตอนถูกเช็ดหน้าเช็ดตัว เปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นกางเกงนอนให้้ เลยแกล้งนอนไม่รู้เรื่องต่อไป  จนกระทั่งรู้สึกได้ถึงเตียงด้านข้างที่ยวบลง และเสียงลมหายใจสม่ำเสมอ..

"กำปั้น..."

ผมกระซิบเบาๆ แต่ไม่มีเสียงตอบรับจากคนที่นอนหงายอยู่ข้างๆ ผมจึงขยับเข้าไปใกล้ ยกมือลูบใบหน้าคมคายท่ามกลางความมืด แล้วเลื่อนมือลงลูบแผ่นอกเปลือยเนียนเรียบ แล้วชะโงกหน้าเข้าไปกดจูบดูดกลืนยอดอกแบนๆ เล่น  รู้สึกได้ถึงอาการเกร็งเล็กๆ 

บางทีกำปั้นอาจจะยังไม่หลับ  แต่นั่นไม่สำคัญใช่มั้ย?  ระหว่างที่กัดแทะหน้าอกแน่นๆ อย่างเมามัน มือช่างสำรวจของผมก็ล้วงเข้าไปในกางเกงบ๊อกเซอร์เพื่อทักทายกำปั้นน้อยที่กำลังงัวเงีย ยังไม่ทันตื่นดีก็โดนข่มเหงรูดเค้นจนน้ำตาไหล

"...ซีส.... เสียวสัด...."

ผมเหล่มองใบหน้าในความมืด พอจะนึกออกว่ากำปั้นกำลังทำหน้าแบบไหน ยังก่อนนี่แค่เริ่มต้นเองนะ  ว่าแล้วผมก็ค่อยๆ เคลื่อนใบหน้าต่ำลงไปกัดแทะไปตลอดทาง ระหว่างนั้นก็ดึงบ๊อกเซอร์ลง จัดแจงพิสูจน์กลิ่น พบว่าสะอาดใช้ได้...  ก็นะไม่เสียแรงที่คอยสั่งสอน... แบบนี้ต้องให้รางวัลสินะ

ผมใช้มือประคองท่อนเนื้อร้อนๆ ไว้แล้วค่อยๆ ลากลิ้นจากโคนจนถึงปลายยอด รับรู้ถึงอาการสั่นระริก เส้นเลือดที่ปูดโปน ส่วนที่เป่งพอง ส่วนที่คอดลง ส่วนที่หยักออก และยอดปลายทู่ๆ ที่มีร่องรูเล็กๆ อยู่ตรงกลาง จากนั้นก็อ้าปากกว้างๆ รับท่อนเนื้อนั้นให้ถลำเข้ามาตามทางที่มีเนื้อนุ่มๆ ลื่นร้อนของลิ้นลองรับจนสุดทาง

"อา... สุดยอด....ด....ซีด...ด..."

หลังจากพริ้มตาหลับ สูดหายใจลึกๆ ผมก็ขยับศีรษะขึ้นลงประสานกับจังหวะการดูดแรงๆ จนคนนอนหงายเกร็งร่างขยับเอวสวนเข้าออกโดยเร็ว ทำเอาผมต้องยึดจับสะโพกสอบเอาไว้ไม่ให้กระแทกสวนเข้ามาแรงเกินไป

"อาา..า...จะออกแล้ว...ออกแล้ววว"

เสียงครางกระเส่า บอกให้รู้ว่ากำปั้นน้อยกำลังระเบิด ผมจึงปล่อยให้มันเป็นอิสระแล้วจับบังคับทิศทางให้น้ำข้นร้อนนั้นหลั่งรดลงบนหน้าท้องอันอุดมด้วยกล้ามเนื้อของกำปั้นจนหมดสิ้น 

'แช๊ะ'

แสงไฟหัวเตียงสว่างขึ้น ผมเงยหน้าขึ้นมองกำปั้นที่ตอนนี้เอนตัวท่อนบนขึ้นพลางหอบหายใจราวกับเพิ่งไปวิ่งมาสักสิบกิโลฯ ผมพยักเผยิดไปทางหัวเตียงแล้วหันมาใส่ใจปลุกปลอบกำปั้นน้อยที่อ่อนตัวลงเล็กน้อยให้กลับมาเบิกบานใหม่อีกครั้ง ส่วนมือก็คลึงเล่นอยู่ที่บอลแฝดกลมๆ

"เอ้า.."

มือหนายื่นหลอดเจลมาให้

"เอาถุงด้วยสิ"

"สดก็ได้นิ"

ผมส่ายหัว กำปั้นจึงเอี้ยวตัวไปล้วงถุงยางมาให้ ผมจัดการใส่ให้เรียบร้อย ชะโลมเจล จับตั้งแล้วขึ้นคล่อม ค่อยๆ กดสะโพกรับเอาท่อนเนื้อสอดแทรกเข้ามาในช่องทางคับแคบ โดยมีสายตาของกำปั้นจดจ้องอยู่ทุกการกระทำ

"มีอะไรให้ช่วยมั้ย"

เจ้าคนเกียจคร้านรวบหมอนทั้งสองใบมารองหลัง แล้วเอาสองมือรองใต้ศีรษะ สองขาอ้าออกวางราบกับที่นอน มันยักคิ้วยิ้มกวนๆให้ รู้กันว่าที่พูดนั่นแค่หยอกเล่นๆ หน้าที่ปรนเปรอยกให้ผมทำคนเดียวเห็นๆ

"นอนเสียวอย่างเดียวพอ"

ผมโน้มตัวลงไปจูบปาก จูบหนักๆ แลกลิ้นกันอย่างดุเดือด จูบจนหน่ำใจแล้วก็เอื้อมมือปิดไฟ 

ห้องทั้งห้องตกอยู่ในความมืดอีกครั้ง จากนั้นก็มีเสียงของการเคลื่อนไหวเป็นจังหวะที่ทวีความหนักหน่วงขึ้น พาลให้เตียงโยกคลอน เสียงหอบ... เสียงคราง... เสียงลมหายใจ... บรรยากาศเต็มไปด้วยความเร่าร้อนจากไฟกามารมณ์ ไฟที่ปลุกให้กำปั้นตอบสนองผมด้วยสัญชาติญาณอันดิบเถื่อน พละกำลังอันเหลือล้นโถมกระหน่ำเข้าหากันจนเตียงยับยุ่ง เครื่องนอนกระจัดกระจาย จน..คนผวาเฮือก..

ผมทรุดตัวลงไปนอนข้างกำปั้น หอบหายใจแข่งกัน รับรู้ถึงมือสากที่ลูบอยู่บนใบหน้า เหมือนมันกำลังคลำหาตำแหน่งของปากเพื่อนำพาปากตัวเองเข้ามาประกบดูดกลืนลมหายใจให้ทรมานเล่น

"แฮ่ก... แฮ่ก..."

ผมเอื้อมมือลงไปถอดถุงยางที่ผ่านการใช้งานแล้วโยนทิ้งไปข้างเตียง แล้วกระถดร่างไปทางหัวเตียงเพื่อหยิบของใหม่มาผลัดเปลี่ยน ในใจที่กำลังเต้นแรง นึกขัดเคืองอยู่บ้างที่่ต้องเสียความต่อเนื่อง แผ่นหลังก็ถูกแผ่นอกกว้างซ้อนทับ พร้อมๆ กับอ้อมแขนที่กอดรัดแนบแน่น

"ช่างมันเถอะน่า...."

เสียงกระซิบแหบพร่าติดริมหู ตามด้วยการและเล็มขบกัดที่ลำคอและบ่าไหล่ อ้อมแขนที่เคยโอบกอดเหลือเพียงหนึ่ง นั่นก็เพื่อใช้เกี่ยงรั้งใต้ข้อพับขาให้ยกขึ้น เปิดทางให้ช่องทางที่ยังคงร้อนรุ่มถูกเติมเต็มอีกครั้ง

"อา...อา......อืออออ..."

นี่นับเป็นท่าที่ผมชอบมากที่สุด ร่างกายท่อนบนถูกกอดไว้แน่นๆ ร่างกายท่อนล่างลองรับการรุกรานอย่างรุนแรง ขยับตัวไม่ได้  หนีไปไหนไม่พ้น เป็นฝ่ายถูกกอดโดยคนข้างหลังที่ปรารถนาในตัวเรา เป็นฝ่ายกักขังหน่วงเหนี่ยว ส่งเสียงหอบหื่นชิดริมหู พ่นลมหายใจร้อนๆ รดลำคอ

ผมขบกรามหลับตาแน่น บั้นท้ายที่ถูกกระทบกระแทกแรงขึ้นเรื่อยๆ โดยไม่ต้องร้องขอ ส่งผ่านความแข็งแกร่งร้อนลวกทิ่มแทงผ่านจุดกระสันต์จนสติแทบพังทลาย...

ในห้วงเวลานี้ จู่ๆ ผมก็เกิดคำถามกับตัวเองว่า... จะมีใครทำให้ผมรู้สึกแบบนี้ได้มั้ย... ความรู้สึกอัดแน่นแบบนี้ คงไม่มีผู้หญิงคนไหนทำให้ได้... แล้วผู้ชายล่ะ?...  บางทีอาจจะมี ที่ไหนสักที่  ใครสักคนที่เก่งฉกาจในเรื่องบนเตียง แต่...เขาจะกอดผมแน่นๆ แบบนี้มั้ย.. จะหิวกระหายผมอย่างรุนแรงแบบนี้มั้ย...  แล้วหลังจากจบศึกบนเตียง เขาจะยังอยู่กับผมมั้ย... จะทำให้ผมยิ้มบ้าง หัวเราะบ้าง โมโหบ้าง ได้อย่างกำปั้นหรือเปล่า?...

...ไม่มี...
...คงไม่มีใครทำได้หรอก...

คำตอบที่รู้อยู่แล้ว ยิ่งทำให้รู้สึกเศร้าหมอง  และยิ่งทำให้รู้สึกหวาดระแวง กลัวเหลือเกินที่อาจต้องสูญเสียมันไป...

...พิก... กุหลาบที่นายพูดถึง ช่างหอมหวลเหลือใจ แต่...หนามมันช่านแหลมคมจนเกินทน ขนาดยังไม่ถูกบาดก็ทำให้เกรงกลัวได้ถึงเพียงนี้...

โอ...กุหลาบแห่งความรักดอกนี้ จะผลิบานได้ถึงเมื่อไรกัน?...

===================================

 :z10: :z10: หนีไปแอบ (ดูเม้น)
กะ กะ... กลับมาแล้วจ้า
 :katai5:

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด