@@รักเกิดในอู่ซ่อมรถ by aoikyosuke ตอน จบ P.30
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: @@รักเกิดในอู่ซ่อมรถ by aoikyosuke ตอน จบ P.30  (อ่าน 440297 ครั้ง)

ออฟไลน์ Jibbubu

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3385
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +77/-6
นี่คนเดียวกันกับพัฒน์ที่เงียบๆติ๋มๆหรือเปล่าเนี่ยะ ทำไมพัฒน์คนนี้ร้อนแรงเวอร์เลยอ่ะ แต่ชอบนะ สงสัยพี่บัสจะหลงพัฒน์คนนี้จนโงหัวไม่ขึ้นแน่ๆ และคงจะหึงแรง หวงแรงแน่ๆ

ออฟไลน์ WASAWATTE

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 203
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +12/-1
พิพัฒน์เปลี่ยนไปเยอะนะเรา
พี่บัสก็นะ อิอิ
 :hao6:

ออฟไลน์ eye-lifestyle

  • พรุ่งนี้ไม่เคยมีจริง
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 385
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +35/-0

ออฟไลน์ am_am

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 467
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +10/-0
กรี๊ดดดดดดดดดดดด ฉากนี้ที่รอคอย :jul1:
เราอยากรู้เรื่องในห้องพี่บัสมานานแล้ววววว
เท็นจังน่ารักที่สุด จุ๊บๆๆ  เค้าไม่ได้หื่นนะ :z1:

ออฟไลน์ lizzii

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 6283
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +271/-2
กรีดร้องเบาๆๆๆๆ
ภาษากายมันได้ผลจริงๆ ฮ่าๆ

ออฟไลน์ kinjikung

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2940
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +163/-8
นางซึนที่ยั่วมาก พี่บัสหลงโงหัวไม่ขึ้นแน่ 5555

ออฟไลน์ แค่ความทรงจำ

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 65
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +12/-0
 :a5: พัฒน์เปลี่ยนไป

ลุ้นๆ จะเป็นยังไงต่อ

ออฟไลน์ malula

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7208
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +622/-7
เห็นพัฒน์เงียบ ๆ แต่ร้อนแรงใช่ย่อยนะ

ออฟไลน์ Mouse2U

  • บังเอิญ'โลกกลม'..
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3531
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +223/-10
อะ.เฮือก!  :pighaun: หนูพัตน์กินอะไรเข้าปายยย.หนูเป็นนายเอกที่แซ่บมาก. :jul1: สลัดคราบนางซินออกไปจนเราแปลกใจเลย.แต่เป็นแบบนี้บ่อยๆก็ดีนะ.เราว่าเข้าใจพัตน์มากกว่าตอนที่คุยกับพี่บัสจริงๆนั่นล่ะ.(ความจริงต้องบอกพี่บัสพูดคนเดียวมากกว่า.กร๊าก. :laugh: )

ออฟไลน์ aa_mm

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1471
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +540/-2


 @@รักเกิดในอู่ซ่อมรถ (บารมี&พิพัฒน์) ภาคพิเศษ 20 เรื่องเรื่อยเปื่อยของบารมีกับพิพัฒน์

20 เรื่อง เกี่ยวกับ "พิพัฒน์"

1. พิพัฒน์ไม่ได้มีชื่อเล่นว่าพัฒน์แต่ชื่อเล่นที่แท้จริงของพิพัฒน์ชื่อ   หนู  เพราะเกิดมาตัวเล็กมากเหมือนหนู  แม่จึงตั้งชื่อให้ว่าลูกหนู แต่โตมาก็ไม่มีใครเรียกแล้วเปลี่ยนเป็นเรียกชื่อ พัฒน์ แทน

2.  ครอบครัวพิพัฒน์ไม่สมบูรณ์  พ่อตายตั้งแต่เด็ก  อยู่กับแม่จนอายุ 16 ปี และแม่แต่งงานใหม่พิพัฒน์เข้าทำงานโรงงานเป็นพนักงานพาร์ทไทม์เมื่ออายุ 16 ปีตอนปิดเทอมเพื่อนแม่ช่วยฝากให้และทำยาวมาเรื่อย เพราะหัวหน้างานเห็นว่าหน่วยก้านดี ขยันและใช้งานง่าย  จากเด็กฝ่ายผลิตก็ได้ย้ายไปช่วยเขียนเอกสารเล็ก ๆ น้อย ๆพัฒนาไปทำฝ่ายบัญชีแบบเต็มตัว และเรียนต่อในระดับชั้น ปวช. และ ปวส. บัญชี  และออกมาใช้ชีวิตอยู่คนเดียวตั้งแต่อายุ 17 ปีแยกกันอยู่กับแม่และพ่อเลี้ยง แต่ยังไปมาหาสู่กันบ้าง ไม่ได้ทะเลาะหรือเกลียดกัน

3.ปาจรีย์  มาจีบพิพัฒน์ก่อน เพราะเห็นครั้งแรกแล้วนึกว่าเป็นเด็กฝึกงาน  หน้าตาน่ารักถูกใจ  และขี้อาย สุดท้ายก็เลยมาอยู่ด้วยกัน โดยไม่ได้แต่งงาน  พ่อของปาจรีย์รับรู้และก็ยอมรับพิพัฒน์ได้   แต่ไม่ได้ไปมาหาสู่กันมากนัก  ได้ไปเยี่ยมในวันหยุดพิเศษต่าง ๆ บ้าง

4.การเจอกันครั้งแรกของพิพัฒน์กับบารมีไม่น่าประทับใจเท่าไหร่   บารมีขับรถมาจอดหน้าบ้านและเอาขนมไหว้เจ้ามาให้น้องสาว ทั้งที่ไม่ได้เป็นคนจีนแต่ก็ไหว้แม่ย่านางรถในโอกาสวันพิเศษ และเพราะทำขนมสำหรับไหว้มากเกินไป  ก็เลยขนเอามาให้น้องสาวไปแจกคนที่โรงงาน  สิ่งแรกที่บารมีคิดกับพิพัฒน์คือ  น้องสาวกูนี่มันเลวจริง ๆไปหลอกเด็กมัธยมได้ลงคอ พ่อแม่เด็กไม่ตามมาเอาเรื่องหรือไง

5.พิพัฒน์กลัวบารมีตั้งแต่แรกเห็น  และบางครั้งก็รู้สึกหายใจไม่ทั่วท้องเมื่อต้องอยู่ใกล้บารมี

6.สิ่งที่พิพัฒน์ประทับใจในตัวบารมี  เพราะบารมีเป็นคนใจดีแต่ไม่ค่อยแสดงให้คนอื่นรู้

7.พิพัฒน์รู้สึกแย่ทุกครั้ง  เมื่อเห็นบารมีเป็นทุกข์กับเรื่องที่พิพัฒน์ช่วยแก้ไขไม่ได้  เลยใช้วิธีมาอยู่ใกล้ๆ  ให้บารมีรู้สึกว่าไม่ได้อยู่เพียงคนเดียวลำพัง  ยังมีพิพัฒน์อยู่ข้าง ๆ เสมอ

8.นิสัยส่วนตัวที่คนใกล้ชิดจริงๆ ถึงจะรู้  คือเป็นคนชอบการสัมผัส ชอบการโอบกอด ชอบที่จะอยู่ใกล้ๆ คนที่ทำให้รู้สึกดีด้วย  เพราะโตมาแบบที่ไม่ค่อยได้รับความรักแบบเต็มที่  เวลาที่ได้อยู่กับคนที่ทำให้รู้สึกสบายใจ เลยเอาแต่นัวเนียพัวพันไม่เลิก  พิพัฒน์มักลืมตัวและเผลอทำแบบนั้นกับบารมีบ่อย ๆ จนบางครั้งก็กลัวว่าจะทำให้บารมีรำคาญ

9.พิพัฒน์เป็นนักกีฬาโรงเรียนเล่นกีฬาได้ทุกประเภท  ผิดกับหน้าตาที่ดูเอื่อยเฉื่อยและเหมือนคนง่วงนอนตลอดเวลา  ที่จริงแล้วเป็นคนชอบการแข่งขันมาก  แต่ไม่ค่อยแสดงออกให้ใครรู้  ชอบอยู่อย่างเงียบ ๆมากกว่าจะบอกว่าตัวเองทำอะไรได้บ้าง

10.พิพัฒน์เสียตัวครั้งแรกให้กับปาจรีย์เมื่ออายุ 20 ปี 4 เดือน ในคืนวันปีใหม่  ไม่ได้เมา  แต่โดนปาจรีย์ปล้ำ  หลังจากนั้นก็เลยไปไหนไม่รอด  อยู่กันยาวหลายปี

11. ตอนที่มีอะไรกันครั้งแรก  พิพัฒน์คิดว่าบารมีไม่จริงจังด้วย แต่พิพัฒน์ไม่คิดจะปฏิเสธ และแสดงความรู้สึกออกไปทางร่างกายทั้งหมดเพื่อให้บารมีเข้าใจและรับรู้  และถึงแม้จะมีอะไรกันถึงขนาดนั้น แต่พิพัฒน์ก็ไม่กล้าพูดว่ารู้สึกยังไงกับบารมี

12.การมีอะไรกันครั้งต่อๆ มาพิพัฒน์มีสติครบถ้วนดี  พิพัฒน์ไม่มีอคติเรื่องเซ็กส์เพราะมันคือการแสดงความรู้สึกรักใคร่ผูกพันในอีกรูปแบบหนึ่งกับคนที่รู้สึกดีด้วย และบารมีมองว่าน่ารัก  และรู้สึกชอบที่พิพัฒน์เป็นแบบนั้น 

13.และถึงจะผ่านมากี่ครั้ง  พิพัฒน์ก็ยังไม่กล้าบอกความรู้สึกของตัวเองกับบารมีอยู่ดี

14.พิพัฒน์ไม่ใช่หนุ่มน้อยอ่อนด้อยประสบการณ์  พวกเงียบ ๆ มักร้อนแรงเสมอ

15.และนั่นก็เป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้บารมีไปไหนไม่รอด  เรื่องอื่น ๆบางครั้งพิพัฒน์ก็ดูเฉื่อยชาเซื่องซึมจนน่ารำคาญ แต่อย่าให้มันมีอารมณ์.....แม้แต่บารมียังไม่สามารถคาดเดาได้ว่าพิพัฒน์ทำอะไรได้บ้าง

16.พิพัฒน์เป็นคนซักผ้ารีดผ้าให้บารมี และหน้าที่ของบารมีที่ต้องปฏิบัติอย่างเคร่งครัดคือถอดเสื้อผ้าแล้วใส่ตะกร้าให้เรียบร้อย ห้ามวางทิ้งเกลื่อนกลาด

17.ความสามารถพิเศษของพิพัฒน์คือคิดเลขเร็วมาก  และชอบการสังเกตปฏิกิริยาคนรอบข้าง และตอนนี้ปฏิกิริยาของเต๋อกับช่างวินัยที่มีต่อกันพิพัฒน์ก็เริ่มสังเกตเห็น แต่ไม่พูด

18.พิพัฒน์เป็นนักกีฬาที่มีชื่อเสียงระดับหมู่บ้าน และตำบล  หลายครั้งคู่ต่อสู้มักประเมินความสามารถของพิพัฒน์จากใบหน้าที่เฉื่อยชาและไร้ความรู้สึก แต่นั่นทำให้พิพัฒน์ได้เปรียบ เมื่อศัตรูประมาทฝีมือพิพัฒน์
 
19.งานกีฬาประจำตำบลครั้งหนึ่งพิพัฒน์เป็นดาวซัลโว   ยิงไปสามประตู ท่ามกลางเสียงเชียร์ของเด็กในอู่ซ่อมรถที่ขนขบวนกันมาเชียร์ แต่บารมีไม่รู้เรื่องเพราะมัวแต่คุยเรื่องงานกับผู้หลักผู้ใหญ่ในตำบล

20.พิพัฒน์เคยอยู่ฝ่ายบัญชีของบริษัทค้าพืชผลทางการเกษตร  และมีพี่ที่สนิทกันในแผนกที่คอยสอนงานและให้ความช่วยเหลือพิพัฒน์อยู่เสมอ ชื่อ “พี่สุรชาติ”  พี่สุรชาติชื่อเล่นว่า “บาส”  และแม้จะชื่อคล้ายชื่อเล่นของบารมีที่ชื่อว่า “บัส”  แต่นิสัยต่างกันสุดตีน


20 เรื่องเกี่ยวกับ"บารมี"

1. ชื่อเล่นว่า “บัส”  เพราะเกิดบนรถโดยสารประจำทางหรือที่คนสมัยก่อนเรียกว่ารถ “บัส”สาเหตุที่ไปเกิดบนนั้นเพราะแม่กับพ่อทะเลาะกัน  แม่งอนพ่อเลยหนีขึ้นรถบัสไปบ้านตาแต่ไปได้ครึ่งทางก็เจ็บท้องคลอดขึ้นมา  บารมีเลยได้ชื่อนี้โดยที่พ่อแม่ไม่ต้องเสียเวลาตั้งชื่อเล่นให้มากความ

2. บารมีเป็นญาติกับเต๋อ และโตมาพร้อมกัน เต๋อไม่เคยเรียกบารมีตามศักดิ์ที่แท้จริง  เพราะเป็นเพื่อนเล่นกันตั้งแต่เด็ก เมื่อก่อนเรียกว่าพี่ แต่ตอนหลังเปลี่ยนมาเรียกว่าเฮีย ตามลูกน้องในอู่ซ่อมรถของบารมี

3.พ่อทิ้งหนี้ไว้ให้บารมีมากกว่ายี่สิบล้าน  และบารมีก็พยายามผ่อนใช้มาโดยตลอดแต่ผ่านไปหลายปีหนี้ก็ยังไม่หมด จนบางครั้งบารมีท้อใจ และอยากจะยอมแพ้ไปซะจะได้หมดเรื่อง แต่ก็ทำไม่ได้ เพราะสัญญากับพ่อเอาไว้ ว่ายังไงก็จะรักษาสิ่งที่พ่อสร้างเอาไว้ให้ได้

4.บารมีเป็นคนอ่อนไหวและคิดมากแต่ปกปิดเอาไว้ภายใต้ท่าทีที่แข็งกร้าวเพราะไม่ต้องการให้ใครรู้ถึงความอ่อนแอที่อยู่ในใจลึก ๆ แต่สุดท้ายพิพัฒน์ก็รู้ความลับเรื่องนี้จนได้

5.บารมีไม่เคยรู้สึกว่าสัตว์เลี้ยงขนปุยทุกชนิดมีความน่ารัก 

6.แม้จะคิดอย่างนั้นแต่สุดท้ายก็ต้องตัดหญ้าขนมาเลี้ยงกระต่ายให้พิพัฒน์ในวันที่พิพัฒน์ยุ่งกับงานจนปลีกตัวไปเลี้ยงกระต่ายไม่ได้  บารมียอมทำให้ง่าย ๆ แบบไม่มีข้อต่อรอง เพราะทุกครั้งที่เห็นพิพัฒน์ยิ้มกับเรื่องเล็ก ๆ ที่ทำให้  บารมีก็จะเผลอยิ้มตามไปด้วย

7.หลังจากพ่อแม่เสียไปมากกว่าสิบปี  บารมีไม่เคยร้องไห้ให้ใครเห็นอีกเลย  และพิพัฒน์คือคนที่ได้เห็นน้ำตาและด้านที่อ่อนแอของบารมี

8. บารมีชอบให้คนเอาใจ  และพิพัฒน์ก็ขยันเอาใจบารมีแบบแปลก ๆ ทำในรูปแบบที่คนอื่นไม่เข้าใจ

9.บารมีเคยเรียนมหาวิทยาลัยแต่เรียนไม่จบ ลาออกมาซะก่อน เพราะอู่มีปัญหา

10.บารมีชอบกินซาลาเปาแต่เรื่องนี้ยังเป็นความลับที่พิพัฒน์ไม่รู้

11.บารมีเคยพยายามจะบอกรักพิพัฒน์แต่ไม่ว่ายังไงก็ขัดเขินเกินกว่าจะพูดออกมาอย่างจริง ๆ จัง ๆ  ได้ เลยไม่ยอมบอกจนถึงป่านนี้

12.บารมีชอบให้พิพัฒน์อ้อน  แต่ไม่เคยบอกว่าชอบให้อ้อน แม้บางครั้งจะทำเหมือนหงุดหงิดไม่ชอบใจแต่พิพัฒน์ก็รู้ว่าบารมีเขิน เลยแกล้งทำเป็นรำคาญกลบเกลื่อน
 
13.บารมีแอบจีบพิพัฒน์เงียบ ๆ แต่พิพัฒน์ไม่รู้ว่าบารมีจีบอยู่

14.บารมีบังคับเข้ามานอนห้องเดียวกับพิพัฒน์ ตั้งแต่ช่วงแรกที่มีอะไรกัน  แต่ไม่เคยบอกรักกันด้วยคำพูด

15.ในกระเป๋าสตางค์ของบารมีนอกจากรูปพ่อแม่แล้ว ยังมีรูปพิพัฒน์เก็บไว้ในมุมหนึ่งของกระเป๋าด้วย

16.วันเสาร์และอาทิตย์บารมียังต้องทำงาน แต่พิพัฒน์หยุดอยู่บ้านเพื่อจัดการงานบ้าน   บารมีจะโทรหาพิพัฒน์ช่วงสาย ๆ ของวันเพื่อคุยไปเรื่อยๆจนกว่าพิพัฒน์จะซักผ้าเสร็จและเริ่มตากผ้าถึงค่อยวาง

17.บารมีไม่เคยแกะกับข้าวใส่จานเอง และพิพัฒน์ทำให้บารมีทำสิ่งที่ไม่เคยคิดจะทำ ด้วยความเต็มใจ

18.วิธีการอ้อนขอทำเรื่องอย่างว่ากับพิพัฒน์นั้นไม่ยากบางครั้งบารมีจะแกล้งเดินเฉียดไปมาอยู่ด้านหลังของพิพัฒน์และแกล้งแอ่นเอวไปโดนสะโพกของพิพัฒน์ให้รู้สึก เท่านี้ก็เป็นอันรู้กัน   

19.ตอนที่รู้ตัวว่าชอบพิพัฒน์เข้าแล้ว บารมีเอาแต่แอบลอบมองหน้าของพิพัฒน์ทั้งวันจนพิพัฒน์รู้ตัว และบารมีก็ทำเป็นนิ่งเฉยกลบเกลื่อน

20.แม้จะเป็นคนที่สั่งให้พิพัฒน์ทำในสิ่งที่ต้องการอยู่บ่อย ๆ  แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าบารมีจะเป็นผู้บงการชีวิตพิพัฒน์ได้หมดทุกอย่าง   เพราะวันไหนที่พิพัฒน์เอาจริงขึ้นมา  บารมีก็ไปเคยกล้าขัดใจพิพัฒน์แม้แต่ครั้งเดียว 

แม้พิพัฒน์จะไม่ถนัดพูด แต่ก็มีบางสิ่งที่ทำให้คนสองคนเข้าใจกันได้มากกว่าคำพูด

ในอู่

บารมี         "ไอ้พัฒน์ทำห่าอะไรไม่เคยได้อย่างใจ เชื่องช้า อืดอาด สั่งอะไหล่ล็อตใหม่ด้วย แม่งของก็ต้องนำเข้าอีก ห่าเอ้ย"
พิพัฒน์      "............................"

ในครัว

บารมี         “หิวข้าว แกะกับข้าวซิ เร็ว ๆ หิวจะตายห่าแล้ว ร้อนก็ร้อนอากาศแม่งร้อนชิบหาย หิวโว้ย หิว หิว หิว"
พิพัฒน์      ".........................."

หน้าโทรทัศน์

บารมี         “เอารีโมทมา จะดูช่องเมื่อกี้นี้ ปวดขาชิบหาย นวดขาให้หน่อยซิ แม่งเฮียสมชัยก็อีก เอารถมาทิ้งไว้นัดแล้วไม่เป็นนัด น่าโมโหชิบหาย นี่ เห็นว่าเป็นลูกค้าเก่ากูหรอกนะ”
พิพัฒน์      “...........................”

ในห้องนอน

บารมี        “............................”
พิพัฒน์      “อือ อึก อื้อออออออออ ซี้ดดส์ ไม่ไหวแล้ว พี่  จะแตกแล้ว อ๊า  พี่บัส แรงอีก เร็ว อาส์ อื้ออออ”


 TBC.
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 11-04-2015 11:34:39 โดย aa_mm »

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ PiSCis

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 346
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +16/-2
พัฒน์ช่างร้อนแรง

ช่วงเวลาบนเตียงคือของพัฒน์  :z1:  :laugh:

ออฟไลน์ วัวพันปี

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1309
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +540/-3

ออฟไลน์ WASAWATTE

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 203
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +12/-1
เฮียบัสแกก็มีมุมน่ารักๆ ของแกด้วยนะเนี่ย
พิพัฒน์ดูไม่ค่อยดูนะ แต่ทำไมในห้องนอนนี่แบบว่า... อิอิ
 :hao7:

ออฟไลน์ PetitDragon

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4126
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +343/-5
ปากแข็งทั้งคู่อ่ะ  :laugh:

ออฟไลน์ Mouse2U

  • บังเอิญ'โลกกลม'..
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3531
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +223/-10
เรื่องอื่นพัตน์จะไม่ยุ่ง! ถ้าไม่ใช่บนเตียงน่ะนะ.เอิ๊กๆ. :laugh:

ออฟไลน์ maemix

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4403
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +299/-3
แต่ละข้อของพัฒน์แซ่บๆ ทั้งนั้น
อนาคตพี่บัสเกรงใจเมียแน่ๆ

ออฟไลน์ iceman555

  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8196
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +149/-11
เห็นเงียบๆแบบนี้ เวลาอยู่บนเตียงชนะเลิศเลย อิอิอิ

ออฟไลน์ PHA_

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 206
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-1
พัฒน์ เป็น ควีนนนนน :katai5:

ออฟไลน์ B52

  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 13215
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +420/-26
จะในอู๋ ในบ้านหรือที่ไหนๆพี่บัสมีแรงพูดแรงบ่นบ่นไปแต่บนเตียงเมื่อไรเดึ๋ยวพิพัฒน์จัดเอง น้องหนูเอาอยู่!!!!

ออฟไลน์ aa_mm

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1471
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +540/-2


 @@รักเกิดในอู่ซ่อมรถ (บารมี&พิพัฒน์)  ตอน ความสุขเล็ก ๆ


เสียงกระดิ่งดังกรุ๋งกริ๋งมาแต่ไกลในเวลาบ่ายแก่ๆ  อากาศร้อนอบอ้าวลมไม่พัด ใบไม้ไม่กระดิก

ร้อน ๆขนาดนี้ สิ่งที่ช่วยให้ทั้งเด็กในอู่และช่างที่กำลังซ่อมรถมีอารมณ์อยากทำงานต่อได้  คงหนีไม่พ้นไอติมหวาน ๆ  เย็น ๆ สักแท่ง

พิพัฒน์เปิดประตูออกมาจากออฟฟิศและเดินออกไปหน้าลานกว้างที่เปิดเป็นพื้นที่สำหรับซ่อมรถ โบกไม้โบกมือให้รถไอติมจอดและตะโกนให้คนในอู่หยุดมือที่กำลังทำงาน

“มาเอาไอติมกันคนละแท่งครับ”

พิพัฒน์ตะโกนบอกและทั้งเด็กในอู่และช่างที่กำลังทำงานก็ค่อยๆ ผละจากงาน และเดินมายืนรอรถไอติมทันที

“เฮียบัสเลี้ยงคนละแท่ง”

แค่ได้ยินว่ามีคนเลี้ยง  สมาชิกทั้งอู่ก็โห่ฮาและปรบมือกันใหญ่ แม้จะเป็นเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆแต่ก็ทำให้อารมณ์หงุดหงิดจากอากาศร้อนผ่อนคลายลงได้

“ตั้งแต่พี่พัฒน์มาอยู่คุณภาพชีวิตดีขึ้นเยอะเลย  ถ้ามีแต่เฮียคนเดียวอย่าหวังจะได้มากินไอติม ชิล ๆ มีความสุขแบบนี้เหอะ เฮียแม่งไม่ละเอียดอ่อน”

เต๋อยืนเกาะรั้วรอรถไอติมก่อนคนแรกและหันไปทำหน้ากวนประสาทใส่คนที่กำลังเดินตามมา

“ไม่ต้องแดกมั้ย  เลี้ยงแล้วยังปากดีอีก”

บารมีเดินมาเกาะรั้วด้วยอีกคนและเต๋อก็เบ้หน้าใส่บารมี

“พาดพิงไม่ได้เลย  เอาแม่งสองเลย แบบนี้แม่งต้องเบิ้ล”

ชะ ไอ้ห่าเต๋อ   จะกินล้างกินผลาญเลยใช่มั้ยสรุป

“กูจะไปเก็บตังค์กับแม่มึง”

ถามสิว่ากลัวมั้ยเต๋อไม่ได้ตอบบารมีแต่ทำสิ่งที่เหนือกว่าการตอบ

“น้า  ของผมสี่เลย”

เป็นไงล่ะ  อึ้งสิ 
เต๋อยักคิ้วให้บารมีที่อยากจะตบกบาลเต๋อเต็มแก่  แต่ก็ทำอะไรไม่ได้มากไปกว่าส่ายหัว  ด้วยความอ่อนใจ

“แม่มึงรวย  กูก็รวย กินซะให้พุงแตกเลยไอ้ห่า”

ประชดประชันไปพอสมควร  แต่เต๋อไม่รู้สึกอะไร รับไอติมมาสี่แท่งและยิ้มเยาะบารมีอย่างสะใจ

“แดกแม่ง”

ไม่ใช่แค่พูดแต่ยัดไอติมสี่แท่งเข้าปาก  และช่างวินัยก็ได้แต่ลอบมองปฏิกิริยาของเต๋อด้วยความขำ

เด็กเปรต
ทั้งกวนตีน  ทั้งหาเรื่องให้โดนด่า  แบบนี้มันน่า..........

เต๋อเดินถือไอติมสี่แทงจากไปแล้วและบารมีก็ขมวดคิ้วมุ่น และบ่นพึมพำอยู่คนเดียว

“แม่ง”

บ่นไปก็เท่านั้น  ถึงบ่นก็ทำอะไรไม่ได้  และพิพัฒน์ที่กำลังยืนกินไอติมก็อมยิ้มเล็ก ๆที่มุมปากเมื่อนึกเรื่องบางอย่างขึ้นมาได้

“ยิ้มอะไรพัฒน์”

พิพัฒน์รีบหุบยิ้ม  และเดินหนีเข้าออฟฟิศไป ทิ้งให้ช่างวินัยและบารมีมองตาม

“เฮียบัส”

บารมีหันมามองหน้าของช่างวินัยที่กัดไอติมไปเรื่อยๆ และเริ่มพูดบางอย่าง

“ตั้งแต่พิพัฒน์มาอยู่ด้วยกันนี่  ดูเฮียมีความสุขขึ้นเยอะเลยนะ”

ดูมีความสุขงั้นเหรอ
การแสดงออกมันชัดเจนขนาดนั้นเลยเหรอ
บางทีก็..........อาจจะใช่อย่างที่ช่างนัยพูดจริงๆ ตั้งแต่มีพิพัฒน์มาอยู่ด้วยบารมีรู้สึกว่าตัวเองมีความสุขมาก ๆ ในทุก ๆ วัน

“ก็จริง”

ยอมรับออกมาตรงๆ และบารมีก็ยิ้มออกมาบาง ๆ พยักหน้าให้กับช่างนัยที่พยักหน้าตาม และกำลังจะเดินเข้ามาในอู่เพื่อทำงานต่อ

“ว่าแต่ช่างนัยเถอะ”

ช่างวินัยหันมามองหน้าเจ้าของอู่ และบารมีก็เดินเข้ามาใกล้กับช่างวินัยและพูดอะไรบางอย่างพอให้ได้ยินกันสองคน

“คิดดีแล้วนะ”

คิดดีแล้ว?????????
จะแกล้งทำเป็นไม่รู้ก็ไม่ได้  เพราะไม่ใช่ว่าไม่รู้จักบารมี  รู้จักกันมานานหลายปี  รู้ไส้รู้พุงกันหมดเพราะที่จริงก็โตมาด้วยกัน

ช่างวินัยนิ่งชะงักไปเล็กน้อย  ก่อนจะตอบบารมีตรง ๆ แบบไม่ต้องใช้เวลาคิดนาน

“ผมคิดมาตลอดชีวิต”

คำตอบเรียบง่ายแต่จริงจัง และบารมีก็รับรู้ถึงความจริงจังในน้ำเสียงของช่างวินัย

“งั้นก็ฝากด้วยนะ”

บารมีแตะที่ไหล่ของช่างวินัยและผละไปที่ออฟฟิศ

ช่างวินัยถอนหายใจยาวๆ และกลับมาทำงาน  เหลือบสายตามองไอ้เด็กเวรที่ทำให้ช่างวินัยต้องคิดมาตลอดชีวิต      และมันกำลังเมามันส์กับไอติมสี่แท่งที่มันกินประชดเจ้าของอู่

“.................”

ปกติไม่ค่อยจะเข้าใกล้หรือพูดคุยกันเวลาอยู่ที่อู่ แต่วันนี้ช่างวินัยอยากจะขอทำอะไรสักนิด

เดินไปยืนอยู่ตรงหน้าเต๋อ  และแตะมือเบา ๆที่หัวของเด็กที่นั่งกินไอติม
เต๋อเงยหน้าขึ้นมองและรีบปัดมือช่างวินัยออกทันที

“ทำอะไรวะ  หัวคนนะไม่ใช่หัวหมา ทำขนาดนี้ไม่ลูบหัวแล้วโยนอาหารให้เลยล่ะ”

อะไรที่ทำให้พี่ต้องคิดอะไรกับเต๋อเกินเลยมาตลอดวะ  ไม่รู้จริง ๆ นะไม่รู้เลยว่าทำไมถึงไม่เคยมองเป็นอย่างอื่น ตั้งแต่เล็กจนโต ที่จริงสายตาของช่างวินัยยังเหมือนเดิม  ยังเห็นเต๋อเป็นเด็กผู้ชายตัวเล็ก ๆที่วิ่งวนไปวนมาอยู่รอบ ๆ ตัวเหมือนเดิม

“ปากเลอะหมดแล้วมึงกินยังไงให้เปื้อนขนาดนี้”

ช่างวินัยส่งยิ้มจางๆ ให้กับเต๋อ  และแตะปลายนิ้วเบา ๆที่ริมฝีปากของเต๋อ

“ช่างนัย”

เต๋อรีบหันซ้ายหันขวาเลิ่กลั่ก  เพราะตกใจกับสิ่งที่ช่างวินัยทำ

อย่ามาเปิดเผยให้คนอื่นเห็นตอนนี้นะโว้ย  กูยังไม่พร้อม

เต๋อขมวดคิ้วมุ่น และทำท่าจะลุกขึ้นเดินหนีแต่ช่างวินัยเรียกเอาไว้และเต๋อก็ยิ่งมองซ้ายมองขวา ด้วยความหวาดระแวง

“พี่นัย”

เต๋อปรามช่างวินัยเสียงดุ  และช่างวินัย ก็ตอบกลับเสียงดุไม่แพ้กัน

“โคตรอยากให้ความแตกแล้วเรื่องรู้ไปถึงหูแม่มึงไวๆ จริง ๆ เลยว่ะ”

ช่างวินัยแม่ง..........แล้วมันใช่เวลาที่ไหนกันล่ะโว้ยยย

“บ้า”

เต๋อสบถออกมาเสียงเบาและหน้างอหงิก รีบเดินหนีไปอย่างรวดเร็ว และช่างวินัยก็ถอนหายใจออกมายาว ๆ  ก่อนจะเดินไปจัดการงานตัวเองที่ค้างอยู่ให้เสร็จเรียบร้อย

บารมีปล่อยมือจากมู่ลี่ที่ใช้บังแสงและถอนหายใจ  พิพัฒน์นั่งท้าวคางและกัดไอติมไปเรื่อย ๆ  ก่อนจะยื่นส่งให้บารมีที่เดินมานั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม

“อะไรมึงพัฒน์”

พิพัฒน์ไม่พูด  แต่ยังยืนยันจะป้อนไอติมบารมีให้ได้และบารมีก็ส่ายหน้าแต่พิพัฒน์ก็ยังยืนยันจะทำแบบเดิม

กัดไปแค่หนึ่งคำและพิพัฒน์ก็ดึงไอติมกลับมากินต่อ

กินไปเรื่อย ๆและเหมือนนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้

“ว่าจะบอกก็ลืม”

ลืมอะไร  มีอะไรให้ลืม ลืมเรื่องอะไรวะพัฒน์
พิพัฒน์ชี้ไปที่ซอกคอของบารมีและบารมีก็แตะปลายนิ้วไปที่ซอกคอของตัวเอง

“อะไร”

เอ่ยถามและพิพัฒน์ก็เลิกคิ้วขึ้นสูงและตอบออกมาหน้าตาเฉย

“เมื่อคืนดูท่าว่าผมจะดูดแรงไป”

ดูด   
แรง
ไป

คอก็เลยมีรอย  รอยที่ไม่น่าจะมี  และบารมีเริ่มเข้าใจขึ้นมาทันทีว่าทำไมช่างวินัยทักแปลกๆ

“ตั้งแต่พิพัฒน์มาอยู่ด้วยกันนี่  ดูเฮียมีความสุขขึ้นเยอะเลยนะ”

ไม่ใช่แค่พูดแต่ช่างนัยคงสังเกตเห็นอะไรบางอย่าง ถึงได้ลองเชิงด้วยการพูดแบบนั้น  และบารมีก็ยอมรับซะด้วย ว่ามีความสุขจริง ๆ
ดังนั้นแล้ว  เมื่อคิดโดยสรุป...............คำตอบที่ได้ก็คือ  ช่างวินัยรู้เรื่องความสัมพันธ์ระหว่างบารมีกับพิพัฒน์แล้ว  ที่สำคัญรู้ไปถึงขนาดที่ว่า  บารมีกับพิพัฒน์ไปถึงขั้นไหนกันแล้ว

ไอ้..........นัย.............

บารมีเองก็ซึ้งใจในความร้ายกาจของช่างวินัยไม่น้อย
แบบนี้สิ  มันค่อยสมน้ำสมเนื้อกับไอ้เต๋อหน่อย

เจองานละเอียดแล้วไงมึงไอ้เต๋อ.........แดกไอติมกูฟรีสี่แท่ง เก็บตังค์จากแม่มึงก็ไม่ได้ งั้นกูจะให้ช่างนัยนี่แหละ ไปจัดการทบต้นทบดอก  คิดค่าเสียหายเอาจากมึงให้หมดเลยไอ้เต๋อ

แม่ง..........ไอ้ห่าเต๋อ........ไอ้หลานเวร

แล้วนี่ก็อีกคน  ปั่นซะกูไปไม่เป็นเลย  แล้วก็มานั่งกินไอติมหน้าตาเฉย  พิพัฒน์นี่แม่งก็เหลือเกิน

บารมีนึกอยากจะต่อว่าคนที่นั่งกินไอติมเฉยๆ ไม่มีทีท่ารู้ร้อนรู้หนาวอะไรทั้งนั้น คิดแล้วก็หงุดหงิดอยู่ในใจ  และพิพัฒน์ก็นั่งจ้องหน้าของบารมีและยื่นหน้าเข้าไปใกล้กับหน้าของบารมี โดยไม่ทันตั้งตัวพิพัฒน์ขบริมฝีปาก เข้ากับริมฝีปากล่างของบารมีเบาๆ

“เฮ้ย.......ไอ้........พัฒน์”

บารมียกหลังมือขึ้นขัดถูที่ริมฝีปากของตัวเองและพิพัฒน์ก็ยิ้มใส่ตาของบารมี

“ให้ดูดคืนก็ได้ไม่อยากเอาเปรียบ”

อะไรของมึง
อะไรของมึงวะพัฒน์อะไรของมึงงงงงงงงงงง

บารมีไม่มีปัญญาทำอะไรได้  นอกจากนั่งนิ่งอยู่อย่างนั้นและทนไม่ไหวจนต้อง  เอาคืนพิพัฒน์บ้างด้วยการยื่นหน้าเข้าไปหาพิพัฒน์   และจูบกันอยู่อย่างนั้นเป็นนานจนอารมณ์ชักจะเตลิดไปไกลและบารมีก็ต้องผละใบหน้าออกห่างก่อนที่อะไรจะเกินเลยไปมากกว่านี้

“ไว้กลับบ้านก่อนนะพัฒน์”

พิพัฒน์มองหน้าบารมีด้วยสีหน้าเรียบเฉย  แต่ตอบสนองสิ่งที่บารมีต้องการแบบง่าย ๆ

“ไม่ต้องกลับหรอก  เดี๋ยวใช้ปากทำให้.....เดี๋ยวรอให้คนอื่น ๆ กลับไปก่อนก็ได้......ผมอยากทำ”


 TBC.
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 11-04-2015 11:33:27 โดย aa_mm »

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ lollita

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 142
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-0

ออฟไลน์ B52

  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 13215
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +420/-26
 :hao7: เรื่องแบบนี้พิพัฒน์เป็นต่อตลอด

ออฟไลน์ Mouse2U

  • บังเอิญ'โลกกลม'..
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3531
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +223/-10
โอ้วว~ พัตน์ชักจะร้อนแรงเกินไปแล้ว.ยั่วเสียจนพี่บัสหลงหัวปักหัวปำเชียว. :hao3: :m25:

ออฟไลน์ fangkao

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 657
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +89/-3
พิพัฒน์เป็นทายาท ปลาชอคเกอร์เหรอ ดูดเอา ดูดเอา อิอิ เต๋อเราคิดถึงเต๋อๆๆๆๆๆ มาต่อไวไวนะ

ออฟไลน์ cavalli

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5358
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +195/-19
ร้อนแรง เผ็ดพริกแกง มากกก

ออฟไลน์ maemix

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4403
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +299/-3
รู้สึกว่าพัฒน์จะเหนือพี่บัสขึ้นทุกวัน
จะกินไอติมแท่งใหญ่ด้วยๆ
 :hao6: :hao6:

ออฟไลน์ Poes

  • คนแรกของหัวใจ คนสุดท้ายของชีวิต
  • Administrator
  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 11342
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2405/-22
พัฒน์ไวอยู่เรื่องเดียวสินะ  :z1:

ออฟไลน์ PetitDragon

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4126
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +343/-5

ออฟไลน์ WASAWATTE

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 203
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +12/-1
หนูพัฒน์ร้ายขึ้นทุกวันนะเราหน่ะ
 :hao6:

ออฟไลน์ darling

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1741
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +96/-7
พัฒน์เอ้ย แค่นี้พี่บัสก็ไปไหนไม่รอดแล้ว  :กอด1:

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด