@@รักเกิดในอู่ซ่อมรถ by aoikyosuke ตอน จบ P.30
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: @@รักเกิดในอู่ซ่อมรถ by aoikyosuke ตอน จบ P.30  (อ่าน 432399 ครั้ง)

ออฟไลน์ mapreaw

  • เคยคิดว่า "รักแท้มีอยู่จริง"
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 615
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +24/-1
เค้าเข้าไปกินกันต่อในห้องน้ำละ อ๊ายยยยยยย :pighaun:

ออฟไลน์ ReiSei

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1379
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +64/-5
555555 บารมีไปไหนไม่รอดดดดดแล้ว
พัฒน์ร้ายกาจอะ ตายๆๆ  พูดแต่ละคำ เขินน

ออฟไลน์ puchi

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 762
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +82/-5
พัฒน์ยั่วโครตๆเลย ฮึ่ยย หมั่นเขี้ยว

ออฟไลน์ cavalli

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5378
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +195/-19
 :laugh:


ไห้มันสาแก่ใจไปเลย หนูพัฒ

ออฟไลน์ WASAWATTE

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 203
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +12/-1

ออฟไลน์ fangkao

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 657
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +89/-3
อิ่มกันเลยทีเดียว มื้อหรรษาจริงๆ

ออฟไลน์ PiSCis

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 346
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +16/-2
 เคะราชินี้จริงๆด้วยยยยยยย  :hao6:

:haun4: :pighaun: :jul1:

ออฟไลน์ kun

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3593
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +122/-10
เธอช่างร้อนแรงอะไรเยี่ยงนี้ โดนใจป้าสุดๆๆๆๆ

ออฟไลน์ am_am

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 468
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +10/-0
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
ตายอย่างสงบ  :m25: :m25:

ออฟไลน์ BlueCherries

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4061
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +159/-17
ฟินสุดแล้ววววววววว

พัฒน์เอ็กซ์แตกมากค่ะ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ malula

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7216
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +622/-7
เป็นห่วงพี่บัสจริง ๆ กลัวจะตายคาอก
พิพัฒน์แรงดีไม่มีตก

ออฟไลน์ ่patsaporn

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4339
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +227/-6
พัฒน์เซ็กซี่มาก เสน่ห์แรงมาก พี่บัสนี่หัวปักหัวปำอ่ะ กีสสสส ชอบมากกกกคู่นี้

ขอบคุณค่ะ

ออฟไลน์ dekying kukkig

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1464
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +87/-1
อ๊ากกก!!!!!! พลาดมาตั้งหลายตอน  :m29: แต่ ๆๆๆๆตายแน่ๆ คราวนี้เฮียตายแน่ๆ เฮียบัส พัฒน์รู้สึกจะล้ำหน้าพร้อมๆกันพัฒนาขึ้นทุกวัน  o13  o13 / ส่วนช่างนัยกับเต๋อ เอาเลยจ้า เอาตามที่ช่างนัยเห็นชอบเลยจ้า อยากบอกแบบนี้ถ้าไม่กลัวเต๋อมันหนีอีก  เมียพี่มันซึนน่ะช่างนัย จัดให้หนักไปเล้ย  :m23:

ออฟไลน์ himoru

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 394
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +19/-3
สกิลพิพัฒน์นี่ตบตีกับวิเชียรได้สบายอ่า
แบบว่าข้างนอกคนละแนว
ในบ้านนี้พิพัฒน์กับวิเชียรนี่กินกันไม่ลง

อ่านพัฒแล้วคิดถึงเพลงจ๊ะอาสยาม
แต่กินบัสคนเดียวกินแบบ Eat it up กรี๊ดดดด

ออฟไลน์ jimmyjimmy

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1966
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +58/-17
ร้อนแรงแซงทางโค้งคู่ ช่างนัยกะเต๋อ กันเลยที่เดียว

ออฟไลน์ angel_Z4

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 784
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +21/-1
ตอนหลังๆมานี้มันอะไรกันเนี้ยยย!กร้ากๆๆ :hao7:
แหมเฮียบัสใจแตกไปแว้ววววว

ออฟไลน์ IöLIKE

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 993
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +58/-6

ออฟไลน์ blove

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1423
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +124/-0
โว้ยยยยยยยยคิดถึงเฮียบัส-พัฒน์ อยากกกกกอ่านนมากกกค่ะไรท์ รออยู่นะค่ะ สู้สุ็ค่ะ สนุกมากๆ ชอบจริงจัง หลังๆมานี้ >.,< วนกลับมาอ่านฉากนี้ซ้ำๆ พอดีเลือดเยอะ 5555555

ออฟไลน์ aa_mm

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1471
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +540/-2


 @@รักเกิดในอู่ซ่อมรถ (บารมี&พิพัฒน์)  ตอน บารมีก็งอนเป็น

“พี่บัส  สบายดีมั้ยพี่”

ร้อยวันพันปี ปาจรีย์ไม่เคยโทรมาถามไถ่ว่าเป็นอยู่ยังไง สบายดีหรือเปล่าแต่อยู่ดี ๆ วันนี้ก็โทรมา
โทรมาหาในวันที่บารมีกำลังพักผ่อนสบายอยู่กับบ้านและนั่นก็ทำให้บารมีรู้สึกแปลกใจอยู่ไม่น้อย

“ฝนตกหนักแน่ ๆ  อยู่ดี ๆ มึงก็โทรหากู  เป็นไงล่ะอยู่เมืองนอกเมืองนา สบายเป็นคุณนายเลยสิ”

พูดจาประชดประชันอย่างที่เคยพูด  แต่ครั้งนี้น้องสาวไม่ได้โต้เถียงหรือพูดอะไรกลับมา  นอกจากนิ่งเงียบ จนบารมีต้องรีบเอ่ยถาม

“เป็นอะไรของมึงปา   มีอะไรหรือไง”

เสียงถอนหายใจยาว ๆ ของปาจรีย์ทำให้คนฟังขมวดคิ้วมุ่น
บารมีกำลังสงสัยว่าคงเกิดเรื่องไม่ดีกับน้องสาวขึ้นแน่  ๆ

“ปาจะกลับบ้านนะ   พอจะมีที่ให้ปาซุกหัวนอนได้บ้างมั้ยพี่บัส”

กลับบ้าน????

บารมีได้ยินชัดถึงสิ่งที่น้องสาวบอก
ถ้าถึงขนาดร่ำร้องอยากกลับบ้าน  นั่นหมายความว่าต้องมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้นกับปาจรีย์แน่

“กลับมา  อยู่ไม่ได้ก็กลับมา  บ้านเราก็มี มึงจะให้กูทำยังไงบอกมา เดี๋ยวกูจัดการให้”

แค่เพียงคำพูดง่าย ๆ แม้ไม่ใช่ถ้อยคำสวยหรู   แต่ก็เต็มไปด้วยความห่วงใย และทำให้ปาจรีย์ถึงกับปล่อยเสียงสะอื้นที่พยายามกลั้นเอาไว้ออกมา

“ปาอยากกลับบ้าน ปาไม่อยากอยู่ที่นี่แล้วพี่  ปาจะกลับบ้าน ฮือออ”

เสียงร้องไห้ของน้องสาวยิ่งพาให้บารมีใจเสีย

“มึงกลับมา  จะให้พี่ทำยังไง ให้พี่ช่วยยังไงบอกมา”

สิ่งที่พี่ชายบอก ยิ่งทำให้ปาจรีย์ร้องไห้ไม่หยุด  ในเวลานี้จิตใจอ่อนแอเกินกว่าจะพูดอะไรได้อีก

“ปาจองตั๋วเครื่องบินแล้ว  ปาจะกลับวันนี้  พี่บัสมารับปาที่สนามบินได้มั้ย  ปาจะกลับบ้าน ปาไม่อยู่แล้ว”

“มึงกลับมาเลยปา  กลับมาวันนี้เลย”

บารมีตอบรับน้องสาวทันทีและคุยกันอีกเล็กน้อยถึงกำหนดการ
และเมื่อน้องสาววางสายไปเรียบร้อย  บารมีก็ถอนหายใจยาวและวางโทรศัพท์เอาไว้บนโต๊ะ

หันไปมองคนที่ก้าวขาเดินหิ้วตะกร้าผ้าเข้ามาในบ้านแล้วเพิ่งนึกเรื่องบางอย่างขึ้นมาได้

.............พิพัฒน์.............

“......................”

บารมีไม่รู้ว่าพิพัฒน์รู้เรื่องนี้หรือเปล่า
เรื่องที่ปาจรีย์กำลังจะกลับมา  เรื่องที่กำลังมีปัญหา และมันคงยากที่สองคนนี้จะเลี่ยงการเผชิญหน้ากัน

“พัฒน์”

เรียกคนที่กำลังจัดการงานบ้าน แล้วพิพัฒน์ก็หันมามองและเลิกคิ้วขึ้นสูงเมื่อเห็นบารมีทำหน้าจริงจังตอนที่เรียก

“ครับ”

“ทำอะไรอยู่.....”

พิพัฒน์วางมือจากงานที่ทำ  และมองหน้าบารมีด้วยความสงสัย

“งานมีตอนเย็นไม่ใช่เหรอ  จะให้รีดเสื้อให้ตอนนี้เลยหรือเปล่า”

คิดเอาไว้ว่าคงเป็นเรื่องที่ต้องเตรียมเสื้อผ้าให้บารมีที่ต้องไปงานเลี้ยงตอนเย็น  แต่ดูเหมือนจะไม่ใช่เพราะบารมียังขมวดคิ้วและเหมือนมีอะไรอยากจะพูด  แต่ดูลังเลที่จะพูดออกมา

“ถ้าไม่มีอะไรจะไปตากผ้าต่อแล้วนะ  เดี๋ยวผ้าแห้งไม่ทันแดด”

“อีปามันจะกลับมาวันนี้นะ”

พิพัฒน์ที่กำลังดึงผ้าออกมาจากเครื่องซักผ้าถึงกับชะงักนิ่งค้างและบารมีก็มองปฏิกิริยานั้นของพิพัฒน์ด้วยความรู้สึกอึดอัดใจไม่ต่างกัน

“.....ครับ....”

ตอบรับเงียบ ๆ และพิพัฒน์ก็กลับไปจัดการงานบ้านของตัวเองที่ทำค้างเอาไว้
พยายามปรับสีหน้าให้เป็นปกติที่สุด 
ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ทำเหมือนไม่รู้สึกอะไรทั้งนั้น

ทำเหมือน..........ไม่ได้คิดอะไรอีกแล้ว
ทำเหมือนว่า.........

พิพัฒน์หิ้วตะกร้าผ้าเดินออกจากบ้านไปแล้ว  และบารมีก็มองตาม ก่อนจะลุกขึ้นและเดินออกไปหาพิพัฒน์ที่หน้าบ้าน

“พัฒน์”

เรียกอีกครั้ง และพิพัฒน์ก็สะบัดผ้าใส่ไม้แขวนเสื้อและตากผ้าไปเรื่อย ๆ
ทำงานบ้านที่ต้องทำไปตามปกติ
ทำทุกอย่างให้เป็นปกติ
ทำตัวให้เป็นปกติ

แต่แม้จะพยายามเก็บสีหน้า  เก็บอาการ  แต่บารมีก็มองเห็นถึงความไม่ปกติที่พิพัฒน์พยายามปกปิดเอาไว้
บารมียืนนิ่งเงียบไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไรอีก   

“.....................”

“....................”

ต่างฝ่ายต่างไม่ได้พูดอะไรกัน
บารมีช่วยส่งไม้แขวนเสื้อและช่วยตากผ้า  ส่วนพิพัฒน์สะบัดเสื้อและยื่นส่งให้คนที่มาช่วยทำงานบ้าน

ใช้เวลาไม่นานงานเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่สองคนช่วยกันทำก็เสร็จเรียบร้อย
และพิพัฒน์ก็เดินหนีเข้าบ้านไปอย่างรวดเร็ว

ไม่ได้คิดอะไร
ไม่ได้สงสัยอะไร
ไม่ได้อยากรู้อะไรทั้งนั้น
ก็แค่ปาจะกลับมา
ก็แค่คนที่เคยใช้ชีวิตด้วยกันกำลังจะกลับมา
ก็แค่คนที่เคยคิดจะสร้างครอบครัวด้วยกันกำลังจะกลับมา
ก็แค่คนที่เคยทิ้งไป กำลังจะกลับมา

ก็.........แค่......

“พัฒน์”

“ไอ้พัฒน์”

“พัฒน์มึงอย่าเดินหนี  มาคุยให้รู้เรื่องก่อน”

พิพัฒน์ไม่รู้จะคุยอะไร  ไม่รู้ว่าต้องคุยเรื่องของปาจรีย์ยังไง ไม่รู้ว่าควรทำอะไร  สิ่งที่ทำได้ก็มีเพียงแค่เดินหนี

ทำใจได้หรือยังไม่รู้แต่ที่รู้คือยังไม่พร้อมจะพบหน้ากันตอนนี้ทั้งที่อยากเจอ  แต่ก็ไม่พร้อมจะเจอ

ทั้งอยากเจอทั้งไม่อยากเจอ

และเมื่อบารมีเดินมายืนตรงหน้าและจับไหล่ของพิพัฒน์เอาไว้ให้หยุดเพื่อจะได้คุยกันแบบจริง ๆ จัง ๆ พิพัฒน์ก็เลยต้องจำใจหยุดยืนนิ่ง ๆ

ไม่ได้สบสายตาบารมีที่มองมา แต่ก้มหน้าลงและพยายามระงับความรู้สึกสับสนที่กำลังเกิดขึ้นในใจ

“อีปาเป็นน้องกู  กูไม่สนว่าเมื่อก่อนพวกมึงเคยเป็นอะไรกัน  เพราะตอนนี้มึงเลิกกันแล้ว   มึงกับน้องกูไม่ได้มีความเกี่ยวข้องกันแล้ว”

นั่นก็รู้อยู่แล้ว
รู้ยิ่งกว่ารู้

“เพราะฉะนั้นมึงอย่าทำหน้าแบบนี้  หรือแสดงอาการเหมือนมึงยังมีใจให้น้องกูอยู่   เห็นใจกูหน่อยพัฒน์  กูทนไม่ได้ถ้าต้องรับรู้ว่าใจมึงไม่ได้อยู่กับกู   แล้วถ้ามึงยังพอสงสารกูบ้าง  ก็ช่วยแกล้งทำเหมือนไม่รู้สึกอะไรกับอีปาเวลาที่อยู่ต่อหน้ากูก็ได้”

พูดแค่นั้น
บอกเพียงแค่นั้น
และกลายเป็นพิพัฒน์ที่ต้องเงยหน้าขึ้นมองหน้าของบารมีเต็มตา

คิดว่าบารมีอาจจะโกรธ   คิดว่าอาจจะไม่พอใจ แต่สิ่งที่เห็น คือแววตาหมองเศร้าและอารมณ์ที่ไม่มั่นคงของคนพูด

บารมีถอนหายใจยาว ๆ และปล่อยมือจากไหล่ของพิพัฒน์  ก้าวขาเดินหนีขึ้นห้องไปเงียบ ๆ  และพิพัฒน์ที่มองตามก็ยืนนิ่งเงียบ  ก้มหน้าลงและถอนหายใจออกมาด้วยความรู้สึกอึดอัดใจ

บารมีไม่ได้โมโหหรือโวยวายใส่ แต่ขอร้องให้สงสารและเห็นใจกันบ้างแค่นั้น

เสียงหัวใจที่อยู่ในอกกำลังเต้นรัวขึ้นเรื่อย ๆ
แม้ดวงตาหม่นหมองที่มองมาจะทำให้รู้สึกถึงอารมณ์ที่ไม่มั่นคงของบารมี  แต่นั่นทำให้พิพัฒน์รู้สึกดีที่ได้รู้ว่าบารมีกำลังรู้สึกยังไง

รีบก้าวขาเดินขึ้นบันไดบ้านไปอย่างรวดเร็วและมาหยุดยืนที่หน้าห้อง

“เข้าไปนะ”

บอกเพียงเท่านั้นและพิพัฒน์ก็หมุนลูกบิดประตูห้องเข้าไป  บารมีเอนหลังอยู่บนเตียงและเหมือนกำลังครุ่นคิดเรื่องบางอย่าง  เหลือบสายตามองคนที่เข้ามาหาและมานั่งลงข้าง ๆ แล้วก็ได้แต่นิ่งเงียบและมองเมินไปทางอื่น

พิพัฒน์ไม่ได้ทำอะไรไปมากกว่าการมานั่งมองหน้าของบารมีนิ่ง ๆ
มองเงียบ ๆ และค่อย ๆ ขยับเข้าใกล้บารมีทีละน้อย

“มึงไม่ต้องมายุ่งกับกูเลยพัฒน์”

ทำไมถึงพูดแบบนี้ล่ะ
พูดแบบนี้แล้วใครจะเลิกยุ่งด้วย 

พิพัฒน์ขยับเข้ามาใกล้อีกนิด และพยายามดึงมือของบารมีที่สะบัดหนีมากุมเอาไว้

“อย่ามาจับมือกู  กูไม่ใช่คนที่มึงคิดจะทำอะไรก็ได้ตามใจชอบนะพัฒน์  เออ....ใช่สิ...  กูสั่งมึงได้ทุกเรื่องแหละ แต่เรื่องนี้กูไม่มีปัญญาสั่งมึง กูยอมแพ้ก็ได้”

น้ำเสียงที่เอ่ยบอกเจือไปด้วยความน้อยใจอย่างเห็นได้ชัด
และเมื่อบารมีดึงมือหนีพิพัฒน์อีกครั้ง  พิพัฒน์ก็เลยแตะริมฝีปากหนัก ๆ  ที่หลังมือของบารมีและจับเอาไว้แน่นไม่ยอมปล่อย

“ไอ้พัฒน์”

เอ็ดคนที่มาหยอกเย้าเสียงดัง แต่พิพัฒน์ทำเพียงแค่เหลือบตามองและยื่นมือไปแตะที่หน้าผากของบารมี  เปิดผมที่ปรกหน้าผากของบารมีขึ้นและยื่นหน้าไปกดปลายจมูกหนัก ๆ ที่หน้าผากของบารมีและบารมีก็ผลักหน้าพิพัฒน์ออกห่างทันที

“เหี้ยพัฒน์  เนี่ยะ มึงก็เป็นแบบนี้ตลอด  หลอกล่อกูสารพัด วันๆ  กูไม่มีปัญญาจะคิดเรื่องอื่นแล้ว  มีแต่เรื่องของมึงเต็มหัวไปหมด แล้วมึงจะให้กูทำยังไง  เป็นใครมาเจอแบบกูก็ต้องรู้สึกทั้งนั้น  ทางนั้นก็น้อง ทางนี้ก็........มะ...อ”

พูดได้ไม่เต็มปาก
จะพูดอะไรก็มีอันต้องหยุด

“ทางนี้ก็........มึง.......”

บารมีรีบเปลี่ยนคำพูดของตัวเอง และพิพัฒน์ก็ตั้งใจฟังสิ่งที่บารมีพูด

“กูก็รู้อยู่เต็มอกว่ามึงกับน้องกูเคยเป็นอะไรกันมาก่อน แต่กูกับมึงก็มาถึงขนาดนี้กันแล้ว   แล้วมึงจะให้กูทำยังไง  มึงจะให้กูรู้สึกยังไงพัฒน์  เป็นใครมาเจอแบบกูแล้วยังสบายใจได้   แม่งก็เก่งชิบหายแหละ”

บารมีไม่ชอบใจกับเรื่องที่เกิดขึ้น  แต่พิพัฒน์อมยิ้มน้อย ๆ ที่มุมปากเพราะเรื่องที่บารมีกังวลใจและบ่นออกมาด้วยความหงุดหงิดโมโห

“ทางนี้ก็....เมีย....สิ  ไม่ใช่ทางนี้ก็มึง”

อย่ามากวนตีนกูพัฒน์

“เมียเหี้ยอะไร   ใจไม่ได้อยู่กับกูสักนิด  กูจะไปมีปัญญาให้มึงมาเป็นอะไรกับกูได้  ทั้งหมดก็แล้วแต่มึงแหละพัฒน์  อย่างกูจะไปมีปัญญาบังคับใจมึงให้คิดตามที่กูต้องการได้ยังไง”

นั่นสิ
ถ้าไม่มีปัญญาพูดไม่มีปัญญาบังคับก็อย่าพูดเลยดีกว่า

บางครั้งก็ไม่จำเป็นต้องพูดทุกเรื่องที่อยู่ในหัวออกมาทั้งหมดก็ได้

เช่นว่า........

พิพัฒน์มองหน้าของบารมีนิ่ง ๆ และค่อย ๆ โน้มใบหน้าลงมาหา

และบารมีก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากถอนหายใจยาวด้วยความกลุ้มใจ
เอาชนะพิพัฒน์ได้ทุกเรื่อง  สั่งพิพัฒน์ได้ทุกอย่าง

ยกเว้นแค่เรื่องนี้

“ไอ้พัฒน์”

บารมีได้แต่บ่นพึมพำเสียงเบาในลำคอ  และพิพัฒน์ก็ยิ้มใส่ตาของคนที่กำลังทำหน้าไม่พอใจตอนที่ขึ้นมานั่งเกยทับอยู่เหนือร่างของบารมีและเริ่มลงมือปลดกระดุมเสื้อของบารมีทีละเม็ด

“เออ  กูยอม  แม่งแบบนี้ตลอดแหละมึง พัฒน์”

บารมีได้แต่ส่ายหน้าด้วยความหงุดหงิดแต่พิพัฒน์ยิ้มอย่างสบายใจและเริ่มลากปลายนิ้วไปที่แผ่นอกกว้างของคนที่นอนนิ่งไปเรื่อยๆ   

“ผมก็ไม่รู้จะอธิบายกับพี่ยังไงซะด้วย”

บารมีเลิกคิ้วขึ้นสูง จ้องมองใบหน้าของคนที่กำลังไล้ปลายนิ้วไปตามแนวชายโครงและยุ่งอยู่กับการปลดกระดุมเสื้อของบารมีอย่างตั้งอกตั้งใจ

“มึงไม่เคยอธิบายอะไรสักอย่างนั่นแหละพัฒน์ ไม่ว่าเรื่องอะไรมึงก็ไม่เคยจะพูด  ปล่อยให้กูเดาใจมึงไปเรื่อย”

พิพัฒน์ได้แต่ยิ้มบาง ๆ
และไม่รู้จะตอบกลับบารมียังไงให้ชัดเจนไปกว่านี้ได้ 

นอกจาก.........

“พัฒน์ไม่เคยเป็นแบบนี้นะ”

พิพัฒน์โน้มใบหน้าลงมาหา และหยอกเย้าด้วยการขบกัดที่ริมฝีปากล่างของบารมีเบา ๆ ก่อนจะซุกซบใบหน้าลงที่ข้างซอกคอของบารมีและกระซิบบอกด้วยน้ำเสียงแหบพร่า บ่งบอกอารมณ์ความรู้สึกและความต้องการของตัวเองออกมาทั้งหมด

“....พัฒน์เป็นแบบนี้กับพี่คนเดียว”


 TBC.
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 11-04-2015 17:18:45 โดย aa_mm »

ออฟไลน์ ReiSei

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1379
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +64/-5
กรี๊ดดดดด ตอนแรกว่าจะปลอบพี่บัสซะหน่อย ไป ๆ มา ๆ ไม่ต้องละ อิจฉาพี่บัสอีกตะหาก  :z3:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ วัวพันปี

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1310
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +540/-3

ออฟไลน์ haruko

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 149
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-1
พัฒน์มันร้าย พี่บัสหัวปั่นไปหมด

ออฟไลน์ Infinity 888

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2026
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +157/-7
พี่บัสแกล้งงอนสินะ อยากให้พัฒน์ง้อก็บอก

ออฟไลน์ jilantern

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 465
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +30/-1
ทำไมจบเช่นนี้ล่ะคะ ㅠ ㅠ

ออฟไลน์ Mouse2U

  • บังเอิญ'โลกกลม'..
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3532
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +223/-10
เจอพัตน์กรีดนิ้วใส่แบบนี้ ..พี่บัสหายงอนเป็นปลิดทิ้งเลยล่ะสิคะ หุหุ

ออฟไลน์ imac

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 931
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +39/-1

ออฟไลน์ fangkao

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 657
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +89/-3
ถึงเขาหลอก...แต่เต็มใจให้หลอก อิอิ

ออฟไลน์ kun

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3593
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +122/-10
พี่บัสหนีไม่รอดหรอก อิอิ
ตัดจบได้ไง ฉากที่รอคอยมาอีกแล้ว พัฒน์จอมยั่ว อิอิ

ออฟไลน์ Toon_TK

  • เ ด็ ก อ้ ว น
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 742
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +33/-1

ออฟไลน์ pigarea

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 748
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +20/-1
เจอน้องพัฒนเข้าไป พี่บัสทำอะไรไม่เป็นเลย 5555

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด