-----ดวงใจบรรณาการ----- (ตอนพิเศษ---เนิ่นนานและตลอดไป---)หน้า๔๔ ๒๖.๐๒.๖๐ END
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: -----ดวงใจบรรณาการ----- (ตอนพิเศษ---เนิ่นนานและตลอดไป---)หน้า๔๔ ๒๖.๐๒.๖๐ END  (อ่าน 327208 ครั้ง)

ออฟไลน์ JustWait

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3348
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +80/-4

ออฟไลน์ threetanz

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 766
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +41/-1
ไม่รำคาญเธราเลย เธราน่ารัก ใจดีมากจริงๆ แถมยังน่ายกย่องอีกตังหาก

ออฟไลน์ aiyuki

  • รักแท้ไม่แบ่งแม้เพศพันธุ์
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2636
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +133/-6
หมั่นไส้วิรัลนัก!! 5555  ชอบเธราถึงบางครั้งจะคิดมากจนน่าโมโห ก็ยังชอบ

ออฟไลน์ kinjikung

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2947
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +163/-8
ไงหล่ะวิรัล เจอเป็นชุด 555 อึ้งเลยซิตัวเองพูดอะไรไว้ ธันจะแกล้งเธราไหมเนี่ย

ออฟไลน์ qq_oo

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1749
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +143/-4
จับคนร้ายให้ได้น่ะ

ออฟไลน์ badbadsumaru

  • ♡ caramel macchiato
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2461
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +91/-2
รู้ความผิดของตัวเองแล้วสินะองค์วิรัล 55555

ออฟไลน์ takara

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4145
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +379/-13
ไม่ใช่ธันหลงรักพระราชาเหรอ

ออฟไลน์ •♀NoM!_KunG♀•

  • *,*โสดสนิทศิษย์พยักหน้า*,*
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7579
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +181/-8
คงไม่ใช่ ธันหรอกนะเบื้องหลังความวุ่นวายเนี่ย

ออฟไลน์ ShadeoftheMoon

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 392
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +12/-0
แค่จุ๊บเบาๆ เธราไม่เข้าใจหรอกเพคะองค์วิรัล ต้องจูบหนักๆ กว่านี้ถึงจะเข้าใจ หุหุ

ออฟไลน์ Ujeen

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 116
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0
ชอบทุกอย่างที่เป็นเธรา  เป็นคนที่ดีมาก แล้วก็ชอบคำพูดที่แม่เธราสอนเธรามาก ยกให้เป็นซูเปอร์มัม 55555
เอาใจช่วยให้วิรัญกอบกู้ความรู้สึกของเธราให้กลับมาได้เร็วๆ เพราะอยากอ่านตอนที่เขาหวานกันแล้วววว  แค่จุ้บปากมันไม่ถึงใจ55555
รอตอนต่อไปค่ะ o13

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ GUNPLAPLASTIC

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 494
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +51/-1
ธันนี้แบบ เมียเก็บองค์วิรัลเหรอ วุ่นวายอ่ะ เหมือนเชษฐ์ในพิษวาทเบย #โดนด้ามดายฟาด
องค์วิรัลยังไม่อะไรเลย นี้แบบ ยุ่งอ่ะ ขัดใจป้ามากกกก!
นี้รอ 3P โชบุชุนสหัสอยู่นะคะ รอสามคนนี้อย่างเดียวเลย5555555

ออฟไลน์ cher7343

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1686
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +133/-4
นิยายเรื่องนี้ ดีต่อใจมากเพคะ เธราน่ารักไปแล้ว  :mew1: :hao7:

ออฟไลน์ cavalli

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5378
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +195/-19

ออฟไลน์ Bunny_tj

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 8
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
คาเซก็น่าสงสัยนะ แปลกๆอ่ะ มาต่อเร็วๆนะ

ออฟไลน์ Lovetree

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 216
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +22/-1
องค์วิรัลคงต้องเริ่มจีบให้หนักกว่านี้แล้ว  อย่าลืมสิว่าเธราก็รู้ว่าตัวเองเป็นพระสนมที่ถูกลืมมานะ
คนอย่างเธราก็คงไม่เข้าข้างตัวเอง  ก็คงตกใจ  ไม่เข้าใจที่องค์วิรัลมาจูบหรอก
รอจีบหวานๆจากองค์วิรัลอีกนะคะ อิอิ :-[  ขอบคุณมากๆนะคะ  :L2:
 

ออฟไลน์ hoshinokoe

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1042
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +31/-0
คนน่าสงสัยเต็มไปหมด

ออฟไลน์ aimjungna

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 198
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-1
เพิ่งเข้ามาอ่านคะ เนื้อเรื่องสนุกมากคะ เป็นกำลังใจให้นะคะสู้ ๆ #วิรัลลืมเมีย  *0*

ออฟไลน์ AeRoMoZa

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 432
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +29/-1
องค์วิรัลพอนึกออกนี่คงแทบทำหน้าไม่ถูก555 จะว่าไปธันก็แปลก สังเกตแววตาองค์วิรัลด้วยเหรอ เธราก็เจียมเนื้อเจียมตัวและไม่ซับซ้อนเลย รอลุ้นต่ออีก

ออฟไลน์ ciaiwpot

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1106
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +34/-0
รู้แล้วนะว่าเพราะอะไรเธราถึงไม่มาให้เห็นหน้า
ทำยังไงต่อไปล่ะ
เธรายิ่งซื่อๆอยู่ด้วย

ออฟไลน์ koikoi

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3862
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +311/-13
เธราต้องพิเศษมากแน่ๆ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ เอมมี่

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 572
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +9/-1
เพิ่งเข้ามาอ่านค่ะ สนุกมากกกกกก

ออฟไลน์ ZYSQ_

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 226
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +10/-1
เอาจริงๆ เพิ่งเข้ามาอ่านล่ะ

ก่อนหน้านี้(นานมากๆ)เคยกดเข้ามาแล้วหลายครั้ง
แต่พอเห็นคำโปรยก็คิดว่าคงเป็นแนวดราม่า นายเอกเจ้าน้ำตากับพระเอกแบดๆ
เพราะแบบนั้นก็เลยกดปิดหน้าต่างไปตลอด

แต่พอคราวนี้เลื่อนลงมาอ่านเนื้อหาถึงได้รู้ว่า เฮ้ยยยยยยยยยย คือมันดีอ่ะ
พระเอกดูองอาจแต่ก็โก๊ะๆน่ารักดี นายเอกก็ไม่ได้เป็นพวกเคะง่อยเปลี้ย
คือแบบติดงอมแงมมาก อ่านวดเดียว12ตอนเลย

รอตอนต่อไปนะคะๆ ><)!

ออฟไลน์ ดาวโจร500

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 649
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +27/-3
ทำไมเราสงสัยคาเซ แต่เริ่มนางก็ดีมาตลอดนะ ติดตามต่อไป

ออฟไลน์ noozzz

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 309
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-2
ผ้าพันคอราชาขจัดสิ่งชั่วร้ายได้จริงดิ นึกว่าแค่อำ

ออฟไลน์ Dezzerr

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 550
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +37/-1
อ่านรวดเดียวเลย สนุกมากๆ เลยค่ะ ชอบเธรามาก องค์วิรัลคนซึนเริ่มจูบพระสนมแล้ววววว

ปล. ขอแก้คำผิดหนึ่งคำนะคะคำว่าเดี๋ยว ที่ถูกพิมพ์ว่า "เดี๋ยว" นะคะ เห็นคนเขียนใช้ "เดี๊ยว" ทุกตอนเลย แหะๆ
สู้ๆ นะคะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ ติดตามอยู่นะคะ มาอัพอีกเร็วๆ น้าาาา

ออฟไลน์ pattapong200320

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 333
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +3/-0
คิดถึงองค์วิรัลกะเธรามากๆเลยค่า

ออฟไลน์ wakwan

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 7
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
คิดถึงเธรากับองค์วิรัล :mew6: กลับไปอ่านอีกรอบรอตอนใหม่ก็ยังสนุก ลุ้นอยากให้เจอคนร้ายไวๆ จะได้หวานกันซักที 555

ออฟไลน์ j123

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 699
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +75/-1
สนุกดี รอตอนหน้าค่ะ ^^

ออฟไลน์ primprie

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 70
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +70/-1
    • PrimPrie
ตอนที่๑๓
   ร่างบอบบางที่ราวจะแตกหักได้ง่ายๆนั้นสั่นสะท้านไปด้วยแรงสะอื้น รารีที่ใบหน้าเต็มไปด้วยน้ำตานั่งพิงเครื่องทอผ้าในตำหนักท้ายบึงราวคนหมดอาลัย  ในชีวิตนี้รารีเคยมีครอบครัวอบอุ่นแต่ทุกคนก็มาล้มหายตายจากไปเสียหมดในเหตุการกบฎครั้งใหญ่ รารีเป็นคนเดียวที่รอดมาได้และองค์วิรัลก็ทรงเมตตาให้กลับมาทำงานในวังเพราะเป็นลูกหลานคนเก่าคนแก่ ในใจนึกหวนไปถึงพระสนมของตนตอนนี้รารีรู้แล้วว่า เธราเป็นเพียงคนเดียวในชีวิตของรารีที่มีน้ำใจและห่วงใยรารีด้วยใจจริงโดยไม่เคยหวังผลตอบแทน ตำหนักเล็กๆที่ไม่มีสิ่งอำนวยความสะดวกอะไร เธราสร้างมันขึ้นมาด้วยสองมือ ไม่ว่าจะเป็นห้องครัวที่เธราเป็นคนลงสร้างเอง จนรารีทนไม่ไหวต้องไปบอกคาเซให้ส่งทหารมาช่วย เธราไม่เคยมองว่ารารีคือคนที่คอยรับใช้งานหนักๆเธรามักจะลงมือทำเอง “ก็ข้าเป็นชาย” คำพูดที่ติดปากพร้อมกับรอยยิ้มสวยทำให้รารีเอ็นดูพระสนมอับโชคคนนี้ราวน้องชายร่วมสายเลือด แต่ตอนนี้เธรากำลังลำบาก ลำบากเพราะความโง่เขลาของเธอที่หลงเชื่อในคำพูดสวยหรูหลอกให้ไว้ใจแล้วก็มาทำร้ายกันของบางคน น้ำตาจากความน้อยเนื้อต่ำใจไหลรินเป็นทาง มือบางกำบางอย่างแน่นราวตัดสินใจก่อนลุกขึ้นและมุ่งหน้าไปที่วังหลวง
   
   ----------------------------------------------------------------
   -----------------------------------------
   --------

   กระท่อมริมน้ำตกหลังเล็กๆที่ตอนนี้ดูจะเต็มไปด้วยผู้คน วิรัล เธรา สหัส โชบุ ชุน คุช และธัน กำลังนั่งล้อมรอบกองไฟที่ก่อขึ้นพร้อมมื้ออาหารเย็นที่ถูกจัดส่งมาอย่างดีจากค่ายทหาร

   “พระองค์ออกมามีใครรู้บ้างกระหม่อม” ธันถามขึ้นมา เพราะเท่าที่เห็นองค์วิรัลเสด็จมากับนายทหารคนสนิทเพียงไม่กี่คน              "พวกวูธส่งกองลาดตระเวนไปทั่ว จนถึงตอนนี้เริ่มให้ค่าหัวพระสนมแล้วด้วยกระหม่อม” ธันบอก

   “คาเซรู้ว่าออกมาน่าจะรู้ว่ามาทำไมแต่ไม่รู้ว่ามาที่ไหนเพราะข้าไม่ได้บอก”

   “พระองค์ทรงหาหลักฐานยืนยันได้แล้วหรือกระหม่อมว่าคนที่ฆ่าองค์หญิงโยนาไม่ใช่พระสนม” คุชถามขึ้นอย่างอยากรู้

    วิรัลพยักหน้าเบาๆแต่ไม่ได้พูดอะไรเป็นอันรู้กันว่าวิรัลยังคงไม่อยากพูดเรื่องนี้ออกไป “ข้าให้คาเซส่งข่าวถึงวูธแล้วเรื่องที่เธราไม่ใช่ฆาตกร หากข่าวถึงกษัตย์เห่งวูธพวกกองกำลังทหารคงล่าถอยไปเอง”

   “อันราเป็นเมืองขึ้นของนันทานครพวกวูธไม่น่ากล้ายุ่ง” โชบุพูดขึ้นมา

   “วูธมีสัมพันธ์อันดีกับพวกอมนุษย์ บุกเมืองอันราน่ะไม่ยากเลย” สหัสเอ่ยขึ้นมาง่ายๆ แต่เรียกความกังวลจากทุกคนได้เป็นอย่างดี

   “มีเจ้าอยู่พวกอมนุษย์ไม่กล้าทำอะไรมั้ง” โชบุพูดก่อนหัวเราะเมื่อสหัสหันมาแยกเขี้ยวใส่

   “โชบุ ไม่เข้าเรื่องน่ะ” เป็นชุนที่เอ่ยห้ามโชบุเมื่ออีกฝ่ายดูอยากพูดเสียเต็มประดา
      ---------------------------------------------------
   -----------------------------------------

   ธันมององค์ราชาของตนที่ดูไม่เต็มใจเมื่อต้องกลับไปพักในวังของเมืองอันราสักเท่าไร “กระท่อมคับแคบเกินไป แล้วอีกอย่างทางเมืองอันรายังไม่รู้ความจริงว่าท่านเสด็จมาทำอะไร พระองค์จะมาประทับร่วมกับพระสนมคงไม่ดี”

   “หม่อมฉันจะดูแลพระสนมอย่างดีกระหม่อม” คุชบอกองค์วิรัล ก่อนต้องกลั้นยิ้มเมื่อท่าทางองค์วิรัลจะไม่พอใจที่ถูกขัดใจเท่าไร
   “เธรา” วิรัลเรียกเธราที่มายืนส่งเขากลับด้วยท่าทีนิ่งเฉยให้มาใกล้ๆ

   “ไปนอนในวังกับข้าไหม”

   “ไม่ได้กระหม่อม!!!” คุชกับธันแทบจะพูดออกมาพร้อมกัน เธราที่ยืนนิ่งฟังมาสักพักก็ยังไม่เข้าใจว่าสามคนเถียงอะไรกันกับแค่ที่นอน

   “ให้องค์วิรัลนอนที่กระท่อมก็ได้ เดี๋ยวข้าออกมานอนกับสหัสข้างนอก”  เธราหันไปบอกกกับคุชอย่างอยากช่วยแก้ปัญหา

   “ไม่ได้!!!” เป็นวิรัลที่หันมาบอกเสียงดัง ทำเอาเธราขมวดคิ้ว

   “ข้ากลับไปนอนในวังก็ได้ เธรากินยาแล้วนอนซะกลับเข้ากระท่อมไปได้แล้วน้ำค้างแรง” เธราทำความเคารพวิรัลอย่างงงๆ ก่อนเดินกลับเข้าไปตามคำสั่ง

   ---------------------------
   -------------------------------------------
   ---------------------------------------


   เธราตื่นแต่เช้าเพราะได้นอนอย่างเต็มอิ่ม ยาที่หมอจัดมาให้ได้ผลดีมากเพระตอนนี้อาการช้ำในเริ่มดีขึ้นเจนเธราไม่รู้สึกเจ็บยามขยับตัวแล้วยังคงเหลือแค่รอยฟกช้ำเล็กน้อยตามตัวและใบหน้า โชบุเดินเข้ามาหาพร้อมกับยากินและอาหาร  เธรานึกขอบใจทั้งสหัสโชบุชุนหรือแม้แต่คุชที่คอยดูแลอย่างดีแม้ในยามคับขัน แต่ก็พาลนึกโทษตัวเองอยู่ไม่น้อยที่ทำให้ทุกอย่างแย่ลงไปกว่าเดิม

   “โชบุ ข้าขอโทษที่ทำให้ยุ่งยากนะ” เธราเอ่ยออกไปกับคนที่นั่งตรงหน้า โชบุหันมามองคนที่อยู่ดีๆก็เอ่ยขอโทษพลางเลิกคิ้วอย่างยียวน

   “เลิกใจดีพร่ำเพรื่อแล้วข้าจะรับคำขอโทษนี้” โชบุบอกก่อน เลื่ออาหารมาตรงหน้าเธราตักเข้าไปอย่างว่าง่าย “แล้วนี่จะเอายังไงต่อ ไปมาลันเคียตามกำหนดเดิมหรือกลับนันทานคร”

   เธราส่ายหน้าเป็นเชิงบอกว่าตัวเองก็ไม่รู้ แม้ลึกๆจะคิดถึงมาลันเคียแต่เธราก็ไม่รู้ว่าจะกลับไปหาใครเหมือนบ้านที่ไม่มีใครรออยู่

   โชบุเห็นท่าทางหงอยๆของเธราแล้วก็ได้แต่ถอนหายใจ ดุนิดดุหน่อยนี่หงอยยังกะลูกหมา “ในตัวเมืองอันรามีของขายเยอะเลยนะ ข้าเห็นมีร้านขนมหวานน่ากินหลายร้านเลย” เมือพูดจบโชบุก็แทบหัวเราะเมื่อท่าทางหงอยๆนั้นหายไปในพริบตา เหลือเพียงแววตาวาบวับของเด็กอยากเที่ยว


   “เหรอ ข้ายังไม่เคยมาถึงอันราเลยแต่เคยได้ยินว่าขนมหวานพื้นเมืองที่ทำจากน้ำผึ้งอร่อยมาก” โชบุฟังพลางพยักหน้าเบาๆ
    “ข้าอยากไปเดินตลาดได้ไหม”

   “ลองไปขอคุชสิ”

   “คุชไม่ให้ไปหรอก ข้ากำลังโดนหมายหัว”

   “รู้ตัวนี่”

   “แต่ข้าอยากไปนี่ขนมที่เมืองอันรานี่ ที่อื่นไม่มีด้วยนะ” 
   ...................................
   --------------------------------------------------------
   --------------------------


   โชบุมองคนที่เอาผ้าพันคอปิดหน้าจนแทบมิด หากสายตากลับมองโน่นมองนี่อย่างตื่นเต้นราวเด็กได้เที่ยว “ถ้าคุชกับชุนรู้โดนบ่นหูชาแน่” โชบุพูดเหมือนไม่อยากมาแต่หน้าตากลับเหมือนกำลังเล่นสนุก

   “อย่าบอกสิเดี๊ยวเรารีบกลับไง” เธราทำท่ากระซิบกระซาบก่อนตรงดิ่งไปที่ร้านขนมข้างทาง

   “ไปพูดอะไรท่านเธราถึงอยากออกมา” สหัสหันไปถามโชบุ นี่ถ้าเขาไม่ทันเห็นตอนกำลังแอบออกมากันคงหนีออกมากันสองคน
   “เหมือนเอาขนมมาล่อเด็กเลย” โชบุหันไปบอกก่อนหัวเราะอย่างนึกสนุก

   “ถ้าเกิดเรื่องจะทำไง”

   “ปกติก็มีเรื่องตลอดแล้วนี่นา” โชบุหันไปตอบอย่างยียวนก่อนเดินตามเธราไป

   “อันนี้อร่อย” เธราหันมาบอกโชบุก่อนยื่นขนมให้ เธราชอบออกมาเดินดูของตามตลาดอย่างนี้อยู่แล้ว ไม่ว่าจะเป็นที่นันทานครหรือมาลันเคีย

   ทั้งสามเดินเล่นไปตามตลาดเรื่อยๆ เธราดูสนุกและไม่มีใครสนใจในตัวเธราเท่าไรหากคนที่เรียกความสนใจได้ไม่น้อยกลับเป็นโชบุกับสหัส อันราเป็นเมืองชายแดนติดกับเมืองของพวกอมุษย์เพราะฉะนั้นจึงไม่แปลกที่หมู่บ้านนี้จะมีพวกอมนุษย์เดินไปมาให้เห็นจนชินตาทั้งในร่างมนุษย์และร่างของอมนุษย์ หากโชบุที่เป็นลูกครึ่งนั้นกลับต่างออกไป ลูกครึ่งอมุษย์ไม่ใช่สิ่งที่เห็นได้ทั่วไปเพราะมีเลือดผสมจึงไมใช่ที่ต้องการของทั้งมนุษย์และอมนุษย์ ส่วนมากพวกลูกครึ่งมักจะถูกกำจัดตั้งแต่แรกเกิดพวกที่รอดมาถ้าไม่ถูกจับไปเป็นทาสก็จะเป็นกลุ่มโจรที่ผิดกฎหมายไม่ได้มาเดินไปมาให้เห็นตามตลาดที่คนพลุกพล่านแบบนี้ได้ง่ายๆ 

   “โชบุ ไหวรึเปล่า” เธราหันไปถามคนที่เดินข้างๆเมื่อเห็นสายตารอบข้างที่มองมา โชบุยักไหล่ราวไม่ใส่ใจ หากเป็นสหัสที่เริ่มอยู่ไม่สุข

   “ถ้ายังเป็นจุดเด่นแบบนี้ล่ะก็อันตรายแน่ๆ กลับเถอะท่านเธรา”

   “ก็ได้........แต่ข้าขอเข้าร้านขนมข้างหน้าก่อนได้ไหม” เธราบอกสหัสเสียงอ่อย รู้อยู่แก่ใจว่าสถานการณ์เริ่มไม่ดีแต่กลิ่นหอมๆของขนมที่ลอยมาทำเอาอดใจไม่ไหว

   สหัสได้แต่ถอนหายใจอย่างกังวลก่อนเดินตามเธราไปอย่างเสียไม่ได้ เธราสั่งอะไรสหัสก็ต้องทำตามอยู่แล้ว
   ---------------------------------------------------------------
   ---------------------------
   ร้านเล็กๆที่ดูจะเป็นที่ชื่นชอบนั้นมีคนนั่งอยู่ประปราย กลิ่นหอมของขนมประจำเมืองทำเอาคนชอบขนมหวานยิ้มน้อยยิ้มใหญ่แม้จะมองไม่เห็นรอยยิ้มเพราะมีผ้าปิดอยู่หากดวงตาที่ยิบหยีจนแทบมองไม่เห็นตานั้นทำเอาโชบุกับสหัสต้องส่ายหัว ถ้าจับทางได้คนอย่างเธราก็หลอกง่ายเหมือนเด็กจริงๆ

   “อร่อยไหมท่านเธรา” แม้จะกังวลกับสายตารอบข้างแต่เมื่อเห็นเธราดูมีความสุขกับขนมหวานตรงหน้า สหัสก็อดถามออกไปไม่ได้”

   “อร่อยดี ซื้อกลับไปฝากคุชกับชุนไหม เออๆ เผื่อองค์วิรัลกับธันด้วย” สหัสกับโชบุได้แต่มองคนที่กระตือรือร้นสั่งขนมเพื่อที่จะเอากลับไปฝากคนที่ตนหนีออกมาเที่ยวอย่างลืมตัว เธรายกมือเรียกหญิงกลางคนที่ดูจะเป็นเจ้าของร้าน ก่อนเอ่ยปากสั่งขนมเสียหลายอย่าง

   “พ่อหนุ่มมาเที่ยวหรือจ๊ะ” หญิงเจ้าของร้านเอ่ยถามขึ้นเมื่อเห็นเธรา แต่ที่ชวนสงสัยคือชายหนุ่มที่ดูธรรมดาๆคนนี้กลับมากับลูกครึ่งอสรพิษและสิงห์ราชั้นสูง ดวงตาและผมสีเงินนั้นสร้างความหวาดหวั่นให้เหล่าอมนุษย์ได้ไม่น้อย

   “พวกข้าเป็นคณะละครเร่น่ะท่าน” เป็นโชบุที่ชิงเอ่ยตอบ

   “ละครเร่ รึการแสดงของพวกเจ้าต้องน่าสนใจมากแน่ เพราะมีทั้งหนุ่มน้อย ลูกครึ่งและสิงห์ราชั้นสูงอย่างนี้” หญิงเจ้าของร้านดูสอดรู้ทันทีเมื่อโชบุบอกว่าตนเป็นคณะละครเร่

   “นี่เอาแบบนี้ไหม ข้าจ้างเจ้าให้มาแสดงที่งานคืนนี้ค่าจ้างข้าจ่ายไม่อั้นนะ”

   “ไม่ล่ะท่านเจ้าของร้าน ข้าป่วยคงไม่สะดวก” เธราปฎิเสธ

   “ใครเขาอยากดูเจ้ากันหนุ่มน้อย ในเมื่อรอบๆตัวเจ้าน่ะน่าสนใจกว่าเป็นไหนๆ ทุกสัปดาห์เมืองอันราจะมีการมีงานรื่นเริงให้ทั้งพวกมนุษย์และอมุษย์มาเที่ยวเล่นกัน มีการเปิดการแสดงการแข่งขันมากมายข้าจะจ้างพวกเจ้ามาแสดงเรียกแขกเข้าร้านข้าหน่อย หมู่นี้มีเวทีต่อสู้มาตั้งใกล้ๆคนแห่ไปดูกันหมดร้านขนมข้ายอดตกไปเยอะ”

   “คงไม่ได้หรอกท่านเจ้าของร้าน หัวหน้าของเรากำลังป่วยเราจะไม่ทำการแสดงถ้าคนไม่ครบขอรับ” สหัสเอ่ยอย่างนอบน้อม ก่อนหันไปมองโชบุเป็นเชิงให้ออกจากร้านนี้ได้แล้ว

   ทันทีที่ได้ขนมทั้งสามก็รีปลีกตัวออกมาจากร้านขนมอาจเป็นเพราะเจ้าของร้านเข้ามาทักทายอยู่เป็นพัก จึงยิ่งเรียกความสนใจจากคนรอบข้างได้มากขึ้นไปอีก
      ---------------------------------------------------------------------
   ------------------------
      ----------------------

   “ดีมากเลย ทำได้ดีมาก ทั้งที่รู้ว่าตัวเองถูกตามล่าอยู่แต่หนีออกไปเดินตลาดเนี๊ยนะ เธราเจ้าคิดว่าดีแล้วใช่ไหม” วิรัลพูดกับคนที่นั่งก้มหน้ารับผิดเงียบๆอย่างโมโห เจ้าตัวจะรู้บ้างไหมว่าเขามาหาที่กระท่อมแต่กลับไม่เจอใครเลย คุชกับชุนที่กำลังจพออกตามหาก็บอกว่าหายไปเป็นพักแล้วเขาแทบจะเกณฑ์ทหารทั้งค่ายออกตามหาแล้วถ้าคุชไม่ห้ามเอาไว้

   “ข้าผิดเองที่ไม่ห้ามท่านเธรา อย่าว่าท่านเธราเลย” สหัสออกรับแทนอย่างเป็นห่วงเมื่อเห็นว่าองค์วิรัลเริ่มโมโหจริงๆ

   “สิงห์ราที่มีนายไม่สามารถขัดคำสั่งนายได้ อย่าคิดว่าข้าโง่สหัส”

   “อย่าว่าสหัสเลยข้าอยากไปเอง” เธราบอกเสียงอ่อย

   “ข้ารู้ ไม่ต้องมายอมรับผิดเธรา เจ้าผิดอยู่แล้ว”

   ท่าทางของเธราที่ก้มหน้าจนแทบจะมุดลงไปในผ้าพันคอตัวเองนั้นทำเอาโชบุกลั้นหัวเราะ เขาเหลือบมององค์วิรัลที่ดูโมโหเสียมากมายอย่างผิดคาด ถ้าแป็นแบบนี้ล่ะก็ หึ...น่าสนุกดีจริงๆ

   “แล้วออกไปทำอะไรมา” วิรัลเอ่ยถามในใจภาวนาอย่าให้เธราไปหาเรื่องเพิ่มอีกเลยแค่นี้เขาก็ห่วงจนทำอะไรแทบไม่ได้แล้ว
   “ไป...เอ่อ..เขาว่าอันรามีขนมพื้นเมืองขึ้นชื่อข้าเลยอยากลองกิน” คำตอบของเธราทำเอาวิรัลไปไม่ถูก

   “ขนมเนี๊ยะนะ”

   เธราพยักหน้าหงึกหงักก่อนหยิบเอากล่องขนมเล็กๆขึ้นมาแล้วส่งให้วิรัล “หม่อมฉันซื้อมาฝากพระองค์ด้วยกระหม่อม” ท่าทางที่เหมือนเอาขนมมาง้อนั้นทำเอาความโกรธของวิรัลแทบจะมลายหายไปทันที ก่อนมองเธราที่ลุกไปจัดขนมใส่จานพร้อมกับชามาวางให้ตรงหน้าเขาอยางเงียบๆ ก่อนไปนั่งก้มหน้าสำนักผิดต่อ

   “อยากกินบอกคุชก็ได้ ทำไมต้องออกไปเอง” วิรัลบอก ด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลงจนคนอื่นที่ฟังอยู่ถึงกับแปลกใจ 
“อืม...อร่อยดี” คำพูดง่ายๆของวิรัลเมื่อตักขนมปากทำเอาคนที่นั่งก้มหน้าเงยหน้าขึ้นมายิ้มจนตาหยี
   “อร่อยใช่ไหมกระหม่อม” เธราพูดอย่างดีใจ  คนฟังได้แต่พยักหน้าตอบไป วิรัลกำลังคิดหาวิธีว่าทันทีที่กลับนันทานครจะจับเธราขังยังไงไม่ให้เที่ยวหายไป ให้เขาห่วงจนสติแตกอีกดี

   -----------------------------------------------------------------------
   ---------------------------------------
   ---------
   เมื่อทุกอย่างดูเหมือนจะสงบลง ธันที่แยกออกมาจูงม้าไปกินน้ำที่น้ำตกคนเดียวเงียบๆ เขาเป็นเด็กกำพร้าไม่รู้หรอกว่าครอบครัวหรือความอบอุ่นความห่วงใยเป็นยังไง เขาไม่ใช่คนดีไม่รู้ว่ากี่ชีวิตที่เขาฆ่าไปชีวิตเขามีความหมายขึ้นเมื่อองค์วิรัลรับเขาเข้าเป็นทหารร่วมปราบปรามพวกกบฎ องค์วิรัลไม่ได้สนใจว่าเขาจะเป็นอะไร เหมือนเป็นคนแรกที่ไว้ใจเขาและเชื่อในตัวเขาธันจึงมอบทั้งชีวิตและทำทุกวิถีทางพื่อให้องค์วิรัลขึ้นเป็นกษัตย์แห่งนันทานคร องค์วิรัลที่เก่งกล้าสามารถไม่เคยเกรงกลัวต่อศัตรูหน้าไหน กลับเหมือนคนสติแตกเมื่อผู้ชายธรรมดาคนหนึ่งหายไป พระสนมเธราที่มองมุมใหนธันก็ไม่เห็นถึงความพิเศษใดๆ

   “ธัน” เสียงเรียกของคุชเรียกสติของธันให้กลับคืนมา “เป็นอะไรวะ” คุชมองคนที่รบเคียงบ่าเคียงไหล่กันมาก่อนถอนหายใจ “เจ้าข้องใจในพระสนมเธราใช่ไหม” คุชถามออกไปตรงๆ เพราะรู้ดีว่าธันนั้นจงรักภักดีต่อองค์วิรัลถึงขั้นยอมตายถวายชีวิตให้ได้โดยไม่มีข้อแม้หากองค์วิรัลต้องการ แล้วการที่องค์วิรัลและนันทานครจะต้องมาเจอปัญหาที่แก้ไม่ตกแบบนี้ เพราะส่วนหนึ่งมาจากพระสนมที่ดูจะแสนธรรมดานั้น ธันย่อมไม่พอใจแน่นอน

   “ข้าไม่เข้าใจ ทำไมวะ” ธันพูดออกไปก่อนนั่งลงบนโขดหินอย่างเหนื่อยใจ คุชที่ยืนรอฟังเพื่อนตัวเองอย่างเงียบๆบางทีธันอาจต้องการระบายความคับข้องใจออกมาบ้าง และเขาสมควรเป็นคนรับฟังและอธิบายในฐานะเพื่อน และคนที่พอจะรู้คำตอบในความสงสัยของธัน

   “ถ้าวูธมันอยากได้ตัวพระสนม ก็แค่ส่งตัวพระสนมไปให้ก็สิ้นเรื่อง”

   “วูธเอาตัวพระสนมไป พระสนมไม่รอดแน่เจ้าก็รู้ว่าพระสนมไม่ได้เป็นฆาตกร”

   “แล้วยังไงวะคุช พระสนมคนเดียวแลกกับความสัมพันธ์และปัญหาที่อาจลามเป็นสงครามน่ะ มันคุ้มที่จะแลกไหม”

   “เราจะให้คนที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่มารับกรรมไม่ได้นะ” คุชบอกก่อนหัวเราะเมื่อเห็นสายตาของธันที่มองมา

   “เจ้าพูดจาอะไรแปลกๆ” ธันบอกออกไปอย่างไม่เข้าใจ

   “เจ้ารู้ไหมข้าไปเอาคำพูดนี้มาจากใคร”คุชยิ้มเบาๆเมื่อนึกถึงเจ้าของคำพูด “พระสนมเธราน่ะ” คำเฉลยของคุชยิ่งเรียกความสงสัยจากธันให้เพิ่มขึ้นไปอีก “พระสนมบอกกับข้าตอนที่เอาตัวเองลงไปประลองกับลูกครึ่งอมนุษย์เพื่อช่วยเด็กสาวคนหนึ่ง โดยที่ไม่ได้คิดห่วงตัวเองเลยตั้งแต่เกิดมาข้ายังไม่เคยเห็นคนที่เอาแต่คิดถึงคนอื่นเท่าพระสนมเธราเลยนะพระสนมอาจไม่ต้องตาตั้งแต่แรกพบ อาจไม่ได้เก่งกาจเหมือนคำร่ำลื่อ แต่ข้าอยากให้เจ้าเชื่อใจว่าองค์วิรัลจะทรงเลือกคนไม่ผิดนะธัน” คุชบอกเพื่อนง่ายๆ ก่อนลุกจากไปปล่อยให้ธันอยู่กับความคิดของตนเอง


   ธันที่ฟังคำพูดของคุชจนจบ ก็ไม่ได้ขยับตัวลุกไปใหนร่างสูงใหญ่ที่เต้มไปด้วยมัดกล้ามนั่งปล่อยอารมณ์ให้คิดเรื่องต่างๆไปเรื่อยเปื่อยจนอาทิตย์ใกล้ตกดิน แต่แล้วเสียงตึงตังเหมือนคนกำลังต่อสู่กันที่ดังขึ้นใกล้ๆก็เรียกสติของธันกลับ ธันพุ่งตัวไปที่เสียงตามสัญชาติญาณการออกรบมานับครั้งไม่ถ้วน ร่างสูงใหญ่พุ่งตรงไปที่ต้นกำเหนิดเสียงอย่างไม่ลังเล แต่ดูเหมือนจะช้าไปเมื่อไปถึงก็พบเพียงเหยือกน้ำ ที่ตกอยู่บ่งบอกว่าเจ้าตัวคงออกมาตักน้ำที่น้ำตก ธันหยิบเอาเหยือกน้ำขึ้นมาก่อนเดินกลับไปที่กระท่อม

   “ข้าได้ยินเสียงเหมือนคนต่อสู้กัน พอไปดูก็พบนี่ตกอยู่” ธันบอกกับสหัสที่นั่งอยู่หน้ากระท่อม ดวงตาสีเทาของสหัสมองไปที่เหยือก ก่อนเงยหน้ามามองธันอย่างตกใจ

   “เจ้าหมายความว่ายังไงเสียงการต่อสู้” สหัสถามธันอย่างหวั่นใจเมื่อเขาจำได้ว่าใครเป็นคนถือเหยือกออกไปตักน้ำที่น้ำตก เสียงของสหัสทำเอาทุกคนออกมาดูว่าเกิดอะไรขึ้น

   “ข้าเอาม้าไปกินน้ำที่น้ำตก แล้วข้าก็ได้ยินเสียงตึงตังเหมือนคนต่อสู้กันพอข้าไปดูก็เห็นเหยือกนี่ตกอยู่”

   “เจ้าไม่เห็นใครหรือร่องรอยอะไรเลยรึ” วิรัลเอ่ยถามขึ้น

   “มีร่อยรอยการต่อสู้นิดหน่อยกระหม่อม เหมือนอีกฝ่ายจะมีเยอะกว่าน่าจะมากันสักสามคน เพราะมีรอยเท้าคนหลายคนเดินตัดออกไปทางตัวเมือง”

   “หมายความว่ามีคนมาจับตัว คนที่ไปตักน้ำเหรอ แล้วใครไปตักน้ำล่ะ” เธราพูดขึ้นอย่างร้อนใจก่อนกวาดตามองทุกคนเพื่อดูว่าใครหายไป

   “โชบุ ท่านเธรา คนที่ไปตักน้ำคือโชบุ” สหัสตอบ ด้วยน้ำเสียงที่ปิดความกังวลไม่มิด
 :katai4: :katai4: :katai4:

มาต่อแล้วคะ คราวนี้หายไปนานนิดนึง แต่กลับมาแล้วค่าา

มีคนเข้ามาใหม่ด้วย ยินดีต้อนรับสู่ #วิรัลลืมเมีย นะคะ

พูดคุยกันได้ในเพจนะคะ หรือติดแท๊กเม้ามอยในทวิตก็ได้

ฝากวิรัลกับเธราด้วยน้า
ปล.ยังมีบางคำที่ยังคงติดนิสัยพิมพ์ผิดอยู่จะพยามแก้ใขไปเรื่อยๆนะคะ
ขอบคุณสำหรับคำติชมคะ
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 24-10-2016 07:25:24 โดย primprie »

ออฟไลน์ MayA@TK

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4992
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +51/-7
เธราต้องออกไปช่วยโชบุแน่ๆ ครั้งนี้คงทำให้ธันรู้ซะทีว่าทำไมองค์วิรัลถึงเลือกเธรา

 :pig4: :pig4: :pig4: :pig4: :pig4:

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด