เหนือเมฆ [บทที่ 55 : เหนือเมฆ (จบ)][p.80][260716]
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: เหนือเมฆ [บทที่ 55 : เหนือเมฆ (จบ)][p.80][260716]  (อ่าน 818213 ครั้ง)

ออฟไลน์ titansyui

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2386
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +119/-0

ออฟไลน์ cheyp

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1536
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +49/-0
เมฆจะลองดีกะพี่น้ำอีกรอบสินะ
คราวนี้พี่น้ำอย่าปล่อยเมฆไปนะ #ทีมพี่น้ำ(โหมดหื่น)

ออฟไลน์ LadySaiKim

  • ▫▪□Dezine'Kim□▪▫
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1703
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +47/-0
เด่วรุ้เลยยยยย :z1: :z1: :z1:

ออฟไลน์ ketekitty

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 778
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +29/-0
เมฆโดนกดแน่ๆ 555

ออฟไลน์ P★RiTŸ

  • he's mine
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1281
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +70/-5
เมฆนี่อ่อยเรี่ยราดมาก
คงรอดอยู่ได้อีกไม่นานหรอกกก

ออฟไลน์ magic-moon

  • magKapleVE
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 496
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +11/-2
    • Freedom of meetups, no obligations
เมฆเป็นน่าชื่นชมนะคะ มีความพยายามจริงๆ ขอให้รุ่งเรืองๆนะคะ คนหนุ่มที่มีความมุ่งมั่นตั้งใจจริงสมัยนี้หายากค่ะ #อมยิ้มแก้มแตก

ออฟไลน์ B52

  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 13215
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +420/-26
จะสำเร็จไหมหนอ

ออฟไลน์ alt1991

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 370
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +19/-1
 :hao6: :hao6: :hao6: นุงเมฆแกเดี้ยงแน่ ๆ แบบว่าพี่น้ำเมาเหล้านี่ยิ่งคึกจัด  :hao7: :hao7: :hao7: นุงเมฆโดนพี่น้ำกินตั้งแต่หัวค่ำยันเช้า  :pighaun: :pighaun: :pighaun: อร๊ายยยยยยยยยยยยยย อยากมุดใต้เตียงอ่ะ  :haun4: :haun4: :haun4:

ออฟไลน์ huskyhund

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 385
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1093/-4

Chapter 55 : เหนือเมฆ


เมื่อถึงเวลานัด ชายหนุ่มขับรถเข้าไปจอดในที่จอดรถซึ่งอยู่ไม่ไกลจากหอสิบของเมฆนัก เขาหยิบถุงใส่ก๋วยเตี๋ยวนับสิบห่อ ถุงใส่น้ำซุปและแฟ้มเอกสารออกมาจากหลังรถ จากนั้นก็ตรงไปที่ใต้หอตามที่นัดไว้ทันที

ที่โต๊ะม้าหินใต้หอนั้น เมฆกับเพื่อนสนิทสองคน กับรูมเมตของแหนมอีกสามคนนั่งรออยู่ พวกเขายิ้มกว้าง ต่างลุกขึ้นยกมือไหว้รุ่นพี่กันอย่างนอบน้อม

“อะ นี่เอาไว้กินกันมื้อเย็น จะได้มีแรงอ่านหนังสือนะ”

พวกรูมเมตของแหนมที่ติดมาด้วยเงยหน้าขึ้นมองใบหน้าที่ดูดีดุจเทวดาอย่างซาบซึ้ง คนอะไรหน้าตาดีแล้วยังใจดี มาช่วยบอกข้อสอบให้แล้วยังเอาอาหารมาให้กิน แบบนี้เรียกว่าดีจนต้องร้องขอชีวิต

ส่วนแหนมกับตำลึง... พวกเขาเริ่มรู้สึกผิดในใจ พี่น้ำดีแสนดีแบบนี้ พวกเขายังคิดจะร่วมมือกับไอ้เมฆวางแผนให้พี่น้ำตกเป็นเมียมันได้อีก

เมฆส่งสายตาดุๆ ใส่เพื่อนรักทั้งสอง บ่งบอกข้อความสั้นๆ ไปพร้อมกับสายตานั้น...

พวกมึงอย่าคิดเปลี่ยนข้างเชียวนะ! ไอ้พวกเวรนี่ แค่ของกินนิดๆ หน่อยๆ ก็ซื้อใจพวกมึงได้แล้วเหรอวะ!

“เริ่มกันเลยมั้ย” รุ่นพี่ถาม

“ครับๆ เชิญพี่น้ำนั่งก่อนนะครับ” กลุ่มรุ่นน้องแหวกกันออกเป็นวง พวกเขานั่งฟังแนวข้อสอบจากชายหนุ่มอย่างตั้งใจ

เวลาผ่านไปพักใหญ่ น้ำวางแฟ้มในมือลงพลางพูดปิดท้าย  “เท่าที่ผมจำได้ก็มีเท่านี้ล่ะ อาจารย์ออกข้อสอบคล้ายๆ กันทุกปี คงไม่ต่างจากที่บอกไปเท่าไหร่นัก”

“ขอบคุณพี่น้ำมากครับ”

“ไม่เป็นไร ยังไงก็ขอให้ทำข้อสอบได้นะ” น้ำยิ้มแบบกระชากใจมหาชน “งั้นพี่ขอตัวกลับก่อน จะรีบไปอ่านหนังสือเหมือนกัน”

“เดี๋ยวผมไปส่งที่รถนะครับ” เมฆรีบอาสา เขารำคาญสายตาเพื่อนพ้องที่เอาแต่จ้องพี่น้ำของเขาเสียเหลือเกินแล้ว เด็กหนุ่มคว้าข้อมือรุ่นพี่ไว้อย่างเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ

ขณะที่เดินไปยังลานจอดรถ เด็กหนุ่มก็บ่นพึมพำ “พี่น้ำอะ ไม่ต้องใจดีกับไอ้พวกนั้นมากก็ได้ ใจดีกับผมคนเดียวก็พอ”

“อ้าว ก็เมฆเป็นคนขอให้พี่มาช่วยบอกแนวข้อสอบให้เพื่อนๆ ไม่ใช่เหรอ”

“......” เมฆไม่รู้จะเถียงอย่างไรดี แต่ครั้งนี้ก็ทำให้รู้ว่าเขาทั้งขี้หึงแล้วก็ขี้หวงมากขนาดไหน

น้ำกดสวิตช์ปลดล็อก จากนั้นจึงเปิดประตูเข้าไปนั่งตรงที่นั่งคนขับ เขาเงยหน้าขึ้นพร้อมกับกวักมือเรียกให้เด็กหนุ่มโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้ๆ แล้วจึงแตะปลายนิ้วลงบนเรียวปาก “ขอรางวัลให้พี่หน่อยได้มั้ย”

เมฆเลิกคิ้วขึ้น เขากวาดสายตามองไปรอบๆ แล้วค่อยโน้มใบหน้าเข้าไปหาคนที่นั่งอยู่ด้านหลังพวงมาลัย “ตรงนี้เดี๋ยวใครเห็นนะครับ ผมติดไว้ก่อนได้มั้ย”

ชายหนุ่มถอนหายใจ เขายกมือขึ้นลูบศีรษะรุ่นน้อง ตบไหล่เบาๆ แล้วผลักออก “งั้นก็ไปอ่านหนังสือต่อเถอะ”

เมฆจับมือของรุ่นพี่ไว้ ก่อนจะก้มหน้าลงจูบบนฝ่ามือนั้น “ครั้งหน้า ผมจะจูบจนกว่าพี่น้ำจะพอใจเลย”

น้ำยิ้มมุมปาก “จะคอยดู” เขาโบกมือลา แล้วขับรถออกไปช้าๆ โดยที่อีกฝ่ายโบกมือตามไล่หลัง รอจนรถคันหรูเคลื่อนลับสายตาไป

...

......

...

วันสอบมิดเทอมวันแรกกับวิชาภาษาอังกฤษผ่านพ้นไปแล้ว และข้อสอบส่วนใหญ่ก็ออกตรงตามที่น้ำแนะนำไว้ พวกรุ่นน้องที่ไม่ได้รู้ถึงแผนการพิชิตชัยของเมฆต่างก็พากันสรรเสริญชายหนุ่มกันอย่างไม่หยุดปาก

“พี่น้ำแม่ง สุดยอด... หล่อ รวย ใจดี จะหาใครเพอร์เฝ็กต์กว่านี้ได้อีกวะเนี่ย”

“พวกมึงว่าชวนพี่น้ำมาแดกที่ห้องดีมั้ย กูจะทำอาหารมื้อใหญ่เลี้ยงขอบคุณ” คะน้าเอ่ยขึ้นโดยไม่รู้ว่าความคิดของเขาเข้าแผนพอดี โดยที่ไม่ต้องรอให้ทางฝ่ายเมฆเริ่มก่อนเลย

“เลี้ยงอาหารแล้วต้องเลี้ยงเหล้าด้วย พี่น้ำช่วยพวกกูไว้หลายอย่าง เรามาเลี้ยงรวมกันเลย” ตำลึงเสนอ

“เออ ดีๆ ไอ้เมฆ โทรไปชวนพี่น้ำสิ”

“ได้เลย” เมฆยิ้มกริ่ม เขารีบลุกไปโทรศัพท์หารุ่นพี่ทันที

หลังจากพูดคุยบอกเล่าถึงความต้องการของเพื่อนพ้องเรียบร้อยแล้ว เขาจึงถามความเห็นของอีกฝ่าย “ทุกคนอยากขอบคุณพี่น้ำมากๆ เลยครับ”

“ไม่ต้องหรอก ไม่เป็นไร”

อ้าว ฉิบหาย... แผนการเดินมาอย่างดี มาตกม้าตายที่ตรงพี่น้ำแทนเนี่ยนะ!

“ต้องสิครับ พี่น้ำอุตส่าห์สละเวลาเพื่อพวกผม”

“จริงๆ เมฆกับเพื่อนๆ ก็เคยเลี้ยงอาหารพี่มารอบแล้วไง ไข่มดแดงนั่น...”

“คือ... เอ้อ...” เด็กหนุ่มเกาศีรษะแกร็กๆ “เพื่อนผมมันตั้งใจมากๆ เลยนะครับ ให้พวกผมได้ทำอะรให้พี่น้ำบ้างเถอะนะ”

น้ำขมวดคิ้ว “ก็ตามใจ... แต่ถ้าอยากทำอาหารเลี้ยง มาใช้ครัวห้องพี่ก็ได้ สะดวกดี ฝากบอกทุกคนด้วยว่าขอบใจมากนะ”

เมฆเลิกคิ้วขึ้นพร้อมกับยิ้มกว้าง “ดีเลยครับ” เขาไม่ต้องมอมเหล้ารุ่นพี่แล้วพากลับคอนโดมิเนียมให้เหนื่อยเลย ดีเลิศมากงานนี้ “แล้วพี่น้ำอยากกินอะไรเป็นพิเศษรึเปล่า”

“อยากกินยำปลาดุกฟู ผัดหอยลาย ปลาสำลีเผา หอยเชลล์ทรงเครื่อง ปลาเก๋าราดพริก อ้อ... ต้มยำกุ้งด้วยก็ดี”

“โอ้โห... พี่น้ำ...”

ชายหนุ่มหัวเราะ “ก็ถามไม่ใช่เหรอ พี่ก็ตอบตรงๆ”

“ครับๆ แล้วพี่น้ำสอบเสร็จวันสุดท้ายเมื่อไหร่”

“วันพฤหัส”

“เหมือนพวกผมเลย ไอ้คะน้ามันสอบเสร็จตั้งแต่วันพุธ งั้นเย็นวันพฤหัสพวกผมจะไปหาพี่น้ำที่ห้องนะครับ”

“อืม แล้วเจอกัน”

เมฆอยากจะวิ่งออกไปจุดพลุรอบสนามบอล ทำไมอะไรๆ ก็เป็นใจให้พี่น้ำตกเป็นของเขาอย่างนี้วะ! ขอบคุณสวรรค์ ขอบคุณคุณพระคุณเจ้า!

เด็กหนุ่มยืนสงบสติอารมณ์และปรับสีหน้าอยู่สักพักใหญ่ แล้วจึงกลับเข้าไปบอกกล่าวเรื่องการนัดหมายกับเพื่อนพ้องในห้องที่รอคำตอบจากพี่น้ำอยู่


ในตอนเย็นของวันพฤหัสบดีซึ่งเป็นวันสอบมิดเทอมวันสุดท้าย น้ำจัดการเคลียร์ห้องครัวและห้องนั่งเล่นไว้สำหรับต้อนรับทีมพ่อครัวจำเป็น เสร็จแล้วจึงไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าไว้รอต้อนรับ เขาใส่เสื้อยืดคอวีสีเรียบๆ กับกางเกงผ้าขายาวสีขาว หันไปตระเตรียมของจำเป็นในห้องนอนได้ไม่ทันไร เสียงกดออดก็ดังขึ้น ชายหนุ่มกระตุกยิ้มมุมปาก เขาหันไปสำรวจดูลุคอินโนเซนต์ของตนเองในกระจก ก่อนจะเดินออกไปเปิดประตู

ที่หน้าประตูนั้น มีรุ่นน้องปีหนึ่งจำนวนหกคนยืนยิ้มกว้าง แต่ละคนหอบถุงใส่อาหารสดและเครื่องดื่มถุงใหญ่ไว้ในมือ “สวัสดีครับพี่น้ำ” พวกเขาเอ่ยทักกันอย่างพร้อมเพรียง

“เชิญๆ ผมเพิ่งเก็บห้องเสร็จพอดี” น้ำเปิดประตูออกกว้างพร้อมกับผายมือเชื้อเชิญรุ่นน้องให้เข้ามาภายในห้อง

ชายหนุ่มเดินนำเข้าไปในครัว ส่วนพวกรุ่นน้องทั้งหลายก็เดินตามหลังมาพร้อมกับหันมองไปรอบๆ ห้องที่สะอาดสะอ้านและมีขนาดกว้างขวาง หากมีรุ่นพี่เป็นเจ้าของอยู่เพียงแค่คนเดียว พอได้เห็นห้องครัวที่เพียบพร้อมไปด้วยอุปกรณ์แล้วแต่ละคนก็เบิกตาโพลง

คะน้าอุทาน “คุณพระ! ที่นี่มันสวรรค์ชัดๆ”

“เชิญใช้ได้ตามสบาย แต่อย่าทำห้องผมไฟไหม้นะ แล้วทำเสร็จก็เก็บกวาดให้เรียบร้อยด้วย”

“ได้ครับพี่ ขอบคุณครับ” พวกเด็กหนุ่มรับคำ พร้อมกับยกถุงอาหารขึ้นวางบนโต๊ะเตรียมอาหารให้เจ้าของห้องดู “เมนูที่พี่น้ำสั่งไว้ เมื่อเช้าผม ไอ้บอลกับไอ้เขี้ยว (รูมเมตอีกสองคน) ไปถอยมาจากท่าเรือเลยนะครับ รับรองความสด มีปูกับกั้งด้วย”

“โอ้โห!” น้ำก้าวเข้าไปมองดูอาหารทะเลสดๆ ในถุงที่วางเรียงอยู่บนโต๊ะ เขานึกไม่ถึงว่ารุ่นน้องจะเอาจริง “นี่หมดเงินกันไปเท่าไหร่ ให้ผมออกให้ดีกว่า”

คะน้าส่ายหน้าไปมา “เรือคนรู้จักกับพ่อผมเองพี่ นี่ได้ราคาพิเศษสุดๆ ว่าแต่พี่มีเตาย่างไฟฟ้ามั้ย”

“มี อยู่ในตู้ล่างขวาสุดน่ะ ถ้าจะใช้ก็เปิดประตู หน้าต่างกับพัดลมระบายอากาศด้วยนะ”

“ได้ครับพี่” คะน้ารับคำแล้วรีบวิ่งไปจัดการเปิดประตูหน้าต่าง เปิดพัดลมระบายอากาศแล้วไปเปิดตู้หยิบเตาไฟฟ้าขึ้นมาตั้ง

ตำลึงโผล่หน้ามาถาม“ขอใช้ตู้เย็นด้วยนะครับ จะแช่น้ำแข็งกับโซดา”

“หือ น้ำแข็งกับโซดา... มีเหล้ามาด้วยเหรอ” เจ้าของห้องเลิกคิ้วขึ้น

“มีครับพี่ อาหารทะเลจะขาดเหล้าได้ยังไง” แหนมยกขวดเหล้าที่ขนมาโชว์ “พี่น้ำชอบแบบไหนสั่งได้เต็มที่ คืนนี้ไอ้แหนมจะเป็นบาร์เทนเดอร์ให้เองครับ”

น้ำส่ายหน้าไปมา พลางชำเลืองมองเมฆ เมื่อเห็นว่าเด็กหนุ่มมีทีท่ากระตือรือร้นผิดปกติก็กระตุกยิ้มมุมปาก ดูท่าอีกฝ่ายจะมีแผนอะไร เขาก็อยากรู้เหมือนกัน เพราะงั้น... “อย่าเลย ผมดื่มเยอะไม่ได้ คออ่อนน่ะ”

“ไม่เป็นไรหรอกครับ ถ้าเมาเดี๋ยวผมจะดูแลพี่น้ำเอง” เมฆบอกรุ่นพี่ด้วยสีหน้าเจ้าเล่ห์ เขาปกปิดความลิงโลดไว้ไม่ได้เลย

คะน้าก้าวเข้ามาเรียกเพื่อนๆ ให้เข้าไปช่วยงานในครัว เขาหันไปบอกกับน้ำ “เดี๋ยวพวกผมจะนึ่งปูกันก่อน น้ำจิ้มซีฟู้ดก็ซื้อมาเรียบร้อยแล้ว ส่วนกุ้ง หอย ปลา นี่ต้องล้างก่อน พี่นั่งชิลๆ รออาหารไปนะ เดี๋ยวผมไปคุมลูกน้องก่อน”

ชายหนุ่มหัวเราะ “ขอบใจมากนะ จะหาอะไรในครัวอีกก็ถามเมฆแล้วกัน”


“เฮ้ย ล้างกุ้ง เอากระดาษซับแล้วเอาไปย่างได้เลย” หัวหน้าพ่อครัวจำเป็นสั่ง

“เย้ย! คะน้าโว้ย! ปูมันยังไม่ตาย!” เขี้ยวหันมาร้องบอก หลังจากที่ปูในซึ้งนึ่งดิ้นจนฝาซึ้งเผยอออก

“อ้าว ไอ้เหี้ย! มึงไม่ได้เอามีดแทงปูก่อนเรอะ”

“กูนึกว่ามันตายแล้ว ทำไงดีวะ!”

คะน้าสั่ง “ตอนนี้ทำอะไรไม่ได้แล้ว มึงกราบขอโทษมันแล้วปิดฝาให้แน่นๆ”

เสียงเอะอะโวยวายดังก้องอยู่ภายในครัว น้ำเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ ฟังรุ่นน้องทำอาหารไป พูดคุยกันไปอย่างสนุกสนาน แต่แล้วก็นึกอยากจะร่วมวงไปกับทุกคนด้วย เขาจึงลุกขึ้น เดินไปเท้าแขนลงบนเคาน์เตอร์ โน้มใบหน้าเข้าไปหาพร้อมด้วยรอยยิ้มแบบพนักงานขายตรง

“มีอะไรให้ช่วยมั้ย”

จู่ๆ ภายในครัวก็เงียบกริบลงเสียอย่างนั้น ก่อนจะมีเสียงของใครบางคนพูดขึ้น “ช่วยหล่อให้น้อยๆ ลงหน่อยเหอะพี่ มายืนมองกันอย่างนี้ ขนาดผมเป็นผู้ชายยังเขินเลยว่ะ”

“เอ้า! ผมก็แค่ยืนเฉยๆ” น้ำยกมือขึ้นเท้าคาง “สอบเป็นไงกันบ้างล่ะ”

“ก็พอทนอะพี่ เรื่องมันผ่านไปแล้ว อย่าพูดถึงมันให้เจ็บใจเลย นอกจากอิ๊งที่พี่ติวให้แล้ว วิชาอื่นเงิบหมดอะ” ตำลึงตอบเสียงอ่อย

น้ำหัวเราะเบาๆ “ตอนผมอยู่ปีหนึ่ง เคยมีคนบนไว้ว่าถ้าผ่านมีนหมดทุกวิชาจะไปกระโดดสระบัวตรงเรือนไทย... แล้วปรากฏว่าผ่านหมดจริงๆ”

“สระบัวตรงเรือนไทย?” แหนมเบิกตาโพลง ความทรงจำเมื่อครั้งที่ถูกตัวเงินตัวทองวิ่งไล่ยังคงชัดเจน นึกถึงแล้วก็ยังขนลุกขนพองไม่หาย “หูย นั่นมันแหล่งซ่องสุมเหี้ยเลย ตอนนั้นมีตัวเหี้ยอยู่เป็นดงแล้วโหดเหมือนตอนนี้มั้ยพี่”

“เหมือนตอนนี้นี่แหละ อาจจะน้อยกว่าหน่อย ดีที่ไอ้หมอนั่นไม่โดนงับอะไรแหว่ง”

เสียงหัวเราะดังก้อง จากนั้นใครบางคนก็ถามขึ้น “ใครอะพี่ พวกผมรู้จักป่าว”

“เด็กวิดวะต้องรู้จักดีทุกคนแหละ เฮดว้ากปีสี่ของพวกคุณไง”

“พี่ตั้งใจเหรอครับ” เมฆถามขณะหัวเราะไปกับทุกคนด้วย “จริงสิ แล้ววันนี้เพื่อนพี่น้ำไปไหนกันล่ะครับ” ...คงจะไม่โผล่มาเป็นอุปสรรคชิ้นใหญ่ของเขาทีหลังหรอกนะ

“พวกนั้นยังมีสอบพรุ่งนี้อีกตัวน่ะ”

“เหรอครับ” เด็กหนุ่มพยายามเก็บรอยยิ้มไว้ให้มิดชิด เขานี่ ทำบุญมาด้วยอะไรกันหนอ แผนการถึงได้ราบลื่นไร้รอยสะดุดถึงขนาดนี้ หนำซ้ำพรุ่งนี้ยังเป็นวันหยุดเสียอีก คืนนี้เขาจะขอพี่น้ำค้างที่นี่ แล้วคอยดูเถอะ เขาจะนอนกอดรุ่นพี่ยาวไปจนถึงวันจันทร์เลย

สักพักกลิ่นของกุ้งและหอยเผาก็ลอยกรุ่นไปทั้งห้องครัว กั้งตัวโตๆ กำลังจะถูกเผาเป็นคิวต่อไป ปูนึ่งกับหอยลายผัดน้ำพริกเผาเสร็จเรียบร้อยแล้ว ข้าวก็สุกได้ที่ เหลือเมนูปลากับต้มยำกุ้งเท่านั้น

เมฆยกถุงใส่เห็ดฟางกับชามอีกใบไปยังโต๊ะอาหาร แล้วนั่งลงจัดการทำความสะอาดเห็ด น้ำเห็นเช่นนั้นจึงเดินตามไปที่โต๊ะอาหารด้วย เขาวางแขนทั้งสองข้างลงบนไหล่ของเด็กหนุ่มพร้อมกับโน้มใบหน้าเข้าไปหา “วันนี้เมฆอารมณ์ดีจังเลยนะ”

เด็กหนุ่มเงยหน้าขึ้น “ก็สอบเสร็จแล้วนี่ครับ แล้วก็ได้มาหาพี่น้ำด้วย”

น้ำหรี่ตาลงเล็กน้อย “อือ... งั้นเหรอ นึกว่ามีอะไรดีๆ ซะอีก”

“ได้มาหาพี่น้ำก็ดีที่สุดสำหรับผมแล้ว”

ชายหนุ่มอมยิ้ม “คืนนี้จะค้างรึเปล่า”

“พี่น้ำให้ค้างมั้ยล่ะ” ...เขาต้องทำเป็นลีลาสักนิด พี่น้ำจะได้ไม่สงสัย

“อยากให้ค้าง”

เมฆยิ้มมุมปาก “ผมเอาเสื้อผ้ามาพร้อมแล้วแหละ”

เจ้าของห้องหัวเราะ เขาลูบศีรษะของเด็กหนุ่มอย่างเอ็นดู ก่อนจะเคลื่อนมือไปบีบตรงปลายจมูกเบาๆ “ดีมาก”

แหนมยืนหน้าแดงอยู่ไม่ไกลจากทั้งสองหนุ่มนัก ไอ้บรรยากาศสีชมพูออกม่วงๆ แบบนี้คืออะไร ท่าทางมุ้งมิ้งของไอ้เมฆกับพี่น้ำคืออะไร แล้วสายตาที่มองกันแบบนั้น เขาเห็นมากี่ครั้งก็ยังไม่ชินสักที “เอ่อ... ขอโทษนะครับ เห็ดน่ะ เห็ด”

เมื่อเมฆหันไปเห็นเพื่อนรักก็รีบขยับตัวออกห่างจากรุ่นพี่ “เกือบเสร็จแล้ว โทษที”

“เร็วๆ เข้านะ หิวแล้วเนี่ย” ชายหนุ่มยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์พร้อมกับหันไปยักคิ้วให้แหนม จากนั้นจึงเดินไปนั่งลงบนเก้าอี้ที่อยู่ข้างกัน

แหนมเลิกคิ้วขึ้น วินาทีนั้นรู้สึกราวกับถูกฟ้าผ่าลงกลางศีรษะ เขาหันไปมองเพื่อนรักที่กำลังเร่งจัดการกับเห็ดในถุง แล้วหันไปทางรุ่นพี่ที่กำลังจ้องมองเพื่อนเขาทุกการกระทำอีกครั้ง สายตาของชายหนุ่มนั้น ราวกับราชสีห์ที่เฝ้ารอโอกาสจะตะครุบกระต่าย... เขาอยากจะถามออกไปเหลือเกินว่าที่หิวน่ะ หิวข้าวหรือหิวไอ้เมฆ!

มึงแย่แน่ไอ้เมฆ! ศึกครั้งนี้ใหญ่หลวงนัก!

แหนมเอื้อมมือออกไปจะสะกิดเพื่อนรัก หากเมื่อนึกดูอีกที... ถ้าพี่น้ำเมา จะเสือหรือสิงห์ก็หมดท่าได้เหมือนกันนั่นล่ะ

เมฆเงยหน้าขึ้นมองท่าทีเงอะงะของแหนมแล้วขมวดคิ้วอย่างงๆ “เห็ดเสร็จแล้ว ในครัวใกล้เสร็จรึยัง ให้เตรียมจัดโต๊ะเลยมั้ย”

“อะ เอ้อ... เอาสิ ใกล้ละๆ” แหนมพยักหน้าพลางเดินกลับไปที่ครัวพร้อมกับเพื่อนรัก

เด็กหนุ่มรีบรุดไปเปิดตู้หยิบจานช้อนส้อม แล้ววิ่งออกมาจากในครัว ตรงไปหาเจ้าของห้องซึ่งกำลังนั่งยิ้มอย่างอารมณ์ดีอยู่ที่โต๊ะอาหาร “ใกล้จะเสร็จแล้วครับ เดี๋ยวผมจัดโต๊ะเลยนะ”

น้ำชี้ไปที่โต๊ะแบบมีล้อเลื่อนที่มุมห้อง “จะเอาไอ้นั่นมาไว้ตั้งเครื่องดื่มก็ได้นะ”

“โอ้ ดีเลยครับ” เมฆปราดไปเข็นโต๊ะมา แล้วนำเหล้า โซดาและน้ำแข็งมาจัดเตรียมไว้ให้พร้อม ส่วนเพื่อนพ้องก็ทยอยขนจานใส่อาหารทะลนานาชนิดมาจัดเรียงบนโต๊ะ

ชายหนุ่มเจ้าของห้องลุกขึ้นยืน รอจนทุกคนมายืนพร้อมกันที่โต๊ะ “ขอบใจทุกคนมากนะ”

“ขอบคุณพี่น้ำเหมือนกันครับ” รุ่นน้องยิ้มรับ “เรามากินกันเถอะครับ พวกผมอดข้าวเที่ยงมาเลยนะเนี่ย”

หลังจากอาหารพร่องไปได้ครึ่งหนึ่ง แหนมก็เริ่มชงเหล้าเสิร์ฟ เมื่อแต่ละคนมีแก้วเหล้าในมือ พวกเขาก็ยกขึ้นชวนน้ำชนแก้วครั้งแล้วครั้งเล่า เป็นไปตามแผนที่เมฆ ตำลึงและแหนมวางไว้

มื้ออาหารดำเนินไปอย่างครื้นเครงเมื่อมีของมึนเมาเข้าปาก พวกรุ่นน้องเล่าถึงวีรกรรมต่างๆ จากในห้องเรียนและห้องแล็บกันอย่างไม่หยุดปาก ส่วนรุ่นพี่เพียงคนเดียวในที่นั้นก็รับฟังไปเรื่อยๆ

จนกระทั่งอาหารหมดลง เครื่องดื่มผสมแอลกอฮอล์ก็พร่องไปไม่ใช่น้อย พวกเด็กหนุ่มจึงช่วยกันยกจานชามไปล้างและทำความสะอาดในครัวกัน

น้ำถือแก้วเหล้าผสมโซดาและน้ำแข็งอยู่ในมือ นัยน์ตาฉ่ำเยิ้ม ด้วยความที่เป็นคนผิวขาว แก้มจึงเปลี่ยนเป็นสีแดงเรื่อๆ เขานั่งนิ่ง ยิ้มโปรยให้กับรุ่นน้องที่เดินไปเดินมาอยู่ภายในห้องนั้น

“สงสัยพี่น้ำจะเมามากแล้ว” คะน้าเอ่ยขึ้น “ดูสิ ยิ้มหวานตาเยิ้มเชียว หล่อขึ้นอีกร้อยเท่าเลยมึง”

“พวกมึงก็รีบๆ ทำความสะอาดสิ เดี๋ยวพี่น้ำจะได้พักผ่อน” เมฆหันไปเร่ง ตัวเขาเองก็ดื่มเหล้าเข้าไปไม่ใช่น้อย หากพอรู้สึกกึ่มๆ ก็หยุดตัวเองไว้แค่นั้น

ไม่นานครัวก็สะอาดเอี่ยม พวกรุ่นน้องจึงเข้ามาบอกลา “พี่น้ำ ขอบคุณมากนะครับ พวกผมกลับล่ะ”

“จะกลับกันแล้วเหรอ” น้ำลุกขึ้นพรวด หากก็โซเซยืนไม่ค่อยอยู่สักเท่าไหร่ เมฆจึงถลาเข้าไปประคอง 

“พี่น้ำเมาแล้วนะครับ เดี๋ยวผมพาไปนอนดีกว่า” เด็กหนุ่มส่งสายตาเป็นสัญญาณให้เพื่อนรักทั้งสองจัดการตามแผนต่อ

แหนมกับตำลึงมองหน้ากัน รู้สึกสงสารพี่น้ำเล็กน้อย แต่ก็พยักหน้าตอบ “ไปๆ พวกเรากลับกันเถอะ ไปก๊งต่อที่หอดีกว่า” สองหนุ่มหันไปผลักไหล่เพื่อนอีกสามคนให้รีบเดินออกไปเร็วๆ “ไอ้เมฆมันจะค้างที่นี่ จะได้มีคนดูแลพี่น้ำ”

เมฆรอจนทุกคนกลับไปเรียบร้อยแล้ว เขาจึงค่อยๆ พยุงรุ่นพี่ไปยังห้องนอน “พี่น้ำค่อยๆ เดินนะ”

“ฮื่อ...”

เมื่อไปถึงเตียง น้ำทิ้งตัวลงนั่ง ก่อนจะถูกคนที่พยุงมาจับให้นอนราบลงไปกับเตียง แล้วพออีกฝ่ายขยับออก น้ำก็รีบคว้ามือไว้ “เมฆจะไปไหน”

“ไปเอาของข้างนอกแป๊บนึงครับ”

“เดี๋ยวจะมานอนกับพี่ใช่มั้ย”

“แน่นอนอยู่แล้วล่ะครับ” เด็กหนุ่มยิ้มกริ่ม เขารีบวิ่งไปหยิบกระเป๋าเป้ที่วางไว้ด้านนอก ซึ่งภายในนั้นมีเสื้อผ้าที่จะเอามาเปลี่ยน กับเจลหล่อลื่นเตรียมไว้พร้อมสำหรับการเผด็จศึก

หากเมื่อกลับมาภายในห้องนอนอีกครั้ง คนที่นอนอยู่บนเตียงก็ดูเหมือนจะหลับไปเสียแล้ว

“อ้าว เวรกรรม” เมฆปราดเข้าไปในห้องน้ำ ใช้ผ้าขนหนูชุบน้ำเย็นๆ แล้วกลับไปหาชายหนุ่ม “พี่น้ำครับ ผมเช็ดตัวให้นะ” เขาใช้ผ้านุ่มซับเบาๆ รอบกรอบหน้าและตามลำคอ

น้ำลืมตาขึ้นช้าๆ “เย็นดีจัง”

หัวใจของเด็กหนุ่มเต้นตึกตัก เขาค่อยๆ สอดผ้าเข้าไปภายใต้เสื้อยืดตัวบาง ซึ่งความเปียกชื้นบนผิวทำให้ผ้าแนบสนิทไปตามลำตัว ยอดอกแข็งเป็นไตเพราะความเย็น พี่น้ำของเขาตอนนี้... น่ากินซะไม่มีเลย

เมฆกลืนน้ำลายอึกใหญ่ลงคอ “พี่น้ำง่วงแล้วเหรอครับ”

“ฮื่อ”

“แต่ผมยังไม่ง่วงเลย” เด็กหนุ่มคลานขึ้นไปคร่อมทับรุ่นพี่ไว้ เขาโน้มใบหน้าลงไปจนชิด ริมฝีปากคลอเคลียอยู่บนเรียวปากบาง พลางกระซิบเสียงค่อย “พี่น้ำทำให้ผมนอนไม่หลับ” ก่อนจะแนบจูบเรียวปากนั้น แล้วค่อยๆ เพิ่มแรงบดเบียด มือที่สั่นอยู่น้อยๆ ค่อยๆ รั้งชายเสื้อของคนใต้ร่างขึ้น

เมื่อบดจูบจนพอใจแล้วก็เคลื่อนใบหน้าไปพรมจูบตามลำคอ เขาพ่นลมหายใจออกมาหนักๆ “พี่น้ำน่ารักจังเลย อยากกินพี่น้ำแล้ว” จากนั้นจึงลูบเคล้นแผ่นอก ลากมือลงสู่ที่ต่ำอย่างเชื่องช้า ตามด้วยเกี่ยวขอบกางเกงของอีกฝ่ายลง

น้ำปรือตาขึ้น ประสานสายตากับเด็กหนุ่ม แต่ก็ไม่ได้ขัดขืน เขาปล่อยให้เมฆดึงกางเกงออกไปจากขาได้ง่ายๆ

เด็กหนุ่มยิ้มกริ่ม เขาโน้มใบหน้าลงไปพรมจูบแผ่นอก พร้อมกับใช้มือเคล้นคลึงอยู่ที่จุดไวสัมผัสของคนใต้ร่าง

“อือ...”

เด็กหนุ่มยิ้มอย่างพอใจเมื่อได้ยินเสียงครางเบาๆ และเห็นว่าพี่น้ำของตนสะดุ้งเล็กน้อย แล้วส่วนร้อนใต้ฝ่ามือเขาก็แข็งขึงตอบรับกับสัมผัสเสียด้วย “พี่น้ำ... ตรงนี้อึดอัดใช่มั้ย ให้ผมช่วยนะ” พูดพลางดึงขอบกางเกงชั้นในลง

“อื้อ ไม่ต้อง” น้ำพลิกตัวหนี หากอีกฝ่ายรีบโน้มตัวมาประกบด้านหลังไว้ เขาจึงหันกลับไปประสานสายตากับเด็กหนุ่ม “เมฆ จะทำอะไร”

“ผมรักพี่น้ำ” เมฆพูดเสียงอ้อนชิดใบหู สลับขบลงไปเบาๆ จากนั้นจึงก้มลงซุกไซ้บริเวณลำคอของชายหนุ่ม

“ฮื่อ...”

“อย่าดิ้นสิครับ พี่น้ำ... เป็นของผมเถอะนะ” เด็กหนุ่มกดสะโพกลงให้คนใต้ร่างรับรู้ถึงความแข็งขึงภายในกางเกงของตน ในขณะเดียวกันก็สอดมือเข้าไปกดคลึงส่วนไวสัมผัสของรุ่นพี่ไปด้วย

“...อือ...” น้ำซุกใบหน้าลงกับหมอน ปล่อยให้เด็กหนุ่มขบจูบซอกคอและหัวไหล่

เมฆถลกเสื้อรุ่นพี่ขึ้น แผ่นหลังขาวเนียนชักชวนให้เขากดจูบสร้างรอยช้ำสีแดงลงไปอย่างมัวเมา ริมฝีปากอุ่นๆ เคลื่อนต่ำลงทีละน้อย จนถึงก้อนเนื้อสะโพก เขากัดฟันกรอด แล้วขยำลงไปเบาๆ

เด็กหนุ่มหายใจหอบถี่ ขณะที่แตะปลายนิ้วลงไปบนร่องสะโพก ขนาดเพียงแค่ภายนอกยังอุ่นร้อนขนาดนี้ แล้วข้างในจะทำให้คลุ้มคลั่งถึงขนาดไหน เขากลืนน้ำลายเฮือก

เมฆยืดตัวขึ้นไปกระซิบชิดใบหู “พี่น้ำครับ ผมขอนะ” ปลายลิ้นนุ่มไล้เลียสลับขบกัดใบหูนั้น มือขยับไปฟอนเฟ้นแผ่นอก ก่อนจะใช้ปลายนิ้วเขี่ยเม็ดสีชมพูเรื่อๆ บนนั้น พร้อมกับเบียดสะโพกเข้าหา “อา...” หัวใจเต้นแรงราวกับกลองใหญ่ที่ถูกตีรัว เขานึกสงสัยว่าแผ่นหลังอีกฝ่ายจะรู้สึกถึงแรงสั่นสะเทือนในอกนี้บ้างไหมนะ

“ตื่นเต้นชะมัดเลย พี่น้ำรู้สึกถึงหัวใจผมมั้ย”

“อือ” น้ำผงกศีรษะขึ้นพลางถอนหายใจออกมาหนักๆ “ไม่ไหวเลย น่าเบื่อชะมัด”

“ฮะ?!” เด็กหนุ่มที่กำลังหื่นขึ้นหน้าถึงกับชะงัก “พี่น้ำว่าอะไรนะ เฮ้ย!” ก่อนจะร้องลั่น เพราะจู่ๆ คนใต้ร่างก็พลิกตัวกลับ ผลักเขาให้หงายหลังลงไปกับเตียงแล้วขยับขึ้นมาคร่อมทับ สองขากดต้นขาเขาไว้แน่นชนิดที่ขยับตัวท่อนล่างไม่ได้เลยแม้แต่น้อย

ชายหนุ่มส่ายหน้าไปมาอย่างอ่อนใจ “พี่อุตส่าห์ต่อให้เมฆก่อนนะ สิบนาทีแล้วยังไปไม่ถึงไหนเลย ช่วยไม่ได้” มือข้างหนึ่งกดไหล่คนใต้ร่างไว้กับผืนเตียง อีกข้างปลดกระดุมเสื้อนักศึกษาออกให้อย่างคล่องแคล่ว

“พี่น้ำ! ไม่ได้เมาหรอกเหรอ!”


“เมา?” น้ำยิ้มร้าย “พี่ไม่รู้จัก... คืออะไร”


ออฟไลน์ huskyhund

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 385
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1093/-4


เมฆเบิกตาโพลง ยังไม่ทันจะร้องโวยวายออกมา ก็ถูกคนบนร่างรุกจูบด้วยอารมณ์ที่รุนแรงมากกว่าตัวเขาหลายเท่านัก ริมฝีปากบางบดเบียด ปลายลิ้นกดเคล้นทั้งกลีบปากบนล่างของเด็กหนุ่ม ลิ้นเรียวรุกล้ำเข้าไปเกี่ยวกระหวัดไล่ต้อน ในขณะที่ฝ่ามือกดขยำไปตามร่างกาย

“อื้อ” เด็กหนุ่มตั้งใจจะยกมือขึ้นผลักคนบนร่างออก หากหลงใหลไปกับรสจูบ มือที่จะผลักออกกลับกลายเป็นดึงรั้งเสื้อชายหนุ่มเอาไว้แทน

น้ำใช้โอกาสที่เมฆกำลังเผลอไผลถอดกางเกงของเด็กหนุ่มออก ปลายนิ้วลากไล้รอบๆ ติ่งไตสีชมพูที่รัดตัวแข็งแล้วบดขยี้ลงไปอย่างไม่เบาแรงนัก เขาละเรียวปากออกมาช้าๆ สบประสานสายตากับคนที่หอบหนักๆ แล้วเคลื่อนใบหน้าไปซุกไซ้ ขบเม้มสลับพรมจูบบนแผ่นอกของคนใต้ร่าง

“พี่... น้ำ... เดี๋ยว!” เมฆสะดุ้งตัวทุกครั้งที่อีกฝ่ายสร้างร่องรอยทิ้งไว้บนผิวกาย หากด้วยฤทธิ์ของเครื่องดื่มผสมแอลกอฮอล์ที่ดื่มเข้าไป ส่งผลให้เขาคล้อยตามรุ่นพี่ไปโดยง่าย “อื้อ!” ในศีรษะมีแต่คำว่า ฉิบหาย เต็มไปหมด

ชายหนุ่มใช้ฝ่ามือรูดรั้งส่วนร้อนที่พองโตตามอารมณ์ของผู้เป็นเจ้าของแล้วเอ่ยถาม “เมฆจำที่พี่บอกเมฆบนเตียงนี้ครั้งที่แล้วได้มั้ย”

“อะ... หือ...” เจ้าของชื่อเรียกส่ายหน้าไปมา พยายามจะต้านขืนสัมผัสที่ปลุกเร้าอารมณ์ของเขาเสียเหลือเกิน

“ยอมให้ครั้งนี้เท่านั้นนะ ครั้งหน้า เมฆต้องเป็นของพี่” น้ำย้ำคำพูดของเขา

ฉิบหายแล้ว ต้องรีบทำอะไรสักอย่าง! เด็กหนุ่มกัดฟันกรอด แต่อนิจจา... เขาควบคุมร่างกายไม่ได้เลย สัมผัสของพี่น้ำทำให้มึนงง สติสตังล่องลอย ตรงส่วนนั้นก็ร้อนจนเหมือนจะละลาย

ทำไมพี่น้ำใช้มือเก่งจังวะ เด็กหนุ่มยกมือขึ้นตะปบต้นแขนรุ่นพี่ไว้ พอจะผลักออกมืออีกฝ่ายก็ยิ่งกระชับแน่น ปลุกเร้าอารมณ์ของเขาให้ปั่นป่วนไปหมด ภายในศีรษะขาวโพลน

เสียงของความชื้นแฉะในฝ่ามืออุ่นดังแว่ว ส่งผลให้เจ้าของมือนั้นหัวเราะอย่างพอใจ “อื้ม... รู้สึกดีขนาดนี้เชียว” เขาโน้มใบหน้าลงไปกระซิบชิดใบหูของคนใต้ร่าง “ไม่ต้องกลัวนะ พี่จะอ่อนโยนกับเมฆที่สุด”

โอย แย่แล้วกู!

หากก่อนที่เมฆจะข้ามผ่านจุดสูงสุดไปได้ ชายหนุ่มก็หยุดขยับมือเสียอย่างนั้น แต่กลับไปคว้ามือของเมฆมาสัมผัสความเป็นชายที่แข็งขึงของตน “วันนี้พี่จะทำให้เมฆถึงด้วยไอ้นี่”

นัยน์ตาสีเข้มเบิกโพลง “หา! ไม่... เดี๋ยว... พี่น้ำ!”

ทว่ามาถึงตอนนี้ก็ไม่ทันแล้ว น้ำจับให้เมฆพลิกคว่ำ เขานั่งทับต้นขาคนใต้ร่างไว้ ในขณะเดียวกันก็เอื้อมมือไปเปิดลิ้นชักหัวเตียง หยิบขวดเจลหล่อลื่นออกมาแล้วเทลงบนร่องสะโพกของเด็กหนุ่ม

“ว้าก!” เมฆร้องลั่นเพราะความเย็นของเจล เขาจิกมือลงบนหมอนแล้วขยำไว้แน่น “พี่น้ำ! ผมไม่เอานะ!”

น้ำลูบแผ่นหลังของเด็กหนุ่มเพื่อปลอบโยน จากนั้นจึงโน้มศีรษะลงไปจูบแก้มที่เปลี่ยนเป็นสีแดง “ทำไมล่ะ พี่รักเมฆมากนะ”

พี่น้ำนี่ขี้โกงชะมัด! รู้อยู่เต็มอกว่าเขาไม่มีทางต้านคำบอกรักและน้ำเสียงออดอ้อนแบบนี้ได้ “....”

“รักจนทนไม่ไหว อยากทำให้เมฆเป็นของพี่”

...โดนเข้าไปอีกระลอก ใจเกือบจะอ่อนแล้ว หากก็ยังลังเล “...ผม... ผมก็รักพี่น้ำ แต่...”

“เมฆรังเกียจพี่เหรอ... ไม่อยากเป็นของพี่งั้นเหรอครับ” น้ำพูดเสียงเศร้า

“ไม่ใช่นะครับ แต่... ผมกลัว...”

“กลัวอะไร” ชายหนุ่มจับมือที่เย็นเฉียบขึ้นมาจูบ แล้ววางมือนั้นประกบบนแก้มตน

โอย... ไม่ต้องทำหน้าแบบนี้ได้มั้ย หัวใจผมจะกระเด็นออกมานอกอกอยู่แล้ว

เมฆเสตาหลบ “ผมกลัวเจ็บ”

“อดทนเพื่อพี่ไม่ได้เลยเหรอ”

“.....”

“ไหนว่าให้พี่ได้ทุกอย่างยังไงล่ะ”

ขณะที่เมฆกำลังลังเลใจอย่างหนัก ฝ่ามืออุ่นร้อนก็ค่อยๆ เคลื่อนผ่านแผ่นหลังลงไปยังสะโพก “เมฆเชื่อใจพี่นะ” เขากระซิบก่อนสอดปลายนิ้วเข้าไปอย่างใจเย็น

“อื้อ” เมฆสะดุ้งตัวเล็กน้อย

“ไม่เจ็บใช่มั้ยล่ะ” น้ำจูบขมับของเด็กหนุ่มเบาๆ จากนั้นจึงเริ่มขยับ เริ่มต้นจากเชื่องช้า แล้วเพิ่มความเร็วขึ้นทีละน้อย

ความรู้สึกที่แล่นริ้วเข้ามาเป็นระลอกๆ ช่างแตกต่างจากครั้งที่แล้วโดยสิ้นเชิง ร่างกายของเขาราวกับเป็นเหน็บชาไปทั้งร่าง เมฆทำตัวไม่ถูก พอจะขยับหนี สิ่งที่อยู่ข้างในกายกลับยิ่งทำให้รู้สึกร้อนวูบวาบ

เอาไงดีวะกู!

“คนเก่งของพี่” ชายหนุ่มคอยกระซิบบอกคำหวานสลับพรมจูบ

เมฆเริ่มดึงทึ้งปลอกหมอน “ฮึก...”

แย่แน่แล้ว... จะไม่ไหวแล้ว ทำไมรู้สึกดีอย่างนี้วะ หรือที่จริงกูเกิดมาเพื่อเป็นเมียพี่น้ำ

“ที่รัก...” ปลายนิ้วกดย้ำลงตรงจุดที่ทำให้เด็กหนุ่มรู้สึกราวกับมีกระแสไฟฟ้าแล่นแปลบ ส่งผลให้อีกฝ่ายหลุดครางออกมาเบาๆ

“อา...” โอย... ใจอ่อนยวบยาบแล้ว ไม่รอดแน่กู หลุดครางไปแล้วด้วยหนึ่งที

“เด็กน้อยของพี่”

“อื้ม...” ครางอีกแล้ว ช่างแม่ง... จะทำอะไรก็ทำเถอะครับ

“รู้สึกดีใช่มั้ย”

“พะ... พี่น้ำ... ฮึก... มันแปลกๆ มาก... อ่ะ... ครับ” เมฆพูดเสียงตะกุกตะกักสลับหอบหายใจหนักๆ

“แปลกๆ หรือรู้สึกดีกันแน่” น้ำอมยิ้ม เมื่อเห็นปฏิกิริยาตอบรับของเด็กหนุ่ม

ใบหน้าของเมฆซับสีเลือด ลมหายใจถี่กระชั้นขึ้น ดวงตาฉ่ำชื้นไปด้วยน้ำตา เขาไม่เคยตกอยู่ในห้วงแห่งความปรารถนาลึกซึ้งถึงขนาดนี้

“พี่ทนไม่ไหวแล้ว” ชายหนุ่มขบกรามแน่นเพื่อระงับอารมณ์

“อา... ฮึก!” หัวไหล่ของเด็กหนุ่มสั่นไหว ทั้งเจ็บทั้งอึดอัด

ฉิบหาย เมื่อกี้ยังรู้สึกดีอยู่เลย! คิดผิดรึเปล่าวะเนี่ย!

น้ำไม่เปิดโอกาสให้อีกฝ่ายลังเล เขาจับใบหน้าของรุ่นน้องให้หันมาจูบ ตะล่อมให้เด็กหนุ่มหลงใหล พร้อมกับแทรกกายเข้าไปเรื่อยๆ

“อา... พี่น้ำ มันอึดอัด ผมไม่ไหว...”

“ไม่ไหวอะไร” ชายหนุ่มดึงมือของเมฆมาสัมผัสส่วนที่พวกเขาเชื่อมกันอยู่

“อะ...” ใบหน้าของเด็กหนุ่มร้อนวาบ หัวใจเต้นรัวแรงสะท้อนอยู่ในอก

“พี่จะเริ่มล่ะนะ”
 
“เดี๋ยว! อ๊ะ!” เมฆสะดุ้งวาบ เมื่อคนบนร่างเริ่มเคลื่อนไหว “อื้อ!”

น้ำรู้ว่าจุดไหนที่จะทำให้เด็กหนุ่มอารมณ์กระเจิดกระเจิงไปกับตน เขาจงใจเน้นย้ำ ซ้ำไปซ้ำมาอยู่ที่จุดนั้นจนคนใต้ร่างทนไม่ไหวต้องส่งเสียงออกมา จากนั้นจึงจับให้อีกฝ่ายพลิกตัว

“อ๊า! พี่น้ำ!”

“เมฆ ลืมตามองพี่” น้ำกระแทกกายหนักหน่วงขึ้น

“พี่น้ำ... ผมไม่ไหวอ่ะ”

เสียงครางของเด็กหนุ่มช่างฟังหวานหู ส่งผลให้รุ่นพี่ยิ่งฮึกเหิม เขาเร่งจังหวะให้เร็วและแรงขึ้น สองร่างชุ่มไปด้วยเหงื่อร้อนราวกับถูกเปลวไฟโลมเลีย

เตียงลั่นเอี๊ยดอ๊าดอยู่สักพักใหญ่จึงสงบลง หลงเหลือเพียงแค่เสียงหอบหายใจหนักๆ

สงครามยกแรกเสร็จสิ้นลงไปแล้ว เด็กหนุ่มผู้ซึ่งสูญเสียดินแดนไปหมาดๆ นอนกะพริบตาปริบๆ อยู่ในอ้อมแขนของรุ่นพี่ พยายามเรียบเรียงเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้น เขาตั้งใจจะรุกพี่น้ำ แต่แล้วทำไม...

...เจ็บตูด รู้สึกเหมือนไอ้นั่นของพี่น้ำยังค้างอยู่ข้างใน

“คิดอะไรอยู่น่ะเมฆ”

“......” ...คิดว่าคราวหน้าจะเอาคืนพี่น้ำยังไงดีน่ะสิ

ชายหนุ่มโน้มใบหน้าเข้าไปหอมแก้มรุ่นน้องเบาๆ พลางใช้ฝ่ามือลูบลงไปตามท่อนแขนเรียว “ถ้าไม่ยอมพูดอะไร...” เขาลากมือลงไปยังสะโพกของเด็กหนุ่ม แล้วสอดนิ้วเข้าไปในช่องทางที่ยังเปียกชุ่มไปด้วยเจลหล่อลื่นและของเหลวที่ตนทิ้งไว้ “พี่จะต่ออีกรอบนะ”

“ฮื้ย!” เมฆสะดุ้งโหยง “ยังเจ็บอยู่เลย อะ! พี่น้ำ! อะ... เฮ้ย! อื้อ!” เขายังไม่ทันได้อ้าปากต่อว่า สงครามตอกย้ำความเป็นเจ้าของดินแดนก็เริ่มต้นขึ้นอีกยก

ไม่ว่าจะพยายามต่อสู้ดิ้นรนขนาดไหน รุ่นพี่ก็จับยึดร่างกายเขาไว้ได้ทุกส่วน แถมเรี่ยวแรงก็สู้อีกฝ่ายไม่ได้ “พี่น้ำ!” เด็กหนุ่มร้องเสียงหลง

“อยู่นิ่งๆ สิครับ เดี๋ยวดีเอง”

ดียังไงวะ! เมฆถลึงตาใส่ แต่โวยวายไปก็เท่านั้น ไม่ทันไรเขาก็เสียท่าอีกจนได้ “อะ!” เด็กหนุ่มพยายามหายใจเข้าออกลึกๆ ไม่เกร็งขืนเหมือนรอบแรก แล้วก็ได้ผล... ไม่เจ็บ แต่เสือกรู้สึกดีได้อีก

โอย... กูอยากจะร้องไห้ให้กับความฟินตอนนี้เหลือเกิน

น้ำยิ้มกริ่ม เขาตอบคำถามในใจของรุ่นน้องราวกับอ่านใจได้ “ดีแล้วใช่มั้ย”

เด็กหนุ่มเม้มปากแน่น พยายามจะฝืนไม่ให้คล้อยตามอีกฝ่ายง่ายดายนัก ทว่าคนที่อ่อนด้อยประสบการณ์อย่างเขา ไม่ทันไรก็... “อ๊า... พี่น้ำ~” ...พ่ายแพ้ให้กับพี่น้ำมันเสียทุกทีไป

....

........

นั่นคงเป็นเพราะโชคชะตา... ที่กำหนดเจาะจงมาให้ น้ำ ได้อยู่... “เหนือเมฆ” ล่ะมั้ง


END


 
จบแล้วค่าาา  :mew6: ตอนนี้เป็นตอนสุดท้ายแล้วสำหรับเหนือเมฆ ฮือๆๆๆ ในที่สุดพี่น้ำก็ได้อยู่เหนือเมฆแล้วนะ ตบมือให้พี่น้ำหน่อยค่าาาา

หลายคนอาจจะผิดหวังไปสักนิดที่น้องเมฆไม่ได้เหนือน้ำ แต่อย่างน้อยเขาก็รักกันแหละน้า ใครจะรุกรับไม่สำคัญหรอกเนอะๆๆๆ (หาพวกสุด)

ขอบคุณทุกคนที่ถือไม้เท้าเดินทางมาด้วยกันจนจบเรื่องได้นะคะ 5555555 หนทางยาวนานมากเลยจิมๆ

ฮัสกี้คงจะต้องพักร้อนสักพัก เพราะยังไม่มีพล็อตเรื่องใหม่เลยค่า กร๊ากก เพราะงั้นจนกว่าจะได้พบกันอีกครั้ง อย่าลืมเก๊านะะะะ


#งานขายต้องมา เหนือเมฆ ตอนนี้มีวางขายแล้วนะค้า มีตอนพิเศษน่ารักๆ ให้กร๊าวใจแน่นอน  แล้วก็แฮปปี้มากๆ เลยด้วยแหละะะะ ชีวิตหลังเสียซิงของน้องเมฆไปจนถึงเรียนจบจะเป็นอย่างไร ติดตามกันได้ในหนังสือค่า ฮี่ๆๆ

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 26-07-2016 23:34:20 โดย huskyhund »

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ bradpitt

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 257
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +18/-1
:heaven :heaven :heaven :heaven :heaven :heaven :heaven :heaven

ฟินนนนนนนนนน เฟอร์

ในที่สุด ก้อ เหนือ เมฆ สมชื่อ  :hao3:

   เราก้อว่า Husky บอกนัยๆๆ ตั้งแต่ ชื่อเรื่องจริงๆๆ

  เหนือเมฆ ยังมี พี่น้ำ 
:hao6:


  :กอด1: กอดแน่น ....รอ เรื่องต่อไป ฮับ

ออฟไลน์ lizzii

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 6283
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +271/-2
ปรบมือให้พี่น้ำค่าาาา ฮ่าาาา
นี่สิ่นะที่มาของชื่อเรื่อง คึคึ

ออฟไลน์ arij-iris

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2904
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +30/-5
อ่านไปฮาไป ก็สงสารอ่ะนะ แต่แอบขำซะมากกว่า

ประสบการณ์กับความเจ้าเล่ห์ห่างกันเยอะ น้องเมฆจะสู้พี่น้ำได้ไงล่ะ 5555555

ออฟไลน์ thejaoil

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 514
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +76/-4

ออฟไลน์ dragon123

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 744
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +105/-2
แอร๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย  :jul1: :jul1: :jul1: :jul1: :jul1:

ออฟไลน์ ่jum

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3704
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +53/-4
หนูเมฆ ในที่สุดก็...........  :z1:

ออฟไลน์ ploysure

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 68
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
นี่มัน

เหนือเมฆ

ของจริง!!!!!!!
กรี้ดดดดดด คิดถูกละเมฆ เมฆเกิดมาเพื่อเป็นเมียพี่น้ำ5555 :m25:
เจ้าเล่ห์นักนะคะพี่น้ำ ทำซะน้องระทวยเลย  หนูก็อยากได้พี่น้ำเหมือนกันนะ #เดี๋ยวๆ
ขอสัมภาษณ์ความรู้สึกน้องเมฆหลังเสียเอกราชหน่อยค่ะ55555 :laugh:

ออฟไลน์ MayA@TK

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4991
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +51/-7
 :haun4: :haun4: :haun4: :haun4: :haun4:
แผนพังไม่เป็นท่า :laugh: :laugh: :laugh:
เมฆรับตำแหน่งเมียพี่น้ำแบบยิงยาวได้เลย พี่เขาเสือซ่อนเขี้ยวเล็บเก่งซะขนาดนั้น

 :pig4: :pig4: :pig4: :pig4: :pig4:

ออฟไลน์ mild-dy

  • ☆ ทาสแมว ☆
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8893
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +389/-80

ออฟไลน์ XVIII.88

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 440
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +27/-0
    • XVIII.88
เหนือเมฆยังมีพี่น้ำ เหนือพี่น้ำยังมีเมฆออนท็อป

สโลแกนอะไรเนี่ยยย!!!  :hao7: :hao7: :hao7:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ neverland

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 653
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +11/-0
ไงล่ะ พ่อหมาป่าของน้องเมฆ อิ่มเอมสินะ  :laugh:
สัมผัสได้ถึงหน้าตากรุ้มกริ่มขั้นสุดของอิพี่น้ำตอนแอบมองเมฆ  :hao6:
นี่เมฆสบถคำว่า ฉิบหาย ไปกี่ครั้งแล้วลูกกกก ในที่สุดเมฆก็โดนกดตามชื่อเรื่องเลย เหนือเมฆ!  :z1: แต่ก็คิดว่ามีโอกาส 'เหนือน้ำ' อยู่นะ แบบอยู่บนไรงี้...  :hao7:
ยังไม่อยากให้จบเลยค่ะ อยากให้มีต่อเรื่อยๆ ชอบอ่านเรื่องนี้มันสบายๆดี ขอบคุณสำหรับนิยายดีๆนะคะ :) รักคุณฮัสกี้ กอดดด  :กอด1:

ออฟไลน์ apple32

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 14
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
เหนือเมฆยังมีน้ำ  :katai2-1:

ออฟไลน์ cowinsend

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 463
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +17/-0
ขอตอนพิเศษได้มั้ยๆ อยากเห็นผองเพื่อนรู้ว่าแผนพีง อยากเห็นพี่น้ำเหนือเมฆอีกสักหลายหนนน :z1:

ออฟไลน์ tonnum18

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 83
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +3/-0
ชอบความสดใส ของน้องเมฆนะ  ที่สามารถมาเติมเต็ม ให้กับพี่น้ำได้ 

แต่ว่าหนังสือที่ร่วมเป็นรูปเล่มนี้   ขอคิดก่อน เพราะคาดหวังกับเรื่องนี้มาก

ปกไม่ค่อยโดนเท่าไหร่ค่ะ   

ออฟไลน์ LoveYourLife

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 5
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
เหนือเมฆยังมีพี่น้ำ ก๊ากกกกกกกกกกกก  :hao3:

ออฟไลน์ Noize

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 17
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0
หึ้ยลุ้นมากเดาไม่ถูกว่าจะ #น้ำเมฆ หรือ #เมฆน้ำ

ออฟไลน์ B52

  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 13215
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +420/-26
ยังอ่อนด้อยหนักเมฆ

ออฟไลน์ TachibanaRain

  • มาโกโตะเทนชิ
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2402
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +76/-3
อรั่ยย พี่น้ำข่นเจ้าเล่ห์ ฮ่าๆๆ ไงละน้องเมฆก็บอกแล้วว่าหนีพี่น้ำไม่พ้นหรอก แถมเก็บอาการมานานได้หื่นแบบเต็มที่แบบนี้คาดว่าน้องเมฆคงไม่ได้ลุกจากเตียงแน่ๆ ฮาา ขอบคุณสำหรับนิยายสนุกๆนะคะ เดี๋ยวจะไปสอยเป็นเล่มมากอดไว้นะ อิอิ

ออฟไลน์ fahsida

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 362
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-1
และแล้วก็มาถึงวันนี้ วันที่เหนือเมฆจริงๆ  :mc4: :mc4: :mc4: ยินดีด้วยน้ำ  :mc4: :mc4: :mc4:

เราฟิน  :heaven :heaven  ขอบคุณมากนะค่ะ :mew1: :mew1:

ออฟไลน์ Supparang-k

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1908
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +20/-3
เป็นตอนจบที่เขินมาก

และแล้วความจริงที่น้องเมฆไม่เคยรู้มาก่อนก็ปรากฎว่าพี่น้ำนั้นไม่ใช่แมวน้อยน่ารักที่พวกพี่ตั้งใจประคบประหงม แต่พี่แกคือเสือจ่าฝูงที่ซ่อนเล็บอยู่ 555  เหนือเมฆ!

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด