-----ดวงใจบรรณาการ----- (ตอนพิเศษ---เนิ่นนานและตลอดไป---)หน้า๔๔ ๒๖.๐๒.๖๐ END
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: -----ดวงใจบรรณาการ----- (ตอนพิเศษ---เนิ่นนานและตลอดไป---)หน้า๔๔ ๒๖.๐๒.๖๐ END  (อ่าน 327189 ครั้ง)

ออฟไลน์ ShadeoftheMoon

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 392
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +12/-0
ว่าแล้วว่าต้องเกิดเรื่อง :เฮ้อ:

ออฟไลน์ uknowvry

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4438
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +284/-6
เป็นจุดอ่อนที่ใครๆก็อยากซ้ำ

ออฟไลน์ imymild

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 354
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +8/-1
รับตื่นมาปกป้องเมียด้วยนะเพคะ

ออฟไลน์ AeRoMoZa

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 432
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +29/-1
เครียดเลยทีนี้ ดีไม่ดีเธราจะโดนกล่าวหาเรื่ององค์วิรัลด้วยมั้ย คือเป็นงูออกมาจากเหยือกไง สับเปลี่ยนเหยือกได้อะไรงี้ แล้วเรื่ององค์หญิงโยนาอีก เฮ่อ

ออฟไลน์ ทั่วหล้า

  • ไม่ช่างพูดแต่ช่างพิมพ์
  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1051
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +114/-3
เธราซวยแล้ววววว :katai1:

ออฟไลน์ Roman chibi

  • Death is not the end. Death can never be the end. Death is the road. Life is the traveller. The soul is the guide.
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1224
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +58/-3
กรรม เธราซวยซะแล้ว องค์วิรัลจะเป็นอะไรมากหรือเปล่าเนี่ย รอติดตามตอนต่อไป :katai4:

ออฟไลน์ fay 13

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 5635
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +286/-44

ออฟไลน์ lnudeel

  • I wanna be a CAT!!
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1466
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +31/-5
ค้่างงงง :katai1: :katai1:

ออฟไลน์ Yara

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2104
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +18/-2
เธราฉลาดมาก แถมมีความรอบรู้และมีน้ำใจมาก

ออฟไลน์ dragonassist

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 68
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +13/-0
 ตลกชื่อแท็กจังค่ะ 5555

คราวหน้าก็อย่าลืมเมียอีกนะองค์วิรัล  :ling1:



CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ G-NaF

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 820
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +55/-1
คนจะซวยอะไรก็ฉุดไม่อยู่จริงๆนะเธรา

ออฟไลน์ JustWait

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3348
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +80/-4
โอ๊ย เชื่อก็โง่แล้วค่ะ ฆาตกรที่ไหนใช้อาวุธที่ระบุชัดว่าเป็นตัวเองน่ะ ประสาทมาก

ออฟไลน์ kinjikung

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2947
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +163/-8
ซวยซ้ำซ้อน ธันหรือเปล่าที่ทำ

ออฟไลน์ MayA@TK

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4992
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +51/-7
เธรานี่ถ้ามีน้ำมนต์ 9 วัดอาบและดื่มล้างซวยก็ยังเอาไม่อยู่เลยมั้ง :mew5: :mew5:

 :pig4: :pig4: :pig4: :pig4: :pig4:



ออฟไลน์ Yara

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2104
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +18/-2
รอตอนต่อไปอย่างใจจดจ่อนะคะ

ออฟไลน์ mukmaoY

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3956
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +145/-7
สนุกจัง

ออฟไลน์ koikoi

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3862
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +311/-13
สนุกมาก

ออฟไลน์ natt lUcky

  • อะโย่ อะเย่
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 312
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +10/-1
สนุกมากๆ เธราจะเป็นอะไรมั้ยนะ รอติดตามค่า

ออฟไลน์ benzdekba

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 504
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +13/-2
มารอๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ออฟไลน์ Lovetree

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 216
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +22/-1
ชีวิตของเธรามีแต่เรื่องเนอะ
เกิดมาก็ไม่มีญาณเหมือนญาติพี่น้อง
แต่งงานวันแรกก็ถูกทิ้ง
เอาใจช่วยเธราค่ะ :กอด1:

สนุกทุกตอนเลย ขอบคุณมากๆนะคะ :L2:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ primprie

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 70
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +70/-1
    • PrimPrie
ตอนที่๙
   เธรายืนมององค์วิรัลที่ตอนนี้ยังคงนอนไม่ได้สติ เขาถูกแยกออกมาสถานการณ์กดดันข้างนอกก่อนถูกจับมาขังไว้กับองค์วิรัลที่ยังคงนอนไม่รู้เรื่องอยู่บนเตียง
   “อยู่ในนี้อย่าเพิ่งออกไปไหนนะกระหม่อม สถานการณ์ตอนนี้อ่อนไหวเกินไปที่พระองค์จะออกไปแก้ตัว ประทับอยู่ในนี้สักพักนะกระหม่อม” คาเซบอกก่อนเดินออกไป
   ห้องบรรทมกว้างใหญ่ถูกประดับตกแต่งอย่างสวยงามหน้าต่างบานใหญ่ประดับด้วยกระจกที่ตกแต่งอย่างปราณีต ประตูบานสวยที่เปิดออกไปยังระเบียงเล็กๆด้านนอกอากาศในห้องปล่อดโปร่งถ่ายเท แสงอาทิตย์สาดเข้ามาเบาๆ สายลมเย็นๆพัดเอากลิ่นหอมของดอกไม้ลอยเขามาอ่อนๆ
    เธรานั่งลงที่พื้นข้างๆเตียงคนป่วยก่อนซบหน้าลงไปบนเตียงอย่างหมดแรง กลิ่นหอมอ่อนๆที่ลอยมาตามลมทำเอาเขาหวนคิดไปถึงบ้าน บ้านของเขาที่มาลันเคียบ้านที่แม้เขาจะไม่ได้เป็นที่ต้องการจากคนในครอบครัวแต่ยังไงก็คือบ้านที่เขาเติบโตมา ตลอดเวลาที่อยู่ที่นันทานครแม้จะใช้ชีวิตโดนไร้ตัวตนมาตลอด แต่เธราก็พยายามทำทุกอย่างให้เป็นประโยชน์ต่อนันทานครเสมอ แต่วันนี้เหตุการณ์เลวร้ายที่เกิดขึ้นดูเหมือนว่าตัวเขาจะมีส่วนให้เกิดขึ้นยิ่งคิดเธราก็ยิ่งโทษตัวเอง ถ้าเขากลับไปใช้ชีวิตอยู่แต่ในที่ของตัวเองแบบเดิมก็คงไม่มีใครเจ็บ ไม่มีใครตาย ภาพขององค์หญิงโยนายังคงติดตาร่างบอบบางที่เต็มไปด้วยเลือดดวงตาที่เบิกโพลง ยิ่งคิดก็ยิ่งกังวลยิ่งกลัวหากเรื่องมันลุกลามจนเกิดสงครามเธราจะทำยังไงจะมีคนตายอีกเท่าไหร่เพียงแค่คิด อยู่ดีๆน้ำตาเจ้ากรรมก็ไหลออกมาเธราพยายามกลั้นไม่ให้สะอื้นก่อนกดหน้าลงไปบนเตียงมากกว่าเดิมปล่อยให้น้ำตามันไหลออกไปจนเริ่มรู้สึกดีขึ้น ร่างสูงโปร่งขยับลุกขึ้นนั่งตัวตรงดวงตาสีน้ำตาลยังมีร่องรอยของการร้องไห้ เขายกชายเสื้อขึ้นมาเช็ดหน้าเช็ดตาตัวเองก่อนสะดุ้งเมื่อข้อมือถูกดึง
   “หิวน้ำ” คนป่วยที่ดูเหมือนเพิ่งได้สติเอ่ยบอก เมือได้ยินคำขอเธราก็รับกุลีกุจอหาน้ำมาให้ น้ำสะอาดเต็มแก้มถูกยื่นมาให้คนป่วย วิรัลรับไปจิบเพียงนิดหน่อยก็ส่งคืน
   “ร้อน” คนป่วยบอกอีกครั้ง เธราขยับตัวลุกไปหาพัดมาพัดให้คนที่บ่นร้อนทั้งที่ในห้องมีลมโชยเข้ามาตลอดเวลา เขานั่งลงข้างๆเตียงก่อนพัดให้คนที่บ่นร้อนแต่ดูเหมือนคนโดนพัดจะไม่พอใจจึงขยับมาดึงแขนคนที่นั่งพัดอยู่กับพื้นให้ขึ้นไปนั่งบนเตียงด้วยกัน

   วิรัลมองคนที่ตั้งหน้าตั้งตาพัดให้เขาทั้งที่อากาศไม่ได้ร้อนสักนิด เขารู้สึกตัวตั้งแต่คาเซพาเธราเข้ามาในห้องนี้ตั้งแต่แรก แต่เพราะฤทธิ์ยาที่กินเข้าไปเขาถึงเลือกที่จะนอนเฉยๆแทนที่จะลุกขึ้นมาถามว่าเกิดอะไรขึ้น เสียงกุกกักดังขึ้นข้างๆเตียงก่อนจะมีแรงยวบของที่นอนเบาๆ  และสุดท้ายสิ่งที่ทำให้วิรัลต้องลืมตามามองคือเสียงสะอื้นเบาๆที่แว่วมาเข้าหู ใบหน้าที่ประดับด้วยรอยยิ้มตลอดเวลาตอนนี้ซบลงเตียงราวคนหมดอาลัย แรงสั่งไหวเบาๆของไหล่และเสียงสะอื้นที่ดูเหมือนเจ้าตัวพยายามกลั้นไว้บ่งบอกว่าคนตรงหน้ากำลังร้องไห้ได้เป็นอย่างดี วิรัลไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นแต่ความอ่อนแอที่คนตรงหน้าแสดงออกมาเป็นครั้งแรกนั้นทำเอาหัวใจเขาวูบโหวงแปลกๆ คนตรงหน้าไม่เหมาะกับเสียงสะอื้นสักนิด รอยยิ้มที่สว่างไสวต่างหากที่เหมาะสมกับคนอย่างเธรา มือที่กร้านเพราะจับดาบมานานนับปียกขึ้นหมายจะลูบลงไปบนกลุ่มผมสีน้ำตาลนั้น หากคนที่กำลังร้องไห้กลับผงกหัวขึ้นอย่างกะทันหัน ทำเอาคนที่แอบมองอยู่ต้องรีบหลับตาลงอีกครั้ง ก่อนจะตัดสิ้นใจจับข้อมือของคนที่กำลังใช้เสื้อเช็ดตาตัวเองไปมาอย่างแรงเพราะกลัวว่าดวงตาสีน้ำตาลจับตานั้นจะบวมไปมากกว่าเดิม

   “ตอนนี้เจ้าอยู่ข้างๆข้า” วิรัลพูดพลางจับแขนของเธราแล้วดึงให้เข้าไปใกล้ตัวเองมากกว่าเดิม“ไม่ต้องกลัวอะไรทั้งนั้น”
   คำพูดที่ฟังดูเหมือนไม่มีที่มาที่ไปของวิรัลนั้น น่าแปลกที่เธรากลับเข้าใจได้ไม่ยาก น้ำตาที่หยุดไหลไปแล้วทำท่าจะไหลออกมาอีกรอบอย่างช่วยไม่ได้เมื่อเธราเริ่มเอ่ยปากพูด

    “องค์หญิงโยนาสิ้นพระชนม์แล้วกระหม่อม” เธราบอกก่อนพยายามกลั้นน้ำตาอีกรอบ “โดนลอบปลงพระชนม์”
   “ใครทำ”
   เธราส่ายหน้า ก่อนกลั้นก้อนสะอื้นอย่างยากเย็น
    “ทุกคนคิดว่าข้าทำ”
   คราวนี้วิรัลถึงกับขมวดคิ้วกับคำบอกเล่าของเธรา ร่างสูงใหญ่ขยับลุกขึ้นนั่ง
   ”ทำไม”
   “มีดที่ใช้ปลงพระชนม์องค์หญิงโยนา เป็นมีดสั้นที่ข้าได้รับตอนขึ้นเขาไปกับท่าน”
   “จะบ้ารึไง ฆาตกรที่ไหนจะทิ้งหลักฐานไว้ว่าตัวเองเป็นคนทำ” วิรัลสบถอย่างหัวเสีย นี่ถ้าเขาไม่หมดสติไป เรื่องนี้คงไม่เกิด
   “หม่อมฉันไม่ไ.....”
   “ข้ารู้” วิรัลตอบกลับมาเสียงดัง “ข้าไม่โง่พอที่จะเชื่อว่าเจ้าจะฆ่าใครได้เธรา” คำพูดของวิรัลนั้นดูแข็งกระด้างแต่เธรากลับรู้สึกถึงความเชื่อใจที่เขามอบให้ ความไว้เนื้อเชื่อใจที่เขาไม่เคยได้รับจากใครมาก่อน
   “คาเซว่ายังไงบ้าง” วิรัลถามขึ้น
   “คาเซบอกให้หม่อมฉันหลบอยู่ในนี้ก่อน” เธรามององค์วิรัล ใบหน้าที่แสนจับตานั้นยังคงซีดเซียวก่อนสายจะไปเจอกับรอยแดงที่แก้มข้างหนึ่งของวิรัล
   “มือหนักแบบนี้สินะ ถึงล้มลูกครึ่งอมนุษย์ได้ด้วยมือเปล่า” วิรัลเอ่ยขึ้นมาเมื่อสังเกตุเห็นว่าเธราเอาแต่จ้องไปที่หน้าของเขา วิรัลจำได้ถึงแรงกระแทกที่ใบหน้าอย่างแรงทำเอาสติที่กำลังจะดับฟื้นตื่นขึ้นมาอีกครั้ง
   “ขอประทานอภัยกระหม่อม” เธราตอบใบหน้าสำนึกผิดราวลูกหมาที่โดนดุ
   “หยิบยามาทาให้หน่อย” วิรัลบอกพลางชี้ไปที่วางยา เธราพยักหน้าก่อนรีบไปหยิบยามาทาให้คนป่วยที่นอนชี้นิ้วสั่ง
   นิ้วเรียวแตะยาก่อนทาลงบนแก้มข้างที่เขาฝากฝ่ามือไว้ รอยแดงๆเป็นรอยยาวพาดเต็มแก้มเธราพยายามแตะลงไปให้เบาที่สุด
   “แล้วตาแก่แห่งวูธว่ายังไงบ้าง” วิรัลเอ่ยถามขึ้นขณะที่เธรากำลังทายาให้อยู่
   “ดูท่าทางจะโกรธมากกระหม่อม คาเซบอกว่าหม่อมฉันไม่สมควรอธิบายอะไรตอนนี้มีแต่จะยิ่งแย่”
   “หลังจากลงมาจากเขา เจ้าเอามีดไว้ที่ไหนเธรา” คำถามที่เธราต้องนึกย้อนกลับไป มีดสั้นเธราหยิบมันออกมาใช้ครั้งล่าสุดคือบนภูเขา
   “หม่อมฉันหยิบมาใช้ครั้งเดียวคือตอนที่อยู่บนภูเขา หลังจากนั้นก็ไม่ได้หยิบออกมาอีกเลย พอกลับไปที่ตำหนัก ก็เอาของทุกอย่างวางไว้ในห้องนอนกระหม่อม” เธราตอบก่อนวางตลับยาลง
   “ห้องนอน” วิรัลทวนคำก่อนขมวดคิ้ว
   “ปกติแล้วมีใครเข้านอนเจ้าได้บางเธรา”
   “ใครๆก็เข้าได้กระหม่อม ห้องนอนหม่อมฉันไม่มีของมีค่าอะไร” คำตอบที่ทำเอาวิรัลอยากบีบคอคนตอบ ให้รู้ถึงตำแหน่งของตัวเองซะบ้าง
   “ข้าจะถามใหม่นะเธรา เมื่อคืนมีใครเข้าไปในห้องนอนเจ้าไหม”
   “มีรารีที่เข้าไปช่วยทายากระหม่อม” เธราบอกก่อนตาโตละล่ำละลักพูดขึ้นเมื่อนึกอะไรออกมาได้
   “รารีเป็นคนเก็บมีดกระหม่อม รารีเป็นคนเก็บของ”
   วิรัลพยักหน้า ก่อนหันไปหยิบกระดิ่งหัวนอนขึ้นมาสั่น เรียกนางกำนัลที่เฝ้าอยู่หน้าห้องให้เข้ามา
   “ไปเรียกรารี นางกำนัลของพระสนมมาที่นี่ ห้ามให้ใครเห็นเด็ดขาด” วิรัลออกคำสั่ง

-----------------------------------------------------------------------

   รารีที่เต็มไปด้วยน้ำตานั้นดูจะขวัญเสียเมื่อทราบข่าวว่าพระสนมของตนถูกกล่าวหาว่าเป็นฆาตกร ร่างบอบบางตามแบบสาวชาววังสั่นเทาไปด้วยแรงสะอื้น
   “พระสนมปลอดภัยนะเพคะ” ทันทีที่ทำความเคารพองค์วิรัล รารีก็ตรงเข้าไปหาเธรารา รารีนั่งลงบนพื้นข้างๆเธรา ก่อนมองสำรวจพระสนมของตนอย่างเป็นห่วง
   “พระสนมของเจ้าปลอดภัยดีรารี” เป็นวิรัลที่เอ่ยขึ้นตอนนี้เธราแยกตัวไปนั้งเก้าอี้ที่มุมห้อง พร้อมกับรารีที่นั่งอยู่ข้างๆ ยังไม่มีใครทันเอ่ยถามอะไร รารีที่เหมือนรู้ว่าถูกเรียกมาเพราะอะไรก็ชิงเอ่ยขึ้นมาเสียก่อน
   “มีดสั้นหายไปกระหม่อม เมื่อคืนหม่อมฉันเก็บมีดเล่มนั้นไว้ในหีบสำหรับเก็บของมีค่า แต่พอหม่อมฉันได้ข่าวเรื่ององค์หญิงโยนาถูกกฆ่าด้วยมีดสั้นเล่มนั้นหม่อมฉันก็รีบไปดู มีดสั้นหายไปกระหม่อม” รารีพูดก่อนเริ่มร้องไห้ออกมาอีกรอบ ร่างบอบบางหมอบลงไปแทบเท้าของเธรา มือเรียวแตะเท้าเธราเอาไว้ ก่อนพูดเสียงสั่น “หม่อมฉันไม่ได้ลงกลอนหีบ เพราะพระสนมไม่มีของมีค่ามากมาย เพราะหม่อมฉันเลินเล่อ ประทานอภัยให้หม่อมฉันด้วย” เสียงใสๆสะอึกสะอื้น
   “ไม่ใช่ความผิดเจ้าหรอกรารี” เธราเอ่ยปลอบเบาๆ


   “มีคนขโมยของไปจากตำหนักเจ้างั้นรึ ตำหนักเจ้าที่มีทั้งสิงห์รา อสรพิษและยักษ์ คนทีจะเข้าไปเอาได้ต้องไม่ธรรมดาแน่ๆ” วิรัลพูดขึ้นมาก่อนหยุดไปราวคิดอะไรได้ “หรือไม่ก็อาจจะเป็นคนในตำหนักเจ้าที่เอาไป”
   “แถวนี้ไม่มีแพะรับบาปให้ท่านนะองค์วิรัล” เสียงของผู้มาใหม่ดังขึ้นก่อนร่างของสหัสจะปรากฏตัวขึ้นที่ริมระเบียงห้อง
   “สหัสมาได้ยังไง”เธราอุทานอย่างตกใจ
   “บุกรุกห้องบรรทมขององค์ราชามีโทษตัดหัวเสียบประจานนะสิงห์ราน้อย” วิรัลเอ่ยขึ้นแววตาฉายแววไม่พอใจชัดเจน
   “องค์ราชาที่หมดสติจนต้องให้สนมแบกลงมาจากเขาข้าคงไม่เกรงกลัวเท่าไหร่” สหัสพูดก่อนแย้มยิ้ม ใบหน้าแสนสวยที่วิรัลอยากจะฟันให้ขาดออกจากตัว
   “งั้นก็ต้องชมพระสนมของข้าสินะที่เก่งกาจถึงขนาดฝึกสิงห์ราอย่างเจ้าซะเชื่อง จนติดเจ้าของขนาดนี้”  คำพูดของวิรัลดูเหมือนจะไปกระตุ้นความโกรธของสหัสได้เป็นอย่างดี สหัสปราดเข้าไปหาคนป่วยที่กึ่งนั่งกึ่งนอนอยู่บนเตียงหากยังไม่ทันได้ประชิดตัว ก็ถูกดาบเล่มยาวของวิรัลก็จ่ออยู่ที่ลำคอเสียก่อน
   “พอๆ อย่าทะเลาะกัน” เธรารีบเข้าไปดึงสหัสออกมา เขาหันไปมองคนป่วยที่ตอนนี้มีดาบเล่มเขื่องอยู่ในมือ นี่สินะองค์ราชาแห่งนันทานคร หน้าที่ที่ต้องพร้อมตลอดเวลาเพราะแม้แต่ที่บรรทมก็ไม่ปลอดภัย
   “ท่านเธราต้องไปแล้วกระหม่อม” สหัสเลิกสนใจวิรัลหันมาบอกเธราอย่างร้อนใจ
   “ไปใหน” ไม่ใช่เธราแต่เป็นคนป่วยที่ถามขึ้น
   “หนี ตอนนี้กษัตย์แห่งวูธยื่นข้อเสนอให้เอาตัวท่านไปเป็นตัวประกันที่วูธ” สิ่งใหม่ที่ได้รับรู้ทำเอาทุกคนถึงกับพูดไม่ออก
   “ปะ....ไปวูธเหรอ” รารีอุทาน
   “กษัตย์แห่งวูธอ้างว่าพระสนมคือคนของนันทานครหากตัดสินโทษที่นี่จะไม่ได้รับความยุติธรรม ระหว่างสืบสวนหาคนผิด ให้พระสนมเสด็จไปที่วูธเพื่อเป็นองค์ประกันว่านันทานครจะหาคนผิดให้ได้ ถ้าหาไม่ได้ก็แปลว่าพระสนมต้องรับผิดเพราะเป็นผู้ต้องหาที่มีหลักฐานมัดตัว” สหัสบอกใบหน้าแสนสวยมีแววโกรธเคือง
   “ทันทีที่ถึงชายแดนวูธ เธราก็จะหัวหลุดจากบ่า โดยอ้างว่าเป็นฝีมือของพวกโจรป่าหรือพวกนอกรีต” วิรัลเอ่ยออกมา ทำไมเขาจะไม่รู้ทันเกมส์ของตาแก่แห่งวูธที่แสนเจ้าเลห์
   “พาเธราหนีไปก่อน ทางนี้ข้ารับหน้าเอง” สุดท้ายเป็นวิรัลที่หันไปบอกกับสหัส
   “ไม่....ถ้าข้าหนีไป จะต้องเกิดสงครามระหว่างนันทานครกับวูธแน่นอน” เธราเอ่ยขึ้นมา ริมฝีปากบางเม้มแน่นราวครุ่นคิด ดวงตาสีน้ำตาลมีแวววูบไหวเพียงครู่ก่อนจะแปรเปลี่ยนมานิ่งสงบ แววตาที่ตอนนี้วิรัลไม่อย่างมองเลยสักนิด เพราะมันบ่งบอกว่าเจ้าตัวตัดสินใจอะไรบางอย่างแล้ว
   “ส่งหม่อมฉันไปวูธเถอะกระหม่อม” เธราบอกก่อนหันไปห้ามสหัสที่ทำท่าโวยวาย “ถ้าข้าหนีไป ก็เป็นการยอมรับว่าข้าฆ่าองค์หญิงโยนา มันก็เท่ากับว่าคนที่วางแผนใส่ร้ายข้าทำสำเร็จและก็จะเกิดสงครามระหว่างวูธกับนันทานคร”
   “แต่ถ้าเจ้าตายก็เท่ากับว่าปีศาจนั่นจะได้สิ่งที่ต้องการนะเธรา” วิรัลท้วง
   “หม่อมฉันจะไม่ตายกระหม่อม” วิรัลถอนหายใจอย่างระอากับความดื้อของคนตรงหน้า
   “แต่...” ยังไม่ทันที่วิรัลจะพูดอะไร เสียงเคาะแระตูก็ดังขึ้นพร้อมกับร่างของมหาดเล็กคนสนิท คาเซออกอาการตกใจเมื่อเห็นสหัสกับรารี
   “ข้าเรียกมาเอง” เป็นวิรัลที่เอ่ยออกมาก่อน
   “พระองค์คงรู้เหตุการณ์ท่เกิดขึ้นแล้ว กษัตย์วูธทรงเสียพระทัยเป็นอย่างมากที่พระธิดาของพระองค์มาสิ้นชีพที่นันทานคร พระองค์ทรงเรียกร้องว่าหากทางเรายืนยันว่าพระสนมไม่ใช่คนฆ่าองค์หญิงโยนา ก็ให้ส่งพระสนมไปที่วูธระหว่างหาตัวคนร้ายเพื่อแสดงความบริสุทธิ์ใจ” คาเซรายงานองค์วิรัล
   “ถ้าข้าปฎิเสธล่ะ”
   “กษัตย์แห่งวูธ ทรงบอกว่าหากพระองค์ไม่ทรงส่งพระสนมไป ทางวูธจะส่งกองทัพมารับกระหม่อม”
   “หึ อยากจะทำสงครามกับนันทานครสินะ”
   “พระองค์หม่อมฉันคิดว่า...” หากคาเซยังไม่ทันท้วงติงวิรัลก็เอ่ยขึ้น
   “ส่งเธราไปตามคำขอ”



-------------------------------------------------------------------------
-----------------
---


   เธรานั่งนิ่งอยู่บนรถม้าด้วยชุดเต็มยศ ใบหน้าที่แสนธรรมดานิ่งสนิทสหัสที่ยืนยันจะติดตามไปด้วยนั่งอยู่ตรงข้าม แขนทั้งสองข้างของสหัสถูกล่ามด้วยโซ่ตรวนเพราะกษัตย์แห่งวูธให้เหตุลว่าไม่ไว้ใจในความอันตรายของสิงห์รา
   “ท่านน่าจะหนีไปกับข้า” สหัสพูดดวงตาสีเทามองออกไปยังขบวนเสด็จที่เต็มไปด้วยทหารของวูธและนันทานคร
   เธราไม่ได้พูดอะไรดวงตาสีน้ำตาลอ่อนทอดมองออกไปยังร่างของวิรัลที่กำลังพูดคุยอยู่กับกษัตย์แห่งวูธ ร่างสูงใหญ่ที่แสนจะโดดเด่นยังคงมีผ้าพันแผลอยู่ที่แขนใบหน้าคมคายยังคงซีดเซียว หากคนตรงหน้ากลับฝืนลุกขึ้นมาส่งเขา
   “แล้วข้าจะไปรับ” วิรัลเอ่ยบอกกับเธราก่อนที่จะส่งตัวขึ้นรถม้า คำพูดง่ายๆทั่วไปหากทำให้คนที่ได้ฟังอุ่นใจอย่างประหลาด
   ขบวนเสด็จที่มีตัวประกันเต็มไปด้วยทหารของทั้งสองเมืองการคุ้มกันที่แสนแน่นหนานั้นดูคล้ายๆการส่งตัวนักโทษไม่มีผิด
   ทหารของนันทานครจะมาส่งได้เพียงแค่บริเวณชายแดนระหว่างเมือง จะเหลือก็เพียงทหารของวูธที่จะข้ามชายแดนไปได้
   “ถึงเขตชายแดนแล้ว” สหัสเอ่ยออกมาเบาๆค่อยๆขยับราวเตรียมพร้อม เพราะทันทีที่ข้ามชายแดนเข้าไปในเขตเมืองวูธแล้วอะไรก็สามารถเกิดขึ้นได้ทั้งนั้น   
   โครม!!!!!เสียงดังสนั่นที่เกิดขึ้นที่ด้านหน้าของรถม้า ก่อนหลังคารถม้าจะถูกกระชากออกไปอย่างแรง สหัสที่อยู่ตรงข้ามพุ่งตัวมาบังร่างของเธราไว้ก่อนกลายร่างเป็นสิงห์ราเต็มตัวโซ่ตรวนที่ข้อมือขาดกระจายราวเส้นด้าย


   “ชุน” เธราอุทานออกมาร่างสูงใหญ่ของชุนปรากฏขึ้นหลังจากเขาพังหลังคารถม้าเรียบร้อย
   “ไป” คำบอกสั้นๆของชุน แต่สหัสกลับเข้าใจทันที สหัสที่อยู่ในร่างสิงห์ราจับเธราขึ้นพาดบ่าอ่อนจะกระโดดออกไปจากรถม้าทันที  ความรวดเร็วของสิงห์ราทำให้พาเธราออกห่างขบวนทหารได้ไม่ยากชุนที่คอยระวังหลังตามมาสมทบ
   “ไปที่แม่น้ำ” ชุนบอกก่อนนำทางไป
   “ปล่อย สหัสปล่อยข้าลงทำแบบนั้ไม่ได้นะ” เธราโวยวายทั้งที่ตัวเองถูกแบกอยู่บนบ่าของสหัส แต่ดูเหมือนจะไม่มีใครฟังเท่าไร
   ทันทีที่ถึงจุดนัดพบที่โชบุรออยู่ สหัสจึงปล่อยเธราลง “ทำแบบนี้ไม่ได้นะสหัส โชบุชุน พาข้ากลับไป”
   “นี่พระสนมอย่าเรื่องมากนักเลยกระหม่อม คนเขาเสี่ยงชีวิตไปช่วยไม่ให้โดนฆ่ากลางป่านี่ช่วยขอบคุณกันหน่อย” โชบุพูดขึ้นมาอย่างหัวเสีย
   “แต่.....” เธราอ้าปากจะเถียงก่อนหันไปเห็นร่างขาวซีดที่ยืนรออยู่บนเรือที่เตรียมไว้
   “คุช”
   “ถวายบังคมพะยะคะพระสนม” คุชทำความเคาระเธรา
   “ทำไม....”
   “องค์วิรัลส่งหม่อมฉันมาดูแลพระสนมจนกว่าเรื่องจะเรียบร้อยกระหม่อม”
   “หมายความว่ายังไง”
   “ทันทีที่ทรงข้ามไปฝั่งเมืองวูธพระสนมก็จะถูกฆ่าทันที กษัตย์แห่งวูธทรงโกรธและปักใจเชื่อไปแล้วว่าพระสนมเป็นคนฆ่าองค์หญิงโยนา แผนการขอตัวพระสนมมาเป็นตัวประกันเป็นแค่แผนบังหน้าเท่านั้น แต่ถ้านันทานครปฏิเสธก็จะเป็นเรื่องบาดหมางซึ่งอาจจะนำมาสู่สงครามได้ เพราะฉะนั้นคงมีแต่วิธีนี้ที่ดีที่สุด พระสนมทรงหลบไปสักพักหลังจากหาตัวคนร้ายได้แล้วองค์วิรัลจะเสด็จมารับกลับนันทานครกระหม่อม”
   “แล้วพาตัวข้ามาแบบนี้จะไม่เกิดปัญหารึไง”
   “คนที่ลักพาตัวท่านคือชุน กับสหัส สองคนนี้ไม่ใช่คนของนันทานครแต่เป็นคนของท่านเธรา พวกอมุษย์มีนายเดียว กษัตย์แห่งวูธก็รู้เรื่องนี้ดี”
   “แล้วเราจะไปใหนกัน” สหัสถามขึ้นอย่างกังวล วูธไม่ใช่เมืองเล็กๆความเจริญรุ่งเรืองที่แผ่อำนาจไปไม่น้อยกว่านันทานครนั้น ทำให้จะหลบไปที่ไหนก็ลำบากไม่น้อย
   “เราจะไปหมู่บ้านมาลันเคียกันกระหม่อม” คุชตอบ


 :katai4: :katai4: :katai4: :katai4:

มาอัพแล้วค่าาา
ตอนหน้าเธราจะกลับบ้านแล้วค่าา
ตอนต่อไปอัพวันอังคารนะคะ บอกไว้กดดันตัวเอง5555
ฝากวิรัลเTราด้วยค่าาา

ออฟไลน์ BlueCherries

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4061
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +159/-17
วันอังคารรรรรรรรรร

เราจะรอนะคะ

คาดว่าไม่มีใครดีใจที่ได้เห็นหน้าเธราแหงๆเลย :hao5:

ออฟไลน์ kail

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 130
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-0
เธราของเจ้ ทำไมถึงเคราะห์ซ้ำกรรมซัดขนาดนี้ หนูออกจะแสนดี ทำไมมีเรื่องตลอดล่ะลูกกกก อิวิรัลรีบแก้ปัญหาให้เร็วเลยนะ #วิรัลลืมเมีย
 แล้วสหัสของเจ้ ทำไมฉายแววว่าจะเป็นลูกสาวแล้วละลูกกก ใบหน้าแสนสวยของสหัส ถถถ ต้องจิ้นใหม่ๆ

ออฟไลน์ JustWait

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3348
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +80/-4

ออฟไลน์ mukmaoY

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3956
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +145/-7

ออฟไลน์ Yara

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2104
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +18/-2
องค์วิรัลคิดดีมาก ทำเป็นยอมปล่อยให้พาเธราไป แต่ให้คนมาลักพาไปอีกที

ออฟไลน์ kinjikung

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2947
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +163/-8
เธราจะได้กลับบ้านแล้ววว

ออฟไลน์ koikoi

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3862
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +311/-13
ใครคือคนร้ายตัวจริง

ออฟไลน์ lnudeel

  • I wanna be a CAT!!
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1466
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +31/-5
งื่อ~ หายไปนานเลย :hao4:

ออฟไลน์ sirin_chadada

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4110
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +114/-8
คนร้ายตัวจริงจะใช่คนในไหมนะ

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด