ชีวิตใหม่ๆของน้องผัก [ตอนพิเศษ วันเด็ก 1 up 100% 25/01/60]
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

โพลล์

จากเรื่องน้องผัก ตัวละครไหนที่ท่านชอบมากที่สุด

น้องผัก
14 (58.3%)
พี่ผลไม้
0 (0%)
พี่ข้าว
2 (8.3%)
พี่เคียวจันทร์เสี้ยว (พี่เคียว)
2 (8.3%)
ลุงจอบ
1 (4.2%)
บัวรดน้ำ
0 (0%)
พี่โคบาล (พี่โค)
2 (8.3%)
ลุงปุ๋ยเคมี
0 (0%)
น้องบุ้งกี๋
2 (8.3%)
คุณยายคันไถ
0 (0%)
พี่วิน
1 (4.2%)
ขิง
0 (0%)
พี่ลุค
0 (0%)
ลุงโต
0 (0%)

จำนวนผู้โหวตทั้งหมด: 24

ผู้เขียน หัวข้อ: ชีวิตใหม่ๆของน้องผัก [ตอนพิเศษ วันเด็ก 1 up 100% 25/01/60]  (อ่าน 61267 ครั้ง)

ออฟไลน์ dragon123

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 744
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +105/-2
 :mew5:ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ

สรุปข้อสำคัญดังนี้


1.ห้ามมิให้ละเมิดสิทธิส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด

2.ห้าม มิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรุปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ, หมิ่นประมาท, หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย, ห้ามโพสกระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้งสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกเล้าฯ ในเรื่องการเมือง เชื้อชาติ  เผ่าพันธุ์  ศาสนา และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงการตั้งชื่อเรื่องด้วยคำหยาบ คำไม่สุภาพ  ล่อแหลม และชี้เป้าให้เล้าฯ ถูกเพ่งเล็ง จากทางราชการ

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพส หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่นี่หรือที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อขออนุญาตเจ้าของเรื่องก่อนนะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล บอกเมล แลก msn บนบอร์ด โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าตัวไม่ยินยอม

5.ขอ ให้นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่ นิดเดียว ถ้าเป็นเรื่องจริงก็ให้บอกว่าเรื่องจริง ถ้าเป็นเรื่องแต่งให้บอกว่าเรื่องแต่ง  ให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตามเพราะมีคนมากกมายทะเลาะเสียความรู้สึกเพราะเรื่องนี้มามากแล้ว

6. การพูดคุยโต้ตอบระหว่างคนเขียนและคนอ่านนอกเรื่องนิยาย  ทำได้  แต่อย่าให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสนิยายหนึ่งตอน ก็ควรตอบเพียงคอมเม้นต์เดียวก็พอแล้ว  โดยสามารถใช้ปุ่ม Insearch qoute  ได้    ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และลงลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วยนะครับ เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน

7. การกดบวกให้เป็ดเหลือง
      7.1 นิยาย 1 ตอน  จะให้ขึ้น Top list แค่ 1 Reply เท่านั้น ถ้าขึ้นเกิน จะลบคะแนนออก เหลือเฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด
      7.2 นิยาย 1 เรื่อง จะให้ขึ้น Top list ไม่เกิน 3 Reply ถ้าเกิน จะลบคะแนนออก ให้เหลือ เฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด ลงมาตามลำดับ
      7.3 Post ในห้องอื่น ๆ ก็จะใช้ หลักการเดียวกันนี้ เช่นกัน ยกเว้น
            - 1 Reply ที่เกินมานั้น โมฯทั้งหลาย พิจารณาดูแล้วว่า ไม่เป็นการปั่นโหวต และเป็น Reply ที่น่าสนใจและเป็นที่ชื่นชอบจริง ๆ


เวปไซต์แห่งนี้เป็นเวปไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฏหมายภายในและระหว่างประเทศ
การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเวปไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง

ข้อ ความใดๆก็ตามบนเวปไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเวปไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ  โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม

กรุณาอ่านเพิ่มเติมที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0
 
*****************************************************************************************



ตอนที่ 1

................

“ของมีแค่นี้ใช่ไหมน้องผัก”

“ฮะ ผักต้องขอบคุณพี่เอกมากนะฮะที่ช่วยเหลือ”

“ไม่เป็นไร แค่นี้เอง ว่าแต่เราตัดสินใจแน่แล้วนะว่าจะมาอยู่ที่นี่นะ”

“แน่สิฮะ พี่เอกก็น่าจะรู้นี่ครับว่าผัก…”

“โอเค พี่ไม่ถามเราแล้วล่ะ” ร่างสูงพูดตัดบทก่อนจะเอามือมาขยี้หัวรุ่นน้องที่เป็นหลานรหัสอย่างเบาๆ “เอาเป็นว่าถ้ามีอะไรเดือดร้อนก็โทรศัพท์หรือโทรเลขไปบนฝั่งไปบอกพี่ได้นะน้องผัก”

“ฮะพี่เอก ขอบคุณฮะที่มาส่ง” แล้วพี่เอกก็ขึ้นเรือขับแล่นออกไป เหลือแต่ผมที่ยังคงยืนอยู่ สัมภาระที่ผมเตรียมมานั้นก็มีไม่กี่ชิ้น เพราะเอามาเท่าที่จำเป็น ก่อนมาที่นี่พวกเพื่อนได้มายืนส่งผม ทีแรกพวกมันด่าผมว่าโง่ แต่พอผมใกล้จะไปเท่านั้นแหละ พวกมันก็เอาแต่ร้องห่มร้องไห้จะเป็นจะตาย แต่สุดท้ายพวกมันก็ได้แต่อวยพรให้ผมมีชีวิตที่ดีขึ้น มันจะดีเท่าไหร่นั้นผมก็ยังไม่ทราบ เพราะไม่มีใครรู้ล่วงอนาคตจริงไหมครับ พอมองเรือที่พี่เอกขับออกไปจนลับสายตาแล้ว ผมก็เดินถือสัมภาระย้อนกลับเข้าฝั่ง เป้าหมายแรกคือไปหาท่านผู้ใหญ่บ้านของหมู่เกาะนี้ ซึ่งผมได้ติดต่อกับท่านไว้แล้วว่าจะมาพักอาศัยอยู่ที่นี่ บนผืนแผ่นดินชิ้นสุดท้ายที่คุณพ่อคุณแม่ทิ้งเอาไว้ให้ผม “เอ บ้านผู้ใหญ่อยู่ตรงไหนนะ สงสัยต้องถามคนแถวนี้ซะแล้วสิ”

ผมพูดพลางหันซ้ายแลขวาหาที่พึ่ง แต่ก็ไร้วี่แวว เพราะหาดแถวนี้ไม่มีคนอยู่เลยซักนิด

“คนมันหายหัวไปไหนกันหมดเนี่ย” ผมบ่นพึมพำอย่างหัวเสีย ในเมื่อไม่มีคนอยู่ก็หาเองซะสิ้นเรื่อง กะอีแค่บ้านผู้ใหญ่คงหาไม่ยากเท่าไหร่นักหรอก ซึ่งผมเดินถือของขึ้นฝั่งไปได้ซักระยะ ก็พบว่าที่เกาะแห่งนี้ดูกว้างสวยงามพอสมควร แต่สวยแบบธรรมชาติ ไม่เหมือนกับรีสอร์ทที่สวยแบบปรุงแต่ง “อ๊ะ นั่นคนนี่นา ลองเข้าไปถามดูดีกว่า เพราะยังไงเขาก็น่าจะรู้ดีนะว่าบ้านของผู้ใหญ่อยู่ตรงไหน”

ผมพูดกับตัวเองก่อนจะเดินเข้าไปหาคนๆนั้น ซึ่งดูจากด้านหลังก็พอรู้ได้ว่าเป็นผู้ชาย ผมสั้นสีดำปะบ่า สวมเสื้อกล้ามสีขาวสวมกางเกงยีนส์ขาสั้นสามส่วน ผิวสีแทนกำลังยืนบนขั้นบันไดเหล็กที่พิงกับกำแพงบ้านไม้อยู่

“เอ่อ ขอโทษครับ ไม่ทราบว่าบ้านของผู้ใหญ่ไปทางไหนครับ” พอผมพูดจบ อีกฝ่ายก็หันหลังกลับมองผมทันที (อยากจะบอกว่าหล่อโคตรๆ แม่งอย่างกับนายแบบ) “พอดีผมเพิ่งจะย้ายเข้ามาอยู่ใหม่ อ๊ะ ผมชื่อผัก ยินดีที่ได้รู้จัก ตั้งแต่วันนี้ผมขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะฮะ”

อีกฝ่ายมองผมตั้งแต่หัวจรดเท้า ก่อนจะเดินลงจากบันไดเหล็กแล้วตรงมายังที่ผมยืนอยู่

“อ้อ ผักหรือ เป็นชื่อที่น่ารักดีนะ เหมือนกับฉันเลย ฉันชื่อผลไม้นะ” เฮ้ย ชื่อผลไม้เลยรึ อะไรจะบังเอิญขนาดนี้ “ส่วนทางไปบ้านผู้ใหญ่นะ นายต้องเดินตรงไปเรื่อยๆ พอเจอทางแยกก็ให้เลี้ยวขวาแล้วก็เลี้ยวซ้ายแล้วก็ตรงไปอีกสองร้อยเมตรแล้วค่อยเลี้ยวขวาแล้วก็ตรงไปอีกสามร้อยเมตร เจอทางแยกแล้วหันไปเก้าสิบองศาก็จะเจอพอดี”

เอ่อ สาบานว่านั่นเป็นวิธีการบอกทางของคุณหรือครับคุณผลไม้ แต่ใครจะไปจำได้ล่ะเฟ้ย!

“หึๆ ล้อเล่นน่า พอดีฉันเห็นนายมาเหนื่อยๆก็เลยพูดไปงั้นแหละ” เหรอครับคุณผลไม้ “ความจริงแล้วบ้านผู้ใหญ่อยู่ไม่ไกลหรอก เดินตรงไปนี้อีกซักประมาณห้าร้อยเมตรแล้วเลี้ยวขวา เดินตรงอีกนิดหน่อยแล้วก็จะเจอเอง เป็นบ้านครึ่งไม้ครึ่งปูนสีแดงทั้งหลังนะ”

“ครับ ขอบคุณครับที่บอก งั้นผมขอตัวก่อนนะ”

“อืม โชคดีๆ” แล้วผมก็ออกเดินทางต่อ ซึ่งเดินไปตามทางที่อีกฝ่ายบอก จะว่าไปคนชื่อผลไม้ก็ใจดีเหมือนกันนะ แต่เสียตรงที่ขี้เล่นมากไปหน่อยก็เท่านั้นเอง ผมเดินไปได้ซักพักพอจะเลี้ยวขวาเท่านั้นแหละ กลับเจอทางตัน เพราะทางข้างหน้าเป็นเหว มองตรงไปก็เป็นทะเลแล้วครับ

เอ หรือว่าเราเดินมาผิดทางหว่า?

พอเดินย้อนกลับไปอีกครั้งกลับพบผู้ชายหน้าหวานผมสีน้ำตาลถักเปียยาวข้างสวมเสื้อคอกลมสีครีมบางกางเกงเลย์ขายาวสีน้ำตาลกำลังเดินถือตะกร้าผลไม้มาทางผมพอดี

“เอ่อ ขอโทษนะครับ ไม่ทราบว่าทางไปบ้านผู้ใหญ่ไปทางไหนครับ”

“อ้อ บ้านผู้ใหญ่อยู่ริมชายหาดนะ” อีกฝ่ายยกมือแตะคางตัวเองยิ้มตอบอย่างขำๆ “นี่คงจะโดนคนชื่อผลไม้หลอกเข้าแล้วสินะ ไม่ไหวๆ ผลไม้เนี่ย ชอบหลอกคนอื่นอยู่เรื่อยเลย”

หลอก? หลอกอะไรหว่า

“ก็บ้านคนที่ชื่อผลไม้ที่น้องไปถามเป็นบ้านของผู้ใหญ่นะ”

“เอ๋?”

“ดูท่าจะไม่รู้เรื่องนะเรา พอดีที่นี่มีการเปลี่ยนผู้ใหญ่บ้านใหม่” อีกฝ่ายยังคงยิ้มอยู่ “คนเก่าคนเดิมออกไปได้เมื่อเดือนที่แล้วนี่เอง และตอนนี้ก็ได้ผู้ใหญ่บ้านคนใหม่มาแล้วด้วย ชื่อผลไม้คนที่น้องไปถามทางนั่นแหละจ้ะ”

หา! ว่ายังไงนะ!!

..........................

 :hao7: :hao7: :hao7: :hao7: :hao7: :hao7: :hao7:


[attachment deleted by admin]
Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 25-01-2017 21:56:37 โดย dragon123 »

ออฟไลน์ dragon123

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 744
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +105/-2
ประวัติของน้องผัก

ชื่อนามสกุลจริง: ไว้วันหลังจะบอกนะฮะ  :mew3:

ชื่อเล่น: ก็ผักไง  :hao3:

อายุ: ไม่บอก ฮี่ๆ ไปถามคนเขียนเอาสิฮะ (อ้าวๆ)  :hao7:

เพศ: ชาย (ถามมาได้)  :-[

น้ำหนัก: อย่ารู้เลยฮะ  :-[

ส่วนสูง: เอาเป็นว่าสูงกว่าผู้หญิงแล้วกัน  :hao3:

เกิด: ไม่บอกได้ไหมฮะ  :mew1:

เรียนจบยัง: ฮะ จบแล้ว  o13

คณะ: ศึกษาศาสตร์  :กอด1:

พ่อแม่: ท่านเสียแล้วฮะ  :mew4:

พี่น้อง: ลูกคนเดียว  :hao4:

พี่เอก: อ้อ พี่เอกเป็นปู่รหัสผมนะ  :mew1:

คิดยังไงกะผลไม้ : เขากวนตีนผม!!  :angry2:



 :angry2: :angry2: :angry2: :angry2: :angry2: :angry2: :angry2:

[attachment deleted by admin]
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 21-05-2014 07:43:52 โดย dragon123 »

ออฟไลน์ Yarkrak

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1629
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +47/-3

ออฟไลน์ route rover

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2423
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +221/-7
มาต่อไวๆ นะคะ  :mew1:

ออฟไลน์ dragon123

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 744
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +105/-2
ตอนที่ 2 อย่ามาดูถูกผมนะ!

............................

สาบานได้ว่านั่นเป็นผู้ใหญ่บ้าน ภาพที่ผมเคยคิดไว้ในหัวว่าผู้ใหญ่บ้านจะเป็นคนแก่ๆใจดี คอยช่วยเหลือชาวบ้านในหมู่บ้านอยู่เสมอเวลาทุกข์ร้อน(?) แต่มาตอนนี้ต้องปัดฝุ่นใหม่ เพราะชายร่างสูงใบหน้าหล่อเหลาประมาณเยี่ยงนายแบบกำลังยืนกอดอกยิ้มกริ่มเบื้องหน้าผมนั้นคือผู้ใหญ่บ้านคนใหม่

“ไม่ไหวเลย เป็นถึงผู้ใหญ่บ้านแต่ไปแกล้งเด็กแบบนี้เดี๋ยวพวกชาวบ้านขาดความนับถือนะผลไม้” ชายหน้าหวานที่ผมเจอตอนหลงทางนั้นพูดพลางส่ายหน้าอย่างเอือมๆ อ้อลืมบอกไป เขาชื่อข้าว ข้าวเฉยๆไม่มีอะไรตามท้าย สำหรับผมว่ามันเป็นชื่อน่ารักพอสมควร แต่ก็รู้สึกตงิดใจชอบกล เพราะตั้งแต่มาเหยียบเกาะที่นี่ก็เจอแต่คนที่มีชื่อแปลกๆแบบผม (ก็ผัก ผลไม้ ข้าวไง) ถ้าเจอจำพวกเครื่องดื่มหรืออื่นๆที่เกี่ยวกับการเกษตรหรือของกินอีก ผมขอซูฮกเดี๋ยวนั้นเลยคอยดูสิ “ถ้าขืนยังมีเรื่องแบบนี้อีก ฉันจะไปฟ้องเคียวไม่รู้ด้วยนะ”

พรืด!

ผมถึงกับลื่นพรืดล้มลงไปนั่งกองกับพื้นเมื่ออีกฝ่ายพูดจบ แน่นอนว่าทำเอาทั้งคู่หันมามองผมทันที

“เคียวที่ว่า คงไม่ใช่เคียวเกี่ยวข้าวหรอกนะครับ” ผมถามพลางหัวเราะแห้งๆ รู้สึกเขินที่ดันมาลื่นล้มต่อหน้าคนอื่นที่เพิ่งจะรู้จักกันได้ไม่กี่นาที

“อ้อไม่ใช่เคียวเกี่ยวข้าวหรอกนะผัก” ผู้ใหญ่บ้านตัวแสบพูดพลางยักไหล่ ผิดกับข้าวที่เดินเข้ามาจับมือผมให้ลุกขึ้นยืนตามเดิม “แต่เป็นเคียวเกี่ยวหญ้านะ”

!!!!!

ผมเกือบจะลื่นล้มไปรอบสองถ้าไม่ได้ข้าวจับเอาไว้

“ไอ้บ้าผลไม้ ดูพูดเข้านั่น นี่ถ้าเคียวมาได้ยินระวังจะไม่ได้กินข้าวเย็นนะผลไม้” ข้าวพูดขู่ ก่อนจะหันมายิ้มหวานให้กับผม “น้องผักอย่าไปฟังที่ผลไม้พูดนะ เชื่อถือไม่ได้ จริงๆเคียวเขาชื่อเคียวจันทร์เสี้ยว ชื่อออกเท่ห์จะตายไป แต่ไม่รู้มีไอ้บ้าไหนมาสะเหร่อตั้งชื่อคนอื่นผิดๆทั้งทีชื่อของตัวเองนั้นแสนจะเชย”

“เออๆฉันผิดเองก็ได้ ว่าแต่ผักมาที่นี่ทำไมเหรอ มีธุระอะไรกับฉันหรือเปล่า” อีกฝ่ายพูดเปลี่ยนเรื่อง

“พอดีผมได้แจ้งกับผู้ใหญ่บ้านคนก่อนไว้แล้วว่าจะมาอยู่อาศัยที่นี่แบบถาวร แล้วบ้านของผมก็อยู่ที่นี่ด้วย เป็นบ้านของพ่อแม่ผมที่ทิ้งเอาไว้นะฮะ รู้สึกจะฝากให้ผู้ใหญ่บ้านคนก่อนช่วยดูแลชั่วคราว” ผลไม้ทำหน้ามุ่นคิ้วราวกับใช้ความคิดก่อนจะร้องอ้อขึ้นมาเบาๆ

“นึกออกล่ะ ตาแก่เคยบอกเรื่องนี้ไว้กับฉันอยู่เหมือนกัน ว่าจะมีเด็กหนุ่มมาพักอาศัยอยู่ที่นี่ แต่ไม่คิดว่าจะเป็นนายเลยนะผัก” เป็นผมแล้วยังไง มันผิดด้วยหรือครับคุณผลไม้ “แล้วรู้หรือเปล่าว่าบ้านที่พ่อแม่นายทิ้งเอาไว้เป็นยังไงนะหืม?”

“ผมจะไปรู้ได้ยังไงในเมื่อผมเพิ่งจะมาที่นี่เป็นครั้งแรก” ชักไม่ชอบขี้หน้าผลไม้แล้วสิ แรกๆเห็นชอบพูดหยอกคนอื่นไปทั่ว แต่คราวนี้กลับพูดจาดูถูกคนอื่น

“ก็เป็นบ้านสวนยังไงล่ะ” อีกฝ่ายยิ้มพลางยกมือขึ้นกอดอกตอบ “ถ้าคิดจะมาทำอาชีพปลูกผักผลไม้แล้วล่ะก็ เลิกคิดไปได้เลย เพราะที่นี่ไม่เหมาะสำหรับนาย ถึงที่นี่จะไม่กว้างใหญ่เหมือนที่อื่น แต่ก็ใหญ่เกินสำหรับเด็กอย่างนายที่เป็นเด็กในเมืองที่ไม่เคยตากแดดหยิบจับจอบเสียมรดน้ำพรวนดินแล้วกัน”

!!!!!!

“พูดเกินไปแล้วนะผลไม้!”

“ไม่เกินหรอกข้าว แค่นี้เล็กน้อยไปด้วยซ้ำ” ร่างสูงพูดพลางหันมามองผมด้วยสายตาดูถูกดูแคลน “ทางที่ดีรีบกลับเมืองไปซะ ที่นี่ไม่ต้อนรับเด็กในเมืองขาวๆสวยๆแบบผู้ดีหรอกนะ อ้อ ถ้าจะทวงถึงสิทธิ์โฉนดที่ดินของพ่อแม่ตัวเองแล้วล่ะก็ ขายมันให้ฉันซะเถอะ เพราะฉันจะได้ซื้อต่อจากนายเอาไปทำอะไรให้ดีกว่าที่มันอยู่ในตอนนี้...”

ผัวะ!

คนพูดถูกต่อยจนหน้าหัน นี่เป็นครั้งแรกที่ผมต่อยหน้าคนครับ เดิมทีผมไม่ใช่นักเลงหัวไม้ที่จะหาเรื่องชกต่อยตีกับใคร แต่ผมทนฟังต่อให้จบไม่ไหวครับ เป็นผู้ใหญ่บ้านประสาอะไร พูดจาดูถูกคนอื่นทั้งๆที่เพิ่งจะรู้จักกันได้ไม่ถึงชั่วโมงดี

“ผมไม่รู้หรอกว่าผมไปทำอะไรให้คุณไม่พอใจตอนไหนนะคุณผลไม้” ผมกัดฟันพูดด้วยความเดือดดาล พยายามระงับอารมณ์ไม่ให้ตัวเองฆ่าคนตรงหน้า “แต่ผมจะไม่มีวันเป็นอย่างที่คุณพูดมาแน่ ส่วนเรื่องโฉนดที่ดิน ผมไม่ขาย ยังไงก็ไม่ขาย! เพราะผมจะอยู่ที่นี่ จะทำอาชีพปลูกผักปลูกผลไม้อย่างที่คุณพูด ไม่หนีไปไหนเด็ดขาด คุณคอยดูให้ดีแล้วกันคุณผลไม้!”

พูดจบ ผมก็หมุนตัวกลับแล้วก้าวเท้าออกเดินทันที ก่อนจะตามด้วยพี่ข้าวที่รีบเดินตามหลังผมมาเพราะกลัวผมจะหลงทาง ทิ้งให้ผู้ใหญ่บ้านคนใหม่ยืนกอดอกยืนยิ้มกริ่มอยู่เพียงคนเดียว

........................

 :angry2: :angry2: :angry2: :angry2: :angry2: :angry2: :angry2: :angry2:
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 21-05-2014 01:02:03 โดย dragon123 »

ออฟไลน์ B52

  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 13215
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +420/-26
ชื่อเกี่ยวข้องกับพืชผลและอุปกรณ์ทางการเกษตรทั้งเรื่องหรือเปล่านะ ผักเนี่ยนะ อายุ 29 ไอ้เราก็นึกว่าเป็นเด็กวัยรุ่นซะอีก

ออฟไลน์ dahlia

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4239
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +695/-4
ตามมาอ่านเพราะชื่อเรื่องเลยนะเนี่ย ชื่อตัวละครน่ารักจัง

ออฟไลน์ patee

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3732
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +276/-3
ท่าทางจะสนุกนะเนี่ย ตัวละครในเรื่องชื่อเท่ห์ดีชอบๆๆๆๆ :mew1:

ออฟไลน์ route rover

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2423
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +221/-7
ผู้ใหญ่ผลไม้ ท่านพูดให้น้องผักฮึดที่จะอยู่ต่อใช่มั้ยล่ะ  :mew1:

ออฟไลน์ dragon123

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 744
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +105/-2
ประวัติของผลไม้

ชื่อนามสกุลจริง : ถ้าอยากรู้ให้ไปถามคนชื่อข้าว  :z2:

ชื่อเล่น : ผลไม้  :hao3:

อายุ : ยังไม่สี่สิบแล้วกัน  :hao7:

เพศ : หล่อแบบนี้ต้องผู้ชายสิ   :m19:

น้ำหนัก : จะรู้ไปทำไมครับ  :m26:

ส่วนสูง : 190 เซนติเมตร  :m19:

เกิด : จากท้องแม่  :a2:

เรียนจบยัง : ถ้าไม่จบจะมาเป็นผู้ใหญ่บ้านได้หรือ   o8

คณะ : บริหาร   :pigwrite:

พ่อแม่ : แยกทางกันอยู่  :onion_asleep:

พี่น้อง : ไม่มี มีแต่ลูกพี่น้องที่ชื่อเคียวจันทร์เสี้ยว (ผมเรียกเขาว่าเคียวเกี่ยวหญ้า)  :oni1:

คิดยังไงกับน้องผัก : หึ เด็กน้อยเพิ่งหัดคลาน  o16

[attachment deleted by admin]
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 21-05-2014 13:44:14 โดย dragon123 »

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ padthaiyen

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 943
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +26/-2
แกล้งดักน้องผักกลัวน้องหนีกลับสิท่า แหมแผนสูงผู้ใหญ่ผลไม้

ออฟไลน์ dragon123

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 744
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +105/-2
ตอนที่ 3 บ้านใหม่ของน้องผัก

...................
   
เมื่อพี่ข้าวพาผมมายังบ้านสวนของคุณพ่อคุณแม่ที่ทิ้งไว้ให้ผมแล้ว ผมถึงกับตะลึงจนเกือบปล่อยของทิ้งลงพื้นทันทีที่เห็นสภาพบ้านสวนตรงหน้า เพราะมันดูรกมากพอสมควรครับ แล้วไหนจะบ้านกระท่อมไม้ขนาดเล็กที่ดูทรุดโทรมอีก

“ก่อนหน้านี้ที่นี่รกกว่านี้อีก แต่ผู้ใหญ่บ้านคนก่อนได้ให้จ้างชาวบ้านแถวนี้ช่วยขุดถางหญ้าไปบ้างแล้ว” ฮะพี่ข้าว แค่นี้ก็ดีมากพอแล้ว “แต่น้องผักไม่ต้องเป็นห่วง เดี๋ยวพี่จะไปบอกคนในหมู่บ้านให้มาช่วยเราขุดถางหญ้าให้”

“ไม่ต้องหรอกฮะ ผมเกรงใจ แล้วอีกอย่างผมไม่มีเงินพอจะจ้างใครในตอนนี้หรอกฮะ”

“ไม่ต้องใช้เงินหรอกน้องผัก ที่นี่ทุกคนใจดี อ้อ ยกเว้นอีตาผลไม้ไปคนหนึ่งล่ะกัน รายนั้นบ้าอำนาจ เห็นตัวเองเป็นผู้ใหญ่บ้านแล้วชอบสั่งนู่นสั่งนี่ แต่น้องผักไม่ต้องเป็นห่วง ถ้าเราถูกรังแกอีกพี่จะคอยอยู่เคียงข้างน้องเอง”

“ฮะ ขอบคุณฮะพี่ข้าว แต่เรื่องขุดถางหญ้าเดี๋ยวผมขอจัดการเองดีกว่า เพราะไม่อยากให้หมอนั่นต้องมาพูดดูถูกผมอีก” ผมพูดด้วยความฉุนเฉียว

“ตามใจแล้วกัน ถ้ามีอะไรให้พวกพี่ช่วย ก็บอกได้นะ” พี่ข้าวพูดพลางตบไหล่ผมเบาๆ

“ฮะ ขอบคุณพี่ข้าวอีกครั้งนะฮะ” ก่อนพี่ข้าวจะจากไป บอกว่าเดี๋ยวจะเอาอุปกรณ์มาให้ (พวกจอบ เสียม เคียว บัวรดน้ำ ไม้กวาด ที่ตักผง ไม้กวาดหยากไย่นะ) ผมก็ยืนมองสถานที่ก่อนจะเดินเข้าบ้านของตัวเอง (ต้องทิ้งสัมภาระไว้ข้างนอกก่อนครับ) “โห ฝุ่นหยากไย่เพียบเลย แค่กๆ”

ผมพูดพลางมองภายในตัวบ้าน ซึ่งเป็นห้องสี่เหลี่ยมขนาดเล็ก มีโต๊ะเก้าอี้และก็เตียงนอน แต่ดูแล้วไม่น่าจะใช้ได้เลยแม้แต่น้อย

“สงสัยต้องซื้อใหม่หมด”

ก๊อก ก๊อก

เสียงประตูดังขึ้นสองครั้ง ทำให้ผมรีบเดินไปเปิดประตูให้

“ครับพี่ข้าว มาไว…” ผมพูดยังไม่ทันจบ ต้องชะงักเมื่อเห็นผู้มาใหม่ เป็นชายร่างสูงใบหน้าคมเข้ม ผมสั้นสีเทาสวมเสื้อแบบเรียบง่าย ใบหน้าเคร่งขรึมแลดูเย็นชากำลังยืนอยู่เบื้องหน้า “…คุณคือ?”

“เคียว เคียวจันทร์เสี้ยว” อ้อ คนนี้เองรึที่ชื่อเคียว

“แล้วพี่ข้าว?”

“ไม่ได้มา ติดธุระ” พี่เคียวบอกเสียงเรียบสั้นได้ใจความ “อุปกรณ์อยู่ข้างนอก ถ้าขาดเหลืออะไรไปบอกได้ ไปล่ะ”

“ฮะ ขอบคุณฮะพี่เคียว” ผมพูดขอบคุณ ซึ่งอีกฝ่ายแค่พยักหน้าให้ พอเจ้าตัวทำท่าจะเดินกลับไป ก็ชะงักหันกลับมาอีกที

“เรื่องผลไม้ อย่าคิดมากนะ”

“ฮะ?”

“หมอนั่นพูดไปแบบนั้นเอง จริงๆไม่มีอะไรหรอก” แล้วพี่เคียวก็เดินจากไป ทิ้งให้ผมได้แต่ยืนมองด้วยความสงสัย

...................

 :-[ :-[ :-[ :-[ :-[ :-[ พี่เคียวรูปหล่อเย็นชาแต่ใจดี

[attachment deleted by admin]
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 22-05-2014 11:02:44 โดย dragon123 »

ออฟไลน์ dragon123

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 744
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +105/-2
ประวัติของข้าว

ชื่อนามสกุลจริง : ข้าว  :m1:

ชื่อเล่น : ก็ข้าวอีกนั่นแหละครับ  :m13:

อายุ : สามสิบห้าครับ  :teach:

เพศ : ชายแท้ครับ   :a3:

น้ำหนัก : ไม่บอกได้หรือเปล่าครับ ผมอาย   :m26:

ส่วนสูง : 185 เซนติเมตร  :m13:

เกิด : ที่โรงพยาบาลในเมืองครับ  :m1:

เรียนจบยัง : จบแล้วครับ  :m4:

คณะ : นิเทศ  :hao3:

พ่อแม่ : เสียแล้วฮะ  :mew2:

พี่น้อง : ไม่มีครับ ผมลูกโทน  :mew1:

คิดยังไงกับน้องผัก : น้องเขาน่ารักดีครับ  :กอด1:



[attachment deleted by admin]

ออฟไลน์ dragon123

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 744
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +105/-2
ประวัติของเคียวจันทร์เสี้ยว

ชื่อนามสกุลจริง : เคียวจันทร์เสี้ยว

ชื่อเล่น : เคียว

อายุ : สามสิบห้า

เพศ : ชาย

น้ำหนัก : จะรู้ไปทำไม

ส่วนสูง : ไม่เตี้ยแล้วกัน

เกิด : ที่โรงพยาบาล

เรียนจบยัง : อืม จบแล้ว

คณะ : แพทย์

พ่อแม่ : เสียตั้งแต่เด็กแล้ว

พี่น้อง : ไม่มี มีแต่ผลไม้ที่เป็นลูกพี่ลูกน้อง

คิดยังไงกับน้องผัก : ไม่รู้สิ เพิ่งเจอกันครั้งเดียว  :m28:


[attachment deleted by admin]
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 22-05-2014 11:05:23 โดย dragon123 »

ออฟไลน์ dragon123

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 744
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +105/-2
เดินหน้าทำความสะอาดไปได้เก้าสิบเปอร์เซ็นต์แล้ว ก็ต้องหยุดพักทานข้าวกลางวันเพราะเลยเที่ยงวันมาหนึ่งชั่วโมง วันนี้ผมตั้งใจทำความสะอาดบ้านก่อน ส่วนเรื่องนอกบ้านค่อยทำวันหลังก็ยังไม่สาย โชคดีที่ตอนขามานั้นพี่เอกได้ซื้อของกินทิ้งมาให้ผมไว้ประทังชีวิตไปอีกหนึ่งอาทิตย์ ซึ่งไม่พ้นพวกมาม่า ปลากระป๋อง ผักกาดดองกระป๋อง นอกจากนี้ยังมีข้าวสารอีกหนึ่งกิโลกับไข่ไก่สิบฟอง (ดีที่ไม่แตกนะ)

“อ้าว ไฟยังไม่เข้าบ้านเลยนี่ แล้วจะหุงข้าวยังไงล่ะนั่น” ผมบ่นอย่างหัวเสีย เพราะตอนนี้เหนื่อยมากครับ ถ้าจะหุงข้าวก็ต้องก่อไฟ ซึ่งกว่าจะเสร็จนั้นผมไม่หิวข้าวตายไปก่อนหรือ ดังนั้นผมจึงเก็บของกินไว้ดังเดิม ก่อนจะตัดสินใจเดินไปหาอะไรกินข้างนอกแทน เผื่อมีของกินขายอยู่ข้างนอกบ้าง ระหว่างทางที่เดินอยู่นั้น ผมก็เห็นผู้ชายวัยประมาณสี่สิบห้าสิบผมสั้นเกรียนสีดำร่างกายกำยำสวมเสื้อกล้ามสีขาวกับกางเกงสีเขียวลายขี้ม้ากำลังแบกตะกร้าขนาดใหญ่อยู่ด้านหลังเดินสวนมาทางผมพอดี “สวัสดีครับคุณลุง ผมเพิ่งจะมาใหม่ ไม่ทราบว่าร้านขายของชำไปทางไหนครับ”

อีกฝ่ายได้ยินที่ผมถามถึงกับหยุดชะงักเดิน ก่อนจะมองผมตั้งแต่หัวจรดเท้า

“อ้อ เราเองรึเด็กที่ผู้ใหญ่บ้านคนก่อนบอกว่าจะเข้ามาอยู่บนเกาะ”

“ฮะ ผมชื่อผัก ยินดีที่ได้รู้จักครับ”

“อ้อ ยินดีที่ได้รู้จักพ่อผัก เรียกลุงว่าลุงจอบก็ได้นะ” เอ่อ ตกลงว่าคนบนเกาะนี้มีชื่อเรียกเกี่ยวกับทางการเกษตรใช่ไหมเนี่ย หวังว่าต่อไปคงไม่เจอปุ๋ย บุ้งกี๋ บัวรดน้ำ อะไรประมาณนี้อีกนะ “ถ้าพ่อผักจะไปร้านขายของชำ ให้เดินตรงไปทางนี้แล้วเลี้ยวขวาก็จะเจอเอง”

“ฮะ ขอบคุณมากครับลุงจอบ”

“ไม่เป็นไรๆ เรื่องแค่นี้เอง แล้วเจอกันนะพ่อหนุ่ม”

“ครับ แล้วเจอกัน” แล้วลุงจอบก็เดินสวนผมจากไป จะว่าไปคนบนเกาะนี้ก็ใจดีใช่ย่อยนะครับ แตกต่างจากผู้ใหญ่บ้านคนนั้นลิบลับ “หวังว่าชื่อร้านคงไม่แปลกเหมือนชื่อคนหรอกนะ ไม่งั้นมีหวังได้ช็อกตาตั้งแน่เรา ฮะๆ”

แต่แล้วผมก็ได้ช็อกตาตั้งจริงๆเมื่อเดินมาเห็นป้ายร้านขายของชำที่ถูกเขียนไว้ว่า

กูขายของชำ


............

 :laugh3: :laugh3: :laugh3: :laugh3: :laugh3: :laugh3:
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 22-05-2014 12:55:28 โดย dragon123 »

ออฟไลน์ dahlia

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4239
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +695/-4
ชื่อร้านนี่ไม่ต้องถามเลยว่า ขายอะไร 555

ออฟไลน์ patee

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3732
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +276/-3
เข้าใจตั้งชื่อร้านนะ  :mew1:

ออฟไลน์ dragon123

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 744
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +105/-2
ภาพจำลองรูปร้านขายของชำจ้า

:hao7: :hao7: :hao7: :hao7:

[attachment deleted by admin]

ออฟไลน์ BlueCherries

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4060
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +159/-17
ขายของชำได้ฟีลลิ่งโรงเตี๊ยมมากมาย แอบฮา คริๆ

ออฟไลน์ nongrak

  • ยังไงก็รักคาเมะจังที่สุด
  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4168
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +912/-14
ผลไม้น่าจะมาช่วยน้องผักนะ เพราะปากดีเหลือเกิน  :m31:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ IsDeer

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2519
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +85/-8

ออฟไลน์ dragon123

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 744
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +105/-2
ตอนที่ 4 มีแต่คนชื่อแปลกๆทั้งนั้น

.......................

กรุ้งกริ้ง กรุ้งกริ้ง

เสียงโมบายดังขึ้นหลังจากที่ผมตัดสินใจเดินเข้าไปในร้านที่ชื่อว่า กูขายของชำ ทันทีเข้าไปแล้วก็เห็นว่าภายในร้านถูกจัดอย่างเรียบง่าย ดูเป็นระเบียบ แต่ก็มีของเยอะจนผมถึงกับอึ้ง เพราะมันเหมือนกับยกร้านเซเว่นมาอยู่บนเกาะ เพียงแต่ที่นี่มีของที่เกี่ยวกับการเกษตรวางขายอยู่อีกโซนด้วย (ว่าแต่มันไม่เหม็นพวกสารเคมีรึไงเนี่ย)

“อ้าว มาใหม่รึไงไอ้หนู” เสียงทุ้มแหบถาม ทำเอาผมหันไปมองก่อนจะพบว่าต้นเสียงเป็นชายวัยกลางคน หัวล้านเตียน สวมเสื้อยืดคอกลมทับด้วยผ้ากันเปื้อนลายดอกไม้ ซึ่งไม่เข้ากับเจ้าตัวเลยซักนิด กำลังยืนทำหน้าแปลกใจอยู่หลังเคาน์เตอร์เมื่อเห็นผมเดินเข้ามา

“ฮะ ผมชื่อผัก ยินดีที่ได้รู้จักครับ” ผมพูดพลางก้มหน้าทักทายตามมารยาทที่คุณพ่อคุณแม่สอนมา

“อืม ชื่อผักรึ น่ารักดีสมกับตัวดีนะ” อีกฝ่ายพูดพลางพยักหน้าไปด้วยพร้อมกัน “ลุงชื่อปุ๋ยเคมีเกษตร จะเรียกลุงปุ๋ย หรือลุงเคมีก็แล้วแต่ ถ้ามีอะไรสงสัยเกี่ยวกับเมล็ด ปุ๋ย หรืออุปกรณ์ที่เกี่ยวกับการเกษตรก็มาถามลุงได้นะหนูผัก”

ปุ๋ยเคมี ให้ตายสิ ช่างเป็นชื่อที่แสนประเสริฐเสียจริงๆ

“ฮะ ขอบคุณฮะ เดี๋ยวผมต้องขอตัวเดินดูของในร้านก่อนนะฮะลุงปุ๋ย” ผมว่าชื่อปุ๋ยเหมาะสมดีแล้ว ชื่อเคมีมันแปลกไปเกิน เรียกไม่ติดปากด้วยแหละ

“อืม ตามสบายเลยนะหนูผัก หาของไม่เจอถามลุงได้นะ”

“ฮะลุงปุ๋ย” ผมตอบก่อนจะเดินหาของกิน ซึ่งในระหว่างที่ผมเลือกของกินอยู่นั้น ประตูร้านก็ได้ถูกเปิดอีกครั้ง ทำเอาผมเหลือบตาขึ้นมองผู้มาใหม่ แลเห็นร่างน้อยเอวบาง ผิวสีน้ำผึ้ง ผมสีน้ำตาลประกายทองยาวกลางหลัง สวมหมวกคาวบอยเอียงกะเท่เร่ สวมเสื้อยืดคอวีสีขาว ที่คอมีผ้าพันคอพันสีแดงสดพันรอบคออย่างหลวมๆ กับกางเกงยีนส์ขาสั้นจู๋ทำให้เห็นต้นขาที่ขาวๆ ส่วนรองเท้านั้นไม่ต้องพูดถึง เป็นรองเท้าบูตหนังแลดูเท่ห์ไม่หยอก กำลังยืนทำหน้ามุ่ยถือกล่องใหญ่อยู่หน้าประตูทางเข้าร้าน

โห เปรี้ยวชะมัด!

“พ่อปุ๋ยมาช่วยหนูถือของหน่อยสิ หนักจะตายอยู่แล้ว” เสียงหวานดังเจื้อยแจ้วอย่างไม่พอใจ

“เออๆ มึงนี่ก็ชอบใช้พ่อเสียจริงอีหนู” ลุงปุ๋ยบ่นพึมพำแต่ก็ยอมเดินออกไปช่วยผู้หญิงคนนั้นยกของ

“พ่ออย่ามาเรียกหนูว่าอีหนูสิ มันน่าเกลียด”

“บ๊ะ จะให้เรียกอีหนูแล้วให้เรียกว่าอะไรล่ะ”

“ก็เรียกชื่อลูกสิ” เจ้าตัวบ่นพลางส่งกล่องให้กับลุงปุ๋ยต่อ “เป็นคนตั้งชื่อให้หนูเองแท้ๆ บัวรดน้ำนะบัวรดน้ำ ทำไมไม่เรียกเลยนะพ่อ”

ห๊ะ?! บัวรดน้ำ!!

“แหม ก็ชื่อมันยาวนี่จ้ะคุณลูก บ๊ะ ให้กูเรียกแบบนั้นสู้ให้กูเรียกมึงว่าอีบัวไม่ดีกว่ารึ”

“ไม่ได้” เจ้าตัวพูดเสียงเข้มเอามือท้าวสะเอวทำหน้าไม่พอใจ “บัวกับบัวรดน้ำมันคนละความหมาย บัวก็คือดอกบัวที่อยู่บนผิวน้ำในคลอง ส่วนบัวรดน้ำคืออุปกรณ์ทางการเกษตรที่ไว้ใช้รดน้ำผัก”

“เออๆ บัวรดน้ำก็บัวรดน้ำ แม่งสั่งอย่างกับเป็นแม่กูเลยให้ตายสิ”

“บ่นไรพ่อ รีบเอากล่องไปเก็บเลย”

“จ้าๆ” คนเป็นพ่อพูดตอบ ก่อนจะบ่นพึมพำอีก “ดุเหมือนแม่มันไม่มีผิด”

“พ่อ!”

“จ้าไปแล้วจ้า” โห ลูกสาวดุชะมัด แบบนี้ไม่มีผู้ชายคนไหนกล้ามาจีบแน่เลย

“มองอะไรย่ะไอ้เด็กหัวเขียว” ชะอุ้ย โหดวะ “จะซื้อก็รีบซื้อเข้า เดี๋ยวร้านจะปิดแล้ว”

เอ่อ นี่เพิ่งจะบ่ายสองเองนะ จะรีบปิดแล้วเหรอแม่คุณ

“เอ ไม่คุ้นหน้าเลยนะ” ร่างบางผิวสีน้ำผึ้งหรี่ตามองผมอย่างสงสัย ก่อนจะเลิกคิ้วพูดต่อ “อ้อ นี่คงจะเป็นเด็กใหม่ที่ผู้ใหญ่บ้านคนก่อนเคยบอกเอาไว้ว่าจะย้ายมาอยู่บนเกาะที่นี่สินะใช่ไหม”

“ใช่ฮะ ผมชื่อผัก ยินดีที่ได้รู้จักครับ” ถึงเขาจะดุ แต่ผมควรจะยื่นไมตรีไว้ก่อน

“ผัก?” อีกฝ่ายมุ่นคิ้วพูด “เหอะ มาชื่อแปลกอีกคนแล้ว”

ผมก็ไม่ได้อยากมีชื่อแปลกหรอกนะ แต่พอดีพ่อแม่เป็นคนตั้งให้

“เอ้า มัวยืนเซ่ออยู่ได้ รีบเลือกเร็วๆเข้า ฉันจะได้ปิดร้านซักที”

“ครับๆ”

ผมเลือกซื้อของกินอยู่ไม่กี่อย่างก่อนจะรีบออกไปอย่างรวดเร็วเพราะกลัวจะโดนดุไปมากกว่านี้


................

 :m23: :m23: :m23: :m23: :m23: :m17: :m17: :m17: :m17:

ออฟไลน์ dragon123

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 744
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +105/-2
ประวัติของบัวรดน้ำ

ชื่อนามสกุลจริง : บัวรดน้ำ  :m19:

ชื่อเล่น : บัวรดน้ำย่ะ  :m14:

อายุ : เสียมารยาท! จะรู้ไปทำไม  o12

เพศ : ไม่รู้ซักเรื่องจะได้ไหม!  :o211:

น้ำหนัก : จะรู้ไปทำไมห๊ะ  :o211:

ส่วนสูง : สูงแล้วไง  :a14:

เกิด : จะเกิดตอนไหนมันหนักหัวรึไง!  :angry2:

เรียนจบยัง : จบแล้วย่ะ  :m14:

คณะ : จบเกษตร ถามทำไม  :m27:

พ่อแม่ : พ่อยังอยู่ แต่แม่เสียไปตั้งแต่เด็กแล้ว   :เฮ้อ:

พี่น้อง : ไม่มี ลูกคนเดียว  o16

คิดยังไงกับน้องผัก : ไอ้ขี้ขลาด!   :m14:



[attachment deleted by admin]
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 23-05-2014 09:55:20 โดย dragon123 »

ออฟไลน์ dragon123

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 744
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +105/-2
ผัวะ! โครม!

ว่าตั้งใจจะไปหาไอ้พี่ผลไม้นั่นเพื่อบอกเรื่องไฟฟ้าที่ยังไม่ได้เข้าบ้าน แต่กลับต้องล้มไปนั่งกองกับพื้นพร้อมกับของกินที่เพิ่งจะซื้อมาจากร้านกูขายของชำมาหมาดๆ ด้วยความที่ผมยังไม่ได้กินจึงมองดูของที่ตกก่อนเป็นอันดับแรก พอดูว่าไม่มีอะไรเสียหายจึงค่อยถอนหายใจด้วยความโล่งอก

“หึๆ เป็นห่วงของกินมากกว่าตัวเองด้วยเหรออีหนู” เสียงทุ้มพูดปนหัวเราะทำเอาผมเงยหน้าขึ้นมอง เห็นร่างสูงดูหล่อเหลาผมสั้นสีน้ำตาลสวมแว่นตา สวมเสื้อยืดคอกลมทับด้วยเสื้อกั๊กสีเขียวขี้ม้ากับกางเกงยีนส์ขายาวกำลังยืนอยู่ยิ้มหน้าผม

“ผมเป็นผู้ชาย อย่ามาเรียกผมว่าอีหนู” ผมพูดฉุนนิดๆ ที่โดนอีกฝ่ายเข้าใจผิดว่าเป็นผู้หญิง ซึ่งทำเอาคนฟังถึงกับมุ่นคิ้วมองก่อนจะหัวเราะออกมา

“ฮะๆ ขอโทษทีๆ พอดีตาของฉันมันสั้นก็เลยมองไม่ค่อยจะออกซักเท่าไหร่” อ้อ สายตาสั้นสินะ

“ไม่เป็นไรฮะ” ผมพูดอย่างไม่ใส่ใจก่อนจะลุกขึ้นยืนเก็บของกินใส่ถุงตามเดิม

“ฉันไม่ค่อยคุ้นหน้าเธอเลยนะ มาใหม่หรือ” อีกฝ่ายถามด้วยความสงสัย

“ฮะ เพิ่งมาใหม่ ผมชื่อผัก ยินดีที่ได้รู้จักฮะ”

“ผักหรือ เป็นชื่อที่น่ากินดีนะ” ผมผงะถอยหลังไปหนึ่งก้าวเมื่อได้ยินที่อีกฝ่ายพูด “ฮะๆ ไม่ต้องกลัว ฉันไม่ทำอะไรเธอหรอกเด็กน้อย อ้อลืมแนะตัวไป ฉันโคบาล เรียกว่าโคเฉยๆก็ได้นะ”

“ฮะคุณโค” ต่อจากเครื่องมือการเกษตรเป็นชื่อสัตว์หรือเนี่ย

“ฉันทำอาชีพเลี้ยงวัวเลี้ยงควายนะ” แหม ชื่อก็บ่งบอกแล้วว่าทำอาชีพอะไร “มีอะไรสงสัยหรืออยากเลี้ยงก็มาหาฉันได้ เดี๋ยวฉันจะลดให้เป็นพิเศษ อันที่จริงฉันไม่ได้ทำอาชีพนี้ตรงๆหรอก แต่เป็นอาชีพนักวิจัยนะ”

เอ๋? นักวิจัยแต่มาเลี้ยงวัวเลี้ยงควายบนเกาะเนี่ยนะ

“เอาล่ะ ฉันมีธุระต้องรีบไปทำ ถ้าจะไปหาฉันให้ไปถามผู้ใหญ่บ้านคนใหม่ที่ชื่อผลไม้เอานะ เพราะเขารู้จักทางไปบ้านของฉันเป็นอย่างดี”

“ฮะคุณโค” แล้วอีกฝ่ายก็เดินจากไปอย่างรวดเร็ว


.....................

 :hao3: :hao3: :hao3: :hao3: :hao3: :hao3:

ออฟไลน์ dragon123

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 744
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +105/-2
ประวัติของโคบาล

ชื่อนามสกุลจริง : โคบาล  :m23:

ชื่อเล่น : โค ครับผม  :m23:

อายุ : ขืนบอกผมก็แย่สิครับ  :m13:

เพศ : ผมหล่อขนาดนี้ดูยังไงก็ผู้ชายล่ะครับ หึๆ  :m19:

น้ำหนัก : อันนี้เป็นความลับครับ  :a1:

ส่วนสูง : สูงเตี้ยไม่สำคัญครับ  :o9:

เกิด : อืม อันนี้ตอบยากแหะ เอาเป็นว่าเกิดที่โรงพยาบาลแล้วกัน  :teach:

เรียนจบยัง : จบนานแล้วครับ  :a3:

คณะ : อืม ผมเลือกเรียนเยอะเหมือนกัน แต่เอาเป็นว่าตอนนี้เลี้ยงวัวเลี้ยงควายอยู่แล้วกัน  :oni1:

พ่อแม่ : พวกท่านทำงานที่อังกฤษอยู่ครับ  :m18:

พี่น้อง : มีอยู่หนึ่งคนครับแต่เสียไปนานแล้ว  :m17:

คิดยังไงกับน้องผัก : เหมือนเด็กผู้หญิง น่ารักดีครับ  :m1:

[attachment deleted by admin]

ออฟไลน์ HanATarO

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2141
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +132/-2
แอบงงๆ กะเนื้อเรื่องแล้วก็ชื่่อคนที่อยู่บนเกาะนี้อ่ะ

ตกลง น้องผัก ย้ายมาอยู่ที่เกาะนี้ทำมัยอ่ะ สงสัยจัง

 :m28: :m28: :m28: :m28: :m28:

ออฟไลน์ patee

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3732
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +276/-3
คนบนเกาะนี้อ่านแล้วมึนไปเลย แต่ละคนแสบสันจริงๆ

ออฟไลน์ IsDeer

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2519
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +85/-8
ชื่อแต่ละคน เอิ่ม
รู้สึกมันเริ่มเยอะไปแล้วล่ะ แอบจำยากอีก
ถ้ามีมาอีก 4-5 ตัว งงแน่ๆ

ออฟไลน์ dragon123

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 744
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +105/-2
   ตอนที่ 5 น้องหมาที่น่ารัก

.....................................

   ผมไม่อยากจะเจอหน้าผลไม้เท่าไหร่หรอกครับ แต่มันจำเป็นต้องมา ซึ่งมันก็พูดยียวนกวนประสาทผมเสียเหลือเกิน ถ้าไม่ติดว่าเป็นผู้ใหญ่บ้าน จะซัดให้หน้าหงายเลยคอยดู
   
“อีกสองวันไฟฟ้าถึงจะเข้า รอไปก่อนแล้วกัน”

   “บ้ารึ จะให้ผมนอนมืดๆเนี่ยนะ”

   “ก็ใช่ไง” อีกฝ่ายยักไหล่อย่างไม่ใส่ใจ “ถ้ามองไม่เห็นก็จุดเทียนไขไม่ก็ตะเกียงไปก่อนซะสิ้นเรื่อง”

ผมขี้เกียจเถียงครับ ก็เลยเดินหนีกลับบ้าน ซึ่งโชคดีที่ระหว่างทางผมได้เจอกับพี่ข้าว อีกฝ่ายพอรู้เรื่องทั้งหมด ก็เลยยกตะเกียงให้ผมไว้ได้ใช้ชั่วคราว

   “ขอบคุณมากนะฮะพี่ข้าว ถ้าไม่ได้พี่แล้วผมคงแย่แน่ๆเลย”

   “ไม่เป็นไรครับน้องผัก เรื่องเล็กน้อยแค่นี้เอง แต่เรื่องน้ำไม่ต้องเป็นห่วง พี่ได้บอกให้ลุงจอบช่วยเปิดน้ำส่งไปที่บ้านน้องเมื่อบ่ายนี้แล้ว น้องเองก็จะได้ไม่ต้องลำบากไปตักน้ำในบึงข้างบ้านตัวเองอีก”

   “ฮะ ขอบคุณครับที่ช่วย” พอคุยเสร็จพี่ข้าวก็เดินจากไป ส่วนผมก็เดินกลับบ้านสิครับ พอถึงบ้านสวนแล้วผมถึงกับชะงัก เมื่อเห็นลุงจอบยืนรออยู่หน้าประตูบ้านผม “อ้าวลุงจอบ ลุงมีธุระอะไรกับผมเหรอ   ฮะ”

   อีกฝ่ายได้ยินที่ผมร้องทักจึงหันหน้ามายิ้มให้กับผม

   “อ้อ พอดีลุงเห็นว่าเราเพิ่งมาใหม่ แถมนอนพักอยู่คนเดียวซะด้วย ก็เลยเอาหมามาช่วยเฝ้าบ้านให้”

   “หมาเหรอฮะ?” ผมพูดพลางมองหาหมาที่ลุงจอบว่า แต่ก็ไม่เจอเลยครับ

   “ใช่แล้วล่ะ” ลุงจอบตอบพลางหันไปผิวปากส่งเสียงดังสามครั้ง ก่อนที่ผมจะได้เห็นหมาตัวขนาดเล็ก แต่ก็ไม่ใหญ่ สูงประมาณเท่าหัวเข่าผมกำลังวิ่งมาทางนี้ “มานี่เลยเจ้าเสียม นั่ง ฉันสั่งให้นั่ง!”

   ดูท่าแม้กระทั่งหมาก็ยังมีชื่อแปลกๆเลยครับท่านผู้ชม!

   “หมาพันธุ์อะไรเหรอครับลุงจอบ” ผมถามด้วยความสงสัย เพราะผมไม่เคยเลี้ยงหมามาก่อน

   “อ้อ ไอ้นี่พันธุ์บางแก้วนะ” อีกฝ่ายตอบพลางหยิบสายสีดำขึ้นมาสวมใส่ตรงคอให้เจ้าเสียมที่เพิ่งจะมานั่งลงตามคำสั่งของลุงจอบทันที “เห็นเล็กแบบนี้แต่ดุเอาเรื่องเลยนา”

   “โห ดุแบบนี้เสียมไม่กัดผมแย่เลยรึครับ” ผมถามด้วยความกลัว เพราะผมกลัวถูกหมากัดจริงๆครับ

   “โอ้ย เรื่องนี้ไม่ต้องเป็นห่วงหรอกพ่อผัก มันไม่กัดซี้ซั้วถ้าเราไม่ได้ไปทำอะไรมันก่อน”

   “โอเคครับ ผมรับหมามาเฝ้าบ้านก็ได้ฮะลุงจอบ”

   “ดีมากไอ้หนุ่ม มันต้องให้ได้อย่างนี้สิ” อีกฝ่ายพูดพลางตบไหล่ผมซะแรงจนเกือบหน้าคะมำ “เดี๋ยวลุงต้องขอตัวกลับบ้านก่อนนะ มันเย็นแล้ว”

   “ฮะ แล้วเจอกันครับลุงจอบ”

   “เออๆ แล้วเจอกัน”

   พออีกฝ่ายเดินจากไปแล้ว ผมก็เดินมาดูไอ้เสียมมัน ซึ่งมันทำหน้าทำตาบ้องแบ้ว เอียงคอราวกับสงสัยในตัวผมว่ามองมันทำไม ผมอยากจะลูบหัวมันเหมือนกันครับแต่ไม่กล้า

   ไม่เสี่ยงดีกว่าแหะ

   “ดูท่าจะหิวนะเสียม งั้นเอาขนมปังไปกินซะ” ผมพูดพลางวางขนมปังให้ ซึ่งมันจ้องมองขนมปังสลับกับมองหน้าผม ก่อนจะก้มลงกัดกินขนมปังอย่างรวดเร็ว “ค่อยๆกิน เดี๋ยวติดคอนะเสียมเอ้ย”

ผมพูดพลางมองมันด้วยความเป็นห่วง เพราะถึงยังไงผมกับมันยังต้องอยู่ด้วยกันไปอีกนาน

   “เฝ้าบ้านดีๆนะเสียม อย่าดื้อกัดคนโดยไม่ดูเด็ดขาด เดี๋ยวพรุ่งนี้ฉันจะมีรางวัลตอบแทนให้”

   “งิ้งงิ้ง” มันครางเสียงหวานตอบรับราวกับล่วงรู้ในสิ่งที่ผมพูด

   “ดีมากเด็กดี ถ้างั้นฉันต้องขอตัวเข้าบ้านก่อนนะ แล้วจะออกมาเล่นด้วย”

   “โฮ่ง!” แล้วผมก็เดินกลับเข้าบ้านไป ทิ้งให้เสียมยืนอยู่ตรงนั้นเพียงลำพัง

.........................

 :mew1: :mew1: :mew1: :mew1: :mew1: :mew1:


[attachment deleted by admin]
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 24-05-2014 13:04:07 โดย dragon123 »

ออฟไลน์ ตีสี่

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 412
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +81/-5
    • 61'
ฮาดี ตอนอ่านถึงชื่อร้าน "กูขายของชำ" นี่หลุดหัวเราะเลย
ไอเดียในการเขียนเรื่องดี เข้าใจตั้งชื่อ และยังเดาไม่ออกเลยว่าเนื้อเรื่องมันจะไปแนวไหน
แล้วหมู่บ้านนี้ชื่อหมู่บ้านเกมแฟนตาซีหรือเปล่า
ถ้ายังไงเขียนบอกชื่อหมู่บ้านกับชื่อเกาะด้วยนะ
เราว่าคงจะฮาได้อีก

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด