-----ดวงใจบรรณาการ----- (ตอนพิเศษ---เนิ่นนานและตลอดไป---)หน้า๔๔ ๒๖.๐๒.๖๐ END
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: -----ดวงใจบรรณาการ----- (ตอนพิเศษ---เนิ่นนานและตลอดไป---)หน้า๔๔ ๒๖.๐๒.๖๐ END  (อ่าน 327207 ครั้ง)

ออฟไลน์ som

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2708
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +230/-2
จะจบจริงๆแล้วเหรอครับ  ตอนนี้ก็สนุก  เธรายังไม่ออกจากดักแด้เลยนะ  งั้นก็รอตอนจบแล้วก็ตอนพิเศษซัก 20 ตอนนะครับ

ออฟไลน์ Lovetree

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 216
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +22/-1
เธราแสนดีอีกแล้ว  จนรู้สึกว่าเธราควรออกผจญภัยเพื่อช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ดีกว่า  ไม่ต้องมีคู่แล้ว 
เป็นของทุกคนเลยดีกว่าเนอะ555 
ยิ่งองค์วิรัลเป็นผู้ปกครองบ้านเมืองก็ต้องมีการลงโทษผู้กระทำผิดนะ 

ไม่อยากให้จบเลย  เรื่องสนุกมากๆตั้งแต่ต้นจนจบเลยค่ะ
ขอบคุณมากๆนะคะ :L2:



ออฟไลน์ mild-dy

  • ☆ ทาสแมว ☆
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8896
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +389/-80

ออฟไลน์ somberness

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 679
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +42/-0
เธราผู้แสนดีจะจบแล้วจริงๆเหรอ  :o12: :o12:

ออฟไลน์ cavalli

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5378
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +195/-19

ออฟไลน์ badbadsumaru

  • ♡ caramel macchiato
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2461
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +91/-2
เป็นพี่น้องกันซะงั้น
ความดีที่สั่งสมมาของท่านเธรามีประโยชน์จริงๆ

ออฟไลน์ Missmu

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 102
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +3/-0

ออฟไลน์ shoi_toei

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4365
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +222/-26

ออฟไลน์ gayraygirl

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3014
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +206/-3

ออฟไลน์ natsikijang

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 540
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +26/-4
รีบมานะคะ จะรอ    เธราใจอ่อนอีกแล้ว วิรัลก็หลงเมียจนตามใจทุกอย่าง

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ primprie

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 70
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +70/-1
    • PrimPrie
ตอนที่๓๐ ๕๐%  End   
     
   เธราเดินสำรวจเหล่าทหารที่ได้รับบาดเจ็บไปทั่ว ส่วนวิรัลจำเป็นต้องแยกตัวออกไปเพื่อจัดการชี้แจงเหตุผลให้กับกองทัพของวูธ “เจ็บเยอะไหม แล้ว มีใครตายบ้าง” เธราเอ่ยถามคุช

   “มีบาดเจ็บางส่วนกระหม่อม ส่วนเสียชีวิตท่านเอรันกำลังช่วยอยู่กระหม่อม” คุชรายงาน

   เอรันที่กำลังยืนร่ายเวทอยุ่นั้นดูเคร่งเครียดใบหน้าสวยเต็มไปด้วยหยาดเหงื่อ  เวทที่ใช้ชุบชีวิตได้นั้นเป็นเวทชั้นสูงไม่ใช่ว่าชาวเวททุกคนจะทำได้ ก่อนที่กัชธาจะปิดตัวลงเธอจำได้ว่ามีเพียงสามคนเท่านั้นที่สามารถทำได้ และตอนนี้คงเหลือเพียงเธอเท่านั้น เอรันสูดหายใจลึกๆ แม้จะเริ่มรู้สึกมึนงง เวทบทนี้กินพลังชีวิตไม่น้อยหากใช้ในทางที่ดีก็สามารถชุบชีวิตหรือแม้กระทั้งดึงวิญญาณกลับมาจากขุมนรกได้ แต่ในทางกลับกันหากผู้ใช้ไม่มีจิตใจที่อยากช่วยอย่างแท้จริงมันก็สามารถทำให้ชีวิตนั้นนิททราไปตลอดกาล เอรันเม้มปากแน่นเธอต้องทำให้ได้ เธราอุตส่าให้อภัยท่านพี่แม้สิ่งที่ท่านพี่รันตราทำจะร้ายแรงแต่เธราก็ยังเมตตาเธอจะไม่มีวันทำให้เธรารู้สึกผิดกับการกระทำครั้งนี้ การรบครั้งนี้จะต้องไม่มีใครเสียชีวิต เอรันตั้งใจแน่วแน่ริมฝีปากร่ายเวทอย่างตั้งใจ

   “เอรันดูแย่แล้ว” เธราเอ่ยอย่างเป็นห่วง “ตามทรีสไหม” เขาหันไปถามสหัสที่ยืนอยู่ข้างๆ ตอนนี้สหัสกลับร่งเป็นมนุษย์ปกติตามเดิม สหัสพยักหน้ารับก่อนขอตัวไปทำตามคำสั่ง โชบุกับชุนนั้นออกไปช่วยขนย้ายคนเจ็บไปรับการรักษาอย่างรู้หน้าที่

   “หมอยาพอรึเปล่า” เธราเอ่ยถามหมอที่กำลังดูแลคนป่วยอยู่

   “ไม่น่าพอกระหม่อม”

   “ทำยังไงดี ที่ตำหนักท้ายบึงก็ไม่เหลือ สมุนไพรอะไรแล้ว” เธราเริ่มกังวลแต่ก่อนที่จะได้สั่งการอะไร พารัมก็กระหืดกระหอบวิ่งเข้ามาท่ามกลางเหล่าทหารที่นอนรอรักษาตัว

   “พี่เธราๆ พ่อกับแม่ข้ามาล่ะ เอาสมุนไพรมาช่วยเต็มเลย” พารัมเอ่ยบอกก่อนฉีกยิ้มอย่างอวดๆ “ข้าส่งข่าวไปว่าจะมีการรบ บันกุเราไม่มีกำลังพลจะมาช่วยข้าเลยให้เตรียมสมุนไพรมาช่วยแทน” พารัมแจ้วๆบอกออกมา “ข้าเก่งใช่ไหมล่ะ พอเห็นว่าที่ตำหนักท้ายบึงพังหมด เลยคิดว่ายาต้องขาดแน่ๆ

   “เก่งพารัม เจ้าฉลาดมาก” เธราลูบหัวพารัมเบาๆ อย่างชมเชย พารัมที่ฉีกยิ้มจนแก้มแทบปริ

   “เอรัน” เสียงทรีสที่ดังขึ้นเรียกความสนใจของเธราพารัมและคุชได้เป็นอย่างดี  “เธราเดินเข้าไปรับร่างของเด็กน้อยมาไว้ในอ้อมแขน เมื่อทรีสนั้นดูพะวักพะวง

   “เอรันดูไม่ดีเลย” เธราบอกออกไปในในนึกเป็นห่วง

   “เวทร่ายบุหลัน” ทรีสเอ่ยออกมา ใบหน้าเคร่งเครียด “ข้าไม่คิดว่านางจะใช้เวทนี้อีก มันอันตราย” คำพูดของทริสนั้นยิ่งเรียกความกังวลของทุกคนที่ฟังได้เป็นอย่างดี

   แล้วสิ่งที่น่าเหลือเชื่อก็เกิดขึ้นเมื่อเหล่าร่างของเหล่าทหารที่สิ้นใจไปแล้วเริ่มขยับได้ แสงสีขาวที่ฉายออกมารอบๆตัวของรันเปล่งแสงเจอดจ้าราวแสงจันทรา ไม่นานทุกคนที่สิ้นใจก็เริ่มได้สติพร้อมกับร่างของเอรันที่ฟุบล้มลงไป ทรีสที่เฝ้ามองเข้าไปรับร่างบอบบางไว้ได้ทันก่อนจะกระชับกอดแน่น

   “ข้าฝากเจ้าตัวเล็กด้วย” ทรีสเอ่ยกับเธราก่อนอุ้มเอรันกลับไปยังห้องพัก
   ------------------------------------------------------------------------------------------
   --------------------------------------------
   นันทานครนั้นหลังจากการปะทะกับกองทัพเลือดแล้วทุกอย่างก็ดูวุ่วายจนเธราแทบจะปรับตัวไม่ทัน เหล่าหัวเมืองต่างๆส่งของมาบรรณาการและสวามิภักดิ์กับนันทานครมากมายเสียจนเหนือยใจ แต่สิ่งที่ทำเอาเธราหมดแรงมากกว่าทุกสิ่งก็คือข่าวลือเกินจริงเกี่ยวกับตัวเขา ตอนนี้เขาเป็นถึงพระสนมเอกของนันทานครที่เต็มไปด้วยญาณพิเศษที่แสนแม่นยำมีฝีรบที่หาที่เปรียบไม่ได้ เพราะสามารถปราบปีศาจที่แสนร้ายกาจได้ด้วยกริชเพียงเล่มเดียว ข่าวลือที่แสนเกินจริงนั้นส่งผลให้เขาต้องมานั่งฉีกยิ้มฝืดรับของมากมายจากเหล่าบรรดาเมืองต่างๆที่ส่งมาให้อย่างไม่ขาดสายและทันทีที่ได้มีโอกาศกลับมาที่ห้องบรรทมเธราก็ทิ้งตัวลงนอนอย่างไม่สนใจคนที่เดินตามเข้ามาแม้แต่น้อย เขาซุกหน้าลงไปบนหมอนนุ่มก่อนถอนหายใจราวเหนื่อยเสียหนักหนา
   “เหนื่อยรึ” วิรัลถามคนที่ดูเหนื่อยทั้งที่นั่งยิ้มเฉยๆเพียงเท่านั้น
   เธาพยักหน้าทั้งที่ยังซุกหมอนอยู่ ก่อนเงยหน้าขึ้นมามองวิรัลที่นั่งลงพลางเอนตัวลงมานอนข้างๆเขา วิรัลพลิกตัวนอนตะแคงไปทางเธราก่อนยกมือขึ้นลูบหัวคนเหนื่อยเบาๆ
   “เมื่อก่อนตะลอนไปทั่ว ไม่เหนื่อยกว่านี้รึไงนี่แค่นั่งเฉยๆจะเหนื่อยอะไรนักหนาหืม” วิรัลเอ่ยติดตลกหากเธรากลับขยับลุกขึ้นนั่งทันที มือเรียวเอาหมอนมากอดไว้หลวมๆก่อนทำหน้าเหนือยหน่าย
   “ข้าเบื่อ” เธราเอ่ยออกมา ทำเอาวิรัลกลั้นหัวเราะเขาว่าแล้วคนที่เคยไปใหนมาไหนตามสบายต้องมาถูกให้ออกรับแขกนั่งปั้นหน้าทั้งวันแบบนี้คนจะเบื่อไม่น้อย
   “อยากไปใหนล่ะ” คำถามของวิรัลทำเอาคนขี้เบื่อตาโตเตรียมจะฉีกยิ้มแต่แล้วเหมือนเจ้าตัวจะนึกบางอย่างได้ รอยยิ้มจึงหุบหายไปอย่างรวดเร็ว
   “ยังไม่ไปไหนหรอกกระหม่อม ตอนนี้ทุกอย่างยังไม่เข้าที่เข้าทาง ไหนจะเรื่องของวูธที่ยังเจรจาไม่เสร็จสิ้น ข้ายังไม่ไปไหนหรอก” เธราบอกเสี่ยงอ่อย “แล้ว...เอ่อ...คาเซได้รับการตัดสินรึยังกระหม่อม”
   “โทษของคาเซร้ายแรงคงไม่พ้น..ประหาร แต่คาเซนั้นทำคุณต่อแผ่นดินมาไม่น้อยเลยลดโทษเหลือเนรเทศ ตลอดชีวิต” วิรัลตอบเสียงนิ่งเรารู้ดีว่าวิรัลเองก็เจ็บปวดไม่น้อย
   ------------------------------------------------------------------------------------------------
   เธราออกมาส่งเอรันทรีสและลูกน้อยที่ประตูเมืองอย่างเป็นส่วนตัว เธราจูบหน้าผากของเด็กน้อยในอ้อมแขนต้นซ้ำไปมาหลายทีก่อนที่จะคืนเด็กน้อยแก่ทรีส
   “เจ้าท่าทางจะชอบเด็กนะเธรา เอาไว้มีเองสักคนสิ” ทริสพูดอย่างติดตลกแต่เธรากลับหน้าเสีย เขาเป็นชายจะมีลูกได้อย่างไรกัน
   เอรันมองคนหน้าเสียอย่าเอ็นดู เธราแสนดีจิตใจที่บริสุทธิ์และกล้าหาญนั้นหาได้ยาก เชื้อสายที่แสนดีเช่นนี้ไม่สมควรหายไปเพียงเพราะเธราเป็นชายมีลูกให้องค์วิรัลไม่ได้
   “ข้าเอรันผู้ได้ชื่อว่าเป็นชาวเวทที่สูงส่ง ในนามของข้าเพื่อเป็นการขอบคุณท่านเธราที่ไวชีวิตพี่ของข้า หากมีสิ่งใดในโลกหล้าที่ท่านต้องการจากก้นบึ้งของหัวใจ ท่านจะได้มันโดยมิต้องร้องขอ ขอให้พรข้าเป็นจริง” เอรันเอ่ยอวยพรแก่เธรา มือบางแตะลงไปที่แก้มของคนยิ้มเก่งเบาๆริมฝีปากบางร่ายเวทพึมพำก่อนเป่าลงไปที่หน้าผากของเธรา “ไม่ว่าดวงอาทิตย์หรือแสงดาวหากเจ้าประสงค์จากดวงใจจะได้ตามปรารถนา” แสงสีทองสว่างวาบออกมาเบาๆก่อนหายเข้าไปที่หน้าอกด้านซ้ายของเธรา
   “ข้าไม่รู้จะเอาดวงอาทิตย์ไปทำอะไรนะเอรันมันร้อน” เธราเอ่ยติดตลก
   เอรันเพียงแค่ยิ้มรับเธอไม่ได้ตอบอะไรร่างบอบบางสวมกอดเธราอีกครั้ง  ก่อนจะจากไป
   ------------------------------------------------------------------------------------------------   ------------------------------------------------------------------------------------
   -----------------------------------------------------------------
   เธราขยับตัวหนีคนด้านบนอย่างอึดอัดใบหน้างอง้ำอย่างขัดใจเมื่อวิรัลนั้นเริ่มเอาแต่ใจจนเขาแทบไปไม่ได้นอน
   “ข้าง่วงแล้ว” เธราบอกก่อนดึงผ้าห่มมาคลุมร่างไว้ มือเรียวดันอกวิรัลให้ออกห่าง
   “อืม...นอนสิ” แม้จะบอกให้นอนแต่วิรัลกลับไม่ยอมออกห่างร่างของเธราแม้แต่นอยใบหน้าคมจรดริมฝีปากลงไปที่หลังคอเธราเบาๆมือไม้เริ่มอยู่ไม่สุข
   “พอแล้ว” เธราดิ้นยุกยิก “ทำไมถึงเป็นคนแบบนี้นะ”
   คำต่อว่าของเธราเรียกเสียงหัวเราะจากวิรัลได้ไม่ยาก “เพราะเจ้านั่นแหละทำให้ข้าเป็นแบบนี้” วิรัลเถียงทั้งที่ใบหน้ายังไม่ห่างจากผิวคนตรงหน้า
   “ข้าไม่ได้ทำอะไรสักนิด” เธราบอกหน้าเริ่มขึ้นสีอีกครั้งเมื่อวิรัลไม่ยอมฟังคำห้ามปราม
   “งั้น...ข้าทำเองก็ได้นะ”
   “ทะลึ่ง!”
   “อ้าวเธรา อย่าดุสิ” วิรัลอารมณ์ดีมากขึ้นไปอีกเมื่อเธราเริ่มโมโห เธราเวลามุ่ยหน้ามุ่ยช่างน่าดูกว่าเวลาทำหน้านิ่งๆเวลาจะก่อเรื่องมากนัก
   เมื่อห้ามไม่ฟังเธราจึงได้แน่เอนตัวซบลงไปที่อกของวิรัลเสียงหัวใจที่ดังเป้นจังหวะสม่ำเสมอนั้นฟังแล้วสบายใจสำหรับเธราแค่องค์วิรัลยังคงโอบกอดเขาแบบนี้เขาก็ไม่ต้องการอะไรแล้ว  แต่หากวันใดอ้อมกอดนี้ไม่ใช่ของเขาคนเดียวล่ะ แน่นอนเธรามั่นใจว่าองคืวิรัลรักเขาการกระทำทุกอย่างมันยืนยันได้จากหัวใจ และองค์วิรัลก็ย้ำเสมอว่าจะไม่มีใครนอกจากเธรา แต่ในความเป็นจริงมันเป็นไปไม่ได้เลยที่ราชาจะไม่มีรัชทายาท องค์วิรัลเป็นชายชาตรีจะมาทายาทสักกี่คนสก็ได้เขาต่างหากที่มีทายาทให้องค์วิรัลไม่ได้ เธราสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อองค์วิรัลเริ่มรุกไล้และสัมผัสมากขึ้น แม้จะหลับตาลงแต่ความปั่นป่วนนั้นยังคงไม่หายไปไหน ยิ่งองคืวิรัลรักเขามากไรความเห็นแก่ตัวก็เริ่มครอบงำเธรามากขึ้นเขาไม่อยากแบ่งองค์วิรัลให้ใครผู้ชายคนนี้เขาไม่อย่างแบ่งให้ใคร
   เธราลืมตาขึ้นมาเมื่อแสงแดดเริ่มส่องเข้ามาในห้อง ความรู้สึกหนักๆที่ตัวนั้นทำเอาเธราต้องนอนนิ่งๆ องค์วิรัลยังคงหลับอยู่เปลือกตาที่ปิดสนิมพร้อมลมหายใจที่สม่ำเสมอนั้น เป็นภาพที่นอกจากเธราคงไม่มีใครได้เห็น มือเรียวยกขึ้นแตะแก้มของวิรัลเบาๆ ความหวงแหนแล่นเข้ามาในความรู้สึก เธราแอบได้ยินมาว่า เมืองต่างๆเริ่มส่งสารมาติดต่อเรื่องการอภิเษกบ้างแล้ว นันทานครที่เอาชนะกองทัพเลือดได้ยิ่งเป็นที่น่ายำเกรงใครๆก็อยากเกี่ยวดองด้วย แม้องค์วิรัลจะย้ำเสมอว่าจะมีเขาเพียงคนเดียวแต่เธรารู้ดีว่าไม่มีทางเป็นไปได้ นอกจากเขาจะมีรัชทายาทให้นันทานครเท่านั้น
   “จะลวนลามข้าอีกนานใหมเรา” องค์วิรัลถามออกมาทั้งที่ยังหลับตาอยู่
   “เช้าแล้ว” เธราตอบกลับไปเบาๆ วิรัลลืมตาขึ้นมาก็พบกับเธราที่ยังคงลูบแก้มตนเองเบาๆ ใบหน้าแสนธรรมดาที่มองมานั้นช่างน่าหลงใหล
   “ถ้ามองแบบนี้วันนี้ข้าจะไม่ให้ออกไปจากห้องเลยนะเธรา” วิรัลพูดติดตลกทำเอาเธราผละตัวออกจากเขาทันที
   “ไม่คิดเลยว่าท่านจะเป็นคน ลามกแบบนี้พอเลยพอๆ” เธราบ่นพลางแกะแขนวิรัลที่ตามมากอดจากด้านหลัง เธรายันตัวลุกขึ้น แต่แล้วภาพทุกอย่างก็หมุนราวมีใครมาจับโคลงไปมาจนเธราต้องนั่งลงอีกครั้ง
   “เป็นอะไร” วิรัลขยับเข้ามาพยุง เมื่อเห็นว่าเธราลุกขึ้นและนั่งลงท่าทางเหมือนจะเป็นลม เธราส่ายหน้าไปมาอาการมึนหัวเริ่มเข้ามาเพิ่ม
   “หมอหลวง ตามหมอหลวงที” วิรัลตะโกนลั่นห้องเมื่อเธราเริ่มมีอาการไม่ดี
   ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
   ------------------------------------
   เธราที่นั่งนิ่งๆให้หมอหลวงดูอาการ ใบหน้าซีดดูน่าสงสาร
   “นี่อง์วิรัลท่านหักโหมไปรึเปล่า” โชบุกระซิบกระซาบกับองค์วิรัลที่ดูเหมือนจะห่วงคนป่วยจนออกนอกหน้า
   “ก็ปรกตินะ” วิรัลตอบออกไป จะหักดหมได้ยังไงกันเธรายอมที่ไหนเล่า
   “ไอ้ตัวเล็กไม่น่าอ่อนแอแบบนี้นี่นา ลุยป่าลุยดงเห็นสบายดี” ชุนพูดออกมาอย่างเป๋นห่วง ตั้งแต่จบเรื่องเขากับโชบุเองก็เตรียมตัวไปตามทางของตน แต่ดูเหมือนเธราจะไม่ยอม ไอ้ตัวเล็กของเขาทั้งสั่งทั้งอ้อนให้อยู่ด้วยกัน จนสุดท้ายวิรัลที่ดูจะหลงเมียถึงขั้นก่อตังกองกำลังพิเศษที่มีเพียงแต่พวกลูกครึ่ง โดยอ้างว่าอยากจะให้การรังเกียจลูกครึ่งนั้นหายไปจากเมืองมนุษย์สักที และให้เขากับโชบุเป็นคนดูแล ดูเหมือนโชบุเองก็ยังคงอยากจะอยู่ที่นี่ เขาเองเลยไม่ได้คักค้านอะไรสำหรับเขาโชบุอยู่ที่ไหนชุนคนนี้ก็จะอยู่ที่นั้นตลอดมาและตลอดไป
   แม้หมอหลวงเองก็หาเหตุผลของการป่วยครั้งนี้ไม่ได้ แต่เธรานั้นนับวันอาการยิ่งหน้าเป็นห่วงอาหารเริ่มกินไม่ได้อะไรที่เคยชอบก็กินไม่ได้ จนวิรัลแทบไม่เป็นอันทำอะไร เพราะห่วงเธรา
   “เจ้าดีขึ้นใหม” วิรัลถามเธราตอนนี้เธรานั่งอยู่ที่ตำหนักท้ายบึง สมุนไพรมากมายถูกปลูกขึ้นมาใหม่ ตอนนี้ตำหนักท้ายบึงกลับไปเป็นสภาพเดิมแล้ว และสหัสก็เป็นคนเดียวที่ยังอาศัยอยู่ที่นี่เพราะเธราโดนบังคับให้ไปอยู่กับวิรัลที่ตำหนักหยาดหมอกเรียบร้อย
   “ถ้ารารียังอยู่ป่านนี้ท้องคนโตแล้ว อีกไม่กี่เดือนข้าคงได้อุ้มเจ้าตัวน้อย” เธราพูดขึ้นมาตำหนักท้ายบึงนั้นยิ่งมองภาพของรารีก็ฉายชัดขึ้นมา ในโหลขนมที่เต็มไปด้วยจดหมายรักไม่เคยทีจดหมายตอบจากคาเซแม้สักฉบับรักข้างเดียวของรารีนั้นยังคงอยู่จนวันตาย
   แต่แล้วเสียงปีกขนาดใหญ่ที่สะบัดไปมากลางสายลมก็ดังขึ้น เธราเงยหน้าขึ้นมองบนท้องฟ้าก็พบกับปักษาสาวอีกครั้ง หลังจากเธอปรากฏตัวขึ้นตอนที่เกิดการต่อสู้กับรันตรา เธราเองก็มัวแต่วุ่นวายจนไม่รู้เลยว่าเธอจากไปตอนไหน ขนาดราซีนยังหายตัวไปโดยไม่กล่าวลา ร่างบอบบางของปักษาสาวในร่างมนุษย์ปรากฏตรงหน้าของเธราทันที่ที่เท้าของปักษาสาวแตะพื้น
   เธอทำความเคารพวิรัลและเธรา ก่อนกวาดสายตามองหาใครบางคน แต่เมื่อไม่เห็นเธอก็หันมาบอกบางอย่างแก่เธราตามที่ตั้งใจไว้แต่แรก
   “ถวายบังคมแพคพะ องค์วิรัล พระสนมเธรา”
   “ดีเลย วันนั้นข้ายังไม่ได้ขอบใจ ขอยใจมากเลยหากไม่ได้เจ้าวันนั้นไม่รู้จุกจบจะเป็นอย่างไร”
   ปักษาสาวก้มหน้ารับคำขอบคุณของเธราเบาๆ
   “ข้ามีข่าวจากท่านทรีสและท่านเอรันมาบอกท่าน” นางกล่าวก่อนแย้มยิ้มใบหน้านั้นดูน่ารักไม่น้อย
   “เจ้าไปเจอทรีสกับเอรันมาเหรอ เจ้าตัวเล็กโตขึ้นใหมข้าได้ยินมาว่าลูกครึ่งโตเร็ว” เธราถามไถ่
   ปักษาสาวยิ้มหากไม่ยอมตอบคำถามของเธรา มือเรียวฉวยเอาถึงผ้าใบเล็กๆออกมาก่อนจะเปิดออกมา ก็ปรากฏลูกแก้วที่มีรัสมีสพทองขนาดเท่าฝ่ามือปรากฏขึ้น มันลอยขึ้นมาสูงก่อนจะค่อยๆลองมาที่เธรา และดวงแก้วสีทองนั้นก็ค่อยๆหายไปที่ท้องของเธรา
   “ข้านำดวงจิตมาให้ท่านเมื่อครบร้อยราตรีข้าจะนำร่างมามอบให้ท่านอีกครั้ง และเมื่อดวงจิตกับร่างมาบรรจบกัน สิ่งที่ท่านประสงค์จะสมปรารถนา”  เมื่อสิ้นคำพูดปักษาสาวก็โผบินขึ้นกลางอากาศและหายไปจนลับสายตาทิ้งให้เธรากับวิรัลยังคงไม่เข้าใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น
   “ธ...เธราเกิดอะไรขึ้น” วิรัลหันไปถามเราที่ยังคงมีท่าทีงุนงง ดวงตาสีรัตติกาลมองไปที่หน้าท้องของเธราที่ลูกแก้วสีทองเพิ่งหายเข้าไป บางอย่างทำให้ดวงใจของเขาเริ่มเต้นรัว
   “ไม่ทราบกระหม่อมสิ่งที่หม่อมฉันปรารถนาเหรอ...ใช่สิ...เอรันเคยอวยพรไว้ว่าสิ่งใดที่ข้าปรารถนาจากดวงใจข้าจะได้โดยไม่ต้องรอ ไม่ว่าจะเป็นดวงอาทิตย์หรือแสงดสว” เธราบอกออกมาก่อนหันมามองหน้าวิรัล ดวงตาสีน้ำตาลยังมีแววงุนงง
   “แล้ว...เจ้าอยากได้อะไร...เธรามีอะไรที่เจ้าอยากได้” วิรัลถามพลางกลืนน้ำลาย เขาจำได้ว่าเรานั้นกังวลเรื่องอะไร
   “ไม่มีนี่” เธราตอบออกมาทันทีใบหน้ายังคงเหรอหรา
   “เธรา...สิ่งที่เจ้าต้องการ...ต้องการจะมีน่ะ...ไม่มีเลยรึ...ท่าทางอาการของเจ้าตอนนี้มัน...เอ่อ...มันเหมือน” วิรัลเงียบไปสายตาหลุบมองหน้าท้องเธราอีกครั้ง และเหมือนคราวนี้เจ้าตัวจะเริ่มเข้าใจอะไรมากขึ้น ดวงตาสีน้ำตาลเบิกโตขึ้น แต่ยังไม่ทันจะได้เอ่ยอะไร ร่างของสหัสก็ปรากฏขึ้น สหัสที่วิ่งมาเต็มฝีเท้ามีหน้าตาตื่นตระหนก
   “ท่านเธรา...ท่าน...ท่านมีอีกดวงจิตในตัว...ข้า...ข้ารู้สึกได้” สหัสบอกก่อนมองไปที่วิรัลกับเธราอย่างตื่นตระหนก สหัสรู้ว่าเอรันนั้นอวยพรให้เธรา และคำอวยพรของชาวยเวทนั้นจะศักสิทธิ์เสมอ แต่เขาไม่คิดว่าสิ่งที่เธราต้องการจากหัวใจจะเป็นสิ่งนี้
   “มหาดเล็ก!!!เตรียมจัดงานเฉลิมฉลองเดี๋ยวนี้” วิรัลตะโกนลั่น ก่อนหันไปดึงเธราที่ดูเหมือนยังไม่ได้สติขึ้นมากอด “พระสนมได้รับพรศักสิทธิ์ นันทานครกำลังมีรัชทายาท”

 :katai4: :katai4: :katai4: :katai4: :katai4:
จบแล้ววว ไปอ่านบทส่งท้ายกันค่าา

ออฟไลน์ primprie

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 70
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +70/-1
    • PrimPrie
บทส่งท้าย!!!
   เธรายืนมองวิรัลที่ดูเจ้ากี้เจ้าการจัดห้องของ ลูก นิ่งๆใบหน้าแสนธรรมดามีรอยยิ้มประดับอยู่ตลอดเวลา เขาไม่เคยคิดมาก่อนว่าคนอย่างเขาจะมีลูก  คำอวยพรของเอรันได้มองสิ่งที่แสนล้ำค่านี้ให้กับเขา รูปร่างเขายังคงเป็นปรกติ หลังจากได้รับดวงจิตมาแล้วอาการผิดปรกติต่างๆก็หายไป เธราไม่ได้มีอาการที่คล้ายกับการแพ้ท้อง เขากลับมาแข็งแรงเป็นปรกติอีกครั้ง หากสิ่งหนึ่งที่สัมผัสได้คือ ดวงจิตอีกดวงที่ฝังอยู่ในตัวเขา  บางทีเธรารู้สึกว่ามีเสียงเล็กๆที่คุยกับเขา ตอนนี้ทุกอย่างถูกตระเตรียมไว้จนพร้อม ไม่ว่าจะเป็นของใช้เด็ก ห้องนอน หรือแม้กระทั้งพิธีแต่งตั้งรัชทายาท  คนที่ดูตื่นเต้นจนน่าแปลกใจกลับเป็นวิรัล เขาถูกห้ามไม่ให้ออกกำลังกายหนักๆ ไม่ให้ออกไปใหนถ้าวิรัลไม่ไปด้วย ร่างสูงใหญ่ของวิรัลอ่อนโยนกับเขามากขึ้น เธราที่ไม่คุ้นกับการถูกเอาใจนั้น แม้จะอึกดอัดอยู่บ้าง แต่เขาก็ยอมรับว่าเขามีความสุข
   “อีกเพียง 9ราตรี ใช่ไหมเธราข้าอยากเจอลูกแล้วเราจะได้ลูกผู้หญิงหรือลูกผู้ชายกันนะ” วิรัลหันมาถามเธราก่อนสวมกอดคนตรงหน้าไว้เบาๆ เขาอยากของคุณเอรันจริงๆ ที่อวยพรวิเศษนี้แก่เธรา นอกเหนือจากรัชทายาท ลูกที่เกิดขึ้นจากเธราต่างหากที่สำคัญ และเขาก็อยากขอบคุณคนในอ้อมกอดด้วย เขารู้ว่าเธราคงกังวลกับเรื่องนี้ไน้อยเธราเป็นคนคิดมาก คิดถึงแต่คนอื่นการที่เธราอยากมีลูกนั้น บ่งบอกได้ดีว่าเธราเองก็รักเขา นี่ต่างหากที่สำคัญสำหรับวิรัล
   “เราได้ลูกชายกระหม่อม” เธราเอ่ยออกไป เธรารับรู้การเติบโตของดวงจิตนี้ตลอดเวลา แม้สหัสเองก็สัมผัสได้เป็นครั้งคราว  ดวงจิตที่เริ่มเข้มแข้งบ่งบอกว่เป็นชายอย่างไม่ต้องสงสัย
   “ลูกชายรึ ดีจริง แต่สำหรับข้าขอแค่เป็นลูกของเราจะเป็นชายหรือหญิงข้าก็รัก ขอบคุณเธราที่เจ้าไม่ไปไหน ขอบคุณที่อยู่ตรงนี้ ขอบคุณที่อยู่เป็นดวงใจของข้าเธรา” วิรัลพูดกับคนในอ้อมกอด    ก่อนแนบริมฝีปากลงไปเบาๆ 
   เธราซุกตัวลงไปในออ้อมกอดของวิรัลอย่างแสนรัก อ้อมกอดนี้แสนอบอุ่นแข็งแรงและจะเป็นของเขาคนเดียวตลอดไป ดวงใจดวงนี้จะเป็น ดวงใจบรรณาการขององค์วิรัลตลอดไป !!!!

 :katai4: :katai4: :katai4: :katai4:

จบแล้วค่าาาาา ดีใจที่ติดตามกันมาถึงตอนสุดท้ายน้าาาา
พิมจะทยอยรีไรท์นะคะ แก้คำผิดเว้นวรรค และความเหมาะสมนิดหน่อย
#วิรัลลืมเมีย จบแล้ว หากใครรักสหัส ฝาก #ดวงใจรักขสะ  ด้วยนะคะ
สหัสเป็นใครมาจากใหน
มาติดตามกันค่ะ
ขอบคุณค่าาาาาา
ปล.มาแปะเพิ่มว่าจะมีตอนพิเศษอีกหนึ่งตอนด้วย เอาให้เต็มอิ่มกันไปเล๊ยยยยย
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 23-02-2017 01:13:07 โดย primprie »

ออฟไลน์ mild-dy

  • ☆ ทาสแมว ☆
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8896
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +389/-80

ออฟไลน์ MayA@TK

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4992
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +51/-7

ออฟไลน์ JokerGirl

  • ∀Σ❤∀ΔΣ Forever^^
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2938
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +128/-3
อยากให้มีตอนลูกออกมาแล้วด้วยจังเลยค่ะ อยากเห็นหลาน o18

ขอบคุณค่ะ รอตามเรื่องสหัสต่อ :pig4:

ออฟไลน์ lovetogether

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 52
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0
แล้วตกลงรันตราไปไหนอ่ะ  คือเหมือนยังไม่เคลีย :ruready

ออฟไลน์ somberness

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 679
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +42/-0
อยากเห็นรัชทายาทตัวน้อยจริงๆเล้ยยย
ขอบคุณสำหรับนิยายดีๆนะคะ  :pig4: :pig4:

ออฟไลน์ primprie

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 70
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +70/-1
    • PrimPrie
แล้วตกลงรันตราไปไหนอ่ะ  คือเหมือนยังไม่เคลีย :ruready

รันตราถูกเอรันส่งไปยังอีกที่หนึ่งที่ไม่สามารถกลับมาทำร้ายใครได้อีกค่ะ
เรื่องราวของรันตราจะกลับมาอีกครั้งในเรื่อง "ดวงใจร่ายบุหลัน" ของเมืองเวทนะคะ
ฝากติดตามด้วยค่า

ออฟไลน์ natsikijang

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 540
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +26/-4
จบแล้ว ใจหายค่ะ ติดตามเรื่องนี้มานาน ชอบวิรัลกับเธรามากๆ ดีใจที่ทั้งคู่มีลูก ไม่อยากให้จบเลย อยากอ่านภาคพิเศษตอ ตอนเป็นพ่อแม่คน อยากรู้เธราจะสอนลูกอย่างไร

ออฟไลน์ padloms

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 185
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +3/-0

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ B52

  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 13216
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +420/-26

ออฟไลน์ Snimsoi

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 208
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +3/-1
โอย จบแล้ว ขอบคุณมากๆค่ะ เธรามีลูก ลูกเธราจะหน้าเหมือนใครนะ วิรัลหรือเธรา หน้าเหมือนองค์วิรัลก็เี แต่องค์วิรัลคงอยากให้ลูกนิสัยเหมือนเธราแน่นอน

ออฟไลน์ JUST_M

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 495
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-0
คนเขียน มีตอนพิเศษ รัชทายาทไหมเนี่ย

จบแบบแฮบปี้ ดีจัง

 :katai2-1: :katai2-1: :katai2-1:

ออฟไลน์ fay 13

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 5635
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +286/-44

ออฟไลน์ aiyuki

  • รักแท้ไม่แบ่งแม้เพศพันธุ์
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2636
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +133/-6
โอ้ยย น่ารัก เธราต้องเป็นคุณแม่ที่ดีได้แน่ๆ อยากเห็นเธรากับลูกๆ

ออฟไลน์ PetitDragon

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4126
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +343/-5

ออฟไลน์ MyLavenderLand

  • ฉันสุขใจ เมื่อได้ Log in เล้า
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1582
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +84/-1
จบได้อัศจรรย์สมเป็นเรื่องนี้จริงๆ รออ่านภาคสหัสต่อ สนุกมากค่ะ  o13

ออฟไลน์ konjingjai

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 479
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +226/-4
ขอบคุณมากๆ ครับ  รู้สึกใจหายติดตามมานาน

ออฟไลน์ badbadsumaru

  • ♡ caramel macchiato
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2461
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +91/-2
จบแล้ว อยากเห็นหน้าหลาน อีก 9 ราตรีเอง 5555

ออฟไลน์ takara

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4145
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +379/-13
ขอบคุณคร๊าบบบบ อยากเห็นหน้าลูกของเธราแล้วสิ

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด