นายเป็นต่อ กับ น้อง พลาดไปแล้ว Love-Story
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: นายเป็นต่อ กับ น้อง พลาดไปแล้ว Love-Story  (อ่าน 372651 ครั้ง)

PEGIRA

  • บุคคลทั่วไป
ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ

สรุปข้อสำคัญดังนี้

1.ห้ามมิให้ละเมิดสิทธิส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด
2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความที่ไม่เหมาะสมและเกิดความขัดแย้ง
3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพส หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่นี่หรือที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อขออนุญาตเจ้าของเรื่องก่อนนะครับ








เนื้อเรื่อง โดย คุณ พลาดไปแล้ว ( จาก เว็บ ปาล์ม พลาซ่า)

สงวนลิขสิทธิ์

ห้ามทำการดัดแปลง คัดลอก ทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใด
รวมทั้งนำไปเผยแพร่ต่อ โดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของเรื่อง (คุณ พลาดไปแล้ว)  เป็นลายลักษณ์อักษร


หมายเหตุ : เจ้าของเนื้อเรื่อง อนุญาติแล้วน่ะครับ
 


                          "ทำไงดีเมาจนขาดสติเผลอไปมีอะไรกับคนที่เกลียดขี้หน้ามากๆๆๆๆๆ เขม่นกันมานานแล้ว"

เมาอ่ะแล้วก็ไม่รู้อีท่าไหนจำได้รางๆล่ะว่ามีคนพากลับห้องแล้วก็เวิร์คกันสุดเหวี่ยงพอหายเมาก็เจอไอ้เพื่อนที่เกลียดมากๆๆๆๆๆมันนอนอยู่ข้างๆเปลือยทั้งคู่เลยทั้งเราทั้งมัน
พูดไรไม่ออกอ่ะรีบใส่เสื้อผ้าแล้วก็เดินหนีออกมาเลยทำไงดีอ่ะเราทะเลาะกับมันมาตั้งแต่ปีหนึ่งเกลียดขี้หน้ามันมากความเห็นไม่เคยลงรอยกันเลยเคยแกล้งมันเจ็บๆแสบๆไป
หลายทีด้วยกลัวมันจะแบล๊กเมล์จังเลย
เรียนคณะเดียวกันต้องเจอกันแทบทุกวันด้วยโอ้ย..แล้วจะมองหน้ามันยังไงเกิดมันเอาไปเล่าให้ใครฟังซวยเลยซวยแน่ๆแย่แล้ววววว...ใครก็ได้ช่วยด้วย :serius2:

คือคนมันไม่พูดกันมาตั้งเกือบสองปีแล้วอ่ะขนาดมีเรื่องสำคัญยังวานเพื่อนคนอื่นไปบอกเลยความจริงน่ะไอ้โกรธมันอยู่มั้ยเรื่องที่เคยทะเลาะกันจะเป็นจะตายขยุ้มคอเสื้อมา
จะวางมวยกันกลางสนามบอลน่ะไม่โกรธ
แล้วเพียงแต่เหลือแค่ความหมั่นใส้ที่มันขี้เก๊กมั่นใจในตัวเองแบบโอเวอร์เกินเหตุแล้วก้ไม่รู้ดิไม่อยากจะเป็นฝ่านที่จะไปคุยกับมันก่อนเองอ่ะรู้สึกเสียหน้า

เรื่องคืนนั้นก็ถามเพื่อนแล้วว่ารู้ว่าเราไม่ถูกกับมันทำไมยังชวนมันมาอีกเพื่อนก็บอกว่าตอนแรกชวนมันแต่มันบอกว่าไม่มาก็เลยชวนเราพอตกหัวค่ำมันดันโทรมาถามเพื่อน
อีกรอบว่ามีใครไปมั่งพอบอกไปหมดทุกคนจู่ๆมันก็โผล่มาเอง

แล้วเรื่องที่ทำให้ทะเลาะกันเมื่อก่อนก็มาจากนิสัยส่วนตัวของทั้งสองคนอื่คือมันก็ร้ายกะล่อนเราก็ไม่ยอมคนก็เลยยากที่จะคบกันแม้แต่ในรูปแบบง่ายๆอย่างเพื่อน
เพราะฉะนั้นถ้าจะให้ซับซ้อนถึงขนาดเป็นผัวเป็นเมียก็เดาไม่ออกเหมือนกันว่าอนาคตจะขลุกขลักขนาดไหน


เฮ้ออออ...

จริงอยู่นะที่ในคณะมันไม่มีใครรู้อ่ะว่าเราเป็นเกย์แต่ไอ้นี่มันเสือกรู้อยู่คนเดียวเหอๆแล้วนิสัยมันก็ไม่เหมือนชาวบ้านชาวช่องกลัวมันจะคิดอุตริทำอะไรพิเรนๆอ่ะดิ..
ส่วนมันรู้ได้ไงเรื่องมันมีที่มาอ่ะยาวมั่ก!!พิมพ์ตอนนี้คงไม่จบไว้เรียนเสร็จกลับบ้านจะมาเล่าแล้วกัน

วันนี้พอเรียนเสร็จก็กะว่าจะลองเข้าไปเคลียร์กับมันตรงๆอ่ะอุตส่าห์ทำทีเป็นนั่งอ่านหนังสือลอกเลคเชอร์เพื่อนรอจนมันแยกกับเพื่อนเดินตามมันไปถึงหลังมหาลัย
(มันอยู่หอหลังมหาลัย)แล้วสบโอกาสกำลังจะอ้าปากเรียกมันเพื่อนมันโผล่มาซะงั้นไว้วันหลังดีกว่าเหอๆๆๆ

อ้อ ติดเรื่องที่จะเล่าไว้นี่นะเรื่องที่ว่ามันรู้ได้ไงว่าเราเป็นเกย์ทั้งที่แอ๊บออกจะสนิทเนียนจนคนเค้าไม่รู้กันทั้งคณะ
ก็ตอนนั้นเนี่ยเป็นช่วงหลังจากที่ทะเลาะกันจนเกือบชกกับมันไปได้ประมาณเกือบๆเดือนนึงน่ะก็อย่างที่บอกคือไม่พูดกันเลยหน้าก็ไม่มองเรียกว่าต่างคนต่างอยู่ชีวิตกู
มึงอย่าเสือกประมาณนั้นแล้วตอนนั้นเราก็คบกับรุ่นพี่คนนึงที่เรียนต่างมหาลัยอยู่ก็วันนั้นนัดกับพี่เค้าว่าจะไปดูหนังกันอ่ะที่เมเจอร์เวิร์ลเทรด(ตอนนั้นยังเป็นเวิร์ลเทรดอยู่น่ะ)

เราก็เรียนเสร็จก็รีบออกมาเลยนะรู้สึกน่ะว่าเหมือนมีคนตามมาคิดว่าคงเคยเป็นกันนะแบบประมาณว่าถามว่าเห็นตัวมั้ยว่าใครไม่หรอกแต่เหมือนมีจิตสังหารสะกดรอยตาม
เรามาตลอดทางเลยตั้งแต่ที่มหาลัยจนถึงเวิร์ลเทรดไม่ได้ระแวดระวังตัวอะไรเท่าไหร่

ก็ดูหนังเสร็จเรียบร้อยพี่เค้าก็พาไปส่งบ้านมันก็ดึกแล้วอ่ะเกือบเที่ยงคืน(ดูหนังรอบดึก)ก็แบบซอยบ้านมันก็เปลี่ยวไงก็มันไม่มีคนใช่มั้ยล่ะก็เลยหยวนๆยอมทำนั่นทำนี่กัน
ตรงหน้าบ้านนิดนึง(แค่กอดแค่ไรเทือกนั้นล่ะยังไม่ถึงขั้นควักอะไรออกมาดูดมาอมกัน)พอพี่เค้าขึ้นรถขับออกไปเราหันกลับไปจะไปเปิดประตูรั้วบ้านแวบนั้นล่ะ

มึงเอ้ยยยย........... :oใจหายไปเลยหายไปในอากาศเห็นหลังใครบางคนใส่ชุดนักศึกษายืนมองมาแล้วพอเห็นเรามองกลับไปมันก็วิ่งไวๆออกไปแบบใส่เกียร์หมาเลยนะ
ตอนนั้นคิดเลยคิดทันทีเอาไงดีวะกู...สุดท้ายคิดอะไรไม่ออกก็เลยวิ่งตามออกไปแบบไร้จุดหมายเข้าใจป่ะมันไม่รู้จะทำไงขอดูหน้าหน่อยละกันว่าใครมาเห็นวิ่งตามไป
แต่หายไปละตามไม่ทันเราก็หยุดหอบๆอยู่น่ะเหนื่อยมากๆแล้วตอนนั้นน่ะที่มันเข้ามาล๊อกคอข้างหลัง

ตกใจโครต :pigscare2:ตอนแรกคิดว่าเจอพวกโจรหรืออะไรแล้วเพราะซอยบ้านมันเปลี่ยวอ่ะพงหญ้าสูงๆเต็มไปหมดเลยโดนฆ่าหมกไป :pigangry2:นี่กว่าจะมีคนมาเจอศพคงกลายเป็นอาหารปลาไปแล้วครึ่งตัวแน่ๆ


"เฮ้ย นาย เราเห็นนะนายทำไรกับใครน่ะเมื่อกี้น่ะ"

ได้ยินเท่านั้นน่ะใจร่วงจากหน้าอกไปกองที่ปลายตีนเลย :sad5:ทำไมหนอแอ๊บอยู่ทุกวันนี่ก็ไม่อยากให้ใครรู้นะแล้วทำไมพอจะต้องมีใครซักคนมาล่วงรู้ต้องมาเป็นอีคนที่ไม่อยากให้รู้ที่สุดคนนี้ด้วย

หลังจากเงียบไปพักนึงมันก็ปล่อยแขนมันออกจากคออ่ะเราก็ผลักมันล้มเลยแล้วรีบเดินกึ่งวิ่งกลับเข้าบ้านเลยปล่อยมันนั่งกองอยู่บนถนนกลางซอยนั่นล่ะพูดอะไรไม่ออกไม่รู้
จะทำไงต่อดีในใจก็คิดนะคนเพิ่งจะมีเรื่องกันมามันต้องเอาเรื่องนี้ไปพูดต่อแน่ๆเลยคิดจนแบบฝันร้ายอ่ะ:sad5:ว่าโดนเพื่อนในคณะตลอดจนหญิงที่เคยไปจีบบังหน้า
จับเราขึ้นตรึงกางเขนแล้วเผาทั้งเป็นโทษฐานลวงโลก

แต่จนแล้วจนรอดอ่ะก็เหมือนมันจะลืมๆเรื่องนั้นไปไม่เคยเห็นมันพูดถึงอีกเลยจนเราวางใจแล้วความสัมพันธ์ก็ดำเนินไปตามปกติคือต่างคนต่างอยู่นานๆทีก็ทะเลาะกับมัน
ซักครั้งนึงแต่ก็ไม่เคยรุนแรงเท่ากับครั้งแรกจนถึงระยะนึงที่มันเริ่มทำตัวแปลกๆใส่

ไอ้เรื่องต่อจากนี้นี่ก็ยาวอ่ะไว้ตอนเที่ยงๆจะแอบมาพิมพ์ต่อที่เครื่องในม.แล้วกันตอนนี้ขอไปอาบน้ำแต่งตัวก่อนจะออกไปเรียนละ


ง่ะ..เลิฟซีนละเอียดยิบคงไม่ไหวอ่ะคืนนั้นเมาเอากันท่าไหนเริ่มกันยังไงยังจำไม่ได้เลยมันลางๆเลือนไปหมดแต่จะพยายามนั่งทางในระลึกมาเขียนให้แล้วกันเท่าที่จำได้นะ
เอ๊ะ..นี่มันไม่ใช่เซ็กส์สตอรี่นะ -*-


วันนี้ตอนเจอหน้ามันตอนเช้าก็ไม่มีอะไรคืบหน้าเหอๆ..เพื่อนอยู่เยอะหาโอกาสคุยไม่ได้จนตอนเย็นนี่แหละถึงลากตัวมันออกมาคุยเป็นการส่วนตัวสำเร็จ

เป็นการพูดคุยที่ลำบากมากนะไม่รู้จะเริ่มพูดยังไงก็เลยถามไปห้วนๆเลยว่าคืนนั้นนายทำอะไรเรามั่งมันบอกว่าทำหมดแหละตามแบบที่คนอื่นๆเค้าทำกัน...
(กรูจะรู้มั้ยน่ะว่าคนอื่นๆเค้าทำกันยังไงมั่ง)ก็เลยถามไปอีกว่าตกลงจะเอายังไงแล้วก็ขอร้องแกมบังคับมันอย่าเอาเรื่องนี้ไปบอกใครเด็ดขาดมันยิ้มๆ
 :kikkik: (แบบสยองๆหน่อย  )แล้วก็บอกว่าถ้าเราไม่ทำตัวมีปัญหามากมันก็ไม่บอกใคร
 
อ๊ากกกก.............:serius2:พูดแบบนี้มันหมายความว่าไงเนี่ยยยยยย

ส่วนคนที่บอกว่ามันจะกลายเป็นนิยายซะงั้นน่ะ .. ยังไม่ถึงขั้นจะเรียกว่าเป็นนิยายหรอกเอาเป็นว่าไหนๆทุกคนก็รู้ถึงสถานการณ์ล่าสุดแล้วก็เลยอยากจะขยายให้รู้ถึงที่มาที่ไปและเหตุการณ์ประหลาดผิดธรรมชาติที่เกิดขึ้น
มาก่อนหน้านี้ไปด้วยเลยไง

เผื่อว่าพอทุกคนรู้เรื่องมากจนเท่าหรือเกือบเท่าที่เรารู้แล้วมันอาจจะช่วยให้ประเมินสถานการณ์ตอนนี้ได้ดียิ่งขึ้น

ก็เมื่อเช้าเล่าไปถึงตอนที่มันไม่พูดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นคืนนั้นใช่มั้ยจนเราวางใจอืม..ก็ต่อจากนั้นหลังจากคืนที่เกิดเรื่องในซอยประมาณเกือบสองเดือนมันก็เริ่มออกอาการแปลกๆ
เริ่มเข้ามาตีสนิทกับเพื่อนกลุ่มเรา(รุ่นเดียวกันจะแบ่งเป็นสองกลุ่มน่ะไม่ค่อยยุ่งกันเท่าที่ควร)เมื่อก่อนนี่มาถึงมหาลัยยังโล่งใจที่ไม่เห็นมันนะเพราะกลุ่มมันจะไปนั่งกันที่อื่น
แต่เดี๋ยวนี้มาถึงก็เจอมันนั่งหน้าแหลมส่งสายตากวนตีนให้ตั้งแต่เช้าเลยจะพูดจะคุยอะไรกับเพื่อนก็ไม่ถนัดปากออกจะตะขิดตะขวงใจไปซะหมด(ก็มันนั่งฟังอ่ะ)

แล้วอยู่ๆวันนึงตอนกำลังจะกลับบ้านกำลังเดินไปที่ป้ายรถเมล์ตอนนั้นก็ดึกแล้วล่ะอยู่เตรียมงานกิจกรรมอะไรนิดหน่อยป้ายรถเมล์หน้ามหาลัยนี่ก็ไม่มีคนยืนรออยู่เลยซักคน
ก็ไม่เป็นไรวะไม่ใช่ชะนียืนรอคนเดียวคงไม่มีใครมาฉุดไปทำอะไรรอกตัวก็ไม่ใช่เล็กๆพอยืนไปได้พักนึงตัวอันตรายยิ่งกว่าโจรฆ่าข่มขืนก็โผล่ออกมาจากเงารั้วประตู
มหาลัย...

"กลับแล้วเหรอ.." มันทัก

ออกจะอึ้งนะ:oไม่คิดว่ามันจะมาเริ่มคุยด้วยก่อนก็เลยไม่รู้จะตอบอะไรก็พยักหน้าไปทีนึงแล้วก็ทำเป็นชะเง้อดูรถเมล์ว่ามารึยัง(รถเมล์กลางคืนนี่มันก็มาช้าจริงๆเลยแม่เอา..)
มันก็เดินมาขนาบข้างไอ้เราก็กระเถิบๆหนีทีละนิดๆมันก็ขยับตามมาถ้าใครมองจากบนสะพานลอยข้างๆมาเจอก็คงงงน่ะว่าอีสองตัวนี้เล่นบ้าอะไรกันดึกๆดื่นๆพักนึงมันก
็โอบไหล่ทันทีตกใจมากผลักมันออกจนตัวเองเกือบล้มไปด้วย

"เล่นบ้าไรวะ !!" :angry2:ตะโกนถามออกไปแบบลิ้นพันกันสุดชีวิตหน้าแดงเลยแหละไม่รู้ว่าโกรธหรืออายตอนนั้นคงสองอย่างปนๆกัน
ตัดสินใจไม่รอแล้วรถเมล์โบกแท๊กซี่ทันทีได้คันโกโรโกโสน่าเอาไปปลูกผักสวนครัวมากๆแต่อารมณ์นั้นไม่มีเวลาเลือกแล้วคันไหนก็ขึ้นๆไปเถอะพ้นจากไอ้เวรนี่ได้เป็นพอ
เปิดประตูรถได้กำลังจะโดดขึ้นไปมันยังอุตส่าห์ตามมาคว้าแขนอีก


"นายรอก่อนดิ..เรามีอะไรจะบอก" ทำหน้าซีเรียสด้วยนะ..


"มีอะไรอีก.." ถามแบบไม่มองหน้าเลย


"กลับบ้านดีๆนะ.." อ๊วกกกกกกกกกกกก~   :oak:ตายห่าละ นี่ชั้นกำลังเผชิญกับอะไรเนี่ย

สะบัดแขนมันหลุดออกมาได้ก็รีบขึ้นรถแล้วเร่งโชเฟอร์ให้ขับออกไปทันทีมองกลับไปเห็นมันโบกมือหยอยๆอยู่พอหันกลับมาโชเฟอร์แท๊กซี่มองหน้าด้วยสายตากรุ้มกริ่ม
ยิ้มๆแล้วถามด้วยเสียงออกสาวมั่กๆ..  "แฟนเหรอจ๊ะน้องงง~"

"เหอะๆ...เปล่าครับพี่ แค่คนรู้จัก..."  :amen:ตอบไปกดโทรศัพท์เขียนsmsเลขทะเบียนแท๊กซี่กับชื่อคนขับ(ติดสติ๊กเกอร์ไว้หลังเบาะ)ส่งให้แม่โดยด่วนเผื่อกลับไม่ถึงบ้าน :sad4:

พอกลับมาถึงบ้านอาบน้ำนอนก็คิดถึงไอ้คำสุดท้ายนั่นน่ะคิดไปคิดมาสุดท้ายก็สรุปให้ตัวเองไปว่ามันรู้นี่ว่าเราเป็นอะไรมันก็คงคิดจะแกล้งเราเล่นๆน่ะแหละเพราะเท่า
ที่ดูมันก็ไม่น่าจะมีจุดประสงค์อื่นๆเลย

หลังจากวันนั้นไม่ว่าจะกลับบ้านเวลาไหนก็ต้องเจอมันที่ป้ายรถเมล์แทบทุกครั้งและสิ่งที่ต้องโดนประจำคือพอยืนไปได้พักนึงถ้ารถมาเร็วก็ดีไปถ้ามาช้าการ
โอบไหล่ตามประสาเพื่อนสนิท!!
( มันว่างั้นน่ะว่าแต่กรูไปสนิทกะมรึงตอนไหนนี่..?  :confuse: )   ก็จะเกิดขึ้นทุกที

บางทีขนาดแอบหนีกลับออกมาแบบไม่ให้ใครรู้แล้วนะลงทุนฝากสมุดอะไรไว้กับเพื่อนกะว่าพรุ่งนี้ค่อยมาเอาคืนแล้วก็บอกคนอื่นๆว่าจะไปเข้าห้องน้ำจากนั้นก็ชิ่งกลับบ้าน
เลยพอไปถึงป้ายรถเมล์ยืนรอไปได้พักนึงมันก็มาละ...เดินมาละ...เออกรูเหนื่อยโกหกเพื่อนแทบเป็นแทบตายเมื่อกี้เพื่ออะไรเนี่ย...

แล้ววันนึงเราก็ทะเลาะกับแฟนน่ะแหละด้วยที่ว่าแฟนเราจู่ๆก็ดันมาไม่ไว้วางใจในตัวเราซะงั้นอยู่ๆก็มาพูดประมาณว่าแอบคบใครอยู่ใช่มั้ยที่มหาลัยอย่างงั้นอย่างงี้
ี้สารพัดที่เราไม่รู้เรื่องเลยว่าเค้าเอาอะไรมาพูดสุดท้ายก็ทะเลาะกันใหญ่โตเพราะเค้าจะให้เรายอมรับสิ่งที่เค้ากล่าวหาให้ได้แต่จะมาให้เรายอมรับอะไรกับสิ่งที่มันไม่จริง
ล่ะตอนนั้นคิดว่าเค้าก็คงจะมีคนอื่นน่ะแหละเลยจะหาเรื่องเลิกกับเราเหอๆๆ

วันต่อมาก็หน้าโทรมมามหาลัยเลยเครียดปวดหัวเรื่องแฟนนอนไม่หลับเกือบทั้งคืนพอมาเจอหน้ามันที่คณะยิ่งเครียดไปกันใหญ่เลยเดินหนีแอบไปนั่งฟุบที่โต๊ะเล็กๆ
หลังตึกจนเกือบจะหลับเสียงที่ไม่พึงประสงค์ก็ดังขึ้น


" เลิกเห้อ..."

"อะไรของมรึง.." เด้งตัวขึ้นจากโต๊ะหันไปถามมันอย่างสุภาพทันที

"ทะเลาะกับแฟนมานี่ทนไม่ได้ก็เลิกเห้อ..." มันรู้ได้ไงวะ...

"เสือก.." แม่ไม่ปลื้ม จบ...

"โอเค๊...โอเค๊...นี่เห็นว่านายอึดอัดใจปรึกษาใครก็ไม่ได้นะเรื่องนี้เลยมาให้คำแนะนำ..ไปละ.."

มันพูดสาแก่ใจแล้วมันก็ไป...ทิ้งเกย์คนนึงไว้กับความมึนงงและสงสัย :confuse:...ตกลงมันรู้ได้ไงฟะ..ว่าตรูทะเลาะกับแฟนมา...
อืมวันนี้เอาแค่นี้ก่อนเดี๋ยวจะนอนละพรุ่งนี้เรียนเช้าเรื่องต่อจากตรงนี้ก็คือตอนที่เลิกกับแฟนแล้วก็บังเอิญได้รู้ถึงวีรกรรมบางอย่างของมันจนเกือบจะวางมวยกันรอบสองไง
เดี๋ยวตื่นตอนเช้าจะมาเล่าก่อนไปแล้วกันนะ.. :bye2:





Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 15-01-2008 16:21:42 โดย º★*.๑۩۞۩๑..*ღ• »

ออฟไลน์ Junrai_Hyper™

  • พูห์น้อยกลอยใจ
  • Global Moderator
  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4842
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +777/-50
เหอเหอ

ยินดีต้อนรับ writer  คนใหม่สู่ :seng2ped:







ปล.


มาปาดก่อนครับ


ถ้าว่างแล้วจะมาอ่านต่อให้จบนะครับ :yeb:


นายพูห์ครับ

ออฟไลน์ ที่ปรึกษาไอทีขั้นต้น

  • Administrator
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 6853
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1320/-22
อิอิ มันๆๆ ต่อเยย
 :piglove2:

Aki_Kaze

  • บุคคลทั่วไป
โอ้ววว แอบติดใจ คริๆๆๆ :kikkik:

FlukeHub

  • บุคคลทั่วไป
555+  เพื่อนคนนั้นคงกะเสียบแน่เลย

ยุให้เขาเลิกกันซะงั้น  หุหุหุ

กะลังมันส์เลยครับ

ต่ออย่างด่วน

PEGIRA

  • บุคคลทั่วไป
คุณ หมู พูห์ ครับ ก่อนอื่นต้อง บอก ก่อนน่ะครับ ว่า ผมไม่ได้เป็นคนเขียน แต่ได้ไปเอาเนื้อเรื่อง ของ คุณ " พลาดไปแล้ว "  ( จาก เว็บ ปาล์ม พลาซ่า ) ขออนุญาติเจ้าของเรื่องแล้วด้วย  มา โพส ให้ อ่านกันอีกที่หนึ่ง  พอดี เห็น เนื้อเรื่อง มัน สนุก สนาน น่ารัก ดีนะครับ อยากให้ เพื่อนๆๆๆที่นี้ได้อ่านกันน่ะครับ

เดียวเจ้าของเค้าเข้ามาดู เดียวจะเข้าใจผมผิด หาว่า ฉวยเอาผลงานเค้าไป เลย มาบอกให้ทราบน่ะครับ

เอาละ มาต่อให้น่ะครับ
..................................................................................................

 

 เพิ่งตื่นน่ะเลยมาต่อตามสัญญา

ได้คำแนะนำเยอะแยะเลยขอบคุณมากๆแต่บางอันมันก็สายเกินไปนิด..เหอๆ
ที่คุณโดโรธีถามไว้อ่ะว่าแอบชอบใครอยู่มั้ยถึงไม่สนใจเค้าเลยก็ไม่มีนะเรียกว่ารู้สึกเฉยๆกับมันโดยไม่มีปัจจัยอื่นใดสนับสนุน
ส่วนเรื่องชื่อก็จะไม่รู้จะตั้งว่าอะไรดีตอนนี้เพิ่งตื่นสมองส่วนสร้างสรรค์ไม่ทำงานขนาดของตัวเองยังตั้งว่า พลาดไปแล้ว เลยเอาเป็นว่าอยากให้ชื่ออะไรก็ลองเสนอมาดูแล้วกันน่ะ

เมื่อคืนเล่าถึงตอนที่ทะเลาะกับแฟนใช่มะ..เรื่องต่อจากนั้นน่ะเหรอก็ระหองระแหงกับแฟนแบบนั้นกินเวลาประมาณเกือบสองสัปดาห์
ที่ความสัมพันธ์เป็นไปแบบอึมครึมจนตัวเราเองก็รู้สึกน่ะว่าต้องจบแน่ๆหลายๆอย่างมันไม่มีทางกลับไปเป็นเหมือนเดิมได้แล้วสุดท้ายก็เลยเป็น
ฝ่ายบอกเลิกเค้าเองทุกอย่างก็เป็นไปอย่างเรียบง่ายนะคนสองคนนัดเจอกันบอกลาแยกทางกันกลับบ้าน

จำได้เลยว่าวันนั้นเกือบสี่ทุ่มที่เดินเข้าซอยบ้าน(มอเตอร์ไซค์รับจ้างไม่มี อยากทำตัวเป็นพระเอกMV)พอมาถึงหน้าบ้านเสียงแตรรถมอเตอร์ไซค์ก็ดังไล่หลังมาพอจอดปุ๊ปคนที่ไม่อยากเจอที่สุดในอารมณ์นี้ก็จ่ายเงิน
คนขับแล้วลงมาจากรถ(ทำไมตอนตูมาไม่มีมอเตอร์ไซค์ฟะ)เราก็อารมณ์ทั้งมึนทั้งงงนะเลยถามไปห้วนๆ

      " มาทำไม.."



 มันไม่ตอบแต่หยิบเอาสมุดของเราออกมาจากเป้มันแล้วบอกว่า

"เอามาคืน..ยืมจากไอ้เอ๋ไปลอกเมื่อตอนกลางวันมันบอกให้มาคืนนายด้วย"  เราก็รับมาแบบงงๆนะคือมันรู้ได้ไงว่าเราจะกลับมาตอนนี้

      "เลิกแล้วสิท่า"  มันถาม
       
      "เลิกอะไร"
     
     "เลิกกับแฟนไง"

     "ไม่ใช่เรื่องของนาย"

      "  เลิกก็ดีแล้ว.. "

   "แล้วมันเรื่องอะไรของนายไม่ทราบเนี่ยถึงต้องมาวุ่นวายกับชีวิตเราแบบนี้หา?"
   
     เมื่อหมดความอดทนเส้นอารมณ์ก็ขาดผึงเราตวาดออกไปอย่างลืมตัว :3125:

     มันมองหน้าเราพลางส่ายหัวแล้วเดินตรงเข้ามาผลักอกจนเราเซไปข้างหลังเล็กน้อย
   
     "อย่าโง่นักเลยวะ..แฟนนอกใจเข้าให้แล้วยังไม่รู้อีกเหรอ"   นี่มันรู้อะไรมาเนี่ย :eek:


      "  มึงพูดไรของมึง..มึงพูดอะไรของมึง"สรรพนามแทนตัวของเราเริ่มเปลี่ยน


       "ก็แฟนมึงอ่ะแอบไปกิ๊กกับเด็กมหาลัยXXกูเห็นมากับตา"

         เราพูดอะไรไม่ออกก็ยืนนิ่งปล่อยให้มันพูดต่อ
         
         "วันที่มันมาหามึงไม่ได้น่ะมันเลื่อนนัดมึงน่ะกี่ครั้งๆมึงรู้มั้ยว่ามันไปกับใคร..มันโกหกมึงน่ะรู้มั่งมั้ย"

          "แล้วไง..แล้วมันเกี่ยวอะไรกับมึง"เราถามแล้วนั่งลงพิงกำแพงเพราะขามันสั่นจนเหมือนไม่มีแรงแล้ว :impress3:

           "ก็วันนั้นที่มันมารับมึงน่ะ..กูเจอมัน"

           "แล้วไง"เริ่มรู้สึกถึงอะไรแย่ๆที่มันกำลังจะพูด :monkeysad:



           "  กูเลยบอกมันไปว่ามึงเป็นแฟนกู "





      ตอนนั้นเราหัวหมุนไปเลยช๊อคจนพูดอะไรไม่ออกรู้สาเหตุทันทีว่าทำไมเค้าถึงหาว่าเรามีคนอื่นทำไมจู่ๆท่าทีถึงได้เปลี่ยนไปแบบนั้น
      พอลืมขาขึ้นมาก็เจอมันยืนก้มหน้าอยู่รู้ตัวอีกทีก็คือกระโจนเข้าไปกระชากคอเสื้อมันแล้ว

      " มึงทำไปทำไมน่ะ..มึงทำไปทำเหี้ยอะไร!! มึงเกลียดอะไรกูนักหนาเหรอ " :monkeyangry3:


         มันนิ่งเงียบไม่ตอบอะไรซักคำเราก็เงื้อหมัดจะชกอยู่พักนึงแต่ก็ลดมือลง(เกิดมายังไม่เคยชกใครนี่นา)เก็บสมุดบนพื้นแล้วเปิดประตูรั้วเข้าบ้าน
บันดาลโทสะ :3125:ถอดรองเท้าปาไปที่ผนังอย่างแรงจนบังเกิดเป็นรอยteenดำๆบนผนังบ้าน...ไม่รู้อ่ะไม่สนก็ปาไปแล้วนี่ :-X

กว่าอารมณ์จะสงบก็ปาไปเกือบเที่ยงคืนครึ่งพอมองออกไปนอกหน้าต่างห้องก็เห็นมันยังนั่งพิงประตูรั้วบ้านอยู่แต่ไมได้สนใจอะไรอารมณ์โกรธ
มันมากกว่าก็นอนหลับไปตื่นมาดูอีกทีตอนตีสี่ก็หายไปแล้ว

หลังจากวันนั้นมาความสัมพันธ์ก็ดิ่งลงเหวและดำเนินไปในทางที่แย่ลงๆจนกลายเป็นต่างคนต่างอยู่ไม่มองหน้ากันไม่พูดกันเลยแม้กระทั่งเรื่อง
สำคัญๆก็ยังฝากเพื่อนไปบอกจนถึงคืนที่เกิดเรื่องคืนนั้น

เอาเป็นว่าเดี๋ยวไปอาบน้ำก่อนละกันถ้าไงเดี๋ยวจะมาเล่าถึงเรื่องคืนเกิดเหตุ..(  หุหู รู้น่ะว่าหลายคนรอตอนนี้ )    :give2:




     
           



       

         




     





ออฟไลน์ ที่ปรึกษาไอทีขั้นต้น

  • Administrator
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 6853
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1320/-22
วุ้ยๆลุ้นๆๆจะทนไม่หวายแล้ว
มันสะเด็ดต่อด่วนๆ

ทำไมหนอ คนเราถึงได้ปากแข็งกันจังเลย
 :monkeysad:

abcd

  • บุคคลทั่วไป
เพื่อนคนนั้นแอบรักคุณพลาดไปแล้วข้างเดียวแหง๋มๆ  ชิ ชิ ทำเปงหาเรื่องชวนทะเลาะบังหน้า ที่แท้ก็อยากอยู่ใกล้ๆอ่ะดิ  :kikkik:
ถ้าไม่รัก ไม่จ้อบ ไม่ตามติดพิชิตสถานการณ์ขนาดนี้ร้อก คิกคิก หนุกดี จ้อบๆ  ขอบคุณคุณPEGIRAมากเรยนะที่เอามาลงให้อ่านกัน

คุณบลูจ้อบอ่ะดิ สโลแกนตบจูบ ตบจูบ เอิกๆๆๆๆๆ  :monkeylaugh2:

PEGIRA

  • บุคคลทั่วไป
ขอโทษทีที่มาช้าไปนิด(เกือบครบ24ชั่วโมงละ)อ่ะโดนหาว่าตายคาห้องน้ำเลย -*-
ก็เข้าเรื่องเลยแล้วกันนะก็อย่างที่เล่าๆไปเหตุการณ์ทุกอย่างที่เกิดขึ้นทำให้ความสัมพันธ์ของเรากับมันดิ่งลงเหวไปแตะขอบนรกถึงขั้นไม่พูดไม่จา
ไม่มองหน้าไม่สุงสิง

แต่ไม่รู้ทำไมหลายครั้งที่ยืนรอรถเมล์อยู่ที่หน้ามหาลัยสายตามักจะมองหาใครซักคนหนึ่งไปโดยไม่รู้ตัว

       แทบทุกครั้งที่เดินเข้าซอยบ้านเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าก้าวเดินตามหลังก็มักจะหันกลับไปมองอย่างมีหวังในใจลึกๆ

       แต่ทุกอย่างก็ราบเรียบปกติไม่มีเหตุการณ์ที่ทำให้ชีวิตวุ่นวายเหมือนที่ผ่านมาอีกแล้วจนกระทั่งถึงวันอังคารที่ผ่านมาวันธรรมดาๆวันนึง
เพื่อนในคณะก็โทรมาชวนไปงานวันเกิดของเพื่อนอีกคนนึง(ซึ่งโดนไทร์ไปแล้ว..แล้วจะบอกทำไมเนี่ยเผาเพื่อน!!!)ก็ไปกันกินดื่มหนุกหนาน
ตัวเราเองปกติก็ไม่ค่อยได้กินเหล้าเยอะนักหรอกแต่วันนั้นเผลอตัวเพื่อนมาชนก็ชน...เพื่อนชงมาให้ก็กินพอรู้ตัวอีกทีก็เมาจนเดินไม่ตรงแล้ว :really2:

       "เฮ้ย..กลับไหวเปล่าเนี่ย"โดนถามด้วยความเป็นห่วงหลังจากเพื่อนดูสารรูปแล้ว
 
        "ไหว!! " อวดเก่งเป็นคำตอบสุดท้าย

         งานยังไม่ทันเลิกแต่ก็ขอตัวกลับมาก่อนเพื่อนก็ไม่ได้ว่าอะไรปล่อยกลับมาโดยดี(มันคงเห็นสภาพแล้วสงสาร)ก็เลยเดินตุปัดตุเป๋:really2:ออกไป
โบกแท๊กซี่ที่หน้าร้านพอขึ้นไปนั่งกำลัง จะบอกว่าให้ไปที่ไหนก็มีคนเปิดประตูขึ้นตามมาด้วยตอนนั้นตาจะปิดแล้วไม่รู้เลยว่าเป็นใครถ้าเป็นโจรก็ตายไปละไม่รู้จะโดนพาไปฆ่าหมกไว้
ที่ไหน :pigangry2:

      "ซอยXXXครับ" ....... :eek:  รู้บ้านตูด้วยเว้ยไอ้นี่บอกให้เสร็จสรรพเลย

       "มึงนอนไปเดี๋ยวถึงแล้วจะปลุก"เสียงคนนั้นบอกเราก็เชื่อฟังดีเหลือเกิน"อืมๆๆ..."ก็ตอบอือๆอาๆไป

       หลังจากนั้นก็หลับไป :sleep3:ไม่รู้เรื่องอะไรเลยมารู้สึกตัวรางๆอีกทีตอนที่รู้สึกเหมือนมีใครมากอดแล้วก็ไซร้ๆซอกคอเหอๆ :laugh3:

ลืมตาปรือๆขึ้นมาแล้วก็มองไปในความมืดเห็นคอมพิวเตอร์เห็นตู้ก็เออห้องตูนี่หว่าตูมาถึงบ้านตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ยแล้วใครมันมานอนข้างๆฟะ..

อารมณ์ตอนนั้นยังเมาอยู่ถึงจะลดลงไปกว่าเดิมซักเกือบครึ่งแต่มันก็ยังมึนๆประกอบกับการไซร้การกอดลูบคลำที่ไม่หยุดหย่อนความหน้ามืดจึง
บังเกิด(เล่าไปก็อายตัวเองพยายามลำดับเหตุการณ์สุดๆว่าทำอะไรมั่ง):-[ในที่สุดก็อดไม่ไหวเผลอครางออกไปเบาๆเจ้าของปากเจ้าของมือที่
ไซร้ๆอยู่ได้ยินก็คงได้ใจจับเราพลิกกลับมาจูบปากแลกลิ้นกันนัวเนียเลยตอนนี้ใครนอนกะตูๆไม่สนแล้วอารมณ์มันกระเจิดกระเจิง
(หารู้ไม่ตื่นตอนเช้ามันจะมีอาถรรพ์และอาฆาตตามมา :pigangry2:)เผลอแป๊ปเดียวผ้าผ่อนก็หลุดหมด

เราก็นะปล่อยเค้าทำให้ฝ่ายเดียวมาตั้งนานจะบริการตอบแทนซะหน่อยกำลังจะก้มไปทำให้เค้าก็ดึงขึ้นมาแล้วกอดเอาไว้แน่นมากๆ
(จนอึดอัดนิดๆ)ลมหายใจอุ่นๆพ่นออกมารดข้างๆหูจนขนลุกซํกพักนึงก็ปล่อยแขนออกพอเป็นอิสระแต่อารมณ์มันยังค้างอยู่ก็เลยลงไปใช้ปาก
ให้เค้าซักพักไม่นานเค้าก็ผละออกไปหยิบบางอย่างในกระเป๋ากางเกงที่หล่นอยู่ข้างๆเตียงก็คงเดาออกกันนะว่ามันจะเป็นอะไรไปไม่ได้นอก
ซะจาก..

:laugh:ถุงยาง

(แหมมึ้งงง...เตรียมพร้อมจริงๆ)เหอๆต่อจากตรงนี้ไม่เล่าละเขินเอาเป็นว่าตัดให้กล้องแพนไปที่โคมไฟหัวเตียงแล้วกัน :o(อ้าวไม่มีนี่หว่า..)

หลังจากเสียน้ำกันไปเป็นที่เรียบร้อยก็เหนื่อยๆเพลียๆเลยหลับไปแบบสนิทมากๆจนเมื่อแสงแดดมันลอดผ้าม่านมาแยงตาเลยรู้สึกตัวก็รู้สึกถึง
แขนใครบางคนที่โอบเอาไว้น่ะ

ถามว่าจำได้ไหมว่าเมื่อคืนมีอะไรกับใครจำได้...มีคนพามาส่งบ้านจำได้...และก็มีอะไรกับคนที่มาส่งน่ะแหละ..จำได้..

..................................ว่าแต่เค้าเป็นใครล่ะ..? :confuse:.................................... :untrust:

ทำใจ:try2:เผื่อเอาไว้แล้วว่าอาจจะหน้าตาไม่ดียังไงก็ช่างเพราะมันก็คงแค่ความสัมพันธ์ข้ามคืนจะพยายามไม่คิดอะไรมากแต่ใครเลยจะรู้
ความเป็นจริงมันเลวร้ายกว่านั้นมากพอยกแขนของเค้าท่พาดตัวเราออกก็ยันตัวลุกขึ้นนั่งขอบเตียงแล้วค่อยๆหันไปดูโฉมหน้า... :3122:

       
         
             หึ...หึ...เหี้ยแล้วไง.... :sad5:


ตกใจมากเหมือนเห็นไมเคิลแจ๊คสันนอนอยู่ข้างๆรู้สึกเหมือนโดนไฟช๊อตอ่ะนิ่งอึ้งทำอะไรไม่ถูกไปพักใหญ่ๆมือไม้นี่สั่นไปหมดเกิดคำถามขึ้นใน
ใจชั้นทำอารายลงปายยย.................... ชั้นทำอารายลงปายยยยยยย.... :sad5:

ตัวเราก็ไม่มีเสื้อผ้าลองแง้มผ้าห่มเปิดดู...แมร่งก็เปลือย...ไม่ต้องสืบเลยแบบนี้มองดูนาฬิกาเกือบจะเที่ยงแล้วไปเรียนก็ไม่ได้ไปเวลาป่านนี้แม่ก
็คงออกไปทำงานแล้วเลยหยิบเอาเสื้อผ้าล๊อกประตูห้องขังมันเอาไว้ก่อนแล้วลงไปอาบน้ำข้างล่างพอแต่งตัวทำอะไรเสร็จก็ขึ้นมาเปิดล๊อคเห็นยัง
นอนหลับไม่ตื่นก็เลยหนีไปหาอะไรกินที่ร้านแถวๆนั้นพอกลับมาก็ไม่เจอแล้วคาดว่าน่าจะปีนรั้วออกไป(ตำรวจน่าจะผ่านมาเจอนะคดีเด็ดเลยเนี่ย)
เพราะเราล๊อกกุญแจบ้านไว้

    และแล้วมหกรรมเกมกวนประสาทก็เริ่มจากวันนั้นอย่างที่เล่าไปในรีพลายข้างบนๆการวางท่าเหมือนตัวเองถือไพ่เหนือกว่าของมันการทำ
ล้อเลียนหลากหลายรูปแบบที่มันสรรหามาเล่น 

    จนกระทั่งเมื่อวานนี้ตอนสิบโมงเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น(ใช้ตู้โทรมาด้วยนะมรึงฉลาดจริงๆ)พอรับสายก็เจอคำชวนกึ่งคำสั่งของมันให้
้วันอาทิตย(ก็คือวันนี้)  ให้ออกไปเดินจตุจักรกับมันนี่คือบทสนทนาที่เกิดขึ้น

     " ไปเดินJJพรุ่งนี้.. " ..........ชวนหรือสั่งวะเนี่ย  ???

      "ไม่ว่าง แดดร้อน ไม่ไป" ...............ปฏิเสธแบบไร้เยื่อใย :cute_021:

       "ไม่ไปเรื่องแดงแน่".............. แน๊ะะะะะะ...ดูมันพูด :o

       "นี่มรึงขู่กรูเหรอ" ........................พยายามทำเก่งเฮือกสุดท้าย :-X

        "   ไม่ได้ขู่ตรูทำจริง " ...............ตายห่าละ... :sad5:

          นี่คือตรูตกเป็นเบี้ยล่างมันไปแล้วใช่มั้ยเนี่ย :monkeysad:
           ก็ดี..จะได้ถือโอกาสเคลียร์ๆให้รู้เรื่องไปซะที เดี๋ยวไปกลับมาแล้วจะเล่าให้ฟังแล้วกันว่าคืบหน้าไปยังไงบ้าง...อวยพรให้ด้วยนะ T^T



     




ออฟไลน์ ที่ปรึกษาไอทีขั้นต้น

  • Administrator
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 6853
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1320/-22
โคตรๆๆตื่นเต้น มันๆ ต่อด่วนทนไม่ไหวแล้ว
 :pigha2:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






Aki_Kaze

  • บุคคลทั่วไป
วู้วๆๆๆ ต่อๆๆๆ :like2:

PEGIRA

  • บุคคลทั่วไป
ถามว่าตอนนี้รู้สึกยังไงกับเค้าน่ะเหรอถ้าอ่านที่เพิ่งโพสไปล่าสุดก็คงจะพอเข้าใจนิดๆ แต่ไม่รู้สินะเหมือนใจมันยังไม่อยากให้ใครเข้ามามั้ง

หลายๆอย่างที่แสดงออกไปมันเหมือนเป็นการปฏิเสธเค้าไปโดยไม่รู้ตัวพอมานั่งคิดย้อนดูก็เสียใจนิดๆในหลายอย่างที่ทำๆไปแล้ว

ไงเดี๋ยวขอดูเหตุการณ์วันนี้ก่อนคิดว่าคงได้รู้อะไรในใจตัวเองมากขึ้นคับ

เพิ่งมีโอกาสได้จับคอมตั้งแต่กลับมาตกลงว่าได้ชื่อแล้วใช่มะเนี่ย เป็นต่อกับน้องพลาด............-*-


ก็ตอนเช้าเมื่อวานนัดไอ้ต่อ(เรียกแบบนี้ละกันสั้นดี)ไว้ตอนสิบเอ็ดโมง(มันจะรีบแหกไปทำไมแต่หัววันไม่รู้)กว่าเราจะอาบน้ำเสร็จทำไรเสร็จก
็สายละ ความจริงนั่งรถไฟฟ้าใต้ดินไปแป๊ปเดียวก็ถึงแต่ช่างมันปล่อยมันรอไปก่อนนั่งรถเมล์ไปดีกว่าไม่เปลือง

พออยู่บนรถเมล์กำลังจะเคลิ้มๆหลับ :3126:(รถมันติด)เสียงโทรศัพท์ก็ดังเหอๆมันโทรมาจิกอีกนั่นแหละ


        "อยู่ไหนแล้วเนี่ย" ..................อย่างที่คิดจริงๆ :tired:


     "กรูอยู่บนรถจะถึงแล้วรถติดอยู่" ความจริงอีกห้าหกป้ายแน่ะ :P


     "แล้วทำไมไม่นั่งรถไฟฟ้ามา" ..........................แน๊ะะะะ รู้ดี :o



    "เปลือง" ................................สั้นๆง่ายๆได้ใจความ :cute_021:


  "เร็วๆนะรออยู่ตรงMRTกำแพงเพชร" ..........ไปรออะไรตรงนั้นฟะ :untrust:



    "เออๆๆๆๆ" ..................................พูดแบบตัดรำคาญแล้ววางสาย :tired:


     พอมาถึงที่นัดก็กวาดสายตามองหามันไปรอบๆตัวจนแล้วจนรอดก็ไม่เจอจนกระทั่งมันมาสะกิดข้างหลัง
     พอหันไปก็เจอชายวัยรุ่นร่างสูงสะพายเป้ใส่เสื้อยืดสีแดงกางเกงยีนต์รองเท้าผ้าใบเน่าๆหน้าตากวนประสาทบอกบุญไม่รับ :e21:


    "มาสายนะเมิง.."....................... พูดเสียงเคืองๆ

  "รอนิดรอหน่อยไม่ได้รึไง"......................... เหอๆรู้สึกสะใจเล็กๆ :kikkik:


   แล้วก็เดินดูหมาดูแมวดูเสื้อผ้าอะไรไปพักนึงเจอกระเป๋าตังค์โครตชอบอ่ะแต่เห็นราคาละ..เหอๆไม่ไหวแม่ไม่ปลื้มแน่ๆตัดใจวางลงที่เดิม
จะว่าไปของจตุจักรเดี๋ยวนี้เริ่มขายซ้ำๆกันละกลัวจังเลยว่าอีกไม่นานมันจะกลายเป็นเหมือนสะพานพุทธปัจจุบันที่มีร้านติดกันเป็นพรืดแต่ของที่
ขายเหมือนกันเด๊ะๆแทบทุกร้าน พอเดินไปได้พักนึงมันก็พาไปกินก๋วยเตี๋ยวเออก็ดีถือโอกาสตอนกินเนี่ยล่ะคุยกับมันให้รู้เรื่องไปเลยดีกว่า

"เมิง..กูถามไรหน่อยดิ" ......................พักตะเกียบบนชามแล้วเริ่มยิงคำถามเลย


"ว่ามาดิ๊.."..................... เส้นเต็มปากแมร่งยังพูดได้นับถือจริงๆ


"เมิงเป็นเกย์เหรอ.." .....................เอาตรงๆงี้ล่ะฟะ


                 "เปล่า..แต่กรูชอบมึง" ..........เจี๊ยกกกก..!!! :sad5:


       "...." .....................นิ่งไปพักใหญ่

 "แต่กรูไม่ชอบเมิงอ่ะ" พูดตรงๆแบบนี้ทำร้ายจิตใจมันหน่อยแต่คงดีกับมันมากกว่า


"เรื่องของเมิง แต่กรูจะทำให้เมิงชอบกรูเอง.." ....พูดไปสองไพเบี้ย นิ่งเสียจะดีกว่า

หมดคำถาม...ต่างคนต่างกินจนมันกินหมดก็ขอตัวไปห้องน้ำเราก็นั่งกินน้ำรอมันกลับมาคิดถึงคำพูดของมันเมื่อกี้เหอๆ..มันหมายความว่าไงฟะ
คิดจะทำอะไรกับตรูเนี่ย :confuse:พักนึงมันก็กลับมา

"ไปดูหนัง" ............................นี่คือประโยคคำสั่ง :cute_021:


"เหอะ..ไม่ไปอ่ะไม่มีเงิน" ........นี่คือข้ออ้าง :-X

"ไป .." ..............ดูมัน

"ไม่เอา.." .................................กรูไม่ไปซะอย่าง :no2:

"ไม่ไปกรูแฉ"............................... น๊านนนนน...เชี่ยนี่ :monkeyangry3:


"เอาซี๊ตัวมึงก็เสีย"......................... 5 5 5 คำแนะนำจากในกระทู้นี้ได้ใช้ซักที :laugh3:


"กรูไม่แคร์อย่างน้อยกรูก็ไม่เคยไปหลอกจีบไอ้แหม่มแต่ถ้าเป็นเมิงโดนพวกไอ้แหม่มรุมตบแน่" เจี๊ยกกกกกกกกกกก...!!!
 :sad5:


"คิดว่ากรูกลัวเหรอ" ......................ใจดีสู้เสือ :-X


"คิด" .......................มันตอบแบบมั่นใจม๊ากกก... :serius3:


"...ดูที่ไหน" .............เสียงอ่อยหมดลาย :sad4: :freeze:

ไปหยุดยืนหน้าโรงหนังที่MBKเลือกๆหนังไม่รู้ว่าจะดูเรื่องอะไรดีพอหันมาหามันอีกทีมันซื้อตั๋วเรียบร้อยแล้ว


"เรื่องไรอ่ะ"................. ถามมัน :confuse:


"เปนชู้กับผี"..................... เมิงไม่มีอะไรจะดูแล้วเหรอกรูแพ้หนังผี...T^T

 
"เท่าไหร่" .........................ปากถามมือก็หยิบเงินในกระเป๋าจะเอาให้


"ไม่ต้องหรอกเมิงบอกไม่มีเงินนี่กรูเลี้ยง" .........................เออมันก็นิสัยดีแฮะ.. :impress:


"เฮ้ย กรูเกรงใจเมิงเอาไปเหอะ" .........................อ่ะๆรั้นซะหน่อยเดี๋ยวมันจะหาว่าเราเห็นแก่ของ


"ไม่เป็นไรเมียกรูคนเดียวกรูเลี้ยงได้" ....ขอถอนคำพูดข้างบนที่ว่ามันนิสัยดี... :angry2:


สองชั่วโมงแห่งความทรมานผ่านพ้นไปหนังบ้าอะไรไม่รุ้ผีกระโดดหน้าต่างกลัวมากๆ
ดีนะที่นั่งข้างๆว่างเลยเถิบหนีมันไปเบาะนึงกันมันฉวยโอกาสเวลากลัวก็เกาะขอบเบาะแทน

เหอๆขอไปใส่บาตรกับแม่ก่อนเดี๋ยวมาเล่าต่อถึงเหตุการณ์ช่วงลอยกระทงและหลังจากนั้น..  :bye2:
















« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 09-11-2006 21:21:44 โดย PEGIRA »

ออฟไลน์ ที่ปรึกษาไอทีขั้นต้น

  • Administrator
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 6853
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1320/-22
ฮาโคตรๆ หัวเราะท้องแข็ง รอไม่ไหวแล้ว ต่อด่วนๆ
 :pigha2:

ออฟไลน์ oaw_eang

  • Global Moderator
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8418
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2122/-586
สาหนุกคร้าบบบบบบบบบบบบบบบบบบ   :angellaugh2:  ชอบๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

min_min

  • บุคคลทั่วไป
เหอๆๆๆๆ     หนุกดีอ่ะเรื่องนี้ ช้อบชอบ
:like2: :like2: :like2:

ออฟไลน์ ที่ปรึกษาไอทีขั้นต้น

  • Administrator
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 6853
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1320/-22
=_= BeBe =_= ตามมาแล้วหรือครับ ช้าเชียว เอิ้กๆ

min_min

  • บุคคลทั่วไป
=_= BeBe =_= ตามมาแล้วหรือครับ ช้าเชียว เอิ้กๆ

ก้อตามคุณ Blue มาอ่ะ  ก้อ อดคิดถึงมะได้อ่ะ คริ คริ 
ความจริงก้อมานานแล้วนะแต่มะค่อยได้ออนอ่ะช่วงนี้  มะค่อยว่างเยย

 :monkeysad: :monkeysad:

ออฟไลน์ ที่ปรึกษาไอทีขั้นต้น

  • Administrator
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 6853
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1320/-22

จะได้รู้จักกันไว้
=_= BeBe =_= ตามมาแล้วหรือครับ ช้าเชียว เอิ้กๆ

ก้อตามคุณ Blue มาอ่ะ  ก้อ อดคิดถึงมะได้อ่ะ คริ คริ 
ความจริงก้อมานานแล้วนะแต่มะค่อยได้ออนอ่ะช่วงนี้  มะค่อยว่างเยย

 :monkeysad: :monkeysad:
เข้าไปแนะนำตัว ที่ห้องสีชมพูก็ได้นะครับ
เพื่อนๆรออยู่กันเพียบ
ไม่ว่างนี่ มัวแต่อ่านนิยายอยู่ป่าว เอิ้กๆ  :3043:

FlukeHub

  • บุคคลทั่วไป
เหอๆๆ rep ข้างบนอ่ะ

ไม่ลองเอาเรื่องตัวเองมาเล่าบ้างล่ะครับ

อย่ามัวแต่มาหยอดกันเอง  << ....ผมอยากมีส่วนร่วม -*-

เหอะๆๆ  เป็นกันเริ่มต้นที่น่ารักดี  ชอบคุณเป็นต่อจังเลย

ต่อไวๆครับ  ประชาชีรออ่านอยู่

reenasase

  • บุคคลทั่วไป
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 11-11-2006 14:25:46 โดย b|ue B[o]Y hUb »

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






reenasase

  • บุคคลทั่วไป
หวาๆๆ ตายละๆ  :o

เค้าห้ามลงลิงค์นี่หว่า :pigscare2:

จาซวยปะนี่ :sad5:

ง่า ขอโต้ดดดดด ค้าบบบบบ :monkeysad:

ออฟไลน์ ที่ปรึกษาไอทีขั้นต้น

  • Administrator
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 6853
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1320/-22
ระวังหน่อยนะครับreenasase  อย่าเอาลิงค์มาลง ถ้าคนลงเรื่องยังลงไม่จบนะครับ
เด่วเขาไม่มาต่อผมอดอ่านพอดี    :yeb:

ผมรออ่านอยู่นะครับ ต่อด้วยนะครับ
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 11-11-2006 20:05:15 โดย b|ue B[o]Y hUb »

peang

  • บุคคลทั่วไป
 :love2: มาต่อไวๆนะ รอๆๆๆๆ  รออย่างใจจดใจจ่อ :3129:

ออฟไลน์ ไอ้หัวแห้ว

  • ยิ่งมืดเท่าไหร่ ยิ่งเห็นดวงดาวชัดเจน...
  • เป็ดนักเขียน
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4479
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +568/-5
 :impress:


มารอด้วยคนครับ....
เข้าปาล์มไม่ได้ T___T

อยากกลับบ้านไปอ่าน...แงๆๆ

 :seng2ped:

PEGIRA

  • บุคคลทั่วไป
                   
               มาแว้วววววววว   คร้าบบบบบบบบบ มาต่อให้แล้ว หลังจาก เข้าไม่ได้มา เกือบๆๆ 2 วัน ครับ   เดียวจะพยายามลง ให้ตามทัน ตอนล่าสุด ของ บอร์ด โน้น  จะว่าไป 2ตอนล่าสุด เนี้ย หุหุหุ  ..................หวาน ซึ้ง ระทึก ฮา กระจาย อ่าน แล้ว ยิ้มแก้มปริ แทบแตก เลย :)
 

                                     .........................................................................................................................



          กลับมาแล้วอ่ะ......................
   
                  ก็พอดูหนังเสร็จมันก็เกือบสองทุ่มแล้วยืนอยู่ตรงประตูทางเข้าฝั่งโรงแรมฟ้าก็เริ่มมืดเราก็อยากกลับบ้านแล้วล่ะเลยหันไปบอกมัน
ด้วยควมหวังว่าเวรกรรมในวันนี้จะหมดลงซักที

          "กรูกลับแล้วนะ" ...................พูดแล้วยิ้มขอความเห็นใจจากมันสุดๆ :myeye:

           "อย่าเพิ่งเด่ะ ........................วันนี้วันลอยกระทงนะเนี่ยไปลอยกระทงกันก่อน" นั่น..กรูว่าแล้ว  :-X

           "โห เหนื่อยอ่ะ"............ไว้วันหลังนะวันนี้กรูเดินกับเมิงมาตั้งแต่เที่ยงแล้ว" อันนี้จากใจเลยอ่ะ :(

           "ไม่ได้ว่ะเมิงต้องไป" ........................เป็นต่อ = เจ้านาย สมการใหม่ :pigscare2:

           "เออ..กรูรู้ถ้าไม่ไปเมิงจะแฉกรู..กรูไปก็ได้" ...................พูดเสียงเหมือนจะร้องให้ :monkeysad:

    อารมณ์ตอนนั้นอยากจะร้องให้ออกมาจริงๆน่ะปกติเราไม่ค่อยออกไปไหนไงไปก็แป๊ปๆกลับไม่เคยเดินมาราธอนแบบวันนี้ที่สวนจุตจักรแล้ว
แถมยังลากมาดูหนังต่ออีก

    แล้วคือเราไม่ได้อยากไปอ่ะนึกโกรธมันขึ้นมาจริงๆแวบนึงแต่ก้ตัดๆใจคิดเอาว่าไปก็ได้ฟะคงไม่นานหรอกก็เลยหันไปบอกมัน


           "ไปป้ายรถเมล์ดิจะได้รีบไป" ..................พูดเสียงเคืองๆ :cute_021:

           "ขึ้นตรงนี้แหละ"

          มันโบกแท๊กซี่แล้วก็บุ้ยหน้าให้เราขึ้นไป

         "ไปม.เกษตรครับ" .................ถ่อไปซะไกล ???


       "เฮ้ยจะดีเหรอรถติดนะเมิงเปลืองนะเนี่ยนั่งแท๊กซี่"..................... ดูเงินในกระเป๋าอย่างกังวล

"ก็มรึงบอกเหนื่อยนี่นาขึ้นรถเมล์ตอนนี้มันก็คนแน่นไม่ได้นั่งหรอกนั่งแท๊กซี่ไปแหละกรูออกเอง" ...

   
             ไม่รู้สินะความรู้สึกแวบแรกที่ได้ยินประโยคเมื่อกี้รู้สึกหัวใจตัวเองเต้นไม่เป็นจังหวะเลย:piglove2:ในใจมันสั่นๆบรรยายความรู้สึกไม่ถูก.......รู้สึกดีมั้ง............... :cute_010:.................รู้สึกดีที่มีใครซักคนแสดงออกว่าเค้าแคร์เรา


             แอบเหลือบมองไปทางมันก็เห็นมันนั่งเหม่อออกไปนอกกระจกหน้าต่างรถพึมพัมฮัมเพลงอะไรไม่รู้เบาๆพอมันหันกลับ
มาเราก็หันหน้าหนี..........เหอๆ
           
              พอมาถึงม.เกษตรก็นะตามธรรมเนียมแหละซื้อกระทงมาแล้วก็ลอยเราเองก็ไม่เคยได้ลอยกระทงกับเค้าซักปีก็เลยไม่รู้ว่าต้องทำไงมั่ง
เหลือบหันไปมองทางไอ้ต่อ..มันก็คงไม่ต่างกันน่ะดูเงอะๆงะๆแต่ก็ผ่านไปได้ด้วยดี


             แสงเทียนจากกระทงส่องสว่างไปทั่วสระเลยถึงจะจ้าแต่ก็สบายตาไม่รุนแรงเหมือนแสงจากหลอดนีออนยืนดูกระทงตัวเอง
อยู่พักนึงก็ปวดฉี่เลยจะไปหาห้องน้ำเข้า

                 "ไปฉี่ก่อนนะเดี๋ยวมา" บอกมัน

                 "อืมกรูรออยู่นี่อ่ะรีบมานะ"

            ก็ฉี่อะไรเรียบร้อยละตอนล้างมือทำน้ำเปียกกางเกงแฉะเลยต้องเอาโทรศัพท์กระเป๋าเงินออกมาแล้วถือไว้ไม่งั้นเดี๋ยวชื้นไปหมด
พอตอนเดินจะกลับไปหาไอ้ต่อก็นึกขึ้นได้ใจหายแวบเลยลืมโทรศัพท์ไว้ในห้องน้ำเลยรีบวิ่งกลับไปมองหาอยู่พักใหญ่ก็ไม่เจอก็นะคนเข้า
ออกเยอะแยะคงมีใครเก็บไปแล้วพอกำลังจะเดินออกมาก็เจอผู้ชายคนนึงผมสั้นๆเสื้อยืดสีน้ำตาลกางเกงยีนต์รองเท้าแตะอายุน่าจะพอๆ
กับเราแหละยืนอยู่หน้าห้องน้ำท่าทางคงดูเราตอนหาของอยู่ตลอด


           "หาของอยู่เปล่าครับ" ...............เค้าถาม

          "อ่า..ใช่ครับลืมโทรศัพท์ไว้" ...................ก็ไม่รู้จะปฏิเสธทำไมนี่นะ

          "อันนี้รึเปล่า ?".......................... เค้าหยิบออกมาจากกระเป๋ากางเกงให้

          "หะ..คุณเก็บได้เหรอ...ขอบคุณมากๆครับ"
   
          ผมพูดแล้วก็ยื่นมือไปรับกลับมา ขอบคุณสวรรค์ N72 ของลูกยังอยู่ดีไม่บุบสลาย..............  :cute_032:

         
         "ทีหลังระวังๆนะนาย..ไปละ" .................คนดีแฮะ...เหอๆ :impress:

       
         ขอบคุณนายคนนั้นอีกครั้งด้วยนะครับที่เก็บโทรศัพท์ไว้ให้ถ้านายได้เข้ามาอ่าน(ไม่รู้จะรู้จักเวปปาล์มมั้ยเหอๆ)


         ก็รีบๆกลับมาเจอไอ้ต่อยืนกินลูกชิ้นรอพอมันเห็นหน้าก็เอาเลย.....................


       "นึกว่ามรึงโดนฉุดไปแล้ว" .................ปากเรอะนั่น... :cute_021:


      "เออลืมโทรศัพท์ไว้ในห้องน้ำดีนะมีคนเก็บไว้ให้..กลับกันยัง" ตัดบทชวนกลับทันทีเหนื่อยมากไม่ไหวแล้ว



         ก็ตกลงกลับมันก็พาขึ้นแท๊กซี่อีก


      "ซอยXXXครับ" ........................แหมมันบอกแทนเลยวุ้ย........

     "แล้วมรึงกลับไงอ่ะคนละทางกับบ้านกรูเลยนะ"................. ไม่ได้เป็นห่วงนะแค่สงสัย


      "เออน่ะ มึงหลับไปก่อนเลยก็ได้เดี๋ยวถึงแล้วกรูปลุก" ประโยคนี้มันชวนแสลงใจให้คิดถึงเรื่องคืนนั้นจริงๆ


                   พอมาถึงบ้านเราก็ลงจากรถคิดว่ามันคงนั่งไปต่อเลยกำลังจะชะโงกหน้าไปบอกมันให้กลับบ้านดีๆที่ไหนได้ดันจ่ายเงินแล้ว
เปิดประตูลงตามมา

                "เมิงลงมาทำไมเนี่ย..." ...............มีโวยสิแบบนี้  :3125:

               "ใจคอจะไม่ชวนกรูเข้าบ้านเลยเหรอไง" .................สำคัญเหรอ?

               "เชี่ยยย..แม่กรูอยู่"....................... อันนี้เรื่องจริง

                "กรูแค่ไปกินน้ำไหว้แม่มึงเข้าห้องน้ำแล้วก็กลับ..ไม่ได้เหรอไง" ...........ให้มันจริงเถอะมึ๊งงงงง

                "เออๆๆแค่นั้นแน่นะ" .....ตัดปัญหา


                  พอมันเข้ามาในบ้านปุ๊ปแม่กำลังนั่งดูทีวีอยู่รอลูกชายกลับมาหันมาเจอก็ดีใจเจอเพื่อนลูก...เหอๆแม่จ๋าลูกกดดันมากๆ... :freeze:

          "ไงลูกวันนั้นขอบใจนะพาไอ้พลาดมันมาส่งบ้าน..มันก็เมาจนไม่รู้เรื่องเลยถ้าไม่ได้หนูก็ไม่รู้จะไปตกหล่นทีไหนแล้ว"

                  ตกลงวันนั้นแม่กรูสมรู้ร่วมคิดเหรอเนี่ย........... ???


            "วันนี้ไปลอยกระทงมาครับแม่"............................. มันก็ว่าไปเราก็เดินไปเทน้ำกิน

          "ไงคืนนี้ไม่มีรถกลับแล้วต่อขอนอนนี่ได้มั้ยครับ"  พรวดดดดดดดดด!!! สำลักน้ำทันที :oak:


       อ๊ากกกกกกกกกกกกกกก.......... :sad5: แมร่งมัดมือชกนี่หว่า แม่จ๋าแม่ปฏิเสธทีช่วยลูกด้วย :dont2: ส่งสายตาวิงวอนแม่สุดชีวิต


         "เอาสิจ๊ะลูกดึกแล้วกลับลำบากนอนนี่ไปก่อนแหละ..." ...................T^T แม่นะแม่..... :sad4:

                                       เดี๋ยวขอตัวไปกินข้าวก่อนแม่ค้อนใส่แล้วไงเดี๋ยวมาเล่าต่อนะคับ



       


     





















           





ออฟไลน์ ที่ปรึกษาไอทีขั้นต้น

  • Administrator
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 6853
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1320/-22
ต่อด่วนเลยไม่ได้อ่านหลายวัน ผมก็จะลงแดงตายเหมือนกัน คิกคิก

ทำสีกับใส่อีโม ทำได้อ่านง่าย ได้ความรู้สึกมากๆเลยครับ  :pigha2:
ขอบคุณ PEGIRA
ผมจะรออ่านที่นี่แหละ เอิ้กๆ
 :myeye:

PEGIRA

  • บุคคลทั่วไป


           เหอๆๆๆๆ  งั้นเดียววันนี้ จะ เบิ้ล ลงให้อีกตอนละกันครับ ไหนๆๆก็เข้าไม่ได้มา  เกือบๆๆ 2วัน   จะได้พอไล่ทันตาม ที่ บอร์ด โน้น ครับ

                ขอขอบคุณ ทุกความคิดเห็นที่ตอบเข้ามาน่ะครับ อยากให้ เจ้าของ  เนื้อเรื่อง( คุณ พลาดไปแล้ว) เข้ามาเห็นจัง ไม่รู้คุณพลาดเข้ามาดูบอร์ดนี้มั้งรึยัง  เดียวว่าจะชวนคุณพลาดให้เข้ามาคุยที่ บอร์ดนี้มั้ง   อืม ไม่รู้กลับมาจากเที่ยวระยองรึยังไม่มาต่อ เนื้อเรื่องใหม่สักที่........(ลงแดง เหมียนกัลย์)  เดียวขอเวลาลงเนื้อเรื่องสักแปป  น่ะครับ



                                          ................................................................................................................

ออฟไลน์ ที่ปรึกษาไอทีขั้นต้น

  • Administrator
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 6853
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1320/-22
ผมเห็นคุณพลาดไปแล้วสมัครเป็นสมาชิกวันที่ PEGIRA เอาเรื่องมาลงครั้งแรกแล้วนะครับ
แต่ไม่รู้ว่าแวะมาอีกหรือปล่าวครับ
 :3129:

PEGIRA

  • บุคคลทั่วไป
                           

                    ออกไปเรียนกลับมาก็เคลียร์งานเพิ่งได้เข้ามาอ่ะเหอๆ


           ขอบคุณหลายๆคนนะที่ติดตามอัพเดทเหตุการณ์ประจำวันและยังให้กำลังใจต่างๆมากมายต่อไปนี้ก็คิดว่าคงจะมารายงานสถานการณ์ให้รู้ทุกวันในกระทู้นี้แหละเพราะอย่างน้อยมันก็ทำให้เรารู้สึกว่ามีเพื่อนคุยไม่ต้องมานั่งอึดอัดอยู่
ตัวคนเดียวแถมยังได้คำแนะนำดีๆจากหลายๆท่านไปปรับใช้ในชีวิตด้วย อ่ะไงก็ต่อเรื่องคืนวันลอยกระทงเลยแล้วกันนะ

            หลังจากที่โดนมัดมือชกจนมันได้นอนค้างที่บ้าน(ร้ายนักนะเมิง)ก็หมดทางขัดขืนมันเล่นเข้าทางแม่นี่หว่าจะไปสู้อะไรมันได้ขืนไล่มันกลับไป
 แล้วบอกเหตุผลกับแม่ไปตรงๆก็กลัวจะกำพร้าแม่กระทันหัน



                     "นอนเหอะเมิง..กรูง่วงแล้ว" .....................มันพูดแล้วดึงแขนให้พาขึ้นห้อง


                      "เมิง..เมิงนอนบนห้องไปนะเดี๋ยวกรูนอนโซฟาข้างล่างเอง"............. ทางรอดสุดท้าย :amen:


                    "จะมานอนโซฟาทำไมล่ะเอ๊ะลูกนี่..เพื่อนมาก็นอนกับเพื่อนไปสิจะเรื่องมากทำไมนักหนาใช่มั้ยลูกต่อ"


                       เหอะ..แม่กรู..รักกันมากใช่มั้ยยยย..เอามันเป็นลูกเลยซี๊...T^T :sad4:


                      "ใช่ครับแม่งั้นเดี๋ยวต่อกับพลาดขึ้นไปนอนแล้วนะครับเดี๋ยวตื่นไปเรียนพรุ่งนี้ไม่ไหว"

                      พอมันพูดจบเราก็โดนกึ่งดึงกึ่งลากขึ้นบันใดไป :dont2:



                      พอประตูห้องปิดลงเท่านั้นแหละมันกดล๊อกแถมลงกลอนอีกต่างหาก

                     "อึ้ยยย..เมิงจะล๊อกทำไม"................ :o ต้องโวยแล้วล่ะ..


         มันไม่ตอบแต่เดินมาโถมกอดแล้วล้มตัวลงไปนอนทับเราบนเตียงเลย


                   "เฮ้ย..อย่านะเมิงกรูร้องจริงๆนะ" .......................ดิ้นสุดชีวิต :serius2:


                "อย่าดิ้นดิเมิงนอนคุยกันดีๆได้มั้ย" มันถามหมือนกับที่มันทำอยู่เนี่ยเรียกว่านอนคุยดีๆ..


                "เมิงปล่อยกรูดี้..กรูอึดอัดไม่ชอบนะเว้ยแบบนี้" ยังดิ้นไม่เลิกแต่แรงแมร่งโครตเยอะ เหอๆ ไม่รอดแน่กรู  :sad2:


               "เมิงสัญญาก่อนว่ากรูปล่อยแล้วเมิงจะไม่ลุกหนี" .........................จำเป็น ?

               "เออๆๆๆ กรูไม่หนีๆ"


              พอพูดแล้วมันก็ปล่อยไหลตัวลงไปนอนข้างๆรู้สึกโล่งอกขึ้นมาทันที(ตัวหนักอิ๊บอ๋าย)ตอนแรกกะจะลุกพรวดแล้ววิ่งหนีลงไปข้างล่าง
เลยแต่คิดดูดีๆแล้วขืนมันจับได้นี่เสียตัวแน่ๆเลยนอนต่อไปแบบเกร็งๆ


                "เมิงกรูให้" ......................มันหยิบกล่องเล็กๆออกมาจากเป้มัน


       รับมาแบบงงๆ :confuse:อ่ะพอเปิดดูก็เจอกระเป๋าตังค์ที่ยืนดูอยู่เมื่อตอนกลางวันที่จตุจักรแต่ปลงด้วยราคาเลยไม่ได้ซื้อ


              "เมิงอยากได้นี่กรูรู้..เห็นเมิงจดๆจ้องๆอยู่ตั้งนานกรูเลยซื้อให้"

                       
                             รู้สึกเหมือนมีก้อนอะไรมาจุกที่คอน่ะพูดอะไรไม่ออกเลยได้แต่นิ่งอึ้งไป.................................

           มันก็พูดอะไรมาอีกหลายอย่างนะแต่ฟังไม่ได้ศัพท์เลยในหูในหัวมันมีแต่ประโยคเมื่อครู่ของมันก้องอยู่ตลอดพอตั้งสติได้ก็เอากระเป๋า
ใส่กล่องแล้วยื่นคืนมัน


                 "เมิงเอากลับไปเถอะ..กรูรับไว้ไม่ได้หรอก"............................ ยื่นคืนให้มัน



                 "ทำไม..กรูชอบเมิง กรูซื้อให้เมิง ทำไมเมิงจะรับไว้ไม่ได้" ........มันไม่ยอมรับกลับไป



                "เพราะกูไม่ได้ชอบเมิง..กรูไม่อยากจะเอาเปรียบเมิง" ............ยังยืนยันเหมือนเดิม



             มันเงียบไปนานทีเดียว..เป็นความเงียบที่อึดอัดมากเราก็ไม่รู้จะพูดอะไรต่อไปดีน่ะเพราะประโยคสุดท้ายมันก็มีความหมายเบ็ดเสร็จ
ในตัวมันแล้ว



                      "เมิงไม่ต้องซื้ออะไรให้กรูหรอกเมิงเองก็ไม่ได้บ้านรวยอะไร" ..........บอกมันด้วยความหวังดี


                     "กรูรักเมิงน่ะอะไรที่ทำให้เมิงมีความสุขกรูก็ทำให้ได้.." .....................ว่าแล้วเมิงต้องตอบแบบนี้


                     "งั้นถ้ากรูบอกให้เมิงเลิกยุ่งกับกรูอ่ะ.." อ่ะ..กลั้นใจทำใจร้ายอีกหน่อย


                                                                       ....เงียบไปนานพอควร.....


                    "กรูไม่ดีตรงไหนเหรอ.." .......เสียงของมันที่ถามคำถามนี้ออกมามันฟังดูต่างไปจากทุกทีที่เคยได้ยิน



                    "มรึงไม่ได้มีอะไรไม่ดีอ่ะ.."............................ ก็ตอบไปตามจริง


                   
                   "แล้วทำไมเมิงไม่ชอบกรูล่ะ" ............................พูดไม่ออกเลย..........    ....  ...  ... . . . .





                       .............................. นั่นสิ..ทำไมเราถึงไม่ชอบมัน





                    ถ้าเป็นเพราะเรื่องราวในอดีตมันก็ผ่านพ้นไปหมดแล้วตัวเราเองก็ลืมไปหมดจนไม่รู้สึกอะไรแล้ว ชอบใครอยู่มั้ยตอนนี้..ก็ไม่มี
แล้วทำไมกันล่ะ..ตอบตัวเองไม่ได้เหมือนกัน



                "ต่อ..ทำไมเมิงชอบกรูล่ะ" ...................................ถามมันดูแค่อยากรู้น่ะ...




            "กรูไม่รู้.. กรูไม่เคยชอบผู้ชายคนไหนเลยนะ จนมาเจอเมิง" ......ได้ยินแบบนี้ก็เขินไปสิ...เหอๆ :-[




"เมิงคงลืมไปแล้วมั้ง..วันแรกที่เจอกันน่ะ กรูนั่งอยู่ข้างๆเมิง กรูไม่มีปากกาเลคเชอร์ไม่ได้ เมิงเห็นเลยให้กรูมาแท่งนึง"

             โห..มันยังจำเนอะ..........


            "ตอนนั้นน่ะกรูยังไม่สนิทกับใครซักคนพอเห็นเมิงมีน้ำใจให้แบบนั้นกรูก็พยายามจะตีสนิทด้วยกรูพยายามมองหามึง
ในคลาสแล้วไปนั่งข้างๆทุกครั้ง กรูแอบนั่งกินข้าวอยู่ข้างหลังเมิงแทบทุกวัน และเมิงคงไม่รู้หรอกว่ากรูแอบตามไปส่งมึงถึงบ้านทุกวัน"


             

              เหอๆพูดตามตรงว่าไม่เคยสังเกตุเลยนะนั่น.............


               

              "จนรู้ตัวอีกที..กรูก็ขาดมรึงไม่ได้แล้ว"




              "แต่เมิงก็ไม่เคยสนใจกรูเลย..เมิงทำเหมือนไม่มีกรูในสายตา กรูเลยพยายามหาเรื่องเมิงจนเมิงเกลียดขี้หน้า แต่อย่างน้อยกรูก็ดีใจลึกๆที่คราวนี้เมิงจะจำกรูได้ซักที"


             มันพูดจบแล้วห้องก็ตกอยู่ในความเงียบอีกครั้งเราก็พูดอะไรไม่ออก


            หลายสิ่งหลายอย่างมากมายที่อยากจะพูดอยากจะถามไอ่ต่อแต่สิ่งเหล่านั้นกลับตีกันวุ่นวายอยู่ในหัวจนลำดับออกมาเป็นคำพูดไม่ได้

 
                                                       

                                      นี่เรากำลังสับสนอะไรอยู่กันแน่.................




              "พลาด..กรูกอดเมิงได้มั้ย" .............มันพูดแล้วเขยิบมาชิดทันทีเหอๆ.. ปากว่ามือถึงดีจริงๆ :laugh:


             "เหอะกูกลัว..เดี๋ยวเมิงปล้ำกรูอ่ะกรูสู้แรงเมิงไม่ได้หรอก"............ รู้สึกงั้นจริงๆนะ :monkeylike3:


             "กรูไม่ทำกรูสัญญา.." ...........แหม๊...เมื่อตอนอยู่หน้าบ้านเมิงก็สัญญาอะไรไว้..ไอ้เด็กเลี้ยงแกะ


             "เออๆ..เมิงไปปิดไฟก่อนดิกรูอยากนอนแล้ว" ..................ยอมๆมันหน่อยก็ได้ฟะ..



                    พอไฟมืดลงพักนึงก็รู้สึกถึงไออุ่นของตัวมันที่ล้มตัวลงนอนข้างๆแขนข้างนึงของมันสอดเข้ามาใต้ลำตัวส่วนอีกข้างก็พาดไว้
บนอกเราแล้วกอดกระชับเอาไว้ลมหายใจอุ่นๆของมันกระทบต้นคอเบาๆจนขนลุก.. :give2:

                                 

                                         
                              :cute_010: อุ่นดีนะในคืนอากาศเย็นๆอย่างคืนนี้.. :cute_010:



            "กรูดีใจนะที่เมิงยอมออกมากับกรูวันนี้" .........................มันกระซิบข้างหู


            "ก็เมิงขู่กรูนี่" .........................ก็มันจริงนี่หว่า..

           
            "งั้นวันหลังกรูจะขู่เมิงอีก.." เวร...T^T.................... :sad4:



           หลังจากนอนไปได้พักนึงไอ้นี่เริ่มไซร้ซอกคอแถมมือเป็นปลาหมึกอีกเลยอัปเปหิมันไปนอนพื้นจนเวลาประมาณตีห้ามันก็มาปลุก..

           "กรูกลับก่อนนะ..เดี๋ยวต้องกลับไปเตรียมเสื้อผ้าไปเรียนวันนี้"

                      ลงมาเปิดประตูรั้วส่งมันพอขึ้นมาบนห้องก็ตาสว่างนอนไม่หลับละกำลังจะเปิดคอมก็เจอกล่องกระเป๋าตังค์วางอยู่บนโต๊ะคอม
มีโน๊ตเล็กๆแนบไว้ด้วย

            "เอาไปแหละ กรูให้เมิง" นึกว่ามันจะเขียนอะไรน่าประทับใจกว่านี้ได้ซะอีก เฮ้อออ....


สำหรับใครที่อ่านเรื่องตอนนี้แล้วคิดว่าไอ้ต่อจะประพฤติตัวดีขึ้น..เดี๋ยวจะมาเล่าวีรกรรมที่มหาลัยเมื่อวานนี้ให้ฟังบางทีอาจจะเปลี่ยนความคิด..เหอๆ
































 
                     

                       




ออฟไลน์ ที่ปรึกษาไอทีขั้นต้น

  • Administrator
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 6853
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1320/-22
เครียดๆๆ ยิ่งอ่านยิ่งมันจะหยุดไม่ได้แล้ว  :piglove2:
ทำไมชีวิตตรูไม่เจอคนดีๆแบบนี้บ้างหวา  :-[
หลงรักเต็มหัวจาย ทำไมตรูจายง่ายอย่างนี้ เอิ้กๆ  :really2:

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด